cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Distichodus
Distichodus is ‘n genus wat hoort tot die familie Distichodontidae. Daar is ongeveer twintig spesies in Afrika waarvan twee in Suider-Afrika voorkom.
Spesies
Die volgende spesies kom in Suider-Afrika voor:
Aske Bentzon
Aske Bentzon (gebore 1955) is 'n Deense akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Mor, jeg har patienter (1972) en in die televisiereekse Bamses billedbog (1983), Alletiders nisse (1995), en Bamses julerejse (1996).
Gourdon (Alpes-Maritimes)
Geografie
Die dorp Gourdon lê teen 'n asemrowende hoogte op 'n bergspits, wat bo-oor die vallei van die Louprivier verrys. Danksy die buitengewone ligging het Gourdon die bynaam Nid d'Aigle ("Arendnes") gekry.
Vandag behoort dit volgens die otganisasie Les Plus Beaux Villages de France tot die 148 mooiste dorpe van Frankryk en is met twee "blomme" by die Concours des villes et villages fleuris geklassifiseer - 'n organisasie, wat hom sedert 1959 vir 'n groener Frankryk beywer.
Geskiedenis
Gourdon was vanweë sy strategiese ligging eeue lank 'n plek wat maklik verdedig kon word. Uit sy militêre verlede het egter behalwe vir die oorblyfsels van 'n Romeinse kamp met 'n dubbele muur en 'n siviele nedersetting, en die indrukwekkende versterking aan die noorderkant van die dorp niks oorgebly nie. Die Romeinse poort, wat die toegang tot die dorp verseker het, is aan die begin van die 20ste eeu verniel.
Nkupe
Die Nkupe (Distichodus mossambicus) is 'n varswatervis wat in die middel en onderste gedeeltes van die Zambezirivier en die Pungwe- en Buziriviere voorkom. In Engels staan die vis ook bekend as die Nkupe.
Voorkoms
Die vis se lyf is diep en dun met 'n vetvin agter die dorsale vin. Die stertvin is gevurk en grootliks bedek met skubbe. Die kop is plat en konkaaf gevorm. Die volwasse visse is donker olyfkleurig, amper swart en die onvolwasse visse is silwer met 6 -7 donker, breë vertikale strepe oor die lyf. Die vis word 570 mm lank. Die Zimbabwe-hengelrekord is 7,555 kg en die Malawirekord is 5,47 kg.
Boilersuit
'n Boilersuit is lospassende beroepskleding wat die hele liggaam, behalwe die kop, hande en voete bedek.
Die 1989-uitgawe van die Oxford English Dictionary lys die woord boilersuit as vir die eerste keer gebruik op 28 Oktober 1928 in die Sunday Express koerant. Die kleding is ook bekend as overalls in Noord-Amerika, of as oorpakke elders, veral in die Verenigde Koninkryk. In Noord-Amerika word onder "overall" meer gewoonlik verstaan 'n bib-en-stut algehele oorpak, wat 'n tipe broek met aangehegte bretels is. Meer styfpassende klere wat andersins soortgelyk is aan beroepskleding, staan gewoonlik bekend as 'n springpak.
Apulië
Apulië (Italiaans: Puglia; uitgespreek [ˈpuʎʎa]) is 'n streek in Suid-Italië wat in vyf provinsies en een metropolitaanse stad, Bari, opgedeel word. Apulië grens in die weste aan Kampanië, in die noorde aan Molise, in die ooste aan die Adriatiese See, in die suide aan die Golf van Tarente en in die suidweste aan Basilicata. Die streek beslaan 19 358 km² en het ongeveer 4 miljoen inwoners in 2017 gehad.
Die streek se hoofstad en grootste stad is Bari.
Georgiese skrifte
Die Georgiese skrifte is die drie skryfstelsels wat gebruik word om Georgies mee te skryf: Asomtawroeli, Noeschoeri en Mchedroeli. Hul letters stem ooreen en het dieselfde name en alfabetiese volgorde. Al drie alfabette is eenkasstelsels (hulle het nie aparte bo- en onderkasletters nie). Hoewel al drie nog gebruik word, word Mchedroeli aanvaar as die standaard vir Georgies en die ander Kartweliese tale.
Die moderne skrifte het 33 letters. Hulle het oorspronklik 38 gehad, maar vyf het in onbruik geraak.
Asomtawroeli, die historiese skrif
Die Georgiese Koninkryk van Iberië is in die 330's n.C. tot die Christendom bekeer. Kenners glo die ou Georgiese alfabet, Asomtawroeli, wat op die Latynse alfabet geskoei is, was nodig om godsdienstige leesstof toegankliker vir die Georgiërs te maak. Dit het in die 4de of 5de eeu gebeur. Die oudste voorbeeld van dié alfabet is ’n inskripsie uit 430 n.C. in ’n kerk in Betlehem.
Asomtawroeli (ასომთავრული, "hoofletters") is afgelei van aso (ასო, "letter") en mtawari (მთავარი, "hoof"). Ondanks die Georgiese naam was dit ook ’n eenkasstelsel, nes die moderne Georgiese alfabet.
Dié alfabet word deesdae soms vir hoofstukname in boeke gebruik, of as hoofletters in ’n groter lettertipe saam met letters van een van die ander twee alfabette.
Noeschoeri, die kerkskrif
Nnoeschoeri (ნუსხური "klein, onderkas") het in die 9de eeu vir die eerste keer sy verskyning gemaak. Dit is veral in die kerk gebruik.
Mchedroeli, die moderne skrif
Die huidige alfabet, Mchedroeli (მხედრული, "militêr"), het in die 11de eeu sy verskyning gemaak. Dit is vir niekerklike doeleindes gebruik tot in die 18de eeu, toe dit die Choetsoeri-styl (wat die vorige twee alfabette gebruik het) vervang het.
Nes die ander twee alfabette het Mchedroeli nie aparte hoofletters nie. Sommige moderne skrywers het egter ’n soort tweekasstelsel geskep deur Asomtawroeli-letters as hoofletters te gebruik, soortgelyk aan die Choetsoeri-styl. Ander skep hoofletters deur sommige letters in ’n groter lettertipe te gebruik.
Transkripsie
Die tabel hier onder bevat net die 33 letters in die moderne Mchedroeli-alfabet en nie dié wat in onbruik is nie. "Nasionaal" is die amptelike transliterasiestelsel van die Georgiese regering, terwyl "Laz" die amptelike stelsel in Noordoos-Turkye is vir die taal Laz.
Abigail Savage
Abigail Savage (gebore 26 Junie 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Half Nelson (2006), Precious (2009), en Compliance (2012), en in die televisiereeks Orange Is the New Black (2013).
