cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Blink Stefaans
Op 4 September 2011 maak Rapport geskiedenis deur die rolprent gratis saam met die koerant te versprei. Dit is die eerste keer in Suid-Afrika dat 'n buigsame DVD by 'n koerant ingevoeg word. So 'n buigsame DVD kan in enige nuwe generasie DVD-speler gespeel word.
Genre
Die rolprent is 'n ligte romantiese komedie en goeie gesinsvermaak. Dit het geen ouderdomsperk nie.
Hoofrolspelers
en andere.
Storielyn
Fanus is 'n vaal klankingenieur wat nooit deur enigiemand raakgesien word nie, veral nie deur sy baas se mooi, maar temperamentele dogter, Linda nie. Maar dit verander met die aankoms van Blink Stefaans, wat baie raad het vir Fanus - van hoe om hom te laat geld, tot hoe om aan te trek. Skielik kry Fanus 'n winsgewende werk as filmmaker, en maak vriende met die filmmaker se assistente, Chrissie. Hierdie keer ignoreer hy Blink Stefaans en smeek Linda, op wie hy nog steeds verlief is, om die ster van sy nuwe Aspoestertjie advertensie te wees. Die veldtog misluk egter, Fanus is sy werk kwyt, en Chrissie vlug met 'n gebroke hart Kaap toe. Blink Stefaans het hom ook verlaat. Sal Fanus ooit weer sy gelukkige lewe terugkry, of bestaan sulke goed net in feëverhale?
Freesia corymbosa
Freesia corymbosa is 'n meerjarige, geofiet wat inheems is aan Oos- en Wes-Kaap. Die plant kom voor vanaf die Groot Swartberg deur die Langkloof tot by Grahamstown, King William’s Town en Butterworth. Die vorm ook deel van die fynbos en die Albanie-ruigte-biome.
TYC 8998-760-1
TYC 8998-760-1 is ’n jong ster van sowat 17 miljoen jaar oud 310 ligjare van die Son af in die sterrebeeld Vlieg. Dit het ’n massa van 1 mson en is dus baie soortgelyk aan die Son.
Twee reuse-eksoplanete wentel om die ster. Die ESO se Baie Groot Teleskoop het die twee planete afgeneem – dit is die eerste foto nog van ’n sonagtige ster met meer as een planeet.
Die ster is na raming sowat 17 miljoen jaar oud, en dit is omtrent die jongste wat ’n ster van spektraalklas G2V kan wees. Die stelsel is dus die naaste aan ons eie Sonnestelsel. Die Son is egter 4,5 miljard jaar oud, en dus sowat 250 keer so oud as TYC 8998-760-1. Alle G2V-sterre het ’n geraamde leeftyd van ~10 miljard jaar.
Nissan Rogue
Die Nissan Rogue is 'n mediumgrootte oorkruis SNV wat sy debuut in Oktober 2007 gemaak het vir die 2008-modeljaar, en deur die Japannese motormaatskappy Nissan vervaardig word. Dit is die Noord-Amerikaanse weergawe van die Europees-ontwerpte Nissan Qashqai, bekend as die Dualis in Japan en Australië.
Enjin
Die Rogue word aangedryf deur 'n 127 kW (170 pk) 2.5 L viersilinder QR25DE enjin, gekoppel aan 'n standaard palwissel outomatiese ratkas, en kom standaardtoegerus met voorwielaandrywing. Die Rogue is goedkoper as die Nissan Murano oorkruis-SNV, maar het 'n kleiner passasiersvolume van 2.76 m3 teenoor 3.08 m3 van sy V6-suster, en 'n kleiner vragruim van 820 L teenoor 890 L.
FSC Lohfelden
Die klub het sy oorsprong by die Turn- und Sportverein Crumbach, wat in 1895 gestig is. Hierdie klub se sokkerafdeling is in 1924 op die been gebring en in 1933 het die spelers van die werkersklub Arbeiter Turn- und Sportverein 1892 Ochshausen hulle by die klub aangesluit nadat die Nazi’s alle werkersklubs verbied het.
Die span se beste resultaat was 'n vyfde plek in die Oberliga Hessen in 2000.
Kaapstad-Tuine (kiesafdeling)
duimnael|regs|250px|Die [[NG gemeente Tamboerskloof val binne die grense van wat die kiesafdeling Kaapstad-Tuine was.]]
Kaapstad-Tuine was 'n kiesafdeling van die Suid-Afrikaanse Volksraad van die eerste algemene verkiesing op 15 September 1910 ná Uniewording op 31 Mei daardie jaar tot in 1994.
1910-1915
In die heel eerste algemene verkiesing was daar vier kiesafdelings in Kaapstad se sentrale deel, want naas Kaapstad-Tuine, was daar ook Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel en Kaapstad-Sentraal. Kasteel was die laaste, wat verdwyn het met die verkiesing van 1958. Mettertyd het die ander drie verdwyn, maar Tuine het voortbestaan tot in 1994. Dat Kaapstad destyds oorwegend en selfs vurig Engels en Britsgesind was, word daardeur bewys dat in die eerste verkiesing al vier Volksraadslede van dié setels, aan die Unionisteparty behoort het. In Tuine wen die Unionis William Duncan Baxter met 'n meerderheid van 438 teen die onafhanklike H. Liberman. In 1915 herhaal hy dié prestasie, maar nou klop hy R. Forsyth van die Arbeidersparty met 927 stemme.
1920-1929
Forsyth verhang egter die bordjies in 1920 toe hy Baxter met 278 stemme klop. In die volgende jaar se verkiesing, nadat die Unionisteparty en die Suid-Afrikaanse Party saamgesmelt het om genl. Jan Smuts se posisie in die Volksraad te verseker, wen die S.A.P.-kandidaat George William Hawley met 1 039 stemme teen Forsyth. Hawley bly skaars vyf maande lank LV en in die tussenverkiesing op 8 September 1921 wen Forsyth met 'n meerderheid van 54 stemme teen die S.A.P. se E.B. Fuller. In 1924 moet Forsyth egter die setel afstaan en verloor met slegs 123 stemme teen die S.A.P. se C.W.A. Coulter. Forsyth staan nie weer in 1929, maar dis steeds 'n bra gelykop stryd tussen die Sappe en Arbeiders, want nou wen Coulter met slegs 144 stemme meer as die Arbeider-Cresswelliet Morris Alexander.
