cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Chicoutimi
Op 1 Januarie 2002 is Chicoutimi met Jonquière en ander stede saamgesmelt tot die nuwe stad Saguenay.
Jennifer Dundas
Jennifer Dundas (gebore 14 Januarie 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The First Wives Club (1996), Changing Lanes (2002), en The Post (2017), en in die televisiereeks American Playhouse (1981).
Phoenix-dwergsterrestelsel
Die Phoenix-dwergsterrestelsel of PGC 6830 is ’n onreëlmatige satellietstelsel van die Melkweg in die sterrebeeld Feniks. Dit is in 1976 deur Hans-Emil Schuster en Richard Martin West ontdek en aanvanklik aangesien vir ’n bolvormige sterreswerm. Dit is tans sowat 1,44 miljoen ligjare van die Son af.
Wildelukwart
Die wildelukwart (Oxyanthus speciosus) is 'n klein boom wat groei onder die kruin van die woud en kom in Suid-Afrika voor vanaf Port St. Johns noordwaarts langs die kus tot in die Lebomboberge en ook langs die Limpoporivier. Dit is ook inheems in Angola, Benin, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ethiopië, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Golf van Guinee-eilande, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Liberië, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan, Tanzanië, Togo, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Phoenix-dwergsterrestelsel
Eienskappe
Die Phoenix-dwerg het jong sterre in die middel wat in ’n oos-wes-rigting loop en ouer sterre buite wat noord-suid loop. Dit lyk of die sentrale gebied se tempo van stervorming nog altyd redelik konstant gebly het. In 1999 het St-Germain en ander ’n H I-gebied van sowat 105 sonmassas net wes van Phoenix ontdek wat fisiek gebonde aan die sterrestelsel kan wees as bewys kan word dat hul radiale snelheid dieselfde is.
Wildelukwart
Die spesie het vier subspesies:
Merrin Dungey
Merrin Dungey (gebore 6 Augustus 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Deep Impact (1998) en CHIPS (2017), en in die televisiereekse The King of Queens (1998) en Alias (2001).
Juleen Compton
Juleen Compton is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Stranded (1965) en The Plastic Dome of Norma Jean (1966).
Adolessensie
Adolessensie is ’n oorgangstadium in die menslike fisieke en sielkundige ontwikkeling wat duur van puberteit tot meerderjarigheid. Vir ’n seun is dit gemiddeld van 14 tot 21 jaar en vir ’n meisie van 12 tot 21 jaar. Adolessensie word gewoonlik vereenselwig met die tienerjare,  maar die fisieke, sielkundige en kulturele uitdrukking daarvan kan vroeër of later wees. Puberteit begin deesdae eerder al voor adolessensie, veral by meisies. Fisieke groei (veral in mans) en kognitiewe ontwikkeling kan voortduur tot in die vroeë 20's. Ouderdom is dus net ’n rowwe aanduiding van adolessensie en dit is vir geleerdes moeilik om oor ’n presiese definisie ooreen te kom.
thumb|240px|links|Twee adolessente luister na [[musiek.]] ’n Deeglike begrip van adolessensie in die gemeenskap hang af van inligting uit verskillende perspektiewe, insluitende sielkunde, biologie, geskiedenis, sosiologie, opvoeding en antropologie. In al dié perspektiewe word adolessensie beskou as ’n oorgangstydperk tussen die kinderjare en volwassenheid, en die kulturele doel daarvan is om kinders voor te berei op grootmensrolle. Dit is ’n tydperk wat verskeie oorgange behels: in opleiding, indiensneming en werkloosheid, asook oorgange van een lewenstadium tot ’n ander.
Die einde van adolessensie en die begin van volwassenheid verskil van land tot land. Selfs binne ’n sekere staat, nasie of kultuur kan ouderdomme verskil waarop ’n individu as volwasse genoeg beskou word dat die gemeenskap sekere voorregte en verantwoordelikhede aan hom of haar toevertrou. Dit sluit in die bestuur van ’n motor, wettige seksuele verhoudings, diens in die weermag, die koop en drink van alkohol en tabak, stemreg, die huwelik en geregtelike verantwoordbaarheid.
In die bestudering van adolessente ontwikkeling kan dié tydperk biologies gedefinieer word, as die fisieke oorgang wat gekenmerk word deur puberteit en die einde van fisieke groei; kognitief, as veranderings in die vermoë om abstrak en veelvlakkig te dink; of sosiaal, as ’n tydperk van voorbereiding op grootmensrolle. Groot puberteits- en biologiese veranderings sluit in veranderings aan die geslagsorgane, lengte, gewig en massa, asook in breinontwikkeling en -organisasie. Kognitiewe voordele sluit in beide ’n toename in kennis en die vermoë om abstrak te dink en doeltreffender te redeneer. Die bestudering van adolessente ontwikkeling behels dikwels interdissiplinêre samewerking. Navorsers in neurowetenskap kan fokus op veranderings in breinstruktuur en die uitwerking daarvan op sosiale verhoudings. Sosioloë kan aandag skenk aan die aannleer van sosiale rolle en hoe dit van kultuur tot kultuur verskil. Ontwikkelingsielkundiges kan fokus op veranderings in verhoudings met ouers en tydgenote as ’n funksie van skoolstruktuur en puberteitstatus. Sommige wetenskaplikes het al die universaliteit van adolessensie as ’n ontwikkelingsfase bevraagteken. Hulle meen eienskappe wat gewoonlik as tipies van adolessente beskou word, is nie werklik inherent aan die tienerjare nie.
Puberteit in die algemeen
thumb|200px|Die bolyf van ’n tienerseun. Die struktuur het verander en begin lyk soos dié van ’n volwassene. Puberteit is ’n tydperk van verskeie jare waarin vinnige fisieke groei en sielkundige veranderings plaasvind wat tot seksuele rypheid lei. Die gemiddelde begin van puberteit is 11 jaar vir meisies en 12 jaar vir seuns. Elke mens se individuele tydskaal vir puberteit word hoofsaaklik deur oorerflikheid bepaal, hoewel omgewingsfaktore soos dieet en oefening ook ’n invloed het. Dié faktore kan lei tot vroeë of laat puberteit.
Van die belangrikste dele van puberteitsontwikkeling behels spesifieke fisieke veranderings in ’n individu se lengte, gewig, liggaamsamestelling, bloedsomloop- en asemhalingstelsel. Dié veranderings word hoofsaaklik deur hormonale aktiwiteit bewerkstellig. Hormone vervul ’n organisatoriese rol, deur die liggaam te beïnvloed om op ’n sekere manier op te tree sodra puberteit begin, en ’n aktiewe rol, wat te doen het met veranderings in hormone gedurende adolessensie wat die sneller is vir gedrags- en fisieke veranderings.
