cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nicolaas van Warmelo
Kerkvereniging in Transvaal
Hoewel ds. Van Warmelo se ideaal dus geword het, sou dit betreklik gou blyk dat in sommige gemeentes van die NH Kerk wat verenig het, lidmate was wat bedenkings teen die vereniging gekoester het. Maar vroeëre NH lidmate het ds. Van Warmelo se leiding volkome vertrou en hom in die vereniging gevolg. Sy aansien selfs onder NH lidmate was so groot dat hy in November 1886 beroep is na Hervormde gemeentes wat nie aan die kerkvereniging deelgeneem het nie en die wettige voortsetting van dié kerkverband was. Tog het hy vir dié en soortgelyke beroep bedank omdat hy oortuig was dat die aanvaarding daarvan 'n massa-uittog van gewese NH lidmate tot gevolg sou kon hê, en hy niks wou doen om die kerkvereniging te laat misluk nie.
Maar die ontevredenheid by 'n groot deel van vroeëre Hervormde lidmate in die Verenigde Kerk het bly bestaan en die groep wat ná die vasstelling van die naam van die Verenigde Kerk daarvan oortuig was dat van die grondslae van die kerkvereniging, soos in 1882 vasgestel, afgewyk is, is saamgesnoer. Gaandeweg het ds. Van Warmelo ingesien dat die kerkvereniging waarvoor hy hom so hard beywer het, ou verdeeldhede laat herleef en nuwes geskep het. Die twis oor die reg op vaste eiendom van die NH gemeentes wat wel aan die vereniging deelgeneem het, het gevoelens hoog laat loop en ds. Van Warmelo ontstel. Toe pres. Paul Kruger, lidmaat van die Gereformeerd Kerk, in 1891 'n vergadering belê om 'n oplossing vir die geskil te vind, het ds. Van Warmelo se poging om 'n bemiddelende rol te speel misluk en is die saak eindelik in die howe besleg.
Laaste jare
duimnael|regs|190px|Maria van Warmelo (1850–1916), 'n dogter van landdros [[Dietlof Maré, was ds. Van Warmelo se tweede vrou.]]
Hierdie pynlike twiste en verdeeldhede en die feitlike mislukking van die vereniging het ds. Van Warmelo. wat volgens dr. Du Pont "geen strydbare figuur was nie", voor sy tyd verouder. Hoewel hy in sy gemeente, Heidelberg, wat grotendeels uit vroeëre NH lidmate bestaan het, nog 'n hoë aansien geniet het, was sy rol op die breëre kerklike vlak feitlik afgelope. 'n Groot voldoening vir hom was nog die inwyding van die nuwe NH of G kerkgebou op Heidelberg op 13 Maart 1891 en die feit dat hy op 16 Desember andermaal die groot godsdiensoefening by Paardekraal kon lei.
Sy gesondheidstoestand, vererger deur spanning en verdeeldheid wat ook tot in sy eie huis deurgedring het, het vinnig agteruitgegaan. Die dokters kon geen aanwysbare siekte vasstel nie, en hy sterf in die ouderdom van 56 jaar. Sy begrafnis is gelei deur ds. D.P. Ackermann (wat ook verenig en dus die NH Kerk vir die NH of G Kerk verruil het) en het onder blyke van wye belangstelling op Heidelberg plaasgevind. Die regering is verteenwoordig deur kmdt.genl. P.J. Joubert, wat 'n grafrede uitgespreek het.
Van ds. Van Warmelo se hand het net een publikasie verskyn, ''Een herinnering aan ds. Dirk van der Hoff'' (Potchefstroom, 1881), terwyl 'n geskiedenis van die kerk in Transvaal wat hy hom voorgeneem het om te skrywe, nooit voltooi is nie.
Joanna Going
Joanna Going (gebore 22 Julie 1963) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Wyatt Earp (1994) en in die televisiereekse Mad Men (2007), House of Cards (2013), en Kingdom (2014).
Nicolaas van Warmelo
Kerkstryd ná sy dood
Regsadvies is vervolgens van die heer Ahrbeck ingewin. In die daaropvolgende bespreking van die saak is “besloten by meerderheid dat de pastorie in bezit genomen zal worden." Terwyl die vergadering weer verdaag, sou die broeders R.P. Ueckermann en P. Venter die taak gaan afhandel. “Maar zulks zal geschieden met alle bedaardheid, terwijl niemand anders toegelaten zal worden tegenwoordig te zijn; en indien eenig tegenstand of verzet zich voordoet, dan niet meer tegenstand te bieden." Ná 'n uur het die betrokke persone teruggekeer en gemeld dat hulle die pastorie sonder enige teenstand oopgemaak het. Die besittings van mev. Van Warmelo wat nog in die huis was, kon 'n week lank in die studeerkamer gelaat word.
Fundamentele wisselwerking
Werking
Elk van die bekende fundamentele wisselwerkings kan wiskundig as ’n veld beskryf word. Swaartekrag word toegeskryf aan die kromming van ruimtetyd, wat deur Einstein se algemene relatiwiteitsteorie beskryf word. Die ander drie is diskrete kwantumvelde en hul wisselwerkings word bemiddel deur elementêre deeltjies wat in die Standaardmodel van deeltjiefisika beskryf word.
Nicolaas van Warmelo
Kerkstryd ná sy dood
By geleentheid van die volgende vergadering, op 31 Julie, het Ueckermann verder verslag gedoen oor dié aangeleentheid: Mev. Van Warmelo het intussen haar meubels verwyder. Maar 'n kriminele dagvaarding is deur die staat namens die Hervormde kerkraad teen Ueckermann uitgereik. Die voorlopige ondersoek het toe reeds plaasgevind, en sonder sy medewete is 'n borgtog van £150 aan hom toegestaan. Die Hervormde kerkraad het beweer dat, volgens 'n beëdigde verklaring van ene timmerman A. Owen verkry, Ueckermann met sy hulp die deur met 'n vals sleutel oopgemaak en die pastorie in besit geneem het. Op dieselfde vergadering is ook kennis geneem van 'n protesgeskrif waarin 'n ouderling en diaken namens die Hervormde gemeente beswaar aanteken teen die handelswyse van die kerkraad. Daar het egter niks van die hofsaak gekom nie omdat die waarnemende staatsprokureur geweier het om stappe te doen.
