cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ludwig van Beethoven
Werke
In sy latere werke tree 'n kontrapuntale element sterker op die voorgrond, hoewel 'n nuwe vorm, waarin die begeleidende stemme, alhoewel harmonies gebind, 'n groot selfstandigheid verkry. Hierdie tweede periode in Beethoven se oeuvre omvat onder andere die klaviersonates, opus 14 tot en met 90 (waaronder die "Maanlig"-sonate, opus 27, die Waldsteinsonate, opus 53, en die Sonata Appassionata, opus 57, die Derde tot en met die Agtste Simfonie (waarvan die Sesde, opus 68, die Pastorale genoem word), die Vierde en die vyfde (Keiser-) Klavierkonsert, die Vioolkonsert, die kwartette opus 59, 74 en 95, en die opera Fidelio, wat ten opsigte van onderwerp en musikale vormgewing aanbetref duidelik beïnvloed is deur die Franse revolusie-opera. Beethoven het hierdie opera twee keer verwerk en van vier verskillende ouvertures voorsien. Onder hierdie ouvertures tel al drie Leonore-ouvertures.
Die Missa Solemnis, die Negende Simfonie (Koorsimfonie), die klaviersonates opus 101 tot en met 111, die Diabelli-variasies en die strykkwartette opus 127, 130, 131, 132, 133 (Grosse Fuge) en 135 verteenwoordig 'n derde periode (ná 1817), waarin Beethoven alle tradisionele grense oorskry. Die Koorsimfonie word só genoem omdat Beethoven in die finale 'n magtige toonsetting (vir 4 soliste, koor en orkes) van die Duitse digter Schiller se ode An die Freude ("Aan die Vreugde") gebruik. Die Missa Solemnis was aanvanklik bedoel vir liturgiese gebruik, maar het ten slotte 'n intense, persoonlike gebed om innerlike en uiterlike vrede geword.
Sy laaste werke het 'n sterk polifoniese inslag en 'n skynbaar volslae vrye vorm en stel buitengewoon hoë eise aan diegene wat dit moet uitvoer. Met hierdie laaste werke het Beethoven die tendens wat sy hele oeuvre bepaal, tot die uiterste konsekwensies deurgevoer. Die bande tussen sy musiek en die eise van die praktyk het steeds losser geword, en hy het die vorm steeds meer diensbaar aan die inhoud gemaak. Die inhoud het die karakter van 'n persoonlike bekentenis gekry. Hierdeur het Beethoven, wat homself graag 'n toondigter genoem het, die skakel geword tussen die Weense Klassisisme en die Romantiek.
Behalwe die werke wat reeds genoem is, behoort die volgende werke ook nog vermeld te word: 10 vioolsonates; 5 tjello-sonates; 'n groot aantal klein klavierwerke (onder andere 25 bagatelles); kamermusiek in verskillende instrumentkombinasies, ook met blaasinstrumente; die Konsert in C-majeur vir viool, tjello, klavier en orkes; die Geschöpfe des Prametheus (ballet); toneelmusiek vir Goethe se Egmont; die overture Coriolan; tallose liedere, waaronder die siklus An die ferne Geliebte; ruim 200 bewerkings van volksliedere en liedere op die tekste van Metastasio; verskeie konsert-arias; 'n mis in C; die oratorium Christus am Ölberg ("Christus op die Olyfberg"); enkele geleentheidswerke en verwerkinge.
Die eerste volledige uitgawe van al sy werk het van 1862 tot 1865 by Breitkopf & Härtel verskyn.
Beethoven, een van die grootste komponiste in die musiekgeskiedenis, word onthou as 'n man met 'n sterk gevoel van eiewaarde. Daar is 'n staaltjie oor hoe hy en die Duitse digter en skrywer, Johann Wolfgang von Goethe mekaar in 1812 by 'n vakansie-oord in Teplitz, in Boheme raakgeloop het. Op een van hulle wandelinge het hulle die keiserin van Oostenryk met haar gevolg van edelliede ontmoet. Beethoven het vir Goethe aangemoedig om nie plek te maak vir die keiserlike gevolg nie, net reguit aan te stap sodat hulle, vir die twee kunstenaars plek maak. Goethe het eerbiedig eenkant toe gestaan en sy hoed afgehaal maar Beethoven het reguit tussen die hertoë deurgestap en net sy hoed liggies aangeraak. Hy het aan Goethe verduidelik:"'u moet hulle goed laat verstaan wie u is, anders begryp hulle dit nie. 'n Lid van die Keiserlike Hofraad kan hulle maak, maar nie 'n Goethe of 'n Beethoven nie...'"
John Clements (akteur)
John Clements (25 April 1910 – 6 April 1988) was 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente South Riding (1938), The Four Feathers (1939), ''Oh! What a Lovely War (1969), en Gandhi'' (1982).
Don Alvarado
Don Alvarado (4 November 1904 – 31 Maart 1967) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Driftwood (1928), The Big Steal (1949), East of Eden (1955), en Rebel Without a Cause (1955).
Volwassene
Die naamwoord volwassene verwys na enige volgroeide organisme, alhoewel meestal na 'n mens: iedereen wat nie meer 'n kind of minderjarige is nie, en wat nou 'n man of 'n vrou is.
Wetlike implikasies
'n Volwassene kan wetlik 'n kontrak met 'n ander party sluit.
Die wetlike definisie van die aanvang van volwassenheid varieer tussen die ouderdomme 16 tot 21, afhangend van die streek. Sommige kulture in Afrika beskou die ouderdom van 13 as die aanvang van volwassenheid, maar die res van die wêreld sien die individu op daardie ouderdom steeds as 'n tiener. Die mees algemene ouderdom is 18. 'n Paar uitsonderings is:
Op hierdie bepaalde ouderdom verloor die nuwe volwassene se ouers die ouerlike regte en verantwoordelikhede rondom die persoon se versorging. Die nuwe volwassene beskik byvoorbeeld nou oor die reg om in die huwelik te tree, om te kan stem, om 'n voltydse werk te mag bekom, om vuurwapens aan te skaf (in lande waar dit wettig is), om te mag motorbestuur, om te rook en alkohol te drink, om seks te hê, om te dobbel, om 'n prostituut te wees (in lande waar dit wettig is om dit te doen), en as pornografiese model of akteur op te tree. 'n Volwassene verkry ook die reg van toegang na feitlik alle gebeurlikhede of plekke, in teenstelling met 'n minderjarige wat weerhou kan word van toegang óf omdat toegang gevaarlik kan wees vir die jong individu, óf omdat die minderjarige skade kan veroorsaak (byvoorbeeld by 'n uitstalling van hoogs-breekbare items).
