cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Goddelike Komedie
Klassiek
Benewens Dante se mededigters, is die klassieke persoon wat die Komedie die meeste beïnvloed het Aristoteles. Dante het die filosofie van die Komedie opgebou met die werk van Aristoteles as basis. Hy het Aristoteles regstreeks van werke uit Latyn geken, asook onregstreeks van aanhalings in die werk van Albertus Magnus. Dante erken selfs Aristoteles se invloed in die gedig, veral toe Vergilius die struktuur van die Inferno regverdig deur Aristoteles se Nikomachiese Etiek aan te haal. In dieselfde kanto steun Vergilius op Cicero se De Officiis om te verduidelik hoekom sondes van die intellek erger is as sondes van geweld, 'n sleutelpunt wat verken sal word van Kanto XVIII tot aan die einde van die Inferno.
Godsdienstig
Die Goddelike Komedie se taalgebruik kom dikwels uit die Vulgata. Dit was die enigste vertaling van die Bybel waartoe Dante toegang gehad het, want dit was in die Middeleeue die enigste weergawe wat skribas gewillig was om te kopieer. Dit sluit sowat 500 direkte aanhalings en verwysings in wat Dante uit die Bybel gekry of wat hy onthou het. Dante gebruik ook die Bybel as die finale gesag oor enige saak, ook oor onderwerpe wat die Skrif net allegories behandel.
Die gedig is ook 'n produk van die skolastiek, veral soos uitgedruk deur Thomas van Aquino. Dit is veral duidelik in die Paradiso. Dit is ook in die Paradiso waar Thomas as 'n karakter voorkom.
Dante het in 'n Europa gewoon met groot letterkundige en filosofiese kontak met die Moslemwêreld. Van die 12 wyse manne wat Dante in Kanto X van die Paradiso ontmoet, is Thomas van Aquino en Siger van Brabant sterk beïnvloed deur Arabiese kommentators oor Aristoteles. Middeleeuse Christelike mistisisme het ook die Neoplatoniese invloed van Soefi's soos Ibn Arabi gedeel. Die filsosoof Frederick Copleston het in 1950 gesê Dante se respekvolle behandeling van sekere karakters soos Siger van Brabant dui op 'n "aansienlike skulderkenning" aan die Islamitiese filosofie.
In die kunste
thumb|180px|Dante en Vergilius, 'n skildery deur William-Adolphe Bouguereau (1850), wat Dante en Verglius uitbeeld in die agtste sirkel van die hel, waar hulle toekyk hoe twee veroordeelde siele in 'n ewige geveg betrokke is. thumb|180px|[[Auguste Rodin|Rodin se Die Soen beeld Paolo en Francesca van die Inferno uit.]]
Die Goddelike Komedie is al sewe eeue lank die bron van inspirasie vir talle kunstenaars. Daar is baie verwysings na Dante se werk in die letterkunde. In musiek was Franz Liszt een van die baie komponiste wat werk geskryf het wat op die Komedie geskoei was. In beeldhouwerk sluit Auguste Rodin se werk temas van Dante in. Die beeldhouer Timothy Schmalz het 'n reeks van 100 beelde geskep, een vir elke kanto, met die 700ste herdenking van Dante se dood. Talle ander kunstenaars het Dante se werk gebruik as inspirasie, soos gesien kan word in werke in dié artikel. Ook in rolprente, televisieprogramme en videospeletjies is sy invloed duidelik.
In 2021 het The Royal Ballet die The Dante Project aangebied, Dit was in drie dele, wat elk een van die drie dele van die Goddelike Komedie verteenwoordig.
Kyle Gallner
Kyle Gallner (gebore 22 Oktober 1986) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Sniper (2014), Dear White People (2014), en The Finest Hours (2016), en in die televisiereeks Outsiders (2016).
Othonna spinescens
Othonna spinescens is 'n struik wat endemies aan die Noord-Kaap is.
Mwerumeer
Die Mwerumeer (Engels: Lake Mweru) is 'n varswatermeer geleë op die grens tussen die Demokratiese Republiek van die Kongo en Zambië. Die meer het 'n oppervlakte van 5 120 vierkante kilometer en 'n diepte van tot 83 meter en is gemiddeld 40 meter diep. Mweru beteken "meer" in verskeie Bantoetale, dus word die meer dikwels net Mweru genoem.
Die Mwerumeer is een van die Groot Mere van Afrika se kleinste mere en is sowat 150 km suid van die Tanganjikameer se suidelike oewer geleë. Die grootste riviere, wat in die Mwerumeer vloei, is die Luapularivier en die Kalungwishirivier. Die grootste rivier, wat uit die Mwerumeer uitmond, is die Luvuarivier, 'n sytak van die Kongorivier.
SUNSAT
SUNSAT is die eerste satelliet ontwerp en vervaardig in Suid-Afrika. Meer as ‘n honderd senior studente in die elektriese en elektroniese ingenieurswese aan die Universiteit van Stellenbosch was vir 10 jaar vanaf 1992 by die projek betrokke.
Lansering
Met die elfde lanseerpoging is die satelliet op 23 Februarie 1999 vanaf die Vandenberg-lugmagbasis in die VSA met ‘n Delta II-vuurpyl in ‘n baan om die aarde geplaas.
Spesifikasies
Die afmetings van die mikrosatelliet was slegs 45X45X60cm met ‘n massa van 64kg. Sy lewensduur het afgehang van die batterye en is op ‘n 4 tot 5 jaar geskat. In elke 100 minute het dit een maal om die aarde gewentel.
Suksesse
Omdat die apparatuur meegegee het, was die laaste kontak met SUNSAT op 19 Januarie 2001. Op daardie tydstip was alle doelstellings met die projek egter reeds verwesenlik.
Naam
SUNSAT ontleen sy naam aan die afkorting van die Universiteit van Stellenbosch, naamlik SUN en die eerste letters van die woord satelliet.
Jordy Smith
Jordy Smith (gebore 11 Februarie 1988) is 'n Suid-Afrikaanse branderplankryer. Hy word as Suid-Afrika se voorste branderplankryer gereken en staan op die tweede posisie in die World Surfing Leage (WSL) se ranglys. In 2019 eindig hy in derde plek by die Tahiti Pro Teahupo'o-branderplankkompetisie. Smith sal Suid-Afrika by die Olimpiese Somerspele 2020 verteenwoordig wanneer branderplankry vir die eerste as Olimpiese sporitem beskikbaar is.