Fundamentele wisselwerking
Werking
Binne die Standaardmodel word die sterk wisselwerking oorgedra deur ’n deeltjie met die naam gluon en is dit verantwoordelik vir die binding van kwarke om hadrone soos protone en neutrone te vorm. As ’n nawerking skep dit die kernkrag wat laasgenoemde deeltjies bind om atoomkerns te vorm. Die swak wisselwerking word oorgedra deur deeltjies bekend as W- en Z-bosone. Dit werk ook in op die kerns van atome en bemiddel radioaktiewe verval. Die elektromagnetiese krag, wat deur fotone oorgedra word, skep elektriese en magneetvelde wat verantwoordelik is vir die aantrekking tussen wentelende elektrone en atoomkerns, en dit hou atome bymekaar. Dit is ook verantwoordelik vir chemiese binding en elektromagnetiese golwe, insluitende sigbare lig, en vorm die grondslag vir elektriese tegnologie. Hoewel die elektromagnetiese krag baie sterker as swaartekrag is, is dit geneig om homself in groot voorwerpe uit te kanselleer. Oor die grootste afstande (op die skaal van planete en sterrestelsels) is swaartekrag dus geneig om die oorheersende krag te wees.
Nicolaas van Warmelo
Nuwe pastorie
So het die stryd om die besit van sekere van die kerkeiendomme nog vier jaar lank geduur met baie onverkwiklike gevolge aan weerskante, en dit sou eers 11 jaar ná die vereniging deur 'n hof bevel besleg word. Eindelik het die pastorie oorgegaan in die hande van die Hervormde kerk. Ná die skikking moes ander voorsiening vir die huisvesting van die pastoriegesin gemaak word. Die nuwe pastorie wat toe opgerig is, is in November 1897 in gebruik geneem.
Fundamentele wisselwerking
Werking
Al vier fundamentele kragte is vermoedelik verwant en by hoë energieë op ’n minuskule lengte, die Plancklengte, in ’n enkele krag verenig. Deeltjieversnellers kan egter nie die enorme energieë opwek wat nodig is om dit eksperimenteel te ondersoek nie. Pogings om ’n algemene teoretiese raamwerk op te stel wat die verhouding tussen die kragte sal verduidelik, is vandag moontlik die grootste mikpunt van teoretiese fisici. Die swak en die elektromagnetiese krag is reeds verenig met die elektroswak teorie van Sheldon Glashow, Abdus Salam en Steven Weinberg, en daarvoor het hulle in 1979 die Nobelprys vir fisika gewen. Die kombinasie van die sterk krag met dié twee kragte (die "teorie van die groot vereniging") is goed onderweg, hoewel daar nog geen eksperimentele bewys voor is nie. Die kombinasie van swaartekrag en die ander wisselwerkings (die teorie van alles), is egter nog steeds problematies omdat swaartekrag deur die algemene relatiwiteitsteorie beskryf word en die ander kragte deur die kwantumteorie, en hulle is moeilik verenigbaar.
Nicolaas van Warmelo
Gesinslewe
duimnael|regs|180px|Ds. Van Warmelo en sy tweede vrou, Maria Maré, se dogter [[Johanna Brandt (1876–1964) was bekend vir die spioenasie wat sy tydens die Tweede Vryheidsoorlog vir die Boeremagte verrig het en die boek wat sy ná die oorlog hieroor geskryf het, Die kappie-kommando.]]
Fundamentele wisselwerking
Oorsig van die fundamentele wisselwerkings
In die begripsmodel van fundamentele wisselwerkings bestaan materie uit fermione, wat eienskappe het soos ladings en spin ±. Hulle trek mekaar aan of stoot mekaar af deur bosone uit te ruil.
Die model vir die wisselwerking van enige paar fermione lyk dan so:
Die uitruiling van bosone dra altyd energie en momentum oor tussen die fermione, en verander so hul snelheid en rigting. Die uitruiling kan ook ’n lading tussen die fermione vervoer en die ladings van die fermione in die proses verander (dus een soort fermion in ’n ander verander). Omdat bosone een eenheid hoekmomentum het, sal die fermion se spinrigting verander van + in − (of omgekeerd).
Omdat ’n wisselwerking daartoe lei dat fermione mekaar aantrek en afstoot, is "krag" ’n ouer term vir wisselwerking.
Die magnitude en gedrag van die vier fundamentele kragte verskil grootliks, soos in die tabel onder gesien kan word. Moderne fisici probeer elke waargenome fisiese verskynsel aan die hand van hierdie fundamentele wisselwerkings verduidelik. Dit blyk ook wenslik te wees om die getal verskillende soorte wisselwerkings te verminder. Twee voorbeelde hiervan is die kombinasie van:
Die moderne kwantummeganiese siening van die fundamentele kragte buiten swaartekrag is dat materiedeeltjies (fermione) nie regstreeks in ’n wisselwerking betrokke is nie, maar ’n lading het en virtuele deeltjies (ykbosone) uitruil wat die kragdraers of -bemiddelaars is. Fotone bemiddel byvoorbeeld die wisselwerking van elektriese ladings, en gluone bemiddel die wisselwerking van kleurladings.
Joe Cocker
John Robert "Joe" Cocker, OBE (20 Mei 1944 – 22 Desember 2014) was 'n Engelse rock- en blues-sanger. Hy raak in die 1960's bekend vir sy growwe stem, spastiese bewegings op verhoog en dekking van gewilde treffers, veral dié van die Beatles.
Met die Beatles se "With a Little Help from My Friends" bereik hy die nommer een posisie op die VK-treffersparade. Dié weergawe is as temalied vir die TV-reeks, The Wonder Years gebruik. Sy vertolking van Billy Preston se "You Are So Beautiful" in 1975 het die nommer vyf posisie in die VSA behaal.
Pasuruan
Pasuruan (vroeër Pasoeroean) is 'n stad en lê in die provinsie Oos-Java in Indonesië. Die stad het vroeër ook die name: Passourouang, Passarouang, Passoeroeang, Passourawang, Passourouan, Pasoeroewan, Passouroang, Passourowang en Passourouangh.
Buurte
Die stad het 3 buurte/administratiewe distrikte (Indonesies kacematan):
Burgemeester
Nederlands-Indiese tyd:
Pukekohe
Pukekohe is 'n dorp in die Franklin-distrik van die Noord-Eiland van Nieu-Seeland. Dit het 'n bevolking van 26 300 mense in Junie 2011 gehad. Pukekohe is 50 kilometer suid van Auckland geleë, en is die grootste dorp in Franklin. Die Māori-woord "pukekohe" beteken "heuwel van die kohekohe" ('n mahoniesoort). Daar is 'n groot Suid-Afrikaanse gemeenskap in Pukekohe.
Die vrugbare vulkaniese grond en warm vogtige klimaat ondersteun 'n groot tuinbou- en melkboerderybedrywe. Die Pukekohe "long keeper" ui is ook internasionaal bekend.
