cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Tryna du Toit
Skryfwerk
In Agter die berge (1964) loop Veronica Eybers na vyf jaar weer haar vorige man op ’n kunsuitstalling raak. Hierdie ontmoeting maak ou emosies gaande en wakker ook haar begeerte om weer te skilder aan. Die erfgenaam van La Provence (1964) speel af in die ou Kaapse tydperk. Na ’n lang gevaarlike seereis kom Matilda Jourdan en haar sestienjarige broer, Pierre, in Februarie 1752 met ’n seilskip in Tafelbaai aan. Die brief wat sy uit Europa aangestuur het na haar onbekende oom Jacques het hom egter nooit bereik nie. Verder ontdek sy dat die hooghartige jong man wat al die heel eerste dag tot haar redding kom, haar oom se stiefseun is. Haar enigste kennis in die Kaap, Eugene Leendert, is ook nie te vertrou nie. Louise moes in As jy my nodig het (1965) nog altyd in haar stiefsuster Monica se skadu leef en selfs Buks verkies Monica bo haar. Wanneer Monica vir Pierre kies, vra Buks vir Louise om te trou, want hulle is vriende en deel dieselfde belangstellings. Dit is nie regtig wat Louise wou hê nie. In Die vennootskap (1965) vra dokter Martin Burger vir matrone Marie om met hom te trou, maar dit klink meer na ’n sake-ooreenkoms. Marie moet ’n ma wees vir sy dogter Rykie en na ses maande kan sy besluit of sy volwaardig sy vrou wil wees. Towerwater (1965) is die familieplaas in die Karoo, waar die skryfster Ria de Wet se verlangse familie bly. Na haar egskeiding besluit sy om nader te gaan kennis maak, maar daar rus blykbaar ’n vloek op die plaas. Die wit magnolia (1966) speel af tydens die Groot Trek. Fransie Lamont was bereid om van die Kaap met sy verfynde leefwyse afskeid te neem en die trekpad mat al sy gevare aan te durf want sy het geweet dat die aantreklike Danie Venter êrens anderkant die Grootrivier op haar wag. Die trek het egter lank geduur en intussen het sy geleer om staat te maak op die jong wewenaar Casper la Grange. Saans het sy verlangend die droë wit magnoliablommetjie in haar Bybel vertroetel, want dit het vir haar die simbool geword van die rustige tuiste wat sy vir haar en haar man in die nuwe vaderland sou skep. Wolwehoek (1966) is die familieplaas wat Charlotte Verster onverwags van haar oupa erf, op voorwaarde dat sy self boer en haar oupa se aangenome seun, Adriaan Visser, as haar voog optree tot sy vyf-en-twintig is. Die lied van die bos (1967) het Christine as hoofkarakter. Sy is suksesvol as modeontwerper en het ’n mooi verhouding met die joernalis Marius. Haar gewese man keer egter uit die buiteland terug met sy nuwe vrou en kinders en raak weer in Christine geïnteresseerd. Rooi malvas (1969) is die verhaal van Tina, wat op haar niggie se troue weer haar jeugvriend Philip ontmoet. Tina wag vir Hein se egskeiding om finaal te word sodat hulle kan trou, maar ’n week voor hierdie datum het sy vrou Lalie ’n ongeluk wat haar ’n invalide laat. Uiteindelik is dit ’n pot met rooi malvas wat op onverwagte wyse ’n gelukkige wending aan die situasie gee.
’n Reëndag in April is ’n verhaal van verspeelde kanse. Johan van Heerden het drie jaar gelede vir Rosa voor ’n keuse gestel: óf hulle trou, óf dis vir altyd verby tussen hulle twee. Rosa het gekies om nie te trou nie, maar nou is sy spyt. Sy wil graag Johan se liefde terugwen, maar hy is verloof aan Anita, terwyl Sakkie du Plooy geduldig op Rosa wag. In Huis van die Purperwinde (1970) word Fleur Boshoff op sewe-en-twintig haar aangenome pa se enigste erfgenaam en hoof van die familiebesigheid. Die res van die familie is glad nie gelukkig nie en Fleur twyfel ook oor die egtheid van die aantreklike Sias se belangstelling in haar. Op vlerke van die wind (1971) vertel van Emma Conradie, wat op haar vakansiereis in Europa diep betrokke raak by ander mense se persoonlike lewens. Daar is die joernalis Phil de Klerk, die chirurg Markus van Aswegen en nog baie ander. In Minnaar uit die vreemde (1974) moet Aletta Vosloo saam met haar twee susters die plaas Tiervlei behartig. Die mede-erfgenaam is dokter Frans Naudé, wat in Amerika is en nie wil terugkom of ’n beslissing gee oor die verkoop van die plaas nie, ten spyte van die buitensporige hoë aanbiedinge wat hulle ontvang. Laat somer (1976) se hoofkarakter is Elizabeth Meyer, wat agt jaar na haar egskeiding saam met haar seun, stiefsuster en ouma stad toe trek. Hier kry sy te doen met snobistiese bure en ’n lastige buurman – en dan verskyn haar vorige man ook weer op die toneel om haar lewe te versuur. In Die glashennetjie (1980) het Amanda Louw se huwelik 25 jaar gelede ’n skandaal op die dorp veroorsaak en familie in verbittering van mekaar geskei. Nou kom sy terug na die dorp om vrede in die familie te probeer maak.
Tryna du Toit se laaste roman is Net soos ’n arend (1990). Amy werk by ’n klein uitgewery waar sy manuskripte keur en kinderboeke illustreer. Sy raak verlief op die joernalis Adam Foster en ná ’n naweek in Hermanus raak Amy swanger. Adam verwyt vir Amy en ontken vaderskap. Hy stel dit duidelik dat liefde en die moontlikheid van ’n huwelik nooit deel van hulle verhouding was nie. Wanneer hy vir Amy ’n groot bedrag geld aanbied, weier sy en dreig om vir Adam se geliefde ouma te vertel. Ná die geboorte van die baba (Michael) hou sy die baba en besluit om hom self groot te maak. Amy dring by Adam aan op ’n vaderskaptoets, sodat sy vir haar seun sou kon vertel wie en wat sy pa is as hy daarop sou aandring. Die toets is positief en Adam raak teen sy beterwete al hoe meer betrokke by Amy en Michael se lewens. Hy vra Amy om te trou, maar sy wantrou hom en weier. Adam gaan na Tel Aviv op ’n joernalistieke sending, word daar gewond en keer terug na Suid-Afrika, waar hy vir sy ouma die hele storie vertel. Deur haar bemiddeling kom hy en Amy eindelik by mekaar uit.
Eerbewyse
In 1991 ontvang sy ’n prestigeprys in die vorm van ’n beeldjie van die ATKV-Dames vir haar besondere skryftalent en diensbaarheid in die Afrikaanse samelewing.
