cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kat
Speel
Omdat speel vir hulle so baie soos jag is, hou hulle van speelgoed wat soos prooi lyk, soos harige voorwerpe wat vinnig beweeg, maar hulle kan gou belangstelling verloor as hulle baie met ’n spesifieke ding speel. Hulle is meer geneig om met speelgoed te speel as hulle honger is. Hulle hou ook daarvan om met ’n tou te speel, maar dit kan gevaarlik wees as hulle daaraan kou of daarin verstrengel raak.
Voortplanting
Wyfies kom ’n paar keer per jaar op hitte, van die lente tot die laat herfs. Hitteperiodes kom elke twee weke voor en duur van vier tot sewe dae. Verskeie mannetjies sal gelok word deur ’n wyfie op hitte. Hulle sal oor haar baklei en die een wat wen, wen die reg om met haar te paar. Sy sal eers die mannetjie verwerp, maar hom eindelik toelaat. Die mannetjie se penis het ’n band van 120–150 stekels van sowat 1 mm lank wat na agter wys en wanneer die penis ná die tyd uitgetrek word, skraap die stekels teen die wand van die wyfie se vagina, wat ’n teken is vir ovulasie. Dit help ook om ander sperma uit die vagina te skraap en gee die laaste mannetjie wat met haar paar, dus ’n groter kans om haar te bevrug.
Nadat sy gepaar het, sal die wyfie haar vagina was. As ’n mannetjie dan met haar wil paar, sal sy hom aanval. Ná sowat 20 tot 30 minute, nadat die wyfie haar gewas het, sal die siklus van voor af begin. Omdat ’n wyfie met verskeie mannetjies sal paar terwyl sy op hitte is, kan die katjies in een werpsel verskillende pa's hê.
Katte is 64–67 dae lank dragtig, met ’n gemiddeld van 66 dae. Daar is gewoonlik drie tot vyf katjies in ’n werpsel en die eerste werpsel is gewoonlik kleiner as latere werpsels. Die katjies drink ses tot sewe weke lank aan die ma en is geslagsryp binne vyf tot tien maande (wyfies) of vyf tot sewe maande (mannetjies), hoewel dit kan wissel van ras tot ras. Wyfies kan twee tot drie werpsels per jaar hê en kan dus tot 150 kleintjies hê in die sowat tien jaar wat sy vrugbaar is.
Katte kan op sowat 12 weke van die ma weggeneem word en na ’n nuwe huis gaan. Hulle kan op sewe weke al gesteriliseer of gekastreer word om ongewenste voortplanting te keer. Dit voorkom ook aggressie, die sproei van urine by mannetjies en ’n gekerm by wyfies. Gewoonlik word dit egter later gedoen, van drie tot ses maande oud.
Siektes
Die mees algemene siektes onder katte is aansteeklike siektes. Jong diere is baie vatbaar vir herpes-infeksies van die lugweë en die parvovirus (katgriep). Vir volwasse katte is die katleukemie- (FeLV), katvigs- (FIV) en peritonitis-virus (FIP) ’n ernstige probleem. Danksy inenting is hondsdolheid nie meer volop nie.
Die spektrum van siektes by katte is wyd en stem baie ooreen met dié by mense. Nog algemene katkwale is nekletsels (FORL), blaasaandoenings, obstruktiewe kardiomiopatie, eosinofiliese granuloom en asma.
Katte en mense
Katte is ’n algemene troeteldier en daar is wêreldwyd meer as 500 miljoen van hulle. Die verhouding tussen opregte en ander katte verskil van land tot land, maar in die algemeen is opregte katte minder as 10% van die totale getal.
Katrasse
Die konsep van katteling het in die laat 19de eeu in Brittanje ontstaan. Die huidige lys van katrasse is taamlik lank: die Cat Fanciers' Association in Amerika erken 41 rasse, waarvan 16 natuurlike rasse is wat waarskynlik ontstaan het voor die mens met katte begin teel het, terwyl die ander in die laaste helfte van die 20ste eeu ontwikkel is. Die eienaars en telers ding mee om te sien wie se katte die naaste aan die teelstandaard, of "ideale definisie", van die ras is.
Katte is te kry in ’n verskeidenheid kleure en patrone. Elke ras het spesifieke toelaatbare kleure, patrone en fisieke eienskappe. Van die rasse wat natuurlik ontstaan het, is:
Soorte lyf
Katte kan verskeie lyfsoorte hê, wat wissel tussen dié uiterstes:
Mense en gesondheid
’n Allergiese reaksie kan by mense veroorsaak word deur katte se skilfers en speeksel. Algemene toestande is hooikoors, asma of ’n veluitslag. Sommige mense kan by ’n sekere kat aanpas en sonder probleme saam in ’n huis bly terwyl hulle steeds allergies is vir katte in die algemeen. Sommige eienaars neem teenallergie-medisyne daarvoor of bad hul katte gereeld, wat die hoeveelheid skilfers verminder. Daar was ook al pogings om hipo-allergeniese katte te ontwikkel wat minder geneig sal wees om ’n allergiese reaksie by mense te veroorsaak.
Katte kan ook ’n positiewe uitwerking op mense se gesondheid hê, soos die verlaging van bloeddrukvlakke. Verder kan hulle emosionele steun gee en gevoelens van depressie, angstigheid en eensaamheid verlig.
Volgens ’n Switserse studie in 2003 kan katte dieselfde positiewe uitwerking op hul eienaars se sielkundige toestand hê as ’n menslike maat. Hoewel katte nie positiewe gevoelens aanhelp nie, keer hulle negatiewe gevoelens af, het die navorsers bevind.
Krap van meubels
’n Natuurlike gewoonte van katte is om hul naels aan meubels en matte te haak en die naels dan agtertoe te trek. Hulle merk daarmee hul gebied en dit gee hulle oefening en help die naels skoon- en skerpmaak. Dit kan voorkom word deur vir die kat ’n krappaal te koop sodat hulle dit, eerder as meubels en matte, gebruik. Sommige krappale is met mat oorgetrek, maar maak dit moeilik vir die kat om te onderskei tussen die krappaal en ’n mat op die vloer. Daarom werk houtpale of pale wat met iets soos sisaltou oorgetrek is, beter.
Katte se naels kan ook geknip word indien nodig. Hul naels kan ook uitgesny word, maar dit is ’n omstrede prosedure wat tot pyn, infeksies en verlamming kan lei. Baie veeartse weier om dit te doen.
