cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Daniel Kahneman
Valke wen dikwels duiwe
Kahneman en Jonathan Renshon het vroeg in 2007 'n artikel gepubliseer waarin hulle verduidelik waarom die argumente van 'valke' in sielkundige redes dikwels meer oortuigend is in debatte oor oorlog en vrede. Mense is geneig om hul eie mag in konflik te oorskat. Hulle beskou die gedrag van teenstanders as onfeilbaar vyandig, en dit is maklik om te vergeet dat hulle ook deur die opponent as vyandiggesind beskou word. In beide huweliks- en internasionale konflikte glo albei partye dat hulle bloot op die ander se bose bedoelings reageer.
Seleksie van publikasies
Sien 'n uitgebreide lys.
Roger Gray (akteur)
Roger Gray (26 Mei 1881 – 20 Januarie 1959) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hit the Deck (1929), Barbary Coast (1935), Fury (1936), en Barefoot Boy (1938).
Grüner Veltliner
Grüner Veltliner ([vɛltˈliːnɐ] of [fɛltˈliːnɐ] ), soms ook Weißgipfler genoem, is 'n wit wynkultivar wat meestal in die droë styl gemaak word. Dit is die belangrikste kultivar in Oostenryk en word sodoende in die buiteland dikwels as die Alperepubliek se nasionale kultivar beskou. Die druiwesoort word hoofsaaklik in die deelstaat Neder-Oostenryk verbou, en hier veral in die Weinviertel, 'n streek waar dit optimaal by die bestaande klimaat- en ander toestande aangepas kan word.
Grüner Veltliner het sy oorsprong vermoedelik in 'n kruising van Traminer (aan vaderskant) en St. Georgen (aan moederskant). Die laasgenoemde druiwesoort is eers in 2000 in St. Georgen, 'n nedersetting in die Leitha-bergreeks (deelstaat Burgenland), herontdek.
Grüner Veltliner-witwyn is geurig, met vrugte- en pepergeure. Volgens die DAC-verordening mag wyne, wat uit die kultivar gemaak word, bemark word as Weinviertel DAC, Traisental DAC, Kremstal DAC, Kamptal DAC en Leithaberg DAC.
Wiener Secession
Die Wiener Secession (ook Weense Sesessie) is 'n vereniging van progressiewe beeldende kunstenaars wat uit ontevredenheid oor die heersende konserwatiewe kunsbedryf in 1897 (in die tydperk van die Fin de siècle) in die Oostenrykse hoofstad Wene in die lewe geroep is. As eerste president het die skilder Gustav Klimt gefungeer. Die vereniging se amptelike nuusblad was Ver Sacrum ("Heilige Lente").
Die Weense variant van die Jugendstil word, na aanleiding van die Secession, ook Secession-styl of Weense Jugendstil genoem.
Gioachino Rossini
Gioachino Rossini (29 Februarie 1792 – 13 November 1868) was 'n Italiaanse komponis van hoofsaaklik opera. Hy was een van die invloedrykste komponiste van die 19de eeu. Sy werk word vandag nog gereeld in operahuise wêreldwyd opgevoer. Sommige van sy melodieë het hulle lank reeds in die populêre kultuur gevestig, waaronder "Largo al factotum" uit Barbier van Sevilla en "Ouverture" uit Guillaume Tell. Anderhalf eeu nadat dit geskryf is, oorheers sy meesterwerke steeds die standaardrepertorium.
Die Italiaanse komponis is veral vir sy komiese operas beroemd. Verskeie van sy skitterende opera-ouvertures word gereeld in konsertsale uitgevoer. Gioacchino Antonio Rossini is op 29 Februarie 1792 in Pesaro gebore.
Sy ouers was aan rondreisende opera-groepe verbonde. Die jong Rossini het klavier, viool, tjello en die Franse horing leer speel en dikwels as seunsopraan opgetree. As 14-jarige het hy tjello, klavier en kontrapunt aan die Liceo Musicale in Bologna gestudeer en sy eerste opera, Demetrio e Polibio (opgevoer 1812), gekomponeer.
Hy het veral die musiek van Haydn, Mozart en Cimarosa bestudeer en toe hy die Liceo in 1810 verlaat het, was nog 'n opera, La cambiale di matrimonio ("Die huweliksakte") voltooi, wat in 1812 met redelike welslae in Venesië opgevoer is. In 1812 het Rossini ook sy eerste opera vir die La Scala in Milaan geskryf.
Die komedie II signor Bruschino (1813), die ernstige opera Tancredi (1813) en die uitbundige klug L’'l taliana in Algeri (1813) toon groot musikale vordering en is met soveel welslae opgevoer dat selfs La Scala sy operas verwelkom het. In 1815 het Domenico Barbaja (1778-1841) Rossini 'n kontrak aangebied ingevolge waarvan hy jaarliks 2 operas vir Barbaja se Napelse teaters moes lewer en die leiding van sy San Carlo-operageselskap in Napels moes oorneem.
Hier het Rossini die gevierde sopraan Isabella Colbran (1785-1845) ontmoet, wat verskeie van die hoofrolle in sy operas vertolk het en met wie Rossini in 1819 getroud is. In 1815 het Rossini sy meesterstuk, II barbiere de Siviglia ("Die barbier van Sevilla") gekomponeer, 'n opera wat getuig van oorvloedige inspirasie wat volmaak afgerond is, en wat tot vandag gehore behaag.
Die opera is binne slegs 16 dae deur Rossini voltooi. Die tragedie Otello (1816) en die klug La cenerentola ("Aspoestertjie") was ewe geslaagd, en La gazza ladra ("Die eksterdief"; 1817) was in Milaan 'n triomf. Die koel ontvangs van Semiramide (1823) het Rossini laat besluit om nie weer 'n enkele noot musiek vir sy landgenote te skryf nie. In 1824 het hy egter bestuurder van die Théâtre ltalien in Parys geword en die belangrikste operas uit die Paryse tydperk is Le Comte Ory ("Graaf Ory"; 1828) en Guillaume Tell ("Wilhelm Tell"; 1829), wat met groot toejuiging begroet is.
In 1829, toe hy skaars 37 jaar oud was, het Rossini besluit om op te hou komponeer. Vir die oorblywende 38 jaar van sy lewe het hy enkele godsdienstige stukke soos die Stabat Mater (1842) en die Petite messe solennelle (1863) geskryf, en verder slegs toevallige werkies. Hy is op 13 November 1868 in Passy, Frankryk, oorlede.
Waardering
Deur sy versiering van die melodiese lyn was Rossini die ware skepper van die bel canto-styl, terwyl sy lewendige ensembles en die gebruik van die sogenaamde Rossini-crescendo, veral in finales, aan die orkes sy regmatige plek besorg het. Veral sedert die vyftigerjare is vergete Rossini-operas weer op die planke gebring.