Venezuela
Venezuela (Spaans: [beneˈswela], ; letterlik: "klein Venesië"), amptelik die Bolivariaanse Republiek Venezuela (Spaans: República Bolivariana de Venezuela, [reˈpuβlikɑ βoliβɑˈɾjɑnɑ ðe βeneˈswelɑ]), is 'n land in die noorde van Suid-Amerika. Dit grens aan die Karibiese See en die Atlantiese Oseaan aan die noorde, Guyana aan die ooste, Brasilië aan die suide en Colombia aan die weste. Net noord van Venezuela lê die Karibiese lande van Aruba, Bonaire, Curaçao en Trinidad en Tobago.
Deelstate
Venezuela word verdeel in 23 deelstate (estados), een federale distrik (distrito capital) en een federale afhanklike (dependencias federales), gemerk deur 'n *: • 2
Geografie
Venezuela het 'n verskeidenheid van landskappe, soos die noordelike gedeeltes van die Andesgebergte in die noordweste en langs die noordelike Karibiese kus, waar die hoogste punt, die piek Pico Bolivar teen 'n hoogte van 5 007 m is. Noord van Venezuela se vasteland lê Los Roques, 'n reeks koraaleilande. Ook in die Noordweste is die laeveld gebiede rondom die Maracaibomeer en die Golf van Venezuela. Die sentrale deel van die land word gekenmerk deur uitgestrekte vlaktes genoem llanos wat strek van die Colombiaanse grens tot die rivierdelta van die Río Orinoco in die ooste. In die suide is die Hoogland van Guyana, tuiste van die Angel-val, die wêreld se hoogste waterval.
Die klimaat is tropies en oor die algemeen warm en vogtig, alhoewel meer gematig in die hooglande. Die hoofstad Caracas is ook die land se grootste stad. Ander groot stede is onder andere Maracaibo, Barquisimeto, Valencia, Maracay en Ciudad Guayana.
Gestadigde toestand
'n Gestadigde toestand is 'n meer algemene situasie as 'n dinamiese ewewig. As 'n stelsel in 'n gestadigde toestand verkeer dan sal die onlangs waargenome gedrag van die stelsel in die toekoms voortduur. In stogastiese stelsels sal die waarskynlikheid dat verskeie toestande herhaal sal word, konstant bly. In baie stelsels sal gestadigde toestande eers bereik word na 'n sekere tyd verloop het na die stelsel aan die gang gesit is. Die aanvanklike situasie word dikwels as 'n oorgangstoestand, 'n aanskakel- of opwarmtydperk geïdentifiseer.
Venezuela
Klimaat en plantegroei
Die Orinoco-bekken en die laer dele van die hoogland van Guiana het ’n weelderige tropiese plantegroei, wat in die Llanos oorgaan in grasland en in die berge in subtropiese plantegroei, terwyl dit bo 1 500 m geleidelik 'n hooggebergteplantegroei kry.
Die yl bevolkte suidelike dele van Venezuela het 'n veelsoortige dierelewe met onder meer verskillende groot katagtiges, verskillende aapspesies, knaagdiere en reptiele. Die Orinocobekken het weer baie tropiese voëlspesies.
Gestadigde toestand
Byvoorbeeld: Die vloei van materiaal deur 'n stelsel of elektrisiteit deur 'n netwerk kan in 'n gestadigde toestan verkeer omdat daar 'n konstante vloei van materiaal of elektrisiteit is. Daarteenoor sal die volmaak of dreinering van 'n tenk met materiaal 'n voorbeeld van 'n oorgangstoestand wees.
Trichogypsia lichenoides
Trichogypsia lichenoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Heidelberg, Gauteng
Heidelberg is 'n dorp met 35 563 inwoners in die Gautengprovinsie van Suid-Afrika. Heidelberg is geleë aan die voet van die Suikerbosrand, langs die N3-snelweg wat Johannesburg met Durban verbind. Die dorp het in 1862 ontstaan as 'n handelstasie, opgerig deur 'n Duitser, H.J. Uekermann.
Oorgangsmetaal
'n Oorgangsmetaal is 'n element uit die d-blok van die periodieke tabel. Daar word onderskei tussen:
Heidelberg, Gauteng
Distrik
Die distrik is 3 724 km2 groot. Die belangrikste produkte is suiwel, beesvleis en mielies.
Oorgangsmetaal
Die oorgang
In hierdie blok raak die d-orbitale opgevul. Daar vind 'n oorgang van valenselektrone na kernelektrone plaas: in die blok se eerste kolomme kan alle d-elektrone as valenselektrone optree. 'n Element soos vanadium het daardeur 'n hoogste oksidasietoestand van 5+, hoewel dit ook laer toestande soos 4+, 3+ or 2+ kan vertoon, waar net 'n deel van die d-elektrone as valenselektron optree. Omrede die afskerming van die kernlading deur die d-elektrone wat opgevul raak nie effektief is nie, word die energie van die d-orbitale geleidelik laer. In die tweede helfte van die blok kan nie alle d-elektrone meer as valenselektrone optree nie. Byvoorbeeld osmium wat 6 d-elektrone en 2 s-elektrone het vorm Os(VIII)-verbindings soos maar yster wat in dieselfde groep behoort is gewoonlik Fe(II) of Fe(III) hoewel dit soms Fe(VI) kan bereik, maar nie Fe(VIII) nie. Aan die einde van die blok, soos by sink, word die volle d-skil eintlik kernelektrone en die element vorm net Zn(II) deur sy s-elektrone te verloor. By die elemente van die p-blok wat volg, soos gallium ens. kan die d10-skil as kernektrone beskou word en neem nie aan chemiese wisselwerkings deel nie.
Legenda
Amandasig
Amandasig is 'n voorstad in die hoofplek Akasia. Dit is noordwes van Pretoria in die Gauteng-provinsie geleë en is onder beheer van die Tshwane-metroraad.
English Electric Canberra
Die English Electric Canberra is 'n straalvliegtuig wat deur die Britse Lugmag bedryf is. Dit was hulle eerste straalaangedrewe bomwerper. Sekere modelle het meer as vyftig jaar diens gedoen in die Britse Lugmag. Die Canberra is ontwerp om die De Havilland Mosquito te vervang met dieselfde visie: dié vliegtuig moes so hoog kon vlieg en vinnig wees dat wapens vir verdediging onnodig sou wees. Die Canberra was net so veelsydig as die Mosquito: dit is gebruik as 'n ligte bomwerper, gevorderde opleidingsvliegtuig en vir verkenning.
Die eerste prototipe, VN799, het sy nooiensvlug op 13 Mei 1949 te Warton onder beheer van toetsvlieënier Roland Beamont onderneem. Die toetsvlugte het bewys dat die Canberra net so beweegbaar was op alle hoogtes as die Mosquito en dit ook goed hanteerbaar was teen lae snelhede. Verdere ontwikkeling het gelei tot die B.2 model wat in April 1950 die eerste keer gevlieg het. Dit is in diens gestel in Mei 1951 by Binbrook in 101 Eskader en word toe amptelik die eerste straalaangedrewe bomwerper van die Britse Lugmag.