Pukekohe is langs die Noord-Eiland se "Main Trunk Railway" en is die mees suidelike stasie van die Auckland voorstedelike spoorweg-netwerk, aan die einde van die Oos- en Suider-lyne. Daaglikse dienste word deur die Silver Fern spoor gelewer.
Pukekohe sal in die Auckland Super City ingesluit word.
Mojokerto
Mojokerto (vroeër Modjokerto) is 'n stad en lê in die provinsie Oos-Java in Indonesië.
Buurte
Die stad het 2 buurte/administratiewe distrikte (Indonesies kecamantan):
Burgemeester
Nederlands-Indiese tyd:
Rooineus-moddervis
Die Rooineus-moddervis (Labeo rosae) is 'n varswater vis wat voorkom in die Laeveld gedeelte van die Limpoporivier en ook in die Pongolarivier en Komatirivier. In Engels staan die vis bekend as die Rednose labeo.
Voorkoms
Die lyf is diep en dun en die dorsale vin is groot met 'n holronde rant. Die kop is klein en daar is 'n paar baarde om die mond. Die kleur van die vis wissel, normaalweg is dit goud-groen met silwer pienk skubbe en die oë is rooi. Daar is rooi tuberkels op die snoet. Die onvolwasse visse is silwer met 'n swart kol op die basis van die stert. Die vis word tot 410 mm lank. Die Suid-Afrikaanse rekord is 3.025 kg.
Habitat
Die vis leef in sanderige areas van die meer permanente riviere. Hulle vreet detritus, alge en klein ongewerweldes. Die vis is aktief en spring oor versperrings in die rivier tydens hulle migrasie-tog stroomop met broeityd.
Carrie Underwood
Carrie Underwood (gebore 10 Maart 1983) is 'n Amerikaanse aktrise en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader (2010) en Soul Surfer (2011), en in die televisiereekse American Idol (2002) en How I Met Your Mother (2005).
Kersnagmis
'n Kersnagmis is die Rooms Katolieke liturgie wat die aand van die 24ste Desember gevolg word om die geboorte van Christus te herdenk. In Protestante Kerke word eerder van 'n Kersnagdiens (of 'n Kerssangdiens as dit nie in die aand of nag is nie) gepraat. In Suid-Afrika is 'n middernagdiens op die 31ste Desember meer gebruiklik.
Die tradisie van die kersnagmis is deur Pous Telesforus ingestel.
Hoogtemeter
Dit word algemeen in vliegtuie gebruik om die hoogte bokant die grondvlak te bepaal. Bergklimmers gebruik ook hoogtemeters om te bepaal hoe hoog hulle klim. Mense wat in grotte afklim kan selfs hoogtemeters gebruik om te bepaal hoe diep hulle in die aardkors ingaan.
Devin Ratray
Devin Ratray is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Home Alone (1990), Home Alone 2: Lost in New York (1992), R.I.P.D. (2013), en Nebraska (2013).
Hoogtemeter
Die hoogtemeter moet nie met die dieptemeter, wat onderwater gebruik word, verwar word nie.
Paul Cézanne
Paul Cézanne (19 Januarie 1839 – 22 Oktober 1906) was ’n Franse kunstenaar en postimpressionistiese skilder wie se werk gehelp het om die fondament te lê vir die oorgang van 19de-eeuse kuns na ’n nuwe, radikaal verskillende kunswêreld in die 20ste eeu. Sy dikwels wilde, herhalende kwashale is baie tipies en maklik herkenbaar. Hy het vlakke kleur en klein kwashale gebruik wat opbou om komplekse velde te skep. Cézanne se skilderye weerspieël sy intense bestudering van sy onderwerpe. Sy invloed op die beeldende kunste was enorm, veral op latere genres soos die kubisme, fauvisme en ekspressionisme.
Vroeë jare en familie
Die Cézannes was van die dorp Saint-Sauveur, Occitanië. Paul is in Aix-en-Provence gebore. Sy pa was die stigter van die bankmaatskappy Banque Cézanne et Cabassol en het deur die kunstenaar se lewe vir hom finansiële sekuriteit gebied, en Cézanne het eindelik goed geërf. Sy ma, Anne Elisabeth Honorine Aubert, was "lewendig en romanties", en dit is van haar dat Cézanne sy begrip en visie van die lewe gekry het. Hy het twee jonger susters, Marie en Rose, gehad.
Hy het die Saint Joseph-skool in Aix en die Collège Bourbon (nou Collège Mignet) bygewoon. By laasgenoemde skool het hy Émile Zola ontmoet en bevriend, asook Baptistin Baille – die drie vriende het bekend geword as les trois inséparables ("die drie onafskeidbares"). Van 1858 tot 1861 het Cézanne op sy pa se aandrang regte studeer, terwyl hy ook tekenlesse gekry het.
Teen sy pa se wil het hy besluit om ’n kunstenaar te word; hy het in 1861 van Aix na Parys verhuis, waar Zola reeds gewoon het.
Kunsstyl
In Parys het Cézanne die impressionistiese kunstenaar Camille Pissarro ontmoet. Aanvanklik was hul verhouding een van meester en leerling, waarin Pissarro ’n groot invloed op die jong kunstenaar gehad het, maar in die volgende dekade het hulle as gelykes saam op uitstappies gegaan om landskappe te skilder.
Cézanne se vroeëre werk was dikwels van ’n figuur in die landskap en sluit baie skilderye in van groepe groot, swaar figure. Later in sy loopbaan was hy meer daarin geïnteresseerd om van regstreekse waarneming af te werk en hy het geleidelik ’n ligte, nonchalante styl ontwikkel. Later was daar tekens van ’n stewige, amper argitektoniese styl. Deur sy lewe het hy probeer om ’n oorspronklike waarneming van die wêreld uit te beeld op die beste moontlike manier waarop hy dit met verf kon regkry. Daarvoor het hy alles wat hy waargeneem het, in eenvoudige vorms en kleurvlakke georden. Sy stelling dat hy "impressionisme iets solieds en blywends wil maak, soos die kuns van die museums", en sy standpunt dat hy besig was om Poussin "volgens die natuur" te herskep, het sy begeerte onderstreep om die waarneming van die natuur en die permanensie van klassieke komposisie saam te voeg.
Uitstallings en onderwerpe
Voor 1895 het Cézanne twee keer skilderye op die impressioniste se jaarlikse uitstalling gehad: in 1874 en 1877. In later jare is ’n paar individuele skildery op verskeie plekke uitgestal, tot in 1895 toe die Paryse kunshandelaar Ambroise Vollard die kunstenaar sy eerste solo-uitstalling gegee het. Ondanks toenemende openbare erkenning en finansiële sukses, het Cézanne verkies om in afsondering te werk, gewoonlik in die suide van Frankryk, ver weg van Parys.
