cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Trojaanse Oorlog
Historiese basis
In November 2001 het die geoloog John C. Kraft en die klassikus John V. Luce die resultate van ondersoeke na die geologie van die streek, wat in 1977 begin is, bekend gemaak. Die geoloë het die huidige geologie van die landskap en kus vergelyk met die eienskappe wat in die Ilias en ander klassieke bronne beskryf is, veral Strabo se Geografia. Hulle het bevind daar is gereelde ooreenkomste tussen die ligging van Troje soos deur Schliemann geïdentifiseer (asook van ander liggings soos die Griekse kamp), die geologiese bewyse en die beskrywings van die topografie en weergawes van die oorlog in die Ilias, hoewel dit natuurlik toeval kon wees.
thumb|links|300px|’n Kaart wat die [[Hetiete|Hetitiese Ryk, Ahhiyawa (moontlik die Achajers) en Wilusa (Troje) aandui.]] In die 20ste eeu het geleerdes probeer om tot gevolgtrekkings te kom wat geskoei is op Hetitiese en Egiptiese tekste wat van die tyd van die Trojaanse Oorlog dateer. Hoewel die tekste ’n algemene beskrywing gee van die politieke situasie van dié tyd in die streek, is inligting beperk oor of dié spesifieke konflik plaasgevind het. Andrew Dalby het gesê hoewel die Trojaanse Oorlog waarskynlik wel in die een of ander vorm plaasgevind het en dus op die geskiedenis geskoei is, is die werklike aard daarvan onbekend en sal dit onbekend bly.
Die Tawagalawa-brief, wat deur ’n Hetitiese koning geskryf is, noem ’n koninkryk met die naam "Ahhiyawa" (Achaje, of Griekeland) wat anderkant die see lê (dit sal die Egeïese See wees) en Milliwanda beheer, wat as die stad Milete geïdentifiseer word. Wat ook in dié brief en ander briewe genoem word, is die Assuwa-konfederasie van 22 stede en lande, wat die stad "Wilusa" (Ilios) insluit. Die Milawata-brief, ook deur ’n Hetitiese koning, impliseer die stad lê in die noorde van die Assuwa-konfederasie. Hoewel die identifikasie van Wilusa as Ilios (dus Troje) altyd omstrede is, is dit in die 1990's algemeen aanvaar. In die Alaksandu-verdrag van omstreeks 1280 v.C. is die naam van die stad se koning Alaksandu, terwyl Paris se naam in die Ilias (en ander werke) Alexander is. Die Tawagalawa-brief (uit omstreeks 1250 v.C), wat aan die koning van Ahhiyawa gerig is, lui: "Noudat ons oor ’n vergelyk gekom het oor Wilusa, waaroor ons oorlog gemaak het . . ."
Dat die meeste Achajers nie teruggekeer het huis toe nie en kolonies op ander plekke gestig het, is deur Thukydides vertolk as ’n gevolg van hulle lang afwesigheid. Die meeste geleerdes glo vandag die Achaïese leiers wat aan die einde van die Miceense Tydperk deur onrus uit hulle land verdryf is, het verkies om aanspraak te maak op afstamming van bannelinge van die Trojaanse Oorlog.
In moderne kultuur
Die inspirasie wat uit die gebeure van die Trojaanse Oorlog geput word, het veel meer literêre werke tot gevolg gehad as wat hier genoem kan word. Die vertellings, veral Homeros se Ilias, het ook talle kunswerke geïnspireer met tonele wat in die laaste jaar van die oorlog afspeel. Ander werke wat mense geïnspireer het, sluit in Troädes deur Euripides, Troilus and Criseyde deur Geoffrey Chaucer, Troilus and Cressida deur William Shakespeare, Iphigenia en Polyxena deur Samuel Coster, Palamedes deur Joost van den Vondel en Les Troyens deur Hector Berlioz.
Rolprente wat op die oorlog geskoei is, sluit in Helen of Troy (1956), The Trojan Horse (1961) en Troy (2004). Die oorlog kom ook voor in talle televisiereekse en ander kreatiewe werke.
Skakels
thumb|200px|’n Romeinse lys, 1ste eeu v.C., van tonele in die Trojaanse Oorlog.
Guatemalastad
Guatemalastad (Spaans: Ciudad de Guatemala) is die hoofstad en grootste stad van Guatemala. Die stad het 'n bevolking van 2 110 100 in 2012 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 692 km². Guatemalastad is in 1776 deur Spanjaarde gestig en is die mees bevolkte stad in Sentraal-Amerika.
Fukushima-Daiichi-kernaanleg
Die Fukushima-Daiichi-kernaanleg (Japannees: 福島第一原子力発電所), Fukushima daiichi genshiryoku hatsudensho "Fukushima-kernaanleg nommer 1", kort Fukushima I) is een van die grootste kernkragsentrales in Japan. Die aanleg is sowat 250 km noord van Tokio vlakby die Stille Oseaankus geleë. Die Fukushima-Daini- of Fukushima II-kernaanleg is twaalf kilometer verder geleë.
Op 12 April het die Japanse owerhede toegegee dat die ongeluk tot dieselfde hoë kategorie (7) behoort as die Tsjernobil-kernramp in die destydse Sowjetunie.
1390
Die jaar 1390 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 90ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Juliaanse kalender
Die Juliaanse kalender het die Romeinse kalender in 45 v.C. vervang nadat Julius Caesar dit die vorige jaar bekendgestel het. Dit is waarskynlik ontwerp om ooreen te stem met die tropiese jaar (die jaar gebaseer op die verloop van die seisoene). Die Juliaanse kalender het ’n normale jaar van 365 dae wat in twaalf maande verdeel word, met ’n skrikkeljaar wat elke vier jaar by Februarie gevoeg word. Die Juliaanse jaar is dus gemiddeld 365,25 dae lank.
Die Juliaanse kalender is tussen die 16de en 20ste eeu geleidelik vervang deur die Gregoriaanse kalender, wat eintlik net ’n aanpassing van eersgenoemde is.
Laerskool Jan Celliers
Laerskool Jan Celliers is 'n privaat Afrikaanse laerskool geleë in Onderparkrylaan oorkant die Dieretuinmeer in Johannesburg.
Die natuurlike voedingsgebied van die skool is voorstede soos Parkview, Parkwood, Saxonwold, Houghton en Dunkeld. Baie van die skool se leerders kom egter van Fairland, Linden, Northcliff, Aucklandpark en van so ver as Bryanston, Vereeniging, Ennerdale en die Oos-Rand.
Juliaanse kalender
Die maande
In die ou Romeinse kalender het die jaar op 1 Martius begin. Dit kan steeds gesien word in die name van die maande September ('septem' = sewe), Oktober ('octo' = agt), November ('novem' = nege) en Desember ('decem' = tien).
