cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Taaroa
Die mite
Op dié manier het die mens die hele aarde gevul, maar hulle behoort steeds aan Taaroa, die meester van almal.
Lunda Sul-provinsie
Lunda Sul is 'n provinsie in die noord-ooste van Angola met 'n bevolking van sowat 125 000 mense. Die hoofstad is Saurimo.
Curtisiaceae
Curtisiaceae is die Assegaai-familie wat hoort tot die orde Cornales. Die familie is endemies aan Suider-Afrika en bestaan uit slegs twee boomspesies. Kenmerke van die familie is die teenoorstaande blare, klein immergroen blomme in eindstandige bondels en klein vrugte met min vrugvleis.
1251
Die jaar 1251 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 51ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Aleksander Oeljanof
Aleksander Iljitsj Oeljanof (Russies: Александр Ильич Ульянов) (12 April 1866 – 20 Mei 1887) was ’n Russiese rewolusionêr en die ouer broer van Wladimir Iljitsj Oeljanof (Lenin).
Hy is gearresteer toe hy en sy kamerade ’n sluipmoord op keiser Aleksander III wou uitvoer. Ná hul skuldigbevinding is hulle tereggestel. Die dood van sy broer het ’n groot invloed op Lenin se politieke oortuigings gehad.
Biografie
Sy pa was Ilja Nikolajewitsj Oeljanof, ’n bekende skoolinspekteur in Nizjni Nowgorod wat ’n oorerflike adellike titel gekry het vir sy werk in die opvoedkunde. Aleksander het in 1983 sy skoolloopbaan met ’n goue medalje aan die Simbirsk-gimnasium voltooi en daarna ingeskryf by die Fakulteit van Natuurwetenskappe aan die Universiteit van Sint Petersburg, waar hy weer eens uitgeblink het.
Rewolusionêre bedrywighede
Hy het deelgeneem aan onwettige byeenkomste, demonstrasies en propagandistiese bedrywighede van die studente en werkers. In Desember 1886 het hy lid geword van die "terroriste-faksie" van die party Narodnaja Wolja (Die Wil van die Volk). Die meeste lede van die faksie was studente aan die Universiteit van Sint Petersburg en is sterk deur Marxisme beïnvloed.
Die faksie het beplan om op 1 Maart 1887 ’n sluipmoord op keiser Aleksander III uit te voer. Die aanval is afgeweer en vyftien mense is gearresteer. Ná ’n hofsaak in April van dieselfde jaar is Aleksander en vier ander lede van die faksie ter dood veroordeel.
Aleksander se moeder, Maria Aleksandrowna Oeljanowa, het tsaar Aleksander in ’n brief gesmeek om haar seun te begenadig en is toegelaat om hom te besoek. Aleksander self is toegelaat om die keiser om begenadiging te vra, maar hy het geweier. Hy het gesê dis so goed jy neem aan ’n tweegeveg deel en nadat jy op jou teenstander gevuur het, vra jy hom om nie terug te vuur nie.
Hy en sy kamerade is op 8 Mei (Nuwe Styl: 20 Mei) 1887 gehang.
Bonné de Bod
Bonné de Bod is 'n bekroonde televisie-aanbieder en -vervaardiger wat al vir meer as tien jaar in Afrikaans en Engels intensief verslag doen oor omgewingskwessies en bewaringsake wat haar na aan die hart lê. Sy is bekend as 'n gewese aanbieder van 50/50, sowel as die aanbieder en vervaardiger van haar dokumentêre films - STROOP: Journey into the Rhino Horn War en Kingdoms of Fire, Ice & Fairy Tales. Sy is ook die aanbieder en vervaardiger van die televisieprogram, Rhino Blog, en is 'n gereelde gas op nuuskanale en radiostasies.
Biografie
Na skool het sy B. Com Bedryfsielkunde aan die Universiteit van Pretoria studeer. 'n Groot deel van die koshuislewe het bestaan uit verhoogproduksies en terwyl sy in 'n produksie opgetree het, het 'n modelagentskap haar genader vir 'n kontrak in Kaapstad. Na haar studies het sy haar modelloopbaan begin, terwyl sy ook drama gestudeer het. Na drie jaar het sy haar dramakursus voltooi en begin verskyn in sepies soos Villa Rosa, Egoli en 7de Laan. Hoewel sy dit geniet het om karakters se rolle te vertolk, het sy begin besef dat as sy op televisie gaan wees, sy haarself wil wees en nie 'n karakter wil vertolk nie. Sy is 'n modeleringskontrak in Londen aangebied en terselftertyd ook die pos van veldaanbieder op SABC se omgewingsprogram, 50/50, aangebied. Dit was nie vir haar moeilik om op laasgenoemde te besluit nie, aangesien haar liefde vir die natuur van jongs af deur haar grootouers, wat haar en haar susters twee keer per jaar tydens skoolvakansies na die Krugerwildtuin geneem het, gekweek is.
50/50
Sy was vir sewe seisoene, vanaf 2010 tot 2016, as veldaanbieder by 50/50 betrokke, waar sy 'n wye verskeidenheid onderwerpe en temas gedek het.
STROOP
Terwyl sy en die filmmaker, Susan Scott, in die Krugerwildtuin by twee gestroopte renosterkarkasse met verfilming vir 50/50 besig was, het sy besef sy wil aan almal wys wat op grondvlak met renosters gebeur in 'n dokumentêre rolprent sonder sensors, sodat niemand kan sê hulle het nie van die renosterstroopkrisis geweet nie. Sy het besluit om al haar aandag en tyd net aan STROOP: journey into the rhino horn war ('n onafhanklike film wat onder andere met behulp van gemeenskapsfinansiering vervaardig is) te wy, met die hulp van Susan Scott. Sy en Susan het hul lewens gewaag en gevare getrotseer om agter die ware feite van die renosterstroopkrisis te kom. Die rolprent is amptelik vir 40 internasionale filmfeeste gekies en het 30 internasionale toekennings ontvang. De Bod is in 2019 saam met onder andere Dame Judi Dench genomineer vir 'n Jackson Wild-media toekenning vir die beste aanbieder by die Jackson Wild filmfees ook bekend as die "Oscars" van natuurlewe filmfeeste.
