cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Darcy-Weisbach-vergelyking
Bylaag A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule
Die bekende Norman Lieberman het die volgende vereenvoudigde formule afgelei om die drukval deur 'n pyp te bepaal:
Standaardeenhede
Die formule hierbo kan ook soos volg geskryf word:
Waar:
Paul Jesson
Paul Jesson (gebore 6 Julie 1946) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Coriolanus (2011), Mr. Turner (2014), en Marrowbone (2017), en in die televisiereeks Rome (2005).
Klas 14-stoomlokomotief
Die Klas 14 is 'n tipe stoomlokomotief wat deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë in die vorige eeu gebruik is.
Darcy-Weisbach-vergelyking
Bylaag A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule
Die konstante se eenhede is dus:
Milo Harbich
Milo Harbich (12 Augustus 1900 – 13 September 1988) was 'n Duitse akteur, regisseur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Our Flags Lead Us Forward (1933), Final Accord (1936), To New Shores (1937), en Freies Land (1946).
Darcy-Weisbach-vergelyking
Bylaag A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule
Skakel nou die konstante om na standaard eenhede:
Klas 14-stoomlokomotief
Klas 14 en Klas 14R
Hierdie lokomotief is ontwerp om gebruik te word op die trajekte in KwaZulu-Natal met skerp draaie en steil opdraandes. Daar is vyf subklasse in die klas. Die Klas 14 is ontwikkel uit Klas 12 en as gevolg hiervan was baie onderdele uitruilbaar tussen die twee klasse.
Darcy-Weisbach-vergelyking
Bylaag A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule
Dus is die formule hierbo in standaard eenhede soos volg:
Klas 14-stoomlokomotief
Klas 14 en Klas 14R
Daar is 45 lokomotiewe deur Robert Stephenson and Company afgelewer van 1913 tot 1915 en in diens gestel tussen Durban en Ladysmith. Die lokomotiewe was toegerus met Walschaerts-klepratwerk en superverhitters. Gedurende die 1930's is van die lokomotiewe met Nr. 2 stoomketels toegerus en geklassifiseer as Klas 14R. Soos die KwaZulu-Natal trajekte geëlektrifiseer is, het hierdie lokomotiewe se werk verminder totdat net die ou lyn via Botha's Hill oorgebly het. Later is hulle by Empangeni en Port Shepstone gebruik. Teen 1976 was al die lokomotiewe na die Witwatersrand oorgeplaas om rangeerwerk te doen. Hulle is almal in 1983 uit diens gestel.
Klas 14A
Gedurende 1915 het North British Locomotive Company 41 ligter ontwerpte lokomotiewe afgelewer en word geklassifiseer as Klas 14A. Die lokomotiewe is ontwerp om op die Oos-Londen trajek te werk. As gevolg van die ligter asladings was dit ook nodig om krag te verminder. Dit is gedoen deur kleiner suiers te installeer. Hierdie lokomotiewe was nie 'n sukses op die lyn nie en na 'n kort tydjie was almal oorgeplaas na die Wes-Kaap waar hulle op die Kaapstad – Beaufort-Wes trajek diens gedoen het. Party is na die Oos-Transvaal gestuur om op die Komatipoort – Waterval-Bovenlyn te werk. Die Wes-Kaapse lokomotiewe is later ook na die Oos-Transvaal oorgeplaas. Na 'n tyd is van die lokomotiewe toegerus met Nr. 2 stoomketels en hulle is geklassifiseer as Klas 14R.
Klas 14B
'n Verdere 15 lokomotiewe is van Beyer, Peacock and Company ontvang in 1915. Hierdie lokomotiewe was nie toegerus met superverhitters nie en derhalwe is hulle geklassifiseer as Klas 14B. Maar as gevolg van die oneffektiwiteit van die lokomotiewe is daar besluit om hulle aan te pas met superverhitters. Die proses is teen 1927 voltooi en is hulle as Klas 14 geherklassifiseer.
Klas 14C
Die Eerste Wêreldoorlog het die produksie van stoomlokomotiewe negatief beïnvloed en 73 lokomotiewe is van Montreal Locomotive Works bestel op 'n Klas 14 spesifikasie. Dié lokomotiewe is afgelewer vanaf 1918 tot 1922, geklassifiseer as Klas 14C en is toegerus met baie Amerikaanse tegnologie. Aanvanklik het die lokomotiewe baie probleme opgelewer maar nadat dit opgelos was het die lokomotiewe baie goed presteer. Die meeste het diens gedoen in die Oos-Kaap op die Umtata-sylyn; wat deur die berugte Kei cuttings gaan. 'n Paar het ook op die Hexrivier-spoorwegpas diens gedoen en ander het saam met die Klas 19 gewerk op Sir Lowryspas tot by Caledon. 'n Paar het ook diens gedoen in die Kaapse Middellande, KwaZulu-Natal en die Oos-Transvaal.
Gedurende die vroeë 1930's is 'n paar van die lokomotiewe se dryfwiele geherbalanseer wat hulle in staat stel om op 60-pond spoorlyne diens te doen. Hierdie lokomotiewe was geklassifiseer as Klas 14CB. Nadat hulle toegerus was met 'n nommer-2 stoomketel was hulle op hulle beurt geherklassifiseer as Klas 14CRB. Klas 14C was herklassifiseer as Klas 14CRM nadat hulle met nommer-2 stoomketels toegerus is. Die B en M dui op hooflyn (Main-line) of sylyn (Branch-line) gebruik.
Al die lokomotiewe is in 1983 uit diens onttrek.
Darcy-Weisbach-vergelyking
Bylaag A: Norman Lieberman se vereenvoudigde formule
of
Kathryn Ish
Kathryn Ish (18 Februarie 1936 – 31 Desember 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The American President (1995) en in die televisiereekse The Bob Newhart Show (1972), WKRP in Cincinnati (1978), en My Sister Sam (1986).
Phakellia atypica
Phakellia atypica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Ixia erubescens
Ixia erubescens is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die renosterveld en fynbos is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Tulbagh tot by Caledon asook Piketberg voor. Die spesie het 80% van sy habitat verloor aan gewasverbouing en stedelike ontwikkeling. Die oorblywende gedeelte van die habitat word bedreig deur indringerplante, onbeheerde brande en oorbeweiding.
Phakellia atypica
Die spons behoort tot die genus Phakellia en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Lévi.
