cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Karibib
Geskiedenis
duimnael|links|'n Kerk op Karibib, ontwerp deur die argitek Gottlieb Redecker en ingewy in 1910. duimnael|links|220px|Huis Roesemann op Karibib, Namibië. duimnael|links|220px|Die eertydse Handelshaus [[Eduard Hälbich d.J., 2014]] Karibib was 'n watergat wat onder die naam Otjandjomboimwe aan die Herero bekend was. Dit het eers as 'n handelspos ontwikkel en van 1902 as 'n Rynse sendingstasie. Die naam kom van Khoenkhoen-oorsprong en verwys na 'n soort plant van die spesie Moraea in die omgewing. Die dorpie is wyd bekend vir die marmer van hoë gehalte wat hier in steengroewe ontgin word en tydens die Duitse bewind na Suid-Amerika en elders uitgevoer is. In die onlangse verlede het Usakos die dorp se status as kommunikasiesentrum oorgeneem, hoewel Karibib 'n lewendige markdorp bly. Danksy die spoorlyn wat deur die middel van die dorpie loop, het dit sy pioniersatmosfeer tot 'n groot mate behou.
Tadjikistan
Tadjikistan (Tadjiks: Тоҷикистон, Toçikiston) is 'n bergagtige landingeslote land in Sentraal-Asië. In die suide grens die land aan Afghanistan, in die weste aan Oesbekistan, in die noorde aan Kirgisië en in die ooste aan die Volksrepubliek China. Die grootste deel van Tadjikistan se bevolking behoort tot die Tadjiks, wat hul kultuur en geskiedenis met die Irannese volke deel en Persies praat. Tadjikistan was eens deel van die Persiese Samanid-ryk en het in die 20ste eeu 'n deelrepubliek van die Sowjetunie geword as die Tadjikistanse Sosialistiese Sowjetrepubliek.
Karibib
Geskiedenis
Eduard Hälbich, 'n handelaar in Otjimbingwe, het 'n sakegeleenthede verwag voortspruitend uit die spoorwegwerk tussen Swakopmund en Windhoek, en die watergat en 20 000 hektaar grond rondom dit gekoop van Zacharias Zeraua, hoof van die Herero. Die transaksie is op 7 Januarie 1895 afgehandel, die koopprys was 22.500 mark (ℳ), twee ossewaens en 742 pond 5 sjielings wat Zeraua skuld gemaak het in Hälbich se winkel in Otjimbingwe.
Tadjikistan
Na die land se onafhanklikwording het Tadjikistan gely onder 'n vernietigende burgeroorlog wat van 1992 tot 1997 geduur het. Sedert die einde van die oorlog het nuwe politieke stabiliteit en buitelandse ondersteuning die land se ekonomie laat groei. Natuurlike hulpbronne soos katoen en aluminium het ook baie bygedra tot hierdie verbetering.
Karibib
Geskiedenis
Karibib het vinnig begin groei toe die spoorwegkonstruksie op 30 Mei 1900 die nuutgestigte plek bereik. 1 Junie 1900 is die dag van die amptelike stigting van Karibib tydens die eerste trein wat vanaf Swakopmund aankom. Die treinstasie is gebou, 'n mediese praktyk, stoorfasiliteite, 'n gevangenis en woonkwartiere is opgerig en die bevolking het tot 274 gestyg. Die ontwikkeling het die nedersetting Otjimbingwe benadeel omdat ossewaens wat voorheen via Otjimbingwe op die Alter Baiweg ( Ou baaipad ) sou ry, neem nou die roete deur Karibib.
Tadjikistan
Geloof
Die meerderheid van Tadjikistan se bevolking is lede van die Tadjiks, wat volgelinge van die Soennitiese Islam is. Die land se grondwet waarborg egter godsdiensvryheid en daar bestaan 'n klein minderheid (minder as 1%) Protestante: ongeveer 230 000.
Karibib
Geskiedenis
In 1904 het die plek weer belangrik geword as 'n spoorweghub vir die vervoer van troepe in die Herero en Nama volksmoord. Die regering is uitgebrei om Omaruru in te sluit. Aan die einde van die oorlog in 1907 het Karibib 316 blanke inwoners, en die oorblywende Herero-grond is onteien en aan wit boere aangebied. Karibib is in 1909 tot munisipaliteit verklaar, en Eduard Hälbich die burgemeester.
Tadjikistan
Geloof
Van die denominasies is:
Karibib
Ekonomie en infrastruktuur
Die Navachab-goudmyn wat deur QKR Namibia besit word, is 10 km vanaf Karibib. Die myn is die belangrikste belastingbetaler, werkgewer en eienaar van die stad, wat meer as 750 werksgeleenthede lewer en 240 residensiële eiendomme besit.
Tadjikistan
Baptiste-broederskap van Tadjikistan
Baptiste-werk in Tadjikistan het in 1929 begin. Die Baptiste-broederskap bestaan uit sewe selfbesturende kerke en 23 geaffilieerde groepe. Die Baptiste-gemeenskap het ongeveer 1 000 lidmate en die voorsitter van die broederskap is die Russies-Duitse Alexandr Vervai.
Karibib
Vervoer
Karibib is geleë op die B2-hoofweg (Walvisbaai–Okahandja) naby die C33 afdraai na Otjiwarongo. Ongeveer 1 000 vragmotors per dag ry deur die stad.
Politiek
In die plaaslike verkiesing in Karibib in 2010 is altesaam 990 stemme uitgebring. SWAPO het gewen met ongeveer 60% van die stemme. SWAPO het ook die verkiesings vir plaaslike owerhede in 2015 gewen en 4 setels verower.
Skurweblaargrondsuikerbos
Die skurweblaargrondsuikerbos (Protea scabra) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor vanaf die Hottentots-Hollandberge tot die Riviersonderendberge en Kleinrivierberge en die Swartberg te Caledon. Die spesie is deel van die fynbos-bioom. Die struik vorm 'n digte wortelagtige mat van 50 cm in deursnee. Dit blom van April tot Oktober met die hoogtepunt van Julie tot Oktober.
Die plant spruit weer uit nadat dit gebrand het. Die saad word een tot twee jaar nadat blomme gevorm is, vrygelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind moontlik plaas deur die werking van knaagdiere. Die plant groei in bergagtige gebiede in skaliegrond op hoogtes van 50 - 900 m.
Kaapse Vlakte (kiesafdeling)
Kaapse Vlakte was 'n kiesafdeling vir die Suid-Afrikaanse Volksraad van 1929 tot 1953.
