cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
De Kraats
De Kraats is ’n nedersetting in die munisipaliteit Ede in die provinsie Gelderland in Nederland.
Syd Nomis
Syd Nomis (1941–2018) was bekend as 'n Springbokrugbyspeler. Hy trek vir die eerste keer die Springboktrui aan op die 1965 Nieu-Seeland toer maar speel in geen toets nie. Hy het in 1967 sy eerste toets gespeel en daarna in vyf-en-twintig agtereenvolgende toetse gespeel. Hy speel sy laaste toets teen Engeland op Ellispark in 1971. Hy het 6 toetsdrieë gedruk.
Hy is op 16 Junie 2018 na 'n hartaanval oorlede.
Invar
Die ontdekking van die legering is in 1896 deur die Switserse fisikus Charles Édouard Guillaume gemaak, waarvoor hy in 1920 die Nobelprys vir Fisika ontvang het. Dit het verbeterings in wetenskaplike instrumente moontlik gemaak.
Kaap Columbine-vuurtoring
Die Kaap Columbine-vuurtoring is 'n vuurtoring aan die kus van die Atlantiese Oseaan by Kaap Columbine, omtrent 3 km van Paternoster aan die Weskus.
Die 15 meter hoë toring is uit hout vervaardig. Dit is in 1936 gebou op 'n stukkie hoër grond genaamd Castle Rock, wat die lig 80 meter bo seevlak plaas. Die toring is deur H.C. Cooper ontwerp en gebou. Dit is teen sononder op 1 Oktober 1936 deur sy vrou geopen.
Zweibrücken
Zweibrücken (Frans: Deux-Ponts Nederlands: Tweebruggen) is 'n stad in die Duitse deelstaat Rynland-Palts. Die stad het 'n bevolking van 33 944 in 2010 gehad.
Sycettusa flamma
Sycettusa flamma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Baba Jaga
Baba Jaga (Russies: Баба-Яга) is in Slawiese mitologie die heks, die towenares, die wilde ou vrou. Sy kan ook ’n woudgees wees wat ander geeste lei.
Etimologie
Die naam wissel in die onderskeie Slawiese tale. Dit is Baba Jaga in Pools, Ježibaba in Tsjeggies en Slowaaks. In Sloweens is die woorde omgeruil en word dit Jaga Baba. In Russies is dit Баба-Яга, in Bulgaars Баба Яга en in Oekraïens Баба Яґа (die laaste drie getranslitereer as Baba Jaga).
In Suid-Slawiese tale en tradisies is daar ’n soortgelyke ou heks: Baba Roga (Kroaties en Bosnies) en Баба Рога (Macedonies en Serwies).
Volksverhale
In Russiese volksverhale word Baba Jaga uitgebeeld as ’n ou vrou wat deur die lug vlieg op ’n stamper (van ’n vysel). Sy gebruik die stamper as ’n roer en vee haar spore dood met ’n besem gemaak van silwerberkehout. Sy woon in ’n houthut wat rondbeweeg op ’n paar dansende hoenderpote en omring is deur ’n heining met ’n kopbeen op elke paal. Een paal kort gewoonlik ’n kopbeen; daar is dus plek vir die kopbeen van die verhaal se held. Die sleutelgat in die voordeur is ’n mond vol skerp tande. In party volksverhale is die deur aan die ander kant van die hut en kan die held dit nie sien nie totdat hy ’n towerspreuk sê: "Hut, o hut, draai jou rug na die woud, jou voorkant na my." So dwing hy die hut om om te draai en kan hy die deur sien.
In sommige verhale is haar huis verbind met drie ruiters: een in wit geklee op ’n wit perd met ’n wit tuig (Dag), ’n rooi ruiter (Son) en ’n swart ruiter (Nag). In haar huis werk onsigbare bediendes. As iemand haar na die ruiters vra, sal sy verduidelik, maar as iemand na die bediendes vra, kan sy hulle doodmaak. Baba Jaga is soms ’n goeie en soms ’n slegte mens. In sommige stories help sy mense, in ander vang sy kinders en dreig om hulle te eet. Om haar hulp te vra is gewoonlik gevaarlik. Klem word gelê op behoorlike voorbereiding, goeie maniere en ’n reinheid van gees.
Baba Jaga in Poolse volksverhale verskil in sekere opsigte. Haar huis het byvoorbeeld net een hoenderpoot. Slegte hekse wat in gemmerbroodhuise woon, word ook Baba Jaga genoem. Sy vlieg op ’n mop rond met swart en rooi gestreepte klere.
In sommige verhale, soos Die Veer van Finist die Valk, ontmoet die held nie net een Baba Jaga nie, maar drie. Sulke getalle is gewoonlik ’n goeie teken, omdat dit aan die prins raad of towergeskenke of albei gee.
Hut op hoenderpote
Volgens Russiese volksverhale bly Baba Jaga, in die woorde van Aleksander Poesjkin se Loekomorje (’n voorwoord tot sy fantasiegedig Roeslan en Ljoedmila), "in ’n hut op hoenderpote … met geen vensters en geen deure". Baba Jaga self gebruik dikwels die skoorsteen om in en uit haar huis te vlieg
Dit is moontlik die interpretasie van ’n doodgewone boustyl wat gewild is onder nomadiese jagtervolke van Siberië om voorrade te beskerm teen diere wanneer hulle vir lang tye van die huis af weg is. ’n Houthut sonder vensters en deure word gebou op stutte gemaak van stompe van nabygeleë bome. Die stompe, met hul wortels, gee die indruk van "hoenderpote".
In rolprente
Baba Jaga is ’n gewilde karakter van Russiese rolprente en tekenprente. Die film Wasilissa die Mooie deur Aleksandr Rou, waarin Baba Jaga voorkom, was die eerste rolprent met fantasie-elemente in die Sowjetunie. Georgi Milliar, ’n manlike akteur, het Baba Jaga gespeel in verskeie rolprente van die 1930's tot die 1960's, onder meer in Wasilissa die Mooie, Ryp, Die nuwe Avonture van die Gestewelde Kat en ander. Hy het ook al Kosjtsjei die Onsterflike gespeel.
Vlag van Afghanistan
Die nasionale vlag van Afghanistan (Pasjtoe: د افغانستان رپی; Dari-Persies: پرچم افغانستان) is op 19 Augustus 2013 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale driekleur van drie gelyke vertikale bane van swart, rooi en groen met die nasionale embleem in die middel van die vlag.
Geskiedenis
In die tydperk van die Hotaki-dinastie is ’n eenvoudige swart vlag gebruik. Daarna is ’n tweekleur in groen, wit en groen gebruik onder die regering van Ahmad Shah Durrani. Gedurende die Barakzai-dinastie is geen vlag gebruik nie en dit is in dié tydperk dat Afghanistan ’n emiraat geword het. Onder die regering van Abdoer Rahman Khan is weer, soos in die tyd van die Hotaki-dinastie, ’n eenvoudige swart vlag gebruik.
