cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Loerie
Geskiedenis
In 1927 is 'n behoorlike poskantoorgebou deur Morris Meyers gebou en aan die Departement van poswese verhuur. Die diens was toe meer uitgebreid en het bekend gestaan as 'n "Money Order, Savings Bank, Post, Telegraph and Telephone Office". Mnr Tommy Murdoch was die eerste posmeester van Loerie se poskantoor.
Die eerste skool is in 1906 begin nadat goewernantes aanvanklik vir skoolonderrig in die omgewing verantwoordelik was. Die eerste onderwyseres was Mej. Blaauwit met tussen 50 en 60 leerders. Die rooi sinkgeboutjie wat as skool gebruik was het gou te klein geword en gedurende 1919 het Mnr Tommy Ingram 'n stuk grond van onbekende grootte aan die "Loerie River Undenominational Public School" vir die oprigting van 'n nuwe skoolgebou geskenk. Twee jaar later is met die bouwerk van die skool begin en is die nuwe skool in 1922 betrek. Hierdie skool het vir jare bestaan en sy deure aan die einde van 1999 gesluit.
Die eerste besigheid wat sy deure in Loerie geopen het was die van A.P. van Wyk se "Commodious House" wat gedurende 1904 sy deure vir besoekers geopen het. David Meyers het vanaf Humansdorp gekom en 'n winkel in 1908 naby die spoorwegstasie begin. Hierdie besigheid was vir baie jare in die besit van die Meyer familie en in 1988 vervreem.
Gedurende 1924 met die verskuiwing van die NG Kerk vanaf die plaas van Mnr Freek van Onselen na die perseel naby Loeriestasie, het Loerie finale beslag gekry as middelpunt en hoofsentrum van die omgewing.
Loerie het vanaf 1938 tot 1955 oor 'n eie polisiestasie beskik. Sersant Lotter is vanaf Hankey gestuur om die polisiediens te lewer. Die area wat hy te perd moes patroller was vanaf Van Stadenspas tot by die see en die Gamtoosrivier. Hierdie polisiestasie is gedurende 1955 gesluit en na Thornhill verskuif.
Smalspoorlyn
Die smalspoorlyn na die Langkloof, waarop die bekende "Appelekspres" loop, stop nou by Loeriestasie. Kalkklip was in die verlede hier opgelaai.
Royal Natal- Nasionale Park
Die Royal Natal- Nasionale Park in die noordelike Drakensberg van KwaZulu-Natal, is 8 000 hektaar groot en grens aan Lesotho en die Vrystaat. Die reservaat is in 1916 geproklameer en is 46 km wes van Bergville geleë.
Alhoewel dit as 'n nasionale park bekend staan, word dit nie deur Sanparke bestuur nie, maar deur Ezemvelo KZN-Natuurlewe.
Die wolkesuikerbos is endemies aan die reservaat.
Tsjeggiese nasionale rugbyspan
Die Tsjeggiese nasionale rugbyspan verteenwoordig Tsjeggië in rugby op internasionale vlak. Rugby in Tsjeggië word deur die Tsjeggiese Rugbyunie (Tsjeggies: Česká Rugbyová Unie) geadministreer. Die Tsjeggiese rugbyspan is tans (18 Desember 2019) 37ste op Wêreldrugby se wêreldranglys gelys.
Die span het vir die eerste keer in 1993 as Tsjeggië rugby begin speel nadat Tsjeggo-Slowakye verdeel is. Voor die ontbinding het die span as Tsjeggo-Slowakye gespeel. Die span speel in die Europese Rugbykampioenskap. Die span het tot dusver nog nie vir die Rugbywêreldbeker gekwalifiseer nie, al ding hulle sedert 1995 in die kwalifisering mee. Die sport is in die land nog steeds op amateurvlak, maar daar is verskeie Tsjeggiese spelers wat in Frankryk professioneel speel, waaronder Martin Jágr.
Geskiedenis
In 2005 het Tsjeggië die Australiese Superrugbyspan Waratahs na Praag genooi, maar met 3–94 verloor.
Tsjeggië het op 16 Desember 2009 Hongkong op Synot Tip Arena in Praag met 17–5 geklop. Dit was die laaste wedstryd vir ses spelers: Antonín Brabec, Jan Macháček, Jan Oswald, Pavel Syrový, Ladislav Vondrášek en Jan Žíla.
Tsjeggië is in 2014 van die Europese Nasiesbeker se Eerste Divisie na die Tweede Divisie afgegradeer, nadat hulle op die sesde plek in hul groep geëindig het.
Op 9 November 2016 het Tsjeggië ter herdenking van die Tsjeggiese Rugbyunie se 90ste verjaarsdag in ’n historiese wedstryd teen die Britse Barbarians te staan gekom. Dié wedstryd is op die Marketa-stadion in Praag aangebied. Hulle is egter deur die Barbarians 71–0 geklop.
Algehele rekord
Tsjeggië het teen 18 Desember 2019 124 van hulle 286 toetswedstryde gewen, ’n wenrekord van 43,36%. Dit sluit Tsjeggo-Slowakye se statistiek in.
Tsjeggië se toetsrekord teen alle lande: (Korrek op 18 Desember 2019)
Google Doodle
’n Google Doodle is ’n spesiale, tydelike verandering aan Google se logo op die soekenjin se tuisblad wat gebruik word ter viering van ’n vakansiedag, gebeurtenis of mens. Die eerste Google Doodle het verband gehou met die Burning Man-fees van 1998, en is deur Larry Page en Sergey Brin ontwerp om gebruikers van hul afwesigheid in kennis te stel ingeval iets sou fout gaan met die webbedieners.
Aanvanklik was Doodles net beelde wat met ’n spesifieke tema verband gehou het. Teen die begin van die 2010's het hul frekwensie en ingewikkeldheid toegeneem en in Januarie 2010 is die eerste geanimeerde Doodle opgelaai ter ere van Isaac Newton. Die eerste interaktiewe Doodle het kort daarna verskyn ter viering van Pac-Man, en hiperskakels is ook later bygevoeg – gewoonlik na soekenjinresultate oor die onderwerp van die Doodle. Teen 2014 het Google al 2 000 streeks- en internasionale Doodles geskep, dikwels ter ere van groot kunstenaars, musikante en ander persoonlikhede.
Christus, der ist mein Leben, BWV 95
Christus, der ist mein Leben, BWV 95, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Nick Robinson (Amerikaanse akteur)
Nick Robinson (gebore 22 Maart 1995) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Kings of Summer (2013), Jurassic World (2015), en Everything, Everything (2017), en in die televisiereeks Boardwalk Empire (2010).
Melrose-huis
Melrose-huis is 'n statige Victoriaanse herehuis in Jeff Masemolastraat (voorheen Jacob Marestraat), Pretoria, Suid-Afrika. Die huis is in 1886 deur die welgestelde Pretoria sakeman George Jesse Heys laat bou.
