cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hoelahoepel
Ander rekords
In Maart 2013 was die grootste hoelahoepel-oefening, met 407 deelnemers, gehou by die Ravenscraig Regional Sports Facility in Skotland deur North Lanarkshire Leisure en Powerhoop Fitness.
Gwen Stefani
Gwen Stefani (gebore 3 Oktober 1969) is 'n Amerikaanse sangeres en aktrise. Sy is bekend as die voorsanger van die musiekgroep No Doubt. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Zoolander (2001), The Aviator (2004), Teenage Mutant Ninja Turtles (2014), en Trolls (2016).
Kragsentrale
'n Kragsentrale of kragstasie is 'n industriële fasiliteit vir die opwekking van elektriese krag uit ander energiebronne.
Die middelpunt van byna alle kragsentrales is die elektriese generator, 'n roterende masjien wat meganiese energie omskakel na elektriese energie deur die skepping van 'n relatiewe beweging tussen 'n magnetiese veld en 'n geleier. Die energiebron wat aangewend word om die generator te draai verskil wesenlik. Dit is hoofsaaklik afhanklik van die tipe brandstof wat beskikbaar is, en die toegang tot tipe tegnologie van die elektrisiteitsmaatskappy.
Wetenskaplike metode
Die wetenskaplike metode is 'n sistematiese manier om kennis te versamel. Dit is gegrond op waarnemings, metings, voorspellinge, eksperimente, bevestiging en weerlegging.
Algemeen
Die konsekwente gebruik van die wetenskaplike metode onderskei die wetenskap van pseudowetenskap en ander vorms van kennisversameling. Die onderskeid tussen wetenskap en pseudowetenskap word ook die onderskeidingskriteria genoem en is daar uitgebreide verhandelings deur Karl Popper oor hierdie onderwerp geskryf.
Alle wetenskaplikes werk natuurlik nie op dieselfde manier om kennis uit te bou nie: sommige wetenskaplikes maak staat op inspirasie en insig, terwyl andere meer sistematies te werk gaan in hul ondersoeke. Die presiese manier waarop die wetenskaplike werkwyse uitgevoer word kan nie losgemaak word van die vakgebied en politieke konteks waarin dit uitgevoer word nie en die ekonomiese druk op die wetenskaplike kan ook nie buite rekening gelaat word nie.
Wetenskaplikes is dit eens dat die wetenskaplike metode se belangrikste rol is om seker te maak dat die versamelde kennis vry is van subjektiewe invloede en om foute daarin op te spoor.
'n Verduideliking in vereenvoudigde bewoording
Die wetenskaplike metode behels die deurlopende gebruik van die volgende stappe tydens die insameling van kennis.
Hierdie stappe word voortdurend herhaal sodat daar 'n al hoe groter basis is van goed getoetste hipotese wat saam al hoe meer verskynsels kan beskryf. Die wetenskaplike metode laat 'n mens soms toe om van die stappe in 'n ander volgorde uit te voer, maar in elke geval moet al die stappe gevolg word. Teoretiese natuurkundiges bedink soms eers 'n volledige nuwe teorie voordat hulle begin dink aan watter waarnemings hulle wil maak. Dit staan bekend as rasionalisme, in teenstelling daarmee staan empirisme wat meer op eksperimente gerig is.
Die vyf primêre stappe word hieronder verder uiteengesit.
Bestudeer
By die uitvoering van die bestudeer-stap is dit van uiterste belang dat alles volledig gedokumenteer word. Dit is nie voldoende om andere slegs op hoogte te bring van die hipotese alleen nie: die wetenskaplike metode vereis dat ander ook die hipotese self moet kan toets, en daarvoor is dit noodsaaklik dat ook die waarnemings en die presiese manier waarop die waarnemings gedoen is (en hoe dit herhaal kan word) geopenbaar word. Die herhaalbaarheid van die waarnemings is 'n belangrike vereiste voordat die evaluasie stap uitgevoer kan word en die herhaalbaarheid berus op die volledige dokumentasie van alle metinge wat tydens die studiestap gedoen is.
Tydens die beskrywing van eksperimente gebruik wetenskaplikes dikwels nie-alledaagse definisies. Dit kan noodsaaklik wees om die herhaalbaarheid te verseker. Baie terme wat in die alledaagse lewe voldoende sou wees kan vir hierdie doeleinde onvoldoende wees: Dink byvoorbeeld aan die lengte van 'n maand wat kan wissel tussen 28 en 31 dae en dat daar byvoorbeeld verskillende definisies kan wees vir die term dag en kan die noukeurigheid van sulke terme onvoldoende wees vir gebruik in 'n wetenskaplike verslag.
