cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Papierbek
Habitat
Die vis leef in groot poele van die koeler, standhoudende riviere en oorleef maklik in kunsmatige poele. Die vis is 'n roofvis; aanvanklik vreet hulle insekte en ongewerweldes en later, as hulle ongeveer 175 mm lank is, ander vissies. Hulle vreet ook waterleliesade. Die vis migreer stroomop met die eerste somervloed om te broei. Die vis kan 8 tot 9 jaar oud word en bereik volwassenheid na drie jaar. Hulle grootste vyande is voëls, otters, groot babers en ander groot papierpbekke.
Wetenskaplike klassifikasie
Huidige navorsing toon aan dat die Limpopo- en Kunenespesies verskillende spesies is.
Porsche Cayenne
Die Porsche Cayenne (Tipe 9PA) is 'n middel-grootte luukse oorkruis sportnutsvoertuig wat deur die Duitse vervaardiger Porsche vervaardig word sedert 2002, met Noord-Amerikaaanse verkope wat in 2003 begin het. Dit is die eerste V8-enjinvoertuig wat deur Porsche gebou is sedert 1995, toe die Porsche 928 gestaak is. Dit was ook Porsche se eerste nie-sportmotor sedert die Super- en Junior-trekkers van die 1950's, en die eerste vierdeurvoertuig. Sedert 2008, het al die enjins oor direkte brandstofinspuitingtegnologie beskik.
Die eerste geslag (2002-2010)
Die Porsche Cayenne het die wêreldmark met gemengde afwagting betree. Maar dit het gou geblyk dat dit nou die beste prestasievoertuig onder SNV's was en lof is toegeswaai vir sy uitstekende hantering en kragtige enjins. Die aanvanklike weergawes het bestaan uit die V8-aangedrewe Cayenne S en Cayenne Turbo. Later in die modelsiklus is VR6- en dieselweergawes ook bekend gestel.
Die basismodel word aangedryf deur 'n 3.2-L VR6-enjin wat 184 kW lewer, met modifikasies in die uitlaatspruitstuk wat toelaat dat die kragkurwe 'n piek bereik by 6700 opm. Die enjinblok en sydeure is die enigste komponente wat gedeel word met die Volkswagen Touareg. Versnelling van 0 tot 60 mpu (0–97 km) word in ongeveer 7,5 sekondes met 'n handrat behaal en in 8,1 sekondes met die Tiptronic S.
Hendrik du Plessis
Ds. Hendrik Lourens Marthinus du Plessis (noemnaam Platbos, 26 Mei 1926, Noord-Transvaal, Suid-Afrika – 1 September 1997) was predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk tot sy vervroegde emeritering in 1973 weens mediese redes.
Herkoms en opleiding
duimnael|links|300px|Die vierdejaarstudente aan die [[Teologiese Skool Potchefstroom, 1951.Van links: Fires van Vuuren, Ben Lombard en Platbos du Plessis.]]
Hendrik du Plessis was ’n boorling van Noord-Transvaal en het sy skoolopleiding aan die Hoërskool Nylstroom (op die teenswoordige Modimolle) voltooi en in 1944 daar gematrikuleer. Begin 1945 het aan die PUK vir CHO vir predikant begin studeer. Hy het goed in sy studie gevaar en was ’n harde werker. Die graad B.A. het hy opgevolg met ’n B.D.-graad (met lof). In die sewe jaar dat hy aan die PUK was, het hy ’n leidende rol in die studentelewe gespeel. Etlike jare het hy in die studenteraad gedien, hy was primarius van die manskoshuise en kaptein van die eerste rugbyspan. Volgens oorlewering was hy ’n betroubare stelskopper en skrumskakel wat menige wedstryd doelskoppe vir die PUK gewen het. Reeds op universiteit het sy tydgenote hom Platbos genoem, na aanleiding van die rivier op die plaas in die Waterberge waar hy groot geword het. Die plaas is ook algemeen Platbos genoem, al het dit ander naam gehad. Hy het sy studie in 1951 voltooi en is deur die Gereformeerde Kerk beroepbaar gestel.
Gemeentebediening
duimnael|links|260px|Ds. en mev. Du Plessis in die tyd toe hulle pastoriepaar van [[Gereformeerde kerk Welkom|Welkom was.]] Ds. Du Plessis is in 1952 bevestig in sy eerste gemeente Theunissen, waar hy gebly het tot hy in 1955 ’n beroep na Kaapstad aangeneem het, waar hy reeds die vierde predikant was sedert ds. Johan van Ryssen in 1937 as die toe 14 jaar oue gemeente se eerste predikant bevestig is. Net drie jaar later het hy teruggekeer na die Oranje-Vrystaat as die tweede Gereformeerde predikant van Welkom. Hiervandaan het hy in 1966 na Johannesburg gegaan nadat hy ’n beroep aangeneem het na Linden.
Ds. C.M.J. van Vuuren, wat ds. Du Plessis aan die Puk ontmoet het en met wie hy ’n tyd lank ’n koshuiskamer gedeel het, beskryf hom in sy lewensberig in die GKSA se Almanak vir die jaar 1999 as ’n "aangename mens en ’n betroubare vriend. Soms spitsvondig . . . Hy het mooi gawes van die Here ontvang wat hy gebruik het in sy lewe, in die kerk tot nut van sy medemens. Dye gemeentes waar hy gedien het, was vol van waardering vir sy bediening van die Woord en herderlike werk. Sy prediking was stigtend en opbouend. Oudlidmate kan daarvan getuig."
Ná ’n bediening van net 21 jaar en toe hy nagenoeg 47 jaar oud was, het ds. Du Plessis in Linden skielik geword toe meteens fout kom met sy helder verstand. Ná mediese ondersoeke moes hy in 1973 emeriteer. Hierna was dit moeilike jare vir hom en sy gesin, want liggaamlik was hy gesond en ook siek. Hy kon nie meer preek nie, maar die ander werk wat hy beproef het, was sonder sukses. So moes hy dan 24 jaar lank tuisbly. Sy vrou, Sophie, moet gaan skoolhou.
Ds. Van Vuuren skryf van ds. Du Plessis se siekte: "Hy kon nog kommunikeer en ’n mens het min van sy siekte gesien. Hendrik het nie gemurmureer of in opstand gekom nie. Hy het die beskikking van die Here aanvaar en berustend gedoen wat hy nog kon doen. Met die verbygaan van die jare het hy volhard in die geloof. " Maar middel 1997 het dit nie goed met hom gegaan nie. Hy kon nie meer eet nie, komplikasies het ingetree en ná een behandeling het sy kragte finaal ingegee.
Paul Daneman
Paul Daneman (29 Oktober 1925 – 28 April 2001) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Zulu (1964) en ''Oh! What a Lovely War (1969), en in die televisiereekse Precious Bane (1957) en Corrigan Blake'' (1962).