Dit is vernoem na die beroemde Melrose-abdy in Skotland. Melrose-huis het bekendheid verwerf toe dit tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) deur lord Roberts gekommandeer is as die hoofkwartier van die Britse magte nadat Pretoria in Junie 1900 binnegeval is.
Instruksies aan Britse magte in die veld is meer as agtien maande lank uit die huis gegee. Dié hoofstuk in die huis se geskiedenis het tot 'n einde gekom toe die Vrede van Vereeniging, wat die oorlog beëindig het, op 31 Mei 1902 daar geteken is.
Die groot eetkamer waarin die ondertekening plaasgevind het, is sedertdien feitlik onveranderd gelaat. Melrose-huis staan in Jacob Marestraat oorkant die Burgerspark in Pretoria. Dit is in 1886 in die Victoriaanse styl gebou en in die negentigerjare van die vorige eeu deur sy eienaar, George Heys, aansienlik laat vergroot. Nadat die Britse magte Pretoria in 1900 tydens die Anglo-Boereoorlog beset het, het eers lord Roberts en later lord Kitchener Melrose-huis sy hoofkwartier gemaak.
Die Vrede van Vereeniging, wat die oorlog beëindig het, is hier onderteken. Die volgende leiers het op 31 Mei 1902 in die groot eetkamer om die tafel plaasgeneem vir die ondertekening: Lord Milner; president Schalk Burger, waarnemende president van Transvaal; oud-pres. F.W. Reitz; genl. Louis Botha; genl. J.H. de la Rey; genl. Lucas Meyer; lord Kitchener; genl. C.R. de Wet; genl. J.B.M. Hertzog; W.J.C. Brebner; genl. H.C. Olivier en J.C. Krogh.
Daisy Head
Daisy Head (gebore 17 Maart 1991) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fallen (2016) en Underworld: Blood Wars (2016), en in die televisiereekse The Proxy (2012) en Endeavour (2012).
Suzette Llewellyn
Suzette Llewellyn (gebore 7 September 1962) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent For Queen & Country (1988) en in die televisiereekse Surgical Spirit (1989), Holby City (1999), en Stan Lee's Lucky Man (2016).
Melrose-huis
Die tafel en die stoele staan steeds in die vertrek en daar is 'n silwerplaat op die tafel aangebring met faksimilees van die handtekeninge van die afgevaardigdes. Die Pretoriase Stadsraad het die huis, met sy inhoud, waaronder Victoriaanse meubels, silwer en porselein, in 1967 vir R300 000 gekoop en dit laat restoureer. Dit is op 17 Mel 1971 deur oud-staatspresident C.R. Swart as museum geopen en terselfdertyd tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Vandag is die elegante huis 'n museum wat dien as 'n uitstekende voorbeeld van die oorgang van Victoriaanse na Eduardiaanse argitektuur en binnenshuise versiering. Die huis se binnekant word gekenmerk deur kleurryke brandskilderglasventers, skilderye deur Engelse kunstenaars, matte in ryk kleure en swierige plafonne en kaggels, sowel as waardevolle porseleinornamente. Die meeste van die items het aan die Heysgesin self behoort.
Egil Eide
Egil Eide (24 Augustus 1868 – 13 Desember 1946) was 'n Noorse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Saints and Sorrows (1914), När konstnärer älska (1915), en Envar sin egen lyckas smed (1916).
Amahwaqa
Amahwaqa is 'n nedersetting in Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit onder die Ugu-distrik van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Tethys
Die naam Tethis kan verwys na:
Daphne Slater
Daphne Slater (3 Maart 1928 – 4 Oktober 2012) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950), Precious Bane (1957), en Thursday Theatre (1964).
Trans-Neptunus-voorwerp
’n Trans-Neptunus-voorwerp of TNV is ’n voorwerp in die sonnestelsel wat in ’n groter wentelbaan om die Son is as die verste planeet, Neptunus. Die eerste voorwerp anderkant Neptunus wat ontdek is, was Pluto. Die tweede, (15760) QB1, is eers in 1992 ontdek (buiten Pluto se maan, Charon, in 1978). Tans is daar meer as 1 200 trans-Neptunus-voorwerpe op die lys van die Minor Planet Center in die VSA. In November 2009 is 200 van hulle se wentelbane met groot genoeg sekerheid vasgestel dat hulle permanente name gekry het.
Die grootste bekende trans-Neptunus-voorwerpe is Eris en Pluto, gevolg deur Makemake en Haumea. Die Kuiper-gordel, verstrooide skyf en Oort-wolk is drie konvensionele groepe voorwerpe in hierdie deel van die ruimte, hoewel bronne verskil en sommige voorwerpe soos Sedna nie maklik in enige van dié groepe val nie.
Geskiedenis
Die wentelbaan van ’n planeet word effens beïnvloed deur die swaartekraginvloede van die ander planete. Verskille wat in die vroeë 1900's gevind is tussen die verwagte en werklike wentelbaan van Uranus en Neptunus het daarop gedui dat daar ander planete moet wees wat verder as Neptunus lê. Dit het gelei tot die ontdekking van Pluto in 1930. Pluto was egter te klein om dié verskille te verduidelik, en nadat Neptunus se wentelbaan in heroënskou geneem is, is gevind die vorige waarneming was vals.
Pluto was die maklikste TNV om te vind omdat dit die hoogste sigbare magnitude van al dié voorwerpe het.
Daarna is steeds gesoek na ander voorwerpe in die sonnestelsel anderkant Neptunus, maar niks is gevind nie. Die soektog is toe gestaak, want daar is geglo Pluto is die verste groot voorwerp in die sonnestelsel. Eers met die ontdekking van die tweede TNV, (15760) 1992 QB1, in 1992 is daar weer na ander voorwerpe in dié streek gesoek. ’n Breë strook van die lug om die sonnebaan is gefotografeer en digitaal deursoek vir stadig bewegende voorwerpe. Honderde TNV's is gevind met ’n deursnee van 50 tot 2 500 km.
Eris, die grootste bekende NTV, is in 2005 ontdek en het ’n hernude debat onder wetenskaplikes ontketen oor die klassifikasie van hierdie voorwerpe en of voorwerpe soos Pluto as planete beskou kan word. Pluto en Eris is eindelik as dwergplanete geklassifiseer.
Keurindekse
thumb|260px|Kleure van trans-Neptunus-voorwerpe. [[Mars en Triton is nie volgens skaal nie. Foibe, Mars en Pholus is nie trans-Neptunus-voorwerpe nie.]]