Aan die begin van die twintigste eeu, onder die regering van Habiboellah Khan, is ’n swart vlag met ’n seël gebruik wat die voorloper is van die huidige embleem van Afghanistan. Hahibullah Khan se opvolger, Amanoellah, het uitgebrei op sy vader se vlag deur uitgaande strale in die vorm van ’n oktagram om die seël te sit. Hierdie styl was algemeen in die Ottomaanse Ryk. In 1926 het Afghanistan ’n koninkryk geword en daarmee ook ’n verandering aan die vlag. Die seël is effens gewysig en ’n lourierkrans is om die seël is gesit. Die derde vlag wat onder Amanullah gebruik is, was ’n horisontale driekleur in swart, rooi en groen, weer met die oktagram-seël in die middel. Die swart het die voorafgaande vlae voorgetel, die rooi het die bloedvergieting vir onafhanklikheid (tydens die Derde Anglo-Afghaanse Oorlog) voorgestel en die groen het die hoop op ’n beter toekoms voorgestel. Die laaste vlag wat onder Amanullah gebruik is, was ’n vertikale driekleur in die kleure van die derde vlag met ’n seël in die middel waarop ’n son oor sneeubedekte berge opkom. Dit simboliseer ’n nuwe begin vir die koninkryk.
In 1929, onder regering van Habiboellah Kalakani of Bacha-i-Saqao is ’n vertikale driekleur in rooi, swart en wit gebruik. Dit was dieselfde vlag wat gebruik is toe die hedendaagse Afghanistan in die 13de eeu onder Mongoolse besetting was. Later daardie jaar het die vlag weer verander, onder regering van Nader Sjah. Die vorige vertikale vlag is weer ingestel maar die seël is verander na die oktagram van Amanullah. ’n Jaar later is die vlag weer verander. Nader se opvolger, sy seun Zahir Sjah, het die oktagram-seël gewysig deur die uitgaande strale te verwyder en die seël te vergroot. Onder die moskee en die krans is die jaartal ١٣٤٨ (1348 van die Islamitiese maankalender of 1929 van die Gregoriaanse kalender) toegevoeg om die begin van Mohammed Nadir Shah se dinastie aan te dui.
In 1973 het Afghanistan ’n republiek geword, waarmee ’n verandering in die vlag gepaard gegaan het. In hierdie wysiging is die ١٣٤٨ uit die vlag verwyder. In 1974 is die vlag weer verander. Die vlag is weer na ’n horisontale driekleur verander. Die kleure het gebly maar die betekenisse daarvan het verander: swart het die obskure verlede voorgestel, rooi het die bloedvergieting vir onafhanklikheid voorgestel en groen het die voorspoed van landbou voorgestel. ’n Nuwe seël is in die skildhoek ingevoeg met ’n arend met gespreide vlerke, ’n preekstoel (minbar) op die arend se bors (vir ’n moskee), koringgerwe om die arend en sonstrale bo die arend om die nuwe republiek voor te stel.
Toe die leier van die republiek in 1978 vermoor is, is ’n nuwe regime met die bystand van die Sowjetunie as ’n sekulêre sosialistiese staat ingestel. Vir ’n kort tyd gedurende die oorgang is die vlag behou met die wapen in die skildhoek verwyder. Later daardie jaar is ’n nuwe vlag vir die demokratiese republiek ingestel. Dit was ’n rooi vlag met ’n geel seël in die skildhoek (dit was ’n algemene ontwerp vir sosialistiese state in die 20ste eeu. Die koringgerf het gebly maar ’n ster is bo-aan bygesit (om die vyf etniese groepe van Afghanistan voor te stel) en die woord ‘Khalq’ (wat ‘mense’ in Arabies beteken) in die middel. Die vlag is ook gebruik as die vlag van die Demokratiese Volksparty van Afghanistan se Khalq-faksie onder president Nur Muhammad Taraki tot sy moord in 1979.
Tussen 1996 en 1997 het die Taliban die Islamitiese Emiraat Afghanistan gevestig en ’n eenvoudige wit vlag gebruik. Tussen 1997 en 2001 het hulle die wit vlag behou maar die Sjahada daartoe bygevoeg. ’n Tussentydse Administrasie het tussen 2001 en 2002 ’n vlag soortgelyk aan die vorige een van die Islamitiese Staat Afghanistan met blou Arabiese skrif aan weerskante van die seël. In 2002 is ’n Tradisionele Afghaanse Administrasie saamgestel en het hulle ’n vertikale driekleur in swart, rooi en groen gebruik met die seël in die middel, soortgelyk aan die vlae van 1930 tot 1974. Hierdie seël het egter die jaartal ١۲۹٨ (1298) van die Islamitiese sonkalender daarop. Dit is die jaar waarin onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry is. In 2004 is die vlag weer verander. Hierdie keer is die verhouding gewysig en is “دا افغانستان اسلامی دولت” (Islamitiese Staat Afghanistan) vervang met “ افغانستان” (Afghanistan''). In 2013 is die nasionale wapen vergroot sodat dit nou ook oor die swart en groen bane streek.
Kleure
Die kleurskema vir die vlae van 1928 tot 1978 en sedert 1980 word hieronder gelys:
Trivia
Op 22 Februarie 1928 het koning Amanullah Khan van Afghanistan vir vyf dae na Duitsland gereis en Berlyn en München besoek. Duitsland het sedert 1919 die Afghaanse regering en mense finansieel, polities en kultureel in feitlik alle gebiede van infrastruktuur, tegnologie en onderwys ondersteun. Amanullah Khan is glo deur die vorm en kleur van Duitsland se swart-rooi-goue vlag geïnspireer, want in dieselfde jaar is vir die eerste keer in Afghanistan ’n drie-kleurige vlag met horisontale strepe in swart-rooi-groen bekendgestel. Die landswapen was in wit in die vlag van Afghanistan se sentrum.
Taung
Taung is 'n dorpie in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Die naam beteken plek van die leeu en verwys na Tau, 'n hoof van die Tswanasprekende BaTaungstam. Tau is die Tswana-woord vir leeu.
Die dorpie het bekend geword toe professor Raymond Dart in 1924 die skedel van 'n kind (die sogenaamde Taung-kind) in die Buxton kalkgroef (koördinate S27 37 10 E24 37 59) gevind het. Dié skedel het 'n belangrike bydrae gelewer in die ontwikkeling van die paleontologie van die Homonide en was die oorsponklike spesie wat beskryf is as Australopithecus africanus. Die skedel word nou by die Universiteit van die Witwatersrand bewaar. Die skedel is glo naastenby 2,5 miljoen jaar oud.
