cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fisiese kosmologie
Energie van die kosmos
Kosmoloë kan nie alle kosmiese verskynsels presies verklaar nie, soos die al hoe vinniger uitdying van die heelal aan die hand van konvensionele energievorme. In plaas daarvan stel hulle ’n nuwe soort energie, donker energie, voor wat regdeur die heelal voorkom. Een hipotese is dat donker energie die energie van virtuele deeltjies is wat geglo word in ’n vakuum bestaan vanweë die onsekerheidsbeginsel.
Rys
Die droë rysverbouing kom baie met die verbouing van ander tropiese en subtropiese grane ooreen. In die meeste lande waar rys op besproeibare landerye verbou word, word ook droë rysverbouing toegepas, maar dit beslaan hoogstens 10 % van die totale oppervlakte (ongeveer 13 miljoen ha) van rysverboubare land. Die grootste produsent wat rys volgens die droë metode verbou, is Brasilië.
Fisiese kosmologie
Energie van die kosmos
Daar is geen duidelike manier om die totale energie in die heelal te definieer aan die hand van die mees algemeen aanvaarde swaartekragteorie, algemene relatiwiteit, nie. Daarom is die vraag of die totale energie bewaar bly in ’n uitdyende heelal, steeds omstrede. Elke foton wat byvoorbeeld deur die intergalaktiese ruimte beweeg, verloor energie weens die rooiverskuiwingseffek. Dit lyk nie of hierdie energie na enige ander stelsel oorgedra word nie, en daarom gaan dit vermoedelik permanent verlore. Aan die ander kant is daar kosmoloë wat vasbeslote is dat die energie op die een of ander manier bewaar word; dit gehoorsaam die wet van die behoud van energie.
Rys
Die stelsel wat die meeste in droë rysbou toegepas word, is wisselbou. Hier word 'n deel van die oorspronklike bos afgekap, verkieslik in die droë seisoen. Die hout bly dan 'n tyd lank lê, waarna dit aan die brand gesteek word. Na die eerste reën word daar met behulp van 'n plantstok gesaai.
Fisiese kosmologie
Energie van die kosmos
Termodinamika van die heelal is ’n veld wat ondersoek instel na watter energievorm die heelal oorheers – relativistiese deeltjies, waarna as straling verwys word, of nierelativistiese deeltjies, waarna as materie verwys word. Eersgenoemde, waarvan die rusmassa sero of onbeduidend is in vergelyking met hul kinetiese energie, beweeg teen die spoed van lig of baie naby daaraan; daarteenoor is nierelativistiese deeltjies se rusmassa baie hoër as hul energie en beweeg hulle baie stadiger as die spoed van lig.
Rys
Aangesien die grond reeds 'n goeie struktuur het van wee die aanwesigheid van organiese stowwe wat van die gekapte plante afkomstig is, is grondbewerking soos skoffel in die eerste jaar oorbodig, en kom daar vanweë die brand skaars onkruidsaad in die bosgrond voor. As rys ŉ tweede keer op dieselfde grond gesaai word, is grondbewerking en gereelde skoffel wel nodig omdat die groeivoorwaardes vir verskeie onkruide aanmerklik gunstiger geword het.
Fisiese kosmologie
Energie van die kosmos
Namate die heelal uitdy, word materie en straling albei yler, maar die energiedigtheid van straling en van materie raak teen verskillende tempo's yler. Wanneer ’n sekere volume uitsit, word die massa-energiedigtheid net deur die toename in volume verander, maar die energiedigtheid van straling word verander deur die toename in volume sowel as die toename in die golflengte van die fotons waaruit dit bestaan. Die energie van straling word dus ’n al hoe kleiner deel van die totale energie namate die heelal uitdy. Daar word geglo straling het oorheers in die vroeë heelal en dat dit die verlangsaming van die uitdying beheer het. Later, toe die gemiddelde energie per foton sowat 10 eV of minder word, het materie die tempo van die verlangsaming begin beheer en vandag oorheers materie die heelal. Namate die uitdying van die heelal voortgaan, word materie yler en raak die kosmologiese konstante oorheersend, wat lei tot ’n versnelling van die uitdying.
Geskiedenis van die heelal
Die geskiedenis van die heelal is ’n sentrale kwessie in kosmologie. Dit word verdeel in verskillende tydperke volgens die oorheersende kragte en prosesse in elkeen. Die standaardmodel van kosmologie staan bekend as die Lambda-KDM-model.
Rys
'n Derde rysoes is meestal nie moontlik nie. Gewoonlik word die grond na die tweede oes gelaat en word daar op 'n ander stuk grond opnuut met aanplant begin. Die ou grond kan met knolgewasse of piesangs beplant word. Na 'n paar jaar -waarin die grond die geleentheid gekry het om te herstel – kan die siklus herhaal word. 'n Dergelike stelsel is op die steppe en ander grasbegroeide grond moontlik.
Fisiese kosmologie
Vergelykings van beweging
Die vergelykings van beweging wat die heelal as geheel regeer, word afgelei van algemene relatiwiteit met ’n klein, positiewe kosmologiese konstante. Die gevolg is ’n uitdyende heelal; vanweë dié uitdying koel die straling en materie in die heelal af en word dit yler. Aanvanklik is die uitdying verlangsaam deur swaartekrag wat die straling en materie aangetrek het. Namate dit al hoe yler geraak het, het die kosmologiese konstante al hoe meer oorheersend geword en die uitdying van die heel het begin versnel eerder as verlangsaam. Dit het miljarde jare gelede gebeur.
Deeltjiefisika in kosmologie
Deeltjiefisika, veral die verstrooiingsprosesse en verval van onstabiele deeltjies, is belangrik vir die gedrag van die vroeë heelal omdat die vroeë heelal so warm was dat die gemiddelde energiedigtheid baie hoog was.
Rys
Vanweë die laer vrugbaarheid van die grond is net een oes moontlik voordat 'n braaktydperk van 'n paar jaar moet volg. Die opbrengste op hierdie grasgrond is laer as die van die verbouing op die bosgrond, en 'n permanente rysverbouing op droë grond is selde moontlik. In die subtrope word die rys as wisselbougewas naas koring of 'n ander graan verbou. Die groot gevaar wat aan droë rysverbouing verbonde is, is die vervuiling en vinnige groei van onkruid wat die werklike herstel van die grond se vrugbaarheid onmoontlik maak.