Hy het op ’n paar onderwerpe gekonsentreer en was ewe suksesvol in elk van dié genres: stillewes, portrette, landskappe en studies van swemmers. Vir laasgenoemde moes Cézanne grootliks op sy verbeelding staatmaak weens die gebrek aan naakmodelle. Nes sy landskappe het die inspirasie vir sy portrette gekom van wat aan hom bekend was; daarom het nie net sy vrou en seun as onderwerpe gedien nie, maar ook plaaslike boere, kinders en sy kunshandelaar. Sy stillewes is terseldertyd dekoratief, met dik, plat oppervlakke, en met ’n gewig wat aan Gustave Courbet herinner.
Die rekwisiete vir sy werk is steeds nes hy hulle gelos het in sy ateljee in die voorstede van die moderne Aix.
Dood
Cézanne was eendag in ’n storm terwyl hy in die veld gewerk het. Ná twee uur in die reën het hy eers besluit om huis toe te gaan, maar op pad het hy ineengestort. Die volgende dag het hy flou geword terwyl hy verder probeer werk het. Die model wat vir hom poseer het, het hulp ontbied. Hy is bed toe, maar het nooit weer opgestaan nie. Hy is ’n paar dae later, op 22 Oktober 1906, aan longontsteking dood.
Hooftydperke van Cézanne se werk
Verskeie tydperke in die lewe en werk van Cézanne word onderskei.
Donker tydperk, Parys – 1861–1870
In 1863 het Napoleon III die Salon des Refusés geskep, waar skilderye tentoongestel is wat vir uitstalling in die Salon van die Académie des Beaux-Arts afgekeur is. Die kunstenaars van die afgekeurde werke sluit in die jong impressioniste, wat as revolusionêr beskou is. Cézanne is deur hul styl beïnvloed, maar sy sosiale verhouding met hulle was nie goed nie – hy het onbeskof, skaam, kwaad en depressief voorgekom. Sy werk uit hierdie tydperk word gekenmerk deur donker kleure en baie swart. Hulle het baie verskil van sy vroeëre waterverfskilderye en sketse by die École Spéciale de Dessin in 1859 in Aix-en-Provence, en hul gewelddadige uitbeelding is in kontras met sy daaropvolgende werk.
In 1866-'67 het Cézanne, geïnspireer deur die voorbeeld van Courbet, ’n reeks skilderye met ’n paletmes geverf. Hy het dié werk, meestal portrette, later une couillarde genoem – ’n lelike woord vir vertonerige viriliteit. Die Engelse kunstenaar en skrywer Lawrence Gowing het geskryf Cézanne se paletmes-fase "was nie net die skepping van moderne ekspressionisme nie, maar die idee van kuns as ’n emosionele ejakulasie is op hierdie oomblik gebore".
Onder die couillarde-skilderye is ’n reeks portrette van sy oom Dominique waarin Cézanne ’n styl behaal het "wat so volledig was as wat impressionisme onvolledig was". Latere werke van die donker tydperk sluit in verskeie erotiese of gewelddadige onderwerpe, soos Women Dressing (c. 1867), The Rape (c. 1867) en The Murder (c. 1867–68), wat uitbeeld hoe ’n man ’n vrou doodsteek terwyl sy deur die moordenaar se vroulike helper vasgehou word.
Impressionistiese tydperk, Provence en Parys – 1870–1878
Ná die geboorte van hul seun, Paul, in Januarie 1872 in Parys het hulle na Auvers in Val-d'Oise naby Parys getrek. Cézanne se ma het van Hortense geweet, maar sy pa is nie vertel nie uit vrees vir sy reaksie. Die kunstenaar het ’n maandelikse toelae van 100 frank van hom af gekry.
Camille Pissarro het in Pontoise gewoon. Daar en in Auvers het hy en Cézanne saam landskappe geskilder. Vir ’n lang tyd daarna het Cézanne homself beskryf as Pissarro se leerling, en gesê: "Ons stam almal van Pissarro af." Onder sy invloed het Cézanne ophou donker kleure gebruik en sy skilderye het heelwat kleurryker geraak.
Vaals
Vaals (Ripuaries en Limburgs: Vols) is 'n dorp en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat grens aan die Waalse provinsie Luik en aan die Duitse stad Aken in die deelstaat Noordryn-Wesfale. Die munisipale gebied het sowat 10 173 inwoners (31-01-2023) en 'n oppervlakte van 24 km². Die dorp Vaals het sowat 8 000 inwoners (2003).
Paul Cézanne
Impressionistiese tydperk, Provence en Parys – 1870–1878
In Maart 1878 het Cézanne se pa van Hortense uitgevind en gedreig om Cézanne finansieel nie verder te help nie. In September het hy egter sy houding versag en besluit om hom en sy gesin ’n toelae van 400 frank te gee. Cézanne het tussen Parys en Provence bly pendel totdat Louis-Auguste vir hom in die vroeë 1880's ’n ateljee by sy huis, Bastide du Jas de Bouffan, laat bou het. Cézanne het nou in L'Estaque gebly. Hy het in 1882 daar saam met Renoir geskilder en Renoir en Monet in 1883 besoek.
Amy Winehouse
Amy Jade Winehouse (* 14 September 1983, † 23 Julie 2011 in Londen ) was 'n Engelse sangeres en liedjieskrywer, bekend vir haar eklektiese mengsel van verskeie musikale genres, insluitende R&B, soul, jazz, ruk-en-rol en ska. Winehouse is ook bekend vir haar sielvolle, kragtige altstem.
Vaals
Die gesamentlike grens van België, Duitsland en Nederland – die Drielandepunt genoem – lê in hierdie munisipaliteit, op die Vaalserberg (323 m), tewens (kontinentaal) Nederland se hoogste punt.
Paul Cézanne
Volwasse tydperk, Provence – 1878–1890
Sedert die vroeë 1880's het die Cézannes permanent in Provence gewoon, onafhanklik van die Parysgebaseerde impressioniste. Hortense se broer het ’n huis met ’n uitsig op Berg Sainte-Victoire by Estaque gehad. ’n Reeks skilderye van dié berg tussen 1880 en 1883 en ander van Gardanne tussen 1885 en 1888 word soms die "Konstruktiewe Tydperk" genoem.
Die jaar 1886 was ’n keerpunt vir die familie. Cézanne het met Hortense getrou; in dieselfde jaar is Cézanne se pa oorlede en hy het die huis geërf. Cézanne was 47. Teen 1888 het die familie in die voormalige herehuis, Jas de Bouffan, in nuutgevonde gerief gewoon.
