cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cyanella orchidiformis
Die wilderaap (Cyanella orchidiformis) is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Cyanella behoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom van Steinkopf tot by Citrusdal voor.
Die plant blom van Julie tot September.
Craig Benzine
Craig Benzine (gebore 5 Oktober 1980) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks The Platoon of Power Squadron (2009).
Pectispongilla botryoides
Pectispongilla botryoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pectispongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1882 deur Haswell.
Julian Firth
Julian Firth (gebore 12 Maart 1960) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lifeforce (1985), Bedazzled (2000), en The Bank Job (2008), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Getty Center
Die Getty Center in Los Angeles is 'n kampus wat opgerig is om die J. Paul Getty Museum en ander programme, wat deur die Getty Trust befonds en bestuur word, te huisves. Die sentrum, wat teen 'n koste van $1,3 miljard vanaf 1984 opgerig is en sy deure op 16 Desember 1997 vir die algemene publiek geopen het, staan bekend vir sy buitengewone moderne argitektoniese ontwerp, wat deur die befaamde argitek Richard Meier behartig is, sy tuine en die panoramiese uitsigte oor Los Angeles.
Heinz Erhardt
Heinz Erhardt (20 Februarie 1909 – 5 Junie 1979) was 'n Duitse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Widower with 5 Daughters (1957), What Is the Matter with Willi? (1970), en Our Willi Is the Best (1971), en in die televisiereeks Heinz Erhardt Festival (1961).
Zwijndrecht, België
Zwijndrecht is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die weste van die Vlaamse provinsie Antwerpen, aan die grens met die provinsie Oos-Vlaandere. Die munisipale gebied het 'n oppervlakte van sowat 18 km² en sowat 19 000 inwoners (2022). Die munisipaliteit lê in die Waasland-streek en is hoogs verstedelik met baie industrie, veral in die dorp Burcht.
Zwijndrecht lê wes van die stad Antwerpen en is die enigste munisipaliteit van die provinsie heeltemal wes van die Schelde-rivier. Die munisipaliteit het tot 31 Maart 1923 aan die provinsie Oos-Vlaandere behoort en toe 'n deel aan die stad Antwerpen verloor (word die Linkeroewer genoem). In 1977 is Zwijndrecht met die Antwerpse munisipaliteit Burcht vergroot.
Mnondozirivier
Die Mnondozirivier is 'n rivier wat in die suidooste van die Krugerwildtuin, in Mpumalanga, Suid-Afrika vloei. Die rivier vloei deurentyd suidwaarts en sy monding is aan die noordebank van die Sabierivier oos van Onder-Sabie.
Dnipropetrofsk-oblast
Dnipropetrofsk-oblast (Oekraïens: Дніпропетровська область, Russies: Днепропетро́вская о́бласть) is 'n oblast (of gebied) in Oekraïne. Die oblast is ook die tweede grootste (naas Odessa) ten opsigte van sy oppervlakte in die land. Die hoofstad en grootste stad van die oblast is Dnipro (ook bekend as Dnepr). Alhoewel Oekraïens die enige amptelike taal in die oblast is, word Russies sedert 2012 as 'streektaal' erken.
Don-gedenkbiblioteek
Die Don-gedenkbiblioteek bestaan uit een van die beste versamelings van Africana in Suid-Afrika. Dit word gehuisves in die openbare biblioteek van Durban.
Geskiedenis
David Don (1840-1906) was ‘n bankamptenaar wat uit Skotland na Natal gekom het. Hier ontwikkel hy tot ‘n suikermagnaat en politikus. Don was ‘n geesdrifitige versamelaar van antieke meubels en boeke, pamflette, koerante, landkaarte, prente, foto’s en manuskripte. Sy weduwee, Mary Nightingale (met wie hy maar sedert 1895 getroud was), skenk sy hele biblioteek aan die stad Durban en dit vorm die kern van die biblioteek se huidige Africana-versameling. Don maak ook Killie Campbell, die dogter van sy vriend en vennoot Marshall Campbell, in sy stokperdjie geïnteresseerd.
Pectispongilla stellifera
Pectispongilla stellifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pectispongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Annandale.
Don-gedenkbiblioteek
Boeke
‘n Groot aantal van die boeke handel oor die Zulu-volk, die Zulu-oorloë en die vestiging van Natal as Britse kolonie. Anders as die meeste ander versamelaars van Africana het Don ook belanggestel in die natuurwetenskappe. Daarom is daar in die biblioteek o.a. Die uniekste boeke in die versameling is waarskynlik
Ander materiaal
Ander belangrike en unieke inligtingsbronne is
Mochekultuur
thumb|180px|’n Kaart van Peru. Die gebied van die Mochekultuur word in rooi aangedui.
Die Mochekultuur was ’n beskawing in die huidige Peru wat omstreeks 0-750 n.C. in die valleie van die Moche- en die Chicarnarivier aan die Peruaanse kus bestaan het. Op sy hoogtepunt was die gebied 400 ha groot. Die hoofstad was suid van die huidige stad Trujillo geleë. Die Piramide van die Son en die Piramide van die Maan is oorblyfsels wat nou nog te sien is.
Die Mochekultuur was die voorloper van die Chimúkultuur. Daar is lank geglo die Moche was ’n staat, maar die meeste huidige geleerdes glo hulle was nooit in ’n politieke staat georganiseer nie. Hulle was eerder ’n klompie onafhanklike groepe met ’n gemeenskaplike kultuur.
Leefwyse
Die Moche het veral aartappels, pampoen, mielies en pepers verbou. Groot kanale en akwadukte het die akkers met mekaar verbind. Hulle het vee aangehou, gehengel, gejag en handel gedryf in luuksegoedere soos turkoois en eksotiese skulpe.
thumb|150px|links|’n Portretvaas.
Kultuur
Die Moche was bekwame goud-, silwer- en kopersmede. Hulle het stukke klei in die son laat droog word voordat hulle hulle tempels gebou het. Hulle keramiekartikels is in twee kleure geverf: rooibruin en ’n ivoorkleur. Net soms is wit en swart gebruik. Die voorwerpe stel daaglikse aktiwiteite, mitologiese figure en figure uit die doderyk, asook natuurtonele voor.
Orbea melanantha
Orbea melanantha is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die plant is inheems aan Mosambiek, Zimbabwe en Suid-Afrika waar dit in Gauteng, Limpopo en Mpumalanga voorkom.