Taung is in 2005 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Sycettusa connexiva
Sycettusa connexiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Poléjaeff.
Achtkarspelen
Achtkarspelen is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Friesland, met 'n bevolking van 28 000 in 2018 en 'n oppervlakte van 104 km².
Achtkarspelen lê in die noordooste van die provinsie en grens aan die provinsie Groningen.
Plekke
Augustinusga, Boelenslaan, Buitenpost, Drogeham, Gerkesklooster, Harkema, Kootstertille, Stroobos, Surhuisterveen, Surhuizum, Twijzel en Twijzelerheide.
SVN 1929 Zweibrücken
SVN 1929 Zweibrücken is 'n sportklub uit Zweibrücken in die deelstaat Rynland-Palts in Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook 'n afdeling vir gimnastiek. Niederauerbach is 'n dorpsdeel van Zweibrücken wat tot 1 April 1938 'n onafhanklike dorp was.
Die klub is in 1929 gestig as SV Niederauerbach en het tot in 1998, toe daar na die Verbandsliga gepromoveer is, in die laer ligas op streeksvlak meegeding. In 2009 is die klub herdoop na die huidige naam.
Die klub se grootste prestasie was om in 2008 die hoofrondte van die DFB-Pokal te haal, waar daar in die eerste rondte met 5-1 teen 1. FC Keulen verloor is voor 'n skare van 8 500 op die Sportpark Husterhöhe, die tuisveld van die nabygeleë FK 03 Pirmasens.
Kompasberg
Die Kompasberg is in die Sneeuberge in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die piek is 2 502 m hoog, die hoogste punt in die Groot-Karoo. Die naam is in 1778 deur kolonel Jacob Gordon en goewerneur Joachim van Plettenberg gegee, wat die berg besoek het, aangesien die meeste van die aangrensende landskap van hierdie punt af opgemeet kon word. Die bergpiek is net noord van Nieu-Bethesda. Die Sondagsrivier ontspring naby die Kompasberg.
Versnelling
Die versnelling van 'n liggaam verwys na die tempo waarteen die snelheid van die liggaam verander. Dikwels word versnelling gebruik om te verwys na 'n toename in snelheid, terwyl vaartvermindering verwys na 'n afname in snelheid.
Taraz
Taraz (Kasaks: Тараз / Taraz) is 'n stad in Kasakstan. Taraz het 'n lang geskiedenis met China, die Arabiese wêreld, en die syroete.
WASP-12
WASP-12 is ’n geeldwergster sowat 1 300 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Koetsier. Dit het ’n skynbare magnitude van 11 en min of meer dieselfde massa en radius as die Son. Sy planeet, WASP-12b, het ’n retrograde wentelbaan. Twee rooidwerg-metgeselle is om WASP-12 waargeneem. Albei is van spektraaltipe M3V en is net 38% en 37% van die Son se grootte.
Planeetstelsel
In 2008 is die eksoplaneet WASP-12b in ’n wentelbaan om die ster ontdek met behulp van die oorgangsmetode. Die planeet se groot verhouding tussen koolstof en suurstof dui daarop dat rotsplanete moontlik in die stelsel gevorm het; dit kan ’n koolstofplaneet wees (wat meer koolstof as suurstof bevat).
Roeholla Chomeini
Roeholla Mostafawi Moesawi Chomeini (Persies: سید روح‌اللّه مصطفوی موسوی خمینی, [ruːholˈlɑːhe muːsæˈviːje xomeiˈniː]; * 24 September 1902; † 3 Junie 1989), in westerse lande bekend as die ajatolla Chomeini, was 'n Irannese godsdienstige leier en politikus. As leier van die Irannese Rewolusie het hy in 1979 die westers-georiënteerde wêreldlike bewind van Mohammad Reza Pahlavi, die laaste sjah uit die Pahlavi-dinastie, omvergewerp en deur 'n teokraties-republikeinse regeringstelsel vervang.
Normandië
In die huidige Frankryk verwys die term Normandië dikwels na die voormalige administratiewe geweste Haute-Normandie met die départements Seine-Maritime en Eure, en Basse-Normandie met die départements Calvados, Manche en Orne met 'n totale oppervlakte van 29 906 vierkante kilometer en 'n bevolking van sowat 3,45 miljoen. 'n Aantal kantonne, wat histories deel uitmaak van die ou provinsie Normandië, is tydens die Franse Rewolusie by die départements Eure-et-Loir, Mayenne en Sarthe ingelyf en maak nou deel uit van die geweste Centre en Pays de la Loire.
'n Nimmereindigende stryd teen natuurkragte het net soos die avontuurlus van hulle Wiking-voorvaders die karakter van die mense in Normandië gevorm, wat dikwels as eiesinnig, koppig en terughoudend beskryf word.
Die kontinentale Normandië
Normandië vorm geen geografiese eenheid nie, maar word deur twee groot natuurlike landskappe van Noord-Frankryk gekenmerk: Die Paryse Bekken en die Armorikaanse massief. Hierdie indeling stem nie met die grense van die twee Normandiese geweste op die vasteland ooreen nie, en die grenslyn tussen die twee geologiese formasies loop eerder in noord-suidelike rigting deur die départements Calvados en Orne.
Die geologiese verskeidenheid word deur 'n aantal verskillende landskapsvorme weerspieël, wat egter almal in dieselfde gematigde en vogtige klimaatsone lê. Grasvlaktes en beboste gebiede kom – naas 'n aantal unieke landskapsvorme wat op klein gebiede beperk is – dwarsoor Normandië voor.
Die kuslyn bevat 'n verskeidenheid landskapsvorme. Bo-oor die klippiestrande van die Alabasterkus (Frans: Côte d'Albâtre) in die Pays de Caux verrys hoë krytrotse, 'n relatief sagte gesteente met dun lae flint (vuursteen) en klei wat sowat 200 miljoen jare gelede gevorm het en tot by die Seinemonding strek. Die krytrotse word deur natuurlike verwering opgebreek sodat dikwels groot rotsbrokke in die see stort. Dele van die staproete bo-oor die rotse word op 'n gereelde basis gesluit sodra skeure in die grond begin vorm.
Die ruwe see en sy getye het op verskeie plekke diep boë en naalde uit die rotswande gesny soos byvoorbeeld in Etretat. Ook riviere het langs die hele Normandiese kuslyn tussen Le Tréport en Le Havre diep klowe in die krytrots gesny. Die natuurlike baaie, wat in grootte wissel, was geskikte plekke vir die stigting van klein seehawens. In eb-gety word uitgestrekte klippiestrande blootgelê, dikwels met strepe nat sand daartussen. Suiwer sandstrande soos dié van Dieppe of Veules-les-Roses kom nouliks voor in die Normandiese rotskusgebied.
