cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Romeinse mitologie
Vroeë mitologie oor Romeinse geskiedenis
Die Aeneis en die eerste paar boeke van Livius is die beste bestaande bronne vir hierdie menslike mitologie.
Inheemse Romeinse en Italiese gode
Die Romeinse rituele van die amptelike priesters tref 'n duidelike onderskeid tussen twee klasse gode: die di indigetes en die di novensides of novensiles. Eersgenoemde was die oorspronklike gode van die Romeinse staat en hul name en karakter word aangedui deur die titels van die eerste priesters en die gevestigde feesdae op die kalender: 30 sulke gode is met spesiale feesdae geëer. Die novensides was latere gode wat in die stad bekend gestel is tydens die historiese periode, meestal op 'n bekende datum en as antwoord op 'n spesifieke krisis of noodgeval. Vroeë Romeine het, naas die di indigetes, 'n groep gode gehad wat gespesialiseer het in 'n spesifieke aktiwiteit, soos die oes. Oorblywende fragmente het onthul dat by sulke dade, soos die oes of om te saai, 'n verskillende god opgeroep is vir elke stap van die proses. Die naam van die spesifieke god is dikwels afgelei van die werkwoord wat die aktiwiteit beskryf. Die gode kan geklassifiseer word as hulpgode en is saam met die hoofgode opgeroep. Vroeë Romeinse kultus was dus nie soseer politeïsties nie, maar eerder polidemonies: Die aanbidders se konsepte van die opgeroepde wesens het uit weinig meer as hul naam en funksie bestaan en die mag, of numen, van dié wesens was uiters gespesialiseerd.
Die karakters van die indigetes en hul feeste dui daarop dat die vroeë Romeine nie slegs lede van die landbougemeenskap was nie, maar ook lief was daarvoor om te veg en oorlog te voer. Die gode het die praktiese daaglikse behoeftes duidelik verteenwoordig, soos nodig geag deur die Romeinse gemeenskap waartoe hulle behoort het. Janus en Vesta het by die deure en haarde gewaak, die Lares het die veld en die huis opgepas, Pales het na die weivelde gekyk, Saturnus na die saaiery, Ceres na die groei van die graan, Pomona na die vrugte en Consus en Ops na die oes. Selfs die koninklike Jupiter, die koning van die gode, is geëer vir die hulp wat sy reën vir die plase en wynvelde bring. Hy is ook beskou as die bestuurder van menslike aktiwiteite, met weerlig as sy wapen, en as die beskermer van die Romeine en hul militêre aktiwiteite buite die grense van hul eie gemeenskap. Die gode Mars en Quirinus was baie prominent in die vroeë tye en word gereeld met mekaar verwar. Mars was 'n god van oorlog en is in Maart en Oktober geëer. Quirinus word deur moderne akademici beskou as die beskermer van die leër in tye van vrede.
Aan die bopunt van die eerste groep gode was die triade Jupiter, Mars en Quirinus (hul priesters, of flamens, was dus ook van die hoogste rang) en saam met hulle Janus en Vesta. In dié tyd het die gode nie werklik hul eie individualiteit besit nie en hulle persoonlike geskiedenis het troues en stambome ontbreek. Anders as die gode van die Grieke is daar nie van die Romeinse gode verwag om soos mense op te tree nie en dus bestaan daar nie baie rekords van die gode se aktiwiteite nie. Hierdie ouer manier van aanbidding is verbind met Numa Pompilius, die tweede koning van Rome, van wie daar geglo is dat sy vrou en raadgewer die Romeinse godin van fonteine en geboorte, Egeria, was. (Egeria word in latere letterkundige bronne geïdentifiseer as 'n nimf.)
Uitheemse gode
Die absorbering van aangrensende gebiede se plaaslike gode het plaasgevind soos die Romeinse staat en die omliggende gebiede wat hy verower het. Die Romeine het oor die algemeen die plaaslike gode van die verowerde gebiede dieselfde eer gegee as die vroeë gode van die Romeinse staat. In baie gevalle is die nuwe gode amptelike genooi om hulle tuis te maak in nuwe heiligdomme in Rome. Die groei en uitbreiding van die stad het ook buitelanders gelok, wat toegelaat is om ook hul eie gode te aanbid sodra hulle eers in Rome was. Mithras het op hierdie manier na Rome gekom en sy gewildheid onder die Romeinse legioene het sy kultus tot so ver as Brittanje versprei. Die belangrikste Romeinse gode is naderhand met die meer menslike Griekse gode en godinne geïdentifiseer en het baie van hul eienskappe en mites aangeneem.
Spesiale Taakmag (SAPD)
Die Suid-Afrikaanse Polisiediens Spesiale Taakmag (SAPD STM) is ’n spesiale operasies-element van die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD).
Die STM het ’n formidabele reputasie in terrorismebestryding, insurgensie en gyselaarsredding. Anders as die meeste burgerlike/polisie terrorismebestrydingseenhede in die wêreld, word die Taakmag ook opgelei om militêre spesiale operasies uit te voer. Die Taakmag het al op verskeie geleenthede saam met hul militêre eweknieë gewerk, veral tydens die 30 jaarlange grensoorlog.
Geskiedenis
Na ’n gyselaardrama by die Israeliese ambassade op 28 April 1975 het die Suid-Afrikaanse regering die besluit geneem om ’n spesiale polisie-eenheid op te rig wat met situasies werk waar gyselaars aangehou word.
In 1976 is die Taakmag amptelik opgerig. Die Taakmag val onder die operasionele bestuur van die Afdeling vir Operasionele Reaksiedienste en is verantwoordelik vir die hantering van hoë-risikosituasies soos gyselaarsituasies op land, see en in die lug, insluitend reddingsverwante operasies.
Opleiding
Kandidate moet ten minste 21 jaar oud wees, twee jaar ervaring in die polisiediens hê en fisies en verstandelik stabiel wees om die streng en veeleisende opleiding ta kan doen. Die opleiding vind plaas by die Taakmagopleidingsentrm, ongeveer 230 km van Pretoria. Slegs tien persent van alle applikante slaag die opleiding.
Die opleiding bestaan uit die volgende elemente waarvan applikante sewentig persent moet slaag om die opleiding suksesvol te voltooi:
Nautilus (1800 duikboot)
Die Nautilus was 'n primitiewe duikboot wat die eerste keer in 1800 getoets is. Hoewel dit deur Cornelius Drebbel se vaartuig van 1620 voorafgegaan is, word Nautilus meestal as die eerste praktiese duikboot beskou.
