cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arameërs
Geskiedenis
Verder noord het die Arameërs besit geneem van die Neo-Hetitiese stad Hamat aan die Orontesrivier en hulle was gou sterk genoeg om weg te breek van die Indo-Europeessprekende Neo-Hetitiese state.
In die 11de en 10de eeu v.C. het die Arameërs na die ooste van die Eufraat getrek, waar hulle hulle in sulke groot getalle gevestig het dat die hele streek ’n ruk lank bekend was as Aram-Naharaim, of "Aram van die twee riviere". Oos-Aramese stamme het tot in Babilonië versprei en ’n Aramese troonrower is as koning van Babilon gekroon onder die naam Adad-apal-iddin.
Klassieke tydperk
Min het verander nadat die Achemenidiese Ryk die Aramese gebied verower het. Die Perse, wat hulself beskou het as die Assiriërs se opvolgers en drie eeue lank onder Assiriese heerskappy was, het Aramees as ampstaal behou, asook die Assiriese strukture en die naam Eber Nari.
Nadat die Griekse Seleukidiese Ryk (312–150 v.C.) die Aramese gebied van die Achemenidiërs verower het, het hulle die Indo-Europese naam "Assirië" uit die 9de eeu v.C. aan die land gegee. Dié naam, wat "Sirië" beteken, is tot in dié tyd histories en geografies net gebruik vir Assirië en die Assiriërs, ’n streek en volk in die hedendaagse noordelike helfte van Irak, Noordoos-Sirië, Suidoos-Turkye en die noordwestelike rand van Iran, en nie vir die Levant of sy grootliks Aramese bevolking nie. Van die laat 4de eeu of vroeë 3de eeu v.C. af het die Seleukidiërs die naam ook gebruik vir Aram/Eber-Nari wes van Assirië/Sirië, wat drie eeue lank ’n Assiriese kolonie was. Dit het daartoe gelei dat die Assiriërs van Assirië sowel as die Arameërs van Aram wes daarvan in die Grieks-Romeinse kultuur as "Siriërs" bekend gestaan het, hoewel die twee volke geografies, histories en etnies verskil het. Dié verwarring het in die Weste voortgeduur tot in die moderne tyd.
Die Partiese, Romeinse en Bisantynse Ryk het hierna gevolg, met die Aramese gebied wat eers die frontlinie was tussen die Partiese en die Romeinse Ryk, en daarna tussen die Sassanidiese en die Bisantynse Ryk. Daar was ook ’n kort tydperk van Aramese heerskappy tydens die Romeinse periode. Tussen die 1ste en 4de eeu n.C. het die Arameërs die Christelike geloof begin aanneem in die plek van die politeïstiese Aramese geloof, en die Levant het ’n belangrike sentrum geword van die Siriese Christendom, saam met Assirië in die ooste waar die Siriese taal en Siriese alfabet ontstaan het.
Die Siriese Christendom bestaan vandag nog onder die inheemse, pre-Arabiese bevolking. Die Arameërs was tot lank ná die Arabiese Verowering van die middel 7de eeu n.C. die grootste bevolking in hul tuisland (die grootste deel van die moderne Sirië en ’n deel van die suidsentrale Klein-Asië). ’n Paar Aramese koninkryke het selfs in die streek ontstaan, waarvan die belangrikste Palmyra was.
Olaf Andresen
Olaf Andresen (1902–1985) was 'n Duitsgebore Afrikaanse liedjieskrywer, komponis en uitgewer van bladmusiek. Hy is bekend vir die Heidelied, My Hart Verlang Na Die Boland en die liedere van verskeie weermag-eenhede. Hy het sy komposisies by sy eie musiekdrukkery, Melotoongolwe Musiekuitgewers, laat druk en versprei.
Beknopte biografie
Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog is hy in die Leeukop-gevangenis geïnterneer omdat hy 'n lid van die Ossewa Brandwag was en Duitsland in die oorlog gesteun het. Ná agt maande ontsnap hy op 6 Julie 1941 met die hulp van sy verloofde uit die interneringskamp. Hy was daarna vir elf maande in Suid-Afrika voortvlugtend. In hierdie tyd het hy onder andere marse vir die Ossewa Brandwag onder die skuilnaam Andries Cilliers gekomponeer.
Daarna vlug hulle na Mosambiek en is daar getroud. Gedurende die tyd loof die regering van genl. Jan Smuts 'n beloning van 500 pond uit vir enigeen wat hom lewendig of dood sou uitlewer. Nadat die Nasionale Party in 1948 aan bewind kom, kon hy weer na Suid-Afrika terugkeer en dien drie jaar tronkstraf uit.
Hy is op 20 Desember 1985 in Kemptonpark oorlede.
Tandknop
In die tandheelkunde verwys tandknop na ´n verbreding van die tandlys wat deur die ingroei deur vaatryke bindweefsel ontstaan.
Heidi Pitout
Heidi Pitout, gebore op 14 Februarie 1994 in Zastron, Vrystaat, is ŉ Afrikaanse sangeres. Sy het gematrikuleer aan Hoërskool Staatspresident Swart in Brandfort.
Loopbaan
In 2016 het Pitout na Pretoria verhuis om haar sangloopbaan te bevorder. Sy is ŉ platekontrak aangebied by Maroela Musiek en het vir ŉ paar maande saam met die sanger, Dirk van der Westhuizen, getoer en het ook ŉ enkelsnit saam met hom vrygestel, Wie bestuur nou my hart, in 2017. Sy het ook dadelik begin werk aan haar debuut album, Wat ŉ hart laat lag, vrygestel in 2017. In 2018 het sy haar volgende enkelsnit, Tussen die lyne, vrygestel.
In 2019 het Heidie ŉ enkelsnit by Johan Oberholzer gekoop en het daaraan begin werk om die liedjie uniek aan haar eie styl te maak en in 2020 is die enkelsnit, ŉ Hele week, vrygestel tesame met ŉ musiekvideo.
Riemblaarsuikerbos
Die Riemblaarsuikerbos (Protea lorifolia) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom oor 'n wye gebied voor, in die Koue Bokkeveld tot Swartberg, Riviersonderendberge, Langeberg tot Kougaberge, Baviaanskloofberge, Grahamstad, Riebeek-Oos en Bosberg by Somerset-Oos waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is kompak, rond, word 3.0 m hoog en blom van April tot Oktober.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van voëls. Die plant groei op droë hellings in sandsteengrond op hoogtes van 450 - 1 400 m.
Die boom se FSA-nommer is 91. In Engels staan dit as die Strap-leaved Sugarbush bekend.