Al Ain Internasionale Lughawe
Al Ain Internasionale Lughawe (IATA: AAN, ICAO: OMAL) (Arabies: مَطَار ٱلْعَيْن ٱلدَُوَلِِي; getranslitereer: Maṭār Al-ʿAyn Ad-Duwalī) is 'n lughawe 15 kilometer wesnoordwes van Al Ain in die oostelike streek van die Emiraat Aboe Dhabi van die Verenigde Arabiese Emirate. Dit is op 31 Maart 1994 geopen. Die lughawe hanteer elke week 14 vlugte met 4 000 passasiers. Dit is die vyfde besigste lughawe in die VAE.
Jimmy Jewel
Jimmy Jewel (3 Desember 1909 – 4 Desember 1995) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Double Cross (1956), The Avengers (1961), Nearest and Dearest (1968), en Thicker Than Water (1968).
Ethel Jackson
Ethel Jackson (1 November 1877 – 23 November 1957) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rol in die rolprent Drums of Love (1928).
Phakellia carduus
Phakellia carduus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phakellia en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1814 deur Lamarck.
Bryan Johnson (sanger)
Bryan Johnson (18 Julie 1926 – 18 Oktober 1995) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en Ontdek de ster (1955).
Ixia ecklonii
Ixia ecklonii is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Olifantsriviervallei voor by Citrusdal. Daar is net een voorbeeld van die spesie gevind in die 19de eeu en sedertdien nog nie weer gesien nie. Die gebied waar die spesie voorkom is sedertdien omgeskakel na sitrusboorde. Die plant kon moontlik uitgesterf het.
Bruto nasionale geluk
Die term Bruto Nasionale Geluk is in 1972 geskep tydens 'n onderhoud deur 'n Britse joernalis vir die Financial Times in Mumbai-lughawe met die destydse koning van Bhoetan, Jigme Singye Wangchuck, wat gesê het "Bruto nasionale geluk is belangriker as bruto nasionale produk."
In 2011 het die Verenigde Nasies (VN) se Algemene Vergadering 'n resolusie aanvaar oor "Geluk: 'n holistiese benadering tot ontwikkeling." In die resolusie is lidlande versoek om die voorbeeld van Bhoetan te volg en geluk en welsyn te meet en geluk  as 'n fundamentele menslike doelwit te stel.
In 2012 het Bhoetan se destyse eerste minister Jigme Thinley en die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies Ban Ki-moon 'n hoëvlakvergadering byeengeroep oor "Welstand en Geluk: Definieering van 'n Nuwe Ekonomiese Paradigma" om die verspreiding van Bhoetan se BNG-filosofie aan te moedig. Op die hoëvlakvergadering is die eerste Wêreldgelukverslag uitgereik. Kort na die hoëvlakvergadering is 20 Maart 2012 verklaar as Internasionale Dag van Geluk deur die VN in 2012 met resolusie 66/281.
Bhoetan se eerste minister, Tshering Tobgay, het aanvanklik 'n fokus op meer konkrete doelwitte geplaas in plaas daarvan om BNG te bevorder toe hy sy amp beklee het, maar hy het sederdien die BNG konsep wel internasionaal bevorder. Ander Bhoetanese amptenare bevorder ook die verspreiding van BNG by die VN en die breer internasionale gemeenskap.
BNG gedefinieer
BNG is onderskeibaar van bruto binnelandse produk deur kollektiewe geluk as doel van regering te beklemtoon, deur harmonie met die natuur en tradisionele waardes soos gestel in die 9 domeine van geluk en die vier pillare van BNG. Die vier pilare van BNG is 1) volhoubare en billike sosio-ekonomiese ontwikkeling; 2) omgewingsbewaring; 3) bewaring en bevordering van kultuur; en 4) goeie bestuur. Die nege domeine van BNG is sielkundige welsyn, gesondheid, tydsbesteding, opvoeding, kulturele diversiteit en veerkragtigheid, goeie bestuur, gemeenskaps vitaliteit, ekologiese diversiteit en veerkragtigheid en lewenstandaard. Elke domein is saamgestel uit subjektiewe (opname-gebaseerde) en objektiewe aanwysers. Die domeine het dieselfde gewig, maar die aanwysers binne elke domein verskil volgens gewig.
Implementering van BNG in Bhoetan
Die Gross National Happiness Commission is verantwoordelik vir die implementering van BNG in Bhoetan. Die BNG-kommissie bestaan uit die sekretarisse van die ministeries van die regering, die eerste minister en die sekretaris van die BNG-kommissie. Die take van die BNG-kommissie sluit in die opstel en implementering van die land se 5-jaar plan en die uitvaardiging van beleid. Die BNG-indeks word gebruik om die geluk en welsyn van Bhoetan se bevolking te meet. 'n BNG beleidsbesluitnemingsprogram en BNG projekbesluitneminsprogram word deur BNG-kommissie gebruik om te besluit oor beleid en projek implementeering.
In 2008 is die eerste BNG-opname uitgevoer. Dit is gevolg deur 'n tweede een in 2010. Die derde landwye opname is in 2015 uitgevoer. Die BNG-opname dek al twintig distrikte (Dzonkhags) en resultate word gerapporteer vir verskillende demografiese faktore soos geslag, ouderdom, woonplek en beroep. Die eerste BNG opnames bestaan uit langtermynvraelys, wat vrae oor die tye wat 'n persoon bid en karma-aanwysers ingesluit het. Dit het 'n paar uur geneem om een vraelys te voltooi. Later ronde van die BNG-indeks is verkort, maar die opname het die godsdienstige gedragsaanwysers behou.
Kevin Bigley
Kevin Bigley (gebore 5 Oktober 1986) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dilemma (2011), Stretch (2014), en The Angry Birds Movie (2016), en in die televisiereeks Scream Queens (2015).
Bruto nasionale geluk
Implementering van BNG in Bhoetan
Die Bhoetan BNG-indeks is deur die Centre for Bhutan Studies ontwikkel met die hulp van navorsers van die Universiteit van Oxford om die vordering van die Bhoetanese samelewing te meet. Die indeksfunksie is gebaseer op die Alkire & Foster-metode van 2011. Na die skepping van die BNG-indeks het die regering die metode gebruik om nasionale vordering te meet en beleid in te lig.
