cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Radon
Geskiedenis
Die eerste groot ondersoeke na die gesondheidssorge het in die konteks van uraanmynbou plaasgevind, eers in die Joachimsthal omgewing van Bohemië en toe in die Amerikaanse Suidweste tydens die begin van die Koue Oorlog. Omdat radon 'n produk van uraan is, het uraan myne hoë konsentrasies radon en die hoogs radioaktiewe dogterprodukte. Baie Indiane, Mormone, en ander myners in die Four Corners gebied sou later longkanker en ander siektes opdoen as gevolg van die hoë blootstellingsvlakke aan radongas terwyl hulle uraan gemyn het in die middel van die 1950's. Veiligheidstandaarde wat ingestel is sou uitgebreide ventilasie vereis en is dus nie algemeen geïmplementeer of gepolisiëer nie.
Die gevaar van radonbestraling in huise is in 1984 ontdek in die geval van Stanley Watras, 'n werknemer by die Limerick kernkragsentrale in Pennsylvania. Watras het vir verskeie weke die straling alarms laat afgaan (kyk Geigerteller) op pad na werk terwyl die owerhede na die bron van die besoedeling gesoek het. Tot die ondersoekspan se skok het hulle ontdek dat verrassende hoë radonvlakke in sy huis se kelder teenwoordig was en dat dit nie verband gehou het met die kernaanleg nie. Die risiko geassosieer met in die huis leef is geskat as ekwivalent daaraan om 135 pakkies sigarette elke dag te rook.  Na die voorval, wat wye publisiteit ontvang het, is nasionale radon veiligheidstandaarde in die VSA gestel en het radon deteksie en ventilasie 'n standaard besorgdheid van huiseienaars geword.
Radon word aangedui as die belangrikste oorsaak van longkanker na sigaretrook en daar word gemeen dat radon veroorsaakte longkanker die 6de grootste oorsaak van dood aan kanker in die algemeen is.
Voorkoms
Daar is gemiddeld een radonatoom in 1 x 1021 lugmolekules. Radon kom voor in sommige fonteinwaters en warmbronne. Die dorpe Misasa, Japan, en Bad Kreuznach, Duitsland het radium-ryk fonteine wat radon vrystel.
Verbindings
Sommige eksperimente dui aan dat fluorien met radon kan reageer om radonfluoried te vorm. Radon clathrates is ook al waargeneem.
Isotope
Die volle vervalreeks van 238U wat natuurlike radon produseer is as volg (met halfleeftye):
238U (4.5 x 109 yr), 234Th (24.1 days), 234Pa (1.18 min), 234U (250,000 yr), 230Th (75,000 yr), 226Ra (1,600 yr), 222Rn (3.82 days), 218Po (3.1 min), 214Pb (26.8 min), 214Bi (19.7 min), 214Po (164 µs), 210Pb (22.3 yr), 210Bi (5.01 days), 210Po (138 days), 206Pb (stabiel).
Toksisiteit en Epidemiologie
Radon gas en die vastestof vervalprodukte van die gas is karsinogene. Sommige van die vervalprodukte, veral polonium-218 en 214, van radioaktiewe verval van radon verteenwoordig 'n radiologiese gevaar. Afhangend van die grootte van die deeltjies, kan radon vervalprodukte in die longe ingeasem word waar hulle dan verdere radioaktiewe verval ondergaan en klein energieuitbarstings in die vorm van alfa-deeltjies uitstraal wat dubbelle strand DNS breuke kan veroorsaak of vrye radikale veroorsaak wat ook DNA kan beskadig.
Bridget Everett
Bridget Everett (gebore 21 April 1972) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sex and the City (2008), Trainwreck (2015), Little Evil (2017), en Patti Cake$ (2017).
JavaScript
JavaScript word gereeld met die Java-programmeertaal verwar, veral omdat beide tale algemeen vir webtoepassings gebruik word. Alhoewel die tale sommige sintaktiese elemente deel (wat hulle ook in gemeen het met C, het JavaScript heelwat meer met funksionele programmeertale as met Java in gemeen.
Javascript is eers net gebruik deur webblaaiers maar is verder ontwikkel om ook werk vir die bediener te doen (veral deur Node.js).
Javascript Frameworks word ook nou gebruik vir statiese webblaaiers (deur biblioteke soos Angular, ReactJS en VueJS) as ook selfoon toepassings, deur gebruik van React Native.
Universele ondersteuning
Alle moderne webblaaiers ondersteun Javascript. Voorheen moes gebruikers in die -etiket aandui watter taal gebruik word, maar dit is nie meer nodig nie.
Dinamiese datatipes
JavaScript se veranderlikes se datatipes word dinamies toegeken. Die tipe word afgelei vanaf die waarde van 'n veranderlike eerder as 'n uitdrukking. Om 'n veranderlike gelyk te stel aan 'n getal en daarna aan 'n "karakterstring" is heeltemal geldig. Javascript ondersteun verskeie maniere om die datatipe van voorwerpe te bepaal, insluitend Duck Typing.
Sintaks
Veranderlikes in JavaScript kan gedefineer word met die var, let of const sleutelwoorde.
Kommentaar in Javascript word aangedui met twee vorentoe skuinsstrepe.
Daar is geen ingeboude funksionaliteit vir toevoer/afvoer in JavaScript nie, aangesien die looptydomgewing dit voorsien.
Meeste looptydomgewings het 'n console-voorwerp waarmee afvoer gelewer kan word. Gewoonlik in webblaaiers kan gebruikers die console sien deur F12 te druk. Onder volg 'n basiese Hello World program in JavaScript.
'n Eenvoudige rekursiewe funksie: 'n Anonieme funksie (of lambda):
Gebruik op webblaaie
'n Minimale voorbeeld van 'n webblad wat JavaScript-kode (HTML 4.01-sintaks) bevat word hieronder vertoon:
'n Voordeel van die gebruik van Javascript op 'n webbladsy is dat die gebruiker se webblaaier die werk doen, eerder as die bediener. Dit laat die webbladsy toe om te reageer op die gebruiker se toevoer. JavaScript kan meer gebruikeraksies waarneem as HTML, soos watter knoppies op die sleutelbord gedruk is.
Gebruik by Windows
JavaScript kan ook op Windows uitgevoer word met die sogenaamde WSH (Windows Scripting Host). Daarvoor moet mens 'n .js-lêer skep en die program daarin skryf. Met 'n dubbelkliek kan die lêer uitgevoer word.
Koningsprotea
Die koningsprotea (Protea cynaroides), ook bekend as die reuseprotea, koningsuikerbos of heuningpot, is 'n blom en die grootste lid van die Protea-genus en is deel van die fynbos-bioom. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor vanaf die Sederberg tot Port Elizabeth. Die struik het meer as een stam en word tot 2 m in deursnee en ook tot 2 m hoog. Dit blom regdeur die jaar.