Vlaminge
Naas die bewoners van die Belgiese gewes Vlaandere sluit die term ook etniese Vlaminge in Frans-Vlaandere (veral in die huidige Franse département Nord), die suidelike deel van die Nederlandse provinsie Zeeland (Zeeuws-Vlaanderen) en ander Vlaamse gemeenskappe dwarsoor die wêreld in.
Frans-Vlaandere en Zeeuws-Vlaanderen het vroeër deel uitgemaak van die graafskap Vlaandere, wat sy naam aan die hele gewes verleen het, alhoewel 'n groot deel van die Belgiese Vlaandere tot ander gebiede soos die hertogdom Brabant behoort het. Die Vlaminge word soms as 'n deel van die Nederlandse volk of nou verwante etniese groep beskou.
Taalstryd
Na gelang van die historiese taalwetenskap word daar aangeneem dat die Vlaminge hoofsaaklik afstammelinge van die Germaanse stamme is, wat die noorde van Gallië met sy oorspronklike gemengde Kelties-Germaanse bevolking binnegeval het. Die Vlaamse kultuur word hoofsaaklik bepaal deur sy Wes-Germaanse taal, Nederlands, wat dit ook duidelik onderskei van die Franstalige bevolking van België.
Nog tot by die sestigerjare van die 20ste eeu is die meeste Belgiese instellings oorheers deur die Franstalige minderheid. Die Wale, België se inheemse Franstalige bevolking, en baie Vlaminge, wat Frans as hulle huistaal aanvaar het, het die gebruik van Frans op baie terreine van die openbare lewe afgedwing.
Alhoewel Vlaandere nou 'n eentalige gewes vorm, is daar nog steeds 'n weersin teen die oorblyfsels van die voormalige ongelykhede: Die Wale maak nog steeds aanspraak op die helfte van die kabinetsposte in die nasionale regering, daar word veral in die oorwegend Franstalige hoofstad Brussel dikwels teen Nederlandstaliges gediskrimineer, en Wallonië word weens sy verswakte ekonomiese posisie in feite deur die welvarende Vlaandere gesubsidieer.
Taal
Die amptelike taal van Vlaandere is Nederlands, wat op nasionale vlak dieselfde erkenning geniet as Frans en - in 'n beperkte mate - ook Duits. Daar is 'n groot verskeidenheid plaaslike Nederlandse dialekte, net soos in Nederland, en sommige word oorkant die grens in albei lande gebesig.
Die dialekte het vroeër 'n belangrike rol gespeel, maar danksy die invloed van die radio, televisie en 'n groter mobiliteit het hulle gebruik duidelik afgeneem ten gunste van die Nederlandse standaardtaal. Terwyl die ou plaaslike dialekte geleidelik begin verdwyn, het daar nuwe oorgangsdialekte ontstaan, wat elemente van die standaardtaal en "gesuiwerde" dialek met mekaar versmelt. Hierdie omgangstaal word dikwels "tussentaal" of "Verkavelingsvlaams" genoem - 'n taal wat in die voorstede begin vorm het, waar mense uit die verskillende dialekgebiede hulle gevestig het.
Simbole
Die amptelike vlag van Vlaandere wys 'n wit omlynde swart leeu met rooi kloue en tong. Daar is 'n vlag met 'n volledige swart leeu, wat geen amptelike erkenning geniet nie, maar gewild is by Vlaamse nasionaliste.
Oorsprong van die Vlaamse Leeu
Die leuse Vlaenderen die Leu ("Vlaandere, die Leeu") is vermoedelik in die Gouesporeslag op 11 Julie 1302 op die wapens van Pieter de Coninck gebruik. Sowat driehonderd adellikes, wat in die Franse rye geveg het, het hierdie slagkreet geskree toe hulle besef het dat die slag verlore was.
Louis van Velthem verwys in die Spiegel Historiael na 'n lied, wat die slag van Blangys-Guinegatte van Augustus 1472 beskryf en ook gebruik maak van die leeu-motief.
Die skrywer Hendrik Conscience het die leuse later in sy Leeu van Vlaandere gebruik.
Die Vlaamse diaspora
Tydens die 15de, 16de en 17de eeu het die gebied van die huidige Vlaandere weliswaar 'n ekonomiese en kulturele bloeitydperk beleef. Nogtans was baie kunstenaars en ambagsmanne as gevolg van die politieke situasie gedwing om 'n nuwe heenkome as vlugtelinge in Suid-Europa te vind. Vlaamse setlaars het in hierdie tydperk die eerste drukperse in Spanje in Portugal ingevoer. Vlaminge het ook 'n opvallende bydrae tot die kolonisasie van die Asore-eilande gelewer, wat estyds selfs as die "Vlaamse Eilande" bekend gestaan het.
In die tydperk van die ontdekkingsreise het Vlaamse sendelinge soos Pieter van Gent in Meksiko, Joos de Rijcke in Ecuador, Ferdinand Verbiest in China, Constant Lievens in Indië, Pieter-Jan De Smet in die Verenigde State en Jozef de Veuster in Molokai 'n uitmuntende reputasie in verskillende oorsese lande verwerf, wat tot vandag bewaar is.
As gevolg van die vinnige bevolkingsgroei en die gebrek aan werksgeleenthede het talle Vlaminge tot by die Eerste Wêreldoorlog geëmigreer. Naas die laer klasse moes ook baie welgestelde burgers 'n heenkome in oorsese gebiede vind. Baie van hulle het 'n belangrike bydrae gelewer tot die opleiding van onderwysers, ingenieurs en landboudeskundiges. Louis Cruis was byvoorbeeld 'n Vlaamse ingenieur, wat ekspedisies gelei en die landsgrense van Brasilië en die stadsgrense van die hoofstad Brasília afgebaken het.
Sowat 400 000 Vlaminge het hulle in Frankryk gevestig, die hoofbestemming van Vlaamse emigrante. Hulle het dikwels 'n nuwe begin gemaak in arm dorpe, waar hulle nuwe asem in die landbou ingeblaas het. Tans is daar na ramings sowat 1 250 000 mense met Vlaamse vanne in Frankryk. Die départements Nord en Pas-de-Calais het egter deel uitgemaak van die historiese Vlaandere, voordat Frankryk die gebied in 1656 geannekseer het.
Sowat een miljoen mense in die huidige Verenigde State en Kanada het Vlaamse wortels. Die koerant Detroit Gazette in Detroit (VSA) word byvoorbeeld nog steeds deur Vlaminge uitgegee.
Ribkwal
Ribkwalle (ook kamkwalle genoem) is in die diereryk die filum Ctenophora (van die Griekse κτείς kteis, "kam", en φέρω pherō, "dra"). Hulle is ongewerweldes wat wêreldwyd in seewater voorkom.