Laerskool Jan Celliers
Geskiedenis
Die laerskool, genoem na die gevierde Afrikaanse digter Jan F.E. Cilliers, is in 1935 gestig. Dis geleë in die boomryke omgewing van die Dieretuinmeer in Johannesburg, en spog met 'n ryk geskiedenis. Op 13 Desember 1933 het 'n twaalftal ouers onder voorsitterskap van mnr. J. E. Reeler, die eerste vergadering gehou om die stigting van 'n Afrikaansmediumskool in die oorwegend Engelssprekende noordelike voorstede te bespreek. Daar was in dié tyd, onder leiding van die Handhawersbond, 'n sterk gevoel om Afrikaanse kultuur in Johannesburg uit te bou.
Juliaanse kalender
Die maande
In die Juliaanse kalender is die maande van die ou kalender behou, maar hulle is aangepas en die begin van die jaar op 1 Januarie vasgestel. Die skrikkeljaar van die ou kalender het ook verdwyn.
Gebruik
Die Juliaanse kalender is in amper die hele Romeinse Ryk gebruik. Met die opkoms van die Christendom is dit ook gebruik om die tyd van die Christelike feesdae, veral Paasfees, te bepaal. Die kerk het dus besondere waarde aan die kalender geheg.
Die Juliaanse kalender word tans nog deur sommige Oosters-Ortodokse kerke gebruik. In dié kerke, soos die Russies-Ortodokse Kerk, val Kersfees op 7 Januarie, wat volgens die Juliaanse kalender 25 Desember van die vorige jaar is. Ander Ortodokse kerke gebruik die Gregoriaanse kalender, wat hulle die Nieu-Juliaanse, Hersiene Juliaanse of Griekse kalender noem, vir vaste Christelike feesdae soos Kersfees, maar die Juliaanse kalender vir feesdae wat met Paasfees verband hou.
Onder invloed van die Kerk het Rusland die Juliaanse kalender nog tot in 1918 gebruik. So het die Russiese Revolusie van 1917, wat in Russies die Oktober-revolusie (октябрьская революция, Oktjabrskaja revoljoetsia) genoem word, in die Westerse maand November plaasgevind. Wanneer na datums voor 1918 verwys word, word O.S (Ou Styl) vir die Juliaanse kalender en N.S. (Nuwe Styl) vir die Gregoriaanse kalender dikwels tussen hakies aangegee.
Laerskool Jan Celliers
Geskiedenis
'n Volle jaar het verloop voor die Noordelike Voorstedeskool, soos dit aanvanklik bekend was, uiteindelik op 16 Januarie 1935 in die Vrymesselaarsaal in Parktown-Noord geopen is. Mnr. C. B. Linder is aangestel as hoof en hy is in 1942 deur mnr. B Havenga opgevolg. Op die eerste dag is 45 leerlinge ingeskryf en die skool kon met 'n personeel van drie begin. Die skooldrag is toe al ingestel: groen, om die jeugdige daadkrag voor te stel, met die leuse: GROEI, wat op die toekomsmoontlikhede van die skool dui.
Eers op 12 Oktober 1936 is die skool herdoop tot die Jan Celliersskool en heelwat later, op 26 November 1938, kon die sierlike skoolgebou in die Kaaps-Hollandse StylKaaps-Hollandse styl met 'n Groot Constantia-gewel, en die saal ingewy word.
Inhuldiging
'n Besondere gebeurtenis in die geskiedenis van die skool was 'n huldigingsaand vir Jan Celliers op 9 April 1937 wat deur sowat 800 mense bygewoon is. Behalwe Jan Celliers, was persoonlikhede soos Totius en Anton van Wouw teenwoordig. 'n Portretskildery van Jan Celliers deur W. H. Coetzer is onthul deur Annette Theron. Ná mnr. B. Havenga is mnr. A. Pienaar in 1945 aangestel. Hy sou die skool vir 23 jaar bestuur voor mnr. J. B. Senekal in 1968 aangestel is.
Die skool het gaandeweg 'n kultuursentrum in die noordelike voorstede geword. Die terrein is deur die bemiddeling van dr. S. Kuschke vergroot en kon toe ten volle voorsien in die behoeftes van die skool. Vandag is die Laerskool Jan Celliers landwyd bekend as 'n voortreflike skool. Die standaarde wat hier gehandhaaf word, is alombekend en dit was dus amper vanselfsprekend dat die skool in privatisering belang sou stel. Mnr. Senekal, wat hom beywer het vir hierdie saak, het in 1992, ná 24 jaar se diens by die skool, afgetree.
Sportgeriewe
Geriewe word vir die volgende sportsoorte aangebied:
Clathria crassa
Clathria crassa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Molenhoek, Druten
Molenhoek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Druten in die provinsie Gelderland in Nederland.
Highveld
Highveld is 'n voorstad in Centurion, Suid-Afrika. Dit is 'n relatief jong buurt en is in 1995 op grond wat vantevore aan Denel behoort het ontwikkel. Dit is in verskeie uitbreidings verdeel. Uitbreiding 7 is byvoorbeeld die Centurion-gholflandgoed.
Vervoer
Highveld is sentraal tussen Pretoria en Midrand geleë en bied vinnige toegang tot die N1 nasionale pad en die Ben Schoeman-hoofweg. Die R21-hoofweg na die O.R. Tambo Internasionale Lughawe kan via Nellmapius-rylaan bereik word.
Busroetes van en na die nabygeleë Gautrein-stasie bedien die area.
Ondernemings
Highveld Techno Park is 'n sakepark in die woonbuurt. Verskeie groot maatskappye soos Siemens en Telkom het kantore hier.
Die Highveld-winkelsentrum bestaan uit 'n supermark, apteek, poskantoor, kitskosrestaurant en ander winkels.
'n Kampus van die Damelin-kollege en die Luton Valley-voëlreservaat (hoek van John Vorster- en Nellmapius-rylane) kan ook hier gevind word.
Walkringen
Walkringen is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 1 782 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Bebe Cave
Bebe Cave (gebore 22 Julie 1997) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Great Expectations (2012) en Tale of Tales (2015), en in die televisiereekse Frankie (2013) en Victoria (2016).
Mesopotamiese mitologie
Die Mesopotamiese mitologie verwys na die godsdiensoortuigings en -praktyke van die Sumeriërs, Akkadiërs, Assiriërs, Babiloniërs en latere migrerende Arameërs en Chaldeërs wat 4 200 jaar lank, van die middel van die 4de millennium v.C. tot omstreeks die 10de eeu n.C., in Mesopotamië gewoon het.