Eienskappe van 'n volwassene
Daar is sekere gedragskwaliteite benewens fisiese voorkoms wat volwassenheid simboliseer in die meeste kulture. Hierdie volwassenheid van karakter behels onder andere:
Aloe rugosifolia
Aloe rugosifolia is 'n aalwyn wat inheems aan Ethiopië en Kenia is.
Kristoff St. John
Kristoff St. John (gebore 15 Julie 1966) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent 20 Ft Below: The Darkness Descending (2014) en in die televisiereekse General Hospital (1963), The Young and the Restless (1973), en The Bad News Bears (1979).
Mercedes-Benz OM613-enjin
Die OM613 is 'n turboaangejaagde inlynsessilinder wat deur Mercedes-Benz vervaardig word. Dit is die opvolger van die OM606 en is in 2003 deur die OM648-enjin vervang.
Ontwerp
Die OM613 is ontwikkel saam met die viersilinder OM611- en vyfsilinder OM612-enjins. Die drie enjins het dieselfde basiese ontwerp en deel komponente soos die suiers, brandstofinspuiters en gloeiproppe. Die OM613-enjin beskik oor 4 kleppe per silinder, dubbele bonokasse, oksidasie-katalisator en uitlaatgas-sirkulasie.
Modelle met die enjin word as '320 CDI' aangedui.
Melina Kanakaredes
Melina Kanakaredes (gebore 23 April 1967) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 15 Minutes (2001) en Snitch (2013), en in die televisiereekse Providence (1999) en CSI: NY (2004).
Marmer-drilvis
Die Marmer-drilvis (Torpedo sinuspersici) is 'n rog wat voorkom aan die ooskus van Afrika van die Rooisee tot by Koffiebaai. In Engels staan die rog bekend as die Marbled torpedo.
Shkval
Die Shkval (Russies: шквал - wolkbreuk ) is 'n produkreeks torpedo’s ontwikkel in die 1960's in opdrag van die Sowjetunie se vloot. Dit is die vinnigste torpedo ter wêreld.
Marmer-drilvis
Voorkoms
Die lyf is plat en rond (die pektorale vinne is groot en plat soos twee vlerke en vorm 'n geheel met die lyf) met die oë aan die bokant en die kieue aan die onderkant. Bo-op die stert is twee dorsale vinne. Bo-op die lyf langs die oë is twee organe wat 'n elektriese skok kan lewer - tot 220 volt. Die rog is roes bruin tot swart gevlek aan die bokant. Die rog word 1.3 m wyd oor die vlerke gemeet.
Shkval
Vroegste ontwikkeling
Die prototipe-ontwikkeling van die torpedo het in die laat 1960's begin, onder leiding van die Oekraïnse ingenieur Mikhail Merkulov, aan die Instituut vir Hidrodinamika NII-24 te Kiev. Na 'n samesmelting in 1969 met ontwerpburo GSKB-47 - wat gespesialiseer het in vliegtuigbomme - het die ingenieurs eindelik aan die einde van die 1970's 'n eerste werkende prototipe van die Shkval aan die partyleierskap bekendgestel.
Marmer-drilvis
Habitat en gewoontes
Die rog word gevind op sand bodems tot in 300 m diep water; ook in strandmere. Die rog is ovivivipaar met 9 - 22 kleintjies wat gebore word op 'n keer. Die Marmer-drilvis jag gewoonlik in die nag, 'n meter bo die bodem. Gedurende die dag lê die rog op die bodem bedek met sand en skok enige prooi dood.
Shkval
Tegniese moontlikhede
Die torpedo word gelanseer uit 'n 533 mm torpedobuis (soos op 'n Akula duikboot) met 'n lanseersnelheid van ongeveer 100 km/h. Kort hierna begin die reaksiemotor, om die torpedo op 'n gemiddelde snelheid van ongeveer 400 km/h te bring. Dié torpedo kan onderwater 'n topsnelheid van tot 530 km/h haal.
Die snelheid is moontlik deur die toepassing van 'n tegniek bekend as superkavitasie. Terwyl die torpedo beweeg vorm 'n groot lugborrel om sy neus wat die torpedo heeltemaal omsluit. Op die manier is daar nie direkte wrywing of waterkontak nie. Tegnies gesien beweeg die torpedo dan deur die water soos 'n onderwater vuurpyl.
Die Shkval is geskik om duikbote, skepe of selfs ander torpedos te vernietig. 'n Groot tekortkoming was dat die eerste modelle ongestuur was, maar die Shkval 2 het wel 'n geleidingstelsel. Die torpedo se koers kan onderweg ingrypend gewysig word.
Modelle
Daar is minstens drie modelle:
Die Shkval word vervaardig met 'n konvensionele plofkop maar 'n kernplofkop kan ook aangebring word.
Verspreiding
Onder president Poetin was die oorspronklike model van die wapen, die model VA-111, uitsluitlik aan die vyande van Amerika verkoop: Iran, Noord-Korea en Sirië. China beskik ook oor 'n veertigtal van die torpedos. Iran beweer dat hulle ten tye van toetse goeie resultate met die Shkval gehad het.
Die Verenigde State en Duitsland het hul eie superkavitasieprojek van stapel gestuur. Duitsland het in 2004 vir die eerste keer 'n superkavitasietorpedo geproduseer, onder die kodenaam Barracuda.
Kanada het selfs geprobeer om die Shkval 2 aan te skaf.
Operasionele gebruik
Geen Shkval is nog ooit operasioneel gebruik nie. Dit is waarskynlik dat die Russiese duikboot, die Koersk, gekelder is omdat daar 'n tegniese fout was toe 'n Shkval gelanseer is.
Del Moore
Del Moore (14 Mei 1916 – 30 Augustus 1970) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Nutty Professor (1963) en in die televisiereekse Get Smart (1965), Batman (1966), en The Phyllis Diller Show (1966).
Kris van Steenberge
Kris van Steenberge (gebore 20 Januarie 1963 in België) is 'n Vlaamse skrywer, toneelskrywer, regisseur en dosent wat in Lier, België woonagtig is. Hy is die skrywer van Woesten (2013), wat deur Fanie Olivier in Afrikaans vertaal is onder die titel Van kant gemaak. Sy tweede roman, Blindelings, volg in 2016.
Erica lowryensis
Erica lowryensis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom van Sir Lowryspas tot by Bettysbaai voor. Die populasie in die Kogelberg-natuurreservaat word beskerm. Die plant word as seldsaam beskou.