Lisa Stansfield
Lisa Stansfield (gebore 11 April 1966) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Bodyguard (1992), Indecent Proposal (1993), Money Talks (1997), en The Nanny Diaries (2007).
Chris Euvrard
Chris Euvrard (*3 Desember 1886, Montagu – † 1984) was ’n onderwyseres en die wenner van die eerste Afrikaanse romankompetisie wat in 1914 deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns geloods is. Haar werk het teen die agtergrond van die Anglo-Boereoorlog afgespeel en hoewel dit nie deur resensente as van letterkundige belang beskou word nie, meld hul tog die historiese waarde daarvan. Verskeie van haar kortverhale en artikels is in tydskrifte gepubliseer. Sy skryf ook ’n ongepubliseerde boek Tant Chrissie vertel, waarin sy haar lewensverhaal vertel.
Vroeë lewe en herkoms
Chris C. Euvrard is op 3 Desember 1886 op Montagu gebore. Sy is die dogter van Georg Frederik Euvrard en Maria Louisa Taylor, oorspronklik van Montagu. Die gesin trek in 1887 na die plaas Siberia tussen Kroonstad en Heilbron en haar vader is onder andere gekwalifiseerde advokaat, prokureur en ook deeltydse onderwyser op Kroonstad. Die gesin is almal musikaal en al die kinders kry goeie musiekopleiding. Gedurende die Anglo-Boereoorlog word die moeder en kinders in twee verskillende konsentrasiekampe aangehou, eers op Heilbron, toe Oos-Londen en toe terug na Heilbron. Sy doen in 1900 tuberkulose in die konsentrasiekamp op Heilbron op, waaraan sy amper dood is. Hulle is reeds besig om haar uit te lê vir haar begrafnis toe haar tante agterkom dat sy nog nie dood is nie. Met groot sorg en liefde verpleeg hulle haar weer tot genesing.
Loopbaan as skrywer
Na die oorlog bekwaam sy haar in die Boland as onderwyseres met ’n beurs van die NG Kerk, wat onderwysers laat oplei vir sy Christelik Nasionale Onderwysskole as teenvoeter vir Lord Alfred Milner se Engelse skole. Sy kom terug na die Kroonstad distrik en gee eers onderwys op die plaasskool op Middenspruit en later die dorpskool op Kroonstad, maar moet haar loopbaan onderbreek wanneer sy in 1914 ernstig siek word aan tering. Tydens haar lang ongesteldheid skryf sy om die tyd te verwyl en Twee susters ontstaan in hierdie tyd.
Hiervandaan verhuis sy in 1916 na Rhodesië na aanleiding van ’n beroep van ds. Badenhorst van Melsetter in Rhodesië. Hy adverteer naamlik vir iemand om te kom help om by ’n plaasskool klas te gee vir ’n tweede geslag van die Afrikaners wat in 1893 deur Cecil John Rhodes met groot beloftes na hierdie gebied gelok is om te boer. Vanaf 1916 tot aan die einde van 1917 is sy ’n onderwyseres op die plaasskool op die plaas Pietershoek in Noord-Melsetter in Rhodesië, die plaas van Stoffel Steyn, waarna sy oorgeplaas word na die naburige skool op Lombardsrust.
Persoonlike lewe
Haar toekomstige man, Johannes G.F. (Herselman) Steyn, seun van die eienaar van die plaas, neem aan die einde van 1917 haar posisie op Pietershoek in, nadat hy so pas tevore sy studie op Stellenbosch en Graaff-Reinet voltooi het. Hy is twaalf jaar jonger as sy. Hulle trou op 4 Oktober 1920 op Carletonville in Suid-Afrika, waar haar ouers in daardie tyd boer. Na hulle troue smelt die twee skole (en hulle onderwysers) saam. Die egpaar het vyf kinders, drie seuns en twee dogters. Hulle koop later ’n plaas in die Marandellasdistrik in Rhodesië en terwyl haar man onderwys gee, behartig sy die werk op die plaas. Sy gee ook musieklesse aan kinders in die omgewing. Hulle koop ’n groter plaas in Chatsworth na die aftrede van haar man as onderwyser. Na die dood van haar man in 1972 op Chatsworth bly sy op Fort Victoria en nog later in ’n dienssentrum wat sy self tot stand help bring.
Sy is in 1984 oorlede.
Skrywerk
Sy ontvang in 1914 die eerste prys in ’n prysvraag van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Taal, Lettere en Kuns vir literêre werk met Twee susters, ’n verhaal oor die ondervinding van ’n ma, haar skoonsuster en haar twee dogters se belewenisse in die Anglo-Boereoorlog, grootliks gebaseer op haar ervarings in die Heilbron en Oos-Londen konsentrasiekampe. Hierdie is dus die heel eerste Afrikaanse boek wat ’n prys wen. Verskeie bronne dui verkeerdelik aan dat hierdie boek met die Hertzogprys bekroon is, maar Totius se Trekkerswee in 1916 is die eerste Hertzogpryswenner. Ten spyte van die prys is die letterkundige waarde van die boek gering. P.C. Schoonees beskryf dit as volg: “Haar werk word hier alleen vermeld, omdat aan Twee Susters in 1914 die eerste prys toegeken is in die jaarlikse wedstryd van die Akademie. Dit is van geen letterkundige belang nie, en bevat oorlogsondervindings in onbeholpe skoolmeisiesstyl”. In die Akademie-Jaarboek berig die Kommissie vir Taal en Lettere soos volg oor hierdie boek: “'t Novelletje… Twee Susters, hoewel taal, stijl en inhoud nog veel te wensen overlaten, is dit nochtans van genoegzame historiese waarde en geeft blijk van belofte voor de toekomst…” Die boek is hoofsaaklik literêr-histories van belang.
Net soos Twee susters verskyn die verhale Lena en Twee broers eers as vervolgverhale in Die Brandwag voordat dit in boekvorm uitgegee word. In Lena sterf die hoofkarakter aan die einde, wat die lesers baie ontstel en haar verplig om ’n opvolg te skryf in Twee broers, wat “beter” eindig. Beide hierdie verhale het ook die Anglo-Boereoorlog as agtergrond.
Fargo
Fargo is die grootste stad in die Amerikaanse deelstaat van Noord-Dakota. In 2010 het die stad 'n bevolking van 105 549 gehad.
Chris Euvrard
Skrywerk
Haar laaste novelle is Die stiefmoeder, maar dit word nie gepubliseer nie. Kortverhale van haar verskyn in Die Boerevrou en Die Huisvrou. In die Zambesi Ringsblad publiseer sy kort artikels en versies vir jongmense en kinders.
Vir die skoolleesboekies Jong Suid-Afrika dra sy lessies by en later verskyn van haar artikels ook in Sarie Marais.
