cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nederlandse letterkunde
Die 19de eeu
Hendrik Tollens (1780–1856) se digkuns is 'n kombinasie van die kragtige poësie van Bilderdijk en die soetklinkende verse van Feith. Tollens het nasionalistiese romanse en lirieke geskryf wat die groot oomblikke van die Nederlandse geskiedenis vier. Vandag is hy veral bekend om sy gedig "Wien Neêrlands Bloed", wat as Nederlandse nasionale lied gedien het tot dit in 1932 vervang is deur Filips van Marnix van Sint-Aldegonde se "Wilhelmus". A.C.W. Staring (1767–1840) was 'n digter van formidabele talent, en is geïnspireer deur sy kontak met Tollens en sy volgelinge. Sy gedigte is 'n mengsel van die romantiek en die rasionalisme.
Die Nederlandse taal van die noorde het die druk van Duits weerstaan, en van binne sy uitgebreide stagnasie gebreek en homself verryk as medium vir letterkundige gebruik en uitdrukking, met 'n menigte vars omgangsvorme. Die verryking het egter nie gepaard gegaan met letterkundige grootsheid of genialiteit nie. Vir die ongeveer dertig of veertig jaar voorafgaande 1880 was daar nie groot ontwikkelings in die Nederlandse letterkunde nie, en die Nederlandse skrywers het verval in 'n konvensionele behandeling van die vers en 'n streng beperking op vorm, waaruit slegs die mees formidabele talente met moeite kon ontsnap.
Die poësie en 'n groot deel van die prosa is oorheers deur die sogenaamde "priester-digters", aangesien die voorste skrywers voorheen of op daardie stadium almal Calvinistiese dominees was. As gevolg hiervan het baie van hul werke die klem geplaas op Bybelse- of middelklas waardes. Nicolaas Beets (1814–1903) is 'n goeie voorbeeld van die neiging, en het 'n groot hoeveelheid preke en digkuns onder sy eie naam geskryf. Hy word egter veral onthou om sy humoristiese prosasketse van die alledaagse Nederlandse leefwyse in sy Camera Obscura (1839), wat hy geskryf het tydens sy studentedae onder die skuilnaam Hildebrand.
'n Digter wat groot belofte ingehou het was P.A. de Génestet (1829–1861), en die Nederlandse digkuns het 'n groot verlies gely weens sy vroeë dood. Sy verhalende gedig, "De Sint-Nicolaasavond", het in 1849 verskyn. Alhoewel hy nie 'n groot kontemporêre indruk gelaat het nie, word Piet Paaltjens (skuilnaam van François Haverschmidt, 1835–1894) beskou as een van 'n klein aantal leesbare negentiende-eeuse digters, wat die suiwer Romantiese aar van die Nederlandse digkuns verteenwoordig, soos vergestalt deur die Duits-Joodse digter Heine.
Onder invloed van die nasionalisme van die Romantiek het skrywers in België hul Vlaamse erfenis opnuut begin heroorweeg, en oproepe gemaak vir die erkenning van Nederlands. Charles De Coster het die fondamente gelê vir 'n inheemse Belgiese letterkunde deur die Vlaamse verlede op te roep, maar het egter sy werke in Frans geskryf. Hendrik Conscience (1812–1883) was die eerste skrywer wat oor Vlaamse onderwerpe in Nederlands geskryf het, en word beskou as die vader van moderne Vlaamse literatuur. Guido Gezelle (1830–1899) is 'n belangrike figuur in die Vlaamse letterkunde en -poësie. Hy was 'n joernalis en etnoloog, en het sy Vlaamse erfenis gevier deur gebruikmaking van 'n argaïese woordeskat wat op Middeleeuse Vlaams gebaseer was, ietwat tot nadeel van sy lesers.
Na die teruggawe van Nederlands Oos-Indië in 1815 aan Nederland, is Nederlandse literatuur steeds in die streek geproduseer. Met stygende bewustheid van die swak maatskaplike toestande wat die administrasie van die kolonies teweeggebring het en die behandeling van hul inwoners, het 'n invloedryke stem uitgegaan van Multatuli (skuilnaam van Eduard Douwes Dekker, 1820–1887). Sy Max Havelaar (1860) is 'n aanval op die destydse toestande in die kolonies en die wanbestuur daarvan, en is een van die min negentiende-eeuse prosawerke wat steeds leesbaar is.
Die beginsels van die tydgleuf 1830 tot 1880 word goed opgesom in die werk van Conrad Busken-Huet (1826–1886), een van die voorste kritici van die tydperk. In die jare het hy die rol gespeel van die vreeslose en getroue waghond van die Nederlandse letterkunde soos hy dit verstaan het. Hy het net lank genoeg geleef om te besef dat 'n revolusie op hande was; hy het nie die karakter daarvan begryp nie, maar sy getrouheid aan letterkundige verantwoordbaarheid en sy wye kennis is nogtans erken deur van die vurigste ondersteuners van die jonger skool.
In November 1881 het Jacques Perk (gebore 1860) gesterf. Byna onmiddellik daarna het sy nadoodse gedigte, en veral 'n siklus sonnette getiteld Mathilde, wat in 1882 gepubliseer is, groot opgang gemaak en die emosies gaande gehad. Perk het alle retoriese formules verwerp en konvensionele ritmes opgebreek. Sy poësie het die verbeelding van 'n groep digters aangegryp, insluitende die digter, romansier en dramaturg Marcellus Emants (1848–1923). Emants het in 1879 'n simboliese gedig getiteld "Lilith" geskryf, wat as voorbarig en betekenisloos gestigmatiseer is. Emants het in 1881, aangespoor deur die bewondering van sy juniors, 'n verhandeling gepubliseer waardeur die eerste ooglopende aanval op die "ouer garde" geloods is.
Enkele van die bekendste verteenwoordigers van die Tachtigers is:
Rondom dieselfde tyd het Louis Couperus (1863–1923) opgang gemaak as skrywer. Sy seunsjare bring hy deur op Java. Sy werk word gekenmerk deur 'n byna tasbare tropiese gevoelentheid. Sy eerste literêre pogings was lirieke wat geskryf is in die Tachtigers-styl, maar Couperus het sy slag gewys as romansier, eerder as digter. In 1891 publiseer hy sy roman Noodlot, wat die bewondering afgedwing het van Oscar Wilde. Couperus het tot en met sy dood in 1923 verskeie belangrike romans geskryf. Nog 'n talentvolle prosaïs was Frederik van Eeden (1860–1932), soos bewys word deur De kleine Johannes (1887) en Van de koele meren des doods (1901), 'n melancholiese roman.