Dink
Tydens die dink-stap gebruik wetenskaplikes hul kreatiwiteit om 'n verklaring te beredeneer vir die gemete verskynsels. 'n Belangrike aspek van 'n wetenskaplike teorie is dat dit moontlik moet wees om 'n meting te doen wat die hipotese verkeerd kan bewys. Met ander woorde gestel as daar geen eksperiment versin kan word om die hipotese te weerlê nie, is die hipotese miskien waar maar is dit in elk geval nie wetenskaplik nie.
Die wetenskaplike moet daarom daarteen waak om partydig te wees en slegs een gedeelte van die waarnemings in ag neem. As 'n teorie gegrond is op alle waarnemings bestaan daar 'n groter kans dat dit bruikbaar sal wees.
'n Belangrike ekstra reël wat geld vir 'n nuwe teorie is dat hy nie meer ingewikkeld moet wees as wat noodsaaklik is om die waarnemings te verklaar nie. Om 'n voorbeeld te noem: as 'n boom tydens 'n storm omval, kan een moontlike teorie daarvoor wees Hierdie boom is deur die weerlig getref. Hierdie teorie is slegs één aanname, naamlik dat dit 'n weerligstraal was wat die boom laat omval het en nie 'n olifant of 'n sterk wind wat die boom omgestoot het nie. 'n Ander moontlike hipotese sou wees dat die boom deur reuse buite-aardse wesens van 200 meter lank, tydens 'n besoek omgestoot is. Hierdie teorie maak 'n groot klomp aannames, onder ander dat daar buite-aardse wesens bestaan, die feit dat intersterre reise moontlik is, en die feit dat hulle biologie hulle in staat stel om so enorm groot te word. Selfs met die reël so eenvoudig moontlik kan dit gebeur dat 'n mens 'n lang lys hipoteses versin. Sommige verskynsels kan so ingewikkeld wees dat hulle ongemaklik baie aannames benodig 'n bevredigende hipotese saam te stel ter verklaring daarvan. As die reël so eenvoudig moontlik gevolg word, sal die kans dat die hipotese later bruikbaar sal wees vergroot word. Daar bestaan egter nie 'n streng reël waaraan voldoen moet word om aan die wetenskaplike metode in hierdie verband te voldoen nie.
Voorspel
Hipotese word ook gesien as beter as andere hipotese as die voorspellende krag daarvan sterker is, dit wil sê as meer waarneming daarmee verklaar kan word en daar dus meer moontlike waarnemings is wat die hipotese kan weerlê. Die hipotese Alles verander in sjokolade as niemand kyk nie en verander weer terug sodra iemand daarna kyk kan nooit werklik weerlê word nie, want die hipotese is sodanig geformuleer dat bevestiging verbied word. Die hipotese het egter ook geen voorspellende krag nie en is nie 'n wetenskaplike hipotese nie. Die hipotese wat veronderstel dat lig deur 'n sterk swaartekragveld gebuig word ('n onderdeel van Einstein se Relatiwiteitsteorie) is 'n sterk hipotese, omdat hy duidelik uitgespel het welke metinge gedoen kan word om dit te toets. As ons weer terugkeer na die omgevalle boom, dan voorspel die weerlighipotese dat daar brandvlekke op die stam van die boom te vinde moet wees en dat die weerligradar 'n sein moes gegee het.
Om 'n voorspelling wat aan 'n willekeurige hipotese behoort te versin kan 'n mens gebruik maak van as-dan tipe redenasies. 'n Mens begin met die aanname dat die hipotese waar is, en bedink dan die gevolge daarvan as dit waar sou wees. Die oomblik as 'n mens dan 'n gevolg bedink wat nie voor-die-hand-liggend is nie, dan het 'n mens 'n moontlike voorspelling beding van die nuwe hipotese. Byvoorbeeld: Einstein se vergelykings dat horlosies hulle nie gedra soos mense gedink het nie. Deur vanuit die aanname te redeneer dat die vergelykings waar is, kom 'n mens tot die gevolgtrekking dat 'n akkurate horlosie in 'n vinnige ruimteskip anders sou loop as 'n soortgelyke horlosie op die aarde. In 1905 toe Einstein se teorieë gepubliseer is, was ruimteskepe bloot fantasieë, maar intussen is verskeie toetse uitgevoer en almal is in ooreenstemming met Einstein se voorspellings.