Final Fantasy
Final Fantasy is 'n media reeks wat deur Square Enix besit word wat video speletjies, flieks, en ander koopware vervaardig. Dit het begin in 1987 as 'n rol speel speletjie ontwikkel deur Square, wat die sentrale fokus geword het van Square. Square het later uitgebrei na ander genres en konsole, soos taktiese RSSs, draagbare speletjies, MMARSS en speletjies vir selfone. Die reeks het ook drie geanimeerde produksies en twee vol lengte ROB flieks aangespoor vrystel gestel. Die Final Fantasy video speletjie reeks is een van die suksesvolste video speletjie reekse. Van Maart 2007, het die reeks al oor 75 miljoen eenhede wêreldwyd verkoop.
Pokémon
Pokémon (ポケモン) is die naam van die multimiljoen dollar mediafranchise, wat die eiendom is van Nintendo. Die franchise is gebaseer op die konsep van vang, versamel, vermeerder, om handel te dryf, en om met honderde verskillende kreature te speel. Daar is Pokémon speletjies, anime, kaarte en manga. Pokémon is deur Satoshi Tajiri op die been gebring. Hoewel daar 913 verskillende spesies van Pokémon bestaan, is die mees bekende Pikachu. Dit is Nintendo se tweede mees gewilde reeks.
Johan Coetzee
Johan Coetzee (1946–1989) was ’n Afrikaanse skrywer van kortverhale oor die grensoorlog.
Lewe en werk
Johan Coetzee is op 31 Maart 1946 in Johannesburg gebore en matrikuleer aan die Hoër Seunskool Helpmekaar. Hy voltooi sy basiese militêre diensplig in 1964, waar hy in Maart ’n offisierskursus aan die Leërgimnasium voltooi en daarna in Julie as tweede luitenant uitgeplaas word na Walvisbaai. Na voltooiing van sy diensplig sluit hy aan by die infanterie-eenheid Regiment Johannesburg as offisier. Hy studeer verder in Johannesburg aan die Universiteit van die Witwatersrand met Afrikaans-Nederlands en Engels as hoofvakke en behaal ’n B.A.-graad. Na universiteit sluit hy by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie aan as nuusman en aktualiteitsaanbieder, waarna hy in 1969 joernalis word by die Sondagkoerant Die Beeld. Intussen woon hy verskeie kampe as offisier in die Burgermag by, onder andere twee op die grens met Rhodesië. Hy lê hom veral op finansiële beriggewing toe en word in die redaksie van Rapport opgeneem toe Die Beeld en Dagbreek saamsmelt. Vir twee jaar is hy Sake-Rapport se eerste en enigste verslaggewer en sluit dan in 1974 by die Sunday Express aan as eiendomsredakteur.
Skryfwerk
Na sy besoek aan die grens begin hy skryf en sy eerste kortverhale word in Junie 1976 in Huisgenoot gepubliseer en in 1978 verskyn die eksperimentele “Huis onder antenne”, wat Huisgenoot se prys vir kortverhaal van die maand verwerf. “Verby die wit brug” is populêre kortverhale oor die grensoorlog wat verskeie kere op skool voorgeskryf word. Meeste van hierdie kortverhale het voorheen in tydskrifte verskyn. Die bundel vorm ’n hegte geheel, met die eerste verhaal wat ’n gesprek met ’n vertrekkende soldaat is en die laaste oor ’n reünie van ses soldate wat saam op die grens was, met verhale oor die gebeure op die grens tussenin. Hierdie boek beleef verskeie herdrukke. Hy is die skepper van die Boetie-karakter van die rolprente “Boetie gaan border toe” en “Boetie op maneuvers” en is medeskrywer van die draaiboeke vir hierdie rolprente. Draaiboeke van Jan Scholtz verwerk hy as romans onder die titels “Die eensame vlug” en “Diamant en die dief”.
Verder skryf hy gedigte oor Angola, ’n basiese konsep vir ’n drama, ’n televisiereeks oor die Weermag wat hy vir oorweging voorgelê het en ook verskeie artikels oor militêre sake vir verskeie tydskrifte.
John Alvin
John Alvin (24 Oktober 1917 – 27 Februarie 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Destination Tokyo (1943) en Objective, Burma! (1945), en in die televisiereekse Climax! (1954) en Murder, She Wrote (1984).
Olimpiese Winterspele 1998
Die Paralimpiese Winterspele 1998 is tussen 5 en 14 Maart in Nagano gehou.
Toewysing
Nagano is op 15 Junie 1991 in Birmingham deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Winterspele in 1998. Ander kandidate was: Salt Lake City, Östersund, Jaca en Aosta. Salt Lake City sal uiteindelik gasheer vir die volgende Olimpiese Winterspele 2002 word.
Die stemming het as volg verloop:
Sporte
7 Olimpiese sporte in 14 dissiplines is tydens die Spele beoefen. • 4
Kalender
Die volgende tabel dui die Spele se daaglikse program aan. 'n Blou blokkie beteken dat wedstryde plaasgevind het, maar dat geen medaljes op die spel was nie. 'n Geel blokkie dui aan dat medaljes toegeken is, die getal dui op die getal medaljeparades wat die dag gehou is.
Deelnemende nasies
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui: • 4
Suid-Afrikaanse deelname
Suid-Afrika het aan hierdie Winterspele deelgeneem, maar kon geen medaljes verower nie.
Getal medaljes
[[Lêer:1998 Winter Olympic Games countries.png|duimnael|400px|Kaart van deelnemende nasies in 1998:
]] [[Lêer:1998 Winter Olympic Games medals map.png|duimnael|400px|Kaart van medaljes volgens lande:
vertoon lande, wat ten minste een goue medalje gewen het.
vertoon lande, wat ten minste een brons medalje gewen het.
vertoon lande, wat geen medaljes gewen het nie.
vertoon lande, wat nie aan die Olimpiese Winterspele 1998 deelgeneem het nie.]] Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:
45ste Oscar-toekenningsaand
Die 45ste Oscar-toekenningsaand is op 27 Maart 1973 deur die Academy of Motion Picture Arts and Sciences in Los Angeles gehou om erkenning te gee aan die rolprente van 1972. Die aanbieders was Carol Burnett, Michael Caine, Charlton Heston en Rock Hudson.
Op dié seremonie het Marlon Brando vir Sacheen Littlefeather na die verhoog gestuur om te verduidelik hoekom hy nie sy Oscar vir beste akteur vir The Godfathe r in ontvangs sou neem nie. Charlie Chaplin het in dié jaar ook sy eerste prys gewen waarvoor hy met ander moes meeding – vir beste oorspronklike musiek vir sy 20 jaar oue prent Limelight. Die prent het in aanmerking gekom omdat dit nie voor 1972 in Los Angeles vertoon is nie. Chaplin het in 1929 en 1972 erepryse ontvang.
