cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Swaartekragslinger
Doel
Vuurpylenjins kan wel gebruik word om die tuig te spoed te laat toe- of afneem. Dit verg egter ’n dryfmiddel. ’n Dryfmiddel het massa en selfs ’n klein verandering in snelheid (bekend as Δv; die letter delta stel ’n verandering voor en v staan vir snelheid) verg ’n veel groter hoeveelheid dryfmiddel met die lansering om uit die Aarde se swaartekragveld te kom. Die massa wat by lansering nodig is, vermeerder eksponensieel met die toename in die vereiste delta-v van die ruimtetuig.
Umqombothi
Tradisionele voorbereidingsmetode
Die tradisionele metode om te toets of die brousel gereed is, is om 'n vuurhoutjie naby die bak aan te steek. As die vuurhoutjie vinnig doodgaan, is die brousel gereed. As die vuurhoutjie aanhou brand, is die brousel nie gereed nie. Dit gebeur omdat die gistingsproses van die moes groot hoeveelhede koolstofdioksied produseer, wat die vuur sal smoor.
As die brousel gereed is, word die gefermenteerde moes deur 'n groot metaalsif gefiltreer om die gebruikte graan te verwyder. Die sediment aan die onderkant van die vat staan bekend as intshela. Die intshela word by die gefiltreerde bier gevoeg om ekstra smaak te gee.
Die gebruikte graan word uitgedruk en word gewoonlik op die grond gegooi vir die hoenders. Die bierbrouer bedank tradisioneel die voorouers terwyl hy die mielies strooi.
Pizol
Die Pizol (Romaans vir Hoë Bergspits), is 'n 2 844 m hoë bergmassief in die Sarganserland in die kanton St. Gallen. Dit is 16 km noordwes van Chur, tussen die Weisstannental, die Taminavallei en die Calfeisental geleë. Ander bergspitse in die massief is die Zanaihorn (2821 m) en die Muntaluna (2422 m). Die Pizol is die hoogste berg van die kanton St. Gallen.
Umqombothi
Tradisionele voorbereidingsmetode
Sodra die bier gefiltreer is, word dit in 'n groot gemeenskaplike drom wat 'n gogogo genoem word, gegiet. Dit is gereed om met vriende en familie te deel. Wanneer gaste by die brouer se huis aankom om die bier te proe en aan die viering deel te neem, bring hulle tradisioneel 'n bottel brandewyn as 'n simbool van dankbaarheid.
Pizol
Aan die oostekant van die spits van die Pizol is die ongeveer 400 meter lange Pizol-gletser.
Umqombothi
Tradisionele gebruike
Umqombothi word gebruik om die tuiskoms van jong mans, bekend as abakwetha in die Xhosa-kultuur, na ulwaluko te vier - inisiasie en godsdienstige manlike besnydenis.
Pizol
Somertoerisme
Die Pizol se staproete is 'n gewilde vakansiebestemming in die somer.
Umqombothi
Tradisionele gebruike
Hierdie bier speel 'n baie belangrike rol as iemand met hul voorouers, die amadlozi, kontak maak en het 'n sentrale rol in die sosiale konteks, en word dus dikwels tydens huwelike, begrafnisse en imbizos (tradisionele vergaderings) genuttig.
Pizol
Somertoerisme
Die bekendste is die 5-mere stap. Die staptog begin by die Pizolhütte by die Wangsermeer. Dan klim die roete op na die Wildsee op 2 493 m, van waar 'n pragtige uitsig oor die Pizol-gletser, die Pizolgipfel en die Graue Hörner geniet kan word. Die staproete duur sowat 5 ure.
Wintertoerisme
Die ski-gebied Pizol bied toeriste 40 km van pistes.
Umqombothi
Gesondheidsprobleme
In 'n studie in 2002 is bevind sorghum en mielies wat as bestanddele in umqombothi gebruik word, dikwels besmet is met mikotoksienproduserende vorms van Aspergillus spp., Penicillium spp., Rhizopus spp. en Mucor spp.
Alhoewel die finale bier nie met die swamme besmet is nie, bevat 33% kommersieel-gebroude sorghumbier aflatoksiene en 45% tuisgemaakte bier bevat zearalenon of ochratoksien A (of albei) in die finale produk.
Swaartekragslinger
Doel
Omdat ekstra brandstof nodig is om brandstof die ruimte in te stuur, word ruimtesendings beplan met ’n klein "dryfmiddelbegroting", bekend as die "delta-v-begroting". Dit is die totale hoeveelheid dryfmiddel wat ná lansering nodig sal wees om die tuig te versnel, te laat stadiger vlieg, te stabiliseer teen buitefaktore of van rigting te laat verander. Die hele sending moet dié beperkte hoeveelheid dryfmiddel in ag neem. Dus is metodes om ’n tuig se snelheid of rigting sonder dryfmiddel te verander, voordelig. Swaartekragslinger is een van die algemeenste metodes om dryfmiddel te bespaar.
Elladoone
Elladoone is ’n suidelike voorstad van Johannesburg, sowat 6 km oossuidoos van die stadsaal.
Geskiedenis
Elladoone is een van die laaste voorstede wat aangelê is op die plaas Klipriviersberg. Dis suid van City Deep, wes van Unigray (waarby dit ingereken word vir sensusdoeleindes), noord van Queenshaven en oos van Moffat View. In die noorde grens dit aan die N17-nasionale pad. Die voorstad is een van Johannesburg se kleinste; dit bestaan uit net twee straatblokke wat gevorm word deur Nealeweg in die noorde, Salmonweg in die suide, Outspanweg in die weste en Picardyweg in die ooste met Reginastraat wat in die middel van noord na suid loop.
Ellladoone is in 1955 aangelê, die jaar voor Unigray, en genoem na Ella Hohne, vrou van die ontwikkelaar, Arny Alfons Hohne.
Swaartekragslinger
Beperkings
thumb|240px|Die bane wat [[Nasa se tuie Voyager 1 en 2 in staat gestel het om verby die vier reuseplanete te vlieg op hul pad na buite die Sonnestelsel.]] 240px|thumb|’n Animasie van BepiColombo se baan van 20 Oktober 2018 tot 2 November 2025. ···· Die hoofbeperking op swaartekragslinger is dat die planete en ander groot massas selde op die regte plekke is vir ’n reis na ’n spesifieke bestemming. So is die Voyager-sendings, wat laat in die 1970's begin het, moontlik gemaak deur die spesifieke oplyning van Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus. ’n Soortgelyke oplyning sal eers weer in die middel van die 22ste eeu voorkom. Dit is ’n ekstreme voorbeeld, maar selfs vir minder ambisieuse sendings verloop jare soms wanneer die planete op ongunstige plekke versprei lê.
