cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Evangeliese Kerk in Duitsland
Geskiedenis
Die EKD se ledetal het tussen 2010 en 2013 gedaal van 23,9 miljoen tot 23,04 miljoen, veral as gevolg van demografiese tendense en bedankings (in 2013 is meer as 165 000 kinders gedoop en het meer as 50 000 lede by die EKD se lidkerke aangesluit, terwyl meer as 287 000 lede ter aarde bestel is en meer as 176 000 uit die kerk bedank het). Die aantal kerkbesoekers het gedaal tot 764 000.
Paul Danan
Paul Danan (gebore 2 Julie 1978) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Amoc (2017) en in die televisiereekse The Knock (1994), The Queen's Nose (1995), en Good Girls Club (2015).
Linnea Quigley
Linnea Quigley (gebore 27 Mei 1958) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Graduation Day (1981), Silent Night, Deadly Night (1984), The Return of the Living Dead (1985), en Night of the Demons (1988).
Platycephalidae
Die Platkoppe (Platycephalidae) is 'n vis-familie wat tot die orde Scorpaeniformes behoort. Daar is ongeveer agttien genera met drie en sestig spesies in hierdie familie. Twaalf van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie se lyf is lank en die koppe plat en die lyf is bedek met skubbe. Die familie het twee dorsale vinne. Die bekken vinne is agter die pektorale vinne se basis. Die grootte wissel van 12 – 100 cm.
Habitat
Die familie leef op sanderige bodems en naby koraalriwwe in water wat tot 300 m diep is en eet hoofsaaklik vis en skaaldiere. Die familie gebruik hul kamoeflerings vermoë om prooi te vang en weg te kruip van ander roofvisse.
Genera
Die volgende genera en spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Chondrilla secunda
Chondrilla secunda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrilla en tot die familie Chondrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld.
Blair Brown
Blair Brown (gebore 23 April 1946) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Altered States (1980), The Astronaut's Wife (1999), en Space Cowboys (2000), en in die televisiereeks The Days and Nights of Molly Dodd (1987).
Noorweërs
Etniese Noorweërs is nasate van Germaanse stamme wat reeds voor die Algemene Jaartelling na Skandinawië getrek het en hulle aan sy suid- en weskus met hulle fjorde gevestig het. Noorse Wikings het hulle vanaf die jaar 825 op die Faroëreilande gevestig, vanaf 874 in Ysland en vanaf 986 in Groenland. Noorse setlaars het hulle daarnaas ook in Noordwes-Europese gebiede soos die huidige Verenigde Koninkryk en Normandië gevestig.
Noorweë
Tans is daar sowat 4,6 miljoen etniese Noorweërs in Noorweë. Noorweërs is 'n etniese groep van Skandinawië en saam met Swede, Dene, Yslanders en die bewoners van die Faroëreilande regstreekse afstammelinge van die Noormanne.
Volgens 'n onlangse genetiese ontleding toon sowel mtDNA- as Y-chromosoom-polimorfismes 'n merkbare genetiese affiniteit tussen Noorweërs (net soos Swede) en ander Middel-Europeërs, veral Duitsers.
Noorse emigrasie na Noord-Amerika
Die vroegste Noors-Yslandse setlaar, wat hom in Noord-Amerika gevestig het, was Leif Erikson, wat omstreeks1003 tussen Kaap Cod en Nova Scotia voet aan wal gesit en 'n nedersetting gestig het.
In 1620 - die jaar waarin ook die pelgrimvaders aan boord van die Mayflower na Nieu-Engeland geseil het - het 'n Deens-Noorse ekspedisie aanspraak gemaak op 'n gebied langs die Hudson-seestraat van Noord-Kanada. Ses jaar later het 'n Noorse seeman met die naam Sand as tolk gedien toe Peter Minuit die skiereiland Manhattan van die Indiaanse Canarsee-stam gekoop het.
'n Dekade later het 'n groep Noorse setlaars hulle in die Sweedse kolonie in die Delawareriviervallei gevestig, terwyl die Nederlandse grondbesitter Jan Vanderbilt in die kolonie New York met 'n Noorse vrou getrou het - die egpaar het die voorsate van een van die welvarendste families in die Nuwe Wêreld geword. Die totale aantal Noorse immigrante in die kolonie Nieu-Nederland het tussen 1630 en 1674 57 mense beloop.
Daar word beraam dat in die tydperk tussen 1825 en 1940 sowat 850 000 Noorweërs na oorsese bestemmings geëmigreer het. As mens hierdie syfer as 'n persentasie van die totale bevolking bereken, het geen ander Europese land buiten Ierland meer emigrante opgelewer nie. Van hierdie emigrante het sowat 'n kwart later teruggekeer na Noorweë, en ná die jaar 1890 het die meeste Noorweërs eerder tydelik in die Verenigde State gaan werk as om hulle permanent daar te vestig.
In die Verenigde State se sensus van die jaar 1990 het 3,9 miljoen mense hulself as nakomelinge van Noorse immigrante beskryf, terwyl daar in Kanada volgens die sensus van 2001 363 760 mense van Noorse afkoms was. Ander groot groepe afstammelinge van Noorse immigrante word in lande soos Kanada, Australië en Nieu-Seeland aangetref. Vandag is sowat 6,5 miljoen mense wêreldwyd van Noorse afkoms.
Meir Kessler
Meir Kessler, Hebreeus: מאיר קסלר, (gebore op 17 Februarie 1961 in Bnei Brak) is 'n Israelse Ortodoks-Judaïstiese rabbi.
Sun City, Noordwes
Sun City is 'n luukse kasino en vermaaklikheidskompleks in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika. Dit is twee ure se ry vanaf Johannesburg en 'n entjie buite die stad Rustenburg geleë. Die kompleks grens aan die Pilanesbergwildreservaat. Verskeie konserte en geleenthede, soos die Huisgenoot-Skouspel, Mejuffrou Suid-Afrika en Nedbank Gholfuitdaagtoernooi, word gereeld hier aangebied.
Pete Duel
Pete Duel (24 Februarie 1940 – 31 Desember 1971) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Gidget (1965), Love on a Rooftop (1966), en Alias Smith and Jones (1971).
Sun City, Noordwes
Geskiedenis
Sun City is deur die hotelmagnaat Sol Kerzner as deel van sy hotelgroep, Sun International, ontwerp. Die amptelike opening het op 7 Desember 1979 plaasgevind. Sun City is in die destydse bantoestan van Bophuthatswana geleë.
