cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nivenia dispar
Nivenia adispar is 'n immergroen struik wat deel van die Iridaceae familie is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos-bioom. Dit kom in die Riviersonderendberge voor waar daar een populasie van minder as 'n 1000 plante is.
Labeo
Spesies
Spesies wat hoort tot die genus en voorkom in Suider-Afrika:
Fototroof
'n Organisme wat fototroof genoem word, vermag met lig as energiebron te lewe.
Poskode
'n Poskode (Engels: post code, postcode, of ZIP code) is 'n reeks syfers of letters wat aan 'n streek, poskantoor, straat of fisiese adres gekoppel is, vir die hoofdoel om die outomatiese sortering van posstukke deur die poskantoor moontlik te maak. Die regte poskode help die poskantoor sodoende om posstukke vinniger af te lewer.
Nicole Bilderback
Nicole Bilderback (gebore 10 Junie 1975) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Clueless (1995), Bring It On (2000), en Mercenaries (2014), en in die televisiereeks Good Girls (2018).
Fototroof
Die woord fototroof is afgelei van die Griekse woorde φωτο+τροφή, van φως phos = die lig + τροφή trophé = die voeding. Die tweede deel van hierdie samestelling -troof gee gewoonlik aan op watter manier die organisme sy energie verkry. 'n Chemotroof verkry byvoorbeeld sy energie deur reaksies van bepaalde chemiese stowwe en nie van lig nie.
Poskode
Alhoewel poskodes gewoonlik geografiese gebiede aandui waar pos afgelewer moet word, is daar ook spesiale poskodes wat aan individuele posadresse of instellings gegee word wat groot volumes pos ontvang, soos byvoorbeeld regeringsinstellings of ondernemings.
Bergnooientjie
Dit kom veral in die fynbos voor en bestuif net plante wat rooi blomme het. Een van die soorte wat dit besoek is 'n orgidee, die bakkiesblom, wat heeltemal afhanklik van A. tulbaghia is vir sy bestuiwing.
Poskode
Algemeen word die poskodestelsel, wat vanaf 1941 in die destydse Duitse Ryk ingevoer is, as die eerste sodanige stelsel ter wêreld genoem. Kenners wys nogtans daarop dat in die Oekraïense SSR reeds vanaf 1932 'n moderne indeksstelsel van poskodes toegepas is wat tot 1941 - die jaar van die Duitse besetting - deur posstempels gedokumenteer is. In die filatelistiese vakliteratuur het hierdie vroeë stelsel eers omstreeks 1970 belangstelling gewek nadat 'n artikel daaroor in 'n Kanadese vaktydskrif vir Russiese filatelie gepubliseer is.
In Februarie 2005 het 117 van die 190 lidlande van die Wêreldposunie oor poskode-sisteme beskik. Die Wêreldposunie se tydskrif Union Postale vermeld in sy uitgawe 2/2005 dat altesaam 139 lande - waarvan 41 nywerheidslande en 98 ontwikkelende lande - reeds gebruik maak van poskodestelsels. Die mees onlangse stelsels is onder meer in Panama (2007) ingevoer. In Ierland het oorspronklik net die hoofstad Dublin oor 'n poskode-stelsel beskik. 'n Landswye stelsel, EIRCODE, is in 2015 ingevoer.
Geskiedenis
Moderne poskodestelsels het hul historiese oorsprong in sogenaamde kringnommerstempels wat deur die grondleggers van die Europese poswese, die Lombardiese adelshuis Thurn und Taxis, vanaf 1853 gebruik is om pos vir verskillende nedersettings deur middel van kensyfers maklik en veral vinnig te kan sorteer. Maar eers baie dekades later is hierdie vroeë stelsel vir die eerste keer in die destydse Duitse Ryk verder gestruktureer. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog, toe baie posbodes en ander poswerkers vir diensplig opgeroep is, het die getal briewe en ander posstukke, wat gesorteer en afgelewer moes word, merkbaar gestyg as gevolg van veldpos wat deur soldate van die frontlinies huis toe gestuur is of deur hulle ontvang is. Hoe langer die oorlog voortgeduur het en hoe skaarser geskoolde personeel geword het, hoe moeiliker kon posdiens-medewerkers met toereikende geografiese kennis aangestel word. So was daar 'n groot aantal nedersettings met dieselfde naam. Vir veldposaflewering en -sortering was dit noodsaaklik om ook voorheen minder of onbekende gebiede, wat by die Duitse Ryk ingesluit of deur die weermag beset is, ingesluit word.
Die eerste koderingstelsel is juis vir veldpos ontwikkel. In 1941 het die Duitse Ryksdepartement van Poswese die eerste moderne poskodestelsel ingevoer deur verskillende geografiese gebiede met dubbelsyfers te kodeer. Aanvanklik is hierdie stelsel beperk tot pakkies en pakkette. Eers op 1 November 1943 is poskodes as dubbelsyfers (soms met 'n bykomende letter) ook vir briewe ingevoer.
Die grootste beperking van hierdie vroeë poskodestelsel was die uitgestrekte geografiese gebiede wat deur slegs een kodesyfer gdek is. In 1952 was daar in Wes-Duitsland nege kensyfers wat deur middel van aanvullende letters uitgebrei kon word tot altesaam 17 possorteringstreke.
In 1961 het die Bondsrepubliek Duitsland (Wes-Duitsland) nog eens die voortou geneem met die invoering van die eerste poskodestelsel wêreldwyd wat met vier syfers possortering en -aflewering landswyd vergemaklik het. Drie jaar later het die Duitse Demokratiese Republiek (DDR, ook Oos-Duitsland genoem) sy eie stelsel bekend gestel waarmee possorterings- en afleweringsgebiede eweneens met vier syfers gekodeer is. Met die Duitse hereniging in 1990 was die twee mededingende stelsels onversoenbaar omdat sowat 800 kodes twee keer voorgekom het. So het die poskode 5300 in Wes-Duitsland Bonn, in Oos-Duitsland egter Weimar aangedui. Aanvanklik moes poskodes derhalwe deur 'n oorgangsstelsel met bykomende letters - W vir Wes- en O vir Oos-Duitsland gemarkeer word.
Op 1 Julie 1993 is 'n nuwe poskodestelsel met vyf kensyfers vir heel Duitsland ingevoer. Aan huishoudings is 'n poskode-handboek gratis beskikbaar gestel waarin alle 28 864 poskodes aangedui is - waarvan sowat 8 000 vir nedersettings, 16 500 vir posbusse en 3 100 vir klante met massapos soos ondernemings.
Poskodes in Suid-Afrika
In stede en groter nedersettings dui die laaste twee kensyfers van 'n poskode die aard van aflewering aan. So dui die syferkode 01 'n straatadres aan, terwyl die kode 00 na 'n posbus of privaatsak verwy.