Puberteit begin met ’n toename in hormoonvervaardiging, wat weer ’n paar fisieke veranderings teweegbring. Dit word gekenmerk deur die verskyning of ontwikkeling van die sekondêre geslagseienskappe (byvoorbeeld ’n dieper stem en groter adamsappel by seuns en die ontwikkeling van borste en ronder heupe by meisies). Die geslagskliere (testikels en eierstokke) word ook geaktiveer en laat hulle groei en ontwikkel. Dié kliere begin nou ’n massavervaardiging van hormone: onderskeidelik testosteroon en estrogeen. Die hormoonvervaardiging neem geleidelik toe totdat seksuele rypheid bereik word.
Meisies voltooi gewoonlik teen 15 tot 17 jaar hulle volle fisieke ontwikkeling, terwyl dit by seuns op sowat 16 tot 17 jaar gebeur. Meisies bereik voortplantingsrypheid sowat vier jaar ná die eerste fisieke tekens van puberteit. Daarteenoor ontwikkel seuns stadiger, maar hulle groei vir tot ses jaar ná die eerste sigbare tekens.
Kamisool
'n Kamisool is 'n moulose onderkledingstuk vir vroue, gewoonlik die uitbreiding van die middellyf. Die kamisool word gewoonlik van satyn, nylon of katoen gemaak.
Adolessensie
Puberteit in die algemeen
thumb|center|900px|’n Benaderde voorstelling van die ontwikkelingstydperk in die kinderjare en vroeë volwasse jare. Adolessensie is boaan in rooi gemerk.
Kamisool
Historiese definisie
Histories verwys kamisool na baadjies van verskillende soorte, insluitend oorhemde (gedra onder 'n doublet of buustelyfie), vroue se négligées, en die moue van baadjies gedra deur mans.
Adolessensie
Geslagseienskappe
Primêre geslagseienskappe is dié wat regstreeks met die seksorgane verband hou. By mans is die eerste fases van puberteit die groei van die testikels en skrotum, gevolg deur die groei van die penis. Terselfdertyd ontwikkel ander dele, soos die prostaat. Die eerste ejakulasie van seminale vloeistof kom gewoonlik voor sowat ’n jaar nadat die penis begin groei het, maar dit word dikwels deur kultuur eerder as biologie bepaal, want by baie seuns geskied die eerste ejakulasie tydens masturbasie.
Kamisool
Moderne gebruik
In die moderne gebruik is 'n kamisool of cami 'n lospassende moulose damesstuk wat betrekking het op die boonste deel van die liggaam, maar korter is as 'n chemise. 'n Kamisool strek normaalweg tot by die middellyf, maar is soms geknip om die middellyf bloot te stel, of uitgebrei om die hele bekkenstreek te bedek. 'n Kamisool word van ligte materiaal vervaardig, algemeen is dit katoen-gebaseerde, soms satyn of sy, of rekbare materiaal soos lycra, nylon, of spandex.
Adolessensie
Geslagseienskappe
By meisies hou veranderings in primêre eienskappe verband met die groei van die baarmoeder, vagina en ander dele van die voortplantingstelsel. Menarg is ’n redelik laat ontwikkeling wat op ’n lang reeks hormonale veranderings volg.
Kamisool
Moderne gebruik
'n Kamisool het gewoonlik dun "spaghettibande" en kan gedra word oor 'n bra of sonder een. Sedert 1989 kom 'n paar bloese met 'n ingeboude onderdraadbra of ander ondersteuning wat die behoefte na 'n bra uitskakel vir diegene wat verkies om nie een te dra nie. Sedert die vroeë-2000's word kamisole ook gebruik as bo-drag.
Adolessensie
In die brein
Die menslike brein is nog nie ten volle ontwikkel teen die tyd dat iemand puberteit bereik nie. Tussen 10 en 25 jaar ondergaan die brein veranderings wat belangrike implikasies vir gedrag inhou. Die brein het 90% van sy volwasse grootte bereik teen die tyd dat ’n kind ses jaar oud is. Die brein groei dus nie baie gedurende adolessensie nie, maar voue in die brein raak ingewikkelder tot in die laat tienerjare. Die grootste veranderings in die voue in dié tyd is in die dele van die korteks wat kognitiewe en emosionele inligting verwerk.
Kamisool
Moderne gebruik
'n Verskeidenheid van moulose drag wat die draer se lyf kan vorm is van die kamisool afgelei, en bied medium beheer van die bors, heupe en/of die buik. So is die beheerkamisool die mees gemaklike vorm van onderklere, wat die bolyf van bo die bors tot op of onder die middellyf ondersteun. Hulle lyk soortgelyk aan styfpassende katoen- of syhemde, maar die bande is gewoonlik groter, die some langer, en die rekbare, blink stof bied 'n gladde tekstuur.
Adolessensie
In die brein
thumb|links|200px|Portret van 'n jong meisie, deur Aleksei Harlamof (1840-1925). Gedurende adolessensie neem die hoeveelheid witstof in die brein lineêr toe, terwyl die hoeveelheid grysstof ’n omgekeerde U-patroon volg. Onnodige senuverbindings in die brein word verwyder en die hoeveelheid grysstof neem af. Dit beteken egter nie die brein verloor funksionaliteit nie; dit word net doeltreffender vanweë die isolering van die aksons en die vermindering van ongebruikte bane.
Bra
'n Bra, kortweg vir brasserie (ook in Afrikaans bekend as 'n buustelyfie), is 'n vormpas onderlyfband ontwerp om die draer se borste te ondersteun of te bedek. Swemdrag, hemde, en ruglose rokke kan ook ontwerp word met ingeboude borsondersteuning.
Adolessensie
In die brein
Die eerste dele van die brein wat gestroomlyn word, is dié wat by die primêre funksies betrokke is, soos motoriese en sensoriese gebiede. Die dele van die brein wat by ingewikkelder prosesse betrokke is, verloor later stof. Dit sluit die laterale en prefrontale korteks in. Die ontwikkelings in die brein bring beter besluitneming en kognitiewe beheer mee, asook doeltreffender inligtingsprosessering, bepaling van risiko's en belonings, en impulsbeheer.
Bra
Ontwerp en produksie
Die meeste bra's bestaan uit 'n band om die borskas onder die borste, twee bekers waarin die borste pas en twee skouerbandjies. Bra's is komplekse kledingstukke wat van baie dele vervaardig word. 'n Tipiese bra bestaan uit twintig tot vyftig meestal klein dele, dikwels van verskillende materiale gemaak. Boonop moet die struktuur en die nate baie robuus wees en die bra, wat direk op die vel gedra word, moet gemaklik voel.
