cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rooiborswagter
Die Rooiborswagter (Oenanthe bottae) is 'n voëlspesie in die familie Muscicapidae. Heuglin se wagter (Oenanthe heuglini ) is voorheen by hierdie spesie ingesluit, maar word nou as 'n afsonderlike spesie beskou.
Beskrywing
Lyk soortgelyk aan die groter en donkerder Europese skaapwagter, maar met 'n dowwer rooierige bors en breër swart stertpunt. Geslagte is eenders.
Omvang en habitat
Dit kom voor in Eritrea, Ethiopië, Suidwes Saoedi-Arabië en Jemen. Die natuurlike habitat is subtropiese of tropiese hoë grasland. Dit is gewoonlik op hoogtes bo 1800 m.
Nachitsjewan
Nachitsjevan (Aserbeidjans: Naxçıvan) is 'n outonoom eksklawe van Azerbeidjan en lê tussen die Iran in die suid, Armenië in die noordoos en die Turkye in die noordwes. Tussen Nachitsjevan en Azerbeidjan lê die armeniese gebied Sangesur en die hoofstad en grootste stad is Nachitsjewan. Nachitsjevan het 398 000 inwoners in 2007 gehad en 'n oppervlakte van 5 363 km². Nachitsjevan was 1990 'n omstrede gebied.
Jack Snow (Amerikaanse voetbal)
Jack Snow (25 Januarie 1943 – 9 Januarie 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Heaven Can Wait (1978) en in die televisiereekse The NFL on CBS (1956), The NFL on NBC (1965), en NFL Monday Night Football (1970).
Lobe den Herrn, meine Seele, BWV 69
Lobe den Herrn, meine Seele (Prys die Here, my siel), BWV 69, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Athlone Park
Athlone Park is 'n suidelike voorstad van Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Dit word geadministreer deur die eThekwini Metropolitaanse Munisipaliteit.
LisaGay Hamilton
LisaGay Hamilton (gebore 25 Maart 1964) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jackie Brown (1997), True Crime (1999), en Nine Lives (2005), en in die televisiereeks The Practice (1997).
Joe Stecher
Joe Stecher (4 April 1893 – 29 Maart 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Stecher-Caddock Wrestling Match (1920).
Verhaal van die waterfront
Verhaal van die waterfront (Shuihu zhuan) is 'n Chinese roman uit die 14de eeu, een van die vier klassieke romans van die Chinese letterkunde. Verder is dit ook verfilm in 'n Japannese reeks wat gebaseer is op hierdie roman, waarvan die omgewing ou China van die Song-dinastie was, byna duisend jaar gelede. Dit is geskryf deur Shi Nai'an en moontlik geredigeer deur Luo Guanzhong.
Die verhaal van die reeks fokus op 108 helde wat regeringskorrupsie beveg en daarom self buite die wet beland. Hulle probeer, byvoorbeeld om besittings wat  alreeds van arm burgers gesteel is deur onregmatige belasting, vir  die mense terug te kry. Die hoofskurk is goewerneur Kao Chiu. Hy is deur en deur ambisieus, korrup en sleg. Die belangrikste held en protagonis, Lin Chung, is aan die begin van die regverdige verset. Geleidelik vergader al hoe meer helde in die middelpunt van die weerstand, Liang Shan Po, en wat met 'n man se weerstand begin, word die weerstand van 'n groep helde wat uiteindelik tot 'n leër van heldhaftige stryders groei. Amptelik is dit egter 'n soort bandietleër, miskien ietwat soortgelyk aan dié van Robin Hood. 'n Belangrike aanhaling uit die reeks wat telkens herhaal word is dus:
"Kyk nie neer op die slang nie, omdat hy geen horings het nie, want wie weet of dit nie 'n draak sal word nie?"
'n Ander belangrike aanhaling is:
Lobe den Herrn, meine Seele, BWV 69a
Lobe den Herrn, meine Seele (Loof die Here, my siel), BWV 69a, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Verhaal van die waterfront
"'n Onreg kan 'n volk beweeg, en 'n volk wat onreg aangedoen is, kan die wêreld beweeg ... so kan een regverdige man 'n leër word."
Netnou hoor die kinders
Genre
Die rolprent is 'n gruwelrolprent. Dit dra 'n ouderdomsperk van 13-jaar. Ouerleiding word aanbeveel.
Verhaal van die waterfront
Die verhaal is legendaries. Die helde blyk bomenslik te wees tydens gevegte, soos die geval is met meer legendariese wushu-films: hulle kan tien meter hoog en ver spring en letterlik so vinnig soos die wind hardloop. Volgens die verhaal was die helde gedurende hul leeftyd legendaries. Hulle geregtigheid maak hulle selfs onoorwinlik.
Netnou hoor die kinders
Hoofrolspelers
en andere.
Demeter
Demeter (Grieks: Δημήτηρ) was in die Griekse mitologie die godin van graan en vrugbaarheid, die rein voeder van die jeug en die groen aarde, en die bewaarder van die huwelik en die heilige wette. In die Homeriese lofsang aan Demeter (omstreeks 7de eeu v.C.) word sy die "bringer van seisoene" genoem, ’n aanduiding dat sy aanbid is lank voor sy een van die twaalf Olimpiese gode geword het.
Netnou hoor die kinders
Storielyn
Karlien en haar pa, Marcel beplan ‘n skynmoord op hom om die reaksie van die res van die familie te toets. Op 'n onweersnag knip Karlien die foonlyne, sluit die hekke en begin met die uitvoering van die plan. Die skynmoord is so realisties dat almal dit aanvaar. Skielik sak vrees op die sewe vroue in die moordhuis toe. Elkeen weet sy dat sy nie skuldig is nie, maar aanvaar dat een van die ander die moordenares is.
Demeter
Sy word dikwels uitgebeeld in ’n strydwa en saam met simbole van die oes, onder andere blomme, graan en vrugte. Sy word ook soms saam met haar dogter Persefone uitgebeeld.
Haar eweknie in die Romeinse mitologie is Ceres.
Demeter en Poseidon
Demeter en Poseidon se name word van vroeg af reeds verbind. In een mite maak Poseidon haar die hof, maar sy probeer vlug. Sy verander haar in ’n merrie en kruip tussen ’n trop perde weg. Poseidon besef egter wat gebeur het, verander hom in ’n hings en verkrag haar.
Hul kinders was ’n dogter ("Die meesteres", wie se naam, Despoina, nie genoem mag word nie) en ’n perd (Arion, wat soos ’n mens kon praat}.