1933-1948
In 1933 word Coulter egter onbestrede verkies as S.A.P.-Koalisie-kandidaat. Met die stigting van die Verenigde Party in Desember 1934 verlaat Coulter sy politieke tuiste en sluit hom aan by die Britsgesinde Dominiumparty van kol. Charles Stallard. Dit bring mee dat hy in 1938 ver verloor teen die Verenigde Party se Basil Kellett Long, regsgeleerde, oudredakteur van die Cape Times en voormalige LV van die Unionisteparty vir Liesbeek. Coulter kry 1 352 stemme vergeleke met Long se 4 398. In 1943 wen die Verenigde Party weer in Kaapstad-Tuine toe L.P. Bosman gemaklik 4 439 stemme meer as die Herenigde Nasionale Party se H.H. Broodryk kry. Bosman is blykbaar voor die 1948-verkiesing oorlede, want in die tussenverkiesing op 18 Februarie 1948 word Abraham Jonker, Afrikaanse skrywer, joernalis en vader van die digter Ingrid Jonker, onbestrede in Tuine verkies.
1948-1958
In die verkiesing drie maande later op 26 Mei 1948 wen hy met 3 749 stemme meer as die onafhanklike H.G. Borcherds en in 1953 met 5 270 stemme meer as die Nasionale Party se F.W. Gericke. Jonker word in later daardie jaar uit die Verenigde Party gesit en stig saam met Bailey Bekker, Arthur Barlow, Blaar Coetzee en dr. Vernon Shearer die Nasionale Konserwatiewe Party. Skaars drie jaar later is hy terug in sy oorspronklike politieke tuiste toe hy hom weer by die Nasionale Party aansluit. In 1958 neem J.M. Connan Tuine terug vir die Verenigde Party met 'n meerderheid van 4 945 teen Frank Waring, later een van die eerste twee Engelssprekende kabinetslede van die Nasionale Party.
1960-1989
Tuine se kiesers stem oorweldigend teen die voorstel dat die Unie 'n republiek moet word tydens die volkstemming in 1960: 3 706 vir republiek, 8 217 daarteen. Dié uitslag maak 'n verkiesing die volgende jaar in Tuine onnodig en Connan word onbestrede verkies. Hy kry egter in 1966 sterk teenstand van die Nasionalis J.L. Pienaar en wen met net 990 stemme. Dit was Connan se laaste termyn as lid vir Kaapstad-Tuine, want in 1970 word H.A. van Hoogstraten met 'n meerderheid van 1 803 stemme teen die Nasionalis A.P. Burger verkies. Hy behou die setel in 1974 teen die N.P. se A.J. Koch, wat 1 719 stemme minder as Van Hoogstraten kry.
Die Progressiewe Federale Party se Ken Andrew wen in Tuine in 1977, 1981, 1987 en vir die Demokratiese Party in 1989.
Oor grense heen
Op 1 Januarie 1982 was Tuine die grootste kiesafdeling wat die getal geregistreerde kiesers betref (hoewel sy oppervlak van die kleinste was) met 14 856. Vandat die regstreekse verteenwoordiging van kiesers in die destydse Suidwes-Afrika in 1977 afgeskaf is, totdat Walvisbaai op 1 Maart 1994 aan Namibië oorgedra is, was die dorp se kiesers deel van Tuine.
Ambassis
Ambassis (Glasvisse) is 'n genus van visse wat aan die familie Ambassidae behoort. Die genus is klein en kom hoofsaaklik voor in tropiese strandmere en dring soms die mondings van riviere binne. Hulle staan bekend as glasvisse omrede hulle deurskynend lyk. Die getande gleuwe op die kop is kenmerkend van die genus. Die familie bestaan uit 24 spesies wat in die Indiese-Pasifiese area voorkom en drie spesies kom in Suider-Afrika voor.
Spesies
Spesies wat hoort tot die genus en voorkom in Suider-Afrika:
Bertha Solomon
Bertha Solomon (gebore Schwartz, Minsk, 1 Januarie 1892 – Johannesburg, 22 Julie 1969) was 'n baanbreker-feminis en Suid-Afrikaanse Volksraadslid vir die kiesafdeling Jeppes in die ooste van Johannesburg.
Jeugjare en opleiding
Solomon kom op die ouderdom van vier jaar saam met haar ouers na Suid-Afrika en ontvang haar opvoeding in Kaapstad aan die Good Hope Seminary en die Diocesan College waar sy met onderskeiding in die klassieke slaag. Later verwerf sy 'n nagraadse kwalifikasie in onderwys aan die Universiteit van Kaapstad en ook 'n LL.B. aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy word op 1 Junie 1926 tot die balie toegelaat, een van die eerste vroue in die land.
Politieke betrokkenheid
Met behulp van die Nasionale Raad vir Vroue lei sy die beweging vir vrouestemreg in die Unie. Dit word in 1930 toegestaan. In 1933 word sy lid vir die kiesafdeling Bezuidenhout in die Transvaalse Provinsiale Raad en in 1938 se algemene verkiesing Volksraadslid vir Jeppes toe sy met 'n klein meerderheid van 293 vir die Verenigde Party verkies word. Sy wen ook die verkiesings van 1943, 1948 en 1953 en bly twintig jaar lank lid vir Jeppes.
Al die vroue-organisasies in die land ondersteun haar in haar stryd om die Wet op Huweliksaangeleenthede in 1953 aanvaar te kry, wat sommige van die vernaamste wetlike struikelblokke vir getroude vroue uit die weg geruim het. Die eerste minister, dr. D.F. Malan, het na dié wetsontwerp as "Bertha's Bill" verwys vanweë haar vasbeslotenheid om dit deur te voer.
In 1967 ken die Universiteit van die Witwatersrand 'n eredoktorsgraad in die regte aan haar toe en in 1968 verskyn haar outobiografie, Time remembered.
Venterspruit (Vrystaat, lat -28,39, long 27,06)
''Hierdie artikel handel oor die spruit in Vrystaat. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Venterspruit (dubbelsinnig)''
Die Venterspruit is 'n spruit in die opvanggebied van die Vaalrivier sentraal in die Vrystaat.
Karl Jenkins
Karl William Jenkins OBE D.Mus. (gebore 17 Februarie 1944) is 'n Walliese musikant en komponis. Jenkins is aangestel as 'n offisier van die Orde van die Britse Ryk in die Nuwejaars-erelys van 2005.
Agtergrond
Jenkins is gebore en getoë in die dorpe Penclawdd op die Gower-skiereiland. Sy vader, wat 'n plaaslike onderwyser, orrelis en koorleier was, het hom aanvanklik aan musiek bekend gestel. Jenkins was 'n leerling aan die Gowerton Grammar School in Swansea.
Jenkins het sy musikale loopbaan begin as 'n hoboïs in die Nasionale Jeugorkes van Wallis. Hy het in musiek gaan studeer aan die Cardiff Universiteit en het sy nagraadse studies voortgesit aan die Royal Academy of Music waar hy sy vrou en musikale medewerker, Carol Ballatt, ontmoet het.
