cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Free Pascal
Free Pascal (of FPK Pascal of selfs FPC) is 'n gratis oopbron Pascal-vertaler. Dit kan in 32- en 64-bismodus vertaal en ondersteun verskeie argitekture. Die vertaler is gebaseer op die Borland Pascal dialek, Turbo Pascal en die Delphi programmeertaal.
Free Pascal was eers FPK Pascal genoem weens die voorletters van die oorspronklike ontwikkelaar, Florian Paul Klämpfl. FPK Pascal het nooit bekend gestaan as "Free Pascal Kompiler" nie. Om "Compiler" met 'n K te skryf was ongewoon in Duitsland. So om verwarring te vermy was die naam van die projek in 1997 verander na Free Pascal Compiler (FPC).
Verwysings
Hierdie artikel is aanvanklik saamgestel deur die Engelse weergawe van Wikipedia te gebruik as 'n beginpunt.
Vestervig
Vestervig is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Thisted-munisipaliteit. Dit het 658 inwoners (2011). Dit het ’n groot kerk, die Vestervig Abdy, wat as katedraal tot 1130 gedien het.
Eve Gordon
Eve Gordon (gebore 25 Junie 1960) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Miss Congeniality 2: Armed & Fabulous (2005), The Grudge 2 (2006), en The Circle (2017).
Conny Van Dyke
Conny Van Dyke (gebore 28 September 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente W.W. and the Dixie Dancekings (1975), Framed (1975), en Shiner (2004), en in die televisiereeks Police Woman (1974).
Gedrag
Gedrag is die verskeidenheid aksies en maniere wat individue, organismes, stelsels of kunsmatige entiteite in verhouding tot hulleself of hulle omgewing uitvoer, insluitend die ander stelsels of organismes in die omgewing sowel as die (lewelose) fisiese omgewing. Dit is die stelsel of organisme se reaksie op verskeie stimuli of insette, hetsy intern of ekstern, bewustelik, of onbewustelik, openlik of heimlik, en willekeurig of onwillekeurig.
Gesondheid
Gesondheidsgedrag verwys na 'n persoon se oortuigings en optrede ten opsigte van sy gesondheid en welsyn. Gesondheidsgedrag is direkte faktore in die handhawing van 'n gesonde leefstyl. Dit word beïnvloed deur die maatskaplike, kulturele en fisiese omgewings waarin ons lewe en werk, en word deur individuele keuses en eksterne beperkings gevorm. Positiewe gedrag bevorder gesondheid en voorkom siektes terwyl die teenoorgestelde vir riskante gedrag geld. Gesonde gedrag is vroeë aanwysers van bevolkingsgesondheid. As gevolg van die tydsverloop wat tussen sekere gedrag en die ontwikkeling van 'n siekte bestaan, kan hierdie aanwysers 'n aanduiding van die toekomstige probleme en voordele van gesondheidsriskante en gesondheidsbevorderende gedrag wees. Gesondheidsgedrag kom nie in isolasie voor nie —dit word deur maatskaplike en kulturele norme beïnvloed en beperk.
Korrelate
'n Verskeidenheid studies het die verhouding tussen gesondheidsgedrag en gesondheidsuitkomste ondersoek (bv., Blaxter 1990) en hulle rol in morbiditeit sowel as mortaliteit geïllustreer.
Hiedie studies het sewe gewoontes geïdentifiseer wat met laer morbiditeit en gevolglik hoër langtermynoorlewing geassosieer word. (Belloc en Breslow 1972). Gesonde mense... Gesondheidsgedrag het 'n impak op individue se lewensgehalte deur die aanvang van chroniese siektes te voorkom en 'n langer aktiewe lewensduur te bevorder. Rook, alkoholverbruik, eetgewoontes, 'n gebrek aan primêre versorgingsdienste en toetsing is belangrike determinante van swak gesondheid. Die verbetering van hierdie gedrag behoort tot verbeterde gesondheid te lei. Die Amerikaanse Departement van Gesondheid en menslike dienste (USDHHS) verhoogde liggaamlike aktiwiteit, veranderde eetgewoontes en 'n afname in tabak-, alkohol- dwelmgebruik as belangrike aspekte vir gesondheidsbevordering en siektevoorkoming.
Behandeling
Enige intervensies wat uitgevoer word, word op 'n etiese en gerespekteerde manier by die behoeftes van individue aangepas. Volgens die HBM (Health belief model) moet individue se waargenome gevoeligheid vir negatiewe gesondheidsuitkomste verhoog word, en moet hulle bewus gemaak word van die erns van sulke negatiewe gesondheidsgedragsuitkomste deur bv. boodskappe oor gesondheidsbevordering. Verder beklemtoon die HBM ook die behoefte om op die voordele van gesondheidsgedrag, en die feit dat hindernisse maklik oorkom kan word, te fokus. TPB (Theory of planned behaviour) stel voor dat oorredingsboodskappe gebruik word om gedragsoortuigings aan te spreek ten einde meer reaksie ten opsigte van die kwessie uit te lok (intensies). In pogings om gedrag te verander, beweer die TPB, moet normatiewe oortuigings uitgedaag word en oortuigings beheer word. Die uitdaag van normatiewe oortuigings is egter nie genoeg nie; die self-effektiewe deurvoer van die intensie vanuit die individu se bemeestering van probleemoplossing en taakvoltooiing is belangrik in die verkryging van 'n positiewe verandering. Self-effektiwiteit word dikwels deur standaard oorredingstegnieke vasgemessel.
Biologie
Daar heers nie eenstemmigheid oor die definiëring van gedrag in 'n biologiese konteks nie, maar volgens een algemene interpretasie, gebaseer op 'n meta-analisie van wetenskaplike literatuur, is "gedrag die intern gekoördineerde response (aksies of gebrek aan aksies) van lewende organismes (individue of groepe) op interne en/of eksterne stimuli".
'n Breër definisie van gedrag wat op plante en ander organismes van toepassing is, is soortgelyk aan die konsep van fenotipiese plastisiteit. Dit beskryf gedrag as 'n respons op 'n gebeurtenis of omgewingsverandering gedurende die loop van 'n individu se leeftyd, in teenstelling met ander fisiologiese of biochemiese veranderinge wat heelwat vinniger plaasvind, en met uitsondering van veranderinge wat as gevolg van ontwikkeling plaasvind (ontogenie).
Gedrag kan óf ingebore óf aangeleer wees.
Gedrag kan as enige aksie van 'n organisme beskou word wat sy verhouding tot sy omgewing verander. Gedrag is 'n organisme se uitset op die omgewing.