'n Kragtiger model, die B.6, is in 1954/55 in diens gestel. Die Canberra het aktiewe diens gedoen in Maleisië asook tydens die 1956 Suezkanaal krises. Die Canberra is ook onder lisensie vervaardig in die Verenigde State vir die Amerikaanse Lugmag. Die eerste van 400 eenhede is uitgerol op 20 Julie 1953. Hierdie Amerikaanse Canberra's het aan baie missies en gevegte tydens die Viëtnamoorlog deelgeneem.
Daar is ook Canberra's onder lisensie vervaardig in Australië waar hulle bekend gestaan het as die MK-20. Die ontwerp was gebaseer op die Britse B-2 model. Die grootste verskil was dat die Australiese model groter brandstoftenks gehad het en twee bemanningslede kon dra. In September 1958 het 2 Eskader van die Koninklike Australiese Lugmag aanvalle geloods op terroriste in die noorde van Maleisië; die eerste keer dat straalaangedrewe bomwerpers van Australië aanvalle loods. In 1967 was 2 Eskader ook na Viëtnam gestuur as deel van Australië se belofte vir hulp. Hier was hulle deel van die Amerikaanse Lugmag se 35ste Taktiese Vegtervleuel. 2 Eskader het ses persent van die vleuel se aanvalle gedoen en 16 persent van die suksesse behaal. Daar was 11 963 aanvalle geloods in Viëtnam en 76 389 bomme neergelaat vir slegs die verlies van twee vliegtuie. Op 30 Junie 1982 het 2 Eskader hulle laaste aanval geloods voor hulle uit Viëtnam onttrek is.
Javier Bardem
Javier Ángel Encinas Bardem (Spaans: xaˈβjeɾ βaɾˈðen- Neem kennis dat Spaans nie nasale konsonante (nie-klinkers) in die lettergreep-afsluiting kontrasteer nie. Hulle assimileer na die volgende nie-klinker, en woord, - op die einde kom slegs /n/ voor;  gebore op 1 Maart 1969) is 'n Spaanse akteur.
Bardem het die Oscar vir Beste Ondersteunende Rol gewen vir sy rol as die Psigopatiese sluipmoordenaar Anton Chigurh in die 2007 Coen-broers-olprent No Country for Old Men. Hy het ook kritiese lof ontvang vir sy rolle in rolprente soos Jamón, jamón, Carne trémula, Vicky Cristina Barcelona, Boca a boca, Los lunes al sol, Mar adentro, en Skyfall, waarvoor hy beide 'n BAFTA sowel as 'n Screen Actors Guild-nominasie vir Beste Ondersteunende Akteur ontvang het.
Hy is die eerste Spaanse akteur om genomineer te word vir 'n Oscar (Vir Beste Akteur, 2000, vir Before Night Falls), sowel as die eerste Spanjaard om een te wen vir Beste Ondersteunende Akteur in No Country for Old Men, 2008.
Hy het sy derde Oscar nominasie ontvang, en sy tweede Beste Akteur nominasie, vir die rolprent Biutiful.
Radiokoolstofdatering
Radiokoolstofdatering, of koolstof 14-datering, word algemeen deur veral argeoloë gebruik om die ouderdom van voorwerpe te bepaal wat jonger as 50 000 jaar is (laat-Kwartêr en Holoseen), en koolstof in hulle samestelling bevat. Hierdie voorwerpe sluit houtskool, hout, been, stuifmeel, skulpe, grondwater en kalkreet in.
Daar bestaan ’n algemene wanopvatting dat koolstof 14-datering gebruik kan word om die ouderdom van die aarde te bepaal. Dit is egter onmoontlik aangesien die halfleeftyd van die koolstof-14 (14C)-isotoop net sowat 5 715 jaar is, en dus slegs geskik is om ouderdomme van sowat 50 000 jaar of minder te bepaal. Radiodateringsmetodes waarmee geologiese tyd gemeet kan word, sluit uraan-lood (U/Pb)-, kalium-argon (K/Ar)- en rubidium-stronsium ( Rb/Sr)-radiodatering in. Hierdie tegnieke is geskik vanweë die baie lang halfleeftyd van die moederelemente.
Metode
Koolstof het twee stabiele isotope wat natuurlik voorkom: koolstof 12 (12C; 98,89%) en koolstof 13 (13C; 1,11%), asook ’n onstabiele isotoop, koolstof 14 (14C). Laasgenoemde is van groot belang, aangesien die onstabiele aard daarvan radiokoolstofdatering moontlik maak.
Koolstof 14 het ’n halfleeftyd (t_{1/2}) van 5 715 jaar en word gevorm deur kosmiese strale wat stikstof 14-isotope in die boonste atmosfeer verander in 14C-isotope. Hierdie nuut gevormde isotope word gaandeweg in die atmosferiese CO2 opgeneem. Die vergelykings is:
Vanweë die voortdurende vorming van die 14C-isotoop bly die verhouding tussen 14C en 12C redelik konstant. Hierdie verhouding bestaan ook in die CO2 wat deur plante, skulpe, diere en gesteentes opgeneem word. Wanneer die organisme doodgaan, hou dit op om koolstofdioksied CO2 (en dus 14C) op te neem. Die koolstof 14 wat voor die organisme se dood opgeneem is, verminder gaandeweg namate dit weer as gevolg van radioaktiewe verval in stikstof 14 verander met die vergelyking:
Na t jaar is die aantal atome N in 'n spesifieke monster wat oorspronklik N_0 monsters gehad het, deur die vergelyking gegee waar
Wanneer ’n monster van die material (hout, been, skulpe ens.) in ’n laboratorium ontleed word, word die 14C /12C-verhouding bepaal en met die atmosferiese verhouding vergelyk. Aangesien die tempo van radioaktiewe verval bekend is en die atmosferiese verhouding redelik konstant bly, is die hoeveelheid 14C wat verdwyn het relatief tot die oorblywende 12C ’n aanduiding van die ouderdom van die monster. Dus is hierdie verhouding is ongeveeer N / N_0. Deur die bogenoemde vergelykings te gebruik, kan 'n mens t skat.
Lisa Teige
Lisa Teige (gebore 19 Januarie 1998) is 'n Noorse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Battle (2018) en in die televisiereeks Skam (2015).
Paul Roux
Geskiedenis
Die dorp is in 1909 gestig op die plaas Wassou maar was eers Duplessisville genoem ter ere van ene Frans du Plessis. Die plek wat gekies is, was 'n rusplek van die vroeë Voortrekkers, togryers en poskarryers. Die dorp is later na ds. Paul Roux genoem wat 'n generaal in die Tweede Vryheidsoorlog was. Paul Roux is bekend vanweë historiese dinosourusvoetspore wat op 'n plaas in die omgewing te sien is, asook die feit dat 'n voormalige Eerste Minister en later Staatspresident van Suid-Afrika, PW Botha, op die plaas Telegraaf naby die dorp gebore is.