Slegs die département Calvados spog in die landskappe Pays d'Auge et Bessin met uitgestrekte sandstrande langs die Côte Fleurie en die Côte de Nacre, terwyl die kuslandskappe van Manche verskillende gebiede bevat: Die steile kristalliene rotspunte van Kaap de La Hague in die noorde van die skiereiland Cotentin en die laer kusstreke met hulle tipiese sandstrande in die omgewing van Saint-Vaast en Mont-Saint-Michel.
Normandië se maritieme klimaat lei tot gematigde temperature dwarsdeur die jaar. Die weer langs die kusgebiede van die Engelse Kanaal word gekenmerk deur die sogenaamde Atlantiese versteurings, wat gereeld optree en windige weer met die berugte sombere tot donkergrys lig saam bring. Die suidwestelike winde waai steeds.
Die Kanaaleilande
Tot en met die tyd van die Noormanne-invalle is die Kanaaleilande deur Bretonners bewoon. Die eilandgroep maak in die tydperk tussen 933 en 1204 deel uit van die Hertogdom Normandië. Teen die einde van die Honderdjarige Oorlog met Engeland misluk 'n Franse poging om die eilande weer by Frankryk in te lyf.
Die Kanaaleilande bly gevolglik 'n deel van die Hertogdom Normandië en 'n selfregerende Britse Kroongebied, aangesien die Engelse monarg gelyktydig ook as Hertog van Normandië fungeer. Die eilande bewaar talle ou tradisies soos die Normandiese regstelsel en maak nóg deel uit van die Verenigde Koninkryk nóg van die Europese Unie nie.
Slegs die hoofeilande Jersey, Guernsey, Alderney, Sark en Herm en die kleiner eilande Jethou, Brecqhou en Lihou is bewoon. Die klein Minquiers-rotsbank en Ecréhous het geen permanente bevolking nie.
Die eilande het danksy die invloed van die Golfstroom 'n baie gematigde klimaat. Die see se getye skep 'n ongewone natuurskouspel, wanneer tydens eb 'n uitgestrekte seelandskap rondom die eilande droog lê.
Die prehistoriese tydperk
Argeologiese vondse uit die steentydperk, wat veral in Eure en Calvados opgegrawe is, lewer bewys van prehistoriese menslike nedersettings in Normandië. In die grot van Gouy naby Rouen is rotstekeninge teen die grotwande geskilder, wat as die mees noordelike in Europa beskou word. Daarnaas is 'n groot aantal megaliete volgens sekere patrone dwarsoor Normandië opgerig.
Normandië voor die Romeinse verowering
Omtrent die Keltiese geskiedenis van Normandië is nou baie besonderhede bekend, veral danksy 'n groot aantal argeologiese bronne, waarvan die ouderdom noukeurig bepaal kan word. Plaaslike geleerdes soos die geestelike Cochet en Léon Coutil het die argeologiese vondste van veral Haute-Normandie sedert die 19de eeu ondersoek en in wetenskaplike standaardwerke gepubliseer.
Van die belangrikste Keltiese objekte, wat in Normandië opgegrawe is, is die goue Galliese helm van Amfreville-la-Mi-Voie (4de eeu v.C.); die ysterhelm, wat nou in die museum van Louviers vertoon word en die groot nekropool van Pîtres (Eure) met sy Keltiese urnegrafte, waarin swaarde en die oorblyfsels van 'n lykwa ontdek is.
Die Keltiese volk van die Belgae het hulle in opeenvolgende immigrasiegolwe tussen die 4de en 3de eeu v.C. in Normandië gevestig. Die huidige kennis oor die verskillende Galliese stamme is grootliks te danke aan Gaius Julius Caesar se noukeurige beskrywings in sy boeke oor die Galliese Oorlog (De bello Gallico). Ná die Galliese neerlaag naby Alesia het die plaaslike stamme in Normandië nog 'n tyd lank weerstand teen die Romeinse veroweraars gebied, tog het die Romeine in 51 v.C. hulle gesag oor Gallië uiteindelik gevestig.
Die Romeinse tydperk
Met keiser Augustus se administratiewe hervormings van die jaar 27 v.C. het die Normandiese gebiede 'n deel van die Galliese provinsie Lugdunensis geword. Soos elders in die weste van die ryk, is die Romanisering van die plaaslike bevolking deur die bou van paaie en verstedeliking bevorder.
In die Normandiese gebiede het die sogenaamde villa-kultuur oorheers, waarby 'n groot plattelandse bevolking outarke landgoedere bewoon.
In die tweede derde van die 3de eeu is talle dorpe en stede in Normandië deur barbare-invalle verwoes, en die kusgebiede is deur Saksiese seerowers bedreig. Spore van brande, en skatte en geld, wat bewoners haastig ingegrawe het om dit teen plunderaars te beskerm, getuig nog steeds van daardie onrustige tye in Noord-Gallië.
As gevolg van Diocletianus (285-305) se administratiewe hervormings is die Normandiese gebiede van die huidige Bretagne geskei om die gebied Lugdunensis Secunda te vorm. Teen hierdie tydperk het ook die kerstening van Normandië begin, en die eerste biskop is in Rouen geordonneer.
Sedert 406 is die Wes-Romeinse gebiede deur Germaanse stamme oorstroom. Die Sakse het hulle langs die Normandiese kus gevestig. Die gesag van die Romeinse keisers het vinnig gedaal, en Normandië het weer onder sy ou naam Armorika bekend gestaan. Die plattelandse villas is ontruim en vervolgens verwoes, terwyl die stadsbewoners hulle agter hulle versterkings verskans het. Nog voor die amptelike einde van die Wes-Romeinse Ryk in 476 het talle barbare-groepe hulle as Romeinse bondgenote in Gallië gevestig, wat veral uit die toponimie blyk.
Die Hoë Middeleeue
In 486 het die Galliese gebiede tussen Somme en Loire onder die heerskappy van die Frankiese koning Clovis I gekom. Die Frankiese verowering het nie tot 'n grootskaalse vestiging van Franke in Normandië gelei nie, tog getuig sowel talle plekname met die eindings -ville en -court asook die administratiewe en militêre verdeling in graafskappe van die Frankiese invloed.
Daarenteen het die kerstening 'n diepgaande invloed op Normandië uitgeoefen. In die grootste stede is katedrale opgerig, terwyl kerke op die platteland aan heiliges gewy is. Langs die paaie is kapelle opgerig, en in die Karolingiese tydperk het dorpsbewoners hulle begraafplase meesal rondom hulle parogiale kerke aangelê. Sedert die 6de eeu het die Normandiese kloosterlewe – dikwels volgens die reëls van die heilige Benedictus – veral in afgeleë gebiede van die weste begin ontwikkel.