Omdat Bophuthatswana 'n onafhanklike staat was, kon hulle vermaak en geleenthede wat in Suid-Afrika verbode was aanbied. Dobbelhuise was onder andere in Suid-Afrika verbied, vir skynbaar etiese redes. Dit, gekombineer met die gunstige ligging ten opsigte van Pretoria en Johannesburg, het verseker dat Sun City gou 'n gewilde vakansiebestemming geword het. Baie bekendes het al daar oorgebly, waaronder: Frank Sinatra, Queen, Boney M., Elaine Paige en Black Sabbath.
Verskeie belangrike bokstoernooie is in die jare 70's en 80's by Sun City aangebied. In 1994, 2000 en 2010 is die Wêreld Sterkman-kompetisie hier gehou.
Kompleks
Sun City het vier hotelle:
Ander fasiliteite sluit in:
Ben Whishaw
Ben Whishaw (gebore 14 Oktober 1980) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Perfume: The Story of a Murderer (2006), I'm Not There. (2007), Cloud Atlas (2012), en The Lobster (2015).
Garry Walberg
Garry Walberg (10 Junie 1921 – 26 Maart 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent King Kong (1976) en in die televisiereekse Johnny Staccato (1959), Police Story (1973), en Quincy M.E. (1976).
Manabu Saito
Manabu Saito (齋藤 学) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Mooidikkop
Die Mooidikkop (Amblyeleotris wheeleri) is 'n vis wat voorkom in die Indies-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Sodwanabaai in Suid-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Gorgeous shrimpgoby.
Voorkoms
Die lyf is langwerpig. Die vis se kop en lyf is witterig tot liggeel met ses dowwe rooi tot donker rooi strepe wat vertikaal oor die liggaam strek. Daar is ook baie blou kolletjies op die lyf en vinne behalwe die dorsale vinne wat rooi kolletjies op het. Die vis word tot 8 cm lank.
Habitat
Die vis leef in koraalriwwe in vlak water, nooit dieper as 40 m nie. Die vis deel gewoonlik 'n nes met die garnaal, Alpheus ochrostriatus. Die vis bly by die opening en indien hy 'n roofvis sien kruip hy terug in die gat in met die garnaal op sy hakke.
Arpitane
Die Arpitane (Arpitaans: arpetans) is 'n etniese groep inheems aan die taalgemeenskap Arpitanië in die suidweste van Frankryk, noordooste van Italië en suidweste van Switserland. Wêreldwyd is daar omtrent 7 miljoen Arpitane.
Haddon
Haddon is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika, in die voormalige "Area 9".
Sofie Lassen-Kahlke
Sofie Lassen-Kahlke (gebore 18 Julie 1979) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Kærlighed ved første hik (1999), Anja & Viktor - Flaming Love (2007), Pistoleros (2007), en Anja og Viktor 6.
Chondrilla tenochca
Chondrilla tenochca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrilla en tot die familie Chondrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Carballo, Gomez, Cruz-Barraza & Flores-Sanchez.
Autódromo Hermanos Rodríguez
Die Autódromo Hermanos Rodríguez (letterlik "Rodríguezbroers-renbaan") is 'n motorsportrenbaan in Meksikostad, Meksiko, vernoem na die beroemde renjaerbroers Ricardo en Pedro Rodríguez. Die baan het kort na sy opening sy naam gekry toe Ricardo Rodríguez tydens 'n oefening vir die 1962 Meksikaanse Grand Prix verongeluk het. Ricardo se broer Pedro het nege jaar later ook met sy lewe hier geboet.
Die renbaan is in 'n openbare park van die Magdalena Mixhuca Sportstad in die suidooste van Meksikostad geleë.
Die volle F1-baanuitleg by die Autódromo Hermanos Rodríguez is deur die A1 Grand Prix-reeks gebruik vanaf die 06–07 seisoen.
Geskiedenis
Die baan is in 1962 in 'n openbare park gebou en het sy eerste Formule Een Grand Prix in dieselfde jaar aangebied, as 'n nie-kampioenskapswedren. Die volgende jaar het die Meksikaanse Grand Prix 'n volle wêreldkampioenskapsren geword. Die baan het deel van die F1-kalender gebly tot in 1970, toe toeskoueroorbesetting onveilige toestande veroorsaak het.
Toe dit in 1986 heropen is, het die baan met 'n nuwe kuipekompleks gespog, sowel as verbeterde veiligheid oralom. Sedert 2015 is die Autodromo Hermanos Rodríguez die enigste gasheer vir die F1 Meksikaanse Grand Prix.
Balkstertplatkop
Die Balkstertplatkop (Platycephalus indicus) is 'n vis wat in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Mosselbaai voorkom. Die vis het ook deur die Suezkanaal gemigreer na die Middellandse See. In Engels staan die vis bekend as die Bartail flathead.
Voorkoms
Die vis het 'n lang lyf. Die volwasse vis is bruin of gryskleurig aan die bokant en wit aan die onderkant. Die stertvin is wit of geel met 2 - 3 horisontale swart strepe en word tot 1 m lank.
Habitat
Die vis leef in beskutte kuswater en ook in riviermondings in water wat tot 25 m diep is. Hulle vreet garnale, krappe, wurms en vis. Die vis begrawe homself sodat net sy oë uitsteek. Die vis is eetbaar.
Seiichiro Maki
Seiichiro Maki (gebore 7 Augustus 1980) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Jeugherberg
'n Jeugherberg is - in die wyer betekenis van die term - 'n eenvoudige herberg wat goedkoop vakansieverblyf aan toeriste bied. Gaste deel kamers of oornag in groot slaapsale. In sy nouer en historiese betekenis verwys die term, wat vir die eerste keer in 1929 in Afrikaans gebruik is en via Engels (youth hostel) aan Duits (Jugendherberge) ontleen is, na 'n plek waar jongmense op 'n vakansiereis goedkoop huisvesting kan bekom. Ook hier word kamers gedeel of beddens in slaapsale beskikbaar gestel. Dikwels is daar ook familie-eenhede.
Die konsep het sy oorsprong in Duitsland waar die onderwyser Richard Schirrmann (1874−1961) op 26 Augustus 1909 die visie van bekostigbare vakansieverblyf vir jongmense gehad het nadat hy in aanraking gekom het met die Wandervogel, 'n groep binne die Duitse jeugbeweging van die laat 19de en vroeë 20ste eeu. Twee jaar later is dié idee in sy skool met 'n eerste provisionele herberg verwesenlik. Schirrmann het leerders op naweke op staptoere saamgeneem. Deelnemers het hul eie beddegoed saamgebring om in skole te oornag. In 1912 is die eerste permanente jeugherberg in die Duitse Ryk in die kasteel Altena in die gelyknamige nedersetting in die Sauerland, 'n streek in die huidige deelstaat Noordryn-Wesfale, gevestig.
