cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
De Havilland Hornet
Geoffrey de Havilland jr. het op 28 Julie 1944 die eerste vlug met die vliegtuig onderneem. Aflewering het eers in April 1945 begin en eers in Mei 1946 was die eerste Hornet eskader gevorm; 64 Eskader. Die Hornet's in Brittanje het diens gedoen tot in 1951 en was vervang met die Gloster Meter Mk. 8. Hulle diensrolle was reeds vanaf 1949 verander vanaf onderskepping na aanvalvliegtuig. Die meeste Hornet's het deelgeneem aan die aksie in Maleisië in 1951 en hulle goed van hul taak gekwyt. Hier het hulle vuurpyle en bomme dra. Die Hornet's van 45 Eskader is eers in 1955 met die De Havilland Vampire vervang.
Daar was ook 'n model ontwikkel vir die Britse Vloot bekend as die Sea Hornet. Hulle vlerke kon opvou, was toegerus met 'n landingshaak, asook vloot radio en radar. Die onderstel was ook aangepas om op vliegdekskepe te kan land. Daar was ook 'n twee sitplek nagvegter Sea Hornet ontwikkel. Laasgenoemde was aansienlik stadiger. Die vloot se 801 Eskader het diens gedoen op HMS Implacable vanaf 1949 tot en met 1951.
Sycon yatsui
Sycon yatsui is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Komatiïet
Komatiïet is die naam van 'n gesteente wat deur Viljoen en Viljoen in 1969 gedefinieer is vir basaltiese en ultramafiese lawas wat hulle in die groensteengordel naby die Komatirivier in Suid-Afrika gevind het. In komatiïete word dikwels nikkel-kopersulfiedafsettings aangetref. Die later chemiese definisie vereis dat hierdie gesteentes <1% natrium/kaliumoksied en <1% bevat.
Komatiïet het 'n uitsonderlik hoë magnesiumoksied-gehalte (MgO> 18-30% volgens massa). Hierdie gehalte in MORB (middeloseaniese rugbasalte) en OIB (oseaniese eilandbasalt) is gewoonlik slegs 10-15%. Hulle smeltpunt verskil daardeur. Vir komatiïet is dit >1600 oC en slegs 1250–1350 oC vir moderne MORB-lawas. Komatiïet is gewoonlik baie oud: Barberton s'n is omtrent 3,5 miljard jaar. Daar word selfs vermoed dat die eerste gestolde laag op die magma-oseaan van die vroeë Hadeïkum uit komatiïet bestaan het. Die komatiïet wat in Munro, Kanada gevind word is effens jonger (2,7 Ga) en dit het minder magnesium. Die komatiïet van die Colombiaanse eiland Gorgona is Fanerosoïes en het nog minder magnesium. Dit weerspieël die afkoeling van die jong planeet. Hulle word veral op 'n hemelliggaam gevorm wat steeds 'n baie hoë temperatuur het. Gorgona se gesteentes uit die Paleogeen was 'n verrassing. Hulle hou verband met die Galapagos-brandpunt en komatiïete word dalk deur opwelling van mantelmateriaal gevorm. Die Barberton-opwelling moet die warmste gewees het en net dié materiaal wat die hoogste smeltpunt het, het gestol. 'n Ander meganisme wat dalk tot die vorming van komatiïete lei is subduksie van tektoniese plate.
Tekstuur
Komatiïet-lawa was baie warm en baie vloeibaar; sy viskositeit was amper soos water s'n. Die ondersese vloei het in trôe plaasgevind en baie plat vulkane gevorm. Die bodem van die lawapype het met hulle hoë temperatuur die seebodem aangetas, wat termochemiese erosie genoem word. Vloeibare nikkelsulfied het dikwels in die bodem van die pype versamel en later gestol. Hierdie nikkelafsettings bestaan dikwels uit minerale soos pirrotiet, pentlandiet, chalkopiriet en piriet. Die nikkelgehalte kan 20% bereik en dit bevat ook platinummetale. Die groot verskil in temperatuur tussen die lawa en die seewater aan die oppervlak van die lawastroom lei tot die vorming van 'n skeletgroei van olivien en pirokseen, wat die kenmerkende spinifeks-tekstuur veroorsaak.
Die vroeë mantel
Komatiïete soos die lawas van die Weltevreden-formasie in die Barberton-groensteengordel (3,27 Ga) gee belangrike inligting oor die samestelling van die vroeë aarde se mantel. Daar is min gesteentes van hierdie hoë ouderdom. Suurstofisotoopanalise aan olivien in hierdie lawas het waardes vir δ18O gewys wat omtrent 2% ligter is as in klippe wat uit die moderne mantelstam. Dit weerspieël dalk 'n heterogene samestelling van die mantel in die Argeïkum wat 'n oorblyfsel van 'n magma-oseaan in die Hadeïkum was.
Aap
'n Aap (Simiiformes) is enige lid van twee van die drie groeperings van die primate. Daar is altesaam 263 nie-uitgestorwe spesies bekend. Die klomp spesies het nie enige spesifieke eienskap wat uniek is aan hulle, of nie ook gedeel word deur die ander primate nie.
Algemeen
Die ape (suborde Simiae) word algemeen as die hoogste ontwikkelde diere beskou. Hulle het geen hare op hul gesigte nie en hulle oë kyk vorentoe. Die duime en groottone kan by die meeste soorte teenoor die ander vingers en tone geplaas word. Die mens kan dit nog net met sy duime doen.
Die voorlopers van die huidige ape het waarskynlik sowat 30 miljoen jaar gelede in die geologiese tydperk, die Oligoseen, ontstaan. In die voorafgaande tydperk, die Eoseen, het hulle primitiewer boombewonende verwante, die halfape, (suborde Prosimiae) hul grootste bloeitydperk gehad.
Die halfape moes egter hulle plek grotendeels aan die ape afstaan omdat hulle beter aangepas was vir die lewe in bome. Een van die belangrikste aanpassings vir die boomlewe, wat ook by 'n aantal halfape aangetref word, is die navoorgerigtheid van die oë. Dit gee die diere 'n stereoskopiese gesigveld wat hulle in staat stel om die afstand na die volgende tak noukeurig te skat. Die vermoë om kleure te onderskei en drie dimensies te herken, maak dit vir hulle makliker om voedsel te vind.
Die oë, wat in die ontwikkeling van die ape baie belangrik geword het, word beskerm deur benerige oogkaste. Ook op 'n ander wyse het die oë 'n invloed op die ontwikkeling van die skedel gehad: Om die sigprikkels te verwerk, moes die harsings uitgroei, en gevolglik het die skedel dus ook groter geword. Die ape se arms is eweneens aangepas by die boomlewe.
