cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
George W. Bush
Irak
Ongeag die teenkanting van baie Europese geallieerdes, Rusland, die Volksrepubliek China en die meeste ander lande het Bush in Maart daarop aangedring dat Saddam Hoessein as president van Irak moet bedank en gelyktydig militêre optrede teen Irak aangekondig, indien Hoessein nie sou reageer nie.
Parlementsverkiesings en 'n referendum oor 'n nuwe grondwet vir Irak is al in Januarie en Desember 2005 gehou, maar die politieke situasie in Irak het in die tydperk tussen 2004 en 2007 tot so 'n mate versleg dat internasionale waarnemers dit as 'n volskaalse burgeroorlog beskryf het.
Die voortgesette geweldpleging van Islamitiese terreurgroepe, wat volgens godsdienstig-sektariese lyne verdeel is, het tienduisende slagoffers onder Irakse burgerlikes geëis. In 2010 het reeds meer as 4 411 Amerikaanse soldate in Irak gesneuwel, en die Demokratiese opposisie in die Amerikaanse Kongres het die druk op die Bush-regering verhoog om 'n tydplan vir die Amerikaanse troepe se onttrekking aan Irak vas te lê.
In 'n toespraak op 10 Januarie 2007 het Bush aangekondig dat 'n bykomende 21 500 Amerikaanse troepe ontplooi sou word, terwyl die ekonomiese probleme van Irak met 'n werkskeppingsprogram en meer voorstelle vir die heropbou van die land aangespreek sou word. Hiervoor is VS$ 1,2 miljard beskikbaar gestel.
Op 1 Mei 2007 het Bush vir 'n tweede keer van sy vetoreg gebruik gemaak en 'n wetsontwerp van die Kongres ten opsigte van 'n tydlyn vir die onttrekking van Amerikaanse troepe verwerp.
Kirk Alyn
Kirk Alyn (8 Oktober 1910 – 14 Maart 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Daughter of Don Q (1946), Superman (1948), Radar Patrol vs. Spy King (1949), en Blackhawk: Fearless Champion of Freedom (1952).
Pous Zosimus
Zosimus was die 41ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Dennis Moore (akteur)
Dennis Moore (26 Januarie 1908 – 1 Maart 1964) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Song of the Range (1944), Raiders of Ghost City (1944), The Purple Monster Strikes (1945), en The Master Key (1945).
Pous Zosimus
Pontifikaat
Tydens sy pontifikaat is begin met die herorganisering van die Galliese kerkprovinsie. Daar het 'n twis ontstaan na die onregmatige afsetting van biskop Hugo van Arles en die aanstelling van Patroclus deur generaal Constantinus. Patroclus se aanstelling is deur die pous bekragtig en Arles is die belangrikste bisdom van die provinsie gemaak, iets wat deur die biskoppe van Vienne, Marseille en Narbonne as aantasting van hulle mag gesien is. Die twis het voortgeduur tot die pontifikaat van Pous Leo I.
Probleme met die Pelagianisme van Caelestius en Pelagius het ook weer kop uit gesteek. Aanvanklik is Caelestius vrygespreek tydens 'n byeenkoms in San Clemente in Rome en Pelagius ook na skriftelike geloofsbelydenis. Na tussenkoms van die aartsbiskop Aurelius van Kartago wat aangetoon het dat hulle die pous mislei het, verwerp die pous uiteindelik in sy Epistola Tractoria Pelagianisme finaal. Keiser Honorius het toe met 'n vervolging van die Pelagiane begin.
Pous Zosimus het 'n dekreet uitgevaardig wat priesters verbied om 'n kroeg te betree en dat buite-egtelike kinders nie priesters kon word nie. Na sy dood is Zosimus begrawe in San Lorenzo in Agro Verano.
Verering
Zosimus word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 26 Desember.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Arbeidsgenot
Arbeidsgenot was die huis van die Afrikaanse skrywer C.J. Langenhoven op Oudtshoorn in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Hy en sy familie het van 1903 tot 1950 in die huis gewoon. Vandag is dit 'n huismuseum wat in Jan van Riebeeck-straat nommer 217 geleë is.
Die Langenhoven-egpaar het dié woning in 1903 betrek en die res van hul lewes hier gewoon. Mev. Langenhoven het tot met haar dood in 1950 hier aangebly. Kragtens haar testament het Arbeidsgenot daarna volksbesit geword. Die Langenhoven-gedenkfonds is toe onder voorsitterskap van doktor E.G. Jansen gestig. Uit hierdie fonds is 'n bedrag van £1500 (R3000) vir die aankoop van die huis bewillig om dit as 'n Langenhoven-museum in te rig. Die gedenkfonds was ook vir die onderhoud van die woning verantwoordelik.
Op 21 April 1955 is die huis amptelik vir die publiek oopgestel. Die plegtigheid is deur die toenmalige goewerneur-generaal, doktor E.G. Jansen waargeneem.
Uckermark
Uckermark is 'n historiese landskap in Noordoos-Duitsland wat merendeels in die huidige deelstaat Brandenburg geleë is - behalwe vir die stad Strasburg wat in administratiewe opsig deel uitmaak van Mecklenburg-Voorpommere.
Die oudste historiese verwysing na die gebied dateer uit 1250 - destyds het die hertoë van Pommere hulle heerskappy oor die hele Uckermark aan die markgrawe van Brandenburg oorgedra. Die laasgenoemde heersers het reeds in 1230 die suidelike dele van Uckermark suid van die Welse-rivier gekoop. Na die verenigde Uckermark (Latyn: terra ukera) word eers sedert die laat middeleeue as Uckermark verwys. Een van die huidige administratiewe distrikte van Brandenburg is na die landskap vernoem.
Rudolf Barschai
Rudolf Borissowitsch Barschai (Russies: Рудольф Борисович Баршай, Afrikaanse transkripsie: Roedolf Barisowitsj Barsjai; 28 September 1924 - 2 November 2010)  was 'n Sowjet- en Russiese dirigent en altviolis.
Lewe
In 1955 stig Barschai die Moskouse Kamerorkes, wat hy sou lei en dirigeer totdat hy in 1977 na die Weste geëmigreer het. Hy was van 1978 tot 1981 die artistieke direkteur van die Israelse Kamerorkes. Van 1981 tot 1982 was Barschai hoofdirigent van die Vancouver-simfonieorkes en van 1985 tot 1986 hoofgasdirigent van die Orchester National de France (Nasionale Orkes van Frankryk). Hy was ook van 1982 tot 1988 die hoofdirigent van die Bournemouth-simfonieorkes, asook permanente gasdirigent van verskeie orkeste in Europa, Kanada, die VSA, Taiwan en Japan. Barschai het tot sy dood in 2010 in Switserland gewoon.