Die Bhoetan BNG-indeks word beskou as 'n meetinstrument vir maatskaplike vordering soortgelyk aan ander modelle soos die Bruto Nasionale Welsyn van 2005, die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OESO) se Beter Lewensindeks van 2011 en die Sosiale Vorderingindeks (Social Progress Index-SPI) van 2013. Een kenmerk van Bhoetan BNG-indeks van ander modelle is dat ander modelle ontwerp word vir sekulêre regerings en sluit nie godsdienstige gedragsmetingkomponente in nie.
Die data word gebruik om geluk tussen verskillende groepe burgers te vergelyk en veranderings oor tyd.
Verspreiding van die BNG buite Bhoetan
In Victoria, Brits-Columbië, Kanada, is 'n verkorte weergawe van Bhoetan se BNG-opname gebruik deur die plaaslike regering, plaaslike stigtings en regeringsagentskappe onder leiding van Martha en Michael Pennock om die plaaslike bevolking van Victoria te assesseer.
In die staat São Paulo, Brasilië, het Susan Andrews, deur die organisasie van Future Vision Ecological Park, 'n weergawe van Bhoetan se BNG op gemeenskapsvlak in sommige stede gebruik.
In Seattle, Washington, Verenigde State, is 'n weergawe van die BNG-indeks gebruik deur die Seattle Stadsraad en Sustainable Seattle om die geluk en welsyn van die Seattle Area-bevolking te bepaal. Ander stede en gebiede in Noord-Amerika, insluitend Eau Claire, Wisconsin, Creston, Brits-Columbië en die VSA staat van Vermont, gebruik ook 'n weergawe van die BNG-indeks.
By die Universiteit van Oregon, Verenigde State, is 'n gedragsmodel van BNG gebaseer op die gebruik van positiewe en negatiewe woorde op sosiale netwerk status opdaterings ontwikkel deur Adam Kramer.
In 2016 het Thailand sy eie BNG-sentrum bekendgestel. Die voormalige koning van Thailand, Bhumibol Adulyadej, was 'n goeie vriend van koning Jigme Singye Wangchuck, en het die soortgelyke filosofie van die selversongende ekonomie bedink.
In die Filippyne word die konsep van BNG geprys deur verskeie persoonlikhede, veral Filippynse senator en VN se wêreldwye voorspreker vir veerkragtigheid Loren Legarda, en voormalige minister van omgewingsake, Gina Lopez. Wetsontwerpe is ingedien in die Filippynse Senaat en Huis van Verteenwoordigers ter ondersteuning van bruto nasionale geluk in die Filippyne. Daarbenewens, is die uitvoerende direkteur van Bhoetan se BNG-sentrum, dr. Saamdu Chetri, deur hoë vlak amptenare in die Filippyne vir 'n BNG Forum genooi.
Baie ander stede en regerings het sedert die Hoëvlakvergadering in 2012 'n pogins aangewend om menslike geluk en welsyn (ook genoem "Beyond GDP") te meet, maar het nie weergawes van Bhoetan se BNG-indeks gebruik nie. Onder hulle is die Verenigde Koninkryk se nasionale statistiekkantoor en die Verenigde Arabiese Emirate  en stede soos Somerville, Massachusetts, Verenigde State, en Bristol, Verenigde Koninkryk. Ook 'n aantal maatskappye wat volhoubaarheidspraktyke in besigheid implementeer, is deur BNG geïnspireer.
Bruto nasionale geluk word ook in die Verenigde State bevorder deur 'n nie-winsorganisasie, Gross National Happiness USA (GNHUSA), wat gevestig is in Vermont. Dit is 'n 501c (3) belastingvrye nie-winsgewende organisasie met die doel om persoonlike geluk en kollektiewe welsyn te bevorder deur die VSA se meting van sukses en vordering te verander. GNHUSA is gestig nadat Linda Wheatley van Montpelier, Vermont, die 2008 jaarlikse Gross National Happiness Research Conference in Thimphu, Bhoetan, bygewoon het. Wheatley het teruggekeer na Vermont vasbeslote om die onbekende BNG-konsepte aan die algemene publiek in die VSA bekend te stel. Na afloop van die stigting van 'n nie-winsorganisasie in die lente van 2009, het verteenwoordigers van die groep die vyfde internasionale GNH-navorsingskonferensie in Brasilië in November 2009 bygewoon en in Junie 2010 die eerste Amerikaanse konferensie oor bruto nasionale geluk en ander alternatiewe aanwysers by Champlain Kollege in Burlington, Vermont aangebied. In Mei van 2012 het GNHUSA met medeborge  Measure What Matters, 'n konferensie gebou in Vermont om samewerking van datakundiges te bewerkstellig. Die staat van Vermont se goewerneur het 13 April (President Jefferson se verjaarsdag) verklaar as "Pursuit of Happiness Day" en het die eerste staat geword om wetgewing wat die ontwikkeling van alternatiewe aanwysers en bystand tot die maak van beleid moontlik gemaak het. GNHUSA werk saam met die Vermont Data Center om 'n periodieke studie van welstand in die staat te doen, as 'n toets vir ander state en munisipaliteite. Die organisasie werk ook nou saam met die Happiness Alliance in die versameling van aanlyn BNG data, gebaseer op die domein van geluk wat deur Bhoetan ontwikkel is. In 2017 het GNHUSA die proses ingestel om met takke in al 50 state te vestig om met plaaslike regerings en instansies oor welsynsinisiatiewe te werk, wat begin met Wisconsin en Noord-Carolina. Die organisasie bevorder ook die VN-aangewese Internasionale Gelukdag (20 Maart) as 'n geleentheid om die konsepte van "Happiness Dinners" regoor die land te bespreek. Van 25 Augustus 2012 tot op hede het BNG VSA 'n jaarlikse landwye aksie-navorsingsprojek, "The Happiness Walk", uitgevoer deur GNHUSA-raadslede en ondersteuners.
Kritiek
BNG word beskryf deur kritici as 'n propaganda-instrument wat deur die Bhoetese regering gebruik word om aandag af te lei van etniese suiwering en menseregteskendings wat die regering gepleeg het.