Demeter en Persefone
Die sentrale tema van Demeter in mites is haar verhouding met haar dogter Persefone by Zeus. Hades (die god van die onderwêreld) ontvoer Persefone terwyl sy saam met haar ma blomme pluk en neem haar as vrou. Demeter mis haar baie en vervloek die land, wat ’n groot droogte tot gevolg het. Daarna pleit sy by Zeus om haar dogter terug te bring.
Zeus stuur Hermes om dit te doen, maar Hades gee vir Persefone ses granaatsade om te eet en daarom moet sy ses maande van die jaar in die land van die afgestorwenes bly. Die ander ses maande kan sy op Olimpus woon saam met haar familie. Terwyl sy in die onderwêreld is, mag sy niks anders eet nie, anders sal sy dit nie weer kan verlaat nie. Vir die ses maande van haar afwesigheid, terwyl Demeter treur, keer die droogte (herfs en winter) terug.
Erica glomiflora
Erica glomiflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die spesie se wetenskaplike naam is die eerste keer deur Richard Anthony Salisbury gepubliseer. Die plant is inheems aan die Wes-kaap en kom die tuinroete gebied voor.
Kondensmelk
Kondensmelk of koffiemelk is ingedikte melk waaruit die water gedeeltelik onttrek is. Indien water by kondensmelk gevoeg word, kry 'n mens weer 'n produk wat baie op vars melk lyk. Die presiese terminologie verskil afhangende van die taalgebied. So word daar in Engelssprekende lande 'n verskil gemaak tussen condensed milk (ingedikte melk wat deur byvoeging van suiker gepreserveer word) en evaporated milk (ongesuikerde kondensmelk waarvoor meer gesofistikeerde prosessering benodig word om dit teen bederf te beskerm).
Prosessering
Ná die homogeniseringsproses word die produk in blikke, bottels, kartonhouers of plastieksakkies verpak en weereens gesteriliseer. Danksy die pasteuriseringsproses het kondensmelk 'n baie lang rakleeftyd. Dit kry daarnaas 'n effens donkerder kleur as vars melk en 'n sagte karamelsmaak. Soms word bymiddels soos stabiliseerders of vitamiene ook bygevoeg.
Geskiedenis
Lank voordat melk industrieel ingemaak is, het mense volmelk gepreserveer deur dit te droog of te verhit en in te dik. Ingedikte melk of khoa dien in Indië tradisioneel as basis vir soet nageregte. Reeds in die eerste helfte van die 19de eeu is pogings aangewend om melk te preserveer deur dit in te dik of te verhit. Die Franse sjef en fynbakker Nicolas Appert (omstreeks 1750-1841) het baanbrekerswerk op die gebied van preservering gedoen en word as die uitvinder van blikkiesmelk beskou. Oorspronklik het hy in 1810 'n toekenning van die Franse regering vir sy prestasies in vrugtepreservering ontvang en is gevra om 'n boek daaroor te skryf. Nog in dieselfde jaar het hy daarin die preservering van melk in blikkies beskryf - 'n idee wat hy uiteindelik in 1827 verwesenlik het.
Die eerste industriële metode vir die vervaardiging van gesuikerde kondensmelk is deur die Amerikaner Gail Borden, Jr. (1801-1874) ontwikkel. Die patent hiervoor is op 19 Augustus 1856 uitgereik. Laat in 1856 het Borden in New York 'n onderneming, Borden Milk Products LP, gestig om die produk te bemark.
Vanaf 1867 het 'n Switsers-Amerikaanse onderneming, Anglo-Swiss Condensed Milk Co., wat in Zürich gestig is, met sy gesuikerde kondensmelk sukses op Europese markte behaal. Switserse en buitelandse mededingers het vinnig begin om met hul eie produkte tot die mark toe te tree, maar die swak gehalte van hul kondensmelk en finansiële moeilikhede het baie ondernemings genoodsaak om hul bedrywighede na enkele jare weer te staak of hul besighede aan Anglo-Swiss Condensed Milk Co. te verkoop.
Die Switserse kondensmelkbedryf het, ná 'n krisis in die tweede helfte van die 1880's, 'n ekonomiese opswaai beleef wat sy hoogtepunt gedurende die Eerste Wêreldoorlog bereik het. Die belangrikste uitvoermarkte was Europese lande, die Verenigde Koninkryk, en die Verenigde State. In 1911 het altesaam 28 aanlegte in Switserland kondensmelk vervaardig, waarvan die belangrikstes naas Nestlé en Anglo-Swiss Condensed Milk Co. die Berneralpen Milchgesellschaft in Stalden en die Schweizerische Milchgesellschaft AG in Hochdorf was.
Kondensmelk is nie net vir babakos, in die toerismebedryf, en as proviant vir soldate en seelui gebruik nie, maar ook in toenemende mate by die vervaardiging van melksjokolade. Die grootste deel van die produksie is uitgevoer.
Ná 'n tweede opswaaifase teen die middel van die twintigerjare het die Groot Depressie die Switserse kondensmelkbedryf in die 1930's in 'n ernstige krisis gedompel, en talle aanlegte is gesluit. Nuwe metodes van melkpreservering soos pasteurisering en uperisering asook alternatiewe produkte soos melkpoeier was beter geskik vir sommige gebruike, terwyl steeds meer huishoudings koelkaste kon bekostig om vars melk teen bederf te beskerm.
Tussen 1980 (3 793 ton) en 1999 (493 ton) het die kondensmelkvervaardiging in Switserland die laagste vlak sedert 1871 bereik, en kondensmelk is uit die buiteland ingevoer om in die binnelandse vraag te kan voorsien. Intussen het produksie en uitvoere weer gegroei. In 2003 is meer as 8 000 ton kondensmelk vervaardig, waarvan 4 651 ton uitgevoer is. Invoere het 866 ton belop.
Go (programmeertaal)
Go oftewel golang is 'n vrye en oopbron programmeertaal wat deur Robert Griesemer, Rob Pike, en Ken Thompson by Google in 2007 geskep is. Dit is 'n vertaalde en staties getipeerde taal in die tradisie van Algol en C en het laevlak fasiliteite soos wysers. Ander kenmerke van Go sluit in sy vullisverwydering, beperkte gestruktureerde tipering, geheueveiligheidskenmerke, en CSP-styl konkurrente programmeerkenmerke.
Ceza, KwaZulu-Natal
Ceza is 'n klein dorpie in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp beskik oor 'n hospitaal, die Ceza Hospitaal.
Nachitsjewan (stad)
Nachitsjewan (Aserbeidjans: Naxçıvan) is die hoofstad en grootste stad van die outonoom eksklawe Nachitsjewan van Azerbeidjan. Die stad het 75 972 inwoners in 2009 gehad en 'n oppervlakte van 35,48 km².
