cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kiëf-Roes
Letterkunde
Wladimir Monomach was ook ’n uitstekende skrywer. Sy Riglyne, wat hy vir sy kinders geskryf het, beeld hom uit as ’n regverdige heerser. Hy skryf ook oor die behoefte aan sterk prinslike mag, eenheid in die afwering van nomadiese invalle, ensovoorts. Dit is ’n sekulêre werk en is gevul met beeltenisse en voorbeelde uit die lewe.
Swabies-Alemanniese Karnaval
duimnael|250px|'n Sogenaamde hopnar (Hopfennarr) uit die stad Tettnang, 'n 19de eeuse ontwerp wat in 1953 heringevoer is Die term Swabies-Alemanniese Karnaval verwys na die Karnaval wat in die suidweste van Duitsland, die Franse Elsas, Vorarlberg in Oostenryk en in Noord-Switserland gevier word. Dit verskil duidelik van die Rynse Karnaval, maar het eers in die vroeë 20ste eeu as 'n feesviering in eie reg begin herleef. Terwyl die Rynse Karnaval in die 18de eeu 'n nuwe gedaante gekry het, wat ook in die Swabies-Alemanniese gebiede oorgeneem is, het die Swabe en Alemanne hulle in die 20ste eeu weer op die Karnaval-tradisies van die Middeleeue en die vroeë moderne tydperk toegespits.
Kiëf-Roes
Letterkunde
Die Verhaal van Igor se Veldtog (ook bekend as Die Gedig van Igor se Spook) van die einde van die 12de eeu, deur ’n onbekende skrywer, beklee ’n spesiale plek in die letterkunde van Kiëf-Roes. Dit vertel die verhaal van ’n onsuksesvolle veldtog in 1185 deur prins Igor Swjatoslawitsj van Nowgorod-Sewersk teen die Koemane van die Donrivierstreek. Die beskrywing van die veldtog laat die skrywer dink aan die lot van die Roes. Hy beskou die prinse se vetes as die rede vir die mislukking van die veldtog en vir rampe in Kiëf-Roes. Dit weerspieël die tipiese eienskappe van die Slawiese letterkunde van dié tyd: Daar is ’n lewendige verband met die historiese werklikheid, burgerskap en patriotisme.
Argitektuur
Tot aan die einde van die 10de eeu was daar geen groot steenstrukture in Kiëf-Roes nie, maar daar was ’n ryk kultuur van houtgeboue – van dié style het later die steengeboue beïnvloed. Ná die bekering tot die Christendom is begin met die oprig van steenkerke, geskoei op die argitektuur van die Bisantynse Ryk. Bisantyne argitekte is na Kiëf-Roes laat kom om hul vaardighede te deel.
Die groot kerke wat ná 988 gebou is, was die eerste voorbeelde van monumentale argitektuur in die Oos-Slawiese state. Die eerste steenkerk in Kiëf-Roes was die Kerk van die Tiendes in Kiëf, wat tussen 989 en 996 gebou is. Dit is laat bou deur Wladimir die Grote, wat ’n tiende van sy inkomste en eiendom uitgesit het vir die bou en onderhoud van die kerk, vandaar die naam. Dit is in 1240 verwoes tydens die beleg van Kiëf deur die Mongoolse magte van Batoe Khan. Die kerk is in die middel van die 19de eeu herbou, maar weer in 1928 deur die Sowjetregering verwoes.
Die Sint Sofia-katedraal in Kiëf, wat in die 11de eeu gebou is, is een van die belangrikste argitektoniese strukture van dié tyd. Dit was aanvanklik ’n vyfskip-kruiskoepelkerk en aan drie kante omring deur ’n tweeverdiepinggalery. Dit is genoem na die Hagia Sophia ("Heilige Wysheid") in Konstantinopel (en dus nie ’n spesifieke heilige nie) en is hoofsaaklik deur bouers van dié stad gebou. Met die eeuwisseling van die 17de/18de eeu is dit herbou in die styl van die Oekraïense barok. Dit is vandag deel van ’n Unesco-wêrelderfenisgebied.
Skilderkuns
Nadat die Roes hulle bekeer het, het nuwe soorte skilderkuns – mosaïek, fresko's en ikoonskildering – begin verskyn. Laasgenoemde is streng deur die kerk beheer en het gelei tot ’n lang Bisantynse invloed op die skilderkuns in Kiëf-Roes.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Die tipiese kenmerk van die Swabies-Alemanniese Karnaval is die vermomming van die deelnemers met maskers wat gewoonlik van hout, in enkele gevalle ook van tekstiele, papier, klei, plaatstaal of draadgaas gemaak is. Deelnemers verklee hulle in fantasieryke kostuums (Alemannies: Häs). In sommige gebiede word die dikwels kosbare kostuums selfs as familie-erfstukke generasies lank bewaar.
Kiëf-Roes
Skilderkuns
Die vroegste werke wat bewaar gebly het, is in Kiëf geskep. Volgens die Primêre Kronieke is die eerste kerke deur besoekende Griekse meesters versier. Veral die mosaïeke en fresko's van die Sint Sofia-katedraal is beroemd. Hulle is in ’n streng en somber styl, wat kenmerkend was van die Bisantynse kuns. Die mosaïekbeelde van Christus in die sentrale koepel is veral merkwaardig.
’n Voorbeeld van uitsonderlike sekulêre skilderwerk is die muurskilderings van die twee torings van Sint Sofia. Dit beeld jagtonele deur die prinse, sirkuskompetisies, fantasiediere en -voëls, musikante, hansworse en akrobate uit en verskil van die gewone kerkskilderye. Onder die fresko's van Sint Sofia is twee groepportrette van Jaroslaf die Wyse en sy familie.
In die 12de tot 13de eeu het kenmerkende skilderwerk in spesifieke sentrums begin vorm aanneem, veral in Nowgorod en Wladimir-Soezdal. Sedert die 12de eeu het ’n spesifieke skilderstyl in Nowgorod ontstaan. In teenstelling met die Kiëfse styl, is daar ’n merkbare poging om artistieke tegnieke te vereenvoudig en ikoontipering te verander.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Die Middeleeuse oorspronge
Net soos die Rynse eweknie het ook die Swabies-Alemanniese Karnaval sy oorspronge in feesvierings, waartydens bederfbare kos voor die begin van die vastyd opgeëet is. Dergelike feeste is volgens historiese oorlewerings in die 13de eeu reeds orals in Middel-Europa gevier, alhoewel hulle van die huidige Karnaval verskil het. Daar was ook 'n groot aantal plaaslike variante van die fees.
