cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wilhelm Busch
Baie van Busch se tweereël-strofes en -spreuke (soos Vater werden ist nicht schwer, Vater sein dagegen sehr - "Dit is nie moeilik om 'n pa te word nie, maar baie moeilik om een te wees") het in Duits tot dikwels gebruikte uitdrukkings ontwikkel. Met sy satiriese tekste het Busch dikwels die kenmerke van spesifieke maatskaplike groepe bespot. So lewer hy in sy beeldverhale kritiek op die selftevredenheid en twyfelagtige morele opvattings van kleinburgers en die bigotterie van burgerlike en geestelike persoonlikhede.
Opvallend was die diskrepansie tussen die humoristiese werk van Busch en sy eie persoonlikheid. Hy was 'n ernstige mens wat hom na binne gekeer en oor baie jare 'n teruggetrokke lewe op die platteland gevoer het. Aan sy suksesvolle beeldverhale het hy self min waarde geheg. Aanvanklik was hulle vir Busch net 'n kans om sy brood te verdien - nadat hy sy kunsstudies nie voltooi het nie, het hy in geldnood verkeer en was in finansiële opsig jare lank van sy ouers afhanklik.
Busch het pogings onderneem om homself as skilder te bekwaam, maar het nooit daarin geslaag om aan sy eie streng maatstaf te voldoen nie. Hy het die meeste van sy skilderye self vernietig, en dié wat bewaar gebly het lyk dikwels op improvisasies of vlugtige kleursketse. Hulle kan ook nie maklik by een van die bekende kunsrigtings gereken word nie, ofskoon hy blykbaar met sy landskapstonele en skilderye van figure sekere elemente van die klassieke Vlaamse en Hollandse skilderkuns (veral dié van Frans Hals en Adriaen Brouwer) op 'n realistiese manier verder ontwikkel het.
Sy liriese werke en sy prosa, wat sterk deur Heinrich Heine beïnvloed is, het by die breë leserspubliek, wat sy naam steeds met beeldverhale verbind het, geen aanklank gevind nie. Die afskaal van verwagtinge as kunstenaar en mens is dan ook motiewe wat sowel in sy beeldverhale asook sy literêre werke voorkom.
Die grootste deel van sy nalatenskap word tans in die Wilhelm-Busch-museum in Hannover bewaar.
NG gemeente Jeppestown
duimnael|regs|270px|Jeppestown se NG kerkgebou. duimnael|links|270px|Jeppestown se kerkgebou is in Mei 1946 heringewy nadat dit vernuwe en opgeknap is.
Die NG gemeente Jeppestown was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die ooste van Johannesburg wat op Donderdag 8 Julie 1897, dieselfde dag as NG gemeente Johannesburg-Oos, van die moedergemeente afgestig het. Dit was deels (saam met Johannesburg-Oos) die moedergemeente van die Turffontein (1906), waaruit al die gemeentes in die suide van die stad mettertyd regstreeks of onregstreeks ontstaan het en die moedergemeente van al drie die gemeentes in die ooste van Johannesburg, naamlik Malvern, Bezuidenhoutsvallei en Belgravia. Jeppestown het op 1 November 1992 met Malvern saamgesmelt om die gemeente Kensington te vorm.
Ontstaan
duimnael|regs|160px|Ds. [[Paul Nel, eerste leraar van 1898 tot 1907.]]
Vanweë die uitgestrektheid van die NG gemeente Johannesburg en verdeeldheid in die moedergemeente, moes die ringskommissie van Heidelberg daartoe oorgaan om op dieselfde dag in 1897 twee dogtergemeentes in die oostelike deel van die bestaande gemeente af te stig. In die weste van die ontluikende stad, waar meer Afrikaanssprekendes hulle gaan vestig het, is reeds in 1892 (Langlaagte) en 1896 (Fordsburg) gemeentes afgestig. Met die stigting van Jeppestown in die moedergemeente se ou kerkgebou op Von Brandisplein, is ds. Abraham Kriel, leraar van Langlaagte en later vader van die weeshuis wat uiteindelik sy naam sou dra, as konsulent aangewys. Die grense van die gemeente het ooswaarts van die middestad af gestrek, van Endstraat (sewe straatblokke wes van die huidige Ellispark) tot aan die destydse grense van die gemeentes Heidelberg en Boksburg.
Die heel eerste gemeentebiduur is gehou op Maandag 12 Julie 1897 in die skoolgebou van mnr. Fourie in Jeppestown onder leiding van ds. Abraham Kriel van NG gemeente Langlaagte. Hy deel die gemeente mee dat die gemeente behoorlik gestig is op 8 Julie 1897 en dat op 'n gemeentevergadering op 9 Julie 1897 in die kerkgebou op Von Brandisplein gehou die volgende broers tot die kerkraad van die nuwe gemeente verkies is, naamlik tot ouderlinge die broers J. Adendorff, dr. Weich, A. van Heerden en F. Wolhuter, en tot diakens die broers P.R. Retief, J.N. Theron, Wm. Fourie, P.J. Zoutendyk, P. Mentz, J.S. Bam, P.W.J. de Klerk en G.J. Malherbe. Die kerkraadslede is op Sondag 11 Julie 1897 in die kerkgebou op Von Brandisplein deur ds. Kriel in hulle onderskeie ampte bevestig, behalwe broer Adendorff wat weens swak gesondheid eers by geleentheid van die geskiedkundige biduur bevestig kon word as ouderling. Fourie, die onderwyser in wie se skoolgeboutjie die eerste dienste en kerkraadsvergaderings plaasgevind het, het teen die tyd dat die gemeente sy vyftigjarige bestaan gevier het, nog gelewe, hoewel hy toe reeds hoogbejaard was.
Een van die eerste sake waaraan die kerkraad sy aandag moes gee, was om 'n geskikte lokaal vir die hou van dienste en bidure te vind. Die skoolgeboutjie van broer Fourie, waarin reeds sedert 1895 buitedienste gehou is, het intussen veels te beknop vir dié doel geword. Op sy eerste vergadering benoem die kerkraad dan ook 'n kommissie om na 'n geskikte kerkplaas om te sien en die terme en voorwaardes uit te vind waarteen dit gehuur kan word. Gedurende die eerste maande het die kerkraad maar meesal in die huis van ouderling Adendorff vergader, maar soms ook in die skoolgeboutjie. By afwesigheid van die konsulent is die voorsitterstoel meestal ingeneem deur broer Adendorff omdat hy die oudste kerkraadslid was.
Jeppestown Hall as tydelike kerk
320px|links|duimnael|'n Uitsig uit die brandweertoring in [[Fairview, Gauteng|Fairview op onder meer die Jeppestownse kerk omstreeks 1912.]]