Nkonkobe Plaaslike Munisipaliteit
Die Nkonkobe Plaaslike Munisipaliteit is 'n voormalige Plaaslike Munisipaliteit in die Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Nedersettings
In dié munisipaliteit lê die dorpe:
Multikulturele onderrig
Multikulturele onderwys bestaan uit 'n reeks opvoedkundige strategieë wat ontwikkel is om onderwysers toe te rus om positief te reageer op die talle probleme wat geskep is deur die vinnigveranderende demografie van hul studente. Dit bied studente kennis rakende die geskiedenis, kulture, en die bydraes van diverse groepe; dit veronderstel dat die toekoms van die samelewing pluralisties is. Dit is gebaseer op insigte van verskillende velde, insluitende etniese studies en vrouestudies, en herinterpretasie van die inhoud van verwante akademiese dissiplines. Dit word ook beskou as 'n manier van onderrig wat gebaseer is op die beginsels van insluiting, diversiteit, demokrasie, vaardigheid verkryging, ondersoek, kritiese denke, waarde van perspektiewe en self-refleksie. Hierdie metode van onderrig is doeltreffend in die bevordering van opvoedkundige prestasies onder immigrantstudente en vorm dus deel van die hervorming-beweging agter die transformasie van skole.
Doelstellings en doelwitte
Die doelstellings en mikpunte van multikulturele onderrig wissel tussen opvoedkundige filosowe en liberale politieke teoretici. Opvoedkundige filosowe fokus op die behoud van die minderheidsgroepkultuur, deur die ontwikkeling van outonomie van kinders te bevorder en hulle aan nuwe en verskillende idees bekend te stel. Hierdie vorm van blootstelling help kinders om krities te dink, asook om hulle aan te moedig om 'n meer oop ingesteldheid te hê. Politieke teoretici fokus op 'n model van multikulturele onderwys wat sosiale aksie teweegbring en regverdig. Studente word dus toegerus met kennis, waardes en vaardighede wat nodig is om gemeenskapsveranderinge aan te wakker en deel te neem. Dit lei tot geregtigheid vir andersins geviktimiseerde en uitgesluite etniese groepe. Onder so 'n model dien onderwysers as agente van sulke verandering om demokratiese waardes te bevorder en bemagtig studente om op te tree. Multikulturele onderwys het 'n leër van ander winste en doelwitte:
Die uitkoms hierbo gelys is afhanklik van die hoeveelheid tyd en moeite wat die onderwyser daaraan spandeer. Multikulturele onderwys, in sy ideale vorm, verg 'n aktiewe en opsetlike struktuur, eerder as 'n passiewe, toevallige benadering.
Verwysings
Podsol
Die meeste soorte podsol is nie baie geskik vir landbou nie. Sommige is sanderig en water dreineer vinnig; ander het vlak wortelstelsels tot gevolg en swak dreinering weens ’n harde laag onder die grond.
Minister van Justisie en Korrektiewe Dienste
Die Minister van Justisie en Korrektiewe Dienste is die minister van justisie in die regering van Suid-Afrika. Hy is die politieke hoof van die Departement van Justisie en Staatkundige Ontwikkeling, wat verantwoordelik is vir administratiewe ondersteuning aan die howe, toesig oor die Nasionale Vervolgingsgesag, die verskaffing van regsdienste aan staatsdepartemente en regshervorming; en ook van die Departement van Korrektiewe Dienste wat verantwoordelik is vir gevangenisse.
16 Februarie
16 Februarie is die 47ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 318 dae in die res van die jaar (319 in skrikkeljare).
Minister van Justisie en Korrektiewe Dienste
Voor Mei 2014 was korrektiewe dienste 'n aparte portefeulje. Dit is saamgevoeg met Justisie in die tweede Zuma-kabinet.
Die dienende minister is Ronald Lamola wat in Junie 2019 deur president Cyril Ramaphosa aangestel is. Sy adjunkte is John Jeffery (Justisie) en Inkosi Patekile Holomisa (Korrektiewe Dienste).
Edward Gibbon
Edward Gibbon (8 Mei (Gregoriaanse kalender) 1737, Putney - 16 Januarie 1794, Londen) was 'n Engelse historikus wat bekendheid verwerf het vir sy beskrywing van die agteruitgang van die Romeinse Ryk in sy boek The History of the Decline and Fall of the Roman Empire. Hy het deur hierdie omvangryke en omvattende werk die geskiedskrywing verander, sowel deur sy gebruik van bronne as deur sy ironiese taalgebruik.
Biografie
Gibbon is gebore in 'n gesin met welgestelde ouers. Hy was die oudste kind van die gesin. Sy moeder is oorlede toe hy tien was en hy was besonder sieklik. Gedurende hierdie tydperk het hy 'n enorme behoefte aan lees ontwikkel. Sy voorkeur was vir geskiedenis en reisbeskrywings. In 1752, toe sy gesondheid verbeter het, stuur sy vader hom na Magdalen Kollege, Oxford. Daar het hy, moontlik uit weerbarstigheid, die Katolisisme aangeneem, wat sy kanse op 'n loopbaan in die destydse Protestantse Engeland nie gehelp het nie. In Lausanne het hy Latyn en antieke geskiedenis onder 'n Calvinis geleer. Uiteindelik het hy sy Rooms-Katolieke geloof laat vaar en Latyn en Frans bemeester. Hy het sy skryfdebuut in Frans gemaak. Na 'n gebroke liefdesverhouding met Suzanne Curchod sou Gibbon vir die res van sy lewe enkellopend bly. Gibbon het voortgegaan om na sy opleiding te lees, ook in die gesinsbiblioteek in Buriton, Hampshire.
Grand Tour
Van 1763 tot 1765 het hy 'n groot toer deur Europa onderneem. Hy het via Parys en Lausanne in Rome aangekom en op 15 Oktober 1764, terwyl hy tussen die ruïnes van die Kapitolyn was, die idee gekry om die The History of the Decline and Fall of the Roman Empire te skryf. By sy terugkeer na Engeland moes hy na gesinsaangeleenthede omsien, veral na die dood van sy vader in 1760. Hierna het hy oor die nodige sosiale en finansiële onafhanklikheid beskik om hom in sy skryfwerk te verdiep. Hy het 'n rukkie in die laerhuis, of House of Commons gedien, maar nooit 'n intreetoespraak gelewer nie.