Kriptodierkunde
Ontvangs
In die boek Scientifical Americans: The Culture of Amateur Paranormal Researchers (2017) bespreek Sharon Hill aspekte van die subkultuur, en let op interne pogings om meer wetenskaplike benaderings te skep en die betrokkenheid van Jong Aarde-kreasioniste en die voorkoms van misleidings. Sy kom tot die gevolgtrekking dat baie kriptodierkundiges "passievol en opreg is in hul oortuiging dat daar geheimsinnige diere bestaan. As sodanig gee hulle agting vir elke verslag van 'n waarneming, dikwels sonder kritiese bevraagtekening. Soos by die spooksoekers, is kriptodierkundiges oortuig dat hulle die een is om die raaisel op te los en geskiedenis te maak. Met die verleiding van raaisels en geld wat ywerige en etiese navorsing ondermyn, het die veld van kriptodierkunde ernstige geloofwaardigheidsprobleme."
2013 Kanadese Grand Prix
Kwalifisering
Die voorste wegspringplek het aan Red Bullrenjaer Sebastian Vettel behoort, sy derde vir die jaar. Die Mercedes van Lewis Hamilton staan langs hom op die eerste ry. Valtteri Bottas het vir 'n verrassing gesorg deur in sy debuutseisoen sy Williams in die derde plek te plaas, wel vóór die Mercedes van Nico Rosberg en die Red Bull van Mark Webber. Fernando Alonso kwalifiseer vir Ferrari in die sesde plek, net voor die Toro Rosso van Jean-Éric Vergne wat met 'n sewende plek sy beste kwalifisering ooit behaal het. Adrian Sutil se Force India is in die agtste plek en die top 10 word deur die Lotus van Kimi Räikkönen en die Toro Rosso van Daniel Ricciardo voltooi.
Varkslaai
Varkslaai (Conicosia pugioniformis (L.) N.E.Br.) is 'n plantjie uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is.
2013 Kanadese Grand Prix
Kwalifisering
Felipe Massa se ongeluk in sy Ferrari het die enigste rooi vlag van kwalifisering tot gevolg gehad. Slegs twee minute voor die einde van die 2de sessie bots hy sywaarts in die bandstapel van draai 3. Dit was die derde keer in twee weke dat Massa betrokke is by 'n eensydige botsing. As gevolg hiervan staan die ander motors drie rye agtermekaar en wag dat die baan weer oopgestel word. Räikkönen en Ricciardo is hiervoor gestraf omdat hulle volgens die wedrenbeheer nie korrek opgestel het nie. Beide bestuurders is twee plekke teruggeskuif op die rooster en spring daarna vanaf die tiende en elfde posisie weg.
W.H. Coetzer
W.H. Coetzer (1900–1983) was ’n Afrikaanse kunstenaar wat veral bekend is vir sy skilderye en ander kunswerke. Hy skilder landskappe, seetonele, portrette, figure en stillewes in ’n tradisionele styl. Coetzer word veral onthou vir die uitbeelding van historiese gebeurtenisse in die Boeregeskiedenis, onder meer die tapisserieë in die Voortrekkermonument wat deur hom ontwerp is. Hy het ook gedigte geskryf.
2013 Kanadese Grand Prix
Kwalifisering
Ook Lotus-renjaer Romain Grosjean is tien plekke gestraf weens 'n fout in die vorige wedren, die Grand Prix Formule 1 van Monaco. Hy het by die tonnel se uitgang sy rempunt gemis en agter in die motor van Daniel Ricciardo vasgejaag.
W.H. Coetzer
Lewe en werk
Willem Hermanus Coetzer is op 9 November 1900 op Tarkastad in die Oos-Kaap gebore. Hy is die tweede van vier kinders van Wentzel Christoffel Coetzer en Johanna Augustine Brümmer. Hy het twee broers (Pieter Willemse en Steytler) en ’n suster (Olive). Toe hy twee jaar oud is, verhuis die gesin na Johannesburg, waar hulle eers in ’n eenvoudige huisie in Hoofdstraat in Braamfontein woon, maar binne ’n jaar na Fordsburg verhuis, waar hulle tot 1908 bly. Sy vader is hier werksaam op die myne.
2013 Kanadese Grand Prix
Renuitslag
Ná hy voor kon wegspring, wen Sebastian Vettel ook die wedren, sy derde oorwinning van die seisoen. Fernando Alonso was tweede deur in die slotfase Lewis Hamilton in te haal. Hamilton eindig derde met Webber en Rosberg in die vierde en vyfde plekke. Jean-Éric Vergne behaal met 'n sesde plek sy beste uitslag ooit in 'n Formule 1-wedren, en Paul di Resta het danksy goeie strategie sewende geëindig nadat hy in die sewentiende plek weggespring het. Kimi Räikkönen eindig negende, sy 24ste wedren opeenvolgend in die punte, en ewenaar daarmee Michael Schumacher se rekord. Die laaste punt behoort aan Adrian Sutil, wat tydens die wedren met 'n deurry gestraf is, nadat hy die blou vlae geïgnoreer het.
W.H. Coetzer
Lewe en werk
Voordat hy vyf jaar oud is, begin hy skoolgaan aan die Lilian Road Infant School in Fordsburg en in 1908 gaan hy na die Goede Hoop Skool in Fordsburg, een van die heel eerste Christelike Nasionale Onderwysskole. Sy familie trek weer later in die jaar, hierdie keer na Lakeview en hy gaan skool aan die Engelse Booysens Government School. Om ekstra geld te verdien verkoop hy vir die Central News Agency in sy standerd ses jaar koerante aan die soldate wat in die Booysens-kamp gewag het vir hulle deelname aan die Eerste Wêreldoorlog. Hy slaag in 1914 die st. 6-eksamen en verwerf ’n meriete-beurs vir ’n verdere drie jaar se studie as vakleerling aan die Ambagskool in Braamfontein.
Aran-eilande
Die eilandgroep se ruwe kalklandskap is nie geskik vir landbou nie. Nogtans het bewoners klein kunsmatige akkers uit lae van seewier en sand geskep. Hierdie klein landbougronde, wat plaaslik "tuine" genoem word, word met klein steenmuurtjies afgebaken en beskerm. Landbou speel intussen 'n ondergeskikte rol in die eilande se ekonomie. Die belangrikste bedrywe is tans toerisme en visvangs.
W.H. Coetzer
Lewe en werk
Teen die einde van 1917 begin hy werk as gekwalifiseerde koetsbouer. In sy vrye tyd hou hy aan met sy kuns en skryf in 1920 in vir ’n korrespondensiekursus by die Press Art School in Londen. Hy spaar genoeg geld deur sy werk en in 1925 vertrek hy op ’n studiereis na Londen, wat veral weens ’n gebrek aan geld nie baie suksesvol is nie. By sy terugkeer hervat hy sy werk as koetsbouer by J. Jenkins and Son.
In 1933 keer hy terug na Suid-Afrika, waar hy onder andere vir drie weke aan huis van generaal Jan Smuts op sy plaas in Doornkloof in Irene vertoef om sketse te maak. In generaal Smuts se biblioteek begin hy lees oor die Voortrekkers in die boeke van Gustav Preller en so begin ’n besondere belangsteling in die Afrikaner se geskiedenis.