300 Kempston Road Port Elizabeth 6001
In Pretoria word 'n afwykende koderingstelsel toegepas waarby die syfers 02 'n straatadres en die kode 01 'n posbus- of privaatsakadres aandui.
Kerkstraat 370 Pretoria 0002
Posbus 427 Pretoria 0001
'n Besondere kenmerk van Suid-Afrikaanse (en Australiese) posadresse is die feit dat die posadresseerder net 'n voorstad (en nie die betrokke stad nie) hoef aan te dui, soos in die geval van Yeoville, 'n voorstad van Johannesburg:
Poskodes in die Russiese Federasie
In die Russiese Federasie en sommige voormalige Sowjetrepublieke, wat intussen onafhanklik geword het, is die Sowjet-Russiese poskodestelsel met ses syfers bybehou wat oorspronklik in 1971 ingevoer is. Die Federasie is in sones ingedeel wat deur die eerste syfer van die poskode aangedui word:
Die eerste drie syfers identifiseer groot metropole soos Moskou (101 tot 129) of Sint Petersburg (190 tot 199), 'n oblast (140 tot 142 en 144 vir die Moskou-oblast) of 'n outonome republiek (soos 420 vir Tatarstan) of gebied (soos 683 vir Kamtsjatka).
Die laaste drie syfers dui afleweringskantore van Rusland se posdiens aan.
Poskodes in die Verenigde State
Die Amerikaanse poswese het sy beskeie begin in die koloniale tydperk gehad toe adresseerders vir hul geskrewe boodskappe op vriende of handelaars aangewese was wat deur die land gereis het en sodoende pos aan ontvangers kon besorg. Met die daarstelling van 'n federale Amerikaanse posdiens het sake nog nie ingrypend verander nie, behalwe vir die georganiseerde hantering en aflewering van posstukke. Adresse op posstukke het uit name, straatadresse, stadsname en die betreffende deelstaat bestaan, terwyl pos aanvanklik met die hand gesorteer is.
Omstreeks 1940 het die posvolume merkbaar toegeneem, terwyl daar vanaf 1941 weens die land se toetreding tot die Tweede Wêreldoorlog ook 'n tekort aan gekwalifiseerde personeel ondervind is sodat daar 'n behoefte aan maklike en vinnige possorterings- en -afleweringstelsels ontstaan het. Vanaf 1943 is groot metropole in posdistrikte onderverdeel. Aan elke distrik is 'n kode met een of twee syfers toegeken wat posadresseerders tussen stads- en deelstaatnaam ingevoeg het. Poshantering is sodoende vergemaklik, maar toe die volume aanhou groei het, was meganisering die enigste oplossing.
In 1961 het die United States Postal Service (USPS) sy doeltreffendheid verhoog met die invoering van die sogenaamde Nationwide Improved Mail Service (NIMS)-stelsel. So is die formaat vir enveloppe gestandaardiseer en beperkings op die fisiese omvang van pakkies geplaas om meganisering moontlik te maak. Die volgende stap was 'n verbeterde stelsel vir die kodering van posdistrikte.
Die destydse posmeester-generaal, Edward Day, het 'n voorstel van Philadelphia se posinspekteur Robert Moon (die sogenaamde Sectional Center Facility, kortweg SCF, wat in 1944 ontwikkel is) aanvaar om die kodering van posdistrikte te verbeter volgens die sogenaamde Zone Improvement Plan (ZIP). Die bestaande dubbelsyfer-kodestelsel is uitgebrei tot 'n kode met vyf kensyfers, die sogenaamde ZIP code, wat op 1 Julie 1963 amptelik ingevoer is. Die eerste syfers van die ZIP code dui 'n stad aan, die volgende twee syfers 'n gebied of distrik binne die stadsgrense, en die laaste twee die geografiese ligging van 'n poskantoor. Die ZIP code word deur adresseerders aan die einde van 'n posadres genoem - ná die deelstaatnaam.
In 1983 het die Amerikaanse posdiens uitgebreide ZIP codes met vier bykomende syfers, die sogenaamde ZIP+4, ingevoer waardeur die presiese roete en bestemming in 'n betrokke posafleweringsgebied aangedui is. Die addisionele syfers was die kode vir 'n bepaalde straatblok, 'n groep woonstelle, 'n individuele ontvanger van groot volumes pos, 'n poskantoor-posbus of enige ander afleweringseenheid gewees wat, as dit bekend was, possortering en -aflewering verder vergemaklik het. Meer gesofistikeerde sorteer- en posisioneringstelsels het hierdie addisionele vier kensyfers vanaf die 1990's oorbodig gemaak.
Poskodes in Switserland
Groter posvolumes en 'n gebrek aan personeel met uitgebreide geografiese kennis is ook in Switserland aangevoer as hoofredes vir die invoering van 'n poskodestelsel (die derde wêreldwyd na Duitsland en die Verenigde State), soos die Switserse posdiens PTT in 'n amptelike kennisgewing op 26 Junie 1964 meegedeel het. Voorheen was Switserse posmedewerkers daarop aangewese om poskantore, selfs in die kleinste en mees afgeleë nedersettings, vir sorterings- en afleweringsdoeleindes uit die hoof te leer.
Die tweede syfer dui die presiese ligging van 'n afleweringsplek in hierdie nege gebiede aan, soos byvoorbeeld 40xx vir Basel-Stadt, 45xx vir Solothurn en 46xx vir Olten. Met die derde syfer word die treinroete gekodeer waarop pos tradisioneel vervoer is. Die poskode 2523 vir Le Landeron dui aan dat posstukke op die treinroete tussen Biel (Bienne) en Neuenburg (Neuchâtel) vervoer is. Tans word posstukke nog net tussen groter sorteringsentra per trein vervoer sodat die derde syfer sy belangrikheid vir sorteringdoeleindes grotendeels ingeboet het.
Die vierde of eindsyfer verwys na 'n spesifieke nedersetting of stadsdeel van 'n munisipaliteit. So is daar vir groter nedersettings meer as een poskode. Daarnaas is daar ook munisipaliteite (sogenaamde politische Gemeinden) wat een enkele poskode deel. Die poskode 6417 dui die nedersetting Sattel in die Kanton Schwyz aan, 6418 Rothenthurm.
Fototroof
By fototrowe organismes word ligenergie deur fotosintese vasgelê en hoofsaaklik aangewend vir die bou van die organisme of die vorming van energieryke reserwestowwe. Verder is energie benodig om voedingsstowwe teen 'n konsenstrasiegradiënt uit die grond op te neem of om stowwe deur die plant te vervoer. Party plante gebruik dit selfs om te beweeg. Hulle word fototroop genoem.
K.O.B.U.S.
K.O.B.U.S. of Kobus! was 'n Afrikaanse swaarmetaal-musiekgroep. Die groepslede is Francois Breytenbach Blom, Theo Crous, Werner Von Waltsleben en Pierre Tredoux.