Forest Hill, Johannesburg
Forest Hill is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika, in die voormalige "Area 9".
Normanton (dubbelsinnig)
Normanton is die naam van:
Hillary
Hillary is 'n voorstad van Durban, sowat 14 km wessuidwes van die stadsaal, oos van Malvern en noord van Mount Vernon.
Chris Euvrard
Skrywerk
Sy skryf die ongepubliseerde boekie Tant Chrissie vertel, waarin sy haar lewensverhaal vertel, veral oor die swaarkry in die begin van haar verblyf in Rhodesië.
Hillary
Hoewel die eerste bewoners hulle reeds betreklik vroeg hier kom vestig het, is die gebied eers in 1931 by Durban se munisipale gebied ingelyf. Die naam is afgelei van die Hillary-familie wat sedert die 19de eeu hier gewoon het ná die aankoms van die Hillary-broers, George en John, in 1848.
Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit, BWV 106
Gottes Zeit ist die allerbeste Zeit, BWV 106, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Folkspraak
Folkspraak (ook Folksprák, Folksprahk, Folksprak, en variasies met 'n streep as Folk-Spraak) is 'n kunsmatige taal gebaseer op die Germaanse tale, wat sedert 1995 ontwikkel word. Die taal is veronderstel om vinnig deur sprekers van Germaanse tale aangeleer te word (465 miljoen mense besig 'n Germaanse taal as moedertaal, met 300 tot 900 miljoen mense wat Engels as tweede taal gebruik): 'n Germaanse spreker moet binne 'n week Folkspraak kan verstaan en dit binne 'n maand kan skryf.
Folkspraak is veronderstel om 'n gemeenskaplike projek te wees, waar elkeen sy sê kan sê.
Daar is verskillende dialekte, want heelparty glo hul weergawe is beter of makliker om aan te leer. Ook grondliggende kwessies soos spelling, grammatika en woordeskat word bespreek. Daar word stadig maar seker 'n konsensus gesoek, waarby die dialekte versmelt word om een amptelike weergawe te kry. Daar is ook verskille oor watter tale nou eintlik die brontale moet wees, sodat slegs enkeles gryp na Fries, Platduits (Nedersaksies) en Nieunoors (Nynorsk), terwyl die algemene brontale oorheersend Engels, Nederlands, Duits, Deens, Noors (Bokmål) en Sweeds is. Omrede weinig by die bespreking begrip, voeling of ten volle die taalreëls ken van Yslands, Faroëes, Skots, Afrikaans, Jiddisj en ander dialekte wat natuurlik voorkom, word hierdie tale soort van gemarginaliseer.
Folkspraak is verwant aan Teutonies en Euronord, wat ander voorbeelde van Pan-Germaanse tale is.
Voorbeelde
Die Onse Vader in verskeie Folkspraakdialekte:
Balfour, Oos-Kaap
Balfour is 'n klein dorpie aan die voet van die Katberg in die Oos-Kaap. Dit is as sendingstasie van die Glasgow-sendinggenootskap in 1828 deur John Ross en McDiarmind gestig, en na Robert Balfour, die eerste sekretaris van die genootskap, genoem.
Die hoofbedrywe in die gebied, wat bekend is om sy asemrowende natuurskoon, is lemoen- en tabakboerderye en saagmeulens.
Iwan Tsjerski
Iwan Dementewitsj Tsjerski (Russies: Иван Дементьевич Черский) was in die 19de eeu (3 Mei 1845 – 25 Junie 1892) ’n ontdekkingsreisiger in Siberië. Hy is na Transbaikalië verban vir sy deelname aan ’n opstand van 1863 tot 1865 in die Pools-Litause Gemenebes teen Rusland. Hy het ’n selfgeleerde wetenskaplike in Siberië geword. Hy het die Sajan-gebergte, Irkoet-rivier, Laer-Toengoeska-rivier en die Selenga-rivier verken. Hy het die ontstaan van die Baikalmeer verduidelik, die eerste kaart van sy kus geteken en die geologiese samestelling van Oos-Siberië beskryf. Daarna het hy ook baie ander riviere verken.
Rhoda Kadalie
Kadalie is in Kaapstad gebore en het as kind in Distrik Ses en Mowbray gewoon. Ná die wet van 1951 (wat Mowbray net vir blankes verklaar het) het sy in Athlone aan die Harold Cressy High School skool gegaan. Hier het sy verneem dat haar oupa Clements Kadalie 'n bekende vakbondleier was.
In die jare 1980 was sy 'n aktivis teen apartheid en die agterstelling van vroue aan die Universiteit van Wes-Kaapland, en het betrokke geraak by die SASO en die Swartbewussynsbeweging. In die ANC het sy bekend geword as "that little revolutionary" omrede sy feministiese eise gestel het waaroor nie gepraat kon word nie.
Die kwessie dat universiteite dit ernstig oorweeg om Afrikaans se vlam te blus ter wille van 'n minderheidsgroep Afrikastudente is nie net akademies kortsigtig nie, maar ook uiters neerbuigend teenoor swart mense.
16
Die jaar 16 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 16de jaar van die 1ste eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Wladimir Arsenjef
Wladimir Arsenjef Klawdiewitsj (Russies: Владимир Клавдиевич Арсеньев; 1872–1930) was in die 19de eeu ’n ontdekkingsreisiger in Siberië. Hy het ’n paar gewilde boeke geskryf oor sy reise in die Oessoeri-kom en sowat 60 werke oor die geografie, dierelewe en etnografie van die streke waardeur hy gereis het.
Netterden
Netterden is ’n dorp in die munisipaliteit Oude IJsselstreek in die provinsie Gelderland in Nederland.
Frank Westerton
Frank Westerton (1866 – 1923) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Manon Lescaut (1914).
Okhahlamba Plaaslike Munisipaliteit
Die Okhahlamba Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die uThukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Daniel Roebuck
Daniel Roebuck (gebore 4 Maart 1963) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fugitive (1993), Final Destination (2000), We Were Soldiers (2002), en Getting Grace (2017).
Van Balen se aalwyn
Van Balen se aalwyn (Aloe vanbalenii) is 'n aalwyn wat voorkom in KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Eswatini. Die plant word tot 600 mm hoog terwyl die geboë blare tot 800 mm lank word met die punte wat amper die grond raak. Die blare word koperrooi wanneer die plant in volson groei. Die blomme is 30 tot 40 mm lank aan stele wat tot 1 m lank word.
Was willst du dich betrüben, BWV 107
Was willst du dich betrüben, BWV 107, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Universiade
Die Universiade is 'n internasionale sportbyeenkoms vir universiteitstudente. Die geleentheid word deur die FISU (International University Sports Federation of Fédération internationale du sport universitaire) georganiseer. Die naam is 'n kombinasie van die woorde "Universiteit" en "Olimpiade". In Engels word dit ook soms die "World University Games" of "World Student Games" genoem.