Kiëf-Roes
Skilderkuns
Verskeie fragmente van fresko's en ikone uit die Wladimir-Soezdal van voor die Mongoolse tydperk het behoue gebly. Hieruit blyk volgens geleerdes ’n geleidelike vorming van ’n tipiese Wladimir-Soezdal-skool. Die fresko in die Dimitri-katedraal van die Oordeelsdag het die beste bewaar gebly. Dit is deur twee meesters geskep – Grieks en Russies. Tot die Wladimir-Soezdal-skool behoort verskeie groot ikone uit die einde 12de tot begin 13de eeu. Die oudste een is die Bogoljoebskaja ikoon van die Teotokos uit die middel van die 12de eeu. Die styl stem baie ooreen met die beroemde Teotokos van Wladimir, wat van Bisantynse oorsprong is.
Folklore
Bronne getuig van die oorvloed en uiteenlopendheid van Kiëf-Roes se volksverhale. Die kalender het ’n groot rol daarin gespeel: sameswerings, towerspreuke en liedere wat ’n integrale deel van die landboukultuur was. Rituele folklore het ook ingesluit voorhuwelikse en feesliedere en begrafnisteursange.
Die uitgebreide Slawiese mitologie getuig van die heidense gode van die antieke Slawiërs soos Dazjbog, Weles en Peroen. Deur die jare het die kerk probeer om heidense gebruike uit te roei, maar dit het tot in die 19de en 20ste eeu in die alledaagse lewe behoue gebly. gebruike het mettertyd hul aanvanklike godsdienstige betekenis verloor en uiting gevind in volkspeletjies.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Die Middeleeuse oorspronge
Die oormatige feesviering is sedert die 14de eeu vergesel van gebruike soos dans, optogte of Karnavalspele. Ook het etery aanvanklik 'n sentrale rol gespeel soos by die sogenaamde Schembartloop of die karnavalsoptogte van die Neurenbergse gildes wat in die laat 15de en vroeë 16de eeu gewild geraak het. In ander stede het sogenaamde slagtersdanse plaasgevind - dit was rondedanse, waarby deelnemers worskringe in plaas van hande gevat het.
Volgens die Duitse etnoloog Dietz-Rüdiger Moser het die teenstelling tussen oormatige feesviering en die ontberings van die vastyd in toenemende mate ook 'n teologiese dimensie gekry. In verband met die Augustynse leerstellings van die twee-state-model (De civitate Dei) het die Karnaval volgens hom sinoniem geword met die Staat van die Duiwel (civitas Diaboli), terwyl die vastyd as 'n simbool van die Staat van God (civitas Dei). Danksy hierdie opvatting is duiwels of demone moontlik as vroeë Karnaval-karakters ontwikkel.
Kiëf-Roes
Folklore
Daar was ook vorme van folklore wat nie met die heidense kultuur verband gehou het nie. Dit het gesegdes, raaisels, verhale en werkliedere ingesluit. Skrywers van letterkunde het dit algemeen in hul werk gebruik. Bekende werke het legendes gebruik oor voorouers, prinslike dinastieë, die stigters van stede en die stryd teen vreemdelinge.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Die Middeleeuse oorspronge
'n Ander sentrale figuur van die destydse Karnaval, die nar, het die verganklikheid, goddeloosheid en die dood versinnebeeld. Moser se interpretasie bly egter omstrede. Ander navorsers verwys na die feit dat daar 'n hele reeks winterlike feesvierings bestaan, waartydens maskers gedra word. soos byvoorbeeld Sint-Maarten, Sint-Nikolaas en die Silvester-fees (Oujaarsaand) op 31 Desember.
Kiëf-Roes
Folklore
In die 9de eeu het ’n nuwe epiese genre sy verskyning gemaak: die epos of heldedig, wat die hoogtepunt van mondelinge volkskuns geword het. en die gevolg was van ’n groeiende selfbewussyn. Bilini is ’n orale digkuns oor die verlede. Die heldedigte was op werklike historiese gebeure geskoei; die helde in sommige verhale was werklike mense. So was die prototipe van die epiese Dobrinja Nikititsj die oom van Wladimir die Grote en goewerneur van Dobrinja. Sy naam kom oor en oor in antieke Russiese verhale voor.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Die Middeleeuse oorspronge
Terwyl navorsers nog tot by die tagtigerjare van die 20ste eeu algemeen aanvaar het dat die Karnaval 'n nie-Christelike oorsprong sou hê, word die aanwesigheid van die kerk nou as een voorvereiste vir die ontwikkeling van die Karnavaltradisies beskou. Dit is duidelik dat gedurende die Karnaval dikwels skerp kritiek teen die owerhede en die kerk uitgespreek is, sodat daar soms selfs 'n verbod op die Karnaval-feesvierings geplaas is.
Kiëf-Roes
Folklore
Die militêre wêreld het sy eie mondelinge liedere gehad. In droezjinni-liedere is prinse en hul oorwinnings vereer. Die prinse se eenhede het hul eie skrywers gehad wat liedjies geskryf het waarin die lof van die prinse en hul vegters besing is.
Folklore het bly uitbrei en ná die ontwikkeling van letterkunde ’n belangrike deel van die Russiese kultuur gebly.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Reformasie, barok-tydperk en Verligting
Daar word soms veronderstel dat die inwoners van die gereformeerde stad Basel in Switserland vanweë die Reformasie later met hulle Karnaval-feesvierings (die sogenaamde "Boerekarnaval") begin as ander Swabies-Alemanniese gebiede. Hierdie tydsverskil berus egter op 'n besluit, wat die kerk in die 11de eeu geneem het. Destyds is besluit om die Sondae nie meer by die vasdae te reken nie, en sodoende is die datum Aswoensdag ses dae verskuif teen die begin van die jaar. Die Baselaars en 'n aantal ander stede en dorpe het hierdie datum vervolgens steeds waargeneem.
Kiëf-Roes
Dekoratiewe kuns
Kiëf-Roes was bekend vir sy meesters van dekoratiewe kuns, wat verskeie tegnieke gebruik het. Dit was veral sigbaar in die juweliersware van dié tyd. Helder kleure is gebruik en daar was verwysings na mitologiese onderwerpe.
Dit is ook gesien in gesnede houtmeubels, huishoudelike gebruiksvoorwerpe, geborduurde materiale en gesnede beenprodukte, wat in Wes-Europa bekend was as "die beeldsnykuns van die Roes".
Swabies-Alemanniese Karnaval
Reformasie, barok-tydperk en Verligting
Terwyl die Karnaval oorspronklik deur relatief eenvoudige vermommings gekenmerk was, is die gedaante van die Karnaval-karakters gedurende die barokstyl-tydperk van die 17de eeu aansienlik opgegradeer en verfyn. Veral die maskers, wat gebruik is, was nie langer van klei of papier gemaak nie. Hulle is nou deur houtsnyers geskep. Kenmerkend vir hierdie periode is die groeiende Italiaanse invloed, wat op die tradisionele Commedia dell'arte baseer.