Die streek het die huidige Irak, Koeweit, Suidoos-Turkye en Noordoos-Sirië ingesluit.
Wes-Berlyn
Berlin (West) is die term, wat deur die Wes-Berlynse Senaat amptelik vir die deel van Berlyn gebruik is, wat ná die Tweede Wêreldoorlog deur die drie westelike besettingsmagte Verenigde State, Verenigde Koninkryk en Frankryk bestuur is. in Westerse lande gebruik om na die gebied van die Sowjetsektor van Berlyn te verwys wat in 1945 ná die einde van die Tweede Wêreldoorlog geskep is. Die drie Westerse sektore het as Wes-Berlyn bekend gestaan.
Die Grondwet van die Bondsrepubliek Duitsland van 1949 en die konstitusie van Berlyn van 1950 het Groot-Berlyn, respektiewelik Berlyn as deelstaat van Wes-Duitsland beskou, maar hierdie bepaling was tot 1990 beperk. Die Berlyn-ooreenkoms van 1971 het beslis, dat die Westerse sektore nie 'n konstitutiewe deel van Wes-Duitsland is nie, maar de facto was Wes-Berlyn tussen 1949 en 1990 'n deelstaat, dus het die Westelike kant, veral die Westelike Geallieerdes en Wes-Duitsland, altyd die "Verbindings tussen Berlyn (Wes) en die Bondsrepubliek" beklemtoon.
Wichtrach
Wichtrach is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 4 318 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Timothy Williams (akteur)
Timothy Williams (gebore 30 Julie 1967) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Tiger Heart (1996) en Tell (2014), en in die televisiereeks Cheers (1982).
Byron Foulger
Byron Foulger (27 Augustus 1899 – 4 April 1970) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Man They Could Not Hang (1939), The Man with Nine Lives (1940), The Master Key (1945), en They Live by Night (1948).
1391
Die jaar 1391 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 91ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sherbrooke
Sherbrooke is 'n stad in die suidooste van die Franssprekende Kanadese provinsie Quebec met 154 601 inwoners (2011). Dit is die grootste stad in die Estrie-gebied en die vierde grootste metropolitaanse gebied in die provinsie. Sherbrooke is die ekonomiese, politieke, kulturele en opvoedkundige spilpunt van Estrie (in Engels bekend as die Eastern Townships). In die vroeë 20ste eeu is na die stad verwys as The Queen of the Eastern Townships.
Die nedersetting is deur Engelssprekende lojaliste uit die Dertien Kolonies gestig en het oorspronklik as Hyatt's Mill bekendgestaan. Dit is in 1818 hernoem tot Sherbrooke - ter ere van Sir John Sherbrooke (1764-1840), 'n Britse generaal wat as luitenant-goewerneur van Nova Scotia (1812-1816) en goewerneur-generaal van Brits-Noord-Amerika gedien het (1816-1818).
Geskiedenis
Die huidige stadsgebied en sy omgewing is oorspronklik deur die Abenaki, 'n Indiaanse volk, bewoon. Die eerste blanke setlaars in die omgewing van Sherbrooke was Amerikaanse lojaliste wat hulle in 1793 in die gebied gevestig het. Gilbert Hyatt, 'n boer uit Schenectady in die deelstaat New York, het hier in 1802 'n meelblom- en 'n saagmeul opgerig. Grootskaalse ekonomiese ontwikkeling het begin met die bou van die eerste spoorweg in 1850.
Eric Allan
Eric Allan (gebore 8 Maart 1940) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), BBC2 Playhouse (1973), The Adventures of Sherlock Holmes (1984), en Mosley (1998).
Sherbrooke
Geskiedenis
Op 1 Januarie 2002 is die voorstede Ascot, Bromptonville, Deauville, Fleurimont, Lennoxville, Rock Forest en Saint-Élie-d'Orford by Sherbrooke ingesluit.
Geografie en ekonomie
Sherbrooke is geleë by die samevloeiing van die Saint-François- en Magogriviere. Dit is 'n belangrike landbougebied vir melkboerdery. Die plaaslike hokkiestokbedryf is die grootste ter wêreld.
Li Wenliang
Vroeë lewe
Li Wenliang was 'n Mantsjoe en is gebore op 12 Oktober 1985 in Beizhen, Liaoning, Volksrepubliek China. Hy het by die Hoërskool Beizhen skool gegaan en met uitstekende akademiese prestasies gematrikuleer. In 2004 behaal hy 609 in die Chinese toelatingseksamen in China, en word tot die Wuhan-universiteit toegelaat as 'n student in kliniese medisyne vir 'n gekombineerde baccalaureus- en meestersgraadprogram van sewe jaar. Hy het in sy tweede jaar by die Kommunistiese Party van China aangesluit.
Na sy graduering het hy vir drie jaar in Xiamen, Fujian, gewerk voordat hy na Wuhan teruggekeer het om as oogarts by die Wuhan Sentraal-hospitaal te gaan werk.
Fluitjieblaser in 2019-20 koronavirusepidemie
Op 30 Desember 2019 het Li 'n pasiëntverslag gesien wat 'n positiewe resultaat met 'n hoë vertrouensvlak vir die ernstige akute respiratoriese sindroom (EARS-koronavirus) toon. Om 17:43 het hy in 'n WeChat-groep van sy klasgenote in die mediese skool gesê: "Daar was 7 bevestigde gevalle van EARS by Huanan Seekosmark." Hy het ook die verslag en die uitslag van die CT-skandering van 'n pasiënt geplaas. Om 18:42 het hy bygevoeg, "die jongste nuus is dat daar bevestig is dat dit koronavirus-infeksies is, maar dat die presiese virus moontlik 'n subtipe kan wees." Hy het ook verduidelik wat 'n koronavirus is in die boodskap. Uit vrees vir die owerhede, het Li sy vriende bloot gevra om "jou familielede en geliefdes daaraan te herinner om op die uitkyk te wees", en was ontsteld toe die bespreking 'n groter gehoor gekry het.
Nadat daar skermbeelde van sy WeChat-boodskap aanlyn geplaas is, het die mediese toesighouers van sy hospitaal hom spoedig gekontak. Op 3 Januarie het die Zuchnanstraat-polisiekantoor van die Wuhan Buro vir Openbare Veiligheid, Wuchang-tak, Li gewaarsku en vermaan omdat hy "verkeerde opmerkings op die internet gemaak het". Die polisiebeamptes daar het hom versoek om 'n amptelike vermaningsbrief (beeld regs) te teken.
Na die vermaning het Li weer in sy hospitaal gaan werk. Op 31 Januarie het hy sy vermaningsbrief op sosiale media gepubliseer en beskryf hoe hy deur die polisie ontbied en vermaan is.
