cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
886
Die jaar 886 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 86ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Kalamondin
Die kalamondin (hibriednaam × Citrofortunella microcarpa of × Citrofortunella mitis ) is ’n belangrike citrofortunella, wat beteken dit is ’n hibried tussen ’n lid van die genus Citrus (in hierdie geval waarskynlik die mandaryn) en die koemkwat, wat tot die genus Fortunella behoort. Dit word ook soms Citrus mitis genoem. Die kalamondin word gewoonlik gebruik as ’n huisplant eerder as vir sy vrugte, hoewel die vrugte eetbaar is.
Betty Burbridge
Betty Burbridge (7 Desember 1895 – 19 September 1987) was 'n Amerikaanse skryfster en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Sign of the Wolf (1931), Boss Cowboy (1934), en Paradise Express (1937).
Kalamondin
Die plant word wyd in die Filippyne gekweek, waar dit heeljaar beskikbaar is en gewoonlik in sy onrype groen stadium gesien word. Dit word oranje wanneer dit ryp is.
Gebruike van die vrug
Die vrugte is soms suur en word hoofsaaklik vir kookdoeleindes gebruik. Die plant dra ’n klein sitrusvrug wat gebruik word om smaak aan kos en drankies te gee. Ondanks sy uiterlike voorkoms en geur is die vrug self taamlik suur, maar die skil is soet. Marmelade kan daarvan gemaak word, net soos van ander sitrusvrugte. Die kalamondin is ook ryk aan vitamien C.
Die kalamondin het heelwat essensiële olies in sy skil. Dit word onttrek deur onder meer distillasie. Die olie word gebruik om simptome van depressie of angs te verlig en word algemeen gebruik as ’n plaasvervanger vir essensiële olies van die lemoen en lemmetjie.
Eienskappe
Die plant is sensitief vir ryp en moet dus net in rypvrye gebiede buite gekweek word. In potte kan hulle in kweekhuise of in die huis gebruik word. Dit groei maklik en word binnenshuis net sowat ’n meter hoog.
Probleme
Aan die blare van die kalamondin kan ’n mens sien of die plant te nat, droog, koud of warm is. Wolluise, dopluise, bladspringers, witvlieë en roetskimmel kan voorkom.
Keiser van die Hele Rusland
Titel
Artikel I van die basiese wette van die Russiese Ryk bepaal dat die Keiser van die Hele Rusland ’n outokratiese monarg sonder perke is. "God self beveel" dat sy oppergesag gehoorsaam word.
Princeton
Princeton kan verwys na:
Sally Esterhuizen
Sally Esterhuizen (née Campher) is ’n Suid-Afrikaanse aktrise. Sy is veral bekend vir haar rol as Yolanda in die SAUK se sitkom, Orkney Snork Nie. Sy is in 1989 met Pieter Esterhuizen getroud; hy was destyds die assistent-regisseur van die TV-reeks Orkney Snork Nie. In 1984 ontvang sy ’n Artes-toekenning vir haar rol in die gewilde Het van Verlangekraal.
Princeton
Plekke:
Universiteit:
Craniella varians
Craniella varians is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Keiser van die Hele Rusland
Titel
Die volle titel van keisers het begin met ''Ons, deur Gods genade, Keiser en Outokraat van die Hele Rusland. . . (Мы, Божию Милостию, Император и Самодержец Всероссийский . . .; Mi, Bozjijoe Milostijoe, Imperator i Samodjerzjets Wserossiiski'' . . .). Daarna het ’n lang lys gevolg van al sy titels en die gebiede onder sy beheer.
In sommige gevalle, wat deur die wet bepaal is, kon die "Afgekorte Keiserlike Titel" gebruik word, wat heelwat minder titels en name bevat het, en in uitsonderlike gevalle die "Kort Keiserlike Titel", met net ’n paar name. In alle gevalle is die titel afgesluit met "ens., ens., ens."
Geskiedenis
Die titel is in 1721 aan Pieter die Grote gegee. Ná die oorwinning in die Groot Noordelike Oorlog en die ondertekening van die Verdrag van Nystad, het die Russiese senaat en sinode besluit om die titel "volgens die gebruik van die Romeinse senaat" aan Pieter toe te ken uit dankbaarheid vir sy leierskap en sy oorwinning in die "Sweedse Oorlog".
Pieter het die titel op 2 November 1721 aanvaar. Ander lande het dit mettertyd erken: Nederland en Pruise dadelik, Swede in 1723, die Ottomaanse Ryk in 1739, Brittanje en Oostenryk in 1742, Frankryk en Spanje in 1745 en die Pools-Litause Gemenebes in 1764. Daarna is na Rusland verwys as die Russiese Ryk.
Lys van deelnemers aan die Slag van Bloedrivier
Hier volg 'n onvolledige lys van die manskappe in die Wenkommando, die Voortrekker-kommando wat op 28 November 1838 uit Sooilaer na Dingaanstat opgeruk het, die Gelofte afgelê het, en aan die Slag van Bloedrivier deelgeneem het. Die Wenkommando het na Dingaanstat opgeruk weens die moorde op Piet Retief en sy geselskap, die Bloukransmoorde en die aanval op Veglaer. Die lys van manskappe is enkele dae na die Slag van Bloedrivier naby Dingaanstat opgestel. Nie by name bekend nie, is die verdere 59 kleurlinge, asook die sowat 200 Zoeloes wat A. Biggar, E. Parker en R. Joyce vergesel het. Ses van die blankes en vyf van die Zoeloes het 11 dae later in die Slag van die Opatikloof gesneuwel. Genealogiese besonderhede is deur verskillende persone en instellings nagevors.
RENAMO
Die Mosambiekse nasionale weerstand (RENAMO; Portugees: Resistência Nacional Moçambicana) was 'n militante gewapende weerstandsbeweging en nou 'n politieke party in Mosambiek. Dit is aanvanklik geborg deur die Rhodesian Central Intelligence Organisation (CIO) en is in 1975 gestig as deel van 'n anti-kommunistiese militêre mag teen die land se regerende FRELIMO-party.
