cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ammi Venter
Leraar van Klerksdorp
Ook in die gemeente Klerksdorp, gestig in 1927, het ds. Venter die voorreg gehad om die kerk se hoeksteen te lê en wel op 10 November 1951, die jaar waarin hy bevestig is. Dié kerk, ontwerp deur die Gereformeerde argitek Pieter Dykstra, is op 13 September 1952 in gebruik geneem. Reeds vroeër in 1952 is ook die pastorie voltooi waarin ds. en mev. Venter 24 jaar lank sou woon. In 1958 is ’n kerksaal teenaan die kerkgebou opgerig en genoem na Hettie Venter. Dié saal is in 1975, die egpaar Venter se laaste jaar in die gemeente, vergroot en ’n administratiewe gedeelte bygevoeg. Enkele maande voor ds. Venter se dood is die derde kerkgebou op 16 September 1989 in gebruik geneem nadat die oue, wat op dieselfde plek gestaan het en waarin ds. Venter amper ’n kwarteeu lank die Woord bedien het, gesloop is.
Breër betrokkenheid
In die Klassis Pretoria, waartoe Johannesburg-Wes behoort het tot die stigting van Klassis Johannesburg, en later ook in wyer kerkverband het ds. Venter, volgens ds. Du Plooy, "besondere diens gelewer. Hy het hom steeds beywer vir die uitbreiding van Gods koninkryk sover menslik moontlik." Van Oktober 1953 tot 1976 het hy in die Kuratorium van die Teologiese Skool Potchefstroom gedien, die laaste 11 jaar as voorsitter. Danksy ’n uitsonderlike geheue kon hy op vergaderings goeie leiding gee. Hy was drie maal voorsitter van die GKSA se nasionale sinode en 12 maal van partikuliere (streek-) sinodes. Hy is in 1967 afgevaardig na die ekumeniese sinode in Lunteren, ’n bewys van die vertroue wat hy in sy kerk geniet het en ook, volgens ds. Du Plooy, omdat hy daarvoor bekwaam was.
Benewens skoolonderwys, wat hom na aan die hart gelê het, het ds. Venter ook groot belangstelling in die PU vir CHO getoon. In 1958 het die Gereformeerde Kerk hom benoem om in die raad van die universiteit te dien. In die raad se dagbestuur en ander staande komitees het hy ook sy kragte ingespan. Van die 28 jaar dat hy in die raad gedien het, was jy 20 jaar lank voorsitter. In 1983 het die universiteit ’n eredoktorsgraad aan hom toegeken. Ds. Venter was betrokke by die opstel van die kontraktuele verband tussen die PU vir CHO en die Teologiese Skool.
Ds. Du Plooy skryf ds. Venter het as prediker agting geniet. Met die fees te Bloedrivier toe die terrein met bronswaens op 16 Desember 1971 ingewy is, is hy gevra om op te tree. Hy het ook die rede gehou toe die universiteit sy 100-jarige bestaan vier.
Hy is in die môre van 28 Februarie 1990 skielik weens ’n hartaanval oorlede.
Gesinslewe
regs|180px|duimnael|Hester (Hettie) Venter, 55 jaar lank ds. Venter se eggenote.
In Desember 1935 het ds. Venter in die huwelik getree met Hester Snyman (4 Maart 1915 – 19 Januarie 1997) van Middelburg, Kaap. Sy was destyds sekretaresse van die Jongedogtersvereniging op haar tuisdorp. Vyf kinders is uit hul huwelik gebore: wyle Amie (op sy dag NP-LP en minister), getroud met wyle Betsie; Hennie (tot sy aftrede professor aan die PU vir CHO), getroud met Christine (ook verbonde aan die PU vir CHO as professor); Rhodé (getroud met prof. Schalk Vorster, ook van die PU vir CHO); Drienie ('n dosent in wiskunde aan die PU vir CHO, getroud met prof. Carools Reinecke, oudrektor van die PU vir CHO); en Elma, die jongste, getroud met wyle Mattie Viljoen.
Ophelia (maan)
Ophelia is ’n maan van Uranus. Dit is op 20 Januarie 1986 ontdek op foto's deur Voyager 2 en het die voorlopige naam S/1986 U 8 gekry. Die naam "Ophelia" kom van die dogter van Polonius in William Shakespeare se Hamlet. Dit is ook bekend as Uranus VII.
William Hodges
Sir William Hodges (1808 – 1868) was 'n Hoofregter van die Kaapse Hooggeregshof. Hy is op 29 Augustus 1808 gebore in Melcome Regis, Engeland. Hy studeer in Salisbury en aan die Universiteit van Londen. Hy word op 3 Mei 1833 tot die Inner Temple toegelaat. In 1858 word hy Hoofregter van die Kaapse Hooggeregshof. Hy is oorlede in 1868.
Ophelia (maan)
Beskrywing
Ophelia is die buitenste herdersmaan vir Uranus se ε-ring. Sy wentelbaan is binne Uranus se radius vir sinkroniese wentelbane en neem dus langsamerhand af weens gety-invloede.
Droom van die Rooi Kamer
Droom van die Rooi Kamer (Tradisionele Chinees: 紅樓夢, Vereenvoudigde Chinees: 红楼梦, Pinyin, Hónglóu mèng), oorspronklik gepubliseer as Die Verhaal van die Steen (Tradisionele Chinees: 石頭記, Vereenvoudigde Chinees: 石头记, Pinyin: Shítóu jì) is 'n roman geskryf in die 18de eeu deur die Chinese skrywer Cao Xueqin. Dit word beskou as 'n meesterstuk uit Chinese letterkunde en een van die vier klassieke romans.
Agtergrond
Die roman word oor die algemeen 'n semi-outobiografie oor Cao se eie familie genoem. In die eerste hoofstuk dui die skrywer aan dat die werk bedoel is as 'n herinnering aan die vroue wat hy in sy jeug geken het: vriende, familie en bediendes.
Die roman is nie net opmerklik vir sy groot aantal karakters nie, maar ook vir sy gedetailleerde waarneming van die lewe en sosiale struktuur van die 18de-eeuse China.
Byna alles wat mense vandag van Cao Xueqin weet, is afkomstig van wat familie en vriende later van hom vertel het. Later in die lewe het Cao hom in 'n voorstad van Beijing gaan vestig, waar hy die grootste deel van sy lewe deurgebring het. Hy het in armoede geleef; sy enigste inkomste kom uit die verkoop van skilderye. Volgens sy vriende en kennisse was hy intelligent en baie talentvol. Sy skilderye was hoofsaaklik beelde van rotse en landskappe.
