cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Requiem (tipe mis)
Geskiedenis van musiekkomposisies
Vir baie eeue lank is requiemmisse op Gregoriaanse melodieë gesing. Die requiemmis van Johannes Ockeghem, wat iewers in die laaste helfte van die 15de eeu gekomponeer is, is die vroegste polifoniese toonsetting wat nog bestaan. Daar is ook 'n toonsetting deur die ouer komponis Dufay, moontlik selfs ouer, wat nou verlore is: Ockeghem s'n is moontlik daarop gebaseer. Baie vroeë komposisies weerspieël die uiteenlopende tekste wat in verskillende liturgieë in Europa gebruik is voordat die Konsilie van Trent tekste vir liturgiese gebruik gestandaardiseer het. Die requiem van Brumel van om en by 1500 is die eerste wat die sekwent Dies Irae insluit. In vroeë polifoniese toonsettings van die requiemmis is daar beduidende tekstuurkontraste in die komposisies self: eenvoudige akkoord- of fauxbordon-agtige passasies word gekontrasteer teen ander gedeeltes van kontrapuntale kompleksiteit, soos in die Offertorium van Ockeghem se requiem.
Teen die 16de eeu het al hoe meer komponiste die requiemmis begin toonset. In teenstelling met toonsettings van die Ordinarium van die mis het baie komponiste vir dié toonsettings 'n cantus firmus-tegniek gebruik, 'n styl wat teen die middel van die eeu as taamlik argaïes beskou is. Boonop het hierdie komposisies minder struktuurkontraste gebruik as in die geval van vroeë toonsettings deur byvoorbeeld Ockeghem en Brumel. Die vokale toonsettings was dikwels egter veel ryker, byvoorbeeld die sesstemmige requiem van Jean Richafort wat hy het ná die dood van Josquin des Prez gekomponeer het. Ander komponiste voor 1550 sluit in Pedro de Escobar, Antoine de Févin, Cristóbal Morales en Pierre de La Rue; die requiemmis van De la Rue is waarskynlik die tweede oudste ná die van Ockeghem. Tot op hede is daar meer as 2 000 requiemmisse gekomponeer. Toonsettings uit die Renaissance – veral dié wat nie op die Iberiese Skiereiland gekomponeer is nie – kan a cappella uitgevoer word (dit wil sê sonder enige instrumente), terwyl komponiste van die begin van 1600 rond meer gereeld verkies het om instrumente te gebruik om die koor te begelei. Hulle het ook solosangers gebruik. Daar is groot variasie tussen komposisies wat betref die hoeveelheid liturgiese teks wat getoonset word.
Die meeste komponiste laat gedeeltes uit die liturgiese voorskrif weg, en meestal die trapgesang en traktus. Fauré laat die Dies irae weg, terwyl dieselfde teks dikwels in vorige eeue deur Franse komponiste as 'n selfstandige komposisie getoonset is.
Soms verdeel komponiste 'n enkele item van die liturgiese teks in twee of meer bewegings. Weens die lengte van die teks is die Dies irae-sekwent die gedeelte van die teks wat die meeste in kleiner dele verdeel word (soos byvoorbeeld in die geval van Mozart se requiemmis). Die Introïtus en Kyrie, wat in die egte Rooms-Katolieke liturgie direk op mekaar volg, word daarenteen dikwels as een beweging getoonset.
Daar kan ook musikotematiese verhoudings tussen bewegings binne 'n requiemmis aangetref word.
Die requiemmis as konsertstuk
Aan die begin in die 18de eeu en deur die 19de eeu het verskeie komponiste requiemmisse gekomponeer wat as 't ware konsertwerke is. Dié werke is só groot in terme van die aantal musici of die tyd wat in beslag geneem word om die werke uit te voer dat dit nie geredelik in gewone begrafnisdienste gebruik kan word nie. Die requiemmisse van Gossec, Berlioz, Verdi en Dvořák is in wese dramatiese konsertoratoria. Teenreaksie op dié gebruik kom meestal van die Ceciliaanse beweging, wat eerder 'n besadigde begeleiding vir liturgiese musiek voorstaan, en die gebruik van operasoliste glad nie goedkeur nie.
Noemenswaardige komposisies
Verskeie komponiste het requiems gekomponeer. Van die belangrikste is die volgende (in chronologiese volgorde):
Moderne toonsettings
In die 20ste eeu is die sekulêre requiem ontwikkel, wat gekomponeer is vir openbare uitvoering sonder spesifieke godsdienstige voorskrifte, byvoorbeeld Max Reger se Requiem (1915) – 'n toonsetting van 'n Duitse gedig met die titel Requiem en wat aan slagoffers van die Eerste Wêreldoorlog gewy is. Ander voorbeelde is Frederick Delius se Requiem, wat in 1916 voltooi is en aan gewy is aan die herinnering aan alle jong kunstenaars wat in die oorlog gesneuwel het; Paul Hindemith se When Lilacs Last in the Dooryard Bloom'd: A Requiem for They We Love, waarvoor die opdrag in 1945 gegee is (die première was in 1946) ná die dood van Franklin Delano Roosevelt en wat op Walt Whitman se elegie gebaseer is (dis geskryf ná die dood van Abraham Lincoln); en Dmitry Kabalevsky se Requiem (op. 72; 1962), 'n toonsetting van 'n gedig spesiaal vir die werk deur Robert Rozhdestvensky geskryf is.
Sommige komponiste het suiwer instrumentale werke gekomponeer wat hulle Requiem genoem het – hier dien die beroemde Sinfonia da Requiem van Britten as voorbeeld. Hans Werner Henze se Das Floß der Medusa, wat in 1968 as 'n requiem vir Che Guevara gekomponeer is, is streng gesproke 'n oratorium; Henze se Requiem is instrumenteel, maar behou die tradisionele Latynse titels vir die bewegings. Igor Stravinsky se Requiem Canticles meng instrumentale bewegings met dele van die Introïtus, die Dies irae-sekwent, Pie Jesu en Libera me. Christopher Wood se Requiem (in 2012 onder leiding van Paul Brough by Sint John's, Smith Square), is geïnspireer deur die openbare reaksie op die dood van koningin Elizabeth, die Koningin-Moeder, en keer terug na 'n meer tradisionele vorm wat feitlik die volledige Latynse teks van die Liber Usualis volg. In Februarie 2013 is 'n requiem van die komponis Rami Khalife wat deur die Arabiese lente- geïnspireer is deur die Katarrese Filharmoniese Orkes en die Leipzigse Radiokoor bekend gestel. Dit is uiters positief ontvang.