Omgewing
Die dorp is bekend vir sy netjiese sandsteengeboue. Gemengde boerdery word in die omgewing beoefen. Populierbome word verbou waarvan vuurhoutjies vervaardig word. Die N5 nasionale pad oos na KwaZulu-Natal gaan deur die dorpie.
Pringlebaai
Pringlebaai is 'n vakansiedorpie aan die oostekant van die ingang na Valsbaai, Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die dorpie is regoor Kaappunt wat aan die ander kant van Valsbaai is. Die R44-hoofpad (Clarence-rylaan) volg die kuslyn van Valsbaai vanaf Strand, gaan deur Rooi-Els, dan Pringlebaai, swaai oos, gaan verby Hangklip na Bettysbaai.
Sagittarius A
Sagittarius A (of Sgr A) is ’n komplekse astronomiese radiobron in die middel van die Melkweg in die sterrebeeld Boogskutter. Dit kan nie in sigbare golflengtes van die Aarde af gesien word nie weens groot wolke ruimtestof in die spiraalarms van die Melkweg.
Sagittarius A-Oos
Dié struktuur is sowat 25 ligjare in breedte en het die eienskappe van ’n supernova-oorblyfsel ná ’n ontploffing tussen sowat 35 000 en 100 000 v.C. Dit sou egter 50 tot 100 keer meer energie verg as ’n standaard-supernova om ’n struktuur van so ’n grootte en energie te skep. Daar word vermoed Sgr A-Oos is die oorblyfsel van die ontploffing van ’n ster wat gravitasioneel saamgepers is toe dit naby die sentrale swartkolk gekom het.
Sagittarius A-Wes
Sgr A-Wes lyk van die Aarde af soos ’n spiraal met drie arms. Die driedimensionele struktuur is egter nie dié van ’n spiraal nie; dit bestaan uit verskeie stof- en gaswolke wat om Sagittarius A* wentel en daarop val teen snelhede van tot 1 000 km/s. Die oppervlaklaag van die wolke is geïoniseer. Die bron van die ionisering is die massiewe sterre (meer as 100 OB-sterre is tot dusver geïdentifiseer) in die middelste parsek.
Sagittarius A*
Sterrekundiges glo daar is ’n supermassiewe swartkolk in die middel van die Melkweg en dat dit waarskynlik in Sagittarius A* geleë is. Daar is sterre wat teen hoër snelhede as ander sterre in die sterrestelsel om Sgr A* wentel. Een ster, S2, beweeg na raming teen snelhede van meer as 5 000 km/s op sy naaste afstand aan Sgr A*.
Frank Lanning
Frank Lanning (14 Augustus 1872 – 17 Junie 1945) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Victoria Cross (1916), The Prodigal Liar (1919), Huckleberry Finn (1920), en The Unknown (1927).
Katrina Holden Bronson
Katrina Holden Bronson (gebore 8 April 1968) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Uncanny (1977), Death Wish 4: The Crackdown (1987), Spanish Fly (2003), en Daltry Calhoun (2005).
Trichogypsia villosa
Die spons behoort tot die genus Trichogypsia en tot die familie Trichogypsiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1871 deur Carter.
Temperatuur
Temperatuur is 'n fisiese eienskap van 'n fisiese stelsel wat onderliggend is aan die algemene begrip van warmte en koue; iets wat warmer is het gewoonlik 'n hoër temperatuur. Temperatuur is een van die belangrikste groothede in die studie van termodinamika. Op 'n mikroskopiese vlak kan temperatuur gedefinieer word as die gemiddelde energie van die mikroskopiese bewegings van 'n enkele partikel in 'n stelsel vir elke vryheidsgraad. Op die makroskopiese skaal is temperatuur die unieke fisiese eienskap wat die rigting van warmtevloei tussen twee liggame in termiese verbinding met mekaar bepaal. As geen warmtevloei plaasvind nie, het die twee voorwerpe dieselfde temperatuur; andersins sal warmte vloei vanaf die warmer voorwerp na die kouer voorwerp. Hierdie twee basiese beginsels staan bekend as die nulde wet van termodinamika en die tweede wet van termodinamika onderskeidelik.
Temperatuurskale
Die drie mees algemene temperatuurskale wat tans in gebruik is:
en die omskakeling tussen Fahrenheit en Celsius kan met die vergelyking: waar k, c en f die temperatuur in kelvin ([K]), grade Celsius ([°C]) en grade Fahrenheit ([°F]) is.
Afleiding vir omskakeling van grade Fahrenheit na grade Celcius
Indienː
Termodinamika
Die drie skale is nogtans nie gelykwaardig nie omdat die Celsius- en Fahrenheit-skaal 'n lukrake nulpunt het, terwyl die kelvinskaal 'n absolute nulpunt het en die termiese energie van 'n sisteem verteenwoordig:
is slegs geldig indien T in kelvin uitgedruk word.
Daniël Ackerman
duimnael|regs|Ds. D.P. Ackerman.
Ds. Daniël Petrus Ackerman (distrik Richmond, Kaapkolonie, 14 April 1849 – Die Strand, Kaapland, Suid-Afrika, 1 Augustus 1916) was predikant in die Nederduitsch Hervormde en Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Opleiding
Ds. Ackerman was die jongste kind van Marthinus Casper Ackerman en sy vrou, Jacomina Louisa Lubbe. Hy het in 1866 vir sy voorbereidende opleiding na die Paarl vertrek en nadat hy die vereiste teologiese kursus van vier jaar aan die Stellenbosse Kweekskool deurloop het, is hy op 7 November 1872 saam met prop. S.J. du Toit (die vader van Totius en broer van ds. C.W. du Toit) en nog twee kandidate tot die bediening in die NG Kerk toegelaat.
Hulpprediker op Richmond
Ná sy legitimering het hy 'n tydjie in die Paarl vertoef, waarna hy 'n beroep as hulpprediker en sendeling na die NG gemeente Richmond in die Karoo ontvang het. Op 19 April 1874 is hy aldaar georden. By gebrek aan 'n onderwyser vir die sendingskool moes hy voorlopig dié werk ook waarneem. Moontlik omdat die kerkraad geen geskikte huis vir hom kon kry nie, het hy kort daarna die betrekking neergelê en is opgevolg deur sy broer, Marthinus Casper Ackerman (1843-'82), wat sy teologiese opleiding in Utrecht, Nederland, ontvang het.
