cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Linux
Installasie
Die algemeenste metode vir die installasie van Linux op 'n persoonlike rekenaar is om van die rekenaar vanaf 'n CD te begin wat die installasieprogram bevat. So 'n CD kan van 'n afgelaaide ISO-lêer gebrand word, teen lae koste aangekoop word, of gekoop word as deel van 'n verpakte stel wat handleidings of ander programme kan insluit.
Ander moontlikhede is die gebruik van slanke kliënte soos die gewilde tuXlabs in Suid-Afrika, of om die stelsel direk vanaf 'n CD te laat uitvoer sonder installasie. Op ingeboude toestelle word Linux tipies in die toestel se firmware gehou en is dit moontlik nie verbruikertoeganklik nie.
Programmering op Linux
Die GNU Compiler Collection is by verre die algemeenste vertalerfamilie wat op Linux gebruik word. Dit verskaf voorkante vir ondermeer C, C++ en Java. Maatskappye soos Intel, PathScale en die Portland Group verskaf ook vertalers wat nie vry sagteware is nie. Daar bestaan 'n aantal geïntegreerde ontwikkelingomgewings vir Linux insluitend KDevelop, NetBeans, en Eclipse, met uitbreibare redigeerders soos Emacs en Vim wat ook steeds gereeld gebruik word. Linux is so gepas tot skriptale soos ander Unix variante en benewens dopprogrammering kom meeste Linux-verspreidings ook met interpreteerders vir Perl, Python en andere.
Ondersteuning
Tegniese ondersteuning word deur kommersiële verskaffers en deur ander Linux-gebruikers verskaf, gewoonlik in die vorm van webforums, nuusgroepe en e-poslyste. Linux-gebruikersgroepe word tradisioneel gevorm deur entoesiaste om plaaslike ondersteuning vir Linux te verskaf.
Die sakemodel van kommersiële verskaffers is gewoonlik afhanklik van betaling vir ondersteuning, veral vir sakegebruikers. Sommige maatskappye bied 'n spesiale sakeweergawe van hulle verspreiding aan waarin addisionele eiendomsagteware en gereedskap aangebied word om groter getalle installasies mee te administreer en om administratiewe take makliker uit te voer.
Helen Lee Worthing
Helen Lee Worthing (31 Januarie 1905 – 25 Augustus 1948) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Night Life of New York (1925), The Other Woman's Story (1925), The Count of Luxembourg (1926), en Watch Your Wife (1926).
Erica elsieana
Erica elsieana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Langeberg, Outenikwaberge en die Groot-Swartberg. In die berge is daar drie klein populasies met ongeveer 250 plante. Die populasies is stabiel.
Aloe ortholopha
Aloe oortholopha is 'n aalwyn wat endemies aan Zimbabwe is. Die plant blom van Julie tot Augustus. Sy habitat word bedreig deur mynbou en landbou.
Corné Mulder
Dr. Corné (C.P.) Mulder is die voorsitter van die Vryheidsfront Plus se Grondwetlike Komitee. Hy behaal sy B.Iuris graad aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys in 1980, met Politieke Wetenskap en Internasionale Politiek as gekose hoofvakke.
Daarna het hy navorsing by die Instituut vir Gevorderde Regsstudies van die Universiteit van Londen en die Max-Planck-Instituut für ausländisches öffentliches Recht und Völkerrecht, te Heidelberg, Duitsland gedoen. Hierdie navorsingsperiode was ondersteunend tot die voltooiing van 'n Doktorsgraad in Staatsreg (LLD) wat hy op die ouderdom van 26 in 1984 behaal het.
Nadat hy in 1987 as prokureur van die Hooggeregshof toegelaat is, is hy op 29 Maart 1988 op 29 jarige leeftyd in 'n tussen-verkiesing vir die eerste keer as Parlementslid verkies. In 1989 word hy tydens die algemene verkiesing weer tot die Parlement verkies. Hy het die kiesafdeling Randfontein verteenwoordig.
Hy was in Maart 1994 direk betrokke by die stigting van die Vryheidsfront, en word herkies as Parlementslid op 27 April 1994, op 2 Junie 1999, op 14 April 2004 en weer op 22 April 2009.
Hy is 'n lid van die Portefeuljekomitee vir Binnelandse Sake sowel as die Komitee vir Internasionale Betrekkinge (Buitelandse Sake). Hy is in 1999 aangewys as Hoofsweep van die Vryheidsfront. Tans dien hy as Sweep in die Parlement namens 9 politieke partye. Hy verteenwoordig die groepering van 9 kleiner politieke partye in die Parlement op die POA (Parliamentary Oversight Authority) wat die Parlement se hoogste beleidmakende liggaam is. Hy was betrokke by die skryf van die nuwe Grondwet as lid van die Grondwetlike Komitee van die Grondwetlike Vergadering. Hy het na 'n onderhandelingsooreenkoms met die ANC bereik is artikel 185 en artikel 235 van die grondwet wat met selfbeskikking en die regte van groepe handel voorgestel in die grondwetskrywende vergadering wat netso in die grondwet opgeneem is. Hy is deur opposisielede van die parlement aangewys as een van vier verteenwoordigers op die Geregtelike Dienstekommissie. Dit is die kommissie wat regters vir Suid-Afrikaanse howe keur en vir aanstelling voorlê.
Dr. Mulder het uitgebreide buitelandse reise onderneem vir navorsings- en studiedoeleindes, en het 'n belangrike rol gespeel om die VF in lyn met moderne staatkundige ontwikkelings rakende selfbeskikking en minderheidsregte in die wêreld te plaas.
Dr. Mulder is getroud met Alma Visser en het twee seuns en twee dogters.
Erica embothriifolia
Erica embothriifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Balkenende I-kabinet
Die Balkenende I-kabinet, die Nederlandse kabinet wat regeer het van 2002 tot 2003, het uit lede van die CDA, die LPF en die VVD bestaan.
Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was Jan Peter Balkenende van die CDA-party gewees.
Die vise-premiers was Eduard Bomhoff (ook minister van Volksgesondheid, Welsyn en Sport) van die LPF-party (vervang deur Roelf de Boer, minister van Verkeer en Waterstaat) en Johan Remkes (ook minister van Binnelandse Sake) van die VVD-party gewees.
MuseuMAfricA
MuseuMAfricA (voorheen die Africana Museum) is 'n historiese museum in Johannesburg, Suid-Afrika. Die museum word in die stad se eertydse vrugte- en groentemark in Newtown gehuisves. Dit is oorkant die Mary Fitzgerald Plein in dieselfde blok as die Markteater geleë.