Franziska Troegner
Franziska Troegner (gebore 18 Julie 1954) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Heidi M. (2001) en Charlie and the Chocolate Factory (2005), en in die televisiereekse Johann Sebastian Bach (1985) en The Country Doctor (1987).
Ian Paisley
Paisley het vanaf 1946 tot en met sy afsterwe in 2014 as predikant gedien. In 1951 was hy 'n medestigter en tot en met 2008 ook die leier van die fundamentalistiese Vrye Presbiteriaanse Kerk (Free Presbyterian Church). Paisley het bekendheid verwerf as die stormvoël van Noord-Ierse politiek en radikale Protestantisme. In sy vurige toesprake en preke het hy steeds weer skerp kritiek op Roomse Katolisisme, die ekumeniese beweging en homoseksuele leefwyses gelewer. Na sy aanhangers is as Paisleyites verwys.
Grys
Grys ​​is 'n intermediêre kleur met etlike skakerings tussen swart en wit. Grys ​​is 'n neutrale of akromatiese kleur, wat letterlik beteken dat dit 'n kleur "sonder kleur" is. Dit is die kleur van wolkbedekte lug of van lood.
NG gemeente Grootfontein
Die NG gemeente Grootfontein is 'n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode van Namibië. Volgens die NGK Jaarboek van 2021 was hier toe 115 doop- en 227 belydende lidmate. Die predikant was toe ds. D.J. de Vos.
Grys
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word grys as volg voorgestel:
Judit
Judit is 'n Ou Testamentiese apokriewe boek en vertel die verhaal van Judit, 'n Israelitiese heldin en wys dat God die Israeliete van hulle vyand red as hulle in Hom glo en dapper is.
NG gemeente Grootfontein
Die verhaal van die gemeente Grootfontein begin met ds. Neethling (waarskynlik H.J.) se oorslapery by Dorslandtrekkers op pad terug na Transvaal nadat hy Angola besoek het. Op 4 September 1895 word Nagmaal gevier op die plaas Strydfontein (van kmdt. Lombaard) net buite Grootfontein. Ná jare se pogings word Moria-gemeente eindelik in 1902 gestig en sluit dit ook Grootfontein in. Ná verdeeldheid en die hersamestelling van die gemeente as Otjiwarongo (1939), stig Grootfontein in 1944 af. Rundu, Tsumeb en Otavi, wat later elkeen as 'n afsonderlike gemeente sou afstig, was aanvanklik wyke.
Die koms van die spoorlyn, myne en later die weermag het telkens ’n rol gespeel in die ontwikkeling van die dorp en gemeenskap, maar die belangrikste bydraer tot die plaaslike ekonomie was altyddeur landbousektor. In Oktober 1968 is die nuwe kerkgebou in gebruik geneem. Die gemeente was tydens die sogenaamde bosoorlog ’n geestelike tuiste vir die Suid-Afrikaanse soldate. In 1988, die jaar voor die verkiesing wat gelei het tot Namibië se onafhanklikwording op 21 Maart 1990, was hier 440 doop- en 670 belydende lidmate. Vyf jaar later het dit afgeneem tot onderskeidelik 150 en 350.
Judit
Dit lyk asof die boek oorspronklik in Hebreeus geskryf is en later in Grieks vertaal is. Die skrywer van die boek is onbekend maar daar word vermoed dat die boek in die eerste eeu voor Christus geskrywe is. Die boek is nie akkuraat nie en daar is botsings met gebeure in dié verhaal en gebeure in ander betroubare bronne.
Ian Paisley
In die laat 1950's het Paisley as Ulster-unionis en lojalis tot die Noord-Ierse politiek toegetree. Vanaf die middel- tot die laat 1960's was hy die aanstigter en organiseerder van felle Protestants-lojalistiese opposisie teen Noord-Ierland se Rooms-Katolieke burgerregtebeweging. Hy het eskalerende invloed op die politieke situasie uitgeoefen wat in die laat 1960's uiteindelik 'n soort burgeroorlog, die sogenaamde Troubles, laat uitbreek het. Die gewelddadige konflik tussen Noord-Ierse polisie, Britse troepe en radikale Protestantse en Katolieke groeperings sou drie dekades lank voortduur en meer as 3 000 menselewens eis.
Geodia berryi
Geodia berryi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Ian Paisley
In 1970 is Paisley as parlementslid vir die kiesafdeling North Antrim verkies. In die volgende jaar het hy die Demokratiese Unionisteparty (DUP) gestig en vervolgens byna veertig jaar as dié party se leier gedien. In 1979 het hy 'n lid van die Europese Parlement geword.
Gedurende die Troubles was Paisley die spreekbuis van Noord-Ierland se mees radikale Protestante wat enige vreedsame politieke skikking en magsdeling met Rooms-Katolieke republikeine en nasionaliste of enige betrokkenheid by Noord-Ierse politieke aangeleenthede van die kant van die Ierse regering af gedwarsboom het. So kon twee belangrike politieke ooreenkomste, die Sunningdale-ooreenkoms van 1974 en die Anglo-Ierse Ooreenkoms van 1985, uiteindelik nie in werking tree nie.
Paisley se pogings om 'n paramilitêre beweging tot stand te bring het hul hoogtepunt in die vorming van die Ulster Resistance gevind. Paisley en sy politieke aanhangers het jare lank die Noord-Ierse vredesproses en die Goeie Vrydag-ooreenkoms van 1998 gedwarsboom.
In 2005 het die DUP die grootste unionistiese party in Noord-Ierland geword en sodoende die Ulster Unionists (UUP), wat sedert die 1920's die oorheersende unionistiese party was, verdring. In sy latere lewe het Paisley se poltieke standpunte steeds gematigder geword. In 2007 het die DUP ná die ondertekening van die St Andrews-ooreenkoms uiteindelik politieke magsdeling met die Iers-republikeinse Sinn Féin-party aanvaar. Paisley en die republikeinse Sinn Féin-politikus Martin McGuinness het vanaf Mei 2007 die ampte van respektiewelik eerste minister en vise-premier in die Noord-Ierse regering beklee.
In 2008 het Paisley as eerste minister en DUP-leier afgetree en hom in 2011 aan die politieke lewe onttrek. In 2010 het hy 'n lewenslange peer as Baron Bannside geword.
