cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Konstitusieheuwel
Geskiedenis van die tronk en fort
Ná die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog is die tronk vir krygs- en politieke gevangenes gebruik. Dit was oorbevolk met 569 gevangenes, reeds 213 meer as waarvoor daar plek was. In 1900 is Johannesburg aan Brittanje afgestaan en is Boeresimpatiseerders (soos James Thompson Bain) hier aangehou, en is Cornelis Broeksma, David Garnius Wernick en Burger Vermaak hier tereggestel.
In 1904 is wit spoorwegwerkers wat oor afleggings gestaak het, en in 1913 talle wit mynwerkers wat gestaak het hier opgesluit. Christiaan de Wet en ander rebelle is in 1904 hier aangehou omdat hulle ontevrede was oor Suid-Afrika se betrokkenheid by die Eerste Wêreldoorlog aan die kant van Groot-Brittanje.
Mahatma Gandhi is in 1908 deur die Britse owerheid hier aangehou weens sy passiewe versetbeweging.
In 1910 word met die bou van die nuwe vrouetronk begin. Die Victoriaanse gebou het 'n beraamde £262 871 gekos, ses keer meer as die koste van die Ou Fort sowat 15 jaar tevore.
Teen 1920 was "Nommer Vier" so vervalle dat gevangenes al ondanks die ystermure kon ontsnap. Verbeterings is aangebring en in 1927 is dit met die rioolstelsel verbind.
Verdere mynstakings in 1922 het gelei tot die afkondiging van krygswet. Ongeveer 1 500 mense is in hegtenis geneem en die leiers is na dié tronk gebring.
Tydens die Tweede Wêreldoorlog is gevangenes algemeen by skole, hospitale en ander inrigtings gebruik, omdat 'n groot deel van die manlike bevolking by die oorlog betrokke was. In 1942 is lede van die Ossewabrandwag vir dade van geweld en sabotasie tydens die Tweede Wêreldoorlog tronk toe gestuur.
In 1948 het die Nasionale Party aan die bewind gekom en dit het tot 'n toename in gevangenes gelei, hoofsaaklik as gevolg van mense wat apartheidswette oortree het. Tussen 1947 en 1948 was daar 'n deurloop van meer as 90 000 mense, met 'n daaglikse gemiddeld van 2 200 prisoniers.
In 1956 is aktiviste soos Nelson Mandela, Oliver Tambo, Walter Sisulu en Joe Slovo twee weke lank hier aangebou voordat hulle na die Pretoriagevangenis oorgeplaas is. In 1958 protesteer 2 000 vroue teen die paswette; Albertina Sisulu en Winnie Madikizela-Mandela is van dié wat in hegtenis geneem en na die vrouetronk gebring is.
Ingewandskoors het in 1959 in die tronk uitgebreek en die gevangenisdiens het die regering beter fasiliteite gevra, soos spoeltoilette en 'n beter hospitaal. Meer tronke is geopen, wat die gemiddelde bevolking van ongeveer 4 000 tot 1 500 verlaag het.
Gedurende die Soweto-opstand in 1976 is talle studente, sommige jonger as 18 jaar, in hegtenis geneem en hier aangehou.
Die gevangenis is in 1983, byna honderd jaar nadat die Ou Fort gebou is, gesluit. Al die gevangenes is na die nuwe Diepkloofgevangenis in Johannesburg-Suid oorgeplaas.
Krzeszowice
Krzeszowice (Duits: Kressendorf) is 'n stad in die woiwodskap Klein-Pole van Pole met 'n bevolking van 10 016. Dit is ongeveer 25 kilometer wes van die streek se hoofstad, Krakau geleë (18 km van die grens).
Infrastruktuur:
785
Die jaar 785 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 85ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Emily Rios
Emily Rios (gebore 27 April 1989) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Quinceañera (2006) en in die televisiereekse Breaking Bad (2008), The Bridge (2013), en From Dusk Till Dawn: The Series (2014).
Brakvygie
Die brakvygie (Mesembryanthemum cordifolium) is 'n geofiet wat deel is van die Aizoaceae familie.
Beskrywing
Die plant word nooit hoër as 250 mm nie. Die plant blom van Augustus tot April; die blommetjies is pers tot rooi van kleur, klein tot medium groot en maak slegs oop gedurende die helderste gedeelte van die dag.
Verspreiding en habitat
Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal, Limpopo en die Oos-Kaap voor.
Die plant groei in somerreënval kus gebiede op hoogtes van 20 tot 800 m bo seevlak.
Corvospongilla sodenia
Corvospongilla sodenia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kauai
Kauai (Hawais: Kauaʻi) is die vierde grootste en oudste eiland van die Hawaise Argipel. Die eiland het meer as agt miljoen jaar gelede as 'n vulkaankeël uit die see verrys. Die vulkaan is lankal geblus, en die lawarotse op die eiland is oor duisende jare deur wind, reën en getye verweer tot vrugbare grond.
Die hange teen die bergpieke in die middel van die eiland – soos Waialeale – behoort tot die natste plekke op aarde: die jaarlikse reënval beloop hier meer as 12 000 millimeter. In 1928 is selfs jaarlikse rekordneerslae van 22 000 millimeter aangeteken. Die verdamping van groot hoeveelhede water en die plaaslike topografie met opwaartse hellings laat die heersende vogtige Passaatwinde vinnig styg en veroorsaak sodoende die swaar reën wat gereeld oor die eiland uitsak. Danksy die groot watermassa's is Kauai dan ook die enigste Hawaii-eiland waar egte riviere voorkom.
Saam met Niihau, die "Verbode Eiland", wat saam met Kauai geadministreer word, neem die eiland ook in ander opsigte 'n besondere posisie in die Hawaii-eilandgroep in. Vanweë sy ligging in die noordelike uithoek van die argipel kan Kauai nie vanaf enige ander eiland gesien word nie – om kartografiese redes word dit op toeristekaarte dikwels nader aan die hoofeiland Oahu verskuif.
Kauai was die eerste Hawaii-eiland waar kaptein James Cook op 21 Januarie 1778 voet aan wal gesit het en die laaste eiland van die argipel wat koning Kamehameha I se oproep tot politieke vereniging van alle eilande nagekom het. Terwyl alle ander Hawaii-eilande reeds teen die einde van die 18de eeu deur die heerser verower is, het die bewoners van Kauai hulle eers in 1810 vrywillig aan sy heerskappy onderwerp om 'n oorlog op hulle eiland te voorkom.