Reaksie
Hy was in die kollig van die Chinese publiek en media, want hy word beskou as een van agt 'gerugverspreiders' wat deur die Wuhan-polisie gewaarsku is. Volgens sommige media het die Wuhan-polisie egter op 1 Januarie agt 'gerugverspreiders' ingeroep, terwyl Li en Xie Linka, 'n dokter van die Wuhan Union Hospital, op 3 Januarie gewaarsku is, wat beteken dat die twee persone miskien nie een van die agt "gerugverspreiders" is nie. Li het later geantwoord dat hy nie weet of hy een van die gerugverspreiders' is nie, maar wat hy wel geweet het, is dat hy vermaan is omdat hy die waarheid vertel.
Die hooggeregshof in China het gesê dat die agt burgers van Wuhan in retrospek nie gestraf moes gewees het nie, want wat hulle gesê het, is nie heeltemal onwaar nie. "Dit kon 'n geluk wees dat die publiek die 'gerugte' geglo het en begin het om maskers aan te trek en sanitiseringsmaatreëls uit te voer en die wilde dieremark te vermy," het die hof se sosiale media-rekening op 4 Februarie verklaar.
Li het aan Caixin gesê dat hy bekommerd was dat die hospitaal hom sou straf vir 'verspreiding van gerugte', maar dat hy verlig voel nadat die hooggeregshof die polisie in die openbaar gekritiseer het. "Ek dink dat daar meer as een stem in 'n gesonde samelewing moet wees, en ek keur dit nie goed as die openbare mag vir oormatige inmenging gebruik word nie," het Li gesê.
Koronavirusinfeksie
Op 8 Januarie het hy die koronavirus opgedoen toe hy 'n besmette pasiënt in die hospitaal gekonsulteer het. Hy het op 10 Januarie simptome soos koors en hoes getoon wat spoedig ernstig geword het. Op 12 Januarie is hy in intensiewe sorg opgeneem waar hy in kwarantyn geplaas is en behandeling ontvang het. Weens 'n tekort aan toetsstelle vir die nuwe koronavirus, is die besmetting eers op 1 Februarie definitief gediagnoseer. Baie van sy kollegas en familielede is ook met die virus besmet.
Rapportering van afsterwe
Op 6 Februarie het die Chinese staatsmedia berig dat Li op 34-jarige ouderdom gesterf het. Die Wuhan Sentraal-hospitaal het egter aanvanklik 'n verklaring vrygestel wat in stryd was met die berigte van sy dood: "In die proses om die koronavirus te beveg, is die oogarts van ons hospitaal Li Wenliang ongelukkig besmet. Hy is nou in 'n kritieke toestand en ons doen ons bes om hom te red. Die hospitaal het later bevestig dat Li oorlede is, en het op 7 Februarie 2020 sy tyd van dood verstrek.
Volgens China Newsweek (中國 新聞 周刊) het sy hartklop om 21:30 opgehou en is buiteliggaamlike membraan-oksinasie (ECMO) gebruik om hom aan die lewe te hou. Die poging was uiteindelik onsuksesvol, en die hospitaal het later aangekondig dat Li op 7 Februarie 2020 omstreeks 02:58 oorlede is. Li is veras voordat sy ouers hom die laaste keer kon sien.
Reaksie op afsterwe
Die Wêreldgesondheidsorganisasie het op Twitter gereageer en gesê dat hul "geskok is oor die heengaan van dr Li Wenliang".
Familie
Li en sy vrou het een kind. Sy vrou was swanger met hul tweede kind toe hy dood is.
Clathria dayi
Clathria dayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Toyota GR-enjin
Die GR-familie is 'n reeks van V6-suierenjins wat deur die Toyota Motorkorporasie gebou word.
Gilles Villeneuve-renbaan
Circuit Gilles Villeneuve is 'n motorrenbaan in Montreal, Quebec, Kanada. Dit huisves die jaarlikse FIA Formule Een Kanadese Grand Prix en was voorheen die gasheer van die FIA Wêreld Wêreldsportmotorkampioenskap, die Champ Car Wêreldreeks (2002–2006), die NASCAR Canadian Tire Series, die NASCAR Xfinityreeks (2007–2012) en die Grand-Am Rolex Sportmotorreeks (2007–2012).
Die F1 Kanadese Grand Prix, wat vir 30 jaar by Circuit Gilles Villeneuve plaasgevind het, is weggelaat uit die 2009 Formule Een-kalender en vervang met die eerste Abu Dhabi Grand Prix. Op 27 November 2009 het amptenare van Quebec en die Kanadese Grand Prix-organiseerders aangekondig dat 'n skikking bereik is met die Formule Een Administrasie deur die ondertekening van 'n nuwe kontrak van vyf jaar vir die 2010-2014 seisoene.
Die 2011-wedren het om 13:00 (17:00 GMT) op 12 Junie plaasgevind en was die langste Wêreldkampioenskaps-Grand Prix ooit, as gevolg van 'n lang reënvertraging.
Toyota GR-enjin
Die GR-reeks vervang die vorige MZ-V6 en JZ-inlynsessilinderenjin.
Transvaalbergsuikerbos
Die Transvaalbergsuikerbos (Protea rubropilosa) is 'n blomdraende boom wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom op die eskarp van die Drakensberg vanaf Wolkberg tot Lydenburg voor. Die boom is kwasterig, sprei uit en word 8 m hoog. Dit blom van September tot Desember met die hoogtepunt in Oktober.
'n Brand vernietig die boom maar die sade oorleef. Die saad word 9-12 maande vrygelaat nadat dit geblom het. Die saad word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei in sandsteen- en kwartsietgrond op hoogtes van 1 400 - 2300 m.
In Engels staan dit as die Transvaal sugarbush bekend.
Die boom se FSA-nommer is 97.
Nederduitsch Hervormde Kerk
Die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika is een van die drie Susterkerke in Suid-Afrika. Dit was voorheen die staatskerk van die destydse Zuid-Afrikaansche Republiek. Dit is 'n Reformatoriese kerk in die Calvinistiese tradisie en werk tradisioneel veral onder Afrikaners.
Geskiedenis
(Hierdie kort geskiedenis is byna woordeliks oorgeneem van die NHKA se amptelike webwerf as amptelike aksie om die Kerk se inligting vir die Wikipedia gemeenskap beskikbaar te stel.)
Nederlandse wortels
Die eerste predikant aan die Kaap was ds. Johan van Arckel wat in 1665 aangekom het.