Na 1887 het die hooogtes wat die moderne Nederlandse letterkunde bereik het begin afneem. In 1889 het 'n nuwe digter, Herman Gorter, (1864–1927) sy verskyning gemaak met Mei, 'n epiese gedig wat in beide sy prosodie en behandeling as eksentriek voorkom. Gorter het sy gang gegaan as digter, maar nie regtig enige opsienbare vooruitgang gemaak wat betref die helderheid en variëteit van sy poësie nie. Sedert die erkenning wat Gorter geniet het, was daar geen noemenswaardige digter van talent nie, met die uitluitsel van P.C. Boutens (1870–1943), wie se "Verzen" in 1898 met groot entoesiasme ontvang is.
Die voorste Nederlandse dramaturg van die 19de eeu was Herman Heijermans (1864–1924), 'n skrywer met streng realistiese en sosialistiese neigings. Hy het die Nederlandse toneelkuns eiehandig in die moderne era ingebring, en sy vissersmanstragedie Op Hoop van Zegen, (in Afrikaans vertaal deur Karel Schoeman as "Op Hoop van Seën: 'n Spel van die See in Vier Bedrywe") word vandag nog opgevoer en is steeds gewild.
Die 20ste eeu
Soos die res van Europa se tale, het die Nederlands van die 19de eeu tot die Eerste Wêreldoorlog (1914–1918) grootliks onveranderd gebly. België is tydens die oorlog binnegeval deur Duitsland, en Nederland het as gevolg van sy beleid van neutraliteit en politieke isolasie 'n ekonomiese ramp en resessie in die gesig gestaar.
Beide die Belgiese en Nederlandse gemeenskappe was na die oorlog sterk gepolariseer, en elk van die hoof godsdienstige en ideologiese bewegings (Protestante, Rooms-Katolieke, Sosialiste en Liberale, die vier "pilare") het onafhanklik gestaan van die res; elk met sy eie koerante, tydskrifte, skole, uitsaaikorporasies, ensomeer in die vorm van selfopgelegde segregasie. Hierdie verskynsel het op sy beurt literêre bewegings geraak, aangesien skrywers hul rondom die literêre tydskrifte van elk van die vier "pilare" geskaar het (beperk tot drie "pilare" in België, aangesien die Protestantisme nooit werklik daar posgevat het nie).
Een van die belangrikste historiese skrywers van die 20ste eeu was Johan Huizinga, wat oorsee bekend was, en in 'n verskeidenheid van tale vertaal het. Sy werk is beïnvloed deur die literêre figure van die vroeë 20ste eeu, soos Hendrik Marsman, Adriaan Roland Holst, J. van Oudshoorn, Arthur van Schendel, Hendrik de Vries en Jacobus van Looy.
Nuwe Saaklikheid en die Forum Groep (1925–1940)
Gedurende die 1920's het 'n nuwe groep skrywers hulself gedistansiëer van die plegstatige styl van die Tachtigters. Hulle het beweer dat die Tachtigers se styl te selfgesentreerd en verwyderd van die werklikheid was. Die nuwe beweging is die "Nieuwe Zakelijkheid" genoem. Nescio (J.H.F. Grönloh, 1882–1961) was 'n voorloper van die beweging, en hy het in die 1910's 'n paar kortverhale gepubliseer.
Bordewijk is 'n goeie voorbeeld van die Nuwe Saaklikheid. Sy kortverhaal "Bint" (1931) is tipies van die styl. 'n Nuwe tak van die beweging het gevorm rondom die Forum tydskrif, wat in die jare 1932–1935 verskyn het en geredigeer is deur die literêre kritikus Menno ter Braak (1902–1940) en die romansier Edgar du Perron (1899–1940). Skrywers wat op een of ander punt met die modernistiese tydskrif vereenselwig is, is die Vlaamse skrywers Willem Elsschot en Marnix Gijsen, en die Nederlandse skrywers J. Slauerhoff, Simon Vestdijk en Jan Greshoff.
Die Tweede Wêreldoorlog en besetting (1940–1945)
Die Tweede Wêreldoorlog het 'n abrupte verandering in die Nederlandse letterkunde teweeggebring. Du Perron (hartaanval), Ter Braak (selfmoord) en Marsman (verdrink tydens sy ontsnappingspoging na die Verenigde Koninkryk) was van die prominentste literêre figure wat slagoffers was van die Duitse besetting. Baie ander moes noodgedwonge onderduik en andere is vasgevang in konsentrasiekampe, soos Vestdijk. Baie skrywers het opgehou publiseer weens die feit dat hulle geweier het om aan te sluit by die "Kultuurkamer" van die Duitse besetters. Die Joods-gebore skrywer Josef Cohen het vervolging ontsnap deur hom na die Christenskap te bekeer, en die misdaadfiksieskrywer en digter Jan Campert, wat gearresteer is omdat hy skuiling aan Jode gebied het, het in 1943 in die Neuengamme konsentrasiekamp omgekom. Sy gedig, "De achttien dooden", wat geskryf is vanuit die oogpunt van 'n gevange versetvegter wat wag om sy teregstelling, het een van die bekendste voorbeelde van die Nederlandse letterkunde van die oorlogsjare geword.
Moderne tye (1945-vandag)
Die skrywers wat deur Tweede Wêreldoorlog geleef het, het oor die veranderde persepsie van die werklikheid geskryf. Uiteraard het baie teruggekyk op hul ervarings, soos Anne Frank in haar dagboek gedoen het. Dit was ook die geval met "Het bittere kruid" deur Marga Minco, en "Kinderjaren" deur Jona Oberski. Die vernuwing, wat in die literatuurgeskiedenis as "ontluisterend realisme" beskryf sou word, word hoofsaaklik met drie skrywers geassosieer: Gerard Reve, W.F. Hermans en Anna Blaman. Hul prosa is gekenmerk deur beskrywings van die onverdunde werklikheid en onmenslikheid. 'n Voor die hand liggende voorbeelde hiervan is "De Avonden" deur Gerard Reve, wat die ontnugtering van 'n adolessente persoon tydens die "wederopbouw", die tydperk van herbou na die vernietiging van die Tweede Wêreldoorlog, ontleed. In Vlaandere was Louis Paul Boon en Hugo Claus die hoofverteenwoordigers van hierdie nuwe literêre neiging.