Hulle is besonder lank, sodat die ape goed aan die takke kan rondswaai. Die opponeerbare duim en groottoon maak 'n goeie greep aan die takke moontlik. Die boomlewe word dikwels as verklaring gesien vir die groot verskille tussen die aapsoorte. Soorte wat byvoorbeeld nooit op die grond kom nie, verdeel immers makliker in groepe aangesien byvoorbeeld ŉ uitdunning van bome of 'n rivier wat sy loop verander, voldoende is om een groep in 'n besondere habitat te isoleer, en elke geïsoleerde groep kan teoreties 'n nuwe soort vorm.
Die gebit van ape is tipies die van omnivore: Dit is vir sowel plantaardige as dierlike voedsel geskik. Die gebit bestaan uit agt snytande, vier groot oogtande en twintig kiestande. Die oogtande is besonder skerp, veral by die mannetjies, en kan as wapen gebruik word. In die algemeen word ape as intelligente diere beskou, veral die mensape, wat hul le baie maklik by nuwe omstandighede aanpas.
In die natuur gebruik hulle verskillende werktuie: Kaal takkies word byvoorbeeld in miershope gesteek om die miershope leeg te kry, en stokke waarmee hulle na roofdiere slaan en gooi om hulle af te weer. In gevangenskap is hierdie eienskap nog meer opvallend. Alle ape kan met mekaar kommunikeer en hierdie vermoë is veral by die sosiale soorte nog beter ontwikkel.
Hulle kommunikasie of taal bestaan uit gebare, mimiek en geluide. Die geluidetaal is die minste ontwikkel omdat die brein nie voldoende in staat is om die onderskeie geluide tot een samehangende geheel te koördineer nie. Hulle mimiektaal is egter besonder ryk. Mense kan dikwels ook hulle gesigsuitdrukkings verstaan. Van die gebaretaal is die ape se vlooivangery seker die bekendste.
Dit is duidelik 'n vriendskaplike gebaar. Dit word ook dikwels gebruik om 'n dier in 'n hoër rangorde se goedgesindheid te wen. In 'n groep ape is die laagste In rang dikwels duidelik herkenbaar aan sy onversorgde vel. Ape het geen bepaalde bronstyd nie. Die mannetjies is dwarsdeur die jaar bereid om te paar, terwyl die wyfies die ontvanklikste is tydens die maandelikse vrugbare penode wat uitwendig sigbaar is weens die opvallende swelling rondom die geslagsopening.
Die dratydperk Is gemiddeld sewe maande. Meestal word slegs een kleintjie gebore, wat dadelik met sy hande en voete aan die bors- en buikhare van die moeder vasklou. Sodra die kleintjie bietjie ouer is, verskuif hy na sy moeder se rug, waar hy dikwels nog vir twee tot drie jaar rondgedra word. In die natuur kan ape 'n hoë leeftyd bereik. Vyftig jaar is byvoorbeeld by die groter soorte geen uitsondering nie. In gevangenskap het hulle egter selde so 'n lang lewe.
'n Groot aantal ape word gebruik vir mediese en fisiologiese proefnemings. Die neiging van mense om ape as troeteldiere aan te hou, is wedersyds onwenslik. Die mens kan gevaarlike siektes opdoen en die meeste mense word moeg vir die onsindelikheid en rommel van die ape. Wanneer ape ouer word, toon hulle gewoonlik 'n aggressiewe. houding teenoor ander lede van die gesin, wie hulle as mededingers beskou. Vir ape is dit ewe min plesier om troeteldiere te wees omdat hulle self baie vatbaar is vir siektes, selde die regte kos kry, en weens hul latere aggressie dikwels vroeg van kant gemaak word.
Eienskappe
Ape wissel in grootte van die klein dwergmarmoset, 10 cm lank met stert en al ingesluit, en 120 g swaar; tot die mannetjie mandril, amper 'n meter lank en 35 kg swaar. Sommige spesies leef uitsluitlik in bome, ander in die graslande; en die diëte verskil ook wyd, alhoewel almal omnivore is.
Breëneusape
Die breëneusape of ape van die Nuwe Wêreld (infraorde Platyrrhina) kom uitsluitlik in die tropiese oerwoude van Suid- en Sentraal-Amerika voor. Hulle het ronde, na voor gerigte neusgate wat geskei word deur 'n breë neusbrug. Dit veroorsaak ook dat die oë redelik ver uitmekaar is. Hulle is hoofsaaklik klein diertjies. Die stert is deurgaans goed ontwikkel en word soms as ekstra gryporgaan gebruik. In teenstelling met die smalneusape het die breëneusape geen sit-eelt en geen wangsakke nie. Die duim kan ook ontbreek, maar is meestal slegs swak ontwikkel. Daar bestaan sowat honderd soorte, wat in twee families verdeel word, naamlik die Klouapies (familie Callithricidae) en die Grypsterte (familie Cebidae).
Klouapies
Die klouapies is klein, sierlike diertjies met mooi kleure. As 'n mens hulle die eerste keer sien, lyk hulle meer soos eekhorinkies as ape. Tot klouapies behoort onder andere die dwergklouapies, die kleinste apies ter wêreld, die witoorpenseelapies, wat met hul wit en swart gepluimde oortjies baie soos eekhorinkies lyk, die silweragtige grootoorapies, die pragtige oranje bruin leeuapies en die bontapies met hulle lang sterte en 'n kapsel wat 'n mens aan Franz Liszt laat dink.
Grypstertape
Die grypstertape kan, soos hulle naam aandui, hul stert as gryporgaan gebruik om deur die boomtakke te swaai. Daar bestaan 34 soorte wat in 5 subfamilies ingedeel word. Die grootste subfamilie word gevorm deur die Kapusyneragtiges (Cebinae). Die kapusynerape (genus Cebus) word in Suid-Amerika aangetref. Hulle het hul naam te danke aan die wollerige vag wat baie aan 'n monnikspy herinner. Hulle is baie luidrugtige en beweeglike diere, maar hulle kan nogtans baie maklik getem word.
Omdat kapusynerape so besonder slim is, word hulle as "mensape van die Nuwe Wêreld" beskou. Die wolape en slingerape (subfamilie Atelinae) is groter as die kapusynerape. Die mannetjies kan veral 'n verskeidenheid geluide maak wat wissel van 'n sagte gesing tot 'n lang uitgerekte gefluit. Die wolape het hulle naam te danke aan hulle dik en welige vag. Die slingerape het besonder lang arms en bene. Die laaste deel van hul grypsterte is kaal, en die deel bevat ook baie tassintuie wat van groot hulp is as hulle met hul sterte na kos gryp. Hulle gebruik dit dan as 'n "vyfde hand".