Cabaret, Bob Fosse se weergawe van die Broadway-musiekblyspel, het ’n rekord opgestel vir die meeste Oscars sonder om die prys vir beste rolprent te wen.
Pryse
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):
Pendoring
Die pendoring (Gymnosporia buxifolia) is 'n struik of klein boompie wat wydverspreid voorkom. Die jong takke is geel en word later ligbruin, dikwels met swelsels. Die dorings is skerp, redelik dik en is 3 –4 cm lank en kan tot 10 cm lank word. Die boom staan ook bekend as die gewone pendoring (Eng. Common spike-thorn.)
Die spesie is inheems in Angola, Botswana, Eswatini, Lesotho, Mosambiek, Namibië, Suid-Afrika en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 399.
Lausitz
Die Lausitz is 'n streek in Duitsland en Pole wat die suide van die Duitse deelstaat Brandenburg, die ooste van die Vrystaat Sakse asook dele van die Poolse woiwodskappe Neder-Silesië en Lubuskie (Lebus) behels.
Die streek word van noord na suid in drie landskappe onderverdeel: Neder-Lausitz, Bo-Lausitz en Lausitzer Gebergte. Tans vorm die Spreewald die noordelikste deel van Neder-Lausitz - oorspronklik het dit tot by die Berlynse Müggel-meer gestrek. Slegs die Duitse gedeelte van die Lausitzer Gebergte, waarna meestal as Zittause Gebergte verwys word, maak deel uit van die Lausitz, maar nie die suidelike Tsjeggiese gedeelte nie. Die Lausitzer Neiße-rivier vorm tans die grens tussen die Duitse en Poolse gedeeltes van die Lausitz-streek.
Vadersdag
Vadersdag is 'n dag wat vaders en vaderskap gedenk. Vadersdag word in Suid-Afrika en Nederland op die derde Sondag van Junie gevier. Die dag komplementeer Moedersdag, wat moeders en moederskap gedenk.
Lausitz
Etimologie
Slawiese stamme het hulle vanaf die 6de eeu in die Lausitz-streek begin vestig. Hulle het vanaf die 9de eeu as Lusizi of Lunsizi bekend gestaan - 'n term waarmee geleidelik ook na die landskap verwys is. Die Neder-Sorbiese woord Łužyca beteken net soos die Opper-Sorbiese Łužica "Moerasland" - 'n naam wat vandag ietwat vreemd aandoen. Behalwe vir enkele deelgebiede soos die Spreewald en die Dubringer Moor suid van Hoyerswerda het byna alle moeraslande verdwyn, veral as gevolg van mynboubedrywighede. Die Lausitz is tans 'n relatief droë landskap wat deur bosbrande bedreig word.
Ekonomie
Die Lausitz was danksy sy ryk bruinkoolvelde vanaf die vroeë 1960's die sentrum van die bruinkoolontginning en kragopwekking in die Duitse Demokratiese Republiek. 'n Reeks termiese kragsentrales soos dié in Boxberg en Jänschwalde het groot dele van die land van elektrisiteit voorsien. Die bruinkoolontginning in oopgroefmyne, wat in die 1980's met jaarliks sowat 200 miljoen ton sy hoogtepunt bereik het, het egter 'n negatiewe omgewingsimpak gehad.
Aloe rupicola
Aloe rupicola is 'n aalwyn wat endemies aan Angola is.
Waaxens, Noardeast-Fryslân
Waaxens (Wes-Fries: Waaksens) is 'n dorp in die Nederlandse provinsie Friesland. Die dorp lê 8 km noordwes van Dokkum en ressorteer onder die munisipaliteit Noardeast-Fryslân. Dit het sowat 35 inwoners (2018).
Lausitz
Ekonomie
Eers ná die Duitse hereniging in 1990 het die mynboubedrywighede in die gebied met sowat twee derdes afgeneem en kon die landskap rondom die oopgroefmyne herstel word. Ná die modernisering van alle groot bruinkoolkragsentrales bly die beplande ondergrondse stoor van koolstofdioksied omstrede. Nog in 2010 is sestig persent van die elektrisiteit, wat in plaaslike kragsentrales opgewek is, na Pole en Tsjeggië uitgevoer.
Ná die politieke omwenteling in die DDR het ook tradisionele bedrywe soos tekstiel- en glasvervaardiging agteruitgang ervaar. Die oorblywende ondernemings het hulle op die vervaardiging van nuwe winsgewende produkte soos natuurlike tekstiele en platglas vir die sonenergiebedryf begin toegespits. Terwyl in Görlitz reeds moderne treinwaens vir spoorwegmaatskappye in verskillende Europese lande aanmekaar gesit word, sal twee internasionale maatskappye, Daimler en Evonik, in 2011 in Kamenz met die massavervaardiging van litium-ione-batterye vir elektriese motors begin.
Vader
Vader is die naam vir 'n man of manlike dier met nageslag. As die man die nageslag self bevrug het, word verwys na 'n biologiese vader. As die kind 'n ander biologiese vader het, word daar na 'n pleegvader of stiefvader verwys.
Vadersdag
Mense wat die dag vier bederf gewoonlik hulle vaders op die dag. Hulle bedien soms ontbyt aan hulle pa's in die bed, doen iets saam, en/of oorhandig soms geskenke om die dag vir hulle ekstra spesiaal te maak.
Mathew St. Patrick
Mathew St. Patrick (gebore 17 Maart 1968) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent War (2007) en in die televisiereekse All My Children (1970), Six Feet Under (2001), en Danny Phantom (2004).
Vader
Die verwantskap van 'n vader tot sy kinders word met die term vaderskap aangedui.
Andere name vir vader is: pa, papa, pappie, paps.
H. Cooper Cliffe
H. Cooper Cliffe (19 Julie 1862 – 1 Mei 1939) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Parisian Romance (1916), Raffles, the Amateur Cracksman (1917), Half an Hour (1920), en Monsieur Beaucaire (1924).
George W. Bush
George Walker Bush (gebore op 6 Julie 1946) was die 43ste president van die Verenigde State, wat vir die eerste keer op 20 Januarie 2001 en vir sy tweede ampstermyn op 20 Januarie 2005 ingehuldig is. Hy is die seun van oudpres. George H.W. Bush.