Fisiese kosmologie
Deeltjiefisika in kosmologie
Gewoonlik is ’n verstrooiings- of vervalproses belangrik in ’n sekere kosmologiese tydperk as die tydskaal wat die proses beskryf, kleiner of naby aan die tydskaal van die uitdying van die heelal is. Die tydskaal wat die uitdying van die heelal beskryf, is 1/H, waar H die Hubblekonstante is, wat self eintlik van tyd tot tyd verskil. Die uitdyingstydskaal 1/H is rofweg gelyk aan die ouderdom van die heelal in ’n sekere tyd.
Rys
Verwerking
Rys wat vir uitvoer bestem is, word in die produksielande met die hand of masjinaal geplant, geoes en gedop (die verwydering van die kaf). Die verdere verwerking van die nuwe rys vind in 'n pellery plaas, meestal in die verbruikersland self.
Na 'n deeglike reiniging in ŉ graanreinigingsmasjien en die skeiding van die ryskorrels volgens grootte in 'n soort sorteermasjien, begin die eintlike pellery. Die kaffies word vervolgens met behulp van 'n lugsuiginstallasie verwyder. By hierdie proses word die warmte wat tydens die voorafgaande bewerking ontstaan het, afgevoer, terwyl die kondensasie van die vog teëgewerk word. Vervolgens word sowel die gepelde as die ongepelde rys op 'n ryssorteerder geskei.
Die ryssorteerder bestaan uit 'n tafel wat in baie vakkies verdeel is en wat heen en weer geskud word: die minder veerkragtige korrels val aan die een kant af en die veerkragtiges aan die ander kant. Om die silwervlies heeltemal te verwyder, word die korrel gepoleer en uiteindelik met ŉ lagie glukose en poeier verglans. Deur die polering verloor die rys egter ongeveer 20 % van die proteïene en 60 % van die minerale en vitamiene wat in die korrels aanwesig is.
Soorte Ryskorrels wat tydens die verwerking breek (gebreekte rys), word in brouerye, distilleerderye of in meelfabrieke gebruik. Hierdie goedkoop produk word onder meer as bindmiddel in byvoorbeeld sop en pap gebruik. In die handel word rys op grond van sy kookeienskappe soos volg geklassifiseer:
- Halfdroogkokende soorte, wat ŉ kleiner korrel het (byvoorbeeld basseinrys). Hierdie rys kan met ŉ goeie kooktegniek droog gekook word, maar word gou papperig.
Naas die droogkokende rys en die pap rys is daar ook klewerige rys. Dit bevat afgesien van gewone stysel ook 'n stof wat in water oplosbaar is. Wanneer dit gekook word, ontstaan daar 'n klewerige pasta wat in die Suidoos-Asiatiese lande as ŉ basiese bestanddeel vir verskillende versnaperinge gebruik word.
Die halfgaar rys en die silwervliesrys of bruinrys het die meeste voedingswaarde. Halfgaar rys word eers in kookwater gedompel, onder lae druk gestoom en daarna gedroog voordat dit gepoleer word; so dring die belangrike vitamien B1 die korrel binne en gaan dit nie tydens die poleerproses verlore nie. Silwervliesrys - 'n silwervlies sit nog om die korrel - kan 'n bruin voorkoms hê. Hierdie rys is wel gepel, maar in teenstelling met die wit rys is dit nie gepoleer nie en besit dit byna al die belangrike voedingstowwe soos vitamiene, yster en kalsium. Gevolglik het dit ŉ ander smaak.
Produkte
Daar bestaan onder meer die volgende produkte van rys:
- Voorafgestoomde rys. Die rys is  eers gaargemaak en daarna gedroog. Die kook proses word dus vergemaklik, maar hoewel die kooktyd verkort word, bly die totale voorbereidingstyd dieselfde.
- Verrykte rys of gevitamineerde rys. 'n Paar Amerikaanse ryssoorte is verryk, dit wil sê vitamiene en soms ook minerale is bygevoeg.
- Rysmeel. Dit is die gemaalde produk van die gepoleerde ryskorrel.
Fisiese kosmologie
Chronologie van die heelal
Volgens waarnemings het die heelal moontlik sowat 13,8 miljard jaar gelede ontstaan. Sedertdien het die evolusie daarvan deur drie fases gegaan. Die eerste fase, wat nog swak verstaan word, was die breukdeel van ’n sekonde waarin die heelal so warm was dat subatomiese deeltjies ’n energie gehad het wat hoër was as dit wat tans behaal kan word met deeltjieversnelling op Aarde. Hoewel die basiese eienskappe van hierdie tydperk dus uitgewerk is in die Oerknalteorie, berus die besonderhede grootliks op ingeligte raaiskote.
Laastens het die tydperk van struktuurvorming begin, toe materie begin versamel het in die eerste sterre en kwasars, en eindelik sterrestelsels, sterrestelselswerms en superswerms. Die toekoms van die heelal is nog in ’n groot mate onbekend, maar volgens die Lambda-KDM-model sal dit vir ewig aanhou uitdy.
Studievelde
Hieronder is die aktiefste studievelde in kosmologie, min of meer in chronologiese volgorde. Dit sluit nie al die Oerknalkosmologie in nie; dit word beskryf in die artikel Chronologie van die heelal.
Baie vroeë heelal
Dit lyk of die Oerknalteorie die vroeë, warm heelal goed beskryf vanaf omtrent 10−33 sekondes, maar dit lewer verskeie probleme op. Die een is dat daar geen oortuigende rede is, volgens huidige deeltjiefisika, dat die heelal plat, homogeen en isotropies is nie. Verder suggereer grootverenigingsteorieë in deeltjiefisika dat daar magnetiese monopole in die heelal moet bestaan, en dit is nog nie ontdek nie. Hierdie probleme word opgelos as ’n mens aanneem daar was ’n kort tydperk van kosmiese inflasie, wat daartoe gelei het dat die heelal plat is en wat anisotropieë en inhomogeniteite uitgestryk het tot op die waargenome vlak, asook die monopole eksponensieel uitgedun het. Die fisikamodel agter kosmiese inflasie is uiters eenvoudig, maar dit is nog nie deur deeltjiefisika bevestig nie en daar is groot probleme om inflasie te vereenselwig met kwantumveldteorie. Sommige kosmoloë glo snaarteorie en braankosmologie sal ’n alternatief vir inflasie oplewer.
Nog ’n groot probleem in kosmologie is die vraag wat veroorsaak het dat die heelal baie meer materie as antimaterie bevat. Kosmoloë kan deur waarnemings aflei die heelal is nie verdeel in streke van materie en antimaterie nie. As dit was, sou X-strale en gammastrale ontstaan het vanweë die vernietiging van deeltjies, maar dit is nog nie waargeneem nie. Iets in die vroeë heelal moes dus ’n effense oormaat materie tot gevolg gehad het. Hierdie proses, wat nog nie verstaan word nie, word bariogenese genoem.