Hulle hang dikwels met hul sterte aan 'n tak bokant 'n rivier om met hul duimlose hande water te skep. 'n Volgende subfamilie is die brulape (Alouattinae). Hulle word meestal in gemengde troppe van 5 tot 40 in 'n groot gebied, van Suid-Meksiko tot in die Amasone, aangetref. Die groep het geen definitiewe leier nie, en hulle kan oorverdowend brul omdat hulle tongbeen om die keelsak uitgegroei is en so 'n resonansieholte vorm. Waarom hulle so brul, kon nog nie vasgestel word nie.
Dit het egter niks met paring te make nie, want al die ape brul saam in een koor. Brulape word graag gejag vir hul pels en ook omdat hul vleis, veral in Suriname, graag geëet word. Die ape wat tot die subfamilie van die spring- en nagape (Aotinae) behoort, lyk baie soos die kapusynerape. Hulle het net soos die klouape geen ware naels nie. Die springapies (genus Callicebus) is tipiese dagdiertjies, in teenstelling met die nagapies (genus Aotes), wat net snags gesien word wanneer hulle vrugte en slapende voëls vang om te eet.
Boonop word hulle beskerm deur hulle "vals oë" - opvallende wit vlekke oor hul werklike oë. Minder bekend is die pluimstertape (subfamilie Pithecinae), ook bekend as saki's. Hulle is taamlik lawaaierige diere wat dikwels net op twee bene loop, 'n kuns wat hulle ook bemeester het op die takke van hul woongebied in die Amasonebekken. Hulle het 'n geweldige dik pels. 'n Heel merkwaardige pluimstertaap is die oeakari's (genus Cacajao). Hulle het skaars 'n stert en bly in groepe in die boomtoppe langs die oewers van riviere in die Amasone. Hulle kom selde op die grond, beweeg langsaam en leef van vrugte. Hulle is uitermate dun behaar. Die kop, wat soms vlamrooi is, is selfs tot by die ore kaal.
Smalneusape
Die ape van die Ou Wêreld, oftewel die smalneusape (infraorde Catarrhina), word verdeel in Hondaapagtiges (subfamilie Cercopithecoidea), wat wangsakke en sit-eelte het, die Klein Mensape (gibbons) wat nie wangsakke het nie, maar wel sit-eelte, en die Groot Mensape wat nie wangsakke of sit-eelte het nie. Die wangsakke is in werklikheid slymvliesplooie aan die binnekant van die wange wat deur splete met die mondholte verbind is en na willekeur gevul of leeggemaak kan word.
In Europa kom nog net een soort aap voor, die Turkse aap of magot, wat slegs op die rotse van Gibraltar voorkom waar hy Britse beskerming geniet omdat, volgens oorlewering, die Britse beheer oor Gibraltar tot ŉ einde sal kom die dag as die laaste magot verdwyn. Besonder indrukwekkende lede van die hondaapfamilie (so genoem omdat hul koppe die vorm van die van honde het). waartoe die makake en bobbejane behoort, is die mantelape en in die besonder die mandril of woudduiwel. VeraI die groot koppe van die mannetjies en hulle pragtige kleure is baie opvallend.
Tot die groot mensape behoort die gorilla, die sjimpansee en die orang-oetang, waarvan eersgenoemde twee in Afrika, en laasgenoemde in die Indiese argipel tuis is. Die drie soorte het 'n stewige liggaamsbou, baie lang arms, kort bene, oë wat naby mekaar geleë is, 'n ingesonke neusbrug en dun, beweeglike. gevoelige lippe. In bome swaai hulle met hul arms van tak tot tak, terwyl hulle op die grond op al vier ledemate stap, hoewel nie op die hele handpalm nie; net die kneukels en die middellid van die vingers raak die grond.
Die orang-oetang steun ook nog op die buitekant van sy hande. Mensape leef in 'n gesin of familieverband, die orang-oetang waarskynlik met net een wyfie, en die ander twee soorte met meer as een wyfie. Hulle is na sowat agt jaar geslagsryp en die wyfies is tussen agt en nege maandedragtig. Gewoonlik word net een kleintjie, soms twee en hoogstens drie, gebore, wat die wyfies (ook in gevangehouding) met baie liefde en toewyding versorg.
KCRW
KCRW is 'n radiostasie en lid van die National Public Radio-netwerk (NPR) wat sy programme op 89,9 MHz FM vanuit die kampus van Santa Monica-kollege in Santa Monica, Kalifornië uitsaai. Naas programme, wat van die openbare en nie-kommersiële radionetwerk NPR oorgeneem word, saai KCRW sy eie nuus- en musiekprogramme vir die Groter Los Angeles-gebied, Suid-Kalifornië en op die internet uit. Die stasie se hoofradiosender is in Los Angeles se Laurel Canyon-distrik geleë en saai in die HD Radio-formaat (op 89.9 HD-2) uit.
Aap
Ape in Suid-Afrika
Drie families ape word in Suid-Afrika aangetref, naamlik die bos- en nagapies (familie Lorisidae), die blou- en grysape (familie Cercopithecidae) en die bobbejaan (Papio ursinus). Die silwergrys bosapie (Galago crassicaudatus) word ongeveer so groot soos 'n haas en het 'n dik, wollerige stert wat ietwat langer as die lyf is. Dit het ook groot, byna deurskynende ore, en die tweede toon aan die agterpote verskil van die ander sodat dit 'n klou vorm waarmee die bosapie sy dik lyfhare kam.
Hy kom gewoonlik slegs in beboste dele voor, waar hy vrugte, insekte, bessies, blomme, gom, geitjies en voëleiers vreet. Bosapies word baie mak en is gewilde troeteldiere. Hulle word van die Natalse kusstreek tot in Sentraal-Afrika aangetref. Twee kleintjies word gewoonlik op 'n keer gebore. Die nagapie (Galago senegalensis) is klein en het groot ore en oë. Sy kleur is gewoonlik muisvaal met vuilwit op die pens, en die stertpunt is onbedek.
KCRW
Geskiedenis en roepletters
KCRW is in 1945 gestig om soldate, wat uit die Tweede Wêreldoorlog teruggekeer het, in die nuwe FM-uitsaaitegnologie op te lei - vandaar die stasie se roepletters KCRW, 'n afkorting vir College Radio Workshop. Die K dui Amerikaanse radiostasies wes van die Mississippirivier aan (oos daarvan begin hul roepletters met 'n «W» - met enkele uitsonderings).
Aap
Ape in Suid-Afrika
Die nagaap maak sy nes in hol boomstamme en kom oor die hele noordelike deel van Suid-Afrika voor. Hy vreet insekte, wilde vrugte, bessies en gom, en omdat hy veral snags aktief is, is sy grootste vyand die uil. Twee kleintjies word gewoonlik op 'n keer gebore. Die Samango-aap (Cercopithecus mittis) het 'n dik, blougrys harekleed en bruin ore. Hy bly in digbegroeide streke waar hy selde op die grond kom. Die blouaap vreet hoofsaaklik wilde vrugte, sade en selfs voëleiers.