Ten spyte van die positiewe benadering in die barok-periode het die Karnaval in die tydperk van Verligting 'n slegte naam gekry. Dit is nou beskou as 'n primitiewe gewoonte uit toeka se tyd. Die feesvierings is gevolglik op baie plekke gestaak of selfs verbied.
Herlewing in die romantiek en in die 20ste eeu
Die prentjie het eers gedurende die tydperk van die Europese romantiek begin verander, toe die Rynse Karnaval gewild geraak het. Veral in stede soos Keulen, waar die eerste moderne Karnaval in 1823 plaasgevind het, het nou in plaas van die ambagsmanne die welgestelde burgers die fees begin vier. Die Rynse Karnaval is vinnig ook in ander dele van Middel-Europa gevier, insluitend die suidweste van Duitsland, waar dit die tradisionele Swabies-Alemanniese Karnaval geleidelik verdring het.
Kartweliese tale
Die Kartweliese tale (Georgies: ქართველური ენები), ook Suid-Kaukasiese tale of Iberiese tale genoem, is ’n taalfamilie van die Kaukasus wat hoofsaaklik in Georgië gepraat word. Daar is ook groot groepe sprekers in Rusland, die Verenigde State, die Europese Unie, Israel en die noordoostelike dele van Turkye. Daar is wêreldwyd sowat 5,2 miljoen sprekers van Kartweliese tale.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Herlewing in die romantiek en in die 20ste eeu
Eers teen die einde van die 19de eeu het die Swabies-Alemanniese feesvirings plek-plek begin herleef. Toe daar in 1903 vir die sogenaamde "narresprong" (Duits: Narrensprung), die tradisionele optog, net sewe deelnemers byeengekom het, het mense begin nadink oor hul eie Karnaval. Veral kleinburgers en plattelandse gemeenskappe het die Rynse Karnaval nie meer aantreklik gevind nie en besluit om die ou Swabies-Alemanniese gewoontes te laat herleef. In dié tyd is 'n groot aantal oorspronklike narregildes (Duits: Narrenzünfte) nuut gestig.
Kartweliese tale
Dit is nie verwant aan enige ander taalfamilie nie en is dus een van die wêreld se primêre taalfamilies. Die eerste bekende geskrif in ’n Kartweliese taal is ’n inskripsie van Abba Antoni by ’n Georgiese klooster naby Betlehem in die antieke Georgiese skrif. Dit dateer uit 430 n.C.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Groepering van aktiwiteite
Vroeg in die 20ste eeu is met die groepering van narregildes begin, en in 1924 is die Vereniging van Swabies-Alemanniese Narregildes (Duits: Vereinigung Schwäbisch-Alemannischer Narrenzünfte, VSAN) gestig. Die politieke situasie in Duitsland was destyds baie onstabiel, en op talle plekke is Karnaval-feesvierings verbied. Die VSAN was dus onder meer daarop gemik om die belange van Karnaval-geesdriftiges teenor die owerhede te beskerm. Daarnaas het die vereniging stappe onderneem om die ou tradisies te bewaar en te laat herleef. Die laasgenoemde het uiteindelik die hoofdoel van die organisasie geword.
Kartweliese tale
Saam met die Noordoos-Kaukasiese tale en die Noordwes-Kaukasiese tale maak die familie deel uit van ’n groep van drie taalfamilies wat in die Kaukasus-taalgebied gepraat word; al drie taalfamilies toon egter geen onderlinge genetiese verwantskap nie. Hulle word veral uit geografiese redes onder die sambreelterm Kaukasiese tale saamgevat. Die Georgiese taalkundige Arnold Chikobawa het wel 'n Ibero-Kaukasiese taalfamilie voorgestel, alhoewel dit algemeen verwerp is.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Groepering van aktiwiteite
Die publiek het heelwat belangstelling getoon, sodat daar selfs 'n beperking op die toelating van nuwe lede geplaas is. Hierdie beleid word nog steeds toegepas, en nuwe lede word slegs aanvaar om suiwer historiese tradisies te kan beskerm. 'n Aantal ander verenigings soos die Federasie van Bo-Rynse Narregildes (1937) en die Narrevereniging Hegau-Bodenmeer (1959) is weens die VSAN se beleid gestig, en die aantal verenigings groei nog steeds. duimnael|250px|links|Hexenliesel uit Ravensburg Die vinnige toename van Karnaval-organisasies word veral toegeskryf aan die gewildheid van die Narre-byeenkomste (Narrentreffen). Oorspronklik was Swabies-Alemanniese Karnavalfeeste 'n plaaslike aangeleentheid, en die feesvierings was beperk tot die eie dorpsgemeenskap. Danksy die stigting van die VSAN en sy susterorganisasies het Karnaval-geesdriftiges die geleentheid gekry om kennis te maak met geesdriftiges en tradisies uit ander dele van die land.
Kartweliese tale
Sprekers
Die bekendste taal in die familie is Georgies. Dit word deur 90% van die inwoners van Georgië gepraat. Dit word in drie unieke Georgiese skrifte geskryf en is die enigste Kaukasiese taal wat ’n antieke letterkundetradisie het. Dit lyk of die ou Georgiese skrif van Aramees afgelei is, met Griekse invloede.
Pirozjki
Pirozjki (пирожки, meervoud van pirozjok; letterlik "pasteitjies"), soms ook gespel pirizjki (Oekraïens: пиріжки), is ’n generiese woord vir klein gebakte of gebraaide rolletjies wat ’n verskeidenheid vulsels kan kry. Die klem van die woord val op die laaste lettergreep:.
Kartweliese tale
Sprekers
Mingrelies word sedert 1864 in die Georgiese skrif geskryf – veral tussen 1930 en 1938, en weer vanaf 1989.
Krag (dubbelsinnig)
Die term krag kan enige van die volgende beteken:
Kartweliese tale
Sprekers
Die taal Laz in Turkye word meestal in die Latynse alfabet geskryf. Dit is egter aan die verdwyn omdat die Laz-sprekers al hoe meer in die Turkse hoofstroomgemeenskap opgeneem word.
Pirozjki
Pirozjok (, die enkelvoud) is die verkleinwoord van die Russiese пирог (pirog, "pastei"), wat ’n volgrootte-pastei is. Pirozjki is iets anders as die pierogi van Pole en Slowakye, wat gekookte kluitjies is.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Groepering van aktiwiteite
Die eerste Narre-byeenkoms het in 1928 in Freiburg im Breisgau plaasgevind. Die aantal byeenkomste het in die laaste dekades so stewig gegroei dat dit nou as 'n bedreiging vir die tradisionele plekgebonde feesvierings beskou word. Daar is selfs gildes, wat oor geen plekgebonde tradisie meer beskik nie en net gestig is om aan Narre-byeenkomste te kan deelneem. Die VSAN het derhalwe besluit om die aantal Narre-byeenkomste te beperk, alhoewel hierdie soort feeste al hoe meer gewild raak.