Die Skandinawiese invalle
Teen die einde van die eerste millenium het die strooptogte van Skandinawiese Wikings in 'n groot aantal Europese gebiede begin. Daar was twee golwe van invalle, met die eerste in die tydperk tussen 790 en 930 en die tweede tussen 980 en 1030. Die Wikings het onder hulle gelatiniseerde naam Northmanorum of "Manne uit die noorde" bekend gestaan. Die naam van Normandië is afgelei van die Skandinawiese krygers.
Königsberger Klopse
Königsberger Klopse, in Duits soms ook Soß- of Kochklopse genoem, is 'n spesialiteit van die Oos-Pruisiese (en spesifiek Koningsbergse) kookkuns wat van gekookte vleisbolletjies in 'n wit sous met kappertjies berei word.
Lepidochrysops gydoae
Lepidochrysops gydoae, die Gydo-blou, is 'n skoenlapper van die Lycaenidae familie. Dit kom voor in Suid-Afrika, waar dit beperk is tot fynbos aan die noordelike hange van die Gydoberg en die Theronsberg in die Wes-Kaap.
Königsberger Klopse
Königsberger Klopse word tradisioneel van gemaalde kalf- of bees- en varkvleis met gehakte southaring of sardiens, uie, geweekte witbrood, eiers en kruie berei. Die vleismengsel word in bolletjies gevorm en in gesoute water, waarby asyn of witwyn gevoeg kan word, met uie, peperkorrels, piment en lourierblare tot gaar gekook. Die kookwater word vervolgens deur 'n sif gegooi en met 'n klein hoeveelheid meelsous, room en eiergeel geroer totdat die sous bind en met suurlemoensap en kappertjies verfyn.
Normandië
Die Skandinawiese invalle
Sedert 851 het die Noormanne tydens die winter in Basse-Seine (wat min of meer ooreenkom met die huidige Haute-Normandie) gebly en 'n aantal kloosters verwoes. Die Karolingiese heersers se beleid teenoor die Noormanne was soms vol teenstrydighede, maar meesal eerder swak. In 867 het Karel die Kale die graafskap Cotentin aan die Bretonse hoof Salomon oorhandig, onder die voorwaarde dat hy die eed van getrouheid aan die koning moes aflê om voortaan sy bystand by die afweer van Skandinawiese invalle aan die Frankiese owerhede te verleen. Desondanks het koning Karel die Simpele in 911 'n ooreenkoms met die Noorse hoof Rollo onderteken. Onder die voorwaarde dat Rollo die eed van getrouheid sal aflê (wat hy uiteindelik in 940 gedoen het) en hom laat doop, het die koning die gebied van Basse-Seine aan hom afgestaan. Verder is Rollo verplig om die riviermonding van die Seine en Rouen teen Wiking-aanvalle te beskerm.
Lepidochrysops gydoae
Die vlerkspan is 41–45 mm vir mannetjies en 43–46 mm vir wyfies. Volwassenes is van November tot Januarie op vleuel. Daar is een generasie per jaar.
Normandië
Die Skandinawiese invalle
Die gebied onder Normandiese heerskappy is deur 'n aantal verowerings nog vergroot; in 924 is Hiémois en Bessin en in 933 die skiereiland Cotentin en Avranchin by die Normandiese gewes ingelyf. Willem die Veroweraar het daarin geslaag om die gebied in 1050 nog verder af te rond.
Lepidochrysops gydoae
Die larwes voed waarskynlik op die Selago-spesies.
Pous Johannes II
Johannes II was die 56ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Normandië
Die Skandinawiese invalle
Die vestiging van Skandinawiërs in die gebied was allesbehalwe 'n grootskaalse immigrasie. Die Deense setlaars het die grootste deel van die Skandinawiese bevolking in Normandië verteenwoordig, maar daar was ook 'n groot aantal Noorse immigrante en klein groepe Swede. Sommige streke met 'n groter Skandinawiese bevolkingsdigtheid soos die Pays de Caux en die noorde van die skiereiland Cotentin wys 'n groter aandeel Skandinawiese plekname.
Tebing Tinggi
Tebing Tinggi is 'n stad en lê in die provinsie Noord-Sumatra in Indonesië op die Sumatra- eiland. Die provinsiale hoofstad is Medan.
Normandië
Die Hertogdom Normandië
Die opvolgers van Rollo het – tot by Richard II – aanvanklik die titel "graaf van Normandië" gedra; hulle het oor die reg beskik om mense onder ban te plaas, maar het die Franse koning as hul leenheer erken. In die praktyk het die destydse hertoë en grawe egter politieke en finansiële onafhanklikheid geniet: Hulle het hulle eie munte geslaan, die plaaslike regspraak uitgeoefen, hul eie belasting gehef, prelate benoem en oor hul eie leërs beskik.
Daarnaas het die Normandiese heersers betrekkinge met buitelandse vorste onderhou, veral met die Engelse koningshuis. Belangrike poste is hoofsaaklik deur lede van die vorstelike familie gevul, en die gesag van die landelike adel het – anders as in die res van Noord-Frankryk – steeds beperk gebly ten gunste van die vorstehuis. Ander voorregte van die Normandiese vorstehuis is uit die Skandinawiese regstelsel oorgeërf en in Normandië nog steeds toegepas, soos ballingskap, die seereg en die konkubinaat.
Pous Johannes II
Pontifikaat
Johannes II kry van Athalarik koning van die Oos-Gote 'n dekreet van die senaat wat simonie (die verhandel of verkoop van geestelike ampte) verbied. Dit is veroorsaak deur die omstredenheid van Pous Bonifatius II en die Teenpous Dioscurus. Die Liber Pontificalis berig dat Johannes II 'n geloofsbelydenis van Justinianus die Grote van Bisantium ontvang het.
Normandië
Die Hertogdom Normandië
Die adel, die sogenaamde Grands de Normandie, was in hierdie tydperk hoofsaaklik van Frankiese afkoms, met net enkele Skandinawiese families soos die lyn van die Harcourt. Aan die begin van die 11de eeu het die adellike Normandiese gesinne ook met Bretonse elemente (veral in die weste) en met adellikes uit Anjou en Duitsland begin vermeng.
'n Aantal Normandiese adellikes, wat hulle in Suid-Italië en veral in Sisilië gevestig het, waar hulle 'n nuwe dinastie gestig het, het 'n belangrike rol in die geskiedenis van die Bisantynse Ryk en die kruistogte gespeel.
Pous Johannes II
Pontifikaat
Die skandalige owerspelige gedrag van Contumeliosus, biskop van Riez, het Johannes genoodsaak om hom na 'n klooster te verban.
Normandië
Willem die Veroweraar
Die Normandiese geskiedenis het met Willem die Veroweraar 'n nuwe hoogtepunt bereik. Sedert 1050 het die Engelse koning. Eduard die Belyer, Willem om sy bystand teen opponente in Engelse adellike kringe gevra. Aangesien Eduard sonder erfgenaam gebly het, het hy blykbaar die indruk gewek dat Willem 'n moontlike opvolger op die troon sou kon wees. Ná Eduard se dood op 5 Januarie 1066 is egter sy swaer Harold Godwinson in Westminster as Engelse koning gesalf.