Geskiedenis
Die museum is in 1933 gestig nadat die Johannesburgse Publieke Biblioteek 'n groot versameling kulturele materiaal en boeke van John Gaspard Gubbins gekoop het. Vanaf die middel 1930 het die museum sy versameling uitgebrei om alle aspekte van Afrika se kultuurgeskeidenis vas te vang.
Versamelings
Die Bensusan Museum van Fotografie versamel seldsame en waardevolle fotografiese toerusting en foto's wat met hierdie toerusting geneem is.
Die Geologie Museum bestaan uit meer as 17 000 rots en minerale monsters van Suider-Afrika, insluitend verskeie soort monsters en monsters van die Tsumeb-gebied in Namibië, die Witwatersrand se riwwe en die Okiep-area.
Heinrich Egersdörfer se oorspronklike werk is ook hier te besigtig.
Patriarg Aleksi I van Moskou
Aleksi I (Russies: Алексий I; – 17 April 1970) was tussen 1945 en 1970 die 13de Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland.
Vroeë lewe
Hy is as Sergei Wladimirowitsj Simanski (Сергей Владимирович Симанский) in ’n adellike gesin in Moskou gebore. In 1899 het hy aan die Moskouse Keiserlike Universiteit ’n graad in die regte behaal. Na diensplig in die Russiese weermag het hy in 1902 aan die Moskouse Teologiese Akademie studeer en in 1906 is hy aangestel as rektor van die kweekskool in Toela.
Na die Russiese Rewolusie van 1917 is hy verskeie kere in hegtenis geneem en in 1922 is hy na Kazachstan verban. In 1926 het hy na Sint Petersburg (toe Leningrad) teruggekeer en is hy aangestel as aartsbiskop van die Choetin-klooster, dus vicaris van die bisdom van Nowgorod. In 1933 het hy vir ’n paar maande waargeneem as aartsbiskop van Nowgorod, en toe van Leningrad.
Op 4 September 1943 was Aleksi saam met patriarg Segius toe hy Josef Stalin in die Moskouse Kremlin ontmoet het en die Sowjet-leier toegewings aan die Kerk beloof het in ruil vir hul steun, soos die toestemming om ’n nuwe patriarg te kies, die vrylating van kerklui en die teruggee van sekere kerkeiendom. Op 4 Februarie 1945 het Sergius patriarg geword.
Patriargaat
Aleksi se ondersteuners het hom geloof omdat hy hard gewerk het vir die voortbestaan van die Christendom in die Sowjetunie, terwyl teenstanders hom beskuldig het van samewerking met die Sowjet-owerhede.
Majatale
Die Majatale of Majaanse tale is 'n taalfamilie wat uit sowat 31 tale bestaan en deur 6 miljoen Maja gepraat word. Hulle word oorwegend in die histories-kulturele streek van Meso-Amerika gepraat met Suid-Meksiko, Guatemala, Belize, westelike Honduras en El Salvador, maar ook deur klein vlugteling- en emigrasiebevolkings in die Verenigde State en Kanada.
Die Majatale bestaan uit vyf hooftakke, naamlik Huastekaans, Yucatekaans, Ch'olaans-Tzeltalaans, Q'anjobalaans en Quicheaans-Mameaans. Naas hierdie taalkundige indeling word die Majatale ook histories ingedeel: Die Majatale van die Klassieke tydperk in Meso-Amerika met die bekende Majahiërogliewe en die hedendaagse Majatale wat deur die nasate van dié beskawing in Sentraal-Amerika gebesig word. Guatemala erken tans 21 Majatale in sy grondgebied, terwyl Meksiko 29 Majatale erken.
Die Majatale is een van die bes gedokumenteerde en mees bestudeerde taalfamilie van die Amerikas en behoort tot die Meso-Amerikaanse taalgebied, saam met die Uto-Asteekse tale, Totonaks-Tepehua, Otomangue, Mixe-Zoque asook geïsoleerde en ongeklassifiseerde tale.
Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is Majaans (762 520).
Bekende Afrikaanse leenwoorde uit Majatale sluit sigaar (sikar, letterlik: "die rook van rolblare", van si'c, "tabak") en sigaret (verkleinwoord van sigaar, oor Frans: cigarette) in.
Japan Nasionale Roete 316
Japan Nasionale Roete 316 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Patriarg Sergius van Moskou
Sergius (Russies: Сергий; – 15 Mei 1944) was van 8 September 1943 tot met sy dood die 12de Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland. Hy was ook van 1925 tot 1943 die de facto-hoof (locum tenens) van die Kerk.
Vroeë lewe
Sergius is op 23 Januarie 1867 gebore as Iwan Nikolajewitsj Stragorodski (Иван Николаевич Страгородский) as lid van die baie godsdienstige gesin van ’n aartspriester in Arzamas naby Nizjni Nowgorod. Hy het die naam Sergius aangeneem nadat hy ’n monnik geword het en in die kweekskool in Nizjni Nowgorod en later die teologiese akademie in Sint Petersburg studeer.
In 1890 is hy op ’n Christelike sending na Japan gestuur, waar hy Japannees vlot leer praat het. (Hy kon reeds Grieks, Latyn en Hebreeus praat.) In 1899 het hy na Sint Petersburg teruggekeer en is hy aangestel as rektor van die akademie. In 1901 is hy aangestel as aartsbiskop van Finland en Wiborg, en in 1911 het hy lid van die Russiese Heilige Sinode geword. Op 28 November 1917 het patriarg Tichon hom ’n aartsbiskop gemaak. Die Bolsjewiste het hom in Januarie 1921 in hegtenis geneem en ná ’n paar maande in die tronk is hy van Moskou na Nizjni Nowgorod verban. Hy is op 18 Maart 1924 aangestel as aartsbiskop van Nizjni Nowgorod.
Verkiesing
Omdat patriarg Tichon geweet het daar sou met sy dood nie op die tradisionele manier ’n patriargale verkiesing kon plaasvind nie, het hy drie kandidate benoem van wie een die leierskap na sy dood sou oorneem.
Aloe otallensis
Aloe otallensis is 'n aalwyn wat inheems aan Ethiopië is.
Patriarg Sergius van Moskou
Verkiesing
Op 12 April 1925 is een van dié kandidate, aartsbiskop Pieter van Kroetitsi, gekies as patriargale locum tenens (waarnemer). Na net agt maande is Pieter egter in hegtenis geneem. Nes sy voorganger het hy voor sy inhegtenisneming drie kandidate benoem. Nadat hy gearresteer is, was Sergius van Nizjni Nowgorod die enigste biskop op Pieter se lys wat nie verban of in die tronk was nie. Hy het die leierskap van die Kerk oorgeneem as "waarnemende patriargale locum tenens", met die veronderstelling dat Pieter die de jure-locum tenens was en sy pligte sou hervat wanneer hy vrygelaat word. Dit het egter nooit gebeur nie.