Armida (aktrise)
Armida (29 Mei 1911 – 23 Oktober 1989) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Border Romance (1929), The Girl from Monterrey (1943), Machine Gun Mama (1944), en The Gay Amigo (1949).
Vals memoires
Vals memoires is 'n vorm van letterkundige vervalsing waarin 'n hele of gedeeltelike outobiografie versin en as die werklikheid aangebied word. In sommige gevalle is die vermeende skrywer ook vals. In onlangse jare was daar verskeie sulke memoires wat deur groot uitgewers gepubliseer is; van hulle het goeie resensies gekry en topverkopers geword, al is daarna bewys hulle is gedeeltelik of heeltemal vervals. In van hulle word beweer die skrywer het groot ontberings, verslawings, armoede en ander verliese gely. Sommige is gedetailleerde beskrywings van Holocaust-oorlewings, met minstens een wat deur 'n werlike Holocaust-slagoffer geskryf is.
As gevolg van onlangse topverkopers wat as vervalsings uitgewys is, is daar 'n beroep vir beter feitekontrolering van skrywers se materiaal.
Openbare ontvangs
'n Paar vals memoires is in onlangse jare deur groot uitgewers gepubliseer en het goeie resensies gekry voordat hulle as gedeeltelike of algehele vervalsings ontbloot is. Fragments: Memories of a Wartime Childhood (Binjamin Wilkomirski), The Blood Runs Like a River Through My Dreams (Nasdijj), Love and Consequences (Margaret Seltzer) en Go Ask Alice (Anoniem) het lof van The New York Times ingeoes voordat bewys is hulle is vals. Love and Consequences (Margaret Seltzer) en Odd Man Out (Matt McCarthy) is deur Penguin Group USA gepubliseer. A Million Little Pieces is deur Random House gepubliseer.
Drie skrywers van vals memoires, James Frey (A Million Little Pieces), Herman Rosenblat (voordat hy Angel at the Fence geskryf het) en Anthony Godby Johnson (A Rock and a Hard Place), het op The Oprah Winfrey Show verskyn. Almal se leuens is eindelik ontbloot en die publikasie van Rosenblat se boek is gekanselleer. Frey, wat deur sy uitgewer Nan Talese vergesel was, is in 'n opvolgepisode deur Oprah gekonfronteer. Die omstredenheid oor vals memoires het Andrea Troy geïnspireer om haar satiriese roman, Daddy – An Absolutely Authentic Fake Memoir (2008), te skryf.
Daar is ook gevalle van mense wat 'n openbare profiel opbou as die oorlewende van 'n rampspoedige voorval met die bedoeling om aandag te trek en voordeel daaruit te trek.
Niestaatsakteur
'n Niestaatsakteur (NSA) is organisasies en/of individue wat nie geaffilieer is met, gerig word deur of deur enige regering befonds word nie. Die belange, struktuur en invloed van NSA's verskil baie. Onder NSA's is byvoorbeeld organisasie sonder winsoogmerk, vakbonde, nieregeringsorganisasies, banke, korporasies, media-organisasies, sakemagnate, bevrydingsbewegings, drukgroepe, godsdienstige groepe, hulpagentskappe en gewelddadige niestaatsrolspelers soos bv. paramilitêre magte.
Soorte
Sommige algemene en invloedryke klasse van NSA's word hier gelys:
Effekte op die Wesfaalse staatsmodel
Die verspreiding van niestaatlike akteurs sedert die Koue Oorlog geëindig het, was een van die faktore wat gelei het tot die Spinnerak-paradigma in internasionale politiek. Onder hierdie paradigma ervaar die tradisionele Wesfaalse volkstaat 'n erosie van mag en soewereiniteit, en niestaatlike akteurs is deel van die oorsaak. Gefasiliteer deur globalisering, daag NSA's nasiestaatgrense en soewereiniteitseise uit. Multinasionale korporasies is nie altyd simpatiek teenoor nasionale belang nie, maar is eerder lojaal aan die korporasie se belange. NSA's daag die nasiestaat se soewereiniteit oor interne aangeleenthede uit deur voorspraak vir maatskaplike kwessies, soos menseregte en die omgewing.
Gewapende niestaatlike akteurs funksioneer sonder staatsbeheer en is betrokke by interne en oorgrens konflikte. Die aktiwiteit van sulke groepe in gewapende konflikte voeg lae van kompleksiteit by tot tradisionele konflikbestuur en -oplossing. Die konflikte word dikwels nie net tussen niestaatlike akteurs en state beveg nie, maar ook tussen verskeie NSA-groepe. Intervensies in sulke konflikte is veral uitdagend aangesien die internasionale reg en die norme wat die gebruik van geweld vir ingryping of vredesdoeleindes beheer hoofsaaklik in die konteks van die nasiestaat geskryf is.
Boonop is gewapende niestaatsrolspelers onlangs aanspreeklik gehou vir internasionale reg met die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad se besluit om toe te laat dat die selfverdedigingsbeginsel teen 'n NSA toegepas word. Ná die terreuraanvalle van 9/11 het die VSA en die VN gedebatteer of die reg op selfverdediging, soos beskerm deur die VN-handves se Artikel 51, van toepassing is op gewapende niestaatsrolspelers, in hierdie geval Al-Kaïda. Artikel 51 laat lidlande toe om 'n voorkomende selfverdediging na te streef as hulle weet dat 'n dreigende aanval kom. Baie kwessies bly steeds oor die mate waarin die potensiële slagofferstaat teen die gewapende NSA kan vergeld, aangesien die meeste gewapende niestaatsakteurs dikwels op die grondgebied van 'n soewereine staat opereer, wat dus ook 'n vergeldende of voorkomende aanval kan verduur. Die 9/11-aanvalle het 'n beduidende impak gehad om te demonstreer dat niestaatsrolspelers aanspreeklik gehou kan word vir internasionale reg en in die politieke en militêre arenas, saam met state, kan meeding.
Shelley Blond
Shelley Blond (gebore 25 Maart 1970) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Blanche Neige, la suite (2007) en in die televisiereeks Peep Show (2003).
Sandrine Kiberlain
Sandrine Kiberlain (gebore 25 Februarie 1968) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente To Have (or Not) (1995), For Sale (1998), Alias Betty (2001), en Mademoiselle Chambon (2009).