Bhoetanese demokratiese regering het in 2008 in aanvang geneem. Voor daardie tyd het die etniese reiniging in Bhoetan van nie-Boeddhistiese bevolking die etniese Nepalese van Hindoe-geloof gedoen as gevolg van die BNG-kulturele bewaring. Die nieregeringsorganisasie (NRO) Human Rights Watch het die gebeure gedokumenteer. Volgens Human Rights Watch "... is ongeveer 100 000 of 1/6 van die bevolking van Bhoetan van Nepalese oorsprong en Hindoe-geloof uit die land uitgedryf omdat hulle nie met Bhoetan se Boeddhistiese kultuur sou integreer nie. "Die Refugee Council of Australia het verklaar dat "...dit is buitengewoon en skokkend dat 'n nasie kan wegkom met die uitdwing van een sesde van sy mense en op een of ander manier sy internasionale reputasie grotendeels behoue bly. Die regering van Bhoetan moet nie bekend wees vir bruto nasionale geluk nie, maar vir bruto nasionale skynheiligheid."
Sommige navorsers verklaar dat Bhoetan se BNG-filosofie "oor die afgelope dekade ontwikkel het deur die bydrae van Westerse en plaaslike geleerdes tot 'n meer demokratiese en oop weergawe. Daarom, waarskynlik, die meer akkurate historiese verwysing is die BNG-frase as 'n belangrike gebeurtenis, maar nie die Bhoetese BNG-filosofie nie, want die filosofie soos deur westerse geleerdes verstaan word is anders as die filosofie gebruik deur die koning op daardie tydstip." Ander standpunte is dat BNG 'n proses van ontwikkeling en opvoeding is, eerder as 'n objektiewe norm of absolute eindpunt. Bhoetan streef daarna om die geluk van sy mense te verbeter en BNG dien as 'n meetinstrument om daardie aspirasie te verwesenlik.
Ander kritiek op die lewenstandaard in Bhoetan. In 'n artikel wat in 2004 in die Economist geskryf is, is die "Himalaja-koninkryk van Bhoetan eintlik nie idillies en in 'n sprokie nie. Dit is die tuiste van miskien 900 000 mense, waarvan die meeste in armoede leef." Ander kritiek op BNG noem "toenemende vlakke van politieke korrupsie, die vinnige verspreiding van siektes soos vigs en tuberkulose, bendegeweld, misbruik van vroue en etniese minderhede, tekorte in kos / medisyne en ekonomiese ellende."
Phakellia ceylonensis
Phakellia ceylonensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phakellia en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Gereformeerde kerk Christiana
duimnael|regs|170px|Ds. H.T. de Villiers, die leraar (in kombinasie) van 1975 tot 1981.
Die Gereformeerde kerk Christiana is die derde oudste van die 30 gemeentes in die GKSA se Klassis Noordwes. Met 35 belydende en 12 dooplidmate in 2015 was dit toe ook die derde kleinste. Buiten die hoofdorp Christiana, sluit die gemeentegrense ook Hertzogville in.
Eerste stigting
Christiana is op 5 Junie 1903 gestig met Schweizer-Reneke as wyk van die nuwe gemeente. Omdat die lidmate meestal uit rondtrekkende delwers bestaan het en Schweizer-Reneke ’n stabieler lidmaattal en ook ’n eie kerkgebou gehad het, het die gemeente Christiana in 1907 ontbind en ’n wyk van die Gereformeerde kerk Schweizer-Reneke geword, wat in daardie jaar gestig is.
Tweede stigting
Op 19 April 1913 is die gemeente Christiana egter opnuut gestig, dié keer met Bloemhof as ’n wyk daarvan en waar die Gereformeerde kerk Bloemhof ook twee maal gestig is: eers in die 1920's, maar nadat die delwers in 1928 weggetrek het, het dit ontbind en is dit eers weer in 1950 gestig. Op ’n gemeentevergadering op 19 April 1914 is berig £150 was beskikbaar vir kerkbou. Dié kerkie, wat later as die sinkkerk sou bekendstaan, is vroeg in 1915 voltooi op grond was destyds as Kroongrond bekendgestaan het en wat die staat aan kerke geskenk het. Daar was plek vir sowat 100 kerkgangers in dié kerkie.
Twee kerk gebou
In 1961 was die ou geboutjie so vervalle dat die kerkraad besluit het om ’n nuwe te bou, aangesien dit te veel sou kos om die oue te herstel. In Die Kerkblad (die GKSA se orgaan) van September 1961 is vermeld dat die gemeente al ’n mooi bedraggie ingesamel het vir kerkbou, maar is ’n beroep gedoen op vorige lidmate om geld te skenk omdat Christiana se lidmate meestal armes of ouer mense was. Ook was hulle getalle maar min: In 1960 was hier 79 belydende en 48 dooplidmate. Christiana het ook versoeke om geldelike hulp aan talle kerkrade gerig. Die reaksie was goed en so kon die gebou sonder skuld opgerig word.
Destyds het die dorpsraad besluit die Kroongrond kon vir ander grond op die dorp geruil word. Die Gereformeerdes het ook hul erf geruil en so kon die kerkbouery begin op die nuwe standplaas, op die hoek van Eeufees- en Robynstraat. Die gebou is opgerig onder leiding van ’n lidmaat, ene Stronkhorst. Hy was ’n bouer en het ook ’n steenmakery besit. Hierdie kerk is in 1962 voltooi.
In 2003 is ’n gedenkteken voor die kerk opgerig wat die honderdjarige bestaan van die Gereformeerde kerk Christiana gedenk. Sedert 2009 word Christiana in kombinasie met Bloemhof deur dr. Hennie van Wyk bedien. Hy woon op Bloemhof, maar neem Sondagoggende halfnege die erediens op Bloemhof waar en halfelf op Christiana.
Phakellia bettinae
Phakellia bettinae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phakellia en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1999 deur Lehnert & Van Soest.
Ixia exiliflora
Ixia exiliflora is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos en renosterveld is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Worcester tot by Montagu en Touwsrivier voor. Die spesie het 'n voorkomsgebied van 972 km2 en word nie tans bedreig nie.
Mary Jackson (aktrise)
Mary Jackson (22 November 1910 – 10 Desember 2005) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Airport (1970), Skinned Alive (1990), en The Exorcist III (1990), en in die televisiereeks Barnaby Jones (1973).
Louisville Internasionale Lughawe
Louisville Internasionale Lughawe (IATA-kode: SDF, ICAO: KSDF) is 'n openbare en militêre lughawe sentraal geleë in die stad Louisville in Jefferson County, Kentucky, VSA. Die lughawe beslaan 4,9 km2 (1200 akkers) en het drie aanloopbane. Die IATA lughawe kode, SDF, is gebaseer op die lughawe se vorige naam, Standifort Field.