Bevestiging
Elke hipotese moet getoets word deur die uitvoer van eksperimente en die meting van die resultate daarvan. Omdat metinge inherente onakkuraat is en omdat apparatuur steeds beter word is nuwe metinge dikwels meer presies as ouer metinge. Soms kom afwyking van bestaande teorieë deur herhaalde metinge aan die lig. In die ideale geval moet die eksperimente so beskryf word dat elkeen wat wil, die metinge herhaaldelik met dieselfde resultaat kan uitvoer. Dit staan bekend as reproduseerbaarheid.
'n Goeie wetenskaplike eksperiment moet aan 'n aantal reëls voldoen. Daar moet so min moontlik vryheid wees in die interpretasie van die resultate: vryheid kan lei tot 'n sien wat ek wil sien. Bowendien word 'n goeie eksperiment so opgestel dat ander moontlike invloede uitgesluit word. Byvoorbeeld tydens die toets van die werking van 'n nuwe medisyne moet die plasebo-effek van die aandag wat die pasiënt by die dokter kry, uitgesluit word.
Evalueer
Elke hipotese moet onmiddellik verwerp word as daar betroubaar aangetoon kan word dat dit nie altyd geldig is nie, hoe belangrik of oud die teorie ookal mag wees. Volgens die beginsel bly alle wetenskaplike kennis kontinu aan die verander: daar kan immers op elke oomblik 'n nuwe meting gedoen word wat 'n ou hipotese omverwerp. In die eersgenoemde voorbeeld van die boom wat omgeval het sou die afwesigheid van brandmerke of die afwesigheid van 'n sein op die weerligradar die ou teorie onwaarskynlik maak en in samehang met 'n verslag van orkaanwinde in die omgewing, kan 'n nuwe teorie (byvoorbeeld dat die wind die boom omgewaai het) voorgestel word.
'n Ander belangrike aspek is dat eksperimente wat lei tot die verwerping van 'n hipotese deur verskillende wetenskaplikes uitgevoer moet word om te voorkom dat die resultate gegrond is op vooroordele, verwarring of bedrog. Wetenskaplike tydskrifte gebruik om die rede verwysings: wetenskaplikes stuur hul studies in vir publikasie, maar voordat die studies gepubliseer word gaan 'n onafhanklike paneel van deskundiges eers die resultate en gevolgtrekkings ter evaluasie na. Die nadeel van hierdie metode is dat die onafhanklikheid van die lede van die paneel ook in twyfel getrek kan word. Studies wat sonder verwysings gepubliseer word, kan egter slegs na publikasie ongeldig bewys word; dit lei soms tot groot skandale soos tydens die publikasie oor koue kernfusie deur Fleischmann en Pons.
Kerguelenkool
Kerguelenkool (Pringlea antiscorbutica) is 'n blomplant in die familie Brassicaceae en is dus verwant aan kool. Die spesie groei op Heardeiland en die McDonaldeilande, die Crozet-, Prins Eduard-eilande, Marion- en die Kergueleneilande. Dié afgeleë rotseilande is naby die 50º suiderbreedtegraad geleë en word konstant deur sterk yswinde getref. Die Kerguelenkool is gevolglik selfbestuiwend aangesien vlieënde insekte nie in die omstandighede kan oorleef nie.
Die plant is eetbaar en bevat hoë hoeveelhede kalium. Die blare is ook ryk aan vitamien C, 'n eienskap wat dit in die tyd van seilskepe baie aantreklik onder matrose wat aan skeurbuik gely het gemaak het.
Quiriguá
Quiriguá (Spaans: [kiɾiˈɣwa]) is 'n antieke argeologiese Majaterrein in die department Izabal in die suidooste van Guatemala, net wes van die grens tot Honduras. Quiriguá is sowat 200 km noordoos van die hedendaagse hoofstad Guatemala-stad en 48 km noord van Copán geleë. Dit is 'n middelgroot terrein met 'n oppervlakte van omstreeks 3 km² langs die onderloop van die Motagua-rivier, met die seremoniële sentrum sowat 1 km noord van die noordelike oewer. Tydens die Maja-Klassieke tydperk (200–900 n.C.), was Quiriguá aan verskeie belangrike handelsroetes geleë. Die terrein is vanaf 200 n.C. bewoon, konstruksie aan die Akropolis het om 550 begin, en 'n opdaag van groter konstruksies het in die 8ste eeu verskyn. Al die konstruksie is omtrent 850 gestaak, behalwe vir 'n kort tydperk van herbewoning in die vroeë Ná-Klassiek (c. 900 – c. 1200). Quiriguá deel sy argitektoniese en beeldhoudelike stil met die nabygeleë Klassieke Tydperk-stad Copán, met wie sy geskiedenis dit nou verweef is.