Heel gou kon die kommissie verslag doen dat hulle die Jeppestown Hall vir ses maande vanaf 1 Augustus 1897 teen £8 per maand gehuur het, met toesegging van nog ses maande teen £7 per maand. Die kerkraad keur dit goed en vra die "Hall Commissie" voorts om vir "harmonium en bespeling" te sorg. Die gemeente was verlig dat hulle voortaan die veel ruimer saal in McIntyre-straat kon gebruik. Die saal was egter ook nie in alle opsigte geskik nie, want daar is dikwels selfs tot in die vroeë oggendure van die Sondag gedans en dan moes dit inderhaas die oggend voor die diens gereed gemaak word vir die diens. Daarom is spoedig pogings in die werk gestel om 'n doelmatige saal daar te stel.
Sonder predikant
Die gemeente se eerste paar beroepe vir 'n leraar het misluk en so moes die gemeente 'n hele paar maande sonder 'n eie predikant klaarkom. Die kerkraad moes lelik bontstaan om 'n "voorganger" vir die dienste te bekom. Na heelwat rondval kon hulle uiteindelik die volgende reëlings tref: Ds. Kriel sou sy hulpprediker, prop. Daniël Theron (later die predikant van NG gemeente Fordsburg en algemene sendingsekretaris van die Transvaalse Kerk) vir die duur van die vakature afstaan vir die eerste en die derde Sondag van die maand. Vir dienste te Caseys, die gemeente se tweede bedieningspunt, sou eerw. Maclean genader word, terwyl die broers ouderlinge origens self sou instaan. Toe die sending-kandidaat F.N. van Niekerk met vakansie in Jeppestown uitslaan, het die kerkraad hom oorreed om vir die duur van die vakature die gemeente te bearbei. Hulle sou steeds van prop. Theron se diens gebruik maak op die eerste en derde Sondag van die maand, sodat eerw. Van Niekerk op daardie Sondae die dienste te Caseys kon waarneem. Maar toe Van Niekerk na drie maande van troue diens die jong gemeente teen die middel van November 1897 verlaat en ook die tweede beroep (op ds. J.D. Kestell van NG gemeente Harrismith) misluk, was die kerkraad weereens in die verleentheid. Hulle klop eers by prof. Marais van die Kweekskool op Stellenbosch aan vir 'n proponent, maar toe die hoogleraar niemand kon vind nie, is weer die toevlug tot ds. Martins van Johannesburg geneem. Ds. Martins en sy kerkraad was bereid om hul hulpprediker, prop. G.J. Rudolph, aan Jeppestown af te staan om gereeld die dienste in die "Hall" waar te neem asook die gewone herderlike werk in die gemeente te doen op voorwaarde dat die kerkraad 'n deel (£10) van sy maandelikse salaris sou betaal. Jeppestown aanvaar die aanbod en so het dit gekom dat prop. Rudolph die gemeente bedien het tot met die aankoms van sy eerste predikant, ds. Paul Nel, wat later moderator van die Transvaalse Kerk sou word, teen die einde van Februarie 1898.
Eerste leraar verwelkom
Op daardie aand was die Presbiteriaanse kerkgebou van eerw. Douglas stampvol. Agt predikante was onder die skare van gemeentelede en belangstellendes. Ds. Abraham Kriel het die diens gelei en ook die bevestiging waargeneem. Die bevestigingsrede is deur die bekende ds. H.S. Bosman van Pretoria uitgespreek na aanleiding van Rom. 12:6-8. Onmiddellik ná hierdie plegtigheid het ds. Nel die kansel bestyg en sy intreerede gelewer. Sy teks was die antwoord van Petrus aan die kreupel gebore man by die tempelpoort: "Silwer en goud het ek nie; maar wat ek het, dit gee ek vir jou: In die Naam van Jesus Christus, die Nasaréner, staan op en wandel (Hand. 3:6). Ds. Nel doen 'n beroep op die kerkraad en gemeente om hom deur die daad sowel as voorbidding te steun. Hy sluit af met die woorde: "Te veroordelen is duivelisch, te criticeeren is menschelijk; te onderteunen goddelijk." ('n Beskrywing van die plegtigheid het verskyn in De Vereeniging, orgaan van die Transvaalse Kerk.) 'n Week later is ds. en mev. Nel op 'n groot ontvangsgesellingheid deur die gemeente onthaal en by hierdie geleentheid is daar ook van die konsulent, ds. Abraham Kriel, afskeid geneem. Ds. Nel was nog betreklik jonk, want hy het so pas sy dertigste verjaardag herdenk.
Bou van kerksaal en pastorie
duimnael|regs|295px|Die gemeente het omstreeks 1947 die ou [[pastorie, anneks die kerkgebou, ontruim, nadat dit oor 'n tydperk van 40 jaar agt predikantspare gehuisves het.]] duimnael|links|180px|Mev. ds. J.F. Botha, gebore Johanna Susanna Loubser op [[Stellenbosch, is in Junie 1912 ná 'n lang lyding oorlede, kort nadat ds. Botha die beroep na die NG gemeente Tarkastad aangeneem het en so verlaat hy Jeppestown onder uiters treurige omstandighede. Haar man is eers op 9 Augustus 1945 oorlede nadat hy in 1935 as leraar van die NG gemeente Molteno afgetree het. Hy het op Tarkastad hertrou, met Rachel Rabie, 'n predikantsdogter.]]
'n Kerk of selfs net 'n eie saal het dringend noodsaaklik geword, want al hoe meer gemeentelede het hul gemoedsbesware gelug teen verdere aanbidding in 'n openbare saal waarin van tyd tot tyd gedans is. Enkeles het selfs botweg geweier om dienste in die Jeppestown Hall by te woon. Ds. Nel was skaars twee maande in die gemeente of hy en die kerkraad pak die bou van 'n saal met alle mag aan. Reeds in April 1898 besluit die kerkraad ten gunste van die beginsel om 'n saal vir kerklike doeleindes en 'n pastorie te bou. 'n Kommissie kry die taak om 'n geskikte perseel te vind en die nodige geld te probeer bymekaar maak. Reeds teen die middel van Mei kan die kerkraad weer oor die saak vergader toe die kommissie aanbeveel om vier standplase van ene mnr. Noble aan te koop en stappe te doen ten einde die twee aangrensende standplase ook in die hande te kry. Die kerkraad aanvaar die aanbeveling en besluit om tenders vir die saal en pastorie te vra. Hulle stel mnr. G. Flemming as argitek aan. Die boukommissie, wat op dieselfde vergadering benoem word, kry opdrag om 'n kerksaal met sitplek vir 400 tot 500 mense te laat bou en begroot £3 000 vir die saal sowel as die pastorie.