Patriargaat
In ’n poging om die Sowjet-regering te oorreed om nie meer Christene te vervolg nie, het Segius op 29 Julie 1927 in ’n omstrede verklaring die Kerk se trou aan die regering beloof. Hoewel hy dit goed bedoel het, het hy groot teenkanting van ander kerkleiers gekry en talle het bande met die "amptelike kerk" verbreek tot met die verkiesing van patriarg Aleksi I in 1945.
Sergius het ook die Tydelike Patriargale Raad gestig wat deur die Sowjet-regering erken is. Ondanks Sergius se beloftes dat die Kerk nie in staatsake sou inmeng nie en lojaal aan die regering sou wees, was die inhegtenisnemings en teregstellings van kerklui, die vernietiging van kerke, ikone en kweekskole, ens. algemeen in die 1920's en 1930's. Voor die begin van die Tweede Wêreldoorlog was daar in die hele Sowjetunie net vier biskoppe oor, en van die 50 000 priesters in 1918 was daar teen 1935 net 500 oor.
Eers na die Duitse inval in 1941 het Josef Stalin sy veldtog teen die Kerk verslap omdat hy die morele steun van die Kerk tydens die oorlog nodig gehad het. Op 4 September 1943 het Stalin sekere toegewing aan die Kerk beloof in ruil vir hul lojaliteit en hulp. Daaronder was die toestemming om die Moskouse Kweekskool en Teologiese Akademie te open, die vrylating van kerklui en die teruggee van sekere kerkeiendom soos die bekende Drie-eenheid-klooster van Sint Sergei buite Moskou. In ruil daarvoor sou die regering die Kerk onder beheer van die geheime diens plaas – in so ’n mate dat die oorblywende priesters en biskoppe in werklikheid agente van die KGB geword het.
Die grootste toegewing was egter om weer ’n patriarg te kies. Op 8 September 1943 is Sergius verkies. Hy was reeds 76 jaar oud en nie meer gesond nie. Hy is agt maande later, op 15 Mei 1944, oorlede.
Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia
Peter Svidler
Pyotr Veniaminovich Svidler (Пётр Вениами́нович Сви́длер; gebore 17 Junie 1976) is 'n Russiese skaakspeler en grootmeester. Hy het die Russiese skaakkampioenskap ag maal gewen in 1994, 1995, 1997, 2003, 2008, 2011, 2013 en 2017.
Erica empetrina
Erica empetrina is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Patriarg Pimen van Moskou
Pimen (Russies: Пимен; – 3 Mei 1990) was van 1971 tot 1990 die 14de Russies-Ortodokse patriarg van Moskou en die hele Rusland.
Hy is as Sergei Michailowitsj Izwekof (Сергей Михайлович Извеков) op die dorp Bogorodsk naby Moskou gebore. Hy het in 1925 ’n monnik in die Sretenski-klooster in Moskou geword en daarna verskeie jare in kloosters en katedrale in Moerom, Odessa en Pskof deurgebring. In 1954 het hy hoof van die Drie-eenheid-klooster van Sint Sergei buite Moskou geword.
In 1961 is hy aangestel as aartsbiskop van Leningrad en Ladoga en na die dood van patriarg Aleksi I in 1971 verkies tot patriarg van Moskou en die hele Rusland.
Pimen het ’n moeilike taak gehad: om die Ortodokse Kerk te lei onder die amptelik ateïstiese Kommunistiese Party. Hy het nou met die owerhede saamgewerk en aan verskeie vredeskonferensies van die regering deelgeneem. Hy het verskeie medaljes vir vrede ontvang en was van 1963 af lid van die Wêreldvredesraad. In 1988, aan die einde van sy termyn, het hy die duisendste herdenking van die kerstening van Roes' gereël.
Hoërskool Volksrust
Hoërskool Volksrust is 'n sekondêre skool in Volksrust in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Geskiedenis
Die onderwysgeskiedenis van Volksrust begin in 1894 toe mejj. King en Thompson ‘n skool begin het in die Wesleyaanse kerk. Hierdie kerkie bestaan nog as die Metodiste gemeente se kerksaal.
Die eerste regeringskool van ZAR is in 1897 geopen in die Abernethysaal in Joubertstraat. Die eerste hoof / onderwyser was mnr. Ross. Later het ‘n mnr. Roman die pos beklee. Skoolgeskiedenis maak in hierdie vroeë jare ‘n paar eienaardige draaie as gevolg van botsende persoonlikhede en belange. Na die Anglo Boere-oorlog met Lord Milner se verengelsingsbeleid word die eerste CNO-skool gestig in wat vandag as die “ou saaltjie” van die Hervormde kerk bekend staan. Die skool vir Christelike Nasionale Onderrig is in 1903 gestig. Die staatskool en die CNO-skool smelt in 1905 saam. In dieselfde jaar open ‘n tweede “staatskool” op die hoek van Kruger- en Schoonstrate. Die skool was bekend as die “Primary School” of “Free School”. Die staatskool in Joubertstraat, “Rooi skooltjie”, (Bonnie-Jo Kleuterskool), bly voortbestaan as die “Secondary School of “Paying School”. In 1906 smelt hierdie twee skole – “Free School” en “Paying School”, saam. Die skool is gevestig in die oorspronklike gedeelte van die huidige Pionierskool. Mnr. A Stephen is aangestel as hoof. Die eerste inskrywings op die rol lees: 247 leerlinge en 9 leerkragte.
Teen 1919 was die aantal leerlinge reeds 550. Die Pionierskool, sinkgeboutjie op die hoek van Kruger- en Schoonstrate, sowel as die “Rooi skooltjie” in Joubertstraat, is as klaskamers gebruik. Op 21 Januarie 1920 word die “Rooi baksteengebou” in Joubertstraat – vandag deel van Pionier Laerskool – geopen. Die behoefte aan meer hoërskole in die Transvaal word uiters dringend. Die Onderwys Departement besluit om nog elf skole in die provinsie te bou. In 1921 is begin met die bou van hierdie skole. In 1921 was mnr. Strasheim hoof. In dieselfde jaar is hy opgevolg deur mnr. J.S. Malherbe. Een van die eerste personeellede van die “nuwe” hoërskool was mnr. R.A. Meyers. Hy het gou die bynaam onder die leerlinge gekry van Ram Eyers! In die jare 1938–1948 was hy ook dan hoof van die skool. In 1938 word die hoeksteen gelê vir die huidige hoërskoolgebou, deur Ds. Ignatius de Wet, wat vir 25 jaar voorsitter was van die skoolbestuur. Mnr. R.A. Meyers tree in 1948 af en mnr. P.J.J. Swart word in 1949 hoof.
