cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Willem Kotzé
Skryfwerk
“T’sats, grootste van die groot jagters” sit die verhaal voort en begin waar T’sats reeds drie dogters het, maar ’n hunkering het na ’n seun om hom op te volg. T’sats is leier van sy mense en langs die vure vertel hulle van sy bomenslike vermoëns. Hy weet waar die vroue vir wortels en knolle moet grawe en waar die jagters die wildtroppe sal kry. Manalleen maak hy twee gevaarlike leeus dood. Sy begeerte vir ’n seun laat hom egter die stam verlaat om ’n vrou te gaan soek wat vir hom ’n opvolger sal gee. Sy jaloerse halfbroer Tla!gai, wat sy oë op die leierskap van die stam het, gebruik sy afwesigheid om T’sats se vrou N’tsi en sy ongebore seun dood te maak en beheer van die stam oor te neem. Hierdie daad dwing T’sats tot weerwraak, wat hom terugneem na sy ou blyplek by oom Kolie langs die Nossobrivier om by hom ’n antwoord te kry oor wat hom te doen staan. Die verskil in waardesisteme tussen die San en die blanke, die onbegrip wat ontstaan tussen wat reg en verkeerd is en die onversoenbaarheid van die twee sisteme word mooi uitgebeeld in hierdie boek. In
Moord
Die straf vir 'n moordenaar is meestal lewenslange gevangenisstraf. In lande waar die doodstraf steeds gebruiklik is, kan die moordenaar tereggestel word.
Die eerste moord word in die Bybel in Genesis 4:8 beskryf waar Kain sy broer Abel doodslaan. In Eksodus 20:13 word die sesde gebod van die Tien Gebooie aangegee as: "Jy mag nie doodslaan nie."
Willem Kotzé
Skryfwerk
“T’sats se wraak” is T’sats leier van ’n groep wilde San en is hy daarvoor verantwoordelik om hulle te verdedig en te versorg. Wanneer ’n mensvreterleeu een van sy beste jagters vang, agtervolg hy die leeu en neem wraak. Hy kom egter in konflik met die witmense se kultuur van oorheersing en die gebrekkige kommunikasie en konflik tussen hierdie bevolkingsgroepe en hulle kultuur het ’n tragiese afloop. Die wit polisie neem in T’sats se afwesigheid die oorblywende mans en T’sats se eie jong kind, Tkô!llie, in hegtenis, op aanklag dat hulle die witmense se wet oortree het deur elande te skiet. Magistraat Van Ryneveld van Gobabis het begrip vir die San se posisie en besluit om hulle nie te verhoor nie, maar eerder die Kalahari in te gaan en hulle op te lei in nakoming van die wet. T’sats neem wraak vir sy seun se inhegtenisname en maak die wit magistraat dood, maar sterf ook self in die proses aan die hand van die magistraat.
“T’sats se kind” is die vierde boek in hierdie reeks en het T’sats se seun, Tkô!llie as hoofkarakter. In opvolging van die vorige boek word Tkô!llie deur die magistraat uit die tronk gehaal en soos sy pa by ’n wit boer, Freek van Staden, geplaas om daar groot te word. Die magistraat was van plan om hom terug te neem na sy eie mense, maar word dan deur T’sats vermoor. Tkô!llie ervaar soos sy pa ook die botsing van kulture en die tragiese misverstande wat as gevolg van stereotipering daaruit vloei. T’sats verwag bedreiging van alle wit mense en skiet daarom die simpatieke magistraat; Freek van Staden verwag dat Tkô!llie vyandiggesind is en sal weghardloop van sy plaas, daarom maak hy hom met ’n riem vas. T’sats word dan wel deur die magistraat doodgeskiet en Tkô!llie loop uiteindelik wel weg van die Van Stadens, waardeur die stereotipering net verder versterk word.
Moord
Grade van moord
Verskeie jurisdiksies onderskei tussen verskillende grade van moord. Die onderskeid bestaan byvoorbeeld in Kanadese en Amerikaanse reg tussen moord in die eerste graad en moord in die tweede graad. Moord in die tweede graad is gewoonlik gemeneregmoord, terwyl moord in die eerste graad verswarende omstandighede behels. Die verswarende faktore van moord in die eerste graad hang van jurisdiksie af en kan bedoeling, voorbedagting of besinning insluit. In sommige jurisdiksies word moord deur middel van verwurging, vergiftiging, of afwagting as moord in die eerste graad behandel.
Willem Kotzé
Skryfwerk
In “Agter die elande aan” moet Tkô!llie wys dat hy ’n man is voordat hy die mooi Ta!mi as vrou kan kry. Dit kan hy doen deur manalleen ’n eland te soek, hom met sy gifpyl te skiet en dan te volg totdat die eland neerval en hy die bok vir Ta!mi kan wys. Daar is egter ’n groot droogte in die Kalahari en die elande trek agter groener weivelde aan en die groep San moet uitmekaar spat om sodoende aan die lewe te probeer bly. So word Tkô!llie en Ta!mi geskei.
Ook as digter maak hy ’n bydrae en sy debuut is die bundel “Stemme uit die Kalahari”, wat hy self publiseer. Soos die titel aandui, behandel die verse die stemme van die woestyn, insluitende die stemme van die vroegste bewoners, die diereryk en ook die latere mense wat hulle daar vestig. Die digbundel “Goud, wierook en mirre” publiseer hy ook self.
Eerbewyse
In Bophuthatswana ontvang hy die hoogste toekenning van die Bophuthatswana Regering, naamlik die Orde van die Luiperd, Klas A, Goud, terwyl die Bophuthatswana Weermag hom met die Marumo medalje vereer.
Isotope van mendelevium
Die chemiese element mendelevium (Md), met ’n atoommassa van ongeveer 258 u, het geen stabiele isotope nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die 17 isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n uur).
In die natuur kom geen mendelevium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 256Md, in 1955.
Die kortslewende isotoop van mendelevium is 245Md, met ’n halfleeftyd van ongeveer 0,9 millisekondes. Die langslewende een is 258Md, met ’n halfleeftyd van 51,3 dae.
Sekte
Die term sekte verwys na 'n afsonderlike religieuse gemeenskap of groepering wat as gevolg van sy leerstelling(s) of rituele in konflik is met die heersende opvatting van 'n gevestigde kerk of ander groot religieuse organisasie of geloof. 'n Sekte het hom sodoende van 'n groter kerk of ander geloof afgeskei, of sy aanhangers is uit die organisasie of geloof verban.
Die term het vanweë sy geskiedenis en kerklike taalgebruik 'n negatiewe konnotasie gekry en word dikwels met sekere gevare vir die voortbestaan van 'n gevestigde kerk of geloof, maar ook die basiese beginsels van staat en maatskappy verbind.