Na bewering het Cao Xueqin meer as tien jaar gewerk aan die manuskrip wat uiteindelik gegroei het tot Droom van die Rooi Kamer. Ten tyde van sy dood was die roman nie heeltemal klaar nie.
Cao Xueqin was ongeveer 40 tot 50 jaar oud ten tyde van sy dood, maar sy presiese sterfdatum word ook bespiegel. Hy is oorleef deur sy vrou en minstens een seun. Hy het postuum beroemd geword toe sy boek gepubliseer is.
Temas
Die roman word gewoonlik genoem onder die titels Hung Lou Meng of Hong Lou Meng (紅樓夢), wat letterlik vertaal word as "Rooi Kamer Droom" beteken. 'Rooi Kamer' is 'n benaming vir die afgeskermde kamers waar die dogters van welgestelde gesinne gewoon het. Die volledige titel verwys na 'n droom wat die karakter Baoyu het in 'n 'Rooi Kamer' waar die lot van baie vroulike karakters voorspel word. Die woord "Kamer" word soms ook vertaal as "Landhuis". Die familienaam van die hoof familie in die boek, 賈, is homoniem met 'n ander Hanzi: 假", wat beteken iets soos vals, nie-eg of fiktief. Sodoende stel Cao Xueqin voor dat die gesin in die boek 'n realistiese en fiktiewe weerspieëling van sy eie gesin is.
Storielyn
Die roman bevat 'n gedetailleerde weergawe van twee takke van die Jia Clan: die Rongguo (榮 國 府) en die Ningguo (寧 國 府). Albei is welgestelde en magtige gesinne wat in die hoofstad woon. Die verhaal beskryf die rykdom en invloed wat die gesinne het, maar hoe dit stadig verander as hulle die guns van die keiser verloor. Uiteindelik word hul huise geplunder en gekonfiskeer.
Die verhaal bevat baie bonatuurlike elemente uit Taoïsme en Boeddhisme, soos 'n intelligente klip wat gelaat is deur die godin Nüwa (en waarna die oorspronklike titel van die roman verwys.
Sentraal in die verhaal is Jia Baoyu (wie se naam letterlik 'kosbare jade' beteken), die erfgenaam van die gesin.
Karakters
Die roman bevat 'n buitengewoon groot aantal karakters. Minstens 30 karakters kan gesien word as hoofkarakters, en daarbenewens is daar 'n paar honderd sekondêre karakters. Die meeste karakters is vroue, wat 'n sentrale rol in die roman speel en dikwels beter blyk te wees as hul manlike eweknieë.
Bok, bok, staan styf
Bok, bok, staan styf is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. Die deelnemers tree in 'n ry agter mekaar aan. Die voorste deelnemer buk vooroor en plaas sy hande op die grond voor hom (die eerste bok wat styf staan). Die deelnemer agter hom kom dan aangehardloop, druk met sy hande op sy maatjie se rug en spring wydsbeen oor. Na die sprong word daar ook vooroor gebuk (die tweede bok). Die volgende deelnemer spring dan oor beide en so voorts totdat almal gebuk staan. Die agterste een spring dan op en herhaal die proses. Die spel hou so aan totdat almal moeg is.
Uurglas-newel
Die Uurglas-newel (ook bekend as MyCn 18) is ’n jong planetêre newel sowat 8 000 ligjare van die Aarde af in die suidelike sterrebeeld Vlieg.
Geskiedenis
Die newel is deur Annie Jump Cannon en Margaret Mayall ontdek tydens hul werk aan ’n uitgebreide Henry Draper-katalogus (wat tussen 1918 en 1924 opgestel is). Dit is destyds net aangedui as ’n dowwe planetêre newel.
Nadat teleskope baie verbeter het, is die uurglasvorm van die newel op 18 Januarie 1996 deur Raghvendra Sahai en John Trauger van die Jet Propulsion Laboratory ontdek. Daar word geglo die vorm word veroorsaak deur die uitsetting van ’n vinnige sterwind in ’n stadig uitsittende wolk wat digter by sy ewenaar as by sy pole is. Die newel word dikwels "die oog van God" genoem.
’n Minder bekende "Uurglas-newel" is binne-in die Lagune-newel geleë.
Grootskub-akkedisvis
Die Grootskub-akkedisvis (Saurida undosquamis) is 'n vis wat voorkom in die gematigde waters van die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by Knysna. In Engels staan die vis bekend as die Largescale lizardfish.
Voorkoms
Die vis se kop en lyf is bruin aan die bokant. Daar is 8-10 dowwe donker vertikale strepe oor die lyf; die strepe strek van die rug tot by die sylyn. Daar is ook 'n ry swart kolle op die voorste rante van die dorsalevin en stertvin se boonste lob. Die vis word tot 53 cm groot.
Habitat
Die vis leef op sanderig en rots bodems in water wat tot 200 m diep is. Hulle vermy strandmere en vreet vis en skaaldiere. Dit is nie 'n gewilde eetvis nie maar word gebruik as aas.
Sint Eustatius
Sint Eustatius (Nederlands: [sɪnt øːˈstaːtsijʏs], ) is 'n Nederlandse eiland in die Karibiese See. Tot in 2010 het Sint Eustatius deel uitgemaak van die Nederlandse Antille, maar dié eiland is sedert 10 Oktober 2010 'n besondere munisipaliteit binne Nederland.
Walter Kaufmann
Walter Arnold Kaufmann (1 Julie 1921 – 4 September 1980) was 'n Duits-Amerikaanse filosoof, vertaler en digter. Hy was 'n produktiewe skrywer, en het op breedvoerige wyse geskryf oor 'n wye verskeidenheid onderwerpe soos egtheid en die dood, morele filosofie en eksistensialisme, teïsme en ateïsme, Christendom en Judaïsme, sowel as filosofie en letterkunde. Hy het meer as 30 jaar as professor aan Princeton-universiteit gedien.
Sint Eustatius
Die amptelike taal is Nederlands en die volkstaal is Engels. Die hoofstad en grootste stad is Oranjestad. Die eiland beslaan 'n oppervlakte van 21 km² en het 'n bevolking van 3 242 in 2022 gehad. Sedert 1 Januarie 2011 is die Amerikaanse dollar die amptelike geldeenheid.