Die Universiade word elke twee jaar gehou. Dit bestaan uit 'n somer- en 'n winterprogram. Beide vind meestal in dieselfde jaar plaas. Die somer- en winterprogramme word afsonderlik van mekaar deur 'n gasstad georganiseer. Ongeveer 8 000 studente neem aan die somer-, en sowat 3 500 aan die winterprogram deel.
Hiperbool (taalleer)
Hiperbool (Antieke Grieks, huperbolḗ, van  ( hupér , 'bo') en   ( bállō , 'ek gooi')) is die gebruik van oordrywing as 'n retoriese toestel of spraakvorm in taalleer. In poësie beklemtoon dit sterk gevoelens, en skep sterk indrukke. As 'n spraakvorm is dit gewoonlik nie bedoel om letterlik opgeneem te word nie. Deur 'n hiperbool word iets vergroot of oordryf om dit indrukwekkend te maak en iets te beklemtoon, bv. ''Ek is so honger, ek kan 'n hele bees eet! (Nie letterlik nie: dalk net eerder 'n stukkie vleis eet.)''
Universiade
Geskiedenis
In 1923 is 'n "International Universities Championship" reeds in Parys gehou. Dit is deur die "Union Nationale des Étudiants Français" (UNEF) georganiseer. Vanaf 1924 organiseer die "Confédération Internationale des Étudiants" (CIE) elke somer 'n sportbyeenkoms vir studente, wat in 1930 die naam "International University Games" kry. Die byeenkoms is vir die laaste keer in 1939 aangebied.
Hiperbool (taalleer)
Gebruik
Hiperbole word veral gebruik vir oordrywing of vergroting. Hiperbole word dikwels gebruik in sosiale gesprekke as versterkers, soos om te sê "Ek werk my dood!" . Dit beteken dat die spreker homself of haarself moeg gewerk het, maar nie letterlik dood is nie. Om hiperbole te verstaan en hul gebruik in konteks ook te verstaan, kan jou vermoë om die boodskappe wat van die spreker gestuur word, te verstaan. Die gebruik van hiperbale werk goed om sterk emosies of gevoelens vanuit die spreker se oogpunt oor te dra. Hiperbole word dikwels gebruik waar humor, opwinding, nood, en baie ander emosies uitgedruk word.
Verwysings
<references group="" responsive="">
Ferreirasdorp
Ferreirasdorp is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika, in die voormalige "Area 9".
Universiade
Geskiedenis
In 1947 organiseer die "Fédération Internationale du Sport Universitaire" (FISU) weereens 'n sportbyeenkoms. In 1957 kry die byeenkoms die naam "World University Games", en in 1959 die naam Universiade.
Plekke
Die onderstaande tabel wys die gasstede van die somer- en winter-universiades respektiewelik.
Siberiese tier
Die Siberiese tier (Panthera tigris altaica), ook die Amoer-tier genoem, is een van die eksotiese diersoorte wat in Siberië voorkom. Dit is vroeër deur die hele Wes- en Sentraal-Asië aangetref, maar is nou beperk tot die Amoer-Oessoeri-streek van Primorski-krai in die Verre-Oos-Siberië, waar dit beskerm word.
Tsolwana-natuurreservaat
Die reservaat beskik oor 'n klompie vrylopende wildsoorte.
Jane Hayward (Britse aktrise)
Jane Hayward is 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Five Pillars (2013), My Month with Mrs Potter (2016), The Generator (2017), en Appolis.
Bakong
Bakong (Khmer: ប្រាសាទបាគង) is die eerste tempelberg van sandsteen wat die heersers van die Khmer-ryk in Angkor, Kambodja, laat bou het. In die laaste dekades van die 9de eeu was dit die amptelike staatstempel van koning Indravarman I in die antieke stad Hariharalaya, naby die hedendaagse Roluos.
Die struktuur van Bakong is in die vorm van ’n trappiramide, wat in die vroeë Khmer-argitektuur as ’n tempelberg bekend is. Die treffende ooreenkoms in die argitektoniese detail van Bakong en die Borobudur-tempel in Java dui daarop dat Borobudur as prototipe vir Bakong gedien het. Daar moes ’n uitruiling van reisigers, of selfs sendings, tussen die Khmer-ryk en Java plaasgevind het, en so het nie net idees nie, maar ook tegniese en argitektoniese kennis Kambodja bereik.
Terrein
Die terrein waar Bakong staan, is 900 x 700 m groot en bestaan uit drie konsentriese ingeslote areas wat deur twee gragte geskei word; die hoofas is van oos na wes. Die buitenste insluiting het nie ’n muur of poorttoring nie, maar het ’n grag as grens wat vandag net gedeeltelik sigbaar is. Tussen die twee gragte is die ruïnes van nog 22 kleiner tempels van steen. Die binneste insluiting, wat deur ’n laterietmuur omring word, is 160 x 120 m groot en bevat die sentrale tempelpiramide en agt steentorings, twee aan elke sy. ’n Paar ander geboue kom ook in die insluiting voor. Net buite die oostelike poorttoring is ’n moderne Boeddhistetempel.
duimnael|links|180px|Die standbeeld van ’n leeu hou wag by ’n trap van die sentrale piramide. Die piramide self het vyf vlakke. Bo-op is ’n enkele toring met ’n veel later herkoms, moontlik die 12de eeu. Die piramide was eens met basreliëfs bedek, maar vandag is net fragmente daarvan oor. Groot klipbeelde van olifante staan soos wagters op die hoeke van die drie laer vlakke van die piramide. Beelde van leeus hou wag oor die trappe.
Danielle Harris
Danielle Harris (gebore 1 Junie 1977) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Halloween 4: The Return of Michael Myers (1988), The Last Boy Scout (1991), Don't Tell Mom the Babysitter's Dead (1991), en Halloween II (2009).
Afrotheria
Die superorde Afrotheria (Stanhope et al. 1998) is een van die vier hoofgroepe van die plasentale kroon-Eutheria. Hierdie soogdiere het op die Afrika-kontinent ontstaan toe dit 'n eilandkontinent was.
Die superorde bevat die volgende huidige soogdierordes:
Hierdie takson is, saam met die ander drie hooftakke Xenarthra, Euarchontoglires en Laurasiatheria in 1998 op basis van filogenetiese navorsing op ekstante soogdiere se DNS voorgestel en die tradisionele paleontoloë wat hulle taksonomie baseer op die morfologie van fossiele het eers skepties gereageer. Daar is in 2016 steeds geleerdes wat nie saamstem nie, hoewel dit 'n minderheidsposisie weergeef. In 'n onlangse groot kladistiese ontleding (Halliday) -gebaseer op morfologie van fossiele- word nogtans die vierdeling duidelik teruggevind.