Die eerste leier was André Matsangaissa, 'n voormalige senior amptenaar in die gewapende vleuel van FRELIMO. Die beweging het sy oorsprong in 'n vermenging van anti-FRELIMO-afvalliges wat onmiddellik voor en kort na die Mosambiekse onafhanklikheid georganiseer het, asook Suid-Afrikaanse en Rhodesiese pogings om hierdie gebeure aan te moedig vir hul eie doeleindes. Dit is duidelik dat RENAMO se geledere versterk is deur politieke ballinge uit Mosambiek wat in beginsel FRELIMO werklik teengestaan het, en 'n aantal ander wat met geweld en intimidasie gewerf is. FRELIMO en RENAMO het op 4 Oktober 1992 die Rome algemene vredesooreenkomste onderteken wat die Mosambiekse burgeroorlog beëindiging het.
Kritici van RENAMO het die beweging gereeld veroordeel as 'n 'agenteleër' van Rhodesië en later, van die apartheidsregering van Suid-Afrika. Daar word geteoretiseer dat RENAMO gevorm is met die uitsluitlike doel om Mosambiekse steun aan Rhodesiese opstandelinge te beveg. Aan die ander kant was RENAMO ook 'n weerspieëling van FRELIMO se eie versplinterde ondersteuningsbasis en die dalende gewildheid in die era ná die onafhanklikheid. Na hierdie oorlog was dit verantwoordelik vir die bevordering van grondwetlike hervorming sowel as 'n sterk binnelandse privaatsektor.
Matsangaissa, wat in 1979 oorlede is, is opgevolg deur Afonso Dhlakama, wat die organisasie tot sy dood in 2018 lei. Na hernude botsings, is 'n vredesooreenkoms in Augustus 2019 tussen RENAMO en die Mosambiekse regering bereik, wat tot gevolg gehad het dat die laaste RENAMO-vegters hul wapen opgegee het. RENAMO-leier, Ossufo Momade, het daarna belowe om "vrede en nasionale versoening te handhaaf".
Mosambiekse burgeroorlog
RENAMO verenig in 1982 met 'n ander rebellegroep, die Revolutionary Party of Mosambique (PRM). As gevolg van hierdie samesmelting kon die rebellegroep sy bedrywighede in Noord-Mosambiek uitbrei, veral in die provinsie Zambezia. In 1984 het die Suid-Afrikaanse en Mosambiekse regerings die Nkomati-ooreenkoms onderteken, waarin Suid-Afrika ingestem het om op te hou om RENAMO te borg indien die Mosambiekse regering verbanne lede van die African National Congress (ANC) wat daar woon, sou uitsit. Dit was in ooreenstemming met die totale nasionale strategie wat destyds bestaan het, waardeur die wortel van infrastruktuurontwikkelingsprojekte aangebied sou word as 'n aansporing vir samewerking, ondersteun deur die stok van militêre vergelding as die guerillas van die ANC nog steeds hulp verleen. In 1988 beleef RENAMO sy enigste groot skeuring tydens die burgeroorlog, toe die voormalige PRM-bevelvoerder Gimo Phiri wegbreek en 'n onafhanklike opstandige groep stig, bekend as die Mosambiekse nasionale unie (UNAMO).
Intussen het die Mosambiekse regering die verbanne lede van die ANC nie uitgesit nie, en gevolglik het die Suid-Afrikaanse regering voortgegaan om finansiële en militêre hulpbronne aan te bied totdat 'n permanente vredesooreenkoms in 1992 bereik is en onder die toesig van die Verenigde Nasies se operasie in Mosambiek (UNOMOZ) tot 1994 was. Om hierdie proses in die regte rigting te skuif, is 'n spesiale operasie van stapel gestuur deur die Nasionale Intelligensiediens genaamd Operasie Bush Talk, wat ten doel het om die burgeroorlog in Mosambiek permanent te beëindig deur die vloei van militêre materiaal oor die poreuse grense na Suid-Afrika te stuit. Een manifestasie hiervan was die burgermag van die Inkatha Freedom Party (IFP) wat opgelei en bewapen is deur die SAW Spesiale Magte as deel van Operasie Marion wat gewapen was deur wapens afkomstig van Mosambiek.
Die vredesooreenkoms het gelei tot die ontwapening van RENAMO, tot die integrasie van sommige van sy vegters in die Mosambiekse leër en tot die transformasie daarvan in 'n gewone politieke party. Dit is nou die belangrikste opposisieparty in Mosambiek. Tydens die wetgewende verkiesing op 1 en 2 Desember 2004 was die party die belangrikste deel van die verkiesingsalliansie Renamo-UE, wat 29,7% van die nasionale stemme en 90 uit 250 setels verower het. Die presidentskandidaat van hierdie alliansie, Afonso Dhlakama, het 31,7% van die stemme bekom.
Raul Domingos, onderhandelaar by die Algemene Vredesakkoord in Rome en RENAMO se leier in die parlement van 1994–1999, is in 2000 uit die party gesit en het in 2003 die Party vir Vrede, Demokrasie en Ontwikkeling gestig.
Manchester, New Hampshire
Manchester is die grootste stad in die deelstaat New Hampshire. Dit is ook die administratiewe setel van die Hillsborough County. Die stad is geleë op die oewers van die Merrimackrivier. Die nedersetting is gestig in 1722 en was bekend as Derryfield vanaf 1751. Vissery was die grootse ekonomiese aktiwiteit tot die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog, daarna het katoen oorgeneem. In 1807 'n was waterweg geopen na Boston en 1810 was die naam verander na Manchester. Die dorp het stadstatus verwerf in 1846.
RENAMO
Aktiwiteite in Zimbabwe
RENAMO-magte het op 17 Junie 1987 'n weermagbasis in Zimbabwe naby Mukosa aangeval en sewe soldate gedood en gewond 19. RENAMO val die Katiyo Tea Estate aan en vernietig waardevolle eiendom in Julie en vermoor drie mans in Rushinga in Augustus. Op 30 November het RENAMO-militante 13 huise afgebrand.
Tussen Desember 1987 en 21 Januarie 1988 het RENAMO 101 aanvalle naby die Mosambiek-Zimbabwe-grens uitgevoer.
Na die einde van die Mosambiekse burgeroorlog, word RENAMO verbind aan 'n Zimbabwiese militante groep, Chimwenje.
Wing Chun
Wing Chun (Tradisionele Chinees: 詠春, Vereenvoudigde Chinees: 咏春; Afrikaans: Ewige lente) is 'n (suid-)Chinese vegkunsstyl (in die Weste gewoonlik onder Kung Fu bekend).