Etimologie
Die naam van die eiland is die Nederlandse naam van Eustachius van Rome, 'n legendariese Christenmartelaar wat in Spaans San Eustaquio en in Portugees Santo Eustáquio of Santo Eustácio genoem word.
Walter Kaufmann
Hy is bekend as 'n kenner en vertaler van Friedrich Nietzsche. Hy het ook 'n boek van 1965 oor Hegel geskryf en 'n vertaling van Goethe se Faust gepubliseer.
Biografie
Kaufmann was Luthers grootgemaak. Op die ouderdom van 11 het hy bevind dat hy nie in die Drie-eenheid geglo het of in die goddelikheid van Jesus geglo het nie. Hy het hom tot Judaïsme bekeer. Kaufmann het later ontdek dat sy grootouers almal Jode was. Kaufmann het Duitsland verlaat en in 1939 na Amerika geëmigreer en by Williams College begin studeer, waar hy in die filosofie gegradueer het en ook baie godsdienslesse geneem het. Alhoewel hy die geleentheid gehad het om dadelik met sy nagraadse studie in die filosofie aan te gaan, en ten spyte van raad deur sy professore om dit nie te doen nie, het hy uiteindelik by die oorlogse poging teen die Nazi's aangesluit deur in Amerika se intelligensie te dien. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy vir 15 maande op die Europese front geveg. Na die oorlog het hy in net twee jaar 'n PhD in die religiefilosofie by Harvard voltooi. Sy proefskrif was getiteld "Nietzsche's Theory of Values" en het uiteindelik 'n hoofstuk geword in sy Nietzsche: Philosopher, Psychologist, Antichrist (1950).
Hy het daarna sy hele loopbaan van 1947 tot 1980 spandeer om filosofie aan die Princeton Universiteit aan te bied waar sy studente die Nietzsche-geleerdes Frithjof Bergmann, Richard Schacht, Alexander Nehamas en Ivan Soll ingesluit het. Kaufmann het in 1960 'n genaturaliseerde burger van die Verenigde State van Amerika geword.
Filosofiese werk
In 'n artikel van 1959 in Harper's Magazine het hy alle godsdienstige waardes en praktyke summier verwerp, veral die liberale Protestantisme van die vasteland van Europa wat met Schleiermacher begin het, en kulmineer in die geskrifte van Paul Tillich en Rudolf Bultmann. In hul plek het hy moraliste geprys, soos die Bybelse profete, die Boeddha en Sokrates. Hy het aangevoer dat kritiese analise en die verkryging van kennis bevrydende en bemagtigende magte was. Hy het die modieuse liberale protestantisme van die 20ste eeu sterk gekritiseer, gevul met teenstrydighede en uitsonderings, en verkies die soberheid van die boek Job en die Joodse eksistensialisme van Martin Buber. Kaufmann het baie van hierdie probleme in sy Critique of Religion and Philosophy in 1958 bespreek.
Kaufmann het baie geskryf oor die eksistensialisme van Søren Kierkegaard en Karl Jaspers. Kaufmann het groot bewondering gehad vir Kierkegaard se passie en sy insigte oor vryheid, angs en individualisme. Kaufmann het geskryf: "Niemand voor Kierkegaard het so duidelik gesien dat die vryheid om 'n noodlottige besluit te maak wat ons karakter en toekoms angs kan kweek nie." Alhoewel Kaufmann Kierkegaard se godsdienstige uitkyk nie gedeel het nie en kritiek op sy Protestantse teologie gehad het, was Kaufmann tog simpatiek en beïndruk met die diepte van Kierkegaard se denke:
"... Ek weet van geen ander groot skrywer in die hele negentiende eeu, miskien selfs in die hele wêreldliteratuur nie, aan wie ek met minder geluk reageer en met 'n meer diepgaande sin dat ek op die proef gestel en te lig bevind word, tensy dit Søren Kierkegaard was. "
Kaufmann het die antologie Existentialism from Dostoevsky to Sartre geredigeer. Kaufmann hou nie van Martin Heidegger se denke asook sy onduidelik skryf nie. Kaufmann is veral bekend vir sy vertalings en eksegese van Nietzsche, wat hy as ernstig misverstaan deur Engelse lesers beskou het, wat hy as 'n belangrike vroeë eksistensialis, en as 'n onverskillige voorloper in sommige opsigte tot die Anglo-Amerikaanse analitiese filosofie. Llewellyn Jones het geskryf dat Kaufmann se "vars insig in … Nietzsche … die insigte van elke diskriminerende literatuurstudent kan verdiep" en The New Yorker het geskryf dat Kaufmann "geproduseer het wat beskou kan word as die definitiewe studie van Nietzsche se . .. gedagtes – 'n ingeligte, wetenskaplike en glansryke werk."
Kaufmann het dit oppervlakkig beskryf:
"...Dit lyk ook asof 'n filosoof [Nietzsche] 'n baie skerp agteruitgang verteenwoordig [van Kant en Hegel] … omdat [Nietzsche] geen 'stelsel' het nie. Tog is hierdie argument skaars oortuigend. Niezsche kan nie net op hierdie punt verdedig word nie, maar een moet byvoeg dat hy sterk filosofiese redes het om nie 'n stelsel te hê nie."
Kaufmann het ook simpatie met Nietzsche se bitter kritiek op die Christendom gehad. Kaufmann het egter baie in Niezsche skuldig gemaak en geskryf dat "my meningsverskille met [Nietzsche] veelvuldig is." Met betrekking tot styl het Kaufmann aangevoer dat Nietzsche se Thus Spoke Zarathustra byvoorbeeld in dele sleg geskryf is, melodramaties of langdradig is maar tog tot die gevolgtrekking gekom het dat die boek "nie net 'n bron van idees is nie, maar ook 'n belangrike literatuurwerk en 'n persoonlike triomf."
Gordelroos
Gordelroos of herpes zoster, is 'n siekte waar die geïnfekteerde persoon 'n groepering van rooi blasies op die vel kry. Dit neem die vorm van 'n band of gordel oor die liggaam aan, derhalwe die naam gordelroos.
'n Groep kolle slaan meteens aan die een kant van die lyf uit en word dan blase van verskillende groottes. As die blase bars kan dit rou plekke vorm wat besmet kan raak. Dit kom meestal op die lyf voor, maar is ernstiger indien dit in die oog- of oor-area voorkom.