Agtergrond
Die Nautilus is tussen 1793 en 1797 ontwerp deur die Amerikaanse uitvinder Robert Fulton, wat toe in die Franse Eerste Republiek gewoon het. Hy het onsuksesvol by die Vlootdirektoraat gepleit dat hulle die konstruksie subsidieer as 'n metode om die groeiende Britse seemag teen te staan. Sy tweede, ook onsuksesvolle, voorstel aan hulle was dat hy niks betaal hoef te word totdat die Nautilus van die Britse skepe gesink het nie, en dan slegs 'n klein persentasie van die prysgeld. Fulton het sy volgende voorstel aan die Minister van die Franse Vloot gerig, wat uiteindelik aan hom die toestemming verleen het om die vaartuig te begin bou.
Konstruksie
Fulton het die eerste Nautilus van koperplate oor ysterribbes by die Perrier-skeepswerf in Rouen gebou. Dit was 6,48 m lank en 1,93 m breed. Aandrywing is verskaf deur 'n handgeslingerde houtskroef. Die hol ysterboeg was die vaartuig se ballastenk, oorstroom en leeggemaak om dryfvermoë te verander. Twee horisontale vinne of duikvlerke op die kort horisontale roer het die duikhoek beheer.
Nautilus het baie soos 'n moderne navorsingsduikboot gelyk, met 'n lang traanromp. Die ontwerp het 'n waarnemingskoepel ingesluit, ietwat soortgelyk in voorkoms, indien nie in funksie nie, aan die bevelstoring van later duikbote. Wanneer die duikboot op die wateroppervlak was, kon 'n waaiervormige opvoubare seil, wat herinner aan dié wat gewild was op Sjinese skepe, ontplooi word. Behalwe vir lug ingesluit in die vaartuig, kon verdere lug voorsien word deur 'n snorkel wat van waterdigte leer gemaak was.
Toetse
Die Nautilus se eerste toetsduik was in die Seine by Rouen, in die Saint-Gervaisdok op 29 Julie 1800. Hierdie toetse was almal suksesvol, maar die rivierstromings het ingemeng met 'n paar toetse, dus het Fulton die duikboot na Le Havre geneem om in die stil soutwater van die hawe te werk. Hy toets die uithouvermoë met 'n aangesteekte kers en vind dat die vlam nie die lugtoevoer van die snorkel oorskry nie. Hy het ook die spoed getoets van sy twee mans wat die skroef slinger teen dié van twee mans wat 'n boot op die oppervlak roei. Nautilus bereik die 360 voet (110 m) afstand twee minute vinniger as die roeibemanning. Gedurende hierdie tyd het hy die skroef verander na een met vier lemme, soos 'n windpomp, en ook die roer.
Wapen
Nautilus was van die begin af ontwerp om, wat Fulton 'n "karkas" genoem het, te ontplooi. Dit was 'n skeepsmyn wat bedoel was om gesleep te word totdat dit in kontak met 'n vyandige skip se romp kom. 'n Toestel bo-aan die koepel van die duikboot het 'n gespitste oog in die vyand se houtromp ingedryf. Die duikboot het dan sy myn vrygelaat aan 'n lang lyn wat deur die oog geryg was. Die duikboot het hierna spoedig weggevaar en wanneer die lang lyn klaar uitgerol het, het die myn die teikenromp getref en ontplof d.m.v. 'n ontsteker. Hierdie "karkasse" was verskillende groottes kopersilinders wat tussen 10 en 200 pond buskruit bevat het.
Viktor Orbán
Op 3 April 2022 is Orbán vir 'n verdere termyn verkies in Hongarye se algemene verkiesing. Dit sal sy vierde agtereenvolgende termyn as Eerste Minister van Hongarye wees. Orbán se party, Fidesz, sal danksy die oorwinning 'n tweederde meerderheid in die parlement hê, met 135 setels vergeleke met die opposisie alliansie se 56 setels. Dit is ook Fidesz se vierde agtereenvolgende oorwinning sedert 2010.
Rooineklewerik
Die Rooineklewerik (Mirafra africana) is 'n algemene standvoël in grasveld, savanne en ou landerye. Die voël is 15 – 18 cm groot en weeg 34 tot 50 gram. In Engels staan die voël bekend as die Rufous-naped lark.
Mowbray (kiesafdeling)
duimnael|regs|200px|Kapt. [[Frank Joubert, LV vir Mowbray van 1933 tot 1939, toe hy administrateur van Kaapland word.]]
Mowbray was 'n kortstondige kiesafdeling vir die Suid-Afrikaanse Volksraad in Kaapstad van 1929 tot voor die verkiesing van 1953.
In 1933 se verkiesing word die Suid-Afrikaanse Party se kap. Frank Joubert onbestrede in Mowbray verkies, maar in 1938 staan die N.P. se J.W. van Zyl hom teen en kry net 1 409 stemme vergeleke met Joubert se 3 909. Joubert bly net tot 6 September 1939 jaar LV toe hy administrateur van Kaapland word, waarna 'n tussenverkiesing die V.P. se kapt. William Daniel Hare op 10 Oktober 1939 onbestrede verkies word om hom te vervang. Hare word in 1943 se verkiesing weereens onbestrede verkies, maar in 1948 staan 'n onafhanklike, W. Costello, wat in 1938 'n kandidaat van die Arbeidersparty in Maitland was, en kry 5 418 stemme minder as die V.P. se nuwe kandidaat, Reginald Siddall Brooke. Hy dien net vyf jaar as LV, want voor die verkiesing van 1953 word Mowbray afgeskaf.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
Rondewurms
Rondewurms of draadwurms (Nematoda) is 'n groot groep ('n filum) van wurms wat algemeen en wydverspreid voorkom. Meer as 25 000 spesies is al beskryf. Nematologie is die wetenskap wat rondewurms bestudeer. Die term "Nematoda" kom uit Grieks en beteken “draadagtig”. Sommige rondewurms kan tot 8 meter lank word, maar die meeste is so klein dat hulle nie met die blote oog sigbaar is nie. Hulle is dan hoogstens 1 mm lank en baie dun. Per 1 m² grond kan daar tot 'n miljoen rondewurms lewe. Hulle kom inderdaad orals voor, en kan meer as 'n kilometer onder die aardoppervlak aangetref word. Indiwidue van sekere spesies kan ook vir baie duisende jare in 'n rustoestand in ysgrond oorleef.
Biotope en voedsel
Rondewurms lewe hoofsaaklik in water, maar baie spesies voer 'n parasitiese bestaan in diere en plante en kan ook in klam grond, plantvloeistof en in ontbindende plant- en diermateriaal lewe. As parasiete kan die Nematoda groot skade aan landbougewasse aanrig en miljoene geïnfekteerde mense geweldig laat ly. Die belang van die vrylewende spesies van die Nematoda is nog nie bo alle twyfel vasgestel nie, maar indien hul getalle enige aanduiding verskaf, is die rondewurms wel van groot belang – miljoene mikroskopiese klein rondewurms wat bakterieë en organiese afvalstowwe verslind, wemel in elke vierkante meter grond en modder.