Slegs een kleintjie word op 'n keer gebore en hy word veral aan die kusgebiede en naby water aangetref. Die blou-swartgesigaap (Cercopithecus aethiops) word in groot getalle in die Krugerwildtuin aangetref en is grys of bruin met 'n wit harekring om die swart gesig. Hy het 'n reguit rug en 'n lang stywe stert. Blouape word gewoonlik in troppe van twintig of meer aangetref. Hulle is ewe tuis in bome as op die grond en vreet insekte, skerpioene, vrugte, blare, plantbolle, voëleiers en feitlik enigiets wat eetbaar is. Hierdie ape kan ook redelik goed swem en duik. Hul grootste vyande is luiperds, slange, en arende. Slegs een kleintjie word op 'n slag gebore en hierdie aapsoort is die volopste in Suid-Afrika.
In Afrika
Daar is vandag talle Simiiformes-spesies in Afrika. Hulle teenwoordigheid blyk ook uit fossiele. Die oudste verteenwoordiger is Algeripitheucus uit die vroeg of midde-Eoseen wat in Glib Zegdou in Algerië gevind is. Die Fayum in Egipte het Apidium en Parapithecus uit die Oligoseen opgelewer. Marokko het dalk nog 'n ouer fossiel (Paleoseen ~57mj) Altiatlasius maar dit is nie goed bekend nie. Dit lyk of die vroeë ontwikkeling van die hoër ape veral in Afrika plaasgevind het, maar die primate wat hulle voorouers was, het dalk van die noordelike kontinent Laurasië gekom.
In Suid-Afrika kom vandag drie spesies voor:
Sterreteken
Die aap is die negende dier van die twaalfjaarsiklus van die Chinese kalender. Die aap was die sterreteken van die jaar in daardie stelsel in 2016.
Anton Rupert
Anthony Edward Rupert (4 Oktober 1916, Graaff-Reinet – 18 Januarie 2006, Stellenbosch) was 'n Afrikaanse entrepreneur van Suid-Afrika, sakeman en omgewingsbewaarder. Hy is op die dorp Graaff-Reinet in die Oos-Kaap gebore waar hy ook grootgeword het. Hy studeer in Pretoria en trek later na Stellenbosch, waar die Rembrandtgroep gestig is en steeds sy hoofkwartier het. Hy sterf in sy slaap in sy huis in Thibaultstraat, Stellenbosch, in die ouderdom van 89, en word oorleef deur sy seun, Johann, dogter Hanneli, en ses kleinkinders. In 2004 word hy vereer met die 28ste plek in die "Voorste 100 Groot Suid-Afrikaners", 'n televisiereeks op SABC3.
Sakeloopbaan
Nadat hy sy mediese studies gestaak het weens 'n gebrek aan geld, verwerf Rupert sy graad in chemie aan die Universiteit van Pretoria, waar hy ook 'n kort tydjie doseer. Hierna begin hy 'n droogskoonmakery.
Hierdie besighede bestaan tans uit honderde maatskappye wat teenwoordig is in 35 lande op ses kontinente met 'n gekombineerde jaarlikse netto verkope in die omgewing van VS$10 miljard. In 1995 het Rembrandt en Richemont hul tabakbelange gekonsolideer in Rothmans International, wat op daardie tydstip die wêreld se vierde grootste sigaretvervaardiger was.
In 1999 het Rothmans International saamgesmelt met British American Tobacco (JSE: BTI), die wêreld se tweede grootste sigaretvervaardiger. Remgro het 'n 10% en Richemont 'n 18,6% aandeel in BTI.
Rupert se oudste seun, Johann Rupert, is nou die uitvoerende hoofbestuurder van Richemont en voorsitter van Remgro.
Die Ruperts het ook gedeeltelike beheer van twee van Suid-Afrika se groot wynhandelshuise, Stellenbosch Farmers' Winery (SFW) en Distillers Corporation, wat tesame een uit elke ses bottels wyn in Suid-Afrika produseer en ongeveer tagtig persent van die land se brandewyn. Hierdie twee maatskappye het saamgesmelt om Distell te vorm.
Hy het ook 'n belangrike rol gespeel in die Suid-Afrikaanse Kleinsakeontwikkelingskorporasie, 'n nie-winsgewende maatskappy wat lenings aan klein- en mediumgrootte maatskappye toegestaan het, en sedert 1981 byna 'n halfmiljoen werksgeleenthede geskep het. Die organisasie is na 1994 omvorm tot die huidige Business Partners organisasie.
Alhoewel hy openlik krities was oor die destydse apartheidstelsel, beide tuis en oorsee, het hy konfrontasie vermy wat sy sakebelange kon skaad.
Betrokkenheid by natuurbewaring en die gemeenskap
Rupert was ook nou betrokke in omgewingsbewaring en sy maatskappye was betrokke by die befondsing van die skone kunste. Sedert 1964 is stigtings tot stand gebring deur Rembrandt vir die bevordering van onderwys, kuns, musiek en die bewaring van historiese geboue. Rupert was 'n stigterslid van die WWF (World Wildlife Fund) en dit was in sy rol as die president van die organisasie se Suid-Afrikaanse tak wat hy die leiding geneem het in die stigting van oorgrensbewaringsgebiede (ook bekend as "vredesparke"), soos die Groter Limpopo Oorgrenspark.
Met 'n aanvangskenking van 1,2 miljoen rand deur die Rupert Natuurstigting, is die "Vredesparkstigting" op 1 Februarie 1997 gestig ten einde die totstandkoming van oorgrensbewaringsgebiede in Suider-Afrika te bevorder. Nelson Mandela, Prins Bernhard van Nederland en Anton Rupert was die stigtersbeskermhere van die Peace Parks Foundation.
In 2000 het die Kaapse Drie-eeuefeesstigting aan hom die Molteno-medalje toegeken vir lewenslange diens aan kultuur- en natuurbewaring.
TESS
TESS, kort vir Transiting Exoplanet Survey Satellite, is ’n ruimteteleskoop van Nasa wat ontwerp is om eksoplanete met die oorgangsmetode op te spoor in ’n gebied 400 keer so groot as die een wat deur die Kepler-sending gedek is. Dit is op 18 April 2018 met ’n Falcon 9-vuurpyl lanseer.