Pirozjki
’n Algemene soort pirozjki is gevulde, gebakte rolletjies wat van gegiste deeg gemaak en dikwels met eier gesmeer word om dit ’n goue kleur te gee. Hulle bevat dikwels vleis (veral beesvleis) of ’n groentevulsel (fynaartappel, sampioene, uie en eier, of kool). Dit kan ook ’n vulsel kry van vis (soos salm) of hawermout en vleis of afval. Soet vulsels kan insluit gebakte of vars vrugte (appels, kersies, appelkose, gekapte suurlemoen, konfyt of maaskaas). Die pasteitjies kan alleen gebraai en dan gevul word, of dit kan met die vulsel gebraai word.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Groepering van aktiwiteite
Saam met die groepering van aktiwiteite is sedert die begin van die 20ste eeu talle nuwe Karnaval-karakters geskep. Slegs op 'n klein aantal plekke het daar ou tradisionele kostuums bewaar gebly, wat nog steeds gedra kon word. Meestal het mense net oor enkele maskers of kledingstukke beskik, waarvan die oorsprong nie meer presies bekend was nie. Hierdie stukke is by nuwe karakters gevoeg. Dikwels is 'n hele reeks karakters en kostuums geskep. Geesdriftiges in Offenburg het in 1933 'n heksegilde gestig, wat sy oorsprong in sowel sprokies asook Middeleeuse beskouings het. Die Karnaval-heks het intussen een van die gewildste karakters van die Swabies-Alemanniese Karnaval geword. Heksekostuums het egter al sedert die 18de eeu deel uitgemaak van die Karnavalfees in Tirool (Oostenryk). Ook die "snaakse ou wyf" was 'n ou bekende figuur van die Karnaval, en reeds in die Middeleeue het mans in vroueklere verskyn om streke uit te haal. Die Karnaval-heks met haar houtmasker was egter 'n hele nuwe karakter.
Pirozjki
Ander soorte deeg, soos ’n pasteideeg, kan gebruik word in die plek van die gegiste deeg. Die pirozjki kan klein wees, so lank en breed soos twee vingers; of groter, effens kleiner as ’n hamburger. Dit word dikwels saam met sop voorgesit.
Tembisa
Tembisa (wat in Zoeloe "daar is hoop" beteken) is 'n township noord van Kemptonpark in Oos-Rand in Gauteng, Suid-Afrika. Die dorp is in 1957 gestig met die hervestiging van swart mense van Alexandra, Edenvale, Kemptonpark, Halfweghuis-omgewing en Germiston. Tembisa is naas Soweto die tweede grootste township in Gauteng.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Groepering van aktiwiteite
In die tyd ná die Tweede Wêreldoorlog het die aantal narregildes skerp gestyg, en hulle is selfs in dorpe gestig waar daar voorheen geen Karnavalfeeste plaasgevind het nie. In die negentigerjare het selfs die meeste klein dorpies in die Swabies-Alemanniese gebiede oor hul eie Karnavalfeeste beskik. Die byeenkomste van die VSAN word deur die plaaslike televisiekanale gebeeldsaai.
Kevin Anderson
Kevin Anderson (gebore 18 Mei 1986 in Johannesburg) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse tennisspeler. Hy was die hoogste posisie Suid-Afrikaanse tennisspeler en het No. 5 in die wêreld beklee. Hy het op 18 Januarie 2013 die 22ste gekeurde Fernando Verdasco tydens die Australiese Ope in Melbourne geklop. Dit is die eerste keer in sy loopbaan dat hy tot die vierde ronde van 'n Grand Slam kon deurdring. Hy is ook die eerste Suid-Afrikaner, sedert Wayne Ferreira in 2003, wat so ver in 'n Grand Slam gevorder het. Op 7 September 2015 het Anderson die derde gekeurde Andy Murray tydens die VSA-Ope in New York geklop.
Tembisa
Onderwys
Van die skole in Tembisa sluit in:
Kevin Anderson
Anderson die eerste Grand Slam-eindstryd van sy loopbaan in 2017 bereik. Hy het die 12de gekeurde Pablo Carreño Busta met 4–6, 7–5, 6–3 en 6–4 in die halfeindronde uitgeskakel. Hy het egter in die eindstryd met 6–3, 6–3 en 6–4 teen die eerste-gekeurde Rafael Nadal verloor.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Anderson se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in mansenkels waaraan hy deelgeneem het:
Swabies-Alemanniese Karnaval
6 Januarie
Kerstyd het op 6 Januarie, die datum vir Epifanie (Driekoninge), geëindig. Eers op hierdie dag kon dus Karnavalfeesvierings begin, soos blyk uit Middeleeuse oorlewerings, en die Swabies-Alemanniese Karnaval het eeue lank op hierdie datum 'n aanvang geneem - in teenstelling met die Rynse Karnaval-tradisies. Volgens 'n ou tradisie word die karnavalmaskers op 6 Januarie afgestof, en nou goht's degege (dit wil sê die eerste feeste en optogte word gehou).
Die belangrikste gebeurtenisse voor die amptelike hoogtepunt van die karnaval is egter gesellige byeenkomste, en dikwels word die program van die komende karnavalseisoen af te kondig of besonderhede van die organisasie te bespreek. In die afgelope dekades het byeenkomste van duisende karnavalgeesdriftiges, wat op naweke gehou word, al hoe meer gewild geraak.
Die ou Karnaval
Ondanks die besluit van die Konsilie het 'n aantal plattelandse gebiede, asook Protestantse gebiede, wat hierdie besluite nie aanvaar het nie, Karnaval nog steeds 'n week later op Maandag begin vier. Hierdie tradisie word nog steeds bewaar as die "ou Karnaval" of "Boerekarnaval". Dikwels is Karnaval selfs twee keer gevier, waarby die eerste fees "Boerekarnaval" (Bauernfastnacht) en die tweede "Here-" of "Papekarnaval" (Pfaffenfastnacht) genoem is. Voorbeelde van hierdie tradisie is die sogenaamde Funkensonntage, die Hirschmentig van die narregilde in Furtwangen (Swartwoud) of die datum van die Switserse stad Basel se Karnaval.
Die karakters van die Swabies-Alemanniese Karnaval
duimnael|regs|250px|'n Tipiese voorbeeld van die drywermotief: Fasnetsbutzerössle uit Weingarten Die aantal karakters van die Swabies-Alemanniese Karnaval het intussen baie groot geraak. Tydens die byeenkomste van gildes tree hulle in homogene groepe op, wat elkeen een tipe Karnaval-karakter verteenwoordig. Daar is egter ook 'n aantal groepe, wat uit verskillende karakters bestaan. Een van die gewildste motiewe is die drywers, waarby 'n wilde dier-karakter deur met peitse bewapende drywers in bedwang gehou word. Voorbeelde is die Brieler Rössle ("Brieler Perdjie") uit Rotweil of Werners Esel ("Werner se Donkie") uit Bad Waldsee.