Die probleem met bariogenese en kosmiese inflasie is albei nou verwant aan deeltjiefisika en oplossings daarvoor kan dalk met teorieë en eksperimente verkry word, eerder as deur die waarneming van die ruimte.
Karin Roodt
Karin Roodt (néé Bredenkamp) is die vrou van die Afrikaanse skrywer en taalaktivis Dan Roodt. Sy skryf aanvanklik onder die skuilnaam Karin Konsentrasiekamp.
Fisiese kosmologie
Oerknalteorie
Oerknalnukleosintese is die teorie van die vorming van elemente in die vroeë heelal. Dit het geëindig ’n paar minute ná die Oerknal toe die heelal se temperatuur laer gedaal het as die temperatuur waarby kernfusie sal plaasvind. Oerknalnukleosintese was dus net vir ’n kort rukkie aktief en daarom het net die ligste elemente ontstaan. Dit het begin by waterstofione (protone), en hoofsaaklik deuterium, helium-4 en litium is gevorm. Ander elemente is net in spoorhoeveelhede vervaardig. Die teorie is in 1948 ontwikkel en verbind die groot hoeveelhede ligte elemente met die eienskappe van die vroeë heelal. Dit kan spesifiek gebruik word om die gelykwaardigheidsbeginsel en neutrinofisika te toets en om donker materie te ondersoek. Volgens sommige kosmoloë suggereer oerknalnukleosintese daar is ’n vierde, "steriele" soort neutrino.
Karin Roodt
Lewe en werk
Karin is getroud met die skrywer, digter en taalaktivis Dan Roodt. Sy is ook betrokke in die politiek, eers as lid van die Vryheidsfront Plus en daarna as lid van Front Nasionaal. Tans is Roodt die redakteur by die webwerf www.praag.co.za. (Praag is 'n akroniem vir Pro-Afrikaanse Aksiegroep).
Skryfwerk
Karin Roodt debuteer in 1985 onder die skuilnaam Karin Konsentrasiekamp met die boek Hoekom nies u nie?
As Karin Roodt publiseer sy in 2012 die roman Duiwelsasem.
Fisiese kosmologie
Standaardmodel
Die Lambda-KDM-model (KDM staan vir koue donker materie) is ’n parametrisasie van die Oerknalteorie waarin die heelal ’n kosmologiese konstante bevat wat deur lambda (die Griekse letter Λ) aangedui word; dit word verbind met donker energie en koue donker materie. Daar word dikwels na verwys as die "standaardmodel" van Oerknalkosmologie.
Vorming en evolusie van groot strukture
duimnael|250px|Die [[Hubble-ultradiepveld, ’n foto van ’n streek in die heelal (so groot soos die deel van die blok links onder) naby die sterrebeeld Oond. Elke ligkolletjie is ’n sterrestelsel wat uit miljarde sterre bestaan. Die lig van die kleinste stelsels met die grootste rooiverskuiwing het sowat 14 miljard jaar gelede ontstaan.]]
Om die vorming en evolusie van die grootste en vroegste strukture in die heelal te verstaan (soos kwasars, sterrestelsels, sterrestelselswerms en superswerms) is een van die aktiefste studievelde in kosmologie. Kosmoloë bestudeer ’n model van "hiërargiese struktuurvorming" waarin strukture van die kleinste tot die grootste gevorm is en die grootste strukture, soos superswerms, steeds gevorm word. Een manier om die strukture in die heelal te bestudeer, is die waarneming van sigbare sterrestelsels sodat ’n driedimensionele beeld daarvan saamgestel en die kragspektrum van materie gemeet kan word. Dit is die benadering van onder meer die Digitale Sloan-lugopname.
Nog ’n manier is simulasies, wat kosmoloë gebruik om die swaartekragaantrekking van materie te bestudeer terwyl dit verenig in filamente, superswerms en superholtes. Die meeste simulasies word gedoen met slegs niebarioniese koue donker materie, wat voldoende behoort te wees om die heelal op groot skaal te verstaan, aangesien daar baie meer donker as sigbare, barioniese materie in die ruimte is. Meer gevorderde simulasies sluit deesdae ook barione in en word gebruik vir die bestudering van die vorming van individuele sterrestelsels. Kosmoloë bestudeer hierdie simulasies om te kyk of hulle met waarnemings ooreenstem en om enige teenstrydighede te verstaan.
Donker materie
Volgens bewyse van Oerknalnukleosintese, kosmiese mikrogolfagtergrond en struktuurvorming bestaan sowat 23% van die heelal se massa moontlik uit niebarioniese donker materie, in vergelyking met net 4% sigbare, barioniese materie. Die swaartekraguitwerking van donker materie word goed verstaan, want dit tree op nes ’n koue, nieradioaktiewe vloeistof wat halo's om sterrestelsels vorm. Donker materie is nog nooit in ’n laboratorium waargeneem nie en die deeltjiefisika-aard daarvan is steeds heeltemal onbekend. Sonder om waarnemingsbeperkings in ag te neem, kan daar ’n paar kandidate wees, soos ’n stabiele supersimmetriese deeltjie, ’n deeltjie met ’n swak wisselwerking, ’n aksion en ’n kompakte halovoorwerp met ’n groot massa.
Donker energie
As die heelal plat is, moet daar ’n bykomende komponent wees wat 73% van die energiedigtheid van die heelal uitmaak (benewens die 23% donker materie en die 4% barione). Dit word donker materie genoem. Om nie met Oerknalnukleosintese en kosmiese mikrogolfagtergrond in te meng nie, moet dit nie in halo's saambondel soos barione en donker materie nie. Daar is sterk waarnemingsbewyse vir donker energie, want die totale energiedigtheid van die heelal is bekend deur beperkings op die platheid van die heelal, maar die hoeveelheid saambondelende materie is streng gemeet en is baie minder. Die geloof in donker materie het in 1999 vergroot toe metings bewys het die uitdying van die heelal het langsamerhand begin versnel.
