cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brouwerroete
Probleem met die nuwe roete
Daar was hierdie jare nog geen metode om korrek die lengtegraad van ‘n plek te bepaal nie. Daarom het dit baie op die ervaring van die kaptein neergekom om na ‘n reis van 2000km ooswaarts die roer om te gooi en noord te vaar. As Amsterdameiland en Sint-Pauleiland nie gesien is nie, kon die skip te ver oos gevaar het voordat gedraai is. Reeds in 1620 het die Engelse die Nederlanders se voorbeeld gevolg toe die Royal Exchange onder kapt. H. FitzHerbert die roete suksesvol afgelê het. In 1622 volg kapt. John Brooke(s) met die Tryall. Helaas het Brooke die lengteligging heeltemal verkeerd gehad. Sy skip met 93 opvarendes vergaan op die Tryal-rotse (20° 16′  suid, 115°  23′  oos), ‘n 14km noordwes van die Montebello-eilande. Dit was die eerste van vele skeepsrampe aan die Australiese noordweskus. Maar dit was genoeg om die Engelse te laat besluit om vir die volgende 20 jaar die roete nie weer te gebruik nie. Die Nederlanders het egter voortgegaan op die ingeslane koers. In 1629 vergaan die Batavia en in 1727 die Zeewijk op ‘n plek bekend om sy skeepswrakke, naamlik die Houtmanrotse (ook bekend as die Houtman Abrolhos)   by 28°  43′   suid, 113°  47′  oos en  60km wes van Geraldton. Ook vergaan aan die Australiese weskus nog die Vergulde Draeck in 1656. Net mooi 40 jaar later verken Willem de Vlamingh die kusgebied op soek na oorlewendes van die Ridderschap van Holland wat in 1694 met 302 opvarendes verdwyn het. Geen spoor van die skip is ooit gevind nie. In 1712 vergaan ook die Zuytdorp. Tussen 1595 en 1795 het die VOC 4 800 reise na die Ooste onderneem en slegs vyf het in ‘n skeepsramp geëindig. Die Brouwerroete het ‘n vername rol gespeel in die ontsluiting van die weskus van Australië.
Batavia na Nederland
Op die retoervaart terug na Nederland is nie dieselfde roete gevolg nie. Daar is vanaf Java direk oos gevaar tot ongeveer 60° oosterlengte. Daar is skerp suid gedraai om tussen Madagaskar en Mauritius deur te vaar. Hierdie reis van amper 10 000km het ‘n 3 maande geduur en Tafelbaai is liefs in Februarie bereik om die suidoostewinde te benut. Na ‘n maand in Tafelbaai om kos en water in te skeep, is die reis na Patria (die vaderland) voortgesit. Oos van St. Helena, deur die Wagenweg, verby die Asore, wes van Ierland, noord van Skotland en na ‘n 4 maande is die Koopvaardersrede in Nederland weer bereik.
Waterval, KwaZulu-Natal
Waterval, KwaZulu-Natal is 'n korrektiewe dienstefasiliteit (gevangenis) in eMadlangeni Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Reed Diamond
Reed Diamond (gebore 20 Julie 1967) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rol in die rolprent Moneyball (2011).
Jeramie Rain
Jeramie Rain (gebore 23 Augustus 1948) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Abductors (1972) en The Last House on the Left (1972), en in die televisiereekse The Doctors (1963) en General Hospital (1963).
Peter R. de Vries
Peter Rudolf de Vries (gebore 14 November 1956 - 15 Julie 2021) was 'n Nederlandse ondersoekjoernalis en misdaadverslaggewer. Sy televisieprogram Peter R. de Vries, misdaadverslaggever (1995–2012) gaan oor hoë profiel sake en stel 'n Nederlandse televisiekykrekord op. In 2005 stig hy sy eie politieke party wat kort daarna ontbind is. Op 6 Julie 2021 word hy geskiet nadat hy die televisie-ateljee van RTL Boulevard in Amsterdam verlaat het waar hy as gas verskyn het. Hy is in 'n kritieke toestand na 'n hospitaal gebring,  en sterf op 15 Julie aan sy wonde.
In Nederland was De Vries bekend as misdaadverslaggewer en het hy heelwat erkenning daarvoor ontvang, maar hy het by tye ook kontroversie veroorsaak. Hy was veral bekend daarvoor dat hy koue sake ondersoek het. Die koerant De Telegraaf beweer dat De Vries reeds meer as 500 moordsake gedurende sy loopbaan ondersoek het, dat hy verdwynings opgelos het, talle bedrieërs, swendelaars, afpersers sowel as seksoortreders aan die pen laat ry het.
Plesierboot
'n Plesierboot is 'n passasierskip wat vir toerismedoeleindes bedryf word om aan betalende gaste die ervaring van 'n seereis ter ontspanning te bied, met allerlei gerieflikhede soos vermaak, restaurante, kroeë, winkels en sport aan boord. Dit verskil sodoende van skepe wat 'n blote vervoerdiens aan passasiers verskaf en hulle van een seehawe na 'n ander neem. So word daar ook plesierbootvaarte aangebied waartydens die skip nie in enige hawe aandoen nie (die sg. "vaart na nêrens nie"), maar aan die einde van die seereis na die vertrekhawe terugkeer. As 'n drywende luukse hotel dien die plesierboot dan self as toeristebestemming. 'n Tweede, kleiner kategorie plesierbote is ontwerp vir riviervaarte.
Histories het plesierbote uit groot oseaanskepe soos byvoorbeeld die transatlantiese passasierskepe ontwikkel wat deur rederye op geskeduleerde roetes gebruik en teen die middel van die 20ste eeu deur stralervliegtuie verdring is. Hulle is van 'n hoër vryboord en 'n massiewer romp met dikker metaallae voorsien om 'n ruwe see op die oop oseaan te weerstaan. Hulle is daarnaas gekenmerk deur groter stoorkapasiteit vir brandstof, voedsel en ander benodigdhede. Alhoewel hulle van baie gerieflikhede vir passasiers voorsien is, is hulle minder geskik vir blote plesierreise in die tydperk van massatoerisme. So is hul brandstofverbruik merkbaar hoër, terwyl hul groter diepgang hulle tot aanlêplekke in die grootste seehawens beperk. Hul passierskajuite is meestal ontwerp om 'n maksimum-getal passasiers te akkommodeer - met 'n groot persentasie vensterlose kajuite en geslote weervaste skeepsdekke wat in tropiese klimaatstreke as onaangenaam ervaar word.