Warwick Tecklenburg
Warwick Tecklenburg (gebore in Nelspruit, 22 Januarie 1987) is ’n rugbyspeler wat vir die Emirates Lions as flank speel in die Superrugbyreeks. Hy het voorheen vir die Blou Bulle gespeel in die Curriebeker-reeks.
Kgalagadi-vredespark
Ligging
Die park omsoom die grens tussen Suid-Afrika en Botswana en bestaan uit twee aangrensende nasionale parke: Die totale oppervlak van die park is 38 000 km². Ongeveer driekwart van die park lê in Botswana en 'n kwart in Suid-Afrika. Die hoofkamp van die wildtuin is by Twee Rivieren, ongeveer 270 km van Upington en 950 km per pad vanaf Pretoria.
Wildlewe
Die park het 'n wye verskeidenheid natuurlewe. Dit is die tuiste van groot soogdierpredatore, soos die swartmaanhaar Kalaharileeus, jagluiperds, luiperds en hiënas. Troppe plantvreters soos blouwildebeeste, springbokke, elande en rooihartbeeste woon en trek in die park rond na gelang van die seisoen, en verskaf daarmee genoeg voedsel aan vleisetende diere. Meer as 200 verskillende spesies voëls kan in die park waargeneem word, onder andere aasvoëls, arende en sekretarisvoëls.
Klimaat
Die weer in die Kalahari kan uiterstes bereik. Januarie is midde-somer in Suider-Afrika en die dagtemperatuur oorskry gemaklik 40 °C (104 °F). Winternagte kan bitterkoud word met temperature benede vriespunt. Ekstreme temperature van –11 °C en op tot 45 °C is al aangeteken. Reënneerslae is baie skaars in hierdie woestyngebied.
Geriewe
Daar is slegs drie tradisionele ruskamp-lodges vir toeriste. Hulle is voldiens lodges en sluit bv. lugreëling, winkels en swembaddens in. Dan is daar ses wilderniskampe in die park, hulle verskaf slegs skuiling en vars water; besoekers moet hulle eie voedsel, drinkwater en vuurmaakhout verskaf.
Geskiedenis
Die Suid-Afrikaanse Nasionale Parke (SANParke) en die Departement van Wildlewe & Nasionale Parke van Botswana het in Junie 1992 'n bestuurskommitee gestig om die parke te bestuur as 'n ekologiese eenheid. 'n Bestuursplan is opgestel, aangepas en in 1997 goedgekeur. Die partye deel gelykop aan die parke se ingangsfooie. Op 7 April 1999 het Suid Afrika en Botswana 'n historiese bilaterale ooreenkoms geteken waarin hulle beloof om die Gemsbok Nasionale Park (Botswana) en die Gemsbok Nasionale Park (Suid-Afrika) as 'n enkele ekologiese eenheid te bestuur. Alhoewel die grens tussen die parke 'n internasionale grens is, is daar nie fisiese heinings nie. Op 12 Mei 2000, loods Presidente Festus Mogae (Botswana) en Thabo Mbeki (Suid-Afrika) die eerste vredespark, die Kgalagadi Oorgrens Park.
City Press
Die City Press is 'n Suid-Afrikaanse koerant. Dit is die derde grootste koerant in Suid-Afrika.
Stormsrivierpas
Geskiedenis
Die pas is gebou deur Thomas Bain; hy het die pas saam met die Bloukranspas en Grootrivierpas gebou as een projek. Hy het in 1879 begin aan die projek. Die Stormrivierpas is in 1885 voltooi, die laaste van die drie. Op daardie stadium het die N2 deur die pas gegaan. Met die voltooiing van die Groot Stormsrivierbrug in 1964 het die pas in onbruik geraak en kan slegs te voet of met bergfiets besoek word.
Eric Stryker
Eric Stryker (24 September 1954 – 19 Februarie 1988) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Matter of Size (1983), Knockout! (1983), Bore N Stroke (1985), en Kink: Hot Shots 6 (1986).
3753 Cruithne
3753 Cruithne (IFA: kru:'i:njə) is ’n Aten-asteroïde wat saam met die Aarde in ’n wentelbaan om die Son is. Dit wentel van die Aarde af gesien in ’n boonvormige baan wat eindelik ’n hoefyster vorm. Dit word soms verkeerdelik die Aarde se "tweede maan" genoem. Cruithne wentel egter nie om die Aarde nie en bevind hom soms aan die ander kant van die Son; dit is dus nie ’n maan nie. Hy is soms nader aan die Son as Mercurius en soms verder as Mars. Hy wentel sowat een keer per jaar om die Son, maar dit duur 770 jaar om ’n hoefystervormige beweging om die Aarde uit te voer.
Die asteroïde is op 10 Oktober 1986 deur Duncan Waldron ontdek op ’n fotografiese plaat deur die UK Schmidt-teleskoop in Australië.
Die naam Cruithne was die Oud-Ierse woord vir die Pikte, ’n konfederasie van vroeë stamme in Ierland.
Grootte en wentelbaan
links|duimnael|Dit lyk of Cruithne en die Aarde mekaar volg omdat hul wentelperiodes dieselfde is. links|duimnael|Van die Aarde af gesien lyk dit of Cruithne ’n boonvormige wentelbaan volg. Hoewel nie geglo word Cruithne se wentelbaan is op die lang duur stabiel nie, toon navorsing dit is al lank met die Aarde se wentelbaan gesinchroniseer. Daar is geen gevaar dat dit binne die volgende miljoene jare met die Aarde sal bots nie, indien ooit. Die twee liggame se wentelvlakke verskil met 19,8°.
Harmonie Dameskoshuis
Harmonie is 'n vrouekoshuis van die Universiteit Stellenbosch. Dis in 1905 opgerig en is naby die Konservatorium geleë. Die argitekte van die gebou was die vennote John Parker en Alexander Forsyth.
3753 Cruithne
Grootte en wentelbaan
Cruithne, met ’n skynbare magnitude van hoogstens 15,8 wanneer dit naby die Aarde is, is dowwer as Pluto.
Dit raak dan al hoe meer agter by die Aarde en eindelik haal die Aarde dit weer van agter af in. Cruithne staan dan wentel-energie aan die Aarde af en beweeg weer na die kleiner, vinniger baan – en so begin ’n nuwe siklus. Die siklus het geen waarneembare invloed op die lengte van die jaar nie, want die Aarde se massa is meer as 20 miljard keer dié van Cruithne.
Soortgelyke kleinplanete
Nog voorwerpe met soortgelyke wentelbane is sedertdien naby die Aarde ontdek, soos 54509 YORP, (85770) 1998 UP1, 2002 AA29 en 2009 BD. 2010 TK7 is die eerste en enigste Aarde-trojaan wat nog ontdek is.