Verskeie rondewurms lewe in die grond in dooie organiese materiaal. Ander spesies lewe as parasiete in plante of in die dermkanaal van soogdiere. 'n Voorbeeld hiervan is die haarwurm wat bloedarmoede, kwakkeel, lusteloosheid en selfs die dood by herkouers soos skape en bokke veroorsaak. Sommige spesies word ook losgelaat as natuurlike vyande van plaaginsekte of naakslakke.
Liggaamsbou
Rondewurms word in groot getalle in varswater, seewater en op land aangetref. Hoewel die verskillende spesies se milieu so verskil, is die liggaamsbou van alle verteenwoordigers van hierdie klas bykans dieselfde. Die Nematoda se liggaam het gewoonlik geen uitwendige uitsteeksels nie en is silindries in deursnee. Die liggaamswand bestaan uit drie lae: 'n epidermis, wat 'n taai kutikula afskei, 'n spierlaag en die dermepiteel.
Voortplanting
Die voortplanting van rondewurms is altyd gameties en die diere is gewoonlik eenslagtig. Die vroulike geslagsorgaan bestaan uit twee buise met een gemeenskaplike opening, wat die vagina genoem word. Die manlike geslagstelsel bestaan uit 'n gekronkelde testis, 'n geslagsbuis wat in die anus uitmond en ook vir die vervoer van die sperm verantwoordelik is. Hier word penisspikulas aangetref wat verantwoordelik is vir vashegting aan die wyfie se genitale porie tydens paring. Die eiers word in die wyfie se liggaam bevrug en elk word deur 'n taai dop omhul. 'n Wyfierondewurm kan tot 200 000 eiers per dag lê.
Indeling en lewensloop
Die rondewurms (klas Nematoda) behoort tot die phylum Aschelminthes (rondewurms). Rondewurms word verder in twee subklasse verdeel: Anenophorea en Secernentea. Die belangrikste ordes van die subklas Adenophorea is die Enoplida en die Dorylaimida. Die Enoptida is vleisetende diere. Parasitiese rondewurms wat in die mens se liggaam aangetref word, val hieronder. Een hiervan is die Trichinella spiralis, wat triginose veroorsaak. Hierdie parasiet beland in die liggaam deur middel van besmette varkvleis wat nie genoeg gekook is nie. In die dermkanaal kan die diertjie geweldig vinnig voortplant en binne enkele weke sowat 1 500 larwes produseer. Die larwes kan deur middel van die limf- en bloedvate uiteindelik in die spierweefsel beland.
As gevolg van die streng keuring van vleis in Suid-Afrika, is die siekte hier baie seldsaam. 'n Verteenwoordiger van die Dorylaimida is die genus Trichodorus. Hierdie wurms kan ernstige virussiektes in plante veroorsaak en derduisende rande se skade in landbougebiede aanrig. Onder die orde Strongylida is daar twee verteenwoordigers wat vir die mens baie lyding kan veroorsaak, naamlik Ancyclostoma duodenale en Necator americanus. Die volwasse diere van hierdie orde lewe veral in die mens se enkelderm en kan 8 tot 18 mm lank word.
'n Dier se eiers verlaat die gasheer se liggaam deur die uitskeidingsorgane en kan in die grond tot larwes ontwikkel. Mense kan met hierdie parasiet besmet raak as hulle in gebiede waar hierdie wurm voorkom, kaalvoet op gras loop. Die parasiet dring die mens se liggaam deur die vel binne, beweeg dan met die bloedvate na die longe, waar dit deur die wand boor en deur middel van die lugweë in die derm beland. Die parasiet sny met sy skerp mondplate deur die gasheer se bloedvate en kan so baie bloedverlies veroorsaak.
Lughawe Frankfurt
Die Lughawe Frankfurt (Duits Flughafen Frankfurt am Main „Rhein-Main“; IATA: FRA, ICAO: EDDF) (kort: Rhein-Main-Flughafen of Frankfurt Airport), is die grootste Duitse lughawe en die vierde grootste in Europa ná Lughawe Londen-Heathrow, Lughawe Parys-Charles de Gaulle en Amsterdam-lughawe Schiphol. Die sentrale ligging van Frankfurt am Main in Duitsland het die vinnige groei van die lughawe bevorder.
Dit word bedryf deur Fraport en dien as die hoofspilpunt vir Lufthansa, insluitend Lufthansa CityLine en Lufthansa Cargo, sowel as Condor Flugdienst en AeroLogic. Die lughawe beslaan 'n oppervlakte van 2 300 hektaar en beskik oor twee passasiersterminale met 'n kapasiteit vir ongeveer 65 miljoen passasiers per jaar; vier aanloopbane; en uitgebreide logistieke en instandhoudingsfasiliteite.
Tans is die lughawe met jaarliks sowat 70 miljoen passasiers die grootste passasiers- en vraglughawe op die Europese vasteland en bied ook die grootste aantal internasionale bestemmings. Frankfurt se lughawe is die negende belangrikste ter wêreld. Dit is geleë in die suidweste van Frankfurt am Main, in die deelstaat Hesse.
Die lughawe is ook die dertiende besigste wêreldwyd volgens die totale aantal passasiers in 2016, met 60 786 miljoen passasiers wat die lughawe in 2016 gebruik het. In 2017 het Frankfurt-lughawe 64,5 miljoen passasiers hanteer en byna 70 miljoen in 2018. Dit het ook 'n vragdeurset van 2,076 miljoen metrieke ton in 2015 en is die besigste lughawe in Europa vir vragverkeer. Sedert die somer van 2017 bedien Frankfurt-lughawe meer as 300 bestemmings op 5 kontinente, wat dit die lughawe maak met die meeste direkte roetes ter wêreld.
Die suidekant van die lughawegrond was die tuiste van die Rhein-Main-lugbasis, wat 'n groot lugbasis vir die Verenigde State was van 1947 tot 2005, toe die lugbasis gesluit is en die eiendom deur Fraport verkry is. Die eienaar van die lughawe is die Fraport AG, 'n aandelemaatskappy wat merendeels in staatsbesit is en naas Frankfurt ook ander Duitse en buitelandse lughawens beheer. Die lughawegebied is as Frankfurt-Flughafen 'n eie stadsdeel van Frankfurt am Main met 'n bevolking van 200. Die lughawe het in Julie 2016 sy 80ste bestaansjaar gevier.