Gordelroos kom meestal by ouer mense voor, maar kinders kry dit ook dikwels as hulle weerstand teen besmetting laag is. Die uitslag word gewoonlik (veral by ouer persone) deur pyn voorafgegaan. Die pyn kan lank voortduur, selfs nadat die uitslag verdwyn het. Die helingsproses is stadig en wit littekens kan agterbly.
Dit word veroorsaak deur dieselfde virus wat waterpokkies veroorsaak. Die virus sluimer in die senustelsel van iemand wat tevore waterpokkies gehad het. As die virus deur 'n senuwee beweeg besmet dit die senuwee se velgebied.
Gordelroos kan ook kinders aansteek en waterpokkies veroorsaak.
Simptome en verloop van die siekte
Die siekte begin dikwels met pyn en tintelinge op die aangetaste huidgebied. Die pyn voel aanvanklik soos ligte elektriese skokke en verander met verloop van tyd in pyn wat voel soos spierpyn. Op hierdie stadium is daar nog niks waarneembaar op die huid nie. Na enkele dae word die huid rooi en verskyn voggevulde blasies wat lyk soos klein blaartjies. Slegs één kant van die liggaam word aangetas. Die blasies gaan met verloop van tyd oor in korste waaruit sug of etter loop. Na ongeveer twee tot drie weke verdwyn dit. Veral by ouer mense bly daar soms nog lang pyn in die geaffekteerde huidgebied oor wat soms baie heftig kan wees; die sogenaamde postherpetiese neuralgie. Hierdie na-pyn kan weke tot maande duur. Gordelroos kom baie selde sonder huiduitslag of blase voor.
Wanneer dit in die gesig voorkom (gesigsenuwee), word ander senuweetakke soms ook aangetas, wat gehoorgestremdheid of gedeeltelike verlamming van die gesigspiere kan veroorsaak. Dit staan bekend as Ramsay Hunt-sindroom. Gordelroos aan die liggaam is op sigself nie gevaarlik nie, maar dit is baie pynlik. Gordelroos op die gesig kan mens se sig beïnvloed en moet altyd behandel word.
Feite
'n Gordelroosinfeksie kom meer dikwels in die somer as in die winter voor. Die velontsteking tref hoofsaaklik mense ouer as 60 jaar. Meer as 20% van 'n gegewe bevolking sal die infeksie tydens hul leeftyd moet hanteer. Gordelroos kom gewoonlik net een keer voor, en in seldsame gevalle meer as een keer. Dit is die gevolg van 'n erg verswakte immuunstelsel. In geval van herhaalde gevalle is 'n ondersoek na die verswakte immuunstelsel nodig.
Behandeling
Behandeling is moontlik, maar dit werk die beste as dit 'n aanvang neem voordat die blase verskyn; daarna het die behandeling min effek. Aangesien gordelroos deur 'n virus veroorsaak word, bestaan die behandeling uit antivirale middels, aangevul met pynstillers en anti-inflammatoriese middels (kortikosteroïede). Vroeë behandeling word veral by ouer mense aanbeveel omdat post-herpetiese neuralgie dan dikwels aansienlik ligter is of selfs glad nie voorkom nie.
Postherpetiese neuralgie
Vir die behandeling van postherpetiese neuralgie word die antidepressant amitriptilien en die anti-epileptikum gabapentien voorgeskryf.
Gordelroos naby die oog
Wanneer gordelroos naby die oog is, moet streng voorsorgmaatreëls geneem word: die virus kan ook die oog beïnvloed. Blindheid is een van die moontlike risiko's. As die oog self besmet is, moet behandeling toegedien word, gewoonlik met oogdruppels en oogsalf.
Gordelroos naby die oor
As die gordelroos naby die oor is, moet 'n dokter dadelik geraadpleeg word omrede daar 'n risiko bestaan van gesigsverlamming aan die een kant van die gesig as gevolg van die skade aan die gesigsenuwee (sewende kraniale senuwee), wat die spiere van die gesig beheer. Boonop is daar 'n wesentlike kans dat permanente gehoorverlies kan plaasvind, asook skade aan die vestibulêre orgaan. In hierdie geval moet behandeling met 'n antivirale middel en prednisoon binne 72 uur na aanvang van die gesigsverlamming plaasvind.
Zeesen
Die Reichs-Rundfunk-Gesellschaft, algemeen bekend as Zeesen, was voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog die Nazi-regering in Duitsland se radiostasie wat hul politieke beleid van Nasionaal-Sosialisme en antisemitisme oor die wêreld heen verkondig het.
Propaganda
Tussen 1939 en 1945 was Zeesen een van die sterkste kortgolfsenders in die wêreld en 'n wêreldleier op die gebied van die gebruik van die radio om propaganda te maak. Nazi-propaganda is in verskeie tale oor die wêreld heen uitgesaai. Zeesen was dikwels die enigste bron van inligting oor wat agter die front aan die gebeur is. Om die burgerlike bevolking en die soldate van die geallieerde lande te ontmoedig, is klem gelê op die groot aantal gesneuwelde en gewonde soldate, gekelderde skepe en vliegtuie wat neergesiet is. Die Duitsers het hulle opsetlik aan onakkuraatheid en groot oordrywing skuldig gemaak.
In 1935 is 'n sender van 50 kW gebruik om programme in Engels op 13 frekwensies na Engeland en Noord-Amerika uit te saai. Lord Haw-Haw het 'n generiese naam geword vir alle Engelstalige omroepers in Duitse diens wat propaganda uitgesaai het. Die bekendste van hierdie radiomanne was William Joyce. In die Arabiessprekende wêreld was die uitsendings uit Zeesen in die oorlogsjare baie gewild. Die programme was 'n slim mengsel van antisemitiese propaganda, aanhalings uit die Koran, en Arabiese musiek.
In Afrikaans
Duisende Afrikaanssprekendes het in die oorlogsjare saans na die Afrikaanse uitsendings geluister. Baie ondersteuners van die Nasionale Party het geglo dat Duitsland besig was om die oorhand oor die Geallieerdes te kry. Hulle het die belofte aanvaar dat die Duitsers Suid-Afrika se onafhanklikheid sal handhaaf en hulle sal steun in hul strewe na republiekwording. Onder sekere Afrikaners is selfs aanvaar dat Zeesen se nuusberigte meer objektief was as dié van die BBC en SAUK.