Kauai as een van die mees afgeleë Hawaii-eilande is met sy lang ongerepte strande, skoon seewater en palms steeds 'n trekpleister vir toeriste wat op soek is na die rustigheid en bekoring van 'n tropiese eiland. Kauai het sy bynaam "Tuineiland" aan die geurige mohikana-bessies en bloeisels te danke wat hier oral blom.
Atoomhorlosie
thumb|240px|Louis Essen met sy atoomhorlosie. ’n Atoomhorlosie is ’n horlosie wat as basis vir sy tydmeting gebruik maak van die trillings van atome. Die frekwensie van dié trillings is so konstant en onafhanklik van die omgewing dat die afwyking van ’n atoomhorlosie slegs sowat 1 sekonde in 5 miljard jaar is. Die mees gebruikte atoomhorlosie is gebaseer op die element sesium. Dit is nie verbasend nie, want die sekonde is aan die hand van dié element gedefinieer. Sommige atoomhorlosies gebruik ander elemente, soos rubidium of waterstof.
Die eerste atoomhorlosie wat op sesium gebaseer was, is in 1955 deur die Britse natuurkundige Louis Essen ontwikkel. Die atoomhorlosie het die einde ingelui van die gebruik van astronomiese tyd as internasionale tydskaal. Die frekwensie van ’n atoomhorlosie met sesium as basis is konstanter as die draaiing van die Aarde self.
Evelyn Brent
Evelyn Brent (20 Oktober 1901 – 4 Junie 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Mating Call (1928), The Silver Horde (1930), The World Gone Mad (1933), en Song of the Trail (1936).
Burry Stander
Burry Willie Stander, (16 September 1987 – 3 Januarie 2013) gebore te Port Shepstone, KwaZulu-Natal, was een van se bekendste bergfietsryers. Burry wen sy eerste Suid-Afrikaanse titel (XCO) formaat in die onder-13 kategorie gedurende 1999.
Internasionale loopbaan
Gedurende 2008 verteenwoordig Burry Suid-Afrika tydens die Olimpiese Spele en behaal 'n verdienstelike 15de plek. Hy verower weereens die SA (XCO) formaat titel en wen verskeie plaaslike Marathon wedrenne. Hy behaal ook 'n 3de plek gedurende die SA Padfiets Kampioenskappe. Hy haal ook gereeld die podium tydens die World Cup-reeks en word gekroon as die onder-23 World Cup-reeks wenner.
Burry sluit aan by die gespesialiseerde Bergfiets-span gedurende 2009. Hy wen ook die onder-23 Wêreldkampioenskap (XCO) formaat titel en ook die Suid-Afrikaanse Maraton-titel. Hy herhaal die prestasie gedurende 2011, en hy en sy Specialized spanmaat, Christoph Sauser, wen die Cape Epic na hul vierde probeerslag gedurende 2011 en maak weer so gedurende 2012.
Burry is gekies om Suid-Afrika tydens die 2012 Olimpiese Spele te verteenwoordig waar hy 'n vyfde plek behaal het.
Persoonlike lewe
Gedurende Mei 2012 tree hy met Cherise Taylor, 'n bekende fietsryer in eie reg, in die huwelik.
Op 3 Januarie 2013 word hy naby Shelly Beach deur 'n minibus doodgery terwyl hy geoefen het. Hy was 25 jaar oud. Die bestuurder is op 17 April 2015 aan strafbare manslag skuldig bevind.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1958
Uitslag
duimnael|links|Setels in die [[Volksraad van Suid-Afrika na die 1958-verkiesing
]]
Nasleep
Op 13 Augustus het liberaalgesinde lede van die Verenigde Party geskeur en die Progressiewe Party gevorm.
Kersfees
[[Lêer:Map of Countries that do not recognize Christmas as Public Holiday.svg|duimnael|400px|Donkerbruin – lande wat Kersfees op 25 Desember of 7 Januarie nie as 'n openbare vakansiedag erken nie.
Ligbruin – lande wat Kersfees nie as 'n openbare vakansiedag erken nie, maar sy viering toelaat.]]
Brittany Daniel
Brittany Daniel (gebore 17 Maart 1976) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente White Chicks (2004), Club Dread (2004), Littleman (2006), en Skyline (2010).
Vinton Hayworth
Vinton Hayworth (4 Junie 1906 – 21 Mei 1970) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent China Passage (1937) en in die televisiereekse Zorro (1957), Hazel (1961), en Batman (1966).
Kersfees
Volgens die Christelike evangelies het die maagd Maria geboorte geskenk aan Jesus in Betlehem, waarheen Maria en haar man Josef gereis het om vir die Romeinse sensus te registreer. Sy geboorte het volgens sy volgelinge die profesie van Judaïsme dat 'n messias uit die huis van Dawid gebore sou word, vervul.
'n Enorme aantal gebruike met sekulêre, godsdienstige of nasionale inslag, word rondom Kersfees aangetref en wissel van land tot land. Die mees algemene tradisionele gebruike en simbole van kersfees soos die kersboom, en die gee van presente, is aangepas of oorgeneem deur Christelike sendelinge vanuit die vroeëre Joelfees, die viering van die wintersonkeerpunt. Joel was wydverspreid en gewild in noordelike Europa lank voor die aankoms van die Christendom.
Aangesien die gebruike van die Kersfees hoofsaaklik in Noordelike Europa ontwikkel het, word baie van die gebruike met die Noordelike Halfrond se winter geassosieer, waarvan die motiewe duidelik is in die versierings, asook in die Kersvader-mite.
Kersfees word ook wêreldwyd as 'n sekulêre vakansiedag gevier, insluitend lande met klein Christenbevolkings soos Japan. Hier is sekere Amerikaanse tradisies oorgeneem soos die stuur van Kersfeeskaartjies en die uitruil van geskenke.
Die Kersverhaal
Die storie van Christus se geboorte is oorgelewer van geslag tot geslag deur die eeue heen en is hoofsaaklik gebaseer op die evangelies van Matteus en Lukas. Die evangelies van Markus en Johannes raak skaars aan die kindwees van Jesus en dié van Matteus en Lukas verskil effens. Lukas se evangelie word meer algemeen aanvaar en is die weergawe wat meer dikwels gelees word tydens Kersfeesdienste.