Pous Johannes II
Verering
Pous Johannes is begrawe in die ou Sint Pieterskerk.
Moesel
Die Moesel (Duits: Mosel, [ˈmoːzəl]; Frans: Moselle, [mɔzɛl]; Luxemburgs: Musel; Latyn: Mosella) is 'n groot noord-vloeiende rivier in Frankryk, Luxemburg en Duitsland. Die rivier, met 'n lengte van 545 km, is die tweede langste sytak van die Ryn net na die Maas. Laasgenoemde was tussen 1904 en 1970 'n selfstandige rivier en is ook die naamgewer van die Moesel (Latyn: Mosella, letterlik: "kleine Maas"). Die Moesel vloei onder ander deur die Franse départements Vosges, Meurthe-et-Moselle en Moselle asook deur die Duitse deelstate Saarland en Rynland-Palts.
Pous Johannes II
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Kontras (visie)
Kontras is die verskil in luminessensie of kleur wat 'n voorwerp (of sy verteenwoordiging in 'n beeld of vertoning) onderskeibaar maak. In die visuele persepsie van die werklike wêreld, word kontras bepaal deur die verskil in kleur en helderheid van die voorwerp en ander voorwerpe in die dieselfde oogveld. Die menslike visuele stelsel is meer sensitief vir kontras as absolute verligting; ons kan die wêreld dieselfde beskou ongeag van die groot veranderinge in die verligting oor die dag of van plek tot plek. Die maksimum kontras van 'n beeld is die kontras verhouding of dinamiese omvang.
Moesel
Die Moesel ontspring by die Col de Bussang in die Vogese in die Franse gewes Grand Est van die historiese streek Lotaringe. Net wes ontspring die Maas en die Saône; laasgenoemde is 'n sytak van die Rhône. Aansluitend vloei die Moesel in 'n noordwestelike rigting deur Remiremont, Épinal en Charmes. Net wes van Nancy maak die Moesel 'n wye book in 'n westelike rigting en vloei hier deur Toul. Vervolgens begin die rivier in 'n noordelike rigting vloei en bereik Metz. Verder noord verlaat die Moesel Frankryk en bereik die grens tussen Duitsland in die ooste en Luxemburg in die weste. Aansluitend vloei die Moesel in 'n noordoostelike rigting deur Duitsland en bereik Trier. Die Moeselvallei tussen Eifel in die noorde en Hunsrück in die suide is gekenmerk van die sterk kronkelende kursus met baie wingerde aan soms baie steil hellings. In Koblenz mond die Moesel in die middelloop van die Ryn uit. Hierdie uitmonding staan bekend as "Deutsches Eck".
Geskiedenis
Die naam "Moesel" is afgelei van die Keltiese naamvorm Mosea oor die Latynse Mosella, 'n verkleiningsvorm van Mosa, die Latynse benaming van die aanvanklik parallel vloeiende Maas. Moesel beteken dus "Kleine Maas".
Sycettusa hastifera
Sycettusa hastifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Aramees
Aramees (Arāmāyā, Siries: ܐܪܡܝܐ) is 'n Semitiese taalgroep in die Afro-Asiatiese taalfamilie. Saam met die Kanaänitiese tale (waaronder ook Hebreeus) maak Aramees deel uit van die Noordwes-Semitiese tale en is dit verwant aan Arabies, een van die Sentraal-Semitiese tale. Die Nabatees-Aramese skrif word as 'n moontlike historiese voorloper en bron van die Arabiese alfabet beskou.
Sycettusa glabra
Sycettusa glabra is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Sycettusa hastifera
Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Row.
Ossewa
Die ossewa was 'n tradisionele vervoermiddel, veral in Suidelike Afrika, maar ook in Nieu-Seeland en Australië waar dit as die "bullock wagon" bekend gestaan het. Die eerste aangetekende gebruik van 'n ossewa was in ongeveer 1670, maar ossewaens is tot in moderne tye saam met karre ingespan.
Aramees
Aramees het 'n geskiedenis wat oor 3 000 jaar strek. Dit was die administratiewe taal van antieke ryke en 'n godsdienstige taal. Dit is ook die taal waarin groot dele van die Bybelse boeke Daniël en Esra geskryf is, en die hooftaal van die Joodse Talmoed. Aramees was daarnaas die moedertaal van Jesus van Nasaret.
Moderne Aramees is steeds die moedertaal van talle verspreide gemeenskappe, veral Assiriërs, maar word tans as 'n bedreigde taal beskou.
Geografiese verspreiding
Tydens die 12de eeu v.C. het groot getalle Arameërs hulle in die gebied van die huidige Sirië, Irak en Oos-Turkye begin vestig. Namate Aramees belangriker geword het, het dit die omgangstaal in die Mediterreense kusgebiede van die Levant geword en ook na die geweste oos van die Tigrisrivier uitgebrei. Joodse setlaars het die taal na Noord-Afrika en Europa saamgebring, terwyl Christelike sendelinge Aramees na Persië, Indië en selfs China gebring het.
Harold Wilson
James Harold Wilson (11 Maart 1916 – 24 Mei 1995), Lord Wilson van Rievaulx, was 'n Britse politikus van die Arbeidersparty. Hy word as een van die mees prominente politici van die tweede helfte van die 20ste eeu gesien en het twee keer as Eerste Minister van die Verenigde Koninkryk gedien.
Sycettusa glabra
Die spons behoort tot die genus Sycettusa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Row.
Jan Hendrik Hofmeyr de Waal
Jan Hendrik Hofmeyr de Waal (30 Desember 1871, Somerset-Wes – 30 Oktober 1937, Kaapstad) was 'n Afrikaanse skrywer en dramaturg, advokaat, koerantredakteur en taalstryder. Hy lewer 'n belangrike bydrae tot die Tweede Afrikaanse taalbeweging met sy romans en publiseer ook verskeie dramas (vir kinders en volwassenes), poësie en lewer ook nie-fiksie skryfwerk.
Lewe en werk
duimnael|links|300px|Die 19 "Gesuiwerde" [[Nasionale Party|Nasionaliste wat in 1934 in die party gebly en nie met die Suid-Afrikaanse Party saamgesmelt het om die Verenigde Party te vorm nie. Agter van links na regs: S.P. le Roux, R.A.T. van der Merwe, F.C. Erasmus, P.J.H. Luttig, J.J. Haywood. Tweede ry van agter: L.J. Vosloo, dr. N.J. van der Merwe, ds. D.F. Malan, adv. J.H.H. de Waal, A.L. Badenhorst. Derde ry: P.O. Sauer, dr. Karl Bremer, adv. J.G. Strijdom, ds. C.W.M. du Toit. Voorste ry: J.F. van G. Bekker, adv. C.R. Swart, W.B. de Villiers, C.H. Geldenhuys, G.P. Steyn.]]