Phakellia bowerbanki
Die spons behoort tot die genus Phakellia en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur G.C.J. Vosmaer.
Louisville Internasionale Lughawe
Die lughawe hanteer oor die 3,2 miljoen passasiers en oor die 3,15 miljoen ton (6.4 miljard pond) vrag elke jaar. Dit het geen gereelde geskeduleerde internasionale passasiersvlugte nie, maar dit is 'n toegangspoort, aangesien dit talle internasionale vragvlugte deur die United Parcel Service se wêreldwye lugsentrum deur sy lugredery hanteer, wat dikwels na verwys word as UPS Worldport. Dit is ook die derde besigste in die Verenigde State van Amerika in terme van vragverkeer, en die sewende besigste ter wêreld vir vrag.
Ixia flexuosa
Ixia flexuosa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en is deel van die vygieveld. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom vanaf die Kaapse Skiereiland tot by Riversdal, Stilbaai en Bredasdorp voor.
Louisville Internasionale Lughawe
Die lughawe is ingesluit in die Nasionale Geïntegreerde Lughawestelselplan vir 2020-2025, wat dit klassifiseer as 'n primêre kommersiële dienslughawe, aangesien dit meer as 10 000 passasiersvertrekke per jaar hanteer. Volgens Federale Lugvaartadministrasie-rekords het die lughawe 3 171 582 passasiersvertrekke in 2021 gehad.
Die lughawe is die tuiste van Worldport, die wêreldwye spilpunt van UPS Airlines. Die Kentucky Air National Guard se 123ste Lugbrugvleuel bedryf Lockheed C-130 Herculesvragvliegtuie vanuit die naasgeleë Louisville Air National Guard Base.
Candurivier
Die Candu is 'n rivier wat in die ooste van die Oos-Kaap (Pondoland) in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n regter sytak van die M'basherivier.
Peaches Jackson
Peaches Jackson (9 Oktober 1913 – 23 Februarie 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Greatest Thing in Life (1918), One of the Finest (1919), en Lahoma (1920).
NG gemeente Vanrhynsdorp
duimnael|regs|320px|Die gemeente se huidige kerkgebou.
Die NG gemeente Vanrhynsdorp is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Clanwilliam en die Wes-Kaaplandse Sinode. In 2020 het die gemeente 96 dooplidmate en 570 belydende lidmate gehad. Sy middelpunt is op die Wes-Kaapse dorp Vanrhynsdorp in die sogenaamde Noordweste.
Stigting
Die gemeente is op 23 Januarie 1877 onder die naam Troe-Troe van die gemeentes Clanwilliam (na die suide), Calvinia (na die ooste) en Namakwaland (na die noorde) afgestig. Die Sinode van 1883 het toestemming verleen dat die naam verander word na Vanrhijnsdorp, ter ere van Petrus Benjamin van Rhijn (later Van Rhyn, 1828–1905), wat hom ’n halfeeu lank vir die ontwikkeling van die Noordweste beywer het. Hy het die distrik as ouderling en geestelike leier feitlik pastoraal versorg tot hy die gemeente Troe-Troe help stig het. Hy was medestigter van die Sendinggemeente en het die grond geskenk waarop Vanrhijnsdorp in 1883 aangelê is.
Onder sy leiding het Vanrhynsdorp in ’n toonaangewende plattelandse distrik ontwikkel vandat dit deur sy toedoen in 1892 as afsonderlike distrik opgerig is. In 1885 is hy gekies as lid van die Kaapse wetgewende raad vir die sirkel Noordwestelike Provinsie en bly parlementslid tot 1902. Sy kleinseun ds. A.J.R. van Rhyn (1890–1971), ’n boorling van Vanrhynsdorp, was agtereenvolgens redakteur van die Bloemfonteinse dagblad Volksblad, Volksraadslid, administrateur van Suidwes-Afrika, kabinetsminister en eindelik hoë kommissaris in Londen.
Gemeentebediening
Troe-Troe se eerste konsulent was ds. Philip Carel Dirk Faure, predikant van Clanwilliam van 1876 tot 1883, wat ook die nuwe gemeente se eerste predikant geword het toe hy op 16 September in laasgenoemde jaar in die amp bevestig is. Net twee jaar en twee maande later, op 20 November 1885, is hy oorlede. Sy opvolger was ds. David Jacob Johannes Rossouw, wat op 26 Augustus 1888 hier in sy eerste werkkring bevestig is. Tydens sy bediening is die gemeente se eerste kerkgebou opgerig, maar met die inwyding daarvan op 7 Maart 1891 het hy reeds twee maande tevore, op 11 Januarie, na die gemeente Greytown vertrek.
Die vakature het nie lank geduur nie en reeds op 16 Januarie 1892 kon die bevestiging van prop. Johan Hendrik van Aarde plaasvind. Sy dienstyd was ook betreklik kort, want in 1895 verlaat hy Vanrhynsdorp vir Tulbagh, waar hy tot sy dood op 13 November 1924 predikant van die NG Gemeente Kruisvallei was. Sy opvolger was ds. Rudolph Hendrik Theron van der Meulen, wat op 23 Augustus 1895 bevestig is nadat hy sedert 18 Februarie daardie jaar hulpprediker van Calvinia was. Vanrhynsdorp was ds. Van der Meulen se enigste gemeente. Hy het sy emeritaat aanvaar op 15 Julie 1933, ses weke ná sy 65ste verjaardag op 1 Junie, en is oorlede op 23 Februarie 1941.
Ixia fucata
Ixia fucata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Hexrivier en die Keeromsberg tot by die westelike Langeberg voor.
Boscia arabica
Boscia arabica is 'n struik wat tot die Capparaceae familie hoort en endemies in Jemen en Oman is.
Mesopotamia (Romeinse provinsie)
Mesopotamia was 'n Romeinse provinsie.
Noel Johnson
Noel Johnson (28 Desember 1916 – 1 Oktober 1999) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Frenzy (1972), For Your Eyes Only (1981), en Withnail & I (1987), en in die televisiereeks A for Andromeda (1961).
Sammy Johnson
Sammy Johnson (14 Mei 1949 – 1998) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Seacoal (1985) en In Fading Light (1992), en in die televisiereeks Spender (1991).