Nog ’n beperking is die atmosfeer van ’n beskikbare planeet, as hy een het. Hoe nader die ruimtetuig aan die planeet kan kom, hoe vinniger is sy snelheid met sy periapside terwyl swaartekrag die tuig versnel, en hoe meer kinetiese energie kan met ’n vuurpylontbranding verkry word. As die tuig egter te diep in die atmosfeer inbeweeg, kan die energie wat weens wringkrag verloor word, groter wees as die energie wat van die planeet se swaartekrag verkry word. Aan die ander kant kan die atmosfeer gebruik word om spoed te verminder.
Elladoone
Demografie
Omdat Elladoone so klein is, is sy en Unigray se inwoners in 2001 se sensus saam met Queenshaven getel toe die totale inwonertal 1 623 was, van wie 1 070 (65,9%) wit was en 464 (28,6%) swart. Afrikaans (40,1%) was die grootste huistaal en Engels (34,7%) die naasgrootste. In 2011 se sensus is Elladoone en Unigray van Queenshaven geskei, toe die inwonertal 1 319 was, van wie 759 (57,5%) swart, 381 (28,9%) wit en 143 (10,8%) bruin. Met Queenshaven se getalle bygereken het die swart inwoners tussen 2001 en 2011 meer as verdubbel van 464 tot 923, die wit inwoners afgeneem van 1 070 tot 691 en die bruin inwoners amper tweevoudig toegeneem van 80 tot 143.
Swaartekragslinger
Beperkings
Selfs in die geval van ’n atmosfeerlose planeet is daar ’n beperking aan hoe naby die tuig aan die planeet kan kom. Die magnitude van die verandering in snelheid wat verkry kan word, hang af van die die tuig se naderingspoed en die planeet se ontsnappingspoed by die periapside (wat deur óf die oppervlak óf die atmosfeer beïnvloed word).
Die Son kan nie vir interplanetêre swaartekragslingers gebruik word nie, omdat die Son stilstaan relatief tot die res van die Sonnestelsel. ’n Interstellêre swaartekragslinger met die hulp van die Son kan wel moontlik wees. ’n Voorwerp in ons sterrestelsel kan verby die Son beweeg om sy spoed te vergroot vir ’n galaktiese reis; die energie en hoekmomentum sal dan kom van die Son se wentelbaan om die middel van die Melkweg.
BepiColombo
BepiColombo is ’n gesamentlike sending van die Europese Ruimteagentskap (ESA) en die Japannese agentskap JAXA na die planeet Mercurius. Dit is op 20 Oktober 2018 lanseer. Dit sal ’n swaartekragslinger een keer met die Aarde gebruik, twee keer met Venus en ses keer met Mercurius. BepiColombo is genoem na Giuseppe (Bepi) Colombo, wat ’n pionier was met dié soort maneuvers.
Egiptiese hiërogliewe
Lettertipe
Van Desember 2009 ondersteun net twee lettertipe dié hiërogliewe: "Aegyptus" en NewGardiner.ttf.
Kulturele Rewolusie
Die Kulturele Rewolusie of Kultuurrewolusie, amptelik die Groot Proletariese Kulturele Rewolusie, was van 1966 tot 1976 ’n sosiaal-politieke beweging in China. Dit is van stapel gestuur deur Mao Zedong, toe die voorsitter van die Kommunistiese Party van China. Die doel was om "ware" Kommunistiese ideologie in die land te bewaar deur dit te suiwer van oorblyfsels van kapitalisme en tradisionele elemente van die Chinese gemeenskap, en om Maoïstiese idees weer as die oorheersende ideologie in die party te vestig. Die rewolusie het die terugkeer van Mao in ’n magsposisie aangedui ná die mislukking van die Groot Sprong Voorwaarts. Die beweging het China in ’n groot mate polities verlam en die land se ekonomie en gemeenskap negatief beïnvloed.
In die geweld wat oor die hele land ontstaan het, is miljoene mense vervolg en is hulle blootgestel aan ’n groot verskeidenheid mishandelings, insluitende openbare vernedering, lukrake inhegtenisnemings, marteling, hardearbeid, volgehoue teistering, beslaglegging van eiendom en soms teregstellings. ’n Groot deel van die bevolking is aan gedwonge verskuiwing onderwerp, veral stedelike jeugdiges na plattelandse gebiede. Historiese nalatenskappe en artefakte is vernietig. Kulturele en godsdienstige terreine is geplunder.
Enschede
Enschede is 'n munisipaliteit en 'n stad in die provinsie Overijssel in Nederland. Hierdie stad is die grootste stad van Overijssel met meer as 160 000 inwoners (2011). Enschede is die elfde stad van Nederland. Dit is in Twente geleë en word in die noorde begrens deur die munisipaliteite Dinkelland, Oldenzaal en Losser, in die ooste deur Gronau in Duitsland, in die suide deur Haaksbergen, en in die weste deur Hengelo
NG gemeente Bloemfontein
duimnael|regs|350px|Die liturgiese ruimte in die Tweetoringkerk. duimnael|regs|270px|Die eerste kerkie. duimnael|links|160px|Ds. Hermanus Theodorus Kriel, leraar van 1895 tot sy aftrede in 1904. duimnael|regs|160px|Ds. P.J.J. Boshoff, leraar van 1904 tot 1912, toe van die [[NG gemeente Caledon, en daarna weer Bloemfontein se leraar van 1920 tot 1931, toe hy emeriteer. Hy is oorlede op 14 April 1944.]] duimnael|links|160px|Ds. Charles Daniel Murray, leraar van 1905 tot 1912. duimnael|links|160px|Ds. Johannes Stephanus Marais was Bloemfontein se hulpprediker van 1912 tot 1920. duimnael|regs|160px|Ds. J.H. van Loggerenberg, leraar van 1947 tot sy aftrede op [[20 Maart 1973.]] 170px|links|duimnael|Ds. P.W. Marais, medeleraar van 1964 tot middel 1969. duimnael|regs|170px|Dr. E.P.J. Kleynhans, medeleraar van 1969 tot 1976.
Enschede
Enschede ontstaan in die vroeë middeleeue en het stadsregte in 1325 gekry.
Kulturele Rewolusie
Mao het amptelik verklaar dat die Kulturele Rewolusie in 1969 geëindig het, maar die aktiewe fase het aangehou tot met die dood van die militêre leier Lin Biao in 1971. Ná Mao se dood en die vervolging van die Bende van Vier in 1976, het hervormers geleidelik ontslae geraak van sy beleide van die Kulturele Rewolusie. In 1981 het die party verklaar dat die rewolusie "verantwoordelik was vir die hewigste terugslag en grootste verliese wat deur die party en die volk gely is sedert die stigting van die Volksrepubliek".
NG gemeente Bloemfontein
Die NG gemeente Bloemfontein (ook soms die Tweetoringkerk na sy kerkgebou genoem) is die vierde oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Vrystaatse Sinode, maar slegs die 39ste in die Kerk. Die gemeente is op 30 November 1848 gestig, in dieselfde jaar as Fauresmith (11 Maart) en Smithfield (23 November).
