cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Theropoda
Verwantskappe
Die volgende kladogram is aangepas van Novas et al. (2021)
Wêreldtentoonstelling
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;"> Bureau international des expositions (BIE)
BIE-lidstate in 2019
Geskiedenis
Die eerste wêreldtentoonstelling of Great Exhibition is in 1851 in Londen gehou, op die hoogtepunt van industrialisering in westerse lande, met ses miljoen besoekers. Vir die hele 19de eeu was wêreldtentoonstellings die enigste groot internasionale gebeurtenisse wat wêreldwye aandag getrek het. Selfs die termyne vir die Olimpiese Somerspele van 1900 in Parys en van 1904 in St. Louis is gekies om saam te val met die wêreldtentoonstellings wat in dieselfde jaar daar gehou is om groter getalle besoekers vir die sportfees te verseker.
Terwyl wêreld- of oorsese reise vir die groot massa van die bevolking in die 19de en grootste deel van die 20ste eeu nog nie bekostigbaar was nie, was wêreldtentoonstellings vir bewoners van gasheer- en aangrensende lande binne die finansiële bereik van die man op die straat. Die uitstallingsterrein het vir hulle 'n kans gebied om iets van die wêreld te sien. Breedvoerige verslaggewing in die pers het vir die nodige publisiteit gesorg.
In sy werk The Centennial Exposition, Described and Illustrated, wat in 1876 in Philadelphia gepubliseer is (die jaar waarin die Verenigde State die eeufees van hul onafhanklikheidsverklaring met 'n wêreldtentoonstelling daar gevier het), het J.S. Ingram die verhaal van 'n weesseun - Willie Ferguson uit Memphis, Tennessee - vertel wat oor 'n afstand van 1 000 kilometer as ryloper per koets na Philadelphia gereis het - nadat hy een somer lank as skottelwasser gewerk het om die benodigde geld vir 'n toegangskaartjie en 'n slaapplek te verdien.
Wals (tegnies)
Wals het betrekking op die vorming van metaalblokke en -stawe tussen swaar rollers. Hierdeur word plate, ronde stawe, pype en allerlei profielstawe gevorm. Wals, soos smee, stuik, ensovoorts, behoort tot die plastiese vormingstegnieke. Dit word toegepas by metale en ander materiale wat onder druk permanent gevorm word.
Swaar walse, wat deur stoomenjins aangedryf is, is van die einde van die 18e eeu af in Engeland gebou. By ArcelorMittal South Africa, voorheen Yskor se staalwerke (Pretoria, Vanderbijlpark en Newcastle) word staalblokke eers vooraf tot sogenaamde voorblokke en platblokke gewals voordat dit verder verwerk word. Voorblokke is naastenby vierkantig en platblokke reghoekig. Die gietblokke wat tot voorblokke gewals word, het 'n massa van ongeveer 7 ton en platblokgietblokke ŉ massa van 28 ton.
Walse bestaan oor die algemeen uit 2 groepe: die wat ontwerp is vir plat produkte soos plate, fynplate en bande, en die vir profielprodukte soos spoorstawe, kanaal- en hoekyster, ensovoorts. Profielprodukte word uit voorblokke en knuppels vervaardig. Die voorblokke is groot halfvoltooide stawe wat bedoel is vir swaar- en middelslagprofiele en -stawe. Knuppels is klein halfvoltooide stawe wat bedoel is vir ligte profielprodukte, ligte stawe en walsdraad.
Plate
Plate wat uit voorblokke gewals word, se diktes wissel tussen 4 en 50 mm, die wydtes tussen 300 en 3 000 mm en die lengtes tussen 1 en 21 m. Fynplaat is die term wat deur Yskor gebruik word vir plaat met diktes van 1,6 tot 12 mm en wydtes tussen 600 en 1 800 mm. Band is plaat wat op rolle gedraai word, en smalband is bande met wydtes van minder as 600 mm. Om warmgewalste band te vervaardig, word platblokke eers tot die walstemperatuur herverhit en skoongemaak.
Die blokke word dan gewals en kom as warmgewalste band te voorskyn. Dit geskied teen ŉ tempo van 700 tot 900 m per minuut. Die band loop dan onder watersproeiers deur om tot 'n bepaalde roltemperatuur afgekoel te word. Daarna word dit outomaties in rolle gewikkel. Die band word op skerbane in wydtes gesny vir die vervaardiging van produkte soos brandstof- en oliedromme, motorbakwerk, yskaste, stowe, en dies meer. Smal band word hoofsaaklik vir die vervaardiging van pype en silinders gebruik.
Enilkonasool
Enilkonasool (sinonieme imazalil, chlooramisool) is 'n swamdoder wat wyd in die landbou gebruik word, veral vir die kweek van sitrusvrugte. Handelsname is Freshgard, Fungaflor en Nuzone.
Enilkonasool word ook in veeartsenykundige medisyne gebruik as 'n antimikotiese middel vir topikale aanwending.
Geskiedenis
Enilkonasool is in 1983 vir die eerste keer deur Janssen Pharmaceutica bekendgestel en is sedertdien konsekwent geregistreer as 'n antifungale na-oesmiddel. Kort na die bekendstelling daarvan is enilkonasool in saadbehandeling in 1984 gebruik en later in 1990 in hoenderbroeikaste. Soos enige ander swamdoder, is dit gebruik om gewasse te beskerm teen siektes wat andersins nie 'n winsgewende oes sou lewer nie. Vandag word dit steeds gebruik as landbouhulpmiddel vir sy bydrae tot die handhawing van gewasintegriteit en produksie-uitset.
Gebruik op gewasse
Enilkonasool word op 'n groot verskeidenheid vrugte en groente aangetref, maar dit word hoofsaaklik op opgebergte knolle gebruik. Algemene swamme wat aangetrek word deur knolle is Fusarium spp, Phoma spp en Helminthosporum solani wat die gewas se gehalte benadeel. In 1984, toe enilkonasool aanvanklik vir saadbehandeling gebruik is, was gars se behandeling die hoofteiken om oesverlies as gevolg van siektes te verlig.
Daarbenewens word die swamdoder algemeen op sitrusvrugte gebruik.
Al-Kawthar
Al-Kawthar (Arabies: ٱلكَوْثَر, "Oorvloed") is die 108ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 3 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar.
Opsomming
Die naam van die soera kom uit vers 1. Goeie mense word aangemoedig om God te aanbid omdat hulle in oorvloed gekry het en hulle hulle vyande ontneem is.