Biografie
K.O.B.U.S. is 'n Afrikaanse metal groep wat in November 2000 gestig is. 'n Voormalige lid van Springbok Nude Girls, Theo Crous, tesame met Francois Breytenbach Blom, voorheen van onder andere Voice of Destruction, was die stigters. Huysen Burger van Battery9 het in 2002 en 2003 met optredes gehelp en in 2003 is hul debuut-album Kobus! uitgereik. In dieselfde jaar is dit benoem as SA Rock Digest se album van die jaar en by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (KKNK) het hierdie album ook 'n Kanna gewen. 100% Skuldgevoelvry is in 2004 vrygestel en Rob Nel (B-World) op baskitaar en Paul André Blom (V.O.D.) op tromme, het by die groep aangesluit. In Januarie 2007 het Pierre Tredoux van Raaskopleef egter vir Nel op baskitaar vervang. Swaarmetaal is in dieselfde jaar by Bellville Studios opgeneem en deur Rhythm Records vrygestel. Werner von Waltsleben het in Maart 2008 vir Paul André Blom op tromme vervang, en op uitnodiging van Manowar het hulle in Julie 2008 by die Magic Circle Festival in Bad Arolsen in Duitsland opgetree. In 2008 verower Swaarmetaal ook die SAMA-toekenning vir beste rock-album en Sadler (2008) beskryf die produksie as van hoë gehalte: "[T]heir production compares favorably with many overseas releases in this style, and blows most SA metal CDs out of the water." Volgens Anoniem (2007) kan K.O.B.U.S.! Afrikaans "swaarder en in dieselfde uitasem puiker laat rock as wat enigiemand, selfs die Polisiekarre, nog probeer het". Teen 2009 word die groep deur Klopper (2009:15) uitgesonder as die belangrikste Afrikaanse metal-groep. "TienerAngs", een van die liedjies op die album Swaarmetaal, op die Kopskoot!-kompilasie ingesluit.
Fototroof
Plante wat groen is, is gewoonlik foto-outotrowe organismes wat sonlig gebruik en anorganiese stowwe soos koolstofdioksied opneem vir fotosintese, maar daar is ook alge en eensellige organismes wat foto-outotroof is.
Autshumato
Autshumato (+-1600-1663, ook bekend as Herrie) was 'n hoofman van die Goringhaikona (die sogenaamde "Strandlopers") aan die Kaap. In 1632 het hy op 'n Engelse skip na die Verre-Ooste gereis en ná Jan van Riebeeck se aankoms in die Kaap, in 1652, vir die Nederlanders en plaaslike Khoi-veeboere getolk.
K.O.B.U.S.
Geskiedenis
Kobus! is aanvanklik in November 2000 as 'n duo gevorm deur Theo Crous (kitaarspeler Springbok Nude Girls) en Francois Blom (voorheen Voice of Destruction sanger). Hulle debuutalbum, "Kobus!" arriveer in 'n SA-rocktoneel waar ons 'n paar nuwe rock bands vind wat hard werk om hul beeld te verbeter tot hopelik Seether se vlak in die VSA hartland, terwyl ander soos Starskii, LILO, en Dolly Rockers is die ondersoek van die breër en stiller rock grense met folk en alt-country. Afrikaanse rockgroepe soos Beeskraal, Brixton Moord En Roof Orkes, en Karen Zoid teken klassieke rock-klanke tot intelligente lirieke geskryf om te besin en die lewe te interpreteer in vandag se lewe.
Autshumato
Herrie se geboortedatum is onbekend, maar hy het tussen ongeveer 1625 en 1665 geleef. Op 6 April 1652 het Jan van Riebeeck, 'n Nederlander in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie (V.O.C.), en sy bemanning in die Kaap aangekom om 'n halfwegstasie te stig. Die Nederlanders en Autshumato het begin handel dryf en lewende hawe vir alkohol en tabak verruil.
K.O.B.U.S.
Geskiedenis
Maar dit is nie net maanskyn en rose nie, en daar is 'n paar oomblikke stippellyn harder deur die album. Om respek te toon. 'n huldeblyk, en dit plaas in 'n historiese musiekblyspel konteks, begin die album met 'n pittige "sakkie-sakkie" en dwaal dan deur 'n voordrag van al die groot name in Afrikaanse pop-rock oor die jare. Dit eindig met die herhaalde uitdrukking "Wie is Kobus?" en skud geleidelik uit sy ou tune en gaan oor na 'n moderne deel van dans electronica.
Autshumato
Van die Khoi-stamlede het later van die Nederlanders begin steel. As gevolg hiervan gee Jan van Riebeeck in 1658 opdrag dat Autshumato op Robbeneiland opgesluit word. Ná een en 'n half jaar op die eiland ontsnap hy en 'n ander Khoi-gevangene met 'n roeiboot van die eiland. 'n Jaar later het Autshumato aansoek gedoen om sy rol as tolk in die Nederlandse nedersetting te hervat.
K.O.B.U.S.
Geskiedenis
"Hoenderman" is 'n werklik vreemde lied wat beskik oor 'n hoenderkloekkoor, die skep van 'n verkeerde persepsie van die hele album. "Bat" is 'n gelukkige klein liedjie wat die mistieke vermenigvuldiging magte ondersoek van die nommer nege en die laaste nommer, "Gee Raat!", gallop af in die sonsondergang..
Kobus! is 'n buitengewone album en 'n baken vir die ontluikende Afrikaanse rocktoneel.
1584
Die jaar 1584 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 84ste jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Bud Spencer
Bud Spencer (gebore op 31 Oktober 1929 in Napels as Carlo Pedersoli; oorlede op 27 Junie 2016 in Rome) was 'n bekende Italiaanse akteur. Hy het internasionale bekendheid verwerf vir die reeks rolprente waarin hy saam met Terence Hill opgetree het.
VTEC
VTEC (wat 'n afkorting is vir Veranderlike kleptydreëling en elektroniese klepopeningbeheer in Engels) is 'n stelsel wat deur Honda ontwikkel is om die doeltreffendheid van verbranding in die binnebrandmotor te verhoog deur die volle bestek van omwentelinge. Dit was die eerste stelsel van sy soort en het gelei tot die ontwikkeling van soortgelyke stelsels deur ander vervaardigers (VVTL-i van Toyota, VarioCam Plus deur Porsche en andere). Dit is uitgevind deur Kenichi Nagahiro, Honda se hoofenjinontwerper.