Tydens sy primêre sending van twee jaar sal die teleskoop na verwagting meer as 20 000 eksoplanete ontdek in vergelyking met die 3 800 eksoplanete wat met sy lansering bekend was. TESS se eerste foto is op 7 Augustus 2018 geneem en op 17 September uitgereik.
duimnael|links|180px|TESS se eerste foto. Die doelwit van TESS se primêre sending is om oor twee jaar ’n opname te maak van eksoplanete om die helderste sterre naby die Aarde. Die TESS-satelliet gebruik ’n verskeidenheid wyeveldkameras om ’n opname van 85% van die lug te maak. Dit is met TESS moontlik om die massa, grootte, digtheid en wentelbaan van klein planete te bestudeer, insluitende rotsplanete in die bewoonbare sone van hul sterre. TESS sal teikens verskaf vir verdere waarneming deur die James Webb-ruimteteleskoop sowel as groot grond- en ruimtegebaseerde teleskope van die toekoms. Terwyl in vorige lugopnames deur grondgebaseerde teleskope hoofsaaklik reuse-eksoplanete opgespoor is, sal TESS talle klein planete om die naaste sterre kan opspoor. TESS teken die naaste en helderste hoofreekssterre met planete aan wat die beste sal wees om in groter besonderhede te bestudeer.
TESS gebruik ’n nuwe, hoogs elliptiese wentelbaan om die Aarde met ’n apogeum van omtrent die afstand van die Maan en ’n perigeum van 108 000 km. Dit wentel twee keer om die Aarde vir elke een keer van die Maan: dus in ’n 2:1-baanresonansie. Die wentelbaan sal na verwagting sowat 10 jaar lank stabiel bly.
Die projek is onder leiding van die Massachusetts-instituut vir Tegnologie (MIT).
Doelwit
TESS se twee jaar lange opname sal fokus op nabygeleë G-, K- en M-tipe sterre (geel- oranje- en rooidwerge) met ’n skynbare magnitude van helderder as 12. Sowat 500 000 sterre sal bestudeer word, insluitende die duisend naaste rooidwerge oor die hele hemelruim, ’n gebied 400 keer so groot as die deel wat die Kepler-sending gedek het.
TESS sal na verwagting meer as 20 000 eksoplanete ontdek wat ’n oorgang voor hul sterre uitvoer, insluitende 500 tot 1 000 aardgrootteplanete en superaardes. Van hulle kan ’n geraamde 20 planete superaardes in die bewoonbare sone van hul ster wees. Die meeste eksoplanete sal vermoedelik tussen 30 en 300 ligjare van die Aarde af wees.
Die opname word in 26 waarnemingsektore verdeel, wat elk 24° × 96° is. Die tuig sal elke sektor 13,7 omwentelings lank waarneem; dit sal die suidelike halfrond van die lug in die eerste jaar dek en die noordelike halfrond in die tweede jaar.
Resultate
duimnael|240px|’n Toetsfoto wat geneem is voordat wetenskaplike operasies begin het. Die beeld is gesentreer op die sterrebeeld [[Boogskutter (sterrebeeld)|Boogskutter. Regs bo is die Koolsaknewel in die Suiderkruis. Die helder ster links onder is Beta Centauri.]]
Op 20 September 2018 is die ontdekking van ’n planeet effens groter as die Aarde met ’n besonder kort wentelperiode om die rooidwerg LHS 3844 aangekondig. Met ’n wentelperiode van net 11 uur is LHS 3844b een van die planete met die kortste bekende periodes. Dit is sowat 932 000 km van die ster af. Dit is ook een van die eksoplanete wat die meeste soos die Aarde is.
Ekwiteit
Ekwiteit is die totale belang gehou deur aandeelhouers in 'n entiteit. Dit is die balanserende syfer op die Balansstaat tussen Bates en Laste. Gewoonlik is die balans van ekwiteit nie gelyk aan die waarde van die onderliggende aandele nie en indien dit gebeur is dit gewoonlik bloot per toeval. Die rede hiervoor is die effek van intern gegenereerde klandisiewaarde wat volgens rekeningkundige standaarde nie as 'n bate erken kan word nie. Die waarde van die aandele word ook deur markomstandighede, risiko's ens. beïnvloed wat nie met ekwiteit in ag geneem kan word nie.
TESS
Resultate
Die derde eksoplaneet wat TESS ontdek het, was HD 202772Ab, ’n warm Jupiter wat om die helderste komponent van ’n visuele dubbelster, HD 202772, wentel wat sowat 480 ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Steenbok voorkom. Die ontdekking is op 5 Oktober 2018 aangekondig.
Ekwiteit
Definisie
Ekwiteit kan bereken word as volg: Ekwiteit = Bates - Laste. Dit kan dus beskou word as die netto batewaarde van die entiteit wat na die aandeelhouers toekom indien al die laste afgelos word.
Komponente
Ekwiteit bestaan gewoonlik uit verdeelbare en nie-verdeelbare reserwes.
TESS
Resultate
Teen 12 Oktober 2018 het TESS reeds 54 eksoplaneetkandidate opgespoor. Dit sluit drie in wat reeds voorheen ontdek is. Twee stelsels met twee eksoplanete en een met drie eksoplanete was op die lys kandidate.
Lexington, Massachusetts
Lexington is 'n historiese dorp in die deelstaat Massachusetts. Die dorp is 19km noordwes van Boston.
Geskiedenis
Die eerste nedersetting is in 1642 gestig, oorspronklik as deel van Cambridge. Dit het later in 1713 as 'n aparte dorp afgestig. Die eerste skote van die Amerikaanse Rewolusionêre Oorlog is hier geskiet tydens die Slag van Lexington en Concord op 19 April 1775.
Openbare Beskermer
Die Openbare Beskermer of Ombudsman is 'n grondwetlike amp wat onafhanklik van die regering, die parlement en die geregshof kan optree en op vrae van burgers wat meen dat hulle regte geskend is, antwoord kan gee.
Suid-Afrika
In Suid-Afrika is dié amp sedert die nuwe grondwet van 1994 bekend. 'n Openbare Beskermer word vir 7 jaar deur die president benoem en word bevestig in die parlement. Sedert 2002 word daar ook 'n adjunk benoem.
Vulgêrlatyn
Vulgêrlatyn (Latyn: sermo vulgaris Latinus) of Volkslatyn verwys in die taalwetenskap na die Latynse spreektaal wat in baie opsigte van die geformaliseerde en verhewe literêre taal verskil het. Die laasgenoemde is blykbaar dikwels as 'n kunstaal ervaar.
Dit is dus duidelik dat ook Romeinse geleerdes soos die skrywer en retorikus Cicero tydens informele geselsies Volkslatyn gepraat het, alhoewel hul taalvorm en -gebruik sekerlik van dié van 'n gewone soldaat of gladiator verskil het. Ook streeksgebonde taalkenmerke het waarskynlik 'n groter invloed op gesproke Latyn uitgeoefen en – tydens die agteruitgang van die laat-antieke Romeinse beskawing en toenemende ongeletterdheid selfs in Italië – die ontstaan van nuwe streektale bevorder wat in die Romaanse taalwetenskap as primêre dialekte van Volkslatyn beskryf word.
Vulgêrlatyn moet veral as 'n sambreelterm vir 'n verskeidenheid Latynse spreektaalvorms beskou wat deur groot verskille gekenmerk was.