Volgens Lukas het Maria ontdek dat sy swanger was deur die ingryping van die Heilige Gees sonder dat sy ooit omgang gehad het. Kort daarna het sy en haar man Josef hul huis in Nasaret verlaat om na Josef se stamvaders se tuiste, Betlehem, te gaan. Hulle het gereis met die doel om in te skryf vir die sensus wat deur die Romeinse keiser, Augustus, beveel is. Ná hulle geen kamer by die herberge in die dorp kon vind nie, het hulle in 'n stal oorgeslaap. Daar het Maria geboorte gegee aan Jesus en lê hom neer in 'n krip. Christus se geboorte in Betlehem, die huis van Dawid waarvan Josef 'n afstammeling was, het volgens Christene dan die profesie van Isak vervul. In Matteus se weergawe van gebeure was die gesin oorspronklik van Betlehem en is Jesus gebore in 'n meer beskutte omgewing voordat die gesin na Egipte gevlug het om van die moorddadige verwoesting deur die plaaslike Koning Herodus te ontvlug wat die gerugte gehoor het van die aankoms in Betlehem van 'n mededinger tot die koningskap. Matteus vertel dat toe Jesus en sy gesin na Israel teruggekeer het, hulle hulself in Nasaret gevestig het waar hulle geglo het hulle 'n meer anonieme bestaan kon voer.
Die drie wyse manne en die "Ster van Bethlehem"
Ander aspekte rondom die geboorte van Christus wat vanuit die evangelies na Christen-oorlewering oorgedra word is die besoek deur die drie wyse manne, en die aankondiging van Jesus se geboorte aan skaapherders in die nabyheid. Soos die wyse manne het hulle ook 'n reuse ster direk bo Bethlehem waargeneem en dit gevolg tot by die geboorteplek. Die wyse manne het uit die ooste gekom en daar word gesê dat hulle geskenke gebring het wat goud, wierook en mirre ingesluit het.
Sterrekundiges het met wisselvallige sukses probeer om die naspeurbare sterrekundige gebeure te gebruik om die verskyning van die ster-rasioneel te verduidelik. Alhoewel die "Ster van Bethlehem" deesdae meestal as 'n komeet uitgebeeld word (sommige deskundiges het vroeër vermoed dat die evangeliste na Halley se Komeet verwys het toe hulle die reusester beskryf het en beslis ook omdat hierdie soort "ster" met sy stert meer geskik is vir dekorasiedoeleindes), het baie wetenskaplikes, waaronder ook die sterrekundige Johannes Kepler in 1603, ontdek dat in die jaar 7 v.C. - een van die waarskynlike geboortejare van Jesus – danksy 'n buitengewone sterrekonjunksie die twee reuseplanete Saturnus en Jupiter dig by mekaar teen die naghemel sigbaar was en soos 'n reusester gelyk het.
Die teenstrydigheid van die verhale en die afwesigheid van enige verwysings na Christus se geboorte in die ander evangelies en die feit dat die vertellinge van Matteus en Lukas eers dekades later geskryf is, sonder bevestiging van ooggetuies, het na baie bespiegelinge gelei oor die juistheid van hierdie verslae. Christene aanvaar egter die juistheid van die Kersverhaal ten spyte van die teenstrydighede as een van die leerstellings van hul geloof.
Gedenkdatums
Pogings om 'n datum van Jesus se geboorte vas te stel het ongeveer twee eeue na sy dood begin, toe die Katolieke Kerk sy tradisies begin vestig het. Kersfees word nou gevier op 25 Desember in die Katolieke kerk, en kerke met 'n katolieke oorsprong: die (Oosters Ortodokse kerke, Rooms-Katolieke en Protestantse kerke). Aangesien die meeste Oosters Ortodokse kerke nie die hervormings van die Gregoriaanse kalender of die hersiene Juliaanse kalender aanvaar het nie, sal hul geestelike 25 Desember tussen 1900 en 2099 op 7 Januarie val.
Die Armeense Kerk vier – in teenstelling met die westerse en Bisantynse tradisies – die "Fees van die geboorte en goddelike openbaring van ons Heer Jesus Christus" op 6 Januarie. Met dié fees word ook die doop van Jesus in die Jordaanrivier herdenk en sodoende vasgehou aan die oorspronklike Christelike feesviering soos dit vanaf die 2de eeu tot die middel van die 4de eeu gehou is. Eers daarna is die geboorte en doop van Jesus om dogmatiese redes in die weste en in die Bisantynse ritus met twee verskillende feeste herdenk.
Romanos I van Bisantium
Romanos I of Romanos Lekapenos (Grieks: Ρωμανός Α΄ Λακαπήνος, Armeens: Ռոմանոս Ա Լակապենոս; omstreeks 870 – 15 Junie 948) was die Bisantynse keiser van 920 tot met sy afsetting op 16 Desember 944.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Die Nuwe Testament bied geen leidraad oor Jesus se geboortedatum nie. Volgens historiese oorlewerings is 25 Desember in 221 deur die Christelike geskiedskrywer Sextus Julius Africanus (omstreeks 180–250) as Jesus se geboortedatum vasgestel en dié datum later algemeen aanvaar. Moontlik het 'n gewilde nie-Christelike Romeinse feesdag, Dies solis invicti nati ("Dag van die geboorte van die onoorwinlike Son"), wat op dieselfde datum dwarsoor die Romeinse Ryk gevier is, 'n rol by dié keuse gespeel – óf om 'n Christelike gedaante aan dié feesdag te gee, óf om gebruik te maak van dié fees se religieuse betekenis.
Romanos I van Bisantium
Hy is omstreeks 870 gebore in Lakape (vandaar sy bynaam) as die seun van Armeense boere. Sy pa, Theophylaktos Abstartos, het keiser Basilius I se lewe tydens ’n veldslag gered en lid van die keiserlike wag geword. Romanos het vinnig opgang gemaak in die leër tydens die tyd van keiser Leo VI.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Met die Dies solis invicti nati is immers die wintersonstilstand as die simbool van die herlewing van die son, die verdrywing van die winter en die hergeboorte van lente en somer gevier. Nadat dié datum deur Christelike gemeenskappe algemeen as die geboortedatum van hul Verlosser erken is, het sommige Christelike skrywers begin om die hergeboorte van die son en die geboorte van God se seun gelyk te stel aan mekaar. Dit was 'n ongewone stap vir die vroeë Christelike kerk, wat hom steeds van enige heidense ritueel of geloof gedistansieer het, om juis die datum van 'n heidense feesdag vir die herdenking van Jesus se geboorte te aanvaar.