Kleurindekse is eenvoudige metings van die verskil in die skynbare magnitude van ’n voorwerp soos gesien deur blou (B), sigbare (V), dit is groen-geel, en rooi (R) filters. Die diagram regs illustreer bekende kleure van die meeste voorwerpe (in effens aangepaste kleure). As verwysings word twee mane, Triton en Foibe, die sentour Pholus en die planeet Mars gebruik (name in geel; groottes nie volgens skaal nie). ’n Verband tussen die kleure en die wentelbaaneienskappe is al bestudeer om teorieë van ’n verskillende oorsprong van die verskillende dinamiese klasse te bevestig:
Terwyl die relatief dowwer voorwerpe, sowel as die populasie as ’n geheel, rooierig is (V-I = 0,3-0,6), is die groter voorwerpe dikwels kleurneutraal (infrarooi indeks V-I < 0,2). Hierdie onderskeid dui daarop dat die oppervlak van die groter liggame met yse bedek is wat die rooier, donkerder streke daaronder verberg.
Jessica Lord
Jessica Lord (gebore 29 Julie 1998) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Paranormal Witness (2011), The Next Step (2013), en Find Me in Paris (2018).
Vibrasie
Vibrasies word beskryf as trillende of slingerende bewegings, soos wanneer jy ’n kartonhouer of opgeblaasde ballon in jou hande vashou en duidelik die bewegings voel wanneer jy praat of sing.
’n Gepaste voorbeeld is ’n vibrato, ’n stem waarby die toonhoogte of toonsterkte (of albei) ses of sewe keer per sekondes tussen nou grense kan verander.
Soorte vibrasies
Verskeie voorwerpe kan vibreer of ossilleer, insluitend ’n stemvurk, die pendulum van ’n staanhorlosie, ’n plastiekliniaal wat ferm oor die kant van ’n tafel gehou en dan lig getik word en ook die snare van ’n klavier of kitaar.
Ander interessante voorbeelde van vibrasies is:
Elliot
Die dorpie is in 1885 aangelê en word 'n munisipaliteit in 1911. Dit is genoem na sir Henry Elliot (1826 tot 1912), hooflanddros van die Transkeise gebiede van 1891 tot 1902. Die dorpie is 'n belangrike landbousentrum en skilderagtig aan die voet van die Drakensberg geleë. Die bevolking het aangegroei tot 14 376 in 2011 nadat dit slegs 6 080 was in 1980.
Temis
Temis of Themis (Grieks: Θέμις) was in die Griekse mitologie ’n Titaanse godin en die verpersoonliking van goddelike orde, gebruike en die reg. Sy was die dogter van Uranos en Gaia en by Zeus die ma van die Skikgodinne en Astraia.
Vibrasie
Molekules
Dit is bekend dat baie vastestowwe ’n kristalvorm het, waarin die molekules reëlmatig gerangskik is en deurlopend vibreer. As die vastestof verhit word, vibreer hulle erger en dit kan ’n paar veranderings aan die stof meebring.
By sommige vastestowwe kan die hitte die vibrasie van die molekules só erg maak dat die elektriese kragte tussen hulle hulle nie meer bymekaar kan hou nie en dan smelt die vastestof, met ander woorde, sit om in ’n vloeistof.
Dieselfde kan van die omskakeling van ’n vloeistof na ’n gas gesê word, waar die vibrasie van die molekules selfs vinniger raak wanneer dit aan hitte-energie blootgestel word.
Elliot
NG gemeente
Ds. J.C. du Plessis het van November 1891 tot November 1933 42 jaar lank hier gewerk. In sy dienstydperk is die gemeente se tweede kerkgebou midde-in die Tweede Vryheidsoorlog ingewy teen 'n koste van £2 000, 'n groot prestasie vir 'n arm gemeente te midde van groot storm en woeling. Die gebou het later as kerksaal gedien. In Mei 1932 is die huidige kerkgebou ingewy.
Vibrasie
Klank
Vibrasies is die bron van enige klank. So te sê enige voorwerp kan vibreer en dus klank tot gevolg hê.
Klank is ’n ossillasiebeweging wat as ’n golf deur ’n materiële medium voortbeweeg, soortgelyk aan die beweging van ’n golf op die oppervlakte van die see.
In musiekinstrumente is die bron van die vibrasies om die kitaarsnaar te pluk, klaviersnare met verskillende hamertjies te slaan, of in ’n trompet, klarinet of fluit te blaas. ’n Trom het ’n styfgespande membraan en klokke en simbale gebruik vibrerende metaal.
Al speel ’n klavier en ’n klarinet note van dieselfde toonhoogte, verskil hul klanke natuurlik van mekaar. Hulle het wel dieselfde frekwensie, maar die vorm van grafieke wat deur middel van ’n ossilloskoop getrek word, verskil aansienlik vanweë die teenwoordigheid van elkeen se eie botone.
Golwe ontstaan en die bron daarvan vibreer teen sy natuurlik weerklinkende frekwensie. Die frekwensie (die frekwensie-eenheid hertz word gebruik) is dieselfde as die bron, maar die snelheid en golflengtes kan verskil. Die frekwensie in hertz is byvoorbeeld 262 Hz vir die noot C, 349 Hz vir noot F en 392 Hz vir die noot G. Die frekwensie van die klank bepaal dus die toonhoogte daarvan.
Die laagste frekwensie wat ’n normale menseoor kan hoor, is sowat 20 Hz (20 siklusse per sekonde) en die hoogste is 20 000 Hz.
’n Mens se ore is baie goed om klankenergie na te speur. Die hardheid van die klank hang af van die druk wat deur die klankgolf meegebring word. Deurlopende blootstelling aan harde klanke kan egter doofheid veroorsaak.
Wat die spoed van klank betref, hang dit af van die materiaal waardeur dit beweeg. Klankgolwe word oorgedra deur vibrerende molekules wat teen mekaar stamp: in lug beweeg klank teen 330 meter per sekonde, in water (waar die molekules natuurlik nader aan mekaar is) is dit 1 500 meter per sekonde en in staal (styfgepakte molekules) 5 000 meter per sekonde.
Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit
Die Vulamehlo Plaaslike Munisipaliteit was een van die plaaslike munisipaliteite in die Ugu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. In 2016 is die munisipaliteit verdeel tussen eThekwini en uMdoni.
Madikwe-wildreservaat
Die Madikwe-wildreservaat is 75 000 hektaar groot, geleë in Noordwes en grens aan Botswana en Limpopo.
Paul Michael Robinson
Paul Michael Robinson is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Justine: In the Heat of Passion (1996), BASEketball (1998), en TMNT (2007).
Madikwe-wildreservaat
Die naaste dorp is Zeerust, 85 km suid van die reservaat. Die Groot-Maricorivier vorm die oostelike grens van die reservaat. Abjaterskop (1 377 m) is die hoogste punt in die reservaat.