Lotteringrivier
Die Lotteringrivier is 'n rivier wat in die Indiese Oseaan uitmond. Dit vloei aan die Tsitsikammakus in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Ontspring
Die rivier ontspring by die koördinate, asook saam met 'n aantal kleiner lopies.
Cold Stream (rivier, Oos-Kaap)
Die Cold Stream is 'n rivier wat aan die Tsitsikammakus in die Indiese Oseaan uitmond in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Varkrivier
Die Varkrivier is 'n sytak van die Bloukransrivier wat aan die Tsitsikammakus in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Clathrina angraensis
Clathrina angraensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Azevedo & Klautau.
Clathrina ascandroides
Clathrina ascandroides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1971 deur Borojevic.
Lucy Davis
Lucy Davis (gebore 17 Februarie 1973) is 'n Engelse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Shaun of the Dead (2004), Garfield: A Tail of Two Kitties (2006), en Wonder Woman (2017), en in die televisiereeks The Office (2001).
Djer
Djer word beskou as die derde Egiptiese farao van die 1ste Dinastie. Hy het omstreeks die middel van die 31ste eeu v.C. geleef en sowat 40 jaar lank regeer. ’n Gemummifiseerde voorarm van Djer of sy vrou is deur Flinders Petrie ontdek, maar dit is deur Emile Brugsch verwerp.
Naam
Die Abydos-koningslys noem Iti as die derde farao van Egipte se 1ste Dinastie, en op die Turynse Koningslys, wat op dié plek beskadig is, begin die naam met It... Die Egiptiese historikus Manetho noem hom Athothis.
Bewind
Manetho het beweer Athothes, wat soms as Djer geïdentifiseer word, het ’n verhandeling oor anatomie geskryf wat in sy eie tyd, meer as 2 000 jaar later, steeds bestaan het.
Familie
Djer was ’n seun van farao Hor-Aha en sy vrou Chenthap. Sy oupa was waarskynlik Narmer en sy ouma Neithhotep. Djer was die pa van Merneith, die vrou van Djet en die ma van Den.
Grafkelder
Nes sy pa, Hor-Aha, is Djer by Umm el-Qa'ab, Abydos, begrawe. Sy grafkelder is Petrie se grafkelder O. Dit bevat die oorskot van 318 volgelinge wat saam met hom begrawe is. Verskeie voorwerpe is in en om die grafkelder gevind:
In die satelliet-grafkelders is nog voorwerpe gevind:
Ninoy Aquino Internasionale Lughawe
Ninoy Aquino Internasionale Lughawe (NAIA) (IATA: MNL – ICAO: RPLL) oorspronklik bekend as Manila Internasionale Lughawe, is die belangrikste internasionale lughawe wat die Manila-metropolitaanse gebied in die Filippyne bedien. Geleë tussen die stede Pasay en Parañaque, 7 km suid van Manila en suidwes van Makati, is dit die hoofpoort vir reisigers na die Filippyne en dien as 'n spilpunt vir lugrederye soos AirSWIFT, Cebgo, Cebu Pacific, PAL Express en Philippine Airlines.
Dit is vernoem na die voormalige Filippynse senator Benigno "Ninoy" Aquino Jr., wat op 21 Augustus 1983 by die lughawe vermoor is. NAIA word bestuur deur die Manila Internasionale Lughawe-owerheid (MIAA), 'n agentskap van die Departement van Vervoer (DOTr).
Candy Davis
Candy Davis (gebore 2 Januarie 1962) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Underworld (1985) en in die televisiereekse Are You Being Served? (1972), Minder (1979), en The Entertainers (1983).
Up (rolprent)
Up is 'n rekenaargeanimeerde familie/buddy-rolprent van 2009 wat deur Pete Docter geregisseer is. Die stemme van Ed Asner, Jordan Nagai, Christopher Plummer kom onder andere daarin voor. Die rolprent is deur Jonas Rivera vervaardig en versprei deur Walt Disney Studios Motion Pictures. Dit handel oor 'n bejaarde wewenaar met die naam Carl Fredricksen (Ed Asner) en 'n ernstige seun met die naam Russell (Jordan Nagai); deur duisende ballonne aan sy huis vas te maak, wil Carl sy droom verwesenlik om Suid-Amerika se wildernis te sien en 'n belofte aan sy oorlede vrou, Ellie, te vervul. Die draaiboek is deur Bob Peterson en Pete Docter geskryf en die musiek is gekomponeer deur Michael Giacchino, wat ook musiek vir die rolprente The Incredibles en Ratatouille gekomponeer het.
Vrystelling
Die rolprent is vrygestel in teaters by die  Cannes-rolprentfees op 13 Mei 2009 en in Blu-ray en DVD op 10 November 2009. Dit is op 29 Mei 2009 in teaters in die Verenigde State vrygestel.
Clathrina aspina
Clathrina aspina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Clathrina adusta
Clathrina adusta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1999 deur Wörheide & Hooper.
Peyton Manning
Peyton Manning (gebore 24 Maart 1976) is 'n voormalige Amerikaanse voetbalspeler wat 18 seisoene in die NFL gespeel het. Hy word beskou as een van die beste spelers van alle tye weens sy talle loopbaanprestasies.
Ontdekking van Amerika
In 1492 het ŉ Spaans-gebasseerde transatlantiese maritieme ekspedisie afgeskop, gelei deur die Italiaanse ontdekker, Christopher Columbus. Die ekspedisies van Columbus, merk die begin van die Spaanse kolonisering van Amerika.
Vir ŉ lang tyd is daar geglo dat Columbus en sy bemanning die eerste Europeërs was, wat voet aan wal geslaan het by Amerika. Daar was egter in die 11de eeu ŉ Viking-bemanning, gelei deur Leif Erikson, wat ook Amerika ontdek het. Maar, Columbus se ontdekkingsreise het gelei tot aaneenlopende Europese kontak met Amerika, kolonisering en die gevolge oor en weer wat ŉ effek tot op die hedendaagse lewe het.