Die boek
In Londen het hy vanaf 1773 hard gewerk aan The History. Die eerste volume (van die ses) is in 1776 gepubliseer en was 'n onmiddellike sukses. Die hoofstukke wat die opkoms van die Christendom beskryf sou hom egter die vyandigheid van die Anglikaanse Kerk op die hals haal. John Henry Newman was ook 'n sterk opponent. In sy Grammar of Assent verwys Newman na allerhande probleme met die interpretasie van Gibbon se tekste. In 1781 verskyn volumes 2 en 3 wat die einde van die Wes-Romeinse Ryk beskryf. Daarna het hy na Lausanne verhuis en daar nog drie dele voltooi wat die eeue en aanloop tot die einde van die Oos-Romeinse Ryk dek: die val van Konstantinopel in 1453. Hy noem self 27 Junie 1787 as die dag ("of liewer die aand, tussen elf en twaalf") waarop hy die laaste reëls geskryf het. Die werk bestaan uit altesaam 71 hoofstukke wat dertien eeue dek. 6 000 verskillende bronne in verskeie tale is uiteindelik vir die enorme taak geraadpleeg.
Ontvangs van sy werk
Later sou hy ook sy outobiografie skryf, met verskillende beskrywings van sy lewe en werk: "Ek het die triomf van barbaarsheid en godsdiens beskryf".
Die omvang van sy werk is buitengewoon en die benadering besonder progressief. Anders as wat die gebruik by vroeëre geskiedkundiges was, het Gibbon die bronne geraadpleeg en daarna sy eie mening gevorm, wat dikwels deurspek was met 'n besonderse tipe ironie. Sy boek het as voorbeeld gedien vir latere historici, hoewel baie van sy insigte op die lange duur verouderd geraak het.
Edward Gibbon het op 56-jarige ouderdom gesterf, nadat hy die sukses van sy boeke in Londen kon beleef. Hy is begrawe in Fletching, Sussex.
Forsyth Barr-stadion
Die Forsyth Barr-stadion (amptelik die Forsyth Barr-stadion by Universiteitsplaza) is 'n sportstadion in Dunedin, Nieu-Seeland. Tydens die bouproses het die stadion ook bekend gestaan as Dunedinstadion, Awateastraatstadion, Nieu-Carisbrook of sy nie-kommersiële naam wat gebruik was tydens die Rugbywêreldbeker 2011, Otagostadion.
Die stadion is op 5 Augustus 2011 deur die premier van Nieu-Seeland, John Key, geopen waardeur dit Carisbrook as die tuisveld van die Highlanders in Superrugby, en van die Otago Rugbyvoetbalunie in die ITM-beker vervang het. Die stadion het vier wedstryde tydens die Rugbywêreldbeker 2011 aanbied.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Aleksei Nikolajewitsj Romanof (Russies: Алексе́й Никола́евич Рома́нов; Peterhof, - Jekaterinburg, 16 Julie 1918) van die Huis van Romanof was die seun van keiser Nikolaas II en keiserin Aleksandra Fjodorowna. Hy was hul vyfde kind en het vier ouer susters gehad: Olga, Tatjana, Maria en Anastasia.
As enigste seun was hy die regmatige troonopvolger, of tsesarewitsj. Omdat hy hemofilie gehad het en sy ouers dit van die Russiese volk probeer weerhou het, het hulle hom probeer behandel met metodes van die sogenaamde geloofsgeneser Grigori Raspoetin.
Ná die Februarie-rewolusie van 1917 en die gedwonge abdikasie van die keiser later dieselfde jaar, is die Romanofs binnelands verban na Tobolsk en later Jekaterinburg in Siberië. Ná die Oktober-rewolusie was die Rooi Leër in 'n oorlog gewikkel met die antikommunistiese Wit Leër en toe laasgenoemde Jekaterinburg nader, het die Oeralse Sowjet opdrag gegee dat die Romanofs vermoor word in die nag van 16-17 Julie 1918. Nadat die gesin se oorskot (buiten dié van Aleksei en 'n suster) in 1979 naby Jekaterinburg ontdek is, het gerugte ontstaan dat hy die teregstelling vrygespring het. Talle troonrowers het beweer hulle is Aleksei. Daar was ook talle vroue wat beweer het hulle is Anastasia, van wie die bekendste seker Anna Anderson was. In 2007 is die oorskot van Aleksei en Maria (of Anastasia) in 'n tweede graf naby dié van die res van die Romanof-gesin ontdek.
Op 17 Julie 1998, op die 80ste herdenking van hulle teregstelling, is Aleksei se ouers, drie van sy susters en die ander vier lede van die huishouding amptelik herbegrawe in die Katedraal van Petrus en Paulus in Sint Petersburg, terwyl Aleksei en Maria (of Anastasia) se bene in Russiese staatsargiewe bly totdat die Russies-Ortodokse Kerk tevrede is met DNS-toetse. Die Kerk het die Romanof-gesin in 2000 as "draers van lyding" tot heiliges verklaar.
Aleksei word soms deur Russiese legitimiste Aleksei II genoem, want hulle beskou die abdikasie van sy pa namens Aleksei ten gunste van Nikolaas se jonger broer, groothertog Michail, as onwettig.
Geboorte en doop
Aleksei is op in Peterhof in die Russiese hoofstad, Sint Petersburg, gebore. Hy was die jongste van die vyf kinders van keiser Nikolaas II en keiserin Aleksandra. Nikolaas was die oudste seun van keiser Aleksander III en prinses Dagmar van Denemarke. Aleksei se oupagrootjies aan vaderskant was Aleksander II van Rusland en Christiaan IX van Denemarke, en sy oumagrootjie aan moederskant kant was koningin Victoria.
thumb|200px|Aleksei as 'n baba in 1904. Sy ouer susters was die groothertoginne Olga, Tatiana, Maria en Anastasia.
Aleksei se geboorte is met groot vreugde begroet, want hy was Nikolaas se eerste seun ná vier dogters. Volgens groothertog Konstantyn Konstantinowitsj het Nikolaas se jonger broer, groothertog Michail Aleksandrowitsj, "gestraal van vreugde omdat hy nie meer die erfgenaam was nie". Barones Sophie Buxhoeveden onthou "ons is omtrent verdoof deur die kerkklokke wat heeldag gelui het". Oral het mense feesgevier. Nikolaas het politieke amnestie aan gevangenes verleen en 'n fonds gestig vir militêre beurse.
Nikolaas het Aleksei genoem na Aleksei van Rusland, sy gunstelingtsaar. Sy gesin het hom "baba" genoem en later ook Aljosja (Алёша).
Tandsteen
In die tandheelkunde verwys tandsteen na 'n neerslag van onoplosbare soute op die tande.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Geboorte en doop
Aleksei het dadelik die titels "tsesarewitsj" en regmatige opvolger van die Russiese troon gekry. Hy is op 3 September 1904 in die kapel in die Peterhofpaleis gedoop. Die doop was die eerste keer dat sommige jonger lede van die keiserlike familie 'n amptelike seremonie bygewoon het. Vir die geleentheid het die seuns miniatuur- militêre uniforms gedra en die meisies klein hofrokkies en kokosjniks.