Covid-19-pandemie
Gedeeltes van die lughawe is vroeg in 2020 gesluit weens die Covid-19-pandemie. Die Noordweste-aanloopbaan en Aanloopbaan 18 Wes is op 23 Maart gesluit en herdoel vir parkering van ongebruikte vliegtuie. Terminaal 2 was ook gesluit, en alle passasiersbedrywighede is in Terminaal 1 gekonsentreer. Die Noordweste-aanloopbaan is in Julie heropen om die somer-toeristeaanvraag te hanteer, terwyl aanloopbaan 18-Wes gesluit gebly het. Met byna geen passasiersverkeer in die lentemaande nie, het Frankfurt se totale passasiersvolume in 2020 tot 18,8 miljoen gedaal, die laagste syfer sedert 1984.
Terminale
Frankfurt-lughawe het twee groot passasiersterminale (1 en 2) en 'n veel kleiner toegewyde eersteklas-terminaal wat deur Lufthansa bedryf en uitsluitlik gebruik word. Soos die geval is by Londen–Heathrow, Tokio–Narita, Toronto–Pearson en Chicago–O'Hare se toekomstige Global Terminal, word terminalebedrywighede vir lugrederye en lugredery-alliansies gegroepeer eerder as in plaaslike en internasionale roetes.
Terminaal 1
Terminaal 1 is die ouer en groter een van die twee passasiersterminale. Die landkant is 420 meter lank. Dit is verskeie kere vergroot en is verdeel in gang A, B, C en Z en het 'n kapasiteit van ongeveer 50 miljoen passasiers per jaar. Terminaal 1 is funksioneel in drie vlakke verdeel, die vertrekvlak op die boonste verdieping met inkloktoonbanke, die aankomsvlak met bagasie-eisareas op die grondvloer en, onder, 'n verspreidingsvloer met toegang tot die streekstasie en ondergrondse en multivlakparkering. Vertrek- en aankomsvlakke het elk aparte straatbenaderings. 'n Busstasie is op aankomsvlak geleë. Terminaal 1 het 'n totaal van 103 hekke, wat 54 hekke insluit wat toegerus is met jetways (25 in Gang A, 18 in Gang B, 11 in Gang C). Gang Z sit bo-op Gang A en deel dieselfde lugbrûe tussen beide gange. Vlugte na nie-Schengen-bestemmings vertrek vanaf die Z-hekke en Schengen-vlugte vertrek vanaf die A-hekke.
Terminaal 2
Terminaal 2, met 'n kapasiteit van 15 miljoen passasiers per jaar, is in 1994 geopen en is verdeel in gang D en E. 'n Deurlopende aansluiting tussen Terminaal 1C en 2D bied direkte, maar nie-openbare toegang tussen die twee terminale. Dit het agt hekke met lugbrûe en 34 staanplekke, 'n totaal van 42 hekke en is in staat om wyerompvliegtuie soos die Airbus A380 te hanteer.
Skaamroossuikerbos
In Engels staan dit as die Mountain-rose Sugarbush bekend.
Lughawe Frankfurt
Terminaal 2
Terminaal 2 word hoofsaaklik gebruik deur rederye van die Oneworld-alliansie (bv. American Airlines, British Airways, Cathay Pacific, Finnair, Iberia, Japan Airlines, Qatar Airways, Royal Air Maroc, Royal Jordanian en SkyTeam-alliansies (Aeroflot (tans opgehef), Air France, China Airlines, China Eastern Airlines, Czech Airlines, Delta Air Lines, KLM, Korean Air, Saudia, TAROM en Vietnam Airlines; SkyTeam member Middle East Airlines operates out of Terminal 1, in concourses B and C).
Terminaal 2 word ook gebruik deur lugrederye wat nie aan enige van die drie groot lugredery-alliansies behoort nie, insluitend Air Moldova, Air Serbia, China Southern Airlines, Emirates, Kuwait Airways, LATAM Airlines en Somon Air, onder andere.
Fraport het laat in 2022 aangekondig dat Terminaal 2 gesluit sal wees vir opknapping van 2026 tot ten minste 2029. Alle huurders sal na die destyds volledig voltooide Terminaal 3 hervestig word.
Apparatsjik
'n Apparatsjik (Russies: аппара́тчик, Russiese fonetiese uitspraak: ɐpɐˈratɕɪk) was 'n voltydse, professionele funksionaris van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie of die Sowjetregeringsapparatus (аппарат, apparat), dus iemand wat 'n posisie van burokratiese of politieke verantwoordelikheid beklee het, met die uitsondering van die hoër range van bestuur genaamd nomenklatura. James H. Billington beskryf 'n apparatsjik as "a man not of grand plans, but of a hundred carefully executed details." Die term word dikwels as neerhalend beskou, met negatiewe konnotasies in terme van die kwaliteit, bekwaamheid en houding van die persoon wat beskryf word.
Lede van die apparat (apparatsjiks of apparatsjiki) is gereeld oorgeplaas tussen verskillende gebiede van verantwoordelikheid, gewoonlik met min of geen werklike opleiding vir hulle nuwe verantwoordelikhede nie. Derhalwe was die term apparatsjik of "agent van die apparatus", gewoonlik die beste beskrywing van die persoon se beroep. Nie alle apparatsjiks het lewenslange poste beklee nie. Baie het eers in hul middeljare die poste betree. Hulle het verskeie voordele ontvang, insluitend gratis vakansies, etes en verblyf. Vandag word die term apparatsjik ook in ander kontekste gebruik as dié van die Sowjetunie of kommunistiese lande.
Ptolemeus-sterreswerm
Die Ptolemeus-sterreswerm (ook bekend as Messier 7 of NGC 6475) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Skerpioen. Dit is in 1746 deur Jean-Dominique Maraldi ontdek. Dit kan maklik met die blote oog gesien word, naby die angel van die Skerpioen.
M7 is sedert die antieke tyd bekend; dit is vir die eerste keer deur die 1ste-eeuse Grieks-Romeinse sterrekundige Ptolemeus waargeneem, wat dit in 130 n.C. as ’n newel beskryf het. Die Italianer Giovanni Batista Hodierna het dit voor 1654 gesien en 30 sterre daarin getel. In 1764 het die Fransman Charles Messier dit as die sewende lid van sy katalogus van komeetagtige voorwerpe aangeteken.
Met ’n teleskoop kan sowat 80 sterre gesien word. Teen ’n afstand van 980 ligjare beteken dit die swerm is sowat 25 ligjare breed. Dit het ’n massa van sowat 735 sonmassas en is sowat 200 miljoen jaar oud. Die helderste ster het ’n magnitude van 5,6.
Cara Delevingne
Cara Delevingne (gebore 12 Augustus 1992) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Anna Karenina (2012), Paper Towns (2015), Suicide Squad (2016), en Valerian and the City of a Thousand Planets (2017).
Al Freeman Jr.
