cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ina le Roux
Skryfwerk
In haar boek “So lief as wat daardie hoender vir ’n skoot is” neem sy stof wat sy in haar navorsing onder die Vendas versamel as boublokke, spesifiek haar wisselwerking met Piet Mavhetha, ’n pastoor van Folovhodwe in die droë Niani-gebied. Die verhale in die bundel vertel die storie van pastoor Piet se lewe en dié van sy mense en gemeente. Piet Mavhetha word nie as Christen groot nie en sy agtergrond is dus die tradisionele kultuur van sy mense, wat inisiasie, toordery en die vrou se ondergeskikte rol insluit. Sy kerstening laat hom toe om dinge ook uit ’n meer Westerse perspektief te sien, sodat die gebruike en kultuur van die Vendas met empatie maar ook objektiwiteit verhaal word. Die vertellings volg geen vaste patroon nie en behandel ’n aantal anekdotes uit Piet se pastorale lewe en agtergrond oor sy lewensgeskiedenis, asook agtergrond oor ander mense van die streek. Al die verhale word weergegee in die eiesoortige spreektaal van die Venda, met kleurryke beskrywings van hulle kultuur en gewoontes. Agterin die boek is ’n lys verklarings van Venda name en -woorde. “Die reën kom nie maklik nie” is ’n heruitgawe van “So lief as wat daardie hoender vir ’n skoot is”, met twee nuwe verhale (“Die dikwielfiets” en “Die kerk van die holiness”) wat bygevoeg word. Van haar verhale word in versamelbundels opgeneem, insluitende “Uit die kontreie vandaan” en “Bladsak”. Saam met Jaco Kruger skryf sy ook die boek oor Vendaliedere, “The flamboyant rooster and other Tshivenda song stories”.
Publikasies
Bronnelys
Lissonotus spadiceus
Lissonotus spadiceus is 'n spesie van besies in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Dalman in 1823.
Spijk
Spijk kan na een van die volgende verwys:
Jama kaNdaba
Jama kaNdaba (oorlede 1781) was die seun van Ndaba kaMageba en hoof van die Zoeloenasie vanaf ongeveer 1763 tot 1781.
Chefs des Zoulous avant 1816
Noord-Indiese kragonderbreking van 2012
Twee ernstige kragonderbrekings het die noorde en ooste van Indië op 30 en 31 Julie 2012 getref. Die verduistering op 30 Julie 2012 het meer as 300 miljoen mense geraak en was vir kort rukkie die grootste kragonderbreking in die geskiedenis volgens aantal mense geraak, baie meer as die onderbreking van Januarie 2001 wat 230 miljoen mense in Noord-Indië geaffekteer het.
Die onderbreking op 31 Julie was die grootste kragonderbreking in die geskiedenis. Die onderbreking het oor die 620 miljoen mense geraak, sowat 9% van die wêreldbevolking,  of die helfte van Indië se bevolking, versprei oor 22 state in Noord-, Oos-, en Noordoos-Indië. 'n Geskatte 32 gigawatt se opwekkingsvermoë is uit die sisteem verloor.
In 'n artikel in The Wall Street Journal word berig dat, van die geaffekteerde bevolking, 320 miljoen aanvanklik sonder krag was, terwyl die res van die geaffekteerde bevolking direkte toegang tot krag ontneem is. Die kragvoorsiening na die geaffekteerde plekke is herstel tussen 31 Julie en 1 Augustus 2012.
Agtergrond
Indië is die wêreld se derde grootste elektrisiteitsprodusent en verbruiker van elektrisiteit na die Verenigde State en China. Die land se elektriese infrastruktuur word egter as algemeen onbetroubaar beskou. Die noordelike elektriese rooster het al voorheen in duie gestort, in 2001. 'n Geraamde 27% van die energie wat gegenereer word, gaan verlore tydens oordrag of word gesteel terwyl die piektoevoer 'n gemiddelde 9% tekort op die vraag toon. Die volk ly onder gereelde kragonderbrekings wat soms so lank as 10 uur duur. Verder het ongeveer 25% van die bevolking, sowat 300 miljoen mense, geen elektrisiteit nie. Pogings is aangewend om oordrag- en verspreidingsverliese te verminder en produksie verder te verhoog.
In die somer van 2012 het uiterste hitte veroorsaak dat kragverbruik rekordvlakke bereik het in Nieu-Delhi, wat tot die faling gelei het. As gevolg van die laat koms van die monsoenseisoen, het landbougebiede in Punjab en Haryana meer krag verbruik vir waterpompe om ryslande te besproei. Die laat reëns het ook veroorsaak dat hidrokragsentrales minder krag as gewoonlik kon opwek.
DS 4
Die agtervensters is afgeseël en maak nie na buite toe oop nie.
Die huidige enjinlyn verskil aansienlik. Die DS 4 is beskikbaar met stop-aansittegnologie en Citroën sê dat hul die battery geoptimaliseer het om tot 600 000 aansitsiklusse te kan weerstaan. Die bagasiebak is 385 liter of 1021 liter met die agterste sitplekke platgevou. Die DS 4 se stilering is baie goed ontvang deur die internasionale motorpers.
Leucandra minor
Leucandra minor is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Urban.
Creative Commons-lisensie
Die Creative Commons-lisensie is een van verskeie openbarekopiereglisensies wat die gratis verspreiding van 'n andersins kopiereg "werk" in staat stel. 'n CC-lisensie word gebruik wanneer 'n outeur ander mense die reg wil gee om te deel, gebruik en te bou op 'n werk wat die outeur geskep het. CC bied 'n skrywer buigsaamheid (byvoorbeeld, hulle mag kies om slegs niekommersiële gebruike van 'n gegewe werk toe te laat) en beskerm die mense wat 'n skrywer se werk wil gebruik of herverdeel van kommer oor kopieregskending solank hulle voldoen aan die voorwaardes wat in die lisensie gespesifiseer word waardeur die outeur die werk versprei.
Daar is verskillende tipes Creative Commons-lisensies. Die lisensies verskil deur verskeie kombinasies wat die verspreidingsvoorwaardes bepaal. Hulle is aanvanklik op 16 Desember 2002 vrygestel deur Creative Commons, 'n Amerikaanse nie-winsgewende korporasie wat in 2001 gestig is. Daar is ook vyf weergawes van die reeks lisensies, genommer 1.0 tot 4.0. Vanaf Januarie 2019 is die 4.0-lisensiereeks die nuutste.