Kingdoms of fire, ice and fairytales
Ná hulle lang reis met die Stroop-dokumentêr het De Bod en Scott besluit om drie magiese wildernisse: Yellowstone Nasionale Park in die VSA, die Swartwoud in Duitsland en die Noordpoolsirkel in Swede se Lapland, te verfilm. Aanvanklik wou hulle dit in 'n televisiereeks van dertien episodes ontwikkel, maar as gevolg van die Covid-19 pandemie het hulle dit in 'n dokumentêre rolprent, Kingdoms of Fire, Ice & Fairy Tales verwerk. Die film is gekies om by sewe internasionale filmfeeste vertoon te word en het al talle toekennings ingepalm. Die bekende filmkritikus, Leon van Nierop, noem dat  Kingdoms asembenewend is, maar dat dit die entoesiasme en respek waarmee De Bod die natuur waarneem is wat die rolprent so merkwaardig maak. Verder sê hy ook dat die manier waarop sy altyd een word met die landskappe, die dryfkrag agter die rolprent is.
Rhino Blog
Terwyl sy en Susan Scott besig was met verfilming van STROOP het hulle besef dat daar baie aspekte van die renosterstroopskrisis is wat nie in die rolprent verskyn nie en het toe besluit om 'n bygaande televisiereeks, Rhino Blog, vir die DSTV-kanaal, People's Weather, te vervaardig wat die positiewe werk wat gedoen word in die renosteroorlog, uit te lig.
Nuuskanale
Sy verskyn gereeld op eNCA en SABC om oor verskeie renoster- en omgewingskwessies te gesels.
Grootplaas: Sy verskyn gereeld op die kykNET-program, Grootplaas, om oor die omgewing en veral renosters te gesels.
Verder skryf De Bod artikels en daar word baie radio-onderhoude met haar gevoer oor omgewingskwessies, en spesifiek renosterstropery.
Toekennings
2016: ATKV- Mediaveertjie vir 'Beste Insetsel In 'n Opvoedkundige Program'.
Ricus Nel
Na die groot sukses van sy debuut vrystelling is Ricus Nel terug met 'n opvolg-album, dit beloof om selfs meer as voorheen te beïndruk. Hierdie album is opgeneem met 'n tipiese aardse - organiese - gevoel, en die liedjies is diep, maar lewendig en eg. Die meeste van die liedjies is oorspronklik, met die uitsondering van 'n paar covers soos "Amanda", "You're My Best Friend" en ook die twee instrumentele "Grenswag" en "Outa In Die Langpad".
Bonné de Bod
Toekennings
2020: Impact DOCS toekenning vir 'Beste Aanbieder' in Kingdoms of Fire, Ice and Fairy Tales.
Clathria toxistyla
Clathria toxistyla is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Daar gaan uit vergange se dae
"Daar gaan uit vergange se dae" is die Afrikaanse weergawe van die Duitse volksliedjie "Die Lore-Ley", ’n gedig deur Heinrich Heine uit 1824 wat ’n paar dekades later deur Friedrich Silcher getoonset is.
Clathria toxistyla
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Sarà.
Daar gaan uit vergange se dae
Woorde
"Daar gaan uit vergange se dae 'n beeld voor my oë verby; my hart is met weemoed geslae, maar voel tog ook rustig en bly. Die windjie roer sag deur die bome, die weste se glanse verdwyn; die berge, verlore in drome, staan ver in die aandsonneskyn.
Die mooiste jong nooi'ntjie is myne, vanaand is my hart weer by haar. Haar oë, die sagste, die reine, is, net soos haar wese, so waar, eenvoudig en waar soos die velde, van wêreldse modetjies vry. Nie één is te kry nie, of selde, soos sy, daardie nooi'ntjie van my.
O, kan ek die smart nie meer dra nie van skeiding se lang, lange dag, dan hoor ek 'n stem: "Moenie kla nie", en sien 'n lief mondjie se lag, dan lees ek betowerd die tale, in oë so diep en so trou: "Hier ver oor die berge en dale, is ene wat wag, net vir jou"."
"Die Lore-Ley"
"Ich weiß nicht was soll es bedeuten, Dass ich so traurig bin; Ein Märchen aus uralten Zeiten, Das kommt mir nicht aus dem Sinn.
Die Luft ist kühl und es dunkelt, Und ruhig fließt der Rhein; Der Gipfel des Berges funkelt Im Abendsonnenschein.
Die schönste Jungfrau sitzet Dort oben wunderbar; Ihr goldnes Geschmeide blitzet, Sie kämmt ihr goldenes Haar.
Sie kämmt es mit goldenem Kamme Und singt ein Lied dabei; Das hat eine wundersame, Gewaltige Melodei.
Den Schiffer im kleinen Schiffe Ergreift es mit wildem Weh; Er schaut nicht die Felsenriffe, Er schaut nur hinauf in die Höh.
Ich glaube, die Wellen verschlingen Am Ende Schiffer und Kahn; Und das hat mit ihrem Singen Die Lore-Ley getan."
Sara Adler
Sara Adler (26 Mei 1858 – 28 April 1953) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Sins of the Parents (1914).
Ranavalona I
Ranavalona I (gebore as Rabodoandrianampoinimerina; 1778 – 16 Augustus 1861), ook bekend as Ramavo en Ranavalo-Manjaka I, was van 1828 tot 1861 koningin van Madagaskar. Sy is as monarg aangewys ná die voortydige dood van haar man Radama I
United Democratic Front
Die United Democratic Front (afkorting UDF; Afrikaans: Verenigde Demokratiese Front) was ’n anti-apartheidsorganisasie wat in 1983 gestig is. Die nierassige koalisie van ongeveer 400 burgerlike, kerk-, studente-, werkers- en ander organisasies is aanvanklik gestig om teen die nuwe driekamerparlement te agiteer. Die doel van die UDF was om 'n "nierassige, verenigde Suid-Afrika te vestig waarin segregasie afgeskaf word en waarin die samelewing bevry is van institusionele en stelselmatige rassisme." Die UDF se slagspreuk was: "UDF Unites, Apartheid Divides."
Ranavalona I
Bewind
Ranavalona het ’n beleid van isolasionisme en selfonderhoud gevolg; sy het ekonomiese en politieke bande met Europese lande verminder, ’n Franse aanval op die kusdorp Foulpointe afgeweer en streng maatreëls ingestel om ontslae te probeer raak van die klein maar groeiende Malgassiese Christelike beweging wat onder Radama I begin is deur lede van die Londense Sendinggenootskap.
United Democratic Front
Agtergrond
Die betrokkenheid by vakbonde, wat in 1973 in Durban versnel is, het daartoe bygedra dat 'n volhoubare politieke kultuur onder swart mense in Suid-Afrika geskep is. Groot stedelike protesoptrede kan ook nagespoor word na die toename in skolieraktivisme en die Soweto-opstand in 1976.