Pisces I-dwergsterrestelsel
Die Pisces I-dwergsterrestelsel is ’n groep sterre in die Melkweg se halo wat ’n sferoïdale dwergsterrestelsel kan wees wat verbrokkel het. Dit is in die sterrebeeld Visse (Pisces) en is in 2009 ontdek toe die verspreiding van RR Lyrae-sterre bestudeer is in data van die Sloan- Digitale Lugopname.
Bra
Onderdele en materiale
Oorspronklik is linne, katoen en lapdoek gebruik vir die vervaardiging van bras, met verborge stikwerk aanmekaar toegewerk. Deesdae word bras vervaardig uit dosyne stowwe, waaronder Tricot, elastaan, lateks, mikrovesel, satyn, Jacquard, skuim, gaas en kant. Vulsels of pads van skuim, silikoon of lugsakkies word soms in die bekers geplaas. Die meerderheid van die bra's is ook toegerus met vlegsels of ribbes op die ondersteuningstukke.
Pisces I-dwergsterrestelsel
Pisces I is sowat 260 000 ligjare van die Son af en beweeg na die Son teen ’n snelheid van sowat 75 km/s. Dit is een van die dofste satelliete van die Melkweg. Sy massa is na raming minstens 105 sonmassas. Dit het egter ’n deursnee van ’n paar grade en kan in ’n oorgangsfase tussen ’n gebonde en heeltemal ongebonde stelsel wees. Daar kan ook ’n band wees tussen Pisces I en die Magellaanse Stroom.
Corallistes
Corallistes is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Bra
Onderdele en materiale
Die halfronde hakies is ingebed in die stof langs die onderkant van die bekers. Produsente gebruik metaal, plastiek of hars vir die ribbes met draadjies. Die meeste bra's het 'n agtersluiting met hakies en ogies, hoewel daar ook modelle met voorste sluiting is. Sommige sportbra's en bralette het geen sluiting nie, maar is elasties genoeg om oor die kop en borste getrek te word.
Corallistes
Spesies
Nieaanvaarde spesies:
Bra
Bragroottes
Die meeste bra's kom in 36 groottes; die standaarde en metodes van meting wissel wyd. Tot 85 persent van vroue dra die verkeerde grootte bra.
NG gemeente Napier
Die gemeente is op 26 Januarie 1848 gestig, maar reeds sedert 1838 is verskeie pogings aangewend om tot ’n afsonderlike gemeente gevorm te word. Die Goewerneur, sir George Thomas Napier, was die saak van die inwoners van Napier en omstreke goedgesind, en het selfs so ver gegaan om die Ring van Swellendam te gelas om in 1842 ’n buitengewone Ringsvergadering te hou om die stigting van ’n gemeente te Napier kerklik deur te voer. Die Goewerneur het selfs in sy opdrag aan die Ring as predikant van die nuwe gemeente ds. P.B. Borcherds genoem.
Bra
Bragroottes
In die meeste lande kom bra's in 'n band- en 'n bekergrootte, soos 34C; 34 is die borskas, gemeet rondom die bolyf direk onder die borste, en C is die grootte van die beker, wat verwys na die volume van die borste. Die meeste bra's word in 36 groottes aangebied; die Triumph "Doreen" kom in 67 groottes, tot 46J.
Die bekergrootte wissel na gelang van die bandgrootte. 'n D-beker op 'n 38 band is groter in volume as 'n D-beker op 'n 34 band, aangesien die volume van 'n vrou se borste toeneem namate haar borsbandafmeting toeneem. In lande wat die Europese kledinggrootte EN 13402 aanvaar het, word die meting afgerond tot die naaste veelvoud van 5 sentimeter (2 duim).
NG gemeente Napier
Die Ring het egter, ten spyte van die feitlike bevel van die Goewerneur, met een teenstem (dié van ds. H.A. Moorrees) teen die gevraagde stigting besluit. In 1847 het Napier hom eindelik op die Sinode beroep. Sy versoek is verwys na ’n kommissie. Die advies van die kommissie was eenparig teen die stigting van die gemeente, maar die Sinode “besloot. . . dat het verzoek der memorialisten zal worden toegestaan”.
Die eerste leraar van die gemeente, ds. A.M.G. Kuys, is op 19 September 1852 bevestig. Nêrens is ’n aanduiding dat hy deur die gemeente beroep is nie. In die Julie-uitgawe van De Kerkbode (1852) verskyn egter ’n beriggie: “De Weleerw. Heer A.M.G. Kuys is door Sijne Edelheid den Luit. Gouverneur aangesteld tot Predikant te Napier.” Sy salaris was slegs £100 per jaar. Ruim 10 jaar het hy die belange van die gemeente met groot ywer en toewyding behartig. Die gemeente het in 1854 besluit om die ou kerkgebou te vergroot en op 19 Augustus 1857 is die vergrote gebou toe ingewy. Nadat die nuwe kerk, ontwerp deur Wynand Louw, in 1928 voltooi is, is dit ingerig as kerksaal.
Ds. C.T. Scholtz was die tweede leraar. In Julie 1863 is hy bevestig en het hy sy emeritaat in 1889 onder tragiese omstandighede aanvaar. Sy bediening was nie baie vrugbaar nie. Met die koms van die derde leraar het ’n nuwe tydperk – ’n tydperk van bloei op geestelike sowel as op tydelike gebied – vir die gemeente aangebreek. Langer as 35 jaar het die gemeente van Napier die voorreg gehad om voordeel te trek van die geloof, toewyding en liefde van ds. A. Brink Cilliers.
Sy opvolger, dr. C.C. Nepgen, is op 28 November 1925 bevestig. Die gemeente het dus in die eerste eeu van sy bestaan net vier predikante gehad. Gedurende die dienstyd van dr. Nepgen is onder meer ’n nuwe kerk – een van die sierlikste in die land – ’n nuwe pastorie en groot moderne koshuise deur die gemeente opgerig. Ook is ’n sterk opvoedingsfonds, wat teen 1951 reeds meer as £5 000 beloop het, in die lewe geroep.
Grace Dunham
Grace Dunham (gebore 28 Januarie 1992) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Creative Nonfiction (2009) en Tiny Furniture (2010).
Adolessensie
In die brein
thumb|240px|Dopamienbane in die brein. Die senuoordraers wat ’n belangrike rol speel in die ontwikkeling van adolessente se brein is glutamaat, dopamien en serotonien. Glutamaat is ’n prikkelende senuoordraer. Tydens die stroomlyning van die brein bevat baie van die senuverbindings wat in die slag bly ontvangers vir glutamaat en ander prikkelende senuoordraers.
Kerkeibos
Die kerkeibos (Crassula ovata) is 'n vetplant met ovaal tot elliptiese blare, dikwels met 'n rooi marge. Dit kom algemeen in die Oos-kaap en KwaZulu-Natal voor. Dit word 1 m tot 3 m hoog en dra pienk blomme aan die einde van die winter.