Soorte lisensies
Die CC-lisensies verleen almal die "basislynregte", soos die reg om die kopieregwerk wêreldwyd te versprei vir niekommersiële doeleindes, en sonder wysiging. Die besonderhede van elk een van hierdie lisensies hang af van die weergawe en bestaan uit 'n keuse van vier toestande: ! Ikoon !! Reg || Beskrywing
Tale van Denemarke
Die Koninkryk van Denemarke het slegs een amptelike taal, Deens, die amptelike nasionale taal van die Deense volk, maar daar is ook ’n paar minderheidstale wat in hierdie gebied gepraat word. Hulle is Duits, Faroëes en Groenlands.
Creative Commons-lisensie
Soorte lisensies
Meng en ooreenstem met hierdie toestande lewer sestien moontlike kombinasies, waarvan elf geldige Creative Commons-lisensies is, en vyf nie is nie. Van die vyf ongeldige kombinasies bevat vier die beide "nd" en "sa" -klousules wat onderling uitsluitend is; en een sluit geen van die klousules in nie. Van die elf geldige samestellings is die vyf wat die "by" -klousule nie het nie, afgetree omdat 98% van lisensiehouers erkenning gevra het, alhoewel dit op die webwerf beskikbaar bly vir verwysing. Dit los ses gereeld gebruik lisensies + die CC0 openbare domein kwytskelding:
Tale van Denemarke
Die oorgrote meerderheid Dene praat Engels as tweede taal (86%); dit is 'n verpligte vak wat Deense studente moet neem vanaf Graad 4 in die Folkeskole. In Graad 7 kan 'n derde taal geneem word, gewoonlik Duits of Frans. Die meerderheid kies Duits.
Duits
Duits is ’n amptelike minderheidstaal in die Graafskap Suid-Jutland (Suid-Denemarke) wat voor die Vredesverdrag van Versailles aan Duitsland behoort het. Tussen 15 000 en 20 000 etniese Duitsers bly in Suid-Jutland waarvan sowat 8 000 óf die Standaardduits óf die Sleeswykse variant van Platduits of Nedersaksies in hul daaglikse omgang besig.
Sleeswyks verskil baie van Standaardduits en kan nogal moeilik verstaanbaar wees vir ’n Duitser wat Hoogduits besig. Buitekant Suid-Jutland gebruik lede van die St. Pieterskerk in Kopenhagen Duits as hul godsdienstaal, op hul webwerf en die skool wat die kerk bedryf.
Faroëes
Faroëes is ’n Noord-Germaanse taal, soos Deens, wat as die hooftaal op die Faroëreilande, ’n selfregerende gebied binne die koninkryk, gepraat word. Dit word ook deur die Faroërs gepraat wat bly in Denemarke. Faroëes lyk baie op Yslands en ook na die Oudnoorse taal wat in die Skandinawiese gebied meer as ’n millennium tevore gepraat is.
Groenlands
Groenlands is die hooftaal van die 54 000 Inuit wat woonagtig is in Groenland wat, net soos die Faroëreilande, ’n selfregerende gebied binne Denemarke is. Sowat 7 000 mense praat Groenlands op die Deense vasteland.
Beyoncé Knowles
Beyoncé Giselle Knowles-Carter (gebore 4 September 1981), beter bekend onder haar verhoognaam Beyoncé, is 'n Amerikaanse sangeres, liedjieskrywer, aktrise en modeontwerper. Sy is in Houston, Texas gebore, het daar grootgeword en het as 'n kind aan verskeie gesing- en danskompetisies deelgeneem. Beyoncé se loopbaan as 'n sangeres het in die laat 90's begin by die musiekgroep Destiny's Child. Met haar pa Mathew Knowles as bestuurder, het die groep een van die wêreld se topverkoper-meisiegroepe ooit geword. Tydens 'n hiatus in die groep se bestaan het Beyoncé haar debuutalbum Dangerously in Love (2003) vrygestel, wat haar wêreldwye reputasie as 'n solo-kunstenaar gevestig het; dit het 11 miljoen kopieë verkoop en vyf Grammy-toekennings verdien, benewens die twee enkelsnitte Crazy in Love en Baby Boy wat nommer een op die Amerikaanse Billboard-lys bereik het.
Na die verbrokkeling van Destiny's Child in Junie 2005, het Beyoncé haar tweede solo-album, B'Day (2006), vrygestel wat die wêreldtreffers Déjà Vu, Irreplaceable, Listen en Beautiful Liar voortgebring het. Sy het ook aan toneelspel gewaag, met 'n Golden Globe-toekenning-genomineerde rol in 2006 se Dreamgirls, en rolle in 2006 se The Pink Panther en 2009 se Obsessed. Beide haar huwelik met die rapper Jay-Z en haar vertolking van Etta James in die 2008-rolprent Cadillac Records het haar derde album, I Am... Sasha Fierce (2008), beïnvloed wat haar alter ego Sasha Fierce aan die publiek onthul het en Grammy-toekennings gewen het. in 2010, 'n rekord vir 'n vroulike kunstenaar, insluitend 'Liedjie van die Jaar' vir die nommereen-enkelsnit Single Ladies (Put a Ring on It). Die album het ander treffers voortgebring soos Halo, If I Were A Boy en Sweet Dreams. Toe neem Beyoncé 'n loopbaanbreek en neem die bestuur van haar loopbaan in eie hande. Haar vierde album 4 van 2011 was minder skerp in toon en toon invloede uit die 70's (funk), die 80's (pop), sowel as die 90's (soul). Haar vyfde ateljee-album, Beyoncé (2013), het kritieke lof ontvang en is van vorige vrystellings onderskei deur die eksperimentele produksie daarvan en die aanraak van donkerder temas. Sy het later universele lof ontvang vir haar oudio-eksperimentele visuele album, Lemonade (2016). Lemonade was die wêreld se topverkoper-album van 2016 en die hoogste gegradeerde album van haar loopbaan, wat temas van ontrouheid en feminisme ondersoek het. Sy het nog 'n bekroonde ateljee-album vrygestel, haar sewende getiteld Renaissance in Julie 2022. Dit het haar sewende album geword om nommer een te bereik, en is geïnspireer deur LGBTQ-balsaalkultuur en huismusiek. Beyoncé is die gesig van haar eie klerereeks House of Deréon.