Elliot
NG gemeente
In 1919 was die ledetal reeds 1 100 en het die wyke Cala en Embokotwa as die NG gemeente Du Plessis afgestig. Met die ontvolking van die platteland en die apartheidsregering se tuisland-konsolidasie het die Afrikaners in die gebied egter in so 'n mate afgeneem, dat Du Plessis later jare by Indwe ingelyf moes word. In 1912 was daar deur die kerk se toedoen reeds 15 skole in die distrik met meer as 600 (Afrikaner-)kinders.
Die omgewing is ook getref deur die ontvolking van die platteland, In 1972 was hier nog 670 volwasse lidmate, dog in 1994 net 350, in 2006 255 en in 2012 234.
Herr Christ, der einge Gottessohn, BWV 96
Herr Christ, der einge Gottessohn, BWV 96, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Tetis (mitologie)
Tetis of Tethis (Grieks: Τηθύς) was in die Griekse mitologie ’n Titaan en seegodin. Sy was die dogter van Uranos en Gaia en die suster sowel as metgesel van Okeanos.
Sy was die moeder van die belangrikste riviere wat die Grieke geken het, asook sowat 3 000 dogters bekend as die Okeaniede.
Arulenus Rusticus
Quintus Junius Arulenus Rusticus, (c. 35 – 93 n.C.), is beter bekend as Arulenus Rusticus, maar word ook Junius Rusticus genoem. Hy was 'n vriend en volgeling van Thrasea Paetus, en was soos laasgenoemde 'n ywerige bewonderaar van die stoïsynse filosofie. Hy was volkstribuun in 66 n.C., die jaar wat Thrasea ter dood veroordeel is deur die Romeinse Senaat. Hy sou sy veto op die senatus consultum geplaas het indien hy nie deur Thrasea verhoed is nie, want dit sou sekerlik vir hom nootlottig gewees het, terwyl die aangeklaagde se lewe nie gespaar sou word nie. Hy was Praetor in die burgeroorloë na die dood van Nero, (69 n.C.), toe hy as een van die senaatsambassadeurs aan die Flawiese weermagte gewond is deur die manskappe van Petilius Cerialis. Hy het 'n besonder laat konsulskap beklee in 92 n.C. onder Domitianus, maar is in die volgende jaar ter dood veroordeel weens sy panegiriek vir Thrasea. Suetonius skryf 'n panegiriek vir Helvidius Priscus aan hom toe, maar laasgenoemde werk is deur Herennius Senecio saamgestel, soos ons van Tacitus sowel as Plinius die jongere verneem.
Melora Hardin
Melora Hardin (gebore 29 Junie 1967) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 27 Dresses (2008), 17 Again (2009), en Hannah Montana: The Movie (2009), en in die televisiereeks The Office (2005).
Nancy Reagan
Nancy Davis Reagan (gebore Anne Frances Robbins, 6 Julie 1921 – 6 Maart 2016) was 'n Amerikaanse aktrise en die eggenote van Ronald Reagan, die 40ste president van die Verenigde State van Amerika. Gevolglik was sy van 1981 tot 1989 die Eerste Dame van Amerika.
Reagan is in Manhattan in New York Stad gebore. Haar ouers is kort na haar geboorte geskei en sy word in Maryland groot. Sy het by haar oom en tannie gewoon terwyl haar ma waarnemende poste beklee het.
In die 1940's en 1950's het sy as aktrise in Hollywood-rolprente gespeel en kan in films soos Donovan's Brain, Night Into Morning en Hellcats of the Navy gesien word.
In 1952 trou sy met die akteur Ronald Reagan, wat destyds die president van die Screen Actors Guild was. Hulle het twee kinders, Ron en Patti, gehad. Van 1967 tot 1975 was sy die Eerste Dame van Kalifornië, toe haar man die goewerneur daar was.
Die Reagans het die Withuis in 1989 verlaat. Daarna bring sy die meeste van haar tyd deur om haar siek man, by wie Alzheimer se siekte in 1994 gediagnoseer is, tot en met sy dood in 2004 te versorg. Sy was daarna aktief by die Reagan-biblioteek en in die politiek betrokke.
Sy is op 6 Maart 2016 (op 94-jarige ouderdom) aan hartversaking oorlede. Sy is langs haar man by die Ronald Reagan Presidensiële Biblioteek in Simi Valley, Kalifornië, begrawe.
Nkandla Plaaslike Munisipaliteit
Die Nkandla Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die uThungulu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Kerkbywoning
Kerkbywoning verwys na die deelname van eredienste wat deur ’n spesifieke kerk of in die algemeen deur die hele Christelike gemeente as geheel aangebied word.
Deelnamestatistiek
Gallup International bevind dat 41% van Amerikaanse burgers sê dat hulle gereeld eredienste bywoon, in vergelyking met 15% van Franse burgers, 10% van VK-burgers en 7,5% van Australiese burgers.
Deur ’n 2006 aanlyn-Harris-meningsopname van 2 010 Amerikaanse volwassenes (18 jaar of ouer) is bevind dat slegs 26% van die ondervraagdes eredienste ,,elke week of meer dikwels” bygewoon het, 9% ,,een of twee keer per maand” bygewoon het, 21% ,,’n paar keer jaarliks” bygewoon het, 3% ,,een keer per jaar bygewoon het”, 22% ,,minder as een keer per jaar” bygewoon het en 18% glad nie eredienste bygewoon het nie. ’n Identiese vraelys van Harris in 2003 het bevind dat slegs 26% van die ondervraagdes eredienste ,,elke week of meer dikwels” bygewoon het, 11% ,,een of twee keer per maand” bygewoon het, 19% ,,’n paar keer jaarliks” bygewoon het, 4% ,,een keer per jaar bygewoon het”, 16% ,,minder as een keer per jaar” bygewoon het en 25% glad nie eredienste bygewoon het nie.
Die land met die wêreld se hoogste kerkbywoningsyfer is Nigerië (89%). Die Filippyne is derde op die ranglys, met 68%. Nigerië is ’n ongewone verskynsel, daar dit religieus baie divers is – die bevolking is 50,5% Moslem en 48,2% Christelik. By ander voorbeelde is daar die neiging dat daar op godsdiensvlak gelyksoortigheid is.
Weeklikse kerkbywoningstatistiek
♦ 1998
Navorsing deur die Europese Sosiale Opname in 2008 oor die persentasie persone wat nooit godsdienstige bywoon nie (spesiale geleenthede uitgesluit), lyk soos volg:
Neigings by kerkbywoning
In ontwikkelde lande het kerkbywoning geleidelik afgeneem. Navorsing het dit toegeskryf aan ’n gebrek aan motivering, negatiewe mediadekking oor godsdiens en verveeldheid tydens dienste. Een studie wat in die Journal of the Scientific Study of Religion geplaas is, doen egter aan die hand dat kerkbywoning, ten minste in Amerika, sedert die 1990’s onveranderlik op 25% gebly het. ’n Gallup-meningsopname het bevind dat kerkbywoning onder Protestante sedert 1955 naastenby 45% gebly het, terwyl die kerkbywoning onder Katolieke van 75% tot 45% afgeneem het, hoewel dit, ongeag die negatiewe nuusberigte, vanaf 1995 bestendig gebly het. ’n Ander Gallup-meningsopname toon ’n effense toename in kerkbywoning die afgelope twee jaar, wat dit aan ’n verouderende bevolking toeskryf. Hierdie afname is veral van toepassing op Europese lande waar die wêreldlike kultuur die belangstelling in godsdiens oorheers.