Ranavalona I
Bewind
duimnael|280px|links|Ranavalona reis met ’n gevolg van slawe en soldate in haar draagstoel vergesel van haar seun, Rakoto, te perd. Sy het in ’n groot mate gebruik gemaak van die tradisionele praktyk fanompoana (dwangarbeid as ’n manier van belastingbetaling) om openbare projekte te voltooi en ’n permanente weermag van tussen 20 000 en 30 000 Merina-soldate opgebou wat sy gebruik het om vrede in verafgeleë gebiede te bewaar en die ryk verder uit te brei.
United Democratic Front
Agtergrond
Sedert 1982 het die gevolge van 'n wêreldekonomiese krisis ook Suid-Afrika geraak, en die prys van goud het ook in 1985 gedaal. Die resultaat van hierdie neigings en ander ekonomiese probleme het groot werkloosheid veroorsaak, veral onder jong swart Suid-Afrikaners.
Ranavalona I
Bewind
Inwoners van Madagaskar kon mekaar van ’n verskeidenheid misdade aankla, insluitende diefstal, die beoefening van die Christelike geloof en veral heksery, waar iemand se skuld dikwels deur ’n soort beproewing, bekend as tangena, bepaal is. Tydens haar bewind van 33 jaar het ’n kombinasie van gereelde oorlogvoering, siektes, dwangarbeid en streng regsmaatstawwe gelei tot ’n hoë sterftesyfer onder soldate sowel as burgerlikes. Tussen 1828 en 1861 het tangena jaarliks tot sowat 3 000 sterftes gelei. In 1838 is geraam tot 100 000 mense is in Imerina dood as gevolg daarvan – dit was rofweg 20% van die bevolking.
United Democratic Front
Agtergrond
Die regering het in 1983 'n nuwe grondwet opgestel "in 'n poging om kritiek teen apartheid te beëindig en 'n nuwe koers" in te slaan. Die nuwe bedeling het 'n driekamerparlement voorgestel waarin die Suid-Afrikaanse bruin mense en Asiate "nominale verteenwoordiging" sou geniet. Swart mense mag steeds nie aan die regering deelgeneem het nie.
Ranavalona I
Bewind
Hoewel die Franse en Britte beperk is deur Ranavalona se beleide, het hul belangstelling in die Koninkryk Madagaskar nie afgeneem nie. Verdeelde lojaliteite in die koningin se hof het hulle in staat gestel om haar seun, Radama II, se troonbestyging te probeer verhaas. Die jong prins het met baie van sy ma se beleide nie saamgestem nie en was vatbaar vir Franse voorstelle vir die ontginning van die eiland se hulpbronne. Dié planne het egter nie uitgewerk nie en Radama sou die troon eers in 1861 bestyg toe Ranavalona op sowat 83-jarige ouderdom dood is.
United Democratic Front
Agtergrond
Tydens 'n betoging in Langa in 1984 het die polisie op die deelnemers geskiet en dit het tot verdere opstande gelei, onder meer 'n "swart jeugopstand" teen 1985 in Suid-Afrika.
Ranavalona I
Nalatenskap
Ranavalona se Europese tydgenote het haar beleide veroordeel en haar uitgebeeld as ’n tiran of waansinnige. Hierdie negatiewe karakterisering het tot in die 1970's voortgeduur. In onlangse akademiese navorsing is egter bevind sy was ’n koningin wat haar ryk probeer uitbrei het terwyl sy dit probeer beskerm het teen die indringing van Europese kulturele en politieke invloede.
United Democratic Front
Stigting
Die planne vir 'n nuwe politieke organisasie is deur eerwaarde Allan Boesak op 'n konferensie op 23 Januarie 1983 van die Transvaal Anti-South African Indian Council Committee bekendgestel. Die deel van sy toespraak waarin hy 'n "verenigde front" van "kerke, burgerverenigings, vakbonde, studente-organisasies en sportliggame" noem, was nie beplan nie, maar is goed ontvang. Hy het ook versoek dat swart mense ten volle aan die regering deelneem.
Die UDF het toe streekskomitees gevorm wat verhoudings met plaaslike organisasies gevestig het. Die Natalse UDF is eerste in Mei bekendgestel, en daarna die Transvaal-streek (in Junie) en die Kaapprovinsie (Julie). Verteenwoordigers van die streke het die tussentydse nasionale komitee gevorm, wat ook aktiviste van buite ingesluit het.
Einde Julie het die komitee 'n tweedaagse vergadering gehou waar hulle 'n nasionale bekendstellingsdatum bespreek het. Alhoewel die meeste afgevaardigdes tyd wou hê om die streke voor die nasionale bekendstelling te organiseer, het hulle besluit dat die beste datum op 20 Augustus was, die dag waarop die regering beplan het om die Driekamergrondwet in werking te stel. Die UDF het meer as 400 000 briewe, strooibiljette en brosjures uitgestuur om die groep se bekendstelling te adverteer. Die UDF se simbole – 'n logo en slagspreuk – is ook tydens die vergadering gekies. Beide die logo en die slagspreuk het die wydverspreide ondersteuning uitgebeeld wat die UDF gehoop het om onder 'n wye verskeidenheid Suid-Afrikaners van alle rasse te werf. Sommige lidorganisasies het die slagspreuk "UDF Unites, Apartheid Divides" aangepas; die Soweto Civic Association het byvoorbeeld Soweto Civic Association Unites – Piet Koornhof Divides gebruik.
Op 20 Augustus 1983 word die UDF in die Rocklands-gemeenskapsaal, Mitchells Plain, naby Kaapstad, geloods. Na 'n konferensie van afgevaardigdes van 575 organisasies is 'n openbare byeenkoms gehou wat deur ongeveer 10 000 mense bygewoon is. Frank Chikane, die eerste groot spreker, het die dag "'n keerpunt in die stryd om vryheid" genoem.
Aktiwiteite van die UDF
Die UDF en sy geaffilieerdes het huurgeldboikotte, protesoptrede by skole, werkers wegblyaksies en 'n boikot van die driekamerstelsel bevorder. Hierdie aktiwiteite het ná September 1984 in alle erns plaasgevind.
In 1989 het die UDF afgevaardigdes na die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk gestuur om te bespreek wat die buiteland kan doen om apartheid te beëindig. Vroue in die afvaardiging "was die mense die gesprek dikteer het", met Albertina Sisulu wat 'n sterk boodskap van niegeweld en deernis oorgedra het.