Theodore Bikel
Theodore Bikel (2 Mei 1924 – 21 Julie 2015) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The African Queen (1951), The Enemy Below (1957), The Defiant Ones (1958), en My Fair Lady (1964).
Phakellia columnata
Phakellia columnata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Formiaat
'n Formiaat  (van Latyn: formica mier) is 'n sout wat die organiese anioon HCOO- of 'n ester wat die HCOO-group bevat. Die anioon is die suurres van mieresuur.
Formiate is goed oplosbaar is waterige oplossing en die oplossing het basiese eienskappe deur die suur-basisewewig:
Korrosie
Formiate van koper speel 'n rol by die korrosie van koper en brons en vorm 'n deel van die patina van die Vryheidstandbeeld in New York. Die neutrale formiate is vry oplosbaar, maar nie die basiese formiaathidroksied-verbindings soos Cu(HCOO)OH nie. Besoedeling van die lug met formaldehied en mieresuur is in 'n museum nie 'n seldsaamheid nie.
Ludwig Hartau
Ludwig Hartau (1877 – 1922) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Der Fall Dombronowska...! (1917), Anna Boleyn (1920), Johann Baptiste Lingg (1920), en Marie Antoinette - Das Leben einer Königin (1922).
Wil Johnson
Wil Johnson (gebore 23 April 1965) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Disoriented Generation (2009) en In a Better World (2010), en in die televisiereekse Clocking Off (2000) en Waking the Dead (2000).
Piranha
Piranhas (genus Serrasalmus) is roofvisse uit Suid-Amerika wat met hul vlymskerp tande selfs groot soogdiere in 'n kort tydjie tot op die been skoonvreet. Nietemin is die meeste bloeddorstige verhale wat oor die visse vertel word, baie oordrewe. Volgens moderne bioloë vervul die piranhas 'n nuttige funksie deurdat hulle swak en siek diere uit die weg ruim en so die natuurlike visbevolking gesond hou.
Baie min visse het so 'n swak reputasie soos die klein Suid-Amerikaanse piranha (genus Serra-salmus). Ondanks sy grootte word sy roofsugtige lewenswyse duidelik in sy liggaamsbou verraai deur die geweldige kake en skerp, driehoekige tande. Die huid van die slagoffer word met die skerp punte deurboor, waarna die vlymskerp tande die vleis blitsvinnig van die been afskeur. Die inheemse Indiane gebruik die tande selfs as skêre. Die liggaam self is ook goed aangepas vir jag.
Op die kop is 'n beenkam wat as 'n rif na agter deurloop en saam met die buikkiel die vis vaartbelyn maak sodat dit vinnig deur die water kan beweeg. Tussen die rug- en die stertvin het die piranha 'n vetvin, wat by al die lede van die karpersalms (familie Characidae) voorkom en die familie van die egte karpers (familie Cyprinidae) onderskei.
Roofsug
Sedert die eerste Europeërs in die Amasonegebied begin reis het, word die afgryslikste verhale oor die piranhas vertel. Daar is beweer dat dit lewensgevaarlik sou wees om 'n Suid-Amerikaanse rivier oor te steek omdat die piranhas onmiddellik in skole van honderde of duisende sou aanval en die reisiger binne enkele minute tot op die been sou opvreet. Selfs ŉ oortog te perd was nie veilig nie. Volgens een vertelling is die perd by een geleentheid eenvoudig onder die ruiter weggevreet, waarna die ruiter aan die beurt gekom het.
Net die beendere van die man en die perd is stroom af gevind. Dit is egter moeilik om vas te stel in hoeverre sulke verhale waar was. Wat wel waar is, is dat 'n kapibara (die grootste knaagdier ter wêreld) van 50 kg in minder as 'n minuut tot net ŉ stapel bene gevreet is. Oor die algemeen jag piranhas meestal ander visse, waaronder soms spesiegenote. Daarom is die invoer van piranhas in 'n aantal state van die VSA en in Australië verbied uit vrees dat die ingevoerde diere uit hul akwariums losgelaat kan word en so die visbevolking skade kan aandoen.
Ondersoeke in Suid-Amerika het egter die teendeel bewys. Omdat die piranhas meestal swak en siek diere vreet, sal die visbevolking juis daarby baat vind. 'n Soortgelyke meningsverskil heers onder akwariumkenners. Volgens die klassieke siening moet die groter spesies alleen in ŉ afsonderlike akwarium gehou word, met net een vis in 'n tenk. Dit is egter al oor en oor bewys dat 'n uitgevrete piranha nie sy spesiegenote en ander visse in 'n gemengde akwarium aanval nie, veral nie as hy van jongs af in groepsverband grootgemaak is nie.
Hierdeur is 'n te hoë intelligensie aan perde en honde toegeskryf. Die plaaslike vissers maak egter wel van die beginsel gebruik. Hulle lok die visse met onder meer bewegende lappe, waarna hulle die visse maklik vang. Die visse dien as aanvulling vir die skamele proteïenvoorsiening van die bevolking. Daar word soms ook met 'n stok gehengel, maar dan word 'n metaalsnoer gebruik om te voorkom dat die piranhas die lyn deurbyt.
Verteenwoordigers
Van die 20 spesies wat as piranhas bekend staan, is hoogstens vier spesies in sekere mate gevaarlik vir die mens. Die wreedaardigste en grootste is die gewone piranha (Serrasalmus piraya). Die spesie word soms in akwariums as 'n afskuwelike voorbeeld aangehou, maar hy pas hom moeilik by ander visse aan. Hierdie spesie kom in die Rio San Francisco in Brasilië natuurlik voor. Ander aggressiewe spesies is die rooibuikpiranha of rooi piranha (Serrasalmus nattereri) en die gevlekte piranha of wit piranha (Serrasalmus rhombeus), wat ongeveer 35 cm lank kan word.
NG gemeente Nieuwoudtville
Agtergrond
Nieuwoudtville en omgewing was van 1847 tot 1897 ’n wyk van die destyds uitgestrekte gemeente van die Hantam (Calvinia). In 1885 het die kerkraad, onder leiding van ds. William Robertson (predikant van 1883 tot sy demissie in 1889), besluit om ’n sogenaamde hulpkerk te bou op Willemsrivier, ’n plaas in die Bokkeveld.