Die moderne godsdienswetenskap gee gevolglik die voorkeur aan neutrale terme soos afsonderlike religieuse gemeenskap of nuwe religieuse beweging.
Etimologie
Die woord sekte is afgelei van die Latynse werkwoord sequi (letterlik "iemand navolg") en het oorspronklik na 'n skool, party of gemeenskap binne 'n bepaalde religie of godsdiens verwys. In sy spesifieke betekenis van 'n klein religieuse groep, wat van 'n groter Christelike denominasie afgeskei het, het die term sy oorsprong in die Middel-Latynse secta (letterlik "'n beginsel of rigsnoer wat nagevolg word"; "party"; "filosofiese leer"; "sekte" in die huidige betekenis).
Die selfstandige naamwoord "sekte" is waarskynlik afgelei van Latyns sequi (secutum) ("navolg", vergelyk ook die Afrikaanse leenwoord "konsekwent") en het sy oorsprong in 'n ou participium (deelwoord) sectum "nagevolg".
Wanneer die term sekte gebruik word moet daar egter eers verduidelik word waarvan 'n bepaalde groepering afgeskei het.
Christelike sektes
Die gevestigde kerke van Westerse lande soos die Rooms-Katolieke en Evangelies-Lutherse Kerke verwys na baie groeperings as Christelike sektes wat in die algemeen net beteken dat hierdie groeperings van die hoofstroomkerke afgeskei het, maar nogtans as deel van die Christendom beskou word.
'n Aantal bekende Christelike sektes het in Noord-Amerika ontstaan en later na ander lande uitgebrei soos byvoorbeeld Jehovah se Getuies, maar sommige het ook in Europa ontstaan soos die Nuwe Apostoliese Kerk (die grootste Christelike sekte in die Duitse taalgebied) en die Ou Apostoliese Kerk wat beskou word as die grootste Christelike sekte in Suid-Afrika)
Christelike sektes verskil in baie opsigte van tradisionele kerke en hul oudkerklike belydenisse (die Apostoliese Geloofsbelydenis en die Geloofsbelydenisse van Nicéa en Atanasius).
Christelike sektes:
Kosovo
Kosovo (Albanees: Kosova, [kɔˈsɔva] of Kosovë, [kɔˈsɔvə]; Serwies: Косово, [kôsoʋo]), amptelik die Republiek Kosovo (Albanees: Republika e Kosovës; Serwies: Република Косово, Republika Kosovo), is ’n politieke omstrede entiteit op die Balkanskiereiland wat homself op 17 Februarie 2008 eensydig onafhanklik verklaar het van Serwië. Dit is voorheen bestuur deur die VN-missie Unmik. De jure is Kosovo ’n outonome provinsie van Serwië en sy onafhanklikheid word nog nie heeltemal deur die internasionale gemeenskap erken nie. Die Republiek Kosovo word tans deur 97 lande erken.
Kosovo het 'n bevolking van sowat twee miljoen, waarvan ongeveer 92% etniese Albanese is. Dit grens aan Montenegro, Serwië, Noord-Masedonië en Albanië. Die hoofstad en grootste stad is Pristina met 'n bevolking van sowat 200 000, wat as die ekonomiese en kulturele sentrum dien.
Julie Gonzalo
Julie Gonzalo (gebore 9 September 1981) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Christmas with the Kranks (2004), A Cinderella Story (2004), en Dodgeball: A True Underdog Story (2004), en in die televisiereeks Eli Stone (2008).
Kosovo
Eerste bewoners
Die oudste bekende bewoners van die voormalige Joego-Slawië is die Illiriërs: Hulle beset omstreeks 1000 v.C. groot dele van die land en vestig hulle veral in die kusstrook. In die 1ste eeu v.C. beset die Romeine groot dele van die Illiriese binneland – tot aan die Donau.
Die eerste Slawiese stamme steek die Donau in die 5de eeu oor en trek deur die land suid (joeg = suid) van die vroeëre Romeinse grensrivier. Hulle kom onder invloed van die Romeins-Bisantynse kultuur en maak kennis met die Christendom.
In die 6de eeu beset die Slawiese Serwiërs die huidige Serwië. Daar vorm hulle klein vorstedomme (bestuur deur ’n župan) wat in ’n voortdurende staat van oorlog met mekaar leef. Eers in die 12de eeu slaag Stefan Nemanja daarin om ’n Serwiese koninkryk te stig wat voortdurend deur sy opvolgers uitgebrei word. Dit word ’n magtige Balkanstaat onder Dušan (1331–1355), wat in 1346 vir hom die titel keiser (tsaar) toeëien.
Turkse besetting
In 1354 begin die Turke die Balkanskiereiland bewoon. Die Serwiese Keiserryk kom op 28 Junie 1389 tot ’n einde toe die Serwiese leër deur die Turke verpletter word by Kosovo Polje. Die veldslag duur sestien dae, waarin sowel die Serwiese tsaar Lazar as die Turkse sultan Murat I sterf. Ná Murat I se dood volg Bajezid I hom op.
Tydens die Derde Heilige Liga (of Groot Turkse Oorlog van 1683–1699) word Kosovo verower deur Oostenrykse troepe met die hulp van ongeveer 6 000 Albanese onder leiding van die Rooms-Katolieke aartsbiskop Pjetër Bogdani. In 1690 lei die Serwiese patriarg Peć Arsenije III 30 000 families, waaronder moontlik ook nie-Serwiërs, uit Kosovo om te ontsnap aan die wraak van die Ottomaanse Turke toe hulle die gebied herower. Talle mense trek uit die gebied weg weens die wreedhede deur die Turke.
Die Turke sluit Kosovo in in die bestuurhervormings van 1864. Dit sorg vir ’n groot volksverhuising; talle Islamitiese en Rooms-Katolieke Albanese en Turke kom vestig hulle in Kosovo, in so ’n mate dat die Albanese die meerderheid word. Baie Serwiërs neem ook Islam en die Albanese Moslems se kultuur en taal aan.
Serwiese opstande word in 1804, 1809 en 1815 op bloedige wyse gewreek. Ná die Russies-Turkse Oorlog, wat eindig met die algehele nederlaag van die Turke (vandaar die gevoel van solidariteit tussen Serwië en Rusland), word Serwië in 1878 ’n onafhanklike staat. By die Kongres van Berlyn verkry Serwië die gebied wat tans bekend is as Suid-Serwië (ongeveer die grootte van Kosovo). Binne twee maande word die gebied etnies gesuiwer deur die Serwiërs en die bevolking verdryf na Kosovo, Masedonië en veral die huidige Turkye.