Verbannings en gevangenisstraf
In 1986 het president P.W. Botha die UDF verbied om buitelandse fondse te ontvang. Die UDF was van Februarie 1987 af aan 'n regeringsverbod onderhewig om sy optrede te beperk. In Mei 1987 het 'n Natalse provinsiale regter van die Hooggeregshof, John Didcott, beslis dat die verbod op die UDF se vermoë om buitelandse geld te ontvang, opgehef moet word. Buitelandse bydraes het meer as die helfte van die beweging se begroting behels.
Aan die einde van 1987 was die meerderheid van die UDF se aktiviste in die tronk.
Ontbinding
Toe die ANC, die Suid-Afrikaanse Kommunistiese Party (SAKP), die Pan Africanist Congress (PAC) en ander organisasies in Februarie 1990 ontban is, het die UDF 'n verandering in die gesig gestaar en "het dit duidelik geword dat die behoefte aan die UDF nie meer bestaan nie". In Maart 1991 is die besluit geneem om dit te ontbind en die UDF het sy laaste vergadering op 14 Augustus 1991 in Johannesburg gehou.
Terry Pratchett
Terence David John Pratchett OBE (28 April 1948 – 12 Maart 2015) was 'n Engelse fantasie skrywer, gebore in Beaconsfield, Buckinghamshire, Engeland. Hy is beroemd vir sy Discworld-reeks. Teen Maart 2005 het hy reeds ongeveer 40 miljoen boeke wêreldwyd verkoop. Hy word algemeen beskou as een van die bekwaamste satirici in die Engelse letterkunde, en word vergelyk met sulke wyduiteenlopende persone as Douglas Adams, Jonathan Swift, Charles Dickens, Lewis Carroll, Evelyn Waugh en P. G. Wodehouse.
Biografie
Terry Pratchett is op 28 April 1948 gebore, in Engeland, as die seun van David en Eileen Pratchett. Hy skryf sy opvoeding veral toe aan die Beaconsfield openbare biblioteek.
Hy publiseer 'n kortverhaal op die ouderdom van dertien in sy skooljaarboek, en daarna 'n kortverhaal in 'n tydskrif op die ouderdom van 17. In 1965 ná skool, gaan werk hy as 'n verslaggewer by die plaaslike koerantjie, en werk daarvandaan sy weg in die wêreld as joernalis op by al groter koerante, tot in 1980, waarna hy die persbeampte van 'n sentrale elektrisiteitsraad word. Teen 1987 genereer hy soveel inkomste uit sy gepubliseerde werk dat hy voltyds kan begin skryf.
Sy eerste vollengte boek The Carpet People word in 1971 publiseer. Nadat hy voltyds begin skryf, publiseer hy omtrent twee boeke per jaar. In 1998 word hy aangestel as 'n lid van die (OBE) vir diens aan die literatuur. Tipies aan sy sin vir humor, vermoed hyself dat sy "diens aan die literatuur" bestaan het daaruit dat hy hom weerhou daarvan om literatuur te skryf. Hy het drie ere-doktorsgrade verwerf.
Persoonlike lewe
Terry Pratchett het in 1968 met sy vrou, Lyn, getrou en die paartjie het in 1970 na Rowberrow in Somerset getrek. Hulle dogter, Rhianna Pratchett (ook 'n skryfster) is daar in 1976 gebore. In 1993 het die gesin van Salisbury na Wiltshire verhuis.
Volgens Pratchett was sy tydverdrywe "skryf, stap, rekenaars, lewe". Hy was ook bekend vir sy gewoonte om groot, swart hoede te dra, soos gesien kan word agter in die omslae van die meeste van sy boeke. Hy wou as kind 'n sterrekundige word en het 'n observatorium in sy tuin gebou. Practhett was 'n ateïs en 'n Gesiene Ondersteuner (Distinguished Supporter) van die Britse Humanistiese Vereniging.
Pratchett se belangstelling in orangoetangs word weerspieël in een van sy gewildste fiktiewe karakters, die Librarian en sy werk as kurator vir die Orangutan Foundation UK. As deel van sy aktiwiteite daar het hy Borneo in 1995 besoek met 'n filmspan van die Britse televisiekanaal, Channel 4, om 'n episode van "Jungle Quest" te verfilm, wat orangoetangs in hulle natuurlike habitat bestudeer. Gebeurtenisse wat deur Pratchett se aanhangers georganiseer word, soos bv. Skywêreld-byeenkomste, het Pratchett se voorbeeld gevolg het die Orangutan Foundation as hulle genomineerde liefdadigheidsorganisasie aangeneem.
Pratchett het op 31 Julie 2005 die persdekking van die Harry Potter-skryfster, J.K. Rowling, gekritiseer en gesê dat sekere lede van die media blykbaar dink dat "die aanhoudende verheffing van J. K. Rowling slegs bereik kan word ten koste van ander skrywers". Hy het egter nie enige hekel aan die Potter-boeke self genoem nie.
In Augustus 2007 was Pratchett gediagnoseer dat hy 'n klein beroerte in 2004 of 2005 gehad het. Dié beroerte het die regterkant van sy brein beskadig en, alhoewel dit sy motoriese vaardighede aangetas het, het dit nie sy skryfwerk geaffekteer nie. Pratchett het op 11 Desember 2007 openbaar dat die rede vir die beroerte "'n baie skaars vorm van vroeë-aanvangende Alzheimer se siekte was". Hy het egter beplan om optimisties te bly en aan te hou skryf.
Pratchett is oorlede in sy huis op 12 Maart 2015 aan Alzheimers, volgens sy uitgewer.
Die Discworld
Die Discworld-reeks ("Skyfwêreld") het reeds meer as dertig boeke. Sy oeuvre is 'n humoristiese, dikwels satiriese fantasie wat met alles onder die son die spot dryf, 'n son in dié geval wat rondom 'n plat skyf -- die wêreld van die titel -- wentel. Die skyf word gedra deur vier reuse olifante, wat op hul beurt weer gedra word op die rug van 'n enorme ruimteseeskilpad wat sy weg deur die sterre swem. Sy kinderboek The Amazing Maurice and His Educated Rodents wen die 2001 Carnegie Medalje vir die beste kinderverhaal van daardie jaar.
Cumbria
Geskiedenis
Die graafskap Cumbria is in April 1974 tot stand gebring deur 'n samesmelting van die administratiewe graafskappe Cumberland en Westmorland, waaraan dele van Lancashire (die gebied bekend as Lancashire North of the Sands) en die West Riding of Yorkshire gevoeg is.