Swartvin-klipkabeljou
Die swartvin-klipkabeljou (Cephalopholis nigripinnis) is vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan en slegs in sekere dele van die Indiese Oseaan voorkom. Dit kom aan die ooskus van Afrika voor suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Duskyfin rockcod.
Lampranthus ceriseus
Lampranthus ceriseus is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos en strandveld-plantegroei. Dit kom vanaf die Agulhasvlakte tot by Riversdal voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 8000 km² en daar is minder as tien subpopulasies wat nog bestaan. Die plant het groot gedeeltes van sy habitat afgestaan aan gewasverbouing, ontwikkeling aan die kus en indringerplante.
Gebluste kalk
Gebluste kalk, bluskalk of kalsiumhidroksied is 'n vastestof met fomule en basiese eienskappe.
Dit word gevorm uit ongebluste kalk en water met vrystelling van baie hitte:
Toepassings
Dit het baie toepassings in die bou-industrie.
Dit word ook toegepas in die landbou om suur in die grond te neutraliseer en toksiese vlakke aan aluminiumione neer te slaan as onskadelike alumiumhidroksied. Dit word ook as misstof gesien omrede dit kalsium en ook magnesium aan die plante lewer. Meestal is in die kommersiële produkte wat uit dolomiet vervaardig word ook magnesiumhidroksied aanwesig.
Frederick Combs
Frederick Combs (11 Oktober 1935 – 19 September 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Boys in the Band (1970) en in die televisiereekse The Defenders (1961) en The Wild Wild West (1965).
Gebluste kalk
Eienskappe
Dit is 'n bietjie oplosbaar in water (1,85 [g/L] (@0 °C) en hierdie oplossing het 'n pH van 12,4 wat dit 'n bytende stof maak. Die vastestof reageer heftig met sure en kan opneem uit die lug:
Ryan Guzman
Ryan Guzman (gebore 21 September 1987) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Step Up Revolution (2012), The Boy Next Door (2015), en Everybody Wants Some!! (2016).
Gebluste kalk
Eienskappe
Dit reageer ook met chloorgas en gee bleikpoeier:
Kurt von Ruffin
Kurt von Ruffin (1901 – 17 November 1996) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Schwarzwaldmädel (1933), Ich vertraue Dir meine Frau an (1943), en The Invincible (1985).
Gebluste kalk
Eienskappe
Met natriumkarbonaat-oplossings (soos wassoda) slaan dit deur dubbele omwisseling die baie min oplosbare kalsiumkarbonaat neer en gee bytsoda (natronloog)
Karaoelnoje (Astrachan-oblast)
Karaoelnoje (Russies: Караульное) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland en die setel van die Karaoelnoje Plaaslike Munisipaliteit. Soos baie ander nedersettings in Kamiziak-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Benay Venuta
Benay Venuta (27 Januarie 1911 – 1 September 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Annie Get Your Gun (1950) en Bullets Over Broadway (1994), en in die televisiereeks Playhouse 90 (1956).
Dagroofvoëls
Voëls wat ander voëls, soogdiere of reptiele aanval, hulle doodmaak en dan vreet, word roofvoël s genoem. Daar is twee duidelik onderskeibare groepe roofvoëls: valke, arende en aasvoëls, wat dagroofvoëls genoem word omdat hulle in die dag bedrywig is; en die uile, wat as nagroofvoëls bekend staan omdat hulle hul prooi in die nag soek.
Die pragtigste en indrukwekkendste van dagroofvoëls is die arende, wat met hul onbevreesde blik en fiere houding tereg die naam "koning van die voëls" verdien. Party tropiese arende maak jag op ape, terwyl die breëkoparend en die Europese steenarend in uitsonderlike gevalle 'n skaaplammer sal opraap en daarmee die bloutes invlieg. Die valke en die hawikke is kleiner as die arende, maar party van hulle is uiters waaghalsig en blitsvinnig wanneer hulle hul prooi agtervolg. Voor die tyd van die geweer is valke dikwels geleer om voëls soos wilde-eende en duiwe te jag, en baie van die ryk mense in die Middeleeue het dan ook spesiaal 'n man, die valkenier, aangehou om hierdie voëls af te rig en hulle te beheer. Aasvoëls en kondors is ontaarde roofvoëls wat veral van aas leef, m.a.w., hulle vreet die vleis van diere wat deur 'n ander dier doodgemaak is of wat op natuurlike wyse gesterf het. Hulle is as't ware die vullis-opruimers van die natuur. Die grootkondor van Suid-Amerika is een van die grootste voëls wat vlieg.
Die witkruisarend
Die witkruisarend (Aquila verreauxi) is een van die opvallendste arende in Suid-Afrika en word dikwels met bergagtige of heuwelagtige omgewings geassosieer. Die witkruisarend het 'n baie wye verspreiding in Suid-Afrika, Tanzanië, Kenia en noordwaarts tot in die Midde-Ooste. Hierdie groot voël maak veral jag op dassies, maar gryp ook partykeer 'n tarentaal, 'n klein bokkie of 'n jong bobbejaantjie en voer dit die bloutes in. Die witkruisarend word beskerm. Onder abnormale omstandighede vang hulle partykeer skaaplammers, maar dit is uitsonderlik. Die arend bou sy nes op rotslyste of in 'n skeur in die loodregte wand van 'n berg hang en dit is gewoonlik heeltemal onbereikbaar vir mense. Dieselfde nes word dikwels weer gebruik, hoewel die voël verskeie neste naby mekaar kan bou en hulle om die beurt gebruik. Gewoonlik word slegs een kuiken grootgemaak.
Rooivalk
Hierdie mooi klein valkie word oor die hele Suid-Afrika aangetref. Sy gewoonte om in die wind te draai en met vinnig-klappende vlerke op een plek roerloos in die lug te hang, maak dit maklik om hierdie voël in die lug uit te ken. Wanneer die voël so stil in die lug hang, is hy op die uitkyk vir veldmuise wat in die gras rondspeel. As hy 'n prooi sien, duik hy blitsvinnig grond toe en gryp die diertjie. Die rooivalkie is dus 'n baie nuttige voël vir die boer, en dit is nie minder as reg dat hulle beskerm word teen die bedreiging van uitwissing nie.