Janus en Epimetheus, twee natuurlike satelliete van Saturnus, het ook sulke boonvormige wentelbane, wat eenvoudiger as Cruithne s’n is, maar op dieselfde beginsel werk.
Stormsrivier, Oos-Kaap
Stormsrivier is 'n dorpie in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit is geleë by die rivier met dieselfde naam. Vroeër jare het die N2 nasionale pad van Plettenbergbaai deur Stormsrivier en die Stormsrivierpas gegaan na Port Elizabeth. Met die voltooiing van die Groot Stormsrivierbrug in 1951 is die N2 herlei verby die dorp en die pas. Die Otterwandelpad begin by Stormsriviermond.
Ledemaat
Ledemate is beweeglike liggaamsdele wat gebruik word om van een plek na 'n ander te beweeg en om voorwerpe mee te vat of na te gryp, vas te hou en te hanteer. Ledemate kom voor by gewerwelde diere (as vinne, pote, vlerke, arms, bene) asook by sommige van die laer diersoorte.
Die gryp- of vatfunksie is egter baie sterk ontwikkel by ŉ groep wat bekend staan as die primate (soogdiersoortiges). Die mens behoort ook tot hierdie groep. Verskeie spiergroepe is aan die benige gedeelte van die ledemate vasgeheg en is verantwoordelik vir die beweging van die ledemate. Die onderskeie benige komponente van die ledemate is deur middel van gewrigte en ligamente met mekaar in verbinding.
Diere
By ongewerwelde diere kan, soos byvoorbeeld in die geval van geleedpotiges (phylum Arthropoda), ledemate aangetref word. In die meeste gevalle is hierdie ledemate aangepas en verander om 'n spesiale funksie te verrig.
Baie van die geleedpotiges het een paar ledemate per liggaamsegment. Die ledemate wat op die kopsegment voorkom, is gewoonlik nie vir voortbeweging verantwoordelik nie, maar wel vir die hantering van voedsel. Die aantal looppote wissel van agt (krewe) tot ongeveer 700 (duisendpotiges). Spinnekoppe, skerpioene en myte besit vier paar looppote, terwyl insekte drie paar het. By die meeste gewerwelde diere word 2 paar ledemate aangetref, maar die primitiewe visse van die klas Cyclostomata en 'n paar reptielsoorte van die suborde Serpentes is ŉ uitsondering.
By visse word die ledemate verteenwoordig deur bors en buikvinne, by landdiere deur vlerke, voor- en agterpote en by die mens deur arms en bene. Die vinne van visse is gewoonlik plat en skyfvormig en dien nie hoofsaaklik as voortbewegingstrukture nie, maar verskaf eerder vaartbelyning en stabiliteit.
'n Tipe roeibeweging word by sekere moderne visgroepe deur die vinne teweeggebring. Die ledemate van amfibieë, reptiele, voëls en soogdiere is staafvormig. Hoewel die bou van die ledemate van landdiere verband hou met hul funksie (die ledemate is byvoorbeeld aangepas om mee te grawe, te klim, te vlieg en te loop) stem die basiese bouplan tog ooreen met die van die vinne van visse, veral die groep behorende tot die orde Crossopterygii.
Oor die evolusionêre ontwikkeling van ledemate is daar baie teorieë wat oorwegend berus op die vergelykende anatomie en die embriologie. Die moontlikheid word geopper dat die ledemate ontstaan het uit kieuboë en kieustrale of uit ongepaarde of gepaarde voue, soos by die lansetvisse (Branchiostoma lanceolatum). Dit is waarskynlik dat die gepaarde ledemate en die mediane rugvinne van visse selfstandige uitgroeisels is.
Vinne
By die meeste visse is die vinne deur middel van 'n breë aanhegtingsvlak aan die romp geheg, wat daartoe lei dat vryheid van beweging ingeperk word en dat die oriëntasie van die vis in die water hierdeur bepaal word.
In teenstelling met wat 'n mens sou verwag, is die vinne van die oudste Gnatostomata, die Placodermi, nie primitief van bou nie; by hierdie visse, asook by sekere haaispesies, word 2 paar ledemate aangetref. By visse word 2 paar tipes vinne onderskei, naamlik argipterigium-en die metapterigium-tipes. Eersgenoemde kom byvoorbeeld by longvisse van die genus Epiceratodus en by enkele uitgestorwe visgroepe voor.
Hierdie vintipe bestaan uit 'n sentrale ry beenstrale waarby ander beenstrale sywaarts aansluit en sodoende 'n blaaragtige struktuur vertoon. Die metapterigium-tipe word by veral die moderne visgroepe aangetref. Hierdie tipe vin het 'n breë basis; die voorste beenstrale is breër as die agterste beenstrale en veroorsaak dat die vis kan kantel.
Ledemate van landdiere
Die ledemate van amfibieë, reptiele, voëls en soogdiere vertoon almal 'n ooreenstemmende bouplan en die benaming van die benige komponente stem ooreen met die van die mens. Die grootte en vorm van al hierdie benige komponente wissel van een diersoort tot 'n ander.
Vingers en tone (gewoonlik 5, soms gereduseer) bestaan meestal uit 2 tot 4 litte (falanges) wat met behulp van gewrigte met mekaar artikuleer. Gewoonlik besit die groottoon en duim minder falanges. Daar is ook kleiner beentjies, bekend as die sesamoïede beentjies, in die pese aanwesig, byvoorbeeld die knieskyf (patella of meniskus). Die ledemate is deur middel van die pektorale en pelviese gordels met die skelet in verbinding. By diere wat nie kruip nie, maar loop, soos byvoorbeeld soogdiere, is die skouergordel deur middel van 'n spier, die musculus serratus ventral is, aan die werwelkolom en aan die eerste rib geheg.
Daar is nog net een uitsteeksel van die skouerblad, naamlik die processus coracoideus, oor. 'n Beweeglike aansluiting tussen die borsbeen (sternum) en die sleutelbeen (klavikel) word nog net by primitiewe boomklimmende soogdiere aangetref. Dit veroorsaak 'n maklike sydelingse beweging van die voorste ledemate en is van belang by 'n klimmenderwyse voortbeweging. By die meeste soogdiere word geen sleutelbeen aangetref nie. In teenstelling hiermee is die skouerblad goed ontwikkel, met ŉ groot laterale vlak vir aanhegting van spiere.
Lynn Hamilton (aktrise)
Lynn Hamilton (gebore 25 April 1930) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Shadows (1958) en in die televisiereekse Sanford and Son (1972), The Golden Girls (1985), en Port Charles (1997).