Bevolkingstatistiek van kerkgangers
Kerkbywoning bly sterk onder ouer medegelowiges en meer algemeen onder vroue. Party navorsingstukke beweer dat die jonger geslagte meer toegewyd kerke bywoon as die baby boomers, onder wie baie hul kinders in nie-godsdienstige omgewing grootgemaak het.
Navorsing dui ook dat kerkbywoning die kanse om Alzheimer se siekte op te doen, verskraal.
Die Pew Research Center het gelukkigheid aan weeklikse kerkbywoning verbind. Die Iona Instituut het toenemende kerkbywoning in Ierland ondervind, ongeag die bewerings van seksuele misbruik binne die dominante Katolieke Kerk. Die navorsing voer aan dat hierdie styging die uitwerking van die wêreldwye ekonomiese resessie is.
’n 2005 EU-meningsopname het bevind dat geloof sterker was onder vroue, met ouderdom toegeneem het, onder diegene is wat na politieke regsgesindheid neig en wat nadink oor filosofiese en etiese kwessies.
Invloed van mans op kerkbywoning
Switserland het ’n navorsingstuk in 2000 uitgereik wat tot die gevolgtrekking gekom het dat dit die geloofspraktyk van die vader van ’n gesin is wat bowenal die toekomstige kerkbywoning of –afwesigheid van die kinders bepaal. As beide die vader en die moeder gereeld kerk toe gaan, sal 33% van hul kinders gereelde kerkgangers word en 41% sal ongereeld kerk toe gaan. ’n Kwart van hul kinders sal glad nie eredienste bywoon nie. Indien die vader ongereeld, maar die ma gereeld kerk toe gaan, sal 3% van die kinders gevolglik gereelde kerkgangers word, terwyl die verdere 59% ongereelde bywoners sal word. 38% sal glad nie kerk toe gaan nie. Sou die vader nie kerk toe gaan nie en die ma is wel ’n gereelde kerkganger, sal 2% van die kinders gereeld kerkverrigtinge bywoon en 37% sal ongereeld bywoon. Meer as 60% van hul kinders sal nie kerk bywoon nie.
Kortom: As ’n vader nie kerk toe gaan nie, maak nie saak hoe toegewyd sy vrou is nie, sal slegs een kind uit 50 ’n gereelde aanbidder word. As ’n vader gereeld kerk toe gaan, ongeag hoe die moeder optree, sal tussen twee-derdes en ’n driekwart van hul kinders kerkgangers word (gereeld of ongereeld). As die vader wel kerk toe gaan (hoewel ongereeld), ongeag van sy vrou se toegewydheid, sal tussen die helfte en twee-derdes van hul nakomelinge gereeld of soms die kerk besoek.
’n Moeder wat nie kerk toe gaan nie, met haar man wat dikwels kerk toe gaan, bring mee dat ’n minimum van twee-derdes van haar kinders kerk toe gaan. Die omgekeerde sal wel lei dat twee-derdes van die kinders nie kerk toe gaan nie. Indien die vader se vrou ook nie gereeld kerk toe gaan nie, skiet die syfer op tot 80%.
Dimona
Dimona, Hebreeus: דימונה, Arabies: ديمونة , is 'n stad in suidelike Israel. In 2007 het die nedersetting 'n bevolking van 33 600 gehad.
Israel se enigste kernkragsentrale lê 13 km suidoostelik van Dimona.
Foibe
Foibe (Grieks: Φοίβη) was in die Griekse mitologie ’n Titaniese godin wat gewoonlik met die maan verbind is. Sy was die dogter van Uranos en Gaia en die metgesel van haar broer Koios. Hulle het twee dogters gehad: Leto, die moeder van Artemis en Apollo, en Asteria, die moeder van Hekate.
Dududu
Dududu is 'n nedersetting in uMdoni Plaaslike Munisipaliteit onder die Ugu-distrik in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Nylsvley-natuurreservaat
Die Nylsvley-natuurreservaat is 3 100 hektaar groot en geleë in Limpopo tussen Modimolle en Mokopane. Die Nylrivier vloei deur die reservaat, en vorm seisoenaal 'n breë vleiland waar dit die reservaat verlaat. Maroelakop (1157 m) is die hoogste punt in die reservaat. 'n Kampeerplek is naby die ingangshek geleë.
Bartolomeus Dias-standbeeld
Daar bestaan drie standbeelde wat Bartolomeus Dias huldig.
Die standbeeld van Dias in Kaapstad staan op die kruising van die Heerengracht en Coen Steytler-boulevard. Op 12 Maart 1960 is hierdie beeld onthul op die grasperk voor die kunsgalery in die Kompanjiestuin. Later jare is hierdie brons beeld soos met die Maria van Riebeeck-standbeeld verskuif om naby die hawe-ingang, die Poort van Afrika, te staan.
Om die 300-jarige vestiging aan die Kaap die Goeie Hoop te herdenk, het die Portugese regering besluit om hierdie beeld deur prof. Barata Feyo aan die volk van Suid-Afrika te skenk. Die voetstuk van graniet is deur die argitek Fernandes de Sá.
Omdat daar geen afbeeldings van Dias uit sy lewe bestaan nie, is die gelaatstrekke denkbeeldig. Sy houding straal dapperheid, energie en volharding uit en dit eerder as sy gesig moet tot die toeskouer spreek. Hy dra 'n wye seemansjas en dit lyk of hy van die brug van sy skip teen die stormende suidooster in oor die wye oseaan tuur. Met sy regterhand klem hy sy pet en in sy linkerhand hou hy die astrolabium vas.
Gabriel García Márquez
Gabriel José de la Concordia García Márquez (uitspraak: ɡaˈβɾjel ɡarˈsia ˈmarkes; 6 Maart 1927 - 17 April 2014 ) was 'n Colombiaanse novelle-, kortverhaal skrywer en dramaturg, benewens joernalis, minlik bekend as Gabo regdeur Latyns-Amerika. Hy word gesien as een van die mees vername outeurs van die 20ste eeu. Hy is met Nobelprys vir Letterkunde vereer in 1982. Hy het 'n selfgerigde opvoeding nagestreef en het sy regsstudies gestaak vir 'n loopbaan in joernalisme. Reeds vroeg het hy skamele inhibisies getoon in sy kritiek van Colombiaanse en buitelandse politiek. In 1958 is hy getroud met Mercedes Barcha; hulle het twee seuns, Rodrigo en Gonzalo.