Mochekultuur
Kultuur
Die Moche is veral bekend vir hulle portretbeelde. Dit lyk of hulle ware individue verteenwoordig – sommige is uitgebeeld met fisieke gebreke. Daar word vermoed dit is beelde van opperhoofde, volkshelde of priesters.
Jakobus II van Engeland
Jakobus II en VII (Engels: James; 14 Oktober 1633 – 16 September 1701) was van 6 Februarie 1685 af koning van Engeland en Ierland as Jakobus II en koning van Skotland as Jakobus VII. Hy is die laaste Katolieke koning wat oor dié lande regeer het. Van Jakobus se onderdane was ontevrede met sy godsdienstige beleidrigtings en dit het daartoe gelei dat hy in die Glorieryke Rewolusie van die Engelse troon afgesit is nadat hy landuit gevlug het. Hy is nie deur sy Katolieke seun, Jakobus Francis Eduard, opgevolg nie, maar deur sy Protestantse dogter Maria II en sy skoonseun Willem III wat van 1689 saam regeer het as "Willem en Maria". Jakobus het daarna tot met sy dood onder die beskerming van sy neef en bondgenoot koning Lodewyk XIV in Frankryk gewoon.
Mochekultuur
Suidelike en noordelike Moche
Twee aparte streke van die Mochekultuur is te bespeur, ’n suidelike en noordelike streek. Daar word geglo die suidelike streek was die hartland van die beskawing. Dit het bestaan uit die Chicama- en die Mochevallei. Die noordelike streek het uit drie valleie bestaan: dié aan die boonste Piura-, onderste Lambayeque- en onderste Jequetepequerivier.
Hulle het waarskynlik aparte dinastieë gehad, maar was verwant aan mekaar. Gesentraliseerde beheer van die hele gebied kon soms voorgekom het, maar dit lyk of dit ongereeld was.
Jakobus II van Engeland
Burgeroorlog
Terwyl koning Karel I se geskille met die Engelse parlement toegeneem het in die Engelse Burgeroorlog, het Jakobus in Oxford, ’n koninklike vesting, gebly. Toe die stad oorgee ná die Beleg van Oxford in 1646, het die parlement opdrag gegee dat die Hertog van York in Sint James-paleis aangehou word. In 1648 het hy uit die paleis ontsnap en na Den Haag, Nederland, gevlug. Toe Karel I in 1649 deur rebelle tereggestel is, het monargiste Jakobus se oudste broer, Karel, as koning Karel II uitgeroep. Hy is in 1651 gekroon as koning van Skotland, maar kon nie die Engelse kroon vir hom verseker nie. Hy het daarna as banneling na Frankryk gevlug.
Herstel van die troon
Toe Karel II weer die Engelse troon bestyg, was Jakobus die vermoedelike troonopvolger. Dit was egter onwaarskynlik dat hy koning sou word omdat Karel steeds ’n jong man was en vermoedelik kinders sou hê.
Met sy terugkeer na Engeland het Jakobus dadelik in ’n omstredenheid beland toe hy sy verlowing aankondig aan Anne Hyde, die dogter van Karel se hoofminister, Edward Hyde. In 1659, terwyl Jakobus haar probeer verlei het, het hy beloof dat hy met haar sou trou. Anne het in 1660 swanger geraak, maar omdat die troon intussen herstel is, het niemand verwag dat ’n prins met ’n onderdaan sou trou nie, ongeag van wat hy vroeër beloof het. Almal, selfs Anne se pa, het hom probeer oorreed om nie met haar te trou nie, maar hulle het – eers in die geheim en toe amptelik op 3 September 1660 in Londen.
Van hul agt kinders het net twee oorleef tot in hul volwasse jare: Maria en Anna.
Bekering tot Katolisisme
Sy jare in bannelingskap in Frankryk het Jakobus blootgestel aan die invloede van Katolisisme. Eers het Anne en toe Jakobus hulle tot dié geloof bekeer. Karel het dit teengestaan en gelas dat Jakobus se twee dogters Protestants grootgemaak word. Hy het Jakobus egter toegelaat om ná Anne se dood te trou met die Katolieke Maria van Modena, ’n 15-jarige Italiaanse prinses.
In 1677 het Jakobus teen sy sin ingestem dat sy oudste dogter, Maria, trou met sy Protestantse susterskind, Willem, die Prins van Oranje. Die vrees het toegeneem dat ’n Katoliek koning van Engeland sou word, veral toe dit begin lyk of Karel II en sy vrou, Catherine van Braganza, nie kinders sou hê nie.
Bewind
Karel is in 1685 dood nadat hy hom op sy sterfbed tot Katolisisme bekeer het. Hy het geen kinders gehad nie en is deur Jakobus opgevolg wat in Engeland en Ierland as Jakobus II en in Skotland as Jakobus VII regeer het. Daar was aanvanklik geen beswaar teen sy geloof nie, maar daar was kort ná sy troonbestyging twee rebellies, een onder sy neef die Hertog van Monmouth en die ander in Skotland onder Archibald Campbell, die Graaf van Argyll. Beide Argyll en Monmouth het hul ekspedisies aangevoer vanaf die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande, waar Jakobus se susterskind en skoonseun Willem die stadhouer van verskillende gebiede was. Albei opstande is egter onderdruk.
Godsdienstige spanning en teenkanting teen Jakobus se beleidrigting het van 1686 af begin toeneem. Dit het vererger nadat Jakobus se tweede vrou die lewe geskenk het aan ’n seun, Jakobus Francis Eduard. Betrekkinge tussen Jakobus en die Prins van Oranje het intussen ook versleg. Om die guns van die Protestante in Engeland te wen, het die prins in 1687 ’n ope brief aan die Engelse volk geskryf waarin hy sy afkeer van Jakobus se godsdienstige beleidrigtings uitspreek. Baie Engelse politici het Willem as ’n vriend beskou en het oor die jare in die geheim kontak met hom behou. Hulle het begin om ’n gewapende inval in Engeland te beplan.
Rewolusie
Willem was eers teen die inval, maar die meeste historici stem saam dat hy in April 1688 ’n mag op die been begin bring het. Openbare teenkanting teen Jakobus het intussen opgevlam ná die verhoor van sewe biskoppe wat openlik teen sy godsdienstige beleidrigtings was en ’n beroep op hom gedoen het om dit te verander.