Menslike gedrag
Menslike gedrag word vermoedelik deur die endokriene stelsel en die senuweestelsel beïnvloed. Daar word geglo dat die kompleksiteit in 'n organisme se gedrag met die kompleksiteit van sy senuweestelsel korreleer. Organismes met 'n meer komplekse senuweestelsel het oor die algemeen 'n groter kapasiteit om nuwe response aan te leer en hulle gedrag dus aan te pas.
Verbruikersgedrag
Verbruikersgedrag
Verbruikersgedrag verwys na die prosesse wat verbruikers ondergaan en hulle reaksies op produkte of dienste (Dowhan, 2013). Dit handel oor verbruik en die prosesse wat verbruikers ten opsigte van die koop en verbruik van goedere en dienste ondergaan (Szwacka-Mokrzycka, 2015). Verbruikers identifiseer behoeftes of begeertes en ondergaan 'n proses om hierdie behoeftes te vervul. Verbruikersgedrag is die proses wat hulle as kliënte ondergaan, en behels die soorte produkte wat gekoop word, die bedrag wat bestee word, gereeldheid van aankope en faktore wat hulle besluit beïnvloed om die koop of nie. Daar is verskeie faktore, intern sowel as ekstern, wat verbruikersgedrag beïnvloed  (Szwacka-Mokrzycka, 2015). Interne faktore sluit in gesindhede, behoeftes, motiewe, voorkeure en perseptuele prosesse, terwyl eksterne faktore bemarkingsaktiwiteite, maatskaplike en ekonomiese faktore en kulturele aspekte behels  (Szwacka-Mokrzycka, 2015). Doktor Lars Perner van die Universiteit van Suid-Kalifornië beweer dat verbruikersgedrag ook deur liggaamlike faktore beïnvloed word. Indien 'n verbruiker byvoorbeeld honger is, sal sy liggaamlike behoefte veroorsaak dat hy 'n toebroodjie gaan koop om die honger te stil (Perner, 2008).
Verbruikersbesluitneming
Lars Perner beskryf 'n model wat die besluitnemingsproses rondom verbruikersgedrag illustreer. Dit begin met die identifisering van 'n probleem ('n behoefte of begeerte) wat nie bevredig is nie. Dit lei daartoe dat die verbruiker na inligting soek; indien dit 'n laebetrokkenheid-produk is, sal die soektog intern wees; opsies word suiwer op geheue gebaseer. Indien dit 'n hoëbetrokkenheid-produk is, sal die soektog deegliker wees en behels dat resensies of verslae gelees word of vriende uitgevra word. Die verbruiker sal dan sy of haar opsies evalueer deur prys en gehalte te vergelyk, produkte teen mekaar op te weeg en die keuse te beperk deur minder aantreklike produkte uit te skakel totdat net een oorbly. Nadat dit geïdentifiseer is, sal die verbruiker die produk koop. Laastens sal die verbruiker die koopbesluit en die gekoopte produk evalueer deur faktore soos waarde vir geld, gehalte van produk en koopervaring in berekening te bring (Perner se model, 2008).
Die 4 P’s se invloed op verbruikersgedrag
Die 4 P’s is 'n bemarkingsinstrument en staan vir Prys, Promosie, Produk en Plek of Produkplasing (Clemons, 2008). Bemarking het 'n groot invloed op verbruikersgedrag. As prominente bemarkingsmiddel sal verbruikersgedrag dus deur die 4 P's geaffekteer word. Die prys van 'n goeie diens word grotendeels deur die mark bepaal aangesien mededingende ondernemings soortgelyke pryse vasstel ten einde kompeterend te bly én wins te maak (Clemons, 2008). Wanneer markpryse hoog is, sal verbruikers minder koop en gekoopte produkte langer gebruik, en omgekeerd. Die manier waarop bemarking verbruikersgedrag beïnvloed, het geleidelik verander. In die verlede sou groot bemarkingsveldtogte en heelwat advertensies tot verkope lei, maar as gevolg van die internet en veral sosiale media is hierdie grootskaalse bemarking nie meer noodsaaklik nie (Clemons, 2008). Verbruikers vertel van produkte en aangesien produkte aanlyn verkoop word, styg verkope aangesien produkte hulleself bemark (Clemons, 2008). Die wyse waarop verbruikersgedrag deur produk beïnvloed word, is deur die verbruiker se bereidheid om te betaal en verbruikersvoorkeure (Clemons, 2008). Al sou 'n maatskappy dus 'n lang geskiedenis van produkte in die mark hê, sal verbruikers by 'n goedkoper produk bly as dit beteken dat hulle minder vir 'n baie soortgelyke produk hoef te betaal (Clemons, 2008). Verbruikersgedrag word ook deur verbruikersvoorkeure geaffekteer. 'n Pepsi-drinker sal byvoorbeeld minder geneig wees om Coca-cola te koop, al is dit goedkoper en geriefliker. Die beskikbaarheid van produkte aanlyn het tot gevolg dat produkplasing nie meer 'n groot invloed op verbruikersgedrag nie (Clemons, 2008).
Organisatories
In 'n bestuurskonteks word gedrag met gewenste of ongewenste fokusse geassosieer. Bestuurders kan gewoonlik sien wat die gewenste uitkoms is, maar gedragspatrone kan probleme skep. Voordat 'n sekere gedrag voorkom, is daar voorafgaande aanduidings van stimuli wat die gedrag beïnvloed wat gaan plaasvind. Nadat die gedrag plaasgevind het, is daar gevolge, gewoonlik in die vorm van beloning of straf.
Gedragsinformatika
Gedragsinformatika   ondersoek gedragsintelligensie en gedrag-insig vanuit informatika- en berekeningsperspektiewe.
Leucosolenia arachnoides
Leucosolenia arachnoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Meganika
Meganika is die tak van Fisika wat handel oor ewewig en beweging van voorwerpe onder die invloed van die kragte wat daarop inwerk.
Kragte wat op voorwerpe toegepas word, lei tot verplasings, of veranderinge van 'n voorwerp se posisie relatief tot sy omgewing.
Agtergrond
Isaac Newton se Bewegingswette (vanuit sy 'Principia Mathematica') vorm die basis van meganika. Dié studieveld bestudeer, onder andere, impuls, en tweedimensionele bewegings.