Kort daarna koop die kerkraad die vier standplase van mnr. Noble aan vir £850, waarvan die koopsom kontant betaal is. Die "Troyeville Sindikaat" het in hierdie tyd twee standplase aan die kerkraad geskenk, met die gevolg dat die kerkraad afsien van die aankoop van die twee standplase aangrensende dié van Noble en besluit om die kerksaal op daardie grond te bou. Die pastorie en die toekomstige nuwe kerk sou wel op die standplase van Noble gebou word. Later is ook hiervan afgesien en besluit om die pastorie op die stanplase aangrensende Commissionerstraat te plaas.
Heel gou spring die gemeente aan die werk met die bou van sy eerste kerkgebou waarvan staatsekretaris F.W. Reitz (voormalige president van die Oranje-Vrystaat, die hoeksteen op 8 Oktober 1898 lê. Dié gebou sou later dien as kerk vir die Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos.
Tweede kerkgebou
duimnael|regs|230px|Die kerkgebou, Julie 2017.
Op 5 Mei 1906 lê genl. Koos de la Rey die hoeksteen van die karaktervolle, nuwe kerkgebou op die hoek van Corrie en Op-de-Bergenstraat, Fairview, wat die amptelike webwerf van Johannesburg se stadsraad beskryf as "een van die stad se mooiste kerke". Die gemeente die het gebou amptelik op 26 Januarie 1907 ingewy. Die kerkgebou is op 9 Maart 1973 tot Nasionale Gedenkwaardigheid verklaar en die ou kerk waarskynlik op 5 November 1976.
Kallenbach het Jeppestown se kerkgebou in die vorm van 'n Griekse kruis (waarvan al vier arms ewe lank is) ontwerp, deels om op die vierkantige erf te pas en deels in reaksie op die heersende mode destyds om Rooms-Katolieke kerke in die vorm van 'n Romeinse kruis (twee lang arms en twee kortes) te ontwerp. Die gebou het 'n hoë toring waarin die oorspronklike klok steeds hang. Die gemeente het drie klokke uit Skotland bestel, maar toe hulle destyds in Jeppestown aankom, was daar net plek vir een in die toring omdat dit te smal was.
Die gebou spog met versonke vensters met witgepleisterde rame en randversierings, maar eenvoudige ongepleisterde baksteenmure. Die ingang bestaan uit twee swaar houtdeure in 'n boograam waarop die Hollandse inskripsie "Gaat in tot Zijn poorten met lof" (Ps. 100:4) aangebring is. Binne-in die kerk staan die oorspronklike orrel, wat eweneens uit Skotland bestel is, vandag nog agter die preekstoel onder 'n groot, ronde venster bestaande uit vier vyf-kantige klawers. Die dakbalke vestig die aandag op die staalplafonne. Die kerk het twee galerye en die houtvloere is onbedek. Die oorspronklike houtplaat met die wykindelings daarop en die oorspronklike doopvont van rooikoper en silwer is vandag nog in die kerk te sien. Die gebou bied sitplek aan net sowat 300 kerkgangers.
Die kerkgebou is op 5 Mei 1946 heringewy nadat dit deeglik opgeknap is. In 1997 het huidige en oudlidmate van Kensington, oudleraars belangstellende die honderdjarige ontstaan van die gemeente in die Fairview-kerkgebou gedenk met 'n spesiale erediens en ete in die kerksaal. Ná die samesmelting van Jeppestown en Malvern het die kerkgebou in laasgenoemde se besit gebly, maar nadat dit ’n tyd lank aan Faith and Victory in Jesus Christ Ministries verhuur is, het dié kerkgenootskap dit in 2016 gekoop. Die orrel is voor die verkoop na die Anlikaanse kerk All Saints in Homevale, Kimberley, verskuif.
Ds. Louis Fourie en die onderwyssaak
duimnael|regs|270px|Die Ou Kerk (links, van 1923 tot 1951 die [[Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos) en Ou Skool van die NG gemeente Jeppestown, Prinsesstraat, Troyeville, skuins oorkant die Jeppestownse kerk. Dit is moontlik in die geboutjie regs dat die Laerskool Malvern die eerste jaar van sy bestaan gehuisves is.]]
Die Laerskool Malvern, wat op 3 Desember 1991 gesluit het, het sy ontstaan te danke aan die ywer van ds. Louis Johannes Fourie (12 Oktober 1882 – 23 Januarie 1941), predikant van die Jeppestown van 1913 tot 1921. Die onderwys van die Afrikaanssprekende kind deur medium van sy eie moedertaal was ’n saak waaroor die jong predikant sterk gevoel het. Saam met die predikant van die NG gemeente Johannesburg-Oos, ds. William Nicol, het hy hom aan die voorpunt gestel van die stryd vir die verkryging van Afrikaansmediumskole aan die Rand in die vroeë 1920's.
Ds. Fourie se dienstyd in Jeppestown saamgeval saam met die bloeityd van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging. Sedert die verskyning van Die Brandwag in Mei 1910 is doelbewuste pogings aangewend om meer belangstelling vir die volkstaal, Afrikaans, op te wek en veral om vir hierdie sogenoemde "kombuistaal" die status van amptelike taal te verkry. Dit was 'n opdraande stryd om deur die harde kors van verset, veral in kerklike kringe, te breek. Maar vandat die Kaaplandse Provinsiale Raad in April 1914 Afrikaans as een van die voertale op skool erken het, het die een oorwinning ná die ander gevolg: in 1916 die erkenning van Afrikaans deur die NG Kerk, in 1918 dié deur die staat, en in 1925 kon die finale en volledige erkenning van Afrikaans deur die staat.
Ds. Fourie het hom reeds kort na sy aankoms in Jeppestown met die doelstellings van hierdie Afrikaanse Taalbeweging vereenselwig. Hy het veral baie sterk vir die invoer van Afrikaans in die skool gevoel, en toe Afrikaans as sodanig in 1916 erken word, het hy hom doelbewus vir die stigting van 'n Afrikaansmediumskool in sy gemeente begin beywer. Dit het nie te lank geduur nie of hy het etlike kerkraadslede (onder wie G.J. Malherbe, B.C. Bezuidenhoud en W. Jooste) tot die saak van Afrikaans "bekeer". (Om taktiese redes is wel nog in die kerkraadsnotule van "Hollands" gepraat, maar vanaf 1920 baie duidelik van "Afrikaans".)