Danksy skenkings van stapverenigings en ontspanningsklubs, privaat weldoeners en plaaslike gemeenskappe kon steeds meer jeugherberge gevestig word. In 1932 was daar in die Duitse Ryk reeds meer as 2 000 jeugherberge waar jaarliks meer as 4,5 miljoen oornagtings geregistreer is. Die konsep het vinnig versprei na ander Europese lande. In 1932 is die eerste internasionale konferensie in die Nederlandse hoofstad Amsterdam gehou om gemeenskaplike standaarde te ontwikkel. Die Internasionale Jeugherbergfederasie is as oorkoepelende liggaam gestig.
Die federasie se opvolger en huidige sambreelorganisasie vir sowat 4 000 jeugherberge in meer as 90 lande, wat deur nasionale verenigings bestuur word en aan bepaalde standaarde moet voldoen, is Hostelling International (HI) wat sy setel in Welwyn Garden City, Engeland, Verenigde Koninkryk het.
Bretton Woods, New Hampshire
Bretton Woods is 'n gebied (dorpie) in die suidooste van die dorp (Engels: town) Carroll (deelstaat New Hampshire, Verenigde State) wat danksy die Verenigde Nasies se Monetêre en Finansiële Konferensie wat hier tussen 1 en 23 Julie 1944 gehou is internasionale bekendheid verwerf het. Die konferensie het die aanleiding tot die stigting van die Wêreldbank en die Internasionale Monetêre Fonds in 1946 gegee, en Bretton Woods het sy naam aan die gelyknamige monetêre stelsel verleen wat uiteindelik in 1971 in duie gestort het.
Die dorp Carroll het 'n oppervlakte van 130 vierkante kilometer en 663 inwoners (2000) en staan veral vir sy natuurskoon en die ontspanningsgebiede in sy omgewing bekend. Carroll lê aan die voet van die Mount Washington, die hoogste bergspits in die gebied met 'n hoogte van 1 917 meter, en word omring deur die bosgebiede van die White Mountain National Forest. Die dorp bied 'n pragtige uitsig op die Mount Washington en 'n groot deel van die Presidential Range-bergreeks.
Besienswaardighede
Die belangrikste besienswaardighede in die feitlik onbewoonde natuurgebiede rondom Carroll is die Mount Washington Cog Railway, 'n tandrattrein wat tussen 1866 en 1869 in bedryf gestel is, en die indrukwekkende Mount Washington Hotel langs die Route 302.
Die hotel is in 1902 geopen en oorheers met sy argitektuur die omgewing, maar het veral bekendheid verwerf as die hotel waar die Bretoon Woods-Konferensie gehou is. Die hotel beskik oor twee gholfbane en is een van die laaste tipiese grand hotels van New Hampshire wat bewaar gebly het. Vandag is dit veral gewild by skitoeriste.
Deutsche Schule Durban
Die skool is in 1971 gestig om onderrig te bied aan leerders van kindertuin tot gr. 7. Die skool behoort aan die Independent Schools Association of Southern Africa. Die meeste van die sowat 150 leerders kom uit ’n huis waarin minstens een van die ouers Duits praat. Toenemend benut egter ook nie-Duitssprekende gesinne die kans om hul kinders aan hierdie taal bloot te stel deur hulle aan die DSD in te skryf. Die skool ontvang geen geldelike steun van die Suid-Afrikaanse of die Duitse regering nie.
Die voorskoolse leerplan bied sowat 45 Duitse en nie-Duitse leerders tussen die ouderdomme van drie en ses die kans om hul kennis van Duits in so 'n mate op te bou dat hulle in gr. R in Duits onderrig sal kan word.
Die onderrigtaal van kindertuin tot gr. 4 is Duits, maar van gr. 5 tot 7 is dit Engels met daaglikse Duitsklasse. Engels as vak word van gr. 3 af aangebied en Afrikaans van gr. 4 af. In gr. 6 en 7 kry leerders ook onderrig in Zulu.
Lutzville
Johann Lutz, seun van die bekende Japie Lutz, het in Augustus 1923 as verteenwoordiger van die Departement van Grondsake by Vlermuisklip aangekom met die opdrag om 'n dorp aan te lê en 'n besproeiingskema te begin. Die dorp is later na hom vernoem.
Die dorp is aan die benedeloop van die Olifantsrivier geleë in 'n landbougebied waar lusern en ander gewasse verbou word. Die naam van die dorp was eers Vlermuisklip, maar mettertyd gewysig om dieselfde as die plaaslike NG gemeente Lutzville te wees. Die naam van die spoorwegstasie, ook voorheen Vlermuisklip, is eers in 1950 na Lutzville verander.
Wapen
Lutzville het op 'n stadium sy eie munisipaliteit gehad. Die raad het in 1980 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer.
Die wapen is : In  blou,   drie  golwende  versmalde  silwer dwarsbalke en 'n goue paal, in die skildhoof belaai met 'n kampvuur en in die skildvoet met 'n  gestingelde  en geblaarde druiwetros, alles van natuurlike kleur. Die helmteken is 'n goue ring tussen twee rooi vleuels, en die wapenspreuk is Absque labore nihil.
NG gemeente
Omdat alles feitlik van niks af opgebou moes word en die gemeenskap nie besonder vermoënd was nie, het die gemeente op geldelike terrein nie vinnig gevorder nie.
Die sendinggemeente Ebenezer is net meer as 10 km van die dorp geleë, binne die grense van die moedergemeente, wat verder uitstrek tot aan die see en die gehuggies Doringbaai, Strandfontein en Papendorp en wat sowat 10 skaapplase insluit.
Du Pré Alexander, graaf van Caledon
Du Pré Alexander, die 2de graaf van Caledon, was die tweede bugerlike goewerneur van die tweede Britse bewind aan die Kaap.
Du Pré Alexander is op 14 Desember 1777 in Ierland gebore en kom in 1807 na die Kaap om genl. Craig as goewerneur op te volg. Hy bekleë die posisie tot 1811. Tydens sy ampstermyn het hy die rondgaande howe ingestel om sake buite die jurisdiksie van die landdroste en heemrade te verhoor. Hy het ook die distrik George geproklameer, netelige sake gehanteer gevolg deur die afskaffing van slawerny in 1807, en regulasies opgestel om die regsposisie van die Hottentotte te verbeter. Hy is op 8 April 1839 in Ierland oorlede.