Gedurende die Neolitiese tydperk het die gebied 'n belangrike sentrum vir die vervaardiging van klipbyle gehad (die sogenaamde 'Langdale Axe Factory') waarvan produkte regoor Groot-Brittanje gevind is. Gedurende hierdie periode is klipkringe en mure regoor die graafskap gebou en "Cumbria het een van die grootste aantal bewaarde veldmonumente in Engeland".
Alhoewel dit nie 'n deel van die streek was wat oorgeneem is tydens die aanvanklike verowering van die Romeine in 43 n.C. nie, is die meeste van die hedendaagse Cumbria later verower in reaksie op 'n opstand wat die Romeinse heerser van die Brigantes in 69 nC afgesit het. Die Romeine het tydens hul besetting 'n aantal vestings in die gebied gebou, waarvan die bekendste die UNESCO-wêrelderfenisgebied Muur van Hadrianus wat deur die noorde van Cumbria gaan.
Aan die einde van die tydperk van die Britse geskiedenis, bekend as Romeinse Brittanje (ongeveer 410 nC), was die inwoners van Cumbria Cumbric-sprekende inheemse Romein-Britte wat waarskynlik afstammelinge van die Brigantes en Carvetii was (soms beskou as 'n substam van die Brigantes) wat deur die Romeinse Ryk omstreeks 85 nC verower het. Op grond van inskripsies uit die omgewing lyk dit of die Romeinse civitas van die Carvetii gedeeltes van Cumbria bedek het. Die name Cumbria, Cymru (die inheemse Walliesse naam vir Wallis), Cambria en Cumberland is afgelei van die naam wat hierdie mense hulself gegee het, *kombroges in Algemene Brittonies (waaronder Cumbries), wat oorspronklik 'landgenote' beteken het.
Alhoewel voorheen geglo is dat Cumbria die kern van die Brittoniese koninkryk Rheged van die vroeë Middeleeue gevorm het, blyk dit dat onlangse ontdekkings naby Galloway dit weerspreek. Die res van die eerste millennium is Cumbria betwis deur verskeie entiteite wat oor die gebied geveg het, waaronder die Keltiese koningkryk van Strathclyde en die Angliese koninkryk Northumbria. Die meeste van die hedendaagse Cumbria was 'n vorstedom in die Koninkryk van Skotland ten tyde van die Normandiese verowering van Engeland in 1066 en is dus uitgesluit van die Domesday Book-opname van 1086. In 1092 is die streek deur Willem II binnegeval en opgeneem in Engeland. Desondanks is die streek oorheers deur die vele Anglo-Skotse oorloë van die laaste Middeleeue en die vroeë moderne tydperk en die gepaardgaande Grensherlewendes wat die dinamiese politieke situasie in die streek uitgebuit het. Daar was minstens drie beleërings van Carlisle wat tussen Engeland en Skotland geveg is, en nog twee beleërings tydens die Jakobiet-opstand.
Na die Jakobiet-opstande van die agtiende eeu het Cumbria 'n meer stabiele plek geword, en soos in die res van Noord-Engeland, het die Industriële Revolusie 'n groot groei in stedelike bevolkings veroorsaak. In die besonder het die westkusdorpe Workington, Millom en Barrow-in-Furness groot yster- en staalfabrieke ontwikkel, terwyl Barrow ook 'n beduidende skeepsboubedryf ontwikkel. Kendal, Keswick en Carlisle het almal meulstede geword, met tekstiele, potlode en koekies onder die produkte wat in die streek vervaardig word. In die vroeë negentiende eeu het die graafskap bekendheid verwerf toe die “Lake Poets” en ander kunstenaars van die Romantiese beweging, soos William Wordsworth en Samuel Taylor Coleridge, gewoon het geïnspireer deur die mere en die berge van die streek. Later het die kinderboekskrywer Beatrix Potter ook in die streek geskryf en 'n groot grondeienaar geword en met haar dood baie van haar eiendom aan die National Trust toegeken. Op sy beurt het die groot hoeveelheid grond wat die National Trust besit, gehelp met die vorming van die Lake District National Park in 1951, wat steeds die grootste Nasionale Park in Engeland is en die identiteit en ekonomie van die graakskap oorheers het.
Die Windscale-brand van 10 Oktober 1957 was die ergste kernongeluk in die geskiedenis van Groot-Brittanje.
Kultuur en toerisme
Cumbria is ryk aan natuurskoon: die Meredistrik is 'n belangrike toeriste-aantreklikheid. Die Yorkshire-dale in die suide is ook 'n bestemming vir toeriste. Bronne van inkomste in Cumbria is skaapboerdery en -mynbou (lood, silwer, ystererts en steenkool ingesluit) en die gepaardgaande bedrywe. In Cumbria word oorblyfsels gevind van die Muur van Hadrianus, die groot Romeinse muur wat deur keiser Hadrianus gebou is om die Romeine te beskerm teen invalle uit die noorde.
In die distrik Copeland is 'n smalspoorlyn met stoomlokomotiewe; die Ravenglass- en Eskdale-spoorweg. Cumbria is die oorsprongsgebied van die veelsydige Fell Pony, wat vroeër as 'n pakdier in mynbou gebruik is. Cumbria is een van die dun bevolkste provinsies in Engeland met 73,4 mense per km2.
Cumbria is die derde grootste graafskap in Engeland volgens gebied. Dit word noordoos begrens deur Northumberland, die ooste deur County Durham, die suidooste deur Noord-Yorkshire, die suide deur Lancashire, die weste deur die Ierse See, die noordweste deur die Skotse raadsgebiede Dumfries en Galloway, en die noorde deur Skotse Grense.
Stadiums van morele ontwikkeling van die mens
Pre-konvensioneel
Stadium 1: die kind se gedrag word deur die vermyding van negatiewe gevolge gemotiveer.
Stadium 2: die kind tree op om beloning te ontvang.
Konvensioneel
Jong volwassenes (10-13 jaar) openbaar dikwels hierdie beskouings gebaseer op die samelewing se waardes.
Stadium 3: Die kind tree op om ander se afkeuring te vermy.
Post-konvensioneel
Persoonlike beginsels word die belangrikste basis van moraliteit (13 jaar tot volwassenheid).
Stadium 5: Die kind tree op om ander se respek te behou.
Stadium 6: Die kind begin om sy/haar eie beginsels te handhaaf.