Septuagint
Die Septuagint of LXX is die Griekse vertaling van die Ou Testament. Die belangrikste verskil tussen die Septuagint en die Hebreeuse Bybel is dat daar 'n hele klomp byvoegings en selfs ekstra boeke in die Septuagint is wat nie in die Hebreeuse Bybel is nie. Hierdie ekstra boeke staan bekend as die Apokriewe boeke.
Geodia bicolor
Geodia bicolor is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lendenfeld.
Drakensberg-pompopgaarskema
Die Drakensberg-pompopgaarskema is 'n energiesbergingsfasiliteit geleë op die grens tussen die Suid-Afrikaanse provinsies die Vrystaat en KwaZulu-Natal. Bouwerk het in 1974 begin en is in 1981 voltooi.
Vier damme is betrokke by die skema: die Driekloofdam (verbind aan die Sterkfonteindam), die Kilburndam, die Woodstockdam en die Drielkeerwal. Die toerusting vir kragopwekking is geleë tussen Driekloof- en Kilburndam. Aangesien die Driekloofdam / Sterkfonteindam ook deel is van die Tugela-Vaal-waterprojek vloei sommige van die water wat na Driekloofdam gepomp word, uiteindelik na die Vaaldam en is dus nie weer beskikbaar vir terugvloei na die Kilburndam nie. Die Woodstockdam en Drielkeerwal word as reservoir gebruik om hierdie bykomende water te voorsien aan Kilburndam wanneer nodig.
Die skema maak voorsiening om tot 27,6 GWh elektrisiteit te berg in die vorm van 27 000 000 kub. meter ((950 000 000 kub. vt.) water. Die water word in tye van lae nasionale kragverbruik (gewoonlik oor naweke) na Driekloof gepomp en weer vrygestel terug na Kilburn via vier 250 MW (340 000 pk) in tye van hoë aanvraag na elektrisiteit.
Dekaan (chemie)
Dekaan in chemie is 'n koolwaterstof met die chemiese formule, dws. 'n alkaan. Alhoewel 75 struktuurisomere moontlik is vir dekaan, verwys die term gewoonlik na die normaal-dekaan ("n-dekaan"), met die formule CH3(CH2)8CH3. Alle isomere vertoon egter soortgelyke eienskappe (vlambare vloeistowwe) en daar word min aandag aan die samestelling van mengsels gegee. Dekaan is 'n bestanddeel van petrol en keroseen. Soos ander alkane, is dit 'n nie-polêre oplosmiddel, los nie op in water nie en is dit maklik brandbaar. Alhoewel dit 'n bestanddeel van brandstowwe is, is dit as 'n chemiese grondstof van min belang, in teenstelling met 'n handjievol ander alkane.
Reaksies
Dekaan ondergaan verbranding, net soos ander alkane. In die teenwoordigheid van voldoende suurstof brand dit om water en koolstofdioksied te vorm.
Met onvoldoende suurstof word koolstofmonoksied ook gevorm.
Marie Shotwell
Marie Shotwell (21 Maart 1880 – 18 September 1934) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Enlighten Thy Daughter (1917), The Woman and the Beast (1917), The Evil Eye (1920), en Running Wild (1927).
Colette Brosset
Colette Brosset (21 Februarie 1922 – 1 Maart 2007) was 'n Franse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Un coup de rouge (1937), ''Ah! The Beautiful Priestesses of Bacchus (1954), La Grande Vadrouille (1966), en Shut Up, Gulli'' (1974).
RNS termometer
'n RNS termometer (of RNS termosensor) is 'n temperatuur sensitiewe nie-koderende RNS molekuul wat die uitdrukking van gene reguleer. RNS termometers reguleer dikwels gene wat 'n rol speel by hitte- of koueskok reaksies, maar is ook by ander regulerende rolle soos patogenisiteit en verhongering betrokke.
Oor die algemeen werk RNS termometers deur hulle sekondêre struktuur in reaksie op temperatuurskommelinge te verander. Hierdie strukturele oorgang kan dan belangrike gedeeltes van die RNS, byvoorbeeld 'n ribosoombindingsetel, blootstel of verberg, wat dan 'n invloed op die vertaling van 'n nabygeleë proteïen-koderende geen kan uitoefen.
RNS termometers, saam met riboskakelaars, is al gebruik as voorbeelde ter ondersteuning van die RNS wêreld hipotese. Hierdie teorie stel voor dat RNS eens die uitsluitlike nukleïensuur in selle was, en eers later vervang is deur die huidige DNS → RNS → proteïen stelsel.
Voorbeelde van RNS termometers is FourU, die Hsp90 gos-regulatoriese element, die ROSE element en die Hsp17 termometer.
Ontdekking
Die eerste temperatuur-sensitiewe RNS element is in 1989 gepubliseer. Voor hierdie navorsing is reeds bevind dat mutasies stroomop van die transkripsie inisiasiesetel in 'n lambda (λ) bakteriofaag cIII mRNS 'n invloed het op die spoed van vertaling van die cIII proteïen. Hierdie proteïen is betrokke by die keuse van 'n litiese of lisogeniese lewensiklus in λ bakteriofage: hoë konsentrasies van cIII bevorder lisogeniteit. Verdere studie van hierdie stroomop RNS streek het twee alternatiewe sekondêre strukture geïdentifiseer; eksperimentele studie het gevind dat die strukture wedersyds kan uitruil, en afhanklik is van beide kalsiumioon konsentrasie en temperatuur. Hierdie RNS termometer kan dus onder hittestres 'n litiese siklus by voorkeur laat plaasvind sodat die bakteriofaag vinnig repliseer en uit die gasheer sel ontsnap.
Die term "RNS termometer" is eers in 1999 geskep, toe dit gebruik is om die rpoH RNS element van Escherichia coli te beskryf. Meer onlangse bioinformatikasoektogte het verskeie nuwe moontlike RNS termometers uitgewys. Tradisionele volgorde-gebaseerde soektogte is egter ondoeltreffend, omdat die sekondêre struktuur van die element eerder as die nukleïensuurvolgorde gekonserveer word.