Sy naam leef voort in die dorp Caledon in die Wes-Kaap asook die Caledonrivier in die Vrystaat, 'n takrivier van die Oranjerivier.
Kola-skiereiland
Die Kola-skiereiland (Russies: Ко́льский полуо́стров, Kolski poloe-ostrof; Fins: Kuolan niemimaa; Noors: Kolahalvøya) is in die noorde van Europese Rusland, oos van Finland, geleë. Dit grens in die noorde aan die Barentssee en in die suide en ooste aan die Witsee. Die skiereiland maak die grootste deel van die Moermansk-oblast uit en die bekendste stad is Moermansk, met ’n bevolking van meer as 300 000 volgens die Russiese sensus van 2010. Dit lê feitlik geheel en al in die Arktiese Sirkel en word soms tot die Lapland-gebied gereken.
Geskiedenis
Terwyl die noorde van die skiereiland reeds in die 7de tot 5de eeu v.C. bewoon was, het die res van die gebied ongerep gebly tot met die 3de millennium v.C, toe verskeie volke uit die suide daarheen getrek het. Teen die 1ste millennium n.C. was egter nog net die Sami-volk oor. Dit het in die 12de eeu verander toe Russiese Pomor-setlaars die rykdom van die skiereiland se wild en visse ontdek. Hulle is kort daarna deur die heffingsinvorderaars van die Republiek Nowgorod gevolg en die skiereiland het mettertyd deel van Nowgorod se grondgebied geword. Nowgorod het egter geen permanente setlaars daar gevestig voor die 15de eeu nie.
Die Republiek Nowgorod het in 1471 beheer oor die gebied aan die Grootvorstedom Moskou afgestaan, maar die Russiese migrasie het nie opgehou nie. Verskeie nuwe nedersettings is in die 16de eeu gevestig en die Sami en Pomors is gedwing om slawe te word. In die tweede helfte van die 16de eeu het die skiereiland die onderwerp van ’n dispuut tussen die Russiese Keiserryk en die koninkryk Denemarke-Noorweë geword, en dit het gelei tot die versterking van die Russiese posisie. Teen die einde van die 19de eeu is die grootste deel van die inheemse Sami-bevolking noordwaarts gedwing deur die Russe sowel as nuwe aankomelinge, die Izhma-Komi en Nenets wat hierheen getrek het om weg te kom van ’n siekte-epidemie onder takbokke in hul tuisland in die suidooste van die Witsee. Die oorspronklike administratiewe en ekonomiese hoofstad van die gebied was Kola, geleë by die riviermonding van die Kolarivier in Kolabaai. In 1916 is Romanof-na-Moermane (nou Moermansk) gestig en dit het gou die skiereiland se grootste stad en hawe geword.
In die Sowjet-era was daar ’n vinnige toename in die bevolking, hoewel die meeste mense tot stedelike gebiede aan die seekus en die spoorlyne beperk was. Die gebied is grootliks geïndustrialiseer en gemilitariseer, veral vanweë sy strategiese posisie en die ontdekking van groot apatietneerslae in die 1920's. As gevolg hiervan het die gebied se ekologie groot skade gely, insluitende besmetting deur militêre kernafval en nikkelsmeltery.
Ná die ontbinding van die Sowjetunie het die ekonomie agteruitgegaan en die bevolking afgeneem. Tussen 1989 en 2002 het Moermansk-oblast amper ’n kwart van sy bevolking verloor, en nog byna 100 000 mense tussen 2002 en 2010. In die eerste dekade van die 2000's het die ekonomie ietwat verbeter en die skiereiland is steeds die industrieel mees ontwikkelde streek in Noord-Rusland met die grootste stedelike bevolking.
Klimaat
Ondanks die skiereiland se noordelike posisie veroorsaak sy nabyheid aan die Golfstroom buitengewoon hoë temperature in die winter, maar dit bring ook sterk winde mee weens die wisseling in temperatuur tussen die land en die Barentssee. Die somers is taamlik koud, met ’n gemiddelde temperatuur in Julie van net 11 °C. Die skiereiland word in die suide deur taiga bedek en in die noorde deur toendra, waar ysgrond die groei van bome belemmer. Die landskap word dus oorheers deur struike en grasse. ’n Klein verskeidenheid soogdiere kom daar voor en sy riviere is ’n belangrike habitat vir salm.
Geologie
Die Kola-skiereiland is geologies 'n uiters interessante gebied. Dit vorm die noordoostelike grens van die Baltiese Skild en bevat die oudste gesteentes wat op hierdie skild gevind word. Die noordkus bestaan uit Rifeïese gesteentes (1200-800 mj gelede; Proterosoïkum), maar in die binneland is daar plek-plek gabbro-anortosiete en metagabbro wat uit die laer Argeïkum stam. Die Kola-antiklien wat deur die hele skiereiland strek is hoofsaaklik uit Argeïese gneisse saamgestel. Die noordweste van die skiereiland is die tuiste van 'n superdiep boorgat wat tot 11,6 km reik.
Vredenburg
Geskiedenis
Die dorp is in 1875 gestig as boerdery- en kerksentrum – die NG gemeente is in 1904 van Hopefield se gemeente afgestig. Sedertdien het die dorp ontwikkel as handel-, administratiewe en opvoedkundige middelpunt van die gebied. Die naam kom van die vrede wat gesluit is na 'n geskil oor waterregte op die dorp (toe genaamd "Twisfontein") besleg is.
Wapens
Munisipaliteit (1) — Vredenburg se munisipale raad het in 1961 'n wapen by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer: Golwend deurgesny in hemelsblou en goud, 'n golwende blou dwarsbalk vergesel in die skildhoof van 'n toring en in die skildvoet van 'n aansiende merinoram se kop, 'n afgesnede Jersey-koei se kop en 'n koringgerf alles van natuurlike kleur. Die helmteken was twee vleuels en die wapenspreuk "Paratus ad servandum".
Munisipaliteit (2) — Die Vredenburg-Saldanha munisipale raad het in 1981 'n nuwe wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer. Dit bevat wapenfigure uit beide die voormalige Saldanha en Vredenburgse wapens: In silwer, op 'n ingeboe omgekeerde swart punt, aan weerskante vergesel van 'n rooi toring en in  die skildvoet van drie blou golwende versmalde dwarsbalke, 'n goue adelaar met uitgespreide vlerke. Die helmteken was 'n karveel en die wapenspreuk "Paratus et fidelis".