Uit die verslag wat ds. Fourie 'n paar maande later namens hierdie kommissie in die kerkraadsvergadering voorgelê het, het dit geblyk hy en br. Malherbe het reeds 'n onderhoud oor hierdie saak met die direkteur van onderwys gehad. Die kommissie het toe aan die hand gegee om deur middel van petisies te werk en die ouers van skoolgaande kinders wakker te skud. Te "Jeppe Extension" was byvoorbeeld baie Hollandssprekende ouers wat 'n „laere Hollandsmedium-skool" wou hê. Voorts het die kommissie gerapporteer stappe word teen 'n sekere skoolhoof in die vooruitsig gestel, indien hy sou voortgaan met sy beleid om "die Hollandse punte nie by die Engelse te voeg vir die klasposisie nie".
Die kerkraad het blykbaar ingestem met die wenk van die kommissie om vir hierdie saak onder die ouers te petisioneer, want hierna het ds. Fourie persoonlik met 'n petisie rondgegaan. "Hy het self al die moontlike huisgesinne besoek om kinders vir die skool te werf," het sy weduwee omstreeks 1947 onthou. Teen November 1917 kon hy aan sy kerkraad bekendmaak dat hy reeds die "name van honderd kinders op die lyste vir die Hollandsmediumskool het en dat hy die lyste so spoedig moontlik by die skoolraad sal indien".
Toe die getal name op die petisies in Maart van die volgende jaar op 150 staan, het die kerkraad aan bogenoemde kommissie opdrag gegee "om dadelik in hierdie saak handelend op te tree". Ná 'n harde stryd het ds. Fourie en sy kommissie eindelik daarin geslaag om hierdie Afrikaansmediumskool te verkry. Vir ds. Fourie persoonlik, hy wat hom vroeg en laat vir hierdie saak beywer het, moes dit 'n blye dag gewees het toe die Malvern-Afrikaansmedium-skool omstreeks Julie 1920 in die plaaslike kerksaal geopen kon word. Reeds op 8 Maart 1921 het Jeppestown se kerkraad aan ds. Fourie demissie verleen nadat hy ’n beroep na Middelburg, Kaap, aangeneem het.
Latere leraars
duimnael|links|270px|Dr. F.J. Minnaar, hier afgeneem saam met sy vrou, 'n nooi Triegaardt, en seuntjie, Philmar, was leraar van Jeppestown van 1946 tot 1948. duimnael|regs|240px|Dié herinnering aan sy aanneming as lidmaat van die NG gemeente Jeppestown is op 11 April 1943 uitgereik aan die Afrikaanse skrywer [[W.E.G. Louw.]]
Ná ds. Nel se vertrek in 1907 word ds. J.F. Botha, later van Tarkastad, Wellington en Molteno, in 1908 in die gemeente bevestig. Hy bly sowat vier jaar hier, tot hy die gemeente onder uiters tragiese omstandighede verlaat om na die NG gemeente Tarkastad in die Oos-Kaapse Middelland te vertrek. Hy het naamlik in 1912 'n beroep na Tarkastad ontvang en dit in Junie daardie jaar aangeneem. Pas het hy die beroep aanvaar, of die doodsengel besoek die pastorie hier in Jeppestown en neem die pastoriemoeder teen die einde van Junie 1912 weg. Kort daarna, op 4 Julie, het dié kort beriggie in die amptelike kerkblad, die Kerkbode, verskyn: "Van hier (Jeppestown) is Saterdag per telegram berig ontvang dat die eggenote van ds. J.F. Botha, wat reeds jare lank lydende was, in die hospitaal oorlede is." Al verwysing na haar begrafnis in die kerkraadsnotule is dié kort aantekening op 1 Julie 1912: "Die kerkraad besluit om die 'cabs' by die begrafnis van die oorlede eggenote van ons leraar uit die kerkkas te betaal."
Onder dié omstandighede was ds. Botha se vertrek uit die Goudstad dubbel swaar en treurig, vir die gemeente sowel as vir hom. Met die dood en begrafnis van die pastoriemoeder nog so vars in die geheue van die gemeente en die wond nog so rou in die leraar se hart, is daar geen afskeidsgesellighede of -geleenthede gereël nie. Die hele afskeid het in stilte geskied. Reeds op 1 Julie, 'n paar dae ná mev. Botha se begrafnis, het die konsulent, ds. H.A. Lamprecht van die Johannesburg-Oos, oorgekom en op 'n spesiale kerkraadsvergadering eervolle ontslag aan ds. Botha gegee. Onder dié hartseer omstandighede het ds. Botha, vergesel van sy kinders, van wie die meeste nog heel klein was, die ou pastorie en gemeente van Jeppestown gegroet en na Tarkastad vertrek, waar hulle vier sou woon.
Erica manifesta
Erica manifesta is 'n plant wat tot die genus Erica behoort.
NG gemeente Jeppestown
Latere leraars
Ds. Louis Fourie, wat bly tot 1921, was ds. Botha se opvolger, wat opgevolg is deur ds. P.A. Roux in dieselfde jaar wat ds. Fourie vertrek. Daar was dus net vier predikante in die eerste 40 jaar. In die volgende 40 jaar van sy bestaan is die gemeente deur meer as 12 leraars bedien, waarvan die meeste slegs enkele jare lank vertoef het. Van 1937 tot omstreeks 1960 het die gemeente 'n dubbele predikantspos gehad.
Maatskaplike omstandighede
duimnael|links|270px|Die ou pastorie, afgeneem einde 2017. In 1952 berig Ons gemeentelike feesalbum oor die gemeente se sosiaal-ekonomiese omstandighede: "Dwarsdeur sy geskiedenis het dit op finansiële gebied met die gemeente maar nie maklik gegaan nie. Die stadswaartse trek, veral van die minder gegoedes van die platteland, het steeds die getalsterkte aangevul en vandag die vroegste jare is van die sg. 'sendingdames' van die Kaaplandse Vrouesendingbond gebruik gemaak om geestelike en opheffingswerk onder minder bevoorregtes te doen. In die latere jare bied Jeppestown die arbeidsveld vir twee gereelde maatskaplike werksters, asook een of twee geestelike werksters in die vele fabrieke." Die gemeente self beaam dit. So lui die godsdiensverslag vir 1953-'54 byvoorbeeld: "Ons meen dat ons proporsioneel meer hulpbehoewendes en veragterdes het as enige ander gemeente . . . By die Morris Freeman behuising-skema word van die aller-swakste gesinne deur die stadsraad in ons gemeente ingevoer. Sodra hulle toestand verbeter, word hulle na Suid-Heuwels of elders oorgeplaas."