'n selfbeskryfde "hedendaagse feminis", Beyoncé skryf liedjies wat dikwels temas van liefde, verhoudings en monogamie aanspreek, sowel as vroulike bemagtiging en onafhanklikheid. Op die verhoog het haar dinamiese optredes en gesofistikeerde choreografie haar 'n reputasie onder gehore en kritici besorg as een van die beste vermaaklikheidskunstenaars in popmusiek vandag. In die eerste agtien jaar van haar loopbaan het sy meer as 200 miljoen albums as solo-kunstenaar verkoop, en nog 60 miljoen met Destiny's Child, wat haar een van die topverkoper-kunstenaars van alle tye maak. Sy het 32 Grammy-toekennings gewen, die meeste vir 'n opnamekunstenaar en sanger, en is ook die mees genomineerde vrou in die Grammy-geskiedenis. Die Recording Industry Association of America het haar erken as die Top Gesertifiseerde Kunstenaar in Amerika vir die eerste dekade van 2000. In 2009 het Billboard haar aangewys as die Beste Vroulike Kunstenaar van die Eerste Dekade in 2000 en Kunstenaar van die Millennium in 2011. Die tydskrif Time het haar in sowel 2013 as 2014 se lyste van die 100 invloedrykste mense ter wêreld ingesluit.
Geboorte en kinderjare
Beyoncé Giselle Knowles is in Houston gebore vir Celestine Ann "Tina" Beyincé, 'n haarkapper en salon eienaar, en Mathew Knowles, 'n verkoopsbestuurder. Die naam Beyoncé is 'n huldeblyk aan haar ma se nooiensvan. Haar jonger suster Solange is ook 'n sangeres. Haar pa Mathew is 'n Afro-Amerikaanse, terwyl moeder Tina uit die Kreoolse bevolking van Louisiana kom en Afrika-, Franse, Inheemse-Amerikaanse en Ierse afkoms het. Haar sangtalent is ontdek deur haar dansinstrukteur Darlette Johnson. Op die ouderdom van sewe het Beyoncé 'n skooltalentprogram gewen met 'n uitvoering van John Lennon se Imagine en die ander deelnemers geklop.
Op die ouderdom van agt het Beyoncé en haar vriendin Kelly Rowland oudisies vir 'n meisiegroep afgelê en LaTavia Roberson ontmoet. Saam met drie ander meisies is hulle in die groep Girl's Tyme geplaas om op 'n Houston-talentprogram te rap en te dans. Girl's Tyme het egter nie gewen nie en Beyoncé het later gedink dat hul liedjie nie goed was nie.
In 1995 het Beyoncé se pa sy werk bedank om die groep se bestuurder te word. Na 'n paar oudisies het die groep by Elektra Records geteken en vir 'n rukkie na Atlanta Records verhuis om aan hul eerste opname te werk, maar die etiket het hulle laat vaar. Gevolglik het verhoudings binne die gesin versleg en Beyoncé se ouers is geskei. In 1996 het die meisies hul debuutalbum begin opneem onder 'n ooreenkoms met Sony Music en die ouers het herenig. Kort daarna het die groep 'n kontrak met Columbia Records onderteken.
1997–2001: Destiny's Child
In 1996 het die groep sy naam verander na Destiny's Child, na 'n gedeelte in die Bybelboek Jesaja. In 1997 het Destiny's Child met 'n groot platemaatskappy gedebuteer met die liedjie Killing Time op die klankbaan vir die 1997-film Men in Black. Die volgende jaar het die groep hul debuutalbum getiteld Destiny's Child vrygestel en het hul eerste groot treffer met No, No, No. Die tweede multi-platinum bekroonde album The Writing's on the Wall is in 1999 vrygestel, met van die groep se bekendste liedjies, soos Bills, Bills, Bills (hul eerste Amerikaanse nr. 1-enkelsnit), Jumpin' Jumpin en Say My Name, watter laaste liedjie het hul suksesvolste geword en 'n kenmerkende nommer van die groep.
Say My Name het die Grammy-toekenning vir Beste R&B-uitvoering deur 'n sangduo of -groep gewen en Beste R&B-liedjie by die 43ste jaarlikse Grammy-toekennings. Die album The Writing's on the Wall het meer as twaalf miljoen eksemplare wêreldwyd verkoop. Hul daaropvolgende albums Survivor en Destiny Fulfilled het ook wêreldwye sukses behaal.
Mathew se hantering van die groep se bestuur het tot ontevredenheid onder LeToya Luckett en Roberson gelei. Hulle is uiteindelik vervang deur Farrah Franklin en Michelle Williams. Na die breuk het Beyoncé in 'n depressie verval omdat sy verantwoordelik gehou is in die media, blogs en kritici. Omstreeks hierdie tyd het haar kêrel ook die verhouding verbreek. In haar eie woorde het Beyoncé dit moeilik gehad om oor haar depressie te praat, want Destiny's Child het pas sy eerste Grammy-toekenning gewen, so sy was bang niemand sou haar ernstig opneem nie. Later sou Beyoncé na haar ma verwys as die een wat haar daardeur gehelp het. Franklin is uit die groep geskop en net Beyoncé, Rowland en Williams het oorgebly.
Destiny's Child was suksesvol van 1997 tot 2005. Die liedjies was hoofsaaklik van die R&B-genre.
2002–2007: Dangerously In Love en B'Day
In 2003 het Beyoncé haar eerste solo-album Dangerously in Love vrygestel, wat meer as twaalf miljoen eksemplare wêreldwyd verkoop het. Vir hierdie album het sy onder andere met Missy Elliott, Sean Paul en Jay-Z saamgewerk. Die eerste enkelsnit, Crazy in Love, was 'n groot wêreldwye sukses. Die volgende enkelsnitte was ook suksesvol. In die Verenigde State het al vier enkelsnitte die topvyf ingeskryf. Met dié album het sy vyf Grammys in een aand gewen.
2008–2012: I Am... Sasha Fierce en 4
In November 2008 het Beyoncé haar derde album I Am... Sasha Fierce vrygestel. Die album is in twee CD's verdeel. Die eerste deel van die album, I Am..., bevat hoofsaaklik stil liedjies waarin Beyoncé se vokale vertoning oorheers. Die tweede deel van die album, Sasha Fierce, bevat up-tempo liedjies. In die fotoboekie wat die CD vergesel, word ook onderskeid getref tussen Beyoncé en Sasha Fierce. In Oktober 2008 is die eerste twee enkelsnitte van die album vrygestel: If I Were a Boy (van die deel I Am...) en Single Ladies (Put a Ring on It) (van Sasha Fierce). Beyoncé was een van die eerste kunstenaars wat twee enkelsnitte gelyktydig vrygestel het. Die enkellopendes het albei hul video-premières op die internet gehad. Hulle het albei wyd suksesvol geword, en die daaropvolgende enkelsnitte, insluitend Halo is onder haar kenmerkende liedjies. Die album bly haar grootste sukses tot nog toe.
Die eerste enkelsnit vanaf die album 4 was Run the World (Girls) en is op 21 April 2011 vrygestel. Die album is op 28 Junie 2011 vrygestel, nadat dit 'n paar weke vroeër op die internet uitgelek het. Dit het ook die enkelsnitte Best Thing I Never Had en Love On Top opgelewer.