Geriewe
Vredenburg beskik oor twee hoërskole (Hoërskool Vredenburg en Hoërskool Weston), drie laerskole (Eden, Vredenburg en Panorama, met 'n vierde, Jurie Hayes, skaars 10 km oos van die dorp), twee kolleges en 'n groot aantal kerke. Daar is ook takke van die meeste groot winkelgroepe en banke op die dorp. Bouwerk aan 'n groot streekswinkelsentrum het in 2008 begin. Vredenburg se sportterrein bied geriewe vir talle sportsoorte en word gereeld vir streeksbyeenkomste gebruik. Die dorp het 'n privaat sowel as 'n provinsiale hospitaal.
Vervoer
Vredenburg is 10 km van die R27-hoofpad geleë en 100 km van die naaste nasionale pad, die N7, waar dit verby Malmesbury in 'n noord-suid-rigting loop. Saldanha se twee hawens is sowat 15 km van die dorp geleë. 'n Lughawe (Vredenburg-Saldanha) is 6 km suid van Vredenburg en bied geriewe aan kleiner vliegtuie. Die internasionale ICAO naam vir die lughawe is FASD.
duimnael|Die Vredenburgse provinsiale hospitaal in aanbou
Bevolking
Die inwonertal is byna 40 000, 'n dramatiese toename veral sedert die ontwikkeling van die uitvoerhawe vir ystererts op Saldanha in die jare sewentig en die bou van Saldanha Staal in die jare negentig.
Kommunikasie
Op Vredenburg word 'n Media24-weekblad vir die Weskus, Weslander, sedert 1972 uitgegee. Dit is ook die hoofkwartier van die gemeenskapsradiostasie Radio Weskus.
Lettiese Sosialistiese Sowjetrepubliek
Die Lettiese Sosialistiese Sowjetrepubliek (Lets: Latvijas Padomju Sociālistiskā Republika; Russies: Латвийская Советская Социалистическая Республика, Latwijskaja Sowjetskaja Sotsialistitsjeskaja Respoeblika), ook bekend as die Lettiese SSR, was een van die republieke van die Sowjetunie.
Dis op 21 Julie 1940 gestig as marionetstaat tydens die Eerste Wêreldoorlog in die voormalige onafhanklike Republiek van Litaue, nadat dit op 17 Junie 1940 deur die Sowjet Leër beset is. Dit is op 5 Augustus 1940 amptelik deur die Sowjetunie geannekseer en het die land se 15de republiek geword. Die gebied is daarna deur Nazi-Duitsland oorgeneem, maar in 1944 tot 1945 deur die Sowjetunie teruggeneem.
Op 4 Mei 1990 het die land hom voorgeneem om weer volle onafhanklikheid te verkry en is dit weer hernoem tot die Republiek van Letland, maar Moskou het dit tot in 1991 steeds as ’n Sowjet-republiek beskou. Op 21 Augustus 1991 het Letland hom onafhanklik verklaar ná ’n mislukte Sowjet-staatsgreep. Op 6 September het die Sowjetunie die onafhanklikheid van die drie Baltiese state amptelik erken.
Letland, sowel as Litaue en Estland, het de facto opgehou om deel van die Sowjetunie te wees vier maande voor die Sowjetunie op (26 Desember 1991) ophou bestaan het. Vandag erken Letland geen regtelike verbintenis met die voormalige Sowjet-staat nie. Die Kommunistiese Party in die land is intussen ontbind.
Caledon
Caledon is 'n dorp in die Wes-Kaap aan die voet van die Klein Swartberg, 125 km oos-suidoos van Kaapstad en 72 km noordwes van Bredasdorp. Die dorp is 244 meter bo seespieël aan die N2 nasionale pad tussen Kaapstad en Port Elizabeth geleë in 'n distrik, algemeen bekend as die Overberg, wat bekend is om sy pragtige natuurtonele en die staalfontein. Dit is wêreldberoemd om sy groot verskeidenheid heide, protea en ander veldblomtipes. Daar is ook 'n casinokompleks op die dorp. Sedert Februarie 2014 produseer die windplaas, Dassiesklip, omtrent 5 km wes van Caledon, ook hernieubare energie aan die hoofkragtoevoer.
Geskiedenis
Die eerste vestiging deur blankes het in omstreeks 1715 begin. Mettertyd het die dorp 'n gewilde gesondheidsoord geword na aanleiding van die warm staalfontein. Dit het eers bekend gestaan as Zwarte Berg of Zwartebergbad, maar is op 13 Desember 1813 hernoem na die graaf van Caledon (Du Pré Alexander, graaf van Caledon), goewerneur van die Kaap van 1807 tot 1811. 'n Dorpsbestuursraad is in 1840 ingestel en munisipale status op 1 Januarie 1884 toegeken.
Wapens
Munisipaliteit (1) — Die munisipaliteit het jare lank die graaf van Caledon se persoonlike wapen gebruik, nl Gedeel, silwer en swart, 'n keper vergesel in die skildvoet van 'n wassenaar albei van die een in die ander; 'n blou vrykwartier belas met 'n goue harp. Bo die wapen was 'n Britse graaf se kroon; die skildhouers was 'n meermin en 'n olifant.
Afdelingsraad — Caledon se afdelingsraad (d.w.s die plaaslike owerheid vir die landelike gebiede buite die dorpsgrense) het in 1986 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : Gedeel, swart en silwer, regs 'n regopgeplaaste koringaar, ook silwer, en links 'n afgesnede ramskop  van natuurlike kleur. Die helmteken was 'n speldekussingblom; die skildhouers was 'n eland en 'n olifant;  en die wapenspreuk was "E mari e terris".
Munisipaliteit (2) — Die munisipale raad het in 1991 'n wapen by die Buro geregistreer : Gedeel, silwer en swart, 'n keper, in die skildvoet vergesel van  'n  regopgeplaaste koringaar, albei van die een in die ander. Die helmteken, skildhouers en wapenspreuk was dieselfde as die afdelingsraad s'n.
Staalfontein
Sewe fonteine met staalwater bereik die oppervlak op min of meer dieselfde plek. Ses se temperatuur is sowat 50 grade Celsius, terwyl die sesde se water koud is. Die fontein lewer 900 000 liter water per dag. Die water is ysterdraend en bevat ook nog ander opgeloste minerale en bevat volgens oorlewering genesende kragte.