Die naam van die vegkuns stam uit Kantonees en daar is geen duidelike Romanisering van die begrip nie. As gevolg van handelsregtelike oorwegings en die begeerte van skole om hulself van mekaar te onderskei, is daar talryke skryfwyses in gebruik, soos byvoorbeeld Wing Tsun (W.T.), Ving Tsun (V.T.), Wing Tzun, Wing Chung, Wing Shun, Wing Tsung, Wyng Tjun, Ving Chun (VC), maar ook heeltemaal andere name soos byvoorbeeld Taonamics.
In Pinyin, die amptelike toegepaste Romaniseringsisteem vir Hoogsjinese Mandaryn, word die skriftekens as Yǒng chūn omgeskakel.
Ontstaan
Oor die ontstaansgeskiedenis van Wing Chun bestaan daar verskeie oorvertellings. Hoeveel werklike feite in hierdie stories bevat word, kan op grond van gebrekkige wetenskaplike bewyse nie veel verder ondersoek word nie. Die styl het oor honderde jare ontwikkel en het blykbaar sy wortels in die beroemde Shaolin-klooster. Daarbenewens word van 'n suidelike Shaolin-klooster berig wat, anders as die huidige noordelike Shaolin-klooster, nie meer bestaan nie.
In die mees uitgebreide weergawe van die onstaansverhale word vertel dat die non Ng Mui probeer het om 'n vegsisteem vir liggaamlike ondergeskiktes, wat nie met die kragtige monnikse Shaolin-vegkuns kon meeding nie, te ontwikkel. Haar kennis dra sy weer oor aan 'n meisie wat haarself teen 'n bedreigende plaaslike vegter moes verdedig. Hierdie meisie se naam was Yim Wing-chung (Yim „geheim“, Wing „preis“, Chun „lente“).
'n Andere weergawe van die ontstaansverhale vertel dat 'n groep baie goeie vegters van ou China in 'n klooster in die Saal van die "Ewige Lente" (Weng Chung Tong) mekaar ontmoet het en daar tesame die styl ontwikkel het.
Legende van die Shaolin-nonne en hul leermeester Yim Wing Chun
Gemeet aan oorvertellings gedurende die Qing-dinastie (1662-1722) was die Shaolinmonnike op grond van hule vegkuns so beroemd dat die destydse keiser Kangzi besorgd was oor sy mag en besluit het om die monnike dood te maak en die (suidelike-) Shaolinklooster te vernietig. Sy probeerslag het gefaal as gevolg van die sterk weerstand wat die monnike gebied het. Die beampte Chan Man-wai wou vir homself 'n naam skep en smee daarmee 'n plan, waarvolgens hy met Ma Ning-yee saamsweer om die klooster van binne af aan die brand te steek. Daarby verloor die meeste kloosterlinge hul lewe. Die boeddhistiese meesteres Ng Mui, die kloostersabt meester Chi Sim met die meeste leerlinge, meester Pak Mei, meester Fung To-tak en meester Miu Hin kom wel lewendig daaruit. Hulle was die leiers van die vyf Shaolin style en word die "vyf oues" genoem.
Die egtheid van hierdie oorvertelling is omstrede, Kangzi was eerder 'n ondersteuner, ten minste van die Noordelike Shaolin klooster, soos die kalligrafie bo een van die ingange nogtans getuig.
Na die verwoesting van die klooster, skei die oorlewendes van mekaar om die Mantsjoe-regering makliker te ontkom. Meester Chi Sim neem 'n alias in gebruik as kok op 'n 'rooi boot'. So word 'n vervoerskip van 'n operageselskap gekenteken, wat gewoonlik met rooi kleure geverf en met bont vlae uitgerus was. Die non Ng Mui daarenteen, laat haarself in die Wit-Kraan-Tempel teen die Tai-Leung-Berg neer, waar sy haar aan die vegkuns kon wy.
Aan die markplein van 'n nabygeleë dorp, het Ng Mui 'n jong meisie, genaamd Yim Wing-chun en haar vader Yim Lee wat daar Tofu verkoop, leer ken. Beide het uit haar tuiste in die provinsie Kwantung gevlug, aangesien Yim Lee in 'n regsaak gewikkel was (blykbaar onskuldig), wat hom sy lewe kon kos. As leerder by die Shaolin-Klooster het hy enkele vegtegnieke geleer en gesorg vir geregtigheid in sy buurt. Die moeilikhede wat vir hom as gevolg daarvan ontstaan het, het hom gedwing om te vlug en aan die Tai-Leung-Berg te vestig. Volgens legende het die vegkuns sy naam aan die meise Yim Wing-chung te danke.
Die tienerjarige Yim Wing-chun vang die oog van 'n berugte plaaslike vegter genaamd Wong, en hy vra haar mettertyd om haar hand. Sy was egter as klein kind al aan Leung Bok-chau, 'n soutverkoper uit Fujian, belowe. Wong stuur 'n boodskap, stel Yim Wing-chun 'n minimum tydperk en dreig om geweld aan te wend, indien sy haar teen hom verset. Vader en dogter lewe van nou af met groot sorge, aangesien niemand in die dorp teen Wong, 'n vegkunstenaar en lid van 'n geheime organisasie, opgewasse was nie.
Ng Mui kon as reëlmatige kliënt van Yim Lee sien dat hulle altwee baie hartseer was. Uiteindelik vertel Yim Lee haar oor Wong. Ng Mui besluit om vir Yim Wing-chun te help, maar nie deur self die booswig te straf nie, aangesien sy nie haar werklike identiteit wou verklap nie en dat 'n geveg tussen haar, 'n Shaolin-klooster meesterin, en 'n dorpsboelie, onregverdig en eerloos sou wees. Daarom leer sy eerder vir Yim haar nuwe vegkuns. Na net drie jaar se privaatonderrig het sy hierdie nuwe vegkuns bemeester. Ng Mui stuur haar vir opleiding na die Wit-Kraan-Tempel terug, na haar vader. Dadelik word Yim weer deur Wong bedreig, tog hierdie keer is sy bereid om hom aan te vat. Die skurk was van sy oorwinning seker, maar het hom misgis, en is deur Yim teen die grond geslaan.