Balkanoorlog
Tydens die Balkanoorloë word Kosovo en Albanië in 1912 deur Serwië verower en die westelike deel van Kosovo deur Montenegro. Die Serwiërs wil Kosovo weer suiwer van Albanese, maar ná onderhandelinge met Turkye word afgespreek dat die Albanese toegelaat sal word om na Turkye te trek, ’n plan met weinig sukses.
In 1912 verklaar Albanië hom onafhanklik van die Ottomaanse Ryk nadat Serwië, Montenegro en Griekeland hul aanspraak op die gebied ophef. Ná die einde van die Tweede Balkanoorlog verleen die Groot Lande in 1913 op die Konferensie van Londen onafhanklikheid aan Albanië. Kosovo word egter beskou as ’n integrale onderdeel van Serwië en verkry nie onafhanklikheid nie.
Die Koninkryk van die Serwiërs, Kroate en Slowene
Ná die Eerste Wêreldoorlog smelt Serwië, Montenegro, Slowenië, Kroasië, Bosnië en Herzegowina en Masedonië saam tot die staat Joego-Slawië: ’n bont allegaartje van die mees uiteenlopende kulture, onder die naam "Koninkryk van die Serwiërs, Kroate en Slowene". Later word dit Joego-Slawië genoem.
Onder Tito
Tydens Josip Broz Tito se staatshervorming van 1974 word Kosovo (net soos Vojvodina) ’n outonome provinsie van die deelstaat Serwië, waarmee Kosovo feitlik ewe veel seggenskap verkry as ’n deelstaat (met sy eie parlement, regering en regbank).
Ná die val van Joego-Slawie vorm Serwië en Montenegro ’n nuwe federasie terwyl die ander deelstate onafhanklik word. Serwië het twee provinsies met beperkte outonomie: Vojvodina (met ’n belangrike Hongaarse minderheid) en Kosovo (met ’n belangrike Albanese meerderheid).
Konflikte om Kosovo
Ná onderdrukkende optrede teen die Albanese in Kosovo in 1974 en 1976 kom die Albanese inwoners op 11 Maart 1981 in opstand. Hulle eis dat Kosovo nes al die ander deelstate behandel word. Ná die onderdrukking van die opstand word sowat 2 000 Albanese gevange geneem, waaronder ’n belangrike deel van die Albanese intelligentsia en partykaders.
Dit was net ’n proeflopie vir die opstand van 1986, wat eindelik ook ’n uitwerking op die ander Joego-Slawiese republieke sou hê. In 1989 beëindig president Slobodan Milosevic die outonomie van Kosovo en kom die gebied weer geheel en al onder Serwiese bestuur. Honderdduisende Albanese verloor hul werk en hul parlement word ontbind. Die Albanese bevolking van Kosovo reageer daarop deur hulle onder leiding van Ibrahim Rugova ondergronds te organiseer. Hierdie skadusamelewing in Kosovo het sy eie regering en parlement, ’n universiteit, skole en hospitale. Dit word gefinansier deur middel van ’n eie belastingstelsel en met behulp van Kosovare wat in die buiteland werk). Intussen is daar vanuit die internasionale gemeenskap min belangstelling in die onderdrukking van Albanese in Kosovo.
Kosovo-oorlog
In 1997 verander dit egter. Milosevic sien dat sy posisie deur die opposisie bedreig word. Ekonomiese probleme weens internasionale boikotte en grootskaalse korrupsie en misdaad het die meeste Serwiërs van hom vervreem. Tegelykertyd raak 'n deel van die Albanese bevolking radikaal omdat agt jaar van vreedsame verset geen verbetering opgelewer het nie. Hulle stig die Kosovaarse Bevrydingsleër (UÇK), wat die wapens opneem teen die Serwiërs. Dit word gevolg deur aanslae op Albanese wat van sameswering beskuldig word.
Die Verenigde State het die UÇK in die begin nog as ’n terroriste-organisasie beskou, maar verander van mening in die stryd teen Milosevic. Die land en NAVO steun die stryd van die UCK sedertdien. In Februarie 1997 antwoord Belgrado op die konstante provokasies van die UÇK met ’n groot militêre aanval.
In Februarie 1999 word die Kosovo-konferensie in die Franse Rambouillet gehou. Hier ontstaan die plan om vir ’n periode van drie jaar selfbestuur aan Kosovo te verleen, maar geen onafhanklikheid nie. Die Kosovare onderteken die plan in Maart 1999 in Parys. Maar die Serwiërs is daarteen omdat die plan ook ’n NAVO-troepemag in Kosovo insluit: Die besetting van Serwiese grondgebied deur buitelandse troepe is vir hulle onaanvaarbaar. Ook dreigement van NAVO-lugaanvalle staan Serwië nie aan nie.
Einde Maart begin die lugaanvalle, waarvoor die toestemming van die VN-Veiligheidsraad nie gekry is soos wat die oorlogsreg vereis nie. Die teikens van die aanvalle is sowel militêr as burgerlik: brûe, spoorlyne, chemiese fabrieke en selfs ’n televisiesender in Belgrado word deur NAVO-vliegtuie verwoes, ten koste van burgerlike slagoffers. Ná 78 dae se bombardering van Serwiese teikens in Serwië, Montenegro en Kosovo teken Belgrado die Ooreenkoms van Kumanovo vir die onttrekking van die Serwiese leër uit Kosovo.
Status
Kosovo is sedertdien onder bestuur van die Verenigde Nasies, wat die missie Unmik (United Nation Interim Administration Mission in Kosovo) daarvoor geskep het. ’n NAVO-vredesmag met die naam KFOR (Kosovo Force) hou toesig op die openbare orde. Die Kosovaarse parlement sorg in oorleg met Unmik vir wetgewing, wat op sommige terrein (soos die strafreg) die Serwiese wetgewing heeltemal vervang.
Onafhanklikheid
Die eensydige onafhanklikheidsverklaring is op voorstel van die destydse premier Hashim Thaçi op Sondag 17 Februarie 2008 om 16:00 eenparig uitgeroep deur die Kosovaarse parlement. Daar was tien afwesiges, onder andere die afgevaardigdes van die Serwiërs in Kosovo.
In die verklaring staan onder meer:
Dit was in werklikheid Kosovo se tweede onafhanklikheidsverklaring. Die eerste is uitgeroep op 7 September 1990, maar is toe slegs deur die buurland Albanië erken.
Duitsland, Frankryk, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State het reeds die nuwe staat erken, terwyl Griekeland, Roemenië, Rusland, Siprus, Slowakye en Spanje dit as onwettig beskou en bang is dit wakker oproer onder hul eie minderheidsgroepe aan. Hierdie lande is nog onseker oor hoe om te reageer.