In 1709 het die eerste wit nedersetter, Ferdinand Appel, 'n huisie vir die siekes by die fontein gebou. Dit was die oorsprong van die fraai dorp. In 1946 is 'n sanatorium en ontspanningkompleks by die bron deur 'n brand in puin gelê. Dit is nooit herbou nie, hoewel daar 'n woonwapark en 'n swembad op die plek staan.
Botaniese tuin
Caledon is ook beroemd om sy botaniese tuin. Dit is in 1927 gestig en beslaan meer as 10 hektaar vallei en berghang. Hier word jaarliks in September 'n veldblommeskou gehou.
Opvoeding
Die voormalige model C-skool, Hoërskool Overberg, het in 2007 552 leerders gehad, en die gelyknamige laerskool 444. Vir die bruin gemeenskap is daar die Laer- en Hoërskool Swartberg, met onderskeidelik 753 en 696 leerders in 2007. Op die dorp en in die omgewing is altesaam 4 skole, waarvan twee hoërskole en twee laerskole is.
Bobbi Kristina Brown
Bobbi Kristina Brown (4 Maart 1993 – 26 Julie 2015) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Being Bobby Brown (2005), For Better or Worse (2011), en The Houstons: On Our Own (2012).
13 Januarie
13 Januarie is die dertiende dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 352 dae in die res van die jaar (353 in skrikkeljare).
Kathleen Quinlan
Kathleen Quinlan (gebore 19 November 1954) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Apollo 13 (1995), Breakdown (1997), A Civil Action (1998), en The Hills Have Eyes (2006).
Camilla Lau
Camilla Lau (gebore 17 November 1989) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Guilty (2018), Journal 64 (2018), en Shrouded Destiny: A Star Wars Long Tale Fan Film Production, en in die televisiereeks Ride Upon the Storm (2017).
Lys van stadions in Suid-Afrika
Die volgende is 'n lys van stadions in Suid-Afrika volgens kapasiteit.
Ou stadions
Die volgende stadions bestaan nie meer nie, is vervalle of word nie meer gebruik nie:
Bivanerivier
Die Bivanerivier (Pivaanrivier) is 'n standhoudende stroom in KwaZulu-Natal en is die belangrikste sytak van die uPhongolorivier (Pongolarivier). Hierdie rivier ontspring op nagenoeg 2100 m bo seespieël op 'n afstand van 16 km noord van Utrecht. Dit het 'n opvanggebied van minstens 1000 km², vloei ooswaarts verby Natal Spa en sluit dan op die noordwestelike hoek van die Ithala-wildreservaat by die uPhongolo aan.
Johannes Rath
Johannes Rath (Wene, Oostenryk, 31 Januarie 1816 – Kuilsrivier, Kaapkolonie, 6 Junie 1903) was ’n sendeling van die Rynse Sendinggenootskap.
Sendeling op Otjikango
Rath begin sy loopbaan as wewer maar tree in 1840 toe tot die sending en word op 14 Augustus 1844 as sendeling bevestig. Hy kom op 4 Januarie 1845 op Walvisbaai aan en bereik Otjikango (Gross Barmen) waar hy op 9 April assistent word van sy mede- Rynse sendeling Carl Hugo Hahn. Hy leer die Hererotaal so gou aan dat hy reeds in 1847 daarin kon preek. Einde 1845 was daar weens 'n groot droogte gebrek aan lewensmiddele en ook geen verbinding met Walvisbaai nie. Rath kry die opdrag om oor Windhoek na Walvisbaai te gaan om daar die nodige te koop. Hy vertrek op 28 Januarie 1846, drie dae voor sy 30ste verjaardag, maar op Windhoek vind hy geen geleentheid na Walvisbaai beskikbaar nie en word eindelik verplig om tot in Kaapstad te reis.
Weens moeilikhede op die heen- en weerreis kom hy eers weer op 19 Desember 1846 op Otjikango aan. In 1848 reis hy nog eens na Kaapstad. Hy trou op 21 Maart 1848 op Walvisbaai met Anna Jörris, van Mettmann by Düsseldorf, Duitsland. Die egpaar het ses kinders gehad voor die skeepsramp waarin mev. Rath en al vier die jongste kinders wat saam met hulle op die skip by Walvisbaai was, omgekom het. Die oorlewende kinders, Emma Cathrina en Anna Margaretha, was onderskeidelik nege of 10, en agt. Hermann was ses, Johannes vier, Mariechen twee en Leopold nog ’n baba.
Stigter van Otjimbingwe
Kragtens 'n besluit van 'n sendingkonferensie op Otjikango in April 1849 word aan Rath opgedra om 'n stasie op te rig tussen Otjikango en die kus. Op 9 Julie 1849 stig hy die sendingstasie Otjimbingwe op die oewer van die Swakoprivier en op die plek wat Scheppmann reeds in 1845 gunstig bevind het toe hy op soek was na 'n direkte pad na Walvisbaai vanaf Otjikango.
Die rondtrekkende Hererokaptein Zeraura belowe om daar te kom woon en na die eerste reëns in Januarie 1850 stroom die Herero na Otjimbingwe. Rath bou 'n eenvoudige huis van bakstene en 'n vertrek (met gate vir deur en vensters) vir godsdiensoefening en onderwys. Vyftig leerlinge is op die eerste dag aanwesig. Ná die Nama-aanval op Otjimbingwe einde 1852 vertrek Rath in Januarie 1853 op 'n reis na Kaapstad.
Hy keer oor land terug in die geselskap van Johanna Gertze (die eerste Herero-dopeling) en onderweg arbei hy sewe maande lank op Bethanien voort hy sy stasie aan die einde van 1853 weer bereik. Saam met C.H. Hahn, die grootwildjagter Frederick J. Green en J.W. Bonfield, onderneem Raath van 20 Mei 1857 af 'n reis van vier maande na Ovamboland, hoofsaaklik met die oog op die moontlike uitbreiding van die sendingveld. Die reis voer hulle tot in Ondonga waarvandaan hulle verplig is om weens vyandigheid met lewensgevaar te vlug.
Die twee sendelinge is op 11 September 1857 weer terug op Otjimbingwe. Van dié gevaarvolle reis skryf Hahn onder meer in sy Berichte der Rheinischen Missionsgesellschaft 1858, (nos. 11-17) wat in Petermann's Mitteilungen verskyn, en 'n gesamentlike relaas van Rath, Hahn en Green word opgestel onder die titel Account of an expedition from Damara Land to the Ovampo in search of the river Cunene (Proceedings of the Royal Geographical Society, dl. II, 1857–’58).