ZFC Meuselwitz
ZFC Meuselwitz  is 'n sokkerklub uit Meuselwitz in die deelstaat Thuringen in Duitsland. Alhoewel die klub se primêre afdeling sokker is, het dit ook 'n trompoppie- en kegelbalafdeling. Zipsendorf is sedert 1976 'n deel van Meuselwitz.
NG gemeente Bloemfontein
Agtergrond
Die voorgeskiedenis van die moedergemeente van die Vrystaatse hoofstad, Bloemfontein, is ten nouste verbonde met die aanvangsgeskiedenis van die Oranje-Vrystaat. Dit is die geskiedenis van trekboere benoorde die Grootrivier wat in die veertiger jare van die 19de eeu hulle veral in die omstreke van die Rietrivier, Smithfield en Winburg gevestig het. Hierdie gemeenskap het in sy vormingsjare die geestelike arbeid geniet van dr. Andrew Murray en ds. A.A. Louw, wat albei in die eerste jare van die Vrystaatse Republiek die fakkel hier vir die NG Kerk in Suid-Afrika gedra het.
Stigting
In die teenwoordigheid van Faure en Robertson word reeds op 6 Januarie 1849 die hoeksteen van die eerste kerkgebou gelê deur maj. Warden, die Britse resident. Volgens Ons Kerk Album is dit onbekend wanneer dié kerkgebou ingewy is, want die kerkraadsnotules tot 17 Januarie 1853 ontbreek, maar dit is bekend dat die kerkdienste nog onder seile gehou is toe prop. Andrew Murray op 6 Mei 1849 as eerste leraar van die pas gestigte gemeente deur sy vader, ds. Andrew Murray sr. van die NG gemeente Graaff-Reinet, georden en bevestig word, drie dae voor sy 21ste verjaardag. (Volgens Ons gemeentelike feesalbum is die eerste kerk op 20 Mei 1852 ingewy.)
ZFC Meuselwitz
Die klub is oorspronklik in 1919 gestig as Aktivist Zipsendorf. Na die Tweede Wêreldoorlog het die klub bekend gestaan as BSG Aktivist Zipsendorf. Nadat Zipsendorf by Meuselwitz ingelyf is, het die naam in 1976 verander na BSG Aktivist Meuselwitz. Na die Duitse hereniging het die klub vir 'n kort tydjie as die sokkerafdeling van SV Bergbau gespeel (1991) en daarna onafhanklik geword as FV Zipsendorf. Die naam is in 1994 verander na die huidige Zipsendorfer Fußballclub Meuselwitz.
NG gemeente Bloemfontein
Ds. Andrew Murray
Hoewel die arbeidsveld van die ywerige jong leraar ver verby sy eie gemeente tot anderkant die Vaalrivier gestrek het, skroom die kerkraad nie om op aandrang van die ingesetenes op Bloemfontein vir ds. Murray en dr. Fraser in 1853 as 'n deputasie na Engeland af te vaardig om beswaar te maak teen die besluit van die Britse regering om die soewereiniteit te laat vaar en dus die Britse beskerming oor die toe nog baie skraal bewoonde gebied te onttrek. Saam met die deputasie vertrek die 11-jarige Gustav Radloff, wat 17 jaar later die derde leraar van Bloemfontein sou word en dit sou bly tot Oktober 1881.
ZFC Meuselwitz
Die klub se tuisveld is die bluechip-Arena, onlangs vernoem na 'n stadionborg. Die tradisionele naam was sedert die oprigting in 1953 Stadion Glaserkuppe.
NG gemeente Bloemfontein
Ds. Andrew Murray
Al was die sending vrugteloos en moes die inwoners van die gebied sonder wêreldse beskerming oor die weg kom, het die geestelike werk geseënd voortgegaan en ds. Murray sy reuse-arbeid voortgesit tot 1860, toe hy 'n beroep na Worcester in die Boland aanneem. Geruime tyd ná sy vertrek moes Bloemfontein vakant bly, totdat deur die bemoeiing van dr. William Robertson weer 'n klein getal predikante van oorsee na Suid-Afrika kom (sien Skotse predikante in die NG Kerk).
Ds. Gilles van de Wall
Onder dié predikante, waarvan die meeste Skots was, was ook die Nederlander ds. Gilles van de Wall, wat eindelik in 1862 gereed was om die leë plek op Bloemfontein te gaan inneem. Hy is op 25 Mei daardie jaar deur ds. Gilles van de Wall opgevolg. Op sy inisiatief het die eerste Sinode van die NG Kerk in die Oranje-Vrystaat in Mei 1865 op Bloemfontein vergader.
Enschede
Die stad was op 13 Mei 2000 in die wêreldnuus toe die vuurwerkfabriek SE Fireworks in die Roombeek ontplof het en 23 mense gesterf het.
NG gemeente Bloemfontein
Ds. Gilles van de Wall
In hierdie sterk en hoogs begaafde persoon kry die gemeente nie net 'n bekwame predikant nie, maar die jeugdige Vrystaat, in 1854 geskep, maar in 1862 uit die Kaapse Kerk gestoot sodat die gebied hom kerklik selfstandig moet organiseer, kry ook 'n verstandige raadgewer en geestelike leidsman. Bowendien is die land destyds geteister deur die oorloë met die Basoeto's.
Ds. Gustav Radloff
Eers nadat daar veiligheid en vrede in die land was, vertrek ds. Van de Wall in 1870 na die NG gemeente Paarl, maar nie voordat hy, met die oog op die skaarste aan leraars, die Ring van Winburg beweeg het om prop. Gustav Radloff, indertyd rektor van die Grey-kollege op Bloemfontein, te orden en as konsulent van Bloemfontein aan te stel nie. Ná herhaalde beroepe aan ouer leraars gerig van die hand gewys is, het die jong konsulent hom genoodsaak gevoel om die kateder vir die kansel te verwissel en so word hy op 7 Januarie 1871 bevestig.
Met die ontdekking van diamante omstreeks dieselfde tyd kom daar 'n groot verandering in die landomstandighede. Die armoede maak plek vir welvaart. Nuwe bewoners stroom die land binne. Die vrugbare grondgebied wat van die Basoeto's verower is, word spoedig dig bewoon. Die klein dorpie Bloemfontein begin nou ál meer die aansien van die hoofstad te kry. Nuwe en groter geboue begin aan alle kante verrys. Die ou kerkgebou moes plek maak vir 'n ruimer en beter gebou net toe die skuld, wat so lank daarop gerus het, afbetaal is. In 1872 is besluit om 'n nuwe kerk te bou. 'n Wedstryd vir 'n kerkontwerp met 'n prysgeld van £100 is uitgeskryf. Agt inskrywings is ontvang. Die wenontwerp van die argitek William Bennett Hays het voorsiening gemaak vir 'n gebou in die Middeleeuse Duitse styl met twee torings van 106 vt. hoog. Die aanvaarbaarste tender van £33 500 vir die uitvoering van Hays se ontwerp in sandsteen was egter bo die geldelike vermoë van die gemeente. Boonop was die boukommissie bewus daarvan dat "de zandsteen hier verkrijgbaar van zeer twijfelachtige waarde is", het ds. Radloff later verklaar. Gevolglik is besluit op 'n gewysigde ontwerp van die Duitse boumeester Richard Wocke, wat voorsiening gemaak het vir 'n eenvoudiger en goedkoper gebou van £17 500 in 'n "modern Romeinschen stijl" wat sitplek aan 810 mense kon verskaf. Die sloping van die ou gebou het geskied in Januarie 1878. Die hoeksteen van die gebou is op 10 Mei 1878 deur pres. J.H. Brand in die teenwoordigheid van 'n reuseskare gelê.