Levuburivier
Die Levuburivier of Levuvhu (Tsonga: Rivubye; Venda: Luvuvhu) is geleë in die noorde van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Sommige van sy sytakke, soos die Mutshindudirivier en die Mutalerivier ontspring in die Soutpansberge. Die sytakke in die Krugerwildtuin is die Matukwane, Madziringwe, Mashikiri en voorgenoemde Mutale.
Die Luvuvhurivier vloei vir ongeveer 200 km deur 'n verskeidenheid van landskappe voordat dit aansluit by die Limpoprivier in die koorsboombos naby Pafuri in die Krugerwildtuin.
'n Zambezihaai (Carcharhinus leucas) is by die samevloeiing van die Limpopo- en Luvuburiviere gevang in Julie 1950. Zambezihaaie verdra vars water en kan ver opswem in groot riviere soos die Limpopo.
Opvanggebied
Die opvanggebied van die Levubu word op 4 826 km2 bereken.
Malanje-provinsie
Malanje is 'n provinsie in die noord van Angola met 'n bevolking van sowat 900 000 mense. Die hoofstad is Malanje.
Kiepersol, Mpumalanga
Kiepersol is 'n nedersetting in die Mbombela Plaaslike Munisipaliteit (in Ehlanzeni-distrik) in Mpumalanga.
Huis van Bourbon
Die Huis van Bourbon is ’n belangrike Europese koningshuis, ’n tak van die Dinastie van die Capetingers. Konings van Bourbon het eerste in die 16de eeu oor Navarra en Frankryk geheers. Teen die 18de eeu het lede van die Bourbon-dinastie ook op die trone van Spanje, Napels & Sisilië en Parma gesit. Spanje en Luxemburg het tans Bourbon-monarge.
Frankryk
Bourbon-monarge het oor Navarra (van 1555) en Frankryk (van 1589) regeer tot met die omverwerping in 1792 van die monargie tydens die Franse Rewolusie. Dit is in 1814 vir ’n kort ruk herstel ná die val van die Eerste Franse Ryk, maar die hooflyn van die Bourbons is in die Julie-rewolusie van 1830 finaal omvergewerp. ’n Tak van die Bourbons, die Huis van Orléans, het daarna vir agttien jaar regeer (1830–1848) tot hulle ook omvergewerp is.
Bourbon-konings van Frankryk
Datums dui regeertye aan.
Spanje
Philip V van Spanje was die eerste Bourbon-heerser van Spanje, van 1700 af. Die Spaanse Bourbons — in Spanje word die naam Borbón gespel — is al verskeie kere omvergewerp en weer in plek gestel; hulle het regeer in 1700–1808, 1813–1868, 1875–1931 en 1975 tot die hede. Van die Spaanse lyn kom die koninklike lyn van die Koninkryk van die Twee Sisiliës (1734–1806 en 1815–1860, en in Sisilië net in 1806–1816), die Bourbon-Sisiliës-familie en die Bourbon-heersers van die Hertogdom van Parma.
Bourbon-konings van Spanje
Datums dui regeertye aan.
Luxemburg
Groothertogin Charlotte van Luxemburg het met ’n lid van die Bourbon-Parma-lyn getrou en dus is haar opvolgers, wat sedert haar abdikasie in 1964 oor Luxemburg regeer, ook tegnies gesproke lede van die Huis van Bourbon.
Bourbon-groothertoë van Luxemburg
Datums dui regeertye aan.
Makadamia
Makadamia is 'n genus van vier spesies van bome inheems aan Australië wat deel uitmaak van die plantfamilie Proteaceae.
Hulle is endemies aan noordoostelike Nieu-Suid-Wallis en die sentrale en suidoostelike Queensland.
Fjodor Otsep
Fjodor Aleksandrowitsj Otsep (Russies Фёдор Александрович Оцеп, wetenskaplike transliterasie Fëdor Aleksandrovič Ocep; * 9 Februarie 1895 in Moskou, Rusland; † 20 Junie 1949 in Ottawa, Kanada) was 'n Russiese regisseur en draaiboekskrywer.
Otsep het sy loopbaan in die rolprentbedryf nog in die tsaristiese Rusland as assistent van Jakof Protasanof begin en die draaiboeke vir meesterwerke van dié regisseur geskryf, waaronder Pique Dame (1916) en Aelita (1924). In 1926 het hy vir die eerste keer self die regie vir 'n rolprent behartig.
Otsep se werk is sterk deur Fsewolod Poedofkin se filmkuns beïnvloed. Albei regisseurs het hul films vir die rolprentateljee Mezjrabpom vervaardig.
In 1929 het Otsep in Duitsland die rolprent Der lebende Leichnam ("Die lewende lyk") vervaardig wat op die gelyknamige toneelstuk van Leo Tolstoi gebaseer is. Die regisseur het daarna nie meer na die Sowjetunie teruggekeer nie. In 1931 het Otsep hom in Frankryk gevestig en ná die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog na die Verenigde State en Kanada gevlug.
Tamaryn Payne
Tamaryn Payne (gebore 25 September 1988) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Small Town Folk (2007), Vendetta (2013), en Stalled (2013), en in die televisiereeks Vikings (2013).
1253
Die jaar 1253 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 53ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Sina en die paling
duimnael|260px|Kokospalms aan die kus van die eiland Savai'i.
Die mite
Volgens een weergawe van die verhaal het ’n pragtige meisie met die naam Sina op die eiland Savai'i in Samoa gewoon. Sy het ’n troetelpaling gehad en toe dit grootword, het dit op haar verlief geraak. Dit het die meisie bang gemaak en sy het probeer weghardloop, maar die paling het haar gevolg. Sy het eindelik op ’n dorp gaan wegkruip.
Toe sy na die dorp se poel gaan om water te gaan haal, het sy die paling uit die water na haar sien opkyk. Kwaad het sy uitgeroep: E pupula mai, ou mata o le alelo! ("Jy staar na my, met die oë van ’n duiwel!") Mans van die dorp het gekom en die paling doodgemaak. Terwyl dit doodgegaan het, het dit Sina gevra om sy kop in die grond te begrawe. Sina het dit gedoen en ’n kokospalm het op dié plek gegroei. Wanneer die hulsel van die kokosneut verwyder word, is daar drie ronde merke wat lyk soos die gesig van ’n vis met twee oë en ’n mond. ’n Gat word in een van die merke gemaak om die klappermelk te drink – wanneer Sina dit drink, soen sy dus die paling.
Die poel Mata o le Alelo op die dorpie Matavai word verbind met die mite van Sina en die paling. Dit is genoem na Sina se woorde in die verhaal. Die poel is oop vir die publiek.