Die Serwiese premier, Vojislav Kostunica, het die onafhanklike Kosovo ’n "onegte" staat genoem wat gestig is in oortreding van internasionale wette. Serwië weier verdere samewerking met Kosovo en wil sy betrekkinge met lande wat die onafhanklikheid erken, heroorweeg.
Rusland het die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies vir ’n spoedberaad byeengeroep om die situasie te bespreek. Rusland eis maatreëls van Unmik en die NAVO-troepe om die onafhanklikheid ongedaan te maak. Die destydse sekretaris-generaal van die VN, Ban Ki-moon, het in ’n verklaring sy besorgdheid uitgespreek en het gevra "dat afgesien word van enige optrede of verklaring wat die vrede in Kosovo en die omliggende gebied in gevaar kan stel, mense kan oprui tot geweld of die veiligheid in gevaar kan stel".
Op 22 Julie 2010 het die Internasionale Geregshof beslis dat die Kosovaarse onafhanklikheidsverklaring nie in stryd is met die internasionale reg nie.
Donald Keith (akteur)
Donald Keith (6 September 1903 – 1 Augustus 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Parisian Love (1925), The Plastic Age (1925), Collegiate (1926), en Top Sergeant Mulligan (1928).
Brenda Vaccaro
Brenda Vaccaro (gebore 18 November 1939) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Midnight Cowboy (1969), Capricorn One (1977), Zorro: The Gay Blade (1981), en Supergirl (1984).
Albert Reed (model)
Albert Reed is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Shelter (2007) en in die televisiereekse Jimmy Kimmel Live! (2003) en Dancing with the Stars (2005).
Ruggiero Leoncavallo
Ruggero Leoncavallo (1857–1919) was 'n Italiaanse operakomponis wat in Napels gebore is. Hy het aan die konservatorium in Napels studeer en 'n bestaan gemaak deur musiekonderrig te gee en konserte in kafees te hou.
Dit het tradisie geword om I Pagliacci saam met Pietro Mascagni se Cavalleria rusticana, ook 'n verismo-opera, op te voer.
Delagoadoring
Die Delagoadoring (Senegalia welwitschii) is 'n doringboom wat inheems aan  Suid-Afrika is en dit kom in die provinsies Mpumalanga en Limpopo voor. Dit is ook inheems in Angola, Malawi, Mosambiek en Zimbabwe. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys. Die boom is gewoonlik groot en regop met 'n platterige kroon. Dit vorm digte stande op die noordelike vloedvlaktes soos in die Orpen-gebied van die Krugerwildtuin. In die suide van die wildtuin vorm dit ook 'n belangrike element van die Delagoa-ruigtes.
Abstraksielaag
'n Abstraksielaag (of abstraksievlak) is 'n manier om die besonderhede van die implementering van 'n stel funksies te versteek. Van die bekendste sagteware-modelle wat die abstraksielae gebruik is die 7 laag OSI-model vir rekenaarnetwerk-protokolle, die OpenGL grafiese versameling en die bytestream toevoer/afvoermodel wat deur Unix ontwikkel is en later deur MSDOS, Linux en die meeste ander moderne bedryfstelsels ingebou is.
Felicity Huffman
Felicity Kendall Huffman (gebore 9 Desember 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol as Lynette Scavo, die besige superma, op die ABC-televisiereeks Desperate Housewives, wat haar 'n Emmy-toekenning besorg het. Sy het 'n Golden Globe-toekenning en 'n Academy-toekenningsnominasie vir haar rol as 'n transvrou in die onafhanklike rolprent Transamerica ontvang.
Huffman word op 22 Maart 2019 in hegtenis geneem, aangekla vir sameswering om bedrog te pleeg, en op borgtog van $250 000 vrygelaat vir haar rol in 'n landwye universiteitstoelatingskandaal. Sy pleit op 13 Mei 2019 skuldig op federale aanklagte dat sy $15 000 aan 'n eksamentoesighouer betaal het om verkeerde antwoorde op haar dogter se universiteitstoelatingseksamen te korrigeer. Huffman word op 13 September 2019 tot 14 dae tronkstraf, 'n boete van $30 000, 250 ure gemeenskapsdiens, en een jaar vrylating onder toesig vir haar deelname in die skandaal gevonnis.
Visse (Denemarke)
Visse is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Aalborg-munisipaliteit. Dit is ’n landelike gebied ten suide van Aalborg.
Beheermodus
In rekenaarterminologie verwys die beheermodus na 'n hardeware verstelde vlag wat verander kan word deur kode wat in stelselvlak sagteware uitgevoer word. Stelselvlak take of -rygkode (thread) sal hierdie vlag stel terwyl hulle besig is, terwyl toepassings in die gebruikersruimte dit nie sal doen nie. Hierdie vlag bepaal of dit moontlik sal wees om masjienkode verwerkings soos om onderbrekingsversoeke te versper. 'n Program wat in beheermodus uitgevoer word moet betroubaar wees aangesien dit die hele rekenaarstelsel kan laat faal.
Soos deur foldoc.org opgesom word is die beheermodus "'n Uitvoermodus op sommige verwerkers wat die uitvoer van alle instruksies ontsper, insluitend bevoorregte instruksies. Dit kan ook toegang verleen tot 'n afsonderlike adresspasie, tot sagteware vir geheuebestuur en tot ander bybehore. Dit is die modus waarin die bedryfstelsel gewoonlik loop."
Dilshad Vadsaria
Dilshad Vadsaria (gebore 14 September 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 30 Minutes or Less (2011) en in die televisiereekse Greek (2007) en Second Chance (2016).
Leuclathrina asconoides
Leuclathrina asconoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
La'Myia Good
La'Myia Good (gebore 27 September 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Wood (1999), Crossed the Line (2014), Charlie, Trevor and a Girl Savannah (2015), en If Not Now, When?.
Javaanse Wikipedia
Die Javaanse Wikipedia is die Javaanse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Yslandse Wikipedia
Die Yslandse Wikipedia is die Yslandse uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlynensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels, en is die grootste Wikipedia.
Bloutjie
Bloutjies (Lycaenidae) is die tweede grootste familie van vlinders (na vierpootskoenlappers), met ongeveer 4 500 spesies wêreldwyd.
Taksonomie
In die verlede was metaalvlerkies (Riodinidae) geklassifiseer as die subfamilie van die bloutjies (Lycaenidae), maar Riodinidae word tans as 'n afsonderlike familie binne die superfamilie Papilionoidea beskou. Sommige bronne verwys nog na bloutjies as die grootste vlinderfamilie (met meer as 6 000 spesies), omdat metaalvlerkies aanvanklik by die bloutjiefamilie ingesluit was.