Na tien jaar van studie, mooipraat, smeek en bedel, is Christophorus Columbus se ideaal uiteindelik verwesenlik: Ferdinand en Isabella, die koning en koningin van Spanje, het aan hom drie skepe en ŉ bemanning verskaf om 'n reis na die Land van die Weste te onderneem. Columbus se oogmerk was om na Asië te vaar, na die ryk lande Cipangu en Kathay, wat ons vandag as Japan en China ken. Sy voorgangers het almal probeer om suidwaarts om die kus van Afrika na die Ooste te vaar, maar kaarte soos die van Toscanelli het by hom die gedagte laat posvat dat hy die lande van die Ooste kon bereik deur weswaarts te vaar.
Vaart
Op die eerste bladsy van sy dagboek het Columbus geskryf: In nomine Domini nostri Jesu Christi (In die naam van onse Here Jesus Christus), en daarna, na 'n boodskap van lojaliteit aan Ferdinand en Isabella, sy beskermheer en -vrou, het hy geskryf: Vrydag, ''3 Augustus 1492. Om agtuur het ons van die sandbank van Saltes (by Palos,  'n hawe noord van Cadiz) vertrek en tot sononder voor 'n sterk bries gevaar.''
Skepe
Die twee groter skepe, die Santa Maria en die Pinta, het verhewe bouwerke aan die voorkant en die agterkant gehad, wat kastele genoem word. Die kaptein se kajuit was in die agter-kasteel, waar die offisiere ook geslaap het, elk met 'n bed en 'n seekis. Die bemanning het in die voorkasteel geslaap, tussen die kos, die watervate en die ammunisie vir die kanonne. Op elke skip was ook 'n loods en ŉ dokter, asook tolke, wat waarskynlik Chinees en Japanees kon praat.
Feite omtrent die skepe
Die Santa Maria was die vlagskip; dit was waarskynlik nie 'n ware karveel nie, maar 'n nao - ŉ groter en stadiger skip. Sy oorspronklike naam was La Gallega (die Galicia), maar in die geskiedenis het die skip bekend geword as die Santa Maria. Dit het 'n waterverplasing van sowat 100 ton gehad en was 30 meter lank en 9 meter breed, met 'n bemanning van 39. Die Pinta het 'n waterverplasing van sowat 75 ton gehad en was 22 meter lank en 7 meter breed, met 'n bemanning van 26.
Die kaptein van die Pinta was Martin Alonzo Pinzon, lid van 'n familie van bekende seevaarders en skeepseienaars. Dit was van die Pinta dat land vir die eerste keer gesien is, en hierdie skip het op die terugvaart Spanje ook eerste bereik. Die kleinste karveel, die Nina, het onder bevel van Vincente Yanez Pinzon gestaan, 'n jonger broer van die Pinta se kaptein. Hierdie skip het 'n waterverplasing van sowat 60 ton gehad en was 20 meter lank en 7 meter breed, met 'n bemanning van 22. Aanvanklik was die Nina met latynseile toegerus, maar op die Kanariese Eilande is hulle met raseile vervang.
Columbus se roete op sy eerste reis
Columbus het 'n dagboek gehou wat ons 'n baie duidelike beeld gee van die vaart met die drie klein skepies oor die onbekende waters van die uitgestrekte Atlantiese Oseaan.
Vrydag, 3 Augustus 1492
Columbus se klein vloot verlaat die rivierhawe van Palos. Wanneer die vloot die oop see bereik, draai hulle suidwaarts, in die rigting van die Kanariese Eilande.
Donderdag 6 September
Nadat hout, water, vleis en ander proviand ingeskeep is, verlaat Columbus se drie skepies die eiland Gornera in gunstige weer.
Sondag, 9 September
Op hierdie dag het Columbus se vloot sowat 120 km ver gevaar, maar hy besluit om 'n korter afstand in sy dagboek aan te teken sodat die bemanning nie ontevrede en bevrees word as die vaart dalk te lank duur nie. Die stuurmanne het swak gestuur en die skip na die noordooste laat dryf. Columbus moes hulle die hele dag daaroor berispe. Om Kathay en Cipangu te bereik. het Columbus gemeen dat hy reg weswaarts van die Kanariese Eilande moes seil. Hy het sy matrose steeds in die duister gehou oor die afstand wat hulle reeds afgelê het, omdat hy goed geweet het dat hulle opstandig was. Columbus self was seker daarvan dat die reis oor die oseaan net 'n paar dae sou duur.
Sondag, 16 September
Die weer is baie gunstig. en Columbus skryf in sy dagboek: Die oggende is werklik pragtig; al wat ''kortkom, is die lied van 'n nagtegaal. Die weer is soos die van Andalusië ('n streek in Suid-Spanje) in April.''
Sondag, 23 September
Op hierdie dag het hulle deur die dik, wierbegroeide water van die Saragossa-see gevaar. Die see is so kalm dat die matrose onderlangs begin mompel dat daar nooit genoeg wind · sal wees om hulle na Spanje terug te bring nie. 'n Sterk wind steek egter skielik op en verdryf hul vrese. Die manne begin ook glo dat hulle darem nie meer te ver van die land af kan wees nie: hulle sien swerms voëls, en wier dryf rond op die oppervlak van die water.
Woensdag, 10 Oktober
Nog steeds is daar geen land in sig nie. Dit is nou 34 dae sedert hulle van die Kanariese Eilande vertrek het, en in die tyd het hulle niks anders as die see en die lug gesien nie. Die bemanning is bang en dreig om te muit. Hulle wil teruggaan huis toe. In sy dagboek skryf Columbus: ''Die admiraal (Columbus) het hulle egter moed ingepraat, hulle herinner aan die beloning wat hulle gaan kry, en bygevoeg dat dit sinneloos is om nou, nadat hulle so ver gekom het, te wil omdraai. Hulle het nou geen keuse as om voort te seil totdat hulle Indië bereik nie.''
Donderdag, 11 Oktober
Nou kan die land nie meer ver wees nie. Op die water sien die manne stukkies gras, boomtakkies en 'n takkie met rooi bessies dryf.
Nag van 11-12 Oktober
Niemand gaan slaap nie, niemand kan slaap nie. Die bemanning van die skepe staan almal op die dek en probeer deur die nagduister tuur. Elkeen wil die eerste man wees om die land te sien. Ferdinand en Isabella het beloof dat hulle die man wat die eerste land sien. 'n jaargeld van 5 000 maravedi (sowat R100) sal gee, en Columbus het die man 'n sy-baadjie belowe.