Quiriguá is in 1980 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Bekende leiers
Soos aangeteken op hiëroglifiese inskripsies in Quiriguá, is alle datums n.C. Majainskripsies vir leiers sluit soms verwysings na 'n nommer ("hel-nommer" of taal, genoem na die hoof-glief) wat moontlik die posisie van die leier in die volgorde van dinastiese opvolging aan die heerskappy van die terrein is. So 'n hel-nommer vyf dui aan dat die heerser die vyfde in die lyn van dinastiese opvolging was.
Asië
<div style="float: right; margin: 0 0 1em 2em; width: 26em; text-align: right; font-size: 0.86em; line-height: normal;"> <div style="border: 1px solid #ccd2d9; background: #f0f6fa; text-align: left; padding: 0.5em 1em; text-align: center;"> Asië
Asië is die wêreld se grootste kontinent in sowel oppervlakte as bevolking. Saam met die eilande beslaan dit ongeveer 44 579 000 km² wat 33% van die totale landoppervlakte van die aarde is en dit word bewoon deur meer as 4 miljard mense – ongeveer 60% van die wêreldbevolking.
Geografie
Asië, wat saam met Europa ’n onderdeel van die groot wêrelddeel genaamd Eurasië vorm, is die grootste van die aarde se vyf vastelande. Dit beslaan 'n oppervlakte van ongeveer 44 miljoen km², oftewel een derde van die wêreld se totale landoppervlakte. Afgesien van ’n aantal eilande in die suidooste, is die hele Asië in die Noordelike Halfrond geleë. Dit strek van die Oeralgebergte, die Swartsee, die Middellandse See en die Rooisee in die weste tot by die Stille Oseaan in die ooste, vanaf die Noordelike Yssee tot by die Indiese Oseaan in die suide.
Die Asiatiese vasteland bevat die hoogste en laagste plekke in die wêreld – Berg Everest in die Himalaja is 8 848 meter bo seespieël en die Dooie See is 395 meter onder seespieël. Die Baikalmeer in Suidoos-Rusland, naby Mongolië, vorm die wêreld se diepste trog – die meer is 1 620 meter diep en die bodem is 1 295 meter onderkant seespieël.
Die Kaspiese See en die Aralmeer is oorblyfsels van veel groter see wat vroeër daar bestaan het. Van die grootste riviere in die wêreld kom in Asië voor, onder andere die Mekong, Yangtze en Geelrivier in China en die Indus, Ganges en Chao Phraya in Indië. In Siberië vries die riviere in die winter, soms tot op die bodem. In die verre noorde van die vasteland bly die grond permanent bevrore en slegs 'n dun lagie bogrond ontdooi in die kort somers. Onmiddellik suid van hierdie toendra-gebied is 'n breë gordel onvrugbare sand, waarin uitgestrekte naaldwoude voorkom.
Verder suid lê die sogenaamde landboudriehoek van Rusland en Oekraïne (tussen Sint Petersburg, Odessa en Irkoetsk). Die grond is humusryk en die verhouding tussen reënval en verdamping is eweredig. Daarop volg die steppe- en woestyngebied, waar die reënval afneem en die temperatuur styg. Die gebied is oor die algemeen vrugbaar, maar besproeiing is noodsaaklik vir landbou. Weens die minerale samestelling van die grond en die feit dat verdamping hoër as die reënval is, ontstaan daar plek-plek soutvlaktes en -mere. Suidwes-Asië maak deel uit van die droëwoestyngordel wat van die Sahara in Afrika tot by die Gobiwoestyn in Mongolië strek.
Suid van die sentrale gebergtes, in Indië en Suidoos-Asië, word die minerale in die grond deur die swaar moesonreëns weggespoel. Die grond is kleierig, arm aan humus, met harde laterietbodems en wissel in kleur van geel tot rooibruin. Die vrugbaarste grond in die tropiese en subtropiese gebiede is vulkaniese grond, soos die in die hooglande van Dekan.
Die valleie en deltas van die groot riviere in Indië en China en van die Tigris en Eufraat in Klein-Asië bevat ook baie vrugbare grond. Die reënval in Asië wissel drasties van streek tot streek en word grootliks deur die sentrale bergreekse beïnvloed. Westewinde bring genoeg reën vir die ooskuste van die Middellandse See en die Swartsee, maar ooswaarts word die reën al hoe minder en bereik glad nie die lande oos van die Arabiese Skiereiland nie.