Beskrywing
Ribkwalle se mees kenmerkende eienskap is hul "kamme" – groepe trilhaartjies wat hulle vir swem gebruik; hulle is die grootste diere wat met behulp van trilhaartjies swem. Volwassenes van die verskeie spesies wissel van ’n paar millimeter tot 1,5 meter. Nes Cnidaria bestaan hul liggame uit ’n massa jellie, met een laag selle aan die buitekant en nog ’n laag aan die interne holte. Hierdie lae is twee selle diep, terwyl dié in Cnidaria net een sel diep is. Sommige skrywers voeg Stenophora en Cnidaria saam in ’n enkele filum, Coelenterata, omdat albei groepe op watervloei deur die liggaamholte staatmaak vir beide spysvertering en asemhaling. Vanweë toenemende bewustheid van die verskille klassifiseer moderne skrywers hulle as aparte filums.
Ctenophora het ook nes Cnidaria ’n gedesentraliseerde senunetwerk eerder as ’n brein. Studies dui daarop dat die neurone van Ctenophora, wat op verskeie maniere van ander diere s’n verskil, onafhanklik van dié van ander diere ontwikkel het.
Feitlik alle ribkwalle is roofdiere waarvan die prooi wissel van mikroskopiese larwes en raderdiertjies tot volwasse klein skaaldiere. In gunstige omstandighede kan ribkwalle elke dag 10 keer hul gewig eet. Net 100 tot 150 spesies is bevestig, en nog 25 is moontlik nie volledig benoem en beskryf nie. Die tipiese voorbeelde is van die orde Cydippida; hulle het eiervormige liggame en twee terugtrekbare tentakels omring deur tentilla (kleiner "tentakels") bedek met kolloblaste, kleefselle wat prooi vang. Vanweë verskille tussen spesies kan hulle groot bevolkings in dieselfde gebied opbou, want hulle spesialiseer in verskillende soorte prooi.
Voortplanting
Die meeste spesies is tweeslagtig, wat beteken ’n enkele dier kan sy eie spermselle én eierselle vervaardig en sy eie eiers bevrug. Sommige spesies vervaardig albei soorte selle tegelykertyd, en ander op verskillende tye.
Bevrugting vind gewoonlik ekstern plaas, hoewel sommige kleintjies in hul ouer se liggaam uitbroei. In minstens sommige spesies kan jong ribkwalle voortplant voordat hulle ’n volwasse grootte en vorm bereik. Danksy die kombinasie van tweeslagtigheid en ’n vroeë voortplantingsouderdom, kan klein bevolkings teen ’n ontploffende tempo groei.
Gereformeerde kerk Andeon
Die Gereformeerde kerk Andeon is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerk (GKSA) in die noordweste van Pretoria wat tot 1980 bekendgestaan het as die Gereformeerde kerk Pretoria-Booysens.
Die gemeentegrense sluit, buiten die gelyknamige woonbuurt, ook Booysens, ’n gedeelte van Claremont en Kirkney in. Einde 2001 was hier 280 belydende en 89 dooplidmate, wat tot einde 2014 afgeneem het tot onderskeidelik 202 en 54. 'n Jaar later was dit 195 en 46.
Stigting en eerste kerkkompleks
Die Gereformeerde kerk Andeon is op 28 November in die GKSA se eeufeesjaar (1959) van die Gereformeerde kerk Daspoort afgestig onder die naam Pretoria-Booysens. Aan die begin is dienste gesamentlik met Daspoort in hul kerkgebou gehou, maar later het Andeon oorgeskuif na die saal van die Laerskool Tuinrand. In 1961 het die gemeente sy eie gebouekompleks in Attiestraat begin bou en dit op 15 September 1962 in gebruik geneem. Hierdie A-raam-struktuur het groot gekleurde vensters voor en aan die kante wat tot op die grond afkom, ’n tipiese kappiekerk. Die Gereformeerde kerke Springs-Oos en Middelburg, Mpumalanga het later van die bouplanne oorgeneem. ’n Saal is aangrensend tot die kerk gebou, maar weens die vorm van albei dié geboue was dit moeilik om te vergroot.
Tweede kerk
duimnael|regs|170px|Ds. [[Lou van Wyk, leraar van 1972 tot 1977, hier afgeneem in sy laaste jaar aan die PU vir CHO, 1960.]] Die gemeente het sy kerkgebou in 1979 aan die Nederduitsch Hervormde gemeente Wesmoot verkoop. Dié gemeente is op 6 Februarie 1954 gestig en het, heel ironies, einde 2014 ’n sieletal van 584 gehad, vergeleke met die Gereformeerde kerk wat die gebou verkoop het omdat dit nie vergroot kon word nie, se 256. Dis nie bekend waar Andeon intussen byeengekom het nie, maar vroeg in die tagtigerjare koop die kerkraad ’n kleinhoewe in Andeon en in 1980 verander die gemeente sy naam na die Gereformeerde kerk Andeon, pleks van Pretoria-Booysens.
Aware
Die Aware was 'n steppevolk wat in die oorgangsperiode tussen die antieke tydperk en die Middeleeue vanuit hul Europese vestigingsgebied in die Hongaarse Laagvlakte groot dele van Sentraal- en Oos-Europa oorheers het. Hul oorsprong en taal is onbekend. Volgens historiese bronne was die term "Awaar" 'n moontlik 'n versamelnaam vir 'n volk van gemengde etniese afkoms waarin ruitervolke en ander stamme versmelt het, terwyl hulle ook noue bande met Slawiese volke gehandhaaf het.
Gereformeerde kerk Andeon
Tweede kerk
Daar is dadelik beplan om ’n nuwe kerk op te rig. Die argitek Renier Roos het die dieselfde plan vir sowel Andeon as Akasia (net noord van Andeon) opgestel sodat die twee gemeentes die argiteksfooi kon deel. Die geboue is nie heeltemal eenders nie omdat hulle van verskillende steen (in Andeon se geval van Rosema- en Klawersteen) gebou is en die binneafwerking verskil. Aan albei kerkgeboue is ’n saal wat met voudeure van die kerkruimte geskei word, soos destyds die mode was.
Aware
In 558 het die Aware nog 'n gebied in die Kaukasus bewoon. Vervolgens het hulle betrokke geraak by oorloë tussen verskillende Germaanse stamgroepe en as bondgenote van die Germaanse Langobarde 'n beslissende rol in die oorlog teen die Gepidae as bondgenote van die Bisantynse Ryk gespeel. Tussen 550 en 575 het die Aware hulle in die Groot Hongaarse Laagvlakte tussen die Donau- en Tiszariviere gevestig. Hierdie gebied, wat groot dele van die huidige Oostenryk en Hongarye ingesluit het en op sy hoogtepunt tussen die 6de en 8ste eeu verder uitgebrei is tot 'n magtige ryk wat van die Oos- tot die Adriatiese See en van die Elbe- tot die Dnipro-rivier gestrek het, sou tot die sentrum van die Pannoniese Awarebeskawing ontwikkel.