2013–2017: Beyoncé en Lemonade
Op 12 Desember 2013, net voor middernag, het Beyoncé haar vyfde ateljee-album Beyoncé eksklusief deur ITunes vrygestel, wat 14 liedjies en 17 musiekvideo's bevat. Dit is haar eerste visuele album, waar al die liedjies op die album musiekvideo's bevat. Die album was vanaf 20 Desember in winkels beskikbaar. Die eerste enkelsnit vanaf die album was XO en die tweede was Drunk In Love.
Die enkelsnit Formation is op 6 Februarie 2016 vrygestel as 'n voorskou van die album Lemonade. Die album is toe op 23 April 2016 vrygestel, met 12 snitte en gepaardgaande musiekvideo's. Lemonade is die sanger se mees bekroonde album tot nog toe en is genomineer vir nege Grammy-toekennings en het twee gewen.
2017–2023: Everything Is Love, The Gift en Renaissance
Op 15 Junie 2022 het Beyoncé haar sewende ateljee-album, getiteld Renaissance, amptelik aangekondig. Die album is op 29 Julie 2022 vrygestel. Die eerste enkelsnit van Renaissance, Break My Soul, is op 20 Junie 2022 vrygestel. By vrystelling het Renaissance universele lof van kritici ontvang. Dit het inspirasie uit huismusiek geneem en hulde gebring aan LGBT-pioniers. Renaissance het op nommer 1 op die Billboard 200 gedebuteer, wat Beyoncé die eerste vroulike kunstenaar maak wat haar eerste sewe ateljee-albums op nommer 1 in die Verenigde State gehad het.
Privaat lewe en kunssinnigheid
Op 4 April 2008 het Beyoncé en Jay-Z in New York getrou. Die geleentheid is op 22 April bekend gemaak.
In die dokumentêr Homecoming onthul Beyoncé dat sy tydens haar tweede swangerskap aan toksemie en pre-eklampsie gely het. Op 13 Junie 2017 het sy geboorte geskenk aan haar tweeling, 'n seuntjie, Sir Carter en 'n meisie, Rumi Carter.
Haar stemtipe word geklassifiseer as coloratura mezzo-soprano.
Sy het Michael Jackson as haar grootste musikale invloed genoem. Toe sy in 2006 'n huldeblyk-toekenning aan hom oorhandig het by die World Music Awards, het Beyoncé gesê, "as dit nie vir Michael Jackson was nie, sou ek nooit ooit opgetree het nie." Beyoncé is ook sterk beïnvloed deur Tina Turner wat volgens haar gesê het "Tina Turner is iemand wat ek bewonder, want sy het haar krag vroulik gemaak".
Garderbroek
Garderbroek is ’n nedersetting in die munisipaliteit Barneveld in die provinsie Gelderland in Nederland.
2005 Monaco Grand Prix
Die 2005 Formule 1 Monaco Grand Prix is op 22 Mei 2005 op die Circuit de Monaco in Monte Carlo gehou. Dit was die sewende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Kimi Räikkönen in 'n McLaren - Mercedes gewen.
Kemptonpark-Wes
Kemptonpark-Wes is 'n voorstad in Kemptonpark, in die Oos-Rand. Volgens die 2001-sensus het Kemptonpark-Wes 'n bevolking van 3 245 gehad. Dit is sedert 2000 deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit.
Lissonotus unifasciatus
Lissonotus unifasciatus is 'n spesie van besies in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Gory in Guérin-Méneville in 1831.
Sesriem
Sesriem is 'n klein nedersetting in die Namibwoestyn in Namibië, naby die suidelike punt van die Naukluftberge. Dit is veral bekend vir die "Sesriemhek", die belangrikste toegangspunt na die Namib-Naukluft Nasionale Park. Die hek word hoofsaaklik deur besoekers, wat die toeristeaantreklikhede in en om Sossusvlei besoek, gebruik.
Murtala Mohammed
Murtala Ramat Muhammed (1938–1976) was die militêre leier van Nigerië van 1975 tot sy dood in 1976.
Sesriem
Soos baie dorpies in die Namib, is Sesriem 'n vulstasie met basiese dienste soos openbare telefone en 'n paar kiosks waar reisigers algemene voorrade, soos kos en water kan koop. Akkommodasie is in die omgewing beskikbaar, soos 'n paar gastehuise (bv. "Le Mirage Desert" en die "Sossusvlei Lodge") en ten minste 24 kampplekke vir rugsaktoeriste (backpackers).
Murtala Mohammed
Muhammed is op 8 November 1938 in Kano, Nigerië gebore. Hy kom aan bewind nadat die regering van Yakubu Gowon tydens 'n militêre staatsgreep omvergewerp is. Sy ampstermyn word voortydig op 13 Februarie 1976 na 'n sluipmoord op sy lewe beëindig. Ná sy dood het Olusegun Obasanjo by hom oorgeneem.
Sesriem
Warmlugballonne vertrek soggens vroeg vanaf die Sesriemhek, wat 'n skilderagtige vlug oor Sossusvlei se duine bied.
Sesriem is ook bekend vir die Sesriemkloof, sowat 4 km van Sesriem self. Dit is die tweede belangrikste toeriste-aantreklikheid in die omgewing. Dit is 'n natuurlike ravyn wat die Tsauchabrivier deur die plaaslike sedimentêre gesteente gekerf het. Die ravyn is sowat 'n kilometer (0,6 myl) lank en tot 30 meter (100 voet) diep. Die ravyn is op plekke slegs twee meter (6,5 voet) breed, en het 'n gedeelte wat permanent water bevat, en deur diere in die omgewing gebruik word.
Die naam Sesriem verwys na ses gemsbokrieme. Die setlaars wat van die Dorslandtrek teruggekeer het, moes ses rieme aan mekaar bind om water uit die ravyn te kon skep.
Sam Kinison
Sam Kinison (8 Desember 1953 – 10 April 1992) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Savage Dawn (1985) en Back to School (1986), en in die televisiereekse Married with Children (1986) en Charlie Hoover (1991).
Magnesium
Magnesium is 'n chemiese element in die periodieke tabel met die simbool Mg en atoomgetal van 12. Magnesium is die element met die agste grootste verspreiding en beslaan ongeveer 2% van die Aardkors en is die element wat die derde meeste voorkom in oplossing in seewater. Hierdie aardalkalimetaal word hoofsaaklik gebruik as legeringsmiddel om aluminium-magnesium legerings (of allooie) te vervaardig.