Terry Farrell (aktrise)
Terry Farrell (gebore 19 November 1963) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Back to School (1986) en Hellraiser III: Hell on Earth (1992), en in die televisiereekse Star Trek: Deep Space Nine (1993) en Becker (1998).
Asië
Fauna en Flora
Naas uitgestrekte grasvlaktes, woestyne en woude, bestaan Asië uit hoë plato's en bergreekse met die hoogste pieke in die wêreld. Daar kom dus 'n groot verskeidenheid plante en diere voor. Die sterk ooreenkoms tussen die fauna en flora van Asië en dié van die Amerikas versterk die vermoede dat daar in die ystertydperk 'n landbrug in die gebied van die Beringstraat moes bestaan het.
Toendra
In die verre noorde van Asië tref 'n mens Arktiese plantegroei aan. Daar groei net mos, kort grasse en bossies in die kort somers. Die berghellings langs die noordoostelike kus van Siberië is met welige gras bedek. Talie soorte insekte floreer in die toendra en dien as voedsel vir die groot swerms voëls wat in die somer op land en langs die see broei. Kenmerkend vir die toendra is sneeuhoenders en lemmings, wat as prooi dien vir roofvoëls, poolvosse en ander vleisvreters soos wolwe. Die meeste diere, insluitende die rendiere, migreer suidwaarts in die herfs. Kleiner knaagdiere bly egter ook in die winter daar en lewe van plantegroei wat hul onder die sneeu uitgrawe.
Taiga
Geen bome groei op die toendra nie, maar uitgestrekte naaldwoude kom suid daarvan in die taiga voor. Hulle bestaan hoofsaaklik uit denne, sparre en lorke. In die koudste dele van die taiga oorheers die lorke. Hulle verloor hul naalde in die winter, voëls en knaagdiere lewe van die bome se sade in die taiga. Soms ontstaan 'n tekort aan sade en dan migreer die voëls op groot skaal na Europa. Die grootste diere wat in die taiga voorkom, is elande, met wolwe, losse (’n soort rooikat) en veelvrate as hul vernaamste vyande. Naaldwoude kom ook teen die berghellings in die hooglande van Tibet voor. Rododendrons van alle kleure en 'n groot verskeidenheid primulas groei daar bokant die boomgrens.
Steppes en woestyne
Die plantegroei van Klein-Asië, Iran, Afganistan, Tibet en Mongolië is tipies van woestyn- en steppegebied. Loofbome groei in bosse teen die vogtige berghellings en langs die rivieroewers. Plantegroei in die steppe bestaan hoofsaaklik uit harde grasse, eenjarige plante, bolgewasse en lae struike, soos die Tamarisk. Bokwiet kom oorspronklik uit die steppe van Sentraal-Asië en knoffel uit Wes-Asië. Die plantegroei in Tibet is baie soos dié in China en Japan, waar perskes en appelkose oorspronklik vandaan kom. Kersies, vye, druiwe, hennep, gars, koring en rog, wat oorspronklik uit Klein-Asië kom, het oral op die vasteland belangrike kultuurgewasse geword. Korea, Mantsjoerye en Oos-China het 'n hoë reënval, met subtropiese plantegroei in die suidelike dele.
Die uitgestrekte steppe was die oorspronklike habitat van die wilde perd, maar vandag kom die egte wilde perd (Equus przewalski) nog net in Mongolië voor. Mongolië is ook die woonplek van die laaste wilde kamele. Hulle is skraler, met korter, harder hare as die mak kameel.
Baie soorte knaagdiere kom in die steppes voor, onder andere die fluithaas, wat 'n wintervoorraad van afgeknaagde plante opbou. In die warm woestyne van Suidwes-Asië tref 'n mens nog wilde esels aan sowel as 'n soort gasel wat hom by die klimaat aangepas het. Op die hooglande van Tibet kom die wilde jak (knorbuffel) voor. Sy digte pels beskerm hom teen die koue. Die kleiner huisjak is meer as 3000 jaar gelede al deur die Tibettane getem. Hy is 'n nuttige pak- en rydier en word ook aangehou vir melk en vleis. Sy pels het verskeie uiteenlopende gebruike. Hoog in die berge woon wilde skape en bokke, met die sneeuluiperd as hul grootste vyand. Die sneeuluiperd is die enigste lid van die luiperdfamilie wat bokant die boomgrens woon.
Bere is swerfdiere wat yl bevolkte, bergagtige gebiede as woonplek verkies. Daar is bruinbere in Tibet en knaagbere in die berge van Suidoos-Asië. In die bamboesbosse teen die berghange van Tibet en Wes-China woon die groot pandabeer. Sy kleiner neef kom ook in die aangrensende gebiede voor. Hulle lewe hoofsaaklik van plante.