Ledemaat
Ledemate van landdiere
By voëls staan die sleutelbeen bekend as die furcula. Die pelviese gordel vorm by die meeste diere 'n geslote ring. Aan die voorkant van die liggaam vergroei die twee bekkenhelftes met 'n smal strook fibreuse kraakbeen, die symphysis pubis. By sommige soogdiere is hierdie strook kraakbeen tydens geboorte beweeglik, sodat relatief groot kleintjies deur die geboortekanaal kan beweeg. By reptiele en voëls wat groot eiers 113, is die twee bekkenhelftes nie vergroei nie.
Die bekken self ontstaan as ŉ verbening van drie (soms vier) benige kerne in die embrionale kraakbeenring. Hierdie afsonderlike benige komponente raak op hoogte van die gewrigskom (acetabulum) met mekaar versmelt en vorm die bekkenholte. By sommige soogdiere vorm 'n vierde benige komponent tydens 'n later stadium (by die mens tydens puberteit). By alle viervoetiges ontstaan tydens ontwikkeling in die skaambeen ŉ opening (foramen diazonale) waardeur senuwees en bloedvate na die agterste ledemate gaan. Hierdie opening versmelt dikwels met ŉ tweede opening in die bekken en vorm dan 'n groter gesamentlike opening, die foramen obturatorium.
Spierwerking
Die spiere van die ledemate is van die skeletspiertipe. By visse word voortbeweging deur hoofsaaklik liggaamspiere bewerkstellig; by ander gewerweldes word voortbeweging deur hoofsaaklik die spiere van die ledemate self bewerkstellig. In die vinne van visse kan 2 klein spiergroepe onderskei word: een groep wat aan die rugkant geleë is en wat verantwoordelik is vir die optel van die vin, en 'n groep wat aan die buikkant lê en wat verantwoordelik is vir die terugtrekking van die vin.
Kleiner bondels van albei hierdie spiergroepe lê soms so dat daar deur middel van sametrekking 'n roterende beweging van die vin of 'n ander bepaalde beweging moontlik gemaak kan word. Die spierbewegings van landdiere is veel ingewikkelder. Gewoonlik word daar tussen intrinsieke en ekstrinsieke pootspiere onderskei. Ekstrinsieke spiere strek van die romp na die pote, terwyl intrinsieke spiere die verskillende onderdele van die ledemate met mekaar verbind.
Die mens
By die mens vind verplasing van die liggaam plaas deur middel van die onderste ledemate, wat gebruik word om mee te loop. Die boonste ledemate en veral die hande word vir die vat, gryp en hantering van voorwerpe gebruik. Die ledemate is opgebou uit verskillende benige komponente wat deur middel van gewrigte met mekaar artikuleer. Beweging word dus moontlik gemaak deur spiere en ligamente wat aan hierdie bene geheg is.
Die arm
Die arm (boonste ekstrimiteit) bestaan uit 'n boarm, onderarm (voorarm), pols en hand. Die funksie van die arm is om die hand so ver moontlik te laat reik sodat voorwerpe hanteer kan word. Die arm is deur middel van die skouergordel aan die lyf geheg. Die skouergordel bestaan uit die klavikel (sleutelbeen) en die skapula (bladbeen). Die klavikel artikuleer deur middel van 'n saalgewrig, naamlik die sternoklavikulêre gewrig, met die sternum (borsbeen) en dit bring mee dat die skouergordel na bo en onder en na voor en agter kan beweeg, terwyl die klavikel om sy lengteas kan draai.
Die laterale end van die klavikel artikuleer by die akromio-klavikulêre gewrig met die akromion van die skapula. Die beweging van die skouergordel word veroorsaak deur ŉ groot aantal spiere wat van die werwelkolom en die toraks (borskas) af na die klavikel en skapula loop. Die belangrikste spiere hier is die monnikskappiespier (die musculus trapezius) en die voorste saagtandspier (musculus serratus anterior). Die boarm is deur middel van die skouergewrig met die skouergordel in verbinding.
Die gewrig word gevorm deur die kop van die humerus (boarmbeen), wat in die glenoïedholte van die skapula pas. Beweging van die skouergewrig gaan gewoonlik gepaard met beweging van die hele skouergordel. Die spiere wat vir die buiging (fleksie) en strekking (ekstensie) van die elmboog verantwoordelik is. is aan die boarm geheg. Twee van die belangrikste fleksors (buigers) van die boarm is die tweekoppige spier (musculus biceps brachii) en die boarmspier (musculus brachialis) aan die voorkant van die boarm.
Aan die agterkant van die boarm lê die enigste ekstensor (strekker) van die elmboog, die driekoppige spier (musculus triceps). Die elmbooggewrig is die verbinding tussen die humerus (boarmbeen), die ulna (ellepyp) en die radius (speekbeen). Die humerus en die ulna is deur middel van die humero-ulnêre gewrig en die humerus en die radius deur die humero-radiale gewrig met mekaar in verbinding. Die radius en ulna is met mekaar in verbinding deur die radio-ulnêre gewrigte by die elmboog en by die pols.
Supinasie is die beweging wat uitgevoer word wanneer die handpalm na bo (superior) of na vore (anterior) gedraai word, terwyl pronasie die beweging is wat uitgevoer word wanneer die hand palm na onder (inferior) of na agter (posterior) gedraai word. By die radio-ulnêre gewrig by die pols is albei hierdie bewegings moontlik. Supinasie word teweeggebring deur veral die musculus biceps brachii, wat hom aan 'n growwigheid aan die binnekant van die radius heg en sodoende ook die elmboog buig wanneer die onderarm 'n supinasiebeweging uitvoer.
Pronasie word uitgevoer deur ŉ aantal spiere van die onderarm. Die buiging van die elmboog word moontlik gemaak deur die musculus biceps brachii en die musculus brachialis; laasgenoemde is aan die ulna geheg. Strekking word veroorsaak deur die musculus triceps, wat geheg is aan die olekranon, wat aan die agterkant van die ulna geleë is. Die polsgewrig verbind die onderarm met die hand en word gevorm deur die distale end van die radius en die proksimale ry handwortelbeentjies (karpale bene). By die polsgewrig kan die hand gebuig (palmare fleksie), gestrek (dorsale fleksie) en na binne en buile gedraai word.
Die twee rye karpale bene voer in mindere male dieselfde bewegings uit. Die spiere wat vir die polsgewrigbewegings verantwoordelik is, is aan die onderarm geheg. Hul pese loop in peesskedes oor die polsgewrig na die handwortelbeentjies en die vingers.
Die grootste groep fleksors loop van die binnekant van die elmboog af, terwyl die grootste groep ekstensors aan die buitekant van die onderarm lê. Die wortel of basis van die hand word gevorm deur twee rye van vier handwortelbeentjies elk; die tweede ry (distale ry) vorm gewriggies met die vuf middelhandbeentjies (metakarpale) van die middelhand (metakarpus). Die gewrigte van die tweede tot die vyfde vinger laat geringe beweging toe, maar tussen die middelhandbeentjie van die duim en die handwortel is 'n bale beweeglike saalgewrig.