Al Freeman Jr. (21 Maart 1934 – 9 Augustus 2012) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Castle Keep (1969) en Malcolm X (1992), en in die televisiereeks One Life to Live (1968).
Maitland (kiesafdeling)
duimnael|regs|340px|Genl. [[Jan Smuts gesels met lede van sy kabinet, sen. A.M. Conroy, James Wellwood Mushet (Maitland se LV van 1938 tot 1943), Jannie Hofmeyr en Frederick Sturrock, in 1946.]]
Maitland was 'n kiesafdeling naby Kaapstad se middestad vir die Suid-Afrikaanse Volksraad van 1933 met tussenposes tot 1994.
1933-1943
In die eerste verkiesing in Maitland wen die kanidaat van die Suid-Afrikaanse Party, wat voor die verkiesing 'n koalisie aangegaan het die Nasionale Party om die Goudstandaardkrisis die hoof te bied, Reuben John du Toit met 'n meerderheid van 667 stemme teen die onafhanklike A.J. Chiappini. Du Toit was van 1938 tot 1953 LV vir Kaapse Vlakte en van 1953 tot 1958 vir Pinelands. In 1938 gaan staan Du Toit in Kaapse Vlakte, maar in Maitland wen die Verenigde Party se kandidaat, James Wellwood Mushet, 'n minister in die laaste kabinet van genl. Jan Smuts en LV vir Liesbeek van 1920 tot 1921 en later vir Vasco van 1943 tot 1953, met 'n meerderheid van 353 drie die Nasionale Party se P.J.H. Hofmeyr. Die Arbeidersparty se W.A. Costello was derde met slegs 432 stemme, vergeleke met Mushet se 3 780.
1948-1958
In 1943 en 1948 se algemene verkiesings word dié deel van Kaapstad oënskynlik by Mowbray en ander omliggende kiesafdelings ingelyf en in eersgenoemde jaar word Mushet LV vir Vasco. In 1953 is Maitland terug en nou word Zach de Beer, latere leier van die Progressiewe Federale Party en die Demokratiese Party, verkies met 'n meerderheid van 2 105 teen die N.P. se L.T. Weichardt. Hy het in 'n tussenverkiesing in 1936 in Port Elizabeth-Noord, toe hy as Gryshemp gestaan het, net-net 498 stemme op hom verenig. 'n Jaar voor De Beer en 11 ander Verenigde Party-lede die party sou verlaat om die Progressiewe Party te stig, wen hy in Maitland met 'n meerderheid van 3 174 stemme teen die N.P. se F.J. van der Merwe.
1961 en later
Maitland bevestig sy destydse status as veilige opposisiesetel toe kiesers in die volkstemming oor republiekwording in 1960 oorweldigend teen die voorstel stem: 7 029 nee-stemme en 3 866 ja-stemme. De Beer probeer sy ou setel in die 1961-behou vir die P.P., maar kom slegs derde met 1 688 stemme. Die V.P. se Tony Hickman wen met 4 610 stemme en die onafhanklike Frank Waring (wat die V.P. verlaat het en na die verkiesing, na hy Vasco onbestrede in 1962 in 'n tussenverkiesing vir die N.P. gewen het, een van die eerste twee Engelssprekendes in 'n N.P.-kabinet sou word toe dr. H.F. Verwoerd hom aanstel. Douglas Carr van die N.P. verslaan vir Hickman in 1966 met 'n meerderheid van slegs 160 stemme, maar Hickman verhang die bordjies in 1970 en wen met 'n meerderheid van 1 511, weer teen Carr.
Hickman behou die setel in die algemene verkiesing van 1974 met 'n vergrote meerderheid van 1 977, maar na die ontbinding van die V.P. voor die 1977-verkiesing, sou die N.P. telkens daarin slaag om Maitland te wen.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Mowbray, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
Chester Withey
Chester Withey (8 November 1887 – 6 Oktober 1939) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Old Folks at Home (1916), The Devil's Needle (1916), The New Moon (1919), en She Loves and Lies (1920).
VfV Borussia 06 Hildesheim
VfV Borussia 06 Hildesheim  is 'n sokkerklub uit Hildesheim in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland. Die huidige klub het op 1 Julie 2003 ontstaan met die samesmelting van die sokkerafdeling van VfV Hildesheim met die sokkerafdeling van SV Borussia 06 Hildesheim.
VfV Hildesheim
Hildesheim 07 het vir 13 seisoene op die hoogste vlak meegeding, onder andere 4 seisoene in die Gauliga Neder-Sakse, insluitend 1 seisoen (1944) as 'n tydelike samesmelting met Rasen SV 06 Hildesheim onder die naam KSG RSV 06/SV 07 Hildesheim. Die klub het vanaf 1958 tot met die stigting van die Bundesliga in 1963 op die hoogste vlak meegeding in die Oberliga Noord. Van die klub se beste prestasies is in die DFB-Pokal behaal, waar die halfeindstryd in die 1961/62-seisoen gehaal is en die kwarteindrondte die voorafgaande seisoen.
SV Borussia 06 Hildesheim
SV Borussia 06 Hildesheim se oudste voorganger was FC Hildesheim von 1906. In 1919 het die klub met FC Himmelsthür 1912 saamgesmelt as Rasensportverein 06 Hildesheim. Hierdie klub het voor die Tweede Wêreldoorlog 7 seisoene op die hoogste vlak gespeel, onder andere 4 seisoene in die Gauliga Neder-Sakse, insluitend 1 seisoen (1944) as 'n tydelike samesmelting met Hildesheim 07 onder die naam KSG RSV 06/SV 07 Hildesheim. In 1946 het die klub met Reichsbahn SG saamgesmelt om RSV Borussia 06 te vorm. Die klub het aanvanklik na die oorlog in die Amateurliga op die derde vlak meegeding, maar hierna die kreeftegang gegaan. Ten tyde van die samesmelting was die klub al 'n hele paar seisoene in die kreisliga vasgevang.
Tsjeljabinsk-oblast
Tsjeljabinsk-oblast (Russies: Челя́бинская о́бласть, Tsjeljabinskaja oblast) is ’n deelgebied van Rusland in die Oeralgebergte, op die grens tussen Europa en Asië. Dit lê in die Federale Distrik Oeral en die hoofstad is Tsjeljabinsk.
Die oblast het volgens die Russiese sensus van 2010 ’n inwonertal van 3 476 217.
Geskiedenis
Gedurende die Middeleeue het Basjkiriese stamme die suidelike streek van die Oeralgebergte bewoon. Hulle was deel van die Goue Horde, Nogai-horde en kleiner Basjkiriese groepe. Die Tsaredom Rusland het die gebied in die laat 16de eeu beset. Die Russiese kolonisasie van die streek het egter eers in die 18de eeu begin, met die vestiging van ’n stelsel forte en handelsposte in 1734 aan wat toe die Russiese grens was. Baie stede in die oblast, ook Tsjeljabinsk self, kan hulle geskiedenis na hierdie forte terugspeur.