Romanos I van Bisantium
Bewind
Romanos het al hoe belangrike geword aan die hof en toe Konstantyn VII keiser word onder regentskap van sy ma, Zoe, het hy die regentskap in 919 oorgeneem. Hy het Konstantyn met sy dogter, Helena, laat trou. Hy het sy posisie gebruik om homself in Mei 919 tot basileopatōr (letterlik vader van die keiser) te verklaar, in September 920 tot caesar en eindelik in Desember van dié jaar as medekeiser en dus senior heerser. Hy het sy drie seuns, Christopher, Stephen en Konstantyn, as medekeisers aangestel.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Eerder as om te poog om die gewilde heidense feeste te onderdruk, het Pous Gregorius I Christelike sendelinge toegelaat om aan hulle 'n Christelike herinterpretasie te verleen, terwyl hulle die verwante gebruike toegelaat het om voort te bestaan met min of sonder enige verandering.
Romanos I van Bisantium
Bewind
Die eerste uitdaging vir die nuwe heerser was die oorlog teen Bulgarye, wat weer tydens Zoe se regentskap opgevlam het. Die eerste vier jaar van sy bewind het hy teen Simeon I geveg. Hoewel Simeon eindelik die oorhand gekry het, kon hy Konstantinopel nie binneval nie vanweë die ondeurdringbaarheid van die stad se sterk verdedigingsmure. In 924, toe Simeon weer geslaag het met ’n beleg van die hoofstad, het Romanos samesprekings met hom gevoer en hom, sonder om dit reguit te sê, erken as keiser van sy land. Daar was daarna steeds onenigheid, maar die vrede tussen die twee state is gehandhaaf.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
'n Tweede siening oor die keuse van 25 Desember as Jesus se geboortedatum verwys na die tradisionele beskouing waarvolgens die skepping op die dag van die lentenagewening plaasgevind het. Die vierde skeppingsdag, waarop God die liggewende hemelliggame geskep het, word as die dag van die ontvangenis van Jesus beskou (25 Maart). Sodoende val sy geboortedatum – nege maande later – op 25 Desember. Christene het die geboorte van hul Verlosser eeue lank saam met sy doop in die Jordaanrivier herdenk en dus op 6 Januarie gevier.
Romanos I van Bisantium
Bewind
Romanos het die bekwame generaal John Kourkouas as leëraanvoerder in die ooste aangestel en hy het groot sukses daar behaal. Hy het in 934 veral ’n belangrike oorwinning by Melitene behaal – dit word beskou as die eerste groot Bisantynse sukses in die herwinning van grondgebied van die Moslems.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Vanaf die 9de eeu is Kersfees met 'n besondere liturgie gevier, alhoewel die fees by verre nie dieselfde godsdienstige betekenis gekry het soos Goeie Vrydag of Pase nie. Rooms-Katolieke gemeentes vier die eerste Kersmis om middernag, terwyl in Protestantse kerkgemeentes kerkdienste by kerslig laat saans op 24 Desember gewild geraak het. Veral in Anglikaanse gemeentes word besondere kerkdienste gevier waarna as lessons and carols verwys word. Hierby hoor gemeentelede skriflesings wat die verlossingsgeskiedenis vanaf die val van Adam en Eva in die tuin van Eden tot die koms van Christus behandel en sing tussendeur kersliedere. Dié soort kerkdiens is oorspronklik deur die aartsbiskop van Kantelberg, Edward White Benson (1829–1893), aan die Universiteit van Cambridge ingevoer.
Romanos I van Bisantium
Bewind
In 941, toe die grootste deel van die leër onder Kourkouas in die ooste was, moes ’n vloot van 15 ou skepe onder Theophanes Konstantinopel verdedig teen ’n aanval uit Kiëf-Roes. Laasgenoemde is ter see verslaan en later weer op land deur die terugkerende leër van Kourkouas. In 944 het Romanos ’n verdrag gesluit met grootprins Igor I van Kiëf.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Die meeste gebruike rondom Kersfees het eers in die laaste paar eeue gewild geraak en het geen teologiese of liturgiese wortels nie. In sy werk Das Narrenschiff, wat in 1494 gepubliseer is, verwys die Straatsburgse Renaissance-humanis Sebastian Brant (1457–1521) na denneboomtakke wat as Kersversierings gebruik is. Min is bekend oor die oorsprong van die Kersboom; historiese bronne verwys eweneens na Straatsburg waar dennebome vanaf 1605 met appels versier is. 'n Silesiese hertogin betuig die gebruik van kerse vir sulke bome in 1611.
Romanos I van Bisantium
Laaste dae
Romanos se oudste en mees bekwame seun, Christopher, is in 931 dood en Romanos het nie sy ander twee seuns ten koste van Konstantyn VII bevorder nie. Uit vrees dat Konstantyn VII hul pa sal opvolg, het die jonger seuns, Stephen en Konstantyn, hul pa in Desember 944 gevange geneem en hom na die Prinse-eilande gestuur waar hy gedwing is om ’n monnik te word.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Denneboomtakke is eweneens gebruik vir die maak van adventskranse, 'n tradisie wat sy oorsprong in die 19de eeuse Noord-Duitsland het, maar eers ná die Eerste Wêreldoorlog algemeen ingeburger geraak het. Sy oorspronge strek moontlik verder terug tot die Middeleeue toe in die donker maande van die jaar winterkranse (sonder betrekking tot Kersfees) as sinnebeeld vir die son en sy wederkoms in die lente gevleg is. Oorspronklik is 24 kerse aangesteek wat die 24 dae van Kersfees (gereken vanaf 1 Desember) versinnebeeld het. Om praktiese redes is die getal kerse later verminder tot slegs vier wat die vier Sondae van die Adventseisoen gesimboliseer het.
Romanos I van Bisantium
Laaste dae
Die volk het egter in opstand gekom. Konstantyn VII het sy swaers van die troon afgeskop en op 27 Januarie 945 het hy, toe 39, alleenheerser geword. Romanos is op 15 Junie 948 in bannelingskap dood.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Nou verwant aan die adventskrans-tradisie is die adventskalender met 24 deurtjies of ander openinge, waarvan een op elke dag vanaf 1 Desember geopen word om die dae tot by Kersfees maklik te kan aftel. Die kalendertradisie het sy oorsprong in die 19de eeu toe in Duitse Protestantse gesinne in Desember elke dag tot Kersdag 'n godsdienstige beeld opgehang is. 'n Meer eenvoudige manier was om 24 krytstrepies op 'n deur te sit wat deur kinders een na die ander verwyder is. Die oudste selfgemaakte adventskalender met deurtjies dateer van 1851, maar eers vanaf die vroeë 20ste eeu het die eerste gedrukte adventskalenders hul verskyning gemaak. Sedert die laat 1950's het kommersieel vervaardigde kalenders gewild geraak wat met 24 sjokoladestukke gevul word.