Buiten sy digtheid en saambondel-eienskappe, is niks oor donker energie bekend nie. Kwantumveldteorie voorspel ’n kosmologiese konstante (KK) wat baie soos donker energie is, maar 120 grootteordes groter as dit wat waargeneem is. ’n Paar snaarteoretici staan die "swak antropologiese beginsel" voor: Die rede dat fisici ’n heelal met so ’n klein kosmologiese konstante waarneem, is dat geen fisici (of enige lewe) sou kon bestaan het met ’n groter kosmologiese konstante nie. Baie kosmoloë dink hierdie verduideliking is onbevredigend, want terwyl die swak antropologiese beginsel vanselfsprekened is (lewende waarnemers bestaan, so daar moet minstens een heelal wees met ’n kosmologiese konstante wat lewe moontlik maak) verduidelik dit nie die konteks van daardie heelal nie. Die beginsel op sy eie maak byvoorbeeld nie ’n onderskeid tussen die volgende nie:
’n Beter begrip van donker energie sal moontlik die eindelike lot van die heelal openbaar. In die huidige kosmologiese tydperk voorkom die versnelde uitdying vanweë donker energie dat strukture groter as superswerms kan vorm. Dit is nie bekend of die versnelling onbepaald sal voorduur, miskien tot ’n groot skeur plaasvind, en of dit eindelik omgekeer sal word nie.
Ander velde van ondersoek
Kosmoloë bestudeer ook:
I.A.R. 80
Die I.A.R. 80 was 'n Romeense monovlerk, enkelsitplek vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog diens gedoen het. Die vliegtuig se ontwerp is geskoei op die Poolse vliegtuig, die PZL P-24 vegvliegtuig, wat dit moes vervang. Die ontwikkelingswerk is oorwegend Romeens en het in 1938 begin.
Die vegvliegtuig het sy nooiensvlug op 12 April 1939 onderneem en was 'n groot verbetering op die P-24. Die voorste en agterste gedeeltes van die vliegtuig was byna identies maar die middelste gedeelte het drasties verskil. Die borreltipe kajuit was uniek vir sy tyd en die vlieënier het uitstekende sig gehad. Produksie het geskied onder Duitse toesig en latere modelle is met 'n Duitse Mauser kanon toegerus. Snaaks genoeg het die vliegtuig nie 'n stertwiel gehad nie maar 'n glyski.
Meer as 250 eenhede is gebou en die meeste het op die Oos-Front diens gedoen vanaf Mei 1942. Vanaf 1943 was al die vliegtuie in Roemenië gebaseer om die land teen Amerikaanse bomwerpers te verdedig. Ongeveer die helfte van al die eenhede gebou het die oorlog oorleef en het diens gedoen in die Romeense Lugmag wat op daardie stadium onder Sowjetbeheer was. Hulle is 1949 vervang met Sowjetvegters. 'n Klompie was verander na tweesitplekopleidingsvliegtuie en het diens gedoen tot in 1952.
Spaanse verowering van die Asteekse Ryk
Die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk / Meksiko was 'n baie belangrike onderdeel van die Spaanse kolonisering van die Amerikas. Die koms van die Spanjaarde het die einde vir die Asteekse Ryk beteken. Die veldtogte teen die Asteekse Driebond is deur die conquistador Hernán Cortés gelei.
Asteekse voorbodens vir die Spaanse verowering
Baie verslae van die veroweringe van die Asteekse Ryk deur die Spanjaarde is hoofsaaklik deur die Spanjaarde self geskryf. Die belangrikste en primêrste bronne is die briewe van Hernán Cortés en Karel V, en Bernal Diaz se geskrewe werk, True History of the Conquest of Mexico. Die primêre bronne van die bewoners, beïnvloed deur die verowering, word selde bekyk. Inheemse verslae is op die vroegste in 1528 vasgelê. Geskrewe in Nahuatl beskryf die inheemse bewoners van die Asteekse Ryk die sewe voortekens wat daar was voorafgaande die koms van die Spanjaarde in die Golf van Meksiko. Die sewe voortekens was:
Die hueyi tlahtoani Moctezuma II (soms as Montezuma gespel) sou waarsêers geraadpleeg het om die oorsaak van hierdie voortekens te bepaal; maar die kon tot die koms van die Spanjaarde nie die presiese verklarings gee nie.
Verowering van Meso-Amerika
Die verowering van Tenochtitlan word meestal as verwysing gebruik om die begin van die verowering van Meso-Amerika aan te gee. Die proses was egter veel ingewikkelder en het langer as die drie jaar geduur wat Hernán Cortés nodig gehad het om Tenochtitlan te verower.
Selfs na die Val van Tenochtitlan was die meeste Meso-Amerikaanse kulture nog ongeskonde. Die Tlaxcalteke het hul deel van die verdrag verwag, die Purepecha en Mixteke was bly oor die nederlaag van hul lewenslange vyand, en ander kulture was waarskynlik net so bly oor hierdie nederlaag.
Daar was byna sestig jaar van oorlog voordat die Spaanse veroweraars Meso-Amerika verower het. Die vernaamste weerstand was die periode wat ook as die Chichimeken-oorlog bekend staan. Die Spaanse verowering van Yucatan het byna 170 jaar geduur. Die hele proses kon langer geduur het, het daar nie drie epidemies uitgebreek nie wat 'n swaar tol van die oorspronklike bewoners van Amerika geëis het. Deur hierdie epidemies het byna 75% van die bevolking gesterf en gevolglik het dit die ineenstorting van baie Meso-Amerikaanse kulture veroorsaak. Sommige glo dat siektes uit die Ou Wêreld, soos pokke, die dood van 90 tot 95 persent van die bevolking van die oorspronklike bewoners van die Nuwe Wêreld veroorsaak het.
Lorraine Botha
Lorraine Botha is ’n Afrikaanse dramaturg en skrywer en vrou van die voormalige Nasionale Party-minister M.C. Botha.
Tom Virtue
Tom Virtue (gebore 19 November 1957) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Transformers: Dark of the Moon (2011) en Iron Man 3 (2013), en in die televisiereekse Even Stevens (2000) en The Secret Life of the American Teenager (2008).