In 1743 het die Tsjeljabinsk-fort die middelpunt geword van die Iset-provinsie, ’n deel van die Orenburg-goewernaat. Van die 1750's tot 1770's het nywerhede in die suidelike Oeral hulle verskyning begin maak. Nadat die streek herstel het van die Poegatsjof-rebellie van 1773-1775, het die gebied van die hedendaagse oblast meer mense uit die Europese deel van Rusland gelok. Teen die middel 19de eeu was Tsjeljabinsk ’n groot handelsentrum in die Oeral, en ná die bou van die Transsiberiese Spoorlyn in die 1890's het dit ’n belangrike vervoersentrum geword wat Siberië met die res van die Russiese Ryk verbind het.
thumb|230px|links|Die setel van die oblast se regering in Tsjeljabinsk. In 1919 het Tsjeljabinsk die streekhoofstad van die nuut gestigte Tsjeljabinsk-goewernaat van die Russiese SFSR geword wat oostelike dele van die Orenburg-goewernaat asook Koergan en die Tobolsk-goewernaat ingesluit het. In 1923 het dit met die Perm-, Jekaterinburg- en Tobolsk-goewernaat saamgesmelt en die Oeral-oblast gevorm, Dit het 10 jaar bestaan. In Januarie 1934 is die Tsjeljabinsk-oblast gestig. Sy huidige grense is gevorm toe Koergan in 1943 ’n aparte oblast geword het.
Op 4 Julie 1997 het Tsjeljabinsk saam met die Brjansk-, Magadan-, Saratof- en Wologda-oblast ’n magdelingsooreenkoms met die federale regering gesluit waarvolgens outonomie aan hulle toegeken is. Die ooreenkoms is op 2 Februarie 2002 afgeskaf.
Op 15 Februarie 2013 het ’n meteoroïde van 10 000 ton die Aarde se atmosfeer oor Rusland binnegedring. Dit het oor die suidelike Oeralstreek beweeg en bo Tsjeljabinsk-oblast ontplof. Sowat 1 500 mense is na berig word beseer, baie deur glas wat deur ’n skokgolf uit vensters geskiet is. Tot 3 000 geboue in ses stede dwarsoor die oblast is beskadig. Die ontploffing was so groot dat dit helder oordag skadu's op die grond gegooi het.
Demografie
Die oblast het in 2010 altesaam 3 476 217 inwoners gehad. Daarvolgens was 83,8% Russe, 5,4% Tatare, 4,8% Basjkiriërs, 1,5% Oekraïners en 1,05% Kasakke. Ander groepe sluit in Duitsers, Belarusse en Armeniërs.
Springfield
Springfield is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë.
Perdeby (koerant)
Perdeby is die amptelike studentekoerant van die Universiteit van Pretoria. Die koerant is in poniekoerantformaat met tussen twaalf en 28 bladsye en het 'n weeklikse sirkulasie van 10 000. Perdeby word elke Maandag gratis uitgereik en word op al die kampusse en in koshuise van die Universiteit beskikbaar gestel. Die koerant het ook 'n aanlynweergawe met 'n maandelikse lesertal van 25 000. Sommige inhoud is slegs aanlyn beskikbaar.
Yuga
Yuga in Hindoeïsme is ’n epog in ’n siklus van vier tydperke. ’n Volledige yuga begin met die Satya Yuga, gevolg deur die Treta, Dvapara en Kali Yuga. Ons is tans in ’n Kali Yuga, wat in 3102 v.C. begin het met die einde van die Mahabharata-oorlog.
Vier yugas
Daar is vier yugas in ’n siklus:
Duur van die yugas
Volgens die Wette van Manu, een van die oudste geskrifte waarin die yugas beskryf word, is die duur daarvan onderskeidelik 4 800, 3 600, 2 400 en 1 200, dus altesaam 12 000 jaar. Die verhouding tussen die tydperke is 4:3:2:1.
Volgens Bhagavatapurana 3.11.19, wat van 200 v.C. tot 200 n.C. dateer, is die yugas baie langer omdat goddelike jare gebruik word, waarin een goddelike dag gelyk is aan een menslike jaar: Die duur van die Satya Yuga is dus 4 800 x 360, of 1 728 000 jaar, ens.
Vishnuparana I:III voeg by:
Volgens ’n teorie van die ghoeroe Sri Yukteswar in sy werk Die Heilige Wetenskap is daar benewens die dalende siklus ’n stygende siklus (in die teenoorgestelde volgorde). Dit bring die duur van die volle siklus op 24 000 jaar te staan. Volgens hom is ons nou in die Dvapara Yuga en het ons reeds die oorgangsperiode oorgesteek. Die laagtepunt van die Kali Yuga, die tyd waar die laaste Kali Yuga van die dalende siklus en die eerste Kali Yuga van die stygende siklus ontmoet, was omstreeks 498 n.C. Die volgende hoogtepunt van volmaaktheid sal volgens sy berekening omstreeks 12500 n.C. bereik word.
duimnael|Die Yuga-siklusse volgens Sri Yukteswar.
Hoewel die telling in goddelike jare die gewildste is, stem dit nie ooreen met enige bekende ruimtebeweging nie. Die waarde van 24 000 jaar van die telling in menslike jare is egter redelik naby aan die moderne sterrekundige berekening van een volle aksiale presessie van die aarde (25 772 jaar). Die yuga-siklus kan dalk op die een of ander manier op ruimtebewegings geskoei wees.
Malombemeer
Die Malombemeer (Engels: Lake Malombe) is 'n natuurlike meer in die Shirerivier in die suide van Malawi. Die meer vorm deel van die Groot Skeurvallei en is die suidelikste meer van al die mere in die Groot Skeurvallei. Die meer is ryk aan vis.
Voorskoot
'n Voorskoot (meervoud: voorskote) is 'n stuk doek of leer wat voor die liggaam gehang word om klere te beskerm en skoon te hou. Kokke dra byvoorbeeld voorskote in die kombuis en 'n smid sal 'n leervoorskoot in sy smidswinkel dra. Tydens 'n braai sal die braaier ook soms 'n voorskoot omhang om sy klere teen die kole en vet te beskerm.
Afhangende van die gebruik moet die voorskoot die nodige beskerming bied, maar ook maklik wees om skoon te maak. Professionele kokke dra gewoonlik spierwit voorskote, maar moderne voorskote kom in 'n verskeidenheid van kleure en ontwerpe. Dis raadsaam om 'n kleur te kies wat nie so vinnig vuil wys nie.