Barschai se eerste vrou was Nina Barschai (1947-1953), wat tweede violiste van die Borodin-kwartet geword het. Hulle het 'n seun genaamd Lev Barschai gehad (1946-2014). In 1954 het Barschai met Anna Martinson (1954-1963), 'n Russiese skilder en kostuumontwerper en dogter van die Sowjet komediant Sergei Martinson, getrou. Hulle het 'n seun genaamd Walter Barschai gehad (gebore in 1955). Die egpaar is in 1963 geskei. In 1968 het Barschai met die Japannese vertaler Teruko Soda (1968-1974) getrou. Hulle het 'n seun genaamd Takeshi gehad (gebore op 10 Januarie 1967). In 1980 het Barschai met die klavesimbelspeler en orrelis Elena Raskova getrou. Hulle het in Switserland naby Basel gewoon.
'n Biografiese rolprent oor Barschai met die titel "The Note" is in 2010 deur Oleg Dorman gemaak. In 2013 het die verhaal in die boek The Noteverskyn. In 2015 het die Engelse plate-etiket ICA CLASSICS 'n gedenkprojek uitgereik, getiteld ''20-CD A Tribute to Rudolf Barshai."
Werke
Barschai het bekendheid verwerf as musikale interpreteerder van Sjostakowitsj en Prokofiëf se musiek. Hy is veral bekend vir sy rangskikkings van die strykkwartette van Sjostakowitsj, veral sy Strykkwartet No. 8 vir kamerorkes. In 2000 het Barschai 'n weergawe van Mahler se Tiende simfonie vir uitvoering gemaak, welke werk by die dood van Mahler onvoltooid gelaat is. Hy het ook talle werke van Sjostakowitsj opgeneem, waaronder die wêreldpremiêre opname van die komponis se Veertiende Simfonie. Verskeie van sy opnames het kritiese lof ontvang en internasionale toekennings gewen, insluitende:
Aloe ruspoliana
Aloe ruspoliana is 'n aalwyn wat inheems is aan Ethiopië, Kenia en Somalië.
Carol Kane
Carol Kane (gebore 18 Junie 1952) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Annie Hall (1977), The Princess Bride (1987), Addams Family Values (1993), en The Pacifier (2005).
Cottbus
Cottbus (Neder-Sorbies: Chóśebuz [ˈxɨɕɛbus] Chöshebuss) is die tweede grootste stad in die Duitse deelstaat Brandenburg ná die hoofstad Potsdam. Langs Potsdam, Brandenburg an der Havel en Frankfurt (Oder) is Cottbus een van die vier plaaslike sentrums van die deelstaat Brandenburg en het die status van 'n selfregerende stad. Alhoewel net 'n klein minderheid van Cottbus se bevolking Sorbiessprekendes is, word Cottbus as die politieke en kulturele sentrum van die Sorbe in die Neder-Lausitzstreek beskou. Dit is ook die grootste amptelik tweetalige stad in die Bondsrepubliek Duitsland.
Met sy industrialisering en die begin van die bruinkoolmynbou in die 19de eeu het Cottbus tot 'n beduidende nywerheidstad gegroei. Vandag is die stad aan die rand van die Spreewald-bosgebied ook 'n belangrike kulturele en opvoedkundige sentrum met 'n universiteit, 'n staatsteater en uitgestrekte parke.
Paul St. Peter
Paul St. Peter is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Lupin the 3rd: The Mystery of Mamo (1978), Akira (1988), en Paprika (2006).
Alan Lewis
David Alan Lewis (gebore 1 Junie 1964 in Cork, Ierland) is 'n voormalige Ierse krieketspeler en huidige rugbyskeidsregter. Hy is tydens die Rugbywêreldbeker 2003 en die Rugbywêreldbeker 2007 as 'n rugbyskeidsregter ingespan. Sy vader Ian het ook vir Ierland krieket gespeel.
Krieketloopbaan
Lewis het as regterhandse kolwer en regterhandse snelbouler tussen 1984 en 1997 121 keer vir die Ierse krieketspan gespeel, insluitend agt eersteklas wedstryde teen Skotland en 23 A-Lys wedstryde. Hy het 35 keer as kaptein van die Ierse span opgetree. Lewis is een van slegs ses spelers wat meer as 100 keer vir Ierland gespeel is en slegs Peter Gillespie en Kyle McCallan het meer kere vir Ierland gespeel. Lewis het sy debuut vir Ierland in Junie 1984 gemaak in 'n wedstryd teen Wes-Indië. Sy loopbaan het op 'n lae noot begin toe hy vir geen lopies uitgehaal is.
In alle wedstryde vir Ierland het Lewis altesaam 3579 lopies aangeteken teen 'n kolfgemiddeld van 28,63 met sy beste vertoning 136 teen Wallis in Julie 1990, een van vier honderdtalle wat hy vir Ierland aangeteken het. Hy het 51 paaltjies teen 'n gemiddeld van 43,88 geneem. Sy beste boulvertoning was 4/21 teen Skotland in Julie 1993.
Rugbyloopbaan
Nadat Lewis se rugbyspeelloopbaan deur 'n besering kortgeknip is het hy begin om as skeidsregter op te tree. Hy het later op die hoogste vlak as skeidsregter begin optree met sy eerste internasionale optrede op 13 Junie 1998 tussen Argentinië en Frankryk gevolg deur 'n toets tussen Australië en Fidji op 18 September 1998 wat Australië 66-20 in Sydney gewen het.
In die Rugbywêreldbeker 1999 het hy as lynregter opgetree vir die Fidji-Namibië wedstryd in Beziers. In 2003 is hy weer as lynregter gekies maar het ook 'n kans gekry om as skeidsregter op te tree nadat Scott Young beseer is. Vir die Rugbywêreldbeker 2007 is hy as een van die twaalf skeidsregter gekies.
Greep
’n Greep (Engels: byte) is die kleinste adresseerbare gedeelte van ’n rekenaargeheue. Met adresseerbaar word bedoel dat dit nie moontlik is om minder as een greep tegelyk na die geheue te skryf of daarvan te lees nie.
By moderne rekenaars bestaan ’n greep uit 8 bisse. Een greep is ’n groep van agt bisse wat saam gebruik word.
Soms word die waarde van ’n greep weergegee as twee heksadesimale syfers; daarby word die greep opgedeel in twee groepe van vier bisse elk. Die groepe word halfgrepe genoem.