Met die geleidelike oorgang van groot oseaanskepe na moderne plesierbote is ontwerpe tegnologies aan veranderde behoeftes aangepas. So is die seevaardigheid ietwat verminder ter wille van meer gerieflikhede soos 'n groter aantal buitekajuite met balkonne. Akkommodasie van passasiers is sodoende verskuif van die romp se binnegedeeltes na 'n skip se superstruktuur. Meer onlangse ontwikkelinge soos die sterk groei in passasiersgetalle het bygedra tot die bou van sogenaamde megaskepe.
Tegnologie
Twee belangrike uitdagings vir skeepsbou-ingenieurs is stabilisasie om rolbewegings te verminder en die ontwikkeling van enjins wat gebruik kan maak van alternatiewe energiebronne vir die aandrywing van motors en kragopwekking aan boord. Om die slingering van 'n skip teen te werk, word byvoorbeeld vinstabilisatore gebruik, bestaande uit 'n girokompas wat met vinne verbind word. Die vinne word net onder die wateroppervlak aan die breedste deel van die skeepsromp vasgeheg.
Die meeste plesierbote maak gebruik van dieselelektriese aandrywing waar meganiese energie met groot dieselenjins opgewek en deur middel van 'n generator in elektriese energie omgeskakel wat dan oorgedra word na die aandrywingstelsel van die skeepsmasjinerie. Skepsdieselenjins is omstrede vanweë die brandstof wat vir hulle gebruik word - swaar olie, ook bekend as swaar stookolie (kort HFO genoem, as afkorting van die Engelse benaming heavy fuel oil, of Bunker-C), 'n teeragtige afvalproduk van olieraffinering wat deur sy hoë swaeldioksied-vrystelling en roetpartikels lugbesoedeling veroorsaak, vermeng met dieselolie. Wanneer plesierbote in hawens voor anker lê, word die dieselenjins steeds permanent bedryf om krag aan boord op te wek. Kritici dring daarop dat plesierbote in hawens by landgebonde kragnetwerke ingeskakel word vir elektrisiteitsvoorsiening. Tans is die verskillende nasionale elektriese standaarde (onder meer vir spanning), wat van skip tot skip varieer, nog 'n struikelblok.
Vloeibare gas (liquefied natural gas, LNG) is 'n moontlike alternatief as brandstof wat tans net deur enkele plesierbote gebruik word. Die eerste LNG-plesierboot ter wêreld, Aidanova, is deur die Meyer-skeepswerf in Papenburg, Duitsland gebou en in 2018 in bedryf gestel. 'n Susterskip met 'n lengte van 337 meter en plek vir sowat 5 200 passagiers en 1 500 bemanningslede word sedert 15 Augustus 2019 op dieselfde werf gebou.
Omgewingsbewaarders pleit nogtans vir alternatiewe, nie-fossiele energiebronne. Hieronder val ook sintetiese LNG en biogas (liquefied bio gas, LBG). Noorweë beplan om plesierbote, wat deur swaar olie aangedryf word, vanaf 2010 heeltemal uit die twee fjorde met Unesco-wêrelderfenisstatus - Geiranger- en Nærøyfjord - te verban. Die Noorse redery Hurtigruten beplan die bymeng van LBG by LNG. Daarnaas word plesierbote op roetes langs die Noorse kus van hibriedaandrywing (LNG + LBG en elektriese enjins) voorsien, terwyl ook plesierbote met hibriedenjins gebou word wat mariene gasolie, 'n meer omgewingsvriendelike fossiele brandstof wat geskik is vir kleiner plesierbote, en elektriese energie gebruik. Die kapasiteit van huidige batterye staan gelyk aan 'n vaartyd van sowat dertig minute sonder emissies.
Reuse kruipmol
Die Reuse kruipmol (Chrysospalax trevelyani) is 'n soogdier wat endemies aan die Oos-Kaap in Suid-Afrika is. Dit word aangetref tussen King William's Town en Port St. Johns. Dit word tot 23 cm lank en het nie 'n stert nie. Die oë is onontwikkel maar die dier het 'n fyn reuksin. Die dier vreet insekte en wurms. Die enigste skade wat hulle aanrig is om jong plante te versteur en die grond nuttig om te dolwe.
Koala
Die Koala of Koalabeer (Phascolarctos cinereus), is 'n boomagtige plantetende buideldier inheems aan Australië. Dit is die enigste bestaande verteenwoordiger van die familie Phascolarctidae en sy naaste lewende verwant is die wombats, wat lede van die familie Vombatidae is. Die koala word aangetref aan die kusgebiede van Queensland, Nieu-Suid-Wallis, Victoria en op Kangaro-eiland in Suid-Australië. Hulle is maklik herkenbaar aan hul stewige, stertlose lyf en groot kop met ronde, donserige ore en groot, lepelvormige neuse. Die koala het 'n liggaamslengte van 60–85 cm en weeg 4–15 kg. Die pelskleur wissel van silwergrys tot sjokoladebruin. Koalas van die noordelike bevolkings is tipies kleiner en ligter van kleur as hul eweknieë verder suid. Hierdie populasies is moontlik aparte subspesies, maar dit word betwis. Die dieet van 'n koala bestaan meestal ​​uit bloekomblare. Weens sy teddiebeeragtige voorkoms word hy dikwels verkeerdelik as 'n beer beskou.
Die woord "Koala" kom van Dharuk, 'n uitgestorwe inheemse Aboriginetaal wat in die omgewing van Sydney gepraat is. Dit sou iets beteken soos "drink nie", met verwysing na die feit dat die koala selde drink. Die koala, soos baie ander inheemse Australiese diere, speel 'n belangrike rol in die inheemse mite oor die oorsprong van die wêreld.
François-René de Chateaubriand
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
'''Franse skrywer, politikus, diplomaat en geskiedkundige'''
Gebore
in Saint-Malo, Bretagne, Frankryk
Oorlede
Literêre stroming
Romantiek
Bekende werke
Atala Génie du christianisme René Mémoires d'Outre-Tombe
François-René, vicomte de Chateaubriand ([fʁɑ̃swa ʁəne də ʃatobʁijɑ̃]; * 4 September 1768, † 4 Julie 1848) was 'n Franse skrywer, politikus, diplomaat en geskiedkundige. Chateaubriand, wat in 'n ou adellike familie uit Bretagne gebore is, word as die grondlegger van die Romantiek in die Franse literatuur en as een van die voorste 19de eeuse skrywers in Frankryk beskou. Baie van sy romans en verhale speel in Noord-Amerika af en beeld die lewe en lotgevalle van Indiane uit, soos byvoorbeeld René, 'n werk wat deur Johann Wolfgang von Goethe se Die Leiden des jungen Werthers geïnspireer is.