Moxico-provinsie
Moxico is die grootse provinsie in Angola en het 'n bevolking van sowat 230 000 mense. Die hoofstad is Luena.
Stella Adler
Stella Adler (10 Februarie 1901 – 21 Desember 1992) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Love on Toast (1937), Shadow of the Thin Man (1941), en My Girl Tisa (1948), en in die televisiereeks Suspense (1949).
Clathria toxivaria
Clathria toxivaria is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Sarà.
Getooide stekelkreef
Die Getooide stekelkreef (Panulirus ornatus) is 'n stekelkreef wat voorkom in die westelike Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; meer spesifiek die Rooisee en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by KwaZulu-Natal. Dit is een die grootste en mees kleurvolste spesies in die Panulirus genus. Die seedier word tot 50 cm lank. Die karapaks is blou-groen met oranje stekels op. Daar is kontrasterende merke op die voorste horings en die stert is oranje met bruin en roomkleurige wat herhaal word op elke segment.
By die onvolwasse stekelkrewe is die voelers buitegewoon lank en wit maar word pienk oor tyd. Daar is afwisselende wit en swart bande op die bene. Die vis word gewoonlik gevind in vlak water maar is al tot op dieptes van 50 m gesien. Hulle woon in sanderige areas asook skeure in koraal en rotsriwwe. Die seedier kan alleen voorkom maar leef in pare saam asook groepe. Die kreef is 'n omnivoor. Die spesie kom algemeen voor en word ook gevang vir kommersiële gewin.
486958 Arrokoth
duimnael|248px|New Horizons se baan verby Pluto (rooi) en Ultima Thule (wit).
486958 Arrokoth, wat die voorlopige naam  gehad het, is ’n trans-Neptunus-voorwerp in die Kuipergordel in die buitenste deel van die Sonnestelsel. Dit is op 26 Junie 2014 deur sterrekundiges met behulp van die Hubble-ruimteteleskoop ontdek en op 1 Januarie 2019 deur die tuig New Horizons besoek. Arrokoth is 31 km lank, en die verskillende lobbe, met die byname "Ultima" en "Thule", is onderskeidelik 19 en 14 km breed. Dit is ’n kontakdubbelvoorwerp waarvan die twee dele met hul hoofasse langs aan mekaar verbind is en bestaan uit 'n groter deel (Ultima) wat drie keer so groot soos die kleiner deel (Thule) is. Dit lyk of Ultima 'n samestelling van agt kleiner voorwerpe, elk sowat 5 km breed, is wat saamgesmelt het voordat Ultima en Thule met mekaar in aanraking gekom het.
Dit het ’n wentelperiode van 298 jaar en ’n klein baanhelling en eksentrisiteit – daarom word dit as ’n klassieke Kuipergordelvoorwerp geklassifiseer. Dit het vermoedelik nie groot versteurings ondergaan nie en is dus een van die primitiefste voorwerpe bekend.
Kia Pegg
Kia Pegg (gebore 29 Junie 2000) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Horrid Henry: The Movie (2011) en The Quiet One, en in die televisiereekse The Dumping Ground (2013) en The Dumping Ground Survival Files (2014).
486958 Arrokoth
In Augustus 2015 is Arrokoth gekies as die volgende teiken van die ruimtetuig New Horizons ná sy verbyvlug van die dwergplaneet Pluto. Op 13 Maart 2018 het Nasa aangekondig die voorwerp sal die bynaam Ultima Thule hê. Dié besluit is geneem ná ’n openbare stemveldtog.
Naam
Arrokoth is genoem na ’n woord uit die taal Powhatan van ’n streek in Virginië en Maryland, en beteken vermoedelik "lug". Die uitspraak en betekenis van die woord is egter nie heeltemal seker nie, want die taal het laat in die 18de eeu uitgesterf en min is daarvan opgeteken. Die span van New Horizons het dié naam gekies omdat Arrokoth in 2014 met die Hubble-ruimteteleskoop in Maryland ontdek is. Die nuwe naam is deur die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) aanvaar en op 12 November 2019 deur die New Horizons-span aangekondig.
Toe Arrokoth die eerste keer waargeneem is, het dit die naam gekry, of sommer "11". Nasa het in Oktober 2014 aangekondig dit is ’n moontlike volgende teiken van New Horizons en dit is nieamptelik "PT1", of "Potential Target 1", genoem. Sy voorlopige naam,, wat aandui dit was die 1 745ste voorwerp wat in die tweede helfte van Junie 2014 ontdek is, is in Maart 2015 deur die Kleinplaneetsentrum daaraan gegee nadat genoeg wenteleienskappe versamel is. Ná nog waarnemings van sy wentelbaan het dit die permanente kleinplaneetnommer (486958) op 12 Maart 2017 gekry.
Hierna het Nasa die publiek genooi om vir ’n bynaam te stem. Op 13 Maart 2018 het Nasa aangekondig die bynaam sal "Ultima Thule" wees. Die naam, wat ’n veraf plek buite die grense van die bekende wêreld beteken, is een van 37 wat uit 34 000 name gekies is en waarvoor gestem kon word. Nadat met sekerheid vasgestel is dit is ’n kontakdubbelvoorwerp, het die New Horizons-span die grootste liggaam op 2 Januarie 2019 Ultima gedoop en die kleiner een Thule.
Ontstaan
duimnael|250px|links|Die fases van Ultima Thule se vorming.
Ultima en Thule was vermoedelik eers twee aparte voorwerpe wat sedert die vorming van die Sonnestelsel 4,6 miljard jaar gelede mettertyd uit ’n draaiende wolk van klein ysliggame ontstaan het.
Nadat die twee liggame vermoedelik apart groter geword het, het hulle in ’n wentelbaan om mekaar begin beweeg. Uiteindelik het hulle vanweë die verlies aan momentum, wat ontstaan het omdat hul momentum na ander liggame in die wolk verskuif is, stadigaan nader aan mekaar beweeg totdat hulle aan mekaar geraak en later saamgesmelt het. Daar word geglo die twee liggame het baie stadig versmelt, met ’n spoed van sowat 2 m/s – min of meer so vinnig as wat ’n gemiddelde mens loop. Daar is moontlike aanduidings van skeure op hul oppervlak vanweë die samesmelting.
In die minstens 4 miljard sedert hul samesmelting was daar buitengewoon min impakte op hulle as gevolg van die stadige spoed van die liggaam in die Kuipergordel. Vanweë die gebrek aan gereelde kratervormingsvoorvalle en versteurings in sy wentelbaan het die liggaam se vorm en voorkoms feitlik onveranderd gebly.