Geskiedenis
Vroeë rekenaars het ’n verskeidenheid van 4-bis binêrgekodeerde desimale (BKD) verteenwoordigings gebruik en die 6-bis kodes vir drukbare grafiese patrone wat algemeen gebruik is in die Amerikaanse weermag. Hierdie verteenwoordigings het alfanumeriese karakters en spesiale grafiese simbole ingesluit. Die stelle is in 1963 uitgebrei na 7 koderingsbisse, genaamd die Amerikaanse Standaardkode vir die Verwisseling van Inligting (ASCII), om die Federale Inligtingsprosesseringstandaard wat die onversoenbare teledrukkerkodes wat in verskeie Amerikaanse regeringstakke gebruik is, te vervang. ASCII het die onderskeiding van hoof- en kleinletters ingesluit asook ’n stel beheerkarakters om die oordrag van geskrewe taal en druktoestelfunksies, soos bladsy- en lynvoere en die fisiese of logiese beheer van datavloei oor die oordragmedia, te fasiliteer. Aangesien daar met slegs een bis meer twee 4-bispatrone gebruik kon word om twee syfers te kodeer met binêrgekodeerde desimale, is die 8-bis EBCDIC-karakterkodering gedurende die vroeë 1960’s aangeneem en uitgevaardig en as standaard deur die IBM in die System/360 gebruik.
In die vroeë 1960’s het AT&T digitale telefonie oor langafstand hooflyne bekendgestel. Dit het die 8-bis µ-wetkodering gebruik. Hierdie groot belegging het beloof om die oordragkoste van 8-bisdata te verminder. Die gebruik van 8-biskodes vir digitale telefonie het ook veroorsaak dat 8-bisdata-oktette aanvaar word as die basiese data-eenheid van die vroeë internet.
Die ontwikkeling van die 8-bis mikroverwerker in die 1970's het hierdie bergingsgrootte gewild gemaak. Mikroverwerkers soos die Intel 8008, die direkte voorganger van die 8080 en die 8086 wat in vroeë persoonlike rekenaars gebruik is, kon ook ’n klein hoeveelheid operasies op 4-bisse uitvoer, soos die DAA- (desimale verstelling) instruksie. Hierdie 4-bishoeveelhede word soms ’n halfgreep genoem en korrespondeer met heksadesimale syfers.
Lyle Alzado
Lyle Alzado (3 April 1949 – 14 Mei 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Ernest Goes to Camp (1987) en Destroyer (1988), en in die televisiereeks Learning the Ropes (1988).
Aloe scabrifolia
Aloe scabrifolia is 'n aalwyn wat endemies aan Kenia is.
Grahame Clifford
Grahame Clifford (25 Desember 1905 – 26 Januarie 1984) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Tales of Hoffmann (1951).
Ari'el Stachel
Ari'el Stachel is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Can Hitler Happen Here? (2017) en Respect the Jux, en in die televisiereeks Jessica Jones (2015).
Modderrivier
Die Modderrivier is 'n sytak van die Rietrivier wat algemeen van oos na wes deur die Vrystaat in Suid-Afrika vloei.
Die rivier ontspring net oos van Dewetsdorp in die Vrystaat en vloei dan noord tot in die Rustfonteindam. Die rivier kruis dan die N8 nasionale pad, swaai noordwes en vloei deur die Mockesdam. Dit gaan dan by Maselspoort verby en kruis die N1 nasionale pad noord van Bloemfontein. Hierna kruis dit die hoofspoorlyn tussen Johannesburg en Bloemfontein asook die R30- en R700-hoofpaaie.
Die rivier swaai dan wes en vloei die Krugersdriftdam binne. Die rivier vloei steeds wes, verby die Poplar Grove, Paardeberg en Slag van die Twee Riviere slagvelde, kruis dan weer die N8 en sluit dan by die Rietrivier aan by die N12 nasionale pad by die Modderrivier-nedersetting.
Erica lucida
Erica lucida is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
InterCityExpress
Die InterCityExpress (ICE, oorspronklik InterCity Experimental genoem) is die hoësnelheidstrein van die Duitse Spoorweë (Deutsche Bahn).
Lake Placid
Lake Placid (afgelei van die Engelse byvoeglike naamwoord placid: "kalm", "rustig", "vreedsaam") is die naam van 'n dorp en 'n meer in die Adirondack-gebergte in Essex County (New York, Verenigde State). Lake Placid het 'n bevolking van 2 357 in 2019 gehad. Die dorp is na die meer vernoem.
InterCityExpress
In teenstelling met die Franse TGV of die Japannese Shinkansen-stelsel is die lokomotiewe, waens, snelspore en bedryf nie as 'n stelsel in geheel ontwerp nie, wat meebring dat die ICE sy maksimumsnelheid van 330 kilometer per uur tans slegs op bepaalde, nuut opgerigte dele van die spoorwegnet kan bereik.
Lake Placid
Die dorp Lake Placid, 'n gewilde skioord, is naby die stadsentrum van North Elba geleë, sowat 40 myl suidwes van Plattsburgh. Die meer vorm saam met die nabygeleë Saranac Lake en Tupper Lake die sogenaamde Tri-Lakes-gebied.
Lake Placid het internasionale bekendheid verwerf as die gasheerdorp van die Olimpiese Winterspele in 1932 en 1980. Dit is saam met St. Moritz in Switserland en Innsbruck in Oostenryk een van slegs drie plekke waar die Olimpiese Winterspele twee keer gehou is. Naas Los Angeles is Lake Placid die enigste plek in Noord-Amerika wat twee keer as gasheerstad van Olimpiese Spele opgetree het.
InterCityExpress
Die ICE verbind die belangrikste Duitse stede met mekaar; sy internasionale bestemmings is Amsterdam, Brussel, Zürich, Basel, Luik, Interlaken, Chur, Innsbruck en Wene.
Lake Placid
Die meer
Die Lake Placid-meer is in die Adirondack-gebergte in die noorde van die deelstaat New York geleë en het 'n oppervlakte van sowat 2 170 akkers met 'n gemiddelde diepte van 50 voet. Die meer word deur bronne en bergstrome gevoed.
InterCityExpress
Vanaf die jaar 2007 word 'n verbinding tussen Parys en Frankfurt am Main beplan, wat saam met die bestaande TGV-verbinding tussen Parys en Stuttgart deel uitmaak van die Europese hoësnelheidsverbinding LGV Est européenne / POS (Parys-Oos-Frankryk-Suid-Duitsland).
ICE Sprinter
Die ICE Sprinters is tans die vinnigste treinverbindings tussen die Duitse metropole. Hulle ry veral soggens en saans en is as 'n alternatief vir die vliegtuig gemik op sakereisigers en pendelaars. Die Sprinters verbind Frankfurt am Main met Berlyn, Hamburg en München, met 'n reistyd van drie uur en twintig minute.
Lake Placid
Die meer
Die noordelike gedeelte van die dorp Lake Placid is aan die oewer van die meer geleë wat die dorp se hoofbron van drinkwater is. Die bewaring van die watergehalte is van groot belang vir die dorp. Die meeste van die sowat driehonderd huise langs die oewer word nie heeltyds bewoon nie sodat waterbesoedeling voorkom word, en hulle kan grotendeels net per boot bereik word.