In die eerste verkiesing op die Kaapse Vlakte wen Alexander John Chiappini van die Suid-Afrikaanse Party met 'n meerderheid van 533 teen die Nasionale Party se W. McGregor. Twee onafhanklikes, D.G. Wolton en P.J. Wolmarans het onderskeidelik 93 en 84 stemme gekry. Chiappini bly net LV tot 7 April 1933, want voor daardie verkiesing word Kaapse Vlakte tydelik afgeskaf. In 1938 is die kiesafdeling terug en nou wen die Verenigde Party se Reuben John du Toit, LV vir Maitland van 1933 tot 1938 en Pinelands van 1953 tot 1958, met 'n meerderheid van 1 882 teen W.R. Laubscher van die Gryshemde. Die Arbeidersparty se J.W. Emmerich was derde en die Dominiumparty se H.E. Sedgwick vierde.
Du Toit gaan staan in 1953 in Pinelands en toe wen Christopher George Starke met 'n meerderheid van 5 853 stemme teen die N.P. se C.J. Roelofse. 'n Onafhanklike, N.H. Bartman, kry net 51 stemme. Dit was die laaste verkiesing op Kaapse Vlakte want voor die verkiesing van 1958 bly die kiesafdeling tydens 'n herafbakening in die slag. Eers vir die verkiesing van 1966 maak die kiesafdeling Tygervallei, wat dele van die ou Kaapse Vlakte insluit, sy opwagting.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland, Mowbray, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Tygervallei, Vasco, Woodstock, Wynberg
Bruingrondsuikerbos
Die bruingrondsuikerbos (Protea restionifolia) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die bekende Protea genus. Die plant is endemies aan Suid-Afrika en kom voor in die boonste gedeelte van die Breederiviervallei tot die Botriviervallei en die Koue Bokkeveld waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik vorm 'n digte wortelagtige mat van 1.0 m in deursnee. Dit blom van Augustus tot Oktober met die hoogtepunt in September.
Die plant spruit weer uit nadat dit gebrand het. Die saad word een tot twee jaar nadat blomme gevorm is, vrygelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind moontlik plaas deur die werking van knaagdiere. Die plant groei in karooagtige fynbos of renosterveldagtige fynbos op hoogtes van 150 - 300 m.
In Engels staan dit as die Reed-leaf Sugarbush bekend.
Stamselterapie
Stamselterapie is die gebruik van stamselle om 'n siekte te behandel of om 'n toestand te voorkom.
Beenmurgoorplanting is die mees algemene Stamselterapie wat gebruik word, maar terapie wat afkomstig is van naelstring-bloed word ook gebruik. Navorsing is onderweg om verskeie bronne vir stamselle te ontwikkel en om stamsel behandelings aan te wend vir neuro-degeneratiewe siektes en toestande soos diabetes, hartsiektes en ander toestande.
Stamselterapie het omstrede geword weens sekere ontwikkelings soos die vermoë van wetenskaplikes om embrionale stamselle te isoleer en te kweek; om stamselle te skep deur die gebruik van somatiese selkern oordrag en die gebruik van tegnieke om pluripotente stamselle te skep. Hierdie omstredenheid hou dikwels verband met aborsie politiekery en menslike kloning. Die pogings om behandelings te bemark wat gebaseer is op die oorplanting van gestoorde naelstring-bloed is ook omstrede.
Mediese aanwendinge
Vir meer as 30 jaar word beenmurg gebruik om kanker te behandel in pasiënte met toestande soos leukemie en limfoom; dit is die enigste vorm van die stamselterapie wat algemeen beoefen word. Dit word beoog om met stamsel oorplantings die newe-effekte van konvensionele chemoterapie strategieë  teen te werk. 'n Skenker se gesonde beenmurg veroorsaak die herinvoer van funksionele stamselle om die selle te vervang wat verlore gegaan het in die gasheer se liggaam tydens chemoterapie behandeling. Die oorgeplante selle genereer 'n immuun reaksie wat help om kankerselle dood te maak; hierdie proses kan egter te ver gaan en aanleiding gee tot transplantaat-versus-gasheer-siekte (TVGS), die mees ernstige newe-effek van hierdie behandeling.
Die FDA het vyf hematopoietische stamsel produkte goedgekeur, wat afkomstig is van naelstring-bloed, vir die behandeling van bloed- en immunologiese siektes.
In 2014 het die Europese Medisyne Agentskap goedkeuring verleen om Holoclar Stamselterapie in die Europese Unie te gebruik. Holoclar word gebruik vir mense met ernstige limbal stamsel tekort weens brandwonde in die oë.
Navorsing
Stamselle word vir 'n aantal redes bestudeer. Die molekules en eksosome wat stamselle vrystel word ook bestudeer in 'n poging om medikasie te vervaardig.
Neuro-degenerasie
Navorsing is gedoen oor die uitwerking van stamselle op dierlike modelle van brein degenerasie soos in Parkinson se siekte, Amiotrofiese laterale sklerose en Alzheimer se siekte. Daar is voorlopige studies wat verband hou met veelvuldige sklerose.
Farmakologiese aktivering van endogene neurale stamselle word gerapporteer om neurobeskerming en herstel van gedrag te weeg te brin in volwasse rot modelle van neurologiese versteuring.
Brein en rugmurg beserings
Beroerte en traumatiese breinbeserings lei daartoe dat selle afsterf – dit word gekenmerk deur 'n verlies van neurone en oligodendrosiete in die brein. Tydens 'n klein kliniese proefneming in Skotland in 2013 is stamselle in beroerte pasiënte se breine ingespuit.
Kliniese en diere-studies is gedoen op die gebruik van stamselle in gevalle van rugmurgbeserings.
Hart
Stamselterapie vir die behandeling van miokardiale infarksie maak gewoonlik gebruik van outologiese beenmurg stamselle, alhoewel ander vorme van volwasse stamselle kan gebruik word, soos stamselle wat afkomstig is uit vertweefsel. Volwassene stamsel-terapie vir die behandeling van hartsiektes was teen 2007 kommersieel beskikbaar in minstens vyf kontinente.
In 2013 het die baanbrekerswerk verslae van kragtige positiewe effekte van lichaamseigen beenmurg stamselle op ventrikulêre funksie was gevind om te bevat "honderde" van die teenstrydighede. Kritici verslag wat van 48 verslae daar blyk te wees net vyf onderliggende proewe, en dat in baie gevalle of hulle is ewekansige of bloot waarneming accepter-versus-rejecter, was tussen teenstrydige verslae van die dieselfde verhoor. 'n paar van die verslae van identiese basislyn eienskappe en finale resultate, aangebied in twee publikasies as, onderskeidelik, 'n 578 pasiënt ewekansige verhoor en as 'n 391 pasiënt eksperimentele studie. Ander verslae nodig is (onmoontlik) negatiewe standaard afwykings in die deelversamelings van die pasiënte, of vervat fraksionele pasiënte, negatiewe NYHA klasse. Algehele daar is baie meer pasiënte gepubliseer as met die ontvangs van stamselle in die proewe, as die getal van die stamselle verwerk in die hospitaal se laboratorium gedurende daardie tyd. 'n universiteit ondersoek, gesluit in 2012 sonder verslagdoening, is heropen in Julie 2013.