Andrew Tombes
Andrew Tombes (29 Junie 1885 – 17 Maart 1976) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Riding on Air (1937), Sing and Be Happy (1937), Phantom Lady (1944), en Hoppy's Holiday (1947).
Wa' was djy!
Wa' was djy! is 'n musikale verhoogstuk wat aangebied is deur Natalia da Rocha se APPLAUZ!-teatergroep. Die eerste opvoering was in Kaapstad se KunsteKaap Arena-teater in laat Desember 2004. In die semi-outobiografiese stuk vertolk Natalia die herinneringe van "Angel" - 'n gewese ster - met die hulp van talentvolle jongmense wie sy uit agtergeblewe gemeenskappe fynpiek. Die musiekblyspel hersoek die woeste, kreatiewe musikale era van die negentiensestigs en -sewentigs en Kaapstad se Kleurling musieklegendes soos Jonathan Butler, Ronnie Joyce, Zane Adams, "The Rockets" en Abdullah Ibrahim voorheen bekend as "Dollar Brand". Een van Wa' was djy! se doelstellings is om aan desperate, hedendaagse jeug die moontlikheid van sukses ten toon te stel.
1500
Die jaar 1500 (MD) was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 100ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure
Sonder datum
Cyrildene
Cyrildene (vereenvoudigde Chinees: 西里尔德纳; Tradisionele Chinees: 西里爾德納) is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. Die area is oos van die Johannesburgse middestad geleë en is omring deur die voorstede van Linksfield, Observatory en Bruma. Dit is bekend as 'n nuwe "Chinatown" wat op Derricklaan ontstaan het. Hierdie nuwe Chinatown word nou as die hoof-Chinatown in Johannesburg beskou, en vervang die vorige Chinatown in Commissionerstraat in die middestad van Johannesburg. Dit is geleë in Streek E van die Stad van Johannesburg se Metropolitaanse Munisipaliteit.
Geskiedenis
Die voorstad is geleë op 'n ou Witwatersrand-plaas genaamd Doornfontein. Dit is op 18 Mei 1938 as voorstad verklaar en word vernoem na die landontwikkelaar se seun, Cyril Cooper.
Tot ongeveer 2000 was Cyrildene 'n oorwegend Joodse woonbuurt. In teenstelling met die ou en nou grootliks verlate Chinatown in Newtown, wat hoofsaaklik uit tweede of derde generasie Suid-Afrikaanse Chinese bewoon is, is die nuwe inwoners van die Chinatown in Cyrildene is oorweegend eerste generasie Chinese-immigrante uit die China. In 2013 was daar 57 verskillende plaaslike Chinese verenigings wat in die Cyrildene se Chinatown bedryf word. Dié Chinatown het 'n paifang (Chinese boog-hek).
Venterspruit (Vaal)
''Hierdie artikel handel oor die spruit in Vrystaat. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Venterspruit (dubbelsinnig)''
Die Venterspruit is 'n spruit in die opvanggebied van die Vaalrivier in die noorde van die Vrystaat.
Katija Pevec
Katija Pevec (gebore 1 Maart 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sleepover (2004), Yours, Mine & Ours (2005), Eagle Eye (2008), en The Den (2013).
Mel Brooks
Mel Brooks (1926-) is ’n Amerikaanse akteur en rolprentregisseur. Hy is bekend vir sy komiese draaksteekflieks soos The Producers (1968), Blazing Saddles (1974) en High Anxiety (1978). Brooks is een van min kunstenaars wat 'n Oscar, Emmy, Tony en Grammy ontvang het.
Vroeë lewe
Melvin Kaminsky is op 28 Julie 1926 in Brooklyn, New York van 'n Joods gesin gebore. Hy het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Amerikaanse Weermag gedien. Ná die oorlog was hy 'n stand-up-komediant en later 'n skrywer vir komedie-reekse, waarvan Your Show of Shows met Sid Caesar die bekendste is.
Persoonlike lewe
Kaminsky was van 1953 tot 1962 met Florence Baum getroud. Hulle het drie kinders gehad: Stephanie, Nicky en Eddie. Daarna was hy met die aktrise Anne Bancroft getroud (van 1964 tot haar dood aan baarmoederkanker op 6 Junie 2005). Hulle het mekaar in 1961 op 'n repetisie vir die Perry Como Variety Show ontmoet en is drie jaar later getroud. Hul seun, Max Brooks, is in 1972 gebore. In 2010 het Brooks gesê dat Bancroft die dryfkrag agter sy betrokkenheid by die maak van The Producers en Young Frankenstein vir die musiekteater was.
Hy ontvang sy eerste van vier Emmy-pryse in 1967 vir Uitstaande Skryfprestasie met 'n Sid Caesar-vertoning. Hy wen ook Emmys in 1997, 1998 en 1999 as Uitstaande Gasakteur in 'n Komedie-reeks vir die rol van Uncle Phil in Mad About You.
In 1968 is hy met 'n Oscar vir die draaiboek van The Producers bekroon.
In 1999 ontvang hy sy eerste Grammy vir Beste Gesproke Komedie-album vir die opname van The 2000 Year Old Man in the Year 2000 met Carl Reiner. Sy twee ander Grammys het hy in 2002 vir Beste Musiekblyspel-album vir die klankbaan van The Producers en vir Beste Lang Musiekvideo vir die DVD The Producers Recording – A Musical Romp with Mel Brooks ontvang.
Hy het drie Tony-pryse in 2001 gewen vir sy werk aan die musiekblyspel, The Producers, vir Beste Musiekblyspele, Beste Oorspronklike Musiekblyspele en Beste Boek van 'n Musiekblyspel.
Op 23 April 2010 is hy met 'n ster op die Hollywood Walk of Fame vereer.
Jennifer Blanc
Jennifer Blanc (gebore 21 April 1974) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Divide (2011), The Night Visitor (2013), en The Farm, en in die televisiereeks Dark Angel (2000).
Grootrietreier
Die Grootrietreier of roerdomp is 'n seldsame standvoël in die familie Ardeidae in suider-Afrika. 'n Tweede subspesie kom egter wydverspreid in Eurasië voor.
Identifikasie
Dit lyk na 'n onvolwasse gewone nagreier, maar is heelwat groter en bonkiger, duideliker gestreep en het 'n swart mus en geel of rooibruin oë. Die vlerkspan is heelwat groter as die Gewone nagreier s'n, 100–130 cm, en in vlug steek die pote heeltemal by die stert verby. Die liggaamslengte is 64–81 cm.