Romanos I van Bisantium
Familie
Romanos en sy vrou, Theodora, het ses kinders gehad: Romanos het ook ’n buite-egtelike kind gehad: die eunug Basil, wat groot invloed aan die hof gehad het, veral van 976 tot 985.
Kersfees
Geskiedkundige ontwikkeling
Voorbereidinge vir die Kersfees het gaandeweg omvattender geword, en al is daar oorspronklik 'n liturgiese onderskeiding tussen die adventseisoen en Kersfees gemaak, het die twee vieringe eens geword. So word Kersbome intussen al weke voor Kersdag in tuine en op openbare pleine geplaas.
Protestantse Hervorming en Kersfeestradisies
Protestantse kerkhervormers het dikwels krities gestaan teenoor die viering van sekere kerklike feesdae wat as "Rooms-Katoliek" bestempel is. So het ook Kersfeestradisies omstrede geraak. Martin Luther het sekere feesdae, insluitende Kersfees, erken en hul viering toegestaan, terwyl ander hervormers, onder wie Johannes Calvyn en John Knox, hulle beperk het tot feesdae wat uitdruklik in die Bybelse konteks voorgeskryf is.
In Genève, teen die middel van die 16de eeu een van die mees vooraanstaande sentrums van die Protestantse Hervorming, is alle kerklike feesdae nog voor Calvyn se aankoms daar afgeskaf. Nadat Calvyn tydelik uit die stad verban is, het die stadsraad die viering van enkele feesdae goedgekeur, terwyl Protestantse predikante die praktyk steeds afgekeur het.
In Skotland het die plaaslike Protestantse kerk 'n sterk standpunt teen Kersfeesvierings ingeneem – 'n houding wat in 1560 en nog eens in 1566 bekragtig is. Die Tweede Helvetiese Belydenis (Confessio Helvetica posterior) van 1566 het die amptelike viering van Kersfees deur die Kerk erken. Die meeste gereformeerde kerke op die Europese vasteland het hierdie belydenis oorgeneem, insluitende die positiewe houding teenoor kerklike Kersfeesvierings. Die Presbiteriaanse Kerk in Skotland het die kerklike waarneming van Kersfees egter verwerp en die gebrek aan enige Bybelse verwysing na 25 Desember as Jesus van Nasaret se geboortedatum as rede aangevoer.
Toe Oliver Cromwell as 1ste Lord Protector in 1645 'n nie-monargiese bedeling in Engeland gevestig het, die sogenaamde Gemenebes van Engeland, het, is Kersfeesvierings amptelik afgeskaf as deel van 'n Puriteinse poging om die land van morele verval te verlos. Die verbod was egter ongewild en toe Charles II van Engeland in sy troon herstel is, het hy die fees weer ingestel.
Die teologiese debat oor die waarneming van Kersfees is deur Puriteine en Presbiterianers ook in die Noord-Amerikaanse kolonies voortgesit. In kolonies, waar die Anglikaanse Kerk as amptelike godsdiens erken is, is Kersfees gevier, veral in die Suide. Dit was nie die geval in Nieu-Engeland nie waar Puriteinse strominge oorheers het. Die Pelgrimvaders, 'n groep Puriteinse Engelse separatiste wat hulle om godsdienstige redes in 1620 in Noord-Amerika gevestig het, het krities gestaan teenoor Kersfeesvierings. Die vier van Kersfees is op plekke selfs verban, soos tussen 1659 en 1681 in Boston waar dié verbod afgedwing is deur die oplegging van 'n 5 sjieling-boete.
Die bewoners van die Jamestown-nedersetting het egter die fees vrylik gevier. Kersfees se gewildheid in Amerika het na die Amerikaanse Rewolusie afgeneem, aangesien dit as 'n Engelse gebruik gesien is. Kersfees is in die Verenigde State eers op 26 Junie 1870 as 'n federale vakansiedag verklaar.
Presbiterianers het Kersfees hoegenaamd nie erken as kerklike fees, onafhanklik van hulle woonplek.
Corvospongilla thysi
Corvospongilla thysi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kersfees
Protestantse Hervorming en Kersfeestradisies
Vandag beskou enkele Christelike gemeenskappe, soos Jehovah se Getuies, sommige Puriteinse groepe en behoudende fundamentalistiese kerke, Kersfees as 'n heidense vakansie wat nie deur die Bybel voorgeskryf word nie, en vier dit dus nie.
Corvospongilla thysi
Die spons behoort tot die genus Corvospongilla en tot die familie Spongillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1968 deur Brien.
Kersfees
Kersvader en ander geskenkbringers
Die gee van presente is 'n byna universele deel van Kersfeesvierings. Die begrip van 'n mitiese figuur wat geskenke bring vir die kinders, kom van Sint Nikolaas, 'n goedhartige biskop uit die 4de eeu in Klein-Asië. Die Nederlanders het 'n geskenkbringende Sint Nikolaas rondom sy feesdag op 6 Desember geskoei.
In sommige kulture word Kersvader vergesel deur 'n handlanger genaamd Rupert, of Swarte Piet. In sommige verhale werk elwe in 'n werkswinkel en maak geskenke; en in ander is Kersvader met Mevrou Claus getroud. In baie winkelsentrums in die westerse wêreld is daar dan ook oor kerstyd 'n Kersvader teenwoordig, vir wie kinders kan besoek en kan vra vir presente.
In baie lande laat kinders leë houers agter vir Kersvader om vol te maak met geskenke soos speelgoed, lekkergoed of vrugte. In die VSA hang kinders 'n kerskous by die kaggel op Oukersaand sodat Kersvader dit kan volmaak gedurende Oukersnag. In ander lande weer plaas kinders hulle leë skoene daar sodat Kersvader dit vir hulle kan volmaak en in die geval van Sint Nikolaas op 5 Desember. Die gee van geskenke word egter nie tot hierdie geskenkbringers beperk nie en vriende en familie gee ook aan mekaar geskenke.