Die Groot Trek
Die Groot Trek van die 1830's is 'n sleutelgebeurtenis in die Suid-Afrikaanse geskiedenis. Dit het Suid-Afrika staatkundig verdeel en kerklik die weg berei vir die totstandkoming van die drie Afrikaanse Kerke voor 1860. Verwydering tussen die Trekkers en die Kaapse Kerk het verskeie oorsake gehad, maar uiteindelik wou Kaapse predikante nie die Trekkers bedien nie en nie een wou predikant onder die Trekkers word nie.
Op 21 Mei 1837 het die gewese sendeling Erasmus Smit homself in opdrag van Piet Retief as predikant georden nadat 'n kerkraad in Februarie 1837 gekies is. Tot 1824 het die Kaapse Kerk die naam Nederduitsch Hervormd gehad en die Voortrekkers het hierdie naam behou. Die Kaapse Kerk sou egter ná 1842 as die Nederduitsch Gereformeerde Kerk bekend staan.
Die Trekkers het gemeentes in Natal, die Vrystaat en Transvaal gestig. Van 1841–1846 het die Trekkers hulp ontvang van 'n Amerikaanse sendeling, Daniel Lindley. In 1850 is die gemeentes in Natal en die Vrystaat by die Kaapse Kerk ingelyf.
In Transvaal
In Transvaal, die bakermat van die Hervormde Kerk was dit egter 'n ander saak. Steeds sonder 'n predikant, het ouderlinge soos F.G. Wolmarans, P.J. van Staden en andere die leiding geneem. Die eerste gemeente in Transvaal, Potchefstroom waarvan die herboude gebou steeds in gebruik is, is in 1842 gestig, gevolg deur Rustenburg in 1850. Die Kerk in Transvaal wou nie hul selfstandigheid prysgee deur by die Kaapse Kerk ingelyf te word, en daardeur onder die Britse goewerneur se gesag staan nie. Daarom is daar gesoek na 'n predikant uit Nederland. Ds. Dirk van der Hoff het in 1853 predikant van Potchefstroom geword, en daarmee die eerste predikant in Transvaal. In dieselfde jaar het die eerste Algemene Kerkvergadering op Rustenburg plaasgevind. Na agt jaar as enigste predikant vir die hele Transvaal, het hulp in 1861 gekom en is ds. A.J. Begemann as predikant van Pretoria bevestig en ds GW Smits as predikant van Rustenburg. In 1864 is ds NJ van Warmelo ook as predikant bevestig.
Kerkvereniging misluk
Die kerk het gedurende 1860–1880 gegroei en tien nuwe gemeentes is gestig. Vanaf 1882 was daar formele samesprekinge tussen die Ned Herv Kerk en die NG Kerk in Transvaal oor kerkvereniging (die Gereformeerde Kerk het nooit aan die samesprekinge deelgeneem nie). Ondanks stroefheid is die vereniging op 7 Desember 1885 in Pretoria deurgevoer en is na die Verenigde Kerk verwys, amptelik Nederduitsch Hervormde of Gereformeerde Kerk.
Die sogenaamde konsulentsgemeente van Pretoria (daar was in Pretoria sedert 1869 twee gemeentes binne dieselfde grense) het egter nie verenig nie. Die middelpunt van die gemeente was naby Bronkhorstspruit op ouderling M.J. Prinsloo se plaas Witfontein. Die gemeente het die ark van die NHK geword deur nie te verenig nie. Woorde van 'n gemeentevergadering van 13 Februarie 1886 het nou gevleuelde woorde geword: "Gevoelt ons integendeel tevreden te blijven hetgeen wij was en nu nog ben, namelijk Ned.Herv."
Hierna het daar uit baie voormalige Hervormde gemeentes lidmate na vore getree wat nie wou verenig nie, maar Hervormd wou bly. Ds. M.J. Goddefroy, wat in 1887 bevestig is as predikant van Pretoria, Middelburg en Trichardtsfontein, sou 'n leidende rol speel in die heropbou en reorganisasie van die Hervormde Kerk.
Die oorlog van 1899–1902
Die Tweede Vryheidsoorlog ook in die volksmond bekend as die Boereoorlog van 1899–1902 het die Kerk geweldig ontwrig. Lidmate het gesneuwel en in die konsentrasiekampe gesterf. Predikante en ouderlinge is as krygsgevangenes weggestuur en verskeie kerke en argiefstukke is verbrand. Na die oorlog het verskeie nuwe bekwame predikante die twintig gemeentes bedien. Die eerste een wat uit Nederland gekom het, was ds. L.E. (Louis) Brandt wat lank 'n leiersrol sou speel. Die eerste gemeente buite Transvaal is in 1905 op Vrede in die noorde van die Oranje-Vrystaat gestig.
Die Kerk in die 20ste eeu
Die Kerk het gegroei van 'n sieletal van 25 423 in 1908 tot 133 485 vyftig jaar gelede en 142 089 in 2006. In 1910 was daar slegs 20 gemeentes wat gegroei het tot 183 in 1956 en 312 in 2006, maar daarna afgeneem tot 303 in 2013. Sedert 1909 word die Kerk se gemeentes in ringe georganiseer.
Die getal lidmate neem af weens veral die afname in die Afrikanerbevolking as gevolg van die dalende geboortesyfer en lidmate wat sedert 1992 geëmigreer het. In 1990 is byvoorbeeld 5 926 kinders gedoop, maar in 2013 net 1 115, meer as vyf keer minder.
Die Hervormer
Die eerste uitgawe van die Kerk se amptelike mondstuk, Die Hervormer, het in 1899 verskyn, maar is vanweë die oorlog gestaak, en kon eers in 1909 weer hervat word. Die Hervormer word sedert Januarie 2015 in gedrukte formaat en elektronies gepubliseer.
Die Almanak
In 1907 het die Kerk se inligtingsbron, Die Almanak, vir die eerste keer verskyn. Tans is daar elke dag 'n dagstukkie beskikbaar wat ook in die Bybelse dagboek agter in Die Almanak uitgegee word. Die dagstukkies verskyn sedert 2013 daagliks op die Kerk se Facebookblad.
Konteks
In 1990 is die Kerk se maandelikse tydskrif, Konteks , in die lewe geroep.
Blitspos@nhk (voorheen e-Hervormer)
In 2005 is 'n weeklikse internet gebaseerde nuusbrief, e-Hervormer  in die lewe geroep, wat ook aan e-posintekenare versend word. Dit is met ingang van 2015 herdoop tot Blitspos@nhk of kortweg bloot Blitspos.
Facebookblad
In November 2010 is 'n amptelike Facebookblad in die lewe geroep. Dit gee nie amptelike standpunte van die Kerk weer nie, tensy eksplesiet so aangedui by 'n bydrae, maar is 'n algemene forum vir publieke gebruik.