Vrydag, 12 Oktober, 2 vm
''Land! Land! Die matroos in die kraaines op die Pinta'', Rodrigo de Triana skreeu dit uit. Die kaptein van die Pinta skiet 'n kanonskoot af as teken dat hy land gesien het. Maar ook Columbus het reeds 'n lig gesien wat soos 'n klein waskersie op en neer beweeg.
Vrydag, 12 Oktober
Toe dit dag word, bevind Columbus en sy manne hulle aan\ die kus van 'n klein eilandjie. Gewoonlik word gesê dat dit Watling-eiland in die Wes-Indiese Eilande was, wat Columbus San Salvador genoem het. Die inboorlinge op die eiland is vriendelik. Hulle het na die skepe geswem, en kanaries, papegaaie, bolle katoen, spiese en baie ander dinge met hulle saamgebring, wat hulle geruil het vir goedere wat ons vir hulle gegee het: krale, klokkies, ens.
Byna drie maande lank het Columbus heen en weer tussen die Wes-Indiese Eilande rondgeseil, Kuba en Haïti verken en dit onderskeidelik Juan en Hispaniola genoem. Oral het hy navraag gedoen na die Groot Khan en gesoek na die goud en ander rykdomme wat hy aan die Spaanse koning beloof het. Hoewel hy nie alles gekry het waarna hy gesoek het nie, het hy tog genoeg gevind om Ferdinand en Isabella by sy terugkeer te oortuig dat hierdie lande ryk genoeg aan materiële rykdom is.
Columbus was nog steeds daarvan oortuig (en hy het dit tot aan die einde van sy lewe bly glo) dat hierdie eilande die Oos-lndiese Eilande was waarvan Marco Polo geskrywe het, en dat Kathay en Cipangu sommer naby was. Op Kersaand, 1492, in 'n kalm see, het die admiraal se skip, die Santa Maria, op 'n rif geloop en gesink. Columbus het 'n paar van sy manne op die land agtergelaat onder bevel van Diego de Arana. Daar het hulle 'n nedersetting gestig wat hulle La Navidad genoem het.
Woensdag, 16 Januarie 1493
Die Nina en die Pinta vertrek van die Wes-Indiese Eilande terug na Spanje. Op die terugreis volg Columbus 'n ander roete en seil noord-oos. Hy het waarskynlik hierdie noord roete met opset gevolg om die voordeel van die oostewinde op die terugvaart Spanje te hê.
Maandag, 18 Februarie
Die Nina en die Pinta bereik die eiland Santa Maria in die Asore en op 15 Maart steek hulle die sandbank by Saltes met hoogwater oor en vaar die hawe van Palos binne, onder die luide toejuiging van die inwoners en die gelui van kerkklokke. Hulle was 224 dae van die huis weg. Columbus het teruggekeer na Spanje met die opspraakwekkende nuus dat hy die Land van die Weste ontdek het. Maar hy het nooit besef dat hy 'n nuwe vasteland ontdek het nie. Hy kon ook nie weet dat hy met sy merkwaardige vaart een periode in die geskiedenis van die mensdom afgesluit en 'n nuwe ingelui het nie.
Liz Dawn
Liz Dawn (8 November 1939 – 25 September 2017) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Emmerdale (1972), en Village Hall (1974).
Vin Moore
Vin Moore (23 Januarie 1879 – 5 Desember 1949) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Young Eagles (1934), The Red Rider (1934), The Drag-Net (1936), en Topa Topa (1938).
Ou Ryk van Egipte
Die Ou Ryk van Egipte is die naam wat gegee word aan die tydperk van Antieke Egipte omstreeks die 3de millennium v.C. toe die land die eerste hoogtepunt van sy beskawing bereik het. Dit was die eerste van drie sogenaamde koninklike periodes wat die hoogtepunte van beskawing in die laer Nylvallei aandui (die ander twee is die Middelryk en die Nuwe Ryk).
Die Ou Ryk word gewoonlik beskou as die tydperk van die 3de tot die 6de Dinastie (2686–2181 v.C.). Sommige Egiptoloë sluit ook die 7de en 8ste Dinastie in. Terwyl die Ou Ryk gekenmerk is deur interne sekuriteit en vooruitgang, is dit gevolg deur ’n periode van onenigheid en kulturele agteruitgang, wat deur Egiptoloë die Eerste Oorgangstydperk genoem word.
Tydens die Ou Ryk het die koning ’n lewende god geword wat absolute mag gehad het en enigiets van sy onderdane kon eis.
Sirmione
Geskiedenis
Die eerste spore van menslike teenwoordigheid in die omgewing van Sirmione dateer reeds uit die 6de–5de millennia v.C. Nedersettings op Palafitte het in die 3de en 2de millennia v.C. bestaan.
Vanaf die 1ste eeu v.C. het die gebied van die Garda, insluitend wat nou as Sirmione bekend staan, 'n gunstelingoord geword vir ryk gesinne wat van Verona af gekom het, wat destyds die belangrikste Romeinse stad in noordoostelike Italië was. Die digter Catullus het die skoonheid van die stad geloof en gepraat van 'n villa wat hy in die omgewing gehad het.
In die laat Romeinse era (4de–5de eeue n. C.) het die stad 'n versterkte vesting geword wat die suidelike oewer van die meer verdedig het. 'n Nedersetting het ook bestaan ná die Lombardiese verowering van Noord-Italië: in die laat jare van die Lombardiese koninkryk was die stad die hoofstad van 'n regsdistrik wat direk aan die koning ondergeskik was. Ansa, vrou van koning Desiderius, het 'n klooster en 'n kerk in die stad gestig.
Sirmione was onder die besit van die Venesiese Republiek van 1405 tot en met 1797, toe dit deur die Habsburgse Ryk verkry is. Dit het in 1860 deel geword van die Koninkryk van Italië.
Belangrikste besienswaardighede
Die belangrikste historiese landmerk van Sirmione is die sogenaamde Grotte van Catullus (Grotte di Catullo), die treffendste voorbeeld van 'n Romeinse privaat gebou wat in Noord-Italië ontdek is. Die gebou het 'n reghoekige plan gehad en het 167m × 105m gemeet.