Die meganika het betrekking op beweging en die kragte wat die beweging veroorsaak. Die begrippe snelheid en versnelling is dan ook presies gedefinieer sodat beweging stelselmatig ontleed kan word. Wanneer die snelheid of versnelling van 'n deeltjie byvoorbeeld bekend is, kan die baan daarvan haarfyn bereken word. Dit is onder meer noodsaaklik in die ballistiek. ŉ Groot aantal wette wat op kragte, traagheid en momentum betrekking het, is deur Newton geformuleer, en is so beduidend dat selfs die gedrag van deeltjies in 'n kernreaksie aan die hand daarvan beskryf kan word. Die snelheid van 'n voorwerp word bepaal uit die afstand wat dit in ŉ sekere tyd aflê. Die gemiddelde snelheid v is dus gelyk aan die afstand s gedeel deur die tyd t:
V{S \over t}
Vir die berekening van die snelheid v op 'n gegewe tyd (oombliklike snelheid), word die posisieverandering vir 'n kort oomblik beskou en dan is
V =
Snelheid is 'n vektorhoeveelheid, dit wil sê dat daar by snelheid van sowel grootte as rigting sprake is. Wanneer 'n voorwerp voortdurend teen dieselfde snelheid in dieselfde rigting beweeg, word dit eenparige beweging genoem, byvoorbeeld vliegtuie, treine of motors. Wanneer die voertuie 'n bepaalde snelheid bereik en dit handhaaf, het hulle ŉ konstante snelheid en rigting (as die trajek dit toelaat). Iemand wat hom in 'n eenparig bewegende voertuig bevind, sal geen krag ondervind nie, en hy sal dus nie van wee die beweging byvoorbeeld teen sy sitplek vasgedruk word soos wanneer die voertuig versnel nie.
Versnelling
Eenparige beweging is nie moontlik waar twee kragte mekaar nie ophef nie, aangesien die snelheid van die voorwerp elke opeenvolgende oomblik verander. Die twee vektore van die snelheid op twee agtereenvolgende tye aangee, kan dus van mekaar afgetrek word, en as die verskil deur die tydsduur gedeel word, word die versnelling verkry. Die versnelling het dan sy eie grootte en rigting.
Versnelling in die rigting van voortbeweging
Om 'n eenvoudige begrip van versnelling te vorm, moet slegs die snelheidsverandering - soos by 'n voertuig wat wegtrek of stilhou – in die rigting van die snelheid beskou word. Versnelling word in meter/sekonde/sekonde (m/s2) aangegee omdat dit 'n verandering in snelheid (wat self in m/s uitgedruk word) per sekonde aandui.
'n Voertuig wat in 10s van 0 tot 72 km/h (20 m/s) versnel, ondergaan in hierdie tyd 'n versnelling van 2 m/s2. Die krag wat vir die versnelling nodig is, word deur die motor self verskaf, en die insittende ondervind dan die versnellende krag deurdat hy teen die rugleuning vasgedruk word. By vertraging (negatiewe versnelling) word 'n ander krag op die persoon uitgeoefen en hy beweeg vorentoe aangesien die eenparige beweging nie meer gehandhaaf word nie.
By 'n botsing is die vertraging groot 'n voertuig met ŉ snelheid van 50 km/h wat binne 0,5s tot stilstand kom, ondergaan byvoorbeeld 'n vertraging van 27,8 m/s2. Versnelling of vertraging kan ook in 9 (die versnelling vir swaartekrag) uitgedruk word (g = 9,81 m/s2), en by bogenoemde voorbeeld ondervind die voertuig dus 'n vertraging van ongeveer 3 g. Dit is asof daar 'n na vore gerigte swaartekrag aanwesig is, waarin alles drie maal so swaar soos die na benede gerigte krag voel.
Posisieberekening
Die posisie van 'n voorwerp wat tussen 2 punte beweeg, kan uit die snelheid waarteen dit beweeg en die tyd wat verloop het, bereken word:
s = V.t.
Hierby moet die eenhede links en regs in die vergelyking altyd ooreenstemmend wees, want as die snelheid in km/h uitgedruk word, moet die tyd in uur, die afstand in km, die snelheid in km/h en die versnelling in km/h2 gegee word. As die afstand byvoorbeeld in m gegee word, word daar met m, s en m/s gewerk. 'n Eenparig versnelde beweging is wanneer 'n voorwerp gelykmatig versnel word. Die versnelling van die voorwerp, wat uit rus eenparig versnel word, word uit die vergelyking bepaal: v = at. Die afstand wat afgelê is, word uit die vergelyking s= ½ at2 gevind.
Valbeweging
'n Voorwerp wat na die aardoppervlak val, ondervind ŉ versnelling van ongeveer 9,8 m/s2 (die versnelling as gevolg van die swaartekrag is nie konstant nie, maar tot op 'n hoogte van ongeveer 30 km bokant die aarde is afwykings minder as 1 %). As die voorwerp horisontaal weggewerp word, sal dit eenparig oor die aardoppervlak beweeg, maar terselfdertyd 'n versnellende valbeweging uitvoer en 'n paraboliese baan (trajek) volg. Die afstand wat in die horisontale rigting afgelê word, is dan:
s = t X v (horisontaal).
'n Koeël se baan 'n Projektiel wat met 'n snelheid v onder 'n hoek 0' oor die aardoppervlak weggeskiet word, het op tydstip t 'r; snelheid met sowel 'n horisontale as 'n vertikale komponent. Die bereik van geskut is maksimaal vir  α = 45˚,
waar S =
Die afstand wat 'n waaghals met 'n motor of motorfiets deur die lug kan aflê, is ongeveer 75 m, as sy aanloop teen 'n hoek α van 45° met 'n snelheid van 100 km/h plaasvind.
Traagheid
Om 'n voorwerp met massa m 'n versnelling of vertraging van a te laat ondergaan, moet ŉ krag F daarop uitgeoefen word: F = m x a. Volgens die beginsel "aksie = reaksie" oefen die voorwerp dan ŉ teenoorgestelde krag (- F) uit, en hierdie krag word die traagheidskrag van die voorwerp genoem. 'n Voorwerp wat by 'n botsing in 1 s vanaf 72 km/h (20 m/s) tot stilstand kom (terwyl dit 'n vrag van 10 ton dra), ondervind byvoorbeeld 'n traagheidskrag van 200 000 N.
Oorsprong
Die oorsprong is uit Antieke Griekeland met die geskrifte van Aristoteles en Archimedes. Tydens die vroeë moderne era, het wetenskaplikes soos Khayaam, Galileo, Kepler en Newton die fondasie gelê van wat nou bekend staan as klassieke meganika. Dit is 'n deel van klassieke fisika wat te doen het met partikels wat of in rus is of beweeg teen snelhede wat beduidend laer is as die spoed van lig.
Sub-velde
Meganika kan opgedeel word in die sub-velde van klassieke meganika en kwantummeganika.
Klassieke meganika
Klassieke meganika bestaan uit onder ander Newtoniese-meganika (die oorspronklike deel vanaf Newton), analitiese meganika (wat bestaan uit Lagrange-meganika en Hamiltoniese meganika), astrodinamika ('Astrodynamics'), vloeimeganika ('Fluid mechanics'), breukmeganika ('Fracture mechanics'), kontinuümmeganika ('Continuum mechanics'), ingenieurs meganika, ens.
Kwantummeganika
Sien kwantummeganika.
Ina Bergh
Ina Bergh is 'n Afrikaanse skrywer.