Verspreiding
Die meeste bekende RNS termometers kom in die 5' onvertaalde streek voor van die boodskapper-RNS wat vir hitte skok proteïene kodeer, maar dit mag ook wees dat hierdie feit 'n artefak is van onewekansige monsterneming en die inherente probleme wat gepaard gaan met die opsporing van kort, ongekonserveerde RNS reekse in genomiese data.
Alhoewel RNS termometers tot dusver hoofsaaklik in die prokariote gevind is, is 'n potensiële RNS termometer ook al in soogdiere gevind, insluitend die mens. Die kandidaat thermosensor "hitteskok RNS-1 (HSR1)" aktiveer hitteskok transkripsie faktor 1 (HSF1) en induseer die uitdrukking van beskermende proteïene wanneer die seltemperatuur hoër as 37 °C (liggaamstemperatuur) word, om te voorkom dat die selle oorverhit.
Struktuur
RNS termometers is struktureel eenvoudig en kan uit kort RNS reekse bestaan; die kleinste het net 44 nukleotiede, en kom voor in die mRNS van 'n hitte-skok proteïen, hsp17, in Synechocystis PCC 6803, 'n spesie van sianobakterië. Oor die algemeen wissel die lengte van hierdie RNS elemente tussen 60-110 nukleotiede, en hulle bevat tipies 'n haarnaaldstruktuur met 'n klein aantal onpaar basisse wat die stabiliteit van die struktuur verlaag, wat dit makliker maak vir die molekuul om oop te vou wanneer die temperatuur toeneem.
Gedetailleerde strukturele analise van die ROSE RNS termometer het aan die lig gebring dat die onpaar basisse betrokke is by nie-standaard basisparing wat die heliese struktuur van die RNS bewaar (sien figuur). Die ongewone basispare bestaan uit G-G, U-U, en UC-U pare. Aangesien hierdie nonkanoniese basispare relatief onstabiel is, lei verhoogde temperatuur daartoe dat die RNS struktuur in hierdie streek plaaslik smelt (oopgaan), en die Shine-Dalgarno volgorde ontbloot.
Sintetiese RNS termometers is ontwerp wat net 'n eenvoudige enkel-haarnaald struktuur bevat. Die sekondêre struktuur van so 'n kort RNS termometer kan egter sensitief wees vir mutasie, sodat 'n enkele basisverandering die haarnaald in vivo onaktief kan maak.
Meganisme
RNS termometers kom in die 5' onvertaalde streek van boodskapper-RNS voor, stroomop van 'n proteïen-koderende geen. Hier is hulle in staat om die ribosoom bindende setel (RBS) te bedek, en te verhoed dat die mRNS in proteïen vertaal word. As die temperatuur verhoog, kan die haarnaaldstruktuur "smelt" en die RBS of Shine-Dalgarno volgorde blootstel, sodat die klein ribosomale subeenheid (30S) kan bind, wat daartoe aanleiding gee dat die ander molekules wat vir vertaling nodig is, bymekaar kom. Die begin kodon, tipies 8 nukleotiede stroomaf van die Shine-Dalgarno volgorde, teken die begin van 'n proteïen-koderende geen aan, wat deur die ribosoom in 'n peptiedproduk vertaal word. Bykomend tot hierdie cis-meganisme, is een enkele voorbeeld van 'n RNS termometer gevind wat met 'n trans-meganisme werk. Dit kom in die mRNS van die RpoS stres-reguleerder by E. Coli en verwante bakterië voor, waar dit waarskynlik 'n rol speel in die verhongeringsreaksie.
Alhoewel RNS termometers tipies verband hou met hitte-geïnduseerde proteïenuitdrukking, kan hulle ook koue-skok proteïene reguleer. Die uitdrukking van twee 7kDa proteïene word byvoorbeeld deur 'n RNS termometer in die termofiliese bakterium  Thermus thermophilus, en 'n soortgelyke meganisme is ook al geïdentifiseer by die Enterobacteriales.
RNS termometers wat sensitief is vir temperature naby 37 °C kan deur patogene gebruik word om gene te aktiveer wat by infeksie betrokke is, byvoorbeeld die opregulering van prfA, wat 'n sleutel transkripsionele reguleerder van virulensie gene in Listeria monocytogenes kodeer, is gedemonstreer deur die van die 5' DNS van prfA aan die groen fluoressente proteïengeen te koppel; die gekoppelde geen is toe vanaf die T7 promotor in E. coli getranskribeer, en fluoressensie is by 37 °C waargeneem, maar nie by 30 °C nie.
Implikasies vir die RNS wêreld hipotese
Die RNS wêreld hipotese beweer dat RNS oorspronklik beide die draer van erflike inligting was, en ook ensiemaktiewiteit gehad het, en dat verskillende reekse as biokataliste, reguleerders en sensors opgetree het. Die hipotese beweer verder dat die moderne DNS, RNS en proteïene-gebaseerde lewe hieruit ontwikkel het, soos wat seleksie daartoe gelei het dat die meerderheid van RNS se rolle met ander biomolekules vervang is.
RNS termometers en riboskakelaars kom waarskynlik baie vroeg in evolusie voor, want hulle kom in baie verlangs-verwante organismes voor. Dit word voorgestel dat, in die RNS wêreld, RNS termosensors verantwoordelik sou gewees het vir die temperatuur-afhanklike regulering van ander RNS-molekule. RNS termometers in moderne organismes kan in hierdie sin as molekulêre fossiele gesien word, wat op 'n voorheen meer wydverspreide belang in 'n RNS-wêreld sou dui.
Margot Trooger
Margot Trooger (2 Junie 1923 – 24 April 1994) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Rosen im Herbst (1955) en The Mysterious Magician (1964).
Kathy Shower
Kathy Shower (gebore 8 Maart 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Commando Squad (1987), The Further Adventures of Tennessee Buck (1988), Cyber-C.H.I.C. (1990), en Baja Run (1996).
Myriam Bru
Myriam Bru (gebore 20 April 1930) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Case Against X (1952), Ti ho sempre amato! (1953), The Two Orphans (1954), en The Lovers of Manon Lescout (1954).
Vincent Gallo
Vincent Gallo (gebore 11 April 1961) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Arizona Dream (1993), Buffalo '66 (1998), The Brown Bunny (2003), en Essential Killing (2010).
Primum mobile
thumb|180px|Die engel van die Primum mobile, uit die E-reeks van die sogenaamde Mantegna Tarocchi.