Met sy stigting het die gemeente uit 480 lede en 1 200 siele bestaan, vergeleke met 156 belydende en 28 dooplidmate in 2017. Ds. C.A. Neethling is 25 April 1898, 22 dae ná sy 27ste verjaardag, tot leraar beroep, en op 17 September is hy hier in sy eerste gemeente bevestig. Daar was nog geen pastorie beskikbaar nie, maar die gemeente het vorentoe gebeur en in 1899 is die hoekklip van die ruim pastorie gelê wat vandag nog in gebruik is.
Kerkbou
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog moes ds. en mev. Neethling die pastorie van klip verlaat sodat dit as fort kon dien. Onder hierdie moeilike omstandighede het die gemeente hulle tog nog beywer vir die bou van ’n kerk, opgerig uit plaaslik gedresseerde Tafelberg-steenklip en in ’n Gotiese kruiskerkstyl. Binne-in die kerk is versierde traliewerk by die galerye wat van ingevoerde Skotse gietyster vervaardig is. Die kerkbanke is van eikehout, die preekstoel van Tafelberg-sandsteen en Bataafse teëls bedek die portaalplaveie. Die gebou bied sitplek aan altesaam 500 mense.
Toe die hoeksteen op 2 Februarie 1906 midde-in ’n knellende droogte gelê word, het die gemeente reeds £8 000 bymekaargebring vir die gebou wat £11 300 sou kos. In die naweek van 21 April 1907, twee weke ná ds. Neetling se 36ste verjaardag, is die nuwe kerk ingewy. Daarna het nog sewe jaar van teisterende droogte gevolg en ’n ramp die gemeente getref: “Door een bankrotschap verloor die gemeente £8 000” (Ons Kerk Album van 1917 verstrek nie nadere besonderhede nie, maar dit kom moontlik daarop neer dat die kerkraad die geld aan iemand geleen het of iemand hulle dié bedrag geskuld het). Boonop het ds. Neethling die beroep aangeneem as eerste leraar van die NG Gemeente Eloffsdal in Pretoria, waar hy op 25 September 1909 bevestig is en dit in die nag van 19 op 20 Desember 1920 sy taak was om Jopie Fourie sterwensbegeleiding te bied voor sy teregstelling.
Met die oploop van rente het die skuld op die kerkgebou tot £12 500 gestyg. Nadat die gemeente 15 maande lank vakant was, het dr. W.P. Steenkamp die beroep op 25 Julie 1910 hierheen aangeneem nadat hy van 1905 tot 1907 predikant van Ermelo was, maar in laasgenoemde jaar demissie ontvang het om verder te studeer. Onder sy besieling het die gemeente aan die werk gespring en ná drie jaar is die groot bedrag ingesamel. Om dié mylpaal te vier, het ’n dankbare kerkraad ’n gedenkteken skuins voor die kerkgebou laat oprig, waarvan die bewoording onder meer lui “(T)er nagedachtenis aan de onvergetelyke jaren 1911–1913 waarin deze gemeente haar schuld van £11 000 grootendeels door een ongeluk ingekomen, afgeworsteld had”. Daarna volg die name van die kerkraadslede, die woorde van Ps. 50:15 en die datum 20 September 1913. In dieselfde naweek waarin die gedenksteen feestelik onthul is, het dr. Steenkamp aangekondig dat hy die gemeente sou verlaat om oorsee in die medisyne te studeer.
Ds. H.J. Potgieter se dienstyd
’n Veel langer vakature as dié voor die koms van dr. Steenkamp het gevolg, want eers byna sewe jaar later, op 31 Julie 1920, is prop. H.J. Potgieter hier bevestig.
In sy vyfjarige dienstyd, tot sy vertrek in die eerste kwartaal van 1925 na Keetmanshoop, is in die wyk Loeriesfontein ’n hulpkerk gebou. Op 10 Oktober 1925 het die amper 83-jarige prof. P.J.G. de Vos, wat einde 1919 sy emeritaat aan die Kweekskool aanvaar het, dr. G.T.T. Kikillus as Nieuwoudtville se vierde predikant in minder as 30 jaar bevestig.
Ná ’n byna jaar lange vakature is prop. S.G. Basson op 8 April 1933 hier georden. Onder sy voorsitterskap het die kerkraadsvergadering van 26 Januarie 1935 verlof gegee dat die wyk Loeriesfontein as ’n selfstandige gemeente kon afstig. Daar is gevrees dat Nieuwoudtville hierdeur ’n hulpbehoewende gemeente sou word, “maar danksy onvermoeide ywer was dit nie die geval nie”, volgens die gemeente se medewerker aan Ons gemeentelike feesalbum (1952).
Ds. Basson het begin 1943 na Vredendal vertrek nadat hy die langste gedien het van die leraars tydens die eerste 50 jaar van die gemeente se bestaan. Ds. J.S. Loots, van Kamieskroon, het hom op 15 Mei 1943 opgevolg. Toe hy twee jaar later ’n beroep na Wolseley aanneem, was die gemeente weer byna ’n jaar lank vakant, tot die bevestiging van prop. J.M.N. Breedt op 3 Augustus 1946. Tydens sy amper vyf jaar lange bediening is ’n nuwe pastorie gebou.
Teen die tyd dat die gemeente in 1947 sy 50-jarige bestaan kon vier, het die belydende lidmate met nagenoeg 200 toegeneem, hoewel die sieletal dieselfde as by die stigting was weens die krimpende kindertal wat hom toe reeds hier laat geld het.
Stormbergspruit
Die Stormbergspruit is 'n sytak van die Oranjerivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap in Suid-Afrika.
NG gemeente Nuwerus
Die NG gemeente Nuwerus is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Ring van Clanwilliam en in die Wes-Kaaplandse Sinode. Die gemeente se middelpunt is op die dorpie Nuwerus in die noordwestelike uithoek van die provinsie Wes-Kaap.
Agtergrond
In die ou dae, toe die pos nog per kar en perde vervoer moes word, was Nuwerus die halfweghalt tussen Vanrhynsdorp en Garies; vandaar die naam Nuwerus. Die eienaar van die plaas was toe ene E. Schreuder. Nuwerus was daardie dae 'n deel van die gemeente Vanrhynsdorp. Die predikant van Vanrhynsdorp het altyd op Nuwerus, destyds soos die pad geloop het 48 myl van Vanrhynsdorp af, die heilige Avondmaal kom bedien.