Lewe en werk
Ina Bergh gaan skool in Wolmaransstad en studeer dan verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Sy is getroud en bly in Somerset-Wes in die Kaap.
Skryfwerk
Sy skryf die romans “Vygiesdal se mense”, “Roos van Athene” en “Eienaars van Lizamore”. Sy skryf ook verskeie e-boeke. Lord Charles Sinclair moet in “Gekoopte bruid” binne een maand trou as hy nie sy titel en fortuin aan sy erfgenaam, die swartskaap in die familie, wil afstaan nie. Sy vriend stel voor dat hy met die eenvoudige Ansela Kelston, dogter van die Markies Kelston, trou. Die Markies het sy fortuin uitgedobbel en gaan tronk toe. Charles vind egter uit sy bruid is nie so eenvoudig as hy gedink het nie en sy minnares is nie ingenome met sy bruid nie. Nou moet hy kophou, want hier is ŉ fortuin op die spel. “Die verkeerde kuiergas” se hoofkarakter is Mitsi Maartens. Sy vlug as haar lewe in Johannesburg te erg raak, maar haar motor gaan staan op pad na Struisbaai. Op ŉ Karooplaas bly Werner Lemmer en oortuig haar om vir ŉ paar dae voor te gee dat hulle verloof is, want sy ouma is baie sieklik en hy wil haar nie teleurstel nie. “Reise in windrigtings” is reisverhale in ons land en ander lande, oor dinge wat self ondervind is of geskiedenis wat met ander gebeur het. “Spens vol Griekse stories” bestaan uit sewe kortverhale oor Afrikaners wat in die romantiese omgewing van die Griekse eilande weer die skerwe van hulle lewens probeer optel.. “Versskerwe” is ŉ digbundel met haikoe-verse.
Leucosolenia australis
Leucosolenia australis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Brøndsted.
Hein Kruger
Ds. Hendrik Gerhardus Kruger (Springbokvlakte, 26 Julie 1925 – Potchefstroom, 27 Desember 2004) was van 1960 tot 1992 predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, waarvan die laaste 23 jaar in Brits.
Prof. P.J. de Bruin skryf in ds. Kruger se lewensberig in die Almanak vir die jaar 2006: "Om iets oor die lewe en werk van ds. Hein Kruger in die kerk van die Here en in die koninkryk van God te skryf is in 'n sekere sin nie maklik nie. Trouens, hoewel hy met soveel oorgawe en toewyding as dienskneg van die Here gewerk het en daar baie waardering was vir wat hy gedoen het, het hy afwysend gestaan teenoor dank en eer wat aan hom betoon word."
Herkoms en opleiding
Hein Kryger het aan die Hoërskool Potgietersrus st. 8 voltooi en daarna gaan boer. Voor hy met sy teologiese studie begin het, het hy nog twee maal gaan boer. In 1950 is hy met Trienie Riekert van Pilanesberg getroud. Vanaf 1951 het hulle saam skoolgehou, eers naby Warmbad (Tvl.) en daarna twee jaar in Suidwes-Afrika. In dié tyd het hulle genoeg geld gespaar sodat Kruger vir sy studie in teologie kon betaal. Einde 1959 het hy die Th.B.-graad met onderskeiding verwerf.
Gemeentebediening
Ds. Kruger het in sy bedieningstyd in die volgende kerke gedien: 1960 tot end 1966 in Vryburg; 1967 tot Augustus 1969 in Ontdekkers; September 1969 tot met sy emeritaat in 1992 in Brits. Hy was betrokke by die bou van vyf kerkgeboue – drie daarvan met die oog op sendingwerk – en verskeie pastorieë.
Prof. De Bruin skryf: "Al die aspekte van sy werk as predikant was vir hom uiters belangrik. Die uitdra van die Woord buite die plaaslike gemeente wat hy bedien het, het Hein gesien as 'n roeping van die Here. Daarom het hy baie ywerig daaraan meegedoen. Naas eredienste in die blanke kerke het hy die meeste Sondae self ook nog eredienste in sendingkerke waargeneem."
Ds. Kruger was 18 jaar lank lid van die dagbestuur van die kuratore van die Hammanskraalse Teologiese Skool. Sendingbewus soos hy was, het hy dié werk het hy met groot toewyding gedoen.
Gesinslewe
Tussen ds. Kruger en sy gesin was daar 'n besonder sterk band. Sy vrou, Trienie, het hom getrou ondersteun en sy kinders het hoë agting en waardering vir hulle pa gehad, skryf prof. De Bruin. Dier gesin het met die jare talle groot beproewings ervaar. In 1982 het ds. Kruger van 'n tenkstaander afgeval en veral die linkerbeen en regtervoet ernstig beseer. In 1984 het hul oudste seun, Sarel, in 'n valskermongeluk gesterf en in 1986 het hul jongste seun, Freek, sy been verloor toe hy op 'n landmyn trap. Ondanks die beproewings, skryf prof. De Bruin, "het Hein so getrou as wat dit vir hom veral (liggaamlik) moontlik was met sy werk as predikant voortgegaan tot op die ouderdom van 67 jaar".
Vanaf 1997 het die egpaar in Huis Eikelaan op Potchefstroom gewoon tot met ds. Kruger se dood op 27 Desember 2004 ná 'n huweliksverbintenis van 54 jaar.
Waardering
"Samevattend kan gesê word dat Hein 'n toegewyde dienskneg van die Here was," skryf prof. De Bruin. "Hy wou met sy hele lewe die Here en die kerk van die Here dien. In nederigheid en ootmoed het hy gebuig voor die gesag van God se Woord."
Lineêre algebra
Lineêre algebra is 'n vertakking van wiskunde begaand met die studie van vektore, met families van vektore genaamd vektorruimtes of lineêre ruimtes, en met funksies wat vektore as invoer (definisieversameling) en ander vektore as resultaat (waardeversameling) het, volgens sekere reëls. Hierdie funksies word lineêre afbeeldings genoem (of lineêre transformasies of lineêre operatore) en word dikwels voorgestel deur matrikse. Lineêre algebra staan sentraal tot moderne wiskunde en die toepassings daarvan. 'n Elementêre toepassing van lineêre algebra is die oplossing van 'n stelsel van lineêre vergelykings in verskeie onbekendes. Meer gevorderde toepassings is alomteenwoordig, in studierigtings so uiteenlopend as abstrakte algebra en funksionaalanalise. Lineêre algebra beskik oor 'n konkrete voorstelling in analitiese meetkunde (kyk illustrasie) en word veralgemeen in operatorteorie en moduleteorie. Dit het omvangryke toepassings in ingenieurswese, fisika, natuurwetenskappe en die sosiale wetenskappe. Nie-lineêre wiskundige modelle kan dikwels deur lineêre modelle benader word.