Leucomalthe bomba
Leucomalthe bomba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucomalthe en tot die familie Clathrinida incertae sedis. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Ewetoeganklike geheue
Ewetoeganklike geheue (Algemeen bekend as RAM) is 'n soort rekenaarstoortoestel. Tans neem dit die vorm aan van 'n geïntegreerde stroombaan wat die stoor van data moontlik maak sodat dit in enige volgorde en in 'n eweredige tydsinterval gelees kan word ongeag van die fisiese ligging van die data op die medium. Dit is in teenstelling met ander stoormeganismes soos magnetiese bande, magnetiese skywe en optiese skywe wat op die fisiese beweging van die medium of die skryfkop staatmaak. In hierdie toestelle neem die beweging langer as die data-oordrag self en hang die herwinningstyd af van waar die data fisies op die medium geleë is.
Die begrip word hoofsaaklik verbind met vlugtige soorte geheue (soos DRAM modules) waar die inligting verlore gaan as die krag afgeskakel word. Baie ander soorte geheue kan egter ook as ewetoeganklike geheue beskou word, insluitende die meeste ROM en 'n soorte flitsgeheue wat bekend staan as NOR-Flash.
Instagram
Instagram is 'n gratis mobiele toep en 'n webwerf wat gebruikers toelaat om foto's en video's met 'n speeltyd van tot 60 sekondes  met hul volgelinge of met die publiek te deel. Instagram is deel van die Facebook-onderneming. Die foto's en video's kan digitaal gefiltreer en op die sosiale netwerke gedeel word, soos dié van Instagram self.
Met 'n video word die speeltyd gewys, maar dit kan nie na 'n spesifieke tyd /deel genavigeer word nie.
Die funksionaliteit van die webwerf is meer beperk as dié van die toep. Video's en foto's kan slegs via die toep opgelaai word. Daarbenewens kan 'n lys foto's / video's van 'n rekening slegs in die toep verkry word. Op die webwerf kan die inhoud van 'n rekening slegs in 'n roostervorm vertoon word. Dit is ook nie moontlik om direkte boodskappe via die webwerf na ander rekeninge te stuur nie.
In Junie 2011 het Instagram 100 miljoen fotos gehad wat opgelaai is. Dit het gegroei tot 150 miljoen in Augustus 2011,  en teen Junie 2013 was daar meer as 16 miljard fotos op die diens. In Oktober 2015 het daar meer as 40 miljard fotos bestaan.
Instagram het in Junie 2018 aangekondig dat dit meer as een miljard geregistreerde gebruikers het.
Geskiedenis van die beeldverhouding
Instagram het aanvanklik vierkantige foto's gelewer, net soos die Kodak Instamatic-kamera en die Polaroid-kamera en die vroeëre 6 × 6-kameras. Dit is in teenstelling met die gewone langwerpige foto's van selfone en regte kameras met 'n aspekverhouding van 16:10, 2: 3 en 4: 3. In Augustus 2015 is die formaatbeperking egter opgehef en kon foto's van elke grootte en van nou af opgelaai en geredigeer word.
Programme
Die program, wat op 6 Oktober 2010 bekendgestel is, is aanvanklik slegs vir die iPhone, iPad en iPod touch ondersteun. Vanaf April 2012 werk dit ook op slimfone met Android-weergawe 2.2 of later. In November 2013 is dit ook op Windows Phone uitgereik. Instagram word via die App Store, Google Play en Microsoft Store (voorheen Windows Store) versprei. Ondersteuning vir die oplaai van videos is in April 2013 bygevoeg.
Oorname deur Facebook
In April 2012 het Facebook Instragram en sy 12 werknemers vir ongeveer US$ 1 miljard kontant en aandele gekoop en daar was beplan om die maatskappy onder onafhanklike bestuur te laat. Met die transaksie het Instagram effektief 'n finansiële eenhoring gemaak.
Stories
Stories is 'n versameling fotos en video's (maks. 10 minute) op 'n rekening wat tot 24 uur besigtig kan word. Dan verdwyn die verhale outomaties uit 'n profiel. Die verhale kan met teks of met filters geredigeer word. Fotos wat 'n maksimum van 24 uur gelede geneem is, kan uit die fotogalery gekies word om by te voeg tot 'n verhaal. Hierdie ekstra funksie van Instagram is in Augustus 2016 by die toep gevoeg.
Video
Aanvanklik was Instagram slegs 'n webwerf om fotos te deel. In Junie 2013 het dit moontlik geword om 'n kort videos van 15 sekondes te plaas. In Maart 2016 was dit moontlik om langer snitte van hoogstens 60 sekondes te plaas.
Skuifknoop
'n Skuifknoop is 'n bekende en gewilde knoop onder die algemene publiek, en is ook maklik om te knoop. Dit is egter ook maklik om die knoop verkeerd te knoop, waarmee die gevolglike diefknoop en oumaknoop vorm.
Eienskappe
Alhoewel die skuifknoop op die oog af na 'n sterk en veilige knoop lyk, is dit 'n baie onveilige knoop, wat op die mees onverwagte tye kan losgaan. Dit gebeur veral met gladde toue, of waar die twee toue se eienskappe verskil (bv. die tipe tou, toue met verskillende styfhede, of waar die diktes selfs net effens verskil). In hierdie gevalle kan die knoop skielik meegee.
Gebruike
As gevolg van die knoop se eienskappe, is dit belangrik dat hierdie knoop nie gebruik word om 'n las te dra, soos om voorwerpe en persone mee op te hys of te trek nie. Dit is wel 'n geskikte knoop om pakkies, skoenveters ens. mee vas te maak.
Soortgelyke knope
Soortgelyke knope is die diefknoop en die oumaknoop. Beide hierdie knope is onveilig, en sal met die geringste spanning daarop lostrek.
Metode
A. Vou die twee lyne 'n halwe draai om mekaar, sodat die toue se twee punte in dieselfde rigting wys.
B. Vou die twee tou nog 'n keer 'n halwe draai om mekaar, maar keer die rigting om. Dit is belangrik dat punte e en f asook punte g en h langs mekaar lê.
C. Vat punte e en f in een hand, en punte g en h in die ander hand. Trek hierdie punte styf. Indien net die lang punte, of 'n lang en kort kant saam getrek word, kan hierdie knoop losgaan.
George I van Groot-Brittanje
George I (George Louis; Duits: Georg Ludwig; 28 Mei 1660 – 11 Junie 1727 ) was van 1 Augustus 1714 tot met sy dood koning van Groot-Brittanje en van Ierland, en van 1698 die heerser van Hannover in die Heilige Romeinse Ryk.