Skeepsramp by Walvisbaai
In Oktober 1858 gaan eerw. Rath, sy vrou en ses kinders (blykbaar per skip oor Walvisbaai) na Kaapstad om die twee oudstes (Emma en Anna) in 'n skool te sit en met die vooruitsig om eerw. Rath se Herero-woordeboek van 3 900 woorde daar te laat druk. Met hul terugkeer ly die gesin op 1 April 1859 by Walvisbaai skipbreuk en verloor eerw. Rath sy vrou en vier van sy kinders, wat in die ramp omkom. Adinda Vermaak vertel die verhaal van die skeepsramp by Walvisbaai in haar boek Kroniek van ’n kontrei, die verhaal van die NG kerk Kuilsrivier: “In 1859 het eerw. Rath, sy vrou, hul ses kinders en 'n diensmeisie van Damaraland, Katuti, na Stellenbosch gereis om die oudste twee dogtertjies, Emma Catherina (10) en Anna (8), by die Rynse Instituut (vandag Rhenish Meisieskool) te los vir hul skoolopleiding. Hy het die storie van die tragedie wat hulle gesin hierna getref het in 'n aangrypende brief aan sy twee dogtertjies op Stellenbosch beskryf.
“Op 25 Maart 1859 het die Rath-gesin in Kaapstad aan boord van die vragskip die Flora gegaan vir die seereis terug na die sendingstasie in Damaraland. Hulle was op 1 April reeds redelik na aan Walvisbaai toe eerw. Rath tydens aandete hoor hoe iemand na die kaptein roep. Kort daarna kon hulle voel hoe die skip teen die seebodem skuur. Eerw. Rath het dadelik sy vrou, wat die dag siek en koorsig was, gaan roep en hul vier klein kindertjies uit hul beddens gaan haal. Toe hulle op die dek kom, het die branders reeds een deel van die bolwerk stukkend geslaan. Hy het verskeie van die bemanning gevra om te help dat hulle gesin ook hoër in die takelwerk kon opklim. Niemand wou egter help nie; elkeen het net na homself omgesien.
“Die enigste plek waar die Rath-gesin en hul diensmeisie kon staan, was op die trap. Aan die bokant was eerw. Rath met die tweejarige Mariechen en die vierjarige Johannes in sy arms. Verder ondertoe, waar hy haar nie kon sien nie, maar wel kon hoor, was sy vrou, Anna, met die baba, Leopold, en Katuti met die sesjarige Hermann, wat dapper probeer het om nie te huil nie. Die yskoue branders het weer en weer oor hulle gespoel. Toe hy besef dat Mariechen in sy arms dood is, besluit hy om dit liewer nie vir sy vrou te sê nie. Hulle twee het hardop gebid en Bybeltekste vir mekaar opgesê en gereed gemaak om te sterf. Na ongeveer 'n uur in die ysige water het sy vrou gesê: ‘Vader, Leopold het gesterf.’ Hulle het toe besluit om die dood stil in te wag.
“'n Rukkie later het Katuti gesê: ‘Hermann, na koka (Hermann is dood).’ Van sy vrou het hy niks verder gehoor nie. Later het hy by Katuti gehoor dat – kort nadat Leopold dood is – die tou waaraan sy vasgehou het uit haar hande geglip het. Sy het agteroor weggesink in die yskoue water. Eerw. Rath het die twee lewelose liggaampies van sy kinders, wat hy steeds in sy arms vasgehou het, aan die water oorgegee. Ná 'n ruk het hy, bedwelmd geslaan deur die branders, besef dis sy plig om sy eie lewe te probeer red en hy het Katuti, wat ook nog gelewe het, aangespoor om hoër te klim. Behalwe die vyf lede van die Rath-gesin het drie bemanningslede ook omgekom.
“Nadat hulle gered is en uiteindelik Walvisbaai bereik het, het eerw. Rath desperaat langs die kus begin soek na die liggame van sy vrou en vier kinders. Al wat egter uitgespoel het, was 'n koffer van sy vrou. Die slot was oopgebreek en alles was gesteel, behalwe sy Damaraboeke. In die koffer was ook 'n bladsy met 'n preek wat hy op 16 Mei die vorige jaar gelewer het oor die woorde: ‘Dein Wille geschehe / auff Erden / wie im Himel.’ (‘Laat u wil ook op die aarde geskied, net soos in die hemel,’ Matt. 6:10.) Aan die einde van die preek kon hy nog dofweg die volgende woorde uitmaak: ‘Der HERR hats gegeben / der HERR hats genomen / Der name des HERRN sey gelobt.’ (‘Die Here het gegee en die Here het geneem. Prys die Naam van die Here,’ Job 1:21.)
“In die laaste deel van die ontroerende brief probeer hy sy twee dogtertjies daar ver op Stellenbosch moed inpraat. Hy vergelyk hul moeder se beproewing met dié van Christus aan die kruis. As troos vertel hy dat sy 'n kort rukkie voor haar dood vir hom gesê het dat sy ‘geheel nie onrustig’ voel nie, en hy herinner hulle daaraan dat Christus, op sy beurt, moes uitroep: ‘My God, my God, waarom het U My verlaat? (Matt. 27:45)."
Verhuising na die Kaap
duimnael|links|200px|Net twee van eerw. Rath se ses kinders het die skeepsramp in 1859 by [[Walvisbaai oorleef. Anna Margartha is in 1898 met eerw. J.C. Pauw getroud en in 1940 oorlede. Sy is begrawe langs die moederkerk op Wellington.]]
In 1862 begin hy sy lang termyn as sendeling op Sarepta, waar hy arbei tot hy op 27 Julie 1893 deur eerw. Friedrich Eich opgevolg word. Baie van die wit boere en hul gesinne het eerw. Rath se dienste by Sarepta bygewoon en hy het ook dikwels hul begrafnisdienste gehou. Vermaak skryf: “Eerw. Rath het sy brief aan sy twee moederlose dogtertjies afgesluit deur hulle te maan om na die voorbeelde van hul ma en Christus vlytig op skool te leer sodat hulle later bruikbaar vir God en mens kon wees. . . Hulle moes dus leer, sluit hy af, sodat God en hul medemens hulle kon gebruik. Sy twee dogters het (blykbaar) sy vermaning in die brief ter harte geneem.” Anna het van 1882 tot 1898 op Sarepta skoolgehou. Haar suster, Emma, is in 1878 met een van Kuilsrivier se boere, Daniël Francois (oupa Danie) de Villiers van die plaas Annandale getroud. Sy was lewenslank betrokke by Sarepta, onder andere as skoolhoof. Dit was grootliks aan haar te danke dat die wit inwoners van Kuilsrivier reeds destyds, selfs voor hulle 'n eie gemeente gehad het, baie sterk sendingbewus was. Die De Villiers's se twee dogters het albei met ’n sendeling getrou: Anna Emma met Otto Siebörger, 'n Morawiese sendeling, en Frederica (Frieda) met H.J. Groenewald. Frieda het voor haar troue die Sendingwerkgeselskap van Sarepta op die been gebring, die kerkkoor gelei, die harmonium tydens eredienste gespeel, en Sondagskool gehou."