Die plaaslike owerhede het suksesvolle pogings onderneem om die verspreiding van uitheemse akwatiese indringerspesies te voorkom, en motorbote word by 'n plaaslike stasie skoongemaak voordat hulle in die meer te water gelaat word. In Lake Placid is reeds rekord-forelle gevang.
Groothertog Michail Michailowitsj van Rusland
Groothertog Michail Michailowitsj van Rusland (Russies: Михаил Миха́йлович; 16 Oktober 1861 - 26 April 1929) was die tweede oudste seun van groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland en ’n neef van tsaar Aleksander III.
Hy het in die Kaukasus grootgeword en tussen 1862 en 1881 daar gewoon saam met sy gesin. Hy is deur privaat onderwysers geleer. In die Romanof-tradisie het hy ’n militêre loopbaan gevolg. Hy het in 1877 in die Russies-Turkse Oorlog gedien, ’n kolonel geword en was adjudant aan die keiserlike hof. In 1891 is hy in ’n morganatiese huwelik verbind met gravin Sophie van Merenberg, ’n morganatiese dogter van prins Nikolaas Willem van Nassau en ’n kleindogter van die Russiese digter Aleksander Poesjkin. Vir dié huwelik sonder die tsaar se toestemming het Aleksander III hom sy militêre titels ontneem en die paartjie uit Rusland verban.
Václav Havel
Vaclav Havel (* 5 Oktober 1936 in Praag; † 18 Desember 2011 in Vlčice-Hrádeček,  Okres Trutnov, Královéhradecký kraj) was 'n Tsjeggiese dramaturg, skrywer, digter en politikus, wat tydens die kommunistiese tydperk een van die leidende teenstanders van die bewind was.
Havel was die tiende en laaste president van Tsjeggo-Slowakye (1989–1992) en die eerste president van die Tsjeggiese Republiek (1993–2003). Hy het meer as 20 dramas en talle nie-fiksiewerke geskryf wat in verskeie tale vertaal is. Havel het verskeie internasionale toekennings ontvang waaronder die Verenigde State van Amerika se Presidensiële Medalje van Vryheid en die Orde van Kanada.
Havel was 'n stigterslid-ondertekenaar van die Praag-Verklaring oor die Europese gewete en kommunisme. Ten tye van sy dood was hy voorsitter van die New York-gebaseerde Human Rights Foundation. Hy was ook die stigter van die VIZE97 Foundation, en die globale konferensie Forum 2000 wat jaarliks gehou word.
Sedert die 1960's het sy aktiwiteite al hoe meer op die politiek van Tsjeggo-Slowakye begin fokus. Ná die kortstondige tydperk van politieke bevryding in Tsjeggo-Slowakye, wat as die Praagse Lente bekend gestaan het, het hy steeds meer aktief geword. In 1977 het sy betrokkenheid by die menseregte-manifes Handves 77 hom internasionale roem as die leier van die opposisie in Tsjeggo-Slowakye besorg, wat ook gelei het tot sy gevangenskap.
DJ Ossewa
DJ Ossewa is 'n Afrikaanse musiekgroep. Die groepslede is Daniel Jakobus Ossewa, Vet Frik en Jerbes die Leeuboer. Raapie Knaapie, 'n gewese lid, is op 29 Augustus 2010 oorlede toe die bussie waarin hulle getoer het, op die N4-snelweg naby Brits in 'n ongeluk betrokke was.
Diskografie
DJ Ossewa se albums:
Friedrichswerdersche Kirche
Die Friedrichswerdersche Kirche is 'n kerk op die historiese plein Werderscher Markt in die Friedrichswerder-buurt van die Berlynse distrik Mitte. Die kerk is tussen 1824 en 1831 volgens planne van Karl Friedrich Schinkel as Berlyn se eerste kerkgebou in die Engels-Neogotiese styl gebou.
Die kerk is gedurende die Tweede Wêreldoorlog ernstig beskadig en eers vanaf 1982 heropgebou om as Oos-Berlynse Schinkel-museum te dien. Sedert die laat 1990's maak dit deel uit van die Berlynse Nationalgalerie (Nasionale Kunsgalery) en behandel as museum die werk van die argitek Schinkel en 19de eeuse beeldhoukuns.
Chelsea Kane
Chelsea Kane (gebore 15 September 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Bratz (2007) en in die televisiereekse Dancing with the Stars (2005), Jonas (2009), en Baby Daddy (2012).
Teenpous
'n Teenpous, of anti-pous, is 'n persoon wat uit protes teen die verkiesing van 'n wettige pous deur 'n groep ontevredenes verkies word tot die leier van die Rooms-Katolieke Kerk. In bepaalde turbulente periodes van die geskiedenis van die Rooms-Katolieke Kerk is die wettige pous nie deur sommige groepe erken nie. Hulle kies dan hulle eie pous as teenpous. Die eerste teenpous was Hippolitus (217-235), wat gekies is as protes teen Pous Callixtus I.
Die mees verskeurende periode van teenpouse was die Westerse Skisma, van 1378 tot 1418.
Dit was nie altyd duidelik wie van die twee (of meer) mededingende pouse die wettige een was en watter die teenpous(e). Duidelikheid daaromtrent het eers later ontstaan.
Aloe schelpei
Aloe schelpei is 'n aalwyn wat endemies aan sentraal Ethiopië is.
Teenpous
Volgens die tradisionele geskiedskrywing was daar sedert 1449 geen teenpouse nie. Deesdae is daar egter drie teenpouse wat 'n mate van bekend verwerf het: Teenpous Petrus II (Manuel Alonso Corral, vanaf 2005), Teenpous Michael I (David Allen Bawdien, vanaf 1990), en Teenpous Pius XIII (Earl Lucian Pulvermacher, vanaf 1998). Al drie het egter aansienlik minder volgelinge as die vroeëre teenpouse.
Party van die teenpouse het hulle eie kardinale aangestel. Die kardinale word egter nie deur die Rooms-Katolieke Kerk erken nie en staan bekend as pseudo-kardinale.
Lys van Teenpouse
Die belangrikste moderne teenpouse is:
Bossaffraan
Die Bossaffraan (Elaeodendron croceum) - voorheen Cassine papillosa - is 'n immergroen plant wat as 'n struik of 'n klein boompie voorkom. Die spesie is inheems in Suid-Afrika waar dit in die KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Oos-Kaap asook Mosambiek voorkom. Dit groei vanaf seevlak tot by ongeveer 900 m bo seevlak. Die boom se bas is grys en dun en dikwels met mos bedek. Die helder-oranje binnebas skyn op plekke deur. Die blare blink, teenoorstaande en het skerp tande langs hul rante.
Die boom se FSA-nommer is 415.
Wubi
Wubi (Windows-based Ubuntu Installer) is 'n amptelike vrye sagteware, Windows gebaseerde installeerder vir die Ubuntu-bedryfstelsel.