Die Primum mobile (Latyn vir "eerste beweegbare (sfeer)") was in die klassieke, Middeleeuse en Renaissance-sterrekunde die buitenste bewegende sfeer in die geosentriese model van die heelal.
Die begrip is deur Ptolemaeus uitgedink om rekenskap te gee van die oënskynlike daaglikse beweging van die hemel om die aarde, wat gelei het tot die beweging van die son en sterre van oos na wes.
Voorkoms en rotasie
Ptolemaeus se stelsel was 'n voorstelling van die heelal waarin oënskynlike beweging as werklik beskou is – 'n siening wat steeds gehandhaaf word in algemene spraak deur middel van woorde soos "maansopkoms" en "sonsondergang". Die rotasie van die aarde om sy poolas, soos gesien in 'n heliosentriese sonnestelsel (iets wat eers lank ná Copernicus algemeen aanvaar is), het daartoe gelei dat vroeëre sterrekundiges geglo het al die hemelliggame draai elke 24 uur om die aarde.
Hulle het geglo die sewe planete wat met die blote oog gesien kan word (insluitende die son en maan) het in onsigbare bane om die aarde beweeg, terwyl 'n agtste sfeer die vaste sterre bevat het. Die beweging van die hele stelsel is veroorsaak deur die Primum mobile, wat self binne die hoogste hemel geleë was en wat die vinnigste van al die sfere gedraai het.
Sferiese variasies
thumb|180px|Een stelsel van die hemelse sfere.
Die totale getal hemelse sfere was nie vas nie. In die 16de-eeuse illustrasie regs is die sfeer met die vaste sterre agtste, terwyl 'n negende sfeer voorsiening maak vir die Bybelse verwysing in Genesis1:7 na "die waters bo die gewelf" en die Primum mobile tiende is. Buite dit alles is die hoogste hemel, waar God en die uitverkorenes woon.
Copernicus en later
Copernicus het die bestaan van die sfeer van vaste sterre aanvaar, asook (twyfelagtiger) dié van die Primum mobile. Aanvanklik het Galileo dit ook aanvaar, hoewel hy later die nodigheid daarvan in 'n heliosentriese stelsel bevraagteken het.
Francis Bacon was net so skepties oor die Primum mobile as oor die rotasie van die aarde. Nadat Kepler egter die son, en nie die Primum mobile nie, as die rede vir die planete se beweging aangegee het, het die Primum mobile geleidelik verskuif na die terrein van metafoor en letterkundige sinspeling.
SAS Manthatisi
SAS Manthatisi (S101) is 'n Heldin-klas duikboot wat tans in diens van die Suid-Afrikaanse Vloot is. SAS Manthatisi is vernoem na die vrouekrygshoof van die Batlokwa-stam. Die uitvoerende burgemeester van Naledi Plaaslike Munisipaliteit en beskermdame van die S101, dr. Ruth Segomotso Mompati, het die naam van die duikboot in 2006 tydens 'n seremonie in Simonstad bekend gemaak.
Agtergrond
Suid-Afrika het in Julie 2000 'n kontrak vir drie Tipe 209/1400 duikbote op Howaldtswerke-Deutsche Werft (HDW) en Thyssen Nordseewerke geplaas. Die Tipe 209/1400 duikbote vervang die Frans-geboude Daphné-klas duikbote, SAS Spear, SAS Assegaai en SAS Umkhonto wat in 2003 uit diens gestel is. Die Heldin-klas word soms beskou as die eerste "ware" duikbote van Suid-Afrika, aangesien dit meer geskik is om onder die water te wees as die vorige Daphné-modelle.
SAS Manthatisi het op 8 April 2006 in Simonstad aangekom, vergesel van die Valor-klas fregat SAS Amatola (F145).
Operasionele geskiedenis
Oefening Amazolo, die eerste multivloot-oefening wat skepe van die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (NAVO) en die Suid-Afrikaanse Vloot betrek het, het in September 2007 plaasgevind. Die Manthatisi het daarin geslaag om 'n anti-duikbootskerm van sewe skepe binne te dring, waaronder die twee Suid-Afrikaanse Valor-klas fregatte SAS Amatola (F145) en SAS Isandlwana (F146) en die USS Normandy. Nadat die teiken 'gesink' is deur die oppervlakskerm te beskerm, het die duikboot oorlogskepe op die oppervlak geteiken en elkeen van hulle ook 'gesink'.
Max Ernst
Max Ernst (* 2 April 1891, Brühl, Duitse Keiserryk; † 1 April 1976, Parys, Frankryk) was ‘n Duitse skilder, beeldhouer en 'n voorspraak vir irrasionaliteit in kuns, na wie die oorsprong van die outomatistiese beweging van surrealisme herlei kan word. Sy jeugbelangstellings was sielkunde en filosofie, maar hy het egter sy studies by die Universiteit van Bonn vir die skilderkuns verruil.
Nadat Ernst in die Duitse Weermag gedurende die Eerste Wêreldoorlog gedien het, het hy hom na Dada, 'n nihilistiese kunsbeweging gewend, en ‘n groep Dadaïstiese kunstenaars in Keulen gevorm saam met die kunstenaar-digter Jean Arp. Hy het joernale geredigeer en ‘n skandaal veroorsaak deur ‘n Dadaïstiese-uitstalling in ‘n openbare badkamer te hou. Van meer belang was egter sy Dadaïstiese collages en foto-montages soos “Here Everything Is Still Floating” (1920), welke ‘n opspraakwekkende illogiese komposisie is wat van uitknipsels van fotos van insekte en visse gemaak is, asook anatomiese tekeninge wat op geniale wyse rangskik is om die veelvuldige identiteit van die dinge wat tentoongestel word te suggereer.