In dieselfde jaar het Cézanne sy vriendskap met Émile Zola beëindig nadat dié hom grootliks gebruik het as basis vir sy onsuksesvolle en tragiese kunstenaarskarakter in die roman L'Œuvre. Cézanne het dit as verraad deur ’n vriend beskou.
Finale tydperk, Provence – 1890–1906
Cézanne se idilliese tydperk by Jas de Bouffan was van korte duur. Van 1890 tot met sy dood het hy ’n paar onaangename ondervindings gehad en hy het hom verder in sy werk teruggetrek; hy het lang rukke as ’n kluisenaar gelewe. Sy skilderye het bekend en gesog geraak en ’n nuwe geslag skilders het hom met respek bejeën.
Die probleme het begin toe die skilder in 1890 diabetes kry. Dit het sy persoonlikheid so beïnvloed dat sy verhouding met ander gespanne was. Hy het saam met Hortense en hul seun na Switserland gereis, dalk in die hoop om hul huwelik te red. Cézanne het egter na Provence teruggekeer en Hortense en Paul jr. na Parys. Weens haar geldsake moes Hortense noodgedwonge terugkeer na Provence, maar hulle het aparte woonkwartiere gehad. Cézanne het by sy ma en suster ingetrek.
Cézanne het weer tussen Jas de Bouffan en Parys begin pendel. In 1895 is sy ma oorlede. Cézanne het die huis by Jas de Bouffan verkoop en ’n plek aan Rue Boulegon gehuur waar hy ’n ateljee gebou het. Dit het gelyk of sy verhouding met sy vrou dalk herstel kon word. Dit het egter nie gewerk nie en hy het ’n plek nodig gehad waar hy alleen kon wees. In 1901 het hy grond aan die Chemin des Lauves, ’n stil straat in Aix, gekoop en ’n ateljee daar laat bou (wat nou vir die publiek oop is). Hy het in 1903 daarheen getrek. Intussen het hy ’n nuwe testament opgestel waarin hy al sy besittings aan sy seun nalaat.
Van 1903 tot met sy dood het hy in dié ateljee geskilder. Ná sy dood het dit ’n monument, Atelier Paul Cézanne, geword.
Eierstok
Die eierstokke skei ook hormone af wat ’n rol speel in die menstruasiesiklus en vrugbaarheid. Die eierstokke gaan deur baie fases, van voor die vrou se geboorte tot tydens die menopouse. Dit is ook ’n endokriene klier as gevolg van die verskeie hormone wat dit afskei.
Amy Winehouse
Winehouse se debuutalbum Frank (2003) was kommersieel en krities 'n sukses. Dit is vir die Mercury-toekenning genomineer. Haar 2006-opvolgalbum, Back to Black, het haar ses Grammy-toekenningsnominasies en ses toekennings besorg. Sy het hiermee die rekord opgestel vir die meeste toekennings aan 'n vroulike kunstenaar op 'n enkele aand en sy het ook die eerste Britse sanger geword om vyf Grammy's te wen, insluitende drie van die sogenaamde "Groot Vier": Best New Artist, Record of the Year en Song of the Year. Sy het op 15 Februarie 2007 die BRIT-toekenning vir BEst British Female Artist gewen; sy is ook vir die Best British Album-toekenning genomineer. Sy het die Ivor Novello-toekenning al drie keer gewen, een in 2004 vir Best Contemporary Song (musikaal en liries) vir "Stronger Than Me", een in 2007 vir Best Contemporary Song vir "Rehab", en een in 2008 vir Best Song Musically and Lyrically vir "Love Is a Losing Game".
Winehouse is op 23 Julie 2011 dood by haar huis aangetref, vermoedelik as gevolg van 'n oordosis dwelms.
Vaals
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Vaals:
Camerig, Cottessen, D'n Esch, Harles, Holset, Mamelis, Melleschet, Nieuw-Lemiers, Oud-Lemiers, Raren, Rott, Vaals (dorp), Vaalsbroek, Vijlen en Wolfhaag.
Septeeboom
Die septeeboom (Cordia caffra) is 'n boom wat merendeels as 'n struik groei maar word 'n middelgroot boom op die rante van woude. Hulle aard nie in woude nie want hulle het genoegsame lig nodig om te groei. Die spesie kom vanaf die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Mpumalanga tot by Limpopo voor. Dit is ook inheems in Botswana, Eswatini, Madagaskar, Mosambiek en Namibië. Die boom se FSA-nommer is 652.
Botswana, Cape Provinces, KwaZulu-Natal, Madagascar, Mozambique, Namibia, Northern Provinces, Swaziland
Blare en vrugte
Die blare is enkelvoudig, afwisselend en word op lang, dun blaarstele gedra. Die boom het 'n welriekende, wit, klokvormige blom van sowat 10 cm lank. Die vrug is 1,2 cm in deursnee en is oranje wanneer dit ryp is. Die vrug word omsluit deur die blomkelk wat dikwels aan die boom bly nadat die vrug afgeval het.
Bas
Die bas is glad en lyk asof dit geverf of vernis is - kenmerkend van die boom. Die bas skilfer ook onreëlmatig af sodat dit herinner aan 'n lekkerbreek of koejawelboom.
Jack R. Lousma
Jack Robert Lousma (29 Februarie 1936 – ) is 'n afgetrede Kolonel in die Amerikaanse Marinierskorps, 'n lugvaartingenieur, voormalige vlootvlieënier, Nasa-ruimtevaarder en politikus. Hy was deel van die bemanning van die tweede bemande vlug in Skylab in 1973. In 1982 was hy die bevelvoerder van STS-3, die derde ruimtependeltuigmissie. Hy was ook deel van die ondersteuningspan vir Apollo 10. Hy was gewerf as deel van Ruimtevaardergroep 5.
Lousma was later 'n Republikeinse genomineerde vir 'n posisie in die Amerikaanse Senaat 1984. Hy het Michigan verteenwoordig. Hy het verloor teen Carl Levin wat sy tweede van ses termyne gewen het.
Leucettusa corticata
Leucettusa corticata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucettusa en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
JJ Engelbrecht
JJ Engelbrecht is 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat gewoonlik as vleuel of buitesenter uitdraf. Hy verteenwoordig die Bulls in Superrugby en die Blou Bulle in die Curriebeker. Engelbrecht het vantevore vir die Westelike Provinsie gespeel. Hy het sy debuut vir Suid-Afrika op 18 Augustus 2012 teen Argentinië gemaak, nadat hy in die 70ste minuut as plaasvervanger opgestuur is.