JTBC
Die Joongang Tongyang Broadcasting Company (JTBC) (Koreaans: 제이티비씨; Jeitibissi) is 'n Suid-Koreaanse inskrywingsnetwerk en uitsaaimaatskappy, waarin die grootste aandeelhouer JoongAng Ilbo/The JoongAng Group met 25% van die aandele is. Dit is op 1 Desember 2011 van stapel gestuur.
JTBC is een van vier nuwe Suid-Koreaanse landwye generalistiese kabel-TV-netwerke saam met Dong-A Ilbo se Channel A, Chosun Ilbo se TV Chosun en Maeil Kyungje se MBN in 2011. Die vier nuwe netwerke vul bestaande konvensionele vry-tot-lug-TV-netwerke aan soos KBS, MBC, SBS en ander kleiner kanale wat na deregulering in 1990 van stapel gestuur is.
Julius Nyerere Internasionale Lughawe
Julius Nyerere Internasionale Lughawe (IATA: DAR; ICAO: HTDA) is die internasionale lughawe van Dar-es-Salaam, die grootste stad in Tanzanië. Dit is ongeveer 12 kilometer suidwes van die middestad geleë. Die lughawe hanteer vlugte na en van bestemmings in Afrika, Asië, Europa en die Midde-Ooste. Dit is vernoem na Julius Nyerere, die land se eerste president. Op 1 November 2006 is "Dar-es-Salaam Internasionale Lughawe" (DIA) herdoop na "Julius Nyerere Internasionale Lughawe". Altesaam 9 501 265 passasiers het die lughawe van 1980 tot 2004 gebruik, gemiddeld 2 770 passasiers per dag. In Junie 2019 was die nuwe Terminaal 3 gereed vir internasionale vlugte. Die Nederlandse firma BAM International is gereed om Terminaal 2 op te gradeer wat al meer as 30 jaar in diens is en net vir binnelandse vlugte gebruik sal word. Die nuwe terminaal is op 1 Augustus 2019 bekendgestel. Plaaslike befondsing is gebruik vir die uitbreiding van die nuwe terminaal.
Dorothy Hall (aktrise)
Dorothy Hall (3 Desember 1906 – 2 Februarie 1953) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Price of Possession (1921), Back to Liberty (1927), The Winning Oar (1927), en Working Girls (1931).
Hoogezand-Sappemeer
Hoogezand-Sappemeer is 'n voormalige munisipaliteit in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland. Die munisipaliteit is gestig in 1949 deur die samevoeging van Hoogezand en Sappemeer.
Op 1 Januarie 2018 is Hoogezand-Sappemeer opgegaan in die nuwe munisipaliteit Midden-Groningen.
Plekke
Borgercompagnie, Foxham, Foxhol, Hoogezand, Kiel-Windeweer, Kropswolde, Martenshoek, Sappemeer, Tripscompagnie, Waterhuizen en Westerbroek.
Ngaganerivier
Die Ngaganerivier is 'n rivier wat noordwes in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Die rivier word deur die Chelmsforddam opgedam, maar sluit verder stroomaf aan by die Buffelsrivier, 'n sytak van die Tugela.
Laura Bertram
Laura Bertram (gebore 5 September 1978) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent 50/50 (2011) en in die televisiereekse Ready or Not (1993) en Andromeda (2000).
1996 Hongaarse Grand Prix
Die 1996 Formule Een Hongaarse Grand Prix is op 11 Augustus 1996 op die Hungaroringrenbaan in Mogyoród, Boedapest Hongarye gehou. Die wedren is deur Jacques Villeneuve in sy Williams-Renault gewen.
Gereformeerde kerk Ladybrand
duimnael|links|220px|Ds. [[Jan Krüger|J.C. Krüger, van 1898 tot sy dood in Junie 1905 die gemeente se eerste leraar, en sy eggenote.]]
duimnael|300px|Die kerkraad neem afskeid van ds. [[Hendrikus Pasch|Pasch, volgens die fotogegewens 1918, maar hy het eers in 1920 vertrek.]]
duimnael|regs|170px|Ds. [[Dirk du Plessis|D.P. du Plessis, leraar van 1920 tot sy dood in 1941.]]
Die Gereformeerde kerk Ladybrand is die oudste gemeente in die GKSA se Klassis Oos-Vrystaat. Einde 2015 was dit met 72 belydende en 10 dooplidmate ook die tweede kleinste in die klassis. 'n Jaar vantevore was die getalle onderskeidelik 74 en nege.
Combretum aureonitens
Combretum aureonitens is 'n struik of klein boompie wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is inheems aan Angola en Zambië.
Gereformeerde kerk Ladybrand
Aanvanklik was Ladybrand ’n wyk van die eerste Gereformeerde kerk in die Vrystaat, Reddersburg. Op 20 Desember 1872 het Ladybrand van die moedergemeente afgestig. Aan die begin is dienste in ’n kleiner kerkgebou gehou, maar dit was bouvallig en een gewel het gedreig om in te tuimel.
Die gemeente het toe besluit om ’n nuwe kerkgebou op te rig en daarvoor het hulle £100 van die Vrystaatse Volksraad ontvang. Die totale koste van die oprigting van die nuwe kerk was £864,11 en dis op 13 Julie 1883 in gebruik geneem. Eers in 1890 is ’n houtvloer en banke ingesit. In 1895 is ’n konsistorie aangebou.
Mettertyd het dié kerkgebou bouvallig geraak en aandag gekort. In ’n stadium is die dak herstel, maar in 1971 is dit deur ’n nuwe kerkgebou vervang.
Reeds in Oktober 1966 het diaken Kleynhans dat die gemeente moes oorgaan tot die bou van ’n nuwe kerkgebou omdat die destydse kerkgebou, volgens hom, nie tot eer van die gemeente gestrek het nie. Ná bespreking en beplanning het die gemeente ’n lening van R24 000 by Sanlam aangegaan. Dit was terugbetaalbaar oor 25 jaar teen ’n rentekoers van 9 persent.
Die nuwe kerkgebou is in die naweek van 24 en 25 April 1971 in gebruik geneem. Op die Saterdag (die 24ste) het die leraar, ds. P.J.S. de Klerk, die hoeksteen onthul. Dr. G.C.P. van der Vyver het die feesdiens op die Sondag gelei nadat die kerkgebou in gebruik geneem is. Dié kerkgebou, wat sitplek aan genoeg 200 kerkgangers bied, is vandag nog in gebruik. Dit het ’n klein pyporrel. ’n Netjies uitgelegde tuin versier die kerkterrein.