Teologiese opleiding
Die teologiese opleiding was reeds sedert 1890 ter sprake, maar kon vanweë verskeie oorsake nie tot stand gebring word nie. Intussen het die bekwame predikant van Pretoria, prof PJ Muller, twee studente, JJ Prinsloo en JJ Kuhn, as predikante opgelei. Hulle is in 1909 tot die bediening toegelaat. In dieselfde jaar is die eerste Kuratorium benoem met die doel om 'n opleiding op te rig. In 1917 het die Fakulteit teologie aan die Transvaalse Universiteitskollege (tans Universiteit van Pretoria) tot stand gekom. Die oudste vakwetenskaplike teologietydskrif in Suid-Afrika, die HTS Teologiese Studies/Theological Studies (http://www.hts.org.za/index.php/HTS) (voorheen bloot Hervormde Teologiese Studies oftewel HTS) is in 1942 deur die Hervormde Kerk se teologiedosente aan die Universiteit van Pretoria tot stand gebring. Dit word tans elektronies as 'n oop toegang aanlynpublikasie uitgegee. Die Fakulteit Teologie het ook 'n webgebaseerde tydskrif teo.co.za waarin populêr-wetenskaplike artikels gereeld verskyn.
Sending
Die sendingopdrag binne die Nederduitsch Hervormde Kerk is aanvanklik deur indiwidue, soos ds HCM Fourie bevorder, ondanks verskeie vooroordele wat bestaan het. Vanaf 1928–1945 was die sendingwerk deur die Nederduits Hervormde Sendinggenootskap Eiendoms Beperk gedoen. In 1945 het die kerk self verantwoordelikheid vir die opdrag aanvaar, maar werk sou eers vanaf 1951 daadwerklik onder leiding van dr (later prof) PS Dreyer gestalte kry. Die Sendingraad, soos dit later bekend geword het, het hulle vir 'n eie opleiding beywer. Vanaf 1961 is saam met die NG Kerk by Turfloop opleiding gegee. In 1979 is oorgeskuif na die Universiteit van die Noorde en het dit bekend geword as die Hervormde Teologiese Opleiding. Vanaf 1985 is die HTO by Klipdrift naby Hammanskraal gevestig. In 2006 is die HTO omskep in die Afrika Instituut vir Missiologie (AIM).
Barmhartigheidswerk
In 1923 het die Nederduitsch Hervormde Weeshuis (NHW) op Krugersdorp tot stand gekom en het later uitgebrei. Die Algemene Diakonale Raad het later intens by die werk betrokke geraak. Die armoedevraagstuk, veral van die verstedelikte Afrikaner ná 1902, het die Kerk aangegryp. Sedert 1924 het die Ondersteuningsraad baie projekte aangepak wat steeds in verskeie vorme voortgaan. So is bejaardesorg 'n hoë prioriteit gewees en in 1929 reeds is die eerste bejaardetehuis van die Kerk, Ons Tuis, se deure geopen.
Nederduitsch Hervormde Sustersvereniging (NHSV)
Die rol van vroue in die Kerk is sedert 1940 georganiseer in die Nederduitsch Hervormde Sustersvereniging(NHSV). Die NHSV verrig werk op die gebied van sogenaamde Christelike barmhartigheid. Sedert 1979 is vroue toegelaat om as diakens, ouderlinge en predikante te dien.
Vroue in die amp
Sedert 1979 is vroue toegelaat om as diakens, ouderlinge en predikante te dien. Die NHKA se eerste vrouepredikant was prof Yolanda Dreyer. Dr Elsabé Kloppers was die eerste vrouepredikant in Suid-Afrika wat 'n doktorsgraad in Teologie verwerf het.
Afrikaans as kerktaal
Op liturgiese gebied het die Kerk in 1933 Nederlands as kanseltaal afgeskaf en is Afrikaans gebruik toe die eerste Afrikaanse vertaling van die Bybel in gebruik geneem is, in 1953 is dit hersien en in 1983 is die Nuwe Afrikaanse vertaling in gebruik geneem. In 1944 die eerste Afrikaanse Psalm- en Gesangeboek in gebruik geneem en in 1978 is daar 'n nuwe liedere bygevoeg. In 2001 is 'n nuwe Liedboek vir die Kerk vir die kerksang aanvaar.
Kerkwapen
Die wapen van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika bestaan in hoofsaak uit die wapen van die voormalige Zuid-Afrikaansche Republiek met byvoeging van ’n randskrif met die Kerk se naam. Dit toon die noue band wat tussen die ZAR en die Nederduitsch Hervormde Kerk bestaan het, wat volgens artikel 20 van die ZAR se grondwet (1858) staatskerk was. Die eerste weergawe van die wapen is in 1858 deur die Volksraad van die ZAR goedgekeur. Daarna is byvoegings gemaak en het dit in sy bekende vorm gedurende 1870 op posseëls verskyn. Die Vierkleur pryk ook op die wapen. Dit is deur ds Dirk van der Hoff ontwerp en vanaf 1858 as landsvlag gebruik. Gedurende die 19de eeu het die Kerk nie die wapen gebruik nie. In 1879 het die Algemene Kerkvergadering goedgekeur dat die wapen as seël gebruik kon word – iets wat nooit uitgevoer is nie. In 1924 is die wapen vir die eerste keer as Kerkwapen op die Almanak gebruik. Vanaf 1925 het ook Die Hervormer die wapen begin gebruik. Sedertdien is pogings aangewend om die wapen esteties en heraldies te verbeter. In 1992 het die Algemene Kerkvergadering ’n kerklike weergawe van dié ou wapen laat goedkeur. Die wysigings op die ZAR-wapen hou in dat die arend en leeu beter aan heraldiese eise voldoen, die vlae effens anders gerangskik is, en die skild groter en meer ovaalvormig is.
Grondwet
Die grondwet is 'n verkorting van die Kerkorde van die Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika. Die Kerkorde reël die werksaamhede en die bedieninge van die Kerk.
Nuwe logo
Die metaforiese voorstelling van Jesus wat die dissipels se voete was in die kerk se nuwe logo word gebruik om iets van die wese en roeping van hul kerkwees oor te dra. Die figuur wie se voete gewas word, is volgens die kerk die wêreld wat met die evangelie bedien word. Die kleiner gebukkende figuur is Jesus van Nasaret (en sy kerk op aarde) wat met sy hele wese dien. Die geboë lyne stel die dimensies voor wat deur die evangelie deurbreek moet word.