Siekte
Aleksei het aan hemofilie gely, ’n siekte wat nie destyds behandelbaar was nie. Hy het dit oorgeërf van sy ma, wat ’n draer van die siekte was. Sy was die kleindogter van koningin Victoria, ook ’n draer. (Draers het nie self die siekte nie, maar kan dit aan hulle kinders oordra.)
Die tsaar en tsaritsa het die siekte geheim gehou van die Russiese volk, omdat hulle bekommerd was oor wat die reaksie sou wees, veral wat die troonopvolging betref. Aleksei het deur sy kort lewe dikwels interne bloedings gehad en dit het veroorsaak dat hy selfs ’n ruk lank nie kon loop nie. Hy was in dié tyd eers aan ’n rolstoel gekluister en het later ’n ruk lank beenysters gedra.
Vanweë die geheimhouding om die siekte het talle gerugte die ronde gedoen. Raaiskote oor wat die tsarewitsj kon makeer, het gewissel van 'n vorm van tuberkulose tot 'n gebrek aan 'n laag van sy vel tot 'n gevolg van die swak saniteit in die keiserlike paleise. Nadat Aleksei eenkeer by Spala gebloei het, het die Amerikaanse pers gegis dat hy "in 'n onbewaakte oonblik deur 'n nihilis gesteek is".
Jade Ewen
Jade Ewen (gebore 24 Januarie 1988) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent End of a Gun (2016) en in die televisiereekse The Ghost Hunter (2000), Out There (2003), en Myths (2009). Sy was van 2009–2013 'n lid van die damessangtrio Sugababes.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Siekte
thumb|200px|Aleksei en Derewenko. thumb|200px|Nikolaas II en sy seun in 1911 in 'n roeiboot in Aleksanderpark. Sy hemofilie was so erg dat klein beserings soos 'n blou kol, 'n neus wat bloei of 'n sny sy lewe kon kos. Sy ouers was konstant oor hom bekommerd. Die lang rukke wat hy siek was of herstel het, het ook ingemeng met Aleksei se kinderlewe en opvoeding.
In September 1912 het die gesin 'n oord in Pole besoek, waar Aleksei op 5 September in 'n roeiboot gespring en sy lies beseer het. 'n Groot blou kol het dadelik verskyn, maar binne 'n week verdwyn. Later het die gesin in Spala gebly. Op 2 Oktober het Aleksei en Aleksandra in die woud gaan ry. Die geskud het veroorsaak dat hy weer begin bloei het. Hy moes bewusteloos uit die perdekar gelaai word. Elf dae lank het hy geskree van die pyn. Op 6 Oktober was Aleksei se temperatuur gevaarlik hoog en hy het in sy maag gebloei. On 8 Oktober het hy die laaste sakrament ontvang. Op 10 Oktober het 'n mediese bulletin in koerante Aleksei se komende dood aangekondig.
Op 9 Oktober het Aleksandra Raspoetin gekontak en 'n telegram van hom gekry: "Die kleinman sal nie sterf nie. Moenie dat die dokters hom te veel pla nie." Aleksei se temperatuur het gedaal en hy het begin verbeter. Die dokters was verstom. Op 19 Oktober het hy ophou bloei. Hy moes daarna beenstutte dra om hom weer te help loop.
Toe hy vyf jaar oud was, is twee matrose aangestel om hom heeltyd te monitor om seker te maak hy beseer homself nie. Sy ouers het self die matrose aangestel: Andrei Derewenko en Klimenti Nagorni. Anna Wiroebowa, Aleksandra se vriendin, onthou: “Derewenko was so geduldig en vernuftig; hy het dikwels wondere verrig om die pyn te verlig. Ek kan steeds hoor hoe Aleksei die groot matroos smeek: ‘Lig my arm op,’ ‘Trek op my been,’ 'Maak my hande warm,' en ek kan sien hoe die geduldige man met die kalm oë ure lank swoeg om die pynlike klein ledemate beter te laat voel.”
Waarnemers en geleerdes het verskillende menings oor Raspoetin se oënskynlik positiewe invloed op die seun: Baie glo hy het hipnose gebruik, vir die seun kruie gegee, of sy raad dat die dokters hom nie ontstel nie het die seun help genees. Ander raai hy het met behulp van sy vertroueling in die hof, die hofdame Anna Wiroebowa, sy "verskyningstye" so beplan dat Aleksei reeds aan die herstel was as hy daar aankom; hy het dan die eer vir die seun se herstel vir homself toegeëien. Raspoetin het egter eers in 1913 in hipnose begin belangstel, en die keiserlike hof het die gebruik van die soort kruie wat hy sou gebruik het, afgekeur.
King glo verduidelikings soos dié hier bo neem nie in ag dat Raspoetin soms 2 600 km van die seun af was wanneer hy hom gesond gemaak het nie. Volgens Moynahan het Raspoetin bewonderaars aangetrek met sy persoonlikheid en nie met truuks nie. Shelley sê die geheim van Raspoetin se mag lê in sy kalm, sagte krag en in sy oortuiging.
Gilliard en ander spekuleer dat Raspoetin die toediening van aspirien stopgesit het. Dié pyndoder is al sedert 1899 beskikbaar, maar sou Aleksei se toestand vererger het omdat dit 'n bloedverdunner is wat keer dat bloed stol. Dit sou ook die swelling en pyn vererger.
Maria Raspoetin is weer oortuig daarvan dat haar pa magnetisme gebruik het.
Voorkoms en persoonlikheid
Aleksei was 'n mooi seun en het baie soos sy ma gelyk. Sy onderwyser Pierre Gilliard het die 18 maande oue Aleksei beskryf as "een van die mooiste babas wat 'n mens jou kan voorstel, met pragtige ligte krulle en wonderlike blougrys oë onder lang, krullerige ooglede". 'n Paar jaar later beskryf Gilliard hom as "lank vir sy ouderdom, met 'n lang, gebeitelde gesig, delikate eienskappe, kastaiingbruin hare met 'n koperige skynsel, en groot grysblou oë nes sy ma s'n".
thumb|200px|links|Aleksei (Sergei Jegornof, c. 1911). Aleksei was trots op sy posisie as tsarewitsj en het dit geniet. Barones Sophie Buxhoeveden, sy ma se hofdame, het geglo "hy het geweet en gevoel hy is die tsarewitsj, en het van sy geboorte af meganies sy plek ingeneem voor sy ouer susters". Hy het daarvan gehou om deur die offisiere op die hand gesoen te word en "het nie 'n kans misgeloop om daaroor te spog en 'n houding voor sy susters aan te slaan nie". Hy het daarvan gehou om voor die Aleksander-paleis voor die wagte in te loop, wat hom dadelik sou salueer. Nikolaas het die wagte verbied om Aleksei te salueer tensy 'n ander lid van die gesin hom vergesel het, en dit was Aleksei se eerste kennismaking met dissipline.