Nowodewitsji-klooster
Moskowiese tydperk
Die Nowodewitsji-klooster is in 1524 gestig deur grootprins Wasili III met die herdenking van die oorwinning oor Smolensk in 1514. Dit is as ’n fort gebou in ’n draai in die Moskwa-rivier en het ’n belangrike deel geword van die suidelike verdedigingsgordel van die hoofstad, wat ook ander kloosters ingesluit het.
Baie vroue van Russiese keiserlike en bojarefamilies wat gedwing is om nonne te word, het in die klooster gebly, soos Fjodor I se vrou, Irina Godoenowa (sy was daar saam met haar broer, Boris Godoenof tot hy self ’n Russiese heerser geword het), die regent Sofia Aleksejewna (Pieter die Grote se halfsuster), Ewdoksia Lopoechina (Pieter die Grote se eerste vrou) en ander. Teen die einde van die 17de eeu het die klooster 36 dorpe en 14 489 boere besit.
Keiserlike tydperk
In 1724 was daar ’n militêre hospitaal en ’n weeshuis vir meisies. Teen 1763 was daar 84 nonne en 78 pasiënte en lyfeienes. In 1812 het Napoleon se leër die klooster probeer opblaas, maar die nonne het dit gered.
In Leo Tolstoi se Oorlog en Vrede sou Pierre by die klooster tereggestel word. In nog ’n roman van hom, Anna Karenina, ontmoet Konstantin Ljowin (die hoofkarakter) sy toekomstige vrou, Kitty, terwyl sy naby die kloostermure ysskaats. Dit was inderdaad die gewildste ysskaatsbaan in die 19de-eeuse Rusland. Tolstoi het self daar geskaats toe hy daar naby gewoon het.
In die vroeë 1900's is die katedraal deur die argitek Iwan Masjkof gerestoureer
Sowjet-tydperk tot nou
In 1922 het die Bolsjewiste die klooster gesluit en dit in ’n museum van vrouebevryding verander. Teen 1926 is dit in ’n historiese en kunsmuseum verander en het dit deel van die Moskouse Historiese Staatsmuseum geword. Baie van die geboue is in woonstelle verander en dit het die klooster gered van sloping.
In 1944 het die klooster die Moskouse Teologiese Instituut geword. In die jaar daarna is die katedraal aan gelowiges teruggegee. In 1994 het nonne na die klooster teruggekeer en in die volgende jaar is dienste in die klooster hervat. Van die geboue val steeds onder die Historiese Staatsmuseum.
Nowodewitsji-begraafplaas
In 1898 is ’n begraafplaas op die terrein begin. Anton Tsjechof was een van die eerste bekendes wat daar begrawe is. In die Sowjettyd het dit ’n laaste rusplek vir Kommunistiese hooggeplaastes geword, met onder meer Nikita Chroesjtsjof, Sergei Prokofiëf en Boris Jeltsin wat daar begrawe is.
Piesangboot
'n Piesangboot (ook roomyspiesang of piesangroomys) is 'n nagereg met piesang en roomys as hoofbestanddele.
Voorbereiding
Gewoonlik word die piesangboot bedien in 'n lang skottel wat die "boot" genoem word. Die piesang word middeldeur gesny en aan weerskante binne die bordjie gepak. 'n Tradisionele piesangboot bestaan uit bolle vanielje-, sjokolade- en aarbeiroomys wat in 'n ry tussen die twee piesanghelftes gevoeg word. Daarna word 'n lepel pynappelsous oor die vanieljeroomys gedrup, so ook sjokoladesous oor die sjokoladeroomys en aarbeisous oor die aarbeiroomys. Die piesangboot word uiteindelik afgerond met fyngemaakte neute, geklopte room en maraskynkersies.
Borne Sulinowo
Borne Sulinowo (Duits: Groß Born, vroeër Linde) is 'n stad in die Noordwes-Poolse woiwodskap Wes-Pommere met 'n bevolking van 4 675. Dit is halfpad tussen Czaplinek en Szczecinek aan die suidoewer van die langgestrekte Pile-meer geleë.
Borne Sulinowo is een van die jongste stede in Pole wat eers in 1993 stadstatus gekry het. Die oorspronklike hoofbasis van die Sowjet-troepe in Pole was tot in 1992 in die suidelike stadsgebied geleë wat as militêre spergebied vroeër hoegenaamd nie op kaarte verskyn het nie.
Die militêre geskiedenis van Borne Sulinowo strek nog verder terug tot in die tyd kort ná die Eerste Wêreldoorlog toe die Duitse leër hier 'n uitgestrekte militêre oefenterrein aangelê het wat later deur Nazi-Duitsland uitgebrei is. Die gebied het in 1945 onder Poolse administrasie gekom.
Sowel die Duitse asook die Sowjet-Russiese militêre geriewe het intussen 'n verlate spookdorp geword.
Oudagspruit
Die Oudagspruit is 'n spruit in die opvanggebied van die Oranjerivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit is noordoos van Ventersdorp en naby die inloop van die Gariepdam.
Dick Lane (omroeper)
Dick Lane (28 Mei 1899 – 5 September 1982) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Meet Boston Blackie (1941), Boston Blackie and the Law (1946), Take Me Out to the Ball Game (1949), en The Big Wheel (1949).
Olimpiese gode
Die Olimpiese gode, ook bekend as die Twaalf Olimpiërs of die Dodekateon (Grieks: Δωδεκάθεον – δώδεκα, dōdeka, "twaalf" + θεοί, theoi, "gode") is die belangrikste twaalf gode van die panteon in die Griekse mitologie wat bo-op die berg Olimpus gewoon het. Die eerste antieke verwysing na godsdienstige seremonies vir hulle word gevind in die lofsang van Homeros aan Hermes.
Die klassieke twaalf Olimpiese gode is: Zeus, Hera, Poseidon, Demeter, Ares, Hermes, Hefaistos, Afrodite, Atena, Apollo, Artemis en Hestia (later vervang deur Dionisos). Die ooreenstemmende Romeinse gode was: Jupiter, Juno, Neptunus, Ceres, Mars, Mercurius, Vulcanus, Venus, Minerva, Apollo, Diana en Vesta.
Geskilpunte
Daar is verskillende sienings oor wie die twaalf belangrikste gode was. Omstreeks 400 v.C het Herodotos die volgende gode in die Dodekateon ingesluit: Zeus, Hera, Poseidon, Hermes, Atena, Apollo, Alfeus, Kronos, Rea en die Grasieë. Wilamowitz stem saam met Herodorus se weergawe.