Die preekstoel (later deur brand vernietig) is ook deur hom ontwerp. In wese bestaan die Tweetoringkerk uit die lang saalkerk van die Vrystaatse tradisie, deur vyfkantige, absisagtige vleuels en konsistorie tot 'n kruiskerk vergroot en finaal van alle ander in die land onderskei deur die twee torings wat in die styl van die Middeleeuse katedrale soos Nootre Dame en Westminster-abdy aan weerskante van die voorgewel geplaas is, verbind deur 'n portiek wat as ingangsportaal dien. Die torings, wat trapsgewys na boontoe versmal, versier met klein spits torinkies op die hoeke, en uiteindelik in toringspitse eindig, gee aan 'n gebou wat in wese baie eenvoudig is sy indrukwekkende voorkoms, tesame met 'n gevoel van opwaartse strewe, dog die rondinge van die rondeboogvensters en -deure, die wielvensters in die torings en die vleuels versag die spitsheid en hoekigheid van die vertikale reguit lyne. Hoeveel van die huidige kerkgebou Wocke se werk is, is nie bekend nie, maar mens kan die geheel seker as sy skepping aanvaar en saamstem met die tydgenootlike oordeel daarvan as 'n gebou "dat nog door het latere nageslacht als een treffend bewijs zal geroemd worden van de bekwaamheid en eerlijkheid der bouwmeester" - en selfs met die begryplik trotse verklaring van The Friend dat "the church is a noble pile, and would be an ornament to any town in South Africa, and no disgrace to many cities in Europe".
Enschede
Geskiedenis
duimnael|links|250px|Kaart van Enschede 1570 Enschede ontstaan in die vroeë middeleeue naby 'n klein kasteel. In 1325 kry Enschede stadsregte van die biskop van Utrecht. Tydens die Tagtigjarige Oorlog steun die Katolieke stad die Spanjaarde en veg dus teen die Nederlandse opstandelinge. Op 18 Oktober 1597 word die stad ingeneem deur die Nederlanders onder Prins Maurits van Oranje-Nassau. Die verdedigingswerke van die stad word gesloop en Enschede bly vir 200 jaar slegs 'n klein stad.
Nadat België in 1830 sy onafhanklikheid uitroep (waar die swaartepunt van Nederlandse industrie toe was), stimuleer die regering die industrie in Twente. In 1863 brand byna die hele stad af. Met die heropbou ontstaan ook moderne tekstielfabrieke en in die 19e eeu groei dit tot 'n belangrike stad in Nederland. Enschede vertoon steeds baie geboue uit hierdie eeu.
NG gemeente Bloemfontein
Ds. Gustav Radloff
Nadat die gemeente twee jaar en vier maande in 'n groot pakhuis van ene Fichardt haar dienste gehou het, kon hulle op 7 Mei 1880 die nuwe gebou sonder skuld aan die Here toewy. Die gemeente het ruim £20 000 baie gewillig vir die oprigting van die kerk bygedra. In dié geskiedkundige kerk het drie van die Vrystaat se presidente die ampseed afgelê, naamlik J.H. Brand, F.W. Reitz en M.T. Steyn. Mev. Rachel Isabella Steyn was tot haar dood in 1955 'n hoog gerespekteerde en toegewyde lidmaat van die gemeente.
Enschede
Geskiedenis
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is die stad tweemaal gebombardeer. Deur ingryping van Joodse nyweraars is verpligte registrasie van Jode voorkom, waardeur meer as die helfte van die Joodse bevolking van Enschede die oorlog oorleef het. In die sestigerjare van die vorige eeu het baie industrieë verhuis na laerloonlande maar in 1961 word die Universiteit Twente gestig. Enschede verander van 'n nywerheidstad na 'n universiteitstad.
Besienswaardighede
duimnael|regs|200px|Die Sinagoge van Enschede
NG gemeente Bloemfontein
Ds. Charles Morgan
In Oktober 1881 vertrek ds. Radloff na Hoopstad en binne drie maande word sy plek ingeneem deur ds. Charles Morgan, wat die groot werk in die hoofstad van 1882 tot 1893 met krag en seën voortsit. Hy geniet enkele jare lank die voorreg van n hulpprediker, veral in die persoon van ds. A.G.T. Schoevers, en later ds. H.T. Kriel, wat dan ook ds. Morgan se opvolger word. Hy bedien die gemeente tot 1904 en word drie jare lank bygestaan deur ds. P. Roux as hulpprediker. Teen dié tyd het die kerkraad ten volle begin besef dat die gemeente geheel en al te groot was om deur net een leraar bearbei te word, want ná ds. Kriel se vertrek beroep die kerkraad ds. P.J. Boshoff en kort daarna ds. C.D. Murray, seun van ds. Charles Murray en dus 'n broerskind van die eerste leraar, as tweede predikant. Hy werk met veel ywer saam tot 1912.
Umqombothi
Gesondheidsprobleme
Die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika het 'n baie hoë voorkoms van slukdermkanker. Navorsing deur die Suid-Afrikaanse Raad vir Mediese Navorsing dui daarop dat mikotoksiene in tuisgegroeide mielies verband hou met die hoë voorkoms van hierdie kanker.
Enschede
Stadsdele
Die stad Enschede het vyf stadsdele:
Umqombothi
In die populêre kultuur
Daar word na verwys na die bier in die gelyknamige lied wat Yvonne Chaka Chaka gesing het. Die lirieke van die lied noem dit 'n 'magiese Afrika bier'. Die lied word gehoor in die opening van die rolprent Hotel Rwanda.
Enschede
Infrastruktuur
Enschede beskik oor 'n lughawe, Enschede Lughawe Twente, wat nie tans gebruik word nie, maar binnekort weer oopgestel sal word. Die stad het ook vier treinstasies (met 'n spoor na Hengelo en die res van Nederland en 'n spoor na die Duitse stede Gronau, Münster en Dortmund). Die nasionale pad A35 loop deur die stad en sluit aan by die A1 en die Duitse nasionale paaie. Enschede het ook 'n hawe, wat aansluiting het via die Twentekanaal aan die IJsselrivier. In die stad en sy omgewing is 'n uitgebreide busnetwerk en daar is planne vir 'n tremstelsel.