Boomvalk
Hierdie voël, wat ook in Suid-Afrika voorkom, is 'n trekvoël van Europa, en word dus net in die somermaande in Suid-Afrika gesien. Terwyl hulle hier is, maak hulle jag op insekte, veral rysmiere. Die boomvalkie gebruik dikwels die ou nes van 'n ander voël, gewoonlik die van 'n kraai, om in te broei.
Slegvalk
Die slegvalk is die sterkste en dapperste van alle valke. Soos by die meeste ander roofvoëls, is die wyfie groter as die mannetjie. Hierdie valke is in die Middeleeue gebruik vir die jag van wilde-eende en duiwe, maar in die natuur leef hulle veral van duiwe, wat hulle in die lug aanval en doodmaak. Die slegvalke is onder die min voëls wat oor die hele wêreld aangetref word, en hulle kom op elke vasteland behalwe Antarktika voor, van die trope tot die gebiede met permanente sneeu.
Paddavreters
Die roofvoëls in hierdie groep word in oop, gelyk gebiede met min bome aangetref. Hulle is slank, met lang sterte en gepunte vlerke, en hul kloue is nie so sterk soos dié van die arende en valke nie. Hulle vlieg laag oor die grond op soek na muise, molle, paddas en ander klein diertjies, waarop hulle dan skielik neerskiet om hulle te vang. In teenstelling met feitlik al die ander roofvoëls, maak hulle op die grond nes, gewoonlik in 'n digte bos of tussen riete, sodat hulle neste baie goed versteek is. By sommige van die paddavreters is daar 'n groot verskil in voorkoms tussen die mannetjie, wat blougrys van kleur is, en die wyfie, wat bruinerig is. By die bruinpaddavreter is daar nie 'n kleurverskil tussen die mannetjie en die wyfie nie. Die bruinpaddavreter kom in alle moerasagtige streke in Suid-Afrika voor, behalwe in Namibië en die Kalahari. Hulle vang waterrotte, paddas en jong voëls. Hulle bou hul neste in die middel van digte en lang riete.
Nuxia allorgeorum
Nuxia allorgeorum is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Dagroofvoëls
Rooiborssperwer
Hierdie voël is taamlik algemeen in digte bosse en woude. Die voël vlieg vinnig tussen bome deur en vang klein voëltjies en ook insekte deur hulle te verras.
Wou
Die wou is 'n meester van die sweefvlug. Die voël sirkel in die lug met sy vlerke wyd uitgestrek, en hy kan maklik uitgeken word aan sy lang vlerke en diep gevurkte stert. Die geelbekwou of kuikendief is 'n baie bekende roofvoël in Suid-Afrika en kan maklik aan sy swawelstert uitgeken word.
Hawik
Die hawik is een van die grootste van die kortvlerkige valke en is in die valkejag gebruik vir die jag van eende, ganse en hase. Hierdie voël is uiters vining en lyk byna soos 'n groot sperwer. Die grootblouhawik is 'n eienaardige, groot valk met heldergeel wange, waarop daar geen vere groei nie. Hy verkies bosagtige streke van Suid-Afrika en leef hoofsaaklik van akkedisse en groot insekte.
Sekretarisvoël
Hierdie welbekende voël word byna 1,2 m hoog en lyk heeltemal anders as enige ander roofvoël. Die sekretarisvoël hou van 'n oop landskap en leef van die jag op klein diertjies en slange. Die voël se naam is afgelei van die stywe vere op sy agterkop, wat nogal baie lyk soos die vere wat sekretarisse toentertyd agter hulle ore gedra het, en die parmantige houding waarmee hy in die veld rondstap.
Witkraai-aasvoël
Die witkraai-aasvoël is een van die algemeenste aasvoëls en hy word oral in Afrika, ook in Suid-Afrika, en in die lande wat aan die Middellandse See grens, aangetref. Dit is ons kleinste aasvoël. In teenstelling met die ander soorte aasvoëls, het hy vere aan sy nek en agterkop.
Haliclona cylindrica
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Topsent.
Laure Killing
Laure Killing (9 Junie 1959 – 18 November 2019) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Nouvelle vague (1990) en L'ours en peluche (1994), en in die televisiereeks Dolmen (2005).
Merrill Connally
Merrill Connally (9 April 1921 – 4 September 2001) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sugarland Express (1974), Close Encounters of the Third Kind (1977), en Rush (1991).
Nuxia ambrensis
Nuxia ambrensis is 'n struik of 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Alexander Skarsgård
Alexander Johan Hjalmar Skarsgård is 'n Sweedse akteur. Hy is beste bekend vir sy rolle as vampier Eric Noorman op die HBO - reeks True Blood, Meekus in Zoolander, die titel karakter in The Legend of Tarzan, Brad Colbert in die HBO-reeks Generation Kill en as Perry Wright in die HBO-reeks Big Little Lies, waarvoor hy 'n Emmy gewen het.
Lukas Haas
Lukas Haas (gebore 16 April 1976) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Witness (1985), Mars Attacks! (1996), Inception (2010), en The Revenant (2015).
Evelyn Boucher
Evelyn Boucher (15 Maart 1892 – 5 Junie 1991) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Faith of a Child (1915), Diana and Destiny (1916), The Flame (1920), en My Lord Conceit (1921).
Négrette
Négrette is 'n donker, rooiwyn druifsoort wat hoofsaaklik in suidwes-Frankryk in die streek tussen Albi en Toulouse verbou word. Die druifsoort word onder andere gebruik in die Côtes de Gascogne-streek. Dit kan ook gevind word in Haute-Garonne, Tarn-et-Garonne, Tarn, Vendée, Île de Ré, Gascogne en Kalifornië.
Kenmerke
Die druif spruit vroeg in die jaar, en is geneig tot 'n effens te hoë suurinhoud. Die tipiese geure wat geassosieer word met die wyn is frambose en rooibessies. Afhangende van die streek en die verbouingsmetode lewer dit gladde, vrugtige wyne, soms eenvoudig en soms intens, donkerkleurig, ryk en pittig. Die wyn het 'n hoë tannieninhoud, wat beteken dat dit nie gewoonlik in eikehoutvate verouder word nie. Die druif is veral geskik vir die warm, droë klimaat van die Côtes de Gascogne-streek. In vogtiger klimate is dit veral sensitief vir botritis (Botryotinia fuckeliana, sinoniem: Botrytis cinerea).