Lastersaak
Die dagblad Die Transvaler, met dr. H.F. Verwoerd as redakteur, het uitgebreid aangehaal uit die Zeesen-uitsendings en kommentaar daarop gelewer. Dit het dikwels neergekom op skerp kritiek op die regering van genl. Jan Smuts. The Star en sy redakteur, F.R. Paver, het as gevolg van Die Transvaler se berigte geskryf dat Verwoerd Nazi-gesind is. Dit het tot 'n lastereis deur Verwoerd teen Paver gelei. Ná 'n weke-lange verhoor is dr. Verwoerd se eis van die hand gewys en die laster geregverdig. "Zeesen and Die Transvaler propaganda have much in common," het die regter bevind, "and each may be said to have supported the other. Dr. Verwoerd did support Nazi propaganda and make his paper the tool of the Nazis in South-Africa." Oor dié uitspraak het Piet Meiring, later voorsitter van die Afrikaner-Broederbond en die SAUK se raad, geskryf: "Net omdat Die Transvaler nie pro-Brits en pro-oorlog was nie, was hy en sy redakteur in die oë van die regter anti-Engels en pro-Nazi. In daardie veelbewoë tye het veral mense wat die Afrikaner hoegenaamd nie geken het nie, maklik tot 'n dergelike slotsom gekom. Die Transvaler het die Duitse optrede telkens gekritiseer, soos aan die hof getoon is, maar dit het geen indruk gemaak nie. Hy was kop in een mus met die Nazi's en basta."
Erik Holm
Erik Holm is op 19 Oktober 1907 op Bethulie gebore, was van 1924 'n student in Duitsland en word daar 'n bewonderaar van die idees van Adolf Hitler se Nazi-party. Nadat Holm 'n doktorsgraad in die argeologie verwerf het, keer hy na Suid-Afrika terug. Hier sukkel hy om geskikte werk te kry, kom onder die invloed van die Ossewabrandwag en ontwikkel tot 'n sterk teenstander van die Smuts-regering. Holm gaan toe na Duitsland terug en saai gedurende die eerste jare van die Tweede Wêreldoorlog in Afrikaans oor Zeesen uit en prys die deugde van die nasionaal-sosialisme en anti-semitisme sterk aan. Vir duisende Afrikaners word “neef Holm van Zeesen” die verpersoonliking van die verset teen Smuts en sy regering se “onregverdige samewerking” met Brittanje teen Duitsland. Holm is geëer vir sy moed en oortuiging. Ná die oorlog is Holm na Suid-Afrika teruggebring en in 1947 weens hoogverraad tot 10 jaar tronkstraf gevonnis. Toe Smuts die verkiesing van 1948 verloor, is Holm vrygelaat en het hy sy navorsing in die argeologie voortgesit.
2004-Drienasiesreeks
Die 2004-Drienasiesreeks was die negende keer wat die rugbytoernooi tussen Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika plaasgevind het. Dit is vanaf 17 Julie tot 21 Augustus oor ses wedstryde beslis met elke span wat vier wedstryde gespeel het. Suid-Afrika het die toernooi vir die tweede keer gewen. Buitendien het hulle die eerste Vryheidsbeker ingepalm, terwyl Nieu-Seeland die Bledisloebeker verdedig het.
Formaat
Die formaat vir die 2004-toernooi was soortgelyk aan dié van die vorige jare. Elke span het twee keer tuis gespeel, en twee keer weg, met ’n totaal van vier wedstryde elk, en ses in totaal. Met ’n wen het ’n span vier punte verdien, gelykop twee ligapunte, en ’n verloor met agt of meer punte nul ligapunte. ’n Bonuspunt kon verdien word op een van twee maniere: deur ten minste vier drieë in ’n wedstryd te druk, of deur met sewe punte of minder te verloor. Die toernooi se wenner was die span met die meeste ligapunte aan die einde van die toernooi.
Ian MacDonald (akteur)
Ian MacDonald (28 Junie 1914 – 11 April 1978) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Road House (1948), The Texas Rangers (1951), High Noon (1952), en The Silver Star (1955).
Mier-newel
Die Mier-newel, of Mz 3 (Menzel 3), is ’n jong, bipolêre planetêre newel in die sterrebeeld Winkelhaak. Dit bestaan uit ’n helder kern met twee lobbe, elk bestaande uit drie kleiner lobbe. Dit is sowat 8 000 ligjare van die Aarde af en het ’n skynbare magnitude van 13,8. Dit is in 1922 deur Donald Howard Menzel ontdek.
Eienskappe
Die newel se lobbe het almal dieselfde simmetrie-as, maar verskillende vorms en hoeke. Sommige navorsers glo daar is ’n simbiotiese dubbelster in die middel. Studies toon die digte gas in die middel het dalk ’n ander bron as die uitgespreide lobbe. Daar word geglo die sterre in die newel is ’n reusester wat die digte gasstreek in die middel vorm en ’n witdwerg wat ioniserende fotone verskaf vir die newel.
Die grootste verskil tussen die twee newels is hul naby-infrarooistraling. Die Mier-newel het geen spoor van molekulêre waterstofemissies nie, terwyl M 2-9 prominente H2-emissielyne in die naby-infrarooi het. Die gebrek aan H2-emissies in die Mier-newel is buitengewoon as die sterk verhouding tussen sulke emissies en die bipolêre struktuur van planetêre newels in ag geneem word. Die lobbe van dié newel is ook meer gespikkel en ronder as dié van M 2-9.
Tsjernjachofsk
Tsjernjachofsk (Russies: Черняхо́вск; wetenskaplike transliterasie: Černjachovsk; tot 1946 Инстербург; Duits Insterburg, Litaus Įsrutis) is die derde grootste stad in die Russiese eksklawe Kaliningrad-oblast en setel van die stedelike munisipaliteit Tsjernjachofskoje gorodskoje posselenije met 'n bevolking van sowat 38 571 (2013).
Die vroeëre Duitse stad Insterburg in Oos-Pruise het rondom 'n kasteel ontstaan wat hier in 1336 deur die Duitse Orde as militêre basis vir veldtogte in die aangrensende Litaue opgerig is. Die Litauers het egter twee keer – in 1376 en 1457 – daarin geslaag om die kasteel te verwoes. In 1583 het markgraaf Georg Friedrich stadstatus aan Insterburg verleen.
Die Tatare-inval van 1656 en die opmars van Napoleon Bonaparte se Franse leër teen Rusland in 1812 was van die ergste gebeurtenisse in die geskiedenis van Insterburg. Tydens die Eerste Wêreldoorlog is die stad tussen Augustus en September 1914 deur Russiese troepe beset sonder dat groot skade berokken is. Eers in die Tweede Wêreldoorlog het 'n Britse lugaanval in 1944 die helfte van die stadsgebied in puin gelê. Op 21 Januarie 1945 is Insterburg deur die Rooi Leër ingeneem.