Habitat
Dit is 'n uiters skugter alleenloper in tydelike vloedvlaktes, standhoudende moerasse en rivierlope in grasveld, waar dit skuil in rietplate of soortgelyke digte plantegroei. Op die grond hou hulle gewoonlik in riete op soek na amfibiese diere, en vis. As hierdie reier skrik, staan hy doodstil met sy snawel boontoe gerig en word dan nie maklik raakgesien nie. Die voël word ook nie maklik opgejaag nie. Hulle is gewoonlik die aktiefste gedurende sonsopkoms en -ondergang.
Verspreiding
Die spesie kom voor in die Okavangodelta en die sentrale deel van Mosambiek, asook sporadies in Suid-Afrika op 'n paar geïsoleerde plekke in Noordwes, Limpopo en Mpumalanga.
Hulle getalle is aan die afneem in die gematigde streke van Europa en Asië. Daar kom hulle voor in die meer gematigde westelike en suidelike streke, maar migreer vir die winter na vriesvrye gebiede in die suide.
Geluid
In die nesmaaktyd (somer) is die mannetjie se lae dreunende geroep bedags en snags hoorbaar. Die geluid kan die beste vergelyk word met iemand wat op 'n hol boomstomp slaan. Om wyfies te lok, maak die mannetjie ook 'n hoë, skerp geluid. Soos etlike ander reiersoorte laat hoor dit 'n "skwark" geluid wanneer dit opvlieg.
Hisashi Kurosaki
Hisashi Kurosaki (gebore 8 Mei 1968) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Japannese Grand Prix
Die Japannese Grand Prix is 'n motorwedren wat sedert 1925 in Japan plaasvind. Die wedren het in 1976 deel geword van die Formule Een-wêreldkampioenskap, en sedert 1963 (behalwe in 1976-1986 en 2007–2008) word dit jaarliks by Suzuka gehou.
Uil
Uile is voëls in die orde van Strigiformes. Die orde bestaan uit ongeveer 200 spesies van groot roofvoëls. Die meeste uile is alleenlopend en nag-aktief. Hulle vreet klein soogdiertjies soos knaagdiere, insekte en ander voëls. 'n Paar spesies sal selfs visse vang. As 'n groep is uile baie suksesvol en hulle kom bykans regoor die wêreld voor, met uitsondering van Antarktika, die grootste gedeelte van Groenland, en 'n paar ander klein eilandjies.
Naguile se oë en ore is goed aangepas en ontwikkel ten einde hulle in staat te stel om in die nag te kan jag. Hulle vere, en veral die slagvere op die vlerke, is donserig sodat hulle geruisloos kan vlieg. Daar word twee families onderskei, wat altesaam 148 spesies bevat en waarvan 15 in Suid-Afrika voorkom.
Liggaamsbou
Uile is gewoonlik donker- tot geelbruin van kleur met strepe of kolle. Hulle het groot koppe en vlerke in vergelyking met hulle lywe en vier tone met skerp naels aan die kloue. Hulle het plat gesigte met die kenmerkende gesigskyf, haakvormige snawels en groot oë. Hulle oë is na vore gerig en, net soos die mens, sien hulle stereoskopies (veroorsaak goeie afstandskatting), wat beteken dat hulle 'n kleiner gesigsveld as ander voëls het, maar hulle kan hul koppe teen tot 270° draai.
Uile het baie sensitiewe oë: hulle het tien keer meer stafies (ligsensitiewe selle in die retina) as mense. Dit beteken dat daar nie genoeg ruimte vir kegeltjies (kleurgevoelige elemente) is nie, wat verklaar waarom naguile kleurblind is. Hulle het egter 'n derde ooglid wat hul oë bedags teen die skerp lig beskerm. Omdat uile se koppe so beweeglik is, kan hulle net soos 'n mens die verskil in geluidsterkte tussen die een en die ander oor gebruik ten einde die rigting van 'n geluid te bepaal.
Waarop dit kortliks neerkom, is dat die uil sy kop draai totdat albei ore dieselfde geluidsterkte hoor en dan weet hy dat die geluid direk van voor kom. Wanneer die prooi beweeg, is daar 'n toename in die verskil tussen die geluid wat links en regs waargeneem word. By sommige uile is die ore asimmetries gerangskik, waardeur een oor 'n geluid net voor die ander oor waarneem en die bron nog akkurater bepaal kan word.
Uile vlieg geruisloos: nie net om te verhinder dat die prooi hom hoor aankom nie, maar ook sodat daar nie geraas naby sy eie ore is en sy gehoor daardeur belemmer word nie. Daarom is 'n uil se vlerkoppervlak van dons, sodat alle geluide gedemp word. Boonop het uile groter vlerke as ander voëls van dieselfde grootte. Die groter vlerk oppervlakte beteken dat hulle beter kan vlieg en dit vergoed vir die weerstand wat die dons op die vlerke meebring.
Lewenswyse
Die onverteerbare dele word in die sogenaamde uilballe uitgebraak. Uile leef in afgebakende gebiede en hul geroep in die nag dien hoofsaaklik as waarskuwing aan ander uile dat 'n afgebakende gebied nie binnegedring mag word nie. Bedags rus hulle dikwels op dieselfde plek.
Kerkuile
In Suid-Afrika staan die uil ook bekend as die nonnetjie-of nooientjie-uil. Hy is goudbruin met grys en wit en maak sy nes in ou mynskagte en grotte. Die ander verteenwoordiger wat in Suid-Afrika voorkom, is die grasuil (Tyto capensis). Jare lank is daar vermoed dat die genus Phodilus slegs uit een spesie bestaan, maar ŉ tweede spesie van die genus, naamlik die Kongolese uil (Phodilus prigoginei), is in 1951 ontdek.
Egte uile
Die dwergooruile (genus Otus) is die grootste groep van die egte uile (familie Strigidae). Die dwergooruil of skopsuil (Otus scops) kan waarskynlik tussen Europa en Afrika migreer. 'n Tweede spesie van die genus, Otus leucotis of die witwanguil, kom ook in Suid-Afrika voor. Ander spesies wat hier voorkom, is die dwerguil (Glaucidium perlatum), wat bruin is met spikkels en sowat 180 mm hoog word, en die gebande uil (Glaucidium capense), wat net ŉ bietjie groter is as die dwerguil.
Uil-families
Daar is twee families van uile:
Calyx kerguelensis
Calyx kerguelensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Calyx en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Annette Katzmann
Annette Katzmann (gebore 31 Januarie 1960) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Skat det er din tur (1997) en Flies on the Wall (2005), en in die televisiereekse Unit 1 (2000) en The Legacy (2014).
Crahan Denton
Crahan Denton (20 Maart 1914 – 4 Desember 1966) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Parent Trap (1961), To Kill a Mockingbird (1962), en Hud (1963), en in die televisiereeks Studio One in Hollywood (1948).