Twee gemeentes wat in 1897 gestig is, Wepener en Tweespruit (vroeër Thaba 'Nchu), is in onderskeidelik 1954 en 2013 by Ladybrand ingelyf.
Ella Hall
Ella Hall (17 Maart 1896 – 3 September 1981) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Master Key (1914), The Bugler of Algiers (1916), Little Eve Edgarton (1916), en New Love for Old (1918).
Ngubevurivier
Die Ngubevurivier is 'n rivier wat sentraal in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Die rivier sluit aan by die linkeroewer van die Tugelarivier.
Echinodictyum arenosum
Echinodictyum arenosum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Echinodictyum en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Dendy.
Haren
Haren is 'n voormalige munisipaliteit en 'n dorp in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland.
Haren maak sedert 2019 deel uit van die Groningen-munisipaliteit en lê direk ten suide van die stad. Die dorp is 'n geliefde woonplek vir die elite van Groningen.
Plekke
Essen, Glimmen, Haren, Noordlaren, Onnen
Akan (volk)
Die Akan is 'n etniese groep inheems aan die Akanland van Suid-Ghana en die Ivoorkus. Die Akan bestaan uit verwante volke wat 'n gemeenskaplike kulturele en taalkundige tradisie het. Hulle praat Akan, 'n Niger-Kongo-taal en dialekkontinuum wat verskeie gestandaardiseerde dialekte bevat, as moedertaal. In Ghana vorm hulle met sowat 47,5% die grootste etniese groep; dieselfde in die Ivoorkus met 28,8% van die bevolking.
Subgroepe van die Akan sluit in:
Die Asante of Ashanti-deelgroep is veral bekend vir hul tradisionele koninkryk wat tot vandag toe bestaan. Die Akan is net een van ses hoofgroepe wêreldwyd wat 'n matriargale stelsel het.
Bekende Akan sluit in Kofi Annan (sewende sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies), Kwame Nkrumah (eerste president van Ghana) en Idris Elba (Britse akteur, musikant en platejoggie).
Bif Naked
Bif Naked (gebore 17 Junie 1971) is 'n Kanadese aktrise en komponis. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Boys Club (1996), House of the Dead (2003), en The Flower Shop, en in die televisiereeks Birds of Prey (2002).
Combretum boinensis
Combretum boinensis is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Anthony Albanese
Anthony Norman Albanese (gebore 2 Maart 1963) is 'n Australiese politikus wat sedert 2022 as die 31ste en huidige eerste minister van Australië dien. Hy is sedert 2019 leier van die Australiese Arbeidersparty (ALP) en sedert 1996 die parlementslid (LP) vir Grayndler. Albanese het voorheen in 2013 as die 15de adjunk-premier onder die tweede Kevin Rudd-regering gedien; hy het van 2007 tot 2013 verskeie ministeriële poste in die regerings van Kevin Rudd en Julia Gillard beklee.
Albanese is in Sydney gebore met 'n Italiaanse pa en 'n Iers-Australiese ma wat hom as enkelouer grootgemaak het. Hy het die St Mary's Cathedral College bygewoon voordat hy na die Universiteit van Sydney gegaan het om ekonomie te studeer. Hy het as student by die Arbeidersparty aangesluit, en voordat hy die parlement betree het, het hy as partyamptenaar en navorsingsbeampte gewerk. Albanese is tydens die verkiesing van 1996 tot die Huis van Verteenwoordigers verkies en het die setel van Grayndler in Nieu-Suid-Wallis gewen. Hy is die eerste keer in 2001 deur Simon Crean in die skadukabinet aangestel en het in 'n aantal rolle gedien en uiteindelik in 2006 bestuurder van opposisiebesigheid geword. Na die oorwinning van Arbeid in die verkiesing in 2007, is Albanese aangestel as leier van die huis, en word hy ook minister van streeksontwikkeling en plaaslike regering en minister van infrastruktuur en vervoer. In die daaropvolgende leierskapspanning tussen Kevin Rudd en Julia Gillard van 2010 tot 2013 was Albanese in die openbaar krities oor die gedrag van albei en het hy 'n beroep op partyeenheid gedoen. Nadat hy Rudd in Junie 2013 in die laaste leierskapstembrief tussen die twee ondersteun het, is Albanese verkies tot adjunkleier van die Arbeidersparty en die volgende dag as adjunk -premier ingesweer, 'n posisie wat hy minder as drie maande beklee het, aangesien Arbeid tydens die verkiesing in 2013 verslaan is.
Nadat Rudd die leierskap bedank het en uit die politiek getree het, het Albanese in die daaropvolgende leiersverkiesing teen Bill Shorten gestaan, die eerste wat partylede benewens parlementslede ingesluit het. Alhoewel Albanese 'n groot meerderheid van die lidmaatskap gewen het, het Shorten meer steun behaal onder parlementslede van die Arbeidersparty en die leierskapstryd gewen; Shorten het Albanese daarna in sy skadukabinet aangestel. Na die verrassende nederlaag van die Arbeidsparty in die verkiesing in 2019, bedank Shorten as leier, met Albanese wat die enigste persoon word wat in die leiersverkiesing benoem is om hom te vervang; hy is daarna onbestrede verkies as leier van die Arbeidersparty en word leier van die opposisie.
In die verkiesing in 2022 het Albanese sy party tot 'n beslissende oorwinning teen Scott Morrison se Liberaal-Nasionale Koalisie gelei. Albanese is die eerste Italiaans-Australiër wat premier geword het, die eerste Australiese premier wat 'n nie-Anglo-Keltiese van gehad het,  en is die laaste van die 16 Australiese premiers wat onder koningin Elizabeth II gedien het. Hy is op 23 Mei 2022 saam met vier senior voorbankkollegas ingesweer. Albanese se eerste aksies as premier sluit in die opdatering van Australië se klimaatdoelwitte in 'n poging om koolstofneutraliteit deur 2050 te bereik, en die ondersteuning van 'n verhoging van die nasionale minimum loon.
Leek
Leek is 'n voormalige munisipaliteit en 'n dorp in die provinsie Groningen in die noordooste van Nederland.
Op 1 Januarie 2019 is Leek opgegaan in die nuwe munisipaliteit Westerkwartier.
Combretum argyrotrichum
Combretum argyrotrichum is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is endemies aan Angola.
Mngenirivier (Buffels)
Die Mngenirivier is 'n rivier wat sentraal in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Die rivier ledig in die Buffelsrivier wat later by die Tugela aansluit.