Geskiedenis
Die vak het in die eerste helfte van die twintigste eeu begin om die moderne vorm aan te neem, waartydens etlike idees en metodes van vorige eeue veralgemeen is as abstrakte algebra. Matrikse en tensors is in die latere deel van die 19de eeu ingevoer. Die gebruik van hierdie objekte in kwantummeganika, spesiale relatiwiteit en statistiek het heelwat bygedra om die vak van lineêre algebra buite suiwer wiskunde te bevorder.
Die oorsprong van baie van hierdie idees is verwant aan die konsepte van determinante en Gauss-eliminasie. Nogtans is enige aanspraak dat die konsepte van lineêre algebra voor die einde van die negentiende eeu aan wiskundiges bekend was, onakkuraat, en 'n voorbeeld van die historiese fout van anakronisme. Byvoorbeeld is die metode van kleinste kwadrate eerste deur Legendre en Gauss gebruik, om en by 1800, en word nou tipies beskryf in terme van lineêre algebra, maar die voorstellings in terme van lineêre algebra is eers in die 1940's opgestel deur Henry Jensen, 'n Deense geodesis, en deur Paul Dwyer, 'n Amerikaanse statistikus.
Hoofstrukture
Die hoofstrukture van lineêre algebra, is vektorruimtes en die lineêre afbeeldings tussen hulle. 'n Vektorruimte is 'n versameling waarvan die elemente bymekaargetel kan word, en vermenigvuldig kan word met die skalare, of getalle. In baie fisiese toepassings is die skalare reële getalle, oftewel R. Meer algemeen beskou kan die skalare enige veld F vorm — sodat vektorruimtes oor die veld Q van rasionale getalle, die veld C van komplekse getalle, of 'n eindige veld Fq beskou kan word. Hierdie twee operasies moet soortgelyk werk as die gewone optelling en vermenigvuldiging van getalle: optelling is kommutatief en assosiatief, terwyl vermenigvuldiging distributief oor optelling is, ensomeer. Meer spesifiek, moet die twee vektoroperasies 'n lys aksiomas bevredig, wat juis gekies word om die eienskappe van optelling en skalaarvermenigvuldiging van Euklidiese vektore in die koördinaat n-ruimte Rn te ewenaar. Een van die aksiomas stipuleer die bestaan van 'n nulvektor, wat analoog aan die nulgetal fungeer met betrekking tot vermenigvuldiging. Elemente van 'n algemene vektorruimte V kan objekte van enige aard wees, byvoorbeeld funksies of polinome, maar wanneer dit as elemente van V beskou word, word hulle dikwels vektore genoem.
Gegewe twee vektorruimtes V en W oor 'n veld F, is 'n lineêre transformasie 'n afbeelding
wat voldoen aan optelling en skalaarvermenigvuldiging:
Herman Grobler
Ds. Hermanus Marthinus Grobler (noemnaam Herman, 31 Maart 1934 – 4 April 2010) was van 1969 tot 1999 predikant in drie gemeentes van die Gereformeerde Kerk, waarvan die helfte van sy dienstyd in sy laaste gemeente, Potchefstroom-Oos.
Lineêre algebra
Hoofstrukture
vir enige vektore u,v ∈ V en 'n skalaar r ∈ F.
Herman Grobler
In sy lewensberig in die Almanak vir die jaar 2011 verstrek ds. Hennie van der Bijl byna geen biografiese besonderhede oor ds. Grobler nie, maar stel die vraag: "Ds. H.M. Grobler – wie was hy uiteindelik? Vir sy gesin, sy eggenote Susan, sy seuns Herman, Gert en Nico, en sy twee kleinkinders? Wie was, in perspektief gesien, dié Herman wat op ons preekstoele gestaan het, ons nagmaalstafels bedien het, soos in bogenoemde gemeentes. Dis die vrae wat sy oudkatkisante sou wil vra, in die besonder noudat hy nie meer daar is nie. Wie was die herder langs my siekbed by die huis en in die hospitaal? Wie was die man met die stem wat ek nou nog diep in my onderbewuste onthou? Wie was die dominee met die sprekende gesig wat gewonder het of sy jongmense Inneem en sal onthou wat hy aan hulle toevertrou het? Wie was die man met sy styl van vergaderings voorsit, met die humor in sy oë en die vertroude glimlaggie? Hoe kan ek, sy boesemvriend, hom nog belig soos hy was? Dis die vrae wat mense dikwels in die Bybel agterna gevra het oor mense soos Lukas, Markus en Paulus, en ja, selfs van die Here Jesus. En wie kon dié vrae so volmaak beantwoord soos die Here Jlesus self? En Hy doen dit nou nog in die weg van wedergeboorte en die Heilige Gees."
Lineêre algebra
Hoofstrukture
Kernbegrippe in lineêre algebra is lineêre kombinasie, span en lineêre afhanklikheid van vektore, asook basis en die dimensie van 'n vektorruimte. Gegewe 'n vektorruimte V oor 'n veld F, word 'n uitdrukking van die vorm
Herman Grobler
Ds. Van der Bijl skryf: "Ds. Herman het homself die vraag afgevra wie hyself was, en sy oupa het gewonder wat van hom sou word? So het my vriend Herman met 'n verleë glimlaggie sy oupa se vertwyfeling oor sy kleinseun in herinnering geroep: 'n tronkvoël of 'n predikant? Die moedelose oupa was raadop toe sy kleinseun by 'n vendusie op die plaas al die sleutels van al die ou Ford-karre uitgetrek en dit in die lang gras weggegooi het! Herman kon die prentjie van sy verslae oupa nie vergeet nie. En die kwaaddoener het hom in stilte verlustig in die swetstaal van wraaklustige boere! Sy eie moeder moes dit ook ontgeld toe hy die lampetbeker en wasskottel inmekaar getrap het net om te bewys wie hy, Herman Grobler, is: net één van die twee – of 'n tronkvoël of 'n predikant. Die laaste was blykbaar die mees voor die hand liggende opsie. Wat in 'n soort wanhoop gesê is, het uitgeloop op 'n roeping en bekering.
Lineêre algebra
Hoofstrukture
waar v1, v2, …, vk vektore is en r1, r2, …, rk skalare is, die lineêre kombinasie van die vektore v1, v2, …, vk met koëffisiënte r1, r2, …, rk genoem. Die versameling van alle lineêre kombinasies van vektore v1, v2, …, vk word hulle span genoem. 'n Lineêre kombinasie van enige stelsel van vektore met alle nulkoëffisiënte is die nulvektor van V. Indien dit die unieke wyse is om nulvektore uit te druk as 'n lineêre kombinasie van v1, v2, …, vk dan is hierdie vektore lineêr onafhanklik. 'n Lineêr onafhanklike stel vektore wat 'n vektorruimte V oorspan is 'n basis van V. Indien 'n vektorruimte 'n eindige basis toelaat, het enige twee basisse dieselfde getal elemente (genoem die dimensie van V) en is V dan 'n eindig-dimensionale vektorruimte. Hierdie teorie kan uitgebrei word na eindig-dimensionale ruimtes.