Vorm
Arrokoth is ’n kontakdubbelvoorwerp wat bestaan uit twee lobbe wat met ’n helder, smal nek aan mekaar verbind is. Die groter lob, met die bynaam Ultima, se langste as is sowat 22 km en die kleiner lob, Thule, s’n sowat 14,2 km. Die hele voorwerp se langste as is 35 km. Die middelpunte van die twee lobbe is sowat 16 km van mekaar af.
Op 2 Januarie 2019, net ná die verbyvlug, het die hoofondersoeker van New Horizons, Alan Stern, Arrokoth se vorm beskryf as ’n “sneeuman”. Op 8 Februarie het Stern aangekondig die voorwerp se vorm blyk uit latere foto’s platter te wees as wat voorheen gedink is; hy het dit toe beskryf as eerder soos ’n groot “pannekoek” (die groter lob) en ’n "okkerneut" (die kleiner lob) as soos twee sfere.
Deur te kyk hoe die twee lobbe sterre op die agtergrond verduister, kon wetenskaplikes die vorms van die lobbe aflei. Die oorsaak van Arrokoth se onverwagte plat vorm is onseker, maar een verduideliking is dat die twee aparte lobbe op ’n tyd baie vinnig roteer het en dat hulle dus plat geword het vanweë middelpuntvliedende kragte.
Die langste asse van die twee lobbe lyn feitlik op met hul gemeenskaplike draaias. Dié oplyning dui daarop dat hulle ’n sinchroniese rotasie gehad het, waarskynlik vanweë getykragte, voordat hulle saamgesmelt het.
Oppervlak en spektra
Arrokoth se oppervlak is rooi. Sy kleur en spektrum is die eerste keer deur die Hubble-ruimteteleskoop gemeet. Dié kleur stem baie ooreen met die rooierige kleure van ander bekende Kuipergordelvoorwerpe, en is aansienlik rooier as dié van die dwergplaneet Pluto. Die waargenome spektrum van Arrokoth toon ’n sterk rooi spektrale gradiënt wat strek van die rooi sigbare spektrum tot die infrarooi by golflengtes van 1,2 tot 2,5 μm. Spektrale metings deur New Horizons toon die teenwoordigheid van metanol, waterys en organiese molekules op sy oppervlak. Die sentrum toon ooreenkomste met dié van en die sentour 5145 Pholus, want hulle spektra toon ’n sterk rooi spektrale gradiënt van omtrent dieselfde golflengtes, asook tekens van metanol op hul oppervlak.
Arrokoth se rooi kleur word veroorsaak deur ’n mengsel van organiese samestellings wat informeel as toliene bekend is. Die toliene is vermoedelik die resultaat van ultraviolet-sonstraling wat metaan en ander verbindings prosesseer.
Op kleur- en spektrumfoto’s van Arrokoth toon die oppervlak subtiele kleurverskille. Spektrumbeelde wys die nek en liniëringseienskappe is minder rooi, terwyl die sentrale deel van die kleinste lob weer rooier lyk. Die groot lob het ook rooier streke, wat deur die New Horizons-span “duimafdrukke” genoem word.
Kraters
Die oppervlak het ’n paar vlak kraters. Die voorkoms van impakvoorvalle die afgelope miljard jaar blyk ongewoon en min te wees. Die spoed van voorwerpe wat teen Arrokoth bots, is vermoedelik baie laag: sowat 4 km/s. Vanweë die min kraters en lae spoed van die voorwerpe het die oppervlak relatief ongeskonde gebly en kan dit aanduidings gee van Arrokoth se vormingsproses, asook sy akkresiemateriaal.
Talle klein gate op die oppervlak is op hoëresolusiefoto’s deur New Horizons te sien. Die breedte van hierdie gate is sowat 700 m. Die presiese oorsake van die gate is onbekend; daar word gedebatteer of dit deur impakte, die instorting van materiaal, die sublimasie van vlugtige stowwe of die ontsnapping van vlugtige gasse veroorsaak word.
Oppervlakeienskappe
thumb|320px| Die geologie van Arrokoth, met die komeet [[67P volgens skaal. Noemenswaardige eienskappe word uitgelig. Die agt subeenhede van die groot lob, wat ma tot mh gemerk is, is topografiese eenhede wat “boublokke” van dié lob kan wees. ]]
Die oppervlak van albei Arrokoth se lobbe het streke van wisselende helderheid wat moontlik uit materiaal met ’n beter weerkaatsingsvermoë bestaan. Daarbenewens word verskeie geologiese eienskappe geïdentifiseer, insluitende trôe en heuwels. Hierdie eienskappe het vermoedelik ontstaan deurdat kleiner subeenhede tydens Arrokoth se vorming saamgesmelt het. Die oppervlakswaartekrag op die heuwels is kleiner as by dele nader aan waar die twee lobbe bymekaarkom. Materiaal rol waarskynlik van die heuwels af na laer streke, waar die oppervlakswaartekrag groter is. Dit kan die helder streke op die oppervlak verduidelik, veral helder liniëringseienskappe waar helder materiaal dalk gedeponeer word.
Die kleiner lob, Thule, het ’n groot depressie wat die New Horizons-span "die Marylandkrater" noem. Dit is sowat 7 x 8 km groot en volgens stereografiese ontledings sowat 2 km diep. Dit is vermoedelik ’n impakkrater wat gevorm is deur ’n voorwerp van sowat 700 m breed. Twee groot, helder strepe is aan die kant van die depressie sigbaar en kan verband hou met grondstortings waar helder materiaal tot in die depressie afrol.
Vier trôe is geïdentifiseer al langs die dag-naggrens van die klein lob, asook twee moontlike kilometer breë inpakkraters aan die rand van die groot depressie. Thule se oppervlak toon donker, breë streke (dm gemerk op die beeld regs) wat helderder gevlekte streke skei. Hierdie donker streke is waarskynlik neerslae van vlugtige ys wat deur ’n laag donkerder materiaal bedek word. Nog ’n helder streek (rm gemerk), op die ewenaar van die klein lob, toon ruwe terrein en verskeie eienskappe wat gate, kraters of heuwels kan wees. Anders as Ultima, toon Thule blykbaar nie tekens van subeenhede in sy topografie nie. Dit kan wees vanweë ’n verskuiwing van sy oppervlak wat deur dieselfde impakvoorval veroorsaak is as sy groot depressie.