Morele agteruitgang bly ook nie uit nie. In 1961 spreek twee predikante, eers ds. G.A. Cruywagen van die buurgemeente Malvern en toe ds. S.P. du Plessis van Jeppestown, hulle skerp uit oor die toename in sedelike verval onder Johannesburgse Afrikaners. In 'n opspraakwekkende preek beweer Cruywagen dat sowat 3 000 blankes en veel meer gekleurdes prostitute was. Du Plessis bevestig sy gevolgtrekkings in 'n onderhoud met Die Vaderland en noem 'n hele aantal gevalle van Afrikaanse dogters en vroue wat in ontug verval het. Die berig in die uitgawe van 21 November 1961 onder die opskrif "Nog 'n predikant onthul stadseuwels" lui onder meer: "In die jare dat hy leraar aan die Rand was, het hy 'n volk gevind wat besig is om sedelik te verval, wat ontrou is in die huwelik, wat hom skuldig maak aan dronkenskap en kinderverwaarlosing en wat kerkloos geword het.
Sondagskool, koor, verenigings
duimnael|360px|Die eerste vergadering van die Ring van Johannesburg, Februarie 1917. Dié foto is teen die muur van Jeppestown se kerkgebou geneem. Agter links is ds. [[William Nicol van Johannesburg-Oos en vierde van links ds. C.F. van der Merwe van Fordsburg. In die middel tweede van links sit ds. J.N. Martins van Johannesburg, derde van links ds. A.P. Kriel van Langlaagte en vyfde van links Jeppestown se ds. Louis Fourie.]] Die gemeente bereik 'n hoogtepunt wat die lidmaattal betref in die jare veertig. Volgens Beeld was daar toe meer as 2 000 lidmate en meer as 2 000 kinders in die Sondagskool. Marius Basson, destyds diaken in Kensington, wat 'n gemeentemuseum in die kerkgebou ingerig het en elkeen van die portale aan een van die samestellende dele van Kensington-gemeente afgestaan het, het aan die dagblad gesê: "Vir die jaarlikse Sondagskoolfoto moes die kinders en onderwysers na Ellispark stap om genoeg plek te hê." Die gemeente het ook destyds 'n goeie koor, verskeie jeugverenigings en die Jeppestownse Strewersvereniging gehad, wat reeds in 1898 gestig is.
Rachel Kimsey
Rachel Kimsey (gebore 28 Augustus 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Young and the Restless (1973) en Justice League Action (2016).
Interster
Interster is 'n twee-seisoen wetenskapsfiksie marionet televisiereeks gemik op kinders en was vertoon in Suid-Afrika gedurende die vroeë 1980's. Die reeks is vergelykbaar met Thunderbirds, wat voorheen gebeeldsend is in Suid-Afrika in Afrikaans onder die titel Redding Internasionaal.
Papiervliegtuig
duimnael|Diagram vir die vou van 'n tradisionele papiervliegtuig.
'n Papiervliegtuig is 'n speelvliegtuig wat van papier gemaak is. Dit is moontlik een van die mees algemene vorms van aërogamie, 'n tak van origamie (die Japannese papiervoukuns). In Japannees word dit 紙飛行機 (kami hikoki; kami=papier, hikoki=vliegtuig) genoem.
Geskiedenies
duimnael|Vlieërs is deur die [[China|Chinese gebruik om 'gematreialiseerde' voorwerpe in die lug te vlieg.]]
Volgens oorlewering dateer die gebruik van papier om speelgoed te maak 2000 jaar terug, in China, waar vlieërvlieg 'n gewilde vorm van vermaak was. Alhoewel dié as voorganger van die moderne papiervliegtuig beskou kan word, is niemand seker presies waar die uitvinding gemaak is nie; ontwerpe vir spoed, stygkrag (lift) en mode het oor die jare verbeter.
Daar word beweer dat die vroegste bevestigde datum vir die maak van 'n papier vliegtuig 1909 is. Die algemeen aanvaarde weergawe is egter twee dekades later in 1930 deur Jack Northrop (Medestigter van Lockheed Corporation). Northrop het papiervliegtuie gemaak as eksperimente sodat hy idees vir regte vliegtuie kon uitvind.
Tradisioneel
Hierdie tipe papiervliegtuig word in slegs ses stappe gevou (volgens die 'korrekte prosedure'), maar kan in vyf stappe voltooi word as die vougids, wat met die vouery help deur die papier in twee te vou, uitgelaat word. 'n Reghoekige vel papier van A3-, A4- of briefgrootte (verkieslik A4) word gebruik.
Instruksies
Die persoon wat die vouery doen word hierna in die instruksies die "vouer" genoem.
Aërodinamika
duimnael|Die B-2 Spirit word deur Blackburn gebruik as 'n voorbeeld van 'n stabiele vliegtuig.
Alhoewel die DC-03 model vlerke het, stem die Guinness wêreldrekordhouer Ken Blackburn nie saam met die besluit om 'n stert aan die papiervliegtuig te sit nie. Sy verduideliking van papiervliegtuig aërodinamika op sy webwerf noem dat die stert nie nodig is nie. Hy gebruik 'n regte Northrop Grumman B-2 Spirit flying wing bomwerper as voorbeeld, en maak die stelling dat die gewig langs die vlerk meer gewig na die voorkant bring en daardeur die vliegtuig meer stabiel maak.
Edmond Hui het 'n 'Stealth Bomber'-agtige papiervliegtuig, genaamd die Paperang (http://paperang.com) in 1977 onafhanklik uitgevind, gebaseer op hangvlieër aërodinamika. Dit het ongewoon vir papiervliegtuie, beheerbare 'airfoil' dele, hoë aspekverhouding vlerke, en 'n konstruksie metode ontwerp om die bouer elke aspek van die vorm, te laat varieer. Dit was die onderwerp van 'n boek, Amazing Paper Airplanes in 1987, en 'n aantal koerantberigte in 1992. Dit is ontoelaatbaar in meeste papiervliegtuigkompetisies as gevolg van die gebruik van 'n krammetjie, maar dit het uitsonderlike hoë sweefvermoë en oortref sweefverhoudings van 12 tot 1 met goeie stabilitiet.
Alhoewel die algemene beskouing is dat ligter vliegtuie verder vlieg as swaarderes, word dit as onwaar beskou deur Blackburn. Blackburn se baanbreker 20 jaar oue papiervliegtuig (Instructions ) is gebaseer op sy teorie dat die beste vliegtuie kort vlerke het en "swaar" is op die lanseerpuntfase waar die gooier die vliegtuig in die lug gooi. Langer vlerke en 'n "ligter" gewig sou die vliegtuig toelaat om beter vliegtye te bereik maar dit kan nie hard in die lug in gegooi word nie. Volgens Blackburn: "Vir maksimum hoogte en vir 'n goeie oorgang na sweefvlug, moet die gooi binne 10 grade van die vertikaal wees" — wat wys dat 'n spoed van ten minste 60 myl per uur (ongeveer 100 kilometer per huur) die spoed is wat benodig word om die papiervliegtuig suksesvol te gooi.