Grootblaarlaventelboom
Die grootblaarlaventelboom (Heteropyxis dehniae) is 'n klein boom wat op klipperige koppies en miershope in bosruigtes en woudrande aangetref. Die boom kom meestal in Zimbabwe en noordwaarts via Mosambiek tot in Malawi en weswaarts tot in die Angolese hooglande voor. Die boom lyk baie soos die laventelboom maar die blare is groter. Die boom was voorheen onder die familie Heteropyxidaceae geklassifiseer.
Omgekeerde ongeluk (dwaling)
Die dwaling van omgekeerde ongeluk (ook die uitsondering word vernietig, of 'n dicto secundum quid ad dictum simpliciter) is 'n informele dwaling wat kan voorkom in 'n statistiese silogisme ('n argument gebaseer op 'n veralgemening) wanneer 'n reël slegs van toepassing is op 'n uitsonderlike geval verkeerd toegepas word op alle gevalle in die algemeen.
Voorbeelde
'n Voorbeeld van die dwaling is:
en:
Vergelyking met die gladde helling
Die volgende argument is a voorbeeld van die dwaling van omgekeerde ongeluk:
Hierdie dwaling is soortgelyk aan die gladde helling, waar die opposisie beweer dat indien 'n beperkte optrede onder bespreking toegelaat word, soos om mense met gloukoom mediese dagga te laat gebruik, die optrede in die algemeen aanvaarbaar sal wees, dus uiteindelik sal almal toegelaat word om dagga te gebruik. Die twee argumente impliseer dat daar geen verskil is tussen die uitsondering en die reël nie, en in werklikheid gebruik verkeerde, gladde hellingargumente die omgekeerde ongeluk as die basis vir die argument.
'n Sleutelverskil tussen die twee is egter die punt en posisie wat aangevoer word. Bogenoemde argument met behulp van 'n omgekeerde ongeluk is 'n argument vir die volle wettige gebruik van dagga, gegewe dat gloukoompasiënte dit gebruik. Die argument gebaseer op die gladde helling argumenteer teen medisinale gebruik van dagga omdat dit tot volle gebruik sal lei.
Canon PowerShot G
Die Canon PowerShot G is 'n reeks digitale kameras wat sedert 2000 deur Canon vervaardig en bemark word. Die G-reeks kameras is Canon se kompakte vlagskipmodelle wat gemik is op fotografie-entoesiaste wat meer buigsaamheid as 'n mik-en-druk verlang, maar sonder die lompheid van 'n digitale enkellensreflekskamera. Die G-reeks bied funksies soos die gebruik van 'n litiumioonbattery, volle handbeheer, 'n geartikuleerde LCD-skerm (G7, G9, G10, G15, en G16 het 'n vaste skerm), RAW-formaatbeeldstring (alle modelle behalwe G7), 'n lens met 'n wyer maksimumdiafragma as die standaard PowerShotmodelle, verafopname (behalwe G11), en vinniger beeldverwerking. Die reeks sluit ook 'n warm skoen in (behalwe G7X) vir 'n eksterne flitslig, insluitend Canon se EX-reeks. Drie modelle in die reeks beskik oor groter sensors as die meeste ander mik-en-druk kameras (G1X, G1X Mark II, G7X).
Linea alba
Die linea alba (Latyn vir wit lyn) van die abdomen is ’n veselagtige struktuur wat in mense en ander gewerweldes in die middel van die abdomen af loop. In mense loop dit van die ensiforme kraakbeen tot by die simfise. Die linea alba is inderdaad wit omdat dit uit kollageenbindweefsel bestaan.
Dit word gevorm deur die samesmelting van die veselagtige bindweefsel, die aponeurose, van die spiere van die voorste maagwand, en dit skei die linker- en regter- reguit buikspier. By mense wat spiere bou, kan dit gesien word as die induikings wat ’n sespak vorm.
Omdat dit hoofsaaklik uit bindweefsel bestaan en nie belangrike senuwees of bloedvate bevat nie, is ’n insnyding deur die linea alba algemeen in chirurgie.
Biblioteek van die Japannese Parlement
Die NDL is baie soortgelyk aan die Amerikaanse Library of Congress. Dit bestaan uit twee hoofgeriewe in Tokio en Kioto, en verskeie ander takbiblioteke dwarsoor Japan.
Nicolas Malan
Ds. Nicolas Johannes Malan (noemnaam Nico, distrik Northam, Transvaal, 7 Februarie 1921 – 29 Januarie 1998) was tussen 1955 en 1985 predikant in vier gemeentes of kombinasies van die GKSA.
Herkoms
Toe Nico Malan 13 jaar oud was, is sy vader oorlede. Om sy broers die geleentheid te gee om hulle skoolopleiding te voltooi, is hy in st. 9 uit die skool uit om in 'n winkel te gaan werk. Eers daarna is hy terug om sy matriek te maak. Ná die matrikulasie-eksamen het hy jare lank in die myn as gekwalifiseerde mynlandmeter gewerk om sy twee, jongste broers die geleentheid te gee om hul universitêre loopbaan te voltooi. Eers daarna – op 27-jarige leeftyd – het hy vir predikant gaan studeer.
Opleiding
Ds. C.J. Malan, sy klasmaat aan die Teologiese Skool Potchefstroom, skryf in ds. Malan se lewensberig in die Almanak vir die jaar 1999 hy het met buitengewone toewyding studeer. "Toe 'n paar studente by een geleentheid in die dogmatiekklas na sy gevoel te veel vrae gestel het, het Nico vererg opgespring en vir wyle prof. De Klerk gesê: 'Professor, ek het nie van agter die skape af weggegaan om na 'n klomp nikswerd vrae te kom luister nie!' En toe die vraestellers ná die klas Matteus 18 wou toepas om broederlik met Nico te praat, het hy voet by stuk gehou dat hulle sy tyd mors!"
Ds. Malan skryf ds. Nico Malan het ’n pragtige humorsin gehad wat mense laat skaterlag het. "Toe hy die laaste maal voor wyle prof. Fanus du Toit en die kuratore moes verskyn om in Ou-Testamentiese eksegese geëksamineer te word, het die professor simpatiek gevra: 'Is jou verstand helder vir die eksegese?' Waarop Nico spitsvondig geantwoord het: 'Nee, professor. Dis alles "tohoe wabohoe" (Gen. 1:2 - woes en leeg) in my kop.' Prof. Du Toit het so gelag dat hulle die eksamen eers 'n rukkie moes verdaag." Met hierdie selfde humorsin het hy mense wat bedruk was, opgebeur.