In baie gebiede is daar ook enkeling-karakters, wat dikwels 'n sentrale rol by die plaaslike Karnaval speel. Met verloop van tyd het hele families van Karnaval-karakters ontstaan, wat bepaalde eienskappe en take het, soos byvoorbeeld die Gole in Riedlingen.
Alhoewel die afgelope dekades baie nuwe karakters ontwikkel is, behoort die meste tot 'n bepaalde tipe van figure. Ook die meeste nuutgestigte gildes volg 'n lyn van bepaalde karakters.
Duiwelsfigure
Die duiwelsfigure behoort tot die oudste bekende karakters soos die Federehannes van die Rottweilse narregilde, wat reeds eeue lank bestaan. Die narregilde van Elzach staan bekend vir sy Schuddig, 'n duiwelsfiguur, wat oorspronklik veral in die Middel-Swartwoud dikwels voorgekom het. Deesdae tree duiwels ook as enkeling-karakters op, wat die rol van heksemeester speel (soos byvoorbeeld by die Offenburgse narregilde). Die Karnaval-feesvierings in die Swartwoud-stad Triberg word deur 'n duiwelsfiguur oorheers, wat in die 19de eeu geskep is. duimnael|regs|200px|Die Federehannes uit Rottweil, een van die oudste bekende duiwelsfigure
Narre-karakters
Narre-karakters is waarskynlik net soos oud en tree deesdae in 'n groot aantal variante op. Weißnarren ("Witnare") is kenmerkend vir die Baar-platogebied. Die oudste bekende dergelike karakters is die Narro uit Villingen of die Hansel uit Donaueschingen, Hüfingen en Bräunlingen. In Rottweil bestaan daar 'n sogenaamde Biss met'n vroulike metgesel, Gschell. Die meeste Witnarre is manlike figure, wat tydens die Narresprong deur 'n vroulike karakter vergesel word. Hulle dra egter meestal geen vermommings of maskers nie, maar eerder 'n tradisionele kleredrag, soos Donaueschingen se Gretle. Die Witnarre dra 'n wit linnekostuum, wat in bonte kleure beskilder of met borduurwerk versier is. duimnael|links|250px|Überlinger Hänsele met stofmaskers In teenstelling met die swierige Witnarre word die Blätzle-, Spättle- of Flecklenarren deur hulle ruwe voorkoms gekenmerk, aangesien hulle kostuums van klein stukkies tekstiele vervaardig is. Met verloop van tyd het hulle kostuums egter steeds meer gesofistikeerd geword en bevat nou eweneens borduurwerk, wat per hand aangebring is.
Die tradisionele narre uit die Bodenmeergebied en Opper-Swabe soos byvoorbeeld die Blätzlebuebe uit Konstanz of die narregilde Überlingen se Hänsele dra oorwegend tekstielmaskers, terwyl hulle eweknieë uit die Swartwoud, die Hanseln uit Furtwangen, Gengenbach of Offenburg houtmaskers gebruik.
Die Spättlehansel uit Wolfach is 'n opmerklike uitsondering. Hulle is die enigste Karnaval-karakters in die Swabies-Alemanniese gebied, wat oor plaatmetaalmaskers met 'n beweeglike onderkaak beskik. Die Narro-Altfischer-gilde uit die stad Laufenburg naby die Switserse grens spog met die oudste bekende houtmaskers in die suid-weste van Duitsland. Die Flecklenarren met hulle kenmerkende stoflappe-kostuums is tydens die barokstyl-tydperk aansienlik verfyn en tree sedertdien as Fransennarren op, soos byvoorbeeld in Schömberg of Rottweil. duimnael|regs|250px|Fransennarren uit Schömberg dans Da Bolanes-rondedans ([[Polonaise)]] Die Bajazzo-karakter het sy oorsprong in Italië en het saam met die Italiaanse en Rynse Karnaval in die 18de en 19de eeu gewild geraak. Die oudste bekende Swabies-Alemanniese weergawes is die Rösle- und Schellenhansele uit Wolfach. Feitlik alle narre het hul tipiese "narre-attribute" soos klokkies, varkensblase of spieëls.
Clathria dendyi
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Bergquist & Fromont.
Swabies-Alemanniese Karnaval
Wilde kêrels
duimnael|links|200px|Hooriger Bär uit Singen
In vergelyking met die ander karakters kon boere die sogenaamde "Wilde kêrels" se kostuums maklik self vervaardig. Hulle het dus deur die eeue tot die gewildste karakters ontwikkel. Die kostuums bevat materiaal, wat in die plattelandse gebiede volop was. Daar is byvoorbeeld strooibere gemaak, wat vandag nog in Wilflingen gewild is. Hulle kostuum is byna volledig van strooi gemaak en bevat geen versierings nie.
Hulle eenvoudige voorkms en die feit dat tradisionele materiale deesdae nouliks beskikbaar is, het daartoe gelei dat Wilde kêrels nou minder gewild is by die publiek. Daarnaas kan die kostuums net een seisoen lank gebruik word en moet die volgende jaar opnuut vervaardig word.
In Singen (Hohentwiel) het die huidige Hooriger Bär-karakters vanuit 'n strooibeerkostuum ontwikkel, alhoewel hulle nou van tekstiele gemaak word, oor 'n aantal jare gebruik kan word en oor 'n houtmasker beskik. Die Welschkornnarro uit Zell am Harmersbach het 'n soortgelyke kostuum. Die Nussschalenhansele uit Wolfach verteenwoordig 'n ander soort Wilde kêrels: In plaas van strooi is hulle kostuum met meer as 3 000 halwe neutedoppe versier.
Legendariese karakters
'n Groot aantal karakters, wat ná die Tweede Wêreldoorlog ingevoer is, sou eintlik by die Wilde kêrels gereken kan word. Dikwels gaan hulle egter terug op plaaslike legendes of gebeurtenisse. Baie jong narregildes pas hulle nuwe karakters by die plaaslike tradisies aan en kies figure uit die legendes.
Bronliteratuur
Fastnacht
Sebokeng
Dit is in Emfuleni Munisipaliteit onder die Sedibeng-distriksmunisipaliteit geleë.
Harrisburg
Harrisburg is genoem na John Harris, wat 'n Engelse handelaar was.
Witkeelswael
Die Witkeelswael (Hirundo albigularis) is 'n sangvoëlspesie wat inheems is aan Afrika suidwaarts van die ewenaar. Hulle oorwinter in die subtrope en trek vir die somermaande veral na Suid-Afrika waar hulle broei. Die spesie het baatgevind by die aanbou van damme en brûe, wat aan hulle bykomende broeigeleenthede verskaf. In Engels staan dit bekend as die White-throated swallow.