Eerste Taalmonument
duimnael|228px|Die Eerste Taalmonument. duimnael|Inskripsie op die voetstuk van die Eerste Taalmonument. duimnael|Die Nederlandse Taalmonument te Burgersdorp. Die replika staan voor en die verwoeste beeld staan agter die replika. Die vrou wys met haar vinger na 'n boek (blad) en daarop staan "De Overwinning der Hollandsche Taal!"
Hierdie monument is op 18 Januarie 1893 te Burgersdorp onthul en is 'n mylpaal in die taalgeskiedenis van die Afrikaner. Die monument staan bekend as die Eerste Taalmonument of die Nederlandse Taalmonument. Die Tweede Taalmonument of Afrikaanse Taalmonument staan in die Paarl. Die Eerste Taalmonument is opgerig om die erkenning van Nederlands as amptelike taal in die Kaapkolonie te herdenk. Dit is trouens die enigste taalmonument in die wêreld wat opgerig is ter ere van die Nederlandse taal.
Jakobus II van Engeland
Rewolusie
Willem is intussen amptelik genooi om aan die inval deel te neem en op 5 November 1688 het hy by Brixham in Suidwes-Engeland aan wal gegaan. Die steun vir Jakobus het feitlik onmiddellik begin afneem en invloedryke edelmanne regoor die land het hul steun aan die invaller toegesê.
Eerste Taalmonument
Agtergrond
Na die anneksasie van die Kaap deur Engeland, het dit aanvanklik nog goed gegaan met Nederlands aan die Kaap. Op termyn egter, is Engels in die skole en openbare lewe bevoordeel ten koste van Nederlands. In 1828 het Engels die enigste amptelike taal in die Kaapkolonie geword. Die Afrikaners het hulle egter voortdurend beywer vir die erkenning van Nederlands as amptelike taal in die Kaap (naas Engels).
In 1878 het lede van die Zuid-Afrikaansche Boeren-Beschermingsvereniging (of ZABB) in die distrik Albert besluit om die regering te vra om Nederlands as amptelike taal te erken. Die ZABB het in 1879 die eerste petisie aan die regering voorgelê waarin gevra is om Nederlands as amptelike taal te erken. Op 27 Mei 1881 is 'n petisie met 5 000 handtekeninge by die Kaapse parlement ingedien met dieselfde versoek. Hierdie petisies is egter deur die parlement verwerp. Hierna is weer 'n petisie aan die parlement voorgelê en op 30 Maart 1882 het Onze Jan Hofmeyr sy wetsvoorstel weer ingedien. Hierdie keer was dit suksesvol. Op 9 Junie 1882 is die wetsvoorstel in die Kaapse parlement aanvaar en is Nederlands as amptelike taal erken.
Jakobus II van Engeland
Later jare
Met die hulp van Franse troepe het Jakobus in Maart 1689 in Ierland geland. Die Ierse parlement het hom nooit van die troon afgesit nie en hy was dus steeds dié land se koning. Op Jakobus se aandrang het die parlement ’n wet afgekondig wat godsdienstige vryheid aan alle Katolieke en Protestante in Ierland verleen het. Jakobus het ’n leër in Ierland op die been gebring, maar hy is op 1 Julie 1690 verslaan toe Willem persoonlik ’n leër aangevoer het om Engelse beheer terug te neem. Jakobus het weer eens na Frankryk gevlug en nooit weer na een van sy vorige koninkryke teruggekeer nie.
Eerste Taalmonument
Oprigting van die monument
Om hierdie oorwinning te vier, is daar op 26 en 27 Junie 1882 te Burgersdorp fees gevier. 'n Reuse steen van 5 meter lank is voor die NG kerk neergelê waarop Jotham Joubert gestaan en die feesrede gelewer het. Op die feesrede het hy Afrikaners opgeroep om saam te staan en toe te sien dat Nederlands ook erkenning moes kry in die geregshowe. Ook het hy die gedagte geopper om 'n taalmonument op te rig en geld begin insamel.
Op 17 en 18 Januarie 1893 is hierdie pragtige monument onthul. Die monument bestaan uit 'n beeld van 'n vrou: Sy personifiseer ons moedertaal Nederlands. Die vrou wys met haar vinger na 'n boek (blad) en daarop staan De Overwinning der Hollandsche Taal.
By die onthulling van die monument was daar duisende Afrikaners aanwesig. 'n Optog van 500 Boereruiters op hulle perde het aan die verrigtinge deelgeneem onder leiding van Daantje van den Heever. Onze Jan Hofmeyr en S.J. du Toit het nasionalistiese toesprake gelewer waar ons taal geprys was. Hofmeyr het 'n heildronk ingestel op 'Onze Taal' met die woorde: 'Lang blijve de taal bestaan'.
Inskripsies
Op die voetstuk van die monument is verskillende plate met inskripsies. Op die voorste plaat is die name van die taalstryders. Sien foto.
Op die 2de plaat staan:
Op die 3de plaat staan:
Op die 4de plaat staan:
Klas 24-stoomlokomotief
Die Klas 24 is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is op sylyne. Hierdie klas het geen subklasse nie. Die lokomotief is in 1948 in diens gestel en is ontwerp vir die ligter 40-pond spore. Daar is 100 van die lokomotiewe deur North British Locomotive Company (NBL) gebou. Kenmerkend van die klas was die Vanderbilt silindriese kolewa. Hierdie klas was toegerus met Walschaerts-klepratwerk en die standaard Nr. 1 stoomketel.
Die meeste van die lokomotiewe was geoormerk om in die destydse Suidwes-Afrika diens te doen, waar daar heelwat van die 40-pond spoorlyne was.
Die bekendste modelle van die klas is Tootsie en Rosie wat op die George - Knysna trajek diens gedoen het.
Sediment
Sedimente word hoofsaaklik deur water (fluviale prosesse), wind (eoliese prosesse) en gletsers vervoer. Strandsand en rivierkanaalneerslae is voorbeelde van fluviale vervoer en afsetting, alhoewel sediment ook dikwels uit stadigbewegende of stilstaande water in mere en oseane uitsak. Woestynsandduine en loese is voorbeelde van eoliese vervoer en afsetting. Glasiale morene neerslae en "till" is sediment wat deur ys vervoer is.
Orbea maculata
Orbea maculata is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die plant is inheems aan Botswana, Namibië, Zimbabwe en Suid-Afrika waar dit in KwaZulu-Natal, Limpopo en Mpumalanga voorkom.
Simon Fisher-Becker
Simon Fisher-Becker (gebore 25 November 1961) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001) en Les Misérables (2012), en in die televisiereeks Doctor Who (2005).