Die plant spruit weer uit na 'n vuur. Die saad word deur die wind versprei en die plant is eenslagtig. Die aktiwiteite van voëls is verantwoordelik vir die bestuiwing. Die plant groei in sandsteengrond op hoogtes van 0–1 500 m.
Nasionale embleem
Die koningsprotea is die nasionale blom en sportembleem van Suid-Afrika. Dit verskyn op die wapen van Suid-Afrika en die Suid-Afrikaanse nasionale krieketspan (Proteas) se bynaam is aan dié plant ontleen.
Faktuur
'n Faktuur of rekening is 'n kommersiële dokument wat uitgereik word deur 'n verkoper tot die koper, wat die produkte, getalle, en saamgestelde pryse vir produkte of dienste wat die verkoper voorsien het aandui. 'n Faktuur toon dat die koper die verkoper moet betaal, volgens die vergoedingvoorwaardes.
Vanuit die oogpunt van 'n verkoper, word die faktuur 'n verkopefaktuur genoem, en vanuit die oogpunt van koper, 'n koopfaktuur.
Die dokument toon die koper en verkoper aan, maar die termynfaktuur toon die geld wat geskuld word. Byvoorbeeld ons ontvang 'n faktuur van hulle (ons skuld hulle geld), hulle ontvang een van ons (hulle skuld ons geld).
Four Corners (VSA)
Die Four Corners (Vier Hoeke) is 'n gebied in die westelike VSA geleë naby die gemene grens van vier Amerikaanse state: in kloksgewys volgorde van die noordweste is Utah, Colorado, Nieu-Mexiko en Arizona. Dit is die enigste plek waar vier Amerikaanse state by een punt saam kom. Drie van die vier staathoeke is op die Navajo Indiaan Reservaat. Die vierde hoek, in Colorado, is op die Ute Mountain Indian Reservation. Die Four Corners Monument wat hier geleë is het 'n $3 per persoon toegangsfooi.
Four Corners is by die koördinate geleë.
Fabian Society
Die Fabian Society is 'n Britse intellektuele sosialistiese beweging wat maatskaplike en sosiale verandering op die basis van sosialistiese beginsels deur geleidelike hervorming binne 'n parlementêre stelsel eerder as deur 'n rewolusie wil bevorder. Die beweging staan veral bekend vir die vroeë baanbrekende werk wat dit sedert die laat 19de eeu tot in die tyd van die Eerste Wêreldoorlog gelewer het. So het die Fabian Society die eerste grondleggende politieke werk gedoen waarop die Britse Labour Party (Arbeidersparty) later kon voortbou. Vervolgens het die beweging ook groot invloed op die beleid van nuwe state uitgeoefen wat met die dekolonisasie van die Britse Ryk ontstaan het, waaronder veral Indië.
Die Fabiërs se gedagtes het ook op die Europese vasteland posgevat - so het verteenwoordigers van die beweging in Oostenryk die Sozialpolitische Partei in die lewe geroep wat omstreeks 1900 groot invloed op die politieke lewe uitgeoefen het.
Vandag vorm die beweging 'n intellektuele voorhoede en dinktenk vir die New Labour-beweging. Dit is een van vyftien sosialistiese organisasies wat by die Britse Arbeidersparty geaffilieer is. Soortgelyke bewegings bestaan in Australië (die Australiese Fabian Society), Kanada (die Douglas-Coldwell-stigting en vroeër die League for Social Reconstruction) en Nieu-Seeland.
Akrotiri en Dhekelië
Akrotiri (Grieks: Ακρωτήρι, Turks: Agrotur) en Dhekelië (Engels: Dhekelia, Grieks: Δεκέλεια, Turks: Dikelya) is ’n oorsese gebied van die Verenigde Koninkryk op die eiland Siprus in die noordooste van die Middellandse See en bestaan uit twee militêre basisse. Akrotiri is suid van die Republiek Siprus en Dhekelië is tussen die Republiek Siprus en die omstrede gebied, die Turkse Republiek van Noord-Siprus in die ooste van die eiland geleë.
Fabian Society
Geskiedenis
Die Fabian Society is op 4 Januarie 1884 in Londen gestig as 'n uitvloeisel van 'n vereniging wat 'n jaar tevore gestig is, genaamd The Fellowship of the New Life. Vroeë Genootskap-lede het die visioenêre Victoriaanse elite ingesluit, onder andere die digters Edward Carpenter en John Davidson, die seksoloog Havelock Ellis, en die vroeë sosialis Edward R. Pease. Hulle wou die samelewing transformeer deur 'n voorbeeld van 'n skoon vereenvoudigde lewe te stel vir ander om te volg. Sommige lede wou ook polities betrokke raak om die samelewing se transformasie te help; hulle het 'n aparte vereniging, die Fabian Society, gestig. Alle lede was vry om beide verenigings se byeenkomste by te woon. Die Fabian Society het verder die vernuwing van Wes-Europese Renaissance-idees en hul promulgering regdeur die wêreld voorgestel.
Akrotiri en Dhekelië
Akrotiri en Dhekelië het ’n oppervlakte van 254 km² en 'n bevolking van 14 500 in 2010 gehad. Die gebied is in 1960 gestig en behoort sedert die onafhanklikheid van Siprus aan die Verenigde Koninkryk. Akrotiri en Dhekelië is nie deel van die Europese Unie of NAVO nie. Sedert 1 Januarie 2008 is die euro die amptelike geldeenheid.
Fabian Society
Geskiedenis
The Fellowship of the New Life is in 1899 ontbind, maar die Fabian Society het gegroei om in die Edwardiaanse tyd die vooraanstaande akademiese vereniging in die Verenigde Koninkryk te word. Dit is getipeer deur die lede van sy voorhoede Coefficients club. Openbare vergaderings van die Genootskap was vir baie jare by Essex Hall, 'n gewilde plek net buite die Strand in sentraal-Londen. gehou.
Die Fabian Society is so genoem - weens die voorstel van Frank Podmore - ter ere van die Romeinse generaal Quintus Fabius Maximus Verrucosus. Sy Fabian-strategie het gelei tot 'n geleidelike oorwinning teen die superieure Kartago leër onder die bekende generaal Hannibal deur volharding, teistering en die geleidelike verswakking van die vyand, eerder as groot gevegte.