Inleiding
In die standaard vierslagsiklus voertuie, word die inlaat- en uitlaatkleppe aangedryf deur lobbe op die nokas. Die vorm van die lobbe bepaal die tydreëling, oplig en ooptyd van elke klep. Kleptydreëling verwys na wanneer 'n klep oop- en toegemaak word tydens die verbrandingsiklus. Die klepopening verwys na hoeveel die klep oopgemaak word. Die ooptyd verwys na hoe lank die klep oopgehou word. Vanweë die gedrag van die gasse (brandstof-lugmengsel) voor en na verbranding, die beperkinge op die vloei daarvan asook die interaksie daarvan met die ontstekervonk, is die optimale kleptydreëling, klepopening en ooptyd onder lae omwentelinge baie anders as by hoë omwentelinge. 'n Optimale klepverstelling by lae omwentelinge sal daartoe lei dat die lug- en brandstoftoevoer onvoldoende sal wees by hoë omwentelinge wat dus die enjin se werkverrigting grootliks sal beperk. Só ook sal die teenoorgestelde optimale verstellings vir hoë omwentelinge lei tot 'n baie rowwe lae omwentelingverrigting teen lae omwentelinge en probleme wanneer die enjin luier. Die ideale enjin sal 'n volledig veranderlike kleptydreëling, klepopening en ooptyd hê om sodoende die kleppe altyd by presies die regte verstelling op die regte tyd te hê vir die gegewe omwentelingspoed.
In die praktyk is 'n enjin met volledig veranderlike kleptydreëling moeilik om te ontwerp en te bou. Pogings is al gemaak met klos-skakelaars om kleppe te beheer in plaas van die tipiese veer-en-nokstelsel, maar hierdie ontwerpe het nooit aanklank gevind by motorvervaardigers nie aangesien hulle geweldig ingewikkeld en duur was.
Japan het ook 'n belasting op enjinverplasing, wat Japannese motorvervaardigers noop om hoëwerkverrigting enjins met 'n kleiner verplasing te vervaardig. Dit word dikwels vermag deur gebruik te maak van 'n turbo-aanjaer. Mazda gebruik die Wankelmotor om dit reg te kry. VTEC is 'n ander manier om 'n baie hoë spesifieke werkverrigting uit 'n klein verplasingsmotor te verkry.
DOHC VTEC
Honda se VTEC-stelsel is 'n eenvoudige metode wat die voorsiening van veelvuldige nokasprofiele wat geoptimiseer word vir lae- en hoë omwentelingsnelhede. In plaas daarvan dat slegs een nok gebruik word om elke klep aan te dryf is daar twee - een wat geoptimiseer word vir lae omwentelingwerking, stabiliteit en doeltreffende brandstofverbruik en die ander wat ontwerp is om die kraglewering teen hoë omwentelsnelheid te maksimeer. Die skakeling tussen die twee nokke word bepaal deur die enjin se oliedruk, temperatuur, die voertuigsnelheid en die enjin se omwentelsnelheid. Soos die enjin se omwentelinge verhoog word 'n sluitpen deur die oliedruk geaktiveer om die klepaandrywer vir hoëspoedwerking aan die betrokke nok te verbind. Hierna word die klep oop en toe gemaak volgens die hoë-snelheidsprofiel wat veroorsaak dat die klep groter oopmaak en ook vir 'n langer tyd oopbly. Die DOHC VTEC-stelsel het 'n hoë- en lae wentelspoed nokprofiel op beide die inlaat- en uitlaatkleppe se nokasse. Die VTEC-stelsel is oorspronklik bekendgestel as 'n DOHC-stelsel (dubbelbonokas) in die 1989 Honda Integra wat in Japan verkoop is en 'n 118 kW weergawe van die B16A-enjin gebruik het.
SOHC VTEC
Die gewildheid en bemarkingswaarde van die VTEC-stelsel het gegroei en daarom het Honda dieselfde beginsel op hul enkelbonokasenjins ingebou (waar die inlaat- en uitlaatkleppe dieselfde nokas deel). Die nadeel hiervan is dat die SOHC-enjins slegs baat vind by die VTEC-meganisme op die inlaatkleppe. Die rede hiervoor is dat die vonkprop teen 'n hoek ingeskroef moet word om uit die pad van die nokas te bly en omdat die vonkpropbuise tussen die twee uitlaatkleppe geleë is, is VTEC op die uitlaatkleppe onmoontlik.
SOHC VTEC-E
Honda se volgende VTEC-weergawe, die VTEC-E, is op 'n effens anderse manier gebruik; in plaas daarvan om die enjin te optimiseer vir hoë omwentelingsnelheid, is dit gebruik om die doeltreffendheid teen lae wentelspoed te verhoog. Teen lae omwentelinge, word een of twee van die inlaatkleppe toegelaat om slegs 'n baie klein hoeveelheid te open, wat die brandstof in die silinder in fyner druppels verdeel en sodoende 'n armer mengsel moontlik maak. Soos die omwentelinge verhoog word, word beide kleppe gebruik om voldoende toevoer te verseker. 'n Sluitpen wat deur oliedruk geaktiveer word, soos met die gewone VTEC, word gebruik om beide kleppe aanmekaar te verbind om te verseker dat die tweede klep ook ten volle oopgemaak word.
3-stadium VTEC
Honda het ook die 3-stadium VTEC-stelsel in sekere markte vrygestel. Die stelsel kombineer die eienskappe van beide die SOHC VTEC en die SOHC VTEC-E stelsels. Teen lae omwentelinge word slegs een inlaatklep gebruik. Teen medium omwentelinge word twee gebruik. Teen baie hoë omwentelinge skakel die enjin oor na 'n hoë-spoed nokasprofiel soos met die gewone VTEC. Sodoende word beide die lae- en hoë omwenteling werkverrigting se brandstofdoeltreffendheid en kraglewering verbeter.
i-VTEC
i-VTEC het kontinue veranderlike nokasfasering op die inlaatnok van DOHC VTEC enjins bekendgestel. Die tegnologie het vir die eerste keer in Honda se K-reeks viersilinder enjinfamilie in 2001 verskyn. Die klepopeninggrootte en -tydsduur is steeds beperk tot twee spesifieke lae en hoë omwentelingprofiele, maar die inlaatnokas kan met tussen 25 en 50 grade varieer tydens die werking van die enjin. Faseveranderinge word deur 'n rekenaar beheer met 'n olie-aangedrewe veranderlike nokrat. Fasering word bepaal deur 'n kombinasie van enjinlading en omwentelinge, wat wissel van ten volle vertraagde reëling by luiering tot ten volle vervroegde reëling met 'n vol oop smoorklep teen lae omwentelinge. Die gevolg hiervan is verdere optimalisering van wringkrag, veral teen lae- en medium omwentelinge.
VTEC in motorfietse
Die eerste wêreldwye implementering van VTEC-tegnologie in motorfietse was met die bekendstelling van Honda se VFR800 sportfiets in 2002. Soortgelyk aan die SOHC VTEC-E styl bly een inlaatklep toe totdat 'n drumpel van 7000 opm oorskry word, dan word die tweede klep oopgemaak deur 'n oliedrukgeaktiveerde pen.