Haemanthus humilis
Haemanthus humilis is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Haemanthus behoort. Die spesies is inheems aan Suid-Afrika, dit kom in elke provinsie voor, asook Botswana en Lesotho.
Daar is twee subspesies:
Mnet
Mnet is 'n Suid-Koreaanse betaaltelevisie-musiekkanaal wat besit word deur CJ E&M, 'n afdeling van CJ ENM, deel van CJ Group.
Barry Humphries
Barry Humphries (gebore 17 Februarie 1934-22 April 2023) is 'n Australiese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shock Treatment (1981), Nicholas Nickleby (2002), Finding Nemo (2003), en The Hobbit: An Unexpected Journey (2012).
Rachel Blanchard
Rachel Blanchard (gebore 19 Maart 1976) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Peep Show (2003), Flight of the Conchords (2007), Fargo (2014), en You Me Her (2016).
Grieg
Grieg is 'n Noorse van en kan na die volgende persone verwys:
Abdullah Adams
Abdullah Adams (1908?-2001) was 'n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat in 1939, gedurende die apartheidsjare, die bruin Springbokspan verteenwoordig het. Tussen 1928 en 1948 het hy vir die Westelike Provinsie (WP) se span vir bruin spelers uitgedraf. In 1946 en 1947 was hy die spankaptein. Tydens die WP Rugbyvoetbalunie se eeufeesviering in 1986 is hy as die beste haker en kaptein in die eerste 100 jaar van die unie se bestaan aangewys. Adams was van 1950 tot 1976 die hoof van die Rahmaniyah-laerskool in Kaapstad. Die posisie het aan hom die bynaam van "meneer" besorg.
Gladiolus verdickii
Gladiolus verdickii is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan die Demokratiese Republiek die Kongo en Zambië.
Combretum capuronii
Combretum capuronii is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Lichun
Lichun (Chinees: 立春, pinyin: lì chūn) of risshun (Japannees: 立春) is die eerste sontermyn en die begin van die lente. Dit begin wanneer die son die luglengtegraad 315° bereik en eindig wanneer dit die lengtegraad 330° bereik. Dit verwys meer dikwels spesifiek na die dag wanneer die son presies op lengtegraad 315° is.
Pentades
Elke sonjaar word in drie pentades verdeel. In China is die pentades van lichun:
RhodesMustFall
#RhodesMustFall (#RhodesMoetVal) was 'n protesbeweging deur studente wat op 9 Maart 2015 begin het. Die oorspronklike doel was om die standbeeld van Cecil Rhodes, wat voor die Universiteit van Kaapstad gestaan het, te verwyder. Die protes het wêreldwye aandag geniet en 'n verdere beweging om Suid-Afrikaanse instansies te "de-kolonialiseer" geïnspireer. 'n Beweging om koloniale en apartheid-verwante standbeelde te verwyder het ook na vore getree. Om die rede is 'n paar historiese standbeelde dwarsoor die land gevandaliseer. Hierdie gebeurtenis het die publieke opinie sterk verdeel en word daarom as omstrede beskou.
Lichun
Gebruike
Lichun dui tradisioneel op die begin van die lente in Oos-Asiatiese kulture. Die Chinese Nuwejaar word omtrent dié tyd gevier. Boere vier dikwels die begin van lichun met spesiale gebeure, offerandes aan die gode en seremonies vir ’n geseënde en voorspoedige nuwe jaar.
Volgens die maansonkalender kan Nuwejaar voor of ná lichun val. ’n Jaar sonder lichun word ’n "jaar sonder lente", ’n "weduweejaar" of ’n "blindejaar" genoem. Troues in sulke jare word as ongelukkig beskou.
In Singapoer deponeer mense op linchun geld in die bank omdat dit "goeie geluk kan bring".
Combretum butyrosum
Combretum butyrosum is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is inheems aan Kenia, Mosambiek, en Tanzanië.
Combretum caudatisepalum
Combretum caudatisepalum is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die plant is endemies aan Mosambiek.
Echinodictyum asperum
Echinodictyum asperum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Goue renoster van Mapungubwe
Die goue renoster van Mapungubwe is 'n Middeleeuse artefak gemaak van hout wat bedek was met bladgoud uit die Middeleeuse Koninkryk van Mapungubwe, wat in die hedendaagse Suid-Afrika geleë is. Dit is in Desember 1932 in 'n koninklike graf op Mapungubwe heuwel deur Jerry van Graan gevind. Goue artefakte waaronder die goue renoster is deur die Universiteit van Pretoria aangekoop. Figure van ‘n buffel en kat asook bladgoud fragmente is gevind. Net drie grafte het goud bevat. Goud van Suidelike Afrika was reeds bekend aan Indiese en Semitiese handelaars vroeg in die eerste millennium. Dravidiese handelaars het in die tyd handel gedryf in goud insluitende met Suidelike Afrika. Die artefak word beskryf as "klein genoeg om in die palm van 'n hand te staan".
Toorbakke afkomstig vanuit Sumer in die eerste millennium voor Christus is algemeen gebruik in die Midde Ooste. Dit het in die sesde eeu v.C. na die Dravidiese mense in Suid-Indië versprei. Toorbakke was ook deel van verskeie Afrikakulture soos die Westelike Shona, BaVenda en BaKaranga, moontlik weens kontak met die Dravidiese mense. 'n Toorbak is 'n instrument van 'n waarsêer. Water en sade word gebruik wat dan deur toordokters geïnterpreteer word. Die gerestoureerde goue renoster, buffel en kat wat by Mapungubwe gevind is, toon ooreenkomste met die toorbakke van die genoemde Afrikakulture. Hierdie figure is dieselfde grootte en het houtkerfwerk bedek wat moontlik deur dieselfde kunstenaar gekerf is. Al hierdie voorwerpe het uit dieselfde graf gekom en was dus waarskynlik deel van een voorwerp. Die gevolgtrekking is dat die diere, insluitende die renoster, moontlik van 'n toorbak afkomstig is. Die diere is ook ietwat gekrom wat in lyn sou wees met die siening dat hulle op die rand van 'n toorbak geplaas kon word. Addisionele goue fragmente dui ook daarop dat daar moontlik ook 'n olifant en krokodil kop op die toorbak kon gewees het. Ander fragmente kon versierings en spykers wees wat op die toorbak gebruik kon word.
Die opgrawing by Mapungubwe onthul die bestaan van 'n heersende elite wat apart in 'n heuwelagtige nedersetting gewoon het. Dit is die eerste bekende voorbeeld van 'n klasgebaseerde samelewing in Suidelike Afrika. Hierdie artefak bevestig ook Mapungubwe as 'n ryk handelsentrum.