Herman Grobler
"Ds. Herman het belowende talente gehad – sy oupa het dit ook aangevoel. Dit wat ons as vriende so saamgebind het, was veel meer as ons gemeenskaplike belangstelling in musiek, wysbegeerte en teologie. Dit was twee kinders van die Here wat Christus in mekaar gevind het, en waardeur almal wat met hom omgegaan het, so ryklik geseën is. 'n Kosbare herinnering aan 'n Kersdiens wat ons bygewoon het in Bellville waar ds. Herman voorgegaan het, was voordat die diens begin het, het die hele gemeente vol verwagting gereedgemaak vir sy verskyning. Met ds. Herman op die kansel het die gemeente met oorgawe en lofprysing die lied 'Ere aan God in die hoogste hemele' gesing. Hy het met blydskap en uit sy hart uit saamgesing!
"Ds. Herman was geseën met die stabiliteit van sy lewensmaat, Susan. Hy het sy kinders en sy kleinkinders geniet. Sy vriende was vir hom kosbaar. Tog het hy ook stryd en aanvegtinge geken, veral in sy laaste lewensdae op aarde. Ek vind Herman terug in die woorde van Paulus aan die Galasiërs: 'Niemand moet dit vir my verder moeilik maak nie, want ek dra al klaar die littekens van Jesus in my liggaam.' Die woorde van Paulus: 'Die genade van ons Here Jesus Christus sal by julle gees wees, broers! Amen.' "Ds. Herman Grobler, die herder by uitnemendheid, die intellektueel, die gevoelsmens, die veelsydige en geliefde vriend, die kosbare eggenoot en pa, die Nuwe Mens in Christus, begaafd en begenadig, ons eer jou nagedagtenis."
Lineêre algebra
Hoofstrukture
Die voorwaarde dat v1, v2, …, vn vir V oorspan, waarborg dat elke vektor v koördinate toegeken kan word, terwyl die lineêre onafhanklikheid van v1, v2, …, vn verder verseker dat hierdie koördinate uniek bepaal word; daar bestaan dan slegs een lineêre kombinasie van die basisvektore wat aan v gelyk is. Hiervolgens sal, met 'n gekose basis van 'n vektorruimte V oor F, V met die koördinate van n-ruimte Fn geïdentifiseer kan word. Met hierdie identifikasie sal die optelling en skalaarvermenigvuldiging van vektore in V ooreenstem met die optelling en skalaarvermenigvuldiging van hul koördinaatvektore in Fn. Verder, indien V en W 'n n-dimensionale en m-dimensionale vektorruimte is oor F, en 'n basis van V en 'n basis van W vasgestel is, kan enige lineêre transformasie T: V → W deur 'n m × n matriks A geënkodeer word, met inskrywings in die veld F, genaamd die matriks van T met verwysing na hierdie basisse. Daarom kan die bestudering van lineêre transformasies, wanneer aksiomaties gedefinieer, grootliks vervang word deur die studie van matrikse, wat konkrete objekte is. Dit is 'n hooftegniek van lineêre algebra.
West India Docks
Die West India Docks is 'n reeks van drie skeepsdokke op die Teems-eiland Isle of Dogs in Londen waarvan die eerste in 1802 geopen is. Die dokke is in 1980 vir kommersiële vervoer gesluit en herontwikkel tot die Canary Wharf-sakedistrik.
Geskiedenis
Die West India Docks het danksy die inisiatief van Robert Milligan (omstreeks 1746–1809), 'n welvarende Engelse sakeman en reder met belange in die suikerhandel met Wes-Indië, ontstaan. Milligan was ontsteld oor die verliese wat hy as gevolg van diefstal en vertragings in Londen se rivierdokke gely het. As leier van 'n groep invloedryke sakemanne, onder wie die voorsitter van die Londense Wes-Indië-handelaars, George Hibbert, het Milligan hom vir die bou van 'n natdok beywer wat deur 'n hoë muur omsluit sou wees.
Die groep het uiteindelik die West India Docks beplan en gebou nadat die Engelse parlement die stigting van 'n Wes-Indië-dok-kompanjie in die West India Docks-wet van 1799 goedgekeur het. Dit was die eerste keer dat die bou van 'n skeepsdok deur die parlement en nie deur die stadsraad besluit is. Milligan het as adjunk-voorsitter en voorsitter van hierdie kompanjie gefungeer.
Die dokke is in twee fases opgerig. Die twee noordelike dokke het volgens 'n ontwerp van William Jessop, een van die leidende siviele ingenieurs van sy tyd, in samewerking met John Rennie (as konsultant) en Thomas Morris, Liverpool se derde dokingenieur, tussen 1800 en 1802 in opdrag van die Wes-Indië-dok-kompanjie ontstaan en is op 27 Augustus 1802 as eerste kommersiële natdokke in Londen amptelik ingewy. Die hoeksteen is op 12 Julie 1800 deur die Britse eerste minister, William Pitt die Jongere, en lord-kanselier Lord Loughborough saam met Milligan en Hibbert gelê.
Die formele opening het op 27 Augustus 1802 plaasgevind toe die nuutgeboude en nog leë vragskip Henry Addington met toue na die dokke gesleep is. Dit is gevolg deur die Echo wat met 'n vrag uit Wes-Indië belaai was. 'n Klousule in die parlementswet oor die West India Docks het bepaal dat in die volgende 21 jaar alle skepe, wat by die handel met Wes-Indië betrokke was en in die Londense hawe angedoen het, die West India Docks moes gebruik.
Die mees suidelike dok, die South West India Dock wat later as South Dock sou bekend staan, is in die 1860's gebou om 'n nie-winsgewende stadskanaal van 1805, die City Canal wat in opdrag van die City of London Corporation ontstaan het en deur die Wes-Indië-dok-kompanjie in 1829 gekoop is, te vervang. Die West India Docks is in 1909 deur die Port of London Authority (PLA) oorgeneem, saam met die ander ingeslote dokke van St. Katharines tot by Tilbury-hawe.
Groessen
Groessen is ’n dorp in die munisipaliteit Duiven in die provinsie Gelderland in Nederland.
Rodium
Rodium is 'n chemiese element met die simbool: Rh. Dit het 'n atoomgetal van 45. Die element is 'n skaars silwerwit, harde oorgangsmetaal en is 'n lid van die platinumgroep. Rodium word aangetref in platinumertse en word gebruik in legerings saam met platinum en ook as 'n katalisator. Dit is die duurste edelmetaal.