In 1922 het Ernst na Parys getrek waar hy twee jaar later ‘n stigterslid van die Surrealiste, ‘n groep kunstenaars en skrywers wie se werk van fantasieë wat uit die onbewustheid opgediep word, afkomstig is. Ten einde die vloei van beelde vanuit sy onbewustheid te stimuleer het Ernst in 1925 begin om die tegnieke van frottage (die aanbring van potloodmerke teen voorwerpe soos houtgrein, bekleedsel of blare) en dekalomanie (die tegniek om verf van een oppervlak na ‘n volgende te verplaas deur die twee oppervlaktes saam te druk) te beoefen. Ernst het deur die toevallige en insidentele teksture wat van hierdie tegnieke verkry is sy vrye assosiasie toegelaat om beelde te suggereer wat hy gevolglik in ‘n reeks tekeninge gebruik het (“Histoire naturelle”, 1926) en in baie skilderye soos “Die Groot Woud” (1927) en “Die Temptasie van Sint Antonie” (1945). Hierdie omvangryke en uitgestrekte, moerasagtige landskappe kan uiteindelik teruggevoer word na die tradisie van die natuurmistisisme van die Duitse Romantiek. Na 1934 het Ernst se aktiwiteite in toenemende mate op beeldhouwerk gefokus, met gebruikmaking van geïmproviseerde tegnieke. Sy “Oedipus II” (1934) is ‘n goeie voorbeeld van die tegniek.
Ernst het met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog na die VSA getrek waar hy by sy derde vrou aangesluit het - die versamelaar en galery-eienares Peggy Guggenheim, en sy seun, die Amerikaanse skilder Jimmy Ernst. Hy het terwyl hy op Long Island, New York staat gewoon het, en daarna in 1946 in Sedona, Arizona (saam met sy vierde vrou, die Amerikaanse skilderes Dorothea Tanning) gekonsentreer op beeldhouwerke soos “The King Playing with the Queen” (1944), welke Afrika-invloede toon.
Amplitude
Die amplitude van 'n veranderlike is die meting van die verandering oor 'n sekere tydperk of tussenpose. Daar is verskillende tipes amplitudes - waarvan almal funksies is van die ekstreme waardes van die veranderlike - waarvan 'n paar hier onder verduidelik word.
Verskillende Amplitudes
Let Wel: Die voorbeeld is 'n sinusied maar amplitude meting is nie beperk tot sinusiede nie
1 - Piek Amplitude
Piek amplitude is die meting van die nul tot by die piek (hoogste waarde) of van die nul tot by die trog (laagste waarde, kan negatief wees). Wanneer daar verwys word bloot net na "amplitude" word gewoonlik na piek amplitude verwys.
2 - Piek-tot-piek
Piek-tot-piek amplitude is die verskil tussen piek (hoogste amplitude waarde) en trog (laagste amplitude waarde, dit kan negatief wees).
3 - Wortel Van Gemiddelde Kwadraat Amplitude
Wortel van gemiddelde kwadraat amplitude (WGK) word veral gebruik in elektriese ingenieurswese. Dit kan wiskundig as volg voorgestel word: A/\sqrt{2} Vir komplekse golfvorms, veral nie-herhalende seine soos geraas, word WGK amplitude gewoonlik gebruik omdat dit ondubbelsinnig is en fisiese betekenis het.
Semi-amplitude (nie op skets nie)
Die semi-amplitude is die helfte van die piek-tot-piek amplitude en word veral in sterrekunde gebruik vir die meting van wentelbaan amplitudes. In die geval van die voorbeeld (Sien skets) is die semi-amplitude gelyk aan die piek amplitude maar dit is egter nie altyd die geval nie.
Geodia carteri
Geodia carteri is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Jennifer Aniston
Jennifer Joanna Aniston (geb. 11 Februarie 1969) is ’n Amerikaanse aktrise, vervaardiger en sakevrou. Sy is die dogter van die akteur John Aniston en aktrise Nancy Dow.
Vroeë lewe
Aniston is in Sherman Oaks in Los Angeles, Kalifornië, gebore as die dogter van twee akteurs. Haar pa, John, is Grieks en ’n boorling van Kreta, en haar ma, Nancy Dow, is in New York-stad gebore. Aniston het twee halfbroers.
As kind het Aniston vir ’n rukkie saam met haar ouers in Griekeland gewoon. Hulle het daarna na Pennsilvanië verhuis en later na New York. Haar ouers is geskei toe sy nege jaar oud was. Haar pa is veral bekend vir sy rol as Victor Kiriakis in die sepie Days of Our Lives, wat hy in 1985 geskep het.
Loopbaan
Aniston het internasionaal bekend geraak danksy haar rol as Rachel Green in die gewilde TV-sitkom Friends (1994–2004), waarvoor sy ’n Emmy, Golden Globe en Screen Actors Guild Award gewen het. Die karakter was baie gewild en is erken as een van die 100 beste vrouekarakters op Amerikaanse TV.
Aniston het die vroulike hoofrol in verskeie komedie- en romantiese komedieprente vertolk. Treffers waarin sy te sien was, sluit in Bruce Almighty (2003), The Break-Up (2006), Marley & Me (2008), Just Go with It (2011), Horrible Bosses (2011) en We're the Millers (2013). Elkeen van hulle het wêreldwyd meer as $200 miljoen laat inrol. Sy het die beste resensies gekry vir haar spel in The Good Girl (2002) en Cake (2014). Vir laasgenoemde is sy benoem vir ’n Golden Globe en Screen Actors Guild Award vir beste aktrise. Ander prente sluit in Along Came Polly (2004) en He's Just Not That Into You (2009). In 2008 was sy ’n medestigter van die vervaardigingsmaatskappy Echo Films.
Aniston het in 2012 ’n ster gekry op die Hollywood Walk of Fame. Sy is een van die bes betaalde aktrises in Hollywood en in 2014 is haar fortuin op $150 miljoen geraam. Sy is ook al ’n paar keer aangewys as een van die wêreld se mooiste vroue.
Haar persoonlike lewe wek ook wyd belangstelling. Sy is in 2005 geskei van Brad Pitt, met wie sy vyf jaar getroud was. Sy is in 2015 getroud met die akteur Justin Theroux.
Filmografie
duimnael|180px|Aniston in 2009 by die première van He's Just Not That Into You.
Barug
Barug is 'n Ou Testamentiese apokriewe boek en vertel die verhaal Barug, wat die sekretaris van die profeet Jeremia was. Daar is drie apokriewe boeke wat aan Barug se naam gekoppel is. Kenners is dit eens dat nie een van drie boeke deur Barug geskryf is nie. Daar is nie sekerheid oor wanneer die boek geskryf is nie en die skrywer is onbekend. Die oudste manuskripte van Barug is in Grieks.
Lindiwe Zulu
Lindiwe Daphney Zulu (* 1 April 1958 in Nhlazatshe, Oos-Transvaal, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse politikus. Sy is die Suid-Afrikaanse minister van Maatskaplike ontwikkeling en is lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Nathan Gamble
Nathan Gamble (gebore 12 Januarie 1998) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Babel (2006), The Mist (2007), Marley & Me (2008), en The Dark Knight (2008).