Onderwys
Enschede beskik sedert 1961 oor 'n universiteit: die Universiteit Twente. Die stad het ook 'n hogeschool: die Saxion Hogeschool (die Nederlandse 'hogeschool' is wel 'n tersiêre opleidingsentrum en kan nie vergelyk word met die Suid-Afrikaanse 'hoërskool' nie).
Sport
Die grootste sport in Enschede is sokker. Twee keer het 'n Enschedese klub die nasionale sokkertitel gewen: Sportclub Enschede in 1926 en FC Twente in 2010. Tans is FC Twente die enige professionele sokkerspan van die stad en een van die grootste klubs in Nederland. Vroeër het Enschede 'n baie belangrike rol as sokkerstad gespeel met suksesvolle klubs as Sportclub Enschede, Enschedese Boys, vv Rigtersbleek en PW. Atletiek is ook 'n groot sport in Enschede. Met die Enschede Marathon (die ouste marathon van Nederland en die op een na ouste van Europa) en die Batavierenrace (die grootste afloswedloop van die wêreld, van Nijmegen na Enschede) is die padwedlope swaar verteenwoordig. Beide wedlope het 'n groot internasionaal deelnemersveld. Ook atletiekklub AC Tion behoort tot die sterkste atletiekklubs van Nederland. Sedert die bou van IJsbaan Twente ('n 400 m skaatsbaan) in 2008 speel Enschede ook 'n rol in die Nederlands-gewilde sport langbaanskaats. Die Militry ('n dissipline in die ruitersport) vind jaarliks in Boekelo plaas.
Kulturele Rewolusie
Groot Sprong Voorwaarts
In 1958, ná China se eerste vyfjaarplan, het Mao ’n beroep gedoen om "voetsoolsosialisme" om sy planne momentum te gee om China in ’n moderne nywerheidsland te verander. Hy het die Groot Sprong Voorwaarts van stapel gestuur deur volkskommunes op die platteland te stig en te begin met die massaverskuiwing van mense na kollektiewe plase. Baie kommunes het opdrag gekry om dieselfde produk te vervaardig: staal. Mao het belowe om die landbou-oeste van 1957 te verdubbel.
Die Groot Sprong was ’n ekonomiese mislukking. Onopgevoede boere het op ’n enorme skaal staal probeer vervaardig en hoofsaaklik van oonde op hul agterwerf gebruik gemaak om plaaslike produksiemikpunte te haal. Die staal was van swak gehalte en in ’n groot mate onbruikbaar. Die Groot Sprong het gelei tot kleiner oeste en ’n afname in die vervaardiging van die meeste goedere buiten ru-yster en staal van ’n substandaard. Verder het plaaslike owerhede dikwels hoër syfers aangegee as wat dit werklik was, en so die probleem jare lank verdoesel en vererger. Intussen het chaos op die kollektiewe plase, slegte weer en die uitvoer van kos om geld te laat invloei, gelei tot die Groot Chinese Hongersnood. Voedsel was uiters skaars en produksie het drasties gedaal. Miljoene mense is in die hongersnood dood, veral in armer, binnelandse streke.
Die mislukking van die Groot Sprong het Mao se aansien in die party aansienlik geskaad. Nadat hy gedwing is om verantwoordelikheid te neem, het hy in 1959 bedank as president van die Volksrepubliek China, die land se de jure-staatshoof. Hy is opgevolg deur Liu Shaoqi. In Julie het senior partyleiers byeengekom om beleid te bespreek. Op die konferensie het maarskalk Peng Dehuai, die minister van verdediging, die Groot Sprong se beleide in ’n privaat brief aan Mao gekritiseer. Hy het geskryf dit is deur wanbestuur geteister, en gewaarsku teen die verheffing van politieke dogma bo die wette van die ekonomie.
Ondanks die gematigde aanslag van Peng se brief, het Mao dit as ’n persoonlike aanval op sy leierskap beskou. Ná die konferensie het hy Peng uit sy pos geskop; hy is vervang met Lin Biao, nog ’n rewolusionêre weermaggeneraal wat later in sy loopbaan ’n meer stoere Mao-ondersteuner geword het. Hoewel die konferensie slegte gevolge gehad het vir Peng, Mao se mees kritiese teenstander, het dit gelei tot ’n magsverskuiwing na gematigdes onder Liu Shaoqi en Deng Xiaoping, wat ná 1959 doeltreffend beheer van die ekonomie oorgeneem het.
NG gemeente Bloemfontein
Ds. Charles Morgan
duimnael|regs|280px|Ds. [[John Daniel Kestell|J.D. Kestell word uit 'n toringlose Tweetoringkerk begrawe in Februarie 1941. Die westelike toring van die gebou het een nag in 1935 ingestort en die kerkraad het toe die ander toring veiligheidshalwe laat plattrek. Eers in Mei 1943 is die hernude kerk met die herboude torings ingewy.]]
Latere ontwikkelings
Ná hul vertrek kry die gemeente ds. J.D. Kestell as leraar, wat bygestaan is deur ds. J.S. Marais as hulpprediker. In hierdie tyd was daar nog maar een groot NG gemeente in die Rosestad. Tydens die Griep-epidemie van 1918 het hy "met raad en daad die mense dag en nag bygestaan, met onvermoeide en onverfloude naasteliefde," aldus sy biograaf dr. P.J. Nienaber Ds. Kestell het die roepstem gehoor van die duisende onversorgde kinders weeskinders in die Vrystaat wie se ouers afgemaai is en so roerend was sy oproep dat binne enkele maande amper £50 000 byeengebring en aan die Vrystaatse Kerk toevertrou is om te sorg vir die weeskinders van die Kerk. Dit was die oorsprong van Ons Kinderhuis in Bloemfontein, wat ds. Kestell en 'n paar belangstellende vriende opgerig het.
Doggersland
duimnael|200px|’n Kaart wat die hipotetiese omvang van Doggersland (c. 8000 v.C.) toon – dit het ’n landbrug gevorm tussen [[Brittanje en kontinentale Europa.]]
NG gemeente Bloemfontein
Ons Kinderhuis, Bloemfontein
Die stigtingsdatum van dié inrigting vir wees- en behoeftige kinders is 11 September 1914. Dit was die regstreekse gevolg van 'n besluit van 'n kerkraadsvergadering van hierdie gemeente op 18 April 1914 onder leiding van ds. Kestell dat daar 'n tehuis vir verwaarloosde kinders gestig sal word. Met die stigting was daar een seuntjie, maar binne 20 jaar het die getal aangegroei tot meer as 300 kinders van albei geslagte. Destyds het die kinders hul vroegste skoolopleiding aan die Dr. Viljoen-skool geniet tot st. VI, waarna sommige meisies na die Oranjeskool gegaan het en van die seuns wat die bekwaamheid besit het, hulle studie voortgesit het aan die Grey-kollegeskool of die Sentrale Hoërskool. Die kinders is destyds in groot groepe geplaas van byvoorbeeld 60 dogters saam met 'n matrone en 60 seuns saam met 'n matrone
Mettertyd was die inwoners van weeshuise soos Ons Kinderhuis nie meer weeskinders nie, maar kinders wat ‘n behoefte aan sorg gehad het omdat hul ouers nie daarin kon voorsien nie. Vroeg in die dekade ná 1960 het die Kinderwet verskyn waarvolgens bepaal is dat kinders deur die kinderhof na kinderhuise verwys moes word. Die kinderhuise moes ook registreer en aan wetlike vereistes voldoen. Nou is die kinders in groepe van 150 tot 300 by 'n kinderhuis versorg, maar in verskillende wooneenhede op dieselfde kampus. Vyftien tot 20 kinders, ingedeel volgens ouderdom en geslag, is in 'n wooneenheid geplaas onder toesig van 'n huismoeder.