Nadat Yim Wing-chun vir Wong oorwin het, het sy met haar opleiding aan gegaan. Toe Ng Mui besluit om verder te reis, vermaan sy vir Yim, om 'n waardige opvolger te vind en slegs die beste leerlinge te onderrig. Hierdie vermaning is ook deur die volgende generasie nagevolg.
Nuwere geskiedenis
Die meeste huidige Westerse bekende Wing Chun variante kom van die vegkunstenaar Yip Man (1893–1972). Hy het in die loop van sy lewe in Hong Kong talryke leerlinge gehad (onder andere Bruce Lee). Toe Yip Man sterf, sonder om 'n navolger te benoem, begin 'n stryd om sy opvolging.
Yip Man het Wing Chun nie net van slegs een meester geleer nie, maar wel twee. Die een leraar was 'n geldwisselaar (Chan Wah-shun), die ander was Leung Bik, seun van die legendariese Leung Jan, een van die bekendste kruiedokters en aptekers uit Foshan in die Guangdong provinsie. Hierdie geskiedenis is egter omstrede en Leung Bik was aan die leerlinge van Yip Man self onbekend.
Beginsels en tegniek
Op grond van die volgende karaktereienskappe geld Wing Chun as die styl van meesters op hul oudag. Hiermee kon hulle nog met jonger, sterker en gesonder vegters meeding.
Beginsels
'n Besonderse karaktereienskap van Wing Chun is die denke gekoppel aan die beginsels daarvan, wat as instruksies beskou kan word. Hierdie beginsels is bewustelik in die refleksiewe bevelsvorm geformuleer, sodat wat gedoen moet word duidelik gedefinieër is. 'n Onderskeidende voordeel is die algemeenheid, die algemene geldigheid en die oordraagbaarheid van die beginsels. As 'n leerling hom hou by die beginsels, behou hy homself ook in volkome onbekende situasies korrek en maak byvoorbeeld gewoonlik geen ernstige foute nie.
Bogenoemde beginsels stel 'n goeie keuse voor, soos hulle in die onderskeie Wing Chun style voorkom. Die beginsels kan soms veel van styl tot styl varieër.
In Wing Tsun en sy afgeleides leer mens byvoorbeeld die volgende beginsels:
Die kragbeginsels:
Die vegbeginsels:
Hierde is slegs 'n paar voorbeelde van sogenaamde Kuen Kuits.
Tegnieke
In Wing Chun word alle tegnieke so aangewend om die maksimum effek daaruit te verkry. Die bewegings is meestal kort en reguit, asook langs 'n reguit lyn. As 'n reël word nie starre spierkrag nie, maar wel die elastisiteit van die mens se bewegingsapparatus benut. Dit geskied deur 'n komnbinasie vanuit gewigsverskuiwing (treë-tegnieke) en spontane vinnige strekbewegings (sweep effek) met 'n relatiewe klein aandeel spierkrag.
'n Tipiese element van einige Wing-Chun styl iѕ die kettinghoue ('chain punching'). 'n Geoefende Wing-Chun vegter kan daarmee ongeveer agt tot tien houe per sekonde uitvoer. Daarenteen kom die verskillende tegnieke eers in hul kombinasie met mekaar tot volle werking, waarby dit laastens onbelangrik is of die vuis of plathand gebruik word.
Die krag van die opponent word deur treë-tegnieke en gewigsveranderings geneutraliseer en teen hom toegepas.
Die aanval is die verdediging. 'n Slag van die opponent word so byvoorbeeld deur 'n teenslag afgeweer.
Die styl word verder deur sy skop-tegnieke gekaraktiseer wat baie min basiese skoppe bevat en in die algemeen net van onder tot by die heupe beperk is. Doelwitte in hierdie skoppe is gewoonlik die knieë, die maermerries en die laer liggaamsdele van die opponent.
Wapens
In die latere 17de eeu ontwikkel Wong Wah-bo (Leerling van Leung Bok-chow, die man van Yim Wing-chun) en Leung Yee Tai (Leerling van die Shaolin-monnik Chi Si) twee wapenvorme.
Die oefeninge en vorme word volgens die ideale van Wing Chun aangepas.
Historiese dokumente hierhoor bestaan egter nie meer nie.
Oorwegings ten opsigte van ander vegsisteme
By 'n Wing Chun vegter is dit nie van belang watter styl die aggressor het nie. 'n Straatvegter met geen erkenbare vegstyl, en wat moontlik sy eie styl ontwikkel het, kan potensieel een van die gevaarlikste opponente wees. Daarom leer die vegter in Wing Chun om homself só voor die aanvaller te posisioneer dat hy gereed is vir enige moontlike aanvalsvariante: Mens probeer om sover moontlik vroeg met die aanvaller kontak te maak, en dan te bly kleef. In die Chi Sao gevoelsitiwiteitsoefeninge, leer die vegter om die krag en bewegings van die aanvaller aan te voel en dan ooreenkomstig daarop te reageer. Die doel is om aanvalle so min as moontlik opties te herken, en eerder takties te bly. Daarbenewens volg dit die reëls van veg- en kragbeginsels (sien bo).
Bruinwipstert
Die Bruinwipstert (Cercotrichas signata) is 'n standvoël wat voorkom aan die ooskus en onmiddellike binneland van Suider-Afrika vanaf Port Elizabeth tot by Maputo. In Engels staan die voël bekend as die Brown scrub robin.
Wing Chun
Onderrig en oefeninge
Die onderrig in Wing Chun word deur makkeroefeninge gedomineer, waar jou oefenmaat erkende gevegsbewegingspatrone herhaal, of dit vind plaas met 'n houtpop oefenstel (die sogenaamde 'wooden dummy' of 'Muk Yan Yong'). Afhangende van die ervaring van die Wing Chun vegter varieër daarby die spoed, intensiteit asook die kompleksiteit van oefeninge tot en met vrygevegte. Die doel van hierdie oefeninge is dat die leerder deur langsame en herhaalde bewegings bepaalde bewegingspatrone inoefen sodat dit later in 'n ernstige geval onbewus aangewend kan word. Wing Chun lê onder meer klem op die sogenaamde Chi Sao gevoelsoefeninge, wat dit moontlik maak om op bepaalde kontakte en impulse van 'n oefenvennoot of opponent baie vinnig te kan reageer. Alhoewel die basiese Wing Chung beginsels vinnig aangeleer kan word, benodig hierdie gevoelsoefeninge jarelange toewyding voordat hulle sinvol in 'n geveg aangewend kan word. Die beweerde snelle aanleerbaarheid van die sisteem is dus slegs voorwaardelik korrek.