Fasors
In fisika en ingenieurswese is 'n fase vektor (of fasor) 'n voorstelling van 'n sinusiede waarvan die amplitude(A of R), hoekfrekwensie(\omega) en fase hoek(\phi) nie verander met tyd nie. 'n Fasor bestaan uit twee komponente nl. die reële en imaginêre (dikwels met 'n "j" of 'n "i" voorgestel) komponente wat elk op 'n as voorgestel word. Fasors kan in verskeie vorme geskryf word nl. reghoekige vorm, polêre vorm en eksponensieële vorm.
Definisie
Euler se formule wys dat sinusiede wiskundig voorgestel kan word deur die som van 'n reële getal met 'n imaginêre getal.
Vir fasor Z
Nota: (Waar A die amplitude van die sinus golf is en R die lengte van die fasor.)
Bloumoederkappie (dubbelsinnig)
Bloumoederkappie is die plaaslike name van twee Disa-spesies:
Othonna primulina
Othonna primulina is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is.
Othonna linearifolia
Othonna linearifolia  is 'n struik wat endemies aan die Wes-Kaap is. Die spesie kom voor by Mamre en Atlantis en is deel van die fynbos. Daar was nie veel bekend omtrent die plant nie tot 2010 toe 'n subpopulasie ontdek is nadat indringerplante van 'n privaat eiendom verwyder is. Daar is later nog twee subpopulasies ontdek naby Mamre, die een is veilig in 'n natuurreservaat. Die plant het 'n voorkomsgebied van 42 km². Dit word bedreig deur indringerplante en agteruitgang van sy habitat soos brandhout versameling.
Ivoor (kleur)
Ivoor is 'n afwit kleur wat soos ivoor lyk, die materiaal waarvan die tande van diere (soos olifante en walrusse s'n) gemaak is. Dit het 'n baie ligte skynsel van geel.
Die eerste opgetekende gebruik van ivoor as 'n kleurnaam in Engels was in 1385.
Die kleur "ivoor" is ingesluit as een van die X11 kleure toe hulle in 1987 geformuleer is.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word ivoor as volg voorgestel:
Lumka Yengeni
Lumka Yengeni is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Geodia composita
Geodia composita is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1913 deur Bösraug.
Vera Tschechowa
Vera Tschechowa (gebore 22 Julie 1940) is 'n Duitse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente And That on Monday Morning (1959), The Bread of Those Early Years (1962), en The First Circle (1973).
Medical Subject Headings
Medical Subject Headings (MeSH) is ’n omvattende naslaanwerk van joernaalartikels en boeke in die lewenswetenskappe; dit kan ook dien as ’n tesourus wat soektogte vergemaklik. Dit is in 1963 geskep en word bygewerk deur die United States National Library of Medicine (NLM).
Die gedrukte weergawe word nie hernu nie en dit bestaan nog net aanlyn. Dit kan gratis deursoek en afgelaai word deur PubMed. Dit was oorspronklik in Engels, maar is intussen in verskeie tale vertaal.
Klas GH Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GH Garratt is 'n tipe stoomlokomotief van die Suid-Afrikaanse Spoorweë-era. In 1928 het die Suid-Afrikaanse Spoorweë twee Klas GH 4-6-2+2-6-4 "Double Pacific"-tipe passasiersweergawes van die Klas U Unie Garrattstoomlokomotief in diens geplaas.
Mike Gandolfi
Mike Gandolfi (gebore 31 Januarie 1962) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent I Want My Baby Back en in die televisiereekse Roseanne (1988), Dennis Miller Live (1994), en Gilmore Girls (2000).
Blanchette Brunoy
Blanchette Brunoy (5 Oktober 1915 – 3 April 2005) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente La Bête Humaine (1938), It Happened at the Inn (1943), Le mannequin assassiné (1948), en Le petit Jacques (1953).
Klas GH Garratt-stoomlokomotief
Vervaardiger
Die Klas GH, 'n swaar passasiersweergawe van die Klas U Unie Garratt, is ontwerp en gebou deur Maffei in München, Duitsland vir die Suid-Afrikaanse Spoorweë. Twee lokomotiewe is gelewer in 1928, genommer 2320 en 2321, en is by die Soutrivierwerke in Kaapstad in diens gestel. Hulle was verhit en het Walschaerts-klepratwerk en staaframe gehad.
Dit word vermoed dat, indien dieselfde klassifikasiepraktyk as vir die Garratt en Mallet lokomotiewe gevolg is, dat die Klas U en die Klas GH moes aangewys gewees het as Klas UA en Klas UB onderskeidelik.
Die feit is dat tydens die ontwerpfase van die twee Unie Garratt tipes, hulle aangewese klassifikasieletters in die gereelde Garrattreeks was as Klas GH en GJ. Toe bestellings by die vervaardigers geplaas is, het hulle die klasaanwysing van die Klas GH behou, terwyl dié van die Klas GJ 2-6-2 + 2-6-2 "Double Prairie"-tipe verander is na Klas U Unie Garratt.
Eienskappe
Die Klas GH was 'n gemengde lokomotief, deels Gewysigde Fairlie en deels Garratt. Die voorkant van die lokomotief was van 'n tipiese Garrattuitleg, met 'n watertenk gemonteer op die voorste enjineenheid se raam, terwyl die agterkant gebou is in die Gewysigde Fairlie-styl, met die steenkoolbunker gemonteer op 'n stewige verlenging van die lokomotief se hoofraam, en met die draaibare agterste enjineenheid onder die groot steenkoolbunker geplaas.
Aangesien die agterste bunker slegs steenkool gedra het, het 'n bykomende groot onderbuikwatertenk (onder die ketel) vergoed vir die verminderde waterkapasiteit van die kolewa.
Al sy water is in die voorste bunkertenk en die onderbuikwatertenk gedra, met 'n gesamentlike kapasiteit van 27 000 liter, terwyl die agterste bunker 'n steenkoolkapasiteit van 14 ton gehad het. Die hoofraam het daarom die rookkas, stoomketel, vuuroond, bemanningskajuit, steenkoolbunker, sowel as die onderbuikwatertenk gehuisves.