Wêreldrekord
Daar was oor die jare baie pogings om die perke vir die gooi van 'n papiervliegtuig vir die langste tyd in die lug te breek. Ken Blackburn het die Guinness wêreldrekord vir 13 jaar (1983–1996) gehou en het die rekord op 8 Oktober 1998 herower deur sy papiervliegtuig vir 27,6 sekondes (binnenshuis) in die lug te hou. Dit is deur Guinness amptenare en 'n CNN verslag bevestig. Die papiervliegtuig wat Blackburn gebruik het in die rekordaanslag was 'n papiervliegtuig wat in die sweeftuig-kategorie geklassifiseer kan word.
Barry Atwater
Barry Atwater (16 Mei 1918 – 24 Mei 1978) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse One Step Beyond (1959), Voyage to the Bottom of the Sea (1964), Star Trek (1966), en Police Story (1973).
Jan Murray
Jan Murray (4 Oktober 1916 – 2 Julie 2006) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Thunder Alley (1967) en History of the World: Part I (1981), en in die televisiereekse The Joey Bishop Show (1961) en The Fall Guy (1981).
Ivo Dawson
Ivo Dawson (13 Oktober 1879 – 7 Maart 1934) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Truth About Husbands (1920), The Great Adventure (1921), The Green Caravan (1922), en After the Verdict (1929).
NG gemeente Kemptonpark-Oos
duimnael|regs|170px|Ds. T.J. van Rooyen was Kemptonpark-Oos se eerste predikant.
Die NG gemeente Kemptonpark-Oos is die tweede oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Oos-Randse stad Kempton Park.
Besoek vandag die se webblad NGKPO hier.
Stigting
Die gemeente is op 3 Mei 1949 gestig en het bestaan uit die buitewyke van twee moedergemeentes, Benoni-Noord en Kempton Park. Dit was uniek, deurdat dit uitsluitlik uit landbouhoewes van 1,5 tot 5 morg groot bestaan het. So 'n omgewing het probleme en kenmerke eie aan homself gehad. Die bevolking het hoofsaaklik uit ambagsmanne bestaan wat werksaam was op verskeie plekke op die Rand, en daar was hoogstens vyf persone wat van hulle stukkie grond vir hul lewensbestaan afhanklik was.
Beginjare
Die eerste beroep is eers ses maande ná afstigting uitgebring en het ds. T.J. van Rooyen, voorheen van Nigel, die beroep hierheen aangeneem. Gedurende die laaste naweek van November 1949 is hy ontvang en bevestig. Die gemeente het nie 'n eie toringkerk gehad nie, maar wel 'n saalkerk en twee kerksale. Deur die koop en herbou van 'n appelpakhuis wat sentraal geleë was, het hulle 'n saalkerkie van sitplek vir sowat 400 aanbidders bekom, en 'n kerksaal met sitplek vir ongeveer 300. Meermale is kerkgeboue verkoop en vir pakdoeleindes gebruik, maar hier is pakhuis gekoop en tot 'n geestelike en sosiale herberg herskep.
Aloe suarezensis
Aloe suarezensis is 'n aalwyn wat endemies aan die eiland Madagaskar is waar dit in die noorde voorkom.
NG gemeente Kemptonpark-Oos
NGKPO vandag
Die NG Kempton Park Oos Gemeente is vandag groter as ooit te vore. Daar is reeds deur die jare twee pastorieë gebou deur die kerk. Die hoof pastorie is na die 2000s in 'n satelliet huis verander, wat om en by 10 kinders huiswes met twee huis ouers.
In Julie maand van 2019 het 1517 mense fisies na die woord kom luister by die NGKPO. Daar word ook preke deur middel van CDs en 'n webblad versprei. Aan die begin van 2019 was daar 8 preke per dag afgelaai, versprei oor 12 maande. Wêreldwyd skakel mense in en luister na hierdie kerk se bediening.
Motordryfuitleg
In motorontwerp, beskryf die term motordryfuitleg die posisie waar 'n sekere voertuig se enjin, ratkas en dryfwiele hul bevind. Baie verskillende kombinasies van die enjinplek en aangedrewe wiele kom in die praktyk voor, en die plek van elk is afhanklik van die toepassing waarvoor die voertuig gebruik gaan word. Faktore wat die ontwerpkeuse beïnvloed sluit in: koste, kompleksiteit, betroubaarheid, verpakking (ligging en grootte van die passasierskompartement en kattebak), massaverspreiding, en verkose hanteringseienskappe van die voertuig.
Uitlegte kan basies in twee kategorieë verdeel word: voor- of agterwielaandrywing. Viertrekvoertuie kan eienskappe van altwéé hierdie aanneem, afhangend van hoe die krag na die wiele versprei word.
Agterwielaandrywing
By agterwielaandrywing is die enjin tipies aan die voorkant van die voertuig en die dryfwiele agter geplaas, 'n opset bekend as 'n VA-uitleg. 'n Voorste midenjin-, agtermiddelenjin- of agterenjinuitleg kan ook gebruik word. Dit was die tradisionele motordryfuitleg vir die meeste voertuie tot in die 1970-80s.
Byna alle motorfietse en fietse gebruik agterwielaandrywing, hetsy deur 'n dryfas, ketting of band; aangesien die voorwiel ook as stuur moet dien, en dit baie moeilik en omslagtig sou wees om 'n draaimeganisme aan 'n voordryfwiel te plaas.
Voorwielaandrywing
Voorwieldryfuitlegte is dié waarin die voorwiele die voertuig aandryf. Die gewildste uitleg wat deesdae in motors gebruik word, is die voorenjin, voorwielaandrywing (VV-uitleg), met die enjin voor die vooras en die dryfkrag wat alles na die voorwiele gevoer word. Hierdie uitleg word tipies gekies vir sy kompaktheid; aangesien die enjin en dryfwiele aan dieselfde ent van die voertuig is, is daar geen nodigheid vir 'n sentrale tonnel (onderdeur die passasierskompartement) om 'n dryfas tussen die enjin en die dryfwiele te akkommodeer nie.
Omrede die stuurwiele ook die dryfwiele is, word VV-uitlegmotors in die algemeen as beter beskou as VA-motors (voorenjin, agterwieldryfuitleg) in toestande soos sneeu, modder, of nat teer. Die massa (gewig) van die enjin oor die dryfwiele verbeter ook die voertuig se greep in sulke omstandighede. Maar kragtige motors gebruik selde die VV-uitleg omrede gewigsverskuiwing tydens harde versnelling die massa op die voorwiele en dus hul vastrap verminder, en die wringkrag wat aangewend kan word beperk. Elektroniese vastrapbeheer kan wieltol vermy, maar skakel ook die voordeel van ekstra wringkrag/krag uit.