Beide laerskool- as hoërskoolleerlinge van omliggende dorpe en plase is gehuisves in die Francina Uys koshuis vanaf 1929. Die koshuis is in 1941 deur die Provinsiale Administrasie oorgeneem van die Gereformeerde / Hervormde Kerk. In die tyd het dit uitsluitlik ‘n meisieskoshuis geword. Die seuns is gehuisves in die ou “Grand Hotel” naby die stasie, wat vir die doel gehuur is. Die gebou het tot en met 1947 as koshuis gedien. Op 28 Februarie 1947 het die Administrateur van Transvaal, mnr. Jac Pienaar, die “Moderne” hoërskoolkoshuis geopen. Dit het blyplek verskaf aan 130 seuns en dogters. Die koshuis het as Huis De Wet bekend gestaan, vernoem na Ds. Ignatius de Wet. In 1951 word die nuwe skoolkleure aanvaar: swart, rooi en ougoud. In 1959 word mnr. A. van Rooijen hoof.
Siklotron
'n Siklotron is 'n tipe partikelversneller wat gekenmerk word deur die feit dat die partikels in 'n sterk konstante magneetveld vasgevang word tydens die versnelling. Hierdeur dwing die magneetveld die gelaaide partikels om in 'n sirkelvormige baan te beweeg. Tydens die beweging word die partikel op sekere plekke deur 'n elektriese veld versnel. Dit beteken dat hy toenemend vinniger beweeg, en dus 'n spiraalvormige pad na buite volg. Die siklotron is in 1932 deur die Amerikaanse fisikus Ernest O. Lawrence uitgevind, waarvoor hy die Nobelprys in 1939 ontvang het. Siklotrone was aanvanklik, en tot en met die 1950s, die kragtigste partikelversnellers gewees. Deesdae word hulle veral in die produksie van radioisotope, kernmedisyne (soos proton- en neutronterapie) en die vervaardiging van partikelbundels in kernfisika gebruik. Die 200 MeV oopsektorsiklotron van iThemba LABS (voorheen die Nasionale Versnellersentrum) buite Kaapstad is die kragtigste siklotron in die Suidelike Halfrond. Die grootste siklotron in die wêreld is tans die oopsektorsiklotron TRIUMF in Vancouver met 'n deursnee van 18 meter wat protone tot 500 MeV kan versnel.
Geskiedenis
Die siklotron is deur Ernest Lawrence by die Unversiteit van Kalifornië se Berkeley kampus uitgevind en gepatenteer waar dit vir die eerste keer in 1932 in werking getree het. Hierna het hy 'n reeks siklotronne by die universitiet se Radiation Laboratory gebou wat destyds die kragtigste partikelversnellers in die wêreld was; 'n 68 cm masjien van 4.8 MeV in 1932, 'n 94 cm masjien van 8 MeV in 1937 en 'n 1.5 m masjien van 16 MeV in 1939.
Werking
'n Siklotron benodig twee hoofeienskappe om te werk: eerstens moet daar 'n sterk magnetiese veld wees wat die partikel forseer om in 'n sirkel te beweeg, en tweedens moet daar 'n elektriese veld wees wat die partikel vorentoe druk sodat hy die heeltyd versnel.
'n Eenvoudige siklotron bestaan uit 'n sterk (groter as 1 Tesla) magneet, wat gewoonlik so gedraai word dat die magneetlyne vertikaal loop en die magneetpole horisontaal is. In die spasie tussen die magneetpole word daar 'n vakuumkamer geplaas waarbinne die partikels beweeg. Daar word ook ten minste twee 'D' vormige elektrodes, oftewel dees, langs die bewegingsvlak geplaas wat die versnellende elektriese veld verskaf.
Wanneer 'n gelaaide partikel in 'n konstante magneetveld beweeg, is hy onderhewig aan die Lorentz krag wat hom in 'n rigting reghoekig aan sy beweegrigting druk. Die gevolg hiervan is dat hy in 'n sirkelvormige baan rondom die magnetiese veldlyne draai. Hierdie sirkelvormige beweging staan bekend as siklotronbeweging, en het die belangrike eienskap dat die partikel sy omwenteling altyd binne dieselfde tyd voltooi, ongeag van hoe vinnig hy beweeg. Vir hoër spoed is die radius van die sirkel groter, maar die omwentelingsperiode bly konstant. Hierdie omwentelingsfrekwensie word die siklotronfrekwensie genoem.
Die versnelling van die partikel vind in die spasies tussen die twee D elektrodes plaas, deur 'n elektriese veld (dus 'n spanningsverskil) tussen die dees op te wek wat die partikel vorentoe druk. Die elektriese krag moet in dieselfde rigting wys as die partikel se snelheid, maar die partikel verander die heeltyd van rigting: as hy van dee A na dee B beweeg, dan sal hy 'n halwe omwenteling later weer terug van dee B na dee A beweeg. Dit beteken dat die elektriese veld ook binne daardie tyd van rigting moet verander. Mens moet dus 'n wisselstroom spanning tussen die dees opwek. Die frekwensie van so 'n siklotron se D-spanning, is dieselfde as die partikel se siklotronfrekwensie, wat oor die algemeen vir protone in die omgewing 5-30 MHz is. Dit is dus in die radiofrekwensie (RF) golfband, en daar word dus gesê dat die partikelversnelling deur middel van RF golwe plaasvind.
Kok II-kabinet
Die Kok II-kabinet, die Nederlandse kabinet wat regeer het van 1998 tot 2002, het uit lede van die PvdA, die VVD en D66 bestaan.
Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was Wim Kok van die PvdA-party gewees.
Die vise-premiers was Annemarie Jorritsma (ook minister van Ekonomiese Sake) van die VVD-party en Els Borst (ook minister van Volksgesondheid, Welsyn en Sport) van die D66-party gewees.
Shark Island-konsentrasiekamp
Die Shark Island-konsentrasiekamp of "Doodseiland" (Duits: Konzentrationslager auf der Insel Haifisch vor Lüderitzbucht) was 'n konsentrasiekamp op Shark Island by Luderitz, Namibië wat gebruik is deur die Duitse Ryk tydens die Herero- en Namavolksmoord van 1904–1908. Tussen 1 032 en 3 000 Herero- en Namamans, -vroue en -kinders het in die kamp gesterf tussen sy opening in 1905 en sluiting in April 1907.