Hermann Erhardt
Hermann Erhardt (9 Januarie 1903 – 1958) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Freunde (1945), The Magic Face (1951), You Are the World for Me (1953), en The Last Ten Days (1955).
Brezjnef-leerstelling
Die Brezjnef-leerstelling was 'n Sowjet-buitelandse beleid wat verklaar het dat enige bedreiging vir sosialistiese heerskappy in enige staat van die Sowjetblok in Sentraal- en Oos-Europa 'n bedreiging vir hulle almal was, en daarom die ingryping van mede-sosialistiese state geregverdig het. Dit is geproklameer om die Sowjet-geleide besetting van Tsjeggo-Slowakye vroeër in 1968, met die omverwerping van die hervormingsregering daar, te regverdig. Die verwysings na "sosialisme" beteken beheer deur die kommunistiese partye lojaal aan die Sowjetunie. Sowjet-leier Michail Gorbatsjof het die leerstelling in die laat 1980's verwerp, aangesien die Kremlin die vreedsame omverwerping van kommunistiese bewind in al sy satellietlande in Oos-Europa aanvaar het.
Die beleid is eerste keer en duidelikste uiteengesit deur Sergei Kovalev in 'n Prawda-artikel van 26 September 1968 getiteld "Soewereiniteit en die internasionale verpligtinge van sosialistiese lande". Leonid Brezjnef het dit herhaal in 'n toespraak by die vyfde kongres van die Poolse Verenigde Werkersparty op 13 November 1968, wat gesê het: "Wanneer magte wat vyandiggesind is teenoor sosialisme probeer om die ontwikkeling van een of ander sosialistiese land na kapitalisme te draai, word dit nie slegs 'n probleem van die betrokke land, maar 'n gemeenskaplike probleem en bekommernis van alle sosialistiese lande."
In die praktyk het die beleid beteken dat slegs beperkte onafhanklikheid van die satellietstate se kommunistiese partye toegelaat is en dat niemand toegelaat sou word om die samehorigheid van die Oosblok op enige manier in die gedrang te bring nie. Dit wil sê, geen land kon die Warskouverdrag verlaat of 'n regerende kommunistiese party se monopolie op mag versteur nie. Implisiet in hierdie leerstelling was dat die leierskap van die Sowjetunie vir homself die mag voorbehou het om "sosialisme" en "kapitalisme" te definieer. Na die aankondiging van die Brezjnef-leerstelling is talle verdrae tussen die Sowjetunie en sy satellietstate onderteken om hierdie punte weer te bevestig en om interstaatsamewerking verder te verseker. Die beginsels van die leerstelling was so wyd dat die Sowjets dit selfs gebruik het om hul militêre ingryping in die kommunistiese (maar nie-Warskouverdrag) land Afghanistan in 1979 te regverdig. Die Brezjnef-leerstelling het van krag gebly totdat dit beëindig is met die Sowjet-reaksie op die Poolse krisis van 1980–1981.
Michail Gorbatsjof het geweier om militêre mag te gebruik toe Pole in 1989 vrye verkiesings gehou het en Solidariteit die Poolse Verenigde Werkersparty verslaan het. Dit is vervang deur die tong in kies genoemde Sinatra-leerstelling in 1989, wat verwys na die Frank Sinatra-liedjie "My Way”. Die weiering om in te gryp in die bevryding van die Oos-Europese satellietstate en die Pan-Europese Piekniek het toe gelei tot die val van die Ystergordyn en die grootliks vreedsame ineenstorting van die Oosblok.
Suspensie
Suspensie kan verwys na:
Mae Clarke
Mae Clarke (16 Augustus 1910 – 29 April 1992) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Frankenstein (1931), Waterloo Bridge (1931), Daredevils of the Clouds (1948), en King of the Rocket Men (1949).
Mabins
Mabins is 'n landelike nedersetting in die suidooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit is in die Maruleng Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Kolloïde
'n Kolloïde is 'n stof waarin mikroskopies klein, onoplosbare deeltjies versprei is regdeur 'n ander stof.
Om te onderskei:
Atholl Fleming
Atholl Fleming (6 Desember 1894 – 6 Mei 1972) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tin Gods (1932), Trapped in a Submarine (1932), Little Friend (1934), en Alias Bulldog Drummond (1935).
Makgaung
Makgaung is 'n landelike nedersetting in die suidooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Maruleng Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
La pyramide humaine
La Pyramide humaine (Die menslike piramide) is 'n 1961 Ivoriaanse dokufiksiefilm geregisseer deur Jean Rouch. Rouch het swart Afrika en wit Franse studente gedwing om interaksies met mekaar by 'n geïntegreerde hoërskool in Abidjan te improviseer.
Cyanella pentheri
Cyanella pentheri is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Cyanella behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap. Dit kom in die Bokkeveld-eskarp, Biedouw en die Olifantsriviervallei voor en het 'n voorkomsgebied van 4 368 km².
La pyramide humaine
Vervaardiging
La Pyramide humaine is gemaak op 16 mm Eastmancolor film in 'n 1.37:1 aspekverhouding. Die produksie van La piramide humaine, tussen somer 1959 en lente 1960, het saamgeval met die klimaks van onafhanklikheidsbewegings in Franssprekende Afrika. Vyftien Afrika-kolonies het tussen September 1958 en Oktober 1960 onafhanklikheid van Frankryk geëis.
Ontvangs
Die film is deur koloniale owerhede deur die grootste deel van Franstalige Afrika verbied.
Richard I. Suchenski merk op dat deur die film te eindig met die (fiktiewe) selfmoord van een van die studente " ...dwing Rouch die kykers om te herevalueer wat hulle sopas gesien het, en vestig die aandag beide op die onvermydelike teenwoordigheid van fiktiewe neigings binne selfs die mees onbeheerde rolprentvervaardiging situasie."
François Truffaut plaas La Pyramide humaine onder 'n groep films wat "ooreenstem met die 'nuwe roman' en dié wat daarna streef om sosiologiese dokumentêre of getuienisse te wees."
Geometriese skilpad
Die Geometriese skilpad (Psammobates geometricus) is die tweede skaarste skilpad ter wêreld en is endemies aan die Wes-Kaap van Suid-Afrika.
Poltawa-oblast
Poltawa-oblast (Oekraïens: Полтавська область) is 'n oblast (of gebied) in Oekraïne. Die hoofstad en grootste stad van die oblast, Poltawa, het sowat 300 duisend inwoners.