Bartolomeus Dias-standbeeld
In 'n nis in die Suid-Afrika Huis, wat die Suid-Afrikaanse Kommissariaat huisves, aan Trafalgar Square in Londen staan 'n standbeeld van Dias wat Coert Steynberg reeds voor die Tweede Wêreldoorlog gemaak het. Langs die Poskantoorboom by die Dias-museum in Mosselbaai staan eweneens 'n beeld ter ere van die ontdekkingsreisiger.
Gabriel García Márquez
Hy het sy loopbaan begin as joernalis, en het vele bekroonde nie-fiksiewerke en kortverhale die lig laat sien, maar is oorwegend bekend om sy novelle, waaronder Cien años de soledad ('n Eeu van Afsondering) in 1967 en El amor en los tiempos del cólera (Liefde in die Tyd van Cholera) van 1985. Die aansienlike lofbetuiging en wye kommersiële sukses van sy werke is deels toeskryfbaar aan sy popularisering van 'n letterkundestyl wat as magiese realisme bestempel word, waarin bonatuurlike elemente en gebeure met andersins gewone en realistiese situasies vervleg word. Sekere van sy werke speel af in 'n fiktiewe gehuggie genaamd Macondo, waarin tipies 'n tema van afsondering geskep word.
Lodewyk XV van Frankryk
Lodewyk XV was 59 jaar lank koning van Frankryk. Toe hy een jaar oud is, is sy grootvader, Lodewyk dauphin van Frankryk (1661—1711) (ook bekend as Le Grand Dauphin) oorlede en die volgende jaar is sy vader, Lodewyk, graaf van Boergondië (1682—1712) ook oorlede. Terwyl sy vader erfgenaam van die troon is, dra hy die titel "Dauphin van Frankryk" en is bekend as Le Petit Dauphin. Nadat sy vader oorlede is, word Lodewyk die erfgenaam van die troon. Op die ouderdom van 4 jaar, erf hy die troon van sy oorgrootvader Lodewyk XIV (1643—1715).
Volgens Franse wet, is Lodewyk minderjaarig totdat hy dertien jaar oud was. Gedurende hierdie tydperk regeer sy neef, Phillipe, graaf van Orlean. In 1723, toe Lodewyk dertien jaar oud was, vind sy kroning in Reims katedraal plaas. In 1725 trou hy met Marie Leszczyńska, dogter van die voormalige koning van Pole, en met haar kry hy tien kinders. Nogtans het hy baie minnaresse aangeneem, die mees opmerklike van wie was Madame de Pompadour (1721-1764) en Madame du Barry (1743-1793).
Tussen 1726 en 1743 is Frankryk deur Cardinal de Fleury met die koning se toestemming regeer. Nadat de Fleury oorlede is, regeer Lodewyk sonder die hulp van 'n eerste minister. In 1740 breek die Oorlog van die Oostenrykse Opvolging uit. Die oorlog duur tot 1748 en onder die vrede van Aix-la-Chapelle onttrek Frankryk vrywillig uit die gebied wat hulle oorwin het. Die vrede duur sewe jaar voordat die Sewejarige Oorlog (1756 — 1763) uitbreek. Met die einde van die Sewejarige Oorlog verloor Frankryk Kanada, Indië en 'n aantal eilande aan die Verenigde Koninkryk en Louisiana en Florida aan Spanje.
Gedurende die meeste van Lodewyk se regering is die Franse finansies in 'n haglike toestand, hoewel gedurende die tydperk van die driemanskap is dit effens verbeter. Nietemin het hy 'n bankrot en korrupte land aan sy kleinseun Lodewyk XVI bemaak. Vyftien jaar nadat hy van pokke oorlede is, breek die Franse Revolusie uit.
Nigel Llong
Nigel James Llong (gebore op 11 Februarie 1969 in Ashford, Kent) is 'n voormalige Engelse krieketspeler vir Kent. Hy het sy debuut gemaak in 1990 en sy graafskap pet gewen in 1993. Hy was 'n linkshandige kolwer en by-draaibouler. Llong het intussen 'n skeidsregter geword, en het in sy eerste eersteklaswedstryd gestaan in Junie 2000. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 2007, T20I-wêreldbeker 2007, T20I-wêreldbeker 2009, Krieketwêreldbeker 2011, T20I-wêreldbeker 2012, Kampioenetrofee 2013, T20I-wêreldbeker 2014, Krieketwêreldbeker 2015, T20I-wêreldbeker 2016, Kampioenetrofee 2017 en Krieketwêreldbeker 2019 as 'n skeidsregter gedien. Hy het aangekondig om ná die Krieketwêreldbeker 2019 af te tree.
Foskor
Foskor (Fosfaatontginningskorporasie) is 'n Suid-Afrikaanse produsent van die kunsmis superfosfaat.
Vir die verkryging van ‘n mielie- en koringoes van ‘n goeie gehalte moet dit verbou word op grond met ‘n hoë fosfaatinhoud. Helaas is Suid-Afrika se grond juis arm aan fosfaat en daarom is fosfaat vir bemestingdoeleindes uit Noord-Afrika ingevoer.
By Phalaborwa is ‘n vulkaniese pyp van ongeveer 18 km², wat ryk is aan rotsfosfaat, ontdek. In 1951 het die NOK (Nywerheidsontwikkelingskorporasie) ‘n miljoen pond beskikbaar gestel om die staatskorporasie Foskor te stig, om die land onafhanklik van die invoer van fosfaat te maak. Later is Foskor geprivatiseer.
Die fosfaat word gemyn volgens die oopgroefmetode. Die beskikbare hoeveelheid is soveel dat dit blykbaar nog vir eeue in die aanvraag van die land se landbou sal kan voldoen. Neerslae van verskeie ander minerale kom ook volop in die gebied voor. Koper word deur Palamine gemyn. Vanaf die myn by Phalaborwa word die erts per spoor na die verwerkingsaanleg by Richardsbaai vervoer. Daar word die rotsfosfaat tot kunsmis, fosforsuur, swawelsuur en magnetiet verwerk.
Phalaborwa het weens sy mynbedrywighede ontstaan. Die Foskor-mynmuseum is ook op die dorp.
Danielskuil
Daniëlskuil is 'n klein dorpie in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die dorp het sy naam te danke aan 'n kalksteensinkgat van 6 m diep wat die vroeë inwoners aan die bybelverhaal Daniël en die Leeukuil laat dink het. Volgens oorlewering het Adam Kok I die gat as 'n tronk gebruik vir die wat sy wette oortree het.