Trompetter
Trompetter kan na een van die volgende verwys:
Shark Island-konsentrasiekamp
Agtergrond
Ná die afskaffing van Lothar von Trotha se beleid van uitwissing van alle Herero binne die grense van die Duits-Suidwes-Afrika deur hulle toegang tot watergate te verhinder, was die koloniale owerhede se beleid "van vee die Hereros uit die bos", en hulle verskuiwing, hetsy vrywillig of deur geweld, na konsentrasiekampe. Shark Island in Lüderitzbaai is gekies as 'n kamp te danke aan onmoontlike ontsnappingsroetes, die nabygeleë teenwoordigheid van groot getalle Duitse soldate, en die behoefte aan dwangarbeid in die streek.
Kok I-kabinet
Die Kok I-kabinet, die Nederlandse kabinet wat regeer het van 1994 tot 1998, het uit lede van die PvdA, die VVD en D66 bestaan.
Die Eerste Minister en minister van Algemene Sake was Wim Kok van die PvdA-party gewees.
Die vise-premiers was Hans Dijkstal (ook minister van Binnelandse Sake) van die VVD-party en Hans van Mierlo (ook minister van Buitelandse Sake) van die D66-party gewees.
Pieter van Kroetitsi
Sint Pieter van Kroetitsi (Russies: Петр Крутицкий; – ) was van 12 April tot 9 Desember 1925 waarnemende hoof (locum tenens) van die Russies-Ortodokse Kerk. Ondanks sy arres was hy tegnies die locum tenens tot met sy dood in 1937.
Vroeë lewe
Pieter is as Pjotr Fjodorowitsj Poljanski (Пётр Фёдорович Полянский) gebore op die dorp Storozjewoje in die Woronezj-streek. In 1885 het hy sy kursus aan die Woronezj-kweekskool voltooi en in 1892 aan die Moskouse Teologiese Akademie gegradueer. Hy het die grootste deel van sy lewe as niegeestelike in verskeie kerkinrigtings gewerk. In 1906 het hy in die Russies-Ortodokse Kerk se Heilige Sinode begin werk. Hy het baie gereis en in dié tyd die toekomstige patriarge Tichon en Sergius goed leer ken.
Na die rewolusie
In 1920, na die Russiese Rewolusie en te midde van die Sowjet-regering se veldtog teen die Kerk, het patriarg Tichon hom gevra om ’n monnik te word en hom in die administrasie van die Kerk by te staan. Hy het daarna vinnig deur die range gevorder totdat hy op 8 Oktober 1920 biskop van Podolsk geword het. Hy is feitlik onmiddellik in hegtenis geneem en was tot in 1923 in bannelingskap in Weliki Oestjoeg. Hy het daarna na Moskou teruggekeer en ’n goeie bondgenoot van patriarg Tichon geword. In 1924 het hy die aartsbiskop van Kroetitsi naby Moskou geword.
Omdat patriarg Tichon geweet het daar sou met sy dood nie op die tradisionele manier ’n patriargale verkiesing kon plaasvind nie, het hy drie kandidate benoem van wie een die leierskap na sy dood sou oorneem. Op 12 April 1925, die dag van Tichon se begrafnis, het aartsbiskop Pieter die patriargale locum tenens (waarnemer) geword.
Locum tenens
Hy was onder geweldige druk van die Sowjet-regering en geheime diens om te verenig met die afgestigte pro-Sowjet-"Lewende Kerk" en om lojaliteit aan die regering te beloof. Hoewel Pieter saamgestem het met die idee dat Sowjet-burgers polities lojaal moet wees, wou hy nie met die afstigters verenig nie tensy hulle boete doen. Op 28 Julie 1925 hy het ’n brief aan sy volgelinge uitgereik waarin hy die Ortodokse Kerk se standpunt bevestig. Die Lewende Kerk het hom daarvan beskuldig dat hy met Russiese emigrante in die Weste saamsweer en het so bygedra tot Pieter se arres.
Nes sy voorganger het Pieter voor sy inhegtenisneming drie kandidate benoem om hom op te volg. Nadat hy gearresteer is, was aartsbiskop Sergius van Nizjni Nowgorod die enigste biskop op sy lys wat nie verban of in die tronk was nie. Sergius het die leierskap van die Kerk oorgeneem as "waarnemende patriargale locum tenens", met die veronderstelling dat Pieter die de jure-locum tenens was en sy pligte sou hervat wanneer hy vrygelaat word.
Dit het egter nooit gebeur nie. Pieter het die res van sy lewe in tronke en bannelingskap deurgebring, waar hy gely het onder die haglike omstandighede en hy deur die regering getreiter is. In Julie 1936 het Sergius ’n vals boodskap gekry dat Pieter oorlede is en het hy volle leierskap van die Kerk oorgeneem.
Op 2 Oktober 1937 is Pieter tot dood veroordeel en agt dae later is hy doodgeskiet. Die Russies-Ortodokse Kerk het hom op 23 Februarie 1997 heilig verklaar. Sy feesdag is op die herdenking van sy dood, 10 Oktober.
Spanjaarde
Die Spanjaarde (Spaans: españoles, [espaˈɲoles]) is die staatsvolk van Spanje, bestaande uit verskillende etniese groepe. Naas die Spaanse vastelandse gedeelte van die Iberiese Skiereiland bewoon hulle omliggende eilande soos die Baleariese en die Kanariese Eilande. Hulle deel 'n gemeenskaplike kultuur, afkoms en praat Spaans of 'n ander Romaanse taal of Baskies as moedertaal. Spanjaarde vorm die titulêre nasie van Spanje, waar hulle 88% van die bevolking uitmaak, terwyl volgens die wetlike sin die hele bevolking van Spanje Spanjaarde is, alhoewel Baske en Katalane hul eie nasionale identiteit as etniese en taalgroepe handhaaf.
Wêreldwyd leef byna 50 miljoen Spanjaarde, waarvan omtrent 41 miljoen in Spanje en meer as 2 miljoen in die Spaanse diaspora, veral in die Amerikas en lande van Wes-Europa. Na die Spaanse verowering van beide die Asteekse en die Inka-ryk in die 16de eeu het tientalle Spanjaarde in die Vise-Koninkryke van Nieu-Spanje en Peru gevestig. In die tydperk vanaf 1850 tot 1950 het 3,5 miljoen Spanjaarde ná Noord- en Suid-Amerikaanse lande soos Argentinië, Uruguay, Meksiko, Brasilië, Chili, Venezuela en Kuba migreer. Nadat Wes-Duitsland in die 1950's en 1960's sy grootste ekonomiese opswaai beleef het, die sogenaamde "Wirtschaftswunder", is Spanjaarde saam met Italianers en ander nasies van die Middellandse See genooi om in dié land te gaan werk en woon. Spanjaarde het 'n groot invloed en bydrae tot wetenskap, kuns, tegnologie, kookkuns, sport, regsgeleerdheid en bankwese, beide in die buiteland en wêreldwyd. Spanjaarde is algemeen bekend vir hul lokalisme, sowel regionaliste en munisipaliste asook hul aandag aan klere en respek vir gesinswaardes.