Een van die mees belowende voordele van stamsel-terapie is die potensiaal wat die regenerasie van hartweefsel het om weefselverlies om te keer, wat onderliggend is aan die ontwikkeling van hartversaking na die hartbesering.
Vorming van bloedselle
Volwasse menslike rooibloedselle kan ex vivo gegenereer word deur die hematopoietische stamselle  wat die voorlopers is van rooibloed selle. In hierdie proses word hematopoietische stamselle saam met stromale selle gegroei, met die gevolg dat 'n omgewing geskep wat beenmurg naboots, die natuurlike terrein waar rooibloed selle groei. Verdere navorsing oor hierdie tegniek hou potensiële voordele in vir geenterapie, bloedoortapping en topikale medisyne.
Ontbrekende tande
Wetenskaplikes aan die Londonse King's College het in 2004 'n manier gevind om 'n volledige tand in 'n muis te kweek en was in staat om tande (losstaande) in die laboratorium te groei danksy bio-tegnologie. Navorsers is vol vertroue dat tandregenerasie tegnologie gebruik kan word om lewendige tande in menslike pasiënte te groei.
Teoreties kan stamselle uit die pasiënt geneem word en in die laboratorium aangehelp word tot 'n tandknoppie wat binne drie weke 'n nuwe tand sal word nadat dit in die tandvleis ingeplant is.
Kogleêre haar sel hergroei
Heller het sukses aangemeld met die hergroei van kogleêre haar selle met die gebruik van embrionale stamselle.
Blindheid en verswakte gesigskerpte
The Lancet het in Januarie 2012 'n studie gepubliseer deur Steven Schwartz van UCLA se Jules Stein Ooginstituut, waarin verslag gedoen word oor twee vroue wat blind geword het van makulêre degenerasie en die dramatiese verbeterings in hul visie na retinale inspuitings menslike embrioniese stamselle aan hulle toegedien is.
In Junie 2015 het die Stem Cell Ophthalmology Treatment Study (SCOTS), die grootste volwasse stamsel studie in oftalmologie (www.clinicaltrials.gov NCT # 01920867) hul aanvanklike resultate gepubliseer oor 'n pasiënt met optiese senuwee siekte wat verbeter het  van 20/2000 tot 20/40 nadat behandeling toegepas is met beenmurg afkomstig van stamselle.
Pankreatiese beta-selle
Diabetiese pasiënte verloor die funksie van insulien-produserende beta-selle in die pankreas. In onlangse eksperimente kon wetenskaplikes embrioniese stamselle in die laboratorium laat verander na beta-selle. Dit is dus in teorie moontlik dat indien die beta-selle suksesvol oorgeplant word, dat dit die abnormale selle in 'n diabetiese pasient kan vervang.
Oorplanting
Menslike embrionale stamselle kan gekweek word in sel- kultuur en gestimuleer word om insulien-produserende selle te vorm wat oorgeplant kan word in die pasiënt.
Wondgenesing
Stamselle kan ook gebruik word om die groei van menslike weefsel te stimuleer. In volwassenes word beseerde weefsel dikwels vervang deur litteken weefsel, wat gekenmerk word in die vel deur ongewone kollageen struktuur, verlies van haarfollikels en onreëlmatige vaskulêre struktuur. 'n Moontlike metode om weefselregenerasie in volwassenes te veroorsaak, is deur volwasse stamsel "saad" binne-in 'n weefselbed in 'n wond te plaas sodat die stamselle differensiasie in die weefselbed selle kan stimuleer. Hierdie metode ontlok 'n regeneratiewe reaksie wat meer ooreenstem met fetale wondgenesing as met volwasse litteken vorming.
Onvrugbaarheid
Menslike embrioniese stamselle word gestimuleer om Spermatosoon-agtige selle te vorm, maar dit is nog steeds effens beskadig of misvormd. Die potensiaal is daar dat dit asoöspermie kan behandel.
Teoreties kan stamselle uit die pasiënt geneem word en in die laboratorium aangehelp word tot 'n tandknoppie wat binne drie weke 'n nuwe tand sal word nadat dit in die tandvleis ingeplant is.
Embrioniese stamsel omstredenheid
Daar is wydverspreide omstredenheid oor die gebruik van menslike embrioniese stamselle. Hierdie omstredenheid fokus hoofsaaklik op die tegnieke wat gebruik word om nuwe embrioniese stamsel lyne af te lei, wat dikwels vereis dat die blastosist vernietig word. Teenkanting ten opsigte van gebruik van menslike embrioniese stamselle in navorsing is dikwels gebaseer op filosofiese, morele of godsdienstige besware. Daar is ander stamsel navorsing wat nie die vernietiging van 'n menslike embrio behels nie; sodanige navorsing behels volwasse stamselle, amniotiese stamselle en geïnduseerde pluripotente stamselle.
5 Mei
5 Mei is die 125ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (126ste in skrikkeljare). Daar volg nog 240 dae in die jaar.
Lunen
Lunen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Wijchen in die provinsie Gelderland in Nederland.
Foedji
Foedji (富士山) , is teen 3 776 m bo seevlak die hoogste berg in Japan. Dit is 'n dormante vulkaan wat in 1707–1708 laas uitgebars het. Dit is geleë op die grens van die Shizuoka en Yamanashi prefekture net wes van Tokio van waar dit op 'n helderlugdag gesien kan word. Dit is dus naby die Stille Oseaankus van sentrale Honsjoe geleë. Drie klein stede is om die berg geleë, naamlik: Gotemba (oos), Foedjijosjida (noord) en Foedjinomija (suidwes). Saam met die Japannese Alpe vorm Berg Foedji die belangrikste gebergtes van die Japanse Argipel.
Die berg is op 22 Junie 2013 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Agtergrond
Dit is die tweede hoogste vulkaan wat op 'n eiland in Asië geleë is (ná berg Kerinci op die eiland Soematra), en die sewende hoogste piek van 'n eiland op aarde. Berg Foedji is 'n aktiewe stratovulkaan wat laas van 1707 tot 1708 uitgebars het. Die berg is sowat 100 km suidwes van Tokio geleë en is van daar af op helder dae sigbaar. Berg Foedji se buitengewoon simmetriese keël, wat sowat vyf maande van die jaar met sneeu bedek is, word algemeen gebruik as 'n kulturele ikoon van Japan en dit word gereeld in kuns en fotografie uitgebeeld, sowel as besoek deur toeriste en bergklimmers.
Berg Foedji is een van Japan se "Drie Heilige Berge" (三霊山, Sanreizan) saam met Berg Tate en Berg Haku. Dit beskik oor 'n spesiale natuurskoon en is een van Japan se historiese terreine.