Wêrelderfenisgebied
Die prehistoriese nedersetting by Lugana Vecchia is deel van die prehistoriese stapelwonings rondom die Alpe, wat 'n UNESCO-wêrelderfenisgebied is.
Satyrium humile
Satyrium humile is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.
Frances de la Tour
Frances de la Tour (gebore 30 Julie 1944) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The History Boys (2006), The Book of Eli (2010), Alice in Wonderland (2010), en Into the Woods (2014).
Clathrina atlantica
Clathrina atlantica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Beweegbare brug
'n Beweegbare brug (Engels: bascule bridge) is 'n brug wat teenoorstaande gewig kan balanseer om gelyk te span sodat verkeer daaroor kan ry. By brûe oor riviere en kanale waarop skepe vaar, moet die vry hoogte (afstand tussen die wateroppervlak en die onderkant van die brug) so groot wees dat skepe ongehinderd daaronder kan deurvaar.
Amanda de Cadenet
Amanda de Cadenet (gebore 19 Mei 1972) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Blue Flame (1993), Four Rooms (1995), Fall (1997), en Brokedown Palace (1999).
Clathrina atlantica
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Thacker.
Beweegbare brug
Waar dit nie moontlik is nie, word beweegbare brûe gebou waarvan die brugdek opgelig of sywaarts beweeg kan word. By draaibrûe draai die brugdek sywaarts: kleiner brûe word met die hand, en groter brûe met masjiene beweeg. By lang brûe is die spit in die middel van die brug, bokant 'n middelpilaar of middelpyler. By ophaalbrûe word die brug of ŉ gedeelte van die brug opgelig om skepe deur te laat. By langer brûe is die brug in twee verdeel.
Die brug word dan met behulp van staaltoue en teengewigte aan albei kante opgeklap. Die metode waarvolgens brugdekke aan staaltoue gehang word, het dit moontlik gemaak om reuse-afstande te oorbrug. Die afstand tussen die twee stutpilare van die Golden Gate-brug by San Francisco is 1 400 meter. As ŉ mens die staaldraad sou oprol waaruit die reusagtige hoofkabel en die draagkabels bestaan, sou jy die kus van die hele Noord-Amerika daarmee kan omspan. Die hoofkabels is meer as ŉ meter dik.
Die George-Washington-brug in New York is net so groot. Die stutpilare, wat 200 meter hoog is, weeg elk meer as 20 000 ton – dus drie keer soveel as die Eiffeltoring in Parys. Die vier hoofkabels, wat 950 mm dik is, weeg saam 28 450 ton, dit wil sê soveel as ŉ lynboot.
Tweede Oorgangstydperk van Egipte
Die Tweede Oorgangstydperk is ’n periode in die geskiedenis van Antieke Egipte toe wanorde vir ’n tweede keer geheers het, tussen die Middel- en die Nuwe Ryk. Dit is veral bekend as die tyd toe die Hyksos van Wes-Asië hul verskyning in Egipte gemaak het en wie se bewind oor die 15de Dinastie gestrek het.
Middelryk van Egipte
Die Middelryk van Egipte (ook bekend as die Tydperk van Hereniging) is die periode van Antieke Egipte tussen 2000 en 1700 v.C. Dit het gestrek van die begin van die 11de Dinastie tot aan die einde van die 12de Dinastie. In dié tyd het Osiris die belangrikste god in Egipte geword.
Daar was twee fases: die 11de Dinastie wat vanaf Thebe regeer het, en die 12de Dinastie met sy mag in Lisjt.
Ná die val van die Ou Ryk het Egipte ’n tydperk van onenigheid en kulturele agteruitgang binnegegaan bekend as die Eerste Oorgangstydperk. Aan die einde van dié tyd het die 10de en die 11de Dinastie om die mag baklei. Die stryd is deur Mentoehotep II van die 11de Dinastie beëindig toe hy sy mag oor die hele Egipte verenig. Hy word dus beskou as die stigter van die Middelryk. '''
Die 12de Dinastie het begin met die bewind van Amenemhet I. Daar is ’n teorie dat hy Mentoehotep se troon afgeneem het. Hoewel daar geen rekords oor hierdie magstryd is nie, is daar aanduidings van ’n burgeroorlog aan die einde van die 11de Dinastie. Wat wel seker is, hoe Amenemhet I ook al aan die bewind gekom het, is dat hy nie ’n koninklike van geboorte was nie.
Nissan Cherry
Die Datsun Cherry, later bekend as die Nissan Cherry, was 'n reeks subkompakte motors wat Nissan se eerste voorwielaangedrewe supermini-modelreeks gevorm het.
Die Cherry het 'n voorenjin, voorwielaangedrewe uitleg gehad. Die Cherry-reeks sluit die E10 en F10 in. Nissan se direkte opvolger was die Nissan Pulsar wêreldwyd.
In Japan was die Cherry eksklusief beskikbaar by Nissan Cherry-winkels.
In die Britse mark het dit begin net voor die maatskappy se oplewing in verkope, wat veroorsaak het dat dit net meer as 6 000 motors in 1971 verkoop het en meer as 30 000 die volgende jaar. Alhoewel sy opvolger in 1974 bekend gestel is, was die oorspronklike model se gewildheid op die Britse mark sodanig dat dit eers in 1976 daar vervang is.
Read Morgan
Read Morgan (gebore 30 Januarie 1931) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Marlowe (1969), Back to the Future (1985), Fatal Beauty (1987), en Maverick (1994).
Clathrina aurea
Clathrina aurea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Solé-Cava, Klautau, Boury-Esnault, Borojevic & Thorpe.
Robert Moresco
Robert Moresco (gebore 1 April 1951) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Million Dollar Baby (2004), Crash (2004), en 10th & Wolf (2006), en in die televisiereeks The Hundred Code (2015).
Eerste Oorgangstydperk van Egipte
Die Eerste Oorgangstydperk, wat dikwels beskryf word as ’n "donker periode" in die geskiedenis van Antieke Egipte, het oor sowat 100 jaar gestrek, van omstreeks 2181 tot 2055 v.C., en het gevolg op die Ou Ryk. Dit het ingesluit die 7de tot die 10de en ’n deel van die 11de Dinastie.