Organisatoriese groei
Onmiddellik na sy ontstaan het die Fabian Society begin om baie prominente hedendaagse figure in sy sosialistiese doelwitte te betrek, waaronder George Bernard Shaw, H.G. Wells, Annie Besant, Graham Wallas, Charles Marson, Sydney Olivier, Oliver Lodge, Ramsay MacDonald en Emmeline Pankhurst. Selfs Bertrand Russell het kortliks 'n lid geword, maar het bedank nadat hy sy oortuiging uitgespreek het dat die Vereniging se beginsel van entente (in hierdie geval tussen lande wat hulself teen Duitsland possisioneer) kan lei tot oorlog.
In die kern van die Fabian Society was Sidney en Beatrice Webb. Saam het hulle talle studies oor industriële Brittanje geskryf, insluitend oor alternatiewe koöperatiewe ekonomie wat toegepas kan word op eienaarskap van kapitaal sowel as grond.
In die jare 1903 tot 1908 was daar 'n groei in populêre belangstelling in die sosialistiese idee in Groot-Brittanje en het die Fabian Society dienooreenkomstig gegroei en sy lidmaatskap tot byna 2 500 teen die einde van die tydperk verdriedubbel. Die helfte van hulle het in Londen gewoon. In 1912 is 'n studentebeen georganiseer, naamlik die University Socialist Federation (USF) en by die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog het hierdie kontingent sy eie lidmaatskap van meer as 500 gehad.
Erongoberge
Die Erongoberge is 'n bergreeks in die weste van Namibië (Erongo). Die grootste enkele bergspits is die 2.319m hoë piek Hohenstein.
Wodka
Wodka (afgelei van die Slawiese vodka, eintlik watertjie, die verkleinwoord van voda - dus "water") is 'n meestal kleurlose alkoholiese drank met 'n alkoholgehalte van tussen 37,5 en 80 persent. Wodka uit Rusland, Litaue en Pole het 'n alkoholgehalte van 40 persent.
Wodka word hoofsaaklik van gefermenteerde graan en aartappels gestook. Die drank word deur 'n byna neutrale smaak en die afwesigheid van foeselolies, geure of ander gefermenteerde stowwe (behalwe alkohol) gekenmerk. Wodka word skoon gedrink of as gemengde drank geniet.
Etimologie
Die oudste historiese rekord van die woord "wodka" is hoofse dokumente van die Poolse Sandomierz-palatinaat uit die jaar 1405; in hierdie vroeë periode het die term nog na geneesmiddels en kosmetika verwys. So bevat 'n aantal Russiese lyste met farmaseutiese produkte die terme "wodka of broodwyn" (водка хлебного вина vodka chlebnogo vina) en "wodka met die helfte broodwyn" (водка полу хлебного вина vodka polu chlebnogo vina). Siende dat alkohol al lank as 'n basis vir geneesmiddels gebruik is, is die substantief wodka moontlik van die werkwoord vodit’, razvodit’ (водить, разводить, "met water verdun") afgelei.
Broodwyn was 'n alkoholiese drank wat van graan gestook is (in teenstelling met "druiwewyn") sodat "wodka van broodwyn" as 'n verdunde drank beskou kan word wat van gedistilleerde graanalkohol gemaak is.
Terwyl die woord in handskrifte en in loebok (лубок, Russiese strokiesverhale met verklarende teks) voorkom, het dit eers vanaf die middel van die 19de eeu in Russiese woordeboeke begin verskyn.
'n Ander moontlike samehang tussen "wodka" en "water" is die naam van 'n Middeleeuse alkoholiese drank, aqua vitae (Latyn, letterlik "water van die lewe") - soos weerspieël in die Poolse okowita, Oekraïense оковита of die Wit-Russiese акавіта. Die Engelse Whiskey het 'n vergelykbare etimologie - dit is afgelei van die Iers- en Skots-Gaeliese uisce beatha/uisge-beatha.
Mense in die beweerde oorsprongsgebied van wodka gebruik 'n reeks ander benamings vir die drank - met wortels wat "brand" beteken: Pools: gorzała, berbelucha, bimber; Oekraïens: горілка, horilka; Wit-Russies: гарэлка, harelka; Slawies: arielka; Litaus: degtinė; Samogities: degtėnė, word sowel in die omgangstaal asook in spreekwoorde gebruik; Lets: degvīns; Fins: paloviina. In 17de en 18de eeuse Russies is горящее вино (gorjašči vino, "wyn brand") algemeen gebruik. Vergelykbar terme in Germaanse tale is Duits Branntwein; Deens brændevin; Nederlands brandewijn Afrikaans brandewyn; Sweeds brännvin; Noors brennevin (alhoewel die laasgenoemde terme na enige alkoholiese drank kan verwys).
Eksterne skakels
Media
Mite
Die woord mite kom van die Griekse woord mythos wat oorspronklik woord of storie beteken het. Daar is baie teorieë wat probeer verduidelik waarom mense mites vertel en glo. Daar is egter konsensus dat mites simboliese verhale is wat probeer om (vir die mens) onverklaarbare dinge op te los. Só verduidelik mites in baie gevalle die oorsprong van die wêreld, die oorsprong van kultuur en die menslike samelewing, natuurverskynsels en wat met mense gebeur wanneer hulle sterf.
Mitologie
In nasies se mitologië dwarsoor die wêreld is daar temas wat oor en oor voorkom. Die skeppingsmites, wat verklaar hoe die wêreld ontstaan het, is die kern van meeste mitologieë. Dan is daar die mites wat die onsigbare dele van die heelal, die tuiste van bonatuurlike wesens, gode en heilige voorouers beskryf. In die wêreld se mitologië vertel en ken bonatuurlike wesens en gode dikwels hul eie lewensmites.
Aangesien mites van verskillende kulture so baie in gemeen het, is daar heelwat kenners wat meen dat mense 'n gemeenskaplike oorsprong gehad het. Daar is ook dié wat aanvoer dat mense se verbeeldings van regoor die wêreld op dieselfde manier werk wanneer hulle voor die onverklaarbare te staan kom.
Volksverhale
Volksverhale, daarenteen, is veral die produk van landbougemeenskappe en het te doen met sosiale konflik en probleme. Dit dra gewoonlik ook 'n boodskap oor vir die samelewing.
Wynn Everett
Wynn Everett (gebore 26 Oktober 1978) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Charlie Wilson's War (2007) en in die televisiereekse Supernatural (2005), The Newsroom (2012), en Agent Carter (2015).
Clathrina nanseni
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Breitfuss.
Televisietegnologie
Televisietegnologie is 'n oorkoepelende vakterm vir inligtingtegnologie, klanktegnologie en videotegnologie met betrekking tot televisie. Die term verwys soms ook net na die tegnologie van 'n televisietoestel.
Produksie
regs|250px|duimnael|'n Klein mobiele uitsaaiwa Beeld en klank word met spesiale televisiekamera's opgeneem en daarna verwerk, saamgestel en geredigeer. Klank- en inligtingtegnologie maak streng gesproke nie deel uit van televisietegnologie nie, alhoewel dit gebruik maak van hul tegnologieë.