Tyd vir geskenke
In baie lande, bly Sint Nikolaasdag (6 Desember) die dag vir die gee van geskenke. In groot dele van Duitsland sit kinders hulle skoene op die vensterbanke op die nag van die 5de Desember en kry hulle dit dan vol lekkergoed en klein geskenke teen die volgende oggend. In plekke soos Nederland bly Kersfees steeds 'n godsdienstige vakansie. In Spanje en lande met soortgelyke tradisies word geskenke deur die wyse manne, fortuinvertellers en priesters van 'n heidense geloof op Driekoningedag, op die 6de Januarie, gebring.
Kerskaartjies
Kerskaartjies is uiters gewild in die VSA en Europa, en vorm dikwels 'n manier vir mense om verhoudings met vriende, verlangse familie en besigheidsvennote te onderhou. Baie gesinne sluit 'n jaarlikse gesinsfoto by die kaartjie in en/of 'n familienuusbrief wat die avonture en prestasies van die familielede tydens die afgelope jaar opsom.
Versierings
Die versiering van 'n Kersboom met kersliggies en kersornamente en die versiering van die huis met kranse is algemene tradisies. In Noord-Amerika en tot 'n mindere mate in Europa is dit 'n tradisie om die buitekant van die huise met ligte te versier.
Munisipale owerhede borg dikwels ook die versieringe en hang kersbaniere of -ligte op die straatligte, of plaas Kersbome in die dorpsplein.
Sosiale aspekte en vermaak
In baie lande hou besighede, skole en gemeenskappe kerspartytjies en danse. Hierdie geleenthede vind dikwels etlike weke voor Kersdag plaas. Sommige groepe hou konserte waar die geboorte van Jesus Christus uitgebeeld word. Ander het weer die tradisie om van huis tot huis deur die buurt te loop en kersliedere te sing. In ander gevalle word die welwillendheid tot die mens gevier deur die verrigting van gemeenskapsdiens.
Op Kersdag word spesiale disse dikwels voorgesit, waarvoor elke land dikwels sy eie tradisionele resepte het.
In Suid-Afrika val Kersfees oor die somervakansie van skole en universiteite. Baie mense spandeer dus Kersfees by die kus, vakansie-oorde en/of familie.
Godsdienstige gebruike en vieringe
Die godsdienstige vieringe begin met die Advent, die afwagting op die geboorte van Christus, vier weke voor Kersfees en word gevier deur spesiale kerkdienste. Adventdienste sluit dikwels kersliedere in. Reg voor Kersfees hou baie kerke spesiale kersdienste waar Christelike gesange en kersliedere gesing word. Op Oukersaand en Kersfeesdag word soms spesiale dienste gehou wat die middernagmis en die geboortemis, of soortgelyke diens, kan insluit.
786
Die jaar 786 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 86ste jaar van die 8ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Uiehout
Die uiehout (Cassipourea malosana) is 'n klein tot middelgroot boom en is inheems in Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Kameroen, Kenia, Malawi, Mosambiek, Republiek die Kongo, Soedan, Somalië, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe. In Suid-Afrika is die boom inheems in KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Oos-Kaap.
Die boom se takke groei in byna horisontale lae en gee aan die boom 'n simmetriese voorkoms. Die boom se FSA-nommer is 529.
Brakspruit (Blomspruit)
''Hierdie artikel handel oor die spruit in Vrystaat. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Brakspruit (dubbelsinnig)''
Die Brakspruit is 'n spruit tussen Kroonstad en Ventersburg in die Vrystaat. Dit is 'n sytak van die Blomspruit.
Gladiolus benguellensis
Gladiolus benguellensis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan Angola, Demokratiese Republiek die Kongo en Zambië.
Clayton Blommetjies
Clayton Blommetjies is 'n jong Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Vrystaat Cheetahs in die Curriebeker speel. Sy gereelde posisie is heelagter of vleuel.
Loopbaan
Nadat hy as jongeling vir Boland Kavaliers gespeel het, sluit hy by die Blou Bulle aan gedurende 2009.
Hy het by die Vrystaat Cheetahs aangesluit in Augustus 2014.
Godwin se wet
Godwin se wet ("Godwin's law" in die oorspronklike Engels, of Godwin se reël van Hitler analogieë) is 'n Internet gesegde wat beweer dat, soos 'n aanlyn bespreking langer word, die waarskynlikheid van 'n vergelyking met Hitler na 1 neig. Met ander woorde, as 'n aanlyn-bespreking (ongeag die onderwerp of omvang) lank genoeg aangaan, sal iemand vroeër of later iemand of iets met Hitler of sy dade vergelyk.
Die stelling is oorspronklik deur die Amerikaanse prokureur en skrywer Mike Godwin in 1990 gemaak. Godwin se wet het oorspronklik spesifiek na Usenet nuusgroep besprekings verwys. Dit word egter deesdae op alle gestruktureerde aanlyn besprekings toegepas, soos byvoorbeeld Internet forums en geselskamers, sowel as toesprake, artikels, en ander retoriek waar sogenaamde reductio ad Hitlerum (reduksie tot Hitler, 'n sinspeling op reductio ad absurdum) kan plaasvind.
In 2012 is "Godwin's law" opgeneem in die derde uitgawe van die Oxford English Dictionary.
Veralgemening, uitvloeisels en gebruik
Met betrekking tot die waarskynlikheidsleer, kan Godwin se wet gesien word 'n spesiale geval van 'n Bernoulli proses.
Daar is 'n verskeidenheid uitvloeisels van Godwin se wet, waarvan sommige as minder en sommige meer kanoniek beskou word (deurdat hulle deur Godwin self opgeneem is). Daar is byvoorbeeld 'n tradisie in nuusgroepe en ander Internet-gespreksforums dat sodra so 'n vergelyking gemaak word, die bespreking klaar is, en dat wie ookal Hitler genoem het, outomaties die debat verloor het. Hierdie beginsel self word dikwels Godwin se wet genoem.
Godwin se wet kan ook as 'n afleidingstaktiek gebruik word, of selfs as 'n vorm van sensuur, deur 'n teenstander se argument verkeerdelik as oordrywing te skilder alhoewel die vergelykings eintlik gepas is. Soortgelyke kritiek van die "wet" (of "ten minste die verwronge weergawe wat voorgee om alle vergelykings met Duitse misdade te verbied") is deur die Amerikaanse prokureur, joernalis en skrywer Glenn Greenwald gemaak.
Geskiedenis
Godwin het gesê dat hy die wet in 1990 as 'n eksperiment in memetiek voorgestel het.