Bruinwipstert
Voorkoms
Die voël word 16–18 cm lank en weeg 33-42 gram. Die voël is donkergrys aan die rugkant.
Wing Chun
Vorme
Die eerste grondbeginsels van Wing Chun word in die vorme geleer en ingeoefen. Die vorme is vasgestelde reekse van tegnieke, wat elke leerling alleen uitvoer. Die vorme in die Chinesiese vegkunste stem ongeveer ooreen met die wat in die Japanesiese vegkunste as Katas bekend staan. Die volgorde en aantal bewegings, in die vorm van die verskeie Wing Chun style verskil soms veel van mekaar.
Die bekendste vorme is:
In die ontwikkelingsgeskiedenis van Wing Chun het baie leerline nuwe ontwikkelinge en veranderinge tot die Wing Chun styl bygevoeg. In die verskeie variante van Wing Chun bestaan daar onderskeie variante van die basiese vorms. Hierdie verskille weerspieël natuurlik verskillende interpretasies en begrippe van die basiese Wing Chun tegnieke en hul beginsels.
Ook deesdae word nog verdere veranderinge aan die onderskeie style ingevoer, soos wat van 'n lewendige vegkuns verwag kan word. Kenners kan aan sekere details erken by watter skool iemand Wing Chun aangeleer het.
Chi Sao
'n Essensiële bestanddeel van Wing Chun is die sogenaamde Chi Sao ("Klewende hande") tegniek. Chi Sao beoefen eerstenѕ die vegter se gevoelsreflekse en daarna sy standvastigheid, balans en die handhawing van 'n gepaste afstand teenoor die opponent. Sensitiewe gevoelsreflekse stel die vegter in staat om gapings in die opponent se verdediging op te spoor waardeur ook die aktiewe provokasie van foute deur die opponent moontlik gemaak kan word. Chi Sao is egter nie 'n onafhanklike gevegstegniek wat in 'n ope geveg toegepas kan word nie, maar eerder 'n hulpmiddel tydens oefening. Die uniekheid aan Chi Sao is dat die leerder wegbeweeg van die stadige visuele reflekse en leer om eerder op taktiese, oftewel gevoelsreflekse staat te maak. Chi Sao moet dan ook op 'n nadere afstand beoefen word om fisiese, klewende kontak te kan behou, ook bekend as die lokvalafstand ("Trapping distance"), waar dit moeilik is om visueel op hoogte van die opponent se bewegings te bly. In hierdie oefentegniek word die kontak met die oppenent benut om sy bewegings deur die vinniger gevoelsintuig te kan erken, eerder as visueel.
887
Die jaar 887 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 87ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sterftes
Dae | Eeue | Geskiedenis
Theo Jörgensmann
Theo Jörgensmann (gebore 29 September 1948 in Bottrop) is 'n Duitse klarinetspeler, musikant en komponis. Hy word algemeen beskou as een van die belangrikste jazz klarinetspelers in Europa.
Gedurende sy dertigjarige loopbaan het hy klarinet gespeel tydens uiteenlopende feeste en uitvoerings in Duitsland en ander state. Hy speel onder andere saam met John Carter, Perry Robinson, Willem van Manen, Paul van Kemenade, Tristan Honsinger, Eric van der Westen, Willem Breuker, Albert Mangelsdorff, Kenny Wheeler en Lee Konitz. In 1983 word Jörgensmann se eerste soloalbum uitgegee met die naam "Laterna Magica". Van 1985 tot 1998 speel hy saam met Willem van Manen se orkes. In 1997 besluit Jörgensmann om weer sy eie groep te stig. Jörgensmann is bekend weens sy eie unieke styl sowel as sy gevoel vir improvasie. Deur die jare skryf hy baie oor musiekfilosofie en doseer ook aan die Universiteit Duisburg van 1983 tot 1993. Jörgensmann skryf ook saam met Rolf-Dieter Weyer 'n boek Kleine Ethik der Improvisation. Van 2003 speel hy saam met Trio Oles Jörgensmann Oles en van 2008 speel hy saam met Trio Hot.
Dorothy Burgess
Dorothy Burgess (4 Maart 1907 – 21 Augustus 1961) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Recaptured Love (1930), Taxi! (1932), Hold Your Man (1933), en Black Moon (1934).
Chaley Rose
Chaley Rose is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Nashville (2012), Stitchers (2015), Filthy Preppy Teen$ (2015), en Code Black (2015).
Rio Minho
Die Rio Minho is die langste rivier in Jamaika met 'n lengte van 92,8 km. Dit styg naby die geografiese sentrum van die eiland, vloei oor die algemeen suid-suidwes en bereik die Karibiese See by Carlislebaai aan die sentrale suidkus, ten weste van die eiland se mees suidelike punt, Portland Point.
Cristine Rose
Cristine Rose (gebore 31 Januarie 1951) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent What Women Want (2000) en in die televisiereekse Star Trek: The Next Generation (1987), NCIS (2003), en Heroes (2006).
Craniella vestita
Craniella vestita is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Frances Dee
Frances Dee (26 November 1909 – 6 Maart 2004) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Silver Cord (1933), Finishing School (1934), Of Human Bondage (1934), en I Walked with a Zombie (1943).
Craniella vestita
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Pelates
Pelates is 'n genus van straalvinnige visse in die familie van doringvisse (Terapontidae).
Spesies
Die genus omvat drie spesies:
Gereformeerde kerk Suidkus
duimnael|links|295px|Die Gereformeerde kerk Suidkus, [[Port Shepstone.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Dirk Wijnbeek, Margate (Suidkus) se leraar van 1975 tot 1977.
duimnael|regs|170px|Ds. P.J. de Klerk, wat sy emeritaat in 1968 in die [[Gereformeerde kerk Durban aanvaar het, was emeritus-predikant van Suidkus van 1979 tot 1982.]]
Die Gereformeerde kerk Suidkus is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op Port Shepstone aan die suidkus van KwaZulu-Natal. Dit sluit ook onder meer Margate, Port Edward, Hibberdene, Ramsgate en Uvongo in, met ander woorde die hele suidkus suid van Scottburgh tot aan die Oos-Kaapse grens.