Gedurende die produksie word besluit watter gehalte ten opsigte van die beeld- (swart-en-wit of kleurtelevisie, gewone of hoë resolusie, 4:3- of wye-skermbeelde) en klankgehalte (eenkanaal/mono, tweekanaal/stereo of multikanaal/omringklank) beskikbaar gestel sal word. Vir swart-en-wit-produksies moet slegs die verskille ten opsigte van die helderheid van die beelde tydens opname en uitsaai in ag geneem word. Vir kleurtelevisie moet daarnaas ook alle inligting ten opsigte van kleure opgeneem en uitgesaai word. Kleurtelevisieprogramme kan egter ook op swart-en-wit-toestelle bekyk word. In die nywerheidslande is kleurtelevisie al dekades lank die algemene standaard, terwyl swart-en-wit-televisie in Suid-Afrika nooit uitgesaai is nie aangesien die land eers in 1976 met die uitsaai van televisieprogramme begin het - 'n tydperk toe die meeste lande al na kleurtelevisie oorgeskakel het.
Klank en beelde kan regstreeks uitgesaai of gestoor word, byvoorbeeld op magnetiese bande. Programme wat sodoende gestoor is kan op 'n latere tydstip uitgesaai en vooraf ook bewerk word.
Uitsaaitegnologie
Televisieprogramme word vanaf 'n uitsaaier se ateljees of regstreeks via 'n uitsaaiwa en satelliet eers na die uitsaaisentra van kabeltelevisiemaatskappye (nie in Suid-Afrika nie), televisietorings of uitsaaistasies vir satelliete versprei. Daar is 'n aantal verskillende tegnologieë en standaarde vir die uitsaai van televisieseine ontwikkel soos byvoorbeeld NTSC (onder meer in Noord-Amerika en Japan), PAL (onder meer in Wes-Europa behalwe vir Frankryk, Australië en Suid-Afrika), SECAM (Frankryk en Oos-Europa) - wat almal analoë tegnologie gebruik - of DVB-S (digitale satelliet) en DVB-T/DTTV (digitale aardgebonde televisie) wat albei gebruik maak van MPEG2-kompressie. Nuwe gevorderde uitsaaiwaens vir HDTV volgens die 1080i-standaard gebruik DVB-S met MPEG4/AVC-enkodering.
Televisiekanale word gewoonlik deur middel van gemoduleerde elektromagnetiese golwe via antennes of aardgebonde in koaksiale kabels of optiese vesels (kabeltelevisie) uitgesaai.
Alhoewel die opname en verwerking van klank en beeld al jare lank deur middel van digitale tegnologieë geskied, is daar nog steeds analoë antenne-, kabel- en satellietkanale. Die meeste lande het reeds in die 1990's of die eerste dekade van die 21ste eeu begin om na kostebesparende digitale televisie oor te skakel. In Suid-Afrika is aardgebonde televisiekanale vanaf November 2008 geleidelik na digitale aardgebonde televisie (DVB-T of DTT/DTTV) oorgeskakel, met die die laaste analooguitsendings in Junie 2021. Televisiekykers sal of 'n nuwe televisietoestel met ingeboude dekodeerder of 'n steltopboks vir die ontvangs van aardgebonde digitale kanale benodig.
Ontvangs
Televisiekanale kan via kabel, satelliet, internet of aardgebonde antennes versprei word. Vanweë tegniese besonderhede en die tekort aan frekwensies is die aantal analoë televisiekanale op 'n bepaalde plek gewoonlik tot maksimaal twaalf beperk. Digitale aardgebonde televisie sal dosyne programme beskikbaar maak, terwyl via kabel- satelliet en internet al honderde en duisende verskillende kanale tegelykertyd uitgesaai kan word.
Terrestriële televisie
Terrestriële televisie (soms ook aardgebonde televisie) verwys na televisieontvangs deur middel van antennas en in teenstelling met satellietskottels of kabels. Aardgebonde televisiekanale word deur middel van gemoduleerde elektromagnetiese golwe min of meer reglynig na antennas in of op geboue uitgesaai.
Die uitsaaitegnologie wat hiervoor ingespan word, kan of analoog of digitaal wees.
Tegniese besonderhede
Die uitsaaifrekwensies wat vir aardgebonde televisie gebruik word, het baie kort golflengtes in die FM- of desimetergolfband wat net soos lig byna reglynig uitbrei en sodoende nouliks in staat is om die aardkromming te volg - die reikwydte van senders is dus beperk. Landskapsvorme soos valleie kan net soos geboue en weersinvloede probleme by die televisieontvangs (soos byvoorbeeld spookbeelde) veroorsaak. Die laasgenoemde effek word deur weerkaatsings op groot oppervlaktes veroorsaak wat met die regstreekse televisieseine interfereer.
Hierdie probleme tree net by analoogseine in, terwyl digitale aardgebonde selfs voordeel kan trek uit weerkaatsings wat die ontvangsgehalte verbeter.
Om 'n groot gebied onafhanklik van weerstoestande met goeie ontvangsgehalte te dek, word naas die sterk senders van die basisnetwerk 'n relatief groot aantal van plaaslike senders (herhalers) benodig wat die televisieseine verder versprei, byvoorbeeld in valleie. Hierdie tegniese vereistes maak die uitsaai van analoë televisiekanale aansienlik duurder as dié van digitale televisie. Daarnaas is daar slegs 60 uitsaaifrekwensies vir analoë kanale beskikbaar, en elkeen van die basiese en plaaslike senders in 'n uitgestrekte gebied benodig sy eie frekwensie om interferensies te voorkom. Sodoende kan op 'n bepaalde plek dikwels maksimaal twaalf analoë kanale uitgesaai en ontvang word. Met digitale terrestriële televisie kan die aantal beskikbare kanale aansienlik verhoog word.
Om hul reikwydte te vergroot, word senders meestal op bergpieke en/of televisietorings of televisiemaste geïnstalleer. Die televisiesein van 'n bepaalde kanaal word deur middel van mikrogolfseine of via satelliet sentraal na die senders uitgesaai. In digbevolkte gebiede of op hoë bergspitse word die sein teen 'n baie hoë sterkte uitgesaai. Om die televisieontvangs in afgeleë of heuwelagtige gebiede te verseker, word sogenaamde televisieomsetters ingespan wat die sein van 'n televisietoring, satelliet of 'n ander omsetter opvang en as 'n versterkte sein op 'n ander kanaal weer uitsaai.