1502
Die jaar 1502 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 2de jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Virginia Woolf
Adeline Virginia Woolf (Kensington, 25 Januarie 1882 – Sussex, 28 Maart 1941) was 'n Engelse skryfster. Sy het beroemdheid verwerf as letterkundige modernis. Tussen die twee Wêreldoorloë was Woolf 'n prominente figuur in die invloedryke Bloomsbury Groep.
Virginia Woolf is as die dogter van die letterkundige, sir Leslie Stephen, gebore. Na haar moeder se dood in 1895 het Virginia weens 'n senutoestand nie skool toe gegaan nie, maar is sy tuis onder haar vader se toesig onderrig. Na haar vader se dood in 1904 het Virginia saam met haar broers en suster in 'n huis in die Bloomsbury-wyk van Londen gaan woon.
Hulle het in 1917 hul eie uitgewery, The Hogarth Press, gestig wat al Virginia se werk sou publiseer, sowel as die van skrywers soos T.S. Eliot (The waste land) en Katherine Mansfield. Virginia Woolf se eerste roman was The voyage out (1915), gevolg deur Night and day (1919). Jacob's room (1922) was haar eerste eksperiment met die bewussynstroomtegniek, waarin die feite en uiterlike gebeurtenisse van die roman nie so belangrik soos die innerlike gewaarwordinge van die romanfigure is nie.
Haar mees geslaagde werke in dié styl is Mrs. Dalloway (1925), To the lighthouse (1927) en The waves (1931). Saam met James Joyce, wie se werk haar beïnvloed het, word sy as een van die belangrikste vernuwers van die Engelse prosakuns in die 20e eeu beskou. Haar werk het weer 'n invloed gehad op belangrike skryfsters soos Katherine Mansfield en Elizabeth Bowen.
Virginia Woolf het verskeie ander werke geskryf, onder meer belangrike literêre kritiek, feministiese essays en 'n skrywersdagboek wat na haar dood verskyn het. Na haar laaste roman, Between the acts (1941), het sy in 1941 weer 'n senuinsinking beleef en naby haar huis in Sussex selfmoord gepleeg op 59-jarige ouderdom. Woolf is verder bekend daarvoor dat sy gesukkel het met geestesongesteldheid, in die vorm wat 'n bipolêre versteuring wat gelei het tot haar selfdood.
Grocott's Mail
Grocott's Mail is die oudste oorlewende onafhanklike koerant in Suid-Afrika en word twee maal per week in Grahamstad in die Oos-Kaap uitgegee. Die koerant het van sy oorname van die Grahamstown Journal in 1920 tot in 1965 daagliks verskyn sodat Grahamstad, naas Queenstown, die laaste Suid-Afrikaanse plattelandse nedersetting met 'n eie dagblad was.
Ontstaan
Die stigter van die koerant was Thomas Henry Grocott, wat in Liverpool gebore en getoë is en 10 jaar lank daar by die Liverpool Mail gewerk het van Mei 1854. In 1864 was ene mnr. R.W. Murray van die Great Eastern Star op besoek aan Engeland waar hy vir Grocott 'n betrekking by sy koerant op Grahamstad aangebied het. Grocott het die aanbod aanvaar en etlike jare lank by die Eastern Star gewerk.
In 1869 het Grocott 'n vennootskap gesluit met J.V. O'Brien, maar dit het skaars 'n jaar gehou. Daarna het Grocott sy eie drukkery aan Kerkplein by Hoogstraat 52 opgerig, wat vandag die plaaslike Woolworths huisves.
Op 11 Mei 1870 druk hy die eerste uitgawe van die weeklikse Grocott's Free Paper, ondanks die ses koerante (waaronder die Grahamstown Journal) wat toe reeds in die stad verskyn het. In die eerste uitgawe skryf die uitgewer: "Today we present the public with the first copy of GROCOTT’S FREE PAPER which will be published every Wednesday, and distributed freely all over the City, on the morning market, and in several Frontier Towns. We merely ask you to accept it, read the Advertisements, and then make large purchases."
Kort daarna is stoomkrag bekend gestel, wat dit moontlik gemaak het vir die koerant om van 2 Januarie 1872 elke Dinsdag as Grocott's Penny Mail te verskyn, soos vandag weer die geval is. Teen die begin van 1875 is die koerant deur die hele destydse Kaapkolonie, die Vrystaat en Transvaal versprei en het hy selfs intekenare gehad wat sendelinge was op Kuruman, Bamangwato en tot oor die Zambezi. Dit het in daardie dae die leuse "Vryheid en vooruitgang" aangeneem. In Julie 1882 het die koerant drie maal per week begin verskyn en was die eerste in die land wat vervolgverhale gepubliseer het. In Augustus dieselfde jaar het Grocott meegehelp aan die stigting van die Nasionale Persunie, waarna jy van 1902 tot en met sy dood in 1912 voorsitter was.
Teen die vorige eeuwisseling het Grocott se seun, William Ellington Grocott, hom by die firma aangesluit en hom toegespits op boeke en skryfbehoeftes.
Twintigste eeu
duimnael|regs|200px|Die gebou waarin die kantoor van die koerant nog al die jare gehuisves word. Die grondverdieping het vroeë die skryfbehoeftewinkel Grocott & Sherry gehuisves. Die koerant het 'n opbloei tydens die jare van die Tweede Vryheidsoorlog beleef met die jongste toerusting, 'n redakteur (A. Wadds Wright) wat voorheen by die Londense Times gewerk en 'n fyn aanvoeling vir uitleg gehad het en die uitbreek van die oorlog. Die koerant het tot vyf uitgawes per nag gedruk om te verseker die jongste oorlogsnuus was beskikbaar. 'n Stoomfluitjie is op die perseel se dak aangebring om lesers te laat weet die jongste uitgawe is beskikbaar.
Tydens die oorlog het die koerant, buiten die daaglikse uitgawe, ook 'n weeklikse oorlogsopsomming uitgegee met telegraafberigte van sy 18 oorlogsmedewerkers.
In 1905 het 'n brand die winkel aan die voorkant van die perseel in puin gelê, maar nie na die drukkery aan die agterkant versprei nie. Die winkel is die volgende jaar herbou en meer as 'n eeu later is dieselfde vloer, kabinette met glasdeure, rakke en vensters steeds in die winkel te sien.
Die Eerste Wêreldoorlog het weereens 'n oplewing meegebring toe die koerant aangegroei het tot agt bladsye. Die koerant het 'n ruk lank twee pennies gekos. Daarom moes die "Penny" in die naam laat vaar word.