Distrik
Die distrik Daniëlskuil is beeswêreld maar mynbou speel ook 'n groot rol. Asbes word ontgin by die myndorp Owendale suidwes van Daniëlskuil, kalksteen by Lime Acres en diamante by die Finsch-diamantmyn suid van Lime Acres. Daar word ook marmer ontgin.
Trivia
Daar is 'n klein fort op die koppie wat oor die dorp uitkyk. Die Britte het dit tydens die Tweede Vryheidsoorlog gebou.
Die R31-hoofpad gaan deur die dorp. Die naaste groot dorpe is Postmasburg 63 km wes en Kuruman 81 km noord.
Herennius Senecio
Herennius Senecio (oorlede 93 n.C.) was onder die Stoïsynse opposisie van die keiser Domitianus, onder wie se bewind hy tereggestel is. Hy was van Baetica in Romeinse Spanje afkomstig. Hy was die outeur van 'n lofprysende biografie van die stoïsynse martelaar Helvidius Priscus.
In 93 n.C., het Herennius en Plinius 'n suksesvolle vervolging geloods teen Baebius Massa vir ongerymdhede tydens sy administrasie in Baetica. Baebius se eiendom is gekonfiskeer ten einde die provinsie te vergoed. Baebius se repliek was 'n klag van hoogverraad (maiestas) teen Herennius, en spesifiek 'n klag van impietas. Die klag is egter laat vaar toe Plinius met 'n teensaak gedreig het.
Hierna het Mettius Carus egter vir Herennius suksesvol vervolg. Alhoewel die besonderhede van die saak onduidelik is, het verskeie faktore tot Herennius se kwesbaarheid bygedra. Omdat hy nagelaat het om enige amp te vul na hy quaestor was, kon hy beskuldig word van versaking van sy publieke plig (secessio). Hy is verder deur vriendskap en moontlike bloedverwantskap gekoppel aan die keiser se vyande. In sy biografie van Helvidius, was Herennius aanprysend teenoor 'n onverbiddelike kritikus van Domitianus se vader. Helvidius se weduwee Fannia, die dogter van Thrasea Paetus, het aan Herennius haar oorlede eggenoot se notaboeke (commentarii) gegee; hiervoor is sy ook vervolg deur Carus en gevonnis tot verbanning. Nog 'n lid van hierdie vriendekring wat Domitianus ten prooi geval het was Arulenus Rusticus.
Bernard Stiegler
Bernard Stiegler (1 April 1952 tot 6 Augustus 2020) was 'n Franse filosoof. Hy was hoof van die Institut de recherche et d'innovation (IRI), wat hy in 2006 gestig het by die Georges-Pompidou-sentrum. Hy was ook die stigter in 2005 van die politieke en kulturele groep, Ars Industrialis, en die stigter van die filosofiese skool pharmakon.fr, wat in Épineuil-le-Fleuriel gesetel is. Sy bekendste werk is Technics and Time, 1: The Fault of Epimetheus.
Invloede en temas
Stiegler se werk word beïnvloed deur onder meer Sigmund Freud, André Leroi-Gourhan, Gilbert Simondon, Friedrich Nietzsche, Paul Valery, Edmund Husserl, Martin Heidegger, Karl Marx, Gilles Deleuze en Jacques Derrida.
Sleutel temas in sy werk is tegnologie, tyd, individualisasie, verbruikerskapitalisme, tegnologiese konvergensie, digitalisering, Amerikanisering, onderwys en die toekoms van die politieke en die menslike samelewing.
Aanhouding
Tussen 1978 en 1983 is Stiegler vir 'n gewapende rooftog in die tronk, eers by die gevangenis Saint-Michel in Toulouse, en toe by die Centre de détention in Muret. Gedurende hierdie tydperk het hy begin belangstel in die filosofie, en het dit deur korrespondensie met Gerard Granel aan die Universiteit van Toulouse-Le-Mirail gestudeer. Sy transformasie in die gevangenis word beskryf in sy boek, Passer à l'acte (2003; die Engelse vertaling van hierdie werk is in die 2009-volume, Acting Out opgeneem).
Loopbaan
Op 1 Januarie 2006 het hy as direkteur van die Departement van Kultuurontwikkeling by die Georges-Pompidou-sentrum begin. Hy is tans direkteur van die Institut de recherche et d'innovation (IRI), wat in April 2006 op sy inisiatief geskep is. Die IRI is verbind met die Departement van Kultuurontwikkeling. In 2010 het Stiegler sy eie filosofie skool in die Franse dorp Épineuil-le-Fleuriel geopen.
Épineuil-le-Fleuriel
Op 18 September 2010 het Stiegler sy eie filosofie skool (Pharmakon.fr) geopen in die klein Franse dorp Épineuil-le-Fleuriel, in Cher (département). Die skool bied 'n kursus vir die Lycée-studente in die streek aan, 'n doktorale program wat deur videokonferensie aangebied word, en 'n somerskademie wat beide groepe studente as belanghebbende inwoners van die omliggende omgewing betrek. Die konteks en temas van die skool lê in Stiegler se argument dat ons 'n tydperk van post-verbruikerisme en post-globalisering betree. Op 'n filosofiese vlak is die skool betrokke by navorsing, kritiek en analise in ooreenstemming met Stiegler se farmakologiese (pharmacological) benadering.
Film en televisie
Stiegler verskyn prominent in 'n aantal films en televisie, en het verskeie kere op Franse televisie verskyn. Onder sy belangrikste verskynings is die volgende:
Familie
Stiegler se dogter Barbara (gebore 1971) is ook 'n filosoof. Sy het die École Normale Supérieure de Fontenay-St-Cloud bygewoon en in 2003 haar doktorsgraad van die Universiteit van Parys IV: Parys-Sorbonne behaal. Barbara Stiegler is die outeur van Nietzsche et la biologie (2001) en Nietzsche et la critique de la stoel: Dionysos, Ariane, le Christ (2005). Sy moet nie verwar word met die Duitse sosioloog met dieselfde naam nie.
Rea
Rea (Grieks: Ῥέα) was in die Griekse mitologie ’n Titaan en is genoem "die moeder van gode". Sy was die dogter van Uranos en Gaia, die metgesel van haar broer Kronos en die moeder van Demeter, Hades, Hera, Hestia, Poseidon en Zeus, ses van die Olimpiese gode wat later die Titane verslaan het.
Plesiadapiformes
Die Plesiadapiformes (Simons and Tattersall 1972) is 'n orde van uitgestorwe soogdiere uit die Paleoseen en Vroeë Eoseen van Europa en Noord-Amerika. Daar is meer as 35 genusse en 75 spesies van hulle bekend en hulle was 'n suksesvolle groep. Die orde word gewoonlik beskou as die vroegste verteenwoordigers van die Euarchonta-tak van die Euarchontoglires, een van die vier hoofgroepe van die Plasentalia. 'n Onlangse kladistiese ontleding (Halliday 2015) het dit bevestig, behalwe dat Purgatorius -wat uit die Kryt stam en dikwels as die groep se oudste verteenwoordiger beskou word- in hierdie ontleding niet tot hierdie groep behoort nie. Pleks daarvan is dit 'n basale lid van die Eutheria.