Wyn
Die wyn wat van hierdie druifsoort gemaak word is veelsydig, aangesien dit goed verouder, maar ook as jong wyn gedrink kan word. In Kalifornië het die druifsoort tot 1997 bekend gestaan as Pinot St-George, toe die BATF ("Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives") bevind het dat dié naam nie meer gebruik mag word nie. In die Fiefs Vendeens van die Loire-vallei staan Négrette ook bekend as Ragoûtant. Die verbouing van die druif het afgeneem vanweë sy vatbaarheid vir die Uncinula necator (sinoniem, Erysiphe necator) swam en botritis.
Lampranthus elegans
Lampranthus elegans is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap. Die populasie is stabiel.
Twin Peaks
Twin Peaks is ’n Amerikaanse televisiereeks wat deur Mark Frost en David Lynch geskep is. Dit gaan oor die ondersoek deur spesiale agent Dale Cooper (Kyle MacLachlan) van die FBI na die moord op Laura Palmer (Sheryl Lee). Die eerste episode is op 8 April 1990 in Amerika gebeeldsend. Nog sewe episodes is gewys en daar was ’n tweede seisoen, wat tot op 10 Junie 1991 gewys het. Die titel kom van die klein fiktiewe dorp in Washington waar dit afspeel.
Haliclona cribriformis
Haliclona cribriformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Twin Peaks
Twin Peaks het een van die topreekse van 1990 geword en het internasionaal goeie resensies gekry. Dit het ’n basis van kultusaanhangers opgebou en het ’n deel van die popkultuur geword waarna in ander TV-programme, advertensies, strokieboeke, videospeletjies, rolprente en liedjies verwys is. Afnemende kykergetalle het daartoe gelei dat ABC daarop aangedring het dat die identiteit van Laura se moordenaar halfpad deur die tweede seisoen onthul word. Die reeks is in 1992 gevolg deur ’n rolprent, Twin Peaks: Fire Walk with Me, wat beide ’n voorvolg en slot vir die TV-reeks was.
Haliclona cribriformis
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Twin Peaks
duimnael|190px|links|Die regisseur, David Lynch.
Die loodsepisode was no. 25 op TV Guide se 1997-lys van 100 beste episodes van alle tye. Die reeks was no. 45 op TV Guide se 50 beste TV-programme van alle tye in 2002, en is ingesluit in hul 2013-lys van 60 reekse wat te gou gekanselleer is. Twin Peaks was ook in 2007 een van Time se beste TV-programme van alle tye, en dit het no. 49 gehaal op Entertainment Weekly se lys van nuwe klassieke TV-programme en no. 12 van hul lys van die beste 25 kultus-TV-programme van die afgelope 25 jaar.
Soos met die grootste deel van Lynch se werk, veral Blue Velvet, verken Twin Peaks die verskil tussen ’n klein dorpie se skyn van repektabelheid en die meer ongure lewe wat daaragter skuil. Namate die reeks vorder, word die innerlike donkerte van karakters wat aanvanklik onskuldig lyk, ontbloot, en dit blyk dat hulle dubbele lewens lei. Twin Peaks stem ooreen met Lynch se ander werk in die sin dat dit nie maklik in ’n gevestigde genre pas nie. Die verontrustende toon en bonatuurlike elemente herinner aan dié van gruwelprente. Die "kamp", melodramatiese uitbeelding van karakters vol draadwerk wat aan moreel twyfelagtige bedrywighede deelneem, weerspieël ’n bisar komiese parodie op Amerikaanse sepies.
In Oktober 2014 is aangekondig die reeks sal in 2016 vir ’n beperkte aantal episodes terugkeer (dit is later na 2017 geskuif). Lynch en Frost het al die episodes geskryf en Lynch sal die regisseur wees. Baie van die oorspronklike akteurs, ook Kyle MacLachlan, sal weer in die reeks verskyn.
Whitfield Connor
Whitfield Connor (3 Desember 1916 – 16 Julie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Prince of Pirates (1953) en The Saracen Blade (1954), en in die televisiereekse Studio One in Hollywood (1948) en Cavalcade of America (1952).
Hosea Kutako Internasionale Lughawe
Hosea Kutako Internasionale Lughawe (IATA: WDH, ICAO: FYWH) is die internasionale lughawe wat die Namibiese hoofstad Windhoek bedien. Dit is 45 km (28 myl) oos van die stad geleë en is Namibië se primêre lughawe met internasionale status. In 2007 het die lughawe 672 582 passasiers hanteer en in 2009 meer as 681 000 passasiers. Die lughawe is vernoem na die Namibiese held Hosea Kutako.
Tydens die Suid-Afrikaanse regering se bewind het die lughawe bekend gestaan as JG Strijdomlughawe, na die oud-Eerste Minister van Suid-Afrika. Die hoofaanloopbaan is 08/26 wat 4 532 meter (14 869 voet) lank is.
Min binnelandse vlugte word deur Hosea Kutako-lughawe bedien, omrede dié oorwegend by die kleiner Windhoek Eros-lughawe aandoen.
Lachenalia lactosa
Lachenalia lactosa is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Kleinmond en Botrivier tot by Elim voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 450 km2. Die spesie word in die Kleinmond omgewing bedreig deur stedelike ontwikkeling. In die Botriviervallei het die plant habitat afgestaan aan gewasverbouing. Indringerplante is 'n bedreiging regoor sy voorkomsgebied.
Francisco Franco
Francisco Franco (Francisco Paulino Hermenegildo Teódulo Franco y Bahamonde Salgado Pardo de Andrade; 4 Desember 1892 – 20 November 1975) was 'n Spaanse militêre leier wat Spanje van 1939 tot sy dood in 1975 as 'n diktator regeer het.
Lachenalia latimerae
Lachenalia latimerae is 'n meerjarige blomdraende plant en geofiet en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en kom in die Swartberge en Kougaberge voor waar dit op sanderige hellings van die berge groei.
Lampranthus emarginatus
Lampranthus emarginatus is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos.
Menlyn Park
Die winkelsentrum is in 1979 gebou en het in November daardie jaar geopen. Menlyn Park is in 1998 opgeknap teen ‘n koste van ongeveer R800 miljoen. Hierdie opknapping het die bruto verhuurbare area van 60 000m² tot 118 253 m² verhoog. 'n Verdere opgradering van R2.5 miljard, tussen 2014 en 2016, het die bruto verhuurbare area na 177 000m² verhoog.