Werkwoordstyd in Afrikaans
Die werkwoordstyd of tempus /tɛmpus/ (Latyn vir "tyd"; meervoud: tempora /tɛmpɔra/) handel oor watter tyd of tydsfase uit die oogpunt van die spreker of skrywer 'n gebeurtenis plaasvind. Dit word dan ook hoofsaaklik uitgedruk deur die werkwoord. Dit vorm 'n belangrike deel van die Afrikaanse taalleer.
Tydvorme
Let wel: Bogenoemde tabel is deur D.J. Potgieter uit die Nederlandse tydvorme (Afrikaans se stamtaal) aangepas om vertaling in en uit Afrikaans met ander Wes-Germaanse tale en tydvorme te vergemaklik. Afrikaans se Voltooide teenwoordige tyd en onvoltooide verlede tyd word in der waarheid net soos in Suid-Duits, Frans, Italiaans, Spaans en Portugees as 'n geheel behandel (die Romaanse tale beskik wel oor 'n bykomende literêre verlede tyd).
Die werklike indeling lyk dus so:
NOTA: Die voltooide teenwoordige tyd, die onvoltooide verlede tyd en die voltooide verlede tyd het almal in die bedrywende (aktiewe) vorm saamgesmelt en toon oënskynlik slegs een gemerkte verledetydsvorm, dié van die voltooide teenwoordige tyd. So gebruik hulle almal bv. "het gesien". Tog verskil die voltooide verlede tyd se lydende vorm (passief) opmerklik van die voltooide teenwoordige tyd en die onvoltooide verlede tyd s'n ("was" word hier gebruik, nie "is" nie). Dit is daarom onjuis om aan te voer dat tempusverlies (verlies van tydsvorm) by die voltooide verlede tyd heeltemal plaasgevind het. Die voltooide verlede tyd word om hierdie rede in die tabel hierbo afsonderlik aangedui.
Historiese teenwoordige tyd (praesens historicum)
BELANGRIK: Bywoorde van tyd beïnvloed die gebruik van tyd in sinne. Reeds, toe en al word dikwels gebruik saam met 'n werkwoord in die teenwoordige tyd om die verlede tyd aan te dui. Dit verkort die sinne heelwat. Een voorbeeld is Toe sien ek hom wat presies dieselfde beteken as Toe het ek hom gesien. Byvoorbeeld:
Die historiese teenwoordige tyd kom algemeen in Afrikaans voor, veral in verhale. Iets wat in die verlede gebeur het, word beskryf asof dit pas gebeur, m.a.w. die vorm is dié van die teenwoordige tyd, maar die betekenis dié van die verlede tyd. Dit word gebruik om die realisme van die verhaal te verhoog. Die onderstreepte sinsdeel toon 'n voltooide verlede tyd (die klok het reeds gelui voordat die spreker/verteller by die skool aangekom het) binne die historiese teenwoordige tyd. Die sien is reeds 'n wenk dat die spreker die klok nie gehoor het nie, maar byvoorbeeld op 'n verlate skoolterrein afgekom het, of gesien het die leerders staan reeds in hul rye. Het daar egter gestaan, wyk die verlede tyd nie af nie. Die spreker/verteller is steeds betyds.
Omskakeling van bedrywende na lydende sinne
LW: die onderstaande tabelle fokus alleen op die werkwoord:
Onvoltooide teenwoordige tyd, bedrywend:
Onderwerp werkwoord (voorwerp)
Ruweg omgekeer: (voorwerp) werkwoord Onderwerp
Beter uiteengeset (werkwoord aan die einde): (voorwerp) (hulp)werkwoord Onderwerp werkwoord
Passiewe
Let wel: eenvoudige passiewe (lydende vorme) in die onvoltooide teenwoordige tyd kan op twee maniere uitgedruk word:
Uit die bedrywende vorm...
...is die volgende lydende vorme korrek:
Vorgangspassiv en Zustandspassiv
In onderstaande tabelle word 'n vergelyking gemaak tussen Afrikaans, Duits, Nederlands en Engels. By Duits en Afrikaans wil dit voorkom of daar twee passiewe is wat gedeel word.
Dit wil ook voorkom of die veronderstelde Zustandspassiv in Nederlands en Engels afwesig is.
Onvoltooide teenwoordige tyd
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Präsens, Onvoltooide teenwoordige tyd, Simple present tense) van sien
By die onvoltooide teenwoordige tyd word "Ek sien" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek word gesien" in die lydende vorm:
In Lydende/Passiewe vorm (Präsens, Onvoltooide teenwoordige tyd, Simple present tense)van sien
Meer volledig:
Voltooide teenwoordige tyd
Die Duitse Perfekt, omskryf as vollendete Gegenwart (Praesens perfectum), word hier gebruik. In party Duitse dialekte aan die Suide word hierdie Perfekt gebruik as plaasvervanger vir die Präteritum.
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Perfekt, Voltooide teenwoordige tyd, Present prefect tense) van sien
By die voltooide teenwoordige tyd word "Ek het gesien" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek is gesien" in die lydende vorm:
In Lydende/Passiewe vorm (Perfekt, Voltooide teenwoordige tyd, Present prefect tense)van sien
Meer volledig:
Let wel:
Onvoltooide verlede tyd
Let wel: Afrikaans beskik nie oor 'n preterium (onvoltooide verlede tyd) as boekvoorleestaal, soos byvoorbeeld in Nederlands nie: Hij keek (hy het gekyk) in stede van hij kijkt (hy kyk). Afrikaans maak meestal gebruik van die onvoltooide teenwoordige tyd in die verhaalhede:
Bv. Neville kyk na die groot gebou voor hom. (uit: Geheime Dossiere 3:Sieners, 1999, Michael Green, Perskor, bl. 185)
In party Suid-Duitse dialekte word die perfektum (sien "Voltooide teenwoordige tyd" bo) gebruik as plaasvervanger vir die Duitse preteritum.