Homofobie
Homofobie (afgelei van homo vir "homoseksueel" en fobie vir "vrees, angs"; albei Griekse woorde) is letterlik die angs vir homoseksualiteit. Die woord is in die 20ste eeu geskep, aanvanklik met 'n negatiewe betekenis: 'n haat vir of afkeer van homoseksuele en homoseksualiteit. Die woord homohaat word ook soms vir die fenomeen ingespan. 'n Persoon wat homofobiese gedrag toon, word 'n homofoob genoem. Dit is egter nie 'n fobie in die ware sin van die woord nie.
Homofobie sluit 'n reeks negatiewe houdings en gevoelens in jeens homoseksualiteit of mense wat hulle identifiseer (of beskou word as) lesbies, gay, biseksueel of transgender ( LGBT ). Die woord word gedefinieer as minagting tot iemand anders, vooroordeel, afkeer en haat, en kan moontlik gebaseer wees op 'n irrasionele vrees. Dit kan ook verband hou met godsdienstige oortuigings of idees of 'n kombinasie hiervan.
Erkende tipes homofobie sluit in: geïnstitusionaliseerde homofobie, byvoorbeeld godsdienstige homofobie en hoe 'n regering of staat homofobie beskou, en geïnternaliseerde homofobie.
Negatiewe houdings teenoor mense wat hulle as deel van die LGBT-groepe identifiseer, het soortgelyke maar spesifieke name: Lesbofobie is die kruising van homofobie en seksisme wat teen lesbiërs gerig is, gayfobie is die afkeer of haat van gay mans, bifobie teiken biseksualiteit en biseksuele mense, en transfobie teiken transgender en transseksuele mense.
Etimologie
Alhoewel seksuele gesindhede gevind kan word in antieke Griekeland – van die 8ste tot die 6de eeue v.C. tot die einde van die oudheid (omstreeks 600 n.C. ) – is die woord deur die akademie as homofobie aangeneem, en dit word gebruik om 'n onverdraagsaamheid teenoor homoseksualiteit en homoseksuele te beskryf wat gedurende die Middeleeue gegroei het, veral onder aanhangers van Islam en die Christendom. Die term self is egter nog relatief nuut.
George Weinberg, 'n sielkundige in die 1960's, het die term "homofobie" die eerste keer beskryf.
Die woord "homofobie" het vir die eerste keer in druk verskyn in 'n artikel wat geskryf is vir die uitgawe van 23 Mei 1969 van die Amerikaanse pornografiese tydskrif Screw, waarin die woord gebruik is om te verwys na heteroseksuele mans se vrees en angs dat ander kan dink hulle is gay.
Die idee van anti-LGBT-vooroordeel as 'n gemeenskaplike probleem wat wetenskaplike aandag verdien, is nie nuut nie. In 'n 1969-artikel in Time word voorbeelde van negatiewe houdings jeens homoseksualiteit as "homofobie" beskryf, insluitend "'n mengsel van afkeer en vrees" wat sommige "homoseksuele paniek" genoem het.
In 1971 het Kenneth Smith homofobie as 'n persoonlikheidsprofiel gebruik om die sielkundige afkeer van homoseksualiteit te beskryf. Weinberg het dit ook op dié manier gebruik in sy 1972-boek Society and the Healthy Homosexual. Dit is publiseer 'n jaar voordat die American Psychiatric Association gestem het om homoseksualiteit van sy lys van geestesversteurings te verwyder. Weinberg se term het 'n belangrike hulpmiddel geword vir gay en lesbiese aktiviste, advokate en hul bondgenote.
In 1981 is homofobie vir die eerste keer in The Times van Londen gebruik om te berig dat die Algemene Sinode van die Kerk van Engeland gestem het om te weier dat homoseksualiteit veroordeel word.
As die woord egter letterlik opgeneem word, kan homofobie 'n probleemterm wees. Professor David A.F. Haaga sê dat hedendaagse gebruik "'n wye reeks negatiewe emosies, houdings en gedrag teenoor homoseksuele mense" insluit, wat eienskappe is wat nie ooreenstem met aanvaarde definisies van fobies nie, dié van "'n intense, onlogiese of abnormale vrees vir 'n bepaalde ding." Vyf sleutelverskille word gelys om homofobie, soos dikwels gebruik, van 'n ware fobie te onderskei.
Homofobie manifesteer in verskillende vorme, en 'n aantal verskillende tipes is geïdentifiseer, waaronder geïnternaliseerde homofobie, sosiale homofobie, emosionele homofobie, gerasionaliseerde homofobie, en ander. Daar was ook idees om homofobie, rassisme en seksisme as 'n "onverdraagsame persoonlikheidsteuring" te klassifiseer.
Godsdienstige gesindhede
Baie wêreldgodsdienste bevat antihomoseksuele verwysings, terwyl ander godsdienste verskillende grade van neutraliteit het of leerstellings insluit wat homoseksuele as 'n derde geslag beskou. Selfs binne sommige godsdienste wat homoseksualiteit oor die algemeen ontmoedig, is daar ook baie mense wat homoseksualiteit as iets positief beskou, en sommige godsdienstige seën of voer selfdegeslaghuwelike uit op dié wat dit so verkies. Daar bestaan ook sogenaamde Queer-godsdienste, wat toegewy is om die geestelike behoeftes van LGBTQI- persone te bedien. Queerteologie poog om 'n kontrapunt vir godsdienstige homofobie te verskaf. In 2015 het die prokureur en skrywer Roberta Kaplan verklaar dat Kim Davis "die duidelikste voorbeeld is van iemand wat 'n godsdiensvryheidsargument wil gebruik om [teen selfdegeslagpaartjies] te diskrimineer."
Christenskap en die Bybel
Bybelverse wat algemeen vertolk word as die veroordeling van homoseksualiteit of seksuele verhoudings van dieselfde geslag word in beide die Ou en Nuwe Testament van die Bybel gevind. Levitikus 18:22, sê: "Jy mag nie met 'n man gemeenskap hê soos met 'n vrou nie: dit is 'n gruwel." Die vernietiging van Sodom en Gomorra word ook oor die algemeen beskou as 'n veroordeling van homoseksualiteit. Christene en Jode wat homoseksualiteit teëstaan, haal dikwels sulke verse aan. Die historiese konteks en vertolking van die geskrifte is egter baie ingewikkeld. Wetenskaplike debat oor die interpretasie van hierdie gedeeltes van die geskrifte, het daarop gefokus om dit in behoorlike historiese konteks te plaas, byvoorbeeld om daarop te wys dat Sodom se sondes histories geïnterpreteer word as anders as homoseksualiteit, en op die vertaling van seldsame of ongewone woorde in die betrokke gedeeltes berus. In die tydskrif Religion Dispatches voer Candace Chellew-Hodge aan dat die ses of wat verse wat dikwels aangehaal word om LGBT-mense te veroordeel eerder na "beledigende seks" verwys. Sy verklaar dat die Bybel geen veroordeling het vir “liefdevolle, toegewyde, gay en lesbiese verhoudings” nie en dat Jesus oor die onderwerp geswyg het. Hierdie siening word teengestaan deur 'n aantal konserwatiewe evangeliste, insluitend Robert A.J. Gagnon.