Werke
Rossini se vernaamste operas en die datum waarop dit die eerste keer opgevoer is:
Gewone janfrederik
Die Gewone janfrederik (Cossypha caffra) is 'n klein insekvretende voëlspesie wat algemeen in suidelike en oostelike Afrika voorkom. Die voël het sy naam te danke aan sy roep, wat na die lettergrepe jan-fre-d'rik klink. Dit is oorwegend 'n broeiende standvoël in suidelike en oostelike Afrika.
Beskrywing
Die janfrederik is 16 tot 17 cm lank. Die volwassene is grys geveer aan die bokant, en effens olyfkleurig getint op die mantelvere. Die gesigsye, voor en agter die oog, is swarterig, en met 'n wit supersilium van die grys kroon geskei. Die ken, keel, sentrale bors, kruis- en dekvere op die stert is oranje, en die sentrale stertvere is grysbruinerig. Die pensvere is bleekgrys.
Die swart snawel is kort en reguit, met 'n effens afgeboë bo-snawel. Die bene en pote is pienkerig grys, en die oë is bruin. Die geslagte is soortgelyk, maar die jongvoël is donkerbruin bo, en vaalbruin onder geveer, met swaar vaalbruin merke aan die bokant en grysbruin merke op die bors.
Dit het 'n kras, lae, drielettergrepige alarmnoot WHA-dur-dra, of JAN-fre-d'rik. Die gesang bestaan uit variërende kort frases van musikale note, wat altyd afskop met 'n lae legato fluittril, bv. tjerooo-whiet-whiet-whieet.
Gedrag
'n Koppievormige nes word gebou uit rue plantreste, uitgevoer met dierehare, haarwortels en ander fyn materiaal. Dit broei gewoonlik van Junie tot November in die Wes-Kaap en Augustus tot Januarie elders, maar kan te enige tyd van die jaar nesmaak. Een van die broeipaar sal sy of haar pensvere in water deurweek, waarmee die nesmateriaal benat word om dit sag te maak vir vorming van die nes. Die ander lid van die broeipaar sal die materiaal nes toe bring.
Subspesies
Daar is vier subspesies:
Name
Cossypha is afgelei van kossuphos, wat in Grieks 'n soort lyster is, terwyl caffra dui op Kaffrarië in die Oos-Kaap. Weens die spesie se algemene voorkoms en verspreiding in Suid-Afrika, het etlike Afrikaanse streeks- en volksname ontstaan, waaronder dagbrekertjie, jandaddera, janpierewiet, jantatterat, rooiborsie, vetvreter, wipstert, ensomeer.
Hugh Marlowe
Hugh Marlowe (30 Januarie 1911 – 2 Mei 1982) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente All About Eve (1950), The Day the Earth Stood Still (1951), Earth vs. the Flying Saucers (1956), en World Without End (1956).
Kaukasiese tale
Die term Kaukasiese tale verwys na tale wat in die Kaukasusgebied gepraat word. Die Kaukasus staan ook bekend as die "berg van tale". In die Kaukasus word sowat 40 tale deur altesaam nege miljoen mense gebesig.
Die term "Kaukasiese tale" word veral in 'n geografiese samehang gebruik en is nie 'n taalkundige term nie. Die Georgiese taalkundige Arnold Chikobawa het wel 'n Ibero-Kaukasiese taalfamilie voorgestel, alhoewel dit algemeen verwerp is. Die inheemse Kaukasiese tale behoort aan drie aparte taalfamilies wat geen onderlinge genetiese verwantskap toon nie:
Museum of London
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Kaukasiese tale
In die Kaukasus word ook ander tale gebesig wat aan ander taalfamilies behoort soos die Indo-Europese Osseties en die Turkse Karatsjai-Balkaries. Na hierdie tale word oor die algemeen nie as "Kaukasies" verwys nie.
Museum of London
Museum of London
in die Barbican Centre
Stigting
1976
Direkteur
Sharon Ament
Gratis vir die publiek
Moltreinstasies
St Paul's (300 m)
Barbican (300 m)
Moorgate (600 m)
Webtuiste
Die Museum of London dokumenteer die geskiedenis van Londen vanaf die prehistoriese tydperk tot die moderne tyd. Die museum is naby die ou stadsmuur, London Wall, en die Barbican Centre geleë en maak deel uit van die Barbican-gebouekompleks wat in die 1960's en 1970's ontstaan het toe 'n buurt in die City of London, wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog swaar deur Duitse bomaanvalle geraak is, op 'n innovatiewe manier herontwikkel is.
Die museum is binne kort loopafstand van die St. Paul's-katedraal op die hoek van een van die oudste buurte in die Britse hoofstad en vlakby die oorblyfsels van die Romeinse stadsmuur geleë. Dit word gemeenskaplik bestuur en befonds deur die City of London Corporation en die Greater London Authority (GLA), die strategiese bestuursliggaam vir Groter Londen.
In Maart 2015 het die Museum planne aangekondig om sy uitstallings vanaf die Barbican-kompleks na die nabygeleë Smithfield Market te verskuif. Die koste vir dié verskuiwing, wat teen 2021 voltooi sal wees, word op £70 miljoen beraam.
Meine Seufzer, meine Tränen, BWV 13
Meine Seufzer, meine Tränen, BWV 13, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Kroon van die Ryk
Die Kroon van die Ryk (Sardies: Corona de Logu) was ’n politieke instelling in Sardinië wat tydens die land se Giudicati-era (inheemse koninkryke van omstreeks 900 tot 1420) soos ’n wetgewer opgetree het.
Dit was saamgestel uit die majorales (of "wyse manne") van elke streek, sowel as die plaaslike píscamos (biskoppe), en die doel daarvan was om die regter-konings (judiches) te adviseer. Die majorales was gewoonlik óf familie van die regter-konings óf het behoort tot betroubare plaaslike families. Dit was eintlik byna identies aan die witenagemot van die Angel-Saksiese Engeland in beide die samestelling van die amptenare en die doel daarvan. Die kroon het die regter-koning benoem en die oppergesag toegeken, terwyl hy hom die reg voorbehou het om wette te bekragtig wat die hele ryk geraak het.
Israel
Israel, ook Israël (Hebreeus: יִשְׂרָאֵל, Yisrā'el; Arabies: إِسْرَائِيل, Isrāʼīl), amptelik die Staat Israel (Hebreeus: מְדִינַת יִשְׂרָאֵל, Medīnat Yisrā'el, [mediˈnat jisʁaˈʔel], ; Arabies: دولة إسرائيل, Dawlat Isrāʼīl, [dawlat ʔisraːˈʔiːl]), is 'n demokratiese grondwetlike republiek in die Midde-Ooste en antieke tuisland van die Jode. Dit oorvleuel gedeeltelik met Palestina, tuisland van die Palestyne. Israel word begrens deur Sirië en Libanon in die noorde, Jordanië in die ooste, Egipte in die suidweste en die Middellandse See in die weste. Die amptelike hoofstad is Jerusalem, die setel van die presidentswoning, regeringskantore, hooggeregshof en die parlement (Knesset). Die sentrum van ekonomiese en tegnologiese aktiwiteit is Tel Aviv; hier is ook die meeste ambassades gesetel.