Volgens etniese herkoms leef wêreldwyd sowat 500 miljoen mense met 'n Spaanse herkoms, veral in lande van Latyns-Amerika. In Meksiko is sowat 94 miljoen mense van ten minste gedeeltelike Spaanse afkoms, gevolg deur die Verenigde State met sowat 50 miljoen. Die verspreiding van Spanjaarde het veral met die uitbreiding van die Spaanse Ryk tussen die 15de en die 17de eeu gepaard gegaan, waarvan naas die Amerikas ook die Filippyne en kleiner gebiede langs die kus van Afrika betrokke was.
Japan Nasionale Roete 317
Japan Nasionale Roete 317 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Seewier
Seewiere kry hul energie deur fotosintese. Omdat seewiere soveel anders as ander plante lyk, word dit gewoonlik nie as plante gereken nie.
Seewiere aan die Suider-Afrikaanse kus
Die volgende seewiere kom voor aan die Suider-Afrikaanse kus:
Gebruike
Algemene gebruike vir seewiere sluit in:
Voedsel
Mense wat naby die kus woon eet gewoonlik seewiere, veral in Oos-Asië waar dit algemeen in lande soos Japan, China, Korea, Taiwan, Thailand en Viëtnam opgedis word. Dit word ook in plekke soos Belize, Peru, die Kanadese provinsie Maritimes, Skandinawië, Ierland, Wallis, Filippyne en Skotland genuttig.
Medikasie
Seewiere is 'n bron van jodium wat vir die behandeling van die skildklier benodig word.
Dieetpille word ook daarvan vervaardig.
Buite-Hebride
Die Buite-Hebride (Engels: Outer Hebrides, amptelik bekend onder die Skots-Gaeliese naam Na h-Eileanan Siar) is 'n eilandreeks langs die weskus van Skotland, noordwes van die Binne-Hebride. Die Buite-Hebride strek 208 km van die eiland Lewis in die noordooste tot by Barra Head in die suide. Dit vorm deel van die Hebrides en word van die Skotse vastelandgebied en van die Binne-Hebride geskei deur die stormagtige waters van die Minch, die Little Minch en die See van die Hebride. Die hoofnywerhede is skaapboerdery en wolprodukte. Dit is ’n gewilde toeristebestemming in die somer.
Seewier
Ander gebruike
Ander gebruike sluit in die vervaardiging van bioetanol en bemesting. Dit word ook vir die vervaardiging van sekere tandepastas, kosmetiese produkte en verwe gebruik.
Wilfred Lucas
Wilfred Lucas (30 Januarie 1871 – 13 Desember 1940) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Romance of Tarzan (1918), Girl from Nowhere (1919), The Big Cage (1933), en Modern Times (1936).
Binne-Hebride
Die Binne-Hebride (Engels: Inner Hebrides Skots-Gaelies: Na h-Eileanan a-staigh – die binne eilande) is 'n argipel of groep eilande langs die weskus van Skotland, suidoos van die Buite-Hebride. Dit vorm deel van die Hebride, en soos deur die naam aangedui is die Binne-Hebride nader aan die Skotse kus geleë as die Buite-Hebride. Die Binne-Hebride strek 240 km van Skye in die noorde tot by Islay in die suide. Die eilande word deur die Little Minch en die See van die Hebride van die Buite-Hebride geskei. Die Binne-Hebride word tradisioneel in twee groepe verdeel, die Noordelike Binne-Hebride wat in die Hoogland Raad plaaslike bestuur val en die Suidelike Binne-Hebride wat deel vorm van die Argyll en Buteraad.
Buite-Hebride
Die Buite-Hebride vorm deel van die Gàidhealtachd, die tradisionele gebied van die Skots-Gaeliese gemeenskap van Skotland. Skots-Gaelies was te vore die dominante taal van die eilande en dit word steeds hier en daar gepraat, maar dit is in sommige dele grootliks deur Engels verdring.
Japan Nasionale Roete 318
Japan Nasionale Roete 318 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Buite-Hebride
Die naam vir die parlementêre kiesafdeling van die Verenigde Koninkryk is Na h-Eileanan an Iar, terwyl die Skotse Parlement se kiesafdeling vir die gebied steeds amptelik die Western Isles (Westelike Eilande) is. Dit word egter gewoonlik as Western Isles (Eilean Siar) geskryf. Die eilande het vir ongeveer 200 jaar onder Noorweegse heerskappy as Suðreyjar ("Suidelike Eilande") bekend gestaan totdat soewereiniteit na Skotland oorgedra is met die Verdrag van Perth in 1266 wat gevolg het op die Slag van Largs drie jaar te vore. In die volksmond staan die eilande soms plaaslik as An t-Eilean Fada of "Die Lang Eiland" bekend; Na h-Eileanan a-Muigh (die Buite-Eilande) word ook soms in Skots-Gaelies gehoor.
Geografie
Die hoofeilande van die Buite-Hebride vorm 'n argipel (eilandgroep). Die hoofeilande sluit in Lewis en Harris, North Uist, Benbecula, South Uist, en Barra. Groot dele van die westelike kuslyn van die eilande is machair, 'n vrugbare laagliggende duine wieland.
Talle klein eilandjies is in die Noord-Atlantiese Oseaan om die hoof eilandgroep versprei:
In die weste lê die Monach Islands, Flannan Isles, St Kilda, en Rockall, van naaste na mees ver afgeleëste. Die eilandrots Rockall is die onderwerp van 'n gebiedsgeskil tussen die Verenigde Koninkryk, Denemarke (namens die Faroëreilande), Ierland en Ysland. Anton Dohrn Seamount, 'n ondersese vulkaan, is halfpad tussen St Kilda en Rockall geleë.
In die noorde is daar twee klein afgeleë eilande, North Rona en Sula Sgeir, geleë. Die eilande word soms nie as deel van die Buite-Hebride gesien nie, maar word tog as deel van die Western Isles distrik bestuur.
Geskiedenis
Die Buite- en Binne Hebride het voor die 9de eeu onder Noorse beheer gekom en is deur die Nore bevolk. Die Noorse beheer van die Hebride is geformaliseer in 1098 toe Edgar van Skotland die eilande formeel aan Magnus III van Norweë oorhandig het. Die Skotse aanvaarding van Magnus III as Koning van die Eilande het gevolg op die Noorse koning se verowering van die Orkney Eilande, die Hebride en Man in 'n snelle veldtog teen plaaslike Noorse leiers op die verskillende eilande vroeër dieselfde jaar. Deur die eilande oor te neem het Magnus III die Noormanne wat die eilande eeue te vore ingeneem het onder bedwang gebring en 'n meer direkte koninklike beheer gevestig.