Temple Church
Temple Church
in Temple, City of London, Londen
Engeland
Opgerig
Middel van die 12de eeu
Denominasie
Kerk van Engeland
Webtuiste
Die Temple Church ("Tempelkerk") is 'n laat 12de eeuse kerk in die City of London, die historiese middestad van Londen, geleë tussen Fleet Street en die Teemsrivier en naby die Temple-moltreinstasie. Die kerk is oorspronklik deur die Orde van die Tempeliers, die monniksorde wat Christelike pelgrims in die 12de eeu op hul pad na Jerusalem en terug huis toe beskerm het, as hul Engelse hoofkwartier gebou en op 10 Februarie 1185 deur Heraclius, die Latynse Patriarg van Jerusalem, ingewy. Gedurende die regentskap van koning Jan (1199−1216) het dit as koninklike tesourie gedien, onder meer vanweë die Tempelridders se sakebedrywighede as internasionale finansiers.
Temple Church is as 'n ronde kerkgebou ontwerp, 'n argitektoniese kenmerk wat dit met ander Tempelridder-kerke deel as simboliese verwysing na die heiligste plek in die wêreld van Kruisvaarders, die ronde Kerk van die Heilige Graf in Jerusalem, en versier met 13de en 14de eeuse steenstandbeelde. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog is die kerk deur Duitse lugaanvalle ernstig beskadig, maar sindsdien grotendeels herbou en gerestoureer.
Vandag is Tempel Church 'n Anglikaanse kerk as privaat kapel in gemeenskaplike besit van die sogenaamde Inner Temple and Middle Temple Inns of Court, die Londense hoofkwartier van Engeland se regslui, waar kerkdienste volgens die Kerk van Engeland se Book of Common Prayer gehou word. Koorsang deur Temple Church se eie koor, Temple Church Choir, neem 'n belangrike plek in eredienste in. Twee professionele ensembles, die Temple Singers en Temple Players, is eweneens aan die kerk verbonde.
Adriaen van der Stel
Adriaen van der Stel of Adriaan van der Stel, ook Ariën gespel (Januarie 1605, Dordrecht, Nederland – Ceylon, 25 Mei 1646), was in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie en het tussen 1639 en 1645 as kommandeur (of opperhoof) van die eiland Mauritius gedien. Die vulkaniese eiland in die Indiese Oseaan was 'n belangrike ankerplek vir skepe van die VOC, waar varswater en voedselvoorrade aangevul kon word.
In 1623 het Adriaen van der Stel sy diens op die skip De Star beëindig en "adjunkassistent" in Indië geword. Ná die uitloop van sy verdrag het hy hom as 'n vryburger en 'n privaathandelaar in Batavia, Nederlands-Indië, gevestig.
In 1638 het die VOC besluit om die eiland Mauritius te koloniseer en 'n goewerneur vir die eiland te benoem, om te verhoed dat die Engelse of die Franse die eiland kon beset. Cornelius Gooyer het binne enkele maande 'n fort met 'n bemanning van 24 soldate laat oprig. Ná 'n jaar het hy homself laat oorplaas en is deur Adriaan van der Stel opgevolg.
Van der Stel is op 24 Maart 1639 in Batavia met Maria Lievens, deels van Maleise afkoms, getroud. Volgens ander bronne was sy vrou afkomstig uit Goa en 'n nasaat van 'n bevryde slavin. Hy het op 8 November 1639 aan boord van die skip de Kappel die hawe van Warwijck bereik. Op pad is sy seun Simon van der Stel gebore.
Gedurende sy eerste jaar het hy die Fort Frederik Hendrik laat opknap en met 14 kanonne bewapen. Die ruïne van die fort is nog 'n duidelike teken van die Nederlandse teenwoordigheid op die eiland. Van der Stel het die garnisoen tot 80 soldate uitgebrei, deels met invalle van die Soenda-eilande.
In 1641 het hy opdrag gekry om ebbehout uit te voer. In verband daarmee of met die aanplanting van groentes en vrugte het Van der Stel in 'n poging om die tekort aan mannekrag op die eiland op te los in 1642 105 slawe van Madagaskar laat invoer. Die helfte van die slawe het binne een week na die binneland gevlug. Van der Stel het meer sukses met die invoer van herte, Cervus timorensis, en die aanplanting van suikerriet gehad; laasgenoemde is nog steeds die belangrikste handelsgewas op die eiland.
In Oktober 1643 besoek Abel Tasman met 'n moeilike versoek vanuit Batavia Mauritius. Aan die bemanning moes goeie kos en drank gegee word (vir 'n maksimum van 16 dae) en die twee skepe moes ook genoeg water, brandhout en voedsel vir 'n baie lang reis aan boord neem. In Mauritius was daar blykbaar verskeie gebreke aan die skepe, sodat die verblyf langer geduur het as beplan. Van die goewerneur het Tasman (Portugese) seekaarte saamgeneem, wat met 'n gunstige wind ooswaarts moes vaar om die geheimsinnige Terra Australis te probeer vind.
Van der Stel het opdrag gekry om die landbou op Mauritius te ontwikkel, maar hy het veral met rotte, droogte ens. te kampe gehad. Na bewering het die besetting van die eiland die jaar 1644 deur visvang en jag oorleef.
Van der Stel is na Ceylon oorgeplaas, waar hy bevelvoerder van 'n klein leër geword het. Hy is tydens 'n skermutseling met die troepe van die gewraakte Rajasinha II van Kandy onthoof. Sy kop is op 'n paal rondgedra en toe vir die goewerneur van Ceylon gestuur. .
Sy seun Simon van der Stel sou bekend word as kommandeur en tweede goewerneur van die Nederlandse Kaapkolonie aan die Kaap die Goeie Hoop, net soos sy kleinseun Willem Adriaan van der Stel.
Van der Stel is in Nederlands-Mauritius opgevolg deur Jacob van der Meersch, wat hom op die uitvoer van ebbehout toegespits het.
Familie
Adriaen van der Stel se ouers was Simon van der Stelle, 'n landdroslid uit Dordrecht, en Mariken Adriaens. Hy was die jongste seun. Die oudste seun van Adriaan van der Stel en Maria Lievens was Simon van der Stel.
Esther Mentz
duimnael|regs|300px|Verfilming aan die rolprent [[Pinkie se Erfenis, 1944. Pierre de Wet vertolk die rol van die kreupel Pinkie wat verlief raak op ’n blinde meisie, Naomi (Paula Styger). Van links: Styger, Eugenie Heyns, Pierre de Wet en Esther Mentz.]]
Esther Mentz was 'n Suid-Afrikaanse operasangeres en aktrise. Mentz maak haar rolprentdebuut in 1944 in Donker Spore, een van die eerste vollengte Afrikaanse films. Sy was die vrou van die voormalige direkteur-generaal van die SAUK en stigterslid van die Suid-Afrikaanse Musiekregte-organisasie (Samro), dr. Gideon Roos.