Kenmerkende eienskappe
Rodium is 'n silwerwit, harde, duursame metaal met 'n hoë weerkaatsingsvermoë. Rodium-metaal vorm nie normaalweg 'n oksied nie, selfs al word dit verhit. Suurstof word uit die atmosfeer geabsorbeer by die smeltpunt van rodium, maar wanneer dit stol word die suurstof weer vrygestel. Rodium het 'n hoër smeltpunt en laer digtheid as platinum. Dit word nie deur sure aangeval nie en is geheel en al onoplosbaar in salpetersuur en is net effe oplosbaar in aqua regia. Die volledige oplos van rodiumpoeier word slegs in swaelsuur vermag.
Gebruike
Die hoofgebruik van hierdie element is as legeringsmiddel vir die verharding van platinum en palladium. Hierdie legerings word gebruik in hoogoonde, vir glasveselproduksie, termokoppel-elemente, elektrodes vir vliegtuie se vonkproppe en laboratoriumkroesies. Ander gebruik sluit in:
Geskiedenis
Rodium (Vanaf Griekse rhodon wat "Roos" beteken) is in 1803 deur William Hyde Wollaston, kort na die ontdekking van palladium. Hy het die ontdekking gedoen in Engeland deur gebruik te maak van platinumerts wat hy vermoedelik vanuit Suid-Amerika verkry het. Sy metode het die oplos van die erts in aqua regia, met die daaropvolgende neutralisering van die suur met natriumhidroksied (NaOH) behels. Hy het die platinum dan as ammoniumchloroplatinaat laat neerslaan deur ammoniumchloried (NH4Cl) by te voeg. Die element palladium is as palladiumsianied verwyder deur die oplossing met kwiksianied te behandel. Die oorblywende materiaal was 'n rooi rodium(III)chloried: rodium metaal is uit hierdie verbinding geïsoleer deur reduksie met waterstofgas.
Gewone mynbou
Die nywerheidsontginning van rodium is 'n ingewikkelde proses aangesien die metaal in ertse voorkom waar dit gemeng is met ander metale soos palladium, silwer, platinum en goud. Dit word aangetref in platinumertse en in die vrye toestand is dit 'n inerte wit metaal wat baie moeilik is om te smelt. Hoofbronne van hierdie erts word in Suid-Afrika, in die riviersand van die Oeralgebergtes, in Noord- en Suid-Amerika en ook in die koper-nikkelsulfied mynbougebied van Sudbury, Ontario. Alhoewel die hoeveelhede te Sudbury baie min is, is die ontginning daarvan steeds kostedoeltreffend vanweë die groot hoeveelhede nikkelerts wat verwerk word. Die hoofuitvoerder van rodium is Suid-Afrika (>80%) met Rusland as die tweede grootste produsent. Die jaarlikse wêreldwye produksie van hierdie element is slegs ongeveer 25 ton en daar bestaan baie min rodiumbevattende minerale. Dit is oor die algemeen baie moeilik om te bepaal of 'n rotsmonster platinumgroepelemente bevat.
Met ingang Oktober 2007 is rodium se prys ongeveer agt keer soveel as dié van goud gewees, 450 duurder as silwer en 27 250 duurder as koper op 'n gewigsbasis. Rodium se prys is gewoonlik ongeveer R 6 500/fyn ons, maar daar was in die afgelope paar jaar skerp stygings wat die prys op ongeveer R 40 300/per fyn ons te staan laat kom het.
As 'n fissieproduk
Dit is ook moontlik om rodium te ontgin vanuit verbruikte kernbrandstof wat rodium (1 kg van die fissieprodukte van 235U bevat 13.3 gram 103Rh. Aangesien gebruikte kernbrandstof ongeveer 3% fissieprodukte op 'n massabasis bevat sal dit ongeveer 400 gram rodium per ton kernafval bevat.  Die radio-isotoop van rodium met die langste leeftyd is 102mRh wat 'n halfleeftyd van 2.9 jaar het, terwyl die grondtoestand (102Rh) 'n halfleeftyd van 207 dae het.
Elke kilogram rodium vanuit kernfissie sal 6.62 ng 102Rh en 3.68 ng 102Rh bevat. Aangesien 102Rh met 'n beta-vervalmeganisme na óf 102Ru (80%) ('n mate van Positronrystelling sal plaasvind) óf 102Pd (20%) (gammastraalfotone met ongeveer 1 MeV word uitgestraal).
As die fissiereaksie oombliklik plaasvind dan sal 13.3 gram rodium ongeveer 67.1 MBq of 102Rh en 10.8 MBq 102mRh bevat. Aangesien dit normale praktyk is om afval kernbrandstof vir sowat vyf jaar te laat staan voor herverwerking, sal baie van die aktiwiteit al weggeval het en net sowat 4.7 MBq 102Rh en 5.0 MBq 102mRh bevat. As die rodium-metaal dan vir 'n verdere 20 jaar laat staan word na die fissiereaksie sal die 13.3 gram rodium-metaal ongeveer 1.3 kBq 102Rh en 500 kBq 102mRh bevat. Op die eerste oogopslag sou dit voorkom asof die rodium waarde toevoeg tot die waarde van herverwerkte fissie-afval, maar die koste van die skeiding van rodium vanuit die ander metale behoort oorweeg te word.
Isotope
Rodium wat in die natuurlik voorkom bestaan slegs uit een isotoop, 103Rh. Die mees stabiele radio-isotope is 101Rh met 'n halfleeftyd van 3.3 jaar, 102Rh met 'n halfleeftyd van 207 dae, 102mRh met 'n halfleeftyd van 2.9 jaar en 99Rh met 'n halfleeftyd van 16.1 dae. Twintig ander radio-isotope is al geëien met atoommassas wat wissel tussen 92.926 tot 116.925. Die meeste hiervan het halfleeftye van minder as 'n uur behalwe vir 100Rh (halfleeftyd: 20.8 uur) en 105 (halfleeftyd: 35.36 uur). Daar is ook 'n hele aantal metatoestande met die mees stabiele daarvan 102mRh (0.141 MeV) met 'n halfleeftyd van ongeveer 207 dae en 101mRh (0.157 MeV) met 'n halfleeftyd van 4.34 dae.
Die primêre vervalmodus voor die enigste stabiele isotoop, 103Rh, is elektronvangs en die primêre modus daarna is beta-emissie. Die primêre vervalproduk voor 103Rh is rutenium en die primêre produk daarna is palladium.
Voorsorgmaatreëls
Rodium-metaal is 'n edelmetaal en daarom chemies inert.