In 1934 keer hy terug na die Londense Polytechnic School of Art met die doel om die kuns van portret- en figuurstudie te bemeester. By sy terugkeer in 1935 maak hy ’n grondige studie van die Voortrekkers en word hy die kunstenaar  wat by uitstek die Afrikanergeskiedenis en volkslewe uitbeeld. Hy word aangestel om soeweniers te ontwerp vir die Voortrekker Eeufees in 1938 en die opening van die Voortrekkermonument in 1949. Van sy ontwerpe sluit in sopkoppies, asbakke, sakmesse, lepels en posseëls. Sy kunswerke raak wyd bekend en hy behaal baie goeie pryse daarvoor. In 1939 is hy as aflos vir ses maande tydelike lektor in Kuns aan die Potchefstroomse Normaalkollege.
Op 9 November 1942 in Alberton tree hy in die huwelik met Joey Frances van der Merwe en die egpaar het twee kinders. In Augustus 1945 word hy ernstig siek van ’n beroerte aanval, wat ’n groot aanvraag na sy werk tot gevolg het. Vir die volgende ses maande is hy in en uit die hospitaal, maar herstel weer volkome.
Sy werk word in 1948 ingesluit in die uitstalling van Suid-Afrikaanse kuns wat in die Tate Galery in Londen en ook in Europa en Amerika vertoon word.
In 1952 finaliseer hy die tapisserie vir die Voortrekkermonument, ’n taak wat hom vyf jaar besig gehou het. In hierdie jare word hy telkens opdrag gegee om die portrette van belangrike persone te skilder, onder andere van Totius, J.G. Strijdom, Mimi Coertse en D.F. Malan.
Hy besoek Londen weer in 1948 en 1971. In 1969 skenk hy sowat agthonderd etse aan die Johannesburgse Stadsraad. In sy latere jare begin sy sig ingee. As stigterslid is hy ook president van die Brush and Chisel Club en hy is ’n lid van die Africana Komitee. Hy is op 29 September 1983 in Johannesburg oorlede.
Skryfwerk
Benewens outobiografiese skrywes soos My kwas vertel en W.H. Coetzer 80 gee hy ook die bundel gedigte Pen-sketse/Sketches uit. Hierin verskyn gedigte in Afrikaans en Engels, wat hy met tekeninge illustreer. Die tematiek van die gedigte is hoofsaaklik herinneringe aan gebeure en gewoontes van die outyd. Hy beeld ook sy eie beskouings en leefwêreld uit, soos gedigte oor sy kinders se kleindae en die barbaarsheid van boks.
Aran-eilande
Die Aran-eilande kan per veerboot of vliegtuig bereik word. Veerbote doen in Kilronan, die grootste nedersetting op Inishmore, aan. 'n Plaaslike lugredery, Aer Arann, verbind al drie bewoonde eilande met die streekslughawe van Connemara, sowat 38 km wes van Galway.
Amphiastrella kirkpatricki
Amphiastrella kirkpatricki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphiastrella en tot die familie Iotrochotidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Varkslaai
Daar is drie subspesies:
Dit is 'n plantjie met 'n penwortel wat 50 –100 cm lank kan word en blare wat dun en rond is, 15-20 lank kan word en wat grysgroen tot groen van kleur is. Dit het groot geel blomme (8 cm in diameter) met talle dunne blomblare.
Varkslaai is eetbaar en word in die kombuis, selfs in restaurants gebruik.
Dit is moontlik 'n gasheerspesie vir die nematode Globodera capensis, wat baie lyk soos die gevreesde en naverwante spesie G. rostochiensis wat aartappels aantas. Morfologies kan hulle nouliks onderskei word, maar wel met DNS-gebaseerde metodes.
In Kalifornië is dit 'n indringerplant op die strande aan die kus, maar dit is nie baie aggressief nie.
Watersalie
Die watersalie (Tetradenia riparia), ook bekend as gemmerbos of vleisalie, is 'n struik wat tot 2m hoog word. Die plant is bladwisselend en meerstammig terwyl die takke halfsukkulente is. Die blare is enkelvoudig, groot, hartvormig en teenoorstande. Hulle is ook grof getand, dikharig en voel klewerig. Blare wat fyngemaal word het 'n gemmergeur. Die blommetjies is ligpers en verskyn in are.
Ligsnelheid
Die bevinding van ligsnelheid
Die eerste persoon wat bevestig het dat lig wel 'n snelheid het, was Ole Rømer, 'n Deense sterrekundige wat in die Observatoire de Paris gewerk het. Sy eksperiment is gebaseer op die verduistering van Io, die binneste maan van Jupiter. Rømer het begin met 'n demonstrasie van grootteorde waarin hy gedemonstreer het dat lig se snelheid so groot is dat dit in minder as 'n sekonde so ver kan beweeg as wat die deursnee van die Aarde is.
Punt L op die diagram verteenwoordig die tweede kwartêr van Jupiter - wanneer die hoek tussen Jupiter en die Son (van die Aarde af gesien) 90° is. Die eerste kwartêr is gebruik as gevolg van die wegbeweging van Jupiter deur die Aarde - en sou dus 'n meer doeltreffende effek hê. Rømer neem aan dat die waarnemer Io kan sien op die tweede kwartêr (L), en die opkoming wat plaasvind na een omwenteling van Jupiter (wanneer die Aarde op punt K is; die diagram is nie op skaal nie), 42½ uur later is. In dié tyd beweeg die Aarde weg van Jupiter - in 'n afstand gelykstaande aan 210 maal die Aarde se deursnee en word verteenwoordig deur LK. As lig met 'n snelheid van een aardse deursnee 'n sekonde beweeg, sal dit 3½ minute duur om die afstand van LK te beweeg. En as die onveranderlike periode van Io se omwenteling om Jupiter as bewysstuk gebruik word - sal die tydsverskil tussen die waarneminge van L en die waarneming van K, verskil met die waarde van 3½ minute.
David Bruce Davidson
David Bruce Davidson (gebore 1961, Londen) is 'n elektriese ingenieur aan die Curtin University, Perth, Australië, wie se werk begin het op die gebied van rekenaar elektromagnetika, gefokus op die onderliggende teorie- en ingenieurstoepassings van eindige‑element metodes. In 2012 is hy die titel "Genoot aan die Instituut vir Elektriese en Elektroniese Ingenieurs" (IEEE) toegeken  vir bydraes tot rekenaar elektromagnetika . Hy is die leier van die ingenieurswese span van die Curtin Instituut vir Radio Sterrekunde, deel van die Internasionale Sentrum vir Radio-Sterrekunde Navorsing (ICRAR). Sy huidige navorsingsbelange sluit in rekenkundige elektromagnetika en ingenieurselektromagnetika vir radio-astronomie.