Mosambiekloerie
Die Mosambiekloerie (Tauraco livingstonii) is 'n standvoël wat voorkom aan die ooskus van die noorde van KwaZulu-Natal tot by Mosambiek en ook tot in die bergwoude in Oos-Zimbabwe. In Engels staan die voël bekend as die Livingstone's Turaco.
Voorkoms
Die loerie is groen en lyk baie soos die Knysnaloerie maar het 'n meer gepunte kuif met 'n swart-en-wit punt. Die rug is ook effens donkerder. Die stert is donkergroen – nie blouerig nie.
Orenburg-oblast
Orenburg-oblast (Russies: Оренбу́ргская о́бласть, Orenboergskaja oblast) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Wolga- Federale Distrik en die hoofstad is Orenburg.
Conard Fowkes
Conard Fowkes (4 Januarie 1933 – 14 Desember 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Family Business (1989) en in die televisiereekse Armstrong Circle Theatre (1950), Love of Life (1951), en Dark Shadows (1966).
Gewone wildevy
Die gewone wildevy (Ficus thonningii; ook bekend as Ficus burkei) is 'n boom wat klein tot middelslag grootte bereik. Die spesie is inheems aan Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Noordwes en die Oos-Kaap. Dit kom voor in die noordelike dele van Suid-Afrika en langs die kus vanaf Oos-Londen. Buite Suid-Afrika is die plant inheems in Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Eswatini, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Golf van Guinee-eiland, Ivoorkus, Kaap Verde, Kameroen, Kenia, Liberië, Malawi, Mali, Mosambiek, Namibië, Niger, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan, Somalië, Tanzanië, Togo, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Die boom is 'n wurgvy: dit groei op 'n gasheerboom en wurg dié stadig dood. Die vye is ongeveer 10 mm in deursnit en ligrooi wanneer ryp. Die vrugte word alleen of in pare in die blaaroksels gedra. Die boom se FSA-nommer is 48.
Sinonieme
Die spesie het 59 sinonieme:
Polokwane Internasionale Lughawe
Polokwane Internasionale Lughawe, voorheen bekend as Pietersburg Internasionale Lughawe of Gateway Internasionale Lughawe (IATA: PTG, ICAO: FAPP), is 'n lughawe in diens van die stad Polokwane (tot 2005 bekend as Pietersburg) in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die lughawe is 5 km noord van die stad geleë. Dit is in 1996 geopen op die perseel van die voormalige Lugmagbasis Pietersburg.
Die lughawe het geskeduleerde vlugte van en na Johannesburg se O.R. Tambo Internasionale Lughawe, met vyf vlugte op weeksdae, een vlug op Saterdae en twee op Sondae. In 2010/11 het die lughawe 7 783 vlugte met 58 723 passasiers vir die jaar hanteer.
In April 2021 het Suid-Afrikaanse Burgerlugvaartowerheid die lughawe se lisensiekategorie weens die onvoldoende voorsiening van veiligheidsdienste vir geskeduleerde kommersiële vlugte afgegradeer. Vervolgens het Airlink sy vlugte hierheen opgeskort.
1392
Die jaar 1392 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 14de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Rugbywêreldbeker 2015
Die Rugbywêreldbeker 2015 (Engels: 2015 Rugby World Cup; Wallies: Cwpan Rygbi’r Byd 2015) is van 18 September tot 31 Oktober 2015 in Engeland en Wallis beslis. Dit was die agtste rugbywêreldbeker van die vierjaarlikse rugbywêreldkampioenskap wat deur Wêreldrugby aangebied word en die vierde in die Noordelike Halfrond. Engeland het voorheen tydens die Rugbywêreldbeker 1991 en Rugbywêreldbeker 1999 as medegasheer opgetree; albei toernooie is saam met die destydse Vyfnasies Frankryk, Ierland, Skotland en Wallis aangebied.
Die toernooi se formaat van 2003, 2007 en 2011 het onveranderd gebly en 20 nasionale rugbyspanne het aan die Rugbywêreldbeker 2015 deelgeneem: die twaalf regstreekse kwalifiseerders van die 2011-toernooi (Argentinië, Australië, Engeland, Frankryk, Ierland, Italië, Nieu-Seeland, Samoa, Skotland, Suid-Afrika, Tonga en Wallis), saam met die agt beste spanne van die kwalifisering (Fidji, Georgië, Japan, Kanada, Namibië, Roemenië, Uruguay en die Verenigde State). Tydens die Rugbywêreldbeker 2015 is 48 wedstryde gespeel, waaronder 40 tydens die poelfase en agt tydens die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in vier poele van vyf elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die poel gespeel het. Die twee beste spanne van elke poel het hierna vir die kwarteindrondte gekwalifiseer, terwyl die drie beste spanne van elke poel – altesaam twaalf spanne – regstreeks vir die volgende Rugbywêreldbeker 2019 in Japan gekwalifiseer het.
Die verdedigende kampioen Nieu-Seeland het die eindstryd op Twickenham in Londen teen Australië met 34–17 gewen en sodoende sy derde wêreldtitel ingepalm. Daarmee het Nieu-Seeland die eerste nasionale rugbyspan geword wat die beker verdedig en vir die derde keer gewen het. Daarbenewens was dit die tweede eindstryd in dié toernooi se geskiedenis wat twee spanne van die Suidelike Halfrond gesien het, ná die Rugbywêreldbeker 1995 in Suid-Afrika, en die eerste halfeindrondte sonder spanne van die Noordelike Halfrond. Suid-Afrika het in die derde en Argentinië in die vierde plek geëindig. Namibië is ná vier nederlae reeds in die poelfase uitgeskakel. Vir die eerste keer in dié toernooi se geskiedenis was daar geen debutante nie.
Die wedstryd tussen Japan en Suid-Afrika tydens die openingsnaweek, waarin Japan die beslissende drie in ekstra tyd teen die gunsteling Suid-Afrika gedruk het, word algemeen as die “grootste ontsteltenis” in die rugbygeskiedenis beskou. Vervolgens het dié toernooi van die begin af baie media-aandag geniet. Die gasheer Engeland is ná nederlae teen Wallis en Australië reeds in die poelfase uitgeskakel; dit was die eerste keer in die toernooi se geskiedenis wat ’n nominale gasheer nie tot die uitklopfase gevorder het nie. Daarbenewens was Japan, as gevolg van minder bonuspunte, die eerste span met drie oorwinnings wat nie tot die kwarteindrondte gevorder het nie.