Islam en Sharia
In sommige gevalle is die onderskeid tussen godsdienstige homofobie en staatsgeborgde homofobie nie duidelik nie. 'n Sleutelvoorbeeld is gebiede onder Islamitiese gesag. Alle groot Islamitiese sektes verbied homoseksualiteit, wat 'n misdaad onder Sharia-wetgewing is en in die meeste Moslemlande as sodanig behandel word. In Afganistan, byvoorbeeld, is homoseksualiteit onder die Taliban met doodstraf veroordeel. Ná die val van die Taliban is homoseksualiteit van ’n doodsmisdaad verander in een wat met boetes en tronkstraf gestraf word.
In 2001 het Al-Muhajiroun, 'n internasionale organisasie wat die vestiging van 'n wêreldwye Islamitiese kalifaat wil hê, 'n fatwa uitgereik waarin verklaar word dat alle lede van die Al-Fatiha-stigting (wat die saak van gay, lesbiese en transgender Moslems bevorder) murtadd is en hulle tot die dood veroordeel. As gevolg van die bedreiging en omdat hulle uit konserwatiewe samelewings kom, verkies baie lede van die stigting se webwerf steeds om anoniem te wees om hul identiteit te beskerm terwyl hulle 'n tradisie van geheimhouding voortsit.
In sommige streke is gay mense vervolg en vermoor deur Islamitiese milisies, soos die Al-Nusra-front en ISIL in dele van Irak en Sirië.
Vorige regerings
In die Middeleeuse Europa is homoseksualiteit as sodomie beskou en was dit strafbaar met die dood. Vervolgings het hul hoogtepunt bereik tydens die Middeleeuse Inkwisisies, toe die sektes van Katare en Waldensiërs van hoerery en sodomie beskuldig is, saam met beskuldigings van satanisme. In 1307 was beskuldigings van sodomie en homoseksualiteit groot aanklagte wat tydens die Verhoor van die Tempeliers gedek is. Die teoloog Thomas Aquinas was invloedryk in die koppeling van veroordelings van homoseksualiteit met die idee van natuurreg, en het aangevoer dat "spesiale sondes teen die natuur is, soos byvoorbeeld dié wat in stryd is met die omgang van manlike en vroulike natuurlike diere".
Alhoewel biseksualiteit as normale menslike gedrag in antieke China aanvaar is, het homofobie in die laat Qing-dinastie en die Republiek China ingeburger geraak as gevolg van interaksies met die Christelike Weste, en homoseksuele gedrag is in 1740 verbied. Tydens die Kulturele Rewolusie is homoseksualiteit deur die regering as 'n "sosiale skande of 'n vorm van geestesongesteldheid" behandel, en individue wat homoseksueel was, het algemeen vervolging in die gesig gestaar. Alhoewel daar geen wette spesifiek teen homoseksualiteit was nie, is ander wette gebruik om homoseksuele mense te vervolg en hulle is “van rampokkery of die versteuring van die openbare orde aangekla”.
Die Sowjetunie onder Wladimir Lenin het homoseksualiteit in 1922 gedekriminaliseer, lank voor baie ander Europese lande. Die Sowjetse Kommunistiese Party het effektief egskeiding, aborsie en homoseksualiteit gewettig toe hulle al die ou Tsaristiese wette afgeskaf het en die aanvanklike Sowjetse kriminele kode hierdie liberale seksuele beleid in plek gehou het. Lenin se emansipasie is 'n dekade later deur Josef Stalin omgekeer en homoseksualiteit het onwettig gebly kragtens artikel 121 tot die Jeltsin -era.
In Nazi-Duitsland is gay mans vervolg en ongeveer 5 000 tot 15 000 is in Nazi-konsentrasiekampe gevange gehou, en baie van die gay mans het in die kampe gesterf.
Huidige regerings
Tans is homoseksualiteit in 74 lande onwettig. Die Noord-Koreaanse regering veroordeel Westerse gay kultuur as 'n ondeug wat veroorsaak word deur die "dekadensie" van 'n kapitalistiese samelewing, en dit veroordeel dit as die bevordering van verbruikerswese, klassisme en promiskuïteit. In Noord-Korea kan die “oortreding van die reëls van kollektiewe sosialistiese lewe” met tot twee jaar gevangenisstraf gestraf word.
Maar, volgens die Noord-Koreaanse regering: "As 'n land wat wetenskap en rasionalisme omhels het, erken die DVK dat baie individue gebore word met homoseksualiteit as 'n genetiese eienskap en behandel dit hulle met die nodige respek. Homoseksuele in die DVK was nog nooit onderworpe aan onderdrukking, soos in baie kapitalistiese regimes regoor die wêreld, nie.”
Robert Mugabe, die voormalige president van Zimbabwe, het 'n gewelddadige veldtog teen LGBT-mense gevoer met die argument dat Zimbabwiërs voor kolonisasie nie by homoseksuele dade betrokke was nie. Sy eerste groot openbare veroordeling van homoseksualiteit was in Augustus 1995. Hy het aan 'n gehoor gesê: "As jy sien mense stel hulself as lesbiërs en gays voor, arresteer hulle en gee hulle aan die polisie oor!" In September 1995 het Zimbabwe se parlement wetgewing ingestel wat homoseksuele dade verbied. In 1997 het 'n hof Canaan Banana, Mugabe se voorganger en die eerste president van Zimbabwe, skuldig bevind aan 11 aanklagte van sodomie en onsedelike aanranding.
Geïnternaliseerde homofobie
Dit verwys na negatiewe stereotipes, oortuigings, stigma en vooroordeel oor homoseksualiteit en LGBT – mense wat 'n persoon met selfdegeslag-aangetrokkenheid oor hulleself het, ongeag of hulle as LGBT identifiseer of nie.
Die mate waarin iemand deur hierdie idees geraak word, hang af van hoeveel en watter idees hulle bewustelik en onbewustelik geïnternaliseer het. Hierdie negatiewe oortuigings kan versag word met opvoeding, lewenservaring en terapie, veral met gayvriendelike psigoterapie/analise.