Wanneer rodium egter in verbindings voorkom is dit reaktief. Die meeste mense kom nie maklik met rodiumverbindings in aanraking nie maar dit behoort as uiters giftig en karsinogenies beskou te word. Die noodlottige inname (LD50) vir rotte is 12.6 mg/kg rodiumchloried (RhCl2. Rodiumverbindings kan die menslike vel baie kwaai vlek.  Die element speel geen biologiese rol by die mens nie.  Die onverbonde element kan as skadeloos beskou word.
Federale Republiek van Sentraal-Amerika
Die Federale Republiek van Sentraal-Amerika (Spaans: República Federal de Centro América), of Verenigde Provinsies van Sentraal-Amerika (Provincias Unidas del Centro de América) in die eerste jaar van sy bestaan, het vanaf 1823 tot 1838 op die gebied van die huidige Sentraal-Amerikaanse republieke Costa Rica, El Salvador, Guatemala, Honduras en Nicaragua, asook die Meksikaanse deelstaat Chiapas bestaan. (Belize was destyds 'n Britse kolonie en Panama het deel uitgemaak van Simón Bolívar se Republiek van Groot-Colombia.) Ná Nieu-Spanje se onafhanklikheidsverklaring en die daaropvolgende Meksikaanse Onafhanklikheidsoorlog (1810–1821) het die Spaanse kolonie onafhanklik geword en Sentraal-Amerika het by die kortstondige Eerste Meksikaanse Keiserryk aangesluit. Nadat keiser Agustín de Iturbide (1822–1823) omvergewerp en later tereg gestel is, het die Sentraal-Amerikaanse gebiede op 1 Julie 1823 hul onafhanklikheid van Meksiko verklaar en die Verenigde Provinsies van Sentraal-Amerika gestig.
Reeds kort na die stigting van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika het interne magstryd dié land geskeur, sodat die Federasie tussen 1838 en 1841 volgens 'n burgeroorlog weer uitmekaar geval het. Die verbrokkeling het met Nicaragua se afskeiding op 5 November 1838 (ander bronne gee Nicaragua se afstigtingsdatum op 30 April ) begin, gevolg deur Honduras en Costa Rica. As gevolg van die chaotiese karakter van hierdie tydperk is presiese datums afskeidings nie bekend nie, maar op 31 Mei 1838 het die kongres ontmoet om te verklaar dat die provinsies vry was om hul eie onafhanklike republieke te stig. In werklikheid het dit net die proses van verbrokkeling wat reeds begin het, wettig erken. Die unie het in 1840 fakties geëindig, nadat reeds vier van sy vyf deelstate hul onafhanklikheid verklaar het. Die amptelike einde het gekom met El Salvador se self-proklamasie van 'n onafhanklike republiek in Februarie 1841.
Demografie
Bevolking volgens deelstaat in 1839:
Opvolging
Vanuit die Federale Republiek se tydperk het die gebruik van die Sentraal-Amerikaanse kleure blou en wit in die vlae asook van vrymesselaar-simbole in die wapens oorleef. Selfs die Nasionale Dag op 15 September word in die vyf huidige republieke tot vandag gevier.
Fibonacci
Fibonacci is die veral bekend in die moderne tye vir:
In die ry van Fibonacci-getalle, word elke getal na die eerste twee bereken as die som van die voorafgaande twee getalle. Die ry is soos volg: 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89, 144, 233, ens.
Lewensloop
Leonardo is gebore Pisa. Sy pa Guglielmo het die bynaam Bonaccio gedra (wat "saggeaard" of "eenvoudig" beteken). Sy ma, Alessandra is oorlede toe hy nege jaar oud was. Leonardo is eers na sy dood die bynaam Fibonacci gegee (afkomstig van filius Bonacci, wat seun van Bonaccio beteken).
Guglielmo het 'n handelspos bestuur (en volgens sekere bronne was hy die konsultant vir Pisa) in Bugia, 'n hawedorp ten ooste van Algiers in die Almohad dinastie se sultanaat in Noord-Afrika (nou Bejaia, Algerië). As 'n jong seun het Leonardo daarheen gereis om sy pa behulpsaam te wees. Dit is hier waar hy kennis gemaak het met die Hindoe-Arabiese syferstelsel.
Nadat hy waargeneem het dat rekenkunde met Hindoesyfers eenvoudiger en meer doeltreffend was as met die Romeinse syfers, het Fibonacci regdeur die Middelandse see gebied gereis om onder leidende Arabiese wiskundiges van daardie tyd te studeer. Leonardo het rondom 1200 van sy reise teruggekeer. In 1202, op die ouderdom van 32 het hy dit wat hy geleer het in die Liber Abaci gepubliseer en daarmee die Hindoe-Arabiese syfers aan Europa bekendgestel.
Leonardo het 'n gas van die Keiser Frederik II van die Heilige Roomse Ryk wat wiskunde en wetenskap geniet en ondersteun het. In 1240 het die Republiek van Pisa Leonardo vereer deur 'n salaris aan hom toe te staan.
In die 19de eeu is 'n standbeeld ter ere van Fibonacci in Pisa opgerig.
Liber Abaci
In hierdie werk stel Fibonacci die sogenaamde modus Indorum (metode van die Indiërs) bekend, vandag bekend as Hindoe-Arabiese syfers (Sigler 2003; Grimm 1973). Die boek het die berekeninge met behulp van die 0-9 syfers en 'n plekwaarde voorgestaan. Die boek het die praktiese belang van die nuwe syferstelsel aangetoon deur gebruik te maak van langdeling en Egiptiese breuke en dit toe te pas op boekhou, die omskakeling van gewigte en mates, die berekening van rente, die omskakel van geld en ander toepassings. Die boek het baie aansien geniet in geleerde kringe in Europa en 'n diepgaande invloed gehad op Europese gedagtestrominge gehad.
Liber Abaci het ook verskeie probleme gestel en opgelos ten opsigte van die groei van 'n hipotetiese haasbevolking gebaseer op geidealiseerde aannames. Die oplossing, geslag na geslag, was 'n reeks getalle wat later bekend sou staan as die Fibonacci reeks. Die getalle reeks was ook aan Indiese wiskundiges bekend so vroeg as in die 6de eeu, maar dit was Fibonacci se Liber Abaci wat dit aan die Weste bekend gestel het.
Pamela Gordon (aktrise)
Pamela Gordon (8 April 1937 – 21 September 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Weird Science (1985), Poltergeist II: The Other Side (1986), en Chuck & Buck (2000), en in die televisiereeks My So-Called Life (1994).
Mike Kellin
Mike Kellin (26 April 1922 – 26 Augustus 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente At War with the Army (1950), Midnight Express (1978), The Jazz Singer (1980), en Sleepaway Camp (1983).
Cape Times
duimnael|280px|Verskeie voorblaaie van die Cape Times, Januarie 2011. duimnael|regs|270px|Die Burgstraatse kant van die gebou waar onder andere die Cape Times en Cape Argus saamgestel word en tot 2011 gedruk is.