Kenmerkende eienskappe
Magnesium is 'n betreklik sterk, silwerige wit en liggewigmetaal ('n derde ligter as aluminium) wat effens verdof wanneer dit aan lug blootgestel word. In 'n poeiervorm word die metaal warm en ontbrand wanneer dit aan lug blootgestel word en brand met 'n wit vlam. Dit is moeilik om die metaal in massale vorm te ontsteek maar dis makliker wanneer dit in dun vysels gesny is. Wanneer dit eers ontsteek het, is dit moeilik om te blus aangesien dit in beide stikstof (met vorming van magnesiumnitried) en suurstof kan brand.
Aanwendings
Magnesium verbindings, hoofsaaklik magnesiumoksied, word as 'n vuurvaste materiaal gebruik vir oondvoerings in die produksie van yster en staal, nie ysterhoudende metale, glas en sement.
Magnesiumoksied en ander verbindings word ook in die landbou-, chemiese- en konstruksiebedrywe gebruik. Die element se hoofaanwending is as legeringsbymiddel tot aluminium wat op sy beurt weer hoofsaaklik vir die vervaardiging van koeldrankblikkies gebruik word. Magnesium legerings word ook gebruik as strukturele komponent van motorvoertuie en masjinerie. 'n Ander gebruik van die metaal is om behulpsaam te wees met die verwydering van swael vanuit yster en staal.
Ander gebruike sluit in:
Geskiedenis
duimnael|links|'n Magnesiumstaaf Die naam word ontleen uit die Griekse woord vir 'n distrik in Thessaly genaamd Magnesia. Joseph Black uit Engeland het magnesium as element in 1755 geëien en sir Humphrey Davey het suiwer magnesium elektrolities geïsoleer in 1808 vanuit 'n mengsel van magnesia en HgO en Bussy het dit in 'n duidelik uitkenbare vorm voorberei in 1831. Magnesium is die agste mees volopste element in die aardkors. Dit is 'n aardalkalimetaal en kom daarom nie as 'n suiwer element in die natuur voor nie. Dit kan gevind word in groot neerslae van magnesiet, dolomiet en ander minerale.
Bronne
Dit word hoofsaaklik verkry vanuit die elektrolise van gesmelte magnesiumchloried wat herwin word uit pekelwater, fonteine en seewater. Alhoewel magnesium in meer as 60 minerale gevind kan word, is slegs dolomiet, magnesiet, brusiet, karnaliet, talk en olivine van kommersiële belang.
Herwinningsproses (* volg):
katode: Mg2+* + 2e- → Mg
anode: 2Cl-* → Cl2 (gas) + 2e-
Verbindings in lewende organismes
Organiese magnesium is belangrik vir beide plant- en dierelewe. Chlorofil (bladgroen) is magnesiumgesentreerde porfiriene.
Die daaglikse vereiste inname vir volwassenes, wat beïnvloed word deur verskeie faktore insluitende geslag, gewig en grootte; is 300-400 mg/dag. Baie ensieme vereis die teenwoordigheid van magnesium ione om hulle katalitiese werking te verrig. 'n Magnesiumgebrek veroorsaak dikwels spierkrampe en is al gekoppel aan kardiovaskulêre siekte, suikersiekte, hoë bloeddruk en osteoporose.
Voedselbronne
Groente soos spinasie verskaf magnesium omdat die chlorofielmolekuul magnesium bevat. Neute, sade en sommige volgraangewasse is ook goeie bronne van magnesium.
Alhoewel magnesium teenwoordig is in baie voedsel, kom dit gewoonlik in klein hoeveelhede voor. Soos met die meeste voedingstowwe kan die daaglikse magnesiumbehoefte nie voldoende van 'n enkele voedselsoort verkry word nie. Deur 'n groot verskeidenheid voedsels te eet, insluitende vrugte en groente en volgraangewasse kan 'n mens verseker dat voldoende magnesium ingeneem word.
Water kan ook 'n bron van magnesium wees, maar die hoeveelhede wissel na aanleiding van die bron. Harde water bevat meer magnesium as sagte water. Dieetkundige opnames neem normaalweg nie magnesiuminname uit water in ag nie wat mag lei tot 'n onderskatting van die totale magnesiuminname en die wisseling daarvan.
Hier is 'n lys van voedselsoorte met hulle magnesiuminhoud:
Isotope
Dit is gebruiklik om die Mg-26/Mg-24 verhouding teenoor die Al/Mg verhouding te skets. Op 'n isochroniese grafiek, word die Al-27/Mg-24 verhouding geskets. Die helling van die isochroniese grafiek het nie enige betekenis ten opsigte van ouderdom nie, maar dui die aanvanklike Al-26/Al-27 verhouding van die monster aan ten tye van die verwydering daarvan vanuit 'n gemeenskaplike poel.
Voorsorgmaatreëls
Magnesiummetaal en -legerings is hoogs vlambaar en smelt in poeiervorm. Magnesiummetaal reageer vinnig en eksotermies in kontak met lug of water en moet met sorg gehanteer word. Dit word aanbeveel dat 'n veiligheidsbril gedra word. Die helder wit lig (insluitende ultravioletlig) wat uitgestraal word wanneer magnesium brand kan die oë beskadig. Water moet nie gebruik word om die brand te blus nie aangesien dit die brand kan stook deur die reaksie:
Brandblussers met koolstofdioksied moet ook nie gebruik word nie, aangesien magnesium ook daarin kan brand.
Piketberg
duimnael|links|280px|Die ou sinagoge is omskep in 'n museum. 280px|duimnael|links|Die oudste gebou van die Hoërskool Piketberg, opgerig in 1914. Dié gekombineerde skool het in 2013 altesaam 603 leerders van gr. 1 tot gr. 12 gehad. duimnael|links|280px|'n Gastehuis wat in 2013 te koop was teen R8,75 miljoen.
Piketberg is 'n dorp in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Geskiedenis
Die dorp is in 1836 gestig toe sir Benjamin D'Urban die plaas “Grotefontein” aan die kerkraad geskenk het. Die eerste erwe is in 1841 verkoop. Die kerk het die dorp tot 1901 bestuur. Die spoorlyn na Bitterfontein het die dorp in 1902 bereik. Die naam is afgelei van die ou Nederlandse woord picquet wat van Frans geleen is en militêre wagpos beteken. So 'n pos is reeds in die 1670's aan die voet van die berge gestig om die boere te beskerm teen strooptogte van die Khoikhoi-stamme.
Soos op baie ander dorpies in Suid-Afrika is die grootste gebou die NG kerkgebou. Piketberg spog met 'n besonder indrukwekkende voorbeeld wat deur die argitek Carl Otto Hager in sy kenmerkende Neogotiese styl ontwerp is.