Herkoms en opleiding
Jan Hendrik Hofmeyr de Waal is op 30 Desember 1871 op die wyn- en vrugteplaas Bakkerskloof in die distrik Somerset-Wes gebore. Hy was die eersgeborene van David Christiaan de Waal, boer en handelaar en oud-burgemeester van Kaapstad asook Volksraadslid vir Piketberg in die ou Kaapse parlement. Sy moeder, Hester Sophia Hofmeyr, was die oudste suster van Jan Hendrik Hofmeyr (Onze Jan). Sy ouers is op 19 Mei 1869 getroud. Jan Hendrik het drie susters gehad, Rykie Hester, Susanna Gertruida (Lily) en Hester Sophia (Hettie) en twee broers, Pieter en Gustavus Adolphus. Rykie (of Rykie) was drie maal getroud: eers met ds. Theodore Meyer, toe met ds. T.A.T. Louw en eindelik met Dirk Hertzog, broer van genl. J.B.M. Hertzog en direkteur van die Landbank. Sy broer Pieter was later self bekend as dramaturg en skrywer. Op vyfjarige ouderdom verkoop sy pa die plaas en verhuis na die plaas Bellevue in die Kaapse stadskom. Toe hy agt jaar oud was, begin hy sy skoolopleiding aan 'n plaasskool en op tienjarige ouderdom gaan hy na die Normaalskool in Roelandstraat, Kaapstad. Hier kry hy onderrig van Skotse onderwysers en slegs 'n halfuur per week word aan Nederlands gewy. Op vyftienjarige ouderdom begin hy sy opleiding as onderwyser en studeer aan die Normaalkollege en die Suid-Afrikaanse Kollege, waar hy 'n B.A.-graad behaal.
Loopbaan en verdere studie
Hy aanvaar in 1892 'n betrekking as onderwyser aan die Openbare Jongenskool te Uitenhage en neem dan na ses maande as prinsipaal waar van die openbare skool op Utrecht in Natal, waar hy ook ses maande vertoef. Wanneer sy vader se vennoot in 'n ystergroothandelsaak sterf, werk hy vir agtien maande (ongeveer Mei 1893 tot Oktober 1894) hier as klerk met die oog op latere vennootskap, maar besluit teen 'n loopbaan in hierdie maatskappy. In November 1894 vertrek hy na Londen om hom aan die Inner Temple as advokaat te bekwaam. Hier is Jan Smuts een van sy studentemaats. Terwyl hy hier is gebruik hy ook die geleentheid om Europa te verken en besoek onder andere Wiesbaden vir 'n kuur. Hy keer in Oktober 1897 na Suid-Afrika terug en open 'n regspraktyk in Waalstraat in Kaapstad. Skrywe en politiek is egter sy liefhebbery en hy lewer 'n hele aantal bydraes aan verskillende koerante, onder andere Cape Times en Ons Land. Die redakteurskap van Het Zuid Westen in Oudtshoorn word hom in 1898 aangebied, maar hy weier dit. In Desember 1898 trou hy met Emerentia Gerharda de Vos (Emma) de Kock en hulle het ses kinders, Anna Maria Mathilda, David Christiaan, Jan Hendrik Hofmeyr, Pieter Meyer, Hester Sophia Hofmeyr en Emmerentia Wilhelmina. Vir ses jaar bly hulle in dieselfde huis as Onze Jan en in hierdie tyd is hy Onze Jan se regterhand en assistent.
In Julie 1903 word hy redakteur van die nuutgestigte maandblad vir die jeug, De Goede Hoop, 'n posisie wat hy tot 1914 beklee. As groot voorstander van Afrikaans as skryftaal moet hy self verhale skryf om in De Goede Hoop te publiseer, omdat hy te min bydraes vir dié blad ontvang. So verskyn Die Tweede Grieta, Stompies en Johannes van Wyk vir die eerste keer, asook enige toneelstukke, waarvan Anjelina die eerste is. In die Junie 1904-uitgawe van De Goede Hoop publiseer hy 'n lang pleidooi in versvorm ten gunste van Afrikaans getiteld Di Afrikaanse taal aan di woord.
Taalstryder
Hy is een van die stigters van die Afrikaanse Taalvereniging wat op 5 Oktober 1906 in sy kantoor in Kaapstad gestig word en hy word later ook president van hierdie liggaam. Hy is ook die eerste advokaat wat ’n saak in die hooggeregshof in Afrikaans bepleit. In 1907 word hy lid van die Afrikaanse Taalvereniging se spellingkomitee wat die Afrikaanse spelreëls moet vasstel en in hierdie jaar spreek hy hom ook uit teen die Vereenvoudigde Nederlandse Spelling, omdat hy van mening is dat dit Afrikaans sal benadeel. Hy is in 1908 een van vier afgevaardigdes van die Afrikaanse Taalvereniging na die konferensie wat uitloop op die stigting van die Zuid-Afrikaanse Akademie vir Taal, Lettere en Kuns. In Desember 1914 bedank hy sy posisie as redakteur van De Goede Hoop na 'n rusie met die uitgewers oor politieke kwessies. Onder die skuilnaam Jan van Rozenburg verdedig hy naamlik generaal Hertzog se politiek tydens die kabinetskrisis in 1912. In 1915 is hy behulpsaam met die stigting van die Nasionale Pers, maar wys die redakteurskap van Die Burger en ook Die Huisgenoot van die hand, weens sy vele ander verpligtinge.
Politieke betrokkenheid
Hy betwis die Volksraadverkiesings van 1908 en 1910 as kandidaat in Piketberg, maar is nie suksesvol nie. Sedert die stigting van die Nasionale Party in 1914 is hy lid van die Sentrale Raad van die party en later ook van die Federale Raad. Van 1915 af tot 1933 word hy dan die Nasionale Party se Volksraadslid vir Piketberg, vanaf 1924 is hy adjunk-speaker en vanaf 1926 tot 1929 is hy Voorsitter van die sentrale komitee van die Volksraad. In 1929 word hy tot Speaker van die Volksraad verkies, n posisie wat hy tot 1933 beklee. In die partystrukture word hy ook bevorder en in 1926 is hy voorsitter van die Nasionale Partykongres, in 1927 word hy vise-voorsitter van die party en in 1928 voorsitter. Vir lank is hy ook voorsitter van die regskommissie van die Party. Hy speel 'n leidende rol met die erkenning van Afrikaans in die staatsdiens in 1918. Ná samesmelting van die ou Nasionale Party en Suid-Afrikaanse Party in 1933 werp hy sy lot in by die nuwe Nasionale Party onder D.F. Malan en is hy tot en met sy dood lid van die Kaapse hoofbestuur van die party. Hy is in Kaapstad oorlede.