Tandsement
In die tandheelkunde verwys tandsement na 'n besonderse soort beenagtige weefsel wat die tandwortel met die wortelvlies verbind.
Ed Wood
Ed Wood (10 Oktober 1924 – 10 Desember 1978) was 'n Amerikaanse skrywer, regisseur, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Glen or Glenda (1953), Jail Bait (1954), Bride of the Monster (1955), en Plan 9 from Outer Space (1959).
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Voorkoms en persoonlikheid
Toe aan hom gesê is 'n groep offisiere het hom kom sien, het die sesjarige Aleksei aan sy susters gesê: "Kom nou, meisies, weg met julle. Ek is besig. Iemand het my kom spreek." Ook toe hy ses was, het hy in sy pa se studeerkamer ingeloop waar die minster van buitelandse sake, Aleksander Izwolski, gesit en wag het om Nikolaas te spreek. Izwolski het bly sit en Aleksei het geskree: "Wanneer die erfgenaam van die Russiese troon in 'n kamer instap, moet mense opstaan!"
Aleksei se ouers het sy vloermoere geniet en hy is selde gestraf. In 1906 was 'n tweejarige Aleksei saam met sy ouers op 'n vaart na Finland. In die middel van die nag het hy opdrag gegee dat die skip se orkes uit hulle beddens opstaan en vir hom speel. In plaas daarvan om hom te straf, het Nikolaas 'n grap gemaak en gesê: Dit is hoe jy 'n outokraat grootmaak!" Nikolaas het Aleksei genoem "Aleksei die Verskriklike".
thumb|240px|Nagorni en Aleksei, 1914 of later. Aleksei het dit gehaat dat hy weens sy hemofilie nie kon doen wat ander seuns kon nie. Toe sy ma hom verbied om fiets te ry en tennis te speel, het hy woedend gevra: "Hoekom mag ander seuns alles hê en ek niks?" Al vier sy suters kon goed perdry, maar hy is verbied.
Aleksei het min vriende van sy ouderdom gehad en was dikwels eensaam. Aleksandra het hom nie toegelaat om met sy Romanof-neefs te speel nie, want sy was bang hulle sou hom omstamp en hy sou bloei. Aleksei se maats was sy matroos-oppasser Derewenko se twee seuns. Derewenko het hulle dopgehou wanneer hulle speel en het met sy seuns geraas as hulle te rof met Aleksei was.
Aleksei was na aan sy susters. Volgens Gilliard het hulle 'n "element van jeugdige vreugde in sy lewe ingebring wat hy andersins sou misgeloop het".
Ondanks sy hemofilie was Aleksei avontuurlustig en rusteloos. Dr. Jewgeni Botkin se kinders het opgemerk hy is nie in staat om "lank op een plek te bly of stil te sit" nie". Toe hy sewe jaar oud was, het hy 'n fiets gesteel en dit in die paleis rondgery. Nikolaas was geskok en het al die wagte beveel om Aleksei te vang. Nikolaas het Aleksei se energieke natuur besef en opdrag gegee dat hy toegelaat word "om alles te doen wat ander kinders van sy ouderdom sou wou doen, en dat hy nie ingeperk word tensy dit absoluut nodig is nie".
Aleksei was ongehoorsaam en moeilik om te beheer. Olga kon nie sy "onaangename geaardheid" hanteer nie. Die enigste persoon wat hy gehoorsaam het, was sy pa. Volgens Sydney Gibbes was "een woord [van Nikolaas] altyd genoeg om Aleksei te laat luister". Buxhoeveden onthou dat Aleksei eenkeer haar sonsambreel in die rivier gegooi het. Nikolaas het met hom geraas en gesê: "'n Gentleman behandel nie 'n dame so nie. Ek skaam my vir jou, Aleksei." Aleksei het "rooi in die gesig geword" en Sophie verskoning gevra.
Toe hy ouer word, het Aleksei eerbiediger geword. Toe hy nege jaar oud was, het het hy 'n versoek aan Gleb Botkin, Jewgeni Botkin se kunstige seun, gestuur om iets te illustreer. Hy het dit eers onderteken, maar daarna sy naam uitgekrap met die verduideliking: "As ek die briefie aan Gleb stuur met my naam op, sal hy dit as 'n opdrag beskou. Ek bedoel dit egter as 'n versoek; hy hoef dit nie te doen as hy nie wil nie."
Gevangenskap
thumb|240px|Nikolaas en Aleksei saag in die winter van 1917 hout tydens hulle aanhouding in Tobolsk.
Op 15 Mei 1917 het Nikolaas II namens homself en sy seun afstand gedoen van die troon. Nadat die hele gesin eers op Tsarskoje Selo aangehou is, is hulle na Tobolsk in Siberië geskuif. Aleksei was verveeld. Hy het net een speelmaat, die kombuishulp Leonid Sednef, gehad. Hy het volgens een weergawe eendag teen 'n trap afgegly en weer sy lies seergemaak. Toe die Bolsjewiste die gesin na Jekaterinburg wou skuif, was hy te siek en al sy susters buiten Maria het by hom agtergebly. Volgens Alexandra se dagboek lyk dit egter of 'n hoesbui die bloeding veroorsaak het. Aleksei en sy susters het weke later by hulle ouers aangesluit. Hy het die res van sy lewe in 'n rolstoel deurgebring.
thumb|links|250px|Dié foto van Olga en Aleksei in Mei 1918 op pad van Tobolsk na Jekatereinburg is waarskynlik die laaste een van hulle.
Teregstelling
Die gesin is op 16 Julie 1918 in die Ipatijef-huis in Jekaterinburg voor ’n vuurpeloton tereggestel, minder as 'n maand voor Aleksei se 14de verjaarsdag. Hulle is deur Bolsjewistiese magte onder Jakof Joerofski vermoor nadat die gesin aangesê is om na die huis se kelder te gaan omdat hulle geskuif gaan word. Nikolaas en die tsaritsa is eerste geskiet. Aleksei het vasgenael in sy stoel gesit terwyl hy herhaaldelik geskiet en met bajonette gesteek is.
Pous Gelasius II
Gelasius II was die 161ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Teregstelling
Wat die skieters nie geweet het nie, was dat sy bors deur 'n hemp vol edelgesteentes beskerm is. Joerofski het hom eindelik in die kop geskiet.