In die Hervormde Kerk
Terug in die Paarl het hy sowat twee maande lank tydens 'n vakature in die moedergemeente as hulpprediker diens gedoen voor hy hom 'n beroep na die destydse NH gemeente Marthinus Wesselstroom (later Wakkerstroom) laat welgeval het. Hoewel die gemeente reeds in 1861 gestig is, was daar tot dié tyd toe nog geen vaste leraar nie, waarskynlik omdat die salaris vir 'n predikant nie gevind kon word nie. Kragtens 'n besluit van die Uitvoerende Raad van die ZAR van Maart 1874 sou die salaris uit die staatskas kom, met die gevolg dat die kerkraad makliker 'n beroep kon uitbring. Enkele dae nadat hy en sy vrou op die dorpie aangekom het, is hy op 20 November 1874 opnuut, dié keer as leraar van die NH Kerk, gelegitimeer en op 9 Januarie 1875 bevestig.
Weens die gebrek aan 'n pastorie moes ds. Ackerman en sy gesin hul intrek in die konsistorie met sy twee vertrekke neem, tot die woning in Oktober die volgende jaar voltooi is. Ook hier moes hy 'n tyd lank op weekdae as onderwyser optree. Nadat die ou kerkie kort tevore aanmerklik verbeter is, is dit tydens die Eerste Vryheidsoorlog (1880-'81) deur Britse soldate beset en as fort ingerig, terwyl die uitbetaling van ds. Ackerman se salaris deur die owerheid gestaak is omdat hy aan die Boere se kant was.
Terug na die NG Kerk
As ’n man vir vrede het ds. Ackerman hom volmondig vereenselwig met die beweging vir die vereniging van die NH en die NG Kerk wat ná die Eerste Vryheidsoorlog ál sterker geword het en in 1885 eindelik grotendeels verwesenlik is.
In 1887 het die gemeente die bou van 'n groot nuwe kerk aangepak, waarvan kmdt.genl. P.J. Joubert die hoeksteen in Oktober 1888 gelê en ds. H.S. Bosman die inwydingsrede in April 1891 gelewer het. Met die toename van die bevolking in dié streke, is die NG gemeentes Piet Retief in 1888 en Amersfoort in 1889 van die gemeente Marthinus Wesselstroom afgestig en Volksrust in 1910. Ds. Ackerman het talle beroepe van die hand gewys en dieselfde gemeente langer as 41 jaar getrou en deeglik bearbei.
Hy was 'n ernstige en gewilde prediker en 'n belangstellende herder, asook vir baie 'n wyse raadsman en beminde vriend en vader. In die moderatuur waar hy 34 jaar lank, eers as skriba en daarna as assessor gedien het, het sy optrede steeds getuig van verstandigheid en besadigdheid. Hy het sy volk opreg liefgehad en hom volkome vereenselwig met sy mense. Terwyl hy om gesondheidsredes met vakansie by die Strand was, het hy aan 'n hartaanval beswyk.
Die gemeente het later 'n gedenknaald op sy graf binne die ringmuur van die kerk op Wakkerstroom laat oprig en vir sy weduwee 'n huis laat bou, waarin sy tot haar dood gewoon het. Sy het 'n leidende aandeel in die werksaamhede van die Transvaalse Vrouesendingvereniging gehad en in dié vereniging se eerste hoofbestuur gedien.
Ds. Ackerman is op 16 April 1873, vier dae ná sy 24ste verjaardag, in die Paarl deur sy gewese hoogleraar, prof. N.J. Hofmeyr met Hester Magdalena van Blerk (1850–1930) in die huwelik bevestig. ’n Seun en ’n dogter is uit die huwelik gebore.
2007 Europese Grand Prix
Die 2007 Europese Formule 1 Grand Prix het op 22 Julie 2007 op die Nürburgring in Duitsland plaasgevind.
Du Toit
Du Toit is 'n Afrikaanse van van Franse oorsprong. Dit kan na die volgende mense verwys:
Isambard Kingdom Brunel
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Isambard Kingdom Brunel
Engelse ingenieur
9 April 1806 in Portsmouth, Hampshire, Engeland
Oorlede op
15 September 1859 in Westminster, Londen, Engeland
Beduidende projekte
Great Western Railway
Clifton-hangbrug
SS Great Britain
Vickers Wellington
Die Vickers Wellington was 'n tweemotorige bomwerper wat hoofsaaklik deur die Britse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig het sy nooiensvlug voltooi op 15 Junie 1936. Die Vickers Wellington het die bynaam Wimpey gehad. Tesame met die Armstrong Whitworth Whitley en die Handley Page Hampden was dit die enigste tweemotorige bomwerpers waaroor die Britse Lugmag beskik het toe die oorlog op 9 September 1939 uitgebreek het. Hierdie drie bomwerpers het die Britse bomaanvalle gedra totdat die eerste viermotorige bomwerpers eers in 1941 beskikbaar geraak het. Brittanje het oor slegs 179 Wellingtons beskik met die uitbreek van die oorlog.
Ontwikkeling
Die protoptipe was ontwikkel na aanleiding van spesifikasie B.9/32 en het op 15 Junie 1936 sy nooiensvlug voltooi. Die produksievliegtuie, wat bestel was na aanleiding van spesifikasie 29/36, se romp en rigtingroer het drasties ontwerpveranderinge ondergaan. Die eerste produksievliegtuie het reeds op 23 Desember 1937 begin met vlugtoetse en die eerste Wellington is in Oktober 1938 aan Nr. 9 Eskader afgelewer. Die vliegtuie, wat in diens was toe die oorlog uitgebreek het, was aangedryf deur Pegasus-motors en was Mk1- en Mk IA-modelle. Op daardie stadium was daar van Model Mk IC egter die meeste gebou: 2,685 vliegtuie. Daar was ook reeds voor die oorlog prototipes ontwikkel wat met ander motors toegerus was: Mk II was met Merlinmotors en Mk III was met Bristol Hercules-stermotors toegerus.
Die eerste Britse bomaanval op Duitse teikens is deur Wellington en Bristol Blenheim vliegtuie gedoen; hulle het Duitse skeepsvaart te Brunsbüttel aangeval. Gedurende middel Desember 1939 het hulle begin met nagtelike bombardering en was deel van die eerste aanval op Berlyn in Augustus 1940. Gedurende September 1940 het die Wellington sy verskyning gemaak in die Midde-Ooste en in die Verre-Ooste in 1942. Op daardie stadium was die Mk III die model in produksie waarvan 1,519 gebou was. Twee eskaders was egter ook reeds voorsien van Mk IV modelle; hulle was toegerus met Twin Wasp-motors. Die eerste maritieme verkenningsvliegtuig vir Coastal Command, die Mk VIII, het in die lente van 1942 verskyn. Daar was 394 eenhede van Mk VIII gebou. Hulle het soortgelyke motors as model Mk IC gehad.