Plesiadapiforms het baie ooreenkomste met die Primates en hulle was oorspronklik boombewonende insektivore. Hulle gebit verraai nogtans dat hulle ook plante as voedsel gebruik het. Hulle is nogtans nie die voorouers van die Strepsirhini (halfape) nie. Hulle het net 3 of minder voorkiestande en die halfape het nog vier. Hulle ontbeer ook die postorbitale orbit, 'n benige ring rondom die oë en hul harsings is kleiner. Hul bekendste verteenwoordiger is Plesiadapis.
Rea
Die Olimpiese gode
Rea se man, Kronos, het hul kinders net ná hul geboorte ingesluk om ’n voorspelling te voorkom dat sy kind sy bewind sal oorneem nes Kronos sy pa, Uranos, se bewind omvergewerp het. Toe die sesde kind, Zeus, gebore word, het Rea vir Kronos ’n klip, in klere toegedraai, gegee en hy het dit ingesluk. Rea het Zeus toe in Kreta weggesteek, waar hy grootgeword het.
Toe Zeus ’n volwasse man was, het hy Kronos gedwing om die klip en sy broers en susters in omgekeerde volgorde op te bring. In die Titanestryd het Zeus en sy broers en susters Kronos se bewind omvergewerp met die hulp van die honderdhandiges, gigante en siklope, wat eers deur Uranos en toe Kronos in Tartaros gevange gehou is. Baie van die Titane is ná hul nederlaag na Tartaros gestuur.
Tim Robinson (komediant)
Tim Robinson (gebore 23 Mei 1981) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Michael Bolton's Big, Sexy Valentine's Day Special (2017) en in die televisiereekse Saturday Night Live (1975), Chicago Rats (2014), en Detroiters (2017).
Grumman F4F Wildcat
Die Grumman F4F Wildcat was 'n enkelsitplek, enkelmotorige vegvliegtuig wat deur die Amerikaners gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig is eers as 'n dubbeldekker ontwerp en later verander na 'n monovlerkvliegtuig, vandaar sy unieke vorm. Vroeg in 1939 het die Franse Lugmag die eerste bestelling vir dié vliegtuig geplaas. In Augustus van dieselfde jaar het die Amerikaanse Vloot ook 'n bestelling geplaas. Nadat Frankryk aan Nazi-Duitsland oorgegee het, is hulle bestelling aan Groot-Brittanje afgelewer. Die eerste modelle het die Britse Vloot teen Julie 1940 bereik en is aan 804 Eskader toegedeel. Brittanje het die vliegtuig die Martlet genoem.
In Desember 1940 het twee Martlet's 'n Duitse vliegtuig afgeskiet en sodoende die eerste Amerikaansvervaardigde vliegtuig geword om sukses te behaal in die Tweede Wêreldoorlog. In September 1941 het 802 Eskader aan boord die HMS Audacity gegaan, die eerste sodanige Eskader. Op 20 September het die Eskader 'n Focke-Wulf 200 vernietig wat hulle konvooi agtervolg het.
Amerika tree tot die oorlog toe
Toe Amerika in Desember 1941 tot die oorlog toetree, was die F4F reeds bekend as die Wildcat. Dit was toe die mees gebruikte vegvliegtuig op Amerikaanse vliegdekskepe. Dit is ook vanaf baie landbasisse van die Amerikaanse Marinierskorps bedryf. Die vliegtuig was tot in 1943 die enigste vliegtuig in gebruik op vliegdekskepe totdat die Hellcatt verskyn het. Gedurende hierdie tydperk het die Wildcats aan verskeie heldhaftige militêre aksies deelgeneem met die Amerikaanse Vloot en Marinierskorps.
In een-tot-een situasies was die Japannese Mitsubishi A6M Zero beter af as die Wildcat maar met sy beter pantser, selfselende brandstoftenks en met 'n vasberade vlieënier was die stryd so te sê gelykop tussen die twee vliegtuie. Die Amerikaanse Vloot het sy Wildcats vervang in 1943 met Hellcats maar die Britse Vloot het hulle s'n bedryf tot aan die einde van die oorlog. Sedert Januarie 1944 het die Britse Vloot nie meer die naam Martlet gebruik nie. 882 Eskader het vier Messerschmitt Bf 109's afgeskiet in Maart 1945; dit was die laaste suksesse deur Britse Vlootvliegtuie in die oorlog.
Wildcats deur General Motors gebou was bekend as die FM-1 en FM-2.
Jane Slavin
Jane Slavin (gebore 11 Maart 1970) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Pylon (2017) en in die televisiereekse The Bill (1984) en Always and Everyone (1999).
Lashana Lynch
Lashana Lynch (gebore 27 November 1987) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fast Girls (2012) en Brotherhood (2016).
In allen meinen Taten, BWV 97
In allen meinen Taten, BWV 97, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Roskilde
Roskilde is 'n stad op die Deense eiland Seeland, wat aan die gelyknamige fjord en ongeveer 30 kilometer van Kopenhagen af lê. Dit is die hoofstad van die gelyknamige amt of provinsie. Roskilde is 'n antieke stad en was die hoofstad van Denemarke tot ongeveer 1400 toe Kopenhagen die rol oorgeneem het. Die Roskildestasie is 'n belangrike stasie tussen Kopenhagen en die res van die land wes van die hoofstad. Deels as gevolg hiervan is die stad die ekonomiese sentrum van die streek met 'n sentrale loopstraat (gågade) met 'n groot verskeidenheid winkels, restaurante en kafees wat deur die middel van die stad loop. Verskeie besienswaardighede trek toeriste van oral in Denemarke en die res van die wêreld.
Roskilde is in 998 gestig. Tot met die Deense hervorming in 1536 was die stad die setel van die Biskop van Seeland en tot 1443 ook hoofstad van Denemarke. In 1658 is die Vrede van Roskilde, waarin Denemarke aansienlike toegewings tot Swede moes maak, hier gesluit. In 1972 het Roskilde ook 'n Universiteitstad geword.
Ntambanana Plaaslike Munisipaliteit
Die Ntambanana Plaaslike Munisipaliteit is een van die Plaaslike Munisipaliteite in die uThungulu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Elizabeth van York
Elizabeth van York (11 Februarie 1466 - 11 Februarie 1503) was van 1486 tot 1503 die vrou van Hendrik VII van Engeland. Sy was ook die ma van Hendrik VIII.