Godwin se wet gee nie voor om 'n logiese fout te verwoord nie; dit is eerder as 'n memetiese werktuig voorgestel om die voorkoms van onvanpaste hiperboliese vergelykings te verminder. Godwin beweer dat hy dit doelbewus opgestel het asof dit 'n wet van die natuur of die wiskunde sou wees, maar dat sy doel retories en pedagogies van aard was, naamlik om mense wat ondenkende vergelykings met Hitler maak, 'n bietjie harder oor die Holocaust te laat dink. In Desember 2015, het Godwin kommentaar gelewer oor vergelykings wat in verskeie artikels gemaak is tussen Nazis en fasciste eendersyds, en die Republikeinse presidensiële kandidaat Donald Trump andersyds: "As jy nadenkend is en 'n werklike bewustheid van die geskiedenis toon, gaan voort en verwys na Hitler toe jy praat oor Trump. Of enige ander politikus." Op 13 Augustus 2017, het Godwin soortgelyke opmerkings op sosiale netwerke Facebook en Twitter gemaak met betrekking tot die vorige twee dae se Unite the Right betogings in Charlottesville, Virginia, en pogings ondersteun om die organiseerders met Nazi's te vergelyk.
Tuinaffodil
Kenmerkend van die affodil, is die duidelike trompetkroon. Die bekendste is die heldergeel, alleenstaande blomme wat tot 8 cm lank kan word. Affodille is bolgewasse met riemvormige blare. Die blomme wissel van taamlik groot tot baie groot. Deur kruisings en verdeling is enkel- en dubbelblomme ontwikkel. Hulle kom alleenstaande of in trosse voor, en die kleure wissel van wit tot geel met geel of oranje trompetkrone met 'n wit of geel kroonblaaragtergrond. Daar bestaan selfs 'n wit variëteit met geel trompet en 'n oranje kartelrandjie (Narsing tazzetta).
Sommige variëteite het byna geen geur nie, terwyl ander soorte weer 'n skerp geur het.
Aanvanklik was die N. tazzeta die belangrikste kwekersblom, maar vandag vervul die gewone geel affodil (N. pseudonarcissus), die rol. In Suid-Afrika word die affodil begin Maart geplant om in die laat winter en vroeë lente te blom. Hulle het behoorlike humusryke en vrugbare grond nodig. Affodille is uitstekende snyblomme.
Stekelboomvaring
Die Stekelboomvaring (Cyathea manniana) is 'n boom wat aan die oostelike hooglande van Zimbabwe voorkom. Hierdie boom kry sy naam van die stekels op sy stam.
Deneysville
Deneysville is 'n dorp in die noordooste van die Vrystaat (in Suid-Afrika), langs die Vaaldam. Die dorp is 24 km vanaf Sasolburg.
Geskiedenis
Die dorp is in 1930 op die plase Wilhelmina en Witpoort gestig en was vernoem na Deneys Reitz wat die Minister van Lande was toe die Vaaldam gebou is.
Deneysville is 'n oorddorp en verskaf 'n volle reeks fasiliteite vir waterontspanningaktiwiteite.
Joseph Hazelton
Joseph Hazelton (* 1853, † 8 Oktober 1936) was 'n Amerikaanse akteur.
Cynthia Daniel
Cynthia Daniel (gebore 17 Maart 1976) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Basketball Diaries (1995) en in die televisiereekse The New Leave It to Beaver (1983), Sweet Valley High (1994), en That '80s Show (2002).
Romanos II van Bisantium
Romanos II (Grieks: Ρωμανός Β΄; omstreeks 938 – 15 Maart 963) was die Bisantynse keiser van 959 tot met sy skielike dood in 963.
Vroeë lewe
Romanos II was die seun van keiser Konstantyn VII en Helena Lekapenos, die dogter van keiser Romanos I. Hy is as kind laat trou met Bertha, die buite-egtelike dogter van ’n Italiaanse koning, wat haar naam ná die troue na Eudokia verander het.
Op 6 April 945, ’n paar maande nadat Konstantyn sy Lekapenos-swaers van die troon afgesit het, het hy Romanos as medekeiser gekroon. Bertha is in 949 dood en Romanos het in 956 getrou met Anastaso, ’n herbergier se dogter, wat ná die troue bekend was as Theophano.
Bewind
In November 959 het Romanos sy pa opgevolg te midde van gerugte dat hy of sy vrou Konstantyn vergiftig het. Romanos het sy pa se howelinge met sy en sy vrou se vriende vervang. Een van die mense wat haar posisie aan die hof verloor het, was Helena, Romanos se ma, en haar dogters, wat almal na ’n klooster gestuur is.
Die pretliewende keiser se nuwe howeling het hulle goed van taak gekwyt en hy het die militêre sake in die hande van bekwame generaals gelaat, veral die broers Leo en Nikephoros Phokas. In 960 is Nikephoros met ’n vloot van duisende bote gestuur om Kreta van die Moslems te herower. Ná ’n moeilike veldtog en die nege maande lange beleg van Chandax het Nikephoros in 961 Bisantynse beheer oor die hele eiland herstel.
Daarna is Nikephoros na die oosgrens gestuur, waar die emir van Aleppo gereeld die Bisantynse Anatolië binnegeval het. Nikephoros het Cilicia en selfs Aleppo in 962 bevry en die emir se paleis geplunder. Intussen het Leo Phokas en Marianos Argyros Magjaarse invalle in die Balkan gekeer.
Ná ’n lang jagtog het Romanos II siek geword en op 15 Maart 963 gesterf. Ná sy dood het Theophano, wat nou die regent vir haar twee minderjarige seuns was, getrou met generaal Nikephoros Phokas, terwyl sy ’n ander generaal, Johannes Tzimiskes, as minnaar geneem het. Sy het albei mans verhef tot troonopvolgers. Die regte van haar seuns was egter veilig en nadat Tzimiskes dood is, het haar oudste seun keiser Basilius II geword.
Mooirivier (rolprent)
Mooirivier is 'n Afrikaanse rolprent wat op 6 Februarie 2015 in Suid-Afrika vrygestel is. Rene van Rooyen het die storie geskryf en die regie behartig. Dit is haar eerste vollengte rolprent. Die film is onder andere op die Potchefstroom-kampus van die Noordwes-Universiteit geskiet. Die film se slagspreuk is: ''Liefde wen. Altyd.''
Genre
Mooirivier is 'n alles-in-een romantiese komedie. Dit word as Suid-Afrika se eerste ensemble-film beskryf. Die film het nie 'n ouderdomsperk nie, maar ouerleiding word aanbeveel. Dit is van Engelse onderskrifte voorsien.