Wubi is as 'n onafhanklike projek van Ubuntu gebore maar word sedert weergawe 8.04 by Ubuntu ingesluit. Wubi kan ook op die Ubuntu Live CD aangetref word en is ook by Ubuntu 7.10 Gutsy Gibbon weergawe ingesluit.
Wubi is nie 'n virtuele masjien nie, dit skep eerder 'n alleenstaande installasie binne 'n lusgemonteerde toestel. Dit is nie opsigself 'n Linux-verspreiding nie maar eerder 'n installeerder vir die Ubuntu bedryfstelsel.
Wubi installeer nie Ubuntu direk op sy eie hardeskyf-partisie nie en kan ook nie ongebruikte hardeskyfspasie gebruik om die bedryfstelsel te installeer nie. 'n Mens sou egter bogenoemde kon vermag met die LVPM (Loopmounted Virtual Partition Manager) gebruik om die Wubi-gegenereerde Ubuntu installasie na 'n regte partisie te verskuif, soos byvoorbeeld op 'n USB flitskyfie. Hierdie opstelling het die voordeel dat gebruikers die bedryfstelsel en drywers kan toets voordat hulle dit op 'n eie pasgemaakte partisie installeer (om sodoende risiko's rakende die loodsprogram en ander funksies van die bestaande bedryfstelsel te vermy).
Wubi voeg 'n keuse by die standaard Windows loodsgids wat 'n mens in staat stel om Linux te hardloop. Ubuntu word binne 'n lêer in die Windows lêerstelsel (c:\ubuntu\disks\root.disk) gestoor eerder as op sy eie partisie. Hierdie lêer word dan deur Linux gebruik asof dit 'n werklike hardeskyf is.
'n Verwante projek, Lubi, gebruik Linux as die gasheerstelsel in plaas van Windows. 'n Weergawe vir die Mac OS-bedryfstelsel, Mubi, word ook in die vooruitsig gestel.
Reuse-sandkruiper
Die reuse-sandkruiper (Rhynchobatus djiddensis) is 'n haai wat voorkom aan die ooskus van Afrika van die Rooisee tot by Algoabaai. Daar is ook al 'n spesie in Knysna gevang, maar die haai kom meer algemeen voor aan die kus van KwaZulu-Natal en die Transkei. In Engels staan dit bekend as die giant guitarfish.
Voorkoms
Van bo af lyk die haai wigvormig met die twee pektorale vinne wat amper soos vlerke lyk. Dit het ook twee dorsale vinne en twee anale vinne. Dit is olyfgroen aan die bokant met wit kolletjies wat in rye oor die bokant loop tot by die tweede dorsale vin. Die haai kan tot 3 m lank en 227 kg swaar word.
Habitat en gewoontes
Die haai verkies modderige of sanderige bodems tot 30 m diep. Hulle eet pylinkvis en klein vissies. Vier kleintjies word op 'n keer gebore in die somer. Die haai oorleef in oseanariums en word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.
Dickie Moore (akteur)
Dickie Moore (12 September 1925 – 7 September 2015) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Oliver Twist (1933), Gabriel Over the White House (1933), Peter Ibbetson (1935), en Out of the Past (1947).
Sybas
Die sybas (Maytenus acuminata) is 'n klein boompie wat wydverspreid voorkom. Dit is inheems in al die provinsies van Suid-Afrika en ook in Bangladesj, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Gaboen, Kameroen, Kenia, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.
Die bomm het gegroefde takke. Die blare is dik, glansend en leeragtig met rubberagtige, elastiese drade wat die blaardele aanmekaar hou wanneer dit geskeur is. Die enigste ander boom wat dieselfde eienskap het is die valssybas.
Die boom se FSA-nommer is 398.
Sinonieme
Die boom het 21 sinonieme:
The Amazing Criswell
The Amazing Criswell (7 Augustus 1907 – 4 Oktober 1982) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Night of the Ghouls (1959), Plan 9 from Outer Space (1959), en Orgy of the Dead (1965), en in die televisiereeks The Jack Paar Program (1962).
Hugh Clifton
Hugh Clifton is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Mr. Justice Raffles (1921), Tansy (1921), The Narrow Valley (1921), en Dollars in Surrey (1921).
Erica lusitanica
Erica lusitanica is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Iberiese Skiereiland en suidwes-Frankryk.
Erkenning van Afrikaans
Die erkenning van Afrikaans en die geskiedenis van Afrikaans loop hand aan hand met die taalgeskiedenis en erkenning van Nederlands in Suid-Afrika.
Erkenning van Afrikaans-Nederlands
Op 6 April 1652 het die eerste Nederlandse koloniste voet aan wal gesit aan die Kaap. Tot en met 1795 toe Engeland die Kaap beset het, was Nederlands die bestuurstaal. In 1813 het goewerneur sir John Cradock verklaar dat die burgers Engels moes leer. Cradock wou die Kaap eentalig Engels maak en die Engelse taal onmisbaar maak in die land. Met die koms van goewerneur lord Charles Somerset in 1820 sou die verengelsingsproses versnel. Somerset het Skotse predikante en onderwysers ingevoer om die burgers Engels te leer. In 1820 sou ook duisende Britse setlaars aankom om die verengelsing 'n hupstoot te gee. In 1822 het Somerset begin om Nederlands as bestuurstaal en regstaal te vervang deur Engels. Op handelsgebied word die geldstelsel gedurende 1826 gewysig toe die riksdaler, skelling en stuiwer (of oulap) vervang is met ponde, sjielings en pennies. Gedurende 1828 verloor Nederlands sy amptelike posisie toe Engels onder Somerset die enigste amptelike taal van die Kaapkolonie geword het. Toe die Kaapkolonie in 1853 'n verteenwoordigende regering gekry het, is bepaal in artikel 89 dat slegs Engels toegelaat sou word in die Parlement.
Zuid-Afrikaansche Republiek
In die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) het wet 10 van 1888 die volgende bepaal: Die wet het verder ook bepaal dat alle amptelike dokumente, kennisgewings, diensbriewe "en andere schrifturen van ambtenaren" in Nederlands geskryf en opgestel sou moes wees. Verder is bepaal dat Nederlands in alle howe gebruik sou moes word. Ook moes alle markmeesters alle veilings in Nederlands hou, alhoewel hulle die reg sou hê om dit wat gesê is, daarna ook in 'n ander taal te herhaal. Die Nederlandstalige "Volkslied van Transvaal" was vanaf 1875 tot en met 1902 amptelik in gebruik.
Kaapkolonie
In 1882 is Nederlands ook as amptelike taal erken in die Kaapse parlement, naas Engels. Om hierdie gebeurtenis te herdenk is die Eerste Taalmonument te Burgersdorp opgerig in 1893.