Grahamstown Journal uitgekoop
In 1920 het Grocott and Sherry die Grahamstown Journal uitgekoop en die twee uitgewerye het besluit dat hulle, ondanks die naoorlogse papiertekort, sou aanhou om 'n dagblad uit te gee en daarom het Grocott's Mail elke dag begin verskyn – soos voor die samesmelting die geval met die Journal was.
Weens die koms van die radio, wat 'n onmiddellike nuusbron geword het, het die koerant tydens die Tweede Wêreldoorlog nie nodig gehad om dikker uitgawes te publiseer nie. In 1965 word dit weer tweeweekliks.
Onlangse verlede
Tydens die dekade na 1990 het die onderneming noustrop getrek en is die skryfbehoefte-en-boekwinkel gesluit. Die maatskappy het Rhodes-universiteit in 2003 genader met die oog op oorname omdat die eienaar wou verseker dit bly in plaaslike besit bly, ondanks aanbiedinge van nasionale mediagroepe. So word Grocott and Sherry op 1 September 2003 die David Rabkin Project for Experiential Journalism.
Die nuwe eienaars spits hulle daarop toe dat die koerant gemeenskapsgerig bly, pleks van 'n studentekoerant, hoewel tot 70 studente jaarliks eerstehands leer van regverdigheid, spertye en beriggewing. Die doel van die inisiatief is om te verseker dat Grocott's Mail lewenskragtig bly en ook dien as werktuig vir die onderrig van joernalistiek aan die universiteit, wat 'n wêreldberoemde skool vir joernalistiek en mediastudies het. Die onderneming is die eerste van sy aard in Suid-Afrika, maar dit is ook in die dorp Columbia in die Amerikaanse deelstaat Missouri gedoen waar 'n soortgelyke koerant reeds die afgelope meer as 90 jaar verskyn.
W. Morgan Sheppard
W. Morgan Sheppard (24 Augustus 1932 – 6 Januarie 2019) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Elvira: Mistress of the Dark (1988), Star Trek VI: The Undiscovered Country (1991), The Prestige (2006), en Transformers (2007).
Emil Nofal
Emil Nofal (1926–1986) was 'n Suid-Afrikaanse filmregisseur, -vervaardiger en draaiboekskrywer.
Filmografie
As vervaardiger:
As akteur
Penny Peyser
Penny Peyser (gebore 9 Februarie 1951) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente All the President's Men (1976), The In-Laws (1979), Miss Congeniality (2000), en Trying to Get Good: The Jazz Odyssey of Jack Sheldon (2008).
Canon EF 70–300mm lens
Die EF 70–300mm lens  is 'n telefoto zoemlens wat deur Canon Inc. vervaardig word. Die lens het 'n EF-lenspassing om met die EOS-lyn van kameras te werk.
Vier Canon EF telezoemlense dra die 70–300mm benaming. Hulle is die EF 70–300mm 4.5–5.6 DO IS USM, EF 70–300mm 4–5.6L IS USM, EF 70–300mm 4–5.6 IS USM en die EF 70–300mm 4–5.6 IS II USM. Al die weergawes bied IS en USM en het byna dieselfde maksimum lensopening van 4/4.5 5.6 oor hul hele fokusafstand. Die optika van die Canon EF 70–300mm 4-5.6 L USM lens sluit 19 elemente in 14 groepe in, met twee wat ultra-lae verstrooiingglas het.
EF 70–300mm 4.5–5.6 DO IS USM
Hierdie lens maak gebruik van Canon se Diffraksie Optika eerder as 'n tradisionele lens met volrefraktiewe ontwerp. Dit maak die lens meer kompak, hoewel swaarder en baie duurder as 'n lens met konvensionele ontwerp. Die lens bevat beeldstabilisering en 'n ring USM, wat voltydse handfokus van die lens toelaat terwyl die kamera vir enkelskote gebruik word. Hierdie lens bied goeie optiese gehalte, die enigste nadeel is dat die diffraksie-element nie so goed vaar met sterk ligbronne as die konvensionele ontwerpe nie.
Hierdie lens is versoenbaar met die Canon ET-65B lenskappie.
EF 70–300mm 4–5.6 IS USM
Hierdie lens is van 'n konvensionele ontwerp, en is in 2005 vrygestel met verbeterde prestasie teen die vorige 75-300mm lense in die Canon EF lensreeks. Soos die 70–300mm f/4.5–5.6 DO beskik dit oor 'n beeldstabiliseerder. Vir fokus maak dit egter gebruik van die laer gehalte mikro-USM ontwerp, en daarom moet die fokusmotor eers ontkoppel word voor handfokus. Die optiese prestasie van hierdie lens is mededingend met Canon se L-reeks telezoemlense, soos die 70–200mm-reeks lense.
Hierdie lens is versoenbaar met die Canon ET-65B lenskappie.
EF 70–300mm 4-5.6 L IS USM
Hierdie lens, wat op 26 Augustus 2010 vrygestel is, is ontwerp om professionele fotograwe met die 70–300 mm zoemreeks te voorsien sonder om afbreuk te doen aan die hoë kwaliteit van die beeld. Die 70–300 mm 4-5.6 L IS USM is die enigste L-reeks 70–300 mm lens en is die enigste een met weerverseëling. Die beeldstabiliseerder is gegradeer vir 4 stoppe en verseker dat skerp foto's per hand geneem kan word teen 'n spoed so stadig as 1/8 van 'n sekonde. Hierdie lens het uitstekende kontras wat voldoen aan, of die ander L-reeks telefotozoem oorskry, maar bied nie skerpte in die hoeke van die meeste van sy fokusreeks nie. Die kwaliteit van die beeld verswak egter nie op 300 mm nie, wat dit onderskei van ander 70–300 mm lense. Danksy sy vinnige outofokus, sy benutbare strekking, uitstekende beeldstabilisering en 'n hoë kwaliteit beeld, het die 70–300mm 4-5.6 L onlangs gewild geword onder ernstige amateur- en professionele fotograwe. Die 70–300mm 4-5.6 L sluit 'n kappie in, maar nie 'n driepootring nie.
EF 70–300mm 4-5.6 IS USM II
Die Canon EF 70-300 mm 4.5-5.6 IS USM II lens, wat op 15 September 2016 bekend gestel is, is slegs die tweede Canonlens toegerus met Nano USM tegnologie, 'n fokusmotor wat die voordele van 'n ring USM (ultrasoniese motor) kombineer met hoë-spoed AF tydens skietwerk. Die lens beskik ook oor nuwe LCD-inligtingvertoon en vierstop-beeldstabilisering. Dit sal beskikbaar wees in November 2016, vir 'n geskatte kleinhandelprys van $549.99. Om die nuwe lens te ondersteun, sal baie van die huidige Canon-kameras nuwe "firmware"-sagteware benodig.