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Perfekt (Suid-Duitsers), Präteritum (Noord-Duitsers), Onvoltooide verlede tyd, Simple past tense) van sien
By die onvoltooide verlede tyd word "Ek het gesien" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek is gesien" in die lydende vorm:
In Lydende/Passiewe vorm (Perfekt (Suid-Duitsers), Präteritum (Noord-Duitsers), Onvoltooide verlede tyd, Simple past tense) van sien
Meer volledig:
Voltooide verlede tyd
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Plusquamperfekt, Voltooide verlede tyd, Past Perfect) van sien
By die voltooide verlede tyd word "Ek het gesien" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek was gesien" in die lydende vorm:
In Lydende/Passiewe vorm (Plusquamperfekt, Voltooide verlede tyd, Past Perfect)van sien Meer volledig:
Futur I, Onvoltooide teenwoordige toekomende tyd, Simple Future tense
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Futur I, Onvoltooide teenwoordige toekomende tyd, Simple Future tense) van sien
Daar kan ook eenvoudig van die teenwoordige tyd gebruik gemaak word, sonder die sal, byvoorbeeld:
By die onvoltooide teenwoordige toekomende tyd word "Ek sal sien" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek sal gesien word" in die lydende vorm:
Meer volledig:
Futur II, Voltooide teenwoordige toekomende tyd, Future perfect tense
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Futur II, Voltooide teenwoordige toekomende tyd, Future perfect tense) van sien
By die voltooide teenwoordige toekomende tyd word "Ek sal gesien het" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek sal gesien geword het" in die lydende vorm:
In Lydende/Passiewe vorm (Futur II, Voltooide teenwoordige toekomende tyd, Future perfect tense) van sien
Meer volledig:
Onvoltooide verlede toekomende tyd
Vir Duits gebruik ons hier Konjunktiv II en Futur I.
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Onvoltooide verlede toekomende tyd, Conditional present) van sien
By die Onvoltooide verlede toekomende tyd word "Ek sou sien" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek sal gesien geword het" in die lydende vorm:
In Lydende/Passiewe vorm (Onvoltooide verlede toekomende tyd, Conditional present) van sien
Voltooide verlede toekomende tyd
Duits gebruik hier die Konjunktiv II in Plusquamperfekt.
In Bedrywende/Aktiewe vorm (Voltooide verlede toekomende tyd, Conditional perfect) van sien
By die Voltooide verlede toekomende tyd word "Ek sou gesien het" in die bedrywende vorm (aktief) omgeskakel na "Ek sou gesien geword het" in die lydende vorm:
Ewe
Die term Ewe kan na een van die volgende verwys:
Werkwoordstyd in Afrikaans
Voltooide verlede toekomende tyd
Meer volledig:
in stede van die lydende vorm:
Drifteorie
In die sielkunde is 'n drifteorie of drifleer  'n teorie wat poog om sielkundige drifte te definieer, ontleed of te klassifiseer. 'n Drif is 'n "prikkeltoestand wat deur 'n homeostatiese steuring veroorsaak word",  'n instinktiewe behoefte wat die vermoë het om 'n individu se gedrag te motiveer.
Die drifteorie is gebaseer op die beginsel dat organismes met sekere sielkundige behoeftes gebore word en dat 'n negatiewe spanningstoestand geskep word wanneer daardie behoeftes nie bevredig word nie. Wanneer daar in 'n behoefte voorsien word, neem die drif af en keer die organisme terug na 'n staat van homeostase en ontspanning. Volgens die teorie is die drif geneig om mettertyd toe te neem en werk dit op 'n terugvoerbeheerstelsel, baie soos 'n termostaat.
Darin De Paul
Darin De Paul is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Julie & Julia (2009).
Drifteorie
Psigoanalise
In Psigoanalise verwys die drifteorie (Duits: Triebtheorie of Trieblehre)  na die teorie van enige drifte, motiverings of instinkte wat duidelike doelwitte behels. Wanneer homeostatiese meganismes 'n interne wanbalans bemerk, ontstaan daar 'n drif om die balans te herstel. In 1927 het Sigmund Freud gesê dat 'n drifteorie die grootste leemte in psigoanalise was. Hy was gekant teen sistematika in die sielkunde en het dit as 'n vorm van paranoia verwerp. Hy het drifte eerder saam met digotomieë soos Eros/Tanatos-drifte, onderskeidelik die drifte vir lewe en dood, en ego-/seksuele drifte geklassifiseer.
Toe Freud se Civilization and Its Discontents in 1930 in Duitsland gepubliseer is, was die opkoms van fascisme in daardie land al goed op dreef, en die waarskuwings van 'n tweede Europese oorlog het tot teenstellende oproepe om onderskeidelik herbewapening en passivisme gelei. Teen hierdie agtergrond het Freud geskryf: "Te midde van die ontketende destruktiewe magte, kan ons verwag dat die ander "hemelse mag", die ewige Eros, sy kragte sal inspan om sy posisie langs sy ewe onsterflike teenstander te behou. "
In 1947 het die Hongaarse psigiater en sielkundige Leopold Szondi 'n sistematiese drifteorie onderskryf. Die Szondi-drifdiagram is al as 'n revolusionêre byvoeging tot die sielkunde beskryf, en as 'n voorloper tot 'n teoretiese psigiatrie en 'n psigoanalitiese antropologie.
Vroeë gehegtheidsteorie
In die vroeë gehegtheidsteorie het Dollard en Miller (1950) drangvermindering voorgehou as 'n verduideliking van die meganismes agter vroeë gehegtheidsvorming by babas. Volgens die drangverminderingsteorie word babas met ingebore drifte (drange), soos honger en dors, gebore wat slegs deur die versorger, gewoonlik die ma, verminder kan word. Deur 'n klassieke kondisioneringsproses leer die baba om die ma met verminderde drif te assosieer en word daar dus 'n belangrike gehegtheidsband gevorm. Hierdie teorie word egter deur die werk van Harry Harlow in twyfel getrek, veral die eksperimente waar moederlike skeiding by resusape bestudeer is. Volgens hierdie eksperimente het koestering oor 'n groter motiveringswaarde as honger beskik.
Sosiale sielkunde
In die sosiale sielkunde het Robert Zajonc die drifteorie in 1965 as verduideliking vir die verskynsel van sosiale fasilitering gebruik. Volgens die toeskouereffek sal die teenwoordigheid van 'n passiewe gehoor 'n beter uitvoering van 'n taak fasiliteer, terwyl dit in ander gevalle die uitvoering van 'n taak sal inhibeer. Die veranderlike wat die sukses of mislukking van die uitvoering van 'n taak bepaal, is die individu se beskouing van die taak as maklik ('n korrekte dominante respons) of moeilik ('n verkeerde dominante respons).