'n Dwarsgemonteerde enjin (ook bekend as 'n "oos-wes") word algemeen gebruik in VV-uitlegte, in teenstelling met die VA wat 'n langsgeplaasde enjin gebruik. Die VV-uitleg beperk ook die grootte van die enjin wat in moderne enjinkompartemente gepas kan word, en VV-konfigurasies het gewoonlik 'n inlynviersilinder of V6-enjin, terwyl langer enjins soos 'n inlynsessilinder en 90° V8 selde sal pas. Dit is nog 'n rede waarom luukse/sportmotors die VV-uitleg vermy. Uitsonderings bestaan ook, soos die Volvo S80 (FWD/4WD) wat gebruik maak van 'n dwarsgemonteerde inlyn-6 of V8-enjin, en die Ford Taurus, wat beskikbaar is met 'n 60° V8 en allewielaandrywing.
Frank Lammers
Frank Lammers (gebore 10 April 1972) is 'n Nederlandse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Night Run (2006), Black Book (2006), As If I'm Crazy (2016), en D-Railed (2018).
Johnny Murray (stemakteur)
Johnny Murray is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Twenty Million Sweethearts (1934).
Roy Atwell
Roy Atwell (2 Mei 1878 – 6 Februarie 1962) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Here Comes the Bride (1919), Grand Larceny (1922), Souls for Sale (1923), en The Fleet's In (1942).
David Strathairn
David Strathairn (gebore 26 Januarie 1949) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Eight Men Out (1988), Sneakers (1992), en Good Night, and Good Luck. (2005).
Aja Naomi King
Aja Naomi King (gebore 11 Januarie 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Four (2012) en The Birth of a Nation (2016), en in die televisiereekse Emily Owens M.D. (2012) en How to Get Away with Murder (2014).
Les Dawson
Les Dawson (2 Februarie 1931 – 10 Junie 1993) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Loner (1975) en Demob (1993).
15 Maart
15 Maart is die 74ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (75ste in ’n skrikkeljaar). Daar is nog 291 dae in die jaar. Tot in die jaar 153 v.C. het die Romeinse jaar op 15 Maart begin, waarop nog steeds die maandname September, Oktober, November en Desember dui.
Kleinblaarsaffraan
Die Kleinblaarsaffraan (Elaeodendron zeyheri) is 'n middelgroot boom wat voorkom in hoogliggende woude vanaf die Wes-Kaap tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die boom bekend as die Small leaved saffronwood. Die donkergroen blare is gewoonlik teenoorstaande gerangskik. Elke blaar het meestal wyd gespasieerde vlak tande langs sy rand. Die hout is rooi maar die binnebas en wortels is diep geel.
Die spesie word ook as sinoniem met die Kokoboom beskou.
Aloe subacutissima
Aloe subacutissima is 'n aalwyn wat endemies aan sentraal Madagaskar is.
Cleopatra se Naald
Cleopatra se Naald is een van drie antieke, meer as 3 000 jaar oue Egiptiese gedenknaalde (obeliske). Een staan op die Victoria Embankment in Londen, een op die Place de la Concorde in Frankryk en die derde een in Central Park in New York. Die gedenknaalde is in die 19e eeu opgerig nadat dit deur Egipte aan hierdie stede geskenk is.
Die obeliske is van rooi graniet gemaak en van hiërogliewe voorsien. Hoewel die naam voorstel dat dit met die ryk van Cleopatra VII te make het, is die obeliske oorspronklik al in 1450 v.C. in opdrag van Toetmoses III opgerig. Aanvanklik het dit in Heliopolis gestaan.
Death Valley
Die Death Valley, in Afrikaans ook bekend as Doodsvallei, is 'n depressie en geleë in die oostelike Inyo County, Kalifornië, en strek noordweswaarts. Dit is 80 km oos van die Sierra Nevada en 10 km tot 56 km vanaf die Nevada-grenslyn. Die vallei is ongeveer 208 km lank, 10 tot 22 km wyd en die laagste punt by Badwater is 86 m onder seevlak. Interessant genoeg is Mount Whitney, die hoogste punt in die Verenigde State (uitgesonder Alaska) slegs sowat 120 km wesnoordwes van die laagste punt in die Death Valley.
Klimaat
Death Valley het 'n subtropiese, warm woestynklimaat (Köppen: BWh), met lang, uiters warm somers; kort, gematigde winters; en min reënval.
Saul
Saul was die 1ste koning van Israel en het waarskynlik 12 jaar regeer. Die lengte van sy regeringstydperk is egter onseker omdat dit nêrens in die Bybel presies aandui word nie.
Death Valley
Klimaat
Die vallei is uiters droog, want dit lê in die reënskadu van vier groot bergreekse (insluitend die Sierra Nevada en Panamint-reeks). Vog wat vanaf die Stille Oseaan na die binneland beweeg, moet ooswaarts oor die berge beweeg om Death Valley te bereik; namate lugmassas deur elke reeks opwaarts gedwing word, koel hulle af en vog kondenseer, om as reën of sneeu op die westelike hange te val. Wanneer die lugmassas Death Valley bereik, is die meeste van die vog in die lug reeds verlore en is daar dus min oor om as neerslag te val.
Saul
In 1 Samuel 13:1 word gesê "Saul het al 'n jaar of twee as koning oor Israel geregeer". In Handelinge 13:21 sê Paulus dat Saul 40 jaar geregeer het.
Death Valley
Klimaat
Erge hitte en droogte dra by tot voortdurende droogteagtige toestande in Death Valley en verhoed dat baie wolkvorming deur die grense van die vallei beweeg, waar neerslag dikwels in die vorm van 'n virga is. Die diepte en vorm van Death Valley beïnvloed sy klimaat sterk. Die vallei is 'n lang, smal kom wat onder seevlak daal en ommuur word deur hoë, steil bergreekse. Die helder, droë lug en yl plantbedekking laat sonlig die woestynoppervlak verhit. Somer nagte bied min verligting: oornag laagtepunte kan net in die 82 tot 98 ° F (28 tot 37 ° C) reeks daal. Bewegende massas oorverhitte lug waai deur die vallei, wat uiters hoë omgewingstemperature skep.
Saul
Isboset was sy seun.