Brakblommetjie
Die brakblommetjie (Limonium anthericoides) is 'n laaggroeiende plant wat aan die suidkus van Suid-Afrika voorkom.
Ledemaat
Die arm
As gevolg hiervan is die duim verantwoordelik vir opponensie en vir grypbewegings. Die vingerbeentjies (falankse) vorm die mees distale gedeelte van die arm. Elke vinger bestaan uit drie falankse. behalwe die duim, wat net twee falankse het. Die verbinding tussen die eerste falankse en die metakarpale laat die buiging, strekking, die uitspreiding (abduksie) asook die sluiting (adduksie) van die vingers toe. Die gewriggies tussen die afsonderlike falankse is van die skarniertipe en laat net buiging en strekking toe.
Brakblommetjie
Op die SANBI-rooilys word dit as bedreig (EN) gelys. Dit is endemies aan Suid-Afrika en groei in die kusfynbosstreek die Agulhasvlakte naby Elim. Dit groei steeds op net vyf plekke, maar word deur indringerspesies en beweiding bedreig
Ledemaat
Die arm
Die spiere wat vir die growwe bewegings en vir die bewegings van die gewrigte verantwoordelik is, loop van die onderarm af na die vingers. Die spiere wat vir die fynere bewegings verantwoordelik is, is in die handpalm geleë.
Die been
Die funksies van die been (onderste ekstrimiteit) is:
Die verbinding van die been met die lyf (die pelviese gordel) moet albei hierdie funksies moontlik maak, terwyl die lyf self orent moet bly. Die pelviese gordel word deur die twee heupbene (os coxae) gevorm. Die een heupbeen sluit by die symphysis pubis by die ander een aan. Laasgenoemde moet die sterk druk- en trekkrag absorbeer wat ontstaan wanneer die liggaamsgewig van die een been na die ander verplaas word. Posterior tussen die twee heupbene lê die onbeweeglike sakrum (heiligbeen). Hierdie been vorm saam met die koksiks (stuitbeen) die distale gedeelte van die werwelkolom.
Elke heupbeen bestaan uit drie dele wat met mekaar vergroei is, naamlik die os ilium (dermbeen), die os ischium (sitbeen) en die as pubis (skaambeen). Waar hierdie drie bene vergroei is, ontstaan die gewrigsholte van die heupgewrig. Dit is ŉ bal-en-potjie-gewrig; die kop van die femur (bobeen) pas in die holte en vorm sodoende 'n stabiele gewrig. Sterk ligamente wat rondom die heupgewrig geleë is, vergroot die stabiliteit van die heupgewrig.
Die belangrikste fleksorspiere loop aan die voorkant van die werwelkolom na die nek van die femur. Die belangrikste ekstensorspiere loop aan die agterkant, van 'n growwe kneukel op die sitbeen na die onderbeen. Die groot boudspier (musculus gluteus maximus), wat skuins oor die agterkant van die heupgewrig loop, strek die been. Die boudspiere is van groot belang wanneer daar op een been geloop en gestaan word omdat dit dan die bekken en die lyf in ewewig hou.
Hierdie spiere kan ook die been sywaarts beweeg (abduksie). Die spiere wal die been binnewaarts laat beweeg (adduksie), loop aan die binnekant van die bobeen, van die os pubis en die os oschium na die skag van die humerus. Die spiere van die bobeen is in drie groot groepe gerangskik. Aan die voorkant lê die vierkoppige bobeenspier (musculus quadriceps femoris). Die patella (knieskyf) lê in die pees van hierdie spier, net voor die plek waar dit aan die onderbeen geheg is.
Aan die agterkant lê die ekstensors (strekkers) van die bobeen, naamlik die tweekoppige bobeenspier (musculus biceps femoris), wat aan die kuitbeen vas is, en op die mediale sy lê die adduktors. Die kniegewrig is 'n skarniergewrig en strek tussen die distale end van die femur en die proksimale end van die tibia (skeenbeen). Onderaan die femur is 2 knobbels wat elkeen via 'n meniskus met die proksimale deel van die tibia in aanraking is.
Albei die halfmaanvormige meniski is los skywe in die gewrig wat die bewegingsmoontlikhede van die gewrig bepaal. Die onderbeen bestaan uit twee bene, naamlik die tibia (skeen been) aan die binnekant (mediale kant) en die fibula (kuitbeen) aan die buitekant (laterale kant). Elkeen van hierdie bene vertoon 'n uitsteeksel (malleolus) wat die eerste benige gedeelte van die tarsus (voetwortel of voetbasis) omsluit en sodoende die enkel vorm.
Die voetwortelbeen wat tussen hierdie twee malleoli geleë is, word die talus genoem. Onder die talus word die kalkaneus (hakskeenbeen) aangetref. Die gewrig tussen die onderbeen en die talus is eerstens verantwoordelik vir dorsale fleksie, dit wil sê vir die beweging waardeur die voet na bo gedraai word, en tweedens vir plantaarfleksie, die beweging waardeur die voet na onder gedraai word asof 'n mens op jou tone staan. Die gewrig tussen die talus en die kalkaneus maak inversie (voetsole wys na mekaar) en eversie (voetsole wys weg van mekaar) moontlik.
Die beweging van die enkelgewrig word bewerkstellig deur die spiere in die onderbeen, waarvan die pese langs die enkel na die voet loop. Aan die agterkant van die onderbeen lê die kuitspier of musculus gastrocnemius en net daaronder die musculus soleus. Die gemeenskaplike tendon, die Achillestendon, loop na die agterkant van die kalkaneus. Hierdie spiere veroorsaak plantaarfleksie en inversie van die voet.
Aan die agterkant van die onderbeen lê ook 'n dieper spierlaag, die fleksorspiere. Die pese van hierdie spiere loop van agter om die mediale kant van die enkel na die voetsool en tone. Hulle veroorsaak plantaarfleksie, inversie en buiging van die tone. Aan die voorkant van die onderbeen word die lang ekstensorspiere aangetref.
Die pese loop oor die voorkant van die enkel na die voet. Die lang ekstensors veroorsaak dorsale fleksie en strekking (ekstensie) van die tone. Aan die buitekant van die onderbeen, langs die lang ekstensorspiere, lê twee kuitspiere, waarvan die pese langs die laterale kant van die enkel na die voetsoolloop. Die kuitbeenspiere veroorsaak plantaarfleksie en eversie. Die voetwortel of voetbasis vorm saam met die koppe van die middelvoetbeentjies (metatarsale) van die middelvoet (metatarsus) 'n gewrig.