Kabinet van Jacob Zuma, Mei 2014
Op 24 Mei 2014 is Jacob Zuma vir 'n tweede termyn as die President van die Republiek van Suid-Afrika in sy amp ingehuldig.
Kort daarna, op 25 Mei 2014, het hy sy nuwe kabinet aangekondig. Terwyl sommige ministers (elf) uit die vorige kabinet hul poste behou het, is die meeste van die kabinet óf nuwe aanstellings, óf vorige kabinetsministers wat verskuif is na nuwe portefeuljes. Daar was 'n totaal van 35 ministeriële portefeuljes in die kabinet.
Berouw
Berouw is 'n nedersetting in eMadlangeni Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Permocupedoidea
Permocupedoidea is 'n superfamilie van Protocoleoptera wat sover bekend twee families bevat. Die tipefamilie is Permocupedidae.
Peach van Pletzen
Peach van Pletzen is 'n Suid-Afrikaanse musikant en musiekvervaardiger wat sedert 2003 deel is van die musiekbedryf.
Persoonlike lewe
Peach is die seun van die welbekende TV-akteur Pierre van Pletzen, en is getroud met Felicity Steenkamp.
Loopbaan
Peach is 'n lid van die musiekgroepe Bittereinder en Van Pletzen en het ook al saam met Van Coke Kartel, Tumi Molekane, Zaki Ibrahim en Early B samestelings gedoen. Hy is by die tegniese aspekte van vervaardiging asook die kreatiewe sy van konseptualisering van sy musiek betrokke.
In 2009 het hy onder die naam Yesterday's Pupil opgetree by die Afrykemara Fees in Pole. Vanaf 2006 tot 2013 was hy die senior vervaardiger en bestuurder by Sleeproom Studios en in 2014 tot op hede word hy die senior vervaardiger en bestuurder van Planet Awesome. In 2010 het hy opgetree by die FIFA Wêreldbeker se openingseremonie by Orlando Stadion, Soweto. In 2011 het hy saam met sy groep Bittereinder in Nederland opgetree by die Lowlands Fees, asook 'n optrede vir Arnhem, Nederland voor 'n gehoor van 35 000 mense. Bittereinder het ook in 2012 tot 2016 opgetree by die Oppikoppi-musiekfees.
In 2016 is Peach die gasheer van 'n musiekprogram, ChatNou, op die KykNET-kanaal wat 'n weeklikse oorsig oor musiek bespreek. In 2017 het Peach die wenner van die sangrealiteitskompetisie, The Voice, se musiek vervaardig en vrygestel.
Planet Awesome
Peach het Planet Awesome, 'n maatskappy wat klank- en musiekproduksie verskaf, gestig saam met Louis Minnaar.
Potgieter
Potgieter is 'n van en kan na die volgende mense verwys:
Glasogie
Glasogie kan verwys na:
Paul Sabatier
Paul Sabatier (5 November 1854 - 14 Augustus 1941) FRS was 'n Franse chemikus, gebore in Carcassonne. In 1912 word Sabatier saam met Victor Grignard met die Nobelprys vir Chemie vereer. Sabatier is vereer vir sy werk om die hidrogenering van organiese spesies in die teenwoordigheid van metale te verbeter.
Opvoeding
Vanaf 1874 studeer Sabatier aan die École Normale Supérieure, waar Louis Pasteur chemie-klasse aangebied het. Hier het Sabatier aan die bopunt van sy klas gegradueer. Hy het in 1880 'n doktorsgraad behaal aan die Collège de France.
In 1883 het Sabatier vir Édouard Filhol opgevolg aan die Fakulteit Natuurwetenskappe, en 'n lang samewerking met Jean-Baptiste Senderens begin, so nou dat dit onmoontlik was om die werk van die twee mense te onderskei. Hulle het gesamentlik 34 aantekeninge gepubliseer in die Accounts of the Academy of Science, 11 memoires in die Bulletin of the French Chemical Society en 2 gesamentlike memoires in die Annals of Chemistry and Physics.
Die metanasie-reaksies van COx is die eerste keer in 1902 deur Sabatier en Senderens ontdek. Sabatier en Senderen het die Academy of Science se Jecker-prys in 1905 gedeel vir hul ontdekking van die Sabatier–Senderens-proses.
Na 1905 publiseer Senderens en Sabatier enkele gesamentlike werke, miskien as gevolg van die klassieke probleem van erkenning van die verdienste van bydraes tot gesamentlike werk. Sabatier het die grootste deel van sy lewe wetenskapklasse aangebied voordat hy in 1905 tot Dekaan van die Fakulteit Natuurwetenskappe aan die Universiteit van Toulouse bevorder is.
Navorsing
Die vroegste navorsing van Sabatier het betrekking op die termochemie van swawel en metaalsulfate, wat die onderwerp was van die proefskrif wat gelei het tot sy doktorsgraad. In Toulouse het hy sy fisiese en chemiese ondersoeke na sulfiede, chloriede, chromate en koperverbindings voortgesit. Hy het ook die oksiede van stikstof en nitrosodisulfonsuur en die soute daarvan bestudeer en fundamentele navorsing gedoen oor verdelingskoëffisiënte en absorpsiespektra. Sabatier het die industriële gebruik van hidrogenasie baie vergemaklik. In 1897, voortbouend op die onlangse biochemiese werk van die Amerikaanse chemikus, James Boyce, het Sabatier ontdek dat 'n klein hoeveelheid nikkel (as katalisator) die addisie van waterstof aan molekules van die meeste koolstofverbindings vergemaklik het.
Sabatier is veral bekend vir die Sabatier-proses en sy werke soos La Catalyse en Chimie Organique Organique (Katalise in organiese chemie) wat in 1913 gepubliseer is. Hy het in 1912 die Nobelprys vir Chemie verower saam met sy mede-Fransman Victor Grignard.
Hy is ook bekend vir die Sabatier-beginsel van katalise. Die beginsel is 'n kwalitatiewe konsep in heterogene chemiese katalise en bepaal dat die wisselwerking tussen die katalisator en die substraat 'net reg' moet wees; dit wil sê, nie te sterk of te swak nie. As die interaksie te swak is, sal die molekuul nie aan die katalisator bind nie en sal geen reaksie plaasvind nie. Aan die ander kant, as die interaksie te sterk is, kan die produk nie dissosieer nie.
Persoonlike lewe
Sabatier is getroud en het vier dogters gehad, waarvan een met die Italiaanse chemikus Emilio Pomilio getroud is.
Die Paul Sabatier-universiteit in Toulouse is ter ere van hom vernoem. Hy was 'n medestigter van die Annales de la Faculté des Sciences de Toulouse (Annale van die Fakulteit Natuurwetenskappe van Toulouse), saam met die Nederlandse wiskundige Thomas Joannes Stieltjes.