Daarna het verskeie modelle gevolg: Mk XI, XII, XIII en XIV. Hulle het verskillende weergawes van die Bristol Hercules-motors gehad asook verskille in operasionele toerusting. Terselfdertyd het die Wellington steeds diens gedoen in die ander oorlogsfronte; die Mk X (3,804 eenhede gebou) in die Midde-Ooste en asook Italië. Ander Wellingtons was verander na torpedodraers, seemynlêers, transportvliegtuie en die model D.W.1 was toegerus met elektromagnetiese ringe om seemyne te laat ontplof.
Isambard Kingdom Brunel
Alhoewel Brunel se projekte nie altyd met sukses geseën was nie, het hy daarmee dikwels die vernaamste kwessies in die ingenieurswese aangespreek en vernuwende oplossings daarvoor gevind. Gedurende sy kort loopbaan het Brunel baie deurbrake verwesenlik en was onder meer betrokke by die bou van die eerste tonnel onder 'n bevaarbare rivier en die ontwikkeling van die SS Great Britain, die eerste skroefaangedrewe oseaanvarende ysterskip. Toe dit in 1843 van stapel geloop het, was dit die grootste seevaartuig wat ooit gebou is.
Brunel het die standaard vir 'n goed ontwerpte en geboude spoorlyn gestel en met noukeurige opmetings verseker dat hellings en kurwes tot 'n minimum beperk is. Hiervoor is ingewikkelde en duur boutegnieke gebruik, net soos nuwe brûe en viadukte, waaronder die Box-tonnel op die spoorlyn tussen Bath en Chippenham wat oor 'n lengte van 2 km onder die bergpiek Box Hill gebou is. Een van die mees omstrede kenmerke van sy spoorprojekte was die breër spoorwydte van 7 voet 1⁄4 duim (2 140 mm) teenoor die later algemeen gebruiklike standaardwydte van 4 voet 8 1⁄2 duim (1 435 mm). Die breër spoorwydte het treinritte geriefliker gemaak vir passasiers, maar boukoste laat styg en moeilikhede geskep waar die twee spoorwydtes met mekaar verbind moes word. Uiteindelik is die spoorwydte in die hele Great Western Railway-netwerk met die afkondiging van die Regulating the Gauge of Railways Act 1846 na die standaardwydte verander.
Een van sy mees gewaagde voorstelle was om die Great Western Railway se roete "weswaarts" tot Noord-Amerika te verleng met stoomgedrewe ysterrompskepe as vervoermiddel. Brunel het drie skepe ontwerp en gebou wat 'n omwenteling in mariene ingenieurswese teweeggebring het - die Great Western (1837), die bogenoemde Great Britain (1843) en die Great Eastern (oorspronklik Leviathan genoem; 1858). Die Great Eastern was, net soos die ander twee skepe, die grootste seevaartuig ter wêreld toe dit geloods is (en dié rekord veertig jaar lank gehou het), en al was dit geen sukses as passasierskip nie, het dit geskiedenis geskryf as die skip waarmee die eerste suksesvolle transatlantiese seekabel gelê is.
Tulearinia stylifera
Tulearinia stylifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Tulearinia en tot die familie Minchinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Vacelet.
Migdol
Migdol is 'n klein dorpie op die R506-streeksroete suid van Delareyville en noord van Schweizer-Reneke. Die Hartsrivier vloei oos van die dorp verby.
Lien se lankstaanskoene
Lien se lankstaanskoene is 'n Afrikaanse rolprent wat op 3 Mei 2013 uitgereik is. Dit is gebaseer op die gelyknamige boek deur Derick van der Walt (ISBN 9780624046684), waarvoor hy die Sanlam-prys vir Jeuglektuur (goud) ontvang het. Die film is deur kykNET gefinansier en deur Spookasem Films vervaardig. Dit is in beide Ster-Kinekor en Nu Metro se teaters vertoon.
Genre
Die rolprent is 'n drama. Dit het 'n 10-12 ouderdomsperk.
Storielyn
Lien is die kind in 'n disfunksionele huishouding. Nadat die gesin se status van welgesteld tot brandarm verander, moet Lien uitspring om brood op die tafel te sit. Die wyse waarop sy op haar uitdagings reageer, help haar om te groei, haar roeping te vind en vrede met haar verlede te maak.
Erica altiphila
Erica altiphila is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en is seldsaam. Dit kom in die Hexrivierberge, Jonaskop, Stettynsberge en Du Toitskloofberge voor.
NG gemeente Paul Roux
duimnael|links|230px|Die NG kerk Paul Roux is op [[17 Februarie 1947 opnuut ingewy nadat die toring voltooi is. Blykbaar is die oorspronklike hoeksteen op 13 Mei 1914 gelê. ]]
duimnael|regs|160px|Ds. C.W. Retief, leraar van 1919 tot 1945.
duimnael|links|270px|Die Smitsaal is in 1939 ingewy. Ds. C.W. Retief het die hoeksteen op [[5 Augustus 1938 gelê.]]
duimnael|regs|160px|Ds. H.J.C. Reyneke, leraar van 1945 tot 1949.
duimnael|links|200px|Met die besoek van die kakebeenwa aan Paul Roux in 1938 het die gemeente 'n gedenkteken by die kerkgebou opgerig.
duimnael|regs|160px|Ds. F.J. Hay is op [[30 Oktober 1949 as die gemeente se vierde leraar bevestig.]]
duimnael|regs|200px|Die hoeksteen van die herboude kerk. Die argitek was [[Hendrik Vermooten en bouaannemer F.P. van Heerden.]]
Die NG gemeente Paul Roux is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Vrystaatse dorp Paul Roux. Dis een van die 60 oudste gemeentes in die Vrystaatse Sinode.
Stigting en eerste leraars
Die dorp en gemeente heet na genl. ds. Paul Roux en is op 25 Junie 1914 gestig, drie jaar en weke ná sy dood. Ds. C.A. van der Merwe was die eerste konsulent en L.N. de Jager scriba. Intussen het die Rebellie gewoed en 'n derde beroep is uitgebring, op ds. H.A. Boshoff, wat op 20 November 1915 antwoord dat hy die beroep sal aanneem, mits die gemeente gewillig is om te wag totdat hy uit die gevangenis is. Op 25 Februarie 1916 is hy ontvang en bevestig. Einde 1918 is ds. Boshoff oorlede aan griep.
Op 18 Augustus 1919 is 'n derde beroep, op ds. C.W. Retief, uitgebring, wat op 2 November 1919 bevestig is. Op 27 Mei 1945 ontvang ds. Retief demissie ná byna 26 jaar diens. (Hy en ds. Boshoff is albei op die kerkperseel begrawe.) Op 2 Junie word ds. H.J.C. Reyneke beroep en in September bevestig. Ná demissie aan ds. Reyneke op 26 Maart 1949 verleen, word ds. F.J. Hay op 30 Oktober 1949 bevestig.