Die spiere van die voetsool is verantwoordelik vir die fynere bewegings van die tone en die bewegings van die voetsool wanneer daar op ŉ ongelyke oppervlak geloop word. Wanneer hierdie spiere swak funksioneer, kan platvoete ontstaan.
Die gewrigte tussen die middelvoetbeentjies en die tone, asook die tussen die falankse (litte) van die tone, is van die skarniertipe. Die groottoon het twee falankse, terwyl die ander tone almal drie falankse het. In teenstelling met die duim is die groottoon minder beweeglik.
Tamboekiesdraai
Tamboekiesdraai is 'n nedersetting in die noorde van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Bob Neuwirth
Bob Neuwirth (20 Junie 1939, Akron, Ohio, Verenigde State van Amerika - 18 Mei 2022) was 'n Amerikaanse musikant (kitaar, koor, banjo). In die sestiger jare tree hy saam met Bob Dylan op. Hy is die mede-skrywer van die lied "Mercedes Benz" saam met Janis Joplin. In 1994 het hy saam met John Cale gewerk en die album Last Day on Earth vrygestel.
Gott ist mein König, BWV 71
Gott ist mein König, BWV 71, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Bloukranspas
Die Bloukranspas is 'n pas op die R102 tussen Plettenbergbaai en Humansdorp oor die kloof waardeur die Bloukransrivier loop en wat die grens tussen die Oos- en die Wes-Kaap vorm. Hier is die rivier ook die oostelike grens van die Tsitsikamma. Die pas is 10 km lank, bereik sy hoogtepunt op 92 m bo seespieël en het 'n maksimum helling van 1:7.
Geskiedenis
Die pas is deur Thomas Bain gebou. Hy het die pas saam met die Grootrivierpas en Stormsrivierpas as een projek gebou. Die werksaamhede het in 1879 begin en die Bloukranspas is in 1883 voltooi. Dit was die moeilikste van die drie passe om te bou.
N2 Nasionale pad
Op daardie stadium het die N2 oor die Bloukranspas gegaan. Een honderd jaar na die voltooiing van die pas is die Bloukransrivierbrug voltooi wat die N2 herlei het.
Antony, Hauts-de-Seine
Dit word voorsien van water deur die Bièvre rivier, 'n sytak van die Seine, en is geleë aan die kruispad van belangrike vervoerroetes, vernaam die hoof noord-suid pad wat reeds vir 2,000 jaar bestaan. Tot die vroeë 20ste eeu het min verstedeliking plaasgevind, maar die stad het aansienlik tussen die twee Wêreldoorloë gegroei (van 4,000 tot 20,000 inwoners) onder Senator-Burgemeester Auguste Mounié. In die vroeë 1960's het die bevolking vinnig gegroei van 25,000 tot 50,000 ten einde gerepatrieerde persone uit Algerië (swartvoete) te akkommodeer. Die commune is nou geïnkorporeer in die Metropolitaanse Area van Parys. Dit is veral bekend vir die opvoedkundige instansies wat daarin geleë is, met een van die grootste privaat instellings in Frankryk en insgelyks ook in die mediese veld, met die grootste private instelling in Île-de-France.
Die inwoners van die commune staan bekend as Antoniens of Antoniennes.
Die commune is bekroon met twee blomme deur die Nasionale Raad van Dorpe in Blom tydens die Kompetisie van Stede en Dorpe in Blom.
William Tabbert
William Tabbert (5 Oktober 1919 – 18 Oktober 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Ed Sullivan Show (1948), The Voice of Firestone (1949), en The Colgate Comedy Hour (1950).
Lettergreep
'n Lettergreep is 'n eenheid van organisasie van spraakklanke. Dit bestaan gewoonlik uit 'n lettergreepkern (gewoonlik 'n vokaal) met opsionele aanvangs- en eindklanke (gewoonlik konsonante). Lettergrepe word gewoonlik gesien as die fonologiese boublokke van woorde.
Elma Potgieter
Elma Potgieter (19 Augustus 1946) is 'n Suid-Afrikaanse aktrise, aanbieder, skrywer, taalpraktisyn, vertaler, woordkunstenaar, en skrywer van meer as vyftig Afrikaanse kortverhale en vier romans.
Antichris
Die antichris (Grieks: ἀντί=in plaas van, nie teen nie; χριστός=Christus) is volgens die Christelike leer die uiteindelike manifestasie van kwaad in 'n menslike wese. Die antichris is die vyand van Christus wat die bose magte verteenwoordig en kort voor die einde van die wêreld sy opwagting sal maak. Die woord kom vyf keer in die Bybel in 1 Johannes en 2 Johannes voor, een keer in meervoudsvorm en vier keer in die enkelvoud.
Göran Liljestrand
Göran Liljestrand (16 April 1886 - 16 Januarie 1968), is 'n Sweedse farmakoloog, bekend vir die ontdekking van die Euler-Liljestrand-meganisme.
Antichris
Die woord kom egter nie in die Openbaring van Johannes, die laaste boek van die Nuwe Testament voor nie, maar volgens sommige Christelike strominge is dit dieselfde persoon wat daarin as "die dier" beskryf word. 'n Meer wetenskaplike verklaring is dat 'die dier' na keiser Nero verwys. Keiser Nero was bekend vir sy wreedheid en het onder andere Christene vervolg. Die getal '666' dui waarskynlik ook op keiser Nero.
Lettergreep
Daar word onderskei tussen oop en geslote of toe lettergrepe. 'n Oop lettergreep eindig op 'n vokaal en 'n toe lettergreep eindig op 'n konsonant.
Göran Liljestrand
Liljestrand is in Gotenburg gebore, maar het skool by die Norra Real Skool in Stockholm voltooi, voordat hy by die Universiteitskollege van Stockholm gematrikuleer het in 1904. Hy het sy studies aan die Karolinska-instituut voortgesit, sy medisyne-kandidaatgraad in 1909 voltooi, die medisyne-lisentiatgraad in 1915 en sy doktorsgraad in 1917, dieselfde jaar word hy dosent van fisiologie by die Instituut. Hy het professorskap gehou in farmakologie en fisiologie by die Karolinska-instituut van 1927 tot 1951.
Lettergreep
'n Algemene reël vir Afrikaans is dat as daar meer as een vokaalklank in 'n woord is, die woord in soveel letter- of klankgrepe verdeel kan word as wat daar vokaalklanke is.