Gereformeerde kerk Andeon
Tweede kerk
Die gemeente het ’n orrel vir sy nuwe gebou van die NG gemeente Roodepoort aangekoop en dit laat ombou deur Ferne en Roelevelt. Die ou gebou se hoeksteen is verwyder en in die nuwe ingebou, saam met ’n nuwe hoeksteen. Die lidmate het self die banke gemaak van staal met mingerhout daarop.
Aware
Weens die gebrek aan skriftelike dokumente bly die herkonstruksie van die Awaarse beskawing en geskiedenis 'n uitdaging vir historici en argeoloë. Die mees omvattende beskrywing hiervan is deur die Oostenrykse geskiedkundige Walter Pohl gepubliseer. Historiese bronne bevestig dat Aware hulself in hul ryk eerder volgens hul sosiale status as bolaag van die samelewing gedefinieer het as deur etniese herkoms. In die vroeë 9de eeu het Karel die Grote daarin geslaag steeds groter dele van die Awareryk te verower. Die Aware het in dié tyd aan status en politieke belangrikheid ingeboet. Awaarse invloede en leefstyle kan - onder Hongaarse en (Proto-)Bulgaarse heerskappy - nog tot in die 10de eeu aangetoon word. Vervolgens het Aware hul kulturele identiteit verloor.
Gereformeerde kerk Andeon
Tweede kerk
In die laat 1970's is baie uitbreidings in die weste van Pretoria beplan en sou die lidmaattal ma verwagting drasties toeneem. Die gemeente se gebied bestaan uit omtrent 50% dorps- en 50% kleinhoewebewoners en dit het sin gemaak om eerder 'n groot gebou op te rig as om af te stig. Die nuwe kerkgebou was jare lank stampvol, maar baie van die uitbreidings het toe nie plaasgevind nie. Weens veroudering en verkleining van gesinne het die getalle afgeneem. Tans vind weer uitbreidings aan dié kant van die stad plaas, maar die bewoners daarvan is hoofsaaklik swart mense.
Aware
Aware en Awaarssprekers word tans nog in die Kaukasus-gebied aangetref.
Caledonië
Caledonië is ’n ou naam vir Skotland, wat in poësie aangetref word en vandag dikwels in die name van Skotse maatskappye gebruik word. Caledonië was oorspronklik die Latynse naam wat die Romeine aan die gebied in die hedendaagse Skotland noord van hul provinsie Britannia gegee het. Dit lê dus verby die grense van die Romeinse Ryk. Vandag word die naam hoofsaaklik as 'n romantiese of poëtiese naam vir Skotland in sy geheel gebruik.
Ligging
Die presiese ligging van wat die Romeine Caledonië sou noem is nie bekend nie. Dit is onwaarskynlik dat die grense tot en met die bou van die Muur van Hadrianus vasgestel was. Van toe af was Caledonië noord van die muur, met Britannia wat suid daarvan lê.
Gedurende die kort Romeinse militêre strooptogte na die sentrale en noordelike dele van Skotland is die Skotse laaglande in die provinsie Britannia ingesluit. Voor die verowering van die suidelike en sentrale dele van die eiland het die Romeine na die hele eiland van Groot-Brittanje as Caledonië verwys.
François Leleux
François Leleux (gebore Julie 1971 in Croix, Nord) is 'n Franse hoboïs, dirigent, en professor. Sy professionele loopbaan begin op die ouderdom van 18 toe hy prinsipale hobo by die Paryse Opera word. Hy word later solohoboïs by die Beierse Radiosimfonie-orkes en is tans betrokke by konserte met die Kamerorkes van Europa. Hy is getroud met die violis Lisa Batiashvili.
Henrik Bentzon
Henrik Bentzon (5 Mei 1895 – 28 September 1971) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente De bør forelske Dem (1935), Giftes - nej tak! (1936), Støvsugerbanden (1963), en Everything for the Woman (1964).
Chiefs (Superrugbyspan)
Die Chiefs (voorheen bekend as die Waikato Chiefs) is ’n Nieu-Seelandse rugbyspan wat as ’n konsessie sedert 1996 aan die Super 14 deelneem. Die konsessie sluit Waikato, Bay of Plenty, Noord-Manawatu-Wanganui in. Die spelers van Counties Manukau, Bay of Plenty en Waikato neem ook aan die ITM-beker deel terwyl spelers van Thamesvallei en King Country aan die Heartland-kampioenskap deelneem. Hulle tuisveld is die Waikatostadion in Hamilton. Die huidige kaptein van die span is Mils Muliaina
Geskiedenis
Die Chiefs-konsessie is in 1995 gestig vir die aanvang van die Super 12 in 1996. Die provinsiale span van Waikato het reeds voor 1996 aan die Super 10 deelgeneem. In die eerste seisoen van die kompetisie het die Chiefs sesde geëindig nadat hulle ses van hulle rondomtaliewedstryde gewen het. Die volgende seisoen het hulle egter heelwat swakker gedoen en elfde geëindig. In 1998 het die Chiefs weer beter gevaar en aan die einde van die rondomtalietoernooi was hulle sewende op die punteleër. In 1999 het die Chiefs nog beter gevaar en weer die sesde plek ingeneem.
In 2000 het die Chiefs weer teleurgestel met drie seges en ’n tiende plek aan die einde van die seisoen. Die volgende seisoen het die Chiefs weer verbeter en die seisoen afgesluit met ’n sesde plek aan die einde van die seisoen. In 2002 het hulle egter weer teruggesak na die agtste plek nadat hulle slegs 4 rondomtaliewedstryde kon wen en in die seisoen daarna het hulle nog verder teruggesak na die tiende plek op die punteleër. Die seisoen van 2004 was weer ’n goeie een vir die Chiefs. Hulle het sewe van die rondomtaliewedstryde gewen en deurgedring na die uitspeelrondes na ’n vierde plek op die punteleër. Hulle het in hul eerste halfeindronde teen die Brumbies verloor met 32 - 17. In die laaste seisoen van die Super 12 het die Chiefs weer die sesde plek op die punteleër ingeneem.