Lorraine Botha
Lewe en werk
Lorraine Anna Gouws is op 7 November 1915 in Port Elizabeth as enigste kind van haar ouers gebore. Sy word in Bloemfontein groot en matrikuleer hier in 1933. Dan sit sy haar studies voort aan die Universiteit van Kaapstad, waar sy in 1936 die B.A.-graad met Latyn, Afrikaans-Nederlands en Engels as hoofvakke behaal. Sy studeer kortliks aan die Universiteitskollege van die Oranje-Vrystaat, waar sy haar inskryf vir die Hoër Onderwysdiploma, maar staak haar studies om ’n betrekking te aanvaar as vertaler in die Vertaalburo van die Staatsdiens in Pretoria. In 1940 tree sy in die huwelik met Michiel Coenraad Botha, Hoofsekretaris van die Afrikaanse Taal- en Kultuurvereniging, wat onder andere verantwoordelik was vir die reëling van die feestelikhede met die inwyding van die Voortrekkermonument in 1949. Later word hy Adjunk Minister van Bantoe-administrasie en Onderwys in die Nasionale Party Kabinet van dr. Hendrik Verwoerd en Minister van Bantoe-Onderwys in die Kabinet van adv. John Vorster. In hierdie hoedanigheid bekragtig hy die gebruik van Afrikaans as die medium van onderrig in swart skole, wat later een van die hoofoorsake is van die Soweto-opstande van Junie 1976. Uit hierdie huwelik word vyf seuns (Christof, Pieter, Michiel, Theunis en Clasie) en twee dogters (Maria is die oudste) gebore. Na haar troue doen sy vryskutwerk deur vertaalwerk te doen en ook nasienwerk vir ’n korrespondensiekollege. Met selfstudie en korrespondensie bekwaam sy haar verder in Nederlands, Frans en Grieks en behaal in 1976 die B.A. Honneurs-graad in Grieks aan die Universiteit van Suid-Afrika. In 1980 behaal sy ook die M.A.-graad in Grieks aan die Universiteit van Suid-Afrika met ’n verhandeling oor “The Hellenica Oxyrhyncia and the Asiatic campaign of Agesilaus”. In haar vrye tyd skilder sy ook graag.
Skryfwerk
Die romans “Lang skaduwees” en “Net vir hulle?” behandel beide huweliksprobleme. Sy skryf ook die gewetensdrama “Die keuse”, waarin die hoofkarakter hoogverraad pleeg vir eie gewin. Die karakterisering is nie voldoende gemotiveerd nie en die voorstelling dat Frankryk en die Iberiese lande die land se grootste vyand is, ietwat onwesenlik.
Rys
Produkte
- Ryssemelmeel. Die produk het tydens die pellery ontstaan en bevat baie kaf. Dit word daarom as veevoer gebruik.
- Ryssemels. Dit word ook met die pellery verkry en dien eweneens as veevoer.
- Rysvlokke. Die vlokkies word verkry deur die warm korrels voor die poleerde ry plat te druk.
- Pofrys. Wanneer die ryskorrels onder druk verhit en gaargemaak word, swel dit baie uit wanneer die druk verminder word.
- Ryskaf. Die produk van die pelproses word vir verpakkingsmateriaal en die bereiding van kunsmisstowwe en chemiese stowwe (furfuraal) gebruik.
- Rysstrooi. Dit kan vir die vervaardiging van matte, klere, verpakkingsmateriaal of besems of as veevoer of dakbedekking gebruik word.
Verpakking
Rys kan los of verpak in papiersakke, kartonne, dose of plastieksakke verkoop word. In sommige winkels is rys in geperforeerde plastieksakke te koop. Sulke rys behoort op 'n spesiale manier gekook te word, byvoorbeeld vir die bereiding van die lndonesiese gereg "longtong". Longtongrys is oorspronklik berei deur dit in sakkies wat van die gevlegte blare van die kokosneutpalm gemaak is, te stoom.
Oorsprong
Rys is reeds in 711 deur Arabiere na Spanje gebring, maar het eers teen die Middeleeue die res van Europa bereik. Daar is dit aanvanklik as bestanddeel vir nageregte gebruik, soos byvoorbeeld om dit met melk en suiker te eet.
Verbouing in Suid-Afrika
In Suid-Afrika is ná die Tweede Wêreldoorlog begin met die kommersiële verbouing van rys in die warm, nat noordoostelike dele van die land. In 2011 is 'n loodsprojek in Hartswater, in die Noord-Kaap, van stapel gestuur. In die verlede is rysverbouing in Suid-Afrika in die wiele gery as gevolg van die groot hoeveelheid water wat nodig is om die ouer kultivars te kweek, maar met sekere nuwer kultivars kan rys nou met dieselfde hoeveelheid water as koring verbou word.
Minangkabau Wikipedia
Die Minangkabau Wikipedia is die Minangkabause uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Moctezuma I
Moctezuma I (1398–1469) was van 1440 tot 1469 die hueyi tlahtoani, die leier van die Asteke.
Die naam
Moctezuma word gewoonlik in Spaanse geskrifte gebruik, terwyl Montezuma 'n ou Engelse spelling van die naam is. Motecuhzoma of Motecuzoma is die oorspronklike naam in Nahuatl (uitgespreek as mo-tek-w-zo-ma) wat "hy wat homself heerser maak deur sy woede" beteken. Dit stam af van mo, derdepersoon besittend, techuhtli, "heer", en zoma, "bose" of "met gefronsde gesig". Die gebruik van 'n regeringsnommer is slegs bedoel as 'n moderne onderskeid van die ander Moctezuma, na wie as Motecuhzoma II verwys word. Nog 'n manier om hulle te onderskei, naas die gebruik van Romeinse syfers, is dat Moctezuma I Motecuhzoma Ilhuicamina in Nahuatl genoem word en Moctezuma II Motecuhzoma Xocoyotzin. Die eerste van hierdie benaminge beteken "eensame wat 'n pyl in die hemel skiet"; Xocoyotzin beteken "die geëerde jonge", uit te spreek as tsjo-ko-jot-zin (waar Xocoyotl eenvoudig "die jonge" of "junior" sou beteken).
Dade
Hy het die Drievoudige Verbond met Tekskoko en Tlacopan gevorm en die Asteekse Ryk van die Atlantiese kus tot aan die Stille Oseaan uitgebrei. Hy het onder andere die Huaxteke en Totonake verslaan. Onder Moctezuma se regering het die hoogpriester Tlacaellel die Asteekse geskiedenis grotendeels laat herskryf. Saam met Nezahualcoyotl van Tekskoko het hy 'n akwaduk laat aanlê wat die hoofstad Tenochtitlan van water sou voorsien. Moctezuma I is deur Axayacatl opgevolg.
1. FC Pforzheim
1. FC Pforzheim is 'n sokkerklub uit Pforzheim in die deelstaat Baden-Württemberg in Duitsland. Die klub is op 5 Mei 1896 gestig en was een van die stigterslede van die DFB in 1900. Die klub het ook 'n trompoppieafdeling.
Die klub was baie suksesvol in sy beginjare. In 1906 het die klub sy grootste prestasie behaal: As kampioen van die Suid-Duitse sokkervereniging het Pforzheim die eindstryd van die uitspeelwedstryde om die Duitse titel gehaal, maar met 1-2 teen VfB Leipzig verloor, nadat daar nog in die halfeindrondte met 4-0 teen Berlin TuFC Union geseëvier is.