Wapens
Afdelingsraad — Die afdelingsraad (d.w.s die plaaslike owerheid vir die landelike gebiede buite die dorpsgrense) het in 1975 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer : In goud, 'n gekanteelde keper van rooi vergesel in die skildhoof van twee heraldiese fonteine en in die skildvoet van  'n  gestingelde en geblaarde druiwetros van natuurlike kleur. Die helmteken was 'n rooi burg (toring). Hierdie wapen het in onbruik geraak nadat die afdelingsraad in 1980 by die nuwe Swartlandse afdelingsraad ingelyf is.
Omgewing
Die omgewing word oorheers deur sandsteenkranse van die Piketberg-bergreeks wat bo die koringlande uittoring. Die skeure en grotte in die hange getuig van prehistoriese inwoners soos die Boesmans, wie se rotstekeninge goed bewaar gebly het. Die vallei is ideaal vir die verbouing van koring en die berghange vir appels, pere en perskes.
Ruiter (skaak)
Die ruiter is 'n stuk in die bordspel skaak wat 'n ridder voorstel. Dit word gewoonlik deur 'n perdekop voorgestel en staan dus dikwels informeel as 'n perd bekend. Ruiters behoort saam met lopers tot die ligte stukke wat buiten pionne die swakste skaakstukke is. Die ruiter besit wel die unieke eienskap dat dit oor ander stukke kan spring.
Chris Lombard
Chris Lombard (1929–2012) was hoof van die Departement Spraakleer en Drama van die Windhoekse Onderwyskollege in Namibië en ook ’n Afrikaanse digter en skrywer.
Ruiter (skaak)
Elke speler begin die spel met twee ruiters wat in die ry naaste aan die speler begin, tussen die lopers en torings. In algebraïese notasie begin die wit ruiters op blokkies b1 en g1 terwyl die swart ruiters op b8 en g8 begin.
Chris Lombard
Lewe en werk
Chris Johannes Lombard was op 21 Januarie 1929 op Heidelberg in die Kaap gebore. Sy skoolopleiding ontvang hy hier aan die Hoërskool Heidelberg, waar die bekende akteur Jannie Gildenhuys een van sy skoolmaats is. Hy studeer verder aan die Universiteit van Stellenbosch en behaal ’n B.A.-graad met Afrikaans-Nederlands en Duits as hoofvakke, voltooi ’n driejarige kursus in Spraakleer en Drama en verwerf die Sekondêre Onderwysdiploma. Deur deeltydse studie verwerf hy later aan dieselfde universiteit die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands en in 1974 die M.A.-graad in Drama, laasgenoemde met ’n verhandeling oor “’n Ondersoek na die jeugtoneel met betrekking tot die eietydse adolessent”. Hy begin in 1952 onderwys gee by die St. Martini-skool in Kaapstad en doen dan vir ’n rukkie joernalistieke werk by Die Transvaler in Johannesburg. Gedurende hierdie tyd en ook later in Bloemfontein is hy aktief betrokke by die amateurtoneel, waar hy self toneelspeel en verskeie opvoerings regisseer. Hierna raak hy betrokke by tersiêre onderwys en is vanaf 1955 tot 1958 dosent in Spraakleer en Drama aan die Bloemfonteinse Onderwyskollege. In 1959 en 1960 onderneem hy ’n informele studiereis deur die hele Europa. In hierdie tyd gee hy ondermeer onderwys in Engeland en bied programme oor Afrikaanse poësie in voordragvorm in België en vir die Nederlandse radio aan. Hy werk ook as radio-omroeper vir Wêreldomroep in Hilversum in Nederland en stuur gereelde bydraes vir die kunsbladsy van Die Burger oor die teaterlewe in Europa. In Londen is hy bevriend met die akteurs Jannie Gildenhuys en Cobus Rossouw wat in hierdie tyd ook daar is en hulle woon verskeie toneelopvoerings saam by. Hy woon ook ’n tyd lank in Spanje. Met sy terugkeer na Suid-Afrika word hy in 1961 lektor en later senior lektor in die Fakulteit Opvoedkunde aan die Universiteit van Kaapstad, ’n betrekking wat hy tot 1980 beklee. Terwyl hy by die Universiteit van Kaapstad is, onderneem hy weer verskeie studiereise na Europa en ondersoek onder andere taal en drama-onderwys in Engeland, Duitsland, Denemarke en Frankryk. Hy studeer ook etlike maande Italiaans en die onderrig van vreemde tale aan die Universiteit van Perugia. As akteur is hy een keer betrokke by ’n professionele opvoering van die Kaapse Raad vir Uitvoerende Kunste (KRUIK) en tree ook in een televisie-vervolgreeks op. Verder bied hy heelwat opvoedkundige teater vir skole met die studente aan en lei ook opknappingskursusse in taal en drama vir diensdoende onderwysers. Hy word in 1983 hoof van die Departement Spraakleer en Drama van die Windhoekse Onderwyskollege in Namibië en beklee hierdie pos tot met sy aftrede in 1991. Die hele oorgang na onafhanklikheid in Namibië geskied in hierdie tydperk en hy is bevoorreg om dit eerstehands mee te maak en so ’n voorsmaak te kry van wat op Suid-Afrika wag. Ná sy aftrede vestig hy hom weer op Heidelberg en woon in dieselfde huis waarin hy groot geword het. Hy is op Vrydag 10 Augustus 2012 ná ’n kort siekte in die hospitaal op George oorlede.
Ruiter (skaak)
Die ruiter se skuiwe
Die ruiter se beweging is ongewoon in vergelyking met dié van ander skaakstukke. Dit beweeg twee blokkies horisontaal en een blokkie vertikaal of twee blokkies vertikaal en een blokkie horisontaal. Die skuif lyk dus soos die letter 'L'. Anders as wat die geval is by alle ander standaardskaakstukke kan die ruiter bo-oor enige ander stuk van enige kleur 'spring' om by sy bestemming te kom. Dit buit 'n teenstander se stuk deur na die blokkie te beweeg wat deur die teenstander se stuk beset word. Die ruiter se vermoë om 'oor stukke te spring' beteken dat dit in obstruktiewe situasies een van die kragtigste stukke is.
Die ruiter se beweging is een van die oudste wat steeds oorleef en het onveranderd gebly sedert die 7de eeu, toe die ruiter ook in skaak se voorganger sjatrandj gebruik is. Weens die ouderdom van die stuk en sy bewegingswyse word dit identies of met effense aanpassings in meeste ander nasionale skaakvariante aangetref, soos onder meer in chiangtsi, shogi, janggi en makruk. Die ruiter spring opeenvolgend van wit na swart en van swart na wit blokkies.