Kroon van die Ryk
Die regter-koning was die oppermagistraat van die kroon, hoewel hy vervang kon word deur ’n curadore (’n soort president) of majore (’n soort burgemeester) indien nodig. Die vergaderings was in die hoofstad (of waar ook al die regter-koning gewoon het).
Deon Rossouw
Gedeon Josua (Deon) Rossouw is gebore in Vredendal. Hy het teologie en filosofie aan die Universiteit van Stellenbosch studeer en het in 1989 sy doktorsgraad in filosofie behaal. Sedert 1986 het hy filosofie aan die Randse Afrikaanse Universiteit doseer waar hy later ook as departementshoof aangestel is. Hy was van 2004–2010 hoof van die departement filosofie aan die Universiteit van Pretoria.
Israel
Geskiedenis
As gevolg van Zionisme, wat 'n Joodse tuisland in die destydse Britse mandaat van Palestina geëis het, is die moderne staat Israel op 14 Mei 1948 uitgeroep en feitlik onmiddellik deur Arabiese lande aangeval.
Kroon van die Ryk
Die Sardiese woord logu beteken letterlik "plek", maar wanneer dit met ’n hoofletter begin, beteken dit die Giudicati.
Deon Rossouw
Hy is getroud met Anys (Anista van Greunen) en het drie kinders.
Israel
Geskiedenis
Die geskiedenis van dié land tot op hede was en bly omstrede en die vroeë jare van die 21ste eeu word gekenmerk deur aanvalle op Israeli burgers deur Palestynse vegters en 'n gepaardgaande determinasie van die regering van Israel om 'n totale skeiding in die alledaagse lewe tussen die Palestyne, wat grotendeels nie Israeli burgers is nie, en die burgers van Israel te bewerkstellig. Nie-Joodse burgers van Israel, waaronder sowat een miljoen Arabiessprekende mense, geniet wel burgerskap en stemreg.
Sedert 29 Desember 2022 regeer die Netanyahu VI-kabinet met Benjamin Netanyahu van die konserwatiewe Likoed-party as eerste minister.
Geografie
Israel strek oor 'n lengte van 470 kilometer in noord-suidelike rigting, terwyl dit tussen 15 en 135 kilometer wyd is. Die land word in die noorde deur Libanon, in die ooste deur Sirië en Jordanië, en Egipte in die suidweste begrens. Die land het 'n kuslyn langs die Middellandse See in die weste en aan die suide die Golf van Eilat, wat ook as die Golf van Akaba bekend staan. In die ooste vloei die Jordaanrivier.
Alhoewel die land baie klein is, is daar verskillende klimaatsones. Die beboste noorde het 'n gematigde klimaat, terwyl die suide baie warm en woestynagtig is. Sowat die helfte van Israel se oppervlak word deur woestyne soos die Negev beslaan. Die kusgebiede langs die Middellandse See en die Jordaanvallei is subtropiese gebiede. Die Dooie See aan die Israel-Jordaanse grens is die laagste plek onder seespieël ter wêreld.
17473 Freddiemercury
17473 Freddiemercury (tydelike naam ) is ’n helder asteroïde van sowat 3,4 km breed in die binneste deel van die Asteroïdegordel. Dit is op 21 Maart 1991 by die ESO se La Silla-sterrewag in Noord-Chili ontdek deur die Belgiese sterrekundige Henri Debehogne.
Israel
Geografie
Gedurende die Sesdaagse Oorlog het Israel in 1967 die Wesoewer (Engels: West Bank) van die Hasjemitiese Koninkryk van Jordanië, die Golanhoogtes van Sirië en die Sinai-skiereiland van Egipte verower. Israel het sy troepe en setlaars op die Sinai-skiereiland in 1982 en dié in die Gasastrook tot 12 September 2005 onttrek. Die toekomstige status van die Wesoewer, die Gasastrook en die Golanhoogtes is tans nie duidelik nie.
17473 Freddiemercury
Die asteroïde wentel elke 3 jaar en 8 maande (1 349 dae) om die Son op ’n afstand van sowat 2-2,8 AE. Sy wentelbaan het ’n eksentrisiteit van 0,16 en ’n inklinasie van 1° met betrekking tot die sonnebaan.
Israel
Geografie
Die totale oppervlak van Israel, sonder die gebiede wat in 1967 verower is, beslaan 20 770 vierkante kilometer. Een persent hiervan is wateroppervlaktes.
17473 Freddiemercury
Die IAU en die Kleinplaneetsentrum het dit op 5 September 2016 die nuwe naam "Freddiemercury" gegee ter ere van die sanger Freddie Mercury (1946–1991) omdat dit in die jaar van die sanger se dood ontdek is en sy voorlopige naam die sanger se voorletters bevat het. Die nuwe naam is deur Brian May by Montreux-casino in Switserland aangekondig op die viering van wat die sanger se 70ste verjaardag sou gewees het.
Israel
Geografie
Die totale oppervlak van alle gebiede wat tans deur Israel beheer word, ook Oos-Jerusalem en die Golanhoogtes, is 22 145 vierkante kilometer. As die Wesoewer ingesluit word, wat reeds gedeeltelik selfregerende status verkry het, beslaan Israel se oppervlak 28 023 vierkante kilometer.
Daar is vier metropolitaanse gebiede in Israel (2017):
Demografie
Met 'n bevolking van sowat 9,6 miljoen is Israel tans die 92ste mees bevolkte land in die wêreld.
Sowat 91 persent van die bevolking is verstedelik. Die Joodse godsdiens en Westerse modernisme oefen die grootste invloede op die huidige Israelse samelewing uit, alhoewel ook ander godsdienste en kulture van die Midde-Ooste 'n rol speel. Israelse burgerskap kan deur geboorte of inburgering verkry word. Ook dubbele burgerskap word erken, onder meer in die geval van Amerikaanse Jode, wat hulle in Israel gevestig het en ingeburger is.
Die reg op godsdiensvryheid word in die Israelse grondwet gewaarborg, en die groot aantal heilige plekke in die land word deur die betrokke godsdienstige gemeenskappe beheer. Vrye toegang daarin en beskerming teen ontwyding daarvan word deur 'n aantal wette beheer.