Unie van Suid-Afrika
In 1909 is die "Zuid Afrika-wet" deur al vier die provinsies aangeneem, waardeur die Unie van Suid-Afrika met Uniewording op 31 Mei 1910 tot stand sou kom. Art. 137 van die Unie-grondwet het as volg gelui:
Erkenning van Afrikaans
'n Hoogtepunt vir die voorstanders van Afrikaans was die erkenning van Afrikaans as amptelike taal van Suid-Afrika. Op 8 Mei 1925 is in 'n gesamentlike sitting van die Unie-Volksraad en die Senaat, die wet op "de Officiële Talen van de Unie" eenparig aangeneem. Wet nommer 9 van 1925 het as volg gelui:
Hierdie wet het terugwerkende krag gehad, wat beteken dat Afrikaans sedert Uniewording, naas Engels die amptelike taal van Suid-Afrika was. Nederlands en Afrikaans is hier grondwetlik as sinonieme beskou en nie as twee afsonderlike tale nie. Die strekking van die wet dui duidelik daarop dat Nederlands aan Afrikaans gelykgestel word en nie dat Afrikaans Nederlands vervang nie. As dit die bedoeling van die wetsontwerp was dat Afrikaans Nederlands moes vervang, sou die wet dit ook bepaal het. Wet 9 van 1925 is presies so geformuleer om die Afrikaners wat voorstanders was van Nederlands as kultuurtaal, nie teen die bors te stuit nie. Hierdie Afrikaners was nog in die meerderheid en hulle sou wet 9 van 1925 afgekeur het met sodanige bepaling. In die praktyk het die voorstanders van Afrikaans as kultuurtaal, onder leiding van D.F. Malan, wet 9 van 1925 anders gelees.
Republiek van Suid-Afrika
In die grondwet van 1961 van die Republiek van Suid-Afrika, het wet nommer 32 van 1961 vermeld dat Afrikaans en Engels die amptelike tale van die land is, maar in 'n definisie-omskrywing is vermeld dat Afrikaans ook Nederlands is. Die twee artikels (108 en 119) uit wet no. 32 van 1961 het as volg gelui:
Die grondwet van 1961 was in werking tot die einde van 1983. In die grondwet van 1983 word geen woord meer van Nederlands gerep nie. Afrikaans en Nederlands was sedert 1910 tot en met 1983 amptelik sinonieme.
Nuwe Suid-Afrika
In 1994 kry Suid-Afrika 'n nuwe grondwet. Artikel 6 van hierdie grondwet het bepaal dat 11 tale, as amptelike tale erken word. Daar is verder bepaal dat die taalregte (van Afrikaans en Engels) wat voor 1994 bestaan het, nie aangetas sou word nie. By die aanpassing in 1996 van die grondwet, is laasgenoemde bepaling geskrap.
Vivienne-waterval
Die Vivienne-waterval is by Meru in die ooste van Kenia.
Hierdie waterval in die Nithirivier in die Gorgesvallei in die Mount Kenya Nasionale Park is net oosnoordoos van Berg Kenia en die Michaelson-meer. Dit lê 3984 m bo seespieël en by 0° 7′ 59″ suid en 37° 22′ 0″ oos.
Die waterval dra die naam van die Britse skryfster en avonturier Vivienne de Watteville (1900-1957) wat in die omgewing gewoon het.
Kristi Kang
Kristi Kang (gebore 24 Maart 1984) is 'n Amerikaanse aktrise.
Hendrik Snijders
Ds. Hendrik Johannes Christoffel Snijders (Leeudoringstad, 2 Maart 1906 – Johannesburg, 5 November 1974) was 'n predikant in vyf gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk van 1931 tot 1974 toe hy oorlede is ná 'n hartaanval, slegs drie weke voordat hy sou aftree.
Vanweë sy buitengewone geesdrif en groot bekwaamheid het ds. Snijders kort ná sy legitimasie belangrike ampte in die kerk begin beklee en was hy aktuarius en moderator van die Natalse Sinode, asook assessor en waarnemende moderator van die Suid-Transvaalse Sinode. Hy het ook in sy bediening'n lewendige belangstelling in die Afrikaner se kultuurlewe getoon en deur sy aktiewe deelname 'n belangrike rol in die uitbouing en handhawing daarvan – veral in Natal – gespeel. Hy was jare lank lid van die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge se hoofbestuur en 'n sterk voorstander van rasseskeiding, soos blyk uit sy uitspraak, aangehaal in die Cape Argus, in Februarie 1961: “Nêrens kry ons ’n opdrag om die idee van rasseskeiding uit te wis nie. Inteendeel, ons wil aanvoer ’n proses waardeur alle rasse gelykgestel word, is strydig met die wil van die Here.” Twee jaar vantevore is hy in die Cape Times van 1 Mei 1959 aangehaal: "Wanneer die minder ontwikkelde soort mens, of die primitiewe heiden, hom bekeer, raak hy nie onmiddellik vry van sy sondige natuur nie … die heiden kan (nie) sy natuurlike verdorwenheid (“depravity”) oornag afskud nie."
Kort nadat hy op 'n gesamentlike Hervormingsdiens op Swartruggens op die kansel ineengesak het, sterf hy op 5 November 1975, hoewel 'n ander bron aanvoer hy is op die kansel oorlede.
Opleiding
Ds. Snijders is op 1 Desember 1931 gelegitimeer nadat hy sy teologiese studie aan die Stellenbosse Kweekskool voltooi het. Omdat dit die tyd van die Groot Depressie was, moes die indertydse proponente lank wag voordat hulle 'n beroep na 'n gemeente ontvang het. Uit sy klas van 35 proponente is net agt in die volgende jaar beroep. Daarom het ds. Snijders die pos as rondreisende sekretaris van die Christelike Strewersvereniging aanvaar en dit beklee van 13 Februarie 1932 tot op 27 Januarie 1934, toe hy as predikant van die Salisbury in Suid-Rhodesië georden en bevestig is.
In Salisbury
duimnael|links|170px|Ds. Snijders as jong predikant in Salisbury. duimnael|regs|220px|Ds. Snijders is in Salisbury bevestig, minder as vier jaar nadat dié kerk, ontwerp deur [[Gerard Moerdijk en vandag nog in gebruik deur die gemeente Harare, ingewys is.]]
Ds. Snijders se voorganger in die Rhodesiese hoofstad was ds. J.A. Pienaar, wat in 1925 hier bevestig is en baie moeite gedoen het om die gemeente se geldelike toestand te verbeter. Hy het onder meer die dorp en voorstede in afsonderlike wyke verdeel sodat die bydraes meer konstant kon wees. In sy tyd is ook die nuwe en huidige kerkgebou, 'n ontwerp van die gevierde argitek Gerard Moerdijk, in die middestad van Salisbury teen 'n koste van sowat £9 000 voltooi en ingewy in Oktober 1930. Ds. Pienaar het die gemeente ná ses en 'n half jaar verlaat, waarna die kerkraad prop. J.H. van Wyk op 30 Januarie 1932 as tydelike hulpprediker aangestel het. Ná twee mislukte beroepe is prop. Van Wyk beroep, maar hy was bewus van die onenigheid tussen die gemeente en die kerkraad onderling oor hierdie beroep en om nog verdeeldheid in die gemeente te voorkom, het hy die beroep bedank. Hy is wel kort daarna deur die Rhodesiese gemeente Enkeldoorn beroep.