Doggersland
Die argeologiese potensiaal van die gebied is die eerste keer in die vroeë 20ste eeu bespreek, maar belangstelling het in 1931 toegeneem nadat ’n handelsboot die punt van ’n horing uitgesleep het wat dateer van die tyd toe die gebied toendra was. Ander bote het daarna die oorblyfsels van mammoete, leeus en ander landdiere uitgesleep, asook ’n paar prehistoriese stukke gereedskap en wapens.
Doggersland is genoem na die Doggersbank, wat op sy beurt genoem is na 17de-eeuse Nederlandse vissersbote, doggers.
NG gemeente Bloemfontein
Ons Kinderhuis, Bloemfontein
Van 2002 af het Ons Kinderhuis en die ander Vrystaatse kinderhuise, naamlik die Charlotte Theron-kinder-en-jeugsorgsentrum (Bethlehem), Gedenk-kinder-en-jeugsorgsentrum (Ladybrand) en Winburg se kinder-en-jeugsorgsentrum, gedesentraliseer. Op Ons Kinderhuis se terrein is 'n terapeutiese sentrum vir die versorging van kinders met spesiale behoeftes (spesiale mediese dienste, skoolonderrig, terapie) gevestig. Hier word kinders versorg deur ‘n volledige terapeutiese span wat versorgers en terapeute insluit. Al die ander kinders word in kleiner kinder- en jeugsorgsentrums op verskillende Vrystaatse dorpe versorg. Dié sentrums lyk net soos gewone woonhuise waarin 12 tot 16 kinders van albei geslagte deur ‘n opgeleide kinderversorger versorg word.
Doggersland
Vorming
duimnael|300px|links|’n Kaart wat die moontlike omvang van Doggersland wys van die laaste ystyd tot die moderne tyd.
Tot die middel van die Pleistoseen was Brittanje ’n skiereiland van Europa wat met ’n enorme kalk-plooirug, die Weald-Artois-plooirug, oor die Straat van Dover daarmee verbind was. Tydens die Middel-Pleistoseen-ystyd, sowat 450 000 jaar gelede, het ’n ysplaat ’n groot deel van die Noordsee gevul, met ’n groot gletsermeer in die suidelik deel wat water uit die Ryn-, Schelde- en Teemsrivierstelsels gekry het. Die katastrofale oorvloeiing van die meer het ’n kanaal deur die plooirug gekalwe en gelei tot die vorming van die Kanaalrivier, wat die gesamentlike Schelde- en Teemsrivier na die Atlantiese Oseaan gelei het. Dit het waarskynlik die moontlikheid geskep dat Brittanje afgesny sou raak van die kontinent in tydperke met hoë seevlakke. Sommige wetenskaplikes voel egter die finale wegkalwing het nie plaasgevind nie voordat ’n tweede gletsermeer sowat 340 000 of 240 000 jaar gelede oorvloei het.
Tydens die laaste glasiale maksimum, wat in dié gebied sowat 18 000 jaar gelede geëindig het, was die Noordsee en feitlik die hele Brittanje bedek met gletserys en die seevlak was sowat 120 m laer as vandag. Daarna het die klimaat warmer geword en ’n groot deel van die Noordsee en die Engelse Kanaal was ’n uitgebreide gebied van laagliggende toendra wat omstreeks 12000 v.C. tot by die huidige noordpunt van Skotland gestrek het.
NG gemeente Bloemfontein
Toring stort ineen
In 1935 het die westelike toring van die Tweetoringkerk een nag ingestort en moes die ander toring veiligheidshalwe gesloop word. In ds. C.R. Kotzé se tyd is die pragtige orrel geïnstalleer en in Mei 1943 is die hernude kerk met die herboude torings ingewy. Vyf jaar later, in November 1948, is die honderdjarige bestaan van die gemeente luisterryk en feestelik gevier. Die feesvreugde is verhoog omdat die delging van die gemeentelike skuld hiermee gepaardgaan het. Net 'n jaar daarna is nog 'n dogter, NG gemeente Monument, afgestig. In 1950 is die toringklok, wat £825 gekos het, ingebou.
Kulturele Rewolusie
Groot Sprong Voorwaarts
Teen die vroeë 1960's was baie van die Groot Sprong se beleide omgekeer deur inisiatiewe deur Liu, Deng en Zhou Enlai. Hierdie gematigde groep was nie baie beïndruk met Mao se utopiese visies nie. Weens die verlies van aansien in die party het Mao ’n dekadente en eksentrieke leefstyl ontwikkel. Teen 1962 het hy hom onttrek aan ekonomiese besluitneming en hoofsaaklik gepeins oor sy bydraes tot Marxisties-Leninistiese sosiale teorie, insuitende die idee van ’n "ononderbroke rewolusie". Die uiteindelike doel van hierdie teorie was om die verhoog gereed te kry vir die herstel van Mao se soort kommunisme en sy aansien in die party.
NG gemeente Bloemfontein
Lidmaattal
Die moedergemeente het sy hoogtepunt wat lidmaattal betref in 1985 bereik en ondanks 'n opflikkering in die middel van die jare 90 vinnig afgeneem tot op hede tot 73 keer minder as sy hoogtepunt.
Kulturele Rewolusie
Sowjet-Chinese skeuring en antirevisionisme
In die vroeë 1950's was die Volksrepubliek China en die Sowjetunie die grootste twee kommunistiese state in die wêreld. Hoewel hulle mekaar aanvanklik gesteun het, het onmin ontstaan ná die dood van Josef Stalin en die opkoms van Nikita Chroesjtsjof in die Sowjetunie. In 1956 het Chroesjtsjof Stalin en sy beleide gekritiseer en met post-Stalinistiese ekonomiese hervormings begin. Mao en baie lede van China se Kommunistiese Party het hierdie veranderings teengestaan en geglo dit sal ’n negatiewe uitwerking hê op die wêreldwye Marxistiese beweging, wat Stalin steeds as ’n held beskou het.