Beskrywing
Die Witkeelswael is 14–17 cm lank. Hulle is glansend-donkerblou geveerd oor die kop, bovlerke en rugkant, met 'n kol roesbruin vere oor die bles. 'n Opvallende blouswart band strek oor die bors, en skei die wit keel van die gryswit pens- en ondervlerkvere. Die wit keel en breë donker borsband onderskei dit van ander Hirundo-spesies. Die donker stertvere bevat 'n duidelike wit baan, en die buitestertvere is by die mannetjie effens langer as by die wyfie. Juveniele voëls is minder helderkleurig, met korter buitestertvere en 'n bruiner kroon. Hul roep bestaan uit aaneengerygde kweel- en kwetterklanke.
Verspreiding en habitat
Hierdie swaeltjiespesie broei hoofsaaklik in Suid-Afrika, en tot 'n mindere mate van Angola tot Zambië. Dit is oorwegend 'n trekvoël wat in Angola, Zambië en die suidelike DRK oorwinter. Dit verkies oop gebiede en grasveld, met 'n voorkeur vir hoëveld en hooglande, en die nabyheid van oop water. Dit word algemeen by mensgemaakte strukture aangetref.
Voeding
Dit voed grotendeels op vlieënde insekte wat in 'n vinnig-swenkende vlug soos by dié van 'n Europese swael gevang word.
Broeigewoontes
'n Koppievormige moddernes word aan 'n struktuur of oorhangende rots bo of naby water geheg. Dit word verskaf van 'n sagte voering bestaande uit gras of hare. Gepaste liggings is 'n lys onder 'n oorhangende rotswand of 'n mensgemaakte struktuur soos 'n gebou, damwal, duikweg of brug. Onbewoonde eerder as bewoonde geboue word verkies. Die nes kan in opvolgende jare vir 'n nuwe legsel aangewend word.
'n Tipiese legsel bevat drie eiers wat met bruin en blou vlekkies gespikkel is. Die legsel word vir 15 tot 16 dae deur slegs die wyfie uitgebroei, maar albei ouers voed die kuikens. Nesverlating verg 'n bykomende 20 tot 21 dae, maar die opgeskote voëls sal ná hul eerste vlug vir 'n paar opeenvolgende dae na die nes terugkeer om as 'n tydelike rusplaas te dien. Kuikens kan 'n kort afstand swem as hulle uit die nes sou val.
Gonda Betrix
Gonda Betrix (1943-) is ’n Suid-Afrikaanse vroueruiter wat talle springkompetisies oor haar loopbaan van meer as 40 jaar gewen het. Sy het Springbokkleure verwerf en die Suid-Afrikaanse individuele skouspringkompetisie tien keer verower. Sy het ook aan die Olimpiese Spele van 1992 deelgeneem. Vir haar ryvernuf is sy met drie sport-merietetoekennings, asook die Staatspresidenttoekenning in 1974, beloon.
Beknopte biografie
Op twaalf breek sy en haar perd Gunga Din 'n Suid-Afrikaanse hoogspringrekord met 'n sprong van 6 voet 8 duim (2,07 meter). Sy maak haar internasionale debuut in dieselfde jaar. Sy verlaat skool op 14 (graad 9) om op skouspring te fokus. In dieselfde jaar, 1958, wen sy die South of England-kampioenskap en eindig sy tweede in die Britse Nasionale Kampioenskap.
Sy verwerf junior Springbokkleure in 1958 en senior -kleure in 1962. Tussen 1962 en 1992 het sy die Suid-Afrikaanse individuele skouspringkompetisie tien keer gewen. In 1992 het sy aan die Olimpiese Spele in Barcelona deelgeneem.
Haar laaste groot oorwinning was in 1994 toe sy die Switserse Dames Internasionale Kampioenskap in Genève, Switserland wen. Sy het die toom in 1995 opgehang, waarna sy haar op afrigting toegespits het.
Dingledayle
Dingledayle is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
Dit is suidoos van Acornhoek geleë.
Wolf Totem (rolprent)
Wolf Totem (, Frans: Le dernier loup, "Die Laaste Wolf") is 'n dramafilm uit 2015 wat gebaseer is op Jiang Rong se gelyknamige Chineestalige semi-outobiografiese roman uit 2004. Die Chinees-Franse mede-produksie staan onder regie van die Franse regisseur Jean-Jacques Annaud, en handel oor 'n Chinese student wat na Binne-Mongolië gestuur word om herders te onderrig, maar in pleks hiervan oor die wolfpopulasie, wat deur 'n regeringsapparatsjik bedreig word, leer.
Die Beijing Forbidden City Film Corporation het aanvanklik probeer om 'n Chinese regisseur in diens te neem, maar die verfilming van mense saam met wilde wolwe is as te moeilik beskou. Die Nieu-Seelandse regisseur Peter Jackson is genader, maar die produksie het nie plaasgevind nie. China het Annaud, wie se film Seven Years in Tibet in 1997 in China verbied is, se reisverbod opgehef, en hy is hierna aangestel om die regie van Wolf Totem waar te neem. Die film is vervaardig deur China Film Group en die Frans-gebaseerde Reperage. Die Franse regisseur, wat reeds in ander rolprente saam met diere gewerk het, het 'n dosyn wolfhondjies in China aangeskaf en hulle laat oplei deur Andrew Simpson, 'n Kanadese dierekenner. Annaud het met 'n produksiebegroting van VS $38 miljoen meer as 'n jaar lank aan Wolf Totem in Binne-Mongolië, waar die boek ook afspeel, geskiet.
Die film het sy Europese première op 7 Februarie 2015 gehad. Dit is op 19 Februarie 2015 in China uitgereik, betyds vir die begin van die Chinese Nuwejaar, en op 25 Februarie 2015 in Frankryk. Daar is oorspronklik berig dat die film gekies is as die Chinese inskrywing vir die Oscar vir beste film in 'n buitelandse taal. Toe die finale lys egter deur die Akademie aangekondig is, was China se voorlegging Go Away Mr. Tumor deur Han Yan. Dit was ook die laaste film wat deur James Horner uitgereik is voor sy dood 4 maande later in Junie 2015.