Bush is vir die eerste keer in 2000 verkies, met een van die kleinste en mees omstrede voorspronge in die Amerikaanse geskiedenis. Ná 'n maand se hertelling van stembriewe en die betwistings van die verkiesingsuitslae in Florida se geregshowe het die Amerikaanse Hooggeregshof uiteindelik George W. Bush as wenner van die presidentsverkiesing verklaar.
Agt maande ná Bush se inhuldiging as President van die Verenigde State in 2001 het negentien kapers, wat by die terreurorganisasie Al-Kaïda betrokke was, die terreuraanvalle van 11 September 2001 uitgevoer. Bush het in reaksie hierop 'n oorlog teen terrorisme verklaar, wat later dié sentrale kwessie van sy presidentskap geword het. Teen die begin van Oktober 2001 het hy die bevel vir die Amerikaanse inval in Afghanistan gegee om sodoende die Taliban-régime omver te gooi en al-Kaïda te probeer vernietig.
In Maart 2003 het Bush die bevel vir die inval in Irak gegee, nadat hy verklaar het dat Irak die bepalings van Resolusie 1441 van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad aangaande Irak se wapens van massavernietiging nie nagekom het nie. Ná die inval in Irak het Bush sy beleid van demokratisering van die Midde-Ooste bekragtig, wat vir die eerste keer in Afghanistan en Irak toegepas is.
In 2004 het hy in sy tweede verkiesingsveldtog as self-verklaarde "oorlogspresident" stemme gewerf en uiteindelik teen die Demokratiese Senator John Kerry gewen. Die verkiesingsveldtog se belangrikste temas was – naas morele waardes en ekonomiese vraagstukke – sy handhawing van die "oorlog teen terrorisme" en die oorlog in Irak.
Tseki
Tseki is 'n dorpie in die Maluti-a-Phofung Plaaslike Munisipaliteit van Thabo Mofutsanyana-distriksmunisipaliteit in die Vrystaatprovinsie van Suid-Afrika.
George W. Bush
Kwessies rondom die "oorlog teen terrorisme", Irak, die Amerikaanse gevangenekamp Guantanamobaai op die eiland Kuba, die marteling en misbruik van gevangenes in die Irakse gevangenis Abu Ghraib het net soos die geheimediens NSA se praktyke, en federale noodhulpmaatreëls in verband met die Orkaan Katrina omstrede onderwerpe gedurende sy tweede ampstermyn geword.
Biografie
Bush is as die eersteling-seun van George H.W. Bush en sy vrou Barbara Bush in New Haven (Connecticut) gebore. Sy vaderlike voorouers was afkomstig uit Somerset in die West Country (Engeland) en het in die 17de eeu na Amerika geëmigreer. Bush se ouers het van Connecticut na Texas verhuis toe hy twee jaar oud was. Hy is met sy drie broers Jeb, Neil en Marvin en sy suster Dorothy in Midland en Houston opgevoed. Sy tweede jonger suster, Robin, is in 1953 op die ouderdom van drie aan leukemie oorlede. Bush se oupa Prescott Bush was 'n Senator van Connecticut, en sy vader het tussen 1989 en 1993 as President van die VSA gedien.
Bush het by die Phillips Academy in Andover (Massachusetts) skoolgegaan en is net soos sy vader ook deur die Yale-universiteit aanvaar, waar hy in 1968 'n B.A.-graad in Geskiedenis behaal het. Hy het tegelykertyd aan 'n aantal Republikeinse verkiesingsveldtogte deelgeneem, waaronder ook dié van sy vader as senatorskandidaat in Texas in die jare 1964 en 1970. As 'n college senior het Bush lid geword van die geheime vereniging Skull and Bones. Bush was, volgens sy eie beskrywing, 'n middelmatige student.
In Mei 1968 is Bush op die hoogtepunt van die Viëtnamoorlog deur die lugeenheid van die Texaanse Nasionale Wag aanvaar en het ná sy opleiding diens in Houston gedoen. Tydens sy politieke loopbaan is die toedeling en duur van Bush se diensplig herhaaldelik gekritiseer. Daar word beweer dat Bush weens die politieke pos van sy vader 'n voorkeurbehandeling geniet en sy dienspligte onreëlmatig uitgevoer het. Bush het in 1972 vir 'n verplasing na die lugeenheid van Alabama se Nasionale Wag gevra om aan die verkiesingsveldtog van 'n plaaslike Republikeinse senatorskandidaat deel te neem en in 1974 verlof gekry om sy diensplig van ses jaar met ses maande te verkort sodat hy sy studies aan die Harvard Business School betyds kon begin. Hy is toegelaat om sy militêre loopbaan nogtans op 'n eervolle manier te beëindig.
'n Aantal verslae aangaande dwelmmisbruik en ander wanordelike gedrag dateer uit hierdie tydperk. Bush het erken dat hy gedurende daardie jare "te veel" gedrink het en dié periode van sy lewe as die "nomadiese" tydperk van sy "onverantwoordelike jeug" genoem. Op 4 September 1976 is Bush op 30-jarige leeftyd in hegtenis geneem nadat hy in die buurt van die Bush-gesin se somerhuis in Kennebunkport (Maine) dronk bestuur het. Hy het skuldig gepleit, is 'n geldboete van VS$150 opgelê en sy bestuurderslisensie is tot die jaar 1978 ingetrek in Maine.
Nadat hy 'n meestersgraad in bedryfsbestuur aan die Harvard-universiteit behaal het (hy is die enigste President van die VSA met 'n MBA-graad), het Bush sy loopbaan in die Texaanse olienywerheid begin. In 1977 is hy deur vriende aan Laura Welch, 'n onderwyseres en bibliotekaresse, bekendgestel. Drie maande later het hy met Laura getrou, en die egpaar het hulle in Midland gevestig. Hulle tweelingdogters, Jenna en Barbara, is in 1981 gebore.
In 1978 is Bush in Texas se 19de Kongres-kiesdistrik as Republikeinse kandidaat vir die Huis van Verteenwoordigers genomineer en het gedurende sy verkiesingsveldtog die klemtoon op sy groot ervaring in die energiebedryf en sy konserwatiewe waardes gelê. Hy is uiteindelik deur die Demokratiese kandidaat Kent Hance met 'n meerderheid van 6 000 van die uitgebragte stemme verslaan, nadat die meeste kiesers Hance se eie konserwatiewe standpunte, sy afkeuring van strenger wapenbeheer en sy nouer verbondenheid met die landelike Texas ondersteun het. Hance het later na die Republikeinse Party oorgeloop en Bush se verkiesingsveldtog as goewerneurskandidaat met 'n donasie gesteun.
In 1988 het Bush met sy gesin na Washington, D.C. verhuis om die presidensiële verkiesingsveldtog van sy vader te ondersteun. Saam met sy kollegas Lee Atwater en Doug Wead was hy by die ontwikkeling en koördinering van 'n politieke strategie betrokke, wat veral op konserwatiewe en evangeliese Christene gemik was, aangesien hulle as die beslissende faktor vir die nominasie en verkiesing beskou is.
Ná sy terugkeer na Texas het hy in April 1989 'n aandeel in die konsessiesaak van die Texas Rangers-bofbalspan gekoop en vyf jaar lank as besturende vennoot gedien. Later het hy sy aandeel van oorspronklik VS$ 800 000 vir meer as VS$ 15 miljoen verkoop.
Goewerneur van Texas
In 1994 is Bush as die Republikeine se goewerneurskandidaat vir Texas genomineer, ten spyte van sy gebrek aan politieke ervaring en die gewildheid van die destydse Demokratiese goewerneur Ann Richards, wat as algehele gunsteling van die kiesers in Texas beskou is.
Bush se verkiesingsveldtog is deur 'n aantal eersterangse politieke raadgewers gekoördineer en het veral goewerneur Ann Richards se swak rekord van handhawing van wet en orde, haar politieke benoemings en haar steun vir liberale politieke eise aangespreek. Bush het van homself 'n positiewe beeld geskep met onderwerpe soos "persoonlike verantwoordelikheid" en "morele leierskap" en het 'n aantal belangrike vraagstukke soos onderwys, misdaad, deregulering van die ekonomie en hervorming van die regstelsel aangespreek. Sy veldtog is gekritiseer vir die manier waarop Ann Richards neergehaal is, maar desondanks het Bush se gewildheid as gevolg van sy indrukwekkende debatsvoering toegeneem. Uiteindelik het hy Richards met 52 persent van die uitgebragte stemme geklop.
As goewerneur het Bush met sukses wetgewing ingedien waardeur die regstelsel hervorm is, die befondsing van onderwys verhoog, hoër standaarde in Texas se skole daargestel en die kriminele regstelsel hervorm is. Onder sy leierskap het Texas 152 gevangenes tereggestel – meer as onder enige ander goewerneur in die moderne geskiedenis van Amerika. Kritiese stemme soos Helen Prejean het egter geredeneer dat Bush nie ernstig was om aansoeke om grasieverlening te oorweeg nie.
Skoolbefondsing is destyds deur die politici en media as 'n politiek gevoelige saak beskou. Die deelstaat Texas het sy onderwysstelsel deur eiendomsbelasting gefinansieer. Bush het gepoog om die hoë belastingtariewe ten gunste van huiseienaars te verlaag en gelyktydig die algemene befondsing van onderwys te verhoog en nuwe belasting op maatskappye in te voer. Maar hy het sterk opposisie van sy eie party en die privaatsektor gekry. Nadat geen konsensus oor hierdie saak bereik is nie, het Bush 'n oorskot op die begroting gebruik om 'n belastingverlaging van VS$ 2 miljard toe te staan – die hoogste in Texas se geskiedenis. Hierdie besluit het sy openbare beeld van 'n fiskalies konserwatiewe politikus en beskermer van besigheidsbelange gevestig.
Bush het ook 'n pioniersrol by die instelling van godsdiensgebaseerde welsynsprogramme gespeel en die regering se steun en befondsing van nie-staats, godsdienstige organisasies verhoog, wat sosiale dienste soos opvoeding en onderwys, voorkoming van dwelm- en drankmisbruik en vermindering van huislike geweld verskaf. Goewerneur Bush het op 17 April 2000 'n memorandum geteken waarmee 10 Junie in Texas tot "Jesusdag" verklaar en alle Texane aangespoor is om hulp aan noodlydendes te verleen.
Alhoewel Bush vir sy skending van die konstitusionele skeiding van staat en kerk ("Congress shall make no law respecting an establishment of religion, or prohibiting the free exercise thereof...") gekritiseer is, het die meeste Texane, veral godsdienstige en sosiaal-konserwatiewes, sy inisiatief gesteun.
In 1998 het Bush 'n beslissende oorwinning in die goewerneursverkiesing behaal met naastenby 69 persent van die uitgebragte stemme en sodoende die eerste Texaanse goewerneur geword wat vir twee opeenvolgende ampstermyne van vier jaar elk verkies is (voor 1975 was die goewerneur se ampstermyn net twee jaar).
Die presidensiële verkiesing van die jaar 2000
Tydens sy verkiesingsveldtog het Bush homself as 'n "medelydende konserwatiewe" ("compassionate conservative") voorgedoen – volgens 'n nuwe politieke term, wat deur die onafhanklike televisiepersoonlikheid en kommentator Michael Savage gemunt is – en belowe dat hy die "eer en waardigheid van die Withuis" sou herstel.
Voorverkiesing
Bush se verkiesingsveldtog is deur 'n aantal politieke vennote uit Texas beheer, en hy is deur 'n meerderheid van Republikeinse verteenwoordigers in die parlemente van 38 deelstate ondersteun. Maar nadat Bush die koukus in Iowa gewen het, het Senator John McCain uit Arizona 'n verrassende oorwinning in die voorverkiesing van New Hampshire behaal. Bush is onder meer gekritiseer vir die besoek wat hy by die omstrede Bob Jones-universiteit afgelê het, 'n instelling wat vir sy anti-Katolieke houding en sy verbod op gemengde verhoudings bekend gestaan het.
Maar Bush het vervolgens daarin geslaag om die voorverkiesing in Suid-Carolina te wen, en McCain het sy momentum begin verloor. Nogtans het hy die voorverkiesing in Michigan gewen. Met sy kritiek op Pat Robertson en Jerry Falwell net voor die verkiesing in Virginië het McCain egter godsdienstige konserwatiewes woedend gemaak. Bush het in Virginië en 'n week later op "Super-Dinsdag" in nege van dertien voorverkiesings gewen en sodoende sy nominasie as Republikeinse kandidaat verseker. In 'n televisiedebat op 13 Desember 1999 in Des Moines (Iowa) het Bush in teenstelling met die ander kandidate nie 'n politieke figuur as sy voorbeeld genoem nie, maar Jesus Christus. Bush se gewildheid onder godsdienstige kiesers is as een van die beslissende faktore in die verkiesingsveldtog aangevoer. Weeklikse kerkgangers het volgens 'n Gallup-meningsopname in die 2000-verkiesing met 56 persent vir Bush gestem (en in die 2004-verkiesing selfs met 63 persent).
Algemene verkiesing
Bush het Dick Cheney, 'n voormalige lid van die Huis van Verteenwoordigers en Minister van Verdediging as sy visepresidentskandidaat of running mate gekies, en sy veldtog is deur prominente Republikeine soos Donald Rumsfeld en Colin Powell ondersteun, wat as raadgewers oor kwessies in verband met nasionale veiligheid en buitelandse betrekkinge gefungeer het. Terwyl Bush sy suksesvolle beleid as goewerneur van Texas beklemtoon het, het hy in sy veldtog die Demokratiese presidentskandidaat en destydse visepresident Al Gore veral vanweë die Demokratiese beleid ten opsigte van wapenbeheer en belasting aangeval. Bush het ook Gore se steun vir die Kyoto-protokol gekritiseer (alhoewel die Senaat in 1998 met 95 teen 0 stemme die Amerikaanse deelname aan die protokol verwerp het) en gelyktydig op die agteruitgang van nywerhede in die Midweste, soos byvoorbeeld in Wes-Virginië, en die daarmee gepaardgaande ekonomiese en sosiale vraagstukke gewys.
Op die verkiesingsdag (7 November 2000) het Bush 'n aantal sleutelstate in die Midweste gewen, soos byvoorbeeld Ohio, Missouri en Arkansas. Hy het ook 'n oorwinning in Gore se tuisstaat Tennessee, in New Hampshire en in die voormalige Demokratiese vesting Wes-Virginië behaal. Die televisienetwerke het aanvanklik Gore as die wenner in die deelstaat Florida verklaar, maar moes hierdie aankondiging later herroep en uiteindelik Bush tot wenner in sowel Florida asook op nasionale vlak verklaar. Aangesien Bush Florida net naelskraap gewen het, was daar sprake van onreëlmatighede by die stemtelling. Volgens Florida se wetgewing het 'n tweede telling ten opsigte van stemmasjiene plaasgevind. Bush se voorsprong het kleiner geword, maar hy was nogtans die wenner. Die Hooggeregshof van Florida het op 8 Desember bepaal dat distrikte met moontlike onreëlmatighede per hand hertel moes word.
Die Hooggeregshof van die Verenigde State het hierdie beslissing egter op 9 Desember herroep en die sodoende 'n einde aan hierdie hertelling van stemme gemaak. Die hertelling van stemmasjiene het getoon dat Bush die deelstaat Florida met 'n meerderheid van 537 van die totale ses miljoen stemme gewen het – dit was die dertigste deelstaat waar Bush 'n oorwinning behaal het. Alhoewel Bush op nasionale vlak 'n halfmiljoen stemme minder as Gore gekry het, het hy nogtans 271 stemme in die presidensiële kieskollege behaal – teenoor Gore se 266. Dit het van George W. Bush die eerste president sedert Benjamin Harrison in 1888 gemaak, wat nie deur 'n meerderheid van die kiesers verkies is nie.
Benoeming van ministers
Bush het Andrew Card as die stafhoof van die Withuis, Karl Rove as sy politieke raadgewer en Karen Hughes as direkteur van kommunikasie in die Wit Huis benoem. Colin Powell is benoem as Minister van Buitelandse Sake, Paul O'Neill as Minister van Finansies en Donald Rumsfeld as Minister van Verdediging.
Sy benoeming van die vroeëre Senator John Ashcroft as Prokureur-generaal het skerp kritiek van Demokrate uitgelok, aangesien Ashcroft gekant was teen aborsie in die Verenigde State en verregse standpunte ten opsigte van burgerregte vir lesbiese en gay Amerikaners en die doodstraf ingeneem het.
Die presidentsverkiesing van die jaar 2004
Bush se voorneme om vir 'n tweede ampstermyn te dien is in die Republikeinse Party wyd gesteun, en geen ander Republikeinse kandidaat het hom in die voorverkiesing uitgedaag nie. Bush het Kenneth Mehlman as bestuurder van sy verkiesingsveldtog benoem, terwyl die politieke strategie deur Karl Rove uitgewerk is. Bush het hom in sy agenda vir 2004 verbind tot die oorloë in Irak en Afghanistan, 'n hernuwing van die USA PATRIOT-wet, die permanente deurvoering van die belastingverlagings van die jare 2001 en 2003, die halvering van die begrotingstekort, die bevordering van onderwys, asook hervormings ten opsigte van die regstelsel, die VSA se Sosiale Sekerheid en nasionale belasting.
Vir Bush se verkiesingsveldtog is landswyd gebruik gemaak van televisie- en radioadvertensies teen Demokratiese kandidate, waaronder Bush se hoofteenstander, Senator John Kerry uit Massachusetts. Kerry en ander Demokrate het Bush oor die oorlogvoering in Irak, die toepassing van die USA PATRIOT-wet en sy beweerde onvermoë om ekonomiese groei en die skepping van nuwe werkgeleenthede te bevorder aangeval, maar ook Bush se diensplig in die Nasionale Garde het geblyk om baie omstrede te wees. In Bush se veldtog is Kerry as 'n egte Amerikaanse liberaal beskrywe, wat belastingtariewe sou verhoog en die regering vergroot. Bush se veldtog het ook herhaaldelik Kerry se beweerde weersprekende verklarings ten opsigte van die oorlog in Irak gekritiseer en beweer dat Kerry nie oor die deursettingsvermoë en visie sou beskik om 'n oorwinning in die oorlog teen terrorisme te behaal nie. Bush het 31 van 50 deelstate en altesame 286 stemme in die VSA se kieskollege gewen.
Met sy oorwinning in die 2004-verkiesing was Bush die eerste presidentskandidaat in sestien jaar wat met 'n absolute meerderheid van uitgebragte stemme gewen het (sedert sy vader se verkiesing in 1986).
Bush se nuwe aanstellings
Nadat die Senaat nie sy toestemming tot die benoeming van die omstrede John R. Bolton as die VSA se ambassadeur by die Verenigde Nasies verleen het nie, het Bush hom tydens die Senaat se reses in Augustus 2005 aangestel. Die leier van die Demokratiese opposisie in die Senaat, Harry Reid, het hierdie optrede as 'n misbruik van die president se gesag gekritiseer.
Ekonomiese beleid
In 2001 het Bush belastingkortings van meer as VS$ 1 300 miljard voorgestel. Bush en sy raadgewers het geargumenteer dat begrotingsfondse, wat deur die federale regering nie bestee kon word nie, aan belastingbetalers teruggebetaal moet word. Weens die sterk opposisie in die Kongres en waarskuwings deur die voorsitter van die Amerikaanse Federale Reserwebank, Alan Greenspan, dat daar 'n risiko van ressesie in die VSA was, het Bush die Amerikaanse publiek met 'n groot aantal publieke toesprake probeer oortuig dat die voorgestelde belastingkortings die ekonomie sou stimuleer en nuwe werkgeleenthede sou skep. En uiteindelik het vyf Demokratiese verteenwoordigers saam met die Republikeine ten gunste van die kortings gestem, wat tot die grootstes in die geskiedenis van die VSA behoort.
Omgewingsbeleid en globale verwarming
Kort nadat Bush in 2001 die presidentskap van die VSA oorgeneem het, het hy die land se steun vir die Kyoto-protokol onttrek. Dié wysiging van die Verenigde Nasies se Konvensie oor Klimaatverandering het gebiedende bepalings vir die vermindering van kweekhuisgasse (veral koolstofdioksied, wat by die verbranding van fossielbrandstowwe vrygestel word) vasgelê. Bush het beweer dat daar nog onsekerhede met die wetenskaplike ondersoek van klimaatverandering bestaan, veral in hoeverre menslike aktiwiteite werklik verantwoordelik is vir globale verwarming. Die president het ook op bekommernis oor die negatiewe gevolge verwys; wat die ooreenkoms moontlik vir die Amerikaanse ekonomie sou inhou, en die feit dat die Volksrepubliek China en Indië nog nie die verdrag onderteken het nie.
Die Bush-administrasie se houding aangaande globale verwarming het tydens sy presidentskap veral in wetenskaplike en ekologiese kringe omstrede gebly. In sy "Staat van die Unie"-toespraak van die jaar 2007 het die president sy voorneme bevestig om die VSA minder afhanklik van buitelandse olie-invoere te maak. Die verbruik van fossielbrandstof sou verminder en die produksie van alternatiewe brandstowwe verhoog word.
11 September 2001
Op 11 September 2001, agt maande ná President Bush se inhuldiging, het negentien terroriste (waarvan vyftien uit Saoedi-Arabië, twee uit die Verenigde Arabiese Emirate en een elk uit onderskeidelik Egipte en Libanon) in opdrag van Osama bin Laden se Islamitiese terreurnetwerk Al-Kaïda terreuraanvalle op die Verenigde State uitgevoer. Vier Amerikaanse passasiersvliegtuie is gekaap, waarvan die terroriste twee in die New Yorkse Wêreldhandelsentrum en een in die Pentagon in Washington, D.C. vasgevlieg het. 'n Vierde straler, wat blykbaar ook op pad na Washington was, het in 'n veld in Pennsilvanië neergestort, nadat passasiers die ontvoerders aan boord oorweldig het. Byna 3 000 mense het hulle lewens as gevolg van die aanvalle verloor, waarby die ineenstorting van die Wêreldhandelsentrum-wolkekrabbers die meeste slagoffers geëis het.
Die aanvalle van 11 September was 'n belangrike keerpunt in Bush se presidentskap. Nog dieselfde aand het hy in 'n toespraak uit die Withuis se Oval Office sterk reaksie aangekondig, maar tegelykertyd die Amerikaners opgeroep om as 'n nasie saam te staan en bystand aan die families van slagoffers te verleen. Op 14 September het President Bush 'n besoek aan die bouvalle van die Wêreldhandelsentrum afgelê en New York se burgemeester Rudy Giuliani ontmoet.
Op 20 September het Bush Osama Bin Laden en Al-Kaïda in 'n toespraak skerp veroordeel en 'n ultimatum aan die Taliban-régime in Afghanistan gerig om die terroriste aan die VSA te oorhandig.
President Bush het 'n globale oorlog teen terrorisme verklaar en – nadat die Taliban-heersers nie sy eis nagekom het nie – die bevel vir die aanval op Afghanistan gegee, om sodoende die Taliban-régime omver te werp.
Buitelandse beleid
Die Bush-administrasie het die Amerikaanse steun vir 'n aantal internasionale ooreenkomste onttrek, waaronder ook die Verdrag op Anti-ballistiese Missiele (ABM) met Rusland en het 'n veiligheids- en verdedigingsbeleid gevolg, wat op ABM gesteun het en deur die ABM-verdrag belemmer is. Die kongres het hierdie beleid nooit goedgekeur nie. Bush het ook die Amerikaanse steun vir die verdediging van die demokratiese Republiek China (Taiwan) bekragtig en militêre intervensies in Haïti en Liberië gemagtig om Amerikaanse belange te beskerm. Ten opsigte van die konflik tussen Israel en die Palestyne het Bush 'n beleid van nie-inmenging gevolg en die Palestynse leier Jasser Arafat se steun vir geweld en militante groepe veroordeel. Hy was nogtans die eerste Amerikaanse president wat die sogenaamde twee-state-oplossing vir die konflik goedgekeur en die stigting van 'n onafhanklike Palestynse staat naas Israel voorgestel het. Bush het gesprekke tussen die Eerste Ministers van Israel en die Palestynse Outonome Gebiede, Ariel Sharon en Mahmoed Abbas, aangemoedig. Hy het Jassir Arafat egter steeds geboikot. Bush het ook Sharon se plan van eensydige onttrekking en die eerste demokratiese verkiesings in Palestina ná Arafat se dood goedgekeur.
Teen die begin van sy tweede ampstermyn het Bush die klemtoon op die verbetering van die gespanne betrekkinge met Europese lande gelê. Hy het sy langjarige raadgewer Karen Hughes as die koördineerder van 'n wêreldwye skakelveldtog benoem, wat die VSA se beeld in die buiteland sou verbeter. Die VSA se ontwikkelingshulp is aansienlik verhoog en was nou veral op die bevordering van demokrasie en menseregte gefokusseer.
Die betrekkinge met Duitsland en Kanada het ná die oorwinning van konserwatiewe partye in dié twee lande se verkiesings verbeter. Baie politieke ontleders het aangevoer dat Bush se politieke agenda teen die middel van sy tweede ampstermyn geleidelik wegbeweeg het van die bevordering van vryheid en demokrasie, soos geblyk het uit die VSA se beleid teenoor die olieryke vroeëre Sowjetrepublieke in Sentraal-Asië.
Irak
Vroeg in 2003 het President Bush die Irakse régime gewaarsku dat hulle óf bewyse sou moet lewer dat hulle nie oor massavernietigingswapens beskik nie, óf ontwapening in die gesig sou staar. Gelyktydig het Bush hom daarvoor beywer om 'n einde te maak aan die Verenigde Nasies se wapeninspeksies in Irak en die gebruik van militêre geweld bepleit, nadat die Irakse leier Saddam Hoessein sy kat-en-muis-spelletjies met die inspeksiespanne steeds voortgesit het.