Canon EF 400mm lens
Die Canon EF 400mm is sewe super-telefotolense wat deur Canon vervaardig word. Hierdie lense het 'n EF lenspassing wat met die EOS-lyn van kameras werk. Hierdie lense word meestal gebruik deur sport- en natuurfotograwe.
Canon vervaardig tans drie 400mm primêre lense: Die EF 400mm 5.6 L USM is Canon se goedkoopste 400mm-lens en een van die beste aanbiedings vir 'n supertelefoto-400mm-brandpuntlens in die bedryf. Uitsonderlike skerpte, minimale vignet, baie lae verwringing, en uitstekende hantering van die chromatiese afwyking beteken dat hierdie lens se foto's nie beeldverbeteringe met digitale post-produksie sagteware benodig nie. Met 'n maksimum diafragma van 5.6, is dit relatief stadig.
Die 400mm 4 DO, IS USM II, wat 'n vroeër weergawe van dieselfde lens in 2014 vervang het, is een van slegs twee Canon lense wat gebruik maak van diffractive optika (die ander is die Canon EF 70-300mm lens). Die gebruik van diffraksie optika kan die lens aansienlik ligter gemaak word, maar ten koste van 'n bietjie beeldkwaliteit van die prent.
Hierdie lense is verenigbaar met die Canon Extender EF tele-omsetter.
Ali Kazim
Ali Kazim (gebore 26 April 1973) is 'n Deense akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pizza King (1999), Rule No. 1 (2003), en Adam's Apples (2005).
The Dandy Warhols
The Dandy Warhols is 'n Amerikaanse musiekgroep wat in Portland, Oregon deur Courtney Taylor-Taylor (stem, kitaar), Zia McCabe (sintetiseerder), Peter Loew (kitaar) en Eric Hedford (tromme), wat in 1998 deur Taylor-Taylor se neef Brent de Boer vervang is, tot stand gebring is. Die groepsnaam is 'n woordspeling op die naam van die Amerikaanse popkunstenaar Andy Warhol.
The Dandy Warhols is sterk deur The Velvet Underground, Beach Boys, Simon and Garfunkel, The Beatles, The Shadows en The Rolling Stones beïnvloed en daarbenewens bevat die lirieke van sommige snitte implisiete verwysings na die groep My Bloody Valentine. Voorsanger Courtney Taylor-Taylor beskryf die groep se ontstaan as die gevolg van 'n vriendekring wat musiek nodig gehad het waarby hulle dronk kon word.
Jans Rautenbach
Jans Rautenbach (1936–2016) was 'n bekroonde Suid-Afrikaanse draaiboekskrywer, film-vervaardiger en regisseur. Hy was die regisseur van rolprente soos Blink Stefaans (1981), Eendag op ’n Reëndag (1975), Pappa Lap (1971) en Jannie totsiens (1970). Sy 1968-film, Die Kandidaat was omstrede en is aanvanklik in Suid-Afrika onder sensorskap geplaas omrede dit die destydse politiese stelsel bevraagteken het.
Beknopte biografie
Hy begin sy loopbaan in die filmbedryf by Jamie Uys-filmpoduksies en was die assistent-regisseur van Emil Nofal se Kimberley Jim. Nofal en Uys se paaie het later geskei, waarna Nofal sy eie produksiemaatskappy saam met Rautenbach begin het. Die vennootskap is deur baie as Suid-Afrika se "goue era van kinema" beskryf.
Rautenbach is op 2 November 2016 in 'n hospitaal in Mosselbaai aan komplikasies weens longontsteking oorlede. Hy het sy vrou en vier kinders agtergelaat.
Natalia da Rocha
Natalia da Rocha is 'n Suid-Afrikaanse aktrise, regisseur, jeugaktivis en sakevrou. Sy word onthou as een van net 'n paar bruin kunstenaars wat 'n hoë profiel tydens die apartheidsera gehandhaaf het. In 1981 was sy die eerste bruin persoon wat 'n BDram-graad aan die Universiteit Stellenbosch se Afrikaans-oorheersde dramadepartement ontvang het. Aan die begin van 1987 was sy die eerste bruin vrou wat die hoofrol in 'n Sun City-extravaganza gespeel het saam met Sam Marais en in 1992 het sy die eerste Suid-Afrikaner geword wat in Madagaskar opgetree het.
Grahamstown Journal
Die koerant is in Desember 1831 opgerig, het later daagliks verskyn, maar het in 1920 met Grocott's Mail saamgesmelt, wat tot in 1965 daagliks as Grocott's Daily Mail uitgegee is.
Natalia da Rocha
Haar produksies sluit in Die slavin en As die wind so waai. Sy tree ook in musiekblyspele soos Ain't Misbehavin, Midnight Blues, Godspell en Vere op. Daarnaas het hy in Danie Odendaal se SAUK-reeks Gallery gespeel. Sy is met die akteur Kurt Egelhof getroud. Hulle het 3 kinders.
Freesia fergusoniae
Freesia fergusoniae is 'n meerjarige, geofiet wat endemies is aan die Wes-Kaap en deel vorm van die fynbos. Die plant kom voor van Swellendam tot by Oudtshoorn en Mosselbaai. Die plant het meer as 70% van sy habitat aan landbou aktiwiteite verloor en die oorblywende populasies is gefragmenteer as gevolg hiervan. Die verlies van habitat hou steeds aan.
1501
Die jaar 1501 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 1ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Lola Blanc
Lola Blanc (gebore 20 Desember 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Smurfs 2 (2013) en Under the Silver Lake (2018), en in die televisiereeks American Horror Story (2011).
Jacobus Nicolaas Boshoff
Jacobus Nicolaas Boshoff, ook wel J.N. Boshoff, (Kogmanskloof, Montagu, Kaapkolonie, 31 Januarie 1808 – Weston, Pietermaritzburg, 21 April 1881), was 'n Suid-Afrikaanse politikus en staatsman, 'n Voortrekker en die tweede Staatspresident van die Oranje-Vrystaat van 1855 tot 1859.
Tydens sy termyn moes hy verskeie probleme die hoof bied, onder andere 'n dreigende oorlog met die Basotho en die Zuid-Afrikaansche Republiek (onder leiding van president Marthinus Wessel Pretorius) se poging om die Vrystaat te annekseer. Weens sy steun vir 'n plan van goewerneur sir George Grey om 'n Suid-Afrikaanse federasie tot stand te bring, neem sy gewildheid by talle burgers af. Hy bedank in 1858, keer na KwaZulu-Natal terug en dien etlike jare as parlementslid vir Kliprivier in die kolonie se Wetgewende Raad.