Amptelike statistiek verdeel die bevolking in burgers van Joodse en nie-Joodse afkoms. In die jaar 2004 was 81 persent van alle Israelse burgers van Joodse afkoms (uitgesluit die bevolking van die besette gebiede).
Die Joodse bevolking word verdeel in:
26 persent van alle nie-Arabiese burgers het ten minste een ouer wat in Israel gebore is, 37 persent is Israeli's van die eerste generasie, 27 persent is immigrante uit Westerse lande en 42 persent het vanuit Asië of Afrika na Israel gekom.
Daar is ook klein minderhede Droese (1,5 persent), Armeniërs, Baha’i, Alawiete, Ahmadi en Sirkassiërs. Meer as die helfte van die 170 000 Arabiese Bedoeïene het tans 'n vaste woonplek, terwyl die ander die tradisie van 'n nomadiese leefwyse bewaar het. Hulle bly egter in bepaalde gebiede van die land.
Meer as 220 000 Israeli's het hulle in nedersettings in die Wesoewer-gebied gevestig. In 2005 het sowat 7 500 setlaars hulle aan die Gasastrook onttrek.
Hebreeus en Arabies was reeds in die tydperk van die Britse mandaat van Palestina naas Engels die amptelike tale. Ivrit, die moderne Hebreeus, is die huistaal van die meeste Israelse burgers, terwyl sowat een miljoen Arabies as moedertaal praat. Arabiese skole gebruik Arabies as onderwystaal, en die taal is naas Engels ook 'n belangrike vak in Hebreeuse skole. Amptelike dokumente soos wette is in Hebreeus en Arabies beskikbaar.
Mense in Israel het een van die hoogste lewensverwagtings ter wêreld, met 80,9 jaar vir vroue en 76,7 jaar vir mans.
Godsdiens
Sowat 2 persent van Israel se bevolking is Christene, 17 persent Moslems, 1,4 persent Droese en 4,1 persent andere. Die Rooms-Katolieke Kerk is die grootste Christelike kerk in Israel met sowat 75 000 lede. 'n Klein minderheid Jode – na ramings sowat 4 000 lidmate in 80 gemeentes – is Messiaanse Jode, wat die Joodse kultuur en die meeste leerstellings van die Joodse godsdiens aanvaar, maar nogtans Jesus van Nasaret as Messias beskou. Hulle word deur ander Jode meestal as Christene beskou.
Van die sowat 20,7 persent Israelse Arabiere is 14,6 Soennise Moslems. 'n Klein minderheid van Moslems behoort tot die Ahmadiyyah-hervormingsbeweging, wat tolerante en vreedsame aspekte van die Islamitiese geloof beklemtoon. Daar is ook 'n klein minderheid van enkele honderd Bahá'í, veral in Haifa en omgewing, waar ook sommige van hulle belangrikste heiligdomme te vinde is. Daar bestaan 'n klein Samaritaanse gemeente van sowat 800 lidmate wat in Israel en op die besette Wesoewer woon.
Sendingwerk is in Israel verbode.
Ekonomiese geskiedenis
Toe die onafhanklikheidsoorlog in 1948 uitbreek, is die Joodse bevolking in die Britse mandaatgebied Palestina op sowat 600 000 beraam. Nogtans het hierdie minderheid 'n besliste invloed op die land se ekonomie uitgeoefen. Dit was veral omdat ondernemings in Joodse besit die Britse leër en ander geallieerde magte, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Midde-Ooste gestasioneer was, van benodigde basiese goedere voorsien het. In 'n tyd, toe miljoene Joodse burgers in Europa slagoffers van die Nasionaalsosialistiese verdelgingsbeleid geword het, het die Britse mandaatgebied ekonomiese voorspoed ervaar wat later die materiële basis vir Israel se ontwikkeling sou vorm.
Die tydperk tussen 1948 en 1972 was 'n periode waartydens immigrasie van Joodse burgers uit alle wêrelddele tot vinnige bevolkingsgroei gelei het. Terwyl kapitaal in groot hoeveelhede uit die buiteland ingevoer is, het die totale Bruto nasionale produk (BNP) en die BNP per capita buitengewoon sterk groei getoon. Die BNP het in hierdie tydperk jaarliks met 'n gemiddeld van 10,4 persent toegeneem.
Hierdie groei het in die volgende periode tussen 1973 en 1986 verstadig tot sowat twee persent. Die BNP per capita het selfs gestagneer, en terwyl die periode tussen 1948 en 1972 nog deur 'n enkelsyfer-inflasiekoers gekenmerk is, het dié koers dramaties versnel tot 'n maksimum van 445 persent in 1984. In enkele jare – 1975, 1983 en 1984 – is Israel se bronne van korttermynfinansiering byna volledig uitgeput om die tekort op die betalingsbalans te dek.
Die regering het in Julie 1985 ekonomiese noodmaatreëls toegepas om die hiperinflasie, wat die ekonomiese oorlewing van die land bedreig het, te bowe te kom. Laat in 1985 het die inflasiekoers skerp gedaal tot 20 persent. Nog merkwaardiger was die sukses wat met die vermindering van die begrotingstekort behaal is. Teen die begin van die 1986 fiskale jaar was dit byna nul.
Die noodmaatreëls het 'n einde gemaak aan 'n periode van veerien jaar waartydens die ekonomie deur stygende inflasie, waardeverlies van Israel se geldeenheid en groot begrotingstekorte ontwrig is. Ekonomiese stabiliteit is ook verseker wat benodig is om alle strukturele tekortkominge, wat die groei van die ekonomie sedert 1973 bemoeilik het, uit die weg te ruim.
Kenmerke
Israel het sedert sy stigting in 1948 van 'n agrariese ekonomie met sosialistiese elemente (met kibboetsim of kollektiewe gemeenskappe en die invloedryke vakbondvereniging Histradoet as belangrikste rolspeler in sosiaal-politiese opsig) tot 'n uitvoergerigte ope markekonomie met 'n sterk hoëtegnologiebedryf ontwikkel. Met die Europese Unie, die Verenigde State en die Volksrepubliek China as belangrikste handelsvennote is Israel volledig in die wêreldekonomie geïntegreer en het in 2010 by die OESO aangesluit.
Israel beskik oor min natuurlike hulpbronne en beperkte watervoorrade, maar het ongeag sy relatief klein oppervlakte 'n gediversifiseerde ekonomie. In die groot metropolitaanse gebiede van Tel Aviv, Haifa en Jerusalem het 'n moderne dienste- en hoëtegnologiebedryf ontstaan waar talle globale ondernemings filiale gestig het. Israel is die derde belangrikste land van oorsprong na die VSA en die Volksrepubliek China van tegnologiemaatskappye waarvan die aandele aan die New Yorkse NASDAQ-aandelebeurs genoteer word. Die twee grootste aanlegte van die Amerikaanse mikroskyfie-vervaardiger Intel buite die VSA is in Jerusalem en Kirjat Gat gesetel.