Francisco Franco
Franco is in Ferrol, Spanje, gebore as die seun van ouers in die hoër klas met 'n sterk verbintenis met die Spaanse vloot. Franco het hom egter in 1907 by die Toledo Infanterie-akademie as kadet by die Spaanse leër aangesluit en in 1910 gegradueer. Hy het daarna in Marokko diens gedoen en het deur die range gevorder vir dapperheid in die geveg en 'n ywerige aandag aan die detail van logistiek, en op 33-jarige ouderdom 'n brigadier-generaal geword, die jongste generaal in die hele Europa. Twee jaar later is hy ook aangewys as direkteur van die Algemene Militêre Akademie in Zaragoza.
Die koms van die Tweede Republiek in 1931 het die konstante bevordering van die monargis Franco gestop. Sy geliefde Zaragoza Akademie is gesluit en hy is sonder pos geplaas tot Februarie 1932, toe hy militêre goewerneur van La Coruña gemaak is. In 1933 is die Tweede Republiek vervang deur die sentrum-regse regering en Franco se loopbaan het begin verbeter. In 1934 lei Franco die wrede onderdrukking van die revolusionêre staking van die mynwerkers in Asturië, wat die antagonisme tussen links en regs in die land verskerp. In 1935 word Franco die Leër se stafhoof.
Toe die linkse Populêre Front die verkiesing in 1936 wen, word Franco weer gemarginaliseer, is hy van die stafhoof onthef en na die Kanariese Eilande verplaas. Toe die leier van die opposisie Calvo Sotelo in die somer vermoor is, het samesweerders die oomblik aangegryp en die militêre staatsgreep wat sedert die verkiesing in Februarie beplan is, probeer uitgevoer.
Alhoewel Franco aanvanklik afstand van die intrige gehou het, het hy 'n leier van hierdie staatsgreeppoging geword. Die staatsgreep het misluk, maar die gebeurtenis het die Spaanse Burgeroorlog vlamgevat. Franco is deur fasciste, groot besighede, die kerk, konserwatiewes en die Spaanse nasionaliste ondersteun. Dit volg nadat die Spaanse Republiek 'n sosialistiese regering gehad het wat die mag van besighede en die kerk wou inperk. Die republiek het ook plaaslike parlemente in Spanje se streke ingestel. Spaanse nasionaliste was nie daarmee ingenome nie en het gedink dat dit Spanje swak sou laat.
Franco het beheer geneem van die Afrika Leër, wat na Spanje gevlieg is. Met die dood van die ander vooraanstaande generaals, word Franco die enigste leier van sy faksie en word hy in die herfs van 1936 as Generalissimo en Staatshoof aangestel. Deur 'n eenwordingbesluit in 1937 het Franco alle nasionalistiese partye saamgesmelt in 'n enkele party, die FET y de las JONS. In 1939 het die nasionaliste die republikeine in die burgeroorlog verslaan, wat byna 'n halfmiljoen lewens geëis het. Die oorwinning het Franco se diktatorskap oor die hele Spanje uitgebrei, en dit is gevolg deur 'n periode van onderdrukking van politieke teenstanders en andersdenkendes. Tussen 30 000 en 50 000 mense het gesterf deur hierdie onderdrukking, wat dwangarbeid, konsentrasiekampe en teregstellings ingesluit het. Gekombineer met die nasionalistiese teregstellings tydens die oorlog, lê die dodetal van die Wit Terreur tussen 100 000 en 200 000. }}
Franco het voortgegaan om alleen Spanje te regeer, met meer mag as enige Spaanse leier voor of sedert, en het byna uitsluitlik deur middel van dekrete. Hy het 'n kultus van persoonlikheid gekoester en die Movimiento Nacional het die enigste kanaal van deelname aan die Spaanse openbare lewe geword.
Franco het neutraal gebly tydens die Tweede Wêreldoorlog omdat Hitler nie sy voorwaardes vir Spaanse deelname wou aanvaar nie. Tussen 1941 en 1943 lei hy 'n groep vrywilliger soldate wat saam met die Duitse weermag teen die Russe veg. Die groep het as die División Azul (Blou Afdeling) bekend gestaan.
Haliclona domingoi
Haliclona domingoi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Francisco Franco
Na die oorlog is Spanje byna 'n dekade lank deur baie ander lande vermy en geïsoleer. Teen die 1950's het die aard van Franco se bewind verander van openlik totalitêr en onderdrukkend tot 'n outoritêre stelsel met beperkte pluralisme. Gedurende die Koue Oorlog het Franco een van die wêreld se voorste anti-kommunistiese figure geword en sy bewind is deur die Weste, veral die Verenigde State, bygestaan. Spanje het in die laat veertiger- en vroeë vyftigerjare chroniese ekonomiese depressie beleef, maar deur die outarkie te laat vaar en ekonomiese liberalisering te beywer, het Franco die leiding oor die 'Spaanse wonder' gevoer. Ekonomiese gesag is aan die tegnokrate van die Opus Dei in sy regering afgevaardig, wat tot geweldige ekonomiese groei gelei het.
Haliclona domingoi
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Sarà.
Francisco Franco
Die Francoïstiese diktatorskap het mettertyd versag en Luis Carrero Blanco het Franco se ontluikende protegeerde geword en het die daaglikse optrede van die regering beheer. Dit het toegeneem toe Franco in die 1960's simptome van Parkinson-siekte begin toon. Die instelling van 'n grondwet in 1966 het Franco se magte beperk en duidelik omskryf en die amp van premier ingestel. Franco wou in 1973, as gevolg van bejaardheid en siekte gedeeltelik afstand doen van die las van regering van Spanje, en het bedank as premier. Hy is opgevolg deur Carrero Blanco. Franco het egter as staatshoof en opperbevelvoerder aangebly. Franco is in 1975 in die ouderdom van 82 oorlede en is in die Valle de los Caídos begrawe. Deur die bevoegdheid om 'n koning aan te stel, wat hom toegestaan is deur die 1947 Wet oor Opvolging van die Hoof van die Staat, herstel hy die monargie voor sy dood en stel Juan Carlos I aan as sy opvolger en koning van Spanje aan. Juan Carlos het die Spaanse oorgang na demokrasie gelei.