Van 26 Oktober 2016 tot 27 Februarie 2017 is dit in die Britse Museum uitgestal as deel van 'n tentoonstelling ter viering van die kuns van Suid-Afrika.
2001 Britse Grand Prix
Die 2004 Formule Een Britse Grand Prix is op 15 Julie 2004 op die Silverstone-renbaan in Silverstone, Brittanje gehou. Dit was die elfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Mika Häkkinen in sy McLaren - Mercedes gewen.
Televisa
Grupo Televisa, S.A.B. is 'n Meksikaanse multimassamedia-maatskappy en die grootste in Latyns-Amerika en die Spaanssprekende wêreld. Dit is 'n groot internasionale vermaaklikheidsonderneming, met baie van die programme wat in die Verenigde State op Univision uitgesaai word, waarmee dit 'n eksklusiewe kontrak het.
FeesMustFall
#FeesMustFall (#FooieMoetVal) is 'n protesbeweging deur studente wat in die middel van Oktober 2015 as gevolg van 'n toename in fooie aan Suid-Afrikaanse universiteite plaasgevind het. Die betogings het ook vir hoër lone vir lae-inkomste universiteitspersoneel gevra. Die protes het aan die Universiteit van die Witwatersrand begin en daarna na die Universiteit van Kaapstad, Rhodes Universiteit en ander universiteite dwarsoor die land uitgebrei.
Juanita Hall
Juanita Hall (6 November 1901 – 28 Februarie 1968) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente South Pacific (1958), Flower Drum Song (1961), Enemies: A Love Story (1989), en Not Fade Away (2012).
Bothashof
Stigting
Omstreeks 1910 het ds. A.J. Botha van die NG gemeente Bulawayo met 'n fiets gery na 'n siek weduwee wat op 'n plaas saam met sy twee dogters gewoon het. Die vrou is later oorlede en haar twee dogters wees gelaat. Dié twee is toe versorg deur Ndebele-dorpenaars. Die NG Kerk stig toe 'n weeshuis in Rhodesstraat, Bulawayo, om na dié kinders om te sien. Later het ene mev. Basson haar twee seuns na die weeshuis gebring omdat haar man, soos bogenoemde weduwee, aan swartkoors beswyk het. 'n Klein skooltjie is op die kerkgrond opgerig om dié kinders te onderrig en dit het op 30 Januarie 1911 geopen. Die skool was nie tot wese en armlastige kinders beperk nie, en dit het mettertyd 65 leerlinge gehuisves.
Eerste verhuising
Enkele jare later is daar besluit om die skool na 'n plek te verskuif waar die kinders ook plaasopleiding kon kry. Daar is gevoel dat dit goedkoper sou wees om die skool op die platteland te bedryf omdat groente verbou kon word vir voedsel, koeie vir hul melk aangehou kon word en dit ander voordele sou inhou. So koop die NG Kerk 'n plaas aan die hoofspoorlyn na Salisbury. Die skool was 118 km van Bulawayo en 54 km van Gwelo en dus redelik afgeleë. Op 15 Augustus 1914 is die hoeksteen van die eerste en hoofgebou op die nuwe perseel deur ds. J.N. Geldenhuys gelê.
Onderrig het op 20 Januarie 1915 begin. Hoewel die skool hom aanvanklik op wese toegespits het, het dit uitgebrei sodat ouers uit Suid-Rhodesië sowel as Noord-Rhodesië (Zambië) hulle kinders na die koshuis gestuur het. Die kinders is opgevoed in 'n Christelike atmosfeer, is in Afrikaans onderrig en praktiese opleiding gebied om hulle in staat te stel om makliker werk te kry nadat hulle die "Pionierskool", soos dit bekendgestaan het, verlaat het. Die meisies het, buiten in die gewone vakke, ook onderrig ontvang in huishoudkunde en kleremakery, terwyl die seuns landbou, stoffering, skoenmakery en skrynwerk geleer het. Die skool het ontluik in 'n klein dorpie met sy eie aantreklike kerk, hospitaal, werkswinkels, skoolkoshuis, personeelkwartier en plaasgeboue. Daar was 'n eie wassery asook 'n kragopwekker, 'n kudde frieslandbeeste, en hulle het selfs hul eie seep vervaardig. Vir ontspanning was daar rugbyvelde, vier tennisbane en 'n tenni-quoit-baan. Teen 1936 het die skool reeds 271 leerlinge gehad.
Laaste verhuising
Die vernaamste rede vir die skool se verhuising was omdat dit so afgesonder was. Daar is gevoel die leerlinge en personeel loop sosiale, kulturele en opvoedkundige geleenthede mis. Hoë vervoerkoste was ook 'n probleem en as iemand dringende mediese hulp gekort het, moes hulle die meer as 50 km na Gwelo of die amper 120 km na Bulawayo aflê. Boonop was die plaas se grond nie besonder vrugbaar nie sodat genoeg produkte nie verbou kon word nie en water was ook skaars. Soms was daar nie eens genoeg vir huislike gebruik nie, laat staan nog die landboubedrywighede.
Die skool besluit toe om na Salisbury te verhuis omdat dit die hoofstad van die kolonie was en meer sentraal geleë was ten opsigte van die hele land. Daar was meer werksgeleenthede in Salisbury en leerlinge wat werk gekry het in die groot, onpersoonlike stad, kon in die skool aanbly tot hulle nesgeskop het en by die snelbewegende, moderne stadslewe aangepas het.
Bothashof aangekoop
In 1944 is die plaas Bothashof aangekoop vir die bedrag van £18 000 en die bouwerk begin die jaar daarop. Die laaste skooldag op Daisyfield was op Vrydag 27 Augustus 1948. Om 'n hele kosskool 320 km te verskuif, was geen geringe taak nie. Bokwaens het die meubels en kiste na die stasie gebring, waar dit op die trein gelaai is. Aan die begin was Bothashof allermins 'n huislike woonplek. Die geboue was half voltooi en die boumateriaal is daarin geberg. Daar was geen lopende water vir sanitasie nie, geen kookgeriewe nie en die vloere en vensters was vuil. Boonop het die vragmotor met lewensnoodsaaklike voedsel nie opgedaag nie.