Pieterse
Pieterse is 'n algemene Afrikaanse van. Dit kan een van die volgende wees:
Trojaanse perd (rekenaars)
'n Trojaanse perd verwys na 'n funksie in die rekenaarwêreld wat versteek is in 'n program wat deur die gebruiker geïnstalleer is. Hierdie funksie kan toegang tot die besmette rekenaar aan kwaadwillige partye bied en sodoende rekenaardata of die privaatheid van die gebruiker benadeel. Dit is vernoem na die Trojaanse perd waarin Griekse soldate die stad Troje binnegaan om die poorte van die stad van binne oop te maak.
Sigfrit Steiner
Sigfrit Steiner (31 Oktober 1906 – 21 Maart 1988) was 'n Switserse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Matura-Reise (1947), Stop Train 349 (1963), Policeman Waeckerli in Danger (1967), en Der Mond is nur a nackerte Kugel (1981).
Trojaanse perd (rekenaars)
'n Trojaanse perd is dus nie 'n program wat die besmette rekenaar, soos 'n rekenaarvirus, onafhanklik beskadig nie. Daarbenewens moet 'n Trojaanse perd deur die gebruiker gekopieër word en kan nie homself na ander rekenaars kopieer soos 'n rekenaarwurm nie.
Trojaanse perde word gereeld as 'n e-posaanhangsel gestuur, of as 'n liefdesbrief of pornografiese materiaal verbloem, maar dit kan ook via gesprekprogramme versprei word of weggesteek word in programme wat afgelaai word vanaf 'n webwerf of 'n P2P-program.
Luise Rainer
Luise Rainer (12 Januarie 1910 – 30 Desember 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Great Ziegfeld (1936), The Good Earth (1937), The Great Waltz (1938), en Dramatic School (1938).
Dimitri Diatchenko
Dimitri Diatchenko (11 April 1968 – ca. 23 April 2020) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull (2008), Get Smart (2008), en Chernobyl Diaries (2012). Weens sy Oekraïense en Russiese aksent het hy dikwels die rolle van Oekraïens- of Russiessprekende karakters vertolk - soos dié van die Oekraïense toergids Joeri in die grurolprent Chernobyl Diaries (2012).
Trojaanse perd (rekenaars)
Verskil tussen 'n virus, 'n wurm en 'n Trojaanse perd
Wurms en virusse wys op die verspreidingsmetode, nie oor wat versprei word nie. Die verskil tussen 'n wurm en 'n virus is dat 'n wurm kan versprei sonder die hulp van 'n gebruiker. In sommige gevalle kan 'n Trojaanse perd wel 'n virus insluit.
Dimitri Diatchenko
Diatchenko is op 23 April 2020 dood in sy huis in Daytona Beach, Florida aangetref waar hy volgens familielede laat op 21 April of vroeg soggens op 22 April onverwags oorlede is.
Trojaanse perd (rekenaars)
Moontlike skade
Die rekenaar word oopgemaak vir ander gebruikers met 'n Trojaanse perd. Dit gee hulle die geleentheid om:
• Verkry wagwoorde en gebruikersname op die stelsel.
• Gebruik toegang na die hardeskyf om lêers te kopieer, te verander of uit te vee.
• Gebruik die verwerker vir intensiewe berekeningstake.
• Laat die muiswyser verdwyn, draai die skerm om.
• Die rekenaar laat omval (crash).
• Stuur spam-e-pos vanaf die rekenaar. So 'n rekenaar word dan 'n spam bot of zombie genoem.
• Laat woorde in die soekbalk val.
• Versamel kredietkaartnommers en bankbesonderhede.
• Neem die hele rekenaar oor.
• Maak die rekenaar deel van 'n sogenaamde botnet-netwerk.
• Vertoon advertensies op verskillende webwerwe.
• Toon 'n blou skerm van dood (BSoD).
Voorkoming
• Wees versigtig met uitvoerbare lêers (.exe) of skripte (.vbs) wat as aanhangsels per e-pos ontvang word.
• Moenie verdagte toepassings vanaf die internet aflaai of installeer nie.
• Skandeer alle inkomende pos en afgelaaide dokumente met 'n onlangse weergawe van antivirussagteware.
Selfs al word al hierdie voorsorgmaatreëls getref, kan daar nie uitgesluit word dat die stelsel in gedrang sal kom nie. Maar elke hindernis wat opgerig word, verminder die risiko van 'n rekenaar inbraak.
Persoonlike vuurmuur
'n Persoonlike vuurmuur monitor watter toepassings op 'n rekenaar kan met die Internet kommunikeer. As dit die geval is dat op die een of ander manier 'n Trojaanse perd op die stelsel aktief is, sal dit ditself bekend maak. 'n Persoonlike vuurmuur sal erken dat die Trojaanse perd met die Internet wil kommunikeer en die gebruiker sal gevra word of hy/sy toestemming daarvoor wil gee. Dit is gewoonlik aan die gebruiker oorgelaat om te erken dat dit 'n Trojaanse perd is. Erkenning van 'n Trojaanse perd is egter nie altyd maklik nie, want die Trojaanse perd  probeer om ditself te verbloem met 'n onskuldige naam soos 'server.exe'  of as  'n bestaande sagteware versoek.
George DiCenzo
George DiCenzo (21 April 1940 – 9 Augustus 2010) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Close Encounters of the Third Kind (1977), Back to the Future (1985), en He-Man and She-Ra: The Secret of the Sword (1985).
Eppur si muove
E pur si muove of Eppur si muove  ("En tog beweeg dit") is 'n frase wat volgens oorlewering deur die Italiaanse wiskundige, fisikus en filosoof Galileo Galilei (1564-1642) gesê is nadat hy gedwing is om sy bewering terug te trek dat die Aarde rondom 'n onbeweeglike Son beweeg, en nie omgekeerd nie, tydens sy verhoor in 1633.
In hierdie konteks, is die implikasie van die frase dat, ten spyte van sy terugtrekking, die Kerk se proklamasies tot die teendeel, of enige ander oortuiging of leerstelling, die Aarde in werklikheid wel rondom die Son beweeg, en nie andersom nie. As sulks word die frase vandag gebruik as 'n teregwysing met die implikasie "dit maak nie saak wat jy glo nie; dit is die feite."
Jannie Geldenhuys
Generaal Johannes Geldenhuys (5 Februarie 1935 – 10 September 2018) was die hoof van die Suid-Afrikaanse Weermag van 1985 tot 1990.