Peter Erkelenz
Peter Erkelenz (12 September 1897 – April 1966) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sea Ghost (1931), Mordprozeß Mary Dugan (1931), Schüsse an der Grenze (1933), en The Star of Valencia (1933).
Antiferromagnetisme
Antiferromagnetisme is 'n vorm van magnetiese wisselwerking tussen die magnetiese momente in 'n stof wat hierdie momente in teenoorgestelde rigting uitrig.
Néeltemperatuur
Antiferromagnete het gewoonlik 'n Néeltemperatuur TN. Onderkant hierdie temperatuur vind ordening van die momente plaas en dit verklein die susseptibiliteit. By hoër temperature gedra die stof min of meer as 'n paramagneet, maar die susseptibiliteit volg 'n gewysigde vorm van die Curie-wet wat as die Curie-Weiss-wet bekend is.
Die néeltemperature en Weiss-constantes kan baie van materiaal tot materiaal verskil:
In elektriese isolatore soos in hierdie oxiede kan die elektrone wat die ongepaarde spins dra op een bepaalde plek teenwoordig wees en kan die struktuur van op en neer-gerigte spins taamlik eenvoudig wees. In 'n antiferromagnetiese metaal soos chroom kan die elektrone deur die rooster beweeg. Mens spreek dan van rondloperantiferromagnetisme en in hierdie geval kan die spins 'n golf vorm ('n spindigtheidgolf SDG) wat inpas of uitpas met die rooster kan loop.
Penares
Penares is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Praagse Lente
Die Praagse Lente (Tsjeggies: Pražské jaro, Slowaaks: Pražská jar) was 'n tydperk van politieke liberalisering en massaprotes in die Tsjeggo-Slowaakse Sosialistiese Republiek. Dit het op 5 Januarie 1968 begin, toe hervormer Alexander Dubček verkies is tot Eerste Sekretaris van die Kommunistiese Party van Tsjeggo-Slowakye (KSČ), en het voortgeduur tot 21 Augustus 1968, toe die Sowjetunie en ander Warskouverdraglede die land binnegeval het om die hervormings te onderdruk.
Curie-Weiss-wet
Die Curie-Weiss-wet beskryf die gedrag van die paramagnetiese susseptibiliteit vir 'n antiferro-, para- en ferromagneet bokant hulle ordeningstemperature.
Praagse Lente
Die Praagse Lente-hervormings was 'n sterk poging deur Dubček om bykomende regte aan die burgers van Tsjeggo-Slowakye toe te ken in 'n daad van gedeeltelike desentralisasie van die ekonomie en demokratisering. Die vryhede wat toegestaan is, het 'n verslapping van beperkings op die media, spraak en reis ingesluit. Na nasionale bespreking van die verdeling van die land in 'n federasie van drie republieke, Bohemië, Morawië-Silesië en Slowakye, het Dubček toesig gehou oor die besluit om in twee te verdeel, die Tsjeggiese Sosialistiese Republiek en Slowaakse Sosialistiese Republiek. Hierdie dubbele federasie was die enigste formele verandering wat die inval oorleef het.
Curie-Weiss-wet
Die wet kan geskryf word as:
Praagse Lente
Die hervormings, veral die desentralisasie van administratiewe gesag, is nie goed ontvang deur die Sowjetunie nie, wat ná mislukte onderhandelinge 'n halfmiljoen Warskouverdrag troepe en tenks gestuur het om die land te beset. Die New York Times het berigte aangehaal van 650 000 manskappe wat toegerus is met die mees moderne en gesofistikeerde wapens in die Sowjet militêre katalogus. 'n Massiewe golf van emigrasie het deur die nasie gespoel. Weerstand is regdeur die land plaasgevind, wat pogings tot verbroedering, sabotasie van straattekens, omseiling van aandklokreëls ens. Terwyl die Sowjet weermag voorspel het dat dit vier dae so neem om die land te onderdruk, het weerstand tot agt maande geduur voordat diplomatieke maneuvrering dit tot 'n einde gebring het. Dit het 'n hoëprofiel-voorbeeld van burgerlike weerstand geword; daar was sporadiese dade van geweld en verskeie protes-selfmoorde deur selfverbranding (die bekendste was dié van Jan Palach), maar geen militêre weerstand nie. Tsjeggo-Slowakye is deur die Sowjetunie beheer tot 1989, toe die fluweelrevolusie die kommunistiese regime vreedsaam beëindig het; die laaste Sowjet-troepe het die land in 1991 verlaat.
Curie-Weiss-wet
C word die Curiekonstante genoem en θ die Weiss-konstante. Altwee verskil van materiaal tot materiaal.
Pectispongilla subspinosa
Pectispongilla subspinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Pectispongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Annandale.
Paul Esser
Paul Esser (24 April 1913 – 20 Januarie 1988) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rotation (1949), The Merry Wives of Windsor (1950), en Daughters of Darkness (1971), en in die televisiereeks Pippi Longstocking (1969).
Wasili Jakowlef
thumb|200px|Jakowlef omstreeks 1911.
Tydens die Russiese Burgeroorlog ná die rewolusie het hy 'n bevelvoerder in die Rooi Leër geword. Nadat die antikommunistiese Wit Leër hom gevang het, het hy ontsnap en na China gevlug, waar hy 'n regeringsraadgewer geword het.
In 1928 het Jakowlef na die Sowjetunie teruggekeer, maar hy is eindelik tydens die Groot Suiwering in hegtenis geneem en tereggestel. Volgens die skrywer Robert Massie het die Bolsjewiste beweer Jakowlef se aksies ten opsigte van die keiserlike gesin was eintlik deel van 'n monargistiese ontsnappingspoging.
Politieke loopbaan
Wasili Jakowlef is op in Sjarlik, Rusland, gebore as Konstantin Aleksejewitsj Macin, die seun van Aleksei Macin, 'n Letse ingenieur. In 1901 is hy as matroos gewerf en het hy elektriese ingenieurswese in Helsinki studeer, waar hy in 1905 by die Bolsjewistiese faksie van die Russiese Sosiaal-Demokratiese Arbeidersparty aangesluit en aan 'n opstand deur matrose deelgeneem het. Nadat 'n militêre hof hom in sy afwesigheid ter dood veroordeel het, het hy weggekruip onder die naam Wasili Wasiljewitsj Jakowlef.