The Friend
The Friend was 'n Engelstalige oggendblad wat deur die Argus Printing and Publishing Company (tans Independent News & Media) in Bloemfontein uitgegee is tot die koerant se sluiting tydens die ekonomiese insinking in Suid-Afrika in die middel jare tagtig. Van toe af was Die Volksblad, nou Volksblad, die enigste dagblad in die Vrystaat, hoewel al Gauteng se dagblaaie wyd in die provinsie versprei word. In 2020 is die gedrukte weergawe van Volksblad gestaak.
Homofobie
Geïnternaliseerde homofobie
Geïnternaliseerde homofobie is ook van toepassing op bewuste of onbewustelike gedrag van 'n persoon om te voldoen aan kulturele verwagtinge van heteronormaliteit. Dit kan uiterste onderdrukking en ontkenning insluit tesame met gedwonge uiterlike vertoon van heteronormatiewe gedrag met die doel om "normaal" of "aanvaar" te voorkom of te probeer voel. Ander uitdrukkings van geïnternaliseerde homofobie kan ook subtiel wees. Sommige minder openlike gedrag kan insluit die maak van aannames oor die geslag van 'n persoon se romantiese maat, of oor geslagsrolle. Sommige navorsers pas hierdie etiket ook toe op LGBT-mense wat "kompromie"-beleide ondersteun, soos dié wat burgerlike verbintenisse aanvaarbaar vind in die plek van selfdegeslaghuwelike.
The Friend
Dit is op 10 Junie 1850 van stapel laat loop as The Friend of the Sovereignty and Bloemfontein Gazette en het die eerste keer in 1896 as dagblad verskyn. Die koerant het publikasie gestaak van 1900 tot 1902 tydens die Tweede Vryheidsoorlog. Vroeg in 1900 is dit bedryf deur 'n groep oorlogskorrespondente, onder wie Rudyard Kipling.
Sigrid Kaag
Sigrid Agnes Maria Kaag (gebore 2 November 1961 in Rijswijk) is 'n Nederlandse politikus van die Demokrate 66-party en 'n voormalige VN-diplomaat. Vanaf September 2020 is sy die D66-party se politieke leier.
Homofobie
Geïnternaliseerde homofobie
Sommige studies het getoon dat mense wat homofobies is meer geneig is om onderdrukte homoseksuele begeertes te hê. In 1996 het 'n gekontroleerde studie van 64 heteroseksuele mans (die helfte het gesê hulle is homofobies deur ervaring) by die Universiteit van Georgia, bevind dat mans wat homofobies is (soos gemeet deur die Indeks van Homofobie) aansienlik meer geneig was om meer erektiele reaksies te ervaar wanneer hulle aan homo-erotiese beelde blootgestel is as niehomofobiese mans. Weinstein et al. 2012 het soortgelyke resultate gekry toe navorsers bevind het dat studente wat uit "die mees rigiede antigay huise" kom, heel waarskynlik onderdrukte homoseksuele aantrekkings gevoelens wys. Die navorsers het gesê dit verduidelik waarom sommige godsdienstige leiers wat homoseksualiteit aan die kaak stel, later blyk geheime homoseksuele verhoudings te beleef. Hulle het opgemerk dat "hierdie mense in oorlog met hulself is en hierdie interne konflik na buite draai." ’n Oogsporingstudie van 2016 het getoon dat heteroseksuele mans met hoë negatiewe impulsreaksies teenoor homoseksuele vir langer tydperke na homoseksuele beelde gekyk het as ander heteroseksuele mans. Volgens Cheval et al. (2016), versterk hierdie bevindinge die noodsaaklikheid om in ag te neem dat homofobie bekommernisse oor seksualiteit in die algemeen en nie homoseksualiteit in die besonder kan weerspieël nie. Daarteenoor het Jesse Marczyk in Psychology Today aangevoer dat homofobie nie onderdrukte homoseksualiteit is nie.
The Friend
De Tijd is in 1862 opgerig as teenvoeter vir The Friend se Britsgesinde ingesteldheid en was die eerste Nederlandse koerant in die Oranje-Vrystaat. Dit het tot 1875 bestaan.
Sigrid Kaag
Kaag het Midde-Oosterse studies en internasionale verhoudinge gestudeer en by die Verenigde Nasies gewerk.
Homofobie
Geïnternaliseerde homofobie
Die frase "geïnternaliseerde seksuele stigma" word soms in plek daarvan gebruik om geïnternaliseerde homofobie voor te stel. 'n Geïnternaliseerde stigma ontstaan wanneer 'n persoon negatiewe stereotipes oor homself glo, ongeag waar die stereotipes vandaan kom. Dit kan ook verwys na baie stereotipes buite seksualiteit en geslagsrolle. Geïnternaliseerde homofobie kan ongemak veroorsaak met en afkeuring van 'n mens se eie seksuele oriëntasie. Egodistoniese seksuele oriëntasie is byvoorbeeld 'n toestand wat gekenmerk word deur 'n seksuele oriëntasie of 'n aantrekkingskrag wat in stryd is met 'n mens se geïdealiseerde selfbeeld, wat angs en 'n begeerte veroorsaak om jou oriëntasie te verander of meer gemaklik te raak met jou seksuele oriëntasie. So 'n situasie kan uiterste onderdrukking van homoseksuele begeertes veroorsaak. In ander gevalle kan 'n bewuste interne stryd vir 'n geruime tyd voorkom, wat dikwels diepgewortelde godsdienstige of sosiale oortuigings teen sterk seksuele en emosionele begeertes meebring. Hierdie onenigheid kan kliniese depressie veroorsaak, en 'n hoër koers van selfmoord onder LGBT-jeug (tot 30 persent van nieheteroseksuele jeugpogings) is aan hierdie verskynsel toegeskryf. Psigoterapie, soos gayregstellende psigoterapie en deelname aan 'n seksueleminderheidsbevestigende groep kan help om die interne konflikte op te los, soos tussen godsdienstige oortuigings en seksuele identiteit. Selfs informele terapieë wat die begrip en aanvaarding van nieheteroseksuele oriëntasies aanspreek, kan effektief wees. Baie diagnostiese "geïnternaliseerdehomofobieskale" kan gebruik word om 'n persoon se ongemak met sy seksualiteit te meet en sommige kan deur mense gebruik word ongeag geslags- of seksuele oriëntasie. Kritici van die skale merk op dat hulle 'n ongemak met nieheteroseksualiteit veronderstel wat op sigself heternormatiwiteit afdwing.
Sigrid Kaag
Van Oktober 2017 tot Augustus 2021 was sy die minister vir Buitelandse Handel en Ontwikkelingsamewerking en van Mei tot September 2021 die minister van Buitelandse Sake in die Rutte III-kabinet gewees. Eweso was sy van Maart 2021 tot Januarie 2022 'n lid van die Tweede Kamer gewees. Sedert Januarie 2022 is sy die minister van Finansies en eerste adjunk-premier in die Rutte IV-kabinet.
