Pirow_Bekker
Poësie
Die volgende drie bundels kan beskou word as 'n drieluik, waarin veral die ouderdom en naderende dood sentrale temas is. In Stillerlewe handel die gedigte hoofsaaklik oor die stiller ouderdom en die lewe wat finaal verbygaan. Die titel kan ook verwys na aktuele gebeure wat in die gedig vasgevang of gestol word en so 'n nuwe lewe aanneem. Die uitkyk op die dood is oorwegend somber en uitsigloos, swaarmoedig, ongelukkig en selfs honend, maar in ander gevalle meer humoristies en ruimhartig. 'n Wye spektrum van figure word betrek met die bespreking van die uiteinde, soos Toetankamen, Elvis Presley, Muhammad Ali, Jack the Ripper en ander, waardeur die perspektief telkens verander. Die verse handel toenemend oor die ouderdom en die naderende dood, soos Ouman in tehuis, waarin die aftakeling van die mens beskryf word; en Verlore seun, met sy verlange na 'n hemelse Vader waar die spreker eindelik permanent tuis kan wees. Die oorhoofse onderwerp word ook weergegee met diere en plante as onderwerp. Boggomsbaai-blues met sy makabere sienings is 'n welkome afwisseling van die somber toonaard van die bundel. Van roes en amarant is stewig geanker in die werklikheid en stel die alledaagse soms in 'n verrassende lig. Die titel verwys na die roes (wat geleidelike aftakeling meebring) en amarant ('n plantgenus wat in antieke tye as onsterflik beskou is en die blom se persrooi skakering wat nooit verdof nie). So word die oorheersende tema van sterfte en aftakeling wat in wese vervleg is met onsterflikheid, reeds deur die titel ingelei. Die bundel behandel weereens bekende temas uit sy werk, insluitende veral die agteruitgang meegebring deur die ouderdom en die naderende dood, sonder dat dit ooit selfbejammerend word. Die dood bring ook die einde aan menslike verbintenisse, wat vergestalt word in 'n aantal liefdesverse aan die lewensmaat. Atlas teen die vergeetrivier se titel ontgin die betekenis van 'n atlas as 'n versameling kaarte en die assosiasie met plek en reis, maar verwys veral na die digter se versugting om soos die mitiese Atlas die aarde op sy skouer te lig en oor die “vergeetrivier” te dra en so nie in die vergetelheid versink nie. Die reis neem die digter oor die Leterivier, een van vyf riviere van Hades, die onderwêreld of die vergetelheid, wat volgens die mitologie elkeen wat daarvan drink, van sy aardse bestaan sal laat vergeet. Die bundel word in ses afdelings verdeel, met Die aard van brûe die eerste afdeling. Soos die titel aandui, speel brugbou en die verbinding en oorgang tussen hierdie lewe en 'n volgende asook tussen diverse objekte 'n belangrike rol in hierdie afdeling. Die afdeling Verbrande hebbelikhede (waar die titel ook die brand van brûe suggereer) bevat satiriese gedigte oor die aktuele werklikheid en menslike gewoontes, waar Klimmers die politiek en maghebbers opstuur, Gholfsekuriteitsoord die mens se onnadenkende omgang met die natuur as tema het en Woordskroot en Woordweë kommentaar lewer oor woordgebruik. Lyfdrif is die derde afdeling met gedigte oor die moderne mens in sy sosiale omgewing en die passies wat hom dryf. Skuifmeul belig oordadige eetgewoontes, met Vaste bagasie, Tru-evolusie en Lyfspel wat beïndruk met knap taalgebruik. Die wêreld het nog te veel oor vir jou  is 'n afdeling met liefdesgedigte, met Ingewing 'n hoogtepunt. Die vyfde afdeling is Ruigtelied, met gedigte oor die natuur, terwyl die slotafdeling (Vlugbrug) besin oor ouderdom en die naderende dood. Verder is daar ook gedigte oor die ouderdom en oor die verlange van ouers na hul kinders in die vreemde, terwyl intertekstualiteit regdeur die bundel bewerkstellig word met verwysings na digters soos Ingrid Jonker, N.P. van Wyk Louw, D.J. Opperman, Elisabeth Eybers, Boerneef en D.F. Malherbe.