Adolessensie
In die brein
Dopamien word verbind met plesier en ’n instelling op die omgewing tydens besluitneming. Tydens adolessensie styg dopamienvlakke in die limbiese stelsel. Die balans tussen prikkelende en inhiberende senuoordraers en ’n toename in dopamienaktiwiteit in adolessente het moontlik gevolge vir die neem van risiko's en vatbaarheid vir verveling.
Kognitiewe ontwikkeling
Adolessensie is ook ’n tyd van vinnige kognitiewe ontwikkeling (wat te doen het met "waarneem" en "ken"). Piaget beskryf adolessensie as die lewenstadium waarin die individu se gedagtes ’n abstrakter vorm begin aanneem en die egosentriese gedagtes afneem. Dit laat die individu toe om in ’n breër perspektief te dink en redeneer. ’n Kombinasie van studies het die ontwikkeling van uitvoerende funksies gedemonstreer – dus kognitiewe vermoëns wat die beheer en koördinasie van gedagtes en gedrag moontlik maak, iets wat gewoonlik met die prefrontale korteks verbind word. Die gedagtes, idees en begrippe wat in hierdie stadium van die lewe ontwikkel, het die persone se toekomstige lewe grootliks beïnvloed en ’n belangrike rol gespeel in karakter- en persoonlikheidsvorming.
Verbeterings in kognitiewe vermoëns
Teen die tyd dat individue 15-jarige ouderdom bereik, kan hulle basiese denkvermoëns met dié van ’n volwassene vergelyk word. Dié verbetering geskied tydens adolessensie op vyf gebiede:
Studies sedert 2005 dui daarop dat die brein nie ten volle ontwikkel is voor die vroeë 20's nie.
Sielkundige ontwikkeling
thumb|180px|G. Stanley Hall. Die formele bestudering van die sielkundige aspekte van adolessensie het begin met die verskyning van G. Stanley Hall se "Adolescence in 1904". Hall, wat die eerste voorsitter van die Amerikaanse Sielkundevereniging was, het adolessensie hoofsaaklik beskou as ’n tyd van interne storm en drang (Duits: Sturm und Drang). Dié begrip van die jeug was geskoei op twee destyds nuwe maniere om menslike gedrag te verstaan: Darwin se evolusieteorie en Freud se psigodinamiese teorie. Hall het geglo adolessensie is ’n verteenwoordiging van ons menslike voorouers se filogenetiese verskuiwing van primitief wees tot beskaafd wees. Sy idees is nie teengestaan nie tot in die 1950's, toe sielkundiges soos Erik Erikson en Anna Freud hulle teorieë oor adolessensie begin formuleer het. Freud het geglo die sielkundige ontwrigtings wat met die jeug verbind word, is biologieverwant en kultureel universeel, terwyl Erikson gekonsentreer het op die verskil tussen identiteitsvorming en rolvervulling. Ondanks dié verskille in die drie sielkundiges se sienings, het hulle saamgestem dat adolessensie inherent ’n tyd van ontwrigting en sielkundige beroeringe is. Die minder onstuimige aspekte van adolessensie, soos verhoudings met tydgenote en kulturele invloed, is tot in die 1980's grootliks geïgnoreer. Tussen die 1950's en 1980's is hoofsaaklik gefokus op die beskrywing van gedragspatrone en nie op die verduideliking daarvan nie.
Jean Macfarlane het die Instituut vir Menslike Ontwikkeling van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, in 1927 gestig; dit was vroeër bekend as die Instituut vir Kinderwelsyn. Die instituut was instrumenteel in die begin van studies oor gesonde ontwikkeling, in teenstelling met vorige werk wat oorheers is deur teorieë wat op patologiese persoonlikhede geskoei was. In die studies is gekyk na menslike ontwikkeling gedurende die Groot Depressie en die Tweede Wêreldoorlog, unieke historiese omstandighede waaronder ’n geslag kinders grootgeword het.
Die Oakland-groeistudie, wat in 1931 deur Harold Jones en Herbert Stolz begin is, het ten doel gehad om die fisieke, intellektuele en sosiale ontwikkeling van kinders in die Oakland-gebied te bestudeer. Data is in 1932 begin versamel en dit het voortgeduur tot in 1981, en dit het navorsers in staat gestel om langdurige data oor die individue in te samel wat verder as adolessensie, tot in hulle volwasse lewe, gestrek het. Macfarlane het die Berkeley-gidsstudie begin wat die ontwikkeling van kinders in terme van hulle sosiaalekonomiese en familieagtergrond bestudeer het.
Dié studies het in die 1960's die agtergrond gevorm van Glen Elder se voorstel van ’n lewensverloop-perspektief van adolessente ontwikkeling. Elder het verskeie beskrywende beginsels van adolessente ontwikkeling geformuleer. Die beginsel van historiese tyd en plek bepaal dat ’n individu se ontwikkeling afhang van die tyd en plek van hulle grootwordjare. Die beginsel van die belangrikheid van tydsbepaling verwys na die verskillende uitwerkings wat lewensgebeure het op ontwikkeling, geskoei op wanneer in ’n mens se lewe hulle voorgekom het. Die beginsel van verbonde lewens bepaal dat ’n mens se ontwikkeling gevorm word deur die interkonnektiewe netwerk van verhoudings waarvan ’n mens deel is, en die beginsel van menslike bemiddeling bepaal dat ’n mens se lewe beïnvloed word deur sy keuses en optredes binne die verband van sy historiese tydperk en sosiale netwerk.
Identiteitsontwikkeling
Identiteitsontwikkeling is ’n stadium in die adolessente lewensiklus. Die meeste mense se soeke na identiteit begin tydens adolessensie. In dié tyd is mense meer geneig om verskillende soorte gedrag en voorkoms te "beproef" om te ontdek wie hulle is. Om ’n identiteit te ontwikkel en behou is ’n moeilike taak weens verskeie faktore, soos gesinslewe, omgewing en sosiale status. Proefondervindelike studies dui daarop dat dié proses akkurater beskyf kan word as identiteitsontwikkeling, eerder as identiteitsvorming, maar bevestig ’n normatiewe proses van verandering in beide inhoud en struktuur van ’n mens se idees oor die self. Die twee hoofaspekte van identiteitsontwikkeling is selfduidelikheid en selfbeeld. Omdat keuses wat gedurende adolessensie gemaak word, latere lewe kan beïnvloed, sal hoë vlakke van selfbewussyn en selfbeheersing gedurende die middel-adolessensie lei tot beter besluite tydens die oorgang na volwassenheid.