Eppur si muove
Oorsig
Volgens Stephen Hawking, glo sommige geskiedkundiges dat hierdie episode kon gebeur het tydens Galileo se oordrag van huisarres onder die toesig van Aartsbiskop Ascanio Piccolomini na 'n ander huis in die heuwels bo Florence. Hierdie ander huis was ook sy eie, die Villa Il Gioiello, in Arcetri.
Jannie Geldenhuys
Geldenhuys is op 5 Februarie 1935 op Kroonstad, Oranje-Vrystaat in die Unie van Suid-Afrika gebore. Hy sluit in 1954 by die weermag aan. Hy was as hoof van die weermag betrokke by die onderhandelinge wat in 1989 tot die einde van die Grensoorlog gelei het.
Eppur si muove
Oorsig
Die vroegste biografie van Galileo, geskryf deur sy dissipel Vincenzo Viviani in 1655-1656, maak geen melding van hierdie frase nie, en rekords van sy verhoor noem dit ook nie. Dit sou vir Galileo nie raadsaam gewees het om so iets voor die Inkwisisie te sê nie.
Jannie Geldenhuys
In sy laaste jare het Geldenhuys aan alzheimersiekte gely. Hy is in die dae voor sy dood in die Jura Care Village-versorgingsoord in George, Wes-Kaap, Suid-Afrika, versorg, waar hy op 10 September 2018 oorlede is.
Eppur si muove
Oorsig
In 1911 is die woorde "E pur si muove" op 'n spaanse skildery gevind wat toe pas gekoop is deur 'n kunsversamelaar, Jules van Belle, van Roulers, België. Hierdie skildery is binne 'n jaar of twee van Galileo se dood voltooi, want dit is gedateer as 1643 of 1645 (die laaste syfer is gedeeltelik onleesbaar). Die skildery is natuurlik nie histories korrek nie, omdat dit vir Galileo in 'n kerker uitbeeld, maar nietemin toon dit dat 'n weergawe van die "Eppur si muove" anekdote onmiddellik na sy dood reeds gesirkuleer het, toe baie mense wat hom geken het steeds lewendig was om daarvan te getuig, en dat dit vir meer as 'n eeu bekend was voordat dit gepubliseer is.
Die geleentheid is in 1757 vir die eerste keer in Engels deur Giuseppe Baretti in sy boek The Italian Library gepubliseer:
Die boek is 124 jaar na die vermeende insident geskryf, en is wyd gepubliseer in Querelles Littéraires in 1761.
Permosynoidea
Permosynoidea is 'n superfamilie van Protocoleoptera wat sover bekend twee families bevat. Die tipefamilie is Permosynidae.
Stadskerk van Umeå
Die Stadskerk van Umeå (Sweeds: Umeå stads kyrka) is 'n kerk in die sentrum van Umeå, Swede tussen die Vänortspark en die noordelike oewer van die Ume-rivier. Die kerk is in 1894 ingewy.
Eerste restourasie
In 1929 besluit die kerkraad tot 'n grootskaalse restourasie van die kerk. 'n Lekkende dak het die skildering op die plafon aangetas en het saam met ander defekte 'n stewige opknapping benodig, hiertydens is veral kleiner herstelwerk uitgevoer.
Die kasteelargitek, Knut Nordenskjöld kry opdrag om die kerk te inspekteer en voorstelle vir die restourasie in te dien, wat hy in 1930 voorlê. Sy voorstel lei tot hewige besprekings, veral aangaande die toevoeging van 'n altaar tussen die pilare. Op 27 Desember 1935 het die kerkraad uiteindelik besluit om met die kasteelargitek akkoord te gaan, en sy voorstel oor te neem. Op 17 Januarie word met die werk begin. Die orrelgalery en die koor is uitgebrei, ventilasiekanale is verskuif, binnedeure is aan die hoofingang bygevoeg, 'n deel van die vloer is vervang met kalksteen en die binnekant is in 'n sagte wit kleur oorgeverf.
Die kerk is op die eerste Adventssondag van 1937 weer in gebruik geneem. Die biskop van Luleå, Olof Bergqvist, was by die diens betrokke gewees.
Permocupedidae
Permocupedidae is 'n familie van Protocoleoptera in die superfamilie Permocupedoidea. 'n Monotipiese genus met die spesie Linicupes yinpinensis is in 2014 vanaf fossiele uit die laat Perm wat in China gevind is, beskryf.
Annieville
Annieville is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Ella Raines
Ella Raines (6 Augustus 1920 – 30 Mei 1988) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Phantom Lady (1944), Hail the Conquering Hero (1944), Brute Force (1947), en Impact (1949).
Bell hooks
Gloria Jean Watkins (25 September 1952 – 15 Desember 2021), beter bekend by haar skuilnaam bell hooks, was 'n Amerikaanse skrywer, professor, feminis, en sosiale aktivis. Die naam "bell hooks" is by haar oumagrootjie aan moederskant geleen, Bell Blair Hooks.
Die fokus van haar skryfwerk was die interseksionaliteit van ras, kapitalisme, en geslag, en wat sy beskryf het as hul vermoë om stelsels van onderdrukking en klasoorheersing te produseer en voort te sit. Sy het meer as 30 boeke en talle vakkundige artikels gepubliseer, verskyn in dokumentêre films, en aan openbare lesings deelgeneem.Haar werk het ras, klas, geslag, kuns, geskiedenis, seksualiteit, massamedia en feminisme aangespreek. In 2014, stig sy die bell hooks Institute by Berea College in Berea, Kentucky.
Op 15 Desember 2021 sterf hooks aan nierversaking by haar huis in Berea, Kentucky, op die ouderdom van 69.
J.B.O.
J.B.O. is 'n "Fun-Metal" musiekgroep wat in 1989 in Erlangen gestig is. Hulle is veral bekend vir hulle parodië van meer bekende musiek. Aanvanklik het die groep meestal coverweergawes van bekende liedjies in die rock- en popmusiekgenres gespeel, met humoristiese verdraaide lirieke en 'n Heavy metal-styl. Rondom 2000 het J.B.O. meer van sy eie komposisies begin gebruik, maar nie uitsluitlik nie. Die sterker fokus op sy eie komposisies, is ook te danke aan die feit dat baie van die beplande coverweergawes nie deur die oorspronklike skrywers goedgekeur is nie. Sekere van hierdie beplande tekste is op die groep se webwerf gepubliseer,  en ander word in konserte gespeel.