Salland
Salland (Nedersaksies: Sallaand) is 'n historiese streeksheerskappy in die weste en noorde van die huidige Nederlandse provinsie Overijssel. Tans word die naam Salland gebruik om 'n streek aan te dui wat ooreenstem met die deel van die voormalige heerskappy min of meer ten weste van Twente.
Geskiedenis
Salland (of Salalant, soos dit eers bekend gestaan ​​het) word die eerste keer in die vroeë Middeleeue genoem. Die streek is waarskynlik vernoem na die rivier IJssel, voorheen bekend as Isala, en die meerland Sallzee by die samevloeiing van die riviere Vecht en IJssel. Die streek kan die oorspronklike woning van die Saliese Franke wees.
Salalant het geleidelik na die suide gegroei tot by die riviere Meppelerdiep en Reest en na die weste tot by die Regge. In 1046 het Deventer en sy omgewing tot die provinsie Hamaland behoort, maar is in 1246 saam met die gebied tussen Dalfsen en Gramsbergen in Salland opgeneem. In 1225 is die kantoor van die biskoplike balju vir Salland gestig, en in 1308 het die biskop 'n dykreg oor die land tussen die Hunnepe tot aan die kus toegeken; hierdie gebied het later bekend geword as die Salland-balju. In 1336 het die biskop byna die hele Overijssel - insluitend Salland - aan die graaf van Guelders belowe.
Tien jaar later kon die nuwe biskop, Jan van Arkel, die beloofde gebiede herwin. Hy het ook die regering hervorm deur Oversticht in die drie balju's Twente, Vollenhove en Salland te verdeel. Mettertyd is hulle afgegradeer tot "drostambten", en al is hulle vervang deur die balju's van IJsselmuiden, Diepenheim, Haaksbergen, en die balju van Hasselt hoofbalju gemaak, het die oorspronklike drie drostambten nietemin gedien as die basis vir Oversticht se drieledige afdelings tot vandag toe.
Toe die aartsbiskop van Utrecht sy domeine in 1527 aan die Heilige Romeinse keiser Karel V verkoop het, word Salland een van die drie samestellende dele van die nuwe heerskappy van Overijssel, wat op sy beurt een van die sewe provinsies van die Nederlandse Republiek in 1581 word (Drenthe word 'n heerskappy in eie reg).
Munisipaliteite
Die volgende 13 Overijsselse munisipaliteite lê in die Salland-streek:
Sien ook
Andere streke in Overijssel: Streek in Gelderland:
Clathrina biscayae
Clathrina biscayae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1987 deur Borojevic & Boury-Esnault.
Rachel de Solla
Rachel de Solla (gebore 24 Desember 1920) is 'n Engelse aktrise.
Clathrina brasiliensis
Clathrina brasiliensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Soezdal
Soezdal (Russies: Суздаль) is ’n stad in Rusland en die administratiewe hoofstad van die distrik Soezdal in die Wladimir-oblast. Dit is aan die Kamenkarivier geleë 26 km noord van die stad Wladimir, die administratiewe hoofstad van die oblast. In 2015 het die stad 9 978 inwoners gehad.
Soezdal is een van die oudste nedersettings in Rusland. In die 12de eeu het dit die hoofstad van die prinsdom Rostof-Soezdal geword, met Moskou as een van die ondergeskikte dorpe. Deesdae is Soezdal die kleinste van die stede in die Goue Ring van Rusland, maar dis is ’n groot trekpleister vir toeriste. Verskeie van sy monumente is Unesco-wêrelderfenisterreine.
Geskiedenis
Die stad se geskiedenis dateer van 1024. In 1125 het Joeri Dolgoroeki Soezdal die hoofstad van die prinsdom Rostof-Soezdal gemaak. Soezdal was dus ’n hoofstad toe Moskou nog in sy beginskoene gestaan het. In 1157 het Andrei Bogoljoebski die hoofstad van Soesdal na Wladimir geskuif, en van dié tyd af was die prinsdom bekend as Wladimir-Soezdal.
Die stad lê in ’n vrugbare koringstreek en het ’n handelsentrum gebly selfs ná die inval in Kiëf-Roes deur die Mongoolse Ryk. Dit het later met Nizjni Nowgorod saamgesmelt totdat albei in 1392 deur die Grootvorstedom Moskou geannekseer is.
Ná ’n afname in Soezdal se politieke belangrikheid het dit ’n godsdienssentrum geword, met groot ontwikkelingsprojekte wat in die 16de eeu deur Wasili III en Iwan die Verskriklike aangepak is. In die laat 17de en 18de eeu het ryk handelaars betaal vir 30 kerke, wat steeds die stad versier. Daar was in ’n stadium 40 kerke in die stad met 400 families.
In 1864 kon plaaslike handelaars nie die regering oorreed om die Transsiberiese Spoorlyn deur hul stad te laat loop nie. Dit het deur Wladimir geloop en Soezdal het daardeur nie net die treine misgeloop nie, maar ook die hele 20ste eeu. Verder het Soezdal in 1967 die status van ’n beskermde gebied gekry en dit het die ontwikkeling van die stad amptelik beperk. Soezdal het dus in ’n baie lang tydperk nie veel verander nie – sy oulike houthuisies staan tussen die kerke waarvan die goue koepels in die Kamenka weerkaats word.
Vandag is die stad ’n belangrike toerismesentrum vanweë sy talle voorbeelde van ou Russiese argitektuur – die meeste daarvan kerke en kloosters. Al het dit net minder as 10 000 inwoners, het dit sy plaaslike voorkoms behou, met talle strome en grasvelde. Hoenders en vee is ’n algemene gesig in die strate, waarvan sommige nie geteer is nie. Hierdie Middeleeuse voorkoms gee aan Soezdal ’n prentjiemooi sjarme; in die somer is skilders en hul esels ’n algemene gesig.
Shirley Adams (rolprent)
Shirley Adams is 'n 2009-rolprent wat deur die Suid-Afrikaanse filmmaker Oliver Hermanus geregisseer en geskryf is. Die hoofrol word deur Denise Newman gespeel.
Opsomming
Shirley Adams bring haar dae deur in 'n krotbuurt in Kaapstad met die versorging van haar gestremde seun Donovan, verwond deur 'n dwaalkoeël in 'n kruisvuur tussen twee bendes. Nadat sy deur haar man verlaat is, kan sy skaars oorleef nadat sy al haar besittings sien verdwyn het. Sonder ondersteuning, moet Shirley noodgedwonge oorleef deur liefdadigheid en af en toe winkeldiefstal in die supermark te pleeg. As 'n jong terapeut in hul lewens kom, gryp Shirley die hoop aan dat haar seun se emosionele welstand kan herstel.