In Julie 1882 het Anna Rath beheer oor die skool op Sarepta oorgeneem met die jong Maria Thomas as hulponderwyseres. Die skoolgeboutjie met sy kleivloer was toe reeds bouvallig. Toe die superintendent-generaal van onderwys, dr. Langham Dale, Anna Rath in Oktober 1890 inlig dat die Kaapse regering geen geld vir geboue van sendingskole gestem het nie, het eerw. Rath self die leiding geneem, die ou houtkamertjie laat afbreek en in Desember 1890 die fondament van 'n nuwe skoolgebou laat lê. Sommige plaaslike boere en van die lidmate het elkeen 500 of meer stene geskenk en op Paasmaandag, 30 Maart 1891, is die skool, bestaande uit twee klaskamers, ingewy.
Ná sy aftrede gaan Rath eers op Stellenbosch woon, maar ná die huwelik in November 1898 van sy dogter Anna (Otjimbingwe, 29 Maart 1851 – Wellington, 26 Januarie 1940) met eerw. J.C. Pauw, gaan hy op Wellington by sy skoonseun inwoon. Tydens 'n besoek aan 'n ander dogter, mev. D.F. de Villiers van Kuilsrivier, is hy daar oorlede en op Sarepta begrawe.
Skryfwerk
Rath is medeskrywer met Hahn van die heel eerste gesange, skrifgedeeltes en Bybelgeskiedenis in Herero wat daar gedruk word (Omahungi oa embo ra lehova na Omaimpuriro mo Otjiherero, Kaapstad, Saul Solomon & Kie, 1849). In die jare vyftig hou hy hom blykbaar, net soos sy kollega Hahn, intensief besig met die voorbereiding van publikasies in Herero, veral 'n Duits-Herero-woordeboek. Van hom verskyn wel 'n leesboek (Omahongise nokulesa Motyi-herero, Gütersloh, 1862), maar sy ander geskrifte bly slegs in handskrif bewaar. In die Grey-versameling van die SA Biblioteek, Kaapstad, is onder meer aanwesig 'n kort Engels-Otjiherero-woordelys (van ongeveer 1865); 'n manuskrip van 1865, Materialien zu einem Otjiherero-Deutschen Wöterbuche, in 17 skryfboeke, en 'n manuskrip in 1873 in vyf skryfboeke geskrywe: ''Otjiherero Wörtersammlung als Deutsches alphabethisches Register zu dem Otjiherero-Deutschen Wörterbuche von [J. Rath]''.
Mark L. Walberg
Mark L. Walberg (gebore 31 Augustus 1962) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Antiques Roadshow (1997), Sunday Dinner (2000), Son of the Beach (2000), en Buried History with Mark Walberg (2015).
Daisuke Suzuki
Daisuke Suzuki (鈴木 大輔) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Chondrilla verrucosa
Chondrilla verrucosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrilla en tot die familie Chondrillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Van Soest.
Chondrillida
Chondrillida is 'n orde van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Abby Quinn
Abby Quinn is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Journey Is the Destination (2016), Landline (2017), en Radium Girls (2018).
Brianna Brown
Brianna Brown (gebore 2 Oktober 1979) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), Homeland (2011), en Devious Maids (2013).
Jagielloniese Universiteit
Die Jagielloniese Universiteit (Pools: Uniwersytet Jagielloński, dikwels afgekort as UJ; historiese name: Studium Generale, Universiteit van Krakow, Krakowse Akademie, Die Hoofkroonskool, Hoofskool van Krakau) is in 1364 deur Kasimir die Grote in Kazimierz, 'n distrik van Krakau, gestig.
Dit is die oudste universiteit in Pole, die tweede oudste in Sentraal-Europa en ook een van die oudstes ter wêreld. Sedert 1817 dra Krakow se belangrikste tersiêre instelling die naam "Jagielloniese Universiteit", ter ere van dié beduidende Poolse dinastie.
Bekende studente sluit die sterrekundige Nicolaas Copernicus, Krzysztof Penderecki en pous Johannes Paulus II in.
Howard Duff
Howard Duff (24 November 1913 – 8 Julie 1990) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Naked City (1948), While the City Sleeps (1956), Kramer vs. Kramer (1979), en No Way Out (1987).
Lone Lau
Lone Lau (gebore 28 Junie 1950) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Me and My Kid Brother and the Smugglers (1968), Me and My Kid Brother and Doggie (1969), Tough Guys of the Prairie (1970), en Me, Too, in the Mafia (1974).
Tatsuya Tanaka
Tatsuya Tanaka (gebore 27 November 1982) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Jack Whitehall
Jack Whitehall (gebore 7 Julie 1988) is 'n Engelse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Bad Education Movie (2015) en in die televisiereekse Fresh Meat (2011), Bad Education (2012), en Bounty Hunters (2017).
26 Oktober
26 Oktober is die 299ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (300ste in skrikkeljare). Daar volg nog 66 dae in die res van die jaar.
Sam Dastor
Sam Dastor (gebore 2 Oktober 1941) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Jinnah (1998) en The Life and Death of Peter Sellers (2004), en in die televisiereeks Space: 1999 (1975).
Taishi Taguchi
Taishi Taguchi (田口 泰士) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Grieks
Die Griekse taal (ελληνικά, elliniká, [eliniˈka], letterlik: "Helleens" of ελληνική γλώσσα, ellinikí glóssa, [eliniˈci ˈɣlosa],, letterlik: "Helleense taal") is 'n Indo-Europese taal wat bestaan vanaf ongeveer die 14de eeu v.C. in die Kretiese inskrywings genaamd Linear B. Miceense Grieks van hierdie periode word onderskei van latere Klassieke of Antieke Grieks vanaf die 8ste eeu v.C. en later, toe tekste in die Griekse alfabet begin skryf is.