Pous Gelasius II
Biografie
Pous Gelasius II is gebore as Giovanni da Gaeta (ook Giovanni Coniulo) ongeveer in 1058 in Gaeta, Italië. Voor sy verkiesing was hy 'n Benediktynse monnik in die klooster van Monte Cassino, adviseur van Pous Paschalis II en kanselier van die Vatikaan. Pous Urbanus II stel hom aan as kardinaal-deken van Santa Maria in Cosmedin. As kanselier van 1089 tot 1118 hervorm hy die Vatikaan se administrasie drasties. Permanente klerke word aangestel om pouslike dokumente te hanteer. Sedert sy termyn as kanselier het dit gebruik geword dat die kanselier altyd 'n kardinaal moet wees en dat die pos lewenslank is of totdat die kanselier tot pous verkies word. Op 24 Januarie 1118 volg hy Pous Paschalis II op en regeer tot sy dood op 29 Januarie 1119. Hy word opgevolg deur Pous Callixtus II. Die naam ‘Gelasius’ beteken 'die gelukkige' in Grieks.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Teregstelling
Die gesin se massagraf is aan die einde van die sewentigerjare ontdek. Aleksei se liggaam was nie daar nie – ook nie dié van sy suster Maria nie (hoewel vir ’n lang ruk geglo is dit was Anastasia se liggaam wat nie saam met die ander gevind is nie).
Messier 10
Messier 10 of M10 (ook bekend as NGC 6254) is ’n bolvormige sterreswerm in die sterrebeeld Slangdraer. Dit is op 29 Mei 1764 deur Charles Messier ontdek, wat dit as die tiende voorwerp in sy Messier-katalogus gelys het en dit beskryf het as ’n newel sonder sterre. William Herschel het individuele sterre onderskei en dit beskryf as ’n "pragtige swerm van uiters saamgeperste sterre". Die eerste sterrekundige wat die afstand van die sterreswerm geraam het, was Harlow Shapley, hoewel sy berekening van 33 000 ligjare verskil van die moderne skatting (14 300 ligjare).
Pous Gelasius II
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Teregstelling
Die stoflike oorskot van die ander gesinslede is in 1998 in die Katedraal van Petrus en Paulus in Sint Petersburg herbegrawe. In die jaar 2000 het die Russies-Ortodokse Kerk die hele gesin tot heiliges verklaar.
Messier 10
Die getyradius van M10 is 19,3 boogminute, wat sowat twee derdes van die maan se oënskynlike deursnee is. Deur ’n mediumgroot teleskoop is dit omtrent die helfte so groot omdat sy helder kern net sowat 35 ligjare breed is.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Oorskot in Jekaterinburg gevind
In die somer van 2007 het ’n groep in Jekaterinburg op die stoflike oorskot van Aleksei en Maria afgekom; die lyke is blykbaar in 1918 verbrand en 800 meter van die res van die gesin s'n af begrawe.
Messier 10
Wat elemente anders as waterstof en helium betref, is M10 redelik arm aan wat sterrekundiges metale noem. Die ystergehalte is net sowat 3,5% persent van dié van die son.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Oorskot in Jekaterinburg gevind
Die resultaat van DNS-ontledings in onder meer die VSA is op 30 April 2008 gepubliseer en die identiteit van Aleksei sowel as sy suster Maria bevestig. Volgens die amptelike ondersoek van die Russiese staatsprokureur is daar sodoende geen oorlewendes uit die laaste keisersgesin nie. Die Russies-Ortodokse Kerk het die resultaat in twyfel getrek en op verdere ontledings aangedring – onder meer omdat die sterflike oorskot van Aleksei en Maria die status van relieke sou hê.
Messier 10
Omdat dubbelsterre in die algemeen ’n groter massa as normale sterre het, neig die dubbelsterre om na die middel van die swerm te beweeg. Sowat 14% van hulle lê in die streek van die kern teenoor sowat 1,5% in die buitenste streke. Vier veranderlike sterrre is in die swerm geïdentifiseer.
Aleksei Nikolajewitsj, tsarewitsj van Rusland
Oorskot in Jekaterinburg gevind
'n Beplande begrafnis in die Katedraal van Petrus en Paulus in Sint Petersburg het daarom nog nie plaasgevind nie; Aleksei en Maria se stoflike oorskot word voorlopig in die staatsargief bewaar.
Tandplaak
In die tandheelkunde verwys plaak of tandaanslag na die tandaanpaksel, 'n klewerige lagie op die tande, veral op plekke met 'n onreëlmatige oppervlakte. Dit bestaan uit speeksel waarin allerlei onsuiwerhede bly hang het.
Tandplaak is 'n dun, dikwels onsigbare, klewerige lagie wat gedurende die dag op die gebitselemente aanpak. Tandplaak bestaan hoofsaaklik uit opgeloste voedselstowwe, slym en bakterieë (onder andere melksuurbakterieë) wat die suikers en koolhidrate in die mond afbreek tot suur. Tandplaak het ongeveer dieselfde kleur as die tande self en is daarom moeilik om waar te neem. Tandplaak kleef oral, dus óók tussen die gebit.
Tandplaak kan maklik verwyder word, maar indien tandplaak nie daagliks verwyder word nie kan dit verkalk. Verharde tandplaak word tandsteen genoem. Tandsteen maak die oppervlak ruwer waarop verdere tandsteen maklik kan vorm. Tandsteen kan alleen verwyder word deur 'n mondhigiënis of 'n tandarts.
Tandvleisgapings
Gesonde tandvleis lê stewig om die tande heen en het 'n pienk kleur. Gesonde tandvleis bloei nie tydens tandeborsel, flos of eet nie. Deur slegte gebitsreiniging kan tandplaak ditself tussen die tande en die tandvleis tuismaak. Hierdeur ontstaan 'n gaping, wat in die gesonde toestand 1 tot 3 millimeter diep is.
Tandbederf en tandvleisontsteking
Bepaalde soorte bakteries in tandplaak, waaronder Streptococcus mutans, skakel suikers uit die voedingsbron om na 'n suur. Dié suur los eers die glasuur op en later ook die tandbeen wat daaronder geleë is. Die gereelde gebruik van suiker en onvoldoende mondhigiëne kan tandbederf (karies) veroorsaak. As tandbederf nie gou genoeg behandel word nie, sal alle tande uiteindelik verlore gaan.