Laat Tydperk van Antieke Egipte
Die Laat Tydperk van Antieke Egipte verwys na die laaste opbloei onder Egiptiese heersers nadat die onstabiele Derde Oorgangstydperk tot ’n einde gekom het. Dit het geduur van 664 tot 332 v.C. en geëindig met die besetting van Egipte deur Alexander die Grote.
Die Laat Tydperk word dikwels beskou as die laaste asemteug van ’n eens groot kultuur waartydens die mag van Egipte algaande afgeneem het.
Nicol Stassen
Dr. Nicol Stassen (gebore 8 Junie 1963) is 'n Afrikaanse skrywer, navorser en sakeman. Hy is gebaseer by die Universiteit van Pretoria en spesialiseer in die Dorslandtrek en die Angola-Boere. Hy verwerf 'n BA-talegraad in Afrikaans, Russies, en Duits, 'n meestersgraad in chemiese ingenieurswese, en 'n doktorsgraad in geskiedenis.
Stassen is die besturende direkteur van Protea Boekhuis.
Michael Caine
Sir Michael Caine, CBE (gebore as Maurice Joseph Micklewhite; 14 Maart 1933) is ’n Britse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy kenmerkende werkersklas-aksent en het in langer as ses dekades in oor die honderd prente verskyn. Hy word beskou as ’n Britse ikoon en is in 2000 deur koningin Elizabeth II van die Verenigde Koninkryk tot ridder geslaan vir sy bydrae tot die rolprentwese.
Loopbaan
duimnael|links|260px|Michael Caine in die lokprent vir Zulu (1964).
E'Lollipop
e'Lollipop (In die Verenigde State vrygestel as Forever Young, Forever Free) is 'n Suid-Afrikaanse dramarolprent uit 1975 wat deur Ashley Lazarus geregisseer is en met José Ferrer en Karen Valentine in die hoofrolle.
Michael Caine
Loopbaan
Caine was in 1992 Ebenezer Scrooge in The Muppet Christmas Carol. Terwyl hy teen dié tyd eintlik uitgetree het, het hy in die laat 1990's ’n terugkeer gemaak; hy het sy tweede Golden Globe gekry vir Little Voice (1998) en sy tweede Oscar vir beste manlike byspeler vir The Cider House Rules (1999). In die 2002-parodie Austin Powers in Goldmember was hy Nigel Powers en in Christopher Nolan se Batman-reeks was hy te sien as Alfred Pennyworth. Hy het in verskeie ander Nolan-prente gespeel, soos The Prestige (2006), Inception (2010) en Interstellar (2014). Caine is die akteur wat die negende meeste geld by die loket laat inrol.
Caine is een van net twee akteurs wat in elke dekade van die 1960's tot die 2000's vir ’n Oscar vir toneelspel benoem is; die ander een is Jack Nicholson.
E'Lollipop
Storielyn
'n Wit weeskind, Jannie, word afgelaai by 'n weeshuis wat deur 'n priester en non in Lesotho, Suider-Afrika, bestuur word. Die seuntjie raak bevriend met 'n ander weeskind, Tsepo, wat swart is. Terwyl hy met 'n trekkerband speel, rol Jannie teen 'n krans af en beseer homself ernstig. Tydens hierdie beproewing het hy terugflitse oor die dood van sy ouers. Jannie word deur 'n Amerikaanse Lugmag noodvlug na New York ontruim om sy niere te laat opereer weens sy beserings. Die plaaslike dorpie samel geld in sodat vader Alberto en Tsepo na New York kan gaan. Op die lughawe word Tsepo verkeerdelik as 'n skoolstudent beskou en op 'n skoolbus gesleep voordat hy uit die skoolbus in Harlem ontsnap het. Na 'n ontmoeting met 'n Zoeloe-spreker, word Tsepo na die polisie geneem en herenig met vader Alberto, voordat hy met Jannie herenig word, en New York verken. Hulle gaan dan terug na Lesotho.
Luffariella herdmani
Luffariella herdmani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Luffariella en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Satyrium yunnanense
Satyrium yunnanense is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is inheems aan suid-sentraal China en Thailand.
Clathrina canariensis
Clathrina canariensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1868 deur Miklucho-Maclay.
Frank Moro
Frank Moro (11 Januarie 1944 – 21 Junie 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tu, mi amor... (1974), Maten al fugitivo (1986), en El gran reto - Lola la Trailera 3 (1991), en in die televisiereeks Al rojo vivo (1980).
Luffariella variabilis
Luffariella variabilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Dora De Winton
Dora De Winton (1874 – 1925) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Jo the Crossing Sweeper (1918) en The Flame (1920).
Soekarno-Hatta Internasionale Lughawe
Soekarno-Hatta Internasionale Lughawe (IATA: CGK – ICAO: WIII) (Indonesies: Bandar Udara Internasional Soekarno-Hatta) is die internasionale lughawe wat Djakarta en die omliggende gebied bedien. Dit is ongeveer 20 km wes van Sentraal-Jakarta geleë, naby die ligging van Cengkareng in die Banten-provinsie. Die lughawe is sedert 1985 in werking en vervang die ou Kemayoran-lughawe in Noord-Jakarta. Met meer as 57 miljoen passasiers beklee die lughawe die negende plek in die top 10 besigste lughawens ter wêreld volgens passasiersgetalle en het in 2012 met 14% gegroei. Die lughawe is vernoem na die eerste president van die Republiek van Indonesië, Soekarno en die eerste vise-president, Mohammad Hatta.
Opeenhoping
Die lughawe sukkel dikwels om alle vlugte te akkommodeer teen sy huidige perk van 81 vliegtuigbewegings per uur. Alhoewel dit oor kapasiteit is, het 'n 2012 ACI-opname verklaar dat die lughawe veilig bedryf word. Die twee oorspronklike aanloopbane ly aan plaveisel- en sterkteprobleme, wat die lughawe se kapasiteit beperk het om groot vliegtuie te bedien. Om opeenhoping te verminder en 'n teiken te bereik om 100 vlugte per uur te hanteer, is 'n derde aanloopbaan in Augustus 2019 geopen. Opgraderings van die oorspronklike twee aanloopbane vir veiligheid en om wyerompvliegtuie te akkommodeer is amper voltooi. Die lughawe sal teen 2025 jaarliks 100 miljoen passasiers kan bedien na voltooiing van deurlopende ontwikkelingswerk.