Vervaardiging
Wolf Totem is gebaseer op die semi-outobiografiese roman Wolf Totem deur Jiang Rong. Die Franse regisseur Jean-Jacques Annaud het die film, wat vervaardig is deur China Film Group, Edko Films en Reperage, ondanks sy geskiedenis met China verwerk. Chinese sensors het toegelaat dat die boek gepubliseer word en dit het 'n topverkoper in China geword. Die Los Angeles Times het berig dat baie verbaas was oor die gebrek aan sensuur. Die koerant het gesê: "Die protagonis spreek minagting uit vir die groepsdenke wat China se meerderheidssprekende Han-etnisiteit op etniese minderhede afdwing, en verag die Konfusiaanse beginsels wat die Kommunistiese Party onlangs in sy politieke retoriek van die 21ste eeu laat herleef het." Regte op die roman is in 2004 deur Beijing Forbidden City Film Corporation verkry. Die HUB, Zhang Qiang, het Chinese regisseurs genader om die boek vir film aan te pas, maar die verfilming van mense saam met wilde wolwe is as te uitdagend beskou. In 2005 het die maatskappy 'n kontrak met die Nieu-Seelandse regisseur Peter Jackson en sy onderneming Weta Digital aangegaan om 'n filmverwerking daarvan te vervaardig. Jackson se produksie het egter nie plaasgevind nie, en Beijing Forbidden City het gesukkel om 'n nuwe regisseur te vind vir die filmverwerking. Volgens Annaud wou filmvervaardigers die film betyds uitbring vir die Olimpiese Somerspele in Beijing. Jiamin en sy vriende by die produksiemaatskappy was vertroud met Annaud se films en het die regisseur genader vir die taak. Annaud het, betreffende hulle keuse van 'n Franse regisseur, die volgende gesê: "Hulle het gesê 'n Chinese regisseur sal nie hierdie tipe dinge kan sê nie omdat dit te sensitief is; en hulle wou nie 'n Amerikaner hê nie. Ek is soort van neutraal. En ek het baie films met diere gemaak." Die regisseur het die boek in Frans gelees en die verhaal het hom aangegryp. Hy het 'n aanbod van die hand gewys om Life of Pi (2012) te verfilm en eerder 'n kontrak met Qiang onderteken.
Bruinbeer
Die bruinbeer (Ursus arctos) is 'n groot beer wat aan die genus Ursus en die familie Ursidae behoort. Bruinbere kom hoofsaaklik in die noorde van Noord-Amerika en Eurasië voor. Hulle kan 130 tot 700 kg (300-1500 pond) weeg. Dit is die nasionale dier van Finland.
Gwede Mantashe
Gwede Mantashe (gebore 21 Junie 1955) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en sedert 18 Desember 2017 voorsitter van die African National Congress. Tussen 2007 en 2017 het hy as dié party se sekretaris-generaal gedien.
Einde Februarie 2018 is hy deur president Cyril Ramaphosa as Minister van Minerale Hulpbronne benoem.
Hernubare energie
Minister Mantashe is bekritiseer vanweë sy houding teenoor die aanwending van hernubare energie, soos windenergie en sonselle. Op die Energie-indaba van Maart 2023 is teen sy houding gedemostreer en het hy verklaar dat 'dit ons nie sal gaan red nie' en dat steenkool nog lang jare die energiebron van Suid-Afrika sal bly In Julie 2023 het hy geweier 'n verklaring met die Nederlandse en Deense ministers te onderteken wat na Suid-Afrika gekom het vir 'n investering in groen waterstof van $1 miljard (VS).
Oimjakon
Oimjakon (Russies: Оймякон; Jakoeties: Өймөкөөн) is ’n dorp met 462 inwoners in Oimjakonski Oeloes van die Republiek van Sacha (Jakoetië) in Rusland. Dit is aan die Indigirka-rivier, 30 km noordwes van Tomtor aan die Kolima-snelweg, geleë.
Oimjakon is bekend daarvoor dat dit die heeltyds bewoonde plek is waar die laagste temperatuur nog gemeet is (-71,2 °C op 26 Januarie 1926). Dit is egter betwisbaar omdat die temperatuur nie direk gemeet is, maar verkry is deur ekstrapolasie. Dis ook die laagste temperatuur wat nog in die Noordelike Halfrond gemeet is behalwe vir ’n nieamptelike laagste gemete temperatuur van -77,5 °C by die Loganberg in die Yukon, Kanada. Net in Antarktika is laer amptelike temperature al gemeet – die laagste was -89,2 °C naby die Russiese stasie Wostok.
Die weerstasie van Oimjakon is in ’n vallei tussen dié dorp en Tomtor op ’n hoogte van 750 m bo seespieël. Die omringende berge van 1 100 m hoog veroorsaak dat koue lug deur die vallei trek. Die temperatuur by Oimjakon daal dikwels onder -40 °C. In 2008 is -60,2 °C op beide 19 Januarie en 22 Desember gemeet.
Famadihana
Famadihana is ’n begrafnisritueel van Madagaskar. Dit is bekend as die "draai van die bene" en behels dat die oorskot van afgestorwe Malgasse uit die familiegraftombes gehaal en in vars linne toegedraai word. Daar word dan op die maat van musiek met die lyke gedans voordat dit herbegrawe word.
Sorabe
Sorabe of Sora-be is ’n alfabet wat geskoei is op die Arabiese skrif wat voorheen gebruik is om Malgassies (’n taal wat tot die Maleis-Polinesiese taalfamilie behoort) en die Antemoro-dialek veral van die 15de eeu af mee te skryf.
Oimjakon
Die naam in Sacha beteken "water wat nie vries nie"; dit is danksy ’n warmwaterbron daarnaby. Die grond daar is ysgrond, wat permanent bevrore is.
Famadihana
Dit lyk of die gebruik van redelik onlangs dateer, moontlik uit die 17de eeu in sy huidige vorm. Dit kan egter ’n aanpassing van ’n vroeëre, Suidoos-Asiatiese dubbele begrafnis wees. Die gebruik is geskoei op die geloof dat die geeste van die afgestorwenes eindelik die wêreld van die voorvaders betree ná die algehele ontbinding van die lyk en die gepaste seremonies, wat baie jare kan duur. In Madagaskar het dit tot ’n ritueel elke sewe jaar gelei. Die gebruik bring uitgebreide families saam om familiebande te vier.
Sorabe
Navorsers hipoteseer steeds oor die oorsprong van hierdie transkripsiestelsel. "Sorabe" beteken letterlik "groot skryfwerk", van Arabies sura ("skryfwerk") en Malgassies be ("groot"). Dié naam kan verwys na die bestaan van ’n vorige skryfstelsel met kleiner letters van Sanskrit-oorsprong wat in Suidoos-Asië gebruik is, soos gesien kan word in sommige Malgassiese woorde.
Tradisioneel het baie navorsers gespekuleer dat die skryfstelsel deur handelskontakte tussen Madagaskar en Arabiese Moslems ontstaan het. Latere studies het egter getoon dit is moontlik deur Javaanse Moslems aan die Malgasse bekend gestel. Daar is treffende ooreenkomste tussen Sorabe en Pegon-skryfwerk (die Javaanse weergawe van die Arabiese skrif).