Vroeë jare
Die Band J.B.O. is oorspronklik deur die twee hoofspelers Hannes "G. Laber" Holzmann en Veit Kutzer alias "Vito C." as 'n suiwer pretprojek onder die naam "James Blast Orchester" gestig. Die naam was 'n verwysing na die bekende Duitse orkes "James Last Orchester" onder leiding van James Last. Hulle eerste beplande optrede was 'n verskyning op 29 Oktober 1989 op die Newcomer-Festival in Erlangen se E-Werk, waar die twee gereelde gaste was. In voorbereiding het hulle 'n paar stukke opgeneem. Onder van hulle eerste nommers was No Sleep 'til Bruck (Bruck verwys hier na 'n voorstad van Erlangen), 'n cover van No Sleep'til Brooklyn van die Beastie Boys, asook Instrumentalmedley I & II, wat later as Melodien für Melonen (melodieë vir spanspekke) herdoop is en die eerste weergawes van Kuschelmetal (snoesige metal), wat later die eerste lied op die debuutalbum Explizite Lyrik (Eksplisiete lirieke) van 1995 sou word.
No Sleep 'til Bruck is deur die plaaslike radiostasie "Downtown" gespeel en het die nommer een plek op die trefferlys bereik, alhoewel die groep tot op daardie stadium geen lewendige optredes gehad het nie. As gevolg van hierdie plasing is 'n kasset uitgegee in 'n mikro-uitgawe van 50 stuk.
Omdat die groep vir die eerste verskyning in die Erlangense E-werk twee verdere musikante nodig gehad het, is Holmer "a Bier" Graap as tromspeler en Thomas "Schmitti" Schmitt as baskitaarspeler ingeneem. Beide was vroeër in Holzmann se voormalige groep Fair Warning. 'n Kernelement van die groep se toerusting was die pienk tromstel van Graap. Hulle het dus besluit om pienk uitrustings te dra, en pienk is dus tot nou toe 'n sentrale element van J.B.O. se styl.
In 1994 is die liedjie Ein guter Tag zum Sterben ("'n goeie dag om te sterf") op die plaaslike radiostasies gespeel en die luisteraars het geleidelik begin om 'n opname van hierdie liedjie aan te vra. Aangesien daar nog geen weergawe te koop was nie, het die groep besluit om in die SAE Studio, waar Holzmann besig was met sy opleiding as 'n klankingenieur, die EP Eine gute CD zum kaufen! ("'n goeie CD om te koop!") op te neem. Die laaste lied van die CD, Hymne, is egter in die ateljee opgeneem deur Jay Meinl, wat saam met Vito C. en Wolfram Kellner (later 'n lid van Fiddler's Green en vanaf 2000 die tromspeler van J.B.O.) in die groep Carswell gespeel het.
Joe Raimond, een van die twee eienaars van die musiekuitgewer Musical Tragedies, toe 'n kontrak met J.B.O. gesluit. Benewens die bekende CD, is 'n beperkte uitgawe Vorm-CD uitgebring, in die vorm van 'n Kitzmann bierkis onder die titel Eine gute CD zum Saufen! ('n goeie CD om te suip!) met groen omslagkunswerk. Aan die einde van 1994 is die EP BLASTphemie as 'n kersopname uitgegee wat ook 'n tweede CD bevat het, met hash ('n cover van ZZ Top se "Tush") en Schlimme Nacht, schleimige Nacht ("Slegte nag, slymerige nag", 'n cover van "Stille Nag").
Die biermaatskappy Patrizier-Bräu AG in Fürth het as gevolg van 'n gedeelte van die lirieke van "Kitzmann-rock'n Roll" gedreig om regstappe te neem: "Geen and're bier is vir ons gereg, en van Patrizier voel ons sleg, ook Tucher find ons nie beter, proe soos reinste rioolwater." In verdere opnames van daardie lied is die twee handelsname verskuil deur hulle ageruit te speel. In later nommers is "Patrizier" vervang met "Pariser Bier" (Paryse bier), wat tot 'n wederkerende grap ontwikkel het.
Explizite Lyrik en Laut! (1996 tot 1998)
Die liedjies van die eerste jaar van die groep se geskiedenis, wat voorheen net in optredes gespeel is, het nou op die debuutalbum Explizite Lyrik verskyn. In die eerste drie maande is ongeveer 10 000 eksemplare verkoop, wat 'n wesentlike verkoopsukses vir die Band was. Teen 1998 het die plaat met 250 000 eksemplare goue status bereik. Aan die begin van Maart 1996 is die streng beperkte uitgawe Vorm-CD No Business like Shoebusiness in die vorm van die Dr. Martens-logo gepubliseer. Hierdie CD was beplan om 'n reeks van soortgelyke publikasies van ander groepe af te skop, maar die spesiaal gestigte plaatuitgewer "Dr. Martens Records" het egter gou bankrot gegaan en J.B.O. het nooit geld uit hierdie publikasie gemaak nie.
Op 13 Mei 1996 het J.B.O. by 'n konsert van die Beierse uitsaaikorporasie in die Alabamasaal in München opgetree. Die debuut-album, Explizite Lyrik het sodoende 'n herlewing ervaar, en het in Julie 1996 die 57ste plek op die Duitse platelys bereik, en 36 weke op die lys gebly. Die "Searock Festival" van 27 Julie by die Dechsendorfer Weiher is opgeneem vir 'n beperkte uitgawe EP Der weiße Hai im Dechsendorfer Weiher (Die wit haai in die Dechsendorf dam). Op 28 Augustus 1996 verskyn die EP Die Megra Hit Twingle, waarvoor twee video's geproduseer is: Mei Alde is im Playboy drin en Schlaf, Kindlein, Schlaf.
In die dieselfde jaar, het die platemaatskappy van James Last 'n klag teen J.B.O. ingedien aangesien die groep se naam tot verwarring kon lei, en geëis dat hulle ophou om CD's met die opskrif "James Blast Orchester" te versprei. Die groep het dus hulle naam verander na sy huidige vorm, met kleinskrif "James zensiert!chester" daaronder (m.a.w. met. Last se naam uitgewis). In 1997 het J.B.O oorgeskakel na die platemaatskappy Lawine/BMG, en op 5 Mei van daardie jaar het hulle tweede album onder die titel laut! ("hard!") verskyn met 'n eerste druk van 100 000 kopieë. Die platemaatskappy van Rammstein het egter 'n klag ingedien aangesien die kitaarriffs van Ein bisschen Frieden ('n cover van die poplied met dieselfde naam deur Nicole) direk uit die Rammstein-lied Wollt ihr das Bett in Flammen sehen geneem is. Die lied en die CD-boek is dus in latere drukkings aangepas, maar die eksemplare wat reeds in die winkels was kon wel verder verkoop word.