Mao het geglo Chroesjtsjof hang nie Marxisme-Leninisme aan nie, maar is ’n revisionis wie se beleide afwyk van basiese Marxisties-Leninistiese beginsels, iets wat Mao gevrees het kapitaliste in staat sou stel om weer beheer van die land oor te neem. Betrekkinge tussen die twee lande het versuur. Mao het revisionisme in April 1960 in die openbaar verwerp. Sonder om vingers na die USSR te wys, het hy dié land se ideologiese bondgenoot die Kommunistiese Liga in Joego-Slawië gekritiseer. Op sy beurt het die USSR China se bondgenoot die Arbeidersparty van Albanië gekritiseer. In 1963 het China die Sowjetunie openlik begin verwerp. In ’n verslag het Mao beweer Chroesjtsjof is nie net ’n revisionis nie, maar hy verhoog ook die gevaar van die herstel van kapitalisme. Chroesjtsjof se ondergang in 1964 weens ’n interne "staatsgreep" het ook bygedra tot Mao se vrese oor sy eie politieke kwesbaarheid, veral weens die afname in sy aansien ná die Groot Sprong Voorwaarts.
Voorloper
Mao het die verhoog vir die Kulturele Rewolusie geskep deur magtige amptenare in Beijing met twyfelagtige lojaliteit te verwyder. Sy aanslag was nie openlik nie; hy het die suiwering aangepak deur koerantberigte, interne vergaderings en die bedrewe gebruik van sy netwerk politieke bondgenote.
Yao se artikel het die Beijingse burgemeester, Peng Zhen (nie familie van Peng Dehuai nie), op die verdediging geplaas. Peng, ’n magtige amptenaar en Wu Han se direkte hoof, was die hoof van die "Vyfmangroep", ’n komitee wat Mao aangestel het om die moontlikheid van ’n kulturele rewolusie te ondersoek. Peng Zhen, wat daarvan bewus was dat hy geïmpliseer sou word as Wu inderdaad ’n anti-Mao-toneelstuk geskryf het, wou Yao se invloed afskaal. Yao se artikel is aanvanklik in net ’n paar plaaslike koerante gepubliseer. Peng het die publikasie daarvan in die nasionale koerant Volksdagblad en ander groot koerante onder sy beheer verbied. Hy het opdrag gegee dat hulle oor "akademiese besprekings" berig en hulle nie steur aan Yao se kleinlike politiek nie.
Terwyl die "letterkundige stryd" teen Peng gevoer is, het Mao vir Yang Shangkun afgedank weens ’n reeks onbewese aanklagte; Yang was die direkteur van die Kommunistiese Party se algemene kantoor, ’n liggaam wat interne kommunikasie hanteer het. In sy plek is ’n stoere lojalis, Wang Dongxing, aangestel. Yang se afdanking het blykbaar Mao se bondgenote aangemoedig om teen hul faksieteenstanders op te tree. In Desember het die minister van verdediging en ’n Mao-ondersteuner, Lin Biao, generaal Luo Ruiqing, die weermag se stafhoof, daarvan beskuldig dat hy teen Mao is en te veel klem lê op militêre opleiding pleks van Maoïstiese "politieke besprekings". Ondanks aanvanklike skeptisisme in die Politburo oor Luo se skuld, het Mao ’n ondersoek gelas. Luo is toe afgedank, waarna hy probeer selfmoord pleeg het. Ná Luo se afdanking was die weermag agter Mao verenig.
Februarie-oorsig
Nadat Mao van Luo en Yang ontslae geraak het, het hy weer sy aandag op Peng Zhen gevestig. Op 12 Februarie 1966 het die Vyfmangroep ’n verklaring uitgereik bekend as die Februarie-oorsig. Die "oorsig" het Hai Rui ’n opbouende akademiese bespreking genoem en probeer om Peng Zhen amptelik van enige politieke blaam te onthef. Jiang Qing en Yao Wenyuan het egter voortgegaan met hul kritiek op Wu Han en Peng Zhen. Intussen het Mao ook die direkteur van die departement van propaganda, Lu Dingyi, ’n bondgenoot van Peng Zhen, afgedank.
Lu se afdanking het Maoiste onbeperkte toegang tot die pers gegee. Mao sou sy finale slag aan Peng Zhen toedien op ’n Politburovergadering deur middel van die lojaliste Kang Sheng en Chen Boda. Hulle het Peng Zhen daarvan beskuldig dat hy Mao teenstaan en die Februarie-oorsig "getuienis" genoem van Peng Zhen se revisionisme. Hulle het hom en nog drie amptenare wat in onguns geraak het die "Peng-Luo-Lu-Yang-antipartykliek" genoem. Op 16 Mei het die Politburo ’n amptelike dokument uitgereik waarin Peng Zhen en sy "antipartybondgenote" sterk veroordeel is. Sy Vyfmangroep is ontbind en vervang met die Maoistiese Kultuurrewolusiegroep.
16 Mei-kennisgewing
In Mei 1966 is ’n "uitgebreide" sitting van die Politburo in Beijing gehou. Eerder as ’n bespreking van beleid soos gewoonlik, was die konferensie hoofsaaklik ’n veldtog om die Politburo te oorreed om Mao se politieke agenda te aanvaar. Dit was vol Maoïstiese politieke retoriek oor klassestryd en veroordelings van die leiers waarvan kort tevore ontslae geraak is, Peng Zhen en Luo Ruiqing. Een van die dokumente, wat op 16 Mei uitgereik is, is met Mao se persoonlike toesig voorberei en was besonder verdoemend:
"Dié verteenwoordigers van die bourgeoisie wat die party, regering, weermag en verskeie kultuursfere binnegesypel het, is ’n klomp teenrewolusionêre revisioniste. Sodra toestande reg is, sal hulle die politieke mag oorneem en die diktatorskap van die proletariaat omskep in ’n diktatorskap van die bourgeoisie. Ons het reeds deur sommige van hulle gesien; deur ander nie. Ons vertrou steeds sommige van hulle en lei hulle op as ons opvolgers, mense soos Nikita Chroesjtsjof, wat steeds aan ons sy is."
Die dokument, wat bekend geword het as die 16 Mei-kennisgewing, het Mao se ideologiese regverdiging vir die Kulturele Rewolusie opgesom. Dit het in werklikheid geïmpliseer dat daar steeds vyande van die kommunistiese saak in die party self is: klasvyande wat "die rooi vlag waai om die rooi vlag teen te staan". Die enigste manier om hierdie mense te eien was deur "die teleskoop en mikroskoop van Mao Zedong-denke". Hoewel die partyleiers redelik verenig was in die idee om die algemene rigting van Mao se agenda goed te keur, was baie lede van die Politburo nie besonder geesdriftig nie, of eenvoudig verward oor die rigting van die beweging. Die aanklagte teen hooggeagte lede van die party soos Peng Zhen het China se intellektuele gemeenskap en die agt niekommunistiese partye bekommerd gemaak.