Tropiese woude
Suid van die Himalaja lê die tropiese en subtropiese gebiede van Asië. Plek-plek kom daar wel struikwoestyne en droë bosse voor, maar tropiese reënwoude met 'n groot verskeidenheid van plante en diere oorheers. Baie van die boomsoorte lewer waardevolle hout, soos byvoorbeeld ysterhout, wat so swaar is, dat dit in water sink. Omdat daar geen groeiseisoen is nie, dra bome dwarsdeur die jaar vrugte. Baie van die tropiese plante lewer bekende speserye en grondstowwe, onder andere gemmer, kaneel en katoen.
Op die eilande is rubberplantasies en palms 'n algemene verskynsel. In die subtropiese savannegebiede woon 'n soort antiloop en die uiters seldsame Indiese leeu. Die grootste oerwoudbewoners is Asiatiese olifant, wat effens kleiner is as hul neefs in Afrika. Tiers, 'n klein soort renoster, Indiese-tapirs en orangoetangs se getalle is vinnig besig om af te neem. Dieselfde gebeur met die veelkleurige fisante van Suidoos-Asië.
Riviere en mere
Vis, op baie plekke die Asiate se enigste eiwitvoedsel, kom in groot getalle in al die riviere voor, veral in die koue riviere van Siberië. Rivierdolfyne kom in die groter riviere voor. In die tropiese en subtropiese gebiede tref 'n mens 'n paar soorte krokodille, waterskilpaaie en waterslange aan. Die Baikalmeer in Siberië is die habitat van die wêreld se enigste varswaterrob.
Arabië en die Indiese subkontinent
Arabië is die grootste skiereiland ter wêreld en lê tussen die Rooisee en die Persiese Golf. Dit het 'n oppervlakte van sowat drie miljoen km² (ter vergelyking: die oppervlakte van Suid-Afrika is sowat 1 200 000 km²). Tog woon hier baie min mense, aangesien dit een van die droogste gebiede op aarde is.
Die reënval is so laag dat daar nie 'n enkele standhoudende rivier in hierdie hele uitgestrekte gebied is nie. 'n Groot deel van die binneland van die Arabiese skiereiland is ware woestyn, hoewel daar op sekere plekke 'n skraal plantegroei voorkom. Die hooglande van Jemen en Oman kry genoeg reën dat 'n paar gewasse verbou kan word, maar in die meeste ander dele is besproeiing noodsaaklik. Koffie word op die hooglande verbou, terwyl dadels en graansoorte by die oases gekweek word.
Kleinveeboerdery is die vernaamste menslike bedrywigheid, en skape, bokke, perde en kamele word aangehou. Arabië se rykdom lê egter nie op die grondoppervlak nie, maar daaronder: petroleum, wat veral aan die oostelike deel van die skiereiland groot rykdom besorg het. 'n Groot deel van die totale jaarlikse wêreldproduksie van petroleum kom uit hierdie streek. As die Indiese subkontinent beskou word as die gebied wat suid van die Indus-Ganges-vlakte lê, is die gebied effens kleiner as Arabië.
Die grootste deel van die skiereiland bestaan uit die Indiese Dekkan, 'n uitgestrekte plato wat sowat 600 m bo seevlak lê. Die Dekkan word in die ooste en in die weste deur berge begrens. Die Wes-Ghats is die hoogste van hierdie bergreekse en styg tot sowat 2 500 m bo seevlak (Anai Mudi). Die reënval van hierdie skiereiland kom streng seisoensgewys voor en die enigste rede waarom die gebied so baie mense kan onderhou, is die grootskeepse gebruik van besproeiing. Rys is die vernaamste oes langs die kus, terwyl Indiese manna of Guinee-koring op die plato self gekweek word. Katoen is baie belangrik in die noordwestelike deel van die Dekkan.
Indo-China
Hierdie skiereiland lê tussen Indië en China en is die suidelikste Asiatiese skiereiland. Dit strek in die suidweste tot by die lang, smal Maleise Skiereiland (Malakka), wat op sy beurt byna tot by die ewenaar strek. Die skiereiland omvat lande soos Mianmar, Thailand, Kambodja, Laos en Viëtnam. Die belangrikste landbouprodukte van die skiereiland met sy moesonklimaat is rys, rubber, tee, katoen, tabak en piesangs. Hierdie deel van Asië is egter ook ryk aan delfstowwe, veral tin en tungsten.