In 2006 is die kompetisie uitgebrei na 14 spanne met die toevoeging van die Western Force van Australië en die Cheetahs van Suid-Afrika. Die Chiefs het in 2006 weer ’n middelmatige seisoen gehad en was na die laaste ronde in die sewende plek op die punteleër. Die seisoene van 2007 en 2008 was soortgelyk aan die 2006-seisoen met ’n sesde plek in 2007 en ’n sewende plek in 2008. In 2009 het die Chiefs egter baie beter gevaar en na 9 seges het hulle tweede op die punteleër geëindig. Dit het beteken dat hulle vir die tweede keer in die geskiedenis van superrugby na die uitspeelrondes deurgedring het. Hulle het teen die Hurricanes in Hamilton gespeel en met 14 - 10 gewen. Hulle was vir die eerste keer in die eindronde van die kompetisie. Dit het beteken dat hulle na Pretoria moes reis om teen die Bulls te gaan speel. Hulle is egter ’n rugbyles geleer en het die eindronde met 61 - 17 voor ’n volgepakte Loftus Versfeld verloor.
In 2012 het die Chiefs bo-aan die Nieu-Seelandse groep geëindig en vir ’n tuishalfeindstryd gekwalifiseer. Hulle het in daardei wedstryd met 20 – 17 teen die Crusaders gewen. Gevolglik kon hulle die eindstryd in Hamilton aanbied. Die eindstryd was teen die Sharks waar die Chiefs gemaklik met 37 – 6 gewen het. In die 2012-seisoen is baie nuwe spanrekords opgestel insluitend die meeste oorwinnings op hul tuisveld, die meeste agtereenvolgende oorwinnings op hul tuisveld, die meeste agtereenvolgende oorwinnings in ’n seisoen en die meeste punte en drieë aangeteken in ’n seisoen.
Konsessiegebied
Die span verteenwoordig die Counties Manukau, Waikato, Thamesvallei, King Country en Bay of Plenty se rugbyunies. Die Chiefs het aanvanklik bestaan uit die unies van North Harbour, Northland, Waikato, King Country en Bay of plenty omdat soveel All Blacks uit Auckland, North Harbour en Northland gekom het. Teen die einde van die 1990’s is die grense vir die konsessies geherdefinieer en is North Harbour en Northland deur die Blues oorgeneem in ruil vir Counties Manukau en Thamesvallei.
Super 12
Die volgende tabel som die Chiefs se Super 12-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/− ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Super 14
Die volgende tabel som die Chiefs se Super 14-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/− ! width="20"|BP ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Superrugby
Die volgende tabel som die Chiefs se Superrugby-uitslae op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="25"|+/- ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="300"|Notas 1 Punte toegeken vir ’n loslootjie is nie hierby ingereken nie.
Die volgende tabel som die Chiefs se Superrugby-uitslae vir die uitgebreide toernooi van agtien spanne op: ! width="20"|Seisoen ! width="20"|Pos Alg ! width="20"|Pos Groep ! width="20"|Gespeel ! width="20"|Gewen ! width="20"|Gelyk ! width="20"|Verloor ! width="20"|Punte vir ! width="20"|Punte teen ! width="35"|+/− ! width="20"|BP1 ! width="20"|Pte ! width="250"|Notas
Huidige span
Chiefs 2017 Superrugbyspan
Meg Donnelly
Meg Donnelly (gebore 25 Julie 2000) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Broken Ones (2018) en in die televisiereekse Team Toon (2013) en American Housewife (2016).
Damiriopsis
Damiriopsis is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Damiria toxifera
Damiria toxifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Aleister Crowley
Aleister Crowley (1875-1947), bekend in die konteks van okkultisme was bekend in sy tyd as "die slegste man wat nog geleef het". Crowley self het beweer dat hy die reïnkarnasie van Levi Eliphas was. (Hy is in die jaar gebore waarin Levi Eliphas gesterf het). Hy was voortdurend in stryd met Christendom, geklee in omstredenheid. Hy het homself gesien as die "dier" in die Bybelboek Openbaring wat die Christendom tot 'n val moes bring. In die lig van hierdie agtergrond het hy homself verbind met die getal 666 wat die merk van die dier was. Sy vriendin Frieda Harris het haar toewyding aan Aleister getoon deur die getal 666 op haar bors te laat tatoeëer. Hy het geleef volgens die beginsel van "Doen wat jy wil!!" Sy geskrifte het baie gefokus op die krag van die menslike wil.
Hy het die 32 ste graad ontvang in vrymesselary. Hy het by die Orde van die Goue Skemer aangesluit in 1898 waar hy 'n student was van Samuel Lidell Macgregor Mathers. Na hewige verskille is hy uit die organisasie geskop en het hy sy eie Orde naamlik die Orde van Thelema gestig. Alhoewel sy doelwit was om towerkrag bekend te stel aan die massas, was sy geskrifte hoogs tegnies in terme van towerkragterminologie en -metodologie, en het weinig mense regtig verstaan wat hy probeer weergee het.
Aleister het sy eie pak Tarotkaarte ontwikkel, gebaseer op sy beginsels wat bekend staan as die Toth Tarot. Die pak se beelde is helderkleurig en is ontwikkel deur Frieda Harris - vermoedelik onder die invloed van dwelms. Die Tarot het hy sterk verbind aan Egipte as die Tarot se punt van oorsprong. Hy het daarmee saam 'n 300 bladsye gids "The book of Thoth: a short essay on the Tarot of the Egyptians" uitgegee. 'n Beperkte uitgawe van 200 kopieë is uitgegee in 1944. In die boek word die Tarot verbind aan die Boom van die Lewe asook Astrologie
Hy is alleen op die ouderdom van 72 dood in Londen.
Gereformeerde kerk Bergsig
duimnael|links|295px|Die Gereformeerde kerk Bergsig.
duimnael|regs|170px|Ds. [[Izak Krüger|Izak David Kruger, wat sy loopbaan in 1911 in die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord 1911 begin het en in 1954 sy emeritaat in Oos-Londen aanvaar het, het Bergsig se eredienste waargeneem vir die eerste sewe maande ná die gemeente se stigting.]]
duimnael|regs|180px|Ds. [[Hendrik-Jan Boshoff|H.J. Boshoff, van 1955 tot 1967 die eerste leraar.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Adriaan van der Walt, leraar van 1967 tot 1984.
Die Gereformeerde kerk Bergsig is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerk (GKSA) noordnoordwes van Pretoria se middestad.
Die gemeente se naam is ’n vertaling van die woonbuurt waarin die kerkgebou geleë is, naamlik Mountain View. Die ander drie woonbuurte binne die gemeentegrense is Mayville, Roseville, Parktown en Suiderberg. Aan die begin van die 21ste eeu het die gemeente 319 belydende en 121 dooplidmate gehad, maar 14 later onderskeidelik 200 en 56 sodat die sieletal in die bestek ’n anderhalf dekade met meer as 40 persent afgeneem het. Einde 2015 het dit op 192 en 55 gestaan.