Heerser in Hannover
George is op 28 Mei 1660 gebore in Osnabrück, toe deel van die Heilige Romeinse Ryk. Hy was die oudste seun van Ernst August, keurvors van Brunswyk-Lüneburg, en sy vrou, Sophia van die Palts. Sophia was die kleindogter van koning James I van Engeland deur haar ma, Elizabeth van Boheme.
In 1675 is George se oudste oom sonder kinders oorlede, maar sy twee ander ooms was getroud en hul grond sou na hulle seuns gaan as hulle seuns gehad het. In 1679 is nog ’n oom onverwags sonder seuns dood en Ernst August het die heersende Hertog van Calenberg-Göttingen geword met Hannover as hoofstad. George se oorlewende oom, George William van Celle, het net ’n dogter gehad. Vanweë die Saliese wet, waarkragtens gronderflatings tot seuns beperk was, het dit na ’n uitgemaakte saak gelyk dat George en sy broers hulle pa en oom se grond sou erf. In 1682 het die familie besluit om die beginsel van eersgeboortereg te aanvaar. Dit het beteken George sou al die grond erf en sy broers niks.
Huwelik
In dieselfde jaar het George met sy niggie Sophia Dorothea getrou. Die huwelik is gereël hoofsaaklik omdat dit ’n goeie jaarlikse inkomste sou verseker en die uiteindelike vereniging van Hannover en Celle sou aanhelp.
George en Sophia het ’n seun, George Augustus, en ’n dogter, Sophia, gehad. Daarna het die egpaar vervreem geraak en is hulle geskei.
Op die Britse troon
Ernst August is op 23 Januarie 1698 oorlede. Hy het al sy grond aan George nagelaat behalwe die prins-biskopdom Osnabrück.
Kort daarna is die tweede aanspraakmaker op die Britse en die Skotse troon, prins Willem, Hertog van Gloucester, dood. Die Britse parlement het in 1701 ’n wet aanvaar waarvolgens George se ma, Sophia, die Britse troon sou bestyg as die destydse koning, (Willem III), en sy skoonsuster, prinses Anna van Denemarke (later koningin Anna), sonder kinders sou sterf. Dit was omdat Sophia die naaste Protestantse familielid van die koningsgesin was; 56 Katolieke wat nader verwant was, is daardeur oor die hoof gesien. Die moontlikheid dat enige van hulle hulle tot die Protestantisme sou bekeer om die troon te kon bestyg was skraal, en sommige het reeds geweier.
In Augustus 1701 het George lid geword van die Orde van die Kousband. Binne ses weke is die naaste Katolieke aanspraakmaker op die troon van Engeland, oud-koning Jakobus II, dood. Koning Willem III is in Maart die volgende jaar dood en Sophia het die vermoedelike opvolger geword van die nuwe koningin van Engeland, Anna. Sophia was in haar vroeë sewentigs, 35 jaar ouer as Anna, maar sy was fiks en gesond, en het geld en energie bestee om die troon vir haar of haar seun te waarborg.
Sophia is op 28 Mei 1714 op 83-jarige ouderdom dood. George was nou koningin Anna se regstreekse erfgenaam. Anna was nie gesond nie en op 1 Augustus van dieselfde jaar is sy ná ’n beroerte dood. George het koning van Groot-Brittanje geword en is op 20 Oktober in die Westminster-abdy gekroon.
Hy het ná 1714 hoofsaaklik in Engeland gewoon, maar het sy tuiste in Hannover in 1716, 1719, 1720, 1723 en 1725 besoek; hy het altesaam ’n vyfde van sy bewind as koning in Duitsland deurgebring.
George is dood tydens sy sesde reis na Hannover vandat hy koning geword het. Hy het op 9 Junie 1727 ’n beroerte gehad op die pad tussen Delden en Nordhorn en het op 11 Junie 1727 gesterf. Hy is opgevolg deur sy seun, George Augustus, wat regeer het as George II.
In rolprente en op TV
Die rol van George I is al vertolk deur die akteurs Peter Bull in Saraband for Dead Lovers (1948), Eric Pohlmann in Rob Roy, the Highland Rogue (1953), Otto Waldis in The Iron Glove (1954) en Steve Plytas in ’n episode van die Granada Television-reeks Rogues' Gallery met die titel "A Bed-Full of Miracles" (1969).
Xiu Xiu
Xiu Xiu (uitspraak: [ʃuː ʃuː], sjoe sjoe ) is 'n eksperimentele indiemusiekgroep gebaseer in Oakland, Kalifornië (VSA). Die groep is die breinkind van sanger-liedjieskrywer Jamie Stewart, die enigste konstante lid sedert die groep se totstandkoming. Die ander huidige lede is neef Caralee McElroy en perkussiespeler Ches Smith. Xiu Xiu word soms deur Cory McCulloch en Sean McGahan aangevul, wat ook verskeie van die groep se albums vervaardig het. Gewese lede sluit in Lauren Andrews, Yvonne Chen, Sam Mickens en Jherek Bischoff. Sommiges, insluitende McCulloch, het in gewese groepe saam met Stewart gespeel, waaronder Ten in the Swear Jar en IBOPA. Die groepsnaam is geneem van die 1998 Sjinese rolprent Xiu Xiu: The Sent Down Girl.
Xiu Xiu se musiek trek hewig van verskeie onverwante genres, soos punk, geraas, ambience, techno, Asiatiese perkussiemusiek, kontemporêre klassieke musiek, en volksmusiek. Die meeste lirieke handel oor mishandeling, en ander sombere onderwerpe soos selfmoord, vigs, oorlog, en taboe ondervindinge. Die groep vermeng gereeld kakofoniese perkussie en eksperimentele strukture met ruige hoeke en divergerende liriese style, beïnvloed deur musiekgroepe van die VK se postpunk-toneel soos The Cure en Joy Division.
Karen Kuhn
Karen Kuhn (gebore 1981 -) is ’n Afrikaanse digter.