Homofobie
Sosiaal
Die vrees om as gay uitgewys te word, kan as 'n vorm van sosiale homofobie beskou word. Teoretici, insluitend mense soos Calvin Thomas en Judith Butler, het voorgestel dat homofobie die oorsprong kan wees van 'n individu se vrees om as gay uitgewys te word. Homofobie by mans stem ooreen met onsekerheid oor manlikheid. Om hierdie rede is homofobie na bewering baie meer te vinde in sport en in die subkultuur van sy ondersteuners wat as stereotipies manlik beskou word, soos sokker en rugby.
Hierdie teoretici het aangevoer dat 'n persoon wat homofobiese gedagtes en gevoelens uitdruk, dit nie net doen om hul oortuigings oor die klas van gay mense te kommunikeer nie, maar ook om hulself van hierdie klas en sy sosiale status te distansieer en mense te wys dat hulle nie in hierdie tipe gedrag belangstel nie. Deur hulself dus van gay mense te distansieer, bevestig hulle hul rol as 'n heteroseksueel in 'n heteronormatiewe kultuur, en probeer hulle so verhoed dat hulle as 'n gay persoon uitgewys en diensooreenkomsteig behandel word. Hierdie interpretasie sinspeel op die idee dat 'n persoon gewelddadige opposisie teen "die ander" kan stel as 'n manier om hul eie identiteit as deel van die meerderheid te vestig en sodoende sosiale validasie te verkry.
Sigrid Kaag
Persoonlik
Kaag het opgegroei in Zeist en woon in Den Haag. Sy het met 'n Palestynse tandarts getrou, het vier kinders en is 'n lid van die Rooms-Katolieke Kerk.
Homofobie
Sosiaal
Nancy J. Chodorow het genoem dat homofobie gesien kan word as 'n metode of manier om manlikheid te beskerm.
Verskeie psigoanalitiese teorieë verduidelik homofobie as 'n bedreiging vir 'n individu se eie selfdegeslagimpulse, of daardie impulse bestaan of bloot hipoteties is. Hierdie bedreiging veroorsaak onderdrukking, ontkenning of reaksievorming.
Verspreidings van houdings
Afkeuring van homoseksualiteit en van gay mense is nie eweredig deur die samelewing versprei nie, maar hang min of meer af van ouderdom, etnisiteit, geografiese ligging, ras, geslag, sosiale klas, opvoeding, partydige identifikasie en godsdiensstatus. Volgens die Britse MIV/vigs-liefdadigheidsorganisasie AVERT word godsdienstige sienings, gebrek aan homoseksuele gevoelens of ervarings en gebrek aan interaksie met gay mense sterk met sulke sienings verbind.
Die angs van heteroseksuele individue (veral adolessente wie se konstruksie van heteroseksuele manlikheid deels daarop gebaseer is dat hulle nie as gay beskou wil word nie) dat ander hulle as gay kan identifiseer, is ook deur Michael Kimmel uitgewys as 'n voorbeeld van homofobie. Die uittarting van seuns wat as eksentriek beskou word (en wat nie gewoonlik gay is nie) is na bewering veral 'n probleem in landelike en voorstedelike Amerikaanse skole, en word verbind met risikonemingsgedrag en uitbarstings van geweld (soos 'n vlaag skoolskietery) deur seuns wat wraak soek of probeer om hul manlikheid te bewys. Homofobiese afknouery is ook baie algemeen in skole in die Verenigde Koninkryk. Minstens 445 LGBT-Brasiliane is in 2017 óf vermoor óf het selfmoord gepleeg.
In sommige gevalle is die werke van skrywers wat bloot die woord "Gay" in hul naam het (Gay Talese, Peter Gay) of werke oor dinge wat die woord bevat (Enola Gay) vooroordeel.
In 'n 1998-toespraak het die skrywer, aktivis en burgerregteleier Coretta Scott King gesê dat "homofobie soos rassisme en anti-Semitisme en ander vorme van dwepery is deurdat dit poog om 'n groot groep mense te ontmenslik, om hul menslikheid, waardigheid en persoonlikheid te ontken." Een studie van wit adolessente mans wat by die Universiteit van Cincinnati deur Janet Baker gedoen is, is gebruik om te argumenteer dat negatiewe gevoelens jeens gay mense ook met ander diskriminerende gedrag verbind word. Volgens die studie is haat vir gay mense, antisemitisme en rassisme "waarskynlik metgeselle". Baker het veronderstel dat dit "dalk 'n kwessie is van die neerkyk op alles wat jy dink aan die onderkant is". ’n Studie wat in 2007 in die Verenigde Koninkryk vir die liefdadigheidsorganisasie Stonewall uitgevoer is, berig dat tot 90 persent van die bevolking antidiskriminasiewette ondersteun wat gay en lesbiese mense beskerm.
Teenmaatreëls
Die meeste internasionale menseregte- organisasies, soos Human Rights Watch en Amnesty International, veroordeel wette wat homoseksuele verhoudings tussen volwassenes wat instem, 'n misdaad maak. Sedert 1994 het die Verenigde Nasies se Menseregtekomitee ook beslis dat sulke wette die reg op privaatheid geskend het wat in die Universele Verklaring van Menseregte en die Internasionale Verdrag oor Burgerlike en Politieke Regte gewaarborg word. In 2008 het die Rooms-Katolieke Kerk 'n verklaring uitgereik wat "state aanspoor om weg te doen met kriminele strawwe teen [homoseksuele persone]." Die verklaring is egter gerig om 'n resolusie deur die VN se Vergadering te verwerp wat juis gevra het vir die beëindiging van strawwe teen homoseksuele in die wêreld. In Maart 2010 het die Komitee van Ministers van die Raad van Europa 'n aanbeveling aanvaar oor maatreëls om diskriminasie op grond van seksuele oriëntasie of geslagsidentiteit te bekamp, wat deur CoE Sekretaris-generaal beskryf word as die eerste regsinstrument in die wêreld wat spesifiek handel oor een van die mees langdurige en moeilike vorme van diskriminasie om te bekamp.
Een vorm van georganiseerde weerstand teen homofobie is die Internasionale Dag teen Homofobie (of IDAHO), wat die eerste keer op 17 Mei 2005 gevier is in verwante aktiwiteite in meer as 40 lande. Die vier grootste lande van Latyns-Amerika (Argentinië, Brasilië, Mexiko en Colombia) het sedert 2002 massamediaveldtogte teen homofobie ontwikkel.
Benewens openbare uitdrukking, is wetgewing ontwerp, kontroversieel, om homofobie teen te staan, soos in haatspraak, haat misdaad en wette teen diskriminasie op grond van seksuele oriëntasie. Suksesvolle voorkomende strategieë teen homofobiese vooroordeel en afknouery in skole het die onderrig van leerlinge ingesluit oor geskiedkundige figure wat gay was, of wat gely het as gevolg van hul seksualiteit.