Helen Burgess
Helen Burgess (26 April 1916 – 7 April 1937) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Plainsman (1936), A Doctor's Diary (1937), Night of Mystery (1937), en King of Gamblers (1937).
888
Die jaar 888 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 88ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Sterftes
Dae | Eeue | Geskiedenis
Gereformeerde kerk Amanzimtoti
duimnael|links|170px|Dit was deur die toedoen van ds. [[Petrus de Klerk|P.J. de Klerk, leraar van die Gereformeerde kerk Durban van 1945 tot 1968, dat die Mooi Hawens oord vir bejaardes tot stand gekom het en eindelik ook die Gereformeerde kerk Amanzimtoti.]]
duimnael|regs|260px|Ds. [[Gert Bester|G.B.C. Bester, van 1987 tot 1991 die tweede leraar, en sy gesin: Anita, Alrina en Bone.]]
Die Gereformeerde kerk Amanzimtoti is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika met sy middelpunt in Winklespruit by Kingsburgh, suid van Durban, aan die KwaZulu-Natalse suidkus.
Dié gemeente se geskiedenis is nou verbonde met dié van Mooi Hawens, die Residentia-stigting se oord vir bejaardes op Winklespruit. In die laat vyftigerjare het afgevaardigdes na ’n diakonale konferensie op Ladysmith besluit om hulle vir die oprigting van ’n ouetehuis aan die Natalse Suidkus te beywer. In 1965 het die Gereformeerde kerk Durban se kerkraad die Gereformeerde Stigting vir die Versorging van Oues van Dae en die Jeug (die latere Residentia-stigting) genader om hulp met die bou en bestuur van ’n ouetehuis. ’n Voorvereiste was dat daar ’n saal moes wees waarin die Gereformeerde Kerk eredienste kon hou.
Durban se kerkraad het ’n meewerkende liggaam van die Stigting geword en onder leiding van ds. P.J. de Klerk het hulle persele op Winklespruit gekoop en begin met die oprigting van Mooi Hawens. Die idee was van die begin af om ’n kerkgebou op die perseel op te rig, maar die tehuis se bouplan het die hele perseel beslaan sodat daar geen plek vir die kerk was nie. Omdat die kerkraad met ’n tehuis sonder ’n kerk niks uit te waai wou hê nie, is besluit om voorsiening te maak vir ’n gemeenskapsaal onder die tehuis.
Mooi Hawens se eerste inwoners is op Maandag 1 Maart 1971 ontvang en op Sondag 7 Maart het ds. P.J. de Klerk, wat sy emeritaat in 1968 aanvaar het en hom jare lank vir die oprigting van die tehuis beywer het, die eerste erediens gelei. Die plan was om eers net vakansietye eredienste ’n Mooi Hawens te hou, maar binne ses maande het die lidmaattal so toegeneem dat, in samewerking met die drie Durbanse gemeentes (Durban, Durban-Noord en Durban-Wes), van September 1971 af elke Sondagmiddag ’n erediens in Mooi Hawens se saal gehou is. Die eerste Nagmaal is op 21 Mei 1972 hier bedien.
Eindelik stig die gemeente Amanzimtoti op 23 Junie 1985 af van die Gereformeerde kerk Durban. Intussen het die kerkraad van die moedergemeente drie erwe langs Mooi Hawens bekom en kon hulle Huis Lena de Klerk vir verswakte bejaardes en die Tabor-woonstelle vir afgetredenes laat bou. Tydens die beplanning van die Tabor-woonstelblok is weer voorsiening gemaak vir ’n dienssentrum, bekend as die Tabor-saal, en kon die eredienste einde 1988 na die nuwe saal verskuif.
Amanzimtoti het einde 1997 203 belydende en 54 dooplidmate gehad en einde 2014 onderskeidelik 162 en 19. Die plaaslike gemeente van die Hervormde Kerk, bekend as Saffierkus, is op 7 Februarie 2010 gestig en het einde 2014 100 belydende en 25 dooplede gehad. Die NG gemeente Suidkus is in 1958 op Amanzimtoti gestig. Dié gemeente was einde 2014 die NG gemeente in KwaZulu-Natal met die meeste belydende lidmate (1 400), maar die NG gemeente Richardsbaai het meer dooplidmate gehad.
Craniella zetlandica
Craniella zetlandica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Craniella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Carter.
Cinnamomum
Cinnamomum is 'n genus van immergroen aromatiese bome en struike wat aan die lourier- en avokadopeerfamilie, Lauraceae behoort. Spesies in die genus het aromatiese olies in hulle blare en bas. Dit omsluit meer as 300 spesies, versprei oor die tropiese en subtropiese streke van Noord-Amerika, Sentraal-Amerika, Suid-Amerika, Asië, Oseanië en Australiese ekosones. Die genus bevat verskeie ekonomies belangrike bome.
Anrich Herbst
Anrich Herbst (* 1 November 1972– ) is ’n Suid-Afrikaanse akteur en stemkunstenaar. Hy is veral bekend vir sy rol as Wimpie van Tonder in die sitkom Orkney Snork Nie. Hy was slegs 14 jaar oud tydens sy oudisie en 15 jaar toe die sitkom se verfilming begin het. Hoogtepunte uit sy loopbaan sluit in die rolle van Sam Carmichael in Mamma Mia! - the Musical, en Gunther in die film Raaiselkind. Hy spits hom deesdae grootliks toe op stemwerk. Die opname van PG du Plessis se boek Fees van die Ongenooides is een van die prestasies waarop hy die trotste is. Hy is 'n radioteater regisseur by RSG en mede-aanbieder van die program Nisboere op Via-TV.
Craniella villosa
Craniella villosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ruby Dee
Ruby Dee (27 Oktober 1922 – 11 Junie 2014) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Raisin in the Sun (1961), Do the Right Thing (1989), American Gangster (2007), en A Thousand Words (2012).
Emily Rose (aktrise)
Emily Rose (gebore 2 Februarie 1981) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse ER (1994), John from Cincinnati (2007), en Haven (2010).
Billie Burke
Billie Burke (7 Augustus 1884 – 14 Mei 1970) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Dinner at Eight (1933), Topper (1937), Merrily We Live (1938), en The Wizard of Oz (1939).