Hy het aan baie dade van terreur en sabotasie deelgeneem, insluitende 'n gewapende treinroof waarin hy 'n klomp goud gesteel het wat in die party belê is. Hy het daarna na Brussel in België ontsnap, waar hy as 'n elektrisiën gewerk het. Hy was daar aktief in die party se sake en het vir kort rukke in Kanada en Duitsland gewoon. Ná die Februarie-rewolusie van 1917 het hy deur Stockholm na Rusland teruggekeer. Hy was 'n aktiewe lid van die Petrograd-sowjet, waarvan hy 'n onderbevelvoerder en militêre bibliotekaris geword het.
Tydens die Oktober-rewolusie van 1917 het hy aan die oorname van die Winterpaleis deelgeneem, waarna hy kommissaris van die Petrogradse telefoonsentrale geword het. Hy was ook 'n afgevaardigde by die Tweede Al-Russiese Kongres van Sowjette.
Cyanella ramosissima
Cyanella ramosissima is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Cyanella behoort. Die plant is inheems aan Namibië en die Noord-Kaap. Dit kom vanaf die sentraal Richtersveld voor en strek noordwaarts tot by die bergreeks net suid van Aus in die suide van Namibië. Daar is ses subpopulasies bekend en die plant word bedreig deur oorbeweiding en vertrapping deur die vee.
Wasili Jakowlef
Laaste dae van die tsaar
thumb|links|300px|'n Kaart van die laaste dae van Rusland se keiserlike gesin. Volgens Massie wou Jakowlef die keiserlike gesin nie na Jekaterinburg neem nie, omdat hy geweet het die Oeralse Sowjet sou hulle arresteer. Hy het nadat hy in Tobolsk aangekom het, besef Aleksei is te siek vanweë hemofilie om te reis. Moskou het hom opdrag gegee om net die tsaar, sy vrou, Aleksandra Fjodorowna, en een dogter, Maria, te neem. Olga, Tatjana en Anastasia sou by Aleksei agterbly totdat hy kon reis.
Jakowlef en sy geselskap het meer as 320 km ver met perdekarre gereis na Tjoemen, die naaste spoorwegstasie. Hier het Jakowlef bsef dit sou te gevaarlik wees om deur Jekaterinburg te reis en het hy besluit om met 'n draai te ry na Omsk, meer as 500 km suidoos van Tjoemen. Van daar sou hy na Moskou gaan sonder om deur Jekaterinburg te reis. Hulle is egter naby Omsk deur soldate voorgekeer wat deur die Oeralse Sowjet in kennis gestel is. Hy het Jakof Swerdlof gekontak, en dié het hom aangesê om na Jekaterinburg te reis. Die keiserhulle is hier deur die Oeralse Sowjet weggeneem.
Ander skrywers stem saam met Massie dat Jakowlef na Moskou wou reis en nie na Jekaterinburg nie.
Mametja
Mametja is 'n landelike nedersetting in die suidooste van die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Maruleng Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Dolores Dorn
Dolores Dorn (gebore 3 Maart 1934) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Uncle Vanya (1957), Underworld U.S.A. (1961), 13 West Street (1962), en Truck Stop Women (1974).
Wasili Jakowlef
Laaste dae van die tsaar
Hierna het Jakowlef na Moskou teruggekeer, waar hy op 15 Mei aangestel is as bevelvoerder van die Rooi Leër se Oeralse front, en in Junie bevelvoerder van die leër. Hy is in November deur die Wit Leër gevang – nadat hy dié leër reeds sedert Oktober probeer infiltreer het – maar is in 1919 vrygelaat en het na Harbin, China, gevlug waar hy in 1921 'n raadgewer van die republikeinse regering geword het onder die naam "Konstantin Aleksejewitsj Stojanowitsj". Hy het in 1928 na Moskou teruggekeer, is dadelik aan verraad skuldig bevind en is tot 1933 aangehou. Hy is kort daarna vrygestel, maar in 1938 – tydens die Groot Suiwering – is hy weer van verraad aangekla en op 16 September is hy tereggestel.
Later het die Bolsjewiste, volgens Massie, beweer Jakowlef se dade in verband met die keiserlike familie was eintlik deel van 'n monargistiese ontsnappingspoging.
Beskrywing
Volgens Massie was daar 'n geheimsinnigheid aan Jakowlef van die oomblik dat hy in Tobolsk aangekom het. Hy het dadelik tee saam met die voormalige keiser en keiserin gehad, maar hy het hulle nie oor sy sending ingelig nie. Hulle het aangeteken hulle dink hy is 32 of 33 jaar oud en lank en gespierd, met swart hare. Hy was soos 'n matroos aangetrek, maar het die indruk gewek dat hy 'n beter opvoeding gehad het, en hy het met 'n beskaafde stem gepraat. Hy het die voormalige tsaar as "U Majesteit" aangespreek en het die kinders se onderwyser Pierre Gilliard gegroet deur te sê: "Bonjour, monsieur." Sy vingers was lank en dun, en sy hande was skoon.
Shay McNeal sê dit is interessant om te sien hoe verskillende skrywers hom beskryf. Hy is met "algehele respek" beskou deur Aleksander Kerenski; deur die joernalis Robert Wilton, wat in die Britse buitelandse diens was; deur Paul Bulygin, wat in bevel was van die persoonlike wag van die keiserinmoeder, Maria Fjodorowna; en deur barones Buxhoeveden, die tsarina se hofdame. Volgens McNeal het geen ander Bolsjewis "sulke sagte behandeling" ontvang van die tsaar se ondersteuners nie.
Mahajanapada
thumb|260px|’n Kaart wat die 16 mahajanapadas toon.
Die mahajanapadas (Sanskrit vir "groot ryk") was 16 koninkryke of oligargiese republieke wat van die 6de tot 4de eeu v.C. in die noordelike antieke Indië bestaan het.
Agtergrond
Die 6de tot 5de eeu v.C. word dikwels beskou as ’n groot keerpunt in die vroeë geskiedenis van Indië; in dié tydperk het die eerste groot stede hier verrys ná die val van die Indusvalleibeskawing. Dit was ook die tyd van die opkoms van bewegings soos Boeddhisme en Djainisme wat die ortodokse geloof van die Vediese tydperk betwis het.
Twee van die mahajanapadas was moontlik oligargiese republieke, terwyl die ander ’n soort monargie was. Antieke Boeddhistiese tekste verwys dikwels na 16 groot koninkryke en republieke wat in ’n strook van Gandhara in die noordweste tot Anga in die oostelike deel van die Indiese subkontinent ontwikkel en floreer het. Almal het voor die opkoms van Boeddhisme in Indië al bestaan.