Navorsers gebruik drie algemene benaderings om identiteitsontwikkeling te verstaan: selfbegrip, sin van identiteit en selfbeeld. Adolessente gee groter aandag aan hulle voorkoms, en bestee meer tyd daaraan en doen meer moeite daarmee, terwyl hulle liggaam verander. Anders as kinders, doen adolessente moeite om aanvaarbaar te lyk (1991). Die omgewing speel ook ’n belangrike rol. Volgens studies deur die Amerikaanse Sielkundevereniging is dit vir adolessente met ’n minder gegoede agtergrond moeiliker om hulle identiteit te ontwikkel.
Selfbegrip
Die idee van selfbegrip is die vermoë van ’n persoon om menings en oortuigings te hê wat met selfvertroue, eenvormigheid en standvastigheid gedefinieer word. Vroeg in adolessensie lei kognitiewe ontwikkeling tot ’n groter selfbegrip; ’n groter begrip van ander en hulle idees en oordele; die vermoë om oor abstrakte, toekomstige moontlikhede te dink; en die vermoë om tegelykertyd verskeie moontlikhede te oorweeg. ’n Gevolg is dat adolessente ’n aansienlike verskuiwing ondervind van die eenvoudige, konkrete en globale selfbeskrywings wat tipies van jong kinders is; as kinders definieer hulle hulleself volgens fisieke eienskappe, terwyl adolessente hulleself definieer volgens hulle waardes, idees en menings.
Adolessente kan hulle verskeie vorme van die "moontlike self" voorstel wat hulle kan word, asook langtermynmoontlikhede en die gevolge van hulle keuses. Die verkenning van dié moontlikhede kan lei tot skielike veranderings in die voorstelling van die self terwyl die adolessent eienskappe en soorte gedrag kies of verwerp namate hy nader aan die ideale self beweeg (wat hy wil wees) en weg van die gevreesde self (wat hy nie wil wees nie). Vir baie is hierdie veranderings ongemaklik, maar dit lyk of dit ook optrede motiveer wat ooreenstem met dié van die ideale self en verskil van dié van die gevreesde moontlike vorme van die self.
Sin van identiteit
Egosentrisme in adolessente lei tot ’n selfbewuste begeerte om belangrik in hulle groep tydgenote te voel en sosiaal aanvaar te word. Anders as die botsende aspekte van selfbegrip, verteenwoordig identiteit ’n saamhangende sin van die self wat standvastig is in verskillende omstandighede, en ondervindings in die verlede en toekomstige doele insluit. Elkeen het ’n selfbegrip, maar Erik Erikson meen nie almal ontwikkel ’n identiteit ten volle nie. Erikson se teorie van ontwikkelingstadiums sluit die identiteitskrisis in, waarin adolessente verskillende moontlikhede moet verken en verskillende dele van hulle self moet integreer voordat hulle hulle tot hulle oortuigings verbind. Hy beskryf die voltooiing van dié proses as ’n stadium van "identiteitsukses", maar lê ook klem daarom dat identiteitsontwikkeling nooit heeltemal en vir altyd voltooi is nie.
Adolessente begin hulleself definieer geskoei op hulle "skarelidmaatskap". "Klere help tieners ’n nuwe identiteit verken, onafhanklik van hulle ouers, en om ’n verbintenis met hulle maats te vorm." Mode speel ’n groot rol daarin dat tieners "hulleself vind"; mode verander voortdurend, en dit stem ooreen met die veranderings in die persoonlikheid van tieners. Om verskillend te lyk en te sien waarvan hulle hou en hoe ander reageer, laat hulle verstaan wie hulle is.
Net soos wat mode verander en adolessente beïnvloed, verander die media. "Die moderne lewe speel af te midde van ’n toestroming van vlees op skerms, bladsye en plakkate." Dié toestroming registreer bewustelik of onbewustelik in die brein en veroorsaak kwessies in verband met selfbeeld, ’n faktor wat tot ’n adolessent se sin van identiteit bydra.
Navorsing het onthul selfondersoek begin vroeg in adolssensie, maar die bereiking van ’n identiteit gebeur selde voor 18-jarige ouderdom. Ná skool word identiteitsontwikkeling weer grootliks beïnvloed en dit lei tot ’n heroorweging van vorige besluite oor identiteit en ’n verkenning van verdere moontlikhede. Daar is eintlik geen einde aan identiteitsontwikkeling nie.
Omgewing en identiteit
’n Adolessent se omgewing speel ’n groot rol in hulle identiteitsontwikkeling. Hoewel die meeste studies oor adolessente onder wit middelklaskinders gedoen word, wys dit hoe meer bevoorreg ’n mens se agtergrond is, hoe suksesvoller is die ontwikkeling van identiteit. Die vorming van identiteit is deurslaggewend in ’n adolessent se lewe. Onlangs is bevind demografiese patrone dui daarop dat die oorgang na volwassenheid nou stadiger verloop as tydens die middel 20ste eeu. Daarom het jeugdigheid – ’n tydperk van laat adolessensie tot vroeë volwassenheid – ’n prominenter stadium van die lewe geword. Dit het meegebring dat verskeie faktore in dié ontwikkeling belangrik geword het. So baie faktore dra by tot die ontwikkeling van sosiale identiteit van ’n adolessent – van verbintenis tot hoe om by te bly tot sosiale media. Al dié faktore word beïnvloed deur die omgewing waarin ’n adolessent grootword. ’n Kind van ’n meer bevoorregte omgewing het oor die algemeen meer en beter geleenthede. ’n Adolessent uit ’n middestadse of misdaadgeteisterde buurt is meer geneig om blootgestel te word aan ’n omgewing wat nadelig vir hulle ontwikkeling is. Adolessensie is ’n sensitiewe tydperk van die ontwikkelingsproses, en blootstelling aan die verkeerde dinge in dié tyd kan ’n groot invloed op toekomstige besluite hê.
Seksuele oriëntasie en identiteit
Seksuele oriëntasie word gedefinieer as ’n "erotiese inklinasie tot mense van een of meer geslagte, en word meer dikwels beskryf as seksuele of erotiese aantrekking". In onlangse jare het sielkundiges probeer agterkom hoe seksuele oriëntasie gedurende adolessensie ontwikkel. Sommige teoretici glo daar is baie verskillende moontlike ontwikkelingsbane, en dat die bepaalde baan wat ’n individu volg, bepaal kan word deur hulle geslag, oriëntasie en wanneer hulle puberteit begin het.
NG gemeente Oos-Londen
duimnael|links|280px|Die eerste NG kerkgeboutjie in Oos-Londen was van sink gebou. Dié foto is omstreeks 1917 vir Ons Kerk Album geneem.
Adolessensie
Seksuele oriëntasie en identiteit
thumb|220px|'n Gay Pride-optog in 2015 in [[Brisbane, Australië.]] In 1989 het Troiden ’n vierfasemodel voorgestel vir die ontwikkeling van homoseksuele identiteit. Die eerste fase, bekend as sensitisering, begin gewoonlik in die kinderjare en word gemerk deur die kind se gewaarwording van aantrekking tot dieselfde geslag.