Volgens UNESCO, het berg Foedji "kunstenaars en digters geïnspireer en was dit vir eeue die voorwerp van pelgrimstogte". UNESCO erken 25 terreine van kulturele belang in die berg Foedji-omgewing. Hierdie 25 plekke sluit die berg en die Shinto-heiligdom in.
Geskiedenis
Berg Fuji is 'n aantreklike vulkaniese keël en 'n gereelde onderwerp van Japannese kuns, veral ná 1600, toe Edo (nou Tokio) die hoofstad geword het en mense die berg gesien het terwyl hulle op die Tōkaidō-pad gereis het. Volgens die historikus H. Byron Earhardt is dit in die Middeleeue deur Japannese gesien as die "nommer een" berg van die bekende wêreld van die drie lande van Indië, China en Japan. Die berg word deur die eeue in Japannese letterkunde genoem en is die onderwerp van baie gedigte.
Die kruin is sedert antieke tye as heilig beskou en was gevolglik vir vroue verbode. Dit was eers in 1872 dat die Japannese regering 'n edik uitgevaardig het (4 Mei 1872, Grand Council of State Edict 98) wat sê: "Enige oorblywende praktyke van vroulike uitsluiting op heiligdom en tempelgrond word onmiddellik afgeskaf, en bergklim vir die doel van aanbidding, ens., sal vir almal toegelaat word.” Tatsu Takayama (ook bekend as Takayama Tatsu), 'n Japannese vrou, het die eerste vrou op rekord geword wat die berg Foedji in die herfs van 1832 bestyg het.
Antieke samoerai het die basis van die berg as 'n afgeleë oefengebied, naby die hedendaagse dorp Gotemba, gebruik. Die shōgun Minamoto no Yoritomo het in die vroeë Kamakura-tydperk yabusame-boogskietkompetisies in die gebied gehou.
Die eerste klim deur 'n buitelander was deur sir Rutherford Alcock in September 1860, wat die berg in 8 uur bestyg het en in 3 uur afgeklim het. Alcock se kort narratief in The Capital of the Tycoon was die eerste wydverspreide beskrywing van die berg in die Weste. Lady Fanny Parkes, die vrou van die Britse ambassadeur sir Harry Parkes, was die eerste nie-Japannese vrou wat berg Foedji in 1867 bestyg het. Fotograaf Felix Beato het berg Foedji twee jaar later uitgeklim.
Op 5 Maart 1966 het BOAC-vlug 911, 'n Boeing 707, tydens vlug opgebreek en naby Berg Foedji se Gotembastasie neergestort, kort ná sy vertrek vanaf Tokio Internasionale Lughawe. Al 113 passasiers en 11 bemanningslede het in die ramp gesterf, wat toegeskryf is aan die uiterste helderlug-turbulensie wat veroorsaak is deur luggolwe windaf teen die berg. Daar is 'n gedenkteken vir die ongeluk 'n entjie van die Gotembastasie af.
'n Bekende Japannese gesegde stel voor dat 'n wyse persoon die berg Foedji een keer in hul leeftyd sal klim, maar net 'n dwaas sal dit twee keer klim. Dit bly 'n gewilde simbool in die Japannese kultuur, insluitend die maak van talle rolprentoptredes, wat die Infiniti -logo inspireer, en selfs in medisyne verskyn met die Berg Foedji-teken.
In September 2004 is die bemande weerstasie by die kruin gesluit ná 72 jaar in werking. Waarnemers het radardekking gemonitor wat tifone en swaar reën opgespoor het. Die stasie, wat die hoogste in Japan was op 3 780 meter, is vervang deur 'n ten volle outomatiese meteorologiese stelsel.
Berg Foedji is op 22 Junie 2013 by die Wêrelderfenislys as 'n Kultuurterrein gevoeg.
Berg Foedji is 'n baie kenmerkende kenmerk van die geografie van Japan. Dit is 3 776,24 m hoog en is naby die Stille Oseaan-kus van sentraal Honsjoe, net suidwes van Tokio, geleë. Dit strek oor die grens van die Shizuoka- en Yamanashi-prefekture. Vier klein stede omring dit: Gotemba in die ooste, Fujiyoshida in die noorde, Fujinomiya in die suidweste en Fuji in die suide. Dit word omring deur vyf mere: Kawaguchi, Yamanaka, Sai, Motosu en Shōji. Die mere, en die nabygeleë Ashi-meer, bied uitsigte oor die berg.
Die berg is deel van die Foedji-Hakone-Izu Nasionale Park. Dit kan verder van Jokohama, Tokio, en soms so ver as Chiba, Saitama, Tochigi, Ibaraki en Hamana-meer gesien word wanneer die lug helder is. Dit is tydens 'n ruimtependeltuigvlug vanuit die ruimte gefotografeer.
Klimaat
Die kruin van berg Foedji het 'n toendra-klimaat. Die temperatuur is baie laag op dié hoë hoogte, en die keël is vir etlike maande van die jaar deur sneeu bedek. Die laagste aangetekende temperatuur is −38.0 °C wat in Februarie 1981 aangeteken is, en die hoogste temperatuur was 17.8 °C wat in Augustus 1942 aangeteken is.
Huidige uitbarsting gevaar
Na die 2011 Tōhoku-aardbewing was daar bespiegeling in die media dat die skok vulkaniese onrus by berg Foedji kan veroorsaak. In September 2012 het wiskundige modelle wat deur die Nasionale Navorsingsinstituut vir Aardwetenskap en Rampvoorkoming NRIESDP geskep is, voorgestel dat die druk in berg Foedji se magmakamer 1,6 megapascal hoër kan wees as wat dit was voor sy laaste uitbarsting in 1707. Dit is deur sommige media vertolk dat 'n uitbarsting van berg Fuji op hande kan wees. Aangesien daar egter geen bekende metode is om die druk van 'n vulkaan se magmakamer direk te meet nie, is indirekte berekeninge van die tipe wat deur NRIESDP gebruik word spekulatief en onverifieerbaar. Ander aanwysers wat dui op verhoogde uitbarstingsgevaar, soos aktiewe fumarole en onlangs ontdekte foute, is tipiese voorkomste by hierdie tipe vulkaan.
Flora
Aokigahara is die wêreld se derde gewildste selfmoordplek ná San Francisco se Golden Gate-brug en die Nanjing Yangtze-rivierbrug. Sedert die 1950's het meer as 500 mense in die woud gesterf, meestal selfmoorde. Ongeveer 30 selfmoorde is jaarliks ​​getel, met 'n hoogtepunt van byna 80 liggame in 2002. Die onlangse toename in selfmoorde het plaaslike amptenare aangespoor om tekens op te rig wat poog om individue wat selfmoordvoorneme ervaar te oortuig om hul desperate planne te heroorweeg, en soms was hierdie boodskappe effektief. Die aantal selfmoorde in die verlede skep 'n aanloklikheid wat oor die bestek van dekades voortgeduur het.