Herodotos het ook genoem dat Herakles deur sommige ingesluit word as een van die Twaalf Olimpiërs. Ook Lucianus het Herakles sowel as Asklepios ingesluit, sonder om te verduidelik watter twee vir hulle moes plek maak. By Kos is Herakles en Dionisos ingesluit en Ares en Hefaistos weggelaat. Pindarus, Apollodorus en Herodorus verskil egter hiermee. Vir hulle was Herakles nie een van die twaalf nie, maar die een wat hul kultus begin het.
Plato het die Twaalf Olimpiërs met die twaalf maande verbind en voorgestel dat die laaste maand gewy word aan vierings ter ere van Pluto en die geeste van die afgestorwenes. Hy impliseer dat hy Hades as een van die twaalf beskou. Hades word later weggelaat weens sy chtoniese (onderwêreldse) verbintenisse. In Phaedrus bring Plato die twaalf gode in lyn met die diereriem en sluit Hestia uit.
Hestia word soms deur Dionisos vervang. Hebe, Helios en Persefone is ander belangrike gode wat soms in ’n groep van twaalf ingesluit word. Eros word soms saam met die ander twaalf genoem, veral saam met sy ma, Afrodite, maar word selde as een van die twaalf beskou.
Die twaalf Olimpiese gode het hul oppermag in die wêreld van die gode gekry nadat Zeus sy broers en susters tot oorwinning gelei het in die oorlog teen die Titane. Zeus, Hera, Poseidon, Demeter, Hestia en Hades was broers en susters. Ares, Hermes, Hefaistos, Afrodite, Atena, Apollo, Artemis, die Grasieë, Herakles, Dionisos, Hebe en Persefone was kinders van Zeus. Volgens sommige bronne was Hefaistos net Hera se kind en het Uranos die lewe aan Afrodite geskenk.
Ander lyste
Die volgende gode is nie deel van die klassieke indeling van die twaalf Olimpiese gode nie, maar kom soms voor op ander lyste van die twaalf as die een hier bo.
Eratostenes
Eratostenes van Sirene (Grieks: Ἐρατοσθένης ὁ Κυρηναῖος, Eratosthénēs ho Kurēnaĩos; omstreeks 276 v.C. tot 195/194 v.C.) was ’n Griekse wiskundige, geograaf, skrywer, digter, uitvinder en veel meer. Hy was ’n geleerde man wat die hoofbibliotekaris van die Biblioteek van Alexandrië was. Sy werk kan vergelyk word met wat nou geografie is; hy het terme daargestel wat vandag nog gebruik word.
Loopbaan
Hy is die bekendste as die eerste persoon wat die omtrek van die aarde bereken het, wat hy gedoen het met behulp van die uitgebreide opnameresultate waartoe hy as bibliotekaris toegang gehad het; sy berekening was merkwaardig akkuraat. Hy was ook die eerste mens wat die helling van die aarde se draaias bepaal het, en dit was ook merkwaardig akkuraat.
Eratostenes was die stiger van wetenskaplike chronologie; hy het die datums van die hoofgebeure van die grootliks mitologiese Trojaanse Oorlog hersien en 1183 v.C. bepaal as die datum waarop Troje verwoes is. In getalteorie het hy die sif van Eratostenes geskep, ’n doeltreffende manier om priemgetalle te identifiseer.
Hy het op baie terreine groot invloed gehad. Volgens ’n inskrywing in die Suda (’n 10de-eeuse ensiklopedie), noem sy kritici hom spottenderwys "Beta" (die tweede letter van die Griekse alfabet) omdat hy altyd tweede gekom het in alles wat hy aanpak. Sy aanhangers het hom egter "Pentatlos" genoem, na die vyfkampatlete in die Olimpiese Spele wat uitstekende mededingers is, omdat hy bewys het hy het kennis op baie terreine.
Bethlehem, Vrystaat
Bethlehem is die grootste dorp in die Oos-Vrystaat in Suid-Afrika. Die streek word hoofsaaklik deur landbouverbouing gekenmerk.
Geskiedenis
Die dorp is in 1860 op die plaas Pretoriuskloof van ene J.C. Pretorius gestig, maar eers in 1884 geproklameer en munisipale status het eers in 1902 gevolg. Die naam is deur F.P. Naude, 'n plaaslike kerkleier gegee. Die naam Bethlehem beteken eintlik “broodhuis” of “beit lechem” in Hebreeus. Dit is 'n verwysing na die aard van landboubedrywighede in die area. Bethlehem is veral bekend vir graanverbouing en meer spesifiek koring.
Omgewing
Naby dié dorp is drie groot damme wat Bethlehem se inwoners van water voorsien. Dit is naamlik die Loch Athlonedam (bekend vir sy restaurant wat in die vorm van 'n skip, die Athlone Castle, gebou is), die Gerrandsdam en die Sol Plaatjedam. Laasgenoemde was eers bekend as die Saulspoortdam, maar die naam is terstond verander na 'n bus gelaai met COSATU-geaffilieerde vakbondwerkers, wat vanaf Kimberley na QwaQwa onderweg was om 'n Meidag viering by te woon, teen 'n spoed in die dam ingejaag het in Mei 2003. Dosyne passasiers is dood in die grootste busramp in die land se geskiedenis.
Die dorp word gekenmerk deur sandsteengeboue wat in die middedorp voorkom. Sandsteen is vroeër gebruik as boumateriaal aangesien dit volop in die berge en koppies in die gebied voorkom.
Die N5 nasionale pad gaan deur Bethlehem.
Sport
Die professionale sokkerspan Free State Stars, wat aan die Premier Sokkerliga deelneem, se tuisstadion is in Bethlehem. John van Reenen, voormalige wêreldrekordhouer in skyfwerp is hier gebore.
Syconessa panicula
Syconessa panicula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Syconessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2003 deur Wörheide & Hooper.
Highpoint I
Highpoint I was die eerste van twee woonstelblokke wat in die 1930's op een van Londen se hoogste punte in Highgate ontstaan het.
Die argitektoniese ontwerp van die gebou is deur die argitek Berthold Lubetkin, 'n boorling van Rusland, behartig, terwyl die Deense ingenieur Ove Arup tot die strukturele ontwerp bygedra het. Die projek is deur die bouonderneming Kier verwesenlik.
Highpoint I het in 1935 in opdrag van die entrepreneur Sigmund Gestetner ontstaan, maar is nooit vir sy oorspronklike doelwit - die huisvesting van sy personeel - gebruik nie. Die blok met 64 woonstelle is een van die uitstekendste voorbeelde van vroeë Internasionale Styl-boukuns en is in sy tyd as een van die mees vernuwende geboue van sy soort beskou.
Thuli Madonsela
Thulisile (Thuli) Nomkhosi Madonsela (28 September 1962, Soweto) is 'n Suid-Afrikaanse advokaat en voormalige Openbare Beskermer van Suid-Afrika.
Sy behaal 'n graad in die regte aan die Universiteit van Swaziland (nou Eswatini) in 1987 en 'n LLB aan die Universiteit van die Witwatersrand.