In die skool se jaarblad van 1949 (weens die verhuising was daar nie 'n jaarblad in 1948 nie) staan dié verslag oor die vroeë omstandighede: "In 'n atmosfeer van stof, sement en klippe het die vestiging hier begin … dit was glad nie maklik om alles op hul korrekte plek te sit nie … elke huishoudinggesin moes in een van die slaapsale intrek, wat nog sonder deure of gordyne was. Van 'n bad was daar nie sprake nie. Ons was afhanklik van water van 'n buitekraan ver in die velde wat 'n stadige en onderbroke straaltjie gelewer het. Die stoof was nie aan ons beskikbaar nie en ons vroue moes sukkel om etes te berei. Weense worsies het prominent op die spyskaart voorgekom. Was dit moeilike tye? Nee, want ons het met geesdrif gewerk. Omdat ons saam met die plek grootgeword het, geniet ons dit vandag baie en waardeer ons die geriewe meer as die nuweling wat al dié luuksheid betree."
Amptelike opening
Ondanks die aanvanklike uitdagings het Bothashof gefloreer en aantreklike onderrig- en koshuisgeriewe gebied aan amper 300 kinders asook huisvesting aan amper alle personeellede. By Salisbury het die skool gegroei en kort voor lank sy kapasiteit van 450 leerlinge bereik.
Die Rhodesiese regering het die skool spesiale toestemming gegee om die leerplan van die Suid-Afrikaanse nasionale onderwysdepartement in Engels te gebruik (dis nie bekend wanneer Afrikaans aan die skool uitgefaseer is nie). Dié leerplan het gelei tot die matriekeksamen wat dit vir kandidate met matrikulasievrystelling moontlik gemaak het om aan Suid-Afrikaanse universiteite te gaan studeer. Dit het beteken Bothashof was afhanklik van onderwysers wat hulle aan Suid-Afrikaanse instellings bekwaam het.
Zimbabwiese onafhanklikheid
Met die voortslepende vryheidstryd in Rhodesië en die gedurige verhuising van Afrikaanssprekendes terug na die Republiek van Suid-Afrika het die skool se leerlingtal veral van 1979 af kwaai afgeneem en dit het ook ál moeiliker geraak om onderwysers uit Suid-Afrika te werf. Die vakkeuse moes ingeperk word en selfs vir verpligte vakke was dit moeilik om bekwame onderwysers te kry. Einde 1981 het dit duidelik geword dat die Senior Sertifikaat nie meer aangebied sou kon word nie en die laerskoolafdeling het ook in gedrang gekom met net 76 leerlinge van gr. 1 tot gr. 7. Die hoërskoolafdeling is daarom begin 1982 gesluit, maar in daardie jaar neem die laerskoolinders skielik toe tot 170 en so ontstaan 'n dringende behoefte om die hoërskoolafdeling te heropen.
Nuwe lewe
Ten einde die onderwysertekort te bowe te kom, is daar besluit om die AEB-leerplan in te voer in ooreenstemming met ander Zimbabwiese privaat skole en so heropen die skool in 1983 met geriewe tot en met Vorm III. Namate die Vorm III-klas jaar ná jaar gevorder het, is die vorms verhoog totdat die "A Levels" in 1986 ingevoer is. Toe die skool 'n ware Zimbabwiese privaat skool word, het die leerlingtalle skerp toegeneem sodat die skool reuse-kapitaalbesteding moes aangaan om 30 voorafvervaardigde klaskamers aan te skaf, laboratoriums in te rig, kunsklaskamers, biblioteke ens. Die koshuisgeriewe is vermeerder en 'n vloot busse is aangeskaf om sowat 480 leerlinge daagliks na en van die skool te bring. Van 1911 het die NG Kerk al die geld voorsien vir die skool se uitbreiding tot die instelling wat dit vandag is.
Einde van 'n era
In 1985 is die skool se naam van Bothashof na Eaglesvale verander in ooreenstemming met die instelling se geheel en al nuwe aard wat voorsiening gemaak het vir alle sektore van die samelewing, hoewel die grondbeginsel van Christelike onderwys onveranderd gebly het en die leuse, in 'n land waarin byna geen Afrikaans gepraat word nie, "Diens" gebly het.
Loppersum
Loppersum is op 1 Januarie 2021 opgegaan in die nuwe munisipaliteit Eemsdelta.
Plekke
Plekke in die voormalige munisipale gebied van Loppersum is: Eenum, Garrelsweer, Garsthuizen, Huizinge, Leermens, Loppersum, Middelstum, Oosterwijtwerd, Startenhuizen, Stedum, Toornwerd, Westeremden, Westerwijtwerd, Wirdum, 't Zandt, Zeerijp en Zijldijk.
Daniela Bobadilla
Daniela Bobadilla (gebore 4 April 1993) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Middle (2009) en Anger Management (2012).
Gladiolus vernus
Gladiolus vernus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan KwaZulu-Natal, Limpopo en Mpumalanga.
Laura Nelson Hall
Laura Nelson Hall (11 Julie 1876 – 11 Julie 1936) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Dope (1914) en The Stubbornness of Geraldine (1915).
Jack Brymer
John (Jack) Alexander Brymer (27 Januarie 1915 – 15 September 2003) was 'n Engelse klarinettis. The Times het hom "die voorste klarinettis van sy generasie, miskien van die eeu" genoem. Hy was as speler grootliks selfgeleer en het as amateur opgetree voordat hy deur Thomas Beecham uitgenooi is om in 1947 by die Koninklike Filharmoniese Orkes aan te sluit. Hy het tot 1963 by die orkes gebly, te wete twee jaar na Beecham se dood.
Brymer het later in die BBC Simfonieorkes en London Simfonieorkes gespeel. Hy was ook geassosieer met verskeie kamermusiek ensembles en het 'n lewenslange behae daarin gehad om jazz te speel. Hy het van die tydperk van 1950 tot 1993 verskeie professorale poste gehou, eerste by die Koninklike Akademie van Musiek, daarna by die Koninklike Militêre Skool van Musiek, en uiteindelik by die Guildhall School of Music and Drama. Hy het dikwels as beide speler en aanbieder uitsendings gemaak, en opnames van solo-werke, sowel as werke saam met orkeste en kleiner groepe gemaak. Hy het twee volumes memoires en 'n boek oor die klarinet gepubliseer.
Echinodictyum austrinum
Echinodictyum austrinum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Echinodictyum en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hooper.
Pauline Hall
Pauline Hall (26 Februarie 1860 – 29 Desember 1919) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent The Governor's Boss (1915).
Gladiolus venustus
Die perskalkoentjie (Gladiolus venustus) is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Noord- en die Wes-Kaap.
Katie Boland
Katie Boland (gebore 14 Februarie 1988) is 'n Kanadese aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Master (2012) en in die televisiereekse The Zack Files (2000) en Long Story, Short (2013).