Lewe en werk
Karen Kuhn verwerf ’n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfwerk aan die Universiteit van Kaapstad, hoofsaaklik met gedigte wat later in haar debuutbundel “Ingeboek” opgeneem word. Die akademiese besinning vir hierdie graad handel oor die alchemistiese transformasie wat in enkele gedigte van Sheila Cussons plaasvind, gekoppel aan C.G. Jung se filosofiese teorieë. Sy werk vanaf Maart 2009 by die Afda filmskool in Kaapstad waar sy onder andere klasse in die skryf van ’n draaiboek aanbied. In Maart 2012 vertrek sy na Poznań in Pole waar sy Afrikaans en Afrika Studies by die Adam Mickiewicz Universiteit doseer en terselfdertyd inskryf vir haar Ph.D.-graad studies in Afrikaans met ’n studie oor die skrywer, siener en baasspioen Johanna Brandt. In die periode 2013 tot Oktober 2015 gee sy ook lesings by die Berlitz Corporation in Poznań. In April 2015 is sy ’n aanbieder by die 2015 Peterson Akademiese Simposium in Den Haag in Nederland
Skryfwerk
Meeste van die verse in haar debuutbundel “Ingeboek” word tydens haar M.A.-graad studies geskryf. Die titel (versterk deur die omslag) verwys na ’n tydperk waarin sy in ’n mediese inrigting “ingeboek” is en die gedigte belig dan hierdie geestestoestand, tesame met die weg daaruit. Sy volg ’n interessante struktuur, waarin ’n vierreël vers telkens sonder titel aan die linkerkantse bladsy afgedruk word, wat die gedigte wat daarop volg tot een geheel of afsonderlike afdeling saambind tot by die volgende vierreël vers. In elkeen van hierdie verse kom die reël “Kom boek hier in” voor, maar dit word telkens gerig aan iemand met ’n bepaalde probleem of gekweldheid. Die uitnodigings is onder andere gerig aan diegene “wat nie op die voorblad van ’n glanstydskrif pryk nie”, “wie se verwagting altyd op ’n miskraam van illusie uitloop”, “wat skaamkry voor God”, “wat al die een oproep gekry/ het om dood aan te kondig” tot by die slotvers: “Kom boek/ Self in/ sonder slot…”. Die gedigte in elke afdeling gebruik dan taal en woorde eie aan die onderwerp onder bespreking. Die gedigte ontgin die probleem sowel as die bevryding daarvan, wat telkens in woorde opgesluit lê, sodat die gedigte en die skryf daarvan as bevrydend ervaar word. So word die pole van siekte teenoor gesond wees, gevangeskap en bevryding telkens teenoor mekaar gestel. Tussenin is die proses van behandeling. Ná die pogings om te ontvlug kom die eindelike opneem van eie verantwoordelikheid, waar die skryfhandeling, woorde en gedigte deel is van die diagnose en die terapie. Die bundel gaan oor ontnugtering, oor die kind wat haar ma se aftakeling gadeslaan, die jong vrou wat haar ouma aan die dood afstaan en wat in die liefde ontnugter word. Al hierdie dinge is vir die digter soos beperkinge en grense wat opgehef kan word in woorde en gedigte. Dit is ’n bundel met ’n treffende aanbiedingswyse en sonderlinge en interessante tema, waar tesame met knap verse daar ongelukkig ook insinkings voorkom, veral as gevolg van ongemotiveerde menings of gebruik van woorde as stoplappe in stede van effek. Van haar gedigte word opgeneem in “Versindaba 2010” en “Pomp II”. In 2020 word haar gedig ‘Frokkie’ in Vers en vrou opgeneem.
Maksimiliaan I van Meksiko
Ferdinand Maksimiliaan Josef Maria van Oostenryk (* 6 Julie 1832 in Schönbrunn, Wene, Keiserryk Oostenryk; † 19 Junie 1867 in Querétaro, Meksiko), ook bekend as Maksimiliaan I van Meksiko (Spaans: Maximiliano I de México, is tydens die Franse intervensie onder Napoleon III van Frankryk tussen 1864 en 1867 as enigste keiser van die Tweede Meksikaanse Keiserryk ingesit.
Maksimiliaan I was die kleinseun van Frans II en die seun van Frans Karel. Sy ouer broer Frans Josef I het tussen 1848 en 1867 die Keiserryk Oostenryk en vanaf 1867 tot 1916 Oostenryk-Hongarye regeer.
Canary Wharf
Canary Wharf is in die West India Docks op die Isle of Dogs in die East End van Londen geleë. Die kronkel, wat die Teemsrivier hier maak, was nog tot in die vroeë 19de eeu niks meer as 'n moerasgebied nie. Sy ontwikkeling het met grootskaalse droogleggings en die bou van dokke, die West India Docks, in 1802 begin. Dié dokke en aangrensende nywerheidsbuurte het op hul hoogtepunt tot die besigste hawe ter wêreld gegroei. 'n Verskeidenheid invoergoedere is hier gehanteer - van rum tot mahoniehout, later ook landbouprodukte soos piesangs en tomate vanuit die Kanariese Eilande - vandaar die naam Canary Wharf.
Nadat die dokke in 1980 gesluit is, het die Britse regering verskeie projekte begin om die gebied te herontwikkel. So is in 1981 die London Docklands Development Corporation gestig en die Isle of Dogs in 'n sakegebied omgeskep. In 1987 het die Kanadese onderneming Olympia and York 'n kontrak vir die bou van 'n grootskaalse kantoorgebou-projek op die Isle of Dogs onderteken. Boubedrywighede het in die volgende jaar begin.
Die befondsing van basiese openbare vervoerinfrastruktuur was aanvanklik omstrede - die konserwatiewe regering was nie bereid om meer as die helfte van die koste te dra wat daaraan verbonde was nie. So was pendelaars jare lank op die Docklands Light Railway-stelsel aangewese. Eers vanaf 1999 het 'n uitbreiding van die Jubilee Line-moltreinroete Canary Wharf met Sentraal-Londen verbind.
Monolitiese kern
'n Monolitiese kern is die sentrale onderdeel van 'n bedryfstelsel wat in 'n enkele proses geïmplementeer is wat in 'n enkele adresruimte van 'n rekenaarstelsel loop. Die opneem van alle bedryfstelselkernfunksies in 'n enkele proses is dat dit vanuit elke ander kernfunksie moontlik is om 'n afsonderlik gedefinieerde funksie te roep. Dit maak die ontwikkeling en beheer van so 'n stelsel betreklik eenvoudig.
Tiwa
Tiwa, voorheen Toewa (Russies: Республика Тува; Республика Тыва; Tiwaans: Тыва Республика), is ’n outonome republiek in die Russiese Federasie. Die yl bevolkte gebied lê in die suidweste van Siberië noord van Mongolië. In die weste grens Tiwa aan die Republiek Altai, in die noorde aan die Republiek Chakassië, Krasnojarsk en Irkoetsk en in die weste aan die Republiek Boerjatië.
Die hoofstad is Kizil. Dié stad lê volgens sommige presies op die geografiese middelpunt van Asië. Nog iets waarvoor Tiwa bekend is, is dat daar met sowel rendiere as kamele geteel word, asook die tradisionele botoonsang.