Gemeentebediening
regs|duimnael|270px|Ds. Malan, sy vrou, Hinde, en hul dogters, Francine en Nicolene.
Ds. Malan het agtereenvolgens die volgende gemeentes bedien: Lydenburg (1955-'63; van 1956 tot 1957 in kombinasie met Belfast en Dullstroom), Standerton (1963–'67), Eikenhof (1967–'76) en Beestekraal (1976–'85). Met dieselfde toewyding waarmee hy studeer het, het hy as herder en leraar in die gemeentes gewerk. Ds. C.J. Malan skryf: "Die Heilige Gees het aan hom besondere gawes gegee waarmee hy onbaatsugtig God en medemens gedien het."
Prop. Malan is op 12 Desember 1953 met Hinde Solowitz uit die distrik Boshof getroud, na wie hy as "my Jodin" verwys het. "Sy was die hulp wat so wonderlik by hom gepas het, hom besiel en ondersteun het." Uit die huwelik is twee dogters gebore: Nicolene, wat ten tyde van sy dood as staatsadvokaat gepraktiseer het en wat ook met 'n advokaat (Müller) getroud is en Francine, wat 'n senior dosent aan die Universiteit van Pretoria was.
Aftrede
Ná sy emeritering in 1985 het hy weer sy werk as landmeter en geoloog beoefen deur, as stokperdjie, water aan te wys. Dit het ure van plesier vir hom meegebring. Ds. C.J. Malan skryf: "En was hy nie bly as die boere water gekry het nie! Maar sy vrou en kinders het nie onder die stokperdjie gely nie! Inteendeel, in al die jare was Nico 'n gesinsman, wat vir sy vrou en kinders voortreflik gesorg het."
Kianna Underwood
Kianna Underwood (gebore 28 Oktober 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The 24 Hour Woman (1999) en in die televisiereekse All That (1994) en Little Bill (1999).
Hoërskool Nelspruit
Geskiedenis
Die skool is in 1916 gestig en het bestaan uit beide 'n hoër- en laerskool. Reeds in 1933 het die gedagte ontstaan dat die junior- en seniorleerlinge geskei moet word. Die eerste matriekeindeksamen is in 1948 hier afgelê. Die eerste geboue van die huidige Hoërskool Nelspruit is in 1952 voltooi en in gebruik geneem. Die oorspronklike geboue word nou deur Laerskool Nelspruit gebruik.
Graad 08 tot 09
Leerders is vir die twee grade verplig om die volgende vakke te neem:
Graad 10 tot 12
Leerders moet aan die einde van graad 9 'n keuse maak tussen vakpakette wat 7 (of meer) van die volgende vakke insluit:
Koshuise
Hoërskool Nelspruit beskik oor twee koshuise byname Huis Hermann Davin en Huis Mare.
Silwer-moddervis
Die Silwer-moddervis (Labeo ruddi) is 'n varswater vis wat voorkom in die warmer, laeveld gedeeltes van die Limpopo- en Komatirivier en ook in die Kunenerivier. In Engels staan die vis bekend as die Silver labeo.
Voorkoms
Die vis is gewoonweg silwer terwyl die onvolwasse visse 'n swart kol op die stertvin se basis het. Die vis se lyf is slank met kort vinne en daar kom soms 'n paar baarde om die mond voor. Gewoonlik is tuberkels afwesig maar indien dit voorkom is dit klein en grys tot wit van kleur. Die vis word 300 mm lank en die Suid-Afrikase hengelrekord is 0.92 kg en dié van Zimbabwe is 0.474 kg.
Habitat
Die vis leef in stil of staande water van groter riviere; diep, staande poele met 'n modderige bodem is 'n tipiese leefplek. Hulle vreet organiese afsaksels en migreer ook stroomop tydens die vloed tye om te broei.
Natalie Gold
Natalie Gold (gebore 17 Augustus 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Before the Devil Knows You're Dead (2007), Love & Other Drugs (2010), Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014), en Collateral Beauty (2016).
Wilhelm Friedrich Ernst Bach
Wilhelm Friedrich Ernst Bach (24 Mei 1759 – 25 Desember 1845) was 'n Duitse komponis. Hy was die oudste seun van Johann Christoph Friedrich Bach en 'n kleinseun van Johann Sebastian Bach.
Leucettusa dictyogaster
Leucettusa dictyogaster is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Strategiese denke
Strategiese denke word gedefinieer as 'n verstandelike of denkproses wat 'n individu gebruik in die konteks om sukses te behaal in 'n spel of ander onderneming. As 'n kognitiewe aktiwiteit produseer dit gedagtes.
Leucettusa dictyogaster
Die spons behoort tot die genus Leucettusa en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Dendy & Row.
Strategiese denke
Oorsig
Strategiese denke behels die vind en ontwikkeling van 'n strategiese  toekomsbeplanningvermoë vir 'n organisasie, deur alle moontlike verlope van die organisasie se toekoms te ondersoek, en konvensionele denke uit te daag om die huidige besluitneming te verbeter. Hedendaagse strategiese denke dui al hoe meer daarop dat die kritieke strategiese vraag nie die konvensionele "Wat?" is nie, maar "Hoekom?" of "Hoe?". Die werk van Henry Mintzberg en ander skrywers, ondersteun ook dié gevolgtrekking. Hulle tref ook 'n duidelike onderskeid tussen strategiese denke en strategiese beplanning, nog 'n belangrike strategiese bestuursdenkproses.
Generaal André Beaufre het in 1963 geskryf dat strategiese denke " 'n verstandelike proses is, wat terselfdertyd abstrak en rasioneel is, en in staat moet wees om sowel sielkundige as fisiese data te verwerk. Die strateeg moet 'n goeie vermoë hê vir sowel analise as sintese; analise is nodig om die data bymekaar te kry waarop hy sy diagnose grond; sintese om uit hierdie data die diagnose self te maak. Die diagnose kom in werklikheid neer op 'n keuse tussen verskillende handelinge."
Daar is nie 'n algemeen aanvaarde definisie vir strategiese denke nie, nie 'n gemeenskaplike ooreenstemming oor sy rol of belangrikheid nie, en geen gestandaardiseerde lys van die belangrikste vaardighede van strategiese denkers nie. Daar is ook geen konsensus oor die vraag of strategiese denke 'n ongewone ideaal is of 'n algemene en waarneembare eienskap van strategie nie. Die meeste kenners stem saam dat die tradisionele modelle vir die skep van 'n strategie, wat hoofsaaklik gebaseer is op strategiese beplanning, nie doeltreffend is nie. Strategie in vandag se mededingende besigheidsomgewing beweeg weg van die basiese "strategiese beplanning" en meer na strategiese denke ten einde mededingend te kan bly. Albei denkprosesse moet egter hand-aan-hand funksioneer om die maksimum voordeel daaruit te put. Daar word gesê dat die ware hart van 'n strategie die "strateeg" is, en vir die beste uitvoering van 'n strategie word 'n strategiese denker vereis wat nuwe, verbeeldingryke strategieë kan uitdink en die reëls van die mededingende spel kan herskryf, en die verloop van gebeure aan die gang sit wat die "toekoms sal definieer".