Gingivitis
Gingivitis (ontsteking van die gingiva) word in die volksmond ontsteekte tandvleis genoem. Ontsteekte tandvleis kan herken word aan rooiheid wat maklik aan die bloei gaan. Tandvleisontsteking is in meeste gevalle goed waarneembaar. Die proses is omkeerbaar. Met goeie mondhigiëne, 1x per dag reinig tussen die tande en kies en 2x per dag borsel, kan die gingivitis weer genees.
Parodontitis
As gingivitis langdurig bly voortbestaan is die kans groot om parodontitis (wortelvliesontsteking) op te doen. By parodontitis word vesels en been afgebreek. Daardeur ontstaan verdiepte holtes gevul met tandplaak en tandsteen. Dit kan alleenlik deur 'n mondhigiënis of tandarts (parodontoloog) verwyder word. By die behandeling van parodontitis word die proses van afbraak stopgesit. Ongelukkig sal die been en vesels wat verlore gegaan het, nie weer teruggekry word nie. Alleen met goeie mondhigiëne, 1x per dag reinig tussen die tande en kies en 2x per dag borsel, word die parodontitis goed behandel. As parodontitis nie betyds behandel word nie, verdwyn daar soveel been en vesels, dat die tande begin los raak uit die kakebeen. Uiteindelik gaan die tande dan verlore.
Plaakverwydering
Tandplaak kan nie verwyder word deur slegs gebruik te maak van 'n tandeborsel nie. 'n Tandeborsel kan nie juis goed reinig tussen die tande nie. Afhangend van die grootte van die tussenruimtes sal mens ook gebruik moet maak van interdentale borsels of flosdraad. Dis verstandig om eers tussen die tande te reinig. Plaak word die beste verwyder volgens die bass-metode.
Plaakverklikkers
Omdat die tandplaak nie so geredelik sigbaar is nie, is daar plaakverklikkers op die mark beskikbaar. Plaakverklikkers kom in vloeistof of in tabletvorm voor; ook wel "disclosing tablets" genoem. Na die poetsing bring mens die plaakverklikker aan. Na die mond uitgespoel is, kleur die plekke waar plaak steeds aanwesig is, pienk of blou. Poetsing is dan die oplossing, totdat die tande nie meer deur die plaakverklikker verkleur word nie.
Elektriese tandeborsel
Wetenskaplike ondersoeke laat blyk dat ossillerende-roterende en soniese elektriese tandeborsels meer plaak verwyder as normale handtandeborsels. Mens kry dus 'n skoner gebit en 'n verminderde kans vir tandbederf.
Lucy Fallon
Lucy Fallon (gebore 13 November 1995) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Granada Reports (1992), en Celebrity Love Island: Aftersun (2005).
Shah Alam
Shah Alam is die hoofstad van Selangor, Maleisië en val binne die Petaling-distrik en 'n klein gedeelte van die naburige Klang-distrik. Dit is ongeveer 25 kilometer (16 myl) wes van die land se hoofstad, Kuala Lumpur geleë.
Shah Alam vervang Kuala Lumpur as die hoofstad van die staat van Selangor in 1978 as gevolg van die inlywing van Kuala Lumpur in 'n Federale Gebied in 1974. Shah Alam was die eerste beplande stad in Maleisië ná onafhanklikheid van Brittanje in 1957.
Die Toyota Corolla (E140) word hier vervaardig.
Shine4
Shine4 was 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep wat in Januarie 2001 gestig is. Hulle is bekend is vir snitte soos Mama ek wil 'n man hê, Perfekte Wêreld en Ramaja (oorspronklik deur Glenys Lynne).
Na sewe jaar en drie albums het Shine 4 in 2008 aangekondig dat hulle gaan ontbind. Om hul loopbaan mee af te sluit, het hulle 'n versamelalbum van hul grootste treffers getiteld Sien Jou Weer (Grootste Hits) vrygestel.
Terry Frost (akteur)
Terry Frost (26 Oktober 1906 – 1 Maart 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Black Hills (1947), Apache Rose (1947), Dead Man's Gold (1948), en Mysterious Island (1951).
Bapsfontein
Bapsfontein is 'n klein landelike dorpie noordoos van Tembisa, in die Gautengprovinsie van Suid-Afrika.
Swaelstertbyvreter
Die swaelstertbyvreter (Merops hirundineus) is 'n algemene nomade en plaaslike trekvoël wat in 'n verskeidenheid habitats leef; van halfwoestyn struikgewas tot woudrande. In Engels staan die voël as die Swallow-tailed Bee-eater bekend.
Bapsfontein
Bapsfontein lê in Ekurhuleni en in die Elandsvlei Bewaringsgebied. Die gebied is bekend vir sy verskeidenheid voëls en is direk op die internasionale voëlroete. Die omliggende gebiede word saamgestel uit ongerepte grasvelde en baie panne is in die omgewing te vinde. Vleilande word beskerm in hierdie gebied. Bapsfontein vorm deel van die opvangsgebied vir baie noodsaaklike riviere en damme.
Swaelstertbyvreter
Voorkoms
Die voël is 20 tot 22 cm lank en weeg 15 tot 28 g. Dit is groter as die kleinbyvreter. Dit is die enigste byvreter met 'n diep mikstert. Die blou stert en pens is kenmerkend van die voël. Die kraag is blou, blougroen borskant en die stert blou. Die jong voël het 'n dofgrys keel en groen borskant, die stert is minder gevurk en dit het nie 'n blou kraag nie.
17 Februarie
17 Februarie is die 48ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 317 dae in die res van die jaar (318 in skrikkeljare).
Bapsfontein
Bapsfontein is ongeveer 16 km noordoos van Kempton Park en ongeveer 25 km van Benoni. Dit is gesoneer as 'n landbou-area, met 'n klein buitestedelike dorp. Nest Park val binne die Bapsfonteingrens. Nest Park bestaan uit ongeveer 255 klein plase en is 'n klein dorpie met vriendelike inwoners. Lewe in die dorp is baie vreedsaam, maar ook baie aktief, en daar is potjiekoskompetisies, tuinlope en ander gemeenskapsgebeure dwarsdeur die jaar.
Lys van regeringshoofde van die Statebond
Hier volg 'n lys van regeringshoofde van die Statebond.
Rennes
Rennes (Bretons: Roazhon, Gallo: Resnn) is die hoofstad van die Franse administratiewe gebied Bretagne, die département Ille-et-Vilaine en ook een van die historiese hoofstede van die hertogdom Bretagne met 209 860 inwoners (2012) in die stad en 690 467 in die metropolitaanse gebied. Die stad by die samevloeiing van die Ille- en Vilaineriviere is sedert die jaar 1491 die setel van die Bretonse parlement en die kulturele en ekonomiese sentrum van Bretagne.