Oimjakon
Bron:
Sorabe
’n Paar honderd manuskripte het bewaar gebly, hoewel die oudste dalk eers uit die 17de eeu dateer. Hierdie "Sorabe" is in leer gebind en die name van die tekste is genoem na die kleur van die omslag. Die meeste bevat towerformules, maar daar is ook historiese tekste oor die oorsprong van sommige stamme van Suidoos-Madagaskar. Die oorsprong daarvan kan teruggespeur word na Mekka of die profeet Mohammed, hoewel daar nie in die tekste na Islam verwys word nie.
Sorabe het eindelik van die begin van die 17de eeu af oor die eiland versprei en teen die einde van die 18de eeu het die Merina-koning Andrianampoinimerina ’n beroep op skribas gedoen om die kinders aan sy hof te leer lees en skryf. Dit is hoe die toekomstige koning Radama I Sorabe van kleintyd af kon lees en skryf.
Van 1823 af word Malgassies in die Latynse alfabet geskryf.
Victoria Summer
Victoria Summer (gebore 15 Desember 1981) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Saving Mr. Banks (2013), How Sweet It Is (2013), Transformers: Age of Extinction (2014), en Game of Aces (2016).
William Kendall (akteur)
William Kendall (26 Augustus 1903 – 1 April 1984) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Debt of Honour (1936) en in die televisiereekse Portrait of Alison (1955), The Avengers (1961), en Department S (1969).
Loerbeek
Loerbeek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Montferland in die provinsie Gelderland in Nederland.
20 Julie
20 Julie is die 201ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (202de in skrikkeljare). Daar volg nog 164 dae in die res van die jaar.
Viola Allen
Viola Allen (27 Oktober 1867 – 9 Mei 1948) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The White Sister (1915) en Open Your Eyes (1919).
Verenigde Rusland
Verenigde Rusland (Russies: Еди́ная Росси́я, Jedínaja Rossíja) is ’n middel-regse politieke party in Rusland en die grootste party in die land, met tans 238 van die 450 setels in die Doema. Die party is in Desember 2001 gestig toe die Eenheidsparty van Rusland en die Vaderland-party saamgesmelt het.
Dit beskou homself ideologies as ’n "Russiese konserwatiewe" party en steun die beleid van die presidensiële administrasie van Wladimir Poetin. Die party se verbinding met die voormalige president en huidige eerste minister, Dmitri Medwedef, wat tans die leier van die party is, is die sleutel tot sy sukses.
Hoewel die gewildheid daarvan afgeneem het van 64,4% in die 2007-parlementsverkiesing tot 49,32% in die 2011-verkiesing, is dit steeds verreweg die gewildste party in die land. Die Kommunistiese Party van die Russiese Federasie is tweede, met 19,19%.
Gugile Nkwinti
Gugile Ernest Nkwinti (gebore 18 Desember 1948) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en voormalige minister van water en sanitasie in president Cyril Ramaphosa se kabinet (2018–2019). Voor dit was hy minister van landelike ontwikkeling en grondhervorming in President Jacob Zuma se kabinet.
Els
Els kan verwys na:
Elzabé Zietsman
Elzabé Catharina Zietsman (gebore 20 Januarie 1961 in Bethal) is 'n Suid-Afrikaanse kabaretsangeres en aktrise.
Gips
Gips is 'n baie sagte mineraal, wat bestaan uit kalsiumsulfaatdihidraat, met die chemiese formule. Dit is die algemeenste sulfaatmineraal. Dit word aangetref in mariene evaporiete, in grotte waar die lug droog genoeg is vir die neerslag te vorm en by fumarole. Kalsiumsulfaat word ook as sy anhidraat aangetref. Dit word die mineraal anhidriet genoem.
Kalsiumsulfaatminerale kom oor die hele wêreld in groot afsettings voor. Die helder, kristallyne weergawe van gips staan ​​bekend as seleniet terwyl die massiewe, korrelvormige, marmeragtige vorm as albast bekend staan. Gips en anhidriet is die gehidreerde en watervrye vorms van kalsiumsulfaat, wat in die natuur as verdampingsneerslae voorkom in die vorm van knopvormige massas of beddings tot 'n paar meter dik. Gips word gevorm deur die hidrasie van anhidriet by of naby die oppervlak, maar gewoonlik gaan dit onder 40 tot 50 meter in anhidriet oor. Poreuse kalksteen, wit sedimente, dolomiet en anhidriet word gewoonlik met gipsafsettings geassosieer.
Albast is 'n dekoratiewe steen wat in antieke Egipte en Mesopotamië gebruik is. Gips is die tweede sagste mineraal op Mohs se hardheidskaal.
Eienskappe
By verhitting tot ~200 °C verloor gips sy kristalwater en word eers die hemihidraat. 0,5 en dan die anhidraat gevorm. Met water gemeng kan die hemihidraat (Eng plaster of Paris) weer die dihidraat (gips) vorm. Hierdie eienskap word gebruik on gebreekte arme of bene in gips te set.
Kristalstruktuur
Gips kristalliseer in 'n monokliniese struktuur wat die argetipe van die H4-strukture van die strukturbericht-klassifikasie is.
Die struktuur bestaan ​​uit afwisselende lae van water en kalsiumsulfaat. Laasgenoemde lae is op hul beurt saamgestel uit –-kettings wat tydens dehidrasie bewaar bly. By dehidrasie krimp die struktuur in die rigting van die gestapelde lae met 20,6% wat die gipskristalle uit mekaar doen val.
Clathria densa
Clathria densa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Burton.
Valiha
Die valiha is ’n buisagtige musiekinstrument van Madagaskar soortgelyk aan ’n siter. Dit word van ’n spesie plaaslike bamboes gemaak en beskou as die land se "nasionale instrument". Die term word ook gebruik vir ’n paar verwante instrumente van verskillende vorms en materiale.
Benewens ontspanningsmusiek word die valiha ook gebruik vir rituele musiek om geeste op te roep.
Beskrywing
Die valiha het gwoonlik 21-24 snare. Dit is histories van repe van die bamboes gemaak, maar deesdae word fietsremkabels gebruik, hoewel ernstige spelers ook kitaar- of klaviersnare sal gebruik.
Grysbeer
Die grysbeer of grizzlybeer (Ursus arctos horribilis) is 'n subspesie van die bruinbeer wat in Noord-Amerika voorkom.
Islington, Mpumalanga
Islington (of Khokhovela) is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
Grysbeer
Ná die kodiakbeer is die grysbeer die grootste subspesie van die genus Ursus arctos. Hulle kan tot 600 kg weeg. As die bere op hul agterpote staan, kan hulle 'n hoogte van 3 meter bereik.
Islington, Mpumalanga
Dit is oos van Acornhoek geleë. Die meestal droë Khokhovelarivier vloei in die omgewing, en sluit suidwaarts aan by die Sandrivier.