Tussen 1933 en 1944 het Pforzheim in die Gauliga Baden gespeel, destyds die hoogste klas. Na die Tweede Wêreldoorlog kon die klub nie weer die eerste liga haal nie en het dit in die ''2. Oberliga Suid'' (tweede vlak) meegeding tussen 1950 en 1963, toe die Bundesliga gevorm is. Pforzheim het hierna in die Regionalliga Suid gespeel tot 1967, waarna die klub verder gedaal het tot die derde vlak.
Die klub het in 1987, 1989 en 1999 die hoofrondte van die DFB-Pokal gehaal en in eergenoemde twee jare is die derde rondte bereik.
Die klub sukkel die afgelope jare finansieel en was in 2004 'n tyd lank onder finansiële administrasie geplaas. Die klub is tans (status: 12 Junie 2007) in samesprekings met 'n ander plaaslike klub, VfR Pforzheim, gewikkel oor 'n moontlike samesmelting.
Bontkouterie
Die bontkouterie (Gasteria acinacifolia (J.Jacq.) Haw.) is 'n sukkulent wat endemies aan die Oos-Kaap provinsie van Suid-Afrika is. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys.
Hierdie is die grootste spesie van die genus Gasteria en kom net aan die kus voor. Die plante se rosette kan 75 cm hoog en 65 cm in deursnee word. Die spiesvormige blare word 60 cm lank en 4,5 -10 cm breed aan hul basis. Hulle is glad en het wit kolle wat in sydelingse bande aangetref word. Hulle blomme word dikwels deur suikerbekkies besoek. Hulle hang soos pypies aan 'n lang stingel.
Diskografie van Enya
Die diskografie van Enya bestaan uit agt ateljeealbums, drie kompilasie-albums, een-en-twintig enkelspelers en 'n aantal ander verskynings. Enya maak haar internasionale deurbraak in 1988 met die album Watermark waarop die treffer "Orinoco Flow" verskyn wat eerste plek op trefferlyste in die Verenigde Koninkryk en tweede plek in Duitsland bereik. Drie jaar na Watermark word Shepherd Moons vrygestel. In 1992 word 'n herverwerkte weergawe van Enya se eponimiese album uit 1987 as The Celts vrygestel. In 1995 word The Memory of Trees vrygestel, wat die top-5 in die Verenigde Koninkryk en Duitsland en die top-10 in die Verenigde State behaal. Die enkelspelers wat vanaf hierdie album uitgereik is, was "Anywhere Is" en "On My Way Home". In 1997 stel Enya haar versameling van grootste treffers onder die titel Paint the Sky with Stars: The Best of Enya vry. Hierdie album behaal weer eens die top-5 in die Verenigde Koninkryk en Duitsland en sluit twee nuwe snitte in, naamlik "Paint the Sky with Stars" en "Only If...". Na 'n pouse van vyf jaar stel Enya in 2005 haar suksesvolste album, A Day Without Rain, vry. A Day Without Rain behaal nommer-2 op die Billboard 200-trefferlys van albums. Die eerste enkelspeler vanaf hierdie album, "Only Time", word in die rolprent Sweet November gebruik en bereik nommer-10 op die US Hot 100-trefferlys en nommer-1 in Duitsland.
In 2001 neem Enya die liedjie "May It Be" op wat in die eerste episode van die The Lord of the Rings-rolprenttrilogie, The Fellowship of the Ring, gebruik is. Dit is haar tweede opeenvolgende enkelspeler om die Duitse trefferlyste in die eerste posisie te betree. In November 2005 word Amarantine vrygestel. Dit behaal die top-10 in die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State en bereik nommer-3 in Duitsland. In 2006 stel Enya verskeie CD's met 'n Kersfeestema en met nuwe materiaal vry. Op 10 Oktober 2006 word Sounds of the Season with Enya met ses snitte slegs in die Verenigde State vrygestel. And Winter Came... word in November 2008 vrygestel. Hierdie album het 'n Kersfees- en wintertema en was 'n noemenswaardige treffer. Dit bereik die top-10 in baie lande, 'n buitengewone prestasie vir 'n album met 'n Kersfeestema. Enya se tweede versamelalbum, The Very Best of Enya, word in 2009 vrygestel. Hierna neem sy 'n lang pouse van skryf en opneem. In 2012 keer sy terug na die ateljee om Dark Sky Island op te neem, wat in November 2015 vrygestel word. Hierdie album ontvang meestal positiewe kritiek en was 'n kommersiële sukses; dit bereik die top-10 in sestien lande.
Enya verkoop volgens Nielsen Soundscan meer as 26,5 miljoen albums in die Verenigde State, wat haar een van die topverkopers in daardie land maak. Sy wen vier Grammy-toekennings en vyf opeenvolgende albums van haar behaal die top-10 op die US Billboard 200-trefferlys.
Wêreldwyd verkoop Enya meer as 80 miljoen albums, wat haar een van die topverkopers ooit maak.
Albums
Enya: The Video Collection bevat ál Enya se musiekvideos en snitte van regstreekse opvoerings. Slegs in Asië en Europa beskikbaar gestel.
Titel + VSA-trefferslysposisie
1. Enya (1987) 500 000 verkope
2. Watermark VSA#25 (1988) 9 miljoen verkope
3. Shepherd Moons VSA#17 (1991) 10,5 miljoen verkope
4. The Celts (1992) 6,7 miljoen verkope
5. The Memory of Trees VSA#9 (1995) 9,5 miljoen verkope
6. Paint the Sky with Stars VSA#30 (1997) 4,5 miljoen verkope
7. A Day Without Rain VSA#2 (2000) 14 miljoen verkope
8. Amarantine VSA#6 (2005; uitgebreide weergawe in 2006 uitgegee) 6 miljoen verkope
9. And Winter Came... VSA#8 (2008)
10. The Very Best of Enya (2009)
11. Dark Sky Island (2015)
Honda Racing F1
Honda Racing F1 behels die Formule Eenwedrenbedrywighede van die Japannese motorvervaardiger Honda. Dit omvat grotendeels die verskaffing en ondersteuning van spesiaalontwerpte en doelgeboude renmotorenjins aan die verskillende F1-renspanne.
Gedurende 2006–2008 het Honda as 'n selfstandige span deelgeneem aan Formule Een.