Franco bly 'n kontroversiële figuur in die Spaanse geskiedenis en die aard van sy diktatorskap het mettertyd verander. Sy bewind was gekenmerk deur wrede onderdrukking, met duisende gesneuweldes, en ekonomiese welvaart, wat die lewensgehalte in Spanje aansienlik verbeter het. Sy diktatoriale styl was baie aanpasbaar, wat maatskaplike en ekonomiese hervorming kon instel, en die enigste konsekwente punte in Franco se lang bewind was bowenal outoritarisme, Spaanse nasionalisme, Nasionale Katolisisme, anti-vrymesselary en anti-kommunisme.
Amanda Boxer
Amanda Boxer (gebore 1948) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Saving Private Ryan (1998), United 93 (2006), en Malice in Wonderland (2009).
Lampranthus dregeanus
Lampranthus dregeanus is 'n vetplant wat hoort tot die genus Lampranthus. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en vorm deel van die fynbos. Dit kom vanaf Kamiesberg en Gifberg suidwaarts tot by Villiersdorp voor. Die populasie is stabiel.
Vera-Ellen
Vera-Ellen (16 Februarie 1921 – 30 Augustus 1981) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Love Happy (1949), On the Town (1949), Call Me Madam (1953), en White Christmas (1954).
Tonya Kinzinger
Tonya Kinzinger (gebore 20 Junie 1968) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Highlander (1992), Extrême limite (1994), Sous le soleil (1996), en A Sun So Bright (2018).
Nuxia capitata
Nuxia capitata is 'n boom wat deel is van die Stilbaceae familie. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Todd Haberkorn
Todd Haberkorn (gebore 16 Augustus 1982) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Kingsglaive: Final Fantasy XV (2016) en in die televisiereeks Fairy Tail (2009).
Michael Conrad
Michael Conrad (16 Oktober 1925 – 22 November 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente They Shoot Horses, Don't They? (1969) en The Longest Yard (1974), en in die televisiereekse The Six Million Dollar Man (1974) en Hill Street Blues (1981).
Véra Korène
Véra Korène (17 Julie 1901 – 20 November 1996) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente La danseuse rouge (1937), Tamara la complaisante (1938), Café de Paris (1938), en Savage Brigade (1939).
Haliclona fibrosa
Haliclona fibrosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Tonteldoos, Limpopo
Tonteldoos is 'n nedersetting in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit lê suidoos van Roossenekal en 20 km noordwes van Dullstroom, tussen die Steenkampsberge en Mapochsberg. Dit is deel van die Mapochsgronde, 'n gebied wat in 1883 deur armblankes beset is. Burgers wat aan die Mapochoorlog deurgeneem het, was geregtig om 'n perseeltjie van 8 morg te beset. Die res van die grond waarvandaan die Mapoggers verwilder is, het gemeenskaplike weiding geword.
Haliclona fibrosa
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Carter.
Tonteldoos, Limpopo
Die landmeter, wat die gebied in omtrent 1884 uitgemeet het, se naam was G.R. von Wielligh. Sommiges sê dat die gebied so genoem word want hy het daar sy tonteldoos verloor. Hulle is verkeerd want Samuel Smit het reeds in Oktober 1883 dié naam aan sy perseeltjie gegee. Die waarskynliker weergawe is dat die naam ontleen is aan die volksnaam van 'n plaaslike plant, Haplocarpha scaposa, bekend as tontelbossie. Die blare se agterkant is fluweelagtig en, omdat dit maklik ontvlambaar is as dit droog is, is daardie deel gebruik om tonteldose mee te maak. Dis nou die tontel van tonteldoos. Dit kan vermeld word dat vuurklip ook in die omgewing gevind kan word.
Geografie
Aan die oostekant van die Tonteldoosvallei vind mens die oorspronklike plase wat in die 1850's deur die Steenkamp-broers opgeëis is. Dit was Houtenbek, Klipbankspruit en Draaikraal. In 1879 het die Ier, Michael O'Grady, Houtenbek gekoop. Sy nasate boer steeds daar. Hierdie plase is geleë op die kwartsiete van die Transvaal Supergroep. Hierdie gesteentes is omtrent 2 500 miljoen jaar gelede neergelê. Die Mapochsberg aan die westekant van die vallei is deel van die Bosveldstollingskompleks, omtrent tweeduisendmiljoen jaar oud. Die twee kante kan ook onderskei word deur die veldtipes. Die oostekant is suiwer grasveld, waar dit eintlik te koud is vir woude om ooit te ontwikkel. Daar is wel 'n paar verdwaalde en verdwergde struike in beskermde valleie. Die westekant word Bankenveld genoem. Hier kom wel meer as twintig soorte bome voor, maar die veld is oorwegend grasveld.
Houtenbek
Die plaas Houtenbek is in 1847 aan Willem Steenkamp toegeken. Die plaaslike veldkornet, C.M. du Plooy, het die plaas op 15 Maart 1851 besoek met die doel om dit op te meet. Die destydse metode was om 'n middelpunt (gewoonlik die opstal) te kies en dan in verskillende rigtings vir 'n sekere tydsduur te perd te ry. Willem het die naam Houtenbek gekies omdat daar verskeie stroompies op plaas was en daar seker 'n paar boompies langs die stroompies gestaan het. Vandag nog noem die Hollanders 'n stroompie 'n beek (Engels: beck). Tydens die Eerste Mapogoorlog (1860 - 1865) het al die Steenkamps hul plase verlaat.
Michael O'Grady is gebore in County Clare, Ierland, in 1839. In die sestigerjare het hy na Suid-Afrika verhuis. Hy het Houtenbek in 1879 vir £500 gekoop. Hy moes die plaas ongesien gekoop het, want toe hy daar aankom was dit deur Mapoggers beset. Toe hy hulle vra om te loop, het hul stamhoof, Nyabêla, by die landdros in Lydenburg gaan kla. Om die situasie te ontlont het die Sekretaris van Naturellesake, Henrique Shepstone, Nyabêla in Julie 1880 besoek, maar dit het nie 'n oplossing gebied nie. Die Engelse het 'n Mapoch Commission aangestel om alles te ondersoek. Maar eers was daar die Anglo-Boereoorlog en toe die Mapochoorlog en O'Grady kon eers in Julie 1883 in vrede sy plaas bewoon en bewerk. Maar toe beset 'n spul arm blankes sy westelike grens en sommige van hulle selfs op Houtenbek self. Na 'n paar hofsake is sy grense darem teen 1891 beveilig.