Antieke Hawaii
thumb|280px|Petrogliewe in die Nasionale Park Hawaii-vulkane.
Antieke Hawaii is die tydperk in die geskiedenis van Hawaii voor die vereniging in 1810 van die Koninkryk Hawaii deur Kamehameha die Grote. Navorsers het tradisioneel geraam dat die eerste vestigings op die Hawaise eilande sporadies tussen 400 en 1100 n.C. plaasgevind het deur Polinesiese langafstandnavigators van die Samoa-, Marquesas- en Tahiti-eilande in wat nou Frans-Polinesië is.
In 2010 is die resultate gepubliseer van 'n studie met moderne radiokoolstofdatering wat betroubaarder resultate gelewer het; daarvolgens het mense hulle heelwat later eers op die eilande gevestig, in 'n kort tydperk van omstreeks 1219 tot 1266.
Die ryk natuurlike hulpbronne het 'n relatief digte bevolking ondersteun wat bestaan het uit 'n heersersklas en 'n sosiale stelsel met godsdiensleiers.
Kaptein James Cook het sover bekend in 1778 die eerste kontak met die antieke Hawaiërs gemaak. Sy voorbeeld is deur baie ander Europeërs en Amerikaners gevolg.
Migrasie na die Hawaise eilande
Die mening het verander oor wanneer die eerste Polinesiërs hulle op die Hawaise eilande gevestig het. Radiokoolstofdatering in Hawaii het aanvanklik daarop gedui dat dit moontlik so vroeg as 124 n.C. was. In Patrick Vinton Kirch se vroeë boeke oor die Hawaise argeologie is 'n datum van omstreeks 300 n.C. genoem, met meer onlangse voorstelle deur Kirch van 600 n.C. Volgens ander teorieë was dit so laat as 700-800 n.C.
thumb|220px|links|Priesters vaar deur Kealakekuabaai vir die eerste kontakrituele. In 2010 het navorsing nuwe resultate van hoëpresisie-koolstofdatering aangekondig wat betroubaarder was as dié van vorige studies. Daarvolgens het die eerste migrasie van Oos- en Noord-Polinesiërs baie later plaasgevind, in 'n korter tydperk van twee golwe: "die vroegste in die Geselskapseilande omstreeks 1025-1120, vier eeue later as wat voorheen veronderstel is; toe, ná 70-265 jaar, het verspreiding in een groot golf voortgeduur na alle oorblywende eilande omstreeks 1190-1290".
Volgens dié navorsing is die Hawaise eilande omstreeks 1219-1266 beset. Dié vinnige kolonisasie verduidelik vermoedelik die "merkwaardige eenvormigheid van die Oos-Polinesiese kultuur, biologie en taal".
Volgens die Hawaise mitologie was daar ander setlaars in Hawaii: volke wat deur nuwe aankomelinge na afgeleë valleie gedwing is. Daar word beweer stories oor menehune, klein mense wat heiau en visdamme gebou het, bewys die bestaan van antieke volke wat voor die Hawaiërs op die eilande gewoon het.
Waiʻahukini-rotsskuiling (terrein H8)
'n Vroeë raming oor die tyd van die terrein se aanvanklike besetting in 1969 deur Emory en Sinoto dui op 750 n.C., maar 'n meer onlangse studie met moderne radiokoolstofdatering dui op 'n veel later datum, iewers in die middel 14de eeu.
thumb|220px|Dissels, byle met die kapgedeelte loodreg met die hef.
Hālawa-duinterrein
Die Hālawa-duinterrein is op die eiland Molokai geleë en is in 1964 ontdek. Dit bestaan uit twee heuwels. In die somer van 1970 het Patrick Vinton Kirch uitgrawings op die grootste van die twee heuwels, heuwel B, gedoen en ses groot lae ontbloot. In die vierde laag was artefakte, begrafnisoorblyfsels en huisfondamente. Van die 496 artefakte wat in dié laag ontdek is, is die belangrikstes vishoeke en dissels ('n soort byl). Die dissels wat in heuwel B gevind is, was soortgelyk aan dié wat op Nihoaeiland en Neckereilande ontdek is, en volgens Kirch en McCoy dien dit as "bewys dat die Hālawa-duinterrein 'n vroeë fase verteenwoordig in die ontwikkeling van die Hawaise materiaalkultuur". Aanvanklike datering dui op 'n tydperk van 600 tot 1200 n.C., maar 'n nuwer datering in 2007 wys die terrein is nie ouer as 1300 n.C. nie en is hoofsaaklik tussen 1400 en 1650 beset.
Vestiging
Vroeë setlaars het klere, plante (sogenaamde "kanoplante") en vee saam met hulle gebring en nedersettings aan die kus en groter valleie gevestig. Met hulle aankoms het die setlaars taro, piesangs, kokospalms en broodvrugtebome gekweek en varke, hoenders en ʻīlio ('n soort hond) grootgemaak. Vleis is egter minder dikwels as vrugte, groente en seekos geëet. Smaakmiddels het ingesluit sout, bankoelneute, seewier en suikerriet, wat as beide 'n versoeter en medisyne gebruik is.
thumb|220px|Die Polinesiese of Pasifiese rot het saam met die Polinesiërs na Hawaii gekom. Benewens die kosse wat hulle saamgebring het, het die setlaars ook patats aangeskaf en teen omstreeks 1000 n.C. of vroeër oor die hele Polinesië gekweek. Die patat is inheems aan Suid-Amerika. 'n Ontleding van die DNS van 1 245 patatvariëteite van Asië en die Amerikas is onlangs gedoen en navorsers het 'n genetiese skakel ontdek wat bewys die plant is omstreeks 1100 van die Andes na Polinesië gebring. Dié bevinding is 'n verdere bewys daarvan dat antieke Polinesiërs interaksies met die volke van Suid-Amerika kon gehad het lank voor die aankoms van Europeërs op die vasteland.
Die Pasifiese rot het ook saam met die mens na Hawaii gekom. Volgens David Burney het mense en die diere wat hulle saam met hulle gebring het (varke, honde, hoenders en rotte), veroorsaak dat baie inheemse spesies voëls, plante en groot landslakke tydens die kolonisasie uitgesterf het.
Vroeë Polinesiese setlaars het estuariums en strome in visdamme omskep: reeds in 500 n.C. of vroeër. Grond en gekapte stene is gebruik om woonplekke te bou, en dit het die antieke Hawaise akwakultuur van die gevorderdste van die oorspronklike mense van die Stille Oseaan gemaak. Teen die tyd van kaptein James Cook se koms was daar reeds minstens 360 visdamme wat 900 000 kg vis per jaar geproduseer het.