Daar het 'n kritieke toestand in die gemeente geheers wat ds. Snijders met sy aanvaarding van die beroep en bevestiging in Januarie 1934 moes kom bekamp. Hy het stadig die gemoedere probeer kalmeer, maar sy uiterste versigtigheid het stremmend op die vooruitgang van die gemeente ingewerk. Aan die kerkskuld kon feitlik niks afbetaal word nie, maar daar het nietemin in sy dienstyd ontwikkeling plaasgevind.
Die kerkraad het besluit om 'n sendeling te beroep om onder die bruin mense van die hoofstad te arbei en die godsdiensonderrig in die skole waar te neem. Eerw. A.P. du Preez is beroep en het die werk goed georganiseer. Daar was egter nie genoeg werk vir hom en die leraar nie en hy het sy demissie die volgende jaar aanvaar. Hierna het die gemeente 'n sendeling-onderwyser, John Gwai, aangestel om die sendingwerk te behartig. In 1937 is 'n kerksaal in die voorstad Hatfield ingewy en 'n gemeentelike Armesorgkommissie is in die lewe geroep.
Ds. Snijders se gesondheid was nie na wense nie en tydens 'n tydperk van siekteverlof moes ds. W. Uys die werk in sy plek behartig. In Julie 1937 het ds. Snijders sy demissie ontvang en in sy plek is ds. H.C. de Wet beroep.
In Goodwood
270px|links|duimnael|Met ds. Snijders se aankoms in Goodwood het die gemeente nog 'n saal as kerk gebruik. Die gedeelte agter is in 1932 aangebou, maar steeds was dit te klein vir die snel groeiende gemeente.
Ds. Snijders se voorganger in die NG gemeente Goodwood naby Kaapstad was ds. P.N.V. de Lange, wat in Maart 1934 in die gemeente bevestig is. Hy het sy demissie in Junie 1937 ontvang nadat hy 'n beroep na Riversdal aanvaar het en op 17 Julie 1937 daar bevestig is. Op die kerkraadsvergadering waartydens ds. De Lange sy demissie ontvang het, is ds. Snijders met 'n "verpletterende" meerderheid beroep. Hy is op 18 September 1937 in die gemeente ontvang. Sy salaris is vasgestel op £425 per jaar en ná sy aankoms is vervoer in die gemeente vir hom gereël toe die kerkraad 'n motor aangekoop en die betaling daarvan gewaarborg het. Die leraar moes die motor self betaal deur maandelikse korting op sy salaris, aangevul met 'n gelykstaande bedrag van die kerkraad se kant vir slytasie. Die notule maak egter nie melding van lopende koste ens. nie.
Vrijzee stig af
Tydens ds. Snijders se nege jaar lange dienstyd in Goodwood is die Raymond-wyk in April 1939 tot 'n afsonderlike gemeente afgestig saam met Elsiesrivier. Die naam van die gemeente, Raymond, het nie bygeval gevind nie, en die Sinode van 1940 het dit verander na Elsiesrivier. Geleidelik het die lidmate in dié deel van die nuwe gemeente egter minder geword sodat ook dié naam verander is nadat dit in onguns geraak het. In 1957 het die gemeente amptelik Noordweg geword. In 1974 is dit vir oulaas verander, dié keer na aanleiding van die poskantoor Vrijzee, genoem na De Vrije Zee, die skip waarmee Simon van der Stel na Suid-Afrika gekom het.
Nuwe kerkgebou
Goodwood se teenswoordige kerkgebou is in ds. Snijders se tyd opgerig nadat die saal van die gemeente vroeg reeds te klein geword het om al die kerkgangers te huisves. 'n Verslag is op 2 November 1937 aan 'n gemeentevergadering voorgelê, en op dié vergadering is besluit om 'n nuwe kerk te bou. Ds. Snijders het in die boukommissie gedien wat eers uit vyf en eindelik uit 14 lede bestaan het. Op 'n tweede gemeentevergadering is die plan van die argitek Wynand Louw voorgelê en aanvaar. Na raming sou die kerk hoogstens £10 000 kos.
Die bouery is gestrem deur ds. Snijders se siekte en op 16 Mei 1938 moes die kerkraad hom vyf maande siekteverlof toestaan in opdrag van 'n spesialis. Wat sy siekte was, word nie vermeld nie. Om die werk in die gemeente voort te sit, is ds. H.J. Strauss onttrek aan die dogtergemeente Raymond, aan wie die kerkraad hom tydelik afgestaan het.
Die kommissie kon met sy werk voortgaan en die bouplan is vir die vra van tenders gereed gemaak. Die Tweede Wêreldoorlog het egter in die lente van 1939 uitgebreek en 'n mismoedige kerkraad moes op 11 September besluit om die rekening vir die argitek vir sy diens tot dusver te betaal en die bouery met 'n jaar uit te stel weens 'n tekort aan boumateriaal. Toe ds. Snijders terugkeer, het die boukommissie met sy werk voortgegaan en opnuut tenders gevra. Op 8 April 1940 het die kerkraad besluit om 'n banklening van £7 000 teen 5% rente per jaar by Santam aan te gaan om die boufonds, wat op £2 140 gestaan het, aan te vul. In Mei daardie jaar is nog 'n gemeentevergadering belê waarop die kommissie verslag gedoen het dat 'n tender van £9 450 aanvaar is nadat daar in oorleg met die argitek besparings in die bouplan aangebring is. Die werk was toe reeds sover gevorder dat ds. Snijders al op 27 April 1940 'n gedenksteen kon lê. Hy het ds. J.D. Kestell gevra om die steen te lê, maar swak gesondheid het dié bekende kerk- en volksleier verhinder.
Die besparingsmaatreëls het later talle hoofbrekens opgelewer: Daar was lekkasies, Europese houtkewer en 'n plafon wat gedreig het om in een te stort. Die sinkplate in die plek van die koperplate moes later 'n ander dakbedekking bo-oor kry om die nagmerrie van lekkasies op te los. Ook moes die voos gevrete hout, wat onryp en onbehandeld was om geld te bespaar, vervang word en die res van die hout behandel word. Nietemin moes die plafon later vervang word. Gepleisterde buitemure, wat indertyd goedkoper was as die beplande sierstene, het met die jare baie aan skoonmaak gekos.