Israel is 'n geïsoleerde nywerheidsland temidde van onderontwikkelde Arabiese lande en afhanklik van invoere van ru-olie, steenkool, voedsel, ongeslypte diamante en wapentuig. Sy hoofsaaklike uitvoere is geslypte diamante, hoëtegnologie-produkte, wapentuig, sagteware, artsenymiddels, chemiese produkte, sagtevrugte, groente en blomme. Die belangrikste nywerhede is metale, elektroniese en biochemiese toerusting, halfgeleiers, verwerkte voedsel, chemiese en verwante produkte en vervoertoerusting. Die land se dienstesektor is hoogs ontwikkel, en sy diamantenywerheid is een van die belangrikste verskaffers van geslypte en gepoleerde diamante ter wêreld. Israel is een van die internasionale sentrums van sagtewareontwikkeling en 'n gewilde toeristebestemming.
Nywerheidstreke in die sentrum van die land kontrasteer met periferiese gebiede in die noorde en suide van die land wat op 'n hoogs ontwikkelde landbousektor en kleiner nywerhede steun. Kenmerkend vir die landboubedryf in hierdie landsdele is dat daar nog steeds kollektiewe ondernemings soos kibboetsim en mosjawim bestaan. Die landbousektor se bydrae tot die bruto binnelandse produk (BBP) het egter tot sowat twee persent gedaal.
In Israel vorm hoogs opgeleide en globaal georiënteerde spesialiste saam met meer behoudende godsdienstige bevolkingsgroepe en etniese minderhede, wat dikwels slegs 'n marginale rol in die ekonomiese lewe speel, 'n heterogene bevolking wat uitdagings aan die sosioekonomiese beleid van die land bied. Terwyl die per capita-BBP tans sowat 84 persent van die gemiddeld vir alle OESO-lidlande beloop, is die persentasie arm huishoudings dubbel so groot.
Bruto geografiese produk, buitelandse handel en betalingsbalans
Israel se bruto geografiese produk het in 2004 145 miljard VSA-dollar beloop, wat gelykstaan aan 'n per capita-inkomste van sowat 20 000 VSA-dollar. Ná die einde van die Koue Oorlog het Israel se ekonomie voordeel getrek uit die immigrasie van talle wetenskaplikes en ander akademies opgeleide werkers uit die voormalige Sowjetunie en die uitbreiding na nuwe markte. Die ekonomiese groeikoers het sedert 1996 weens die dalende aantal nuwe immigrante en die regering se streng monetêre beleid effens verstadig. Die inflasiekoers het in 1999 skerp begin daal.
USC Paloma Hamburg
USC Paloma Hamburg is 'n sportklub uit die stadstaat Hamburg in Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir gimnastiek, pluimbal, basketbal, handbal, tafeltennis en kanovaart.
Israel
Bruto geografiese produk, buitelandse handel en betalingsbalans
Israel se lopende rekening van die betalingsbalans is vroeër deur 'n permanente tekort gekenmerk wat goed gemaak is deur die invloei van kapitaal uit die buiteland en staatslenings. Sowat die helfte van Israel se buitelandse skuldlas is van Amerikaanse oorsprong. Die Verenigde State verskaf finansiële en ekonomiese hulp aan Israel en waarborg saam met lande soos byvoorbeeld Duitsland Israelse lenings of verskaf self lenings teen 'n lae rentekoers. Dié twee lande is waarborge vir die soewereiniteit van die Staat Israel, en hulle bystand werk ook die negatiewe gevolge van die Arabiese boikotte en sanksies teen.
USC Paloma Hamburg
Die klub is in Augustus 1909 gestig as Schlagballverein Sport Club Paloma Hamburg. In 1914 is daar met Uhlenhorster Sport Club 1911 saamgesmelt en in 1928 het Sportvereinigung Phöbus-Meteor 1920 Hamburg by die klub aangesluit.
Israel
Bruto geografiese produk, buitelandse handel en betalingsbalans
Weens die lae vlak van ekonomiese integrasie met die omliggende Arabiese buurlande bestaan handelsbande hoofsaaklik met oorsese lande. In- en uitvoere beloop respektiewelik 43 en 40 persent van die BBP. In die afgelope jare was daar 'n merkwaardige oorskot op die lopende rekening van die betalingsbalans. Israel se ekonomie het in 2010 en 2011 met respektiewelik 4,6 en 4,8 persent sterker gegroei as dié van ander nywerheidslande. Die groeikoers het in 2012 verswak tot 2,9 persent, maar sal in 2013 volgens ramings van die Internasionale Monetêre Fonds weer versnel tot 3,3 persent. Die werkloosheidsyfer het in Julie 2013 ses persent beloop – die laagste persentasie in twintig jaar.
USC Paloma Hamburg
Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het die klub tydelik saamgesmelt met Sportverein Uhlenhorst-Herta 1911 en Sport Club Urania Hamburg as Barmbecker Sportgemeinschaft. Die klub het op die hoogste vlak meegeding in die Gauliga Nordmark en later die Gauliga Hamburg. Na die oorlog het die klubs weer hulle eie gang gegaan.
Würzburg
Würzburg (Mainfrankies: Wötzburch) is die vyfde grootste stad in Beiere ná die hoofstad München, Neurenberg, Augsburg en Regensburg in die suide van Duitsland, met 'n bevolking van 133 808 op 31 Desember 2011 en 'n oppervlakte van 87,6 km². Die stad is 120 kilometer suidwes van Frankfurt am Main, 115 kilometer nordwes van Neurenburg, 140 kilometer noordoos van Stuttgart en 180 kilometer noordoos van Mannheim geleë. Würzburg is veral bekend vir die Residensie, wat sedert 1981 'n Unesco-Wêrelderfenisgebied is.
USC Paloma Hamburg
Die klub het in 2002 die hoofrondte van die DFB-Pokal gehaal, waar hulle in die eerste rondte deur 1. FC Kaiserslautern uitgeskakel is.
Israel
Bruto geografiese produk, buitelandse handel en betalingsbalans
Die Europese Unie is tans die belangrikste handelsvennoot vir Israel. Die belangrikste bilaterale handelsvennote is die Verenigde State en die Volksrepubliek China. Daarnaas word die meeste goedere uit Duitsland, België, Switserland en Italië ingevoer, die belangrikste bestemmings vir uitvoere is België, Indië, die Verenigde Koninkryk, Nederland en Duitsland.
Toerisme
In 2010, 2011 en 2012 het rekordgetalle besoekers in Israel aangekom. In 2012 het die getal toeriste met 0,6 persent toegeneem tot meer as 3,5 miljoen.