Oss
Oss is 'n stad en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Noord-Brabant, geleë noordoos van die stad 's-Hertogenbosch en aan die Maas-rivier, wat o.a. hier die grens vorm met die provinsie Gelderland. Die munisipale gebied het sowat 85 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 104 km².
NG gemeente Oos-Londen
duimnael|regs|300px|Rondom Oos-Londen het deur die loop van die sewentiger- en tagtigerjare talle NG gemeentes gesluit wat deels of heeltemal in die omliggende tuislande geleë was.
Adolessensie
Seksuele oriëntasie en identiteit
In die derde fase, wat gewoonlik voorkom ’n paar jaar nadat die adolessent die huis verlaat het, begin hulle van hulle familie en goeie vriende van hulle oriëntasie vertel (of "klim hulle uit die kas"), en neem hulle ’n gay, lesbiese of biseksuele identiteit aan.
Oss
Oss is 'n industriestad waar belangrike multinasionale korporasies (mede) ontstaan het, soos Unilever, AkzoNobel en Organon. Oss is bekend vir sy professionele sokkerspan FC Oss.
NG gemeente Oos-Londen
Die NG gemeente Oos-Londen is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Oos-Kaapse stad met dieselfde naam.
Adolessensie
Seksuele oriëntasie en identiteit
In die laaste fase, bekend as verbintenis, aanvaar die jong volwassene sy of haar seksuele identiteit as ’n lewenstyl. Die model raam dus dat die proses in die kinderjare begin en tot die vroeë tot middel-20's voortduur. Die model is al gekritiseer en in onlangse jare is alternatiewe idees al ondersoek.
Oss
Oss is ook die munisipaliteit waar die Sosialistiese Party se opmars begin het.
NG gemeente Oos-Londen
Agtergrond
Aan die stigting en ontwikkeling van dié hinterland het Afrikaners weinig aandeel gehad. Die stad het daarom in 'n suiwer Britse rigting ontwikkel. In later jare het Afrikanerboere egter toenemend die oostelike deel van die destydse Kaapkolonie beset en toe droogtes en swaarkry kom, het sommige van die besitlose landelinge ook na Oos-Londen afgesak. Die stad was egter klein en daar het min fabrieke ontwikkel, dus was die stroom daarheen ook gering van omvang.
Adolessensie
Seksuele oriëntasie en identiteit
In terme van seksuele identiteit is adolessensie die tyd wanneer die meeste gay/lesbiese en transgender adolessente hulle gevoelens begin herken en sin daaruit maak. Baie mense kies om dan uit die kas te klim, sodra hulle ’n identiteit gevorm het; baie ander kan deur ’n tydperk van bevraagtekening en ontkenning gaan, wat gepaard kan gaan met eksperimentering met beide homo- en heteroseksuele ondervindings. In ’n studie onder 194 gay, lesbiese en biseksuele jeugdiges onder 21 jaar is bevind hulle het op gemiddeld 10 jaar van hulle oriëntasie bewus geword, maar dit eers op sowat 16 of 17 jaar teenoor vriende en familie erken. Om ’n positiewe LGBT-identiteit te aanvaar en skep kan om verskeie redes moeilik wees vir jeugdiges. Druk van tydgenote is ’n groot faktor as ’n jeugdige wat sy eie seksualiteit of genderidentiteit bevraagteken, omring word deur heteronormatiewe vriende, en dit kan groot stres veroorsaak om te voel dat hy of sy anders as almal is. Terwyl dit beter sielkundige aanpassing tot gevolg kan hê as iemand uit die kas klim, is die risiko's wat daaraan verbonde is werklik. Een risiko in ’n heteronormatiewe omgewing is verwerping, kwetsende grappe en selfs geweld. Selfmoordsyfers onder LGBT-adolessente is tot vier keer hoër as onder heteroseksuele jeugdiges weens boeliery en verwerping deur familie en vriende.
NG gemeente Oos-Londen
Eerste Afrikaanse kerk
Toe het die NG kerk oorgeneem, onder leiding van die moedergemeente Komga en die eerste NG kerkraadsvergadering is op 1 Mei 1905 gehou. Ds. Andrew Murray McGregor word op 9 September 1905 bevestig en vertrek weer in 1909. Die tweede leraar, ds. J.P. van Huyssteen, is op 9 Julie 1910 bevestig. Ná 1905 het die Afrikaners in die nuwe fabrieke, spoorweg- en hawewerke egter snel toegeneem en kry die gemeenskap onder andere op 29 Januarie 1934 sy eie, Afrikaanse Hoërskool Grens. In 1945 het hier reeds 5 191 siele van die NG Kerk gewoon, nog 1 755 van die Nederduitsch Hervormde Kerk en Gereformeerde Kerk en 'n paar honderd ander Afrikaanssprekendes. Volgens die sensus van 1946 het Afrikaanssprekendes dus 18,5 persent van die blanke inwoners van Oos-Londen gevorm, vergeleke met 15,5 persent volgens die sensus van 1936, toe daar 3 240 siele van die NG Kerk was.
Adolessensie
Selfbeeld
Die finale stadium van identiteitsontwikkeling is selfbeeld. Dit word gedefinieer as ’n mens se idees en gevoelens oor sy selfbegrip en identiteit. Volgens die meeste teorieë oor selfbeeld is daar ’n groot begeerte, onder mense van alle geslagte en ouderdomme, om hulle selfbeeld te handhaaf, beskerm en verbeter. Anders as wat baie mense glo, is daar geen proefondervindelike bewyse dat selfbeeld oor die duur van adolessensie daal nie. "Barometriese selfbeeld" wissel vinnig en kan groot stres en angs veroorsaak, maar basiese selfbeeld bly hoogs stabiel tydens adolessensie. Die geldigheid van globale selfbeeldskale is al bevraagteken, en baie stel voor dat meer spesifieke skale meer kan onthul oor die adolessente ondervinding.
NG gemeente Oos-Londen
Uitbreidings
Op 5 Oktober 1915 koop die kerk 'n erf grensende aan die hoofstraat aan vir die bou van 'n nuwe kerkgebou. Ds. Van Huyssteen, wat intussen na Riebeek-Wes vertrek het, gaan op versoek van die gemeente op reis deur die Vrystaat om by NG gemeentes geld vir die bou van die kerkgebou in te samel. Die gebou is op 8 April 1922, in die dienstyd van ds. B.J. Wessels, ingewy deur ds. A.J. Pienaar, moderator.
Thetford Mines
Thetford Mines is 'n nedersetting in die Chaudière-Appalaches-gebied van Quebec, Oos-Kanada, met sowat 16 600 (agglomerasie: 25 700) inwoners (2006). Dit is vernoem na die stad Thetford in die Engelse graafskap Norfolk.