Dereham
Dereham (ook bekend as East Dereham) is 'n dorp in die Engelse graafskap Norfolk met sowat 15 duisend inwoners. Dereham is padlangs ongeveer 25 km vanaf Norwich geleë en ongeveer 40 km vanaf King's Lynn.
Imbabazane Plaaslike Munisipaliteit
Die Imbabazane Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die uThukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
17
Die jaar 17 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 17de jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Es ist euch gut, daß ich hingehe, BWV 108
Es ist euch gut, daß ich hingehe, BWV 108, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Erica hirtiflora
Erica hirtiflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Moeras-ghieliemientjie
Die Moeras-ghieliemientjie (Barbus paludinosus) is 'n varswater vis wat wyd verspreid voorkom. Hulle kom voor in riviere aan die ooskus van Afrika vanaf Oos-Afrika tot by Vungurivier in KwaZulu-Natal. Hulle kom ook voor in die suidelike sytakke van die Kongorivier asook alle riviere aan die weskus van Afrika vanaf die Quanzarivier in Angola tot by die Oranjerivier. Die vis staan ook bekend as die lynvin-ghieliemientjie en in Engels staan die vis bekend as Straightfin barb.
Voorkoms
Die vis is olyf-grys of silwerig van kleur en 'n dun sylyn is soms sigbaar. Die kop is gepunt met twee pare baarde om die bek. Die vis word tot 150 mm lank en die wyfies word oor die algemeen groter as die mannetjies.
Habitat
Die vis leef in stil water vol plantegroei in mere, moerasse; ook die kante van riviere. Hulle vreet 'n verskeidenheid klein organismes insluitende insekte, klein slakke, ongewerweldes, alge, diatome en detritus. Die wyfie skiet kuit in die plantegroei en die ouer wyfies lê tot 2500 eiers. Die eiers word ook geëet deur roofvisse soos babers, tiervis, baars en voëls.
Malawimeer Nasionale Park
Die Malawimeer Nasionale Park is ’n nasionale park aan die suidpunt van die Malawimeer in Malawi. Dit is die enigste park in die land vir die bewaring van vis en waterhabitats. Dit sluit ook ’n aansienlike deel land in, insluitende verskeie klein eilande in die meer. Dit is ook die tuiste van ander diere, soos bobbejane.
Sedert 1934 is woud- en voëlreservate op van die eilande aangelê. In 1972 is die reservate uitgebrei tot die heuwels van Cape Maclear, Mwenya en Nkhudzi. In Monkey Bay is ’n navorsingstasie van die departement van vissery.
Die baie inheemse visspesies maak dit ’n uitstekende voorbeeld van gespesialiseerde evolusie. Sowat die helfte van die land se omtrent duisend spesies kom hier voor, en daarvan is 90% net hier inheems. Die park bevat 30% van alle spesies van die Cichlidae-familie, waarvan die meeste inheems is. Dit is sedert 1984 ’n Unesco-wêrelderfenisgebied.
’n Groot kremetartboom wat volgens oorlewering ouer as 800 jaar is, was glo die gunstelingplek van David Livingstone om te preek en met ander sendelinge te praat. Die grafte van vyf vroeë sendelinge is ook in die park.
Anton Goosen
Anton Goosen (gebore 5 Maart 1946) is 'n Suid-Afrikaanse musikant. Goosen het meer suksesvolle liedjies (treffers) agter sy naam as enige ander Suid-Afrikaanse sanger. Sy treffers sluit in Silver de Lange, Boy van die suburbs, Byeboerwa en  'n Brief vir Simone. In 1979 het Anton die temamusiek vir die rolprent Pretoria O Pretoria! geskryf wat die oorspronklike weergawe van Kruidjie-roer-my-nie was, en sy eerste kommersieel suksesvolle opname was. Die eerste weergawe van Kruidjie-roer-my-nie is drie dae na die uitreiking daarvan verban.
Vroeë lewe en opleiding
Anton Lodewyk Goosen is op 5 Maart 1946 op Middelburg in die Kaapprovinsie gebore. Hy is die seun van Anthonie en Marie Goosen. Sy pa was ’n ouditeur in die Poswese en het onder andere vir Noord-Vrystaat rugby gespeel. Hy bring sy eerste vyf lewensjare in die Oos-Kaap deur. Sy laerskoolloopbaan begin by die Volkskool in Kroonstad. Hier bly die gesin op ’n kleinhoewe. In standerd ses wil sy pa hê hy moet klavieropleiding kry, maar hy verkies rugby, ’n besluit wat hy later berou. Hy stig sy eerste rockorkes en sing hoofsaaklik Engelse liedjies terwyl hy nog op skool is, na aanleiding waarvan ’n skoolsielkundige in standerd nege hom meedeel dat daar vir hom geen toekoms in musiek is nie.
Na skool studeer hy aan die Heidelbergse Onderwyskollege waar hy ’n Diploma in Psigopatologie vir spesiale onderrig vir verstandelik gestremde kinders verwerf. Dan word hy ’n onderwyser by Suidheuwels Laerskool en toe by Alberton English Medium Primary en daarna Afrikaanse onderwyser by St. Stithian's Preparatory School in Sandton in 1970 - 1974 en saans het hy in kroeë opgetree. In hierdie tyd skryf hy ’n musiekblyspel, Jantjie ko' huistoe, wat deur die leerlinge opgevoer word. Tydens die era wat hy onderrig gegee het, het hy homself ook as 'n krieketskeidsregter vir Suid-Transvaal bekwaam.
Musiekloopbaan
In 1974 verlaat hy die onderwys en werk as deeltydse musiekresensent by die nuutgestigte Beeld en ook in dieselfde hoedanigheid onder die skuilnaam Jantjie Blom by Huisgenoot. Intussen gee hy ook kitaarklasse en pottebakkeryklasse.
Saam met Merwede van der Merwe werk hy as musiekadviseur en liedjieskrywer aan die opspraakwekkende televisieprogram, Musiek en Liriek, wat ’n nuwe standaard in Afrikaanse musiek daarstel en hom as huishoudelike naam in Suid-Afrika vestig. Hiernaas het Kruidjie-roer-my-nie die treffersparade begin klim. Die rubicon skeidslyn in Afrikaanse musiek is bereik en kort op sy hakke het David Kramer, Coenie de Villiers, Lucas Maree en Annelie van Rooyen gevolg.
Goosen het 'n rock-grondslag gelê vir nuwe opkomende kunstenaars om te volg. In 1983 doen Goosen die regie van Wildebeest, die eerste Afrikaanse rock-album. In 1981 verskyn Liedjieboer - ghitaarkoorde en liriek by Tafelberg Uitgewers.