890
Die jaar 890 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 90ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sterftes
Dae | Eeue | Geskiedenis
891
Die jaar 891 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 91ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
893
Die jaar 893 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 9de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sterftes
Dae | Eeue | Geskiedenis
Heiau
'n Heiau is 'n Hawaise tempel. Die Hawaiers het tempels vir 'n wye spektrum doeleindes opgerig - om siekes te genees (heiau hōola), die eerste vrugte of eerste vangs te offer, om vir reën te bid of om die reën te laat ophou, om die bevolkingsgroei te verhoog, om vir die liggaamlike welsyn van die volk te bid, om goddelike seën vir lang seereise te ontvang, of om vir vrede of oorwinning in die stryd teen vyande (luakini) te bid. Die laasgenoemde kategorie tempels was die enigste wat met 'n menseoffer ingewy is.
Heiau is na gelang van hul doeleinde en ligging in 'n verskeidenheid boustyle opgerig. Met die amptelike einde van die inheemse Hawaise godsdiens in 1819 is baie tempels opsetlik vernietig, terwyl ander in verval geraak het. Intussen is 'n aantal heiau volledig gerestoureer.
Baardwipstert
Die baardwipstert (Cercotrichas quadrivirgata) is 'n standvoël wat voorkom in die Laeveld, suid- en sentraal-Mosambiek en oos-, wes- en noord-Zimbabwe. In Engels staan die voël bekend as die Bearded scrub robin.
Voorkoms
Die voël word 14–16 cm lank en weeg 22-31 gram. Die voël is donkergrys aan die rugkant en het 'n geeloranje borsrand en sye.
Jamie Rose
Jamie Rose (gebore 26 November 1959) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Just Before Dawn (1981) en in die televisiereekse Falcon Crest (1981), St. Elsewhere (1982), en Lady Blue (1985).
892
Sterftes
Dae | Eeue | Geskiedenis
Crella
Crella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Slangverklikker
Die Slangverklikker (Cercotrichas coryphaeus) is 'n standvoël wat voorkom in die Wes-Kaap, Oos-Kaap, suidelike gedeelte van die Noord-Kaap en suidoos-Namibië. In Engels staan die voël bekend as die Karoo scrub robin.
Voorkoms
Die voël word 14–16 cm lank en weeg 18-23 gram. Die voël is grysbruin met die wipstert wat donkerder is. Die keel is ligter.
Boesmansrivier (dubbelsinnig)
Boesmansrivier kan na een van die volgende verwys:
Caroline Burke
Caroline Burke (7 Julie 1913 – 5 Desember 1964) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Mysterious Rider (1942), Spy Train (1943), Silent Witness (1943), en Rhapsody in Blue (1945).
Shona
Shona kan na een die volgende verwys:
Trevenna, Pretoria
Trevenna is 'n ou voorstad van Pretoria in Gauteng, Suid-Afrika. Dit lê langs Sunnyside, direk oos van die sentrum van die stad. Die hoofkantoor van die Departement van Handel en Nywerheid is hier geleë.
NG gemeente Ladismith
duimnael|links|280px|[[Ladismith se ou NG kerk staan vandag nog, hoewel dit sedert 1942 nie meer die gemeente se kerkgebou is nie. Hans Fransen beskryf dit in Old Towns and Villages of the Cape as "Kaapse Gotiek op sy feestigste".]] duimnael|links|280px|Die ou Otto Hager Kerk op 'n bewolkte dag (2016)
duimnael|regs|170px|Ds. Dirk van Velden was van 1854 tot sy dood op [[23 Junie 1878 Ladismith se eerste leraar.]]
Princeton, New Jersey
Gedurende 1756 is die Kollege van New Jersey verskuif van Newark na Princeton en na 1896 het dit bekend geword as die Universiteit van Princeton.
NG gemeente Ladismith
duimnael|links|270px|Ladismith se nuwe NG kerk is in Oktober 1942 ingewy. Dit is indertyd as "'n pragtige gebou" beskryf. Dis ontwerp deur [[Anthonie Smith, een van sy meer as 60 kerkgeboue. Sy broer Le Roux Smith le Roux het die dakskilderye gemaak.]]
Princeton, New Jersey
Die eerste regering van die Verenigde State is ook in die munisipaliteit borough van Princeton georganiseer in 1776 en hulle het hier ook vir die eerste keer bymekaar gekom in die somer van 1777. George Washington het ook 'n Britse Mag oorwin tydens die Slag van Princeton in Januarie 1777.
NG gemeente Ladismith
duimnael|regs|170px|Ds. J.H. Louw was leraar van Ladismith van 1880 tot sy dood in 1911.
Die NG gemeente Ladismith is die nagenoeg 45ste oudste gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en val onder die Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland.
Princeton, New Jersey
Princeton was ook die hoofstad van die Verenigde State vanaf Junie 1783 tot November 1783 nadat die Kongres Philadelphia verlaat het uit vrees vir optrede van soldate wat nie betaal was nie. Vir drie maande tydens die gebeure het George Washington in 'n huis by die naby geleë Rocky Hill gebly. Die huis word bewaar. Princeton het dorpstatus in 1813 en stadstatus in 1838 verkry.
NG gemeente Ladismith
Stigting
Op 10 Februarie 1851 Ladismith deur die Ringskommissie tot 'n aparte gemeente afgestig. Ladismith is genoem na die bekoorlike eggenote van die destydse goewerneur, sir Harry Smith. Omdat posstukke dikwels verkeerdelik na Ladysmith, Natal, gestuur is, is die spelling van die naam vanaf 1879 gewysig. Die eerste leraar was die Hollander ds. Dirk van Velden, wat van 1854 tot by sy dood in 1878 hier gearbei het. Gedurende die eerste honderd jaar van die gemeente se bestaan het dertien predikante die herderstaf hier geswaai. Met die eeufeesviering van die gemeente was dit di. W.T. Badenhorst (vanaf 1947) en J.D. Stulting (vanaf 1950). Medeleraarskap het eers vanaf 1946 op 'n vaste voet gekom toe die belydende lidmate meer as 1 800 getel het. Dié getal het teen 2012 teruggesak tot 724 en teen 2014 tot 604.
Afstigting, sending, VSB
In 1904 het Vanwyksdorp as gemeente afgestig. Die sendinggemeente is in 1861 gestig met Soar as naam en sentrum. Eerw. R.P. Botha was tydens die moedergemeente se eeufees die sendeling. Ook in die sendingveld het die kerkraad reeds vanaf 1908 'n deel bygedra tot die salaris van 'n sendeling. Die plaaslike tak van die Vrouesendingbond het deur die geldelike steun van die kerkraad vanaf 1948 met georganiseerde maatskaplike dienste begin.