Vroeë massaoptogte
Ná die afdanking van Peng Zhen het die Beijingse Partykomitee in effek ophou funksioneer en dit het die weg gebaan vir wanorde in die hoofstad. Op 25 Mei, onder leiding van Cao Yi'ou – die vrou van die Mao-aanhanger Kang Sheng – het Nie Yuanzi, ’n filosofiedosent aan die Universiteit van Peking, en ander linkses ’n dazibao (grootkarakterplakkaat) in die openbaar opgeplak. Nie het die universiteit se partyadministrasie en sy leier, Lu Ping, aangeval. Sy het geïmpliseer dat die universiteit se leiers, in ’n groot mate soos Peng Zhen, probeer het om rewolusionêre geesdrif te onderdruk in ’n "sinistere" poging om die party teen te staan en revisionisme te bevorder.
Mao het dadelik Nie se dazibao onderskryf as "die eerste Marxistiese grootkarakterplakkaat in China". Nie se wapenkreet, nou met die persoonlike stempel van goedkeuring van Mao, het ’n langdurige rimpeleffek op al die opvoedingsinstelling in China gehad. Students het oral in opstand begin kom teen hul onderskeie instellings se partyestablishment. Klasse in die laer- en hoërskole in Beijing is dadelik gestaak, en op 13 Junie is besluit om dit landwyd deur te voer. Teen vroeg in Junie het hordes jong betogers in die hoofstrate van die hoofstad byeengekom met reuseplakkate van Mao. Hulle het tromme geslaan en slagspreuke geskree teen mense wat hulle as sy vyande beskou het.
Toe Peng Zhen en die munisipale leiers se afdanking vroeg in Junie bekend word, het wydverspreide verwarring ontstaan. Die publiek en buitelandse sendings is in die duister gehou oor die rede vir Peng se afdanking. Selfs die topstruktuur van die party is onverhoeds betrap deur die skielike vlaag opstande teen die establishment en het nie geweet wat om volgende te doen nie. Nadat hulle Mao se leiding in Hangzhou gevra het, het Liu Shaoqi en Deng Xiaoping besluit om "werkspanne" (eintlik patrollies of kaders vir leiding in ideologie) na die stad se skole en die Volksdagblad te stuur om ’n mate van orde en partybeheer te herstel.
Die werkspanne is vinnig saamgestel en het nie studentesentimente verstaan nie. Anders as die politieke beweging van die 1950's wat intellektuele geteiken het, het die nuwe beweging gefokus op gevestigde partykaders, van wie baie deel van die werkspanne was. As gevolg daarvan is die werkspanne daarvan verdink dat hulle net nog ’n groep is wat rewolusionêre geesdrif probeer onderdruk. Die partyleiers was dus verdeel oor of hulle die werkspanne moes laat voortgaan. Liu Shaoqi het daarop aangedring dat die werkspanne aanhou om hul werk te doen en die beweging se radikaalste elemente te onderdruk, want hy was bang die beweging ruk handuit.
Bombardering van die Hoofkwartier
Op 16 Julie het die 72-jarige voorsitter Mao, gevolg deur die pers, na die Yangtzerivier in Wuhan vertrek vir ’n ikoniese "swem oor die Yangtze" om te demonstreer hy is reg vir ’n geveg. Met sy terugkeer na Beijing het hy die partyleiers gekritiseer oor hul hantering van die werkspankwessie. Hy het die werkspanne daarvan beskuldig dat hulle die studentebeweging ondermyn en op 24 Julie gelas dat hulle onttrek. ’n Paar dae later is ’n saamtrek gehou by die Groot Volksaal om die besluit bekend te maak en skole en universiteite in te lig oor die nuwe plan van aksie. Op die samekoms het partyleiers die massa vertel hulle moenie bang wees nie en self beheer oor die beweging neem, sonder inmenging van die party.
Die werkspankwessie was ’n groot politieke nederlaag vir president Liu Shaoqi; dit het ook daarop gedui dat onenigheid oor hoe om die ontvouende gebeure van die Kulturele Rewolusie te hanteer, ’n onherstelbare breuk tussen Mao en die gevestigde partyleiers sou teweegbring. Op 1 Augustus het die Elfde Volle Sitting van die Agtste Sentrale Komitee vinnig vergader om Mao se agenda, wat nou onteenseglik radikaal was, te bevorder. Op die sitting het Mao openlik sy minagting van Liu gewys en hom herhaaldelik in die rede geval terwyl Liu sy openingsrede gehou het. Dae lank het Mao herhaaldelik geïnsinueer dat die partyleiers sy rewolusionêre visie teengestaan het. Mao se manier van dink het ’n lou ontvangs op die konferensie gekry. Hy het aangevoel die grootliks dwarstrekkerige party-elite is onwillig om sy rewolusionêre idees ten volle te aanvaar, en hy het tot die aanval oorgegaan.
Kammanassierivier
Die Kammanassierivier in die Langkloof is 'n belangrike boloop van die Gouritsrivier.
Doggersland
Vorming
Daar is bewyse, onder meer die kontoere van die huidige seebodem, dat die waterskeiding tussen die Noordsee en die Engelse Kanaal ná die eerste groot Ystydperk van Oos-Anglië af oos gestrek het en daarna suidoos tot by die Hoek van Holland, eerder as oor die Straat van Dover, en dat die Seine, Teems, Meuse, Schelde en Ryn byeengekom en ’n lang pad saam gevloei het tot by die Atlantiese Oseaan. Teen omstreeks 8000 v.C. het die noordelike kusgebied van Doggersland ’n kuslyn gehad van lagunes, brak vleie, moddervlaktes en strande sowel as binnelandse strome, riviere, moerasse en soms mere. Dit kon in die Middel-Steentydperk die vrugbaarste jag- en hengelterrein van Europa gewees het.
Kulturele Rewolusie
Bombardering van die Hoofkwartier
Op 28 Julie het verteenwoordigers van die Rooi Gardes aan Mao geskryf en ’n beroep gedoen om ’n rebellie om die rewolusie te verseker. Mao het daarop gereageer deur sy eie grootkarakterplakkaat te skryf, genaamd Bombardering van die Hoofkwartier, waarin hy mense aangespoor het om die "bevelsentrum (dus hoofkwartier) van teenrewolusie" te teiken. Hy het geskryf hoewel die land ’n kommunistiese rewolusie ondergaan het, het ’n "bourgeois" elite steeds magsposisies in die regering en Kommunistiese Party beklee.
Hoewel hy geen name genoem het nie, is hierdie uitdagende stelling vertolk as ’n direkte veroordeling van die party-establishment onder Liu Shaoqi en Deng Xiaoping – die beweerde "bourgeois hoofkwartier" van China. Die skommeling van personeel op die sitting was ’n weerspieëling van die radikale herontwerp van die party se hiërargie om by hierdie nuwe ideologiese landskap aan te pas. Liu en Deng het hul setels in die Politburo se staande komitee behou, maar is uitgeskuif wat die dag-tot-dag-sake van die party betref. Lin Biao is bevorder tot die party se tweede hoogste posisie; Liu Shaoqi se rang is verlaag van tweede tot agtste en hy was nie meer Mao se moontlike opvolger nie.