Noorse beheer van die Binne- en Buite-Hebride het tot byna konstante oorlogvoering gelei totdat dit uiteindelik besleg is deur verdeling van die Westelike Eilande in 1156. Die Buite-Hebride sou onder die beheer van die Koninkryk van Mann en die Eilande bly, terwyl die Buite-Hebrides onder Somerled, die Noors-Keltiese stamverwant van beide Lulach en die Manx-koningshuis. Alhoewel die Binne-Hebride, van 1156 bekend as die Koninkryk van die Hebride, steeds nominaal onder die soewereiniteit van Noorweë was, was die leiers Skots in taal en kultuur eerder as Noors.
Ná sy oorwinning van 1156 het Somerled twee jaar later daarin geslaag om beheer oor die Eiland Man self te bewerkstellig en die laaste Koning van Mann en die Eilande te word en oor al die eilande te heers wat die koninkryk eens ingesluit het. Na Somerled se dood in 1164 sou die heersers van Mann slegs in beheer van die Buite-Hebride wees.
As gevolg van die Verdrag van Perth in 1266 is die Buite-Hebride, te same met die Eiland Man, aan die Koninkryk van Skotland oorhandig.
Plaaslike Regering
Die Western Isles is sedert 1975 'n unitêre raad terwyl unitêre rade in die res van Skotland eers in 1996 gevestig is. Sedertdien vorm die eilande een van die 32 unitêre raadgebiede wat nou die hele Skotland dek. Die Western Isles raad staan amptelik onder die Gaeliese naam, Comhairle nan Eilean Siar bekend en staan plaaslik as die Comhairle of 'n Chomhairle, bekend nadat die naam in terme van die Local Government (Gaelic Names) (Scotland) Act 1997 verander is. Die raad is gesetel in die hoofdorp, Stornoway, op Lewis.
Lewis is in die noorde van die eilandgroep en vorm deel van die graafskap Ross-shire. Die res van die groep, insluitend Harris, is deel van Inverness-shire. Tussen 1890 en 1975 was administrasie verdeel deur die Lewis-Harris grens tussen die graafskaprade Ross and Cromarty (wat Ross-shire en Cromartyshire gedek het) en Inverness-shire.
Helena Lotrie
Helena C.B. Lotrie het in die Noord-Transvaalse Bosveld grootgeword. In 1888, toe sy ongeveer 15 jaar oud was, het die Lotrie-gesin die konsul van die Zuid-Afrikaansche Republiek in Bulawayo, Pieter Grobler (1855–1888), na Matebeleland vergesel, waar laasgenoemde met Lobengula, die opperhoof van die Matabeles, moes gaan onderhandel.
Helena se pa, Francois B.R. (Frans) Lotrie, het as lid van 'n groep pontwagte saamgereis om die pont wat die waens oor die Limpopo moes bring, teen moontlike aanvallers te verdedig. Nadat Grobler sy onderhandelinge met opperhoof Lobengula voltooi het, het die terugtog op 8 Julie begin.
In die omgewing van die Metsemosakwanarivier is die waens deur 'n groep Mangwato's gestuit, waarna 'n ligte skermutseling gevolg het. Grobler het 250 beeste as vergoeding van hul leier, Mokoetswani, geëis. Tydens onderhandelinge oor dié eis het die groep van ongeveer 160 Mangwato's ’n aanval geloods. Grobler, wat deur 'n koeël getref is en baie swaar met kieries en stokke gewond was, kon nie vlug nie. Helena het hom te hulp gesnel en voor hom gaan stelling inneem sodat sy aanvallers nie kon sien waar hy lê nie. 'n Paar koeëls het haar rok deurboor, maar sy is nie gewond nie.
Terwyl die skietery nog voortgeduur het, het Helena en haar 8-jarige broertjie ook nog 33 gewere van die vyand bymekaargemaak.
Pieter Grobler is op 24 Julie 1888 by Pontdrif oorlede. Helena Lotrie is later in die Kindermonument in Bloemfontein vereer.
Charlotte Wynters
Charlotte Wynters (4 Desember 1899 – 7 Januarie 1991) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Clarence (1937), Sunset Trail (1938), Reformatory (1938), en The Falcon's Brother (1942).
Griekwastad
Griekwastad is 'n dorp in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die N8 nasionale pad gaan deur Griekwastad. Kimberley is ongeveer 150 km oos van Griekwastad. Dit was die eerste dorp wat in die land noord van die Oranjerivier gestig is.
Adam Kok
Adam Kok II, 'n bevryde slaaf, het die Griekwa Khoihoi gelei vanaf Piketberg na die huidige Griekwastad. Adam het in die kombuise gewerk van die goewerneurs van die Kaap. Soos die blanke nedersetters meer die binneland in beweeg het, het Adam en die Griekwas al verder weg beweeg totdat hulle gedurende ongeveer 1800 hulself in die gebied van Griekwastad gevestig het. Daar het sommige fragmente van die Tswanas en Basters by hulle aangesluit.
Londense Sendinggenootskap
Die Londense Sendinggenootskap het gedurende 1802 'n sending skool by "Leeuwenkuil" geopen. Die eerste sendelinge was William Anderson en Cornelius Kramer. Om weg te kom van die leeus wat 'n nabyleë watergat besoek het, het hulle die sendingstasie na Klaarwater verskuif. Klaarwater se naam is in 1813 na Griekwastad verander.
Griekwastaddistrik
Die distrik is bees- en skaapwêreld en 'n verskeidenheid halfedelstene kom in die omgewing voor, veral tieroog. Boesmankuns kom op verskeie plekke in die distrik voor.
Erica erasmia
Erica erasmia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Erica equisetifolia
Erica equisetifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Maksimiliaan I
Keiser Maksimiliaan I (22 Maart 1459 – 12 Januarie 1519) was Koning van die Romeine (ook bekend as Koning van die Duitsers) vanaf 1486 en Heilige Romeinse Keiser vanaf 1493 tot en met sy dood, alhoewel hy nooit deur die pous gekroon is nie, omdat die reis na Rome altyd te riskant was. Hy was die seun van Frederik III, Heilige Romeinse Keiser, en Eleonora Helena van Portugal. Hy was mederegeerder in die laaste dekade van sy vader se heerskappy, van om en by 1483 tot 1493.