NG gemeente Oos-Londen
Huidige stand
Vanweë die snelle uitbreiding van die stad, is die Wes-gemeente in 1941 afgestig en die Noord-gemeente in 1946. Met die jare is vele ander gemeentes gestig, maar 'n paar is mettertyd weer by ander ingelyf of het saamgesmelt. In 2010 was daar: Buffelsrivier (1962), Cambridge (1952), De Brug (1993), Gonubie (1986), Nahoon (1960), die moedergemeente, Oos-Londen-Noord (1946) en Oos-Londen-Wesheuwels (1971). Die ring van Oos-Londen, wat die NG gemeente King William's Town insluit, het in 2010 meer as duisend belydende (volwasse) lidmate minder as in 1990 gehad.
Adolessensie
Selfbeeld
Meisies het die grootste kans om ’n goeie selfbeeld te hê as hulle in ondersteunende verhoudings met vriende is. Die belangrikste funksie van vriendskap vir hulle is om iemand te hê wat sosiale en morele steun kan verskaf. As hulle nie vriende se goedkeuring kan kry nie of nie iemand kry met wie hulle aktiwiteite en belangstellings kan deel nie, is hulle meer geneig om ’n swak selfbeeld te hê. In teenstelling is seuns meer bekommerd daaroor om hulle onafhanklikheid te vestig en te laat geld en hulle verhouding jeens gesag te definieer. As sulks het hulle ’n groter kans op ’n goeie selfbeeld as hulle hulle vriende suksesvol kan beïnvloed; aan die ander kant is die gebrek aan romantiese bevoegdheid, byvoorbeeld ’n onvermoë om die toegeneentheid te verkry van die teenoorgestelde geslag (of dieselfde geslag, na gelang van seksuele oriëntasie), die grootste rede vir ’n swak selfbeeld onder adolessente seuns. Omdat seuns én meisies ’n swak selfbeeld het ná die beëindiging van ’n romantiese verhouding, is hulle geneig om ander simptome te hê wat deur dié ervaring veroorsaak word. Depressie en hulpeloosheid is net twee van verskeie simptome, en blykbaar is vroue twee keer so geneig as mans om depressie te ervaar en is mans drie tot vier keer so geneig as vroue om selfmoord te pleeg.
NG gemeente Oos-Londen
Huidige stand
In 2010 het die getal gemeentes met een afgeneem: De Brug, wat in 1993 ontstaan het uit die samesmelting van Oos-Londen-Suid en –Wes, is ingelyf by Buffelsrivier.
Adolessensie
Algemeen
Die verhoudings wat adolessente met hulle tydgenote, gesin en lede van hulle sosiale sfeer het, speel ’n belangrike rol in sosiale ontwikkeling. Namate ’n adolessent se sosiale sfeer vinnig ontwikkel terwyl hulle onderskei tussen vriende en kennisse, raak hulle emosioneel ernstig betrokke by vriende. Dit is nie skadelik nie, maar as dié vriende ’n individu aan moontlik skadelike situasies blootstel, is dit ’n geval van groepsdruk. Adolessensie is ’n kritieke tydperk in sosiale ontwikkeling omdat adolessente maklik beïnvloed kan word deur die mense met wie hulle goeie verhoudings aanknoop. Dit is die eerste keer dat ’n individu werklik sy eie besluite kan neem, en dus is dit ook ’n sensitiewe tydperk.
Thetford Mines
Thetford Mines lê in die Appalagge-bergreeks en aan die Bécancourrivier, sowat 106 kilometer suid van Quebecstad en staan bekend vir sy asbesmynbou. 'n Mineralogiese museum behandel die geskiedenis van die asbesmynbou.
NG gemeente Oos-Londen
Huidige stand
Die NG Sendinggemeente Oos-Londen is in 1976 gestig, asook etlike gemeentes van die eertydse NG Kerk in Afrika, wat vandag almal onder die VGK val.
Adolessensie
Algemeen
Verhoudings is uiters belangrik in die sosiale ontwikkeling van ’n adolessent vanweë die groot invloed wat tydgenote op hom of haar kan hê. Deur een persoon se persoonlikheidseienskappe met dié van ’n ander te vergelyk, word ’n raamwerk oor verskillende persoonlikhede geskep – wat dien as verwysingsgroepe vir beide sielkundige en identiteitsontwikkeling. Die belangrikste verwysingsgroepe is die adolessent se tydgenote. Met wie hy of sy vriende maak en gereeld kommunikeer, kan dus ’n groot invloed hê op wie hulle word. Volgens navorsing het verhoudings die grootste invloed op die soiale ontwikkeling van ’n individu.
Thetford Mines
Thetford Mines het in 2001 met die buurdorpe Black Lake, Robertsonville, Pontbriand en Thetford-Sud saamgesmelt.
Adolessensie
Gesin
thumb|200px|Die Susters, deur James Collinson. Adolessensie is ’n tyd van vinnige verandering van ’n mens se rol in ’n gesin. Jong kinders is geneig om hulleself met mening te laat geld, maar het nie ’n groot invloed op die gesin se besluite nie tot met vroeë adolessensie, wanneer hulle toenemend as die ouers se gelyke beskou word. Die adolessent moet al hoe onafhankliker word terwyl hy of sy ’n liefdevolle verhouding met die ouers handhaaf. Wanneer kinders deur hulle puberteitsjare gaan, is daar ’n aansienlike toename in konflik tussen kind en ouers en ’n minder hegte gesinsband. Argumente gaan dikwels oor klein beheerkwessies, soos aandklokreëls, aanvaarbare kleredrag en die adolessent se reg op privaatheid. Dit is kwessies wat die adolessent vroeër dalk aanvaar het as die ouers se seggenskap. Onmin kan ook toeneem namate vriende ’n groter invloed het, wat dalk kan bots met die ouers se waardes.
Sosiale media speel ’n al hoe groter rol in onenigheid tussen ouers en adolessente. Waar ouers hulle nooit in die verlede hoef te bekommer het oor die bedreigings van sosiale media nie, het dit ’n gevaarlike plek vir kinders geword, veral weens die aantal bekruipers op webtuistes. Baie ouers weet nie veel van sosiale webtuistes nie en dit vergroot hulle wantroue verder. ’n Belangrike uitdaging vir die verhouding tussen ouers en adolessente is om te verstaan hoe om geleenthede vir aanlyn kommunikasie te verbeter terwyl die risiko's bestuur word.