Strategiese denke teenoor strategiese beplanning
Volgens F. Graetz is strategiese denke en beplanning "verskillende maar onderling verbonde en aanvullende denkprosesse" wat mekaar moet ondersteun vir doeltreffende strategiese bestuur. Volgens Graetz se model is die rol van strategiese denke "om na innovasie te soek en nuwe en heel verskillende toekomse te kan verbeel wat daartoe kan lei dat die maatskappy sy kernstrategieë en selfs sy bedryf te herdefinieer". Strategiese beplanning se rol is "om strategieë wat deur die strategiese denke-proses ontwikkel is te ondersteun en te verwesenlik en dit terug in die besigheid te integreer".
Henry Mintzberg het in 1994 geskryf dat strategiese denke meer oor sintese (dus "verbind die kolletjies") as analise (dus "vind die kolletjies") gaan. Dit gaan veral daaroor dat "alles wat die bestuurder leer uit alle bronne (sowel die 'sagte' insigte uit sy of haar persoonlike ervarings en die ervarings van ander regdeur die organisasie en die 'harde' data van marknavorsing en so aan) saam te vat en dan dié inligting te sintetiseer in 'n visie vir die rigting waarin die besigheid moet beweeg". Mintzberg voer aan dat strategiese denke nie gesistematiseer kan word nie en die kritieke deel van die skep van 'n strategie is, in teenstelling met strategiese beplanning-pogings. Volgens hom vind strategiese beplanning rondom die strategiese denke-aktiwiteit plaas, deur insette vir die strateeg te verskaf om te oorweeg en om planne te verskaf vir die beheer oor die implementering van die strategie nadat dit geskep is.
Volgens Jeanne Liedtka verskil strategiese denke van strategiese beplanning na aanleiding van die volgende dimensies van strategiese bestuur:
Strategiese denke-vaardighede
Liedtka het vyf "belangrike eienskappe van strategiese denke in die praktyk" wat soos bevoegdhede lyk, waargeneem:
Hamdanidiese dinastie
duimnael|300px|Die Hamdanidiese dinastie in 955. Die Hamdanidiese dinastie (Arabies: Ḥamdānyūn, حمدانيون) was ’n Sjiïtiese, Moslemse Arabiese dinastie van Noord-Irak en Sirië (890-1004). Hulle het afgestam van die antieke, Christelike Banu Taghlib-stam van Mesopotamië en Oos-Arabië.
Die dinastie is deur Hamdan ibn Hamdun gestig (na wie dit genoem is) nadat die Abbasidiese Kalifaat hom in 890 aangestel het as goewerneur van Mardin in Suidoos-Anatolië.
Sy seun Abdallah (904-929) was op sy beurt goewerneur van Mosoel in Noord-Irak (906) en selfs Bagdad (914). Sy seuns is aangestel as goewerneurs van Mosoel en Aleppo. Die dinastie het in Mosoel regeer tot in 990. Hierna is die gebied wat hulle beheer het, verdeel tussen die Uqailiede en Marwaniede.
Ali Saif al-Daula ("Swaard van die Staat") (945-967) het van Aleppo af oor Noord-Sirië regeer en die belangrikste teenstander geword van die Bisantynse Ryk se Christelike heruitbreiding. Sy hof was ’n kultuurmiddelpunt wat die Arabiese letterkunde bewaar het, maar dit het dié status verloor ná die Bisantynse verowering van Aleppo.
Om die Bisantyne te keer, is Aleppo onder heerskappy van die Fatimidiese Kalifaat in Egipte geplaas, maar die Fatimiede het die Hamdaniede in elk geval in 1004 afgesit.
Raymond Mhlaba Plaaslike Munisipaliteit
Die Raymond Mhlaba Plaaslike Munisipaliteit (voorheen Nkonkobe en Nxuba munisipaliteite) is een van die plaaslike munisipaliteite in die Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
In dié munisipaliteit lê die dorpe:
Leucettusa haeckeliana
Leucettusa haeckeliana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucettusa en tot die familie Leucaltidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Polejaeff.
Lamiaceae
Lamiaceae is 'n familie van blomplante wat algemeen as die salie- of mentfamilie bekendstaan. Die familie behoort tot die orde Lamiales en kom wêreldwyd voor, en die plante is gewoonlik kruie of struike. Daar hoort 6 900 spesies tot die familie wêreldwyd waarvan 75 in Suider-Afrika voorkom en daarvan is 15 bome. Die blare is enkelvoudig en teenoorstaande met een paar reghoekig teenoor die volgende geplaas. Die familie het dikwels kliere en ruik lekker wanneer dit gekneus of gebreek word. Baie van die spesies se blomme is spesifiek aangepas om bestuiwing deur insekte te bevorder. Hierdie familie voorsien baie geurmiddels vir kos: kruisement, basielkruid, salie, roosmaryn en tiemie.
Joe Keaton
Joe Keaton (6 Julie 1867 – 13 Januarie 1946) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Our Hospitality (1923), Sherlock Jr. (1924), en The General (1926).
Lamiaceae
Boomspesies
Van die Suider-Afrikaanse spesies is:
John Ratzenberger
John Ratzenberger (gebore 6 April 1947) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Toy Story (1995), The Incredibles (2004), en WALL-E (2008), en in die televisiereeks Cheers (1982).
Dieterich Buxtehude
Dieterich Buxtehude (c. 1637/39 – 9 Mei 1707) was 'n Deens-Duitse orrelis en komponis van die baroktydperk.
Tracey Gold
Tracey Gold (gebore 16 Mei 1969) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Goodnight, Beantown (1983) en Growing Pains (1985).
Karakterisering
Karakterisering is die verteenwoordiging van persone (of ander mense of wesens) in verhalende en dramatiese werke van kuns. Hierdie voorstelling kan direkte metodes insluit soos die erkenning van kwaliteite in die beskrywing of kommentaar of indirekte metodes waar die leser afleidings kan maak na aanleiding van karakters se optrede, dialoog of voorkoms. So 'n verpersoonliking word 'n karakter genoem en is 'n literêre element.