Maksimiliaan het die invloed van die Huis van Habsburg deur oorlog uitgebrei en sy huwelik in 1477 met Maria van Boergondië, die erfgenaam van die Hertogdom Boergondië. Na die dood van Maria is hy met die erfgename van die hertog van Milaan getroud. Sy seun, Filips, het in 1496 met Johanna de Waansinnige, erfgename van die Spaanse kroon, laat trou.
Hy moes egter wel die Oostenrykse grondgebiede in hedendaagse Switserland aan die Ou Switserse Eedgenootskap afstaan. Deur sy seun Filips I van Kastilië se huwelik met die uiteindelike koningin Johanna van Kastilië in 1498, het Maksimiliaan tot die totstandkoming van die Habsburg-koningshuis in Spanje bygedra, wat sy kleinseun Karel in staat sou stel om die trone van Kastilië sowel as Aragon te bestyg.
So het die Habsburgers die rykste en magtigste vorstehuis in Europa geword, maar tesame daarmee het hulle hul ongelukkig ook die afguns en vyandskap van die Franse konings op die hals gehaal.
Brahman (bees)
Die Brahman of Brahma is 'n beesras soortgelyk aan die Seboe (Bos primigenius indicus) wat vir die eerste keer in Amerika geteel is uit beesrasse uit Indië ingevoer. Brahmanbeeste is deur kruisteling van Kankrej, Gujarat, Ongole, en die Gir (of Gyr) stamme verkry. Die Brahman is een van die gewildste beesrasse bedoel vir vleisproduksie en word algemeen gebruik in Argentinië, Australië, Brasilië, Colombia, Suid-Afrika, Verenigde State van Amerika en baie ander plekke.
Japan Nasionale Roete 319
Japan Nasionale Roete 319 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Kralendijk
Kralendijk is die hoofstad en grootste stad van Bonaire, 'n munisipaliteit van Nederland in die Karibiese See. Die stad het in 2006 'n bevolking van 3 061 gehad en is die belangrikste stad op Bonaire en is geleë op die Westelike kus naby die Suidelike punt van die eiland. In die plaaslike taal, Papiaments, word daar gereeld na Kralendijk verwys as "playa". Kralendijk was gebou om die Oranje-fort kort na dit in 1639 gebou is en die stad was van toe af al die hoofstad van Bonaire.
Saagrandjellieseewier
Saagrandjellieseewier (Gelidium pristoides) is 'n seewier wat voorkom aan die hele Suider-Afrikaanse kus.
Voorkoms
Die plant het 'n hoofstam met baie kort takkies en die blare is dun met saagrande.
Habitat
Die plant vorm dominante bosse of matte op middelrotsstrande of slordige klossies op die skulpe van klipmossels en mossels. Die lengte van die plant is 60 mm. Die plant word geoes vir agar-agar of seewierjellie wat in die ingemaakte vleis-, vis-, en pluimveebedryf gebruik word. Dit word ook gebruik tydens die vervaardiging van medisyne, skoonheidsmiddels, wyn en roomys.
A luta continua
A luta continua (Portugees vir Die stryd gaan voort) is 'n slagspreuk wat oorspronklik onder FRELIMO tydens die Mosambiekse onafhanklikheidsoorlog ontstaan het, maar deesdae ook deur verskillende links-georiënteerde groepe in Suid-Afrika en ander Afrikalande gebruik word. Die slagspreuk is deur Samora Machel gebruik om verset teen die Portugese koloniale magte aan te moedig. Nadat Machel in 1975 president geword het is daar voortgegaan om a luta continua as 'n nieamptelike nasionale slagspreuk te gebruik. Die volledige oorspronklike weergawe was a luta continua... … a vitória é certa, oftewel die stryd gaan voort... die oorwinning is seker.
Tina Yothers
Tina Yothers (gebore 5 Mei 1973) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Shoot the Moon (1982) en in die televisiereeks Family Ties (1982).
Angus (bees)
Hulle is natuurlik poenskop (geen horings) en soliede swart of rooi, hoewel die uier wit mag wees. Daar was nog altyd beide rooi en swart indiwidue in die bevolking, maar in die VSA word dit as twee afsonderlike rasse beskou - Rooi Angus en Swart Angus. Swart Angusse is die mees algemene vleisras in die Verenigde State van Amerika, met 324 266 diere in 2005 geregistreer.
A luta continua
Hedendaagse gebruik
In Nigerië gebruik die Nasionale Vereniging van Nigeriese Studente (NANS) ook die slagspreuk. Hulle verwys soms na hulself as mense wat in Aluta Republic woon en die vereniging se president word beskryf as die Commander-in-Chief of Aluta Forces. Dit is gebruiklik om die uitroep a luta continua met die frase a vitória é certa te beantwoord.
Kalkoenstert
Kalkoenstert (Padina boryana) is 'n seewier wat voorkom aan die ooskus van Suid-Afrika tot by die Transkei.
Voorkoms
Die plat het regop, ronde, waaieragtige blaaie met ligte en donkerbruin strepe wat oortrek is met kallkorse (sic).
Erica eremioides
Erica eremioides is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Kalkoenstert
Habitat
Die plant kom voor in tussengetysones en verkies vlak rotspoele.
Erica eremioides
Subspesies
Die plant het twee subspesies:
Jack Luden
Jack Luden (8 Februarie 1902 – 15 Februarie 1951) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fascinating Youth (1926), Partners in Crime (1928), Suicide Squad (1935), en Pioneer Trail (1938).
Band-caulerpa
Band-caulerpa (Caulerpa filiformis) is 'n seewier wat voorkom aan die suid- en ooskus van Suider-Afrika.
Geelglasogie
Die Geelglasogie (Zosterops senegalensis) is 'n algemene standvoël in boomveld, bossieveld, woud en tuine. Die voël is 11 cm groot en weeg 10 gram. In Engels staan die voël bekend as die African Yellow White-eye.
Japan Nasionale Roete 321
Japan Nasionale Roete 321 is 'n nasionale snelweg in Japan.
Impendle Plaaslike Munisipaliteit
Die Impendle Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die uMgungundlovu-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Vlaams Bijbelgenootschap
Die Vlaams Bijbelgenootschap (Vlaamse Bybelgenootskap) is ’n Christelike interkerklike organisasie wat, net soos die Vlaamse Bijbelstichting en die Katholieke Bijbelstichting, Bybels versprei en die Bybelgebruik in Vlaandere aanmoedig. Die VBG is lid van die Wêreldbond van Bybelgenootskappe; ’n wêreldwye organisasie waarvan meer as 145 Bybelgenootskappe lede is. Die Bybelgenootskappe vertaal, druk en versprei die Bybel in samewerking met die plaaslike kerke in alle dele en alle tale van die wêreld.
Erica ericoides
Erica ericoides is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.