Spanne wat reeds van Honda-enjins gebruik gemaak het, is:
Witsteur
Die Witsteur (Acipenser transmontanus) is 'n steurspesie in die familie Acipenseridae van die orde Acipenseriformes. Dit is 'n anadrome vissoort wat aan die oostelike Stille Oseaankus aangetref word, van die Golf van Alaska tot by Monterey, Kalifornië. Sommige is egter in die Columbiarivierbekken, Montana en die Shasta-meer in Kalifornië ingeperk, met berigte van teenwoordigheid in die noorde van Baja California, Meksiko.
Beskrywing
A. transmontanus word gekenmerk deur die twee rye van vier tot agt benige plate tussen die anus en anale vin, met ongeveer 45 strale in die rugvin. Sy kleur kan wissel van grys tot bruinerig aan die rugkant, ligter aan die ventrale kant met grys vinne. Baarddrade word anterior tot die mond aangetref, nader aan die snoet as die mond.
By seksuele volwassenheid kan A. transmontanus 1,6 m in lengte bereik, terwyl die maksimum lengte wat aangeteken is in enige ouderdomsklas 6,1 meter is, met die gemiddelde lengte ongeveer 2,1 meter. Hoewel die ouderdom by volwassenheid onseker is, wissel die moontlike ouderdomme van bekende A. transmontanus-monsters tussen 11 en 34 jaar. Die maksimum gepubliseerde gewig bekend was met 'n berigte ouderdom van 104 jaar.
Taksonomie
Die witsteur is deel van die Stille Oseaan-klade van spesies, waaronder Kaluga-steur (Huso dauricus), Sakhalin-steur (Acipenser mikadoi), groensteur (Acipenser medirostris), Chinese steur (Acipenser sinensis) en Amur-steur (Acipenser schrenkii). Onlangse genetiese ontleding ondersteun 'n noue verwantskap tussen A. transmontanus en A. schrenckii, wat slegs in Asië aangetref word, en toon 'n algemene voorouer tussen die twee ongeveer 45,8 miljoen jaar gelede. Met behulp van mikrosatelliete is genetiese onderskeiding tussen verskillende rivierstelsels in die Stille Oseaan se Noordweste en Kalifornië hoog genoeg om in staat te wees om te onderskei tussen die populasies van die witsteur en die struktuur waarin waterskeiding (A. transmontanus) woon, kan valideer.
Verspreiding en habitat
Witsteur is inheems aan verskeie groot Noord-Amerikaanse riviere wat na die Stille Oseaan dreineer. Hulle woon hoofsaaklik in riviermondings van groot riviere, maar migreer om in varswater kuit te skiet en swem lang afstande tussen riviersisteme. Reproduksiebevolkings is gedokumenteer langs die Weskus, van Noord-Meksiko tot by die Aleoetiese Eilande in Alaska. Witsteur kom gereeld voor in diep, sagte bodems van riviermondings, waar bewegings in die waterkolom afhang van die soutgehalte. Historiese verspreidingsgebiede is verwoes deur oorvangste en habitatsveranderinge as gevolg van damme en rivierregulasies; dit beïnvloed alles habitatkwaliteit, geskiktheid en konnektiwiteit.
Voortplanting
Witsteur is iteropare telers wat in die laat herfs en winter in die rivierstelsels leegloop, waar hulle in die lentemaande voorkom. Daar bestaan baie onsekerheid oor die tydsberekening van die reproduksiegebeure van witsteure. Verslae toon egter seksuele volwassenheid vir die witsteur op 12 jaar vir wyfies en 10 jaar vir mannetjies. Onsekerheid oor ouderdomskattings van finstraal-annulus kan verantwoordelik wees vir enige ongelykheid.
Nut vir die mens
Witsteur is 'n hulpbron vir 'n verskeidenheid sosiale en ekonomiese groepe regoor die wêreld. Akwakultuurgeriewe verbou witsteur in Kalifornië en jongelinge kan aan akwariumeienaars verkoop word. Hulle was eens die belangrikste voedselbron vir Eerste Nasies-mense in die 1800's, totdat die oorbevissing deur kommersiële vlote vir kaviaar hulle teen die vroeë 1900's byna tot uitsterwing gedwing het. Buiten hul vleis, is ander belangrike ekonomiese produkte wat met gevangde steur verband hou, kaviaar, isinglas en olie. Alhoewel die verkoop van 'n wilde witsteur en eiers in Kalifornië onwettig is, is dit wettig om kaviaar van plase met Witsteur te koop. Die stropery is 'n voortdurende probleem waarin kaviaar vir 100-150 dollar per pond op die swartmark verkoop, terwyl 'n verbruiker wat wettigvervaardigde kaviaar op die plase in Kalifornië koop, tussen 40-700 dollar vir 'n ons betaal.
Witsteur speel ook 'n rol in sporthengel in die Stille Oseaan-Noordweste. Alhoewel hengel-vir-verbruik in die Columbia-rivierkom gesluit is, word vang-en-vrylaat steeds toegelaat, met genoeg gewildheid vir gidsdienste om hengeluitstappies wat spesifiek op die witsteur gerig is, aan te bied.
Petrus Lombardus
Petrus Lombardus (by Novara (Lombardie), circa 1100 – Parys, 20 Julie 1160) was 'n middeleeuse teoloog en skolastikus. Die naam Lombardus dui op sy Lombardiese afkoms.
Lewensloop
Hy studeer regte in Bologna en teologie in Parys, waar hy vanaf 1140 vir 20 jaar lank doseer aan 'n kloosterskool. In 1159 word hy aangestel as biskop van Parys.
Hy skryf verskeie bybelkommentare wat ook lei tot sy belangrikste werk: die Sententies, 'n samestelling bestaande uit vier dele, die Libri IV Sententiarum. Hy het moontlik al in 1142 daaraan begin werk. In 1152 voltooi hy die eerste weergawe, die finale weergawe word in 1158 uitgegee. Dit word ook die standaard teologiese handboek van die 13de tot die 16e eeu. Die werk word egter ook betwis deur sommige individue en word hy beskuldig van kettery. Nadat Lombardus deur die Vierde Lateraanse Konsilie in 1215 onder beskerming geneem was, word die gesag van die werk deur die Kerk bekragtig. Hierna word die boek die hoofwerk van die middeleeuse skolastiek. Belangrik vir die Rooms-Katolieke Kerk was dat hy die aantal sakramente op sewe stel. Verwysend na dié werk, word Petrus Lombardus ook die Magister Sententiarum genoem.
Pous Benedictus XVI
Die werke en denkwyse van Lombardus is weer aktueel binne die katolieke kerk sedert pous Benedictus XVI hom in 'n toespraak op 30 Desember 2009 as voorbeeld voorhou vir alle katolieke teoloë. Die manier waarop Lombardus die verhouding tussen vroue en mans omskryf sien die pous as toekomstige leidraad vir die katolieke denke: die vrou is nie 'n baas oor die man nie, of ook nie 'n slavin nie, maar 'n kameraad.