Franse Oos-Indiese Kompanjie
Die kompanjie is deur Jean-Baptiste Colbert beplan en deur Koning Louis XIV gestig met die doel om met die Oostelike halfrond handel te dryf. Die eerste Direkteur-Generaal van die maatskappy was François Caron, wat 30 jaar lank vir die VOC gewerk het, insluitend 20 jaar in Japan.
Die kompanjie kon nie daarin slaag om 'n kolonie op Madagaskar te stig nie maar het hawens op die nabygeleë eilande Bourbon en Île-de-France (vandag Réunion en Mauritius) gevestig. Teen 1666 het Colbert besluit om die poging in Madagaskar te laat vaar en is die moontlikheid ondersoek om 'n vestiging in die Kaap te maak. Die Franse het te vore in Oktober 1648 en Maart 1655 reeds Saldanhabaai noord van Tafelbaai verken. Tydens die Franse eskader se verblyf in Tafelbaai van 12 Desember 1666 tot Januarie 1667 word 'n aantal offisiere op die Saumacque na Saldanhabaai gestuur om die moontlikheid te ondersoek om 'n buitepos in die baai te skep soortgelyk aan die Nederlandse basis in Tafelbaai. Hulle bevinding na die besoek van 17 tot 20 Desember 1666 is dat die baai uitstekende ankerplek bied maar dat toegang tot varswater 'n probleem is en dat die grond onvrugbaar is en daar nie bome groei nie. De Montdevergue laat 'n baken met die koning se wapenskild agter maar los die pos nie beman nie as gevolg van die gebrek aan hout en water. Hoewel Nederland en Frankryk in 'n alliansie was, was hulle nie geneë om die Indiese handel met die Franse te deel nie en is die Franse se baken vernietig. 'n Verdere ekspedisie word deur 'n eskadron in die omgewing onderneem van 25 Augustus tot 8 Oktober 1670. Franse skepe wat by die Kaap sou aandoen is ook aangesê om ondersoek in te stel na die aard van die Nederlandse fortifikasies in Tafelbaai. Die Franse laat vaar op die ou einde enige poging om 'n vestiging by Saldanhabaai te maak as gevolg van die Frans-Nederlandse Oorlog wat uitgebreek het. In 1671 het die Nederlanders Saldanhabaai beset.
Teen 1719 was die kompanjie ook in Indië gevestig, maar dit was byna bankrot. In dieselfde jaar is dit onder John Law met ander Franse handelsmaatskappye verenig om die Compagnie Perpétuelle des Indes te vorm. Dit het weer onafhanklik geword in 1723.
Met die taan van die Mogulryk het die Franse besluit om tussenbeide te tree in Indiese politieke aangeleenthede om hulle belange te beskerm, vernaamlik deur alliansies te smee met plaaslike heersers in Suid-Indië. Vanaf 1741 het die Franse onder Joseph François Dupleix 'n aggressiewe beleid teenoor beide die Indiërs en die Engelse gevolg tot hulle op die ou einde verslaan is deur Robert Clive.
Die Kompanjie kon nie daarin slaag om finansieel volhoubaar te raak nie en het tot niet gegaan in 1769, omtrent 20 jaar voor die Franse Revolusie.
Verskeie Indiese handelsposte, insluitend Pondicherry en Chandernagore, het tot 1949 onder Frankryk se beheer gebly.
Hendrik Snijders
Nuwe kerkgebou
Toe die kerkgebou op 7 Desember 1940 ingewy is, was Goodwood die enigste gemeente in die omgewing naas Parow wat nie meer sy eredienste in 'n saal gehou het nie. Die ruim kerkgebou is beplan met sitplek vir 900 kerkgangers. By geleentheid was daar egter selfs meer as 1 250 kerkgangers, soos tydens 'n Pinksterreeks wat ds. Snijders aangebied het oor die wederkoms van Christus, toe selfs mense van die Strand met vragmotors gekom het om dit by te woon.
Kerkskuld gedelg
Onder ds. Snijders se leiding het die gemeente ernstig werk gemaak van die delging van die kerkskuld sodat die laaste paaiement op 11 September 1944 aan Santam oorhandig kon word. In hierdie tyd is die ou kerk in 'n saal omskep en 'n herboude orrel in Februarie 1942 van die NG gemeente Caledon aangekoop. (Dit was waarskynlik in die tyd toe Caledon se ou moederkerk, ontwerp deur Carl Otto Hager, gesloop is.)
Toe ds. Strauss na die tweede dogtergemeente, Eppingtuin, beroep word, is ds. J.R. Holzapfel, 'n klasmaat van ds. Snijders, as hulpprediker bekom. Hy is egter die volgende jaar na Marchand beroep en het op 10 Junie 1940 afskeid van die gemeente geneem. Ondanks die afstigting van Raymond en Eppingtuin het die gemeente baie groot gebly met 'n ledetal van 1 254 ná die laaste afstigting, maar wat jaarliks met gemiddeld 58 lede toegeneem het. Ná die vertrek van die hulpprediker moes ds. Snijders die werk alleen voortsit. Om sy taak te vergemaklik is die werksaamhede van die gemeente herorganiseer: Pleks van maandelikse kerkraadsvergaderings is dit net kwartaalliks gehou, en komitees is aangestel wat dan kwartaalliks aan die kerkraad sou verslag doen.
Hulpprediker
Onder ds. Snijders se leiding het die gemeente saamgestry teen die instelling van 'n staatslotery, teen Sondaghandel en -sport. Nadat die gemeenteskuld gedelg is, besluit die kerkraad om hulp te kry vir die bearbeiding van die 1 500 lidmate en so vra hulle prop. J.P.N. Prinsloo om van begin Februarie 1945 af in die gemeente te kom help. Hy is op 5 Maart daardie jaar as eerste medeleraar beroep. Al was hy nog ongetroud, koop die gemeente 'n tweede pastorie by Alicestraat 35, 'n hanetree van die kerkgebou af, teen £1 800 aan met behulp van 'n lening van die kerkkantoor. Dié medeleraarskap het geduur tot 7 Oktober 1946, toe ds. Snijders afskeid van Goodwood neem en na Pietermaritzburg-Wes gegaan het.
Oorlogspanning
Die oorlogsjare het groot spanning in die gemeente meegebring tussen dié wat vir en teen die Unie se deelname was. Dit het groot eise aan ds. Snijders gestel, wat blykbaar gekant was teen die oorlogspoging. Baie mense het agterdog jeens die NG Kerk se predikante gekoester, en ds. Snijders het sy deel van verdagmakery gekry. Die kerkraad het selfs 'n afvaardiging na die redaksie van Die Suiderstem, mondstuk van die Verenigde Party in Kaapstad, gestuur om te betoog teen 'n opruiende berig oor een van sy preke. Die plaaslike medewerker, A.B. le Roux, kon gelukkig vir die vrede in die gemeente bewys dat hy nie vir die berig verantwoordelik was nie.