George Foley (akteur)
George Foley is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Ticket-of-Leave Man (1918), On Leave (1918), Little Dorrit (1920), en Trent's Last Case (1920).
Mahajanapada
Oorsig
Die woord maha beteken "groot" en janapada letterlik "vastrapplek van ’n volk". Die vestiging van volke in die gebied het reeds sy finale stadium bereik teen die tyd van Boeddha. Die noordweste van die Indiese subkontinent was verdeel in verskeie janapadas, wat deur grense geskei is. Die Boeddhistiese teks Anguttara Nikaya gee op verskeie plekke die name van 16 groot nasies:
Nog ’n teks, die Digha Nikaya, noem 12 mahajanapadas uit die boonste lys en laat 4 weg: Assaka, Avanti, Gandhara en Kamboja. Ander tekste, soos die Chulla-Niddesa, gee ook lyste wat effens van bogenoemde verskil.
Dié lys word as ’n latere en dus minder betroubare weergawe beskou.
Suspensie (chemie)
In chemie, is 'n suspensie 'n heterogene mengsel wat soliede deeltjies bevat wat groot genoeg is vir uitsakking. Ons sê dat die deeltjies in suspensie is. Gewoonlik moet hulle meer as 1 mikrometer wees. Die interne fase (vastestof) is versprei oor die hele eksterne fase (vloeistof) deur middel van meganiese roering, met behulp van sekere hulpstof of suspendeermiddels. Anders as kolloïedes, sal suspensies uiteindelik uitsak. 'n Voorbeeld van 'n suspensie is sand in water. Die gesuspendeerde deeltjies is sigbaar onder 'n mikroskoop en sal uitsak met verloop van tyd as dit ongestoord gelaat word. Dit onderskei 'n suspensie van 'n kolloïede: in 'n kolloïede is die gesuspendeerde deeltjies kleiner en sak nie uit nie. Kolloïedes en suspensies verskil van oplossings, daarin dat die opgeloste stof in oplossings nie 'n vastestof is nie – in oplossings is die oplosmiddel en opgeloste stof homogeen vermeng.
Mbabalarivier
Die Mbabalarivier is 'n rivier wat in die suidweste van die Krugerwildtuin, in Mpumalanga, Suid-Afrika vloei. Sy monding is in die Kwamfamehlospruit net noord van die Numbihek.
Taren Point
Taren Point is 'n woonbuurt in die suide van Sydney in die deelstaat Nieu-Suid-Wallis in Australië. Taren Point is sowat 20 km suid van Sydney se sentrale sakekern geleë in die plaaslike regeringsgebied van die Sutherland Shire.
Van Riebeeckplein
Van Riebeeckplein (ook Riebeeckplein) lê tussen Buitengracht en Breëstraat in Kaapstad.
Taren Point
Taren Point is 'n klein woonbuurt wat omring word deur die woonbuurte van Sylvania Waters en Caringbah. Taren Point is op die skiereiland waar die Captain Cook-brug die Georges-rivier oorsteek na Sans Souci in die St George gebied.
Die Taren Point buurt bevat 'n mengsel van woon-, sake- en nywerheidsgebiede. Die woongebied is langs die oewer van die Georges-rivier geleë waar dit uitmond in Botanybaai. Die meeste sake- en nywerheidsgebiede is rondom Taren Point Road geleë en aan die ooste in Woolooware Bay se rigting.
Van Riebeeckplein
Die mark van die stad het in 1724 van Groentemarkplein na hierdie Boereplein verskuif. Mettertyd het die naam van die plein verander na Hottentotplein en nog later na Van Riebeeckplein. Vanaf 1919 is dit 'n parkeerterrein. Aanvanklik was die plein heelwat groter. Om verdere verkleining te voorkom, is dit in 1961 tot gedenkwaardigheid verklaar. Die kerk van die NG gemeente St. Stephen's is die enigste gebou op die plein.
Huhudi
Huhudi is 'n hoofsensusplek in Noordwes, Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 25 457 gehad, waarvan 24 518 (96,3%) swart mense was.
Loehansk-oblast
Loehansk-oblast (Oekraïens: Луганська область, Russies: Луганская область) is die mees oostelike van die 24 oblaste in Oekraïne. Die hoofstad en grootste stad van die oblast is Loehansk. Alhoewel Oekraïens die enige amptelike taal in die oblast is, word Russies sedert 2012 as 'streektaal' erken. In 2014 het Russiese separatiste die Volksrepubliek Loehansk uitgeroep en van Oekraïne weggebreek. Sedert die Russiese inval in Oekraïne in 2022 is dit deur Rusland beset en op 30 September 2022 in weerwil van internasionale reg geannekseer.
Karl Etlinger
Karl Etlinger (16 Oktober 1879 – 8 Mei 1946) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Liebeswalzer (1930), Die Fledermaus (1931), The Sorceror (1932), en The Golden Anchor (1932).
Addendum
'n Addendum in die algemeen, is 'n latere toevoeging wat nodig is om deur die outeur aangebring te word ná die druk of publikasie van die dokument. Dit kom van die Latynse verbale uitdrukking addendum est, synde die gerundiv vorm van die werkwoord Addo, addere, addidi, additum, "by te voeg" met die betekenis "wat bygevoeg moet word".
Addendum vs. Bylaag
Dikwels word "addendum" egter gebruik met dieselfde betekenis as "bylaag".
John Forgeham
John Forgeham (14 Mei 1941 – 10 Maart 2017) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Italian Job (1969), Mean Machine (2001), en Kiss of the Dragon (2001), en in die televisiereeks Footballers' Wives (2002).
Penares alata
Die spons behoort tot die genus Penares en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Charkif-oblast
Charkif-oblast (Oekraïens: Харківська область, Russies: Харьковская область) is die mees oostelike van die 24 oblaste in Oekraïne. Die hoofstad en grootste stad van die oblast is Charkif. Met ongeveer 2,7 miljoen inwoners is die oblast die derde grootste ten opsigte van sy bevolking in die land.
Gerundium
Die gerundium is 'n werkwoordvorm wat as 'n naamwoord kan funksioneer.
Die Engelse gerundium eindig in -ing, byvoorbeeld I like swimming. Dieselfde werkwoordvorm dien ook as die Engelse teenwoordige deelwoord (wat 'n byvoeglike of bywoordelike funksie het) en as 'n suiwer verbale frase diens kan doen.