Sarel Jacob Pretorius
duimnael|regs|200px|S.J. Pretorius, omstreeks 1949.
Sarel Jakob Pretorius (1917–1995) was 'n Afrikaanse digter, joernalis, professor in Afrikaans- en Nederlandse Letterkunde en omroeper. Hy publiseer altesaam 15 digbundels gedurende sy loopbaan. Sy bekendste gedigte was Harlekyn van die dieretuin en Die kranksinnige. Van sy gedigte is voorgeskrewe materiaal in Suid-Afrikaanse skole.
Lewe en werk
links|190px|duimnael|S.J. Pretorius. Sarel Jacob Pretorius is op 7 Januarie 1917 op Postmasburg in die Kaapprovinsie gebore as die tweede van vier kinders. Hy is op 28 Februarie 1917 in die Gereformeerde kerk Postmasburg gedoop.
Sy vader was die onderwyser en skoolhoof, Petrus Jacobus Pretorius (Petrusburg, 8 Maart 1892 – Johannesburg, 7 Junie 1983) van Philippolis en sy moeder Johanna Maria Kruger (1893–1982), dogter van Gert H.J. Kruger van Venterstad. Hulle is in 1912 in die Gereformeerde kerk Venterstad getroud. UIt die huwelik is vier kinders gebore, waarvan Sarel die tweede oudste was na sy suster. Al die kinders het die onderwys betree.
Sarel gaan skool op sy tuisdorp, waar hy in die koshuis inwoon waar sy pa die koshuisvader is, en matrikuleer dan aan die Potchefstroom Gimnasium. Hy behaal in hierdie tyd as bariton sukses op verskeie kunswedstryde, ook in Johannesburg, terwyl een van sy gedigte ook ’n medalje verower in ’n kunswedstryd. Daarna studeer hy vanaf 1934 tot 1938 aan die PUK (Potchefstroomse Universiteitskollege), waar die klasse wat Gerrit Dekker aanbied sy liefde vir die letterkunde vestig. Hy behaal hier die B.A.-graad in 1937 en daarna die Universiteits Onderwysdiploma in 1938. Op universiteit blink hy uit in atletiek en word ook bekroon met die eerste prys vir ’n skets wat in Die Besembos verskyn. In 1939 begin sy onderwysloopbaan aan die Junior Hoërskool Malvern, waar hy die armoedige, verstedelikte Afrikaners waarneem. Dan aanvaar hy ’n betrekking as onderwyser in Linden, eers aan die Laerskool Louw Geldenhuys en later aan die Hoërskool Linden. In Julie 1943 trou hy met die violiste Anna Swanepoel van Linden en die egpaar het drie kinders; twee seuns (Aleit en Petrus) en ’n dogter (Rachel).
In 1947 betree hy vir ’n tydjie die joernalistieke wêreld as mederedakteur van ’n Afrikaanse tydskrif in Johannesburg. Daarna word hy in 1948 vertaler by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie, waar hy onder andere vele dramas in Afrikaans vertaal. In 1952 hervat hy sy studies aan die Universiteit van die Witwatersrand en behaal in 1954 die B.A. Honneurs-graad in Afrikaanse en Nederlandse letterkunde. In 1956 vertrek hy met ’n studiebeurs van die Nederlands-Zuidafrikaanse Vereniging na Utrecht, Nederland en skryf hom in vir ’n doktorale studie onder die bekende spesialis in die sewentiende-eeuse Nederlandse letterkunde, professor W.A.P. Smit.
Op 31 Maart 1995 is hy in Johannesburg aan ’n hartaanval oorlede. SJ se laaste bundel is getiteld "Amper Postuum" wat n paar weke na sy dood verskyn het.
Poësie
Die arbeider en ander gedigte speel die stad en die platteland teenoor mekaar af, waar die stad waargeneem word deur ’n spreker wat hom hier ontuis voel en die lewe op die platteland verheerlik word. Die digter neem die tematiek van sy debuutbundel verder in die sosiale meegevoel met die agterbuurt-ellende van die arbeiders in die stad. Uit hierdie bundel neem die digter ses gedigte in “Album” op.
Sy derde bundel se titel, Inkeer, is reeds aanduidend van die oorheersende tema van fokus op die mens en sy innerlike stryd. Die onregverdigheid van die menslike bestaan en die onmag teen die wêreld word uitgebeeld, gevolg deur die besef dat die swaarkry en pyn dikwels slegs ’n voorspel is tot ’n positiewe uitkoms. Vrees is ’n oorheersende motief in hierdie bundel, wat vrees vir die verganklikheid, vrees vir lyding en eindelik ook vrees vir die dood insluit. In aansluiting by die Dertigers tree hy hier ook in enkele gedigte in geding met God, ’n tema wat hy meer ontgin in sy volgende bundel. Die bundel word verdeel in vyf afdelings, wat ’n soort geestelike groei uitbeeld.
Die swyende God word in vier afdelings ingedeel. In die afdeling oor God kry die digter aanvanklik nie antwoorde op die vrae oor wie God is en waar Hy te vinde is nie, met alleen die wete dat alles eindelik om die Dood draai. Die afdeling Dood en verdriet beskryf die enorme impak wat hierdie stilte van God in menslike verdriet het op die menslike psige ten opsigte van dinge soos introversie, isolasie, verstoting en agtervolging. Dit lei ook tot wanhoop aan die lewe, die gemeenskap met mense en aan die kuns. In die afdeling Liefde verkry die spreker deur die liefde vir vrou en kind weer sin, waardeur die vertroue in die lewe, die natuur en God herontwaak. Skoonheid is die vierde afdeling. Hier is die spreker weer in staat om die wonder en skoonheid van die natuur te sien as ’n ligpunt in hierdie donker lewenslandskap. Waar die vorige bundels in hoofsaak gewy is aan maatskaplike en sosiale temas, fokus hierdie bundel eksklusief op die “ek” se belewenis, waardeur die gegewe verskraal word. Die vormloosheid van die gedigte (wegbeweeg van vaste digvorms soos sonnet en kwatryn) strek die poëtiese dissipline in die bundel nie tot wins nie en die digter maak hom meermale skuldig aan insinkings in die inhoud en beelding. Slegs enkele gedigte, waaronder Geluide, Vrae, Stadsperd, Winterreën en Klein ballade van die liefde, kan as oorwegend goed of geslaagd beskou word.