Death Valley
Klimaat
Die warmste lugtemperatuur wat nog ooit in Death Valley aangeteken is, was 56.7 °C, op 10 Julie 1913, by Greenland Ranch (nou Furnace Creek), wat, vanaf 2022, die hoogste atmosferiese temperatuur is wat nog ooit aangeteken is op die aarde se oppervlak ('n Verslag van 'n temperatuur van 58 °C  in Libië in 1922 is later as onakkuraat bepaal. Tydens die hittegolf wat die hoogtepunt bereik het met daardie rekord, het vyf opeenvolgende dae 54 °C of hoër. Sommige moderne meteoroloë betwis nou die akkuraatheid van die 1913-temperatuurmeting Op 30 Junie 2013 is 'n geverifieerde temperatuur van 54,0 °C aangeteken en is gekoppel aan Mitribah, Koeweit, vir die warmste betroubaar gemete lugtemperatuur wat nog ooit op aarde aangeteken is.  'n Temperatuur van 54.4 °C is op 16 Augustus 2020 by die Furnace Creek-weerstasie aangeteken, maar is nog nie amptelik geverifieer nie. Die vallei het weer daardie temperatuur op 9 Julie 2021 aangeteken  Die laagste temperatuur van die vallei, wat op 2 Januarie 1913 by Greenland Ranch aangeteken is, was −9 °C.
Saul
Verwysings in die Bybel
1 Samuel 13: 1, Handelinge 13: 21
Death Valley
Klimaat
Die hoogste oppervlaktemperatuur wat nog ooit in Death Valley aangeteken is, was 93.9 °C, op 15 Julie 1972, by Furnace Creek, wat die hoogste grondoppervlaktemperatuur is wat nog ooit op aarde aangeteken is, asook die enigste aangetekende oppervlaktemperatuur van bo 200 °F (93,3 °C). Die grootste aantal opeenvolgende dae met 'n maksimum temperatuur van ten minste 38 °C was 154, in die somer van 2001. Die somer van 1996 het 40 dae oor 49 °C, en 105 dae gehad meer as 43 °C. Die somer van 1917 het 52 dae gehad toe die temperatuur 49 °C of hoër bereik het, 43 van hulle opeenvolgend.
Die hoogste oornag- of lae temperatuur wat in Death Valley aangeteken is, is 43 °C, aangeteken op 5 Julie 1918. Hierdie meting word egter betwis; 'n rekordhoogte laagtepunt van 42 °C op 12 Julie 2012, word as betroubaar beskou. Dit is een van die hoogste meetings wat nog ooit aangeteken is. Ook op 12 Julie 2012 was die gemiddelde 24-uur temperatuur wat by Death Valley aangeteken is 47.5 °C, wat dit die wêreld se warmste 24-uur temperatuur op rekord maak.
Vier groot bergreekse lê tussen Death Valley en die see, elkeen dra by tot 'n toenemend droër reënskadu-effek, en in 1929, 1953 en 1989 is geen reën vir die hele jaar aangeteken nie. Die tydperk van 1931 tot 1934 was die droogste stuk op rekord, met slegs 16 mm reën oor 'n tydperk van 40 maande Die gemiddelde jaarlikse neerslag in Death Valley is 60 mm, terwyl die Greenland Ranch-stasie gemiddeld 40 mm was. Die natste maand op rekord is Januarie 1995, toe 66 mm by Death Valley geval het. Die natste tydperk op rekord was middel 2004 tot middel 2005, waarin byna 150 mm reën in totaal geval het, wat gelei het tot kortstondige mere in die vallei en die streek en baie veldblomme. Sneeu met ophoping is eers in Januarie 1922 aangeteken, terwyl verspreide vlokkies by ander geleenthede aangeteken is.
Omar Bongo
El Hadj Omar Bongo Ondimba (gebore Albert-Bernard Bongo; 30 Desember 1935 - 8 Junie 2009) was 'n Gaboense politikus wat 42 jaar lank president van Gaboen was, vanaf 1967 tot sy dood in 2009.
Omar Bongo is in die 1960's bevorder tot sleutelposisies as jong amptenaar onder die eerste president van Gaboen, Léon M'ba, voordat hy tot vise-president verkies is in 1966. In 1967 volg hy M'ba op na die dood van laasgenoemde om die tweede president van Gaboen te word.
Bongo was die leier van die eenparty-regime van die Gaboense Demokratiese Party (PDG) tot 1990, toe hy, met openbare druk, gedwing is om veelpartypolitiek in Gaboen in te voer. Sy politieke voortbestaan ondanks hewige teenkanting teen sy heerskappy in die vroeë negentigerjare blyk weer te spruit uit die konsolidasie van mag deur die meeste van die belangrikste opposisieleiers destyds na sy kant te bring.
Die presidensiële verkiesing in 1993 was uiters kontroversieel, maar eindig met sy herverkiesing en die daaropvolgende verkiesings van 1998 en 2005. Sy onderskeie parlementêre meerderhede het toegeneem en die opposisie het met elke daaropvolgende verkiesing verswak. Nadat die Kubaanse president Fidel Castro in Februarie 2008 uitgetree het, het Bongo die wêreld se langsdienende nie-koninklike leier geword.
Daar word gekritiseer dat Bongo eintlik vir homself, sy familie en plaaslike elite gewerk het, en nie vir Gaboen en sy mense nie. Die Franse groen politikus Eva Joly het byvoorbeeld beweer dat Gaboen gedurende Bongo se lang bewind, ondanks die olie-geleide BBP per capita-groei tot een van die hoogste vlakke in Afrika, slegs 5 km se snelweë per jaar gebou het en steeds een van die wêreld se hoogste kindersterftesyfers gehad het teen sy dood in 2009.
Na Bongo se dood in Junie 2009, is sy seun Ali Bongo - wat lank deur sy vader die belangrikste ministeriële verantwoordelikhede opgedra is - verkies om hom in Augustus 2009 op te volg.
Ken Murray (vermaker)
Ken Murray (14 Julie 1903 – 12 Oktober 1988) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bill and Coo (1948), The Man Who Shot Liberty Valance (1962), en Follow Me, Boys! (1966), en in die televisiereeks The Forsaken Westerns (2017).
Erica manipuliflora
Erica manipuliflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan Albanië, Egeïese eilande, Griekeland, Italië, Joego-Slawië, Kreta, Libanon, Siprus, Sirië, Sisilië en Turkye.
Raymond Thiry
Raymond Thiry (gebore 29 September 1959) is 'n Nederlandse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Winter in Wartime (2008), Wolf (2013), The Paradise Suite (2015), en The Resistance Banker (2018).
Newton (eenheid)
Newton is 'n SI afgeleide eenheid van krag (vektor). Dit is vernoem na sir Isaac Newton.
Definisie
'n Newton is die hoeveelheid krag wat nodig is om 'n massa van een kilogram teen 'n tempo van een meter per sekonde kwadraat te versnel.
of
Emilio De Bono
Emilio De Bono (19 Maart 1866 - 11 Januarie 1944) was 'n Italiaanse generaal, fascistiese aktivis, veldmaarskalk en lid van die Fascistiese Groot Raad (Gran Consiglio del Fascismo). De Bono het in die Italies-Turkse oorlog, die Eerste Wêreldoorlog en die Tweede Italies-Ethiopiese oorlog geveg.