Kultuur
Israel se uiteenlopende kultuur spruit uit die verskeidenheid van sy bevolking. Jode uit diaspora-gemeenskappe dwarsoor die wêreld het hul kulturele en godsdienstige tradisies met hulle saamgebring, wat 'n smeltkroes van Joodse gebruike en gelowe geskep het. Arabiese invloede is in baie kulturele sfere aanwesig,  soos argitektuur, musiek, en kookkuns. Israel is die enigste land ter wêreld waar die lewe om die Joodse kalender wentel. Werk- en skoolvakansies word bepaal deur die Joodse vakansiedae, en die amptelike rusdag is Saterdag, die Joodse Sabbat.
Ha Seok-jin
Ha Seok-jin (Koreaans: 하석진; * 5 Maart 1982 in Seoul, Suid-Korea) is 'n Suid-Koreaanse akteur.
Swartmagie
duimnael|220px|Twee mans roep ’n gees op (omstreeks 1825).
Swartmagie of swartkuns is ’n vorm van towerkuns waar "bose kragte" ingespan word met gewoonlik negatiewe doeleindes of vir eie gewin sonder om die moontlik negatiewe gevolge vir ander in ag te neem. Dit sal byvoorbeeld gebruik word om iemand dood te maak, te wond of skade te berokken. Dit word beskou as die kwaadwillige, "linkerhandse" weergawe van witmagie.
In moderne tye beskou mense dikwels enige magiese of rituele praktyke wat hulle afkeur as "swartmagie".
Geskiedenis
Nes by witmagie kan die oorsprong van swartmagie teruggespoor word na die primitiewe, rituele aanbidding van geeste soos omskryf word in die Amerikaanse skrywer Robert M. Place se boek van 2009, Magic and Alchemy. Anders as met witmagie, waar Place ’n ooreenkoms sien met primitiewe sjamaanse pogings om ’n nabyheid aan spirituele wesens te bewerkstellig, het die rituele wat in swartmagie ontwikkel het, ten doel om dieselfde geeste op te roep vir die gewin van die beoefenaar.
Gedurende die Renaissance is baie magiese praktyke en rituele beskou as boos of ongodsdienstig, en dus "swartmagie" in ’n breë sin. Towery en esoteriese studie wat nie as hoofstroom beskou is nie, is verbied en deur die Inkwisisie geteiken. Daarom is natuurmagie ontwikkel as ’n manier vir denkers en intellektuele om esoteriese en ritualistiese studie te bevorder (hoewel dikwels steeds in die geheim) sonder ’n groot kans van vervolging.
Terwyl "natuurmagie" gewild geword het onder die opgevoede en hoër klasse van die 16de en 17de eeu, is die beoefenaars van ritualistiese en volksmagie steeds vervolg. Die 20ste-eeuse skrywer Montague Summers verwerp oor die algemeen die definisies van "swartkuns" en "witkuns" as teenstrydig. Hy onderstreep egter die mate waarin towerkuns in die algemeen, sonder inagneming van die doel daarvan, as "swart" beskou is en haal die teoloog William Perkins se 1608-instruksies in dié verband aan:
""All witches "convicted by the Magistrate" should be executed. He allows no exception and under this condemnation fall "all Diviners, Charmers, Jugglers, all Wizards, commonly called wise men or wise women". All those purported "good Witches which do not hurt but good, which do not spoil and destroy, but save and deliver" should come under the extreme sentence.""
Wär Gott nicht mit uns diese Zeit, BWV 14
Wär Gott nicht mit uns diese Zeit, BWV 14, is 'n kantate deur Johann Sebastian Bach.
Swartmagie
Geskiedenis
duimnael|220px|’n Illustrasie deur Martin van Maële van ’n heksesabat in die 1911-uitgawe van La Sorciere, deur Jules Michelet. In die besonder is die term "swartkuns" egter gebruik vir mense wat daarvan beskuldig is dat hulle demone en ander bose geeste aanroep, dié wat hul bure vervloek het, dié wat towerkuns gebruik het om oeste te vernietig en dié wat hul aardse liggame kon verlaat en in gees oor groot afstande kon reis. Summers beklemtoon ook die etimologiese ontwikkeling van die term "nekromansie" (dodewiggelary) in "nigromansie" (swart wiggelary), wat van 1200 tot omstreeks 1500 algemeen in gebruik was (Latyn: niger, "swart"; Grieks: manteia, "waarsêery", dus in ’n breë sin "die beoefening van swartkuns").
In ’n moderne verband is die onderskeid tussen wit- en swartkuns ietwat duideliker en die meeste moderne definisies lê klem op bedoeling eerder as praktyk. In ’n mate distansieer baie beoefenaars van moderne Wicca en towery hulself van mense wat swartmagie beoefen. Mense wat kwaad probeer doen, is minder geneig om in hoofstroom-Wicca-kringe verwelkom te word in ’n tydperk waarin welwillende magie al hoe meer verbind word met New Age-gnostisisme en selfhelp-spiritualisme.
Satanisme en duiwelsaanbidding
Onder invloed van die populêre kultuur is ander praktyke ook bygesleep onder die mantel van "swartmagie", soos satanisme. Hoewel die aanroep van demone en geeste ’n aanvaarde deel van swartkuns is, behels dit nie die aanbidding of vergoddeliking van hierdie spirituele wesens nie.
Dié riglyne verdof egter namate rituele wat as witmagie beskou word, ingesluit word by werke oor satanisme. Die Engelse okkultefilosoof John Dee se 16de-eeuse rituele is byvoorbeeld ingesluit in die Amerikaanse okkultis Anton LaVey se The Satanic Bible (1969). So het van Dee se rituele, wat as witmagie beskou is, verbind geraak met swartmagie. Dee se rituele het ten doel om met geeste in die algemeen en engele in besonder kontak te maak. LaVey's se "Bybel", daarenteen, is ’n "algehele weerspreking" van Dee se doelstellings omdat dit dieselfde rituele voorstel as ’n manier om met bose geeste en demone kontak te maak.
Voedoeïsme
duimnael|220px|’n Voedoepop.
Voedoeïsme word ook met swartkuns verbind vanweë populêre kultuur en fiksie. Hoewel heksery en vervloeking deel van swartkunspraktyke is, het voedoeïsme sy eie geskiedenis en tradisies wat min te doen het met die tradisie van moderne towery wat in Europa ontstaan het.
Voedoeïsme maak eintlik ’n aparte onderskeid tussen wit- en swartmagie en sommige beoefenaars gebruik rituele van albei. Maar hul neiging tot towery wat verbind word met vervloekings, gif en zombies het meegebring dat voedoeïsme in die algemeen dikwels met veral swartkuns verbind word.