'n Week na sy publikasie, het die eerste uitgawe van laut! die dertiende plek op die Duitse albumlys behaal en dit het vir 20 weke op die lys gebly. Explizite Lyrik het ook daarby gebaat en het weer in die trefferlys verskyn. Die eerste twee albums se gesamentlike verkope het teen die einde van 1997 meer as 350 000 beloop (Explizite Lyrik 200 000 en laut! 150 000), maar die groep se tweede goue plaat het eers in 2009 gekom, toe laut! die 250 000 verkope mylpaal behaal het. Op 4 Mei 1998 het 'n kompilasie van die groep se partytjieliedjies uitgekom onder die naam ... und Spaß dabei.
Meister der Musik, Sex Sex Sex en Rosa Armee Fraktion (1998 tot 2002)
J.B.O. se derde studioalbum, Meister der Musik ("Meesters van Musiek") is by die Comomeer in Italië in 1998 opgeneem. Die Album is op 14 September 1998 vrygestel, en het twee weke in die top 10 van die duitse albumlys deurgebring, met 'n hoogste rang van 6de plek. Op 7 Augustus 1999 het die groep hulle tienjarige bestaan gevier, en 'n "tuisvideo" in VHS formaat vrygestel, met verskeie konsertopnames, insluitend TV-optrede van 13 Mei in die Alabamasaal in München, asook 'n paar selfopgeneemde sketse. Die video is in 2009 in DVD formaat herdruk. Op 28 Augustus het J.B.O. hulle eerste internasionale konsert, in Luxemburg, gehad.
Die groep het met hulle twee nuwe lede gesamentlik die grootste J.B.O. toer sover aangepak, waar 'n paar konserte (onder andere in die Hamburgse Hawe) opgeneem is vir 'n live album, wat op 1 Oktober 2001 onder die titel Live Sex vrygestel is. Vanaf Februarie tot Maart 2002 het hulle op die Kroatiese eiland Krk aan 'n vyfde studioalbum gewerk. Die album het onder die titel Rosa Armee Fraktion ("Pienk weermag groep", 'n sinspeling op die terreurgroep Rote Armee Fraktion) op 9 Februarie 2002 verskyn, en het netsoos die vorige album ook die 13de plek op die duitse albumlys behaal.
Anville, KwaZulu-Natal
Anville is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
J.B.O.
United States of Blöedsinn en Head Bang Boing (2003 tot 2007)
In Desember 2003 het J.B.O. in Duitsland hulle sesde album opgeneem, wat op 2 Augustus 2004 onder die naam United States of Blöedsinn verskyn: Blöedsinn is 'n bewustelike verkeerde spelling van die Duitse woord vir "onsin". Die single Gänseblümchen (daisy) is deur die Duitse Federale Departement vir media skadelik vir jong persone as gevolg van 'n paar teksgedeeltes ondersoek, maar dit is besluit om dit nie onder ouderdomsbeperking te plaas nie. Hierdie album het nommer 6 in die albumlys behaal. Op 31 Julie 2004 het die groep hulle vyftienjarige herdenking onder die leuse "30 Halbe" ("30 helftes", 'n verwysing na halfliter bier) by die Dechsendorfer Weiher gevier. Hulle voormalige tromspeler Graap het hier verskyn en saamgespeel.
In 2005 was hulle een van baie ondersteuningsgroepe op die EuroSpeedway in Lausitz by die afskeidskonsert van Böhse Onkelz, by 'n skare van meer as 100 000. In Julie het die kompilasie-album Eine gute BLASTphemie zum kaufen ("'n goeie BLASTfemie om te koop") verskyn: dit was 'n samestelling van die groep se eerste EPs van J.B.O., met 'n paar minder bekende werke, en op 21 Oktober is dit gevolg deur die DVD TV Blöedsinn. Kort daarna het die kompilasie Für Anfänger ("Vir beginners") verskyn, 'n versameling van hulle beste werke tussen 1995 tot 2005, hoofsaaklik gerig op nuwe aanhangers.
Daarbenewens het J.B.O. in 2005 'n nuwe platemaatskappy, Megapress, gestig. Hulle eerste publikasie, op 13 Oktober 2006, was die EP Rock Muzik, wat plek 56 in die Duitse trefferlys bereik het. Hulle sewende Ateljee-album Head Bang Boing, die eerste vollengte album van Megapress, is op 28 September 2007 uitgegee, maar het die swakste gedoen van al die albums tot op daardie datum, met 'n 39ste plek op die Duitse albumlys.
I Don’t Like Metal en Killeralbum (2008 tot 2013)
In Julie 2009 het J.B.O. met laut! hulle tweede goue plaat behaal. In dieselfde jaar verskyn die eerste single van die opkomende album: Angie – quit living on dreams, 'n cover van Falco se lied Jeanny, maar met verwysing na kansellier Angela Merkel. Voordat die CD op die mark gekom het, is die meegaande video op die Internet vrygestel, maar sonder om die groep bekend te maak: dit is onder die naam "Hells Angies" uitgegee. In die video is 'n geanimeerde gesig van Gerhard Schröder te sien. Op 14 Augustus 2009 is die studioalbum I don’t like Metal – I love it deur Megapress gepubliseer. Daar was ook 'n spesiale uitgawe met 'n bonus CD, men onder andere 'n gesamentlike optrede met Sepultura by die Earthshaker Festival op 19 Julie 2007.
Hierdie album het nommer 6 op die Duitse albumlys behaal. Op 10 Oktober 2009 het J.B.O. hulle 20-jarige bestaan onder die leuse "2000 jaar van J.B.O." gevier. Die optrede, met gaskunstenaars soos Vicki Vomit, is vir die live album 2000 Jahre J.B.O. opgeneem en verfilm, en het op 28 Mei 2010 verskyn. Die filmmateriaal is as 'n bonusskyf in die spesiale uitgawe ingesluit. In 2009 het verskeie herdrukke van ouer materiaal uitgekom. In Junie 2010 het die Nurembergse kultuurforum die groep as kunstenaar van die maand benoem.
Op 19 Augustus 2011 het hulle negende studioalbum, Killeralbum, verskyn. Dit het in sy eerste week van verkope nommer 3 in die Duitse albumlys bereik, die beste prestasie tot op datum. Die karakter "Ingrid" op die voorblad is 'n verwysing na die voorblad van die Iron Maiden album Killers met hulle karakter "Eddie". In Oktober 2011 het die CD Happy Metal Thunder verskyn, met Engelse vertalings van baie van hulle grootste treffers.
In Desember 2011 het 'n amptelike biografie van die groep, deur Carsten Dobschat en Andrea Jaeckel-Dobschat onder die titel Biographie des Blödsinns ("biografie van onsin") verskyn.