Stigting
Die Gereformeerde kerk Bergsig is om seweuur op die aand van Saterdag 30 Oktober 1954 van die Gereformeerde kerke Daspoort en Eloffsdal-Wonderboom-Suid afgestig. Ds. J. Postma van Daspoort het die stigtingsvergadering gelei. Dit was die tiende gemeente in Pretoria en die 48ste in die Partikuliere Sinode van Noord-Transvaal. Die erediens wat ná die stigting gevolg het, is deur ds. H.F.V. Kruger van die ander moedergemeente gelei. Ná die stigting het ds. I.D. Kruger, wat in 1954 as leraar van Oos-Londen sy emeritaat aanvaar het ná ’n 43-jarige loopbaan wat in 1911 in die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord begin het, het vir die eerste sewe maande die eredienste in die nuwe gemeente waargeneem.
Met afstigting het die gemeente sowat 400 belydende lidmate gehad. In die GKSA se eeufeesjaar (1959) het die sieletal aangegroei tot meer as 750. Op die stigtingsvergadering is 10 ouderlinge en 10 diakens gekies. Voor hulle tot kerkbou kon oorgaan, het die kerkraad eers ’n vervalle bioskoopsaaltjie in Louis Trichardtstraat gehuur en dit opgeknap as kerkplek. Daarna het hulle ’n skoolsaal in Mountain View vir eredienste gebruik.
Bouwerk
Die eerste bouwerk was die pastorie op die kerkperseel langs die toekomstige kerkgebou. Danksy vlytige bak en verkope van koeksisters het die suster van die gemeente die pastorieskuld help delg. Op 4 November 1956 is ’n saaltjie op die hoek van Mansfieldlaan en Louis Trichardtstraat, Mayville, wat as kerkgebou sou dien, in gebruik geneem. Weens die afstand tussen die tydelike kerkgebou en die woonbuurt Mountain View het die kerkraad met die Pretoriase stadsraad gereël dat ’n munisipale bus lidmate Sondae van Mountain View na die kerk en terug sou vervoer.
Op 12 September 1955 (volgens die bron, maar dit was moontlik in die middel sestigerjare) gee die kerkraad die argitekte Neethling en Bosman opdrag om ’n plan vir die kerkgebou voor te lê. Die nuwe kerkgebou by Daphnelaan 279, Mountain View, is plegtig op Saterdag 16 Oktober 1965 om halfdrie die middag in gebruik geneem. Mev. ds. H.J. Boshoff (haar man was leraar hier van 1955 tot 1967) het die hoofdeure oopgesluit. Al die teenwoordiges het Ps. 24:4 en 5 gesing en toe hulle die laaste reël van die vyfde vers begin, stap hulle die kerkgebou binne. Prof. W.J. Snyman van die Teologiese Skool op Potchefstroom het die eerste erediens in die nuwe kerk gelei.
Later moes die gemeente geld insamel om die dak heeltemal oor te doen.
Karen Berg
Karen Berg (28 Mei 1906 – 15 November 1995) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Oktoberroser (1946) en Lucky Journey (1947), en in die televisiereekse Huset på Christianshavn (1970) en Matador (1978).
J. Hans D. Jensen
Johannes Hans Daniel Jensen (25 Junie 1907 - 11 Februarie 1973) was 'n Duitse kernfisikus. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy aan die Duitse kernenergieprojek, bekend as die Uraanklub, gewerk waar hy tot die skeiding van uraanisotope bygedra het. Na die oorlog was Jensen professor aan die Universiteit van Heidelberg. Hy was besoekende professor aan die Universiteit van Wisconsin – Madison, die Instituut vir Gevorderde Studie, die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, die Indiana Universiteit en die California Institute of Technology.
Jensen het die helfte van die 1963-Nobelprys vir Fisika met Maria Goeppert-Mayer gedeel "vir hul ontdekkings rakende kernskulpstruktuur". Die ander helfte van die prys is toegeken aan Eugene Wigner vir onverwante werk in kern- en deeltjiefisika.
Loopbaan
In 1937 was Jensen Privatdozent (onbetaalde dosent) aan die Universiteit van Hamburg en hy het saam met Paul Harteck, direkteur van die universiteit se fisiese chemie-afdeling en adviseur van die Heereswaffenamt (die weermagvoorsieningskantoor), begin werk aan plofstowwe. Harteck en sy onderwysassistent Wilhelm Groth het op 24 April 1939 kontak gemaak met die Reichskriegsministerium (die Reich se Ministerie van Oorlog) om hulle te vertel van moontlike militêre toepassings van kernkettingreaksies. Militêre beheer van die Duitse kernenergieprojek, ook bekend as die Uranverein (Uraanklub), het op 1 September 1939 begin, die dag toe Nazi-Duitsland die Tweede Wêreldoorlog begin het deur Pole binne te val. Harteck, een van die hoofde in die Uranverein, het Jensen by die projek ingebring. Jensen se hooffokus was dubbele sentrifuges vir die skeiding van uraanisotope. Harteck en Jensen het 'n dubbele sentrifuge ontwikkel gebaseer op 'n wiegelproses (Schaukelverfahren) om die skeidingseffek te vergemaklik.
In 1941 is Jensen aangewys as buitengewone professor in teoretiese fisika aan die Technische Hochschule Hannover(vandag die Leibniz Universiteit Hannover), en word daar in 1946 'n ordinarius professor. In 1949 is hy aangestel as ordinarius-professor aan die Ruprecht Karl Universiteit van Heidelberg; en vanaf 1969 emeritus praecox. Hy was 'n gasprofessor aan die Universiteit van Wisconsin – Madison (1951), die Instituut vir Gevorderde Studie (1952), Universiteit van Kalifornië, Berkeley (1952), Indiana Universiteit (1953), die California Institute of Technology (1953), Universiteit van Minnesota, Twin Cities (1956), en die Universiteit van Kalifornië, San Diego (1961).
In 1963 deel Jensen die helfte van die Nobelprys in Fisika met Maria Goeppert-Mayer vir hul voorstel van die kerndopmodel; die ander helfte van die prys is toegeken aan Eugene Wigner vir onverwante werk in kern- en deeltjiefisika.
Beskuldigings van 'n Nazi wees
Nadat Adolf Hitler in 1933 aan die bewind gekom het is die onderwysstelsel in Duitsland gepolitiseer. Om 'n universiteitsdosent te word, moes 'n persoon lid wees van die Nationalsozialistischer Deutscher Dozentenbund (NSDDB, Nasionaal-sosialistiese Duitse universiteitsdosenteliga). Na voltooiing van sy habilitasie in 1936 het Jensen vir 3 jaar lid van die NSDDB geword. Na die Tweede Wêreldoorlog het Werner Heisenberg namens Jensen getuig en aangedui dat Jensen se lidmaatskap aan die NSDDB slegs was om probleme in die akademie te vermy.