Alhoewel Rennes in die oostelike deel van die Bretagne lê wat al vroeg geromaniseer is en die Franse taal aangeneem het, het dit in wese steeds 'n Bretonse stad gebly. Rennes is die hoofkwartier van talle kulturele en politieke bewegings, dit huisves die kulturele institute Kuzul Sevenadurel Breizh en Skol-Uhel ar Vro en 'n aantal Keltiese verenigings en boekwinkels.
Rennes is terselfdertyd 'n toekomsgerigte metropool en het danksy die desentraliseringsbeleid van die Franse regering tot een van die belangrikste sentrums van hoë-tegnologie in Frankryk ontwikkel. Die plaaslike kommunikasiebedryf het onder meer die Franse Internet-voorloper Minitel ontwikkel, die motorvervaardiger Citroën het een van sy grootste nywerhede hier opgerig, en die hoësnelheidstrein TGV verbind Rennes met die hoofstad Parys.
Geskiedenis
Rennes is oorspronklik deur die Armorikaanse volk Riëdones onder die naam Resnn gestig en ontwikkel vinnig tot die administratiewe sentrum van die Civitas Riedonum, 'n gebied wat tot by die baai van Mont-Saint-Michel strek. Die Riëdones begin al vroeg in die 1ste eeu v.C. hul eie geldstukke volgens Griekse en Romeinse voorbeelde te munt. In die Romeinse tydperk staan die stad as Condate bekend, afgelei van die Kelties-Galliese woord vir "samevloeiing". Die Franke verower Rennes teen die einde van die 8ste eeu. Onder die heerskappy van koning Nominoë (841-851) word Rennes weer by die Bretonse Ryk ingelyf. Die stad groei veral in die 12de en 13de eeu danksy die opbloei in die handel. Die biskoppe Hildebert van Lavardin, Marbod van Rennes en Stéphane de Fougières speel 'n groot rol by die ontwikkeling van Rennes tot een van die belangrikste sentrums van die Latyns-Franse kultuur.
In die laat middeleeue is Rennes ook die administratiewe en geregtelike sentrum van Bretagne.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het drie Duitse bomwerpers die stad op 17 Mei 1940 aangeval en 'n ammunisiwa getref, wat naas Franse en Britse militêre treine en ook 'n trein met vlugtelinge gestaan het. Meer as 1 000 mense het hulle lewens verloor. Duitse troepe het Rennes op die volgende stad beset.
Verdere bomaanvalle in Maart en Mei 1943 en in Junie 1944 het nog eens 1 000 menselewens geëis. Voordat generaal Patton se troepe die stad op 4 Augustus 1944 bevry het, is die meeste brûe deur die Duitse troepe tydens hulle terugtog opgeblaas. Vir die sowat 50 000 Duitse oorlogsgevangenes is vier kampe opgerig.
Vanaf 1954 het Rennes ambisieuse bouprojekte begin om uiteindelik 'n beplande 520 000 inwoners te kan huisves. Dit het van Rennes die derde vinnigste groeiende stad in Frankryk na Toulouse en Montpellier gemaak.
Ekonomie
Die ekonomiese gebied van Rennes is een van die eerste sogenaamde technopoles, ekonomiese groeisentrums buite die metropolitaanse gebied van Parys wat as deel van die Franse regering se desentraliseringsbeleid gestig is. Die ekonomiese gebied van Rennes Métropole bevat 43 munisipaliteite met sowat 420 000 inwoners of 42 persent van die bevolking van die département Ille-et-Vilaine, 182 000 werknemers in die privaatsektor, 63 000 studente en 18 000 ondernemings.
Die motor- en telekommunikasiebedryf is die belangrikste nywerheidsektore in Rennes. Die grootste nasionale en internasionale maatskappye, wat hulle in die gebied gevestig het, is PSA Peugeot Citroën (die eerste fabriek van Citroën is in 1961 in Rennes-Le Janais opgerig), Legris Industries, Yves Rocher, Visteon, Cegetel en Virgin Megastore.
Rennes huisves ook die hoofredaksie van Ouest-France, die grootste Franse koerant ten opsigte van sirkulasie.
Vervoer
Die internasionale lughawe van Rennes bied daagliks 70 verbindings met ander Europese metropole soos Barcelona, Rome, Londen en Parys). Die Franse hoësnelheidstrein TGV bied daagliks 25 verbindings met jaarliks 4,5 miljoen passasiers, onder meer na Parys en die lughawe Charles de Gaulle (2 uur se reistyd), Lille en Lyon.
Die Métro de Rennes (moltrein van Rennes) is as die derde outomatiese VAL-moltreinstelsel (VAL: Véhicule automatique léger, "ligte outomatiese trein") in Frankryk na Lille en Toulouse op 16 Maart 2002 geopen. Die moltrein met sy vyftien stasies is teen 'n koste van 449 miljoen € as 'n lyn in noord-suidelike rigting tussen die stasies J.F. Kennedy en La Poterie opgerig. Die moltreinlyn sal in die nabye toekoms uitgebou word.
Maun
Maun is die 5de grootste stad in Botswana. Die stad is ook die hoofstad en grootste stad van die Noord-Wes distrik. Maun word gesien as die toerisme hoofstad van Botswana en die Maun Internasionale Lughawe is nabygeleë.
JEF United Chiba
JEF United Chiba (ジェフユナイテッド千葉) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Chiba-prefektuur, Japan.
Emerald Fennell
Emerald Fennell (gebore 1 Oktober 1985) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pan (2015) en The Danish Girl (2015), en in die televisiereeks Call the Midwife (2012).
Wilde-eend-sterreswerm
Die Wilde-eend is een van die rykste en kompakste oop sterreswerms bekend; dit bevat sowat 2 900 sterre. Sy ouderdom word geraam op sowat 220 miljoen jaar. Die naam kom van die helderste sterre wat ’n driehoek vorm wat kan lyk soos ’n swerm vlieënde eende.
Oedmoertië
Die Republiek van Oedmoertië (Russies: Удму́ртская Pеспу́блика, Oedmoertskaja Respoeblika; Oedmoerts: Удмурт Республика, Oedmoert Respoeblika) is ’n republiek (’n deelgebied) van Rusland. Die hoofstad is Izjefsk.
Witkeelbyvreter
Identifikasie
Die voël is 20 cm lank (32 cm met die middelstert ingesluit) en weeg 22 tot 30 gram. Die voël is skraal met die kop kenmerkend swart-en-wit gestreep. Die rug is blougroen en daar is 'n swart band om die bors. Die volwasse voël het lang middelstertvere terwyl die jong voëls se keel dofgelerig is en die rugkant 'n valer groen is. Die jong voëls het ook nie lang middelstertvere nie.