Swartmagie en godsdiens
Daar is ’n groot verband tussen swartmagie en godsdiens. Benewens die verbintenis van swartkuns met satanisme en die historiese vervolging van beoefenaars van swartmagie deur die Christendom en sy inkwisisies, is daar ’n verband tussen godsdienstige en swartkunsrituele. Die swart mis is byvoorbeeld ’n godslasterlike parodie op die Rooms-Katolieke mis. Net so is daar, hoewel dit ’n praktyk in witmagie is, ’n Wicca-ritueel wat ooreenstem met die doop van ’n baba.
Cowies Hill
Cowies Hill was die terrein van 'n plaas bekend as Buffelskop, wat besit was deur William Cowie in die laaste deel van die 19de eeu.
Fjellerup
Fjellerup is ’n plek in die Deense Midde-Jutlandstreek in die Norddjurs-munisipaliteit. Daar bly 446 inwoners (2007).
Lodewyk IX van Frankryk
Lodewyk IX (Poissy, 25 April 1214 – Tunis, 25 Augustus 1270), wat ook Lodewyk die Heilige genoem word, regeer in die tydperk tussen 1226 en 1270 as koning van Frankryk.
Lodewyk, wat as een van die mees bekwame heersers in die Franse geskiedenis beskou word, bestyg die troon reeds op die ouderdom van twaalf jaar. Sy moeder Blanche van Kastilië tree as sy voogdes op tot by sy mondingwording in die jaar 1234. Sy oefen ook later nog 'n groot invloed op haar seun uit.
Tydens 'n ernstige siekte beloof Lodewyk in 1244 om 'n kruistog te onderneem, en die herowering van heilige plekke van die Christendom beskou hy vir die res van sy lewe as sy vernaamste taak. As 'n voortreflike regent slaag hy daarin om die vrede in Wes-Europa te herstel en is sodoende in staat om twee keer, van 1249 tot 1254 en van 1269 tot 1270, as kruisvaarder in die Heilige Land te veg.
Die kruistogte is 'n sware las vir Frankryk, sowel in finansiële asook in administratiewe opsig, tog blyk die moslems ondanks alle inset onoorwinlike teenstanders te wees. Op sy eerste kruistog word Lodewyk op 6 April 1250 in Egipte gevange geneem en moet vrygekoop word. Verder moet hy beloof om nooit weer 'n islamitiese staat aan te val nie. Nog voor die begin van die tweede kruistog, wat hy desondanks wil onderneem, doen hy 'n ernstige siekte op en sterf in die somer van die jaar 1270 in Tunisië. Hy is in Karthago begrawe.
In die jaar 1297 word Lodewyk vanweë sy asketiese leefstyl en wonderlike genesings by sy graf deur pous Bonifatius VIII heilig verklaar. Sy gedenkdag is 25 Augustus.
Lodewyk word deur die mense van sy tyd as 'n buitengewone heerser ervaar, wat 'n opvallende vroomheid vertoon en terselfdertyd as 'n uitstekende soldaat en koning optree wat die aansien van die Franse monargie vergroot en sy mag uitbou. Danksy Lodewyk word die Koninkryk van Frankryk die magtigste staat in Europa. Met die Vrede van Parys van die jaar 1259 erken die Engelse koning Lodewyk as leenheer van die Guyenne en doen afstand van sy aanspraak op Normandië.
Lodewyk is die ideaal van 'n middeleeuse regent wat as bekwame heerser aanspraak maak op gehoorsaamheid, maar as 'n mens steeds omgee en reg en geregtigheid in sy koninkryk bevorder – 'n uitsondering in die feodale tydperk wat eerder deur willekeur gekenmerk word.
Hy bevorder ook matiging ten opsigte van kleredrag en ander uiterlikhede en probeer selfs sterk dranke en prostitusie in Franse kroeë te verbied. Vir sy onderdane staan hy bekend as die man wat die beweerde doringkroon van Christus, die heiligste van alle relieke, teen 'n aansienlike prys aangekoop en na Frankryk gebring het, waar hy in die Sainte-Chapelle van Parys 'n geweldige heiligdom laat oprig om hierdie en andere relikwieë te bewaar. Die spits van die Heilige Lans, waarmee volgens 'n legende die Romeinse offisier Longinus die sy van Christus na sy dood aan die kruis deursteek het, is eweneens deur Lodewyk na Frankryk gebring, het egter intussen spoorloos verdwyn.
Nakomelinge
Lodewyk IX is die vierde seun van Lodewyk VIII van Frankryk en sy eggenote Blanche van Kastilië. Op 27 Mei 1234 trou Lodewyk IX met Marguerite van Provence en het elf kinders:
Voorvaders
┌──> Lodewyk VII van Frankryk "die Jonge" (1120-1180), │   Koning van Frankryk │     ┌──> Filips II van Frankryk ("Filips Augustus") (1165-1223), │   Koning van Frankryk │   │      │    └──> Adele van Champagne (1140-1206), │        ...      │ ┌──> Lodewyk VIII van Frankryk ("die Leeu") (1187-1226), │   Koning van Frankryk │   │ │    │    ┌──> Boudewyn V van Hainaut (1150-1195), │   │    │    Graaf van Hainaut │   │    │ │    └──> Isabelle van Hainaut (1170-1190), │        Grawin van Artois │        │ │         └──> Margarethe I van Vlaandere (1145-1194), │             Grawin van Vlaandere │ Lodewyk IX van Frankryk ("die Heilige") (1214-1270), Koning van Frankryk │ │        ┌──> Sancho III van Kastilië (1133-1158), │        │    Koning van Kastilië │        │ │    ┌──> Alfons VIII van Kastilië (1155-1214), │   │    Koning van Kastilië │   │    │ │    │    └──> Bianca van Navarra († 1157) │   │         ... │    │ └──> Blanche van Kastilië (1188-1252) ...     │      │    ┌──> Hendrik II Plantagenet (1133-1189), │   │    Koning van Engeland │   │      └──> Eleonore Plantagenet (1161-1214) ...          │           └──> Eleonore van Akwitanië (1122-1202) Hertogin van Akwitanië
Paradise Cay
Paradise Cay is 'n nedersetting, 3 km suid van Point San Quentin, in die noordweste van Kalifornië. Dit is 'n nie-geïnkorporeerde enklave wat deur die dorp Tiburon in Marin County omring word.
Mamie Gummer
Mamie Gummer (gebore 3 Augustus 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Ward (2010), The Lifeguard (2013), Side Effects (2013), en Ricki and the Flash (2015).
Perth
Perth is die hoofstad van Wes-Australië, een van die federale deelstate in Australië. Die stad het 'n bevolking van meer as tweemiljoen mense (2014) wat Perth die grootste stad in die deelstaat Wes-Australië maak. Tot soveel as 'n driekwart van die deelstaat se bevolking woon in Perth en omliggende streke. Die stad het ook die vierde grootste bevolking in Australië. Die bevolkingsgroei van Perth is konsekwent hoër as die nasionale gemiddeld in Australië.