Gedurende die kinderjare is sibbes ’n bron van frustrasie én steun. Adolessensie kan dit verander, na gelang van die sibbes se geslag. Onder sibbes van dieselfde geslag kan intimiteit tydens vroeë adolessensie toeneem, en daarna stabiliseer. As die geslag verskil, kan hulle egter tydens vroeë adolessensie uiteendryf, maar vanaf middel-adolessensie intiemer met mekaar raak. Die wisselwerkings tussen sibbes is kinders se eerste kennismaking met verhoudings en dit kan hulle sosiale en selfbegrip vir die res van hulle lewe vorm. Goeie verhoudings tussen sibbes kan dien as ’n steunnetwerk wat ’n individu se eiewaarde kan verhoog, en ouer sibbes kan leiding aan jongeres gee, hoewel die invloed daarvan positief óf negatief kan wees na gelang van die optrede van die ouer sibbes.
’n Moontlike belangrike invloed op ’n adolessent is die gesinsdinamika, veral ’n egskeiding. Met egskeidingsyfers van sowat 50% is dit redelik algemeen, en dit kan kan bydra tot die groot veranderings tydens adolessensie. Rusies oor toesig kort ná ’n egskeiding weerspieël dikwels ’n beheerspel tussen die ouers. Egskeiding lei ook daartoe dat die kind minder kontak met een van die ouers het. In uiterse gevalle van onstabiliteit en geweld kan ’n egskeiding egter soms ’n positiewe uitwerking op gesinne hê vanweë minder konflik tuis.
Ondanks veranderende rolle in die gesin gedurende adolessensie, is die huisomgewing en ouers meestal belangrik vir die gedrag en keuses van adolessente. Kinders wat ’n goeie verhouding met hulle ouers het, is minder geneig om riskante gedrag te openbaar, soos rook, drink, baklei en onbeskermde seks. Boonop beïnvloed ouers die opvoeding van adolessente. Volgens ’n studie deur Adalbjarnardottir en Blondal (2009) is adolessente wat hulle ouers as gesagsfigure beskou, meer geneig om ’n sekondêre opvoeding te voltooi – omdat die steun en aanmoediging van ’n ouer met gesag hulle motiveer.
Tydgenote
Portuurgroepe is noodsaaklik vir sosiale en algemene ontwikkeling. Kommunikasie met tydgenote neem aansienlik toe gedurende adolessensie en die verhouding tussen tydgenote raak meer intens as in enige ander tydperk van die lewe. Dit het ook ’n groter invloed op tieners en raak die besluite én keuses wat hulle maak. Daar is ’n drastiese toename in die tyd wat met maats bestee word en ’n afname in volwasse toesig. Adolessente gaan ook meer met vriende van die teenoorgestelde geslag om as in die kinderjare en is geneig om met groter portuurgroepe te identifiseer wat geskoei is op gedeelde eienskappe. Dit is ook algemeen dat adolessente vriende gebruik om hulle verskillende situasies te help hanteer.
Vatbaarheid vir groepsdruk neem toe tydens vroeë adolessensie, bereik ’n hoogtepunt op omtrent 14 jaar en neem daarna af. Beide fisieke en verhoudingsaggressie word verbind met ’n groot aantal blywende sielkundige probleme, veral depressie. Daarom ontwikkel geboeliede adolessente dikwels probleme wat tot verdere viktimisasie lei. Geboeliede adolessente is meer geneig om aan te hou om geboelie te word én om ander in die toekoms te boelie.
Adolessente is geneig om met "klieks" te assosieer op klein skaal en met "skares" op groot skaal. Hoewel klieks soms as iets negatiefs beskou word, kan hulle ’n adolessent help om sosiaal aan te pas en ’n sterker sin van identiteit te vorm. In ’n kliek van hoogs atletiese seuns kan die kliek byvoorbeeld ’n sterker sin van getrouheid en mededinging skep. Klieks dien ook as ’n "gemeenskaplike ouer" wat vir die adolessent vertel wat om te doen en wat nie. In die laat adolessensie verander klieks ook van groepe van ’n spesifieke geslag in groepe wat uit albei geslagte bestaan namate tieners romanties by mekaar betrokke raak. Op ’n groter skaal assosieer adolessente dikwels met "skares" individue wat ’n belangstelling of aktiwiteit deel. Skares kan dikwels veroorsaak dat jong mense gestereotipeer word, as byvoorbeeld bleeksiele. In groot skole is skares soms ook op etnisiteit geskoei.
Adolessente gebruik aanlyn tegnologie om hulle portuurgroepe uit te brei, soos om die getal vriende op byvoorbeeld Facebook te vermeerder. Daar kan egter ook nadele aan verbonde wees, soos kuberboeliery en ’n negatiewe impak op die familie.
Romanse en seksuele aktiwiteit
Verhoudings duur ook al hoe langer gedurende die tienerjare. Hierdie konstante toename in die waarskynlikheid van ’n verhouding op lang termyn kan verduidelik word aan die hand van seksuele volwassewording en die ontwikkeling van die kognitiewe vermoëns wat nodig is om ’n romantiese verbintenis te handhaaf, hoewel dié vermoëns nie sterk ontwikkel is voor laat adolessensie nie. Verhoudings op lang termyn stel adolessente in staat om die vermoëns te ontwikkel wat nodig is vir verhoudings van gehalte later in hulle lewe en om gevoelens van eiewaarde te ontwikkel. Oor die algemeen kan positiewe romantiese verhoudings onder adolessente langtermynvoordele inhou. Verhoudings van ’n hoë gehalte word verbind met ’n groter verbintenis (commitment) in die vroeë volwasse lewe en ook met ’n beter selfbeeld, selfvertroue en sosiale bevoegdheid. ’n Adolessent met ’n hoë selfvertroue is geneig om hulleself as ’n suksesvoller maat te beskou, terwyl negatiewe ondervindings kan lei tot ’n lae selfvertroue as ’n romantiese maat.
Sommige navorsers fokus nou daarop om uit te vind hoe adolessente hulle eie verhoudings en seksualiteit beskou, in plaas daarvan om studies te doen waarin klem gelê word op die probleme wat met adolessente seksualiteit verbind word. Lucia O'Sullivan en haar kollegas het bevind daar is geen aansienlike genderverskille in die verhoudings wat deur adolessente seuns en meisies tussen grade 7 en 12 gerapporteer is nie. Die meeste tieners het gesê hulle het hulle maats gesoen, hande vasgehou, aan hulleself as ’n paartjie gedink en aan mense vertel hulle is in ’n verhouding. Dit beteken die privaat gedagtes oor en openbare erkenning van die verhouding was albei vir hulle belangrik. Seksuele voorvalle soos seks en seksuele betasting was minder algemeen as romatiese voorvalle (soos hande vashou) en sosiale voorvalle (soos om ’n paartjie in ’n groepsopset te wees). Volgens die navorsers was dié resultate belangrik omdat dit fokus op die positiewer aspekte van adolessente en hulle sosiale en romantiese wisselwerkings, eerder as om te fokus op seksuele gedrag en die gevolge daarvan.