Vroeë geskiedenis
Tiwa word reeds baie lank bewoon en is ’n lang tyd oorheers deur ander volke. Van die 13de tot die 18de eeu val dit onder die bestuur van die Mongole, waarna dit in 1757 deur die Mantsjoe verower word. Hulle hernoem die gebied na Tannoe-Oerjantsjai. Vanaf die 19de eeu begin Russe hulle in die gebied vestig. In die begin van die 20ste eeu is dit vir 'n rukkie onafhanklik. Eindelik lei die steeds groter wordende Russiese bevolking daartoe dat tsaar Nikolaas II in 1911 troepe na die gebied stuur weens die toenemende aantal aanvalle op Russe. Twee jaar later, in 1914, word dit tot 'n protektoraat van Rusland verklaar.
Ná die Russiese Rewolusie
In 1917 breek onluste in die gebied uit tussen Mongole, Toewane, die Rooi Leër en die Wit Leër weens die magsvakuum wat ontstaan het ná die Russiese Rewolusie. In 1920 val die Rooi Leër die gebied binne en in 1921 verkry dit onafhanklikheid as die Volksrepubliek Toewa, ook bekend as Tannoe Toewa. Die republiek is kommunisties, maar verkry deur die eerste president, Koelar Dondoek, tog reeds ’n eie karakter. Hy voer die Lamaïsme in as staatsgodsdiens en probeer van die land ’n teokrasie maak. Dit was egter nie wat die kommunistiese leiers in Rusland in gedagte gehad het nie en Dondoek word vervang deur die pro-Russiese kommunis Saltsjak Toka.
Tydens die bewind van Josef Stalin word die staat in 1944 weer geannekseer en Toewa word ’n outonome oblast in die Russiese SFSR. Die leier van die voormalige volksrepubliek, Toka, word die eerste sekretaris van die Toewaanse Kommunistiese Party. Op 10 Oktober 1961 kry die republiek die status van outonome republiek binne die RSFSR. Die kommunistiese regering gaan gepaard met grootskaalse en ongewilde kollektiwisasies en die onderdrukking van die Toewaanse kultuur en godsdiens.
In 1990 ontstaan die Toewaanse Demokratiese Beweging onder leiding van Kaadyr-ool Bicheldei, ’n filoloog van die Universiteit van Kizil. Die beweging beloof loopbane en huise, wat skaars was in dié tyd. Hulle beloof ook om die posisie van die Toewaanse kultuur en taal te verbeter. Die resultaat is ’n reeks aanvalle op die Russiese minderheid in die gebied later dié jaar, wat daartoe lei dat die Russiese leër die gebied beset.
Russiese Federasie
Ná die ontstaan van die Russiese Federasie op 31 Maart 1992 word ’n nuwe grondwet op 22 Oktober 1993 vir Toewa opgestel. Die amptelike naam word van Toewa (Тува) in Tiwa (Тыва) verander. In die grondwet staan onder meer dat Tiwa die reg het om van Rusland af te skei indien die bevolking dit verkies. Die eerste president, Sjerig-ool Oorzjak, word in 1992 verkies.
China en Taiwan erken tot vandag toe nie Russiese soewereiniteit oor dié gebied en oor Buite-Mongolië nie en op sommige kaarte uit dié lande val die gebiede onder die "Chinese grondgebied".
Geografie
Die republiek lê aan die boloop van die Jenisejrivier. Sowel die Groot- as die Klein-Jennisei begin in die gebied. Daar is ongeveer 6 700 mere, waaronder baie gletsermere. Tiwa lê op die kruising van die Siberiese taiga en die Sentraal-Asiese woestyn en steppe. Wat die reliëf betref, kan die gebied ingedeel word in twee gebiede: die ooste, wat 80% uitmaak en berg- en bosagtig is, en die weste, wat die droë en laerliggende woestyn en steppes bevat.
Norman Reedus
Norman Reedus is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Boondock Saints (1999), Blade II (2002), en The Boondock Saints II: All Saints Day (2009), en in die televisiereeks The Walking Dead (2010).
Tiwa
Bevolking
Die bevolking van Tiwa is baie arm. Meer as 70% leef onder die armoedegrens: Dit is die armste gebied in Rusland. Die gemiddelde leeftyd is 48,8 jaar vir mans en 60,4 vir vroue. In Rusland is dié getalle onderskeidelik 58,8 en 72 jaar.
Kultuur
Die Tiwane het ’n sterk volkstradisie. Hulle is baie goed met die maak van voorwerpe van silwer, brons, hout en klip. Hulle is egter meestal bekend vir hul botoonsang (keelsang), ’n vorm van sing waarby lae tone voortgebring word en tegelykertyd ook baie hoë fluitende tone. Eers het net mans dit beoefen aangesien daar geglo is dat dit vroue onvrugbaar kan maak. Tans beoefen vroue dit egter ook.
Ekonomie
Die ekonomie is sterk op landbou toegespits. Die Tiwane teël met onder meer vee, perde, skape, rendiere en kamele in die bergagtige steppe en met beeste in die noordooste. In die laagland word graan verbou met behulp van besproeiing.
Die nywerheid is veral in die stede gekonsentreer, veral in Kizil. Die belangrikste sektore is die voedingsnywerheid, die looi van leer, houtbewerking en die verwerking van delfstowwe soos (goud, haliet, steenkool en asbes).
Distrikte (kozjuuns):
Treurrivier-ghieliemientjie
Die Treurrivier-ghieliemientjie (Barbus treurensis) is 'n varswatervis wat in die bolope van die Blyderivier, Mpumalanga voorkom. Dit het ook voorheen in die Treur- en Sabieriviere voorgekom. In Engels staan die vis bekend as die Treur river barb.
Visborg
Visborg is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Mariagerfjord-munisipaliteit. Dit het 456 inwoners (2008).
Treurrivier-ghieliemientjie
Voorkoms
Die vis is deuskynend olyfbruin aan die bokant en silwer aan die onderkant. Daar is 'n donker, horisontale band op die agterste helfte van die vis se lyf tot by die stertvin. Daar is twee pare baarde om die mond. Die vis word tot 95 mm lank.
Leuconia alaskensis
Leuconia alaskensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Treurrivier-ghieliemientjie
Habitat
Die vis leef in rotspoele in helder, koue strome. Hulle vreet insekte wat in strome voorkom. Broeityd is in die vroeë somer; dan ontwikkel beide geslagte tuberkels op hulle koppe. Die vis leef saam met die Natalse bergbaber. Die spesie is bedreigd verklaar en die reënboogforel teiken graag die vis. Die spesie is suksesvol hervestig in 'n tweede stroom.