Bouwerk
Uit die boedel van J.P.J. Smit is die plaas Geschenk aan die gemeente bemaak, wat later saam met ander plase uit dieselfde familie verkoop en 'n saal, die Smitsaal, gebou word. Op 7 Februarie 1925 is die eerste sendeling in die persoon van eerw. F. Blignaut beroep. Die versoek om 'n sendingkerk te bou, word in 1935 toegestaan. Laat in die jare veertig is die sendinggemeentes Paul Roux en Bethlehem-Wes groepeer en eerw. J.P. Jacobs as eerste sendeling bevestig. Die kerkinwyding het op 10 Februarie 1917 plaasgevind. Met 'n kerkkoshuis word in 1920 begin. P J. Zeeman word op 1 Februarie 1920 scriba en bly 26 jaar in die tuig. Die pastorie is herbou en op 11 Junie 1921 in gebruik geneem. Op 14 Junie 1930 besluit die gemeente om £2 000 te leen om 'n koshuis te bou en word dit die Retief-koshuis genoem, wat later uitgebrei word.
Op 28 Mei 1946 gee die gemeente toestemming tot die aanbou van die toring van die onvoltooide kerkgebou. Op 17 Augustus 1946 besluit die gemeente om 'n orrel aan te koop. Op 19 Februarie 1947 gaan die gemeente oor tot herbou van die kerkgebou en die inwyding vind plaas op 14 en 15 Februarie 1948. Op 14 Mei 1949 is die nuwe orrel ingewy.
Hoogtepunte
Op 29 Augustus 1933 is die Afrikaanse Bybel feestelik in gebruik geneem. Die kerkraad neem ook deel aan plaaslike eeufeesverrigtinge met die besoek van die kakebeenwa in 1938. Met die reuse-dankoffer in 1951 van oor die £5 000, is alle kerkskuld gedelg.
Kleef
Die 1. FC Kleve is 'n sokkerklub uit Kleef.
Plekke
Plekke in die munisipaliteit Kleef (15):
Bimmen – Brienen – Donsbrüggen – Düffelward – Griethausen – Keeken – Kellen – Kleef (stad) – Materborn – Reichswalde – Rindern – Salmorth – Schenkenschanz – Warbeyen – Wardhausen
David Attenborough
Biografie
David Frederick Attenborough is op 8 Mei 1926 in Londen gebore en word in Leicester groot. Hy is die jonger broer van die Britse akteur en rolprentmaker Richard Attenborough en die ouer broer van John Attenborough, 'n uitvoerende bestuurder in die motorbedryf. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het sy ouers twee Joodse vlugteling-meisies aangeneem.
Attenborough het al van kindsbeen fossiele, klippe en ander voorwerpe uit die natuur versamel. Hy voltooi sy skoolloopbaan aan die Wyggeston Grammar School for Boys, waarna hy in 1945 'n beurs wen om aan die Clare College, 'n kollege van die Universiteit van Cambridge, te studeer. Hy studeer daar geologie en dierkunde en verwerf 'n graad in die natuurwetenskappe. In 1947 is hy vir diensplig in die Britse Vloot opgeroep en was twee jaar in Noord-Wallis en die Firth of Forth gestasioneer.
In 1950 trou hy met Jane Elizabeth Ebsworth Oriel. Twee kinders, Robert en Susan, is uit die huwelik gebore. Sy is egter in 1997 oorlede.
Ná afloop van sy diensplig begin Attenborough by 'n uitgewery te werk, waar hy die redakteur van wetenskaphandboeke vir kinders was. In 1950 doen hy aansoek vir 'n werk as radiovervaardiger by die BBC. Hy het nie die werk gekry nie, maar is wel opleiding van 3 maande aangebied. In 1952 sluit hy voltyds by die BBC aan.
Spesies
Verskeie spesies is na hom genoem, onder andere die mierystervark Zaglossus attenboroughi, die akkedis Platysaurus attenboroughi, die karnivoriese plant Nepenthes attenboroughii, die Ecuadoriaanse boom Blakea attenboroughi, die spinnekop Prethopalpus attenboroughi en drie fossiele: die treksprinkaan Electrotettix attenboroughi, die plesiosauriër Attenborosaurus conybeari en die vis Materpiscis attenboroughi.
Franse
Die Franse (enkelvoud: Fransman, Frans: Français) is 'n nasie en etniese groep inheems aan Frankryk. Hulle deel 'n gemeenskaplike Franse geskiedenis, kultuur, afkoms en praat Frans of 'n ander Romaanse taal as moedertaal. Franse vorm die titulêre nasie van Frankryk, waar hulle 90% van die bevolking uitmaak, terwyl volgens die wetlike sin die hele bevolking van Frankryk Franse is.
Wêreldwyd leef sowat 113 miljoen Franse, waarvan omtrent 67 miljoen in Frankryk, 8,5 miljoen in die Verenigde State, 6,8 miljoen in Argentinië en 5 miljoen in Kanada. Behalwe vir Franse leef nog etniese minderhede soos Baske (239 000) en Bretonners (6–7 miljoen) in Frankryk. In onlangse tye het nog etniese groepe soos Arabiere (5,9 miljoen), Berbers (1,5 miljoen), Italianers (1,5 miljoen), Portugese (1,2 miljoen), Duitsers (1,1 miljoen), Nederlanders (~1 miljoen) en Pole (~1 miljoen) in Frankryk gevestig. Daar is sowat 380 000 Blanke Suid-Afrikaners van Franse afkoms aan die Kaap.
Met die uitbreiding van die Franse koloniale ryk het Franse in lande en gebiede soos Nieu-Frankryk, Algerië, Haïti, Madagaskar en Marokko gevestig. Daarbenewens leef Franse nog in Franse oorsese gebiede soos Guadeloupe, Martinique, Frans-Guyana en Frans-Polinesië. Etniese groepe van Franse afkoms sluit in die Cajuns in Louisiana, Franko-Kanadiërs (Québécois) in Quebec en die Hugenote wat weens hul vervolging onder Lodewyk XIV van Frankryk na Pruise en die Nederlandse Kaapkolonie gevlug het.
Burgerskap en wettige verblyf
Om Frans te wees, volgens die eerste artikel van die Franse Grondwet, is om 'n burger van Frankryk te wees, ongeag 'n mens se herkoms, ras of godsdiens (sans distinction d'origine, de race ou de religion). Volgens sy beginsels het Frankryk hom gewy aan die lot van 'n voorstel nasie, 'n generiese gebied waar mense slegs begrens word deur die Franse taal en die veronderstelde bereidwilligheid om saam te leef, soos gedefinieer deur Ernest Renan se "plébiscite de tous les jours" ('alledaagse volksstemming') oor die bereidwilligheid om saam te lewe, in Renan se 1882-opstel "Qu'est-ce qu'une nation?").