Die nuwe setlaars het hale (huise) en heiau (tempels) gebou. Argeoloë glo vandag die eerste vestigings het aan die suidpunt van die eiland Hawaii plaasgevind en dat die mense vinnig noordwaarts versprei het met die seekus en maklik toeganklike riviervalleie langs. Namate die bevolking toegeneem het, is nedersettings verder noordwaarts gestig.
Omdat die eilande so klein is, was die bevolking baie dig. Voor Europese kontak was die bevolking reeds in die omgewing van 200 000 tot 1 000 000 mense. Ná Europese kontak het die bevolking egter vinnig afgeneem weens siektes soos pokke.
'n Tipiese dorpie
220px|thumb|Twee antieke heiau, Hāpaialii en Keeku Heiau. thumb|220px|'n Tekening van 'n heiau, by Waimea, Kauai.
'n Tradisionele dorpie van antieke Hawaii het verskeie strukture ingesluit. In 'n volgorde van belangrikheid was daar:
thumb|220px|'n 18de-eeuse Hawaise helm en mantel, tekens van koninklikheid.
Kastestelsel
Antieke Hawaii het 'n kastestelsel gehad. In The overthrow of the kapu system in Hawaii beskryf Stephenie Seto Levin die hoofklasse:
Opvoeding
Hawaise kinders het tuis lewensvaardighede en godsdiens geleer, dikwels by hulle grootouers. Vir "slim" kinders was daar 'n stelsel van vakmanskap waarin baie jong studente 'n ambag of professie sou begin leer deur 'n kenner, of kahuna, te help. Omdat Hawaiërs geglo het spirituele magte deurdring alles in die natuur, is kenners op baie gebiede beskou as kahuna, 'n term wat algemeen as "priester" verstaan is. Die verskillende soorte kahuna het die kennis van hulle beroep aan ander oorgedra, hetsy in medisyne, kanobouwerk of familiegeskiedenis, ensovoorts deur vakleerlinge te gebruik en op te lei. Formeler skole het bestaan vir studies in hula en waarskynlik in hoër vlakke van heilige kennis.
Die kahuna het die vakleerling in sy huis opgeneem as 'n gesinslid, en "die onderwyser was dikwels 'n familielid". Tydens 'n godsdienstige "graadvangseremonie" het die onderwyser die leerling ingesweer, en daarna was laasgenoemde nes 'n bloedverwant van die onderwyser. Kinders wat vakleerlinge was, het geleer deur die daaglikse lewe dop te hou en daaraan deel te neem. Kinders is in die tradisionele Hawaise kultuur ontmoedig om vrae te vra.
Grondbesitreg
thumb|150px|links|'n Grensbaken van 'n ahupuaʻa. In die Hawaise ideologie "besit" 'n mens nie die grond nie, maar woon net daarop. Daar is geglo beide die grond en die gode (akua) was onsterflik. Grond dus was ook goddelik en dus nie gewone, sterflike mense beskore nie. Daarom kon mense nie grond besit nie. Die Hawaiërs het geglo alle grond behoort aan die gode.
Daar is geglo die alii is die "bestuurders" van die grond. Dit het beteken hulle het die mense wat daarop gewerk het, die makaāinana, beheer. Met die dood van 'n opperhoof en die opvolging deur 'n ander, is grond herverdeel – sommige "bestuurders" het hulle grond verloor, terwyl ander grond gekry het. Dit het ook gebeur as een opperhoof 'n ander een verslaan het – die verowerde grond is dan onder die wenner se vegters verdeel. In die praktyk het gewone mense sekuriteit geniet, sodat niemand op hulle grond en huise beslag kon lê nie. Hulle het dit gewoonlik behou, en het onder 'n nuwe "bestuurder" aanhou heffings betaal en arbeid verskaf wanneer grond herverdeel is.
Dié stelsel van grondbesit was soortgelyk aan die feodale stelsel wat in die Middeleeue in Europa gegeld het.
Die antieke Hawaiërs se waterbestuur was deur middel van ahupuaa. Elke ahupuaa het 'n onderdeel van die grond gehad, van die berge tot by die see. Die reënwater wat van die berge af geloop het, is as 'n soort besproeiing gebruik. Hawaiërs het hulle ook om dié stukke land gevestig as gevolg van die landbou wat daar beoefen is.
Godsdiens en die kapu-stelsel
Godsdiens het die antieke Hawaise gemeenskap bymekaargehou, en het gebruike, lewenstyle, werkmetodes, sosiale beleide en die reg beïnvloed. Die regstelsel was geskoei op godsdienstige kapu, of taboes. Daar was 'n regte manier om te lewe, aanbid en selfs eet. Voorbeelde van kapu sluit in die gebruik dat mans en vroue nie saam kon eet nie. Hengel was beperk tot sekere seisoene van die jaar. Dit was verbode om die skaduwee van die alii aan te raak, want dit sou sy mana steel.
Kapu is streng afgedwing. As iemand een verbreek het, al het hy dit nie bedoel nie, het dit dikwels tot sy onmiddellike dood gelei: koʻo kapu. Die begrip is dieselfde as die Afrikaanse taboe en die Polinesiese tapu. Die woord word gewoonlik as "verbode" vertaal, maar beteken meer: "bly weg", "geen toegang" of "heilig". Die teenoorgestelde van kapu is noa, wat beteken "algemeen" of "vry".
Die rigiditeit van die kapu-stelsel het dalk gekom van 'n tweede golf migrasies in 1000-1300, wat verskillende godsdienste en stelsels tussen Hawaii en die Geselskapseilande vermeng het. Die Hawaiërs is dalk beïnvloed deur die Tahitiaanse opperhoofde; die kapu-stelsel sou strenger word en die sosiale struktuur sou verander. Menslike offerandes sou deel van hulle nuwe godsdiensgebruike word en die alii sou meer mag gekry het oor die eilande se raad van kenners.
Hoewel alle kos en drank vir die antieke Hawaiërs godsdienstige betekenis gehad het, is spesiale klem gelê op awa (kawa) vanweë sy narkotiese eienskappe. Dié wortelgebaseerde drankie, 'n psigoaktiewe en ontspanningsmiddel, is gebruik om maaltye te seën en seremonies te hou. Daar word dikwels in Hawaise liedjies daarna verwys. Verskillende variëteite van die wortel is deur verskillende kastes gebruik.