In die teenwoordigheid van 'n passiewe gehoor beleef 'n individu 'n verhoogde staat van opwekking. Verhoogde opwekking of stres veroorsaak dat die individu gedrag openbaar wat dominante response vorm. Die rede hiervoor is dat 'n individu se dominante respons die mees waarskynlike respons is, afhangende van die beskikbare vaardighede. Indien die dominante respons korrek is, sal sosiale teenwoordigheid die uitvoer van die taak bevorder. As die dominante respons egter verkeerd is, sal dit taakverrigting belemmer.
Follow the Reaper
Follow the Reaper is 'n album van die Finse Melodic Death Metal musiekgroep Children of Bodom wat in 2000 vrygestel is.
Kimberly Klacik
Kimberly Klacik (gebore 19 Januarie 1982) is 'n Amerikaanse politikus van die Republikeinse Party wat verkies is as lid van die Baltimore County Republican Central Committee.
Lewe en loopbaan
Mev. Klacik het grootgeword in Accokeek, Prince George's County, Maryland, wat eens bekend was as die tuiste van die Beretta wapenfabrikaat.
Sy studeer aan Bowie State-universiteit en beplan om 'n radiojoernalis te word, voordat sy besluit om 'n politiese aktivis te word. Sy staak om gesondheidsredes haar studies. Klacik het gesê dat sy sedert 15-jarige ouderdom aan 'n haarverlies-siekte gely het. Die sielkundige uitval vanweë hierdie siekte het daartoe gelei dat sy betrokke geraak het by organisasies wat mense met soortgelyke probleme bystaan.
Sy verhuis in 2010 na Baltimore nadat sy en haar man verloof is.
In 2013 stig sy "Potential Me", 'n nie-winsgewende organisasie wat vrouens help met ontwikkeling in die werksplek. Die organisasie het ongeveer 200 vrouens bygestaan om selfsorgsaam te word, en 30% van die vrouens het voortgegaan om finansiële onafhanklikheid te verkry.
Sy verloor in April 2020 die tussenverkiesing vir Maryland se 7de kiesafdeling in Baltimore teen haar teenstander Kweisi Mfume. Die verkiesing was nodig na die afsterwe van Elijah Cummings.
Sy is die Republikeinse kandidaat vir Maryland se 7de kiesafdeling vir die 2020 Amerikaanse verkiesing vir die Huis van Verteenwoordigers in die Amerikaanse Kongres.
Klacik het na 'n veelbesproke veldtog-video wat meer as 11 miljoen keer op Twitter besigtig is, tydens die 2020 Republikeinse Nasionale Konvensie gepraat oor die video en oor die verval van Baltimore.
Kimberly Klacik woon in Middle River, Maryland. Sy is getroud met haar man Jeff. Die egpaar het 'n driejarige dogter.
2020 verkiesingsuitslae
Klacik het op 3 November 2020 tydens die verkiesing vir die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers vir Maryland se 7de kiesafdeling teen die demokratiese kandidaat verloor, ten spyte van 'n verdienstelike veldtog.
Ostara (fees)
duimnael|regs|250px|Osterfeuer ("Paasvuur") in Sankt-Peter-Ording ([[Sleeswyk-Holstein, Noord-Duitsland)]] duimnael|regs|250px|Haas met geverfde eiersduimnael|regs|250px|Die tradisie van Ostara- of Paaswater: Paasfontein in Franke (Suid-Duitsland)
Spirograaf-newel
Die Spirograaf-newel, of IC 418, is ’n planetêre newel in die sterrebeeld Haas. Die naam kom van die ingewikkelde patroon van die newel wat lyk soos ’n patroon geskep deur ’n spirograaf, ’n speelding wat geometriese patrone op papier maak.
Ostara (fees)
Ostara is 'n moderne Nieu-Heidense fees wat tussen 20 en 23 Maart gevier word. Dit baseer min of meer op tradisionele feeste wat in verband met die dag-en-nag-nagewening (equinox) in die Noordelike Halfrond gevier is, maar is nogtans nie van enige bekende historiese Heidense fees afgelei nie. 'n Histories presiese politeïstiese rekonstruksie is tans nie moontlik nie.
Spirograaf-newel
Geskiedenis
Die Spirograaf-newel was waarskynlik net ’n paar miljoen jaar gelede nog ’n rooireusester. Sy kernbrandstof het intussen opgeraak en die buitenste lae het wegbeweeg van die warm, klein kern wat ’n witdwerg sal word.
Die newel is sowat 3 600 ligjare van die Aarde af en is 0,3 ligjaar breed.
Ostara (fees)
Ostara as 'n lentefees
As 'n lentefees versinnebeeld Ostara vir hedendaagse Nieu-Heidene die stryd tussen die natuurkrag van die winter en die lente. Die fees word daarnaas ter ere van die godin Ostara gevier, die mitologiese Godin van die Vrugbaarheid, die Lentegodin, en die Godin van die Môrerooi wat die verrysenis van die lente ná die lang wintertyd simboliseer.
'n Ander ou tradsisie, die Ostara- of Paasvuur, verduidelik aan die demone van die winter dat hul tyd verby is sodra dit aangesteek word. Die Ostaravuur word as die hoogtepunt van die Ostarafees beskou. In sommige Europese gebiede word wiele, wat so groot soos wawiele is, aangesteek en as vuurwiele vanuit 'n bergspits na die vallei gerol.
In die Christendom is die ou simboliek van skynbare dood en sikliese opstanding verander na die beweerde dood en opstanding van die seun van God.
Wicca-fees
Ostara word deur aanhangers van Wicca as een van die vier kleiner feesdae of sabbat-dae van die jaar tydens die dag-en-nagewening van die lente gevier (21 Maart in die Noordelike, 23 September in die Suidelike Halfrond). Die fees word in die reeks van jaarlikse sabbat-dae vorafgegaan deur Imbolc en opgevolg deur Beltane.
In Janet en Stewart Farrar se boek Eight Sabbats for Witches word die Ostara-fees as die tyd gekenmerk wanneer die Moedergodin en haar metgesel en seun, wat die wintermaande in die dood deurgebring het, herenig. In ander variasies herwin die jong God ná sy hergeboorte tydens die Kersfees sy sterkte deur sy jeug, terwyl die Godin haar status as Jonkvrou herwin; of die Lig seëvier uiteindelik oor die Donkerheid sodat die Godin wakker word en haar vrugbaarheid aan die aarde kan skenk.