Uit 'n skaakstrategiese en -taktiese oogpunt moet die ruiter so na as moontlik aan die aksiepunt geplaas word. Stukke is in die algemeen kragtiger in die middel van die bord maar dit is veral waar vir die ruiter. 'n Ruiter op die rand van die bord dek slegs vier blokkies en een in die hoek slegs twee. Verder vereis dit meer skuiwe vir 'n ruiter ver van die middel om aan die teenoorgetselde kant uit te kom, as wat dit vir 'n loper, toring of dame in dieselfde posisie sal neem. In Engels word gesê A knight on the rim is grim of A knight on the rim is dim om hierdie eienskap uit te lig.
Die ruiter is die enigste stuk wat in die begin van die spel voor enige pionne kan beweeg. As gevolg van die redes wat hierbo aangegee word, word dit gewoonlik na die middel van die bord gedoen. Ruiters word gewoonlik effens vroeër as lopers in die spel ontwikkel en baie gouer as torings en die dame.
Die ruiter is die enigste skaakstuk wat 'n koning, dame, loper en toring kan aanval sonder om gelyketyd deur die stuk aangeval te word. Die ruiter is dus baie geskik om 'n vurk uit te voer.
In die bostaande diagram verteenwoordig die getal die aantal skuiwe wat 'n ruiter sou neem om elke blokkie op die skaakbord te bereik vanaf die f5-posisie. Die waarneem en selfs memorisering van die patrone (diagonaal 2-4-2-4-2-4, horisontaal en vertikaal 3-2-3-2-3-2) help om vinnige besluite te neem soos waar om te skuif om nie in die vuurlinie van die ruiter te wees nie of om mens se eie ruiter beter te manuvreer.
Eienskappe
Terwyl twee lopers vir mekaar se gebreke kan vergoed werk twee ruiters oor die algemeen nie so goed saam nie. 'n Dame en 'n ruiter is egter dikwels 'n beter kombinasie as 'n dame en 'n loper. In 'n eindspel sonder ander stukke het twee ruiters ook 'n beter kans teen 'n dame as twee lopers of 'n ruiter en 'n loper teen 'n dame.
In eindspelle met pionne aan beide kante van die bord is 'n ruiter dikwels nie so goed soos 'n loper nie weens die ruiter se meer beperkte bereik. Met pionne aan slegs een kant van die bord het ruiters die voordeel bo lopers dat dit pionne op beide kleure blokkies kan aanval. In ieder geval is 'n nadeel van die ruiter (vergeleke met ander stukke) dat dit nie self 'n skuif kan afstaan om die teenstander in zugzwang te plaas nie, terwyl 'n loper dit wel kan doen. In hierdie geval, as die ruiter op 'n wit blokkie is en dit Wit se skuifbeurt is, kan Wit nie wen nie. Op soortgelyke wyse kan Wit nie wen as die ruiter op 'n swart blokkie was nie en dit Swart se skuifbeurt was nie. In die ander twee gevalle sou Wit kon wen. As Wit enige kleur loper in stede van 'n ruiter gehad het sou Wit aan enige kant van die skuif gewen het.
As die een kant in die eindspel slegs 'n koning en ruiter het en die opponent slegs 'n koning het, eindig die spel gelykop aangesien skaakmat onmoontlik is. Wanneer 'n ontblote koning teen 'n koining en twee ruiters te staan kom, kan skaakmat slegs plaasvind as die speler met die koning 'n flater begaan deur sy koning te skuif na 'n posisie waar dit in die volgende skuif in skaakmat geplaas kan word. Andersins kan skaakmat nooit afgedwing word nie. Skaakmat kan egter met 'n loper en 'n ruiter afgedwing word of met twee lopers selfs al word die ruiter en loper as gelykwaardig beskou. In teenstelling met die gevalle hierbo kan skaakmat afgedwing word as die swakker kant 'n enkele ekstra pion het. Dit is egter wesentlik 'n blote eienaardigheid met weinig praktiese waarde. Pionlose eindspelle is 'n rariteit en as die sterkere kant selfs 'n enkele pion het kan 'n ekstra ruiter hom of haar 'n maklike oorwinning besorg. 'n Loper kan 'n ruiter op die rand van die bord vaspen, veral in die eindspel.
Waarde
'n Ruiter is ongeveer gelykwaardig aan 'n loper. Die loper het groter bereik maar dit is beperk tot slegs die helfte van die bord se blokkies. Aangesien die ruiter oor stukke in sy pad kan spring word dit as meer waardevol beskou wanneer die bord nog vol stukke is. 'n Ruiter is die sterkste wanneer dit 'n 'steunpunt' het — 'n blokkie wat as 'n betreklik beskutte hawe dien vanwaar dit sy krag oor 'n afstand kan uitoefen. Op die vierde ry is 'n ruiter vergelykbaar met 'n loper en in die vyfde ry is dit beter as die loper terwyl dit in die sesde ry 'n beslissende voordeel het. Dit is onder die aanname dat dit aan die aksie deelneem; 'n ruiter in die sesde ry wat nie iets nuttig doen nie is nie 'n goedgeplaasde stuk nie.
Lissonotus zellibori
Lissonotus zellibori is 'n spesie van besies in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Tippmann in 1953.
Victoria-Oos
Victoria-Oos is 'n streek in die Nkonkobe Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap. Dit lê tussen die Katrivier, ('n sytak van die Groot-Visrivier), in die weste, die Tyhumerivier ('n tak van die Keiskammarivier) in die ooste en die Amatholeberge in die noorde. Die gebied beslaan 319 km2 en het ± 6 000 inwoners. Alice, Hogsback, Universiteit van Fort Hare en Lovedale Kollege is die enigste bevolkingskonsentrasies. Boerdery en toerisme is die vernaamste inkomstebronne. Die R345-pad loop van noord na suid en die R63-pad van wes na oos deur die gebied.
Ná die Sewende Grensoorlog (1847) het die goewerneur, sir Harry Smith, die vorige neutrale gebied tussen die Groot-Visrivier en die Keiskammarivier tot 'n provinsie van die Kaapkolonie verklaar met die naam Victoria-Oos. Die destydse grense was die Katrivier, die Groot-Visrivier, die Keiskammariver, die Amatolaberge, die see en die noordelike deel is begrens deur die Swart-Keirivier en die Klipplaatrivier. Fort Peddie, Fort Beaufort en Fort Willshire was binne die gebied geleë.