Familie
Boshoff was 'n lid van derde geslag van die Kaaplandse familie van die stamvader Willem Hendrik Boshoff, wat op 18 Maart 1742 op die Hollandse skip Ruijven in die Kaap die Goeie Hoop aangekom het. Hy het sy opleiding in Swellendam en Graaff-Reinet voltooi. Boshoff is twee keer getroud. Die eerste keer was met Adriana Petronella Gertruida van Aswegen (van Graaff-Reinet), op 3 November 1827, en ná haar dood in 1878 met Louisa Perry van der Berg, op 26 Mei 1880.
Dit is opvallend dat hy sy van met een “f” spel. Hierdie verandering in spelling het hy self aangebring terwyl hy president was. Wanneer hy staatsdokumente moes teken, het die ink geklad waar die “ff” se strepies so na aan mekaar was. Daarom het hy een “f” weggelaat en vir die res van sy lewe sy van so gespel. Almal wat dié spelling gebruik, is sy nageslag.
Vroeë loopbaan
Hy begin sy loopbaan in die Kaapse Koloniale Staatsdiens waar hy in Graaff-Reinet as landdrosklerk aangestel is. In 1838 besoek hy die Voortrekkers, waarna hy 'n verslag daaroor skryf wat in die Grahamstown Journal verskyn.
Die volgende jaar vestig hy hom in Natal, waar hy voorsitter word van die volksraad van die Republiek van Natalia en, ná Brittanje die republiek annekseer, registrateur en meester van die Hooggeregshof.
Boshoff was een van die oorspronklike Voortrekkers in Natal wat die Natalia Republiek gestig het. Hy het homself as 'n bekwame politikus bewys in die lig van Britse planne om Natal te annekseer. Hy het die protesmanifes wat die Boere op 21 Februarie 1842 by Pietermaritzburg geteken het, opgestel en hy was ook self 'n ondertekenaar. Dit het sy reputasie onder die Britte gevestig.
Staatspresident
Boshoff was nog in die Natalse regeringsdiens toe hy as president van die Oranje-Vrystaat gekies is. Hy het met 'n groot meerderheid bo drie ander kandidate, waaronder J.J. Venter en A. du Toit, gewen.
Gedurende sy termyn het Boshoff die hoeksteen van Grey-kollege in Bloemfontein op 13 Oktober 1856 gelê.
Cacospongia mollior
Cacospongia mollior is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cacospongia en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Jacobus Nicolaas Boshoff
Staatspresident
Politiek in die Oranje-Vrystaat was op daardie stadium nog baie lewendig en persoonlik in die 1850's en daar was gereeld konflik tussen die Volksraad en die Staatspresident. Op 25 Februarie 1858 het Boshoff sy bedanking ingedien wat op 15 Maart 1858 in effek sou tree. Dit was as gevolg van 'n dispuut oor die volgorde van die vergaderings van die Volksraad. Die Volksraad het die bedanking aanvaar, maar was nie gelukkig daaroor nie. Boshoff het sy bedanking teruggetrek na samesprekings maar dit het die bedanking van sommige lede van die Volksraad tot gevolg gehad, waarvan die voorsitter een was.
Vroeg in 1858 het die spanning op die grens met die Basotho-gebied hoog geloop en oorlog en onafwendbaar gelyk. Die staatsfinansies was op daardie tydstip baie sleg en Boshoff het baie moeite ervaar om die verdediging te organiseer en wapens te koop. Met die aankoop van vyftig gewere teen £6 stuk het hy 'n vertraging in betaling vir ses maande aangevra. Bystand van die Transvaal en die Kaapkolonie het nie belowend gelyk nie en die regering van die Oranje-Vrystaat het vir Goewerneur Grey gevra om as bemiddelaar tussen die Basotho en die Oranje-Vrystaat op te tree. Dit het in Augustus en September 1858 verval en het uitgeloop op die Verdrag van Aliwal-Noord op 29 September 1858. Daarin is die jurisdiksie van die Oranje-Vrystaat en die Basotholand vir die eerste keer vasgelê saam met sekere wetlike voorskrifte. Intussen was daar oproepe dat die Oranje-Vrystaat met die Zuid-Afrikaansche Republiek moes saamsmelt. Hierdie oproepe het in Mei 1857 byna op 'n burgeroorlog tussen die twee buurstate uitgeloop.
In die oorlog teen die Basotho's, wat in 1858 verklaar is, het die Vrystaatse kommando's aanvanklik groot suksesse behaal, maar hulle kom dit op die lange duur nie volhou nie. Die Vrystaters het uiteindelik groot veeverliese gely en die Vrystaat is militêr so deur die oorlog uitgeput dat hy nie in staat was om verder met die Basotho's af te reken nie. Daar moes dus dringend ander planne beraam word.
Een uitweg was om die ondersteuning van Transvaal te soek. Pretorius was daartoe bereid maar alleen op die voorwaarde dat die twee republieke dan met mekaar moes verenig. Goewerneur Grey van die Kaapkolonie het egter 'n stokkie daarvoor gesteek en het self probeer om vereniging van die Oranje-Vrystaat met die Kaapkolonie te bewerkstellig. Die Vrystaatse Volksraad was ten gunste daarvan, maar die Britse regering wou dit nie toelaat nie.
In 1860 is M.W. Pretorius as nuwe president gekies en die twee republieke was vir 'n kort rukkie verenig onder een staatshoof. Die eksperiment het misluk met Pretorius wat eers as president van Transvaal bedank het en nie sy termyn as president van die Oranje-Vrystaat voltooi het nie. Vir die nuwe verkiesing in 1963 is Boshoff as een van die kandidate benoem maar uiteindelik is J.H. Brand deur die Volksraad aangewys as die enigste kandidaat.
Latere lewe en dood
Boshoff het sy politieke loopbaan in Natal voortgesit as lid van die Wetgewende Vergadering van die Kliprivier-distrik (1866). Hy is op 24 April 1881 in Weston, Pietermaritzburg, oorlede en is begrawe in die Voortrekkerbegraafplaas in Pietermaritzburg. Toe die nuus van Boshoff se sterfte Bloemfontein bereik het, het die Volksraad 'n voorstel deurgevoer wat Boshoff vir sy dienste tot die Oranje-Vrystaat bedank het.
Trivia
Die dorp Boshof in die Vrystaat is na hom vernoem.
Franchot Tone
Franchot Tone (27 Februarie 1905 – 18 September 1968) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dangerous (1935), Mutiny on the Bounty (1935), Phantom Lady (1944), en I Love Trouble (1948).
Takuya Takagi
Takuya Takagi (gebore 12 November 1967) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.