Sy is op 19 Oktober 2009 vir 'n 7-jaartermyn as Openbare Beskermer benoem deur president Jacob Zuma, wat eenstemmig deur die parlement bevestig is. Sy is op 14 Oktober 2016 deur Busisiwe Mkhwebane opgevolg.
Korrupsie beveg
Sy sien haar amp as 'n belangrike faktor in die stryd teen die korrupsie wat wydverspreid is in die privaat- en openbare sektor. In 'n toespraak by die 13de Internasionale Wynland-konferensie op 3 April 2012 het sy dit met kanker vergelyk en gesê dat daar drie faktore nodig is om dit te beveg.
Nkandla
Sy het in Maart 2014 nuus gemaak met haar verslag oor die opgraderings aan president Zuma se nedersetting in Nkandla. Sy het bevind dat Zuma onbehoorlik daaruit gebaat het en dat hy 'n redelike bedrag daarvan moet terugbetaal aan die staat. Die minister van polisie, Nathi Nhleko, het egter verklaar dat Zuma se regte geskend is en dat Zuma geen sent van die R246 miljoen moes terugbetaal nie.
Op 31 Maart 2016 het dit gelei tot 'n hofsaak in die Grondwethof van Suid-Afrika wat deur die DA en die EFF gebring is. Een aspek van hierdie saak was die magte van die Openbare Beskermer. President Zuma het haar verslag afgemaak as bloot 'n mening wat nie bindend is op hom nie. Hierdie mening is veral gebaseer op 'n uitspraak van die Hooggeregshof (saak 12497/2014) in Kaapstad in 'n hofsaak tussen die DA en die SABC, wat lui:
The powers and functions of the Public Protector are not adjudicative. Unlike courts, the Public Protector does not hear and determine causes
Dit het tot groot debat gelei oor watter magte die Openbare Beskermer het.
Op 31 Maart 2016 het die Grondwetshof egter 'n uitspraak gelewer wat die Nkandla-verslag van die Openbare Beskermer bindend verklaar het. Hoofregter Mogoeng Mogoeng het namens die hof se 11 regters verklaar dat Zuma se weiering om Madonsela se verslag uit te voer "nie ooreenstem met die grondwet nie".
Huurmoordenaars
Op 8 Mei 2016 het Madonsela bekend gemaak dat daar glo 'n bedrag van R740 000 aan 'n prominente Wes-Kaapse bendeleier betaal is om haar te vermoor.
Staatskaping
Haar finale verslag, State of Capture, is vrygestel soos haar 7-jarige ampstermyn in Oktober 2016 tot 'n einde gekom het. Dit het bewyse van wydverspreide staatskaping ingesluit, waaronder die Guptafamilie se onbehoorlike invloed op president Jacob Zuma. Madonsela het die president opdrag gegee om 'n regterlike kommissie van ondersoek aan te stel, onder leiding van 'n regter wat deur die Hoofregter aangewys word. Zuma het die verslag "politieke propaganda" genoem en dit in die hof betwis, maar die Hooggeregshof het die uitdaging in Desember 2017 afgewys en bevind Zuma moet die remediërende aksies binne 30 dae implementeer en het 'n persoonlike kostebevel teen Zuma gemaak.
Josefine Frida Pettersen
Josefine Frida Pettersen (gebore 18 Mei 1996) is 'n Noorse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Disco (2019) en in die televisiereekse Neste Sommer (2014) en Skam (2015).
Atlas (werwel)
Die atlas is die eerste werwel van die werwelkolom. Omdat die eerste gedeelte van die werwelkolom as die nekwerwelkolom bekend is, word die atlas as C1 aangedui. Aan die bokant van die atlas sit twee groot gewrigsvlakke, waarop die skedel rus. Die naam atlas verwys na die mitologiese figuur Atlas, wat die lugruim op sy skouers moes dra.
Naudésnekpas
Voordat motoriste hierdie pas aanpak, moet plaaslike raad oor die pad se toestand en die weer ingewin word. Dit word verkieslik met 'n 4x4 voertuig bestyg, indien vanaf Maclear of Mount Fletcher af begin word, behoort Rhodes as 'n middag- of oornagstilhou benut te word. Ongeveer 4½ ure moet opsy gesit word (selfs meer as die weer swaar is) aangesien daar heelwat skerp draaie is en los gruis en klippe op die pad die vordering kan bemoeilik.
Atlas (werwel)
Die atlas verskil baie van die ander nekwerwels deurdat die werwelliggaam ontbreek. Daar is dus twee boë, die arcus anterior en arcus posterior. By albei boë word ’n klein knoppie, die tuberculum anterius en tuberculum posterius, aangetref. Laasgenoemde is dikwels baie swak ontwikkel.
Ook die tweede nekwerwel het ’n naam: die aksis (C2).
Whitsunday-eilande
Die Whitsunday-eilande (Engels: Whitsunday Islands ) is 'n eilandgroep geleë aan die ooskus van Australië (Queensland), noord van die stad Mackay en ongeveer 900 km noord van Brisbane.
James Cook het deur die Whitsunday-passasie geseil voordat hy op die vasteland van Australië voet aan wal gesit het. Hy ontdek die eilande op Pinkstersondag, 'Whitsunday' in Engels; daarom noem hy die eilandgroep die Whitsundays. Slegs enkele setlaars het oor die 200 jaar hierheen gekom. Om kos aan reisigers en skipbreukelinge te voorsien, het hulle klapperbome geplant en varke vrygelaat.
Die bekendste en grootste eiland is Whitsunday-eiland, waar daar baie skilpaaie is. Daar is ook rifhaaie. Die eilandgroep is gewild onder toeriste: tussen Maart 2008 en Maart 2009 het sowat 700 000 mense die eilande besoek. Aan die oostekant word die lang Whitehaven-strand as die mooiste van die Whitsundays beskou. Vlugte na die Whitsunday-eilande maak gebruik van die lughawens van die Whitsunday Coast-lughawe naby Proserpine (Queensland) op die Australiese vasteland of die Hamilton Island-lughawe op Hamiltoneiland.
Avis Rent a Car
Avis is een van die wêreld se grootste motorhuurmaatskappye met sy hoofkwartier in Parsippany, New Jersey, VSA en behoort aan die Avis Budget Group.
Avis is in 1946 deur Warren Edward Avis (1915–2007) gestig in Detroit, VSA. Sederdien het die maatskappy dwarsoor die hele Verenigde State uitgebrei, en in 1956 is die eerste internasionale takkantore in Europa, Kanada en Meksiko geopen. Vandag is daar meer as 4 000 takke. Die Europese hoofkantoor is geleë in Bracknell, Engeland, sowat 40 kilometer wes van Londen, en die Duitse hoofkwartier is in die Hessiaan Ober Ursel naby Frankfurt am Main.