Antichris
Godsdienstiges het oor die eeue bespiegel oor wie die antichris is. Verskeie historiese persone is al as die antichris uitgekryt. Voorbeelde is die Romeinse keiser Nero, die Pous van Rome (volgens sommige Protestante), die kerkhervormer Maarten Luther (volgens sommige Katolieke), Napoleon Bonaparte en Adolf Hitler. Dienooreenkomstig bespiegel gelowiges ook soms dat die Islam die antichris is omdat die Koran (Hoofstuk 19 – Maryam, vers 35) ontken spesifiek dat Jesus Christus die seun van God is. Die leringe rondom die Koran leer ook dat die profeet Issa, die seun van Maryam/Maria 'n sterflike man was wat op die "Dag van Spyt" sal opstaan en sal oordeel oor die lewendes en dooies. Volgens hierdie leringe is hy van die kruis weggeraap voordat hy aan die kruis kon sterf. Verse 36-37 verwys na die "dwaalleer" van "hulle" wat glo dat Jesus die seun van God is.
Verwysings in die Bybel
In die Bybel kom die term "antichris" in die briewe van die apostel Johannes voor.
Lettergreep
Voorbeelde
glashelder
verwoestende
Valiant Swart
Swart se naam is volgens die musikant 'n verwysing na die swart Valiant wat sy pa gery het toe hy nog kind was. Swart se grootste treffer, "Die Mystic Boer" toon ooreenkomste met die gedig "Raka" van NP van Wyk Louw en spreek kwessies rondom die identiteit van die Afrikaner en sy soeke na 'n nuwe besef aan. Swart is naas Koos Kombuis een van die kunstenaars wat die meeste by die jaarlikse Oppikoppi-musiekfeeste in Northam opgetree het.
Antichris
Verwysings in die Bybel
Kinders, dit is die laaste uur. Julle het gehoor dat daar 'n antichris kom; en daar is nou reeds baie antichriste. Daaruit weet ons dat dit die laaste uur is.
Vervolgens staan daar in vers 19: "Hulle het wel uit ons geledere voortgekom, maar niemand van hulle was ooit werklik een van ons nie, want as hulle werklik van ons was, sou hulle by ons gebly het. Dit moes duidelik word dat geeneen van hulle werklik een van ons is nie."
Joy Shelton
Joy Shelton (3 Junie 1922 – 28 Januarie 2000) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Green Finger (1946) en A Case for PC 49 (1951), en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en My Wife Jacqueline (1952).
Antichris
Verwysings in die Bybel
Die antichris sal dus uit Christelike kringe kom. Dit het aanleiding gegee tot bespiegelinge dat Judas Iskáriot of selfs die pous moontlike kandidate is.
Dit kom verder in 1 Johannes 2:22 voor:
Wie is die leuenaar anders as hy wat nie wil erken dat Jesus werklik die Christus is nie? Hý is die antichris, hy wat nie die Vader en die Seun wil erken nie.
Monte Vista
Monte Vista is 'n voorstad in noordoostelike Kaapstad. Die voorstad grens aan Edgemead, Welgelegen, Plattekloof Glen, en Goodwood. Die Laerskool Monte Vista is in die 1960s gebou.
Valiant Swart
Hy was ook 'n hoofakteur in die TV-reeks Song vir Katryn en het 'n reisprogram oor jazzmusiek vir kykNET genaamd 40 dae deur die Delta, asook 'n kuier-/reisprogram Mooiloop, vervaardig.
Monte Vista
Demografie
Volgens die 2011-sensus, het Monte Vista 'n bevolking van 5 041.
Valiant Swart
In 2008 word hy saam met Ollie Viljoen met 'n SAMA-toekenning vir hulle album Vuur en vlam in die kategorie Beste Afrikaanse Tradisionele Album bekroon.
Antichris
Verwysings in die Bybel
Die gees van die antichris word in 1 Johannes 4:3 bespreek:
En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. Hy het die gees van die antichris, die gees van wie julle gehoor het dat hy kom en wat nou reeds in die wêreld is.
Ten slotte kom dit 'n laaste keer in die tweede brief van Johannes (in 2 Johannes 1:7) voor:
Daar het baie misleiers te voorskyn gekom in die wêreld. Hulle erken nie dat Jesus die Christus is wat mens geword het nie. Dit is wat ek met “die misleier”, “die antichris”, bedoel.
Wachet! betet! betet! wachet!, BWV 70
'Wachet! betet! betet! wachet! (Waak! Bid! Bid! Waak!), BWV 70', is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Olimpiese Somerspele 1948
Die Olimpiese Somerspele 1948 (Engels: 1948 Summer Olympics), amptelik bekend as die Spele van die XIVde Olimpiade, is tussen 29 Julie en 14 Augustus 1948 in Londen, Verenigde Koninkryk, aangebied. Londen is bo Baltimore, Lausanne, Los Angeles, Minneapolis en Philadelphia gekies. Na 'n onderbreking van 12 jaar deur die Tweede Wêreldoorlog was dit die eerste Spele sedert die Somerspele van 1936 in Berlyn asook die tweede Olimpiade na die Olimpiese Somerspele 1908 wat in die Britse hoofstad gehou is. Die Olimpiese Winterspele 1948 is in St. Moritz, Switserland, aangebied.
Pivaanspoort
Pivaanspoort is 'n dorpie in eDumbe Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Olimpiese Somerspele 1948
Daar is ook op die infrastruktuur bespaar en geen nuwe sportplekke is vir die Spele opgerig nie. Die Wembley-stadion, wat eintlik 'n sokkerstadion is, het vir die geleentheid 'n atletiekbaan bygekry. Die nabygeleë Empire Pool is vir beide die saalsporte sowel as die swemkompetisies gebruik. Die fietsry het by die opgeknapte Herne Hill plaasgevind en daar is op die Teemsrivier geroei.
Sporte
17 Olimpiese sportsoorte in 136 dissiplines is tydens die Spele beoefen. Tydens die Spele is 138 goue medaljes oorhandig. Daarbenewens is wedstryde in verskeie demonstrasiesporte beslis. • 4
Stadions
Sportplekke wat tydens die Olimpiese Somerspele 1948 gebruik is:
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Suid-Afrikaanse deelname
Gerald Dreyer (liggewig) en George Hunter (ligswaargewig) wen goud, Dennis Shepherd (veergewig) silwer en John Arthur die bronsmedalje in boks.
Getal medaljes
Gasheerstad Londen]] Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:
Angela Merkel
Angela Dorothea Merkel (Duits: [ˈaŋɡela doʁoˈteːa ˈmɛʁkl̩], ; gebore op 17 Julie 1954 in Hamburg) het van 22 November 2005 tot en met 8 Desember 2021 as eerste minister ("bondskanselier") van Duitsland gedien.
In 2000 was sy die eerste vrou wat as voorsitter van die CDU verkies is, en was van 2005 tot 2021 die eerste vroulike regeringshoof van Duitsland.