Lewe en loopbaan
Davidson is in 1961 in Londen gebore. Hy het 'n B.Eng (1982), B.Eng (Hons) (cum laude) (1983) en M.Eng (cum laude) (1986) aan die Universiteit van Pretoria behaal. Nadat hy sy militêre diens in die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag voltooi het het hy by die WNNR in Pretoria aangesluit. Die fokus van sy werk was hoofsaaklik verdedigingselektronika.
In 1988 is hy as Senior Lektor aan die Departement Elektriese en Elektroniese Ingenieurswese aan die Universiteit Stellenbosch aangestel. Hy het in 1991 sy PhD aan die Universiteit van Stellenbosch behaal met 'n proefskrif oor parallelle verwerking vir berekeningselektromagnetika. In 1992 was hy as medeprofessor en vanaf 1996, as professor aangestel.
Tydens sy eerste sabbatsverlof (Januarie - Julie 1993) was hy 'n Besoekende Skolier aan die University of Arizona in Tucson. Hy het met Richard W. Ziolkowski gewerk op rekenkundige elektromagnetisme-tegnieke vir toepassings in optika.
Tydens sy tweede sabbatsverlof (Januarie - Julie 1997) was hy 'n Besoekende Genoot-meen aan Trinity College, Cambridge en het saam met Ronald Ferrari gewerk. Hy het ook saam met die University of Cambridge se Elektrisiteitsbenuttingsgroep van die Ingenieurswese Departement, onder Ricky Metaxas, gewerk. Die groep het gewerk aan eindige‑element metodes vir radiofrekwensie probleme in elektromagnetika. Hy het Delft-universiteit se Internasionale Navorsingsentrum vir Telekommunikasie-Oordrag en Radar besoek, waar hy saam met Leo Ligthart as gasprofessor gewerk het tydens sy derde sabbatsverlof (Februarie-Julie 2003). Hier het hy gewerk op tyd-domein eindige‑element metode-formulerings wat toegepas is op grond-penetrerende radar.
In 2009 het sy sabbatsverlof hom na die University of Manchester geneem.
In 2017 het hy 'n D.Eng aan die Universiteit Stellenbosch behaal.
In 2018 het hy aan die Internasionale Sentrum vir Radio Sterrekunde Navorsing van Curtin University in Australië aangesluit. Davidson lei die ingenieursspan van die Curtin Instituut vir Radio-Sterrekunde. Hulle fokus op die internasionale Square Kilometer Array (SKA) (vierkante kilometer-opstelling) radioteleskoop, sowel as die Murchison Widefield Array. Hulle is betrokke by navorsing so uiteenlopend soos antenna ontwerp, elektromagnetiese simulasie en meetkunde.
Navorsingsareas
Davidson se aanvanklike navorsingsbelange het gefokus op rekenkundige tegnieke, insluitende die metode van momente, eindige‑verskil tyd-domein en eindige‑element metodes. Sy werk was gefokus op die onderliggende teorie en ingenieurstoepassings van die metodes.
Hy was betrokke by die Nasionale Sentrum vir Hoëprestasie-rekenaars se Rekenaaringenieurswese spesiale belangegroep. Hy was ook betrokke by die MeerKAT en SKA projekte. Hy was die hoofnavorser aan die Universiteit Stellenbosch se MeerKAT en Hoëprestasie-rekenaars vir Radio-astronomie navorsingsprojek. Die projek was in samewerking met die Universiteit van Kaapstad, die WNNR se Sentrum vir Hoëprestasie-rekenaars en die MeerKAT kantoor.
Davidson se navorsing by Curtin Universiteit fokus op radio-astronomie en veral op antenna-ontwerp, rekenaar elektromagnetiese simulasie en meetkunde; instrument-kalibrasie en interferometrie.
Amphibleptula
Amphibleptula is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Cece Peters
Cece Peters is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse City Homicide (2007), Snake Tales (2009), The Wrong Girl (2016), en Playing for Keeps (2018).
Rhodes Reason
Rhodes Reason (19 April 1930 – 26 Desember 2014) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Fever in the Blood (1961) en King Kong Escapes (1967), en in die televisiereekse The Time Tunnel (1966) en Star Trek (1966).
Portier
Portiers het oorspronklik die poorte van kloosters, paleise of ander groot geboue oopgemaak en gesluit. Vandag word portiers veral voor prestige hotelle en kantoorgeboue aangetref. Hulle help ook soms om inligting aan gaste te verskaf, bagasie rond te karwei of vervoer te organiseer (teksies se roep). Portiers word ook soms ingespan om die veiligheid van besoekers by kroeë en ander vermaaklikheisplekke te verseker en toegangsbeheer toe te pas.
Saint-Germain-Laval
Saint-Germain-Laval kan na een van die volgende nedersettings verwys:
Lummen
Lummen (Limburgs: Leume of Lumme) is 'n Belgiese dorp en munisipaliteit in die Vlaamse provinsie Limburg, aan die grens met die provinsie Vlaams-Brabant. Lummen het 'n oppervlakte van 53 km² en sowat 14 000 inwoners (2011).
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Lummen:
Geneiken, Genenbos, Gestel, Goeslaar, Groenlaren, Laren, Linkhout, Lummen (dorp), Meldert, Mellaer, Molem, Oostereinde, Rekhoven, Schalbroek en Thiewinkel.
Pieter Cilliers
Pieter Cilliers is ’n voormalige predikant van die Nederduits Hervormde Kerk en later veelbekroonde onafhanklike televisieregisseur van TV-programme soos Kwêla en Potpourri. Hy skryf insiggewende boeke oor die dilemma van die gay-predikant en die ervarings van gay mense binne die samelewing. Sy eerste boek hieroor, ’n Kas is vir klere is in 1997 uitgereik, met 'n opvolgboek, Soeker, wat in 2011 volg.
Lewe en werk
Pieter Joshua Cilliers is op 6 Januarie 1952 op Rustenburg as die oudste van twee kinders gebore. Hy het ’n jonger suster, Maria (Ria) Christina. Sy ouers is Nicolaas Johannes Hermanus Cilliers en sy moeder Maria Gesina Christina Meintjes. Sy pa is werksaam by ’n platinum-myn naby Rustenburg, maar aanvaar dan ’n metaalwerkpos by die Oom Paulskool vir spesiale onderwys anderkant Rustenburg naby Moedwil. Pieter bring sy laerskoolloopbaan aan die Rietfonteinskool 299 deur, ’n plaasskool tussen Rustenburg en Swartruggens en naby die Oom Paulskool. Hiervandaan gaan hy na die Rustenburg Hoërskool, waar hy in die Krugerkoshuis tuisgaan en in 1969 matrikuleer. Gedurende sy matriekjaar doen hy aansoek by die American Field Service om as uitruilstudent in Amerika te gaan studeer en sy aansoek is suksesvol, maar na teenkanting van sy ouers en die teologiese fakulteit besluit hy daarteen. Onder die kommando-stelsel van destyds ondergaan hy aan die begin van 1970 ses weke militêre diensplig op Kimberley, waarna hy verder studeer aan die Universiteit van Pretoria. Hy behaal hier in 1972 ’n B.A.-graad en in 1975 ’n B.D.-graad (cum laude) en lê ook die proponenteksamen suksesvol af. Tydens sy studentejare is hy lid van die universiteitskoor en hulle onderneem ’n koortoer deur Europa, waar hulle onder andere in die indrukwekkende katedrale van Duitsland en Italië optree.
Hy is vir ’n jaar by die Nuusdepartement en word dan in 1985 aangestel as uitvoerende regisseur van die tydskrifprogram Potpourri. Die program is baie suksesvol en trek al hoe meer kykers, maar die konserwatiewe beleid van die SAUK jeens die gebruik van anderskleuriges word vir hom ’n probleem. In 1989 word hy aangestel om M-Net se aktualiteitsprogram Carte Blanche te vervaardig. Hierdie program doen baanbrekerswerk vir televisie joernalisme en spreek vreesloos voorheen verbode onderwerpe soos gedwonge verskuiwings, aannemings oor kulturele grense en gemengde huwelike aan. As vervaardiger van Carte Blanche ontvang hy in 1991 die Rosholt Navorsingsbeurs, wat een van die mees gesogte joernalistieke toekennings in die land is en ten doel het om kennis en begrip van die sakewêreld, ekonomie en finansies onder joernaliste te bevorder. Dit stel hom in staat om in 1992 die Senior Bestuursontwikkelingsprogram by Templeton College in Oxford te deurloop. Sedertdien is hy twee kere die gas van United States Information Services in Amerika waar hy kennis maak met van die bekendste mense in die televisiebedryf soos Don Hewitt van die program “60 minutes” en Ted Koppel, by wie hy baie leer. Hierna bedank hy by M-Net en stig Pieter Cilliers Produksies, waarna hy vervaardiger word en nuwe programme vir M-Net en die SAUK ontwikkel. Hy vervaardig programme soos “Première”, “Evita’s Funigalore”, “Pasella”, “Signature” (’n weeklikse program vir dowes en hardhorendes), “Kunskafee” en vele ander. Later word hy veral bekend vir “Kwêla”, wat oor KykNet gebeeldsend word.
In 2000, drie jaar na die publikasie van sy boek “’n Kas is vir klere” word hy genooi om een van die sprekers te wees op ’n aktualiteitsdag oor homoseksualiteit wat die Hervormde Teologiese Kollege by die Universiteit van Pretoria aanbied. By hierdie geleentheid word hy genooi om as deel van ’n taakgroep op 13 Maart 2001 ’n vergadering van die Hervormde Kerk oor homoseksualiteit by te woon. Hierdie gesprek is egter slegs vir die skyn, aangesien die kerk se standpunt klaarblyklik voor die tyd reeds besluit is en hierna breek hy alle bande met die Hervormde Kerk. Hy bly in Westdene in Johannesburg en besit ook ’n huis teen die berg by Onrusrivier naby Hermanus in die Kaap.
Skryfwerk
In sy literêre debuut met “’n Kas is vir klere” beskryf hy die dilemma van ’n gay predikant, wat ’n beskrywing is van sy eie lewe. Hierin beskryf hy sy worsteling met sy seksualiteit en skuldgevoelens, eers as kind en later as student en as predikant van die Hervormde Kerk. Oor ’n tydperk van baie jare ondergaan hy psigiatriese berading, eers tydens sy studentejare om hom van sy homoseksualiteit te “genees” en later onder ’n ander psigiater, Theuns van der Merwe, om tot selfaanvaarding te kom. Die boek word vier kere herdruk en hy verwerk dan die reaksie wat hy op sy boek gekry het vanuit alle oorde (gays wat deur dieselfde worsteling gaan as wat hy gegaan het, ouers wat nie weet hoe om hulle gay kinders te hanteer nie, dominees wat gay is, heteroseksuele mense wat aanklank vind by sy worsteling met die kerk, en vele meer). Hierdie verwerking, wat ’n opsomming is van alles wat gebeur het sedert die boek die eerste keer verskyn het, word dan in ’n hersiene uitgawe van die boek gepubliseer. ’n Latere verwerking van hierdie boek verskyn onder die titel “Soeker”, waarin hy in gesprek tree met die korrespondensie wat hy oor baie jare gekry het veral na aanleiding van die publikasie van sy boek. Hierin vat hy die worsteling veel verder as net seksualiteit binne die kerk en spreek hy ook die ander groot twyfelvrae aan, soos die worsteling met geloofsvrae, God en spiritualiteit. Hierdie boek word later in Engels vertaal as “Pilgrim” met die oog op die wêreldmark.
Eerbewyse
Die Universiteit van Pretoria vereer hom in 2001 met die Tuks Alumni Laureaat-toekenning.
Achaemenidiese Ryk
Die Achaemenidiese Ryk (Oud-Persies: 𐎧𐏁𐏂, Xšassa, letterlik: "Die Ryk" ), ook bekend as die Eerste Persiese Ryk, was 'n ryk in Wes-Asië wat deur Kores die Grote gestig is.
Dit was op sy grootste onder Xerxes I, wat die grootste deel van Noord- en Sentraal-Griekeland verower het, insluitende die stad Athene, in 480 v.C. Dit het van die Balkanskiereiland en Oos-Europa in die weste tot die Indusvallei in die ooste gestrek. Dit was groter as enige vorige ryk in die geskiedenis, en het 5,5 miljoen km2 beslaan.
Die ryk het in die 7de eeu v.C. ontstaan toe die Perse hulle in die suidwestelike deel van die Irannese Plato, in die omgewing van Persis, gevestig het. Van hier af het Kores die Mediese Ryk, waarvan hy vroeër koning was, sowel as Lidië en die Neo-Babiloniese Ryk verower. Daarna het hy die Achaemenidiese Ryk gestig.
Dit het mense van verskeie afkomste en godsdienste gehuisves en is bekend vir sy suksesvolle model van 'n gesentraliseerde, burokratiese bestuur (deur satrape onder die koning van konings), vir die oprigting van infrastruktuur soos die pad- en posstelsel, die gebruik van 'n amptelike taal in al sy gebiede, en die ontwikkeling van siviele dienste en 'n groot professionele weermag. Die Achaemenidiese Ryk se sukses het die ontwikkeling van soortgelyke stelsels in latere ryke geïnspireer.
Alexander die Grote, 'n ywerige bewonderaar van Kores, het die grootste deel van die ryk teen 330 v.C. verower. Ná Alexander se dood het die grootste deel van die ryk se vroeëre grondgebied onder die gesag van die Ptolemeïese en Seleukidiese Ryk geval, benewens kleiner gebiede wat teen dié tyd hul onafhanklikheid verkry het. Die Irannese elite van die sentrale hoogland het in die 2de eeu v.C. die mag herwin en die Partiese Ryk gestig.
Die Achaemenidiese Ryk is in die Westelike geskiedenis bekend as mededinger van die Griekse stadstate tydens die Grieks-Persiese Oorloë en vir die bevryding van die Joodse gevangenes in Babilon. Die historiese invloedsfeer van die ryk het ver buite sy territoriale en militêre gebiede gestrek en ook kulturele, sosiale, tegnologiese en godsdienstige invloede ingesluit. Benewens die voortdurende konflik tussen die twee state het baie Atheners Achaemenidiese gebruike in 'n wedersydse kulturele uitruiling in hul daaglikse lewe oorgeneem, sommige was in diens van of verbonde aan die Persiese konings.
Die invloed van Kores se edik word in Joods-Christelike tekste genoem en die ryk was deel van die Zoroastrisme se verspreidingsgebied tot in China. Die ryk het ook die toon aangegee vir die politiek, erfenis en geskiedenis van Iran (ook bekend as Persië).
1986
Die jaar 1986 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 86ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Anne Phelan
Anne Phelan (2 Augustus 1948 – 27 Oktober 2019) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Prisoner (1979), Something in the Air (2000), Welcher & Welcher (2003), en Winners & Losers (2011).
Teyateyaneng
Teyateyaneng is 'n dorpie in Lesotho en is die kampdorp (hoofstad) van die land se Berea-distrik. Die dorp se naam beteken "plek van vinnige sand" en word soms afgekort tot TY. In 2012 het dit 'n bevolking van 75 115 mense gehad.
Mouche Phillips
Mouche Phillips (gebore 23 Maart 1973) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Playing Beatie Bow (1986) en in die televisiereekse Home and Away (1988), East of Everything (2008), en Secrets & Lies (2014).
Helen Cilliers
Helen Cilliers (11 September 1929 - 18 Julie 1996) was ’n onderwyser en Afrikaanse skrywer en dramaturg.
Gibraltar
Gibraltar is 'n Britse oorsese gebied aan die suidpunt van Spanje met 'n oppervlakte van 6,8 km² en 'n bevolking van 30 001 in 2012.
Engelse Wikipedia
Die Engelse weergawe van Wikipedia was die eerste uitgawe van hierdie aanlynensiklopedie en is op 15 Januarie 2001 begin. Na omtrent vyf jaar is die miljoenste artikel in Maart 2006 geskep. Hiermee laat hulle die ander Wikipedias, soos die Duitse, Franse en die Nederlandse Wikipedias, ver agter. Slegs een-en-'n-halfjaar later, op 9 September 2007 bereik die Engelstalige Wikipedia reeds hulle tweemiljoenste artikel, op 17 Augustus 2009 hulle driemiljoenste artikel, op 13 Julie 2012 hulle viermiljoenste artikel, op 1 November 2015 hulle vyfmiljoenste artikel en op 23 Januarie 2020 hulle sesmiljoenste artikel.
Helen Cilliers
Skryfwerk
Verskeie van haar kortverhale verskyn in tydskrifte soos Huisgenoot, Rooi Rose en Sarie. Vyf van haar vervolgverhale word in tydskrifte gepubliseer en almal word later in boekvorm uitgegee. Meer as sestig van haar kortverhale, sketse en essays word gepubliseer of oor die radio uitgesaai. Sarie gee erkenning aan die gewildheid van een van haar verhale wat so gewild was dat dit die sirkulasie van die tydskrif opgestoot het, deur haar na Kaapstad te vlieg om haar te onthaal. Haar kortverhaal “Slak op die stoep” word opgeneem in die versamelbundels “Treffertekste” en “Voetpad” en ’n verhaal van haar word opgeneem in “Huisgenoot se mooiste verhale”.
Gibraltar
Die meeste inwoners is van Spaanse, Portugese of Marokkanse afkoms. Gibraltar word deur Spanje geëis. Die stad lê aan die noordelike punt van die Straat van Gibraltar, wat die Atlantiese Oseaan in die weste met die Middellandse See in die ooste verbind en Europa van Afrika skei.
Die skiereiland is veral vir die Rots van Gibraltar bekend, een van twee Pilare van Herakles, waar die enigste natuurlike habitat van Ape in Europa gevind kan word.
Cecile Cilliers
Cecile Cilliers (* 24 Mei 1933, Franschhoek – 16 Junie 2018) was ’n Afrikaanse vryskutjoernalis en skrywer. Die skrywer Madeleine van Biljon is haar suster. Sy is hoofsaaklik bekend vir haar rubriek- en essaybundels, maar publiseer onder meer 'n kinderversebundel en ook 'n verskeidenheid godsdienstige boeke. Cecile is deurlopend betrokke by die N.G. Kerk en is die eerste nie-predikantsvrou wat tot vise-voorsitter van die Sinodale Komitee verkies word. Benewens haar behartiging van die Christen Netwerk Televisie se program Fokuspunt, bied sy ook saam met haar suster, Madeleine van Biljon, die televisieprogram Boeksusters op KykNET aan.
Engelse Wikipedia
Die Simple English Wikipedia (simplewiki) is 'n variasie waarin die meeste artikels slegs van basiese Engelse woordeskat gebruik maak. Daar is ook die Ou-Engelse (Ænglisc/Angelsaksiese) Wikipedia (angwiki), sowel as 'n toets of  "broeikas"-weergawe vir die Middel-Engelse Wikipedia (emmwiki).
Helen Cilliers
Skryfwerk
Vyf van haar vervolgverhale word later in boekvorm uitgee. “’n Holte vir die voet” is die nie-sentimentele liefdesverhaal van ’n onderwyseres en een van haar matriekleerlinge. “Cornelius” word aanvanklik in Rooi Rose gepubliseer en behandel die verbrokkeling van ’n gesin weens gebrekkige kommunikasie. Die verhaal word genoem na die sewentienjarige hoofkarakter, ’n skoolseun wat geen geborgenheid of vastigheid in sy lewe ervaar nie.
Sy skryf ook die eenbedrywe “Alfa en Omega” en “Jong rebelle”, wat opgevoer word deur die skole waar sy onderwys gegee het. Haar radiodrama “Doodkis vir ’n stil vrou” word vyf keer uitgesaai, terwyl sy ook die dramas “Die wenner wat verloor het”, “Anneries”, “Granaat” en “Hokkie alleen” skryf.
Engelse Wikipedia
Watter dialek van Engels?
Een van die twispunte op die Engelse Wikipedia is oor watter variëteit van Engels voorkeur moet geniet. Die mees voor-die-handliggende kandidate is Amerikaanse Engels, Britse Engels en Internasionale Engels. Daar word besluit dat die dialek wat by die artikel sal pas voorkeur moet geniet. So sal Kanadese artikels in Kanadese Engels geskryf word, en sal Internasionale Engels meer geskik wees vir algemene artikels. Ongeag van die tipe Engels, moet die hele artikel konsekwent in dieselfde styl geskryf word.
Cecile Cilliers
Vroeë lewe en herkoms
Anneke Cecile Pretorius is in 1933 op Franschhoek gebore as tweede jongste van vier kinders. Die bekende skryfster Madeleine van Biljon is een van haar susters. Sy het nog ’n suster, Rouxline (wat hulle Polla noem), en ’n broer, Nicholaas. Abraham Johannes (Braam) Pretorius, haar pa (gebore 10 Mei 1900 op Rustenburg, is tydens haar geboorte ’n klerk in die landdroskantoor en haar ma is Madeleine Roux. Haar pa word later senator en is die persoon wat die langste as landdros in Suid-Afrika gewerk het. As gevolg van sy beroep as landdros trek die gesin heelwat rond.
Engelse Wikipedia
Vergelyking met ander ensiklopedieë
In 2005 het die wetenskaplike tydskrif Nature 'n vergelykende studie gedoen om die kwaliteit van die Engelstalige Wikipedia teenoor die Encyclopædia Britannica te bepaal. Uit die ondersoek het dit geblyk dat wetenskaplike artikels in Wikipedia en Britannica gemiddeld vier groot foute bevat, 162 klein foutjies is in Wikipedia gevind, maar slegs 123 is in die Britannica gevind.
Cecile Cilliers
Opleiding
Cecile begin haar skoolopleiding in die Paarl, waarna sy in Johannesburg na die Laerskool Jan Celliers gaan. Haar hoërskoolopleiding was op Montagu, waar sy matrikuleer. Na haar matriekjaar word haar pa Johannesburg toe verplaas en sy skryf in vir ’n sekretariële kursus aan die Tegniese Kollege. Sy besef egter dat hierdie nie vir haar ’n aantreklike loopbaan bied nie en spandeer dan ’n jaar om die huishouding waar te neem. Dan skryf sy in by die Universiteit van Pretoria waar sy ’n B.A.-graad verwerf met Afrikaans-Nederlands, Engels, Duits, Frans en Kunsgeskiedenis as vakke.
Engelse Wikipedia
Tydslyn
Aantal artikels:
Qacha's Nek
Qacha's Nek is 'n dorp in Lesotho, slegs twee kilometer van die Suid-Afrikaanse grens. Dit is sedert 1888 die hoofstad (kampdorp) van Lesotho se Qacha's Nek-distrik. Die dorp is 1 980 meter bo seevlak en het 'n bevolking van ongeveer 8 000 mense (2004).
Klimaat
Die dorp ontvang gemiddeld sowat 900 mm reën per jaar - die hoogste reënvalgemiddeld van al die distrikhoofstede van Lesotho. Dik wolke rol daagliks in vanaf die Indiese Oseaan, sodat dit gereeld mistig word in Qacha’s Nek. In die somer styg die dagtemperatuur gemiddeld tot slegs 17 °C, terwyl dit in die hoofstad Maseru heelwat warmer op 24 °C is.
Infrastruktuur
Daar bestaan geen teerpaaie wat vanaf Qacha’s Nek na die res van Lesotho strek nie. 'n Lughawe maak wel lugverbindings moontlik na en van Maseru.
Die enigste hospitaal in die distrik is in Qacha’s Nek te vinde.
Cecile Cilliers
Gesinslewe
Sy ontmoet haar toekomstige man, die geoloog John Cilliers, by die Universiteit van Pretoria, en hulle trou op 2 Februarie 1954, direk nadat sy haar finale jaar voltooi het. Hulle het drie kinders, Amalie, Abraham en Jan. Al drie emigreer later met hulle gesinne, Amalie in 1995 na Amerika, Jan na Engeland en Abraham in Australië.
Weens John se werk op die myne is die eerste sewe jaar van hulle getroude lewe maar baie rof. Aanvanklik bly hulle in ’n sinkhuis aan die Weskus, waar John toesig hou oor diamantprospekteerdery en daarna is hulle na Koegasbrug aan die Oranjerivier, sowat sestig kilometer van Prieska af. Hier in die Kalahari bly hulle in ’n woonwa. Hiervandaan gaan hulle na Penge in die Oos-Transvaal, waar hulle in ’n woonwa bly met ’n aangeboude vertrek van Kimberley-klip. In hierdie tyd verloor sy twee babas. In die Noordweste by Pomfret in die Kalahari vra die mynbestuurder haar om ’n eenmanskool te begin om te verhoed dat die werkers reeds van graad een af hulle kinders koshuis toe moet stuur. Sonder formele opleiding onderrig sy elf kinders van graad een tot standerd vyf in hierdie skool, wat later meer as 200 kinders sou hê. Hierna huur hulle ’n woonstel in Joubertpark in Johannesburg om ’n tuiste te hê wanneer hulle so rondtrek in die veld. In 1961 word haar man by die maatskappy se hoofkantoor in Johannesburg aangestel en koop hulle ’n huis in Linden, waar sy bly tot na haar man se dood.
Verdere studie en loopbaan
Nadat die jongste van die drie kinders skool toe is, studeer sy verder en behaal die B.A. Honneurs-graad aan die Universiteit van die Witwatersrand. Haar M.A.-graad behaal sy met lof aan die Randse Afrikaanse Universiteit onder leiding van professor F.I.J. van Rensburg met ’n studie oor ’n gedig van N.P. van Wyk Louw en haar doktorsgraad (D.Litt. et Phil.) behaal sy aan dieselfde universiteit met dieselfde promotor vir ’n verhandeling oor Die verhouding bron: kunswerk. In hierdie tyd gee sy vir meer as twee jaar klas in Afrikaans by die Wits-sentrum vir voortgesette studie en by die Parktown Convent, asook Afrikaanse klasse by die Argus-groep se joernalistieke skool vir kadetverslaggewers.
Na 1976 begin haar loopbaan as toespraakmaker. Mevrou Bridget Oppenheimer vra haar ná die Soweto-onluste om met die stigting van die organisasie Vroue vir Vrede te help met die doel om deur beter kontak tussen vroue van alle bevolkingsgroepe begrip vir mekaar te kweek, kommunikasie te bevorder en vir vroue ontwikkelingsgeleenthede te skep. Later word sy verkies as lewenslange erepresident van hierdie organisasie. Tydens die hoogverraadsaak teen Breyten Breytenbach getuig sy vanuit ’n literêre standpunt ter versagting van vonnis en verduur daarna ontsettende kritiek van sommiges uit Afrikanerkringe. In 1981 versoek Beeld haar om ’n weeklikse rubriek te skryf, wat sy daarna vir ’n geruime tyd doen onder die titel Beeld-Deurloop.
In 1986 word sy aangewys as die eerste nasionale direkteur van Studietrust, ’n organisasie wat onderwyshulp aan behoeftige leerlinge van alle rasse, maar veral swart kinders, verskaf. Haar fokus is om geld in te samel en skakelwerk te doen en in hierdie kapasiteit skakel sy met onderwysinstansies en maatskappye en ander organisasies plaaslik en in die buiteland. Na John se vroeë uittrede reis hulle baie deur die land, gewoonlik op die rug van ’n besoek aan ’n plek waar sy ’n toespraak moet hou. Sy is deurentyd vryskutskrywer en joernalis wat benewens die rubriek verskeie boekresensies vir koerante skryf.
Op kerkgebied stem sy in toe die Vrouediens van Suid-Transvaal haar vra om redaktrise van hulle kwartaalblad Suidsender te word. Later word sy tot die Uitvoerende Komitee van die Vrouediens verkies met Leer en Aktuele Sake as haar opdrag en sy is die eerste nie-predikantsvrou wat tot vise-voorsitter van die Sinodale Komitee verkies word. In 1997 word sy verkies tot leier-ouderling van die Andrew Murray-gemeente en in 1998 is sy die eerste vrou wat tot die Algemene Sinodale Kommissie van die NG Kerk verkies word. Sy lewer ook ’n stewige bydrae tot die vrouekursusse wat deur die Sentrum vir Voortgesette Teologiese Opleiding (SEVTO) aan die Universiteit van Pretoria aangebied word en behartig Christen Netwerk Televisie se program Fokuspunt wat elke Sondagmiddag op M-Net uitgesaai is.
Sy is in 1999 saam met haar suster Madeleine van Biljon aanbieder van die televisieprogram Boeksusters op KykNet. Na haar man se dood in 1995 verkoop sy die huis in Linden en trek daarna na ’n wooneenheid op ’n landgoed in Johannesburg, waarna sy in 2003 na Vishoek in die Kaap trek. Sy is hier op 16 Junie 2018 in haar slaap oorlede.
William Redfield (akteur)
William Redfield (26 Januarie 1927 – 17 Augustus 1976) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fantastic Voyage (1966), A New Leaf (1971), Death Wish (1974), en One Flew Over the Cuckoo's Nest (1975).
Cecile Cilliers
Versamelbundels
Sy maak ’n bydrae tot die boek As almal ver is, waarin Suid-Afrikaners vertel van hulle mense wat nou ver is en ander wat geëmigreer het van hulle wedervaringe in die vreemde vertel. Haar werk word in versamelbundels opgeneem, insluitende Borde borde boordevol en Vuurslag, beide saamgestel deur Hennie Aucamp.
Godsdienstige skryfwerk
Jy’s veelkantig, vrou met die subtitel Geïntegreerd en God-gesentreerd: ’n ander kyk na die drie Spreuke-vroue het as tema die Wyse Vrou van Spreuke 1, die Bose Vrou van Spreuke 7 en die Ideale Vrou van Spreuke 31. Sy publiseer ook drie bundels met godsdienstige dagstukke, te wete Dagboek vir die vrou 2000: 366 dagstukke van opwinding, hoop en verwagting, Dagboek vir die vrou wat hunker na die bron van hoop en vrede en Uit sy oorvloed: 365 dagstukke oor God se oorvloedige sorg.
Eerbewyse
Die Tuks Alumni Vereniging vereer haar in 2011 met die Laureaat-toekenning. Sy is ook ’n ereburger van Biesiesvallei in die Noord-Kaap.
Publikasies
Werke wat uit haar pen verskyn sluit in:
Paralimpiese Somerspele 2020
Die Paralimpiese Somerspele 2020 (Japannees: 東京2020パラリンピック競技大会, Hepburn: Tōkyō Nizeronizero Pararinpikku Kyōgi Taikai) sou oorspronklik tussen 25 Augustus en 6 September 2020 in Tokio, Japan, aangebied gewees het, met die nuwe datums van 24 Augustus tot 5 September 2021. Tydens die geleentheid het 4 535 atlete uit 162 nasies aan 539 items in 22 verskillende sportsoorte deelgeneem.
[[Lêer:2020 Summer Paralympics games countries.svg|duimnael|links|400px|Kaart van deelnemende nasies in 2020:
Gasheerstad Tokio]] Dit was die 16de aanbieding van die Paralimpiese Somerspele en die tweede keer wat Tokio die spele organiseer het na hulle eerste spele in 1964, waarmee Tokio die eerste stad geword het om twee keer Paralimpiese Somerspele aan te bied. Verder was dit ná die Paralimpiese Winterspele 1998 in Nagano die derde Paralimpiese Spele in Japan.
Die opening- en sluitingseremonies het in die Japannese Nasionale Stadion in Tokio plaasgevind. Soos gebruiklik het die lande in alfabetiese volgorde die stadion ingestap met Griekeland eerste en die gasheer Japan laaste, maar aangesien die plaaslike taal Japannees is, is dié taal se alfabet gebruik om die volgorde te bepaal. Beide Charl du Toit (atletiek) en Kgothatso Montjane (rolstoeltennis) het die Suid-Afrikaanse vlag ingedra. Die Spele is amptelik deur keiser Naruhito geopen. Dit was die eerste Paralimpiese Spele wat deur die keiser geopen is. Die Somerspele van 1964 is deur Yoshiaki Kasai geopen en die Winterspele van 1998 deur die destydse kroonprins Naruhito (die huidige keiser).
As gevolg van die wêreldwye Covid-19-pandemie het die Internasionale Olimpiese Komitee met die Japannese reëlingskomitee ooreengekom om die Paralimpiese Somerspele 2020 vir een jaar uit te stel. Die sportgeleentheid het egter steeds sy amptelike naam behou as die Paralimpiese Somerspele van die jaar 2020. Dit was die eerste keer dat 'n Paralimpiese Spele uitgestel en in 'n onewe jaar aangebied is. Verder het die Japannese regering en die Internasionale Olimpiese Komitee aangekondig dat dit sonder enige toeskouers sou plaasvind.
Die Olimpiese Somerspele 2020 is tussen 23 Julie en 8 Augustus 2021 in Tokio gehou.
Toewysing
As deel van 'n formele ooreenkoms tussen die Internasionale Paralimpiese Komitee en die Internasionale Olimpiese Komitee uit 2001 is die wenner van die bod vir die Olimpiese Somerspele 2020 ook die gasheer vir die Paralimpiese Somerspele 2020. Tokio is op 7 September 2013 in Buenos Aires deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 2020. Ander kandidate was Istanboel en Madrid.