Kleiner skiereilande
Daar is nog baie kleiner skiereilande in Asië. Tussen die See van Ochotsk en die Beringsee lê die Kamtsjatka-skiereiland (270 000 km²). Van die noordooste na die suidweste op hierdie skiereiland loop die vulkaniese Sredinni-gebergte. Die hoogste spits is Kloetsjef (4 778 m). Vanweë die uiters ongunstige klimaatsomstandighede is die eiland, wat sedert 1706 aan Rusland behoort, baie dun bevolk.
Tussen die Geelsee en die See van Japan lê die skiereiland van Korea (220 000 km²); die Seestraat van Korea skei hierdie skiereiland van die Japanse eilande. Die oostelike deel is bergagtig en woudryk. In die weste word diep, vrugbare grond intensief benut. Die noordelike deel van die skiereiland is ryk aan verskeie minerale: goud, yster, steenkool, koper en lood. Die grootste rivier, die 790 km lange Yalu, vorm die grens tussen Korea en Mantsjoerye.
Eilande
Asië is 'n besonder eilandryke vasteland. Die ooskus van Asië bestaan uit 'n reeks eilandkettings, wat van Alaska tot by Sumatra strek. Kleiner eilandgroepe kom voor in die Golf van Bengale, in die Arabiese See en in die Noordelike Yssee. Die belangrikste eilandgroepe en eilande is (van noord na suid):
Die Aleoetiese Eilande
Hierdie eilandketting lê tussen Alaska en Kamtsjatka en omvat sowat 150 eilande en eilandjies van vulkaniese oorsprong. Die eilandketting is 1 750 km lank en beslaan 'n totale oppervlakte van 17 450 km². Die klimaat is straf en die reënval hoog. Die eilande word deur sowat 6 000 mense, meestal Inuïete, bewoon. Die Aleoete is in 1741 ontdek en is in 1867 saam met Alaska deur die Verenigde State van Rusland gekoop.
Die Koerile
Die Koerile is 'n 1 200 km lange eilandboog tussen Kamtsjatka en Japan. Dit bestaan uit altesame 36 eilande van vulkaniese oorsprong met 'n totale oppervlakte van 15 600 km². Die Koerile het tot in 1945 aan Japan behoort. Daarna het dit onder die beheer van die Sowjetunie gekom en behoort nou aan Rusland.
Die Japanse eilande
Japan bestaan uit vier hoofeilande en meer as 8 000 kleiner eilande met 'n totale oppervlakte van 372 487 km². Die eilande strek oor meer as 4 000 km van noord na suid. Die hoofeilande is Honsjoe, Hokkaido, Sjikokoe en Kioesjoe. Die eilande het talle inhamme en baaitjies aan die kus, terwyl die binneland in die algemeen taamlik bergagtig is. In Japan is daar 192 vulkane (waarvan 58 aktief) en talle warmwaterbronne, en die land word dikwels deur aardbewings geteister. Die· hoogste berg is Foedji (3 776 m) op die eiland Honsjoe. Die noordelike deel van Japan het 'n gematigde en die suidelike deel 'n subtropiese moesonklimaat.
Taiwan
Hierdie eiland, wat hoofsaaklik deur Chinese bewoon word, het 'n oppervlakte van 36 000 km² en 16 in die Oos-Chinese See. Die klimaat is gematig en die plantegroei welig Die belangrikste landbouprodukte is rys, suiker, patats, kanfer, neute, tee en hennep, terwyl goud, steenkool en aardolie ontgin word. Die berge in die ooste bereik by Mount Morrison 'n hoogte van 3 997 m. Die westelike deel van die eiland bestaan grotendeels uit laagland. Taiwan het vroeër as Formosa bekend gestaan.
Suidoos-Asiatiese eilande
Tussen Asië en Australië lê die eilande-wêreld van Indonesië en die Maleise argipel. Die meer as 22 000 eilande vorm die grootste argipel op aarde. Tot die argipel behoort onder meer die Soenda-eilande, die Molukke en die Filippyne. In hierdie aardbewingryke gebied word sowat 130 aktiewe vulkane aangetref. Die grootste eiland van die argipel, en een van die grootste eilande ter wêreld, is Borneo (ook bekend as Borneo; 751 000 km²).
Die binneland van hierdie eiland is baie bergagtig en dig bebos. Die sowat 6 miljoen inwoners woon hoofsaaklik in die kusstreke. Ander groot eilande is: Soematra (473 600 km²), Sulawesi (vroeër bekend as Celebes; 189 035 km²) en Java (132 267 km²). Die Filippyne (300 000 km²) bestaan uit 7 107 eilande, waarvan 730 bewoon word. Die grootste eilande is Luzon, Mindanao, Samar, Negros en Palawan. Hierdie eilande het 'n tropiese klimaat. Die Molukke (Maloekoe) lê tussen Sulawesi en Nieu-Guinee; hierdie eilande het 'n totale oppervlakte van 74 505 km² en word deur sowat 'n miljoen mense bewoon. Op hierdie eens beroemde spesery-eilande speel die verbouing van speserye vandag net nog 'n baie klein rol.