Kerklike geboue
Die gemeente het tydens die eerste 20 jaar van sy bestaan aanbid in 'n klein rietdakkerkie, maar dit het gou ontoereikende vir die groeiende gemeente geword. Dit is toe vervang deur die tweede kerk, ontwerp deur Carl Otto Hager, 'n Duitse boorling wat in Suid-Afrika die grootse eksponent van die neogotiese boukuns geword het. Die manier waarop die kerk opgerig is, is waarskynlik uniek omdat die nuwe bo-oor die toe nog bestaande ou kerkie gebou is. Terwyl die bouwerk aan die veel groter Hager-kerk aan die gang was, het die gemeente nog Sondae in die ou kerkie byeengekom vir die erediens. Eers toe die nuwe kerk sy dak kry, is die ou kerk afgebreek en as 't ware uit die nuwe verwyder sodat die Hager-kerk se binneruimte voltooi kon word. Hager het die kerk so ontwerp dat die gespitste frontgewel 'n toring voorstel, sonder dat die gemeente met die koste van 'n ware toring belas is. Die eerste en die tweede kerk is geleë aan die bopunt van Kerkstraat vanwaar dit soos 'n middeleeuse katedraal oor die dorp waghou.
Maar kortliks, die aanbou: Die heel eerste kerkie is erg beskadig deur windstorms. Die kerk het buitendien te klein geword vir die gemeente, en in 1863 en op 3 April 1871 is besluit om 'n groter kerk op dieselfde perseel te bou. Die Duitsgebore Carl Otto Hager is die opdrag gegee om die nuwe kerk te ontwerp en te bou. Hager het die neogotiese styl gebruik. Die bouers en skrynwerkers kom op Ladismith aan op 23 Januarie 1873; en saam met die vergroting van die kerk is ook boogvensters en spitstorings aangebring, soos dit die mode was - maar so ook 'n afsonderlike kloktoring en ringmuur. Die nuwe gebou kon 800 mense huisves en die boukoste het altesaam £4 900 bedra. Die eerste diens in die nuwe kerk vind op 28 September 1873 plaas, maar die amptelike inwyding daarvan vind eers die volgende jaar op 30 Mei 1874 plaas. Die kerkie loop in 1878 weer onder erge skade deur weens stormwinde en die nodige versterkings is aangebring.
Die kerkraad wou aanvanklik die Otto Hager-kerk sloop toe die aanbou van die groter NG Kerk in Queenstraat afgehandel is, maar die laagste tender was £500. Die Otto Hager-kerk word toe verkoop aan die Verenigde Meulenaars teen die einste £500 - met dien verstande dat die kerk nie weer vir kerkdienste gebruik sou word nie. Dit dien voortaan as meule. Daar was ook gerugte dat van die (ouer) lidmate nie baie gediend was met die ultramoderne (siersteen)kerk nie, en om 'n moontlike skeuring te verhoed kon die deurslag gegee het om die kerkie te behou. In 1956 koop die Saaiboere Koöperasie die Otto Hager-kerk teen £10 500, en gebruik dit as lusernsaadstoor. Daarvoor moes die kloktoring afgebreek word om 'n dieseltenk en pomp in te ruim; die ringmuur is afgebreek sodat vragmotors toegang tot die gebou kon verkry.
In 1973 is die eerste restourasiekomitee saamgestel, wat kort daarna ontbind het. Die gebou kry Nasionale Gedenkwaardigheid op 3 Desember 1976. Die tweede komitee (1984) koop die gebou teen R1 000 van die Saaiboere Koöperasie, waarna herstelwerk aan die buitekant van die kerkie in die jaar 1986 begin (soos die pleisterwerk wat afgekap is, en die rou kleistene wat met ogiesdraad versterk en weer toegepleister en toegeverf is), en die houtraamvensters is met staalraamvensters vervang. Die totale koste bedra R61 739. In 1997 en 1998 word na die binnekant van die kerk gekyk ('n derde komitee is vervang met 'n Beslote Koöperasie), en ná die goedkeuring van die Raad van Nasionale Gedenkwaardighede, is die kloktoring weer herbou nadat die dieseltenk verwyder is; die koste om hierdie kloktoring te voltooi (Maart tot September 1998) beloop R20 629 (op die rekening van die plaaslike VLV-tak).
Die jaar 1951 was vir die gemeente 'n besonderse jaar. Nie alleen was dit die viering van sy eeufees nie, maar ook die inwyding van 'n doeltreffende kerksaal waaraan daar vir 45 jaar lank behoefte was.
Mashona
Mashona verwys na 'n inheemse Afrikastam wat vermoedelik reeds in die 16de eeu 'n groot deel van die huidige Zimbabwe bewoon het. Van hul oorsprong is egter redelik min bekend. Hulle was 'n vredeliewende volk en bekend vir hul vaardigheid in ysterwerk en in handel. Hulle het in die riviere na goud gesoek en het matte vervaardig wat hulle aan ander stamme verkoop het. Omstreeks 1840 is die land deur Matebeles binnegeval, wat die Mashona op 'n groot skaal uitgemoor het en die oorblywendes in die heuwels ingejaag het. Daar het hulle in vestings tussen die kranse gewoon. Die Matabeles het ook slawe van baie van hulle gemaak. Met die koms van die Britse Pioneer Column in 1890, is die Mashona sonder veel moeite onderwerp, maar die Matabeles het nog strooptogte op die Britte uitgevoer. In 1895 het die Mashona by die Matebeles aangesluit in die opstand teen die blankes.
Agtergrond (narratief)
Rol
Agtergrond is 'n belangrike element in 'n vertelling en in sommige werke word die agtergrond self 'n karakter. Die term agtergrond word dikwels gebruik om na die sosiale milieu te verwys waarin die gebeure van 'n roman afspeel,  en romanskrywer Donna Levin het al beskryf hoe hierdie sosiale milieu die karakters se waardes vorm. Een van die elemente van verhaalagtergrond is tydsverloop. Dié is in sommige verhale staties, en in ander dinamies, met byvoorbeeld veranderende seisoene.