Jameson hys 'n voorskoot
Op 29 Desember 1895 het Jameson die Transvaalse Republiek sonder provokasie vanuit Betsjoeanaland (Botswana) ingeval en na Johannesburg opgeruk. Hy is egter gou verslaan en tot oorgawe gedwing. Hulle moes noodgedwonge 'n voorskoot hys wat hulle by 'n bruin vrou geleen het. Dié vrou het die volgende dag by genl. Joubert gekla dat die Engelse haar voorskote, lakens en handdoeke sonder vergoeding afgeneem het. Joubert het haar 'n halfkroon gegee en die burgers het 'n verdere 10 sjielings gekollekteer om haar te vergoed.
Bosmusikant
Die bosmusikant (Ploceus bicolor) is 'n algemene standvoël in woude en digte boomveld. Die voël is gebiedsgebonde, sluit dikwels by voëlgroepe aan en pare bly heeljaar saam. In Engels staan die voël bekend as die Forest Weaver of Dark-backed Weaver.
Identifikasie
Die voël is 15 cm lank en weeg 28 tot 43 gram. Die rugkant is swartbruin en die bors en pens is goudgeel. Die geslagte lyk eenders en het geen eklipskleed nie. Die keel is wisselend spikkelgrys. Die voël kan met die Olyfkopwewer verwar word.
Hulle broei alleen in 'n fyngeweefde nes wat van slinger- en rankplante gemaak word. Die nes het 'n lang ingangstonnel en hang aan 'n dun tak wat gestroop is van blare.
Geurt Geers
duimnael|regs|300px|Die ou [[Gereformeerde kerk Benoni wat in 1991 gesloop is. Dis ingewy op 18 Junie 1938.]]
duimnael|links|300px|Geurt Geers is oorlede aan sy hart terwyl hy die bouwerk aan [[Die Vaderland se Voortrekkerstrandoord (later Kinderstrand genoem) geïnspekteer het.]]
duimnael|regs|200px|Die [[NG gemeente Kerkenberg|NG kerk Kerkenberg op Harrismith is ingewy op 23 Maart 1946.]]
duimnael|regs|200px|Die [[NG gemeente Linden|NG kerk Linden is ingewy op Sondag 3 Mei 1942. Die firma het in 1947 ook die Hoërskool Linden ontwerp.]]
duimnael|links|270px|Ds. [[William Nicol het die hoeksteen van die NG gemeente Pietpotgietersrus se kekrgebou op 3 Augustus 1940 gelê.]]
links|duimnael|250px|Die [[NG gemeente Hendrina|NG kerk Hendrina is in 1942 ingewy.]]
duimnael|regs|220px|Die NG kerk Odendaalsrus is in Augustus 1940 ingewy.
duimnael|regs|250px|Ds. J.G.C. Steyn het die hoeksteen van die [[NG gemeente Villiers|NG kerk Villiers op 14 September 1940 gelê.]]
Geurt Marinus Jacobus Geers (Pretoria, 13 Mei 1909 – Glenmore, Port Edward, Natal, 21 Februarie 1945) was ’n Suid-Afrikaanse argitek van veral kerkgeboue.
Herkoms en opleiding
Geers was blykbaar die enigste seun van die Nederlands gebore argitek Leendert Geers, met wie hy in vennootskap was in Johannesburg van 1934 tot sy dood in 1945. Sy moeder was Martha Jacoba de Klerk. Hy het argitektuur deeltyds studeer in Pretoria van 1926 tot 1932.
Lucy Dixon
Lucy Dixon (gebore 9 Augustus 1989) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent La fille et le fleuve (2014) en in die televisiereekse Waterloo Road (2006) en Scott & Bailey (2011).
Geurt Geers
Loopbaan
In 1928 het hy hom by die departement van openbare werke aangesluit as boutekenaar. Van 1932 tot 1933 het hy sowat ’n jaar lank in die argitek Gerard Moerdijk se kantoor gewerk voor hy vertrek het om sy studie te voltooi. Hy studeer op 3 Augustus 1934 af aan die Universiteit van Pretoria met ’n diploma in argitektuur. Dis nie bekend wanneer hy getroud is met Susanna Carolina Wilhelmina Louisa nie; ook nie wat haar nooiensvan was nie. Blykbaar het hulle 'n seun, Leendert Marinus gehad wat gebore is op 20 Maart 1933 en oorlede is op 27 Maart 1979.
In 1934 betree hy ’n vennootskap met sy pa, wie se kantoor in Johannesburg was, en doen aansoek om assosiaatlidmaatskap van die Koninklike Instituut van Britse Argitekte. Dié vennootskap het in 1945 ’n takkantoor in Pretoria opgerig. Volgens ’n kollega in die departement van openbare werke was Geers ’n begaafde en bekwame argitek.
NG kerk Linden
Die NG gemeente Linden het in 1936 al in beginsel besluit om later 'n groter kerk te bou, maar vir eers moes die klein kerkie en markiestent doen. Die boukommissie is aangesê om £5 000 bymekaar te maak, en almal in die gemeente help met die geldinsameling. In April 1941 staan die fonds reeds op £2 000. Befondsing was destyds 'n groot probleem, en 'n lening van £4 500 is aangegaan by Ou Mutual, wat dadelik weer gekanselleer was. Tenders is ontvang wat £6 433 en £7 268 beloop het, en die boukommissie besluit toe maar om self te bou met die leiding van die argitekte Geers & Geers. Die eerste sooi is dus eers gespit deur die leraar op 5 Oktober 1941. Die hoeksteen is op 6 Desember deur ds. De Beer gelê, met ds. P.J. Viljoen van Heidelberg wat die feesrede gelewer het, en ds. Van der Merwe wat die wydingsgebed gedoen het. Al die bouwerk is vroeg in 1942 afgehandel. Die totale boukoste het toe £6 000 beloop, waarvan £1 200 vir toerusting en meubelment was. Op Sondag 3 Mei 1942 het die gemeente feesgevier, en plegtig van die ou kerksaal afskeid geneem, met ouderling Christiani wat die optog gelei het van die ou kerk na die nuwe, en broer N.J. Jooste het die eer gehad om die kerk die eerste keer oop te sluit, en met die instap in die kerk deur die hele gemeente is Psalm 100:1-4 gesing. Ná die votum is Psalm 48:1 en 4 hartlik gesing, die skriflesing is deur ds. A.B du Preez waargeneem, en ds. P.S.Z. Coetzee het die wydingsrede gelewer, voorafgegaan en gevolg deur die koorsang van die Asaf-koor.