Clathrina panis
Clathrina panis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel.
Kwitansie
duimnael|regs|300px|'n Geskrewe kwitansie. duimnael|regs|300px|'n Gedrukte kwitansie.
'n Kwitansie (Engels:Receipt) is 'n geskrewe of gedrukte erkenning dat spesifieke goedere gekoop was en die som daarvan in geldwaarde ontvang was. Die kwitansie dien as titel tot die goedere ontvang.
In die daaglikse besigheidsbedrywighede, kan 'n persoon een van vier kwitansies ontvang. Dit kan 'n gedrukte, 'n getikte, elektroniese (gewoonlik d.m.v 'n e-pos ontvang ) of 'n geskrewe kwitansie wees.
Dis heel eenvoudig om die vier van mekaar te onderskei, maar dit maak nie saak watter een ontvang is nie, want alle kwitansies is ewe geldig, solank die datum, die goedere ontvang en die bedrag betaal daarop aangedui word sal dit voldoende wees as 'n geldige bewysstuk in die hof ens.
Sandeep Parikh
Sandeep Parikh (gebore 23 Julie 1980) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks The Legend of Neil (2008).
Tornedal
Die Tornedal (Fins: Tornionjokilaakso, Sweeds: Tornedalen) is 'n vallei op die grens van Swede en Finland. Dit is vernoem na die Tornerivier wat deur die vallei vloei en in die Botniese Golf uitmond. Geografies is die dorpies en munisipaliteite waaruit die gebied bestaan Haparanda, Övertorneå, Pajala en Kiruna in Swede, en Tornio, Ylitornio, Pello, Kolari, Muonio en Enontekiö in Finland. Die begrip Tornedal word ook dikwels gebruik om na die kulturele gebied te verwys wat gekenmerk word deur veeltaligheid en ondanks die huidige verdeling tussen twee state 'n gemeenskaplike geskiedenis het. Kultureelgesproke word die Sweedse munisipaliteit Gällivare ook by die Tornedal gereken.
In die nedersettings in die vallei word die tale Fins, Sweeds, Samies en Meänkieli gepraat wat hier amptelike status het. Laasgenoemde is 'n Finse dialek wat in die vallei gepraat word en wat in Swede amptelike minderheidstatus geniet. In die Sweedse gedeelte het elke persoon die reg om deur amptelike instellings in enige van die genoemde tale bedien te word.
Die hele vallei was oorspronklik deel van die voormalige Sweedse provinsie Västerbotten, totdat die linkeroewer saam met die res van Finland in 1809 Russiese gebied geword het. Baie dorpies in die gebied het woongebiede aan beide kante van die rivier gehad en is in die proses verdeel. Sommige van die gedeelde dorpies dra steeds dieselfde naam. Daar is ook ander ooreenkomste wat kenmerkend is aan die gebied soos die koskultuur wat tot vandag toe behoue gebly het.
Briana Evigan
Briana Evigan (gebore 23 Oktober 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Step Up 2: The Streets (2008), S. Darko (2009), Sorority Row (2009), en The Devil's Carnival (2012).
Ronelda Kamfer
Ronelda Sonnet Kamfer (1981-) is 'n Suid-Afrikaanse digteres. Sy skryf in haar moedertaal Afrikaans.
Lewe en werk
Sy tree gereeld in die openbaar op, waar sy van haar gedigte voorlees. By die Aardklop Kunstefees van 2008 kry sy ’n encore en sy tree ook onder andere op by die Poësiefees van Afrika in Durban in 2010 en dieselfde jaar by die Winternagfees in Den Haag, waar sy saam met Antjie Krog optree. In Februarie 2011 word sy erg getraumatiseer deurdat die polisie twee keer in ’n week die huurhuis in Athlone wat sy saam met haar vriend, Nathan Trantraal, en vyf ander mense deel, deursoek vir dwelms, onwettige wapens en gesteelde goedere. Sy is ten tye van die voorval vyf maande swanger. Haar ma is op 9 Junie 2011 skielik oorlede aan breinvliesontsteking. Op Maandag 4 Julie 2011 trou sy in Bellville met Nathan Trantraal en kort daarna word hulle dogtertjie, Seymour Gertrude, gebore. In 2012 onderneem sy ’n reis na Nederland, waar sy op die verhoog en oor die radio en televisie optree om oor haar werk te gesels, wat weens Nederlandse vertalings deur Alfred Schaffer aftrek kry in hierdie land. Die Jan Rabie en Marjorie Wallace-skrywersbeurs word in 2015 aan haar toegeken vir haar roman-voorstel oor plaaswerkers in die Wes- en Oos-Kaap.
Skryfwerk
Om haarself uit te druk begin sy as tienderjarige om gedigte te skryf. Haar gedigte word opgeneem in “Nuwe stemme 3”, “My ousie is ’n blom” en die Nederlandse kultuurtydskrif Bunker Hill. In 2020 word van haar gedigte in Vers en vrou opgeneem. Haar indrukwekkende debuut met “Noudat slapende honde” oes allerweë gunstige kritiek in. Die gedigte beeld in Kaapse spreektaal die uitsigloosheid van die harde werklikheid van lewe op die Kaapse Vlakte uit. Sy slaag daarin om die taal van die gemeenskappe realisties weer te gee, op so ’n vars en rou manier dat die Afrikaanse, Engelse en Kaapse uitdrukkings saamsmelt sonder enige sweem van onnatuurlikheid. Die tragedies van vaders wat hulle kinders verlaat, dwelms, bendeleiers en kinders wat dinge doen wat hulle nie hoef en behoort nie is alles temas vir die gedigte. In hierdie sosiale kommentaar word die mooi woord deurgaan vermy en word eerder gefokus op die eenvoudige, harde, maar raak woord, wat die woede en frustrasies van die gemeenskap weerspieël. Die toon van die gedigte is hoofsaaklik liries, met die persoonlike emosie wat voorop gestel word, terwyl daar ook sommige verhalende verse is. Die gedig, “vergewe my maar ek is Afrikaans” is ’n hoogtepunt met sy sosiale kommentaar en die metaforiese aard van die boodskap. Daar is verder etlike verse met skrynende maatskaplike kommentaar, soos “Klonkies” en “Pick ’n Pa”, laasgenoemde oor afwesige vaders, terwyl “Die huisvrou” se eerlike uitbeelding van die minder bevoordeelde maar hardwerkende vrou ook tref. “Klein Cardo” vertel die aangrypende verhaal van ’n jong slagoffer van geweld op die Kaapse Vlakte. In 2009 word die Eugène Marais-prys aan “Noudat slapende honde” toegeken (wat sy deel met Loftus Marais) en hierdie bundel is in dieselfde jaar die naaswenner van die Ingrid Jonker-prys. Alfred Schaffer vertaal die bundel in Nederlands as “Nu de slapende honde”. Hierdie vertaling verskyn in 2010 en verwerf oorwegend gunstige resensies.