Ander Asiatiese eilande
Ander Asiatiese eilande word in die Noordelike Yssee, die Indiese Oseaan en die Middellandse See aangetref. Die grootste Asiatiese eilande in die Noordelike Yssee is Nowaja Zemlja (81 400 km²), Franz Josef-land (18 940 km²) en die Nieu-Siberiese Eilande. Die grootste eiland in die Indiese Oseaan is Sri Lanka of Ceylon, aan die suidpunt van Indië. Dit het 'n oppervlakte van 65 610 km². Daar is twee eilandgroepe in die Indiese Oseaan, die Andamane en die Nikobare, met 'n gesamentlike oppervlakte van 6 582 km². Die grootste eiland in die Middellandse See wat tot Asië behoort, is Siprus (9 251 km²). Die eiland word deur Grieke en Turke bewoon wat koring, olywe, druiwe en neute verbou.
Claude Debussy
Claude Achille Debussy (22 Augustus 1862 – 25 Maart 1918) was 'n Franse komponis wat bygedra het tot groot vernuwing binne die Klassieke Musiek. Hy leef en werk veral in Parys waar meeste van sy indrukwekkende werke ontstaan het.
Hoewel die Franse komponis Debussy min direkte navolgers gehad het, was sy invloed op die musiek van die 20e eeu van groot belang. In die tydperk ná Wagner behoort Debussy tot diegene wat deur 'n herwaardering van die musikale materiaal - harmonie, melodie, ritme, klank kleur - die werkterrein vir komende geslagte verruim het. In sy veelsydige oeuvre, wat nie net deur Wagner, Moessorgski en andere beïnvloed is nie maar ook deur die literatuur, skilderkuns en eksotiese kuns, was natuurindrukke 'n belangrike bron van inspirasie.
Vanaf 1872 het hy onder andere by Lavignac teorie, vanaf 1873 by Marrnontel klavier en vanaf 1880 by Ernest Guiraud (1837 -1892) komposisie gestudeer. Van 1879 tot 1882 het "AchilIe de Bussy" in die somermaande deur Europa gereis as huispianis van mev. Von Meck, die weldoenster van Tsjaikofski. Debussy het daarvan gehou om weelderig te lewe en het dit daarom geniet om aan huis van die Paryse gesin Vasnier te kom.
Aangemoedig deur mev. Vasnier, aan wie hy sy eerste liedere opgedra het, en met baie begrip gelei deur Guiraud, het hy al hoe meer op kom poneer begin konsentreer. In 1884 het hy die Premier Grand Prix de Rome verower met sy kantate “Enfant Prodigue. Die tweejarige verblyf in Rome, wat deel van die prys was, het Debussy nie baie geval nie.
Terug in Parys het hy al sy ou bande verbreek en aansluiting gesoek by die Paryse kring letterkundiges en beeldende kunstenaars rondom die digter Mallarmé. SimboIisme, die art nouveau en die belangrikste strominge in die filosofie en die sielkunde van die tyd, en veral die nuwe opvattings voor die wêreld van die droom, het sy werk beïnvloed.
Vroeë werke
Die poësie van een van sy min vriende, Pierre Louys (1870-1925), het hom tot die Chansons de Bilitis (1897) geïnspireer - 'n toneelstuk van Maeterlinck - tot sy enigste opera, Pelléas et Mélisande, wat hy in 1902 voltooi het. 'n Teks van Rossetti het aanleiding gegee tot 'n kantate, La damoiselle élue (1887-1889), en 'n gedig van Mallarmé tot sy eerste suksesvolle orkeswerk, Prélude à l'après-midi d'un faune (1892-1894).
Latere werke
Sy latere werk, wat die studieonderwerp van baie moderne komponiste is, was meer abstrak-musikaal georiënteer. André Caplet was sy belangrikste vriend en medewerker in sy laaste moeilike jare, wat vererger is deur geld bekommernis en die slepende siekte (kanker) wat hom al in 1909 begin teister het. Om finansiële redes het hy as dirigent konsertreise aanvaar, asook komposisieopdragte van onder andere Nizjinski (die ballet Jeux, 1912). Ida Rubinstein (toneelmusiