cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prion
PrP en langtermyn geheue
A review of evidence in 2005 suggested that PrP may have a normal function in maintenance of long-term memory. As well, a 2004 study found that mice lacking genes for normal cellular PrP protein show altered hippocampal long-term potentiation. A recent study that might explain why this is found that neuronal protein CPEB has a similar genetic sequence to yeast prion proteins. The prion-like formation of CPEB is essential for maintaining long-term synaptic changes associated with long term memory formation.
PrP en stamsel hernuwing
A 2006 article from the Whitehead Institute for Biomedical Research indicates that PrP expression on stem cells is necessary for an organism's self-renewal of bone marrow. The study showed that all long-term hematopoietic stem cells express PrP on their cell membrane and that hematopoietic tissues with PrP-null stem cells exhibit increased sensitivity to cell depletion.
PrP en aangebore immuniteit
There is some evidence that PrP may play a role in innate immunity, as the expression of PRNP, the PrP gene, is upregulated in many viral infections and PrP has antiviral properties against many viruses, including HIV.
Prion kopiëring meganisme
The first hypothesis that tried to explain how prions replicate in a protein-only manner was the heterodimer model. This model assumed that a single PrPSc molecule binds to a single PrPC molecule and catalyzes its conversion into PrPSc. The two PrPSc molecules then come apart and can go on to convert more PrPC. However, a model of prion replication must explain both how prions propagate, and why their spontaneous appearance is so rare. Manfred Eigen showed that the heterodimer model requires PrPSc to be an extraordinarily effective catalyst, increasing the rate of the conversion reaction by a factor of around 1015. This problem does not arise if PrPSc exists only in aggregated forms such as amyloid, where cooperativity may act as a barrier to spontaneous conversion. What is more, despite considerable effort, infectious monomeric PrPSc has never been isolated.
An alternative model assumes that PrPSc exists only as fibrils, and that fibril ends bind PrPC and convert it into PrPSc. If this were all, then the quantity of prions would increase linearly, forming ever longer fibrils. But exponential growth of both PrPSc and of the quantity of infectious particles is observed during prion disease. This can be explained by taking into account fibril breakage. A mathematical solution for the exponential growth rate resulting from the combination of fibril growth and fibril breakage has been found. The exponential growth rate depends largely on the square root of the PrPC concentration. The incubation period is determined by the exponential growth rate, and in vivo data on prion diseases in transgenic mice match this prediction. The same square root dependence is also seen in vitro in experiments with a variety of different amyloid proteins.
Prion siekte en oordragtelike eienskappe
Prions cause neurodegenerative disease by aggregating extracellularly within the central nervous system to form plaques known as amyloid, which disrupt the normal tissue structure. This disruption is characterized by "holes" in the tissue with resultant spongy architecture due to the vacuole formation in the neurons. Other histological changes include astrogliosis and the absence of an inflammatory reaction. While the incubation period for prion diseases is relatively long (5 to 20 years), once symptoms appear the disease progresses rapidly, leading to brain damage and death. Neurodegenerative symptoms can include convulsions, dementia, ataxia (balance and coordination dysfunction), and behavioural or personality changes.
All known prion diseases are untreatable and fatal. However, a vaccine developed in mice may provide insight into providing a vaccine to resist prion infections in humans. Additionally, in 2006 scientists announced that they had genetically engineered cattle lacking a necessary gene for prion production – thus theoretically making them immune to BSE, building on research indicating that mice lacking normally occurring prion protein are resistant to infection by scrapie prion protein. In 2013, a study revealed that 1 in 2,000 people in the United Kingdom might harbour the infectious prion protein that causes vCJD.
Many different mammalian species can be affected by prion diseases, as the prion protein (PrP) is very similar in all mammals. Due to small differences in PrP between different species it is unusual for a prion disease to transmit from one species to another. The human prion disease variant Creutzfeldt–Jakob disease, however, is thought to be caused by a prion that typically infects cattle, causing bovine spongiform encephalopathy and is transmitted through infected meat.
Oordag
It has been recognized that prion diseases can arise in three different ways: acquired, familial, or sporadic. It is often assumed that the diseased form directly interacts with the normal form to make it rearrange its structure. One idea, the "Protein X" hypothesis, is that an as-yet unidentified cellular protein (Protein X) enables the conversion of PrPC to PrPSc by bringing a molecule of each of the two together into a complex.
The primary method of infection in animals is through ingestion. It is thought that prions may be deposited in the environment through the remains of dead animals and via urine, saliva, and other body fluids. They may then linger in the soil by binding to clay and other minerals.
Die Prion in plante
In 2015, researchers at The University of Texas Health Science Center at Houston found that plants can be a vector for prions. When researchers fed hamsters grass that grew on ground where a deer that died with chronic wasting disease (CWD) was buried, the hamsters became ill with CWD, suggesting that prions can bind to plants, which then take them up into the leaf and stem structure, where they can be eaten by herbivores, thus completing the cycle. It is thus possible that there is a progressively accumulating number of prions in the environment.
Sterilisasie
Infectious particles possessing nucleic acid are dependent upon it to direct their continued replication. Prions, however, are infectious by their effect on normal versions of the protein. Sterilizing prions, therefore, requires the denaturation of the protein to a state in which the molecule is no longer able to induce the abnormal folding of normal proteins. In general, prions are quite resistant to proteases, heat, ionizing radiation, and formaldehyde treatments, although their infectivity can be reduced by such treatments. Effective prion decontamination relies upon protein hydrolysis or reduction or destruction of protein tertiary structure. Examples include sodium hypochlorite, sodium hydroxide, and strongly acidic detergents such as LpH. 134 C for 18 minutes in a pressurized steam autoclave has been found to be somewhat effective in deactivating the agent of disease. Ozone sterilization is currently being studied as a potential method for prion denaturation and deactivation. Renaturation of a completely denatured prion to infectious status has not yet been achieved; however, partially denatured prions can be renatured to an infective status under certain artificial conditions.
The World Health Organization recommends any of the following three procedures for the sterilization of all heat-resistant surgical instruments to ensure that they are not contaminated with prions:
Help!
'''Help! ''' is die vyfde ateljee-album van The Beatles. Dit is in 1965 vrygestel.
Prion
Degradation resistance in nature
Overwhelming evidence shows that prions resist degradation and persist in the environment for years, and proteases do not degrade them. Experimental evidence shows that unbound prions degrade over time, while soil-bound prions remain at stable or increasing levels, suggesting that prions likely accumulate in the environment.
Fungi
Proteins showing prion-type behavior are also found in some fungi, which has been useful in helping to understand mammalian prions. Fungal prions do not appear to cause disease in their hosts. In yeast, protein refolding to the prion configuration is assisted by chaperone proteins such as Hsp104. All known prions induce the formation of an amyloid fold, in which the protein polymerises into an aggregate consisting of tightly packed beta sheets. Amyloid aggregates are fibrils, growing at their ends, and replicate when breakage causes two growing ends to become four growing ends. The incubation period of prion diseases is determined by the exponential growth rate associated with prion replication, which is a balance between the linear growth and the breakage of aggregates.
Fungal proteins exhibiting templated conformational change were discovered in the yeast Saccharomyces cerevisiae by Reed Wickner in the early 1990s. For their mechanistic similarity to mammalian prions, they were termed yeast prions. Subsequent to this, a prion has also been found in the fungus Podospora anserina. These prions behave similarly to PrP, but, in general, are nontoxic to their hosts. Susan Lindquist's group at the Whitehead Institute has argued some of the fungal prions are not associated with any disease state, but may have a useful role; however, researchers at the NIH have also provided arguments suggesting that fungal prions could be considered a diseased state. There is evidence that fungal proteins have evolved specific functions that are beneficial to the microorganism that enhance their ability to adapt to their diverse environments.
Research into fungal prions has given strong support to the protein-only concept, since purified protein extracted from cells with a prion state has been demonstrated to convert the normal form of the protein into a misfolded form in vitro, and in the process, preserve the information corresponding to different strains of the prion state. It has also shed some light on prion domains, which are regions in a protein that promote the conversion into a prion. Fungal prions have helped to suggest mechanisms of conversion that may apply to all prions, though fungal prions appear distinct from infectious mammalian prions in the lack of cofactor required for propagation. The characteristic prion domains may vary between species – e.g., characteristic fungal prion domains are not found in mammalian prions.
Behandeling
There are no effective treatments for prion diseases. Clinical trials in humans have not met with success and have been hampered by the rarity of prion diseases. Although some potential treatments have shown promise in the laboratory, none have been effective once the disease has set in.
Rol van die prion in ander siektes
The definition of a prion-like domain arises from the study of fungal prions. In yeast, prionogenic proteins have a portable prion domain that is both necessary and sufficient for self-templating and protein aggregation. This has been shown by attaching the prion domain to a reporter protein, which then aggregates like a known prion. Similarly, removing the prion domain from a fungal prion protein inhibits prionogenesis. This modular view of prion behaviour has led to the hypothesis that similar prion domains are present in animal proteins, in addition to PrP. These fungal prion domains have several characteristic sequence features. They are typically enriched in asparagine, glutamine, tyrosine and glycine residues, with an asparagine bias being particularly conducive to the aggregative property of prions. Historically, prionogenesis has been seen as independent of sequence and only dependent on relative residue content. However, this has been shown to be false, with the spacing of prolines and charged residues having been shown to be critical in amyloid formation.
Bioinformatic screens have predicted that over 250 human proteins contain prion-like domains (PrLD). These domains are hypothesized to have the same transmissible, amyloidogenic properties of PrP and known fungal proteins. As in yeast, proteins involved in gene expression and RNA binding seem to be particularly enriched in PrLD's, compared to other classes of protein. In particular, 29 of the known 210 proteins with an RNA recognition motif also have a putative prion domain. Meanwhile, several of these RNA-binding proteins have been independently identified as pathogenic in cases of ALS, FTLD-U, Alzheimer's disease, and Huntington's disease.
Role in neurodegenerative disease
The pathogenicity of prions and proteins with prion-like domains is hypothesized to arise from their self-templating ability and the resulting exponential growth of amyloid fibrils. The presence of amyloid fibrils in patients with degenerative diseases has been well documented. These amyloid fibrils are seen as the result of pathogenic proteins that self-propagate and form highly stable, non-functional aggregates. While this does not necessarily imply a causal relationship between amyloid and degenerative diseases, the toxicity of certain amyloid forms and the overproduction of amyloid in familial cases of degenerative disorders supports the idea that amyloid formation is generally toxic.
Specifically, aggregation of TDP-43, an RNA-binding protein, has been found in ALS/MND patients, and mutations in the genes coding for these proteins have been identified in familial cases of ALS/MND. These mutations promote the misfolding of the proteins into a prion-like conformation. The misfolded form of TDP-43 forms cytoplasmic inclusions in afflicted neurons, and is found depleted in the nucleus. In addition to ALS/MND and FTLD-U, TDP-43 pathology is a feature of many cases of Alzheimer's disease, Parkinson's disease and Huntington's disease. The misfolding of TDP-43 is largely directed by its prion-like domain. This domain is inherently prone to misfolding, while pathological mutations in TDP-43 have been found to increase this propensity to misfold, explaining the presence of these mutations in familial cases of ALS/MND. As in yeast, the prion-like domain of TDP-43 has been shown to be both necessary and sufficient for protein misfolding and aggregation.
Similarly, pathogenic mutations have been identified in the prion-like domains of heterogeneous nuclear riboproteins hnRNPA2B1 and hnRNPA1 in familial cases of muscle, brain, bone and motor neuron degeneration. The wild-type form of all of these proteins show a tendency to self-assemble into amyloid fibrils, while the pathogenic mutations exacerbate this behaviour and lead to excess accumulation.
Etymology and pronunciation
The word prion, coined in 1982 by Stanley B. Prusiner, is a portmanteau derived from protein and infection, hence prion, and is short for "proteinaceous infectious particle", in reference to its ability to self-propagate and transmit its conformation to other proteins. Its main pronunciation is, although , as the homographic name of the bird is pronounced, is also heard. In his 1982 paper introducing the term, Prusiner specified that it be "pronounced pree-on."
}}
-->
Schlesinger-gebou
Die Schlesinger-gebou is 'n wolkekrabber in Braamfontein, Johannesburg, Suid-Afrika. Die gebou is in 1965 voltooi en het 'n hoogte van 110 meter.
Edie McClurg
Edie McClurg (gebore 23 Julie 1951) is 'n Amerikaanse akteur en komediant. Sy is veral bekend vir haar rolle in TV-reekse, maar sy het ook in 'n paar suksesvolle rolprente gespeel.
Biografie
Edie McClurg is op 23 Julie 1951 in Kansas City, Missouri in die Verenigde State van Amerika gebore.
Peter Townsend
thumb|200px|Vlugluitenant Townsend in 1940. thumb|200px|Kolonel Townsend in 1955.
Kolonel Peter Wooldridge Townsend GBR CVO DSO DFC (22 November 1914 - 19 Junie 1995) was 'n Britse lugmagoffisier en skrywer. Hy was van 1944 tot 1952 die stalmeester van koning George VI en van 1952 tot 1953 van koningin Elizabeth II. Hy is veral bekend daarvoor dat hy 'n romantiese verbintenis met prinses Margaret, die koningin se jongste suster, gehad het.
Biografie
Townsend is in Rangoen, Birma, gebore as die seun van luitenant-kolonel Edward Copleston Townsend van die Indiese weermag en sy vrou, Gladys. Hy het in 1933 by die Britse lugmag aangesluit. Hy is op 27 Januarie 1937 tot vlugoffisier bevorder, en op 27 Januarie 1939 tot vlugluitenant.
Ná 'n suksesvolle lugmagloopbaan is Townsend in 1944 as tydelike stalmeester van koning George VI aangestel. Hy was in die 1930's die toekomstige koning se vlieginstrukteur. In dieselfde jaar is hy permanent aangestel en hy het die posisie beklee tot 1953, toe hy aangestel is as ekstra stalmeester, 'n ereposisie, wat hy tot met sy dood beklee het.
Malvina Longfellow
Malvina Longfellow (30 Maart 1889 – 2 November 1962) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente For All Eternity (1917), The Story of the Rosary (1920), A Gamble in Lives (1920), en Phroso (1922).
Peter Townsend
Biografie
Townsend was van 1953 tot 1956 lugattaché in Brussel. Hy het in 1970 gesê hy en Margaret het nie aan mekaar geskryf of mekaar gesien sedert 'n "vriendelike" ontmoeting in 1958 nie, "net soos ek dink baie mense nooit hulle eksmeisies sien nie".
Persoonlike lewe
Op 17 Julie 1941 het Townsend getrou met (Cecil) Rosemary Pawle. Hulle het twee seuns, Giles en Hugo, gehad. Ná hulle egskeiding het Townsend en prinses Margaret besluit om te trou. Hy het haar ontmoet as stalmeester van haar pa, koning George VI. Geskeide mense kon nie in die Kerk van Engeland hertrou as hulle vorige gade nog gelewe het nie. Hulle verhouding was veral omstrede omdat Margaret se suster, koningin Elizabeth, die hoof van die Kerk was.
Toe nuus oor die verhouding bekend word, het die regering Townsend na Brussel gestuur as lugattaché in die Britse ambassade. Op 31 Oktober 1955 het prinses Margaret 'n verklaring uitgereik waarin sy die verhouding beëindig het. Die BBC het sy skedule onderbreek om die verklaring uit te saai.
In 1959, op 45-jarige ouderdom, het Townsend getrou met die 20-jarige Marie-Luce Jamagne, 'n Belgiese burger wat hy die vorige jaar ontmoet het. Hulle het twee dogters en 'n seun gehad.
Gereformeerde kerk Sannieshof
duimnael|links|240px|Die Gereformeerde kerk Sannieshof. Die Gereformeerde kerk Sannieshof is die vyfde oudste van die 30 gemeentes in die GKSA se Klassis Noordwes. Einde 2015, toe hier 88 belydende en 20 dooplidmate was, was dit die tiende kleinste van die gemeentes in dié Klassis. Vyf jaar vantevore was dit onderskeidelik 90 en 28.
Agtergrond
duimnael|regs|240px|Dr. en mev. [[Dion Kempff. Sannieshof was van 1949 tot 1953 hul eerste gemeente.]] links|duimnael|270px|Ds. en mev. Zacharias Christiaan Grobler, predikantspaar van 1954 tot 1979.
Die wyk Hartsrivier is in 1882 in die Gereformeerde kerk Lichtenburg gestig en het bestaan uit Uitschot, Klipplan, Tweebosch en De Klipdrif. Nagmaal is destyds op De Klipdrif in die skool gehou. Bokseile is van die stoep af gespan en die houtafskortings tussen die klaskamers is verwyder. Die predikant het dan staan en preek in die groot klaskamer. Die skoolbanke is met sulke geleenthede tydelike verwyder en elke lidmaat moes sy of haar eie stoel bring.
Eerste kerk
Hierdie eerste kerkie is op 9 April 1926 amptelik in gebruik geneem. Dit het ’n grondvloer gehad wat met Rubbertex bedek is. Ook hier was geen banke nie sodat elke lidmaat steeds sy of haar eie sitplek moes bring vir eredienste. In hierdie tyd het die gewoonte ontstaan dat elke ouderling of diaken se eggenote reg agter hom sit. H.W. Kruger het ’n Statebybel geskenk, wyk Klippan die Nagmaalservies en die Coetzees en De Bruyns ’n Nagmaaltafel en tafeldoeke. Vier wyke het 30 stoele geskenk. Ander het weer £50 vir ’n preekstoel bygedra, wyk Kleinharts het ’n doopvont en beker geskenk en die gesin Spoelstra ’n klok. Van G.A. van der Walt is ’n Psalmboek ontvang en van I.L. Coetzee vyf lampe. L. van der Walt se bydrae was twee kollektebusse en Marie Spoelstra s’n ’n preekstoelbehangsel.
Drie jaar later het die plaaslike smid en lidmaat van die gemeente, L. van der Walt, kerkbanke gemaak. Weens ’n probleem met miere moes die banke se pote met teer gesmeer word. Die ruite is met papier beplak om die Wes-Transvaalse son uit te hou.
Tweede kerk
duimnael|links|300px|Die kerkgebou, Mei 2005.
duimnael|regs|320px|Die boukommissie van die nuwe Gereformeerde kerk Sannieshof. Die argitek, [[Pieter Dykstra, staan waarskynlik links op die foto.]]
In 1937 het die gemeente besluit om ’n nuwe kerkgebou op te rig. Die Gereformeerde argitek Pieter Dykstra is in Januarie 1944 aangestel om die plan te teken. Weens die Tweede Wêreldoorlog kon ’n boupermit eers in 1945 verkry word. Die bouaannemer as J.H. Stronkhorst. Prof. J.D. du Toit (Totius het die hoeksteen op 6 April 1946 gelê en twee maande later is die ou gebou van sink gesloop. Ds. J.V. Coetzee beskryf dié kerk in die Almanak van die GKSA vir die jaar 1948 as "een van die sierlikste kerkgeboue in Wes-Transvaal.
Die nuwe gebou het Kaaps-Hollandse gewels, kenmerkend van baie Dykstra-kerke van destyds, op elke sy en ’n vierkante toring. Dié gebou is op 26 Julie 1947 in gebruik geneem en feitlik kontant betaal, maar die klok en horlosie wat uit Nederland bestel is, het toe nog nie opgedaag nie. Ten einde die boukoste te bestry, is die meeste banke, die ou klok en preekstoel verkoop. L.D.C. van Wyk se Seuns het ’n nuwe preekstoel geskenk en Robertson en Williams die stoel daarop.
Die gemeente het jare lank die ideaal gekoester om 'n sierlike kerkgebou op te rig. Toe die gemeente in 1926 afstig van Lichtenburg, is eers net 'n tydelike kerk opgerig. Dit was 'n gebou van sink en geensins doelmatig nie, maar dit moes dien as tussentydse gebou tot die ideaal verwesenlik kon word. Die kerkraad en gemeente het destyds besluit om 'n 21ste van hul inkomste in die boufonds te stort en het jare lank daarmee volgehou. Hieruit is die lopende uitgawes betaal en alle batige saldo's is oorgedra na die boufonds. Daar het swaar jare gekom toe die droogte en wêreldwye depressie sake moeilik gemaak het. Tot het die boufonds gestadig gegroei. In Julie 1947 kon die gemeente eindelik die vervulling van 'n langgekoesterde verlange beleef toe die mooi kerkgebou voltooi is en in gebruik geneem kon word. Ds. Coetsee skryf: "Watter vreugde was dit in die harte toe die voorsitter van die boukommissie, oudl. G.A.E. Coetzee, kon aankondig dat, op 'n betreklik klein bedrag na, die kerkgebou kontant betaal is! Bereken word dat die gebou, wanneer die finale rekening opgemaak word, iets meer as £11&nbsp000 sal kos!"
Op Saterdagmiddag 26 Julie 1947 het die gemeente en belangstellendes buite die gebou vir die ingebruikneming byeengekom. Die konsulent, ds. Coetzee, het Ps. 100:1-1 laat sing. Onder die sing van die psalm het die vergaderde menigte onder leiding van ds. Coetzee en oudl. G.A.E. Coetzee wat die Kanselbybel gedra het, stadig en eerbiedig aangetree om die gebou binne te gaan. Ná die sing van die psalm het die argitek, Dykstra, met 'n kort en gepaste woord oor die bediening van die sleutels van die hemelryk die sleutel van die hoofingang aan die voorsitter van die boukommissie en oudste ouderling, Coetzee, oorhandig. Hy het Ps. 122 voorgelees en met hierdie woorde die skare genooi om die nuwe gebou binne te tree vir die eerste Woordbediening wat daarin sou plaasvind. Nadat die deur oopgesluit is en nadat die mense binnegekom het, het die orreliste Ps. 146 gespeel. Dit was 'n plegte en indrukwekkende oomblik toe die gemeente die kerkgebou beset.
Die preekstoel – wat ds. Coetzee as "'n mooi stuk werk beskryf" – was 'n geskenk van ene Van Wyk en sy seuns van Sannieshof. Op versoek van ds. Coetzee het Van Wyk met 'n kort, gepaste toespraak die kansel as 'n geskenk van hom en sy seuns aan die kerkraad en gemeente oorhandig. Hy het die verwagting uitgespreek "dat die Woord van die Here altyd suiwer en onvervalst" vanaf die kansel gebring sou word. Nadat enige woorde van gelukwensing deur afgevaardigdes van ander gemeentes gespreek is, het prof. W.J. Snyman die rede gehou oor Ps. 84, die eerste Woordbediening in die nuwe gebou. Ds. Coetzee skryf: "Op baie mooi en gepaste manier het Sy Hooggel. die stemming van eerbiedige dankbaarheid van kerkraad en gemeente vertolk. Dit was 'n woord op sy plek." Hy skryf voorts dat hy in sy langer as 30 jaar in die bediening al in baie plekke gepreek het, maar "nog nooit 'n kerkgebou gevind het waar hy so lekker en maklik gepreek het as die nue kewrk van Sannieshof" nie. "Die akoestiek is volmaakt en argitek en boumeester het eer van hulle werk."
Chandler Canterbury
Chandler Canterbury (gebore 15 Desember 1998) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente After.Life (2009), Knowing (2009), Standing Up (2013), en The Host (2013).
Ronell Renett Klopper
Ronell Renett Klopper, née Visser, (gebore 26 Januarie 1974 - ), is 'n Suid-Afrikaanse plantkundige. Sy is sedert 2014 die Suid-Afrikaanse Nasionale Plantkontrolelys-koördineerder in die Afdeling Fundamentele Biodiversiteitswetenskappe van die Suid-Afrikaanse Nasionale Biodiversiteitsinstituut (SANBI). Klopper is verantwoordelik om die plantkontrolelys op datum te hou en om met die Biodiversiteitsinligtingbestuurseenheid van SANBI te skakel vir die aanlynverspreiding daarvan. Hierdie kontrolelys vorm die taksonomiese ruggraat vir talle projekte, en bestuurs- en gesprekbeplanningsaktiwiteite. Sy kureer ook die Lycopodiophyta-, Pteridophyta- en Asphodelaceae-versamelings van die Nasionale Herbarium (PRE), Pretoria, en doen navorsing oor hierdie groepe. Klopper word tans deur die Nasionale Navorsingstigting as 'n C3-wetenskaplike (Gevestigde navorser) gegradeer.
Die standaard- skrywerafkorting Klopper word gebruik om Ronell Renett Klopper as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam gebruik word.
Agtergrond
Klopper, Ronell Renett is op 26 Januarie 1974 in Randfontein, Gauteng, gebore. Dogter van Dawid Jacobus en Ella Petronella Visser.
Plicatellopsis arborescens
Plicatellopsis arborescens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ronell Renett Klopper
Opvoeding
Sy behaal ‘n Baccalaureus scientiae in Natuurwetenskappe aan die Universiteit van Pretoria, in 1994 en  ‘n Baccalaureus scientiae in Plantkunde aan dieselfde universiteit in  1995. Daarna verwerf sy 'n Meestersgraad in Planttaksonomie, aan die Universiteit Pretoria in 2000. Klopper behaal ‘n Ph.D. in Plantkunde in 2015. Haar Ph.D. proefskrif, getiteld Contributions to the systematics of the genus Aloe L. in southern Africa, spruit uit haar betrokkenheid by die Aalwyne van die Wêreld-projek en verskaf 'n sintese van kennis van die 210 aalwyne wat in Suider-Afrika voorkom.
Plicatellopsis arborescens
Die spons behoort tot die genus Plicatellopsis en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton.
Plicatellopsis expansa
Plicatellopsis expansa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Plicatellopsis en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Federale Volksbeleggings
Federale Volksbeleggings Beperk (FVB) is ‘n finansiële instelling wat gestig is met die oog op die ekonomiese bemagtiging van die Afrikaner.
Rubber Soul
Rubber Soul is 'n album van The Beatles wat in 1965 vrygestel is.
Federale Volksbeleggings
Agtergrond
Weens aanhoudende droogte en die depressie was die Afrikaner vroeg in die 20ste eeu erg verarm. Helaas het die Afrikaner van homself gedink dat hy nie die geaardheid vir deelname aan die sakewêreld het nie. Op die Ekonomiese Volkskongres wat die FAK vir 3 tot 5 Oktober 1939 in Bloemfontein gereël het, het dr. M.S. Louw, prof. C.G.W. Schuhmann en dr. T.E. Dönges die toetrede van die Afrikaner tot die handel en nywerheid bepleit. Hulle het voorgestel dat ‘n Afrikaanse beleggingsmaatskappy gestig moet word om die Afrikaner se ideaal van ekonomiese onafhanklikheid na te streef deur die Afrikaner by die handel en nywerheid te betrek. Hulle koopkrag en kapitaal moes aangewend word om hulle eie mense op te hef tot ekonomiese selfstandigheid. Hierin is hulle gesteun deur o.a. Die Burger, die Helpmekaarfonds, Santam en Sanlam.
Beleggings
Op 8 Julie 1940 word die finansieringsmaatskappy FVB gestig met dr. Charlie Louw as eerste voorsitter en C.H. Brink, W.B. Coetzer en dr. P.E. Rossouw as bestuurspan met ‘n hoofkantoor in Kaapstad. Ten spyte van aanvanklik baie teenkanting ontwikkel dit tot een van die grootste instellings in sy soort in die land. Om die aandeelhouers se bates te beskerm, is die kapitaal belê in byna elke sektor van die plaaslike ekonomie. ‘n Kenmerk van FVB was sy besondere vermoë om suksesvolle vennootskappe met ander maatskappye te sluit. Reeds in 1941 doen FVB groot beleggings in die visbedryf en die vervaardiging van landbougereedskap. Die volgende jaar is dit betrokke by die Klipfonteinsteenkoolmyn. Dit loop in 1953 uit op die stigting van Federale Mynbou. Een van FVB se eerste lenings het gegaan aan Anton Rupert se Rembrandt-sigaretmaatskappy. In 1954 steun die FVB die stigting van Jan S. Marais se Trust Bank. Na ‘n ooreenkoms in 1963 tussen FVB en die Anglo-American-korporasie word Mainstraat Beleggings gestig en verkry FVB die jaar daarop beheer oor die General Mining and Financial Corporation. Vroeg in die 1970’s vind ‘n herskikking van FVB se bates plaas. Daarna word die firma se grootste beleggings gehuisves in die finansiële, chemiese en nywerheidsektore van die beurs.
Nisma Cherrat
Nisma Cherrat (gebore 1969) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Valley of the Innocent (2003).
Douglas Payne
Douglas Payne (1875 – 3 Augustus 1965) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Little Minister (1915), Flying from Justice (1915), en The Further Exploits of Sexton Blake: The Mystery of the S.S. Olympic (1920).
Félix Guattari
Félix Guattari (Villeneuve-les-Sablons, 30 April 1930 - Cour-Cheverny, 29 Augustus 1992) was 'n Franse psigoanalis, sosiale filosoof en aktivis. Guattari was in die 1950's 'n student van die invloedryke psigoanalis Jacques Lacan en het vir die grootste deel van sy lewe in die eksperimentele psigiatriese kliniek La Borde gewerk. In die 1960's het hy egter Lacan se psigoanalitiese metode as 'n ortodokse godsdiens beskou. Terselfdertyd het hy met die Franse Kommunistiese Party gebreek en betrokke geraak by verskeie radikale politieke, sosiale, aktivistiese en intellektuele groepe (insluitende die Trotskyistiese groep "Voie Communiste" en die F.G.E.R.I. (Fédération des groupes d’études et de recherches institutionnelles) en die se Recherches tydskrif. Hy het verskeie artikels gepubliseer wat sy terapeutiese / politieke / filosofiese idees verduidelik het.
Lewensloop
Guattari is gebore in Villeneuve-les-Sablons, 'n werkersklas-voorstad van noordwes Parys, Frankryk. Hy is in die vroeë 1950's opgelei (en is geanaliseer deur) die psigoanalis Jacques Lacan. Daarna het hy die res van sy lewe in die eksperimentele psigiatriese kliniek van La Borde onder die leiding van Lacan se leerling, die psigiater Jean Oury, gewerk. La Borde was 'n plek vir gesprek onder baie studente van filosofie, sielkunde, etnologie en maatskaplike werk.
Guattari het nog altyd in die skaduwee van Deleuze gebly, alhoewel hy self en ander (insluitende Antonio Negri) 'n dosyn boeke en essays gelewer het, waaronder La révolution moléculaire (1977, 1980), Les années d'hiver: 1980-1985 ( 1986) en Chaosmose (1992). Guattari is in 1992 aan 'n hartaanval dood. Verskeie Guattari se boeke is postuum vertaal in Engels, waardeur sy eie werk daarin geslaag het om 'n wyer gehoor te bereik en die waardering vir sy deel in die samewerking met Deleuze het toegeneem. Aan Guattari word die eksplisiete politieke oriëntasie van hul boeke toegeskryf.
Claudia Ciesla
Claudia Ciesla (gebore 12 Februarie 1987) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 10:10 (2008), ''Karma: Crime. Passion. Reincarnation (2008), Player 786 (2012), en Desi Kattey'' (2014).
2022 Britse Grand Prix
Die 2022 Formule Een Britse Grand Prix is op 3 Julie 2022 op die Silverstone-renbaan in Silverstone, Brittanje gehou. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen.
Bande
Bandverskaffer Pirelli het spanne met die sagte, medium en harde samestellings van die P-Zero band - die drie hardste samestellings beskikbaar - vir die wedren, asook twee soorte reënbande verskaf.
Vrye oefening
'n Reënbui tref Silverstone kort voor die aanvang van die eerste oefening; die bestuurders pak die sopnat baan aan onder swaar reën vir die eerste twintig minute van die sessie. Charles Leclerc is die enigste een wat 'n tydrondte gedurende hierdie tydperk kon voltooi. Die reën het vir die volgende twintig minute bedaar en Carlos Sainz jr. het die vinnigste tyd voor Valtteri Bottas behaal. 'n Vars reënbui, van korte duur, het die sessie ontwrig, maar die son het gedurende die laaste tien minute deurgebreek, wat die baan laat uitdroog het en Bottas die beste tyd geneem het. Die sessie is afgesluit met 'n rooi vlag een minuut voor die einde nadat Lance Stroll die baan op sagte bande verlaat het. Behalwe die topses kon net Kevin Magnussen, Lance Stroll, Yuki Tsunoda en Sebastian Vettel 'n tydrondte aanteken.
Die tweede oefensessie het op 1 Julie om 16:00 plaaslike tyd begin. Die reën het opgeklaar en die sessie is in droë toestande gehou. Geen groot voorvalle het beteken dat die hele sessie onder groenvlagtoestande was nie. Die Aston Martin van Sebastian Vettel het vloerskade opgedoen in die sessie, maar hy het teruggekeer na die kuipe. Sainz was die vinnigste, met Hamilton en Lando Norris onderskeidelik tweede en derde.
Renuitslag
Lewis Hamilton ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte gery.
Jose Pablo Cantillo
Jose Pablo Cantillo (gebore 30 Maart 1979) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Crank (2006), Disturbia (2007), Crank: High Voltage (2009), en Elysium (2013).
Robert Capron
Robert Capron (gebore 9 Julie 1998) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Diary of a Wimpy Kid (2010), Frankenweenie (2012), en The Polka King (2017), en in die televisiereeks Elementary (2012).
Veelvoudige beligting
Veelvoudige beligting in fotografie en kinematografie is die gebruik van twee of meer beligtings om een beeld te skep. Vir twee beligtings word die term dubbele beligting meestal gebruik. Die beligtingswaardes kan dieselfde wees of nie.
Professor
Professor (afgekort prof.) is 'n akademiese rang (of dan titel) by universiteite en ander tersiêre onderwys- en navorsingsinstellings. Die woord professor kom uit Latyn, waar dit "iemand wat professeer" beteken en na 'n kenner in die kunste of wetenskap, of 'n onderwyser van die hoogste rang verwys.
Veelvoudige beligting
Oorsig
Om ’n veelvoudige beeld te skep, word die sluiter meermale geopen om die film meer as een keer te belig, gewoonlik met verskillende tonele. Die eindproduk is een beeld wat op die ander een gesuperponeer is. Die tegniek word dikwels gebruik om ’n kunsgevoel aan die foto te verleen of kan gebruik word om ’n spookagtige foto te skep met mense wat nie oorspronklik op die toneel was nie. Dit word soms gebruik om mense poetse te bak.
Medium- tot min lig is ideaal vir veelvoudige beligtings.
Digital
In digitale fotografie kan beelde ná die tyd op mekaar gesuperponeer word deur sagteware te gebruik waarmee foto's verander kan word, soos Adobe Photoshop of GIMP. Met dié programme kan die deursigtigheid van die beelde verander word sodat twee beelde opmekaar geplaas kan word. Lae (layers) kan ook geskep word vir ’n spesiale effek.
Fokusafstand
Die fokusafstand (Engels: focal length) van ’n optiese stelsel is die afstand tussen die lens en die punt waar eweredige inkomende ligstrale byeenkom nadat dit deur die lens gebuig is. Dié punt word die brandpunt of fokus van die lens genoem en word met die letter F aangedui in die figuur hiernaas. Die fokusafstand word met f aangedui. ’n Stelsel met ’n korter fokusafstand het groter optiese krag as een met ’n lang fokusafstand; dit buig die ligstrale meer en laat hulle op ’n korter afstand fokus.
Meestal in fotografie en altyd in teleskopie, waar die voorwerp ver weg is, lei ’n langer fokusafstand (laer optiese krag) tot ’n groter vergroting en ’n kleiner gesigshoek; daarenteen word ’n korter fokusafstand of groter optiese krag verbind met ’n groter gesigshoek.
In fotografie
Die fokusafstand van kameras word gewoonlik in millimeter (mm) aangedui, maar sommige ouer lense is in sentimeter (cm) of duim gemerk.
Die fokusafstand bepaal hoe groot die lens verafgeleë voorwerpe uitbeeld. ’n Lens met ’n fokusafstand van omtrent so lank as die diagonale lengte van die film of sensor word beskou as ’n "normale lens" omdat dit ’n normale perspektief van die toneel gee. Vir 35 mm-kameras is die diagonale lengte van die film 43 mm en ’n tipiese "normale" lens het ’n fokusafstand van 50 mm. ’n Lens met ’n korter fokusafstand as normaalweg word dikwels ’n wyehoeklens genoem (35 mm en korter vir 35 mm-kameras), terwyl lense met ’n baie lang fokusafstand dikwels ’n telefotolens genoem word (85 mm en langer vir 35 mm-kameras).
Revolver (album)
Revolver is 'n album van The Beatles wat in 1966 vrygestel is.
Tien plae
__GEENIO__
John Payne (stemakteur)
John Payne (gebore 17 Mei 1960) is 'n Engelse akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Duets (2000) en in die televisiereekse Silent Möbius (1998), Sherlock Holmes in the 22nd Century (1999), en Spider-Man Unlimited (1999).
Italianistiek
Italianistiek of Italiaanse filologie is 'n studieveld binne die Romanistiek wat die Italiaanse standaardtaal (en sy dialekte) vanuit 'n taalkundige perspektief asook Italiaanse literatuur bestudeer. Dikwels word ook basiese kennis oor die geskiedenis, ekonomie, politiek, samelewing en kultuur van moderne Italië verskaf.
Duitssprekende gebiede
In die Duitssprekende gebiede van Europa het die stelselmatige bestudering van Italiaans en Italiaanse literatuur 'n lang tradisie wat sy voorwetenskaplike hoogtepunt in die laat 18de eeu bereik het. Gedurende die meesterdigter Johann Wolfgang von Goethe se leeftyd, toe die Grand Tour of Kavalierstour, soos dit in Duits genoem is, as opvoedkundige en kulturele reis deur Italië verpligtend was vir jong adellikes, was 'n groot deel van Duitssprekende elites Italiaans magtig. Terwyl Frans sy status as belangrikste eerste vreemde taal nog kon handhaaf, is Italiaans as tweede vreemde taal tot die middel van die 19de eeu algaande vervang deur Engels. Nogtans het Italiaans steeds 'n belangrike rol binne die studieveld van Romaanse tale gespeel.
Nog voor die vestiging van 'n Italiaanse standaardtaal het intensiewe handelsbetrekkinge met Noord-Italië by Duitse kooplui 'n behoefte laat ontstaan aan taalvaardighede in die Italoromaanse dialekte van hul tyd. Taalkontakte van Duitssprekendes met Italianers is gedokumenteer in 'n reeks handgeskrewe en later gedrukte taalgidse. Georg van Neurenberg, 'n Duitse taalmeester wat naby die Duitse handelspos en koshuis Fondaco dei Tedeschi in Venesië woonagtig was, het in die vroeë 15de eeu 'n Venesiaans-Suid-Duitse taalgids saamgestel wat as voorbeeld vir latere taalleerboeke en woordelyste sou dien.
Venesië was ook een van die eerste Europese metropole waar Duitse boekdrukkers in 1465 drukperse ingevoer en die nodige opleiding vir drukkers verskaf het. Twaalf jaar later het een van die Duitse drukkers wat in Italië besig was, Adam von Rottweil, sy taalgids Introito e porta de chele voleno imparare e comprender todescho o latino cioè taliano in Venesië laat druk.
Suid-Afrika
In Suid-Afrika bied die Universiteit van die Witwatersrand se School of Literature, Language and Media (SLLM) in Johannesburg voor- en nagraadse studies aan. Italiaanse migrasie na Suid-Afrika is een van die vertrekpunte vir interkulturele studies. Gegradueerdes kan loopbane by Italiaanse en Suid-Afrikaanse instellings en ondernemings volg soos die Suid-Afrikaans-Italiaanse Kamer van Koophandel en Nywerhede, die toerismebedryf of Italiaanse kultuurinstellings.
Hertogdom Benevento
Die hertogdom Benevento was sowat 500 jaar lank 'n hertogdom in die suide van Italië, rondom die stad Benevento.
Langobarde
Die hertogdom is in 571 deur Zotto en sy Langobarde gestig. Dit het tot die inlywing van die koninkryk van die Langobarde in 774 'n deel van hierdie koninkryk gevorm, hoewel die hof in Pavia dikwels min invloed op die hertogdom gehad het. Toe Karel die Grote homself koning van die Langobarde gemaak het, het Arichis II homself onafhanklik verklaar, maar hy het aan Karel sy seun as gyselaar moet stuur. In die 9de eeu is die hertogdom verdeel tussen Benevento en Salerno en het onder invloed van die Sarasene gekom. In die 11de eeu is dit by die pouselike state ingelyf.
Carl Reiner
Carl Reiner (20 Maart 1922 – 29 Junie 2020) was 'n Amerikaanse akteur en komediant. Hy het nege Emmy-pryse en een Grammy-prys oor sy loopbaan gewen.
Biografie
Reiner was van Joodse afkoms. Hy was in The Bronx, New York Stad gebore. Hy was met Estelle Reiner (née Lebost, 1914–2008) getroud. Hulle het drie kinders: akteur Rob Reiner (gebore 1947), skrywer Annie Reiner (gebore 1957) en akteur-regisseur Lucas Reiner (gebore 1960).
Minuut
'n Minuut is 'n eenheid waarmee tyd gemeet word. 'n Minuut is gelyk aan 60 sekondes. 'n Uur duur 60 minute en 'n dag duur 1440 minute.
Michael Carbonaro
Michael Carbonaro (gebore 28 April 1976) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Happily Divorced (2011) en The Carbonaro Effect (2014).
Plicatellopsis flabellata
Plicatellopsis flabellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Plicatellopsis en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1932 deur Burton.
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band is 'n album van The Beatles wat in 1967 vrygestel is.
Mary Loos
Mary Loos (6 Mei 1910 – 11 Oktober 2004) was 'n Amerikaanse skryfster, vervaardiger, en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Ticket to Tomahawk (1950), The French Line (1953), en Gentlemen Marry Brunettes (1955), en in die televisiereeks Yancy Derringer (1958).
Irene Clarin
Irene Clarin (gebore 16 Mei 1955) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Das zweite Gesicht (1982) en Sheer Madness (1983), en in die televisiereekse Derrick (1974) en Der Mann ohne Schatten (1996).
Kim Peacock
Kim Peacock (24 Maart 1901 – 26 Desember 1966) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Midnight at the Wax Museum (1936) en S.O.S. Mediterranean (1938), en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en Hit Parade (1952).
Samuel Johnson
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Samuel Johnson
Engelse skrywer, digter en leksikograaf
Gebore
18 September 1709
in Lichfield, Staffordshire, Engeland
Oorlede
13 Desember 1784
in Londen, Engeland
Bekende werke
A Dictionary of the English Language (1755)
Rasselas (1759)
Het van Verlangekraal
Het van Verlangekraal is 'n roman geskryf deur Johann Bekker, wat handel oor Het Heiberg, 'n bywoner se dogter, wat aanvanklik bitter selfbejammerende gedragsprobleme toon, maar deur die liefdevolle bearbeiding van haar klasonderwyser Doep (meneer Du Plessis) vir haar medemens begin omgee. Soos die verhaal vorder, draai die verhaal al hoe meer om haar as die twispunt tussen Doep en meneer Erlank se botsende filosofiese benaderings rakende die onderwys en opvoeding. Sowel die skoolhoof as die onderhoof kan mekaar nie vind nie, en omdat 'n onsekere Erlank te trots is om sy fout te erken of bes te gee, kom dit hom duur te staan.
Die roman is verwerk tot rolprent (Gee my jou hand), televisiereeks en in 2022 tot middagvervolgverhaal op Radio Sonder Grense.
Karakters
Het Heiberg – die hoofkarakter wat die meeste en duidelikste ontwikkeling ondergaan. Sy het vaal hare en is in Standerd 5.
Samuel Johnson
Lives of the Most Eminent English Poets (1779-81)
Het van Verlangekraal
Karakters
Meneer Doep du Plessis – onderhoof, wat 17 jaar lank onderwys gee, maar ook klasonderwyser van die Standerd 5-klas, van so 40 leerlinge. Vroeër waarnemende hoof van Verlangekraal. Die ouers en inspekteurs wou hom as die nuwe hoof gehad het, maar die onderwysdepartement het anders besluit.
Meneer Jan Erlank – skoolhoof wat die jaar vars by Verlangekraal begin.
Samuel Johnson
Eggenote
Het van Verlangekraal
Karakters
Oom Christiaan Brits – voorsitter van die skoolkomitee, vriend en raadgewer van Doep. Die skool se voortbestaan is sy absolute erns.
Floors Heiberg – vader van Het.
Anna Heiberg – moeder van Het.
Samuel Johnson
Samuel Johnson (* 18 September 1709, † 13 Desember 1784), dikwels net Dr Johnson genoem, was 'n Engelse skrywer wat as digter, essayis, moralis, literatuurkritikus, biograaf, redakteur en leksikograaf 'n bydrae van blywende betekenis tot die Engelse literatuur gelewer het. Johnson, 'n toegewyde wetenskaplike, Anglikaan en konserwatiewe politikus (Tory), staan sentraal in James Boswell se Life of Samuel Johnson, een van die mees gewaardeerde biografiese werke in die Engelse literatuur.
Het van Verlangekraal
Karakters
Meneer Redelinghuys – skoolinspekteur wat Doep besonder goedgesind is.
Samuel Johnson
Johnson, 'n boorling van Lichfield in die graafskap Staffordshire, was die seun van 'n boekhandelaar en het sy skoolopleiding by die Lichfield Grammar School ontvang. Daarna het hy sowat 'n jaar lank klasse by die Pembroke-kollege in Oxford bygewoon voordat 'n gebrek aan fondse hom genoodsaak het om sy studies te staak. Nadat hy aanvanklik 'n heenkome as onderwyser gevind het, maar geen permanente aanstelling in die onderwysbedryf kon kry nie, het Johnson hom in 1737 in Londen gevestig waar hy bydraes vir The Gentleman's Magazine begin skryf het. Die groot verskeidenheid onderwerpe en die hoë gehalte van sy artikels het hom geleidelik 'n reputasie as talentvolle skrywer besorg. Sy vroeë werke sluit die biografie The Life of Richard Savage, die gedigte London en The Vanity of Human Wishes en die toneelstuk Irene in.
Het van Verlangekraal
Karakters
Mart du Plessis – ondersteunende eggenote van Doep; is Het ook baie goedgesind.
Meneer Scheepers – 27-jarige “geharde oujongkêrel” en onderwyser, wat Doep en sy besluite ondersteun.