Die moderne Franse is die afstammelinge van mengsels insluitend Romeine, Kelte, Iberiërs, Liguriërs en Grieke in Suid-Frankryk, Germaanse volke wat aan die einde van die Romeinse Ryk aankom soos die Franke en die Boergondiërs,  en 'n paar Wikings wat met die Normandiërs gemeng het en hulle meestal in Normandië in die 9de eeu gevestig het.
Genetika
Geslagte setlaars het oor die eeue heen na Frankryk gemigreer, wat 'n bont groepering van mense geskep het. Die historikus John F. Drinkwater sê: "The French are, paradoxically, strongly conscious of belonging to a single nation, but they hardly constitute a unified ethnic group by any scientific gauge."
Frankryk sit aan die rand van die Europese skiereiland en het golwe van migrasie gesien van groepe wat dikwels gevestig is as gevolg van die teenwoordigheid van fisiese hindernisse wat voortgaande migrasie verhoed. Dit het gelei tot taal- en streekkulturele variegasie, maar die mate waarin hierdie patroon van migrasies in bevolkingsgenetika-studies verskyn het, was onduidelik tot die publikasie van 'n studie in 2019 wat genoomwye data gebruik het. Die studie het ses verskillende genetiese trosse geïdentifiseer wat oor populasies onderskei kan word. Die studie het tot die gevolgtrekking gekom dat die bevolkingsgenetiese trosse korreleer met linguistiese en historiese verdelings in Frankryk en met die teenwoordigheid van geografiese hindernisse soos berge en groot riviere. 'n Bevolkingsknelnek is ook in die veertiende eeu geïdentifiseer, in ooreenstemming met die tydsberekening vir die Swart Dood in Europa.
Reitz
Reitz is tussen Bethlehem en Frankfort op die roete na die Witwatersrand geleë.
Geskiedenis
duimnael|links|160px|Pres. [[F.W. Reitz na wie die dorp in 1894 genoem is.]] duimnael|links|160px|Ds. J.P. van der Spuy was van sy toetrede tot die bediening in 1904 tot sy aftrede in 1946 die [[NG gemeente Reitz se leraar. Hy was ook moderator van die Vrystaatse Kerk van 1937 tot 1948.]] Die dorp in die Oos-Vrystaat is gestig op die plaas Stompkop, wat hoofsaaklik 'n handelspos en uitspanplek vir transportryers was. Die dorp was eers Singerspost genoem na 'n sekere Singer wat 'n winkel hier geopen het. Die dorp is toe Amsterdam genoem nadat die eerste erwe in 1884 uitgelê is, maar die naam is verander na Reitz na die besoek van President F.W. Reitz in 1889. Munisipale status het in 1903 gevolg. Toe die Rebellie van 1914 uitgebreek het, het die meeste van Reitz se boere by die opstand aangesluit. Die spoorlyn het die dorp in 1910 bereik. Die merkwaardige NG kerkgebou is ontwerp deur die beroemde Afrikaanse argitek Wynand Louw.
Distrik
Die dorp is in die hart van die mieliedriehoek en die distrik is 2 678 km2 groot. Koring word ook verbou en bees- en skaapboerdery word ook beoefen.
Tweede Vryheidsoorlog
Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was die regering vir 'n tydlank in die dorp gesetel. In 1901 het president MT Steyn en sy senior personeel hier gewerk. Op die nag van 29 Julie het 'n berede Britse kompanie die dorp onverwags binnegery en 29 Boereoffisiere en die Vrystaat se skatkis gevange geneem. Die president het daarin geslaag om te ontsnap.
Zapoteke
Die Zapoteke (Zapoteeks: Didxažoŋ, letterlik: "volk van die wolke"; Nahuatl: Tzapotēcah (meervoud), Tzapotēcatl (enkelvoud), letterlik: "mense van die sapote"; Spaans: zapotecos of zapotecas) is 'n etniese groep en Meso-Amerikaanse beskawing wat in die hedendaagse Meksikaanse deelstaat Oaxaca en aangrensende deelstate woon. Die historiese middelpunt van die beskawing was die Oaxacavallei in die sentrum van die deelstaat Oaxaca in Suid-Meksiko langs die kus van die Stille Oseaan. Die Zapoteke bestaan uit vier deelgroepe: die istmeños van die suidelike Landengte van Tehuantepec, die serranos van die noordelike berge in die Sierra Madre de Oaxaca, die suidelike Zapoteke van die suidelike berge in die Sierra Sur en die Sentrale Vallei-Zapoteke van die Oaxacavallei.
Die Zapoteke vorm met sowat 1 000 000 mense een van die grootste etniese groepe in Meksiko. Hul beskawing dateer tot 1500 v.C. terug met die sentrum in Monte Albán en toon reeds aan die begin Olmeekse invloede met die gebruik van letters en syfers. Tydens die bloeityd (300–900) van die Zapoteekse beskawing is dit deur Teotihuacán beïnvloed en dié tydperk is veral vir die figuurhouers bekend, waarin offergawes vir hul gode gebêre is. In die laat tydperk (10de–15de eeu) was die Zapoteke in gereelde oorloë met die naburige en verwante Mixteke betrokke, waartydens laasgenoemde belangrike stede soos Mitla en Monte Albán oorgeneem en aansluitend uitgebrei het. Die gebied van die Zapoteke is saam met die ander Meso-Amerikaanse volke deur die Spaanse conquistadores verower en het deel van Nieu-Spanje geword. Van die bekendste Zapoteke is Benito Juárez wat as 26ste president van Meksiko (1858–1872) gedien en tydens sy ampstermyn die Franse inmenging in Meksiko (1861–1867) onder Napoleon III en die Franse satellietstaat, die Tweede Meksikaanse Keiserryk (1864–1867) onder die Habsburgse keiser Maksimiliaan I van Meksiko suksesvol beveg het.
Die Zapoteke praat veral Zapoteeks as moedertaal. Dit behoort saam met Mixteeks van die naburige Mixteke en ander kleiner tale tot Otomangue, een van die primêre taalfamilies van die wêreld. Sedert die Spaanse verowering van Meksiko (1519–1521) onder Hernán Cortés dien Spaans as die tweede taal van die Zapoteke. Baie mense van Zapoteekse afkoms het oor 'n paar dekade na die Verenigde State geëmigreer en hulle handhaaf eie sosiale organisasies in die Los Angeles- en Central Valley-gebiede van Kalifornië.
James Lanphier
James Lanphier (31 Augustus 1920 – 11 Februarie 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Days of Wine and Roses (1962), The Pink Panther (1963), en The Party (1968), en in die televisiereeks The Green Hornet (1966).
Druiwe
Druiwe is 'n vrugtige bessie aan die houtagtige druiwestok van die botaniese genus Vitis. Druiwe word rou geëet of gebruik vir die maak van wyn, asyn, rosyntjies, konfyt, druiwesap, jellie, druiwepitekstrak en druiwepitolie.