Dit was groot en kragtige lokomotiewe en aangesien hulle ontwerp is vir passasiersdiens, is hulle vir spoed gebou met hul groot 1520 mm (60 duim) dryfwiele. Om hul 5.574 vk. meter vuuroonde van brandstof te voorsien, is hulle toegerus met meganiese stokers van die duplekstipe. Een van die redes vir die konstruksie van die agterkant van die Unie Garratts op die gewysigde Fairlie-beginsel was vir hul steenkoolbunkers om in 'n reguit lyn met hul vuuroonde te wees, 'n noodsaaklikheid vir die installering van meganiese stokers.
Geodia breviana
Geodia breviana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lendenfeld.
Geodia cidaris
Geodia cidaris is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1815 deur Lamarck.
Siklobutaan
In organiese chemie is siklobutaan 'n sikloalkaan en organiese verbinding met die formule 4. Siklobutaan is 'n kleurlose gas en is kommersieel beskikbaar as 'n vloeibare gas. Afgeleides van siklobutaan word siklobutane genoem. Siklobutaan self is van geen kommersiële of biologiese betekenis nie, maar meer komplekse afgeleides is belangrik in biologie en biotegnologie.
Geskiedenis
Siklobutaan is vir die eerste keer in 1907 deur James Bruce en Richard Willstätter gesintetiseer deur siklobuteen in die teenwoordigheid van nikkel te hidrogeneer.
Baie metodes bestaan nou vir die bereiding van siklobutane, insluitend die dimerisering van alkene in die teenwoordigheid van UV-lig, en reduksie van 1,4-dihalobutane met reduserende metale.
Struktuur
Die bindingshoeke tussen koolstofatome is onder aansienlik spanning en het as sodanig laer bindingsenergieë as verwante lineêre of ongespanne koolwaterstowwe, bv. butaan of sikloheksaan. As sodanig is siklobutaan onstabiel bo ongeveer 500 °C.
Die vier koolstofatome in siklobutaan is nie koplanêr nie. In plaas daarvan neem die ring tipies 'n gevoude of "gerimpelde" vorm aan en daarom is die C-C-C-hoek minder as 90°. Een van die koolstofatome maak 'n hoek van 25° met die vlak wat deur die ander drie koolstofatome gevorm word. Op hierdie manier word sommige van die verduisterende interaksies verminder. Die bouvorm staan ook bekend as 'n "vlinder". Die molekule verander spontaan tussen ekwivalente geplooide konformasies:
Siklobutane in biologie en biotegnologie
Afgeleides van siklobutaan word wyd in biologie en biotegnologie gevind. 'n Ongewone vorm van siklobutaan, genaamd pentasikloanammoksiensuur, word in sekere bakterieë aangetref.
Karboplatien (links) is 'n teenkankermiddel afkomstig van silkobutaan-1,1-dikboksielsuur.
Ficus abscondita
Ficus abscondita is 'n boom wat tot die Moraceae-familie hoort. Die spesie is inheems in die Demokratiese Republiek die Kongo, Gaboen, Kameroen en die Republiek die Kongo.
Ficus torrentium
Ficus torrentium is 'n boom wat tot die Moraceae-familie hoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Disa longipetala
Disa longipetala is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Swartland en Breederivier-vallei vanaf Piketberg tot by die Paarl voor. Daar is twee subpopulasies van ongeveer 100 plante elk. Die spesie het habitat afgestaan aan stedelike ontwikkeling, gewasverbouing en die aanplant van plantasies. Indringerplante word ook 'n bedreiging. Die plant moet beheersd gebrand word om te kan blom.
Lawa (kleur)
Lawa is 'n kleur wat 'n roesbruin skakering van rooi is. Dit is vernoem na die kleur van vulkaniese lawa.
Dit is die kleur (kleur # CF1020, regs getoon) van vars lawa wat uit 'n vuurspuwende vulkaan giet.
Die eerste opgetekende gebruik van lawa as 'n kleurnaam in Engels was in 1892.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word lawa as volg voorgestel:
Dietlinde Turban
Dietlinde Turban (gebore 27 Augustus 1957) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente L'Orfeo (1978) en Bloodline (1979).
Geodia conchilega
Geodia conchilega is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Super Wings
Super Wings is 'n Amerikaans-Suid-Koreaans-Chinese animasiereeks vir kinders wat om Transformer-vliegtuie wentel. Dit is geskep deur Gil Hoon Jung en vervaardig deur die selfgemaakte maatskappy FunnyFlux Entertainment in Suid-Korea.
SAS Galeshewe
SAS Galeshewe was 'n Warrior-klas aanvalsvaartuig van die Suid-Afrikaanse Vloot, opgestel as 'n kuspatrollievaartuig voordat dit in 2020 uit gebruik gestel is.
Die skip is in 1983 in gebruik geneem en is oorspronklik SAS Hendrik Mentz gedoop, na die minister van verdediging van die Suid-Afrikaanse Party, Hendrik Mentz. Sy naam is op 1 April 1997 hernoem. Hy is in 2012/2013 opgegradeer vir 'n rol as kuspatrollievaartuig.
Voor sy ontmanteling is die SAS Galeshewe gebruik vir teenseerowery patrollies in die Mosambiekkanaal aan die Indiese Oseaankus.
Ficus bivalvata
Ficus bivalvata is 'n boom wat tot die Moraceae-familie hoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Karin Ugowski
Karin Ugowski (gebore 11 Julie 1943) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Osceola (1971) en Foxtrot (2017), en in die televisiereeks Das unsichtbare Visier (1973).
Évelyne Buyle
Évelyne Buyle (gebore 3 Junie 1948) is 'n Franse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Troubles of Alfred (1972) en Qu'est-ce qu'on attend pour être heureux! (1982), en in die televisiereekse Cinéma 16 (1975) en Si Guitry m'était conté (1989).
Klas GL Garratt-stoomlokomotief
Die Klas GL Garratt-stoomlokomotief is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë gebruik is op 60-pond spoorlyne en 8 van die lokomotiewe is afgelewer van 1929-1930. Die lokomotief was toegerus met Walschaerts-klepratwerk en kon 31 800 liter water voor en agter dra.
Ficus menabeensis
Ficus menabeensis is 'n boom wat tot die Moraceae-familie hoort. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Geodia crustosa
Geodia crustosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.