Die metropolitaanse gebied is geleë in Suidwes-Australië in 'n gedeelte wat bekend staan as die Darling Range. Die sentrale sakekern en die woongebiede van Perth is aan die oewer van die Swanrivier geleë. Perth deel die vyfde plek op die tydskrif The Economist se ranglys van die wêreld se mees leefbare stede.
Prehistoriese tydperk
Die gebied waar Perth tans lê, is Boorloo genoem deur die Aborigines wat daar geleef het tydens die eerste kontak met Europeërs in 1827. Boorloo het deel gevorm van Mooro, die stamgebied van die Yellagonga, een van verskeie groepe wat aan die Swanrivier gewoon het en gesamentlik as die Whadjuk bekend gestaan het. Die Whadjuk was deel van 'n groter groep van dertien of meer stamme wat die suidwestelike taalblok gevorm het en wat as die Noongar bekend staan.
Vroeëre Europese kennismaking
Die eerste gedokumenteerde waarnemings van die gebied is deur die Nederlandse kaptein Willem de Vlamingh en sy bemanning op 10 Januarie 1697 gemaak. Daarna is die gebied verskeie kere deur ander Europeërs besigtig en, soos in die geval van Vlamingh, is dit elke keer as 'n ongeskikte gebied vir landbou beskou, iets wat nodig sou wees om 'n nedersetting te ondersteun.
Die Swanrivierkolonie
Die Britse Leër het in 1826 'n basis op King George Sound (op die suidelike kus van Wes-Australië, later bekend as Albany) gestig, in reaksie op gerugte dat die gebied deur Frankryk geannekseer sou word. Perth was egter die eerste volskaalse nedersetting deur Europeërs in die geweste. Die Britse kolonie was reeds in 1832 amptelik as "Wes-Australië" bekend, maar het informeel as die "Swanrivierkolonie" bekend gestaan.
Dit was James Sterling wat die stad sy huidige naam gegee het. Die enigste inligting oor die oorsprong van die naam kom uit Fremantle se dagboekinskrywing van 12 Augustus, waarin hy noem dat hulle die stad "Perth" genoem het, soos versoek deur George Murray, 'n Britse offisier. Murray is in Perth, Skotland, gebore en was in 1829 die Staatsekretaris vir die Kolonies en 'n parlementslid van Perthshire in die Britse laerhuis. Dit word daarom dikwels gereken dat die stad sy naam ter ere van Murray gekry het.
Vroeg in 1831 het die vyandighede tussen die Britse setlaars en die inboorlinge van die plaaslike Noongar-stam aansienlik toegeneem. Hierdie geweldadige periode van die streek se geskiedenis is op die spits gedryf deur 'n reeks gebeure waarin die Britte die inboorlinge oorkom het, insluitende die teregstelling van die Whadjuk-stamhoof genaamd Midgegooroo, die dood van sy seun Yagan in 1833 en die Pinjarra-menseslagting in 1834.
In 1843, toe die stamhoof Yellagonga gesterf het, het sy stam begin disintegreer nadat hulle grond rondom Perth van hulle ontneem is. Hulle het uitgewyk na die moerasse en mere noord van die nedersetting.
In 1850 is Wes-Australië oopgestel vir veroordeeldes op versoek van die plaas- en sakegemeenskap wat op soek was na goedkoop arbeid. Koningin Victoria het in 1856 stadstatus aan Perth verleen.
Federasie en daarna
Na 'n referendum in 1900, het Wes-Australië in 1901 by die Federasie van Australië aangesluit. Dit was die laaste van die Australiese kolonies wat by die Federasie aangesluit het en dan ook eers nádat verskeie konsessies deur die ander kolonies toegestaan is, insluitende die bou van 'n transkontinentale spoorlyn tot in Perth (deur Kalgoorlie) vanaf die oostelike deelstate.
In 1933 het Wes-Australië in 'n referendum gestem om die Australiese Federasie te verlaat en was daar 'n meerderheidstem van twee tot een ten gunste van afstigting. 'n Verkiesing kort voor die referendum het egter die regerende pro-onafhanklikheidsparty uit die kussings gelig en die regering is vervang met 'n regering wat die federasie gesteun het. Die regering het egter die referendum eerbiedig deur 'n versoekskrif aan die Verenigde Koninkryk te rig, maar dit is eenvoudig geïgnoreer.
Perth se groei en relatiewe welvaart, veral sedert die middel 1960's, is die gevolg van sy rol as die hoof dienssentrum vir die staat se hulpbronnywerhede, wat goud, ystererts, nikkel, aluminium, diamante en sandminerale, steenkool, olie en aardgas produseer. Hoewel die meeste mineraal- en petroleumproduksie elders in die deelstaat plaasvind, is die nie-basiese dienste verantwoordelik vir die meeste werkverskaffing en inkomste aan die inwoners van Perth.
Perth was een van die Australiese gasheerstede tydens die Krieketwêreldbeker 1992, Rugbywêreldbeker 2003, Krieketwêreldbeker 2015 en T20I-wêreldbeker 2022.
Geografie
Perth is een van die mees geïsoleerde metropolitaanse gebiede op Aarde. Die naaste stad aan Perth met 'n bevolking van meer as 1 miljoen mense is Adelaide in Suid-Australië, wat 2104 km daarvandaan is. Perth is geografies nader aan Oos-Timor, Singapoer en Djakarta in Indonesië geleë as wat dit aan Sydney, Melbourne en Brisbane is.
Sentrale sakekern
Die sentrale sakekern van Perth word begrens deur die Swanrivier aan die suide en ooste met Kings Park aan die westekant en die spoorlyne wat die noordelike grens vorm. St Georges Terrace is 'n prominente straat in die gebied met 1,3 miljoen vierkante meter se kantoorruimte in die sentrale sakegebied. Hay Street en Murray Street het die meeste kleinhandel en vermaaklikheidsentrums. Die grootste gebou in die stad is Central Park, wat ook die sesde hoogste gebou in Australië is, alhoewel dit deur die BHP Tower in 2012 verbygesteek is. Met die huidige hulpbrongebaseerde snelle vooruitgang sal die stadshorison dramaties verander met ten minste elf nuwe geboue van hoër as 100 m wat tans in aanbou is of binnekort gebou gaan word.
Die woonbuurte aan die kus trek voordeel uit Perth se ligging langs die see en sy skoon strande. In die ooste word die stad begrens deur 'n lae bergreeks wat as die Darling Range bekend staan. Perth is op 'n plat, uitgestrekte terrein geleë – hoofsaaklik vanweë die sanderige grond en rotsbed wat baie diep lê.