Hy onderneem uitgebreide toere voor vol sale regdeur Suid-Afrika en Namibië en verkope van sy albums en kortspelers is baie goed. Hy onderneem ook toere deur die Kongo, België, Nederland, Spanje, Australië, Namibië en Mosambiek en tree ook 13 keer in Londen op.
Ook as regisseur bewys hy homself deur sy produksie in 1994 van Koos Kombuis se eerste album, Elke boemelaar se droom, en die CD van liedjies in 2000 van Breyten Breytenbach se gedigte, Om te Breyten. Sy opname van Danzer - 'n duet met Lucky Dube, op die Danzer-album behaal gelyktydig die nommer een-posisie op die Radio 5fm treffersparade asook Radio Metro.
In 1968 neem hy en sy sangmaat, Erika Lundi, twee kortspelers op, Manina en Lady Ann onder die sangnaam Anton en Michelle, en vervaardig 'n Engelse langspeler wat nooit uitgereik is nie.
Sy eerste langspeler, Anton sing, verskyn in 1972. Dit is nie merkwaardig nie en bevat hoofsaaklik sy opnames van ander se liedjies. Hy reik in 1979 sy langspeler (Boy van die suburbs) uit, wat die eerste is deur ’n skrywer-sanger in Afrikaans. Die liedjie Blommetjie gedenk aan my op hierdie album word allerweë beskou as die eerste rockliedjie in Afrikaans. Hiernaas is Anton bestempel as die "Vader van Afrikaanse rock-musiek".
Hierna volg verskeie verdere albums, insluitende Tweede Laan 28 (1980), Liedjieboer (1981), Jors Troelie (1982), Tussen twee rooi mure (1983), Lappiesland (1985), Liedjieboer innie city/stad (1987), Winde van verandering (1989) Danzer (1992), Bushrock (1995), Vis innie Bos (2002) Anton en Vrinne Live in die Staatsteater (2004) Groen Blomme-projek (2006), Padkos (2017) en 40 Jaar liedjieboer innie langpad (2019).
Met die opname van sy Bushrock-album het Goosen daarin geslaag om 'n unieke boere-marimbaklank te skep met vermengings van kulturele style. Riviersonderend en Putonnerwater - twee versameling albums word ook in die tyd uitgereik, met enkele nuwe werk soos Die Seewater is blou en sy toonsetting van Ingrid Jonker se Hemel vol blou Akkers.
In 1985 sluit hy ’n opnamekontrak met Peter Gallo op ’n melkbottel en ’n handdruk. In 1989 slaan Goosen 'n nuwe rigting in: saam met Lucas Maree, Helena Hettema en Karlien van Niekerk stig hy die groep Kommissie van Ondersoek - 'n tong-in-die-kies verwysing na die vele kommissies wat die Nasionale Party tydens hul bewind saamgestel het. In die laat negentigs neem Anton tyd om homself te herontdek. Hy bou sy huis klaar en reis deur Afrika. In 1999 begin hy weer met lewendige optredes, en 'n nuwe geslag wat nog kinders was toe Anton begin het met sy musiekloopbaan kom na vore. Sy musiek het generasies oorbrug. In 1999 weier Goosen 'n toekenning van die ATKV omdat hulle ook mense beloon wie se werk hoofsaaklik uit vertaalde Engelse liedjies bestaan. Hy voer die stryd teen vertaling en sangers wat op verhoë verskyn met voorafopgeneemde klank.
Gedurende 2002 word die stryd tot 'n punt bedryf onder leiding van Steve Hofmeyr wat Goosen hoofsaaklik op Litnet hieroor getakel het, dit het ook later in koerante verskyn. Goosen is veral bekend daarvoor om ander kunstenaars hul eie paaie te help volg, as gevolg hiervan is Anton en Vrinne gebore by die Volksjol tydens die Volksbladfees toe Valiant Swart en Karen Zoid by Anton en Beeskraal op die verhoog aansluit vir 'n vertoning. Dit het gelei tot vele Anton en Vrinne-vertonings regoor Suid-Afrika, insluitend 'n vieruur lange vertoning in die Staatsteater met sy Bushrock-orkes en verskeie kunstenaarsvriende soos wyle Gito Baloi, Sonja Herholdt, Ollie Viljoen, dDisselblom, Gian Groen, André Swiegers, Alta Joubert, Charlie Smith van Beeskraal, Stean van der Walt, Dozi, Theuns Jordaa n ensovoorts. In 2003 word 'n suksesvolle album van hierdie vertoning uitgereik.
Anton se tweede liriekalbum, Hitte van die teerpad, het die lig gesien in 2005, die album is 'n oorsig van sy loopbaan, staaltjies en verhale. Dieselfde jaar reik hy ook die album Groen Blomme, uit waar hy met verskeie jong kunstenaars kragte smee. Die titel Groen Blomme verwys na die jong, talentvolle kunstenaars wat saam met Anton aan die album gewerk het, onder andere Gian Groen, Jan Blohm en Klopjag. Vanaf 2002 tot 2008 doen Anton en sy Bushrock-orkes 'n jaarlikse toer na die Verenigde Koninkryk en in 2007 tree hulle ook in België, Nederland. In 2008 reik Goosen 'n drie dubbel albums uit om sy 33 jaar in die musiekbedryf te vier. In 2009 het hy ook sy eie musiekprogram op Whale Coast FM: Pampoene oppie dak.
Sedert 2012 behartig hy die vervaardiging vir dertien weke sy eie radioprogram op Radiosondergrense, Liedjieboer-rumoer, waarin hy sy keuse van wêreldmusiek speel (kultus tematiese musiek). Dit word opgevolg met nog vier reekse en die vyfde reeks is in April 2016 uitgesaai. In April 2017 bied Anton die sesde RSG Liedjieboer-rumoer-reeks aan- hierdie keer oor die musiek en werk van die Nobelpryswenner, Bob Dylan. In Julie 2013 verskyn sy liedjie Viva Madiba wat in agt tale op die album In homage to the Madiba Legacy deur onder andere Gloria Bosman, Rebecca Malope, Dozi, Charlize Berg en andere opgeneem is. In 2015 skryf hy die temalied vir Koos Roets se rolprent,  'n Pawpaw vir my Darling wat in Januarie 2016 begin vertoon het. Dit was 'n onmiddellike treffer en was dadelik op verskeie treffersparades.
In Maart 2019 het Anton weer Musiek en Liriek-40 jaar later laat herleef by die Woordfees in Stellenbosch in die Spier-amfiteater. Die volgende maand, April, was dit weer tyd vir 'n Anton en Vrinne konsert, vergesel deur die Soweto String Quartet, Sonja Herholdt, Early B, Lynelle Kenned en die Bushrock-orkes onder leiding van Melissa van der Spuy, by die Artscape Teater in Kaapstad. Hierdie vertoning is ook verfilm deur kykNET vir 'n opname vir televisiekykers.