Stigting
In 1920 het die Ring van Clanwilliam, waaronder Vanrhynsdorp toe ook geressorteer het, besluit om tot die stigting van die gemeente Nuwerus oor te gaan. Die Ringskommissie het die afstigting op 5 Februarie 1921 waargeneem. Die eerste predikant was ds. J.C.G. Burger. Daar was eers twyfel of Nuwerus die gewenste sentrum van die nuut gestigte gemeente sou wees. J.W. Louw, destyds eienaar van die plaas Rietputs, was bereid om 'n deel van sy grond vir die nuwe gemeente af te staan. Sentiment het sy rol gespeel en so word Nuwerus die sentrum. Hier was nie 'n gebou geskik vir 'n pastorie nie; dus moes die leraar langer as drie jaar sy intrek neem op Kleinfontein, ses myl vanaf Nuwerus. Elke Sondag moes hy per kar en perde die dienste op Nuwerus kom waarneem. Hy moes ook die gemeente, wat 'n deursnee van meer as honderd myl (160 km) het, met kar en perde bearbei.
Bouwerk
In 1924 is die pastorie op Nuwerus gebou. Die gemeentelede sou om die beurt kom help met die bou van die pastorie. Dit het later groot verwarring veroorsaak, en het die kerkraad toe oorgegaan om iemand te kry om die gebou verder te voltooi. Einde van 1924 kon die predikant intrek neem. Die kerkgebou, ontwerp deur Gerard Moerdyk, is eers in 1936 gebou. Vanaf 1921 tot 1936 het die ou saaltjie as kerkgebou gedien. Dit het geblyk dat die saal ondoeltreffend was. Dus besluit die kerkraad in 1934, onder bediening van ds. J.A.S. Oberholster, later argivaris van die Kaapse Kerk, om 'n nuwe kerk te bou. Ds. Oberholster het dadelik aan die werk gespring en planne deur argitek Moerdyk laat opstel. Hy het dadelik in die gemeente ten behoewe van die kerkboufonds begin kollekteer. In 1936 is die kerk deur mnr. D.J. Loubser gebou en op 10 Oktober ingewy.
In 1936 aanvaar ds. J. A. S. Oberholster, weens gesondheidsredes, sy emeritaat. Van toe af tot omstreeks die 30ste bestaansjaar is die gemeente agtereenvolgens deur die volgende leraars bearbei: ds. J.H. Roos, dr. W.L. Venter, ds. J.D. Burger en ds. G.J. Labuschagne. Hy is opgevolg deur ds. J.J.D. Malan.
Onderwys
In 1925 is die reeds bestaande Goeie Hoop-Losieshuis (destyds Armkoshuis) van die plaas Elandsfontein, geleë binne die grense van Nuwerus, na die sentrum Nuwerus oorgeplaas. In 1926 is die huidige koshuis vir dogters deur die Provinsiale Administrasie gebou. Teen 'n totale koste van ongeveer £4250 is 'n Sekondêre Kerkkoshuis opgerig en reeds aan die begin van 1942 kon die eerste leerlinge hul intrek in die gebou neem. Die koshuis staan as sinnebeeld van die offer wat hierdie gemeente bereid was om vir sy kinders se opvoeding te bring. Die plaaslike hoërskool met die drie plaaslike losiesinrigtings, was op die gebied van Onderwys en Opvoeding, mylpale in die geskiedenis van hierdie gemeente in die Noordweste.
In 1946 het die kerkraad besluit om die volgende uitbreidings aan te gaan, nl. scribashuis, -kerkkantoor en kerksaal te Kotzesrus. Ongeveer 27 jaar na die stigting van die gemeente is oorgegaan tot die stigting van 'n sendingwerkkring binne die grense van die moedergemeente. In 1950 is die eerste leraar, eerw. J. C. van der Merwe, bevestig.
Phakellia connexiva
Phakellia connexiva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Phakellia en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Ridley & Dendy.
Bumdeling-natuurlewereservaat
duimnael|links|160px|Die swartnekkraanvoël.
Die Bumdeling-natuurlewereservaat (ook Bumdelling gespel), wat die voormalige Kulong Chu-natuurlewereservaat bevat, is ’n beskermde gebied in Bhoetan. Dit beslaan ’n gebied van 1 520,61 km2 in Noordoos-Bhoetan en sluit die grootste deel van die Trashiyangtse-distrik in. Die reservaat is in 1995 beplan en in 1998 gevestig. Dit bevat uiteenlopende diere, plante en tonele, insluitende mere en die Bumdelingvallei. Die reservaat sluit ook verskeie kulturele en godsdienstige terreine in. Sowat 3 000 huishoudings woon in die park.
BirdLife International het die reservaat as ’n belangrike voëlgebied aangewys omdat dit die swartnekkraanvoël bevat (dit is een van die land se oorwintergebiede), asook bossnippe en gryskoplangstertjies. Dit is op Bhoetan se lys van tentatiewe Unesco-insluitings as wêrelderfenisgebied.
NG gemeente Leeu-Gamka
Die NG gemeente Leeu-Gamka is ‘n gemeente in die Sinode van Wes-Kaapland, gestig op 30 November 1954.
Kassuendebrug
Die Kassuendebrug (Ponte Kassuende) is ‘n brug in Mosambiek oor die Zambezirivier.
Ligging
Die brug lê by 16° 11′  32.42″  suid en 33°  37′  7.71″  oos, tussen die stad Tete op die suidoewer en Benga in die Moatize-distrik op die noordoewer en skaars 6km stroomaf van die Samora Machelbrug. Dit is op die hoofpad van Zambië en Malawi na die hawe by Beira. Ook is die brug op ‘n belangrike roete tussen Harare en die noordelike dele van Mosambiek.
Brug
Weens Mosambiek se ekonomiese groei danksy die aanwesige delfstowwe (en veral die steenkoolneerslae by Moatize) het die verkeer oor die rivier baie toegeneem. Die betonbrug is gebou tussen 2011 en 2014 deur ‘n Portugese konsortium bestaande uit die firmas Mota-Engil, Soares da Costa en Opway teen ‘n koste van €105 miljoen. Alhoewel die rivier op die plek van die brug 715m breed is, is die brug 1586m lank. Dit is 148m breed en sluit ‘n voetpad aan weerskante van die brug in. Hierdie tolbrug lei die verkeer buite-om die stad Tete en verminder so die reistyd en vervoerkoste aansienlik. Sedert die opening in 2014 word geen swaarvoertuie meer op die Samora Machelbrug toegelaat nie.