Baie van hierdie stappers merk hul gereisde roetes deur gekleurde plastiekbande agter te laat terwyl hulle verbykom, wat kommer by prefektuuramptenare veroorsaak met betrekking tot die woud se ekosisteem.
LIBRIS
LIBRIS (Library Information System) is ’n Sweedse nasionale katalogus wat deur die Nasionale Biblioteek van Swede in Stockholm bestuur word. Dit is moontlik om sowat 6,5 miljoen titels landwyd te deursoek.
Benewens ’n bibliografiese rekord vir elke boek of publikasie, bevat LIBRIS ook ’n lêer oor mense. Die masjienleesbare kode vir die katalogus is SE-LIBR, gewoonlik geskryf selibr.
David James (akteur, gebore 1972)
David James (gebore 28 Oktober 1972) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Salvation (2014) en Sew the Winter to My Skin (2018), en in die televisiereeks Deep State (2018).
Southchurch
Southchurch is 'n nedersetting in die Engelse graafskap van Essex met sowat 9,4 duisend inwoners.
Jeff York
Jeff York (23 Maart 1912 – 11 Oktober 1995) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Li'l Abner (1940), The Postman Always Rings Twice (1946), en Johnny Tremain (1957), en in die televisiereeks The Alaskans (1959).
Claire Keelan
Claire Keelan (gebore Mei 1975) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Trip (2010) en The Trip to Italy (2014), en in die televisiereeks Line of Duty (2012).
Holon
Holon, Hebreeus: חולון, Arabies: حولون, is 'n Israelse stad in die Tel Aviv distrik met 'n bevolking van sowat 196 282 in 2019.
Die stad lê suid van die stad Tel Aviv. Een van die twee Samaritaanse gemeenskappe is hier gevestig.
Molepolole
Molepolole is 'n stad in Botswana. Die stad is ook die hoofstad en grootste stad van die Kweneng distrik. Die dorp is 50 km van Gaborone.
Tygervallei (kiesafdeling)
Tygervallei was van 1966 se algemene verkiesing tot in 1994 'n kiesafdeling vir die Suid-Afrikaanse Volksraad. Sy grense het in sekere opsigte ooreengestem met die kiesafdeling Kaapse Vlakte, wat van 1929 tot voor die algemene verkiesing in 1958 bestaan het.
In die eerste verkiesing (1966) en die tweede (1970) in Tygervallei is Alexander van Breda onbestrede vir die Nasionale Party verkies. In 1974 stel die Verenigde Party 'n kandidaat, I.S. Lehr, teen hom, maar Van Breda wen met 'n meerderheid van 5 035, terwyl Lehr net 2 297 stemme kon kry. Van Breda bly jare lank Volksraadslid vir Tygervallei, wat 'n veilige N.P.-setel was tot in 1994.
Sien ook
Bellville, Claremont, Constantia, De Kuilen, Durbanville, Groenpunt, Groote Schuur, Kaapse Vlakte, Kaapstad-Hawe, Kaapstad-Kasteel, Kaapstad-Sentraal, Kaapstad-Tuine, Liesbeek, Maitland, Mowbray, Nuweland, Parow, Pinelands, Rondebosch, Seepunt, Simonstad, Soutrivier, Suid-Skiereiland, Vasco, Woodstock, Wynberg
Watsonia minima
Watsonia minima is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en deel vorm van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en daar is slegs een populasie in die Riviersonderendberge. Die habitat word bedreig deur die denneboom, 'n indringerplant.
Witkoningvis
Die witkoningvis (Pseudocaranx dentex) is 'n vis wat voorkom in die nie-tropiese gedeeltes van die Middellandse See, Atlantiese Oseaan, die Indies-Pasifiese oseaan en aan die ooskus van Afrika suidwaarts vanaf Durban. In Engels staan die vis bekend as die White kingfish of White trevally.
Tshabong
Tshabong is 'n dorpie in die suid-wes van Botswana. Die dorp is ook die hoofstad en grootste stad van die Kgalagadi distrik.
Aletta du Plessis
duimnael|regs|320px|Op dié foto uit 1902 van die [[Teologiese Skool Burgersdorp se tennisklub, die Amicitia Tennis Club, sit Aletta Postma sewende van links in die middelste ry. Haar suster Maria, wat met Totius getroud was, sit regs in dieselfde ry. Volledige name: I.D. du Plessis, H.J.R. du Plessis, H.D. Lessing, N.H. van der Walt, I.D. Krüger. 2e ry: Francisca Lion Cachet, Annie Lion Cachet, Sannie Venter, Annie Coetzee, Tinie Vorster, Annie Coetzer, Lettie Postma, Martie Venter, Marie Postma. 3e ry: P.W. Bingle, B.R. Grobler, T.N. Venter, J. Kruger, J.C. Venter, D.G. Kruger, A.P.C. Duvenage, H.J.J. Van der Walt. Die vroue in die tweede ry het die eggenotes geword van: H.C. Lutingh, H.J.J. Van der Walt, H.J.R. du Plessis, H. Strecter, J.C. Venter, J. Grobler, prof. J.A. du Plessis, ds. N.H. van der Walt en prof. J.D Du Toit.]]
duimnael|links|270px|Aletta du Plessis, gebore Postma.
Khuis
Khuis is 'n nedersetting in Kgalagadidistrik van Botswana. Dit is digby die Suid-Afrikaanse grens geleë. Khuis het 'n laerskool en die bevolking het 755 getel tydens die 2001 sensus.
Aletta du Plessis
duimnael|regs|310px|Op dié gesinsfoto van prof. [[Dirk Postma, die vader van die Gereformeerde Kerk, en sy vyfde en laaste vrou, Johanna (née Van Biljon), staan Aletta (Lettie) links. Laurika, prof. J.A. du Plessis se eerste vrou, staan regs. Ds. Willem Postma, wat bekend geword het as die skrywer Dr. O'kulis, staan in die middel.]]
duimnael|links|Aletta du Plessis se moeder, [[Johanna Postma|Johanna Wilhelmina Postma, gebore Van Biljon, Burgersdorp, 27 Mei 1854, oorlede 12 Julie 1901, ds. Dirk Postma se vyfde en laaste vrou.]]
Onderwyseres
duimnael|300px|regs|Die Vrye Christelike Skool op [[Burgersdorp se personeel en leerlinge omstreeks 1893. Die hoof, D. le Roux, is die man met die bles in die middel. Langs hom sit die onderwyseres, mej. Aletta Postma. Ferdinand Postma, later 'n professor op Potchefstroom, staan tweede van regs in die agterste ry.]]
duimnael|links|270px|Die CNO-skool op [[Modimolle|Nylstroom waar Aletta Postma skoolgehou het.]]
Nadat sy haar skoolhoëreksamen in die eerste klas afgelê het en 'n spesiale onderwyserskursus in Kaapstad onder superintendent Thomas Muir afgelê het, het Aletta Postma een van die weinig opgeleide onderwyseresse van daardie dae geword. Die besoldiging wat onderwyseresse destyds ontvang het, was maar baie karig. Op 'n keer het sy net 'n klein tafeltjie as vergoeding vir haar dienste ontvang. In 1896 het sy onderwys aan die CNO-skool op Rustenburg onderwys gegee onder die hoof, mnr. J. Kamp, later prof. Kamp van die Teologiese Skool op Potchefstroom. Hierna het Nylstroom se CNO-skool gevolg waar die konsistorie van die ou Gereformeerde kerkgebou as skoolgebou diens gedoen het en later die ou magistraatskantoor. Een van haar leerlinge was die latere prof. D.J. van Rooy van die PU vir CHO. In 1905 het sy op Reddersburg onder mnr. J.J. Jansen van Ryssen aan die CNO-skool onderwys gegee. Sy seun Johan van Ryssen was later predikant in talle Gereformeerde gemeentes.
Huwelik en gesinslewe
duimnael|regs|180px|Prof. [[Jacobus du Plessis|J.A. du Plessis, met wie Aletta Postma in 1905 getroud is.]]
Usakos
Usakos is 'n dorp in Namibië, 30 km wes van Karibib en 150 km noordoos van Swakopmund. Dit het ontwikkel uit spoorwegwerkswinkels en die werkswinkels van 'n kopermynmaatskappy.
Naam
Die naam Usakos kom uit Nama en beteken waarskynlik “die plek wat die hakskeen gryp”, wat verwys na die taai, geel klei by die plaaslike fontein.
Aletta du Plessis
Huwelik en gesinslewe
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is sy na Ceylon waarheen haar halfbroer, ds. Petrus Postma, as krygsgevangene verban is. Op 20 April 1905 is sy met ds. J.A. du Plessis, nagelate eggenoot van haar suster, Laurika, getroud. Sy het dadelik 'n druk huisgesin van vyf kinders (twee van haar suster se kinders is vroeg dood) en 'n groot gemeente waarin sy haar man tot hulp moes wees, gehad. Haar vyf stiefkinders was Wicus, Mien, Louise, Hugo en Koos. Wicus en Hugo het bekendheid as hoogleraars aan die PU vir CHO verwerf. Uit Aletta en ds. Du Plessis se huwelik is agt kinders gebore: Dirk, Maarten, Idelette (in later jare 'n medewerker van Die Vroueblad), Rika, Julia, Willem (wat oorlede is op nege maande), Peet (adv. Petrus Postma du Plessis) en Marié.
Tydens die Rebellie van 1914 was mev. Du Plessis predikantsvrou van Pretoria en in dié gemeente is daar baie vir die gevangenes gedoen. In 1917 rig sy die "Sustershulp" op wat uit verskillende komitees bestaan het. Sy was 'n ywerige predikantsvrou wat die siekes en behoeftiges trou besoek het. Menige ou lidmaat het baie jare later nog getuig van haar goeie dienste en offervaardigheid in die gemeente.
Usakos
Geskiedenis
Usakos is onder die Duitse bewind gestig as ‘n administratiewe sentrum vir die OTAVI spoorweg, wat van die myne in Tsumeb na die Atlantiese kus gestrek het. Usakos was voor kolonialisme waarskynlik bekend as ‘n oorstopplek omdat daar ‘n natuurlike watergat was.
Vanaf 1927 is Usakos deur 'n dorpsbestuursraad geadministreer totdat munisipale status in 1948 toegeken is.
Aletta du Plessis
Huwelik en gesinslewe
Die griepjaar 1918 was ook vir haar 'n persoonlike beproewingstydperk. Besiel met 'n lewendige en idealistiese gees en bedeel met 'n groot mate van deursettingsvermoë het mev. Du Plessis in haar lewe veel tot stand gebring. In haar jongmeisiedae het sy reeds 'n vereniging, Die geselligheid, opgerig. Nadat haar eggenoot in 1921 professor aan die Teologiese Skool in Potchefstroom geword het, is die Dameskring van die PUK op haar inisiatief in die lewe geroep. Sy het as ideaal die geestelike vorming en ontwikkeling van die Gereformeerde vrou gehad, en haar hele strewe en al haar arbeid daarop toegespits. Sy het sterk aangevoel dat die Gereformeerde vrou in 'n tyd van veranderde lewensomstandighede en verwarring behoefte het aan die samesnoering van kragte, leiding, voorligting en aan 'n dieper insig in die vervulling van haar taak. Vandaar die ontstaan van die Bond van Gereformeerde Sustersverenigings, waarvan sy medestigster was.
Skrywer
Die opheffing en geestelike vorming van die Gereformeerde vrou was by haar 'n lewenstaak. Om haar ideale uit te dra, het sy begin skryf in Die Kerkblad onder die sustersrubrieke Die hulp en later Die Gereformeerde vrou. Dit het baie daartoe bygedra om die leeslus van die susters aan te wakker. Intussen het sy die gedagte aan 'n eie blad gekoester. Hoofsaaklik onder haar leiding is in Junie 1946 oorgegaan tot die uitgawe van De Gereformeerde Vroueblad, waarvan sy eindredaktrise was.
Mev. Du Plessis was 'n vrugbare en vaardige skryfster. Talle artikels uit haar pen het vanaf 1929 tot 1951 verskyn. Sy het ook voortdurend gelees en gesnuffel in boeke en tydskrifte — goeie artikels verwerk of oorgeneem. Deur 'n veelvuldige korrespondensie het sy ook in kontak met Gereformeerde Vroueverenigings in Nederland gebly. Sy het steeds geywer om goeie lektuur te versprei en die belangstelling daarvoor op te wek. As erkenning van haar vrugbare arbeid en toegewyde lewe is die Lettie Du Plessis-saal van die PU vir CHO deur die Uniale Komitee na haar genoem.
Usakos
Geskiedenis
In die middel die 1960s is Usakos radikaal verander deur gedwonge verskuiwings. Tot in die sewentiger jare is die sogenaamde Ou Lokasie stuk vir stuk vernietig en mense wat as swart of kleurling gekategoriseer was moes na die nuwe lokasies - Hakaseb en Erongosig - verhuis.
Aletta du Plessis
Oorlye
Toenemende swakheid en 'n afname in denkvermoë het die laaste lewensjare verdonker en verdere deelname aan haar lewenswerk onmoontlik gemaak. Op 6 November 1957 is sy ná 'n kortstondige siekbed oorlede en op haar geboortedag in die kerkhof van Potchefstroom te ruste gelê.
Usakos
Geskiedenis
Terselftyd het die sentrale administrasie van die SAS&H in die destydse Suidwes-Afrika (Namibië) van Usakos na Windhoek verskuif. Die laaste spoorlyne is almal omgeskakel na die Kaapse maatstandaard, sodat die sogenaamde ‘transhipping-area’ van Usakos, waar goedere en mense van die ou smalspoorlyn na die nuwe spoorlyne gewissel het, verouderd geword het. Hierdie veranderinge in Usakos se sosio-ekonomiese struktuur het die ekonomiese agteruitgang van die dorp begin, maar vandag is Usakos weereens bekend as ‘n belangrike plek om stil te hou op die snelweg van Windhoek na Swakopmund.
Demografie
Die geskatte bevolking in 2006 was 10 077.
Boorlinge
Usakos is die geboorteplek van Björn von Finckenstein, 'n voormalige burgemeester van Windhoek en van Theo-Ben Gurirab, die eerste Namibiese Minister van Buitelandse Sake en tussen 1999 en 2000 voorsitter van die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies.
Nepal
Nepal (Nepalees: नेपाल, Nepāl, [neˈpal], ), amptelik die Federale Demokratiese Republiek Nepal (सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल, Sanghiya Loktāntrik Ganatantra Nepāl), is 'n landingeslote land in Suid-Asië. Dit is tussen die Volksrepubliek China in die noorde en Indië in die suide binne die Himalaja geleë. Nepal beslaan 'n oppervlakte van 147 516 km² en het 'n bevolking van 30 666 598 in 2022 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Katmandoe.
Nepal grens in die noorde aan die Chinese outonome gewes Tibet, asook in die weste (Uttarakhand), suide (Uttar Pradesh en Bihar) en ooste (Sikkim en Wes-Bengale) aan Indië. Bangladesj is net sowat 27 km van Nepal se mees suidoostelike punt geleë en Bhoetan word deur die Indiese deelstaat Sikkim van Nepal geskei. Die land se geografie word deur die Himalaja gekenmerk en behels Berg Everest op die grens met die Chinese outonome gebied Tibet.
Nepal is 'n multi-etniese land met Nepalees as amptelike taal op federale vlak. Daarbenewens dien verskeie ander inheemse tale soos Bhojpuri, Maithili en Newari as amptelike tale van Nepalese provinsies. Die belangrikste godsdiens is Hindoeïsme, gevolg deur Boeddhisme en albei godsdienste het hul oorsprong in die hedendaagse Nepal. Die Nepalese kultuur in die noorde is sterk deur die Tibettaanse s'n beïnvloed, terwyl die Indiese kultuur in die suide 'n sterk invloed toon.
Nepal is in die 18de eeu onder die Koninkryk Ghorka verenig en die Shah-dinastie het die Koninkryk Nepal gestig. Hulle het 'n alliansie met die Britse Ryk gesluit, maar Nepal is nooit deur Brits-Indië beheer nie en het as bufferstaat tussen die Britse besitting in die suide en die Chinese Keiserryk in die noorde gedien, saam met die onafhanklike Himalaja-koninkryke Sikkim en Bhoetan verder oos. Nepal het in 1951 'n parlementêre demokrasie geword, maar dit is twee keer deur die Nepalese monarge opgeskort, in 1960 en 2005. Ná die Nepalese burgeroorlog (1996–2006) is die monargie in 'n republiek omskep en die wêreldwyd laaste Hindoe-monargie beëindig.
Geskiedenis
Nepal het 'n lang geskiedenis wat teruggaan tot voor die begin van die Christelike jaartelling en is die geboorteplek van Boeddha. As gevolg van die land se ligging was Nepal nog altyd gevoelig vir Indiese en Tibettaanse invloed.
Die land het in 1962 'n nuwe grondwet verkry, waarvolgens die koning se mag aansienlik gestyg het en politieke partye verbied is. In plaas van die partye het die koning 'n "partylose demokrasie" gekies: 'n parlement waarvan 15% uit partylose lede bestaan wat deur die volk verkies is en 85% bestaan uit lede wat deur die koning benoem word. Na 'n volksopstand in 1990 het die toenmalige Koning Birenda hierdie stelsel afgeskaf en 'n demokratiese grondwet ingevoer.
Op 1 Junie 2001 is die koninklike huis deur Kroonprins Dipendra byna uitgeroei. Hy was kwaad vir sy ouers omdat hulle nie sy keuse vir 'n eggenote goedgekeur het nie. Hy het sy vader, Koning Birenda, en sy moeder, Koningin Aishwarya, doodgeskiet en ook nog 'n aantal ander koninklike familielede vermoor, waaronder sy broer en suster, twee ooms en twee tantes. Hy het homself ook geskiet, waarna hy drie dae later beswyk het. Na sy dood is een van sy ooms, Gyanendra, as die nuwe koning gekroon.
Gyanendra het in 2002 tydelik weer die hef in die hand geneem, maar later in die jaar is die demokrasie herstel. Op 1 Februarie 2005 het hy egter weer alle mag in sy hande geneem en die grondwet buite werking gestel. Hy het die eerste minister afgedank en self dié posisie ingeneem. Die koning het Minister Deuba kwalik geneem dat hy nie in staat was om die vrede in die land te herstel nie. Gyanendra het tot 2006 as gesaghebbende monarg geregeer, maar is in 2006 weer gedwing om sy mag prys te gee.
Politiek
Die regering van Nepal was tot 1990 'n absolute monargie. Koning Birendra het ná 'n volksreferendum staatshervorming deurgevoer en Nepal omvorm tot 'n parlementêre demokrasie. Die stryd tussen die verskillende politieke partye lei egter tot 'n burgeroorlog in Nepal. Die laaste koning probeer meer mag vir homself behou. Hy hoop om só die opstand en ander probleme meer effektief aan te pak. Teen die begin van 2005, en na 'n tydperk van erge menseregteskendings in Nepal, ontbind die koning die parlement.
Tussen 1996 en 2006 het 'n burgeroorlog in Nepal gewoed, waarin meer as 12 000 mense omgekom het. Met tussen 10 000 en 15 000 stryders het die Maoïstiese opstandelinge meer as 60% van Nepal beset. Hul hoofdoel was om Koning Gyanendra te onttroon en 'n kommunistiese nasie te stig, soos die Volksrepubliek China na die Chinese Burgeroorlog. Ondanks die feit dat Gyanendra buitelandse steun geniet het, het die rebelle steeds meer gebied gewen. Op 21 November 2006 is 'n vredesooreenkoms tussen die demokratiese regering en die Maoïstiese rebelle gesluit.
Op 28 Desember 2007 het 'n oorgrote meerderheid van die Nepalese parlement vir die afskaffing van die monargie gestem. Die Nepalese Grondwetgewende Vergadering het op 28 Mei 2008 besluit om hierdie wet amptelik in werking te stel, waarmee die Koninkryk Nepal verander is na die Demokratiese Federale Republiek Nepal.
Politieke partye
Sedert die einde van die 1940's bestaan die politiek in Nepal uit drie verskillende politieke strominge:
Bestuursindeling
Nepal word staatkundig onderverdeel in sewe provinsies, wat op hul beurt weer onderverdeel word in 77 distrikte.
Bevolking
Die bevolking van Nepal woon vernaamlik in die lae gebiede langs die grens met Indië en in die vallei rondom Katmandoe. Die gemiddelde lewensverwagting in Nepal is 65,46 jaar. Die bevolking groei met ongeveer 1,281% per jaar.
Die land huisves talle etniese groepe, waaronder die Newards, Bhote, Rai, Limbu, Sjerpa, Gurung, Tamang, Magar, Thakali, Brahman en ander.
Op 19 Mei 2006 het die Huis van Afgevaardigdes van Nepal aangekondig dat daar voortaan 'n skeiding tussen kerk en staat sou wees, alhoewel die land steeds die enigste amptelike Hindoe-land ter wêreld bly.
Messier 25
Messier 25 of M25 (ook bekend as IC 4725) is ’n oop sterreswerm in die sterrebeeld Boogskutter. Dit is in 1745 deur Philippe Loys de Chéseaux ontdek en in 1764 deur Charles Messier in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem.
M25 is sowat 2 000 ligjare van die Aarde af en is sowat 19 ligjare breed. Dit bevat minstens een veranderlike ster, U Sagittarii.
Nepal
Geografie en klimaat
'n Groot gedeelte van Nepal is baie bergagtig en word deur die Himalaja gekenmerk. Agt van die tien hoogste berge ter wêreld is in Nepal geleë, waaronder ook die hoogste, Berg Everest, gevolg deur Kangchenjunga, Lhotse, Makalu, Cho Oyu, Dhaulagiri, Manaslu en Annapurna. Net K2 en Nanga Parbat, onderskeidelik die tweede en negende hoogste berg ter wêreld, is in Pakistan en dus buite Nepal geleë.
In die suide van Nepal, langs die grens met Indië, is laerliggende gebiede. Ongeveer 20% van die land se oppervlak kan vir landbou benut word. Nepal word van suid na noord in drie gebiede gedeel, die laagland in die suide, heuwels en lae berge in die middel en die Himalaja in die noorde.
Die ooste van Nepal kry ongeveer 2 500 mm reën per jaar, terwyl die sentrale deel rondom Katmandoe ongeveer 1 420 mm per jaar kry en die westelike gebiede ongeveer 1 000 mm.
Ekonomie
Nepal is 'n ontwikkelende land met 'n lae gemiddelde inkomste. In 2001 was die gemiddelde jaarlikse persoonlike inkomste slegs 240 Amerikaanse dollar.
Werklike armoede
Heelwat mense in die stede en op die platteland ken armoede. Volgens die ontwikkelingsprogramme van die Verenigde Nasies leef 30,9% van die bevolking in Nepal onder die broodlyn.
Landbou
Landbou is die belangrikste deel van die ekonomie en verskaf werk aan byna 80% van die bevolking. Die waardetoevoeging van die landbou bedra ongeveer 40% van die Bruto binnelandse produk (BBP). Landbouproduksie styg met ongeveer 5% per jaar, wat meer is as die bevolkingsgroei van 2,3%.
Nywerheid
Nywerhede verwerk meestal landbouprodukte soos goiing, suikerriet, tabak en graan. Die vervaardiging van tekstiel en tapyte ondervind ook snelle groei. Byna 80% van die waarde van uitvoere bestaan uit industriële produkte. Die waarde van die industrie bedra ongeveer 22% van die BBP.
Toerisme
Toerisme is 'n belangrike bron van inkomste vir die land. Buitelandse toeriste word veral deur die ongereptheid van die land en die Himalaja aangetrek. Toerisme is ook een van die min sektore waarin buitelandse belegging in Nepal plaasvind.
Sport
Sokker is Nepal se gewildste sportsoort, gevolg deur krieket. Vlugbal is Nepal se amptelike nasionale sportsoort.
Krieket het tydens die onlangse jare in Nepal 'n sterk groei ervaar – veral te danke aan die nabyheid en invloed van die Suid-Asiatiese groot krieketnasies – en geniet internasionale erkenning. Op 28 Junie 2014 het die Internasionale Krieketraad T20I-status aan die Nepalese nasionale krieketspan toegeken en op 15 Maart 2018 EDI-status. Nepal kon nog nie vir 'n krieketwêreldbeker kwalifiseer nie; tydens die T20I-wêreldbeker 2014 is hulle in die eerste rondte uitgeskakel. In teenstelling met ander kleiner krieketlande, waar spanne grootliks uit buitelanders bestaan, behels Nepal se nasionale span inheemse spelers wat krieket gewoonlik tuis aangeleer het.
Die Nepalese nasionale sokkerspan kon tot dusver nog nie vir 'n FIFA Sokker-Wêreldbeker kwalifiseer nie. In 2015 het Nepal sy eerste internasionale trofee verower en die o/19 SAFF kampioenskap gewen; 2017 het hulle dié titel suksesvol verdedig. Daarbenewens het Nepal in 2016 die Bangabandhu goue beker verower.
Dafne Keen
Dafne Keen (gebore 2005) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Logan (2017) en Ana (2018), en in die televisiereeks The Refugees (2014).
Howard Schultz
Howard Schultz (gebore Julie 19, 1953) is 'n Amerikaanse besigheidsman. Hy was voorsitter en hoof uitvoerende beampte van Starbucks van 1986 tot 2000 en weer van 2008 tot 2017, sowel as sy uitvoerende voorsitter vanaf 2017 tot 2018. Volgens Forbes was hy in 2016 die 232 rykste man in die Verenigde State, met 'n netto van $2.9 biljoen soos op Februarie 2019.
Simonstad (kiesafdeling)
Simonstad het Suid-Skiereiland in 1958 opgevolg as kiesafdeling in die mees suidelike deel van die Kaapse Skiereiland.
Howard Schultz
Schultz het as uitvoerende hoof van Starbucks bedank en in April 2017 die uitvoerende voorsitter geword.
Simonstad (kiesafdeling)
Die LV vir Suid-Skiereiland, Lewis Charles Gay, van die Verenigde Party, wat in 1953 daar onbestrede verkies is, kry ook in 1958 in Simonstad geen teenstand nie. Simonstad stem dan ook in die volkstemming van 1960 oorweldigend teen republiekwording met 9 229 nee-stemme en 2 591 ja-stemme. Gay kry in 1961 se algemene verkiesing 4 632 stemme meer as die nuwe Progressiewe Party se J. Beck. Gay bly tot 29 Maart 1966 LV vir Simonstad en word opgevolg deur John Wiley wat die setel vir die Verenigde Party behou met 2 268 stemme meer as die Nasionale Party se L.A. Pienaar, LV vir Bellville vanaf die tussenverkiesing op 28 Oktober 1970.