Anti-'Estabishment'
In dieselfde jaar reik hy sy eerste album uit, wat ook die eerste volledige Afrikaanse album ooit deur 'n sanger was wat sy eie liedjies in Afrikaans geskryf het. Die inspirasie hiervoor het gekom vanuit 'n gesprek met Chris Kritizinger, waar hy Anton aangemoedig het om 'n inheemse album te maak.
Die ATKV verbied Goosen om by hul verhoë op te tree nadat hy grappies tydens 'n crescendo-optrede in die Stadskouburg oor die nasionale vlag gemaak het, terwyl die liedjie Winde van verandering weens die politieke protes daarin deur die SAUK verbied word, maar ontban word kort voor die politieke veranderinge van 1990. Benewens beperkings op liedjies met politieke strekking verbied hulle ook Begrafnistyd in Zeerust en Boude en 'n rits ander omdat dit moontlik aanstoot kan gee aan sensitiewe luisteraars.
Liedjies soos Antjie Somers en Hanoverstraat is van die eerste Afrikaanse politiese liedjies oor gedwonge verhuising. Mpanzaville, opgeneem deur Laurika Rauch, dra sterk verwysings na die Soweto-onluste.
Tydens 'n kulturele konsert by UNISA het hy die gehoor geskok toe hy met 'n rock-orkes opdaag vir sy optrede. Sowat 300 van die 1 200 mense in die gehoor het uitgeloop tydens die trom-solo. In samewerking met onder andere Laurika Rauch, Koos du Plessis, Jannie du Toit, Louis van Rensburg en Clarabelle van Niekerk was Anton die voorloper van die musiek en lirekbeweging in 1979.
Persoonlike lewe
Hy vestig hom in 1987 op sy plasie Gansbaailapa naby die Hennopsrivier. Hier word hy vroeg in 2007 beroof en aangerand en kaal langs die pad agtergelaat. Dan trek hy na Kleinbaai naby Gansbaai in die Wes-Kaap, terwyl hy ’n kothuis naby Stellenbosch huur vir wanneer hy moet reis om op te tree. In 2012 skenk hy sy memorabilia (koerantuitknipsels, notas, briewe en lirieke) aan die dokumentasiesentrum vir musiek aan die Universiteit van Stellenbosch Domus, om studente in staat te stel om ’n studie van sy musiek te maak.
Hy is twee keer getroud en geskei. Sy eerste vrou, Antjie, het hy ontmoet terwyl hy aan die Heidelberg Onderwyskollege gestudeer het. Sy tweede vrou was Stephanie Pickover. Hy het twee dogters (Maríza en Moya), een uit elk van hierdie huwelike. In 2017 trou hy met Estie Geldenhuys by Manor House in Stanfordvallei.
Skryfwerk
Hy bundel die lirieke van sy liedjies in Liedjieboer en later in Hitte vannie teerpad, - in Liedjieboer 1 en 2 is 38 van sy werke. Kenmerkend is die gebruik van volksvertellings en menslike situasies wat hy in ’n volkse idioom weergee. Antjie Somers en Afrika word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte. Van sy gedigte word ook opgeneem in versamelbundels soos Goudaar.
Eerbewyse
Elf van sy albums bereik Goue status. In 1979 ontvang hy twee Sarie-toekennings, naamlik as Sanger van die Jaar en ook met Kruidjie-roer-my-nie as Liedjie van die Jaar. Hy weier ’n ATKV-toekenning in 1999 omdat hulle ook mense beloon wie se werk hoofsaaklik bestaan uit vertaalde Engelse liedjies.
In April 2001 kry hy die Sama-toekenning vir Beste Afrikaanse kontemporêre album met Om te Breyten. ’n Geraas-toekenning word in November 2001 aan hom gemaak vir sy lewensbydrae tot Afrikaanse musiek en in Mei 2002 verower hy sy tweede Sama-toekenning vir Beste Afrikaanse kontemporêre album met Vis innie bos, hierdie album is deur kritici beskou as die eerste suksesvolle wêreldklas musiek album in Afrikaans, hiermee breek Goosen weereens nuwe grond vir Afrikaans.
In April 2002 word hy aangestel as beskermheer van die Aardklopfees. Hy ontvang ’n toekenning vir lewenslange bydrae tot Afrikaanse musiek by die Huisgenoot-skouspel in September 2003. In Januarie 2004 word hy toegelaat tot die South African Rock Digest’s Hall of Fame.
Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns vereer hom in 2009 met ’n eeufeesmedalje vir sy baanbrekerswerk in die kunste en in dieselfde jaar ontvang hy ’n Suid-Afrikaanse Musiekprys (Sama-toekenning) vir sy lewenswerk, saam met Yvonne Chaka Chaka. Saam het die twee kunstenaars, bygestaan deur die Lucky Dube-orkes, Pampoene oppie dak vir 'n gehoor van 6 000 grootliks andertaliges by Sun City gesing.
Die ATKV vereer hom in 2010 met ’n toekenning vir sy bydrae tot Afrikaans as liedjieskrywer. In 2011 vereer die Voortrekkerbeweging hom met ’n goue erepenning vir uitstekende jeugdiens. In 2012 nader die musiekdepartement DOMUS van die Universiteit Stellenbosch,  Anton om sy manuskripte, uitknipsels en werk oor die jare in hul argief te bewaar vir studente vir nagraadse studies.
Sy bydra tot Afrikaanse musiek word verteenwoordig deur die 19 Liedjies van Anton Goosen wat in die FAK Sangbundel Volume 2 wat einde 2012 uitgereik is, opgeneem is - dit is meer liedjies as enige ander liedjieskrywer in Afrikaans. Dit het ook die strydbyl tussen hom en ander instansies begrawe, aangesien die nuwe FAK Sangbundel hoofsaaklik uit inheemse Afrikaanse musiek bestaan en dus word hy genooi om by die gala-opening by die Voortrekkermonument op te tree.
Dit is meer liedjies as enige ander liedjieskrywer in Afrikaans. In Junie 2013 ontvang hy die Innibos trofee vir sy lewenslange bydra tot Afrikaanse musiek. In November 2013 is hy genooi om Suid-Afrika te verteenwoordig met 'n vertoning en radio onderhoud by die 8ste Zentsuraren-fees (Festival against sencorship)  in Bilbao, Spanje.