Toewysing
Die wêreldbeheerliggaam Wêreldrugby (tot 2014: Internasionale Rugbyraad) het tot op 15 Augustus 2008 vir bode van belangstellende lande wat die Rugbywêreldbeker 2015 of Rugbywêreldbeker 2019 wou aanbied tyd gegee. Tot op hierdie datum was slegs ’n formele verklaring sonder gedetailleerde planne voldoende. ’n Rekord van tien nasies het vervolgens hul belangstelling vir een van die twee toernooie aangekondig: Australië, Engeland, Ierland, Italië, Jamaika, Japan, Rusland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis. Van hierdie tien lande het ses hul kandidatuur in die eerste helfte van 2009 teruggetrek. Engeland, Italië, Japan en Suid-Afrika was vervolgens die moontlike kandidaatlande; met Engeland en Japan as gunstelinge.
Tydens ’n spesiale vergadering van die Internasionale Rugbyraad wat op 28 Julie 2009 in Dublin gehou is, is die Rugbywêreldbeker 2015 aan Engeland toegeken, terwyl die Rugbywêreldbeker 2019 aan Japan toegewys is.
Deelnemers
Naas die nominale gasheer Engeland, wat ook met sy deelname aan die kwarteindrondte van die Rugbywêreldbeker 2011 gekwalifiseer het, het ook die ander sewe deelnemers aan die kwarteindrondte en die vier derdeplek-spanne van die 2011-poelfase vir die Rugbywêreldbeker in 2015 gekwalifiseer. Vervolgens is agt van die 20 plekke van die toernooi tydens die kwalifisering uitgespeel. Die kwalifiseringstoernooi is in vyf streekspoele verdeel: Afrika, Amerikas, Asië, Europa en Oseanië. Twee plekke elk is vir die nasionale spanne van die Amerikas en Europa gereserveer en een elk vir Afrika, Asië en Oseanië. Die oorblywende plek is tydens ’n interkontinentale kwalifiseringsrondte beslis. As die regstreekse klassifiseerders getel word, het 96 nasies in aanmerking gekom vir kwalifisering vir die finale toernooi in Engeland en Wallis.
Die volgende spanne het regstreeks vir die Rugbywêreldbeker 2015 gekwalifiseer: Engeland as gasheer en kwarteindrondtespan 2011, Nieu-Seeland as verdedigende kampioen, Frankryk as naaswenner en Australië as derde plek in 2011, Wallis as halfeindrondtespan, die spanne van die kwarteindrondte Ierland, Suid-Afrika en Argentinië, asook die derde plekke in die poelfase Skotland, Samoa, Tonga en Italië. In Augustus 2013 het Kanada as Amerikas 1 gekwalifiseer toe hulle die Verenigde State met ’n algehele telling van 40–20 verslaan het. Amerikas 2 is in Maart die volgende jaar gevul toe die Verenigde State Uruguay met ’n algehele telling van 59–40 geklop het. In dieselfde maand het Georgië as Europa 1 gekwalifiseer en Roemenië as Europa 2. Twee maande later het Japan die enigste Asiatiese toekenning gewen. In Junie 2014 is Fidji bevestig as as kwalifiseerder van Oseanië as Oseanië 1. Een maand later het Namibië vir sy vyfde agtereenvolgende wêreldbekertoernooi gekwalifiseer toe die span die Afrikabeker met ’n beter punteverskil beklink het. Uruguay het deur heruitdunning gekwalifiseer nadat die span Rusland met ’n algehele telling van 57–49 geklop het.
Kwalifiserende spanne
Die volgende 20 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer. Dieselfde 20 lande het ook aan die toernooi in 2003 deelgeneem. Uruguay, wat Rusland vervang het, is die enigste verandering in die 20-span-lys van die Rugbywêreldbeker 2011.
Standerton
duimnael|links|180px|Genl. [[Jan Smuts het in 1948 die kiesafdeling Standerton teen die Nasionale Party verloor. Dit was terselfdertyd die einde van die Verenigde Party se bewind wat in 1934 begin het.]]
Rugbywêreldbeker 2015
Kwalifiserende spanne
[[Lêer:2015 Rugby World Cup (men) participating nations.svg|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering:
Standerton
duimnael|links|230px|Die [[Nederduitsch Hervormde Kerk|Hervormde kerk Standerton.]]
Rugbywêreldbeker 2015
Kwalifiserende spanne
]]
Standerton
Standerton is 'n dorp in Mpumalanga, aan die Vaalrivier, sowat 156 km suidoos van Johannesburg en 64 km suid van Bethal.
Rugbywêreldbeker 2015
Stadions
Ná die besluit van die Internasionale Rugbyraad op 28 Julie 2009 is die voorgestelde stadions vir die toernooi bekendgestel. Op 2 Mei 2013 is die finale plekke saam met die toernooiformaat bevestig. Elf stadions is in Engeland gekies, terwyl die Millenium-stadion in Wallis geleë is. Reeds in 2011 het die IRR die gebruik van die Millenium-stadion weens sy kapasiteit en ligging goedgekeur, ondanks die feit dat dit buite die gasheerland is. Slegs twee plekke (Kingsholm-stadion en Sandy Park) is spesifiek vir rugby ontwerp; twee is nasionale rugbystadions (Twickenham en Millennium); twee is veeldoelig (Wembley en Olimpiese Stadion) en die ander sewe is sokkerstadions.
Standerton
Geskiedenis
Dit is in 1878 op die plaas Grootverlangen aangelê en het in 1903 munisipale status verkry. Die dorp is genoem na kommandant Adriaan H. Stander (1817-1896), die oorspronklike eienaar van die plaas. Standerskop (1 640 m), 'n heuwel wes van die dorp, is ook na hom genoem. In die Eerste Vryheidsoorlog het 'n Britse garnisoen die dorp beleër. Drie maande lank het die Boeremagte, wat hulle op die heuwel ingegrawe het, op die Britse magte gevuur – sonder enige ernstige skade.
Rugbywêreldbeker 2015
Stadions
Voorgestelde stadions wat nie die kortlys gemaak het nie, sluit in Stadium of Light in Sunderland, Ricoh Arena in Coventry, das St. Mary’s-stadion in Southampton, Pride Park-stadion in Derby, Anfield in Liverpool en Ashton Gate-stadion in Bristol. In April 2013 het Manchester United FC uit ’n ooreenkoms onttrek dat wedstryde op Old Trafford gespeel kan word. Die rede hiervoor is dat die stadion reeds bespreek was vir Rugby League-wedstryde en die Grand Finale daarvan en dat hulle nie die speeloppervlak beskadig wil hê nie. Met Rugby World Cup Limited wat graag wedstryde in Noordwes-Engeland wou sien, is Manchester City FC genader oor die verhuring van die Stad Manchester-stadion as plaasvervanger. Manchester City sou gasheer wou speel vir slegs een wedstryd gedurende die sokkerseisoen, twee minder as wat vir Old Trafford beplan is.