Eleonore van Akwitanië
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Eleonore van Akwitanië
Hertogin van Akwitanië
9 April 1137 - 1 April 1204
Formele titel, regeer saam met
Lodewyk VII van Frankryk (1137-1152)
Hendrik II van Engeland (1152-1189)
Richard I van Engeland ( 1189-1199 )
Jan van Engeland ( 1199-1204 )
Koningin van Frankryk
Cresslawn
Cresslawn is 'n voorstad in suidwestelike Kemptonpark, in die Oos-Rand. Volgens die 2011-sensus het Cresslawn 'n bevolking van 2 308 gehad.
Eleonore van Akwitanië
1 Augustus 1137 - 21 Maart 1152
Biografie
Geslagslyn
Poitou
Geboortedatum
1122 of 1124
Sterftedatum
31 Maart 1204
Vader
Willem X van Akwitanië
Moeder
Aénor de Châtellerault
Eggenote
Kinders
Marie van Frankryk
Willem van Engeland
Hendrik die Jong Koning
Mathilde van Engeland
Richard I van Engeland
Godfried van Engeland
Aliénor van Engeland
Johanna van Engeland
Jan van Engeland
Eleonore van Akwitanië (Frans: Aliénor d'Aquitaine, dikwels ook Éléonore de Guyenne genoem; * omstreeks 1122 of 1124; † 31 Maart of 1 April 1204 in Poitiers of in die abdy van Fontevrault) was koningin van Frankryk en vervolgens van Engeland - die enigste vrou ooit wat albei trone bestyg het.
Eleonore was een van die welvarendste en magtigste vroue in Wes-Europa gedurende die Hoë Middeleeue. As hertogin van Akwitanië het sy 'n sentrale rol in die betrekkinge tussen die 12de eeuse koninkryke van Frankryk en Engeland gespeel: sy het eers met die koning van Frankryk in die huwelik getree (1137-1152) en vervolgens met dié van Engeland (1154-1189).
Haar hofhouding in Akwitanië word met die bloeitydperk van die troubadours en Oksitaanse digkuns vereenselwig. As beskermvrou van literêre persoonlikhede soos Benoît de Saint-More, Chrétien de Troyes en Wace sou sy later die bynaam "Koningin van die Troubadors" dra.
Eleonore het haar vader op die ouderdom van vyftien jaar in haar eie reg as hertogin van Akwitanië en grawin van Poitiers opgevolg en sodoende die gewildste bruid in Europa geword. Drie maande ná haar inhuldiging het sy met Lodewyk VII getrou, die seun en jong mederegent van haar voog, koning Lodewyk VI van Frankryk.
As koningin van Frankryk het sy aan die onsuksesvolle Tweede Kruistog deelgeneem. Kort ná die kruistog het Lodewyk VII en Eleonore ooreengekom om hul huwelik te ontbind - dit was enersyds Eleonore se persoonlike wens om 'n nuwe verhouding aan te gaan, andersyds ook die feit dat uit hul huwelik slegs twee dogters, Marie en Alix, gebore is wat die aanleiding tot hierdie besluit gegee het. Die koninklike huwelik is op 11 Maart 1152 ontbind op grond van bloedverwantskap binne die vierde graad tussen haar en Lodewyk. Hul dogters is as egtelike kinders verklaar en het onder voogdyskap van Lodewyk gekom, terwyl Eleonore se oorspronklike grondbesit aan haar teruggegee is. Toe Eleonore in Poitiers aangekom het, het sy onmiddellik met Hendrik II, hertog van Normandië en haar neef binne die vierde graad van aanverwantskap, verloof geraak. Op 18 Mei 1152, agt weke ná die ontbinding van haar eerste huwelik, het sy met Hendrik getrou. Twee jaar later, op 25 Oktober 1154, het haar eggenoot die troon van die Koninkryk van Engeland bestyg en van Eleonore die koningin van die Engelses gemaak. In die volgende dertien jaar is agt kinders uit die huwelik gebore - vyf seuns, waarvan drie later self konings sou word, en drie dogters. Nogtans het Eleonore en Hendrik uiteindelik van mekaar vervreem geraak. In 1179 is sy vanweë haar steun vir die opstand, wat haar seun Hendrik teen sy vader koning Hendrik II begin het, in hegtenis geneem en tot in 1189 aangehou.
Hendrik II is op 6 Julie 1189 oorlede en opgevolg deur sy seun Richard Leeuhart wat sy moeder onmiddellik vrygelaat het. As koninklike weduwee het Eleonore as regent vir haar seun gefungeer terwyl hy aan die Derde Kruistog deelgeneem het. Eleonore het Richard oorleef en voortgeleef tot in die regeringstyd van haar jongste seun Jan. Toe sy in 1204 oorlede is, het sy al haar kinders oorleef - behalwe vir koning Jan en Eleonore, koningin van Kastilië.
Leucandra multifida
Leucandra multifida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Carter.
Ray Kinney
Ray Kinney (26 September 1900 – 1 Februarie 1972) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rhythm in the Clouds (1937) en Savage Drums (1951).
Oranjestad
Oranjestad is die hoofstad en grootste stad van Aruba, 'n land van die Koninkryk van die Nederlande. Die stad het in 2015 'n bevolking van 34 980 gehad en is die belangrikste stad op Aruba en is geleë aan die suidkus naby die wespunt van die eiland. In die plaaslike taal, Papiaments, word daar gereeld na Oranjestad verwys as "playa".
Geskiedenis en kultuur
Oranjestad was gebou om die Zoutman-fort kort na dit in 1796 gebou is en die stad was van toe af al die hoofstad van Aruba. Die fort is steeds een van die stad se gewilde besienswaardighede; ander besienswaadighede sluit in die belasting-vrye hawe en die Willem III Toring, wat naby die fort geleë is.
Die Nederlandse koloniale argitektuur is hier nie so sigbaar as op die buureiland Curaçao nie, maar 'n aantal moderne herskeppings is opgerig, soos die buitemuurse inkopiesentrum by die Koninklike Plein en 'n paar gebou in die hoofstraat ("Main Street") en op die hoofplein. As gevolg van die regering se belangstelling in die onderhoud van die eiland se kulturele erfenis, is 'n aantal ou geboue en huise in die middestad opgeknap en herskep tot kleurvolle besigtinge, soos die lemmetjie-kleurige Burgerlike Register in Wilhelminastraat.
Vyf Dinastieë en Tien Koninkryke
Vyf Dinastieë en Tien Koninkryke (Chinees: 五代十国, Wǔdài Shíguó) was ’n tydperk van politieke omwenteling in China van 907 tot 960/979 n.C., tussen die val van die Tang-dinastie en die stigting van Song. In dié tyd het vyf dinastieë mekaar vinnig in die noorde opgevolg en meer as 12 onafhanklike state is gestig, veral in die suide. Net 10 word gewoonlik genoem, vandaar die naam "Tien Koninkryke" vir dié era.