Derde Oorgangstydperk van Egipte
Die Derde Oorgangstydperk van Antieke Egipte het begin met die dood van farao Ramses XI in 1070 v.C. en die einde van die Nuwe Ryk, en het geëindig met die begin van die Laat Tydperk. Laasgenoemde word gewoonlik beskou as die stigting van die 26ste Dinastie deur Psamtik I in 664 v.C. ná die uitdrywing van die Nubiese heersers van die 25ste Dinastie deur die Assiriërs onder koning Assoerbanipal.
Die Derde Oorgangstydperk was ’n periode van verval en politieke onstabiliteit wat gekenmerk is deur ’n verdeling van die staat en besetting deur buitelanders. Baie aspekte van die gewone Egiptenare se lewe het egter nie veel verander nie.
Joseph Priestley
Joseph Priestley FRS (13 Maart 1733 – 8 Februarie 1804) was 'n Engelse chemikus, filosoof, predikant en onderwyser. Op 1 Augustus 1774 isoleer hy die chemiese element suurstof in sy laboratorium te Bowood House, Wiltshire, Engeland. Dit bevestig die vroeëre, onafhanklike ontdekking daarvan deur Carl Wilhelm Scheele. Priestley het suurstof egter in terme van die flogiston-teorie beskou, en dit dus nie as 'n nuwe element geidentifiseer nie, maar eerder as 'n gas met 'n gebrek aan flogiston beskryf.
Priestley het gedurende sy leeftyd 'n aansienlike wetenskaplike reputasie opgebou, onder andere vir die uitvinding van sodawater, sy geskrifte oor elektrisiteit en die ontdekking van 'n aantal gasse, waarvan sy ontdekking van suurstof die bekendste is. As gevolg van sy geloof in flogiston het hy nie besef dat hy 'n nuwe element voorberei het nie. Hy het gedog dat hy daarin geslaag het om lug vry van flogiston ("de-phlogisticated air") voor te berei. Sy vasbeslotenheid om die flogiston-teorie te verdedig, asook die verwerping van idees wat die chemiese revolusie sou begin, het hom hom teen die einde van sy lewe van die wetenskaplike gemeenskap geïsoleer.
Ketamien
Ketamien is 'n verdowingsmiddel wat medies gebruik word vir induksie en instandhouding van narkose. Dit word ook gebruik as 'n behandeling vir depressie, 'n pynstiller en as 'n ontspanningsmiddel. Ketamien is 'n nuwe verbinding wat in 1962 van fensiklidien verkry is, in die strewe na die ontwikkeling van 'n veiliger narkose met minder hallusinogene effekte.
Lewer- en urinêre toksisiteit is aangemeld onder gereelde gebruikers van hoë dosisse ketamien vir ontspanningsdoeleindes.
Ketamien is vir die eerste keer in 1962 gesintetiseer en in 1970 vir gebruik in die Verenigde State goedgekeur. Dit word gereeld in veeartsenykundige gebruik en was wyd gebruik vir chirurgiese narkose in die Viëtnamoorlog. Saam met ander psigotropiese middels is dit op die Wêreldgesondheidsorganisasie se lys van noodsaaklike medisyne.
Isabel Dean
Isabel Dean (26 Mei 1918 – 27 Julie 1997) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Gilbert and Sullivan (1953), A High Wind in Jamaica (1965), en The Terrorists (1975), en in die televisiereeks The Quatermass Experiment (1953).
Lycopodina
Lycopodina is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Nicolas Cage
Nicolas Kim Coppola (gebore op 7 Januarie 1964), professioneel bekend as Nicolas Cage, is ’n Amerikaanse akteur en rolprentvervaardiger. Hy het die hoofrol in ’n verskeidenheid prente vertolk, van romantiese komedies en dramas tot wetenskapsfiksie- en aksieprente.
Familie
Cage is in Long Beach, Kalifornië, gebore as die seun van August Coppola, ’n letterkundeprofessor, en Joy Vogelsang, ’n danser en choreograaf. Sy pa se ouers was die komponis Carmine Coppola en aktrise Italia Pennino. Hy is deur sy pa ook ’n broerskind van die regisseur Francis Ford Coppola en die aktrise Talia Shire, en die neef van die regisseurs Roman Coppola en Sofia Coppola.
Sy twee broers is ook in die vermaakbedryf.
Loopbaan
duimnael|links|180px|Cage se ster op die [[Hollywood Walk of Fame.]] Om die skyn van nepotisme te vermy het hy sy naam vroeg in sy loopbaan na Nicolas Cage verander, na aanleiding van die Marvel Comics-superheld Luke Cage.
Hy het ’n Oscar, Golden Globe en Screen Actors Guild Award gewen vir sy spel as ’n Hollywoodse alkoholis-skrywer in Leaving Las Vegas (1995) voordat ’n groter gehoor van hom begin kennis neem het in hoofstroomprente soos The Rock (1996), Face/Off (1997), Con Air (1997), City of Angels (1998) en National Treasure (2004). Hy het sy tweede Oscar-benoeming gekry vir sy spel as Charlie en Donald Kaufman in Adaptation (2002). In dieselfde jaar was hy die regisseur van Sonny. Hy besit die vervaardigingsmaatskappy Saturn Films en het prente gemaak soos Shadow of the Vampire (2000) en The Life of David Gale (2003).
Hy het weer groot lof gekry vir sy spel in prente soos The Weather Man (2005), Lord of War (2005), The Bad Lieutenant: Port of Call New Orleans (2009) en Kick-Ass. Sy prente Ghost Rider (2007) en Knowing (2009) was lokettreffers.
Jeff Morrow
Jeff Morrow (13 Januarie 1907 – 26 Desember 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente This Island Earth (1955), The Creature Walks Among Us (1956), Kronos (1957), en The Giant Claw (1957).
Lutetiospongilla
Lutetiospongilla is 'n uitgestorwe genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Clathrina cancellata
Clathrina cancellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.