Sy volg dit op met “Grond/Santekraam”, waar die titel betrekking het op grond, besitsreg daarop en veral die gedwonge verskuiwings daarvandaan, terwyl Santekraam ’n Nederlandse en ou Afrikaanse woord is wat “die res” beteken. Die lewensverhaal en wedervaringe in ’n onregverdige politieke bestel van die digter se ma se familie, die Granfields, vorm ’n vername motief regdeur die bundel. Dit behandel grond en gedwonge verskuiwings, met ’n fokus op die gemeenskappe van Skipskop (die vissersdorpie naby Waenhuiskrans), Kassiesbaai en Bredasdorp. Hierdie bundel is in 2012 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-poësieprys en is geïllustreer deur die broers Nathan en André Trantraal. Alfred Schaffer vertaal ook hierdie bundel in Nederlands onder die titel “Santenkraam”.
“Hammie” se titel is Kaaps vir “moeder” of “ma” en die bundel bevat dan ook hoofsaaklik gedigte oor die moeder, wat in 2011 oorlede is. Die res van die gedigte handel oor ander familielede en kennisse, aktuele verse oor die land en die sosiale omgewing, asook die taal en digterskap. Treffend in die bundel is die openhartige skryfstyl, waarin die lewens en gevoelens van gewone mense op outentieke wyse belig word. Die verhouding met die moeder word uit verskillende hoeke belig, soos die persoonlike verlies, die verantwoordelikhede wat beide teenoor mekaar en die res van die gesin dra en die reaksie van ander. “Jirre waa’s my ma” is ’n roerende vers oor die verlies, terwyl “Nathan” die onverwagse van die dood verhaal. Die maatskaplike omstandighede in die land is die onderwerp van knap verse soos “Immigrant”, “Die skoonmakers”, “Getuienis” en “Disney days”. Die skynheiligheid van liberale in die apartheidstydperk word in “Volkspele” en in “Kwagga” ontmasker. Van haar gedigte word in Engels, Frans, Nederlands, Portugees en Turks vertaal en Ronelda vertaal self ook heelwat van haar gedigte in Engels. In haar digkuns werp Ronelda Kamfer lig op die lewensomstandighede van bruin Afrikaners, maar ook op die rasgebaseerde skeidingslyn wat dwarsdeur die Afrikaanse taal- en kultuurgemeenskap loop. Haar verse word gekenmerk deur 'n alledaagse ongekunsteldheid, die sogenaamde 'praatpoësie'. In hierdie opsig sluit haar werk op formele vlak aan by die digkuns van Danie en Loftus Marais, Andries Bezuidenhout, Johannes Prins, Toast Coetzer en dies meer.
Eerbewyse
Op 2012 se Klein Karoo Nasionale Kunstefees word ’n Afrikaans Onbeperk-prys aan haar toegeken as waardering vir haar impak as ’n jong digter.
VfR Neumünster
VfR Neumünster is 'n Duitse sokkerklub uit Neumünster in die deelstaat Sleeswyk-Holstein.
Die klub is in 1910 as FV Neumünster gestig. Die huidige VfR Neumünster het in 1924 ontstaan toe die sokkerafdeling van TV Gut-Heil Neumünster by die klub aangesluit het.
In die 1950’s het die klub in die Oberliga Noord gespeel, destyds die hoogste klas. Die beste seisoen was 1959, toe die klub 3de geëindig het bo groot klubs soos Eintracht Braunschweig, Hannover 96, FC St. Pauli en VfL Osnabrück.
Die klub ervaar tans ernstige finansiële probleme en staar 'n dreigende bankrotskap in die gesig.
ISBN
Die Internasionale Standaard Boeknommer (ISBN) is 'n unieke, numeriese, kommersiële identifiseerder vir boeke wat gebaseer is op die 9-syfer Standaard Boeknommer (SBN) kode wat in die Verenigde Koninkryk deur die boekverkopers en skryfbehoefte handelaar W.H. Smith en ander in 1966 ontwikkel is. Die 10-syfer ISBN-formaat is deur die Internasionale Standaarde Organisasie ontwikkel en as internasionale standaard, ISO 2108 in 1970 gepubliseer (Die 9-syfer SBN-kode is in die Verenigde Koninkryk egter tot en met 1974 gebruik). Tans is die ISO TC46/SC9 subkomitee verantwoordelik vir die standaard.
Sedert 1 Januarie 2007 het die Internasionale Standaard Boeknommers uit 13-syfers bestaan, wat versoenbaar was met die Europese Artikelnommers (EAN).
'n Soortgelyke numeriese identifiseerder, die International Standard Serial Number (ISSN) identifiseer periodiese publikasies soos tydskrifte.
Oorsig
'n ISBN word toegeken aan elke uitgawe en variasie (behalwe vir herdrukte uitgawes) van 'n boek. Die ISBN is 13 syfers lank indien dit na 1 Januarie 2007 toegeken is en 10 syfers lank as dit voor 2007 toegeken is. 'n Internasionale Boeknommer bestaan uit 4 of 5 dele:
Die dele van die ISBN mag verskil in lengte en word gewoonlik geskei deur koppeltekens of spasies.
Die groepidentifiseerder is 'n 1 tot 5 syfer getal. Die enkelsyfer groepidentifiseerders is: 0 of 1 vir Engelssprekende lande; 2 vir Franssprekende lande; 3 vir Duitssprekende lande; 4 vir Japannees; 5 vir Russies en 7 vir Sjinees. 'n Voorbeeld van 'n 5 syfer groepidentifiseerder is 99936 vir Boetan. Oor die algemeen is die groepe 0-7, 80-94, 950-993, 9940-9989. Die oorspronklike standaard boeknommer (SBN) het nie groepidentifiseerders gehad nie, maar die byvoeg van 'n nul (0) as 'n voorvoegsel tot 'n 9-syfer SBN skep 'n geldige 10-syfer ISBN. Groepidentifiseerders vorm 'n voorvoegselkode wat vergelykbaar is met telefoniese landkodes.
Die nasionale ISBN agentskap ken die uitgewernommer toe; die uitgewer kies dan 'n itemnommer. Gewoonlik word daar nie van 'n uitgewer vereis om 'n ISBN toe te ken nie of dat die nommer op die boek vertoon moet word nie, die meeste boekwinkels hanteer egter slegs goedere wat met 'n ISBN genommer is. 'n Volledige lys van die 628 000 toegekende uitgewerskodes word gepubliseer en kan aangekoop word. Die webwerf van die internasionale ISBN agentskap bied egter nie 'n gratis metode aan om uitgewerskodes op te soek nie.
Daar word blokke ISBN'e aan uitgewers vir gebruik toegeken. Die groter uitgewers met 'n hoër verwagte aantal boeke kry gewoonlik groter blokke. 'n Klein uitgewer mag dalk ISBN'e ontvang wat insluit een of meer syfers vir die groepidentifiseerder en verskeie ander syfers vir die uitgewer en 'n enkelsyfer vir die indiwiduele items. Wanneer die uitgewer dan daardie blok opgebruik het kan die uitgewer 'n verdere blok ISBN'e ontvong met 'n verskillende uitgewernommer. Gevolglik kan dit gebeur dat 'n uitgewer meer as een uitgewernommer het. Daar mag ook meer as een groepidentifiseerder wees vir 'n land. Dit kan gebeur as 'n gewilde identifiseerder al sy nommers opgebruik het. Die lys van identifiseerders wys dat dit in China en meer as 'n dosyn ander lande al gebeur het.
Deur veranderlike bloklengtes te gebruik, kan 'n groot uitgewer slegs 'n paar syfers toegeken word vir die uitgewernommer en baie syfers vir sy titels; op soortgelyke wyse kan lande waar baie boeke uitgegee word minder syfers toegeken word vir die groepidentifiseerder en baie vir die uitgewers en titels. Die tabel hieronder bevat 'n paar ISBN-10 kodes ter illustrasie van veranderlike bloklengtes.
! ISBN || Land of Gebied || Uitgewer
Engelstalige uitgewerkodes volg 'n sistematiese patroon wat dit moontlik maak vir hulle lengtes om maklik bepaal te word, as volg
Kontrolesyfer in ISBN-10
Die 2001 weergawe van die amptelike handleiding van die Internasionale ISBN agentskap sê dat die ISBN-10 kontrolesyfer — wat die laaste syfer in die tien syfer ISBN is – moet wissel tussen 0 tot 10 en moet so opgestel wees dat die som van al die tien syfers vermenigvuldig met 'n heeltal gewig wat afneem van 10 tot 1, 'n veelvoud van die getal 11 moet wees. Die kontrolesyfer word met ander woorde bepaal deur die eerste nege syfers van die 10 syfer ISBN te vermenigvuldig met sy volgorde in die kode beginnende by 10 tot by 2. Die totaal van die getalle word dan bereken en met 11 gedeel en die res bepaal. Die kontrolesyfer is dan die getal 11 minus die res daarvan afgetrek.
Die kontrolesyfer is dus 2 en die volledige reeks is ISBN 0-306-40615-2.
Formeel word die berekening van die kontrolesyfer as volg uitgedruk:
As die resultaat 11 is, word 'n '0' ingeskryf; as dit 10 is moet 'n 'X' gebruik word.
Die twee algemeenste foute wat voorkom in die hantering van 'n ISBN (wanneer dit getik of geskryf word) is 'n verkeerde syfer of die omkeer van twee syfers. Aangesien 11 'n priemgetal is, verseker die ISBN kontrolesyfer metode dat die twee foute altyd opgespoor sal word. As daar egter 'n fout by die uitgewer voorkom en dit nie opgetel word nie, sal die boek met 'n ongeldige ISBN uitgereik word.
Alternatiewe berekening
Die ISBN-10 kontrolesyfer kan ook op 'n effe makliker manier bereken word: Hierdie berekening lewer presies dieselfde resultaat as die bostaande berekening.
Dit lewer die kontrolesyfer vir 'n 10-syfer ISBN, deur som notasie. Hierdie metode gee ook die korrekte syfer, '0', in plaas van '11' wat met die formele berekeningsmetode verkry word.
Kontrolesyfer in ISBN-13
Die 2005 uitgawe van die Internasionale ISBN agentskap se amptelike handleiding wat ISBN'e dek wat na Januarie 2007 uitgereik is, beskryf die metode vir die berekening van die 13-syfer kontrolesom.
Die berekening van 'n ISBN-13 kontrolesom begin met die eerste 12 syfers van die 13 syfer ISBN (wat met ander woorde die kontrolesyfer self uitsluit). Elke syfer van links na regs word alternatiewelik met 1 of 3 vermenigvuldig en die produkte dan bymekaar getel en die modulus van 10 daarvan word dan bereken wat 'n waarde tussen 0 en 9 lewer. Die syfer word dan van 10 afgetrek wat 'n resultaat lewer tussen 1 en 10. 'n Nul word gebruik om die 10 te vervang sodat daar in alle gevalle 'n een syfer kontrolesyfer opgelewer word.
Die ISBN-13 kontrolesyfer van die ISBN 978-0-30640615-? word byvoorbeeld as volg bereken: s = 9×1 + 7×3 + 8×1 + 0×3 + 3×1 + 0×3 + 6×1 + 4×3 + 0×1 + 6×3 + 1×1 + 5×3 =  9 +  21 +   8 +   0 +   3 +   0 +   6 +  12 +   0 +  18 +   1 +  15   = 93 93 / 10 = 9 res 3 10 – 3 = 7
Die kontrolesyfer is dus 7 en die volledige reeks is ISBN 978-0-306-40615-7.
Formeel word die berekening van die ISBN-13 kontrolesyfer as volg geskryf:
Hierdie kontrolestelsel wat ooreenstem met die Universele Produkkode se formule vang nie alle foute met die omkeer van aangrensende syfers op nie. Veral as die verskil tussen die twee aangrensende syfers 5 is sal die kontrolesyfer nie optel dat die syfers omgeruil is nie. In die bostaande voorbeeld sal die kontrolesyfer byvoorbeeld dieselfde wees as die 6 en die 1 in die ISBN omgeruil word. Die ISBN-10 formule het nie die probleem nie.
Gebruik van die ISBN kontrolesyfer
Uitgewers en biblioteke het verskillende beleide ten opsigte van die gebruik van die ISBN kontrolesyfer. Uitgewers bly soms in gebreke om te verseker dat die titel van 'n boek en sy ISBN ooreenstem alvorens hulle dit publiseer; daardie faling veroorsaak heelwat probleme vir biblioteke, boekhandelaars en lesers. Die meeste biblioteke en boekhandelaars vertoon die boekrekord vir 'n ongeldige ISBN wat deur die uitgewer uitgereik is. Die Library of Congress in die V.S.A se katalogus bevat boeke wat gepubliseer is met ongeldige ISBN'e, wat dit gewoonlik met die frase "Cancelled ISBN" aandui. Sommige boekbesteldienste soos Amazon.com sal egter nie 'n soektog na 'n boek doen as die ISBN wat by hul soekenjin ingesleutel word, ongeldig is nie.