Geheime dokumente
Jensen was betrokke by die voorbereiding van verslae wat in die Kernphysikalische Forschungsberichte (Navorsingsverslae in kernfisika) gepubliseer is, 'n interne publikasie van die Duitse Uranverein. Die verslae is as geheim beskou, maar is in 1971 gedeklassifiseer. Die verslae sluit die volgende in:
Chessa
Die Chessa (Distichodus schenga) is 'n varswater vis wat voorkom in die middel en onderste gedeeltes van die Zambezirivier en die Pungwe- en Buziriviere. In Engels staan die vis ook bekend as die Chessa.
Habitat
Die vis verkies groter riviere.
Van Dis in Zuid-Afrika
Van Dis in Zuid-Afrika is 'n dokumentêre-reeks wat in 2008 deur die Nederlandse publieke uitsaaier VPRO vervaardig is. Die reeks bestaan uit sewe episodes en handel oor Suid-Afrika na die afskaffing van Apartheid. Dit word aangebied deur Adriaan van Dis (Van Dis), 'n Nederlandse skrywer wat reeds voor apartheid baie deur Suid-Afrika gereis het. Die reeks is met baie pryse in Nederland bekroon.
Taal
Die stem oor is Nederlands, die gesprekke is dikwels in Afrikaans, Engels of 'n swart-taal met Nederlands onderskrifte.
Ekostad
’n Ekostad of volhoubare stad is ’n groot woongebied wat met die oog op die omgewingsimpak ontwerp is en wat bewoon word deur mense wat hulself daarop toespits om die hoeveelheid energie-, water- en voedselverbruik, sowel as hitte-, lug- en waterbesoedeling te verminder. Richard Register het die woord ecocity die eerste keer in sy 1987-boek, Ecocity Berkeley: building cities for a healthy future, gebruik. Paul F. Downton, ’n argitek, is ’n ander hooffiguur wat ’n volhoubare stad voor oë gestel het, en later Ecopolis (Edms.) Bpk. gestig het. Die industriële ekologie-veld word partykeer ingespan om die uitleg van hierdie stede te beplan.
’n Volhoubare stad kan sy inwoners met min afhanklikheid van die omliggende platteland (plase) van voedsel voorsien, en elektrisiteit met plaaslike hernubare energiebronne verskaf. Die spil waarom alles draai, is om die kleinste moontlike ‘ekologiese voetspoor’ (ecological footprint) agter te laat en om die minste besoedeling moontlik te veroorsaak, deur grond doeltreffend te gebruik, om gebruikte materiaal na kompos te verwerk, te herwin, hergebruik of na energie om te skakel, sodat die algehele bydrae tot klimaatsverandering tot die minimum beperk kan word.
Na raming is sowat 50% van die wêreldbevolking verstedelik. Hierdie groot gemeenskappe is veral onvolhoubaar, maar terselfdertyd verskaf hulle beide geleenthede en uitdagings aan omgewingsbewuste ontwikkelaars. Om stede meer volhoubaar te maak, moet die bouplanne en –praktyke, sowel as die mens se lewenswyses en wêreldbeskouings, meer in die rigting van volhoubaarheid begin dink.
Dit is nie slegs die ekologie wat beskerming geniet nie, maar ook die maatskaplike sy van die mensdom wat uit hierdie stede voordeel put. Die ekonomie in hierdie betrokke gebiede bevoordeel die hele samelewing, deurdat die verbeterde lewensgehalte binne elke inwoner se bereik is. Elke individu is deeglik bewus van sy of haar plig teenoor die gemeenskap en die omgewing; elkeen se regte word wederkerig beskerm. Misdaad is afwesig.
Kenmerke
duimnael|250px|Daktuine in ekostede kan help om die hitte-eiland-effek teen te werk Ekostede word op verskeie wyses tot stand gebring, soos:
Gereformeerde kerk Daspoort
Die Gereformeerde kerk Daspoort is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerk (GKSA) in die weste van Pretoria. Dit beslaan die gelyknamige woonbuurt asook ’n gedeelte van Claremont en Pretoria-Tuine.
Kort geskiedenis
duimnael|links|280px|'n Perspektieftekening van die kerkgebou deur die argitek, Age Jonker.
Ekostad
20px Denemarke
Die industriële park by Kalundborg word dikwels as ’n model vir die industriële ekologie bestempel.
20px Ecuador
Loja, Ecuador, het drie internasionale toekennings ingepalm deur die volhoubare pogings wat deur burgemeester Dr. Jose Bolivar Castillo onderneem is.
20px Ierland (Ierse Republiek)
Die Suid-Dublinse Distriksraad het teen die einde van 2007 aangekondig dat hulle beplan om Clonburris, ’n nuwe voorstad van Dublin, te ontwikkel, wat tot 15 000 nuwe wonings oor sal beskik en so ontwerp sal word dat dit die hoogste internasionale standaarde sal ewenaar. Volgens Clonburris se bouplanne sal tallose ekovriendelike nuwighede ingesluit word, soos hoë vlakke van energiedoeltreffendheid, verpligte hernubare energie vir verhittings- en elektrisiteitsdoeleindes, die gebruik van herwonne en volhoubare boumateriale, ’n wyksverhittingstelsel vir hitteverspreiding, die voorsiening van grond om voedsel te kweek en selfs die verbod op tuimeldroërs, deur met natuurlike droogareas vervang te word.
20px Indië
Indië is tans besig om die Gujarat International Finance Tec-City of GIFT, ’n wêreldklasstad in die Goedjarat-staat, op te rig. Dit sal tot 500 akker (2.0 km²) beslaan. Dit sal die eerste ten volle volhoubare stad van sy soort wees.
20px Kenia
Hacienda – Mombasa, Kenia. Dit is die grootste ontwikkeling van omgewingsvriendelike woonbuurterwe in Oos-Afrika; dit is tans in aanbou, en sal in die afsienbare toekoms een van Afrika se eerste selfonderhoudende landgoed wees.
20px Nieu-Seeland
Waitakere, die westelike gedeelte van die Auckland stedelike gebied, is Nieu-Seeland se eerste Ekostad, wat volgens die Greenprint (’n riglyndokument wat deur die stadsraad in die vroeë 1990’s bedink is) ontwikkel is.
20px China
Vanaf April 2008 is hierdie ekostad-samewerkingsprojek vir ’n distrik in Nanjing, die hoofstad van die Jiangsu-provinsie op die Jangtserivier, aan die weste van Sjanghai, voorgestel.