Die Nederlandse gerundium eindig in -en, byvoorbeeld Ik hou van zwemmen.
Die Afrikaanse gerundium gebruik die werkwoordstam, byvoorbeeld Ek hou van swem.
Kerkplein, Kaapstad
Kerkplein in Kaapstad is voor die Groote Kerk en lê op die kruising van Parlement- en Spinstraat. Dit is tans 'n parkeerterrein.
In die middel van die plein staan 'n standbeeld van Jan Hendrik Hofmeyr (Onze Jan). Die naam Spinstraat verwys na die kortstondige spinnery wat tydens die VOC-bewind op die plein in bedryf was. 'n Gedenkplaat op 'n verkeerseiland in Spinstraat herdenk die slawemark op die plein. In die gebou suid daarvan was die vroeëre slawelosie en daarna was dit die tuiste van die hooggeregshof. Tans huisves dit 'n kultuur-historiese museum. In 1961 is die plein tot gedenkwaardigheid verklaar.
Bill Fawcett
Bill Fawcett (gebore 13 Mei 1947) is die outeur en redakteur van meer as 'n dosyn boeke, insluitende You Did What?, It Seemed Like a Good Idea, How to Lose a Battle en You said What. Hy woon in Illinois.
Hy het ook die boek Doomed To Repeat, met die subtitel: "Die lesse van die geskiedenis wat ons versuim het om te leer" geskryf, wat uitgegee word deur William Morrow, 'n druknaam van Harper Collins Uitgewers.
Werke
Fawcett en Chelsea Quinn Yarbro skryf ook misterie romans saam onder die pennaam Quinn Fawcett. Bill Fawcett was ook 'n geskiedkundige vir die Navy SEAL museum in Fort Pierce, Florida, en was die mede-redakteur op werke oor die "US Navy Seals" in Vietnam.
Klimenti Nagorni
thumb|links|170px|Klimenti Nagorni. thumb|240px|Nagorni en Aleksei, 1914 of later.
Klimenti Grigorjewitsj Nagorni (Russies: Климе́нтий Григо́рьевич Наго́рный; - 6 Julie 1918) was 'n matroos van die keiserlike jag Sjtandart en die oppasser van tsarewitsj Aleksei van Rusland, die siek seun van tsaar Nikolaas II en sy vrou, Aleksandra Fjodorowna.
Onder sy pligte het getel om die tsarewitsj op te pas, hom te dra wanneer hy weens sy hemofilie nie kon loop nie, met hom te speel en hom te vermaak.
Ná die gewonge abdikasie van Nikolaas II het Nagorni die gesin in bannelingskap na Jekaterinburg gevolg. Hy was woedend oor die omstandighede waarin die gesin in die Ipatijef-huis aangehou is en die diefstal van goed wat aan die gesin behoort het deur van die wagte.
Hy is in hegtenis geneem en kort daarna deur die Bolsjewiste doodgeskiet, kort voor die moord op die Romanofs.
Biografie
thumb|220px|Nagorni trek Aleksei en sy vriende rond in 'n waentjie. thumb|220px|Nagorni en Aleksei op Tsarskoje Selo, 1907.
Nagorni was uit 'n kleinboergesin en ongetroud. Hy was 'n matroos op die keiserlike jag Sjtandart, waar hy in Desember 1913 in diens geneem is as 'n assistent van die tsarewitsj se oppasser, of "oom" (дядька, djadka), bootsman Andrei Derewenko. Derewenko moes die seun op uitstappies neem en hom beskerm en vermaak. Dr. Jewgeni Botkin het in 'n brief geskryf soos hy dit verstaan, sal Derewenko "steeds die 'oom' van Sy Hoogheid die Erfgenaam genoem word, maar wettiglik sal hy die pos van lakei hê en sy assistent, Nagorni, dié van 'n kamerdienaar". Zimin, Igor Viktorovich. "Nanny and teacher", ''Children's world of imperial residences. Life of monarchs and their entourage'', 1ste uitg., Centerpolygraph 2010, "Everyday life of the Russian imperial court", 978-5-227-02410-7
Nadat Derewenko ná die Februarie-rewolusie saam met die soldate van die rewolusie uit Tsarskoje Selo is, het Nagorni Aleksei se "oom" geword.
Bannelingskap en dood
Toe die keiserlike gesin in Augustus 1917 na Tobolsk in Siberië verban is, kon al die lede van die huishouding kies of hulle die keiser se diens wou verlaat, maar Nagorni het gekies om by die geabdikeerde monarg en sy gesin te bly en saam met hulle in bannelingskap te gaan.
In April 1918 het 'n Bolsjewiste-eenheid in Tobolsk aangekom onder bevel van matroos Pawel Danilowitsj Chochrjakof van die Baltiese Vloot. Toe hy hoor daar is Baltiese matrose onder die tsaar se gevolg, het Chochrjakof gedreig om iets te doen aan die "verraaiers van die rewolusie" wat die "rewolusionêre vloot oneer aandoen" as hulle nie dadelik die keiserlike diens verlaat nie
Toe die keiserlike gesin in twee groepe na Jekatreinburg gestuur word weens die siekte van die tsarewitsj, is Nagorni in die tweede groep saam met Aleksei en drie groothertoginne gestuur. . Hulle het in Mei 1918 in Jekaterinburg aangekom. Verklarings is van al die diensknegte afgeneem. Nogorni s'n het bewaar gebly. Daarin belowe hy om as dienaar van die tsaar die bevele van die Oeralse streeksraad wat deur die kommandant van die huis met 'n spesiale doel uitgereik word, te gehoorsaam en uit te voer, nes die res van die Romanof-gesin. Volgens die historikus W.M. Chroestalef het die diensknegte, deur dié verklarings af te lê, hulle eie doodsvonnisse geteken
Volgens ooggetuies kon Nagorni nie stilbly oor die wagte se slegte behandeling van die tsarewitsj nie. Reeds op die stoomskip Roes van Tobolsk na Jekaterinbrug het Nagorni Alksei verdedig toe hulle in 'n kamer toegesluit is. Die kinders se oppasser, Aleksandra Aleksandrowna Tjeglewa, onthou dat Nagorni baie sterk opgetree en sy eie lot verseël het. "Toe ons in Jekaterinburg aankom, het hy gesê: 'Hulle gaan my ook seker doodmaak.' "