Kindertoneelstukke
Tydens sy tyd as onderwyser in Uitenhage en Utrecht skryf hy onder andere kindertoneelstukke, waaronder ’n Les oor di tier met tema die Afrikaanse taalstryd, wat deur die leerlinge opgevoer word en deur F.C.L. Bosman gebundel word in Di bedriegers, Magrita Prinsloo en ander Afrikaanse dramas en samesprake. Hierdie klugtige eenbedryf word omstreeks 1892 in Oudtshoorn opgevoer en is een van die eerste opvoerings van 'n Afrikaanse toneelstuk vir ’n jong gehoor, indien nie die heel eerste nie. Hy skryf die stuk onder die skuilnaam Janni en publiseer dit op 10 Januarie 1903 in Ons Land en in April 1904 in aansienlik verwerkte vorm onder die titel Di selfsugtige onderwyser in De Goede Hoop, waarna dit ook in die bundel Stompies opgeneem word as Die selfsugtige meester. Dit beeld ’n onderwyser uit wat vir ’n klomp rumoerige skoolseuns probeer klasgee. Hy teken 'n tier op die bord en vra die seuns om te identifiseer watter soort dier dit is. Die antwoorde is onsinnig en die seuns maak hulle ook dwarsdeur die les aan onnutsighede skuldig. Die stuk bied 'n goeie beeld van die Bolandse jeugtaal van rondom die eeuwending.
Ander dramas
Ander klugte in een bedryf wat in die tydperk 1893–1894 geskryf word, sluit in Jakob Riem en di varki, Jan en Katrina en Di dokter van di dorp. Al drie hierdie toneelstukkies word ook opgeneem in F.C.L. Bosman se Di Bedriegers, Magrita Prinslo en ander Afrikaanse dramas en samesprake tot 1900. Jakob Riem en di varki is gepubliseer in De Goede Hoop van Januarie 1905. Dit is ’n klugtige kort stukkie op rym, waarin Jakob Riem voor die magistraat verskyn op aanklag van dronkmansmoleste by die huis van Vaas Meloor, waarna Jakob ’n varkie steel. Jakob se verweer is dat hy as Jood definitief nie ’n vark sou wou steel nie en hy gee ’n humoristiese en baie onwaarskynlike weergawe van hoe die varkie in sy besit sou gekom het. Jan en Katrina is gepubliseer in De Goede Hoop in Desember 1903 en opgeneem in Stompies. Hierdie eenbedryf word in vier tonele verdeel. Jan is verlief op Katrina, maar weet nie hoe om die aanvoorwerk te doen nie. Sy ma gee hom raad, maar as hy die raad wil uitvoer, loop alles verkeerd. Jan se pa besluit om saam met hom na Katrina toe te gaan en homself te versteek, waarna hy vir Jan sal voorsê wat hy moet sê. Die pittige dialoog is die sterkpunt van hierdie stuk. Di dokter van di dorp is gepubliseer in Ons Land van 10 Februarie 1903, in De Goede Hoop van Oktober 1909 en opgeneem in Stompies, waarna dit saam met Anjelina afsonderlik gepubliseer word. Die verwaande dokter reken hy kan die kitaar slaan oor almal op die dorp. Om die rykste man op die dorp te wees, besluit die dokter om met Koewyn se dogter Grietjie te trou, wat eersdaags van ’n oom ryk sal erf. Grietjie is egter reeds verloof aan Willem Brink. Die dokter haal Koewyn oor om Grietjie te verkoop aan die eerste man wat £1000 sal betaal vir haar en stuur dan vir Willem Brink op ’n sending na ’n naburige dorp om hom uit die pad te kry. Brink kry so toegang tot die dokter se geld en koop vir Grietjie voor sy vertrek met die dokter se geld.
Anjelina is 'n treurspel in een bedryf wat omstreeks 1897 geskryf word en in Augustus 1903 in De Goede Hoop gepubliseer word. Dieselfde jaar word dit afsonderlik gedruk en dit word ook opgeneem in Stompies. Amper maar nog nie is ’n histories-romantiese eenbedryf, wat ook in Stompies opgeneem word. Die spioen en sy handlangers is ’n drama in drie bedrywe wat tydens die Anglo-Boereoorlog in die Kaap afspeel. Hierdie drama word in 1907 in De Goede Hoop gepubliseer, in Stompies opgeneem en dan in 1926 selfstandig gepubliseer.
Sequoia Capital
Sequoia is in 1972 gestig deur Don Valentine in Menlo Park, Kalifornië. In die middel van die negentigerjare het Valentine die bestuur aan Doug Leone en Michael Moritz gegee. In 1999 brei Sequoia sy bedrywighede uit na Israel. Sequoia Capital China is in 2005 gestig as 'n filiaal van die Amerikaanse firma. In 2006 het Sequoia Capital Westbridge Capital Partners, 'n Indiese waagkapitaalfirma, verkry. Dit is later herdoop tot Sequoia Capital India. CB Insights erken Sequoia Capital as die grootste waagkapitaalfirma in 2013. Die Amerikaanse firma het vanaf 2016 11 vennote. 'n Suid-Afrikaner Roelof Botha is een van die vennote by Sequoia Capital.
Hemien
Hemien is 'n ysterbevattende porfirien met chloor wat uit 'n heemgroep gevorm kan word, soos heem-B wat in die hemoglobien van menslike bloed voorkom.
Sequoia Capital
Beleggings
Sequoia belê in openbare en private ondernemings. Dit spesialiseer in inkubasie, saadfase, aanvangsfase, vroeë stadium en groeistadiumbeleggings in private ondernemings.
Sequoia Capital het sedert 1972 in meer as 1000 ondernemings belê, waaronder Apple, Google, Oracle, Nvidia, GitHub, PayPal, LinkedIn, Stripe, Bird, YouTube, Instagram, Yahoo!, en WhatsApp. Die gesamentlike huidige openbare markwaarde vir hierdie ondernemings is meer as $ 1,4 biljoen dollar, gelykstaande aan 22 persent van Nasdaq. Die portefeulje is hoofsaaklik in finansiële dienste, gesondheidsorg, uitkontraktering en tegnologie. Vanaf 2017 het hulle 68 aanvanklike openbare aanbiedinge en 203 verkrygings verlaat.
In Maart 2020 het Sequoia Capital aangekondig dat hy 'n fondsinsameling vir ongeveer $ 7 miljard vir sy nuutste stel waagkapitaalfondse open, wat die aptyt van beleggers vir die begin van tegnologie in die VSA en Suidoos-Asië toets as 'n reaksie op die koronavirusmarkskade. Die fondsinsameling is beëindig so vroeg as Julie.