20px Verenigde Koninkryk
St. Davids, die kleinste stad in die Verenigde Koninkryk, beoog om die eerste koolstofneutrale stad ter wêreld te word.
Gereformeerde kerk Daspoort
Kort geskiedenis
duimnael|links|280px|Ds. L.H. Stavast en sy gesin. Hy was van 1957 tot 1960 die gemeente se vierde leraar. Dié foto is geneem toe hy leraar was van die [[Gereformeerde kerk Kaapstad, 1963–1969.]]
regs|170px|duimnael|Mev. (ds.) [[Anna Duvenage|A. Duvenage, predikantsvrou van 1943 tot 1949.]]
duimnael|regs|240px|Dr. en mev. Johannes Postma, die leraarspaar van 1949 tot 1956.
duimnael|regs|280px|Ds. P.A. Smit en sy gesin. Hy was die leraar van 1981 tot 1997, sy laaste gemeente.
duimnael|regs|180px|Ds. Cobus Rossouw, die gemeente se predikant sedert 2009.
Die gebied waarin die Gereformeerde kerk Daspoort later tot stand gekom het, was tot 1939 deel van die Gereformeerde kerk Pretoria. Eredienste in ’n saaltjie gehou wat aan die wyk behoort het. In 1939 het die wyk deel geword van die Gereformeerde kerk Innesdal, wat in 1938 van Pretoria-Oos afgestig het. Reeds in 1940 en wel op 4 Mei het Daspoort afgestig van Innesdal.
Vanweë die snelle uitbreiding van die gemeente het die ou kerkgeboutjie wat omstreeks 1908 deur ene br. Hermann opgerig is vir die wyk Daspoort van die Gereformeerde kerk Pretoria, heeltemal te klein geword. 'n Groter kerkgebou was uiters noodsaaklik. In November 1950 is toe begin met die gebou, wat reeds op 29 September 1951 ingebruik geneem kon word. Dit was nadat twee lidmate, M. en D. Hermann, het grond aan die nuwe gemeente geskenk waarop hulle 10 woonhuise opgerig en verhuur het vir ekstra inkomste. In 1950 is dié huise verkoop en die geld gebruik om die kerkgebou in Jenningstraat op te rig. Prof. Stephanus du Toit het die verrigtinge tydens die ingebruikneming gelei. ’n Paar maande later het die susters ’n groot orrel van £2 500 aangekoop.
Die argitek was Age Jonker van Pretoria. Baie van die werk in die kerk is kosteloos deur van die lidmate gedoen. Die gebou is beplan vir 550 munisipale sitplekke en die koste van die oprigting was £23 500, insluitende die meubels en 'n groot orrel van £2 500, waarvoor die susters betaal het en wat 'n paar maande ná die kerkgebou in gebruik geneem is. By die beplanning van die gebou is veral ook die behoeftes van die katkisasies in aanmerking geneem. Daarom kan 'n deel van die kerk afgesluit word met skuifdeure sodat 'n afsonderlike saal gevorm word met sowat 100 sitplekke. Met gerief kan minstens sewe katkisasieklasse gelyktydig gehuisves word sonder dat hulle mekaar steur. Daar is 'n galery, ruim konsistorie, moederskamer en ook 'n kamer bokant die konsistorie. In die konsistorie is talle muurkaste ingebou, 'n brandkluis en ook 'n rak vir die biblioteek van die kerk. Voor die preekstoel is 'n groot platform waarop die sakramente bedien word. Aan elke Nagmaalstafel kan 45 kommunikante plaas neem. Die banke van die ampsdraers is so gerangskik dat oor hulle die hele gemeente kan sien.
Die gemeente het die 21ste eeu betree met 393 belydende en 46 dooplidmate vir 'n sieletal van 439. Dertien jaar later was dit onderskeidelik 236 en 69 en die sieletal 305, 'n afname van net meer as 30 persent. Teen 2019 het die syfers gestaan op 171 en 45.
Dorothy Christy
Dorothy Christy (26 Mei 1900 – 21 Mei 1977) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Playboy of Paris (1930), Sons of the Desert (1933), Bright Eyes (1934), en The Phantom Empire (1935).
Voëlvleidam
Die Voëlvleidam is geleë in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Oorspronklik is die dam gebou deur die natuurlike meer van die Vogelvlei op te dam en is voltooi gedurende 1952. Die Voëlvleidam was toe die eerste groot watervoorsieningskema in die Bergrivier opvanggebied. Omrede die oorspronklike meer se opvangsgebied baie klein was, is die dam gevoed met 'n kanaal vanaf die Klein-Bergrivier met 'n vermoë van 1,3 miljoen m3 per dag.
Die dam verskaf water aan Riebeek-Kasteel, Riebeek-Wes, Malmesbury, Darling en Moorreesburg.
Gedurende 1969 het Kaapstad se vraag na water gestyg en die wal is verhoog tot 18 m. Die Klein-Bergrivierkanaal se vermoë is vergroot tot 1,7 miljoen m3 per dag. Die voorsiening van water aan die Voëlvleidam is verhoog gedurende 1971 met 'n kanaal vanaf die Vier-en-twintig Riviere en Leeurivier met 'n vermoë van 2,9 miljoen m3 per dag.
Die dam is 6 km suid van Gouda. Die dam is bekend vir sy groot voëlbevolking.
Kether Donohue
Kether Donohue (gebore 31 Oktober 1985) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Boy Wonder (2010) en Pitch Perfect (2012), en in die televisiereekse Tokyo Mew Mew (2002) en You're the Worst (2014).
Bhopal-ramp
Die Bhopal-ramp was 'n nywerheidsramp wat in die Indiese stad Bhopal in die Madhya Pradesh provinsie plaasgevind het. Die ramp het die lewens van meer as 3 000 mense onmiddellik geëis. Daar word beraam dat daar in totaal sowat 8 000 mense in die twee weke na afloop van die ramp gesterf het en dat daar moontlik 'n verdere 8 000 mense gesterf het vanweë asemhalingsiektes wat deur die ramp veroorsaak is.
Die insident het in die vroeë oggendure van 3 Desember 1984 in die hart van die stad Bhopal in Indië plaasgevind. 'n Filiaalaanleg van Union Carbide wat insekdoder vervaardig het, het sowat 42 ton metielisosianaat gas vrygestel wat sowat 520 000 mense aan die giftige gas blootgestel het. Die Bhopal-ramp word dikwels aangehaal as die wêreld se ergste nywerheidsramp ooit.
Die Indiese regering en Union Carbide se reaksie op die ramp is oraloor gekritiseer. Eers in 1993 is 'n organisasie gestig, naamlik die International Medical Commission on Bhopal om na mense wat gesondheidsprobleme ervaar het as gevolg van die ramp by te staan.