25-jarige Herdenking, Nur die besten werden alt, en 11 (sedert 2014)
In 2014 het J.B.O. op die 25ste Wacken Open Air fees gespeel, en ook op die 17de Summer Breeze Open Air fees, om hulle 25-jarige bestaan te vier. Op 15 August van daardie jaar, het hulle tiende studioalbum Nur die Besten werden alt, ("Net die bestes raak oud") verskyn, hierdiekeer nie deur hulle eie uitgewer Megapress nie, maar eerder deur AFM Records. Die eerste lied van hierdie album, Schule aus ('n cover van Alice Cooper se School’s Out) is reeds aan die einde van Junie op die internet vrygestel. Op 18 Julie 2014 het die tweede digitale single, 4 Finger für ein Halleluja ("4 Vingers vir 'n Halleluja") die lig gesien, waarvoor 'n Video in die Erlangen Hugenotekerk opgeneem is.
In 2015, vir die 20-jarige herdenking van die vrystelling van die album Explizite Lyrik, het J.B.O. 'n groot toer deur Duitsland in twee fases begin, waar die vol-lengte Album (insluitend die kort sketse) live gespeel is. Verdere optredes het by verskeie feeste plaasgevind, onder andere hulle eerste optrede op die Full Metal Cruise in die Middellandse See, die Out and Loud fees in Geiselwind en die Metal Hammer Paradise in die vakansiepark Weißenhäuser Strand. Op 9 September is uiteindelik 'n video gemaak vir een van hulle bekendste liedjies Ein Guter Tag zum Sterben ("'n Goeie dag om te sterf"), wat reeds in 1994 verskyn het.
In 2016 is die elfde studioalbum 11 aangekondig en op 8 Julie vrygestel. Vooraf is die Lied Wacken ist nur einmal im Jahr ("Wacken is net een keer in 'n jaar") met 'n liriekevideo op YouTube vrygestel. Die video is vergesel met foto's wat deur die groep se ondersteuners ingestuur is. Musiekvideo's is ook vir Ich hätt gern mehr ("Ek sou graag meer wou hê") en Panzer Dance ("Tenk Dans") geskiet.
Valslik toegeskryfde liedjies en coverweergawes
Humoristiese coverweergawes van liedjies word dikwels verkeerdelik aan J.B.O. toegeskryf, omdat die verkeerdelik benaamde MP3-lêers op die internet versprei word. 'n Voorbeeld hiervan is Moskau, wat oorspronklike deur die groep Dschinghis Khan opgeneem is, en deur die groep Donald Dark, vriende van J.B.O., gecover is. Ander voorbeelde is Aldi schönen Sachen, Arbeitslos und Spaß dabei, Wohin mit Omas Leiche (deur Vicki Vomit) of Dosenbier macht schlau (deur Illegal 2001). Die Liedjie Arbeitslos und Spaß dabei het J.B.O. later saam met Vicki Vomit met J.B.O. se 20ste bestaansjaarherdenking live gespeel.
'n Oorspronklike komposisie wat dikwels verkeerdelik aan J.B.O. toegeskryf word, is Das Anti-Teletubbie lied deur Marco Raap/For Heaven's Sake.
Die amptelike webwerf gee 'n lys van titels aan waarvan die oorspronklike nie deur J.B.O. is nie en ook nie deur hulle gecover is nie.
Frances Raines
Frances Raines (gebore 17 Julie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Mutilator (1984), Disconnected (1984), Breeders (1986), en Bad Girls Dormitory (1986).
Sauqueville
Sauqueville is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), suid van Dieppe, met sowat 400 inwoners (2014).
Stipagrostis brevifolia
Die Twaboesmangras (Stipagrostis brevifolia) is 'n meerjarige plant wat deel is van die Poaceae familie. Die plant is inheems in Namibië en die Noord-Kaap. Dit staan ook bekend as Bloudakgras, Boesmangras, Bossiesgras, Ghagras, Grootboesmangras, Langbeen Twaagras, Langbeentoagras en Twaagras.
Feng shui
Feng shui (tradisionele Chinees: 風水, vereenvoudigde Chinees: 风水, ) ook bekend as Chinese waarsêery, is ’n skynwetenskap wat sy oorsprong in China gehad het. Daarvolgens word energiekragte gebruik om individue met hul omgewing te laat harmoniseer. Die term feng shui beteken letterlik "wind-water", wat kom uit die begrafnisboek Zang Shu: "Qi dryf op die wind (feng) en versprei, maar bly waar dit water (shui) teenkom."
Feng shui is een van die Vyf Kunste van Chinese metafisika, wat geklassifiseer word as fisionomie (die waarneming van verskynsels deur formules en berekenings). Die feng shui-praktyk bespreek argitektuur in terme van "onsigbare kragte" wat die heelal, aarde en mensdom saambind, bekend as qi.
Dit is histories algemeen gebruik om die gunstigste ligging vir geboue te bepaal – dikwels van spiritueel belangrike strukture soos grafte, maar ook van huise en ander strukture. Na gelang van die spesifieke styl feng shui wat gebruik word, kan ’n gunstige terrein bepaal word deur verwysings na dinge soos water, die sterre of die kompas.
Oorsprong
Ook ’n graf by Puyang (omstreeks 4000 v.C.) wat ’n mosaïek bevat – eintlik ’n Chinese sterkaart van die asterismes die Draak en die Tier asook die Beidou (die Groot Skeplepel of Skepbeker) – lê op ’n noord-suid-as. Die teenwoordigheid van beide ronde en vierkantige vorms in die Puyang-graf en op ander terreine dui daarop dat ’n kosmografie waarvolgens die hemel rond en die aarde vierkantig is, lank gelede reeds in die Chinese gemeenskap bestaan het.
Kosmografie wat ’n sterk ooreenkoms met moderne feng shui-toestelle en -formules toon, verskyn op ’n stuk jade wat by Hanshan ontdek is en van omstreeks 3000 v.C. dateer. Die argeoloog Li Xueqin verbind die ontwerp met die hoekmeter en kompas.
Van die Neolitikum af is feng shui-reëls gevolg vir die ontwerp en uitleg van alle hoofstede van China. Tydens die Zhou-tydperk is hierdie reëls in die Kaogong ji ("Vakhandboek") gekodifiseer. Dit is ingespan deur bouers en vir grafte en tombes.
Vroeë instrumente en tegnieke
duimnael|’n Feng shui-spiraal in ’n [[moltreinstasie in Chinatown, Los Angeles.]]
Die geskiedenis van feng shui strek meer as 3 500 jaar terug, van voor die uitvinding van die magnetiese kompas. Dit het sy oorsprong in Chinese sterrekunde. Sommige huidige tegnieke kan teruggespeur word na die Neolitikum in China, terwyl ander later bygevoeg is (veral tydens die Han-, Tang-, Song- en Ming-dinastie).