Sy dood
Die Johannesburgse middagblad Die Vaderland het op 10 November 1938 aangekondig dat die koerant Die Vaderland se Voortrekkerstrandfonds stig met die doel om kinders van behoeftige ouers die geleentheid te bied om 'n vakansie by die see te geniet. In Augustus 1942 het die raad van direkteure van die Afrikaanse Pers Beperk 'n strandoord by Glenmore aan Natal se suidkus gekoop. Dit was nadat Geurt Geers die plek saam met O.J. Bekker en L.J. Erasmus van die Pers besoek het en dit so doeltreffend bevind het dat die maatskappy dit aangekoop het vir £13 500. Daar was reeds geboue wat vir kampeerdoeleindes gebruik kon word, maar in 1944 besluit die maatskappy om 'n begin te maak met 'n paar van die belangrikste geboue vir die strandoord soos beplan in samewerking met Geers. Dié eerste groep geboue het bestaan uit 'n hospitaal, 'n eetsaal, vier slaaphutte en die washuis.
Die feestelike inwyding van die geboue is beplan vir 31 Mei 1947, maar dit was 'n heuglike gebeurtenis wat die argitek nie kon meemaak nie. Op die oggend van 21 Februarie 1945 het hy oudergewoonte wanneer hy Glenmore besoek het, saam met 'n vriend gaan swem. Heel onverwags het sy vriend hom hoor sê: "Help my, asseblief!" Al is hy gou uit die water geneem, is daar in weerwil van alle pogings om hom by te bring bevind dat hy reeds dood was. Blykbaar het hy nie verdrink nie, maar het sy hart in die water ingegee. In  'n Volk staan op uit sy as (die verhaal van die Afrikaanse Pers (1962) Beperk, skryf L.J. Erasmus: "Vir almal wat die geniale soeker na die mooie in vorm en die vriendskaplike in menseverhoudings geken het, was dit 'n gevoelige verlies, terwyl Strandfonds dit betreur het dat hy nie die voltooiing kon aanskou nie van (dit) wat ook vir hom 'n behaaglike toekomsdroom was."
Sy vader gaan alleen aan
Ná sy dood het die firma Geers sy werksaamhede voortgesit. Die vennootskap was verantwoordelik vir talle NG kerke en minstens een Gereformeerde kerk, dié van Benoni, wat in 1991 gesloop is. Hulle invloed op Afrikaanse Protestantse kerkbou het bly voortleef in die werk van Hendrik Vermooten, wat indiensopleiding by die vennootskap gekry het en as junior vennoot in die Pretoriase kantoor werksaam was tot Geers jr. se dood.
Metaalhond (astrologie)
Die Metaalhond (庚戌, gēngxū) is die 47ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die sewende Hemelstam (庚, gēng) – die element Metaal en Jang – met die 11de Aardtak (戌, xū), gesimboliseer deur die Hond (狗, gǒu).
Howard Freeman
Howard Freeman (9 Desember 1899 – 11 Desember 1967) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hitler's Madman (1943), Girl Crazy (1943), The Blue Dahlia (1946), en Scaramouche (1952).
Michael Witney
Michael Witney (21 November 1931 – 30 November 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Darling Lili (1970) en Doc (1971), en in die televisiereekse Death Valley Days (1952) en Star Trek (1966).
Metaalhond (astrologie)
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Metaalhondjaar het in 1970 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 6 Februarie 1970 tot 26 Januarie 1971.
Metaalhondjare
Die volgende jare is Metaalhondjare:
Colonia del Sacramento
Colonia del Sacramento (Portugees: Colônia do Sacramento) is 'n dorp in die suidweste van Uruguay, teen die Río de la Plata en sowat 177 kilometer wes van die hoofstad Montevideo af geleë, met 'n bevolking van 25 762 in 2011. Dit is die oudste nedersetting in die land en hoofstad van die departamento Colonia. Veerbote verbind die nedersetting met die Argentynse hoofstad Buenos Aires.
Geskiedenis
In 'n aantal ooreenkomste soos die Verdrag van Madrid van 1750 en die Verdrag van Santo Ildefonso van 1777 het die nedersetting en sy vesting om die beurt onder Spaanse en Portugese bewind gekom, totdat dit uiteindelik vir goed in Spaanse hande gebly het. Later het dit nog een keer onder Portugese heerskappy gekom. Met die inlywing van Uruguay by Brasilië in 1816 as Banda Oriental het die dorp ook 'n tyd lank onder Brasiliaanse bewind gekom.
Die historiese dele van Colonia del Sacramento is in Desember 1995 deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied gelys. Die 17de eeuse katedraal is die oudste kerkgebou in Uruguay.
Zoetermeer
Zoetermeer is 'n stad en munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland, geleë tussen Den Haag en Gouda. Die munisipale gebied het sowat 122 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 37 km². Zoetermeer is eintlik 'n groot dorp want die plaas het nie stadsregte gekry nie.
Strongylida
Die orde Strongylida omvat 'n groot aantal parasitêre rondewurms wat in die spysverteringstelsel of die lugweg van soogdiere lewe, soos die longwurms (meeste families) en die mynwurms  (Ancylostomatidae). Hierdie parasiete kom by mense, huisdiere en in wild lewende soogdiere voor. Verskeie spesies het 'n ingewikkelde lewensiklus met ongewerwelde diere (soos slakke) as tussengasheer.
Taksonomie
Die orde Strongylida omvat ongeveer 20 families
Bromvoël
Die Suidelike bromvoël (Bucorvus leadbeateri) is 'n voël wat aan die genus van bromvoëls (Bucorvus) en die familie Bucorvidae behoort. Hulle is groot swart voëls wat hoofsaaklik in Afrika suid van die Sahara voorkom. Bromvoëls is omnivore, maar eet oor die algemeen dierlike voedsel, soos voëltjies, reptiele, amfibieë en insekte. Die voël is 'n skaars standvoël en nomade in savanne, boomveld en grasveld met aangrensende woude.
Identifikasie
Die voël is 90 tot 130 cm groot en weeg 2.5 tot 6 kilogram. Dit is 'n baie groot neushoringvoël met 'n lang, krom snawel en die gesig en keel is opvallende rooi. Die hoofslagvere is wit en opvallend in vlug. Die volwasse wyfie het 'n klein violetblou keelvlek en uitgebreide rooi keelsakke. Die jong voël is roetbruin met 'n dofgelerige gesig en keel.
Hierdie voël se verspreidingsgebied en getalle het in die 20ste eeu met ongeveer twee derdes afgeneem en word nou hoofsaaklik tot groot reservate beperk.
Stafford, Johannesburg
Stafford is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se F-streek geleë.
Athlone
Athlone is een van die oudste voorstede van Kaapstad (provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika), op die Kaapse Vlakte en suid van die Nasionale Roete 2. Dit is vernoem na Alexander Cambridge, 1ste Graaf van Athlone en goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika in die tydperk tussen 1924 en 1930.