Rolverdeling
Anel Alexander, Tim Theron, Milan Murray, Hykie Berg, Heinz Winckler, Nadia Beukes, Danie Putter, Leandie du Randt, Bouwer Bosch, Anne Hirsch, Bennie Fourie, Sandi Schultz, Diaan Lawrenson, Greg Kriek, Suzzi Swanepoel, Zetske van Pletzen, Elmie Brits en Francois Viviers.
Storielyn
Die rolprent het vyf aparte, dog verstrengelde storielyne van mense wat elkeen op hul eie, unieke ontdekkingsreis na ware liefde is. Hierdie storielyne ontvou tydens die aanloop na Paasfees in Suid-Afrika. Agt paartjies (van 12 tot 40 jaar oud) se reise na platoniese en romantiese liefde word uitgebeeld, met soms komiese en soms hartseer tonele.
Katakombe
Katakombes is mensgemaakte ondergrondse grotte, gewelwe of tonnels wat in antieke tye vir begrafnisdoeleindes gebruik is. In sekere gevalle is katakombes in later periodes ook aangelê om die beendere van mense te herbegrawe nadat ouer massagrafte of begraafplase weens onhigiëniese toestande opgegrawe is.
Oorspronklik is katakombes ook as geheime vergader- en skuilplekke van vroeg-Romeinse Christene tydens die groot vervolgings van die 3de eeu beskou. Hierdie hipotese is egter nie deur argeologiese navorsing bevestig nie.
Die grootste katakombes – soos dié van Rome en Parys – strek oor enkele kilometers.
Etimologie
Die term het aanvanklik slegs na die katakombes van Rome verwys, maar in 1836 is die betekenis ook na ander ondergrondse begraafplase uitgebrei soos byvoorbeeld die 18de eeuse katakombes van Parys.
Carol Brewster
Carol Brewster (gebore 25 Februarie 1927) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Barkleys of Broadway (1949), Untamed Women (1952), Cat-Women of the Moon (1953), en Hell's Bloody Devils (1970).
Schmidtia kalahariensis
Suurgras (Schmidtia kalahariensis) is 'n grasspesie wat inheems aan Suid-Afrika, Namibië, Angola, Tsjad, Soedan en Botswana is.
Suurgras verkies sandveld en is die enigste gras wat 'n suur afskei. Dit is die Kalahari se voorste opslaggras. Dit is 'n geharde eenjarige gras wat slegs in jare van baie goeie reënval neig om byna tweejarig te raak. In goeie reënjare groei dit tot 'n hoogte van byna 1m.
Chillán
Chillán is 'n stad in Chili met 301 857 inwoners (2012).
Thomsonse-boomvaring
Die Thomsonse-boomvaring (Cyathea thomsonii) is 'n boom wat aan die oostelike hooglande van Zimbabwe voorkom.
Gladiolus bilineatus
Gladiolus bilineatus is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg voor. Dit is 'n seldsame spesie, slegs vyf subpopulasies kom voor en die totale populasie word op minder as 1000 plante beraam. Die plant het van sy habitat afgestaan aan indringerplante en word ook bedreig deur oorbewyding.
Van Stadensrus
Geskiedenis
Van Stadensrus is 'n jong dorp; dit is eers in 1925 geproklameer. Dit is vernoem na MH van Staden wat die plaas Mook besit het waarop die dorp in 1920 uitgelê is.
Trivia
Noord van die dorp is die graf van CWA Durand wat ondere andere 'n kommandant was in die Tweede Vryheidsoorlog en een van die eerste persone wat Thaba Bosiu uitgeklim het tydens die tweede Vrystaat-Basoetoe-oorlog van 1865.
Verkiesings in Suid-Afrika
Verkiesings in Suid-Afrika vind plaas op nasionale, provinsiale en plaaslike vlakke. Suid-Afrika is 'n veelparty-demokrasie met die African National Congress wat regeer met 'n beduidende meerderheid sedert 1994. Alhoewel die Demokrasie-Indeks wat deur die Economist geloods is, meen dat demokrasie in Suid-Afrika misluk het, is die telling vir die verkiesingsproses dieselfde as dié van die Verenigde State en Japan. 'n Sisteem van proporsionele verteenwoordiging is in plek wat dit moontlik maak vir klein partye om verteenwoordiging in die parlement te kry.
Die parlement het twee kamers en kies self die president. Die Nasionale Vergadering het 400 lede wat vir 'n termyn van vyf jaar verkies word. Die Nasionale Raad van Provinsies het 90 lede wat ook vir 'n termyn van vyf jaar verkies word deur die provinsiale parlemente. Die Nasionale Vergadering en Provinsiale Rade word verkies wanneer die algemene verkiesings plaasvind.
Lede van die plaaslike regeringsrade in die munisipaliteite, asook die burgemeesters, word in plaaslike verkiesings verkies.
Ystervarkie
Ystervarkies word gemaak van sponskoek, dit word in klein vierkantjies gesny, in sjokoladesous gedoop en in klapper gerol. Ystervarkies het waarskynlik in Australië ontstaan, en staan ook as "Lamingtons" bekend. Ystervarkies word veral in Australië, Nieu-Seeland en Suid-Afrika geëet. Dit kan ook as twee halwe stukkies op mekaar met vars room tussenin bedien word.
Verkiesings in Suid-Afrika
Vroeë dae van die Unie
Ten tyde van die Unifikasie en toelating as 'n afdeling van Groot-Brittanje in 1910 tot die 1929-verkiesings was die strukture van die kolonies van toepassing. Gevolglik kon slegs blanke mans in drie van die provinsies stem terwyl 'n beperkte hoeveelheid swart en gekleurde mans in die Kaapkolonie kon stem. In 1930 het blanke vroue ook die stemreg gekry. Teen 1939 is swart mans in die Kaap op 'n aparte kiesersrol geplaas.
Republiek van Suid-Afrika
In 1960 is 'n referendum gehou om te besluit of die land 'n republiek moet word al dan nie. In terme van die kiesproses is geen wysigings gemaak nie. Met die totstandkoming van die tuislande het swartes hul stemreg in Suid-Afrika verloor maar in hul eie tuislande kon hulle normaalweg stem.
Driekamerparlement
Met die referendum in 1983 is 'n besluit geneem om die bestel na 'n driekamerparlement te verander. Dit het beperkte politieke invloed en verteenwoordiging aan Indiërs en Kleurlinge in die Parlement verleen.