5 Maart 2016 vereer die Universiteit Stellenbosch se Woordfees hom met sy 70 ste verjaardag met ’n huldigingsprogram met onder andere David Kramer, Nick Turner, Robin Auld, Gert Vlok Nel, Gian Groen, Churchill Naude, Deon Meyer, Sonja Herholdt e.a. onder musikale regie van Schalk Joubert. 21 November 2016 het Dr D.J. Langner, Besturende Direkteur van die F.A.K., die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereningine, die prestige toekenning  vir besondere kultuurprestasie aan  Anton Goosen van Gansbaai toegeken vir sy lewenslange bydra tot die bevordering van Afrikaanse musiek by die amfitiater van die Voortrekker Monument in Pretoria. Sy “Blommetjie gedenk aan my” se liriek is terselfdertyd in die Liedjietuin van die F.A.K. onthul. Augustus 2019- Krone 6 in Grand West en Sun Arena. Sony/Select bekroon Anton as 'n legende.
Alexander von Bunge
Alexander von Bunge (Russies: Александр Андреевич Бунге, Aleksandr Andrejewitsj Bunge, * 6 Oktober 1803 in Kijiv; † 18 Julie 1890 in Dorpat, tans Tartu, Estland) was 'n Duits-Balties-Russiese botanikus, ontdekkingsreisiger en geneeskundige van Sweedse afkoms.
Lewe
Bunge het vanaf 1821 geneeskunde en plantkunde aan die destyds Duitssprekende Universiteit van Dorpat (tans Tartu) gestudeer. In 1825 het hy sy studie in geneeskunde voltooi en gepromoveer. In 1826 het hy saam met Carl Friedrich von Ledebour die flora van die Altaigebergte bestudeer en toe verder gereis tot hy in 1829 die oorsprong van die Katoenja bereik het. Die navorsing, wat hy in Rusland gedoen het, word in die wetenskaplike werk „Karl Friedrich v. Ledebours Reise durch das Altaigebirge und die dsungarische Kirgisensteppe …“ beskryf wat in 1829/30 in Berlyn verskyn het.
Hy het ook 'n beduidende bydrae tot twee ander werke van Ledebour gelewer, „Flora altaica“ (oor die flora van die Altaigebergte, 1829–1833) en „Icones plantarum novarum vel imperfecte cognitarum floram rossicam, imprimis altaicam, illustrantes“ (1829–1834).
In 1832 het hy weer deur die Altaigebergte gereis en navorsing oor die flora van die oostelike dele van Altai gedoen. In 1834 het hy professor vir plantkunde in Kasan geword. In 1835 het hy die Wolga-steppe en die Strachan-streek nagevors. Bunge het in 1836 na Dorpat verhuis waar hy as professor vir plantkunde en as direkteur van die botaniese tuin werksaam was.
In Desember 1857 het hy by die wetenskaplike ekspedisie aangesluit wat navorsing oor Cborasan gedoen het en onder meer deur Afghanistan gereis. Vanuit Astrabad het hy na Sjahroed, Nisjapoer, Mesjhed en Herat gereis en in 1858 'n reis na die oostelike kant van die Groot Soutwoestyn en Tebbes onderneem.
In Februarie 1859 het hy via Lasj, deur die soutwoestyn na Chablis, Kerman, Isfahan, Teheran, Tabriz en Tiflis na Dorpat teruggereis waar hy in Augustus van dieselfde jaar aangekom het. Hier het Bunge begin om die botaniese resultate van sy reis te verwerk. In 1868 het Bunge sy emeritaat aanaar. Hy is op 6 Julie 1890 in Dorpat oorlede.
Naamgewing
'n Mars-krater, die eiland Bungeland (tans Kotelni-eiland in die Russiese Arktisgebied) en die plantspesies Bungea is na Alexander von Bunge genoem.
Anthracobunidae
Die Anthracobunidae is 'n uitgestorwe familie soogdiere uit die Eoseen van Indië en Pakistan.
Die groep behoort waarskynlik in 'n basale posisie binne die onewehoewiges. Die fossiele is beperk tot tande, kake en losse skeletdele, maar daar word gedink dat hulle amper so groot as 'n tapir gewees het en 100-275 kg geweeg het.
Van die familie se genusse is: Anthracobune, Indobune, Jozaria, Lammidhania, Obergfellia, Pilgrimella
Umtshezi Plaaslike Munisipaliteit
Die Umtshezi Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die uThukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Knut Mørch Hansson
Knut Mørch Hansson (16 April 1920 – 3 Desember 1994) was 'n Noorse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent The Terrorists (1974).
Nekkeveld
Nekkeveld is ’n nedersetting in die munisipaliteit Nijkerk in die provinsie Gelderland in Nederland.
Ich glaube, lieber Herr, hilf meinem Unglauben, BWV 109
Ich glaube, lieber Herr, hilf meinem Unglauben, BWV 109, is 'n kantate van Johann Sebastian Bach.
Gay
'n Gay is 'n homoseksuele persoon, veral 'n man. Gay is deel van die LGBT-gemeenskap en verwys na 'n seksuele oriëntasie. 'n Gay persoon se regte word deur die Grondwet van Suid-Afrika beskerm.
Malvern, Durban
Malvern is 'n voorstad van Durban, wessuidwes van die middestad.
Vir sensusdoeleindes beslaan die voorstad net meer as 6 km². In 2011 was die grootste deel van die bevolking van Indiese herkoms (47,22%), gevolg deur wit (36,32%) en swart bewoners (13,3%). Die meeste inwoners (amper 75%) was toe Engelssprekend, terwyl Afrikaans die naasgrootste huistaal was (13,7%).
Emnambithi/Ladysmith Plaaslike Munisipaliteit
Die Emnambithi/Ladysmith Plaaslike Munisipaliteit (ook bekend as eMnambithi/Ladysmith) is een van die plaaslike munisipaliteite in die uThukela-distriksmunisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Hluleka-natuurreservaat
Die Hluleka-natuurreservaat is aan die Wildekus in die Oos-Kaap van Suid-Afrika geleë, en is 772 hektaar groot.
Zach Roerig
Zach Roerig (gebore 22 Februarie 1985) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Rings (2017) en in die televisiereekse As the World Turns (1956), The Vampire Diaries (2009), en The Gifted (2017).
Keremcem Dürük
Keremcem Dürük is 'n Turkse glanspersoonlikheid. Hy is gebore in Milas, Muğla Turkye en is 'n sanger, akteur, komponis, musiekvideo direkteur en fotograaf.
Imelda Staunton
Imelda Staunton (gebore 9 Januarie 1956) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Shakespeare in Love (1998), Vera Drake (2004), Harry Potter and the Order of the Phoenix (2007), en Pride (2014).
Schengen-ooreenkoms
]]
Die Schengen-ooreenkoms is 'n ooreenkoms wat in 1985 in 'n klein Luxemburgse dorpie Schengen onderteken is en die geleidelike afskaffing van die grensbeheer tussen sommige lidlande van die Europese Unie beoog het. In 1990 is 'n Konvensie onderteken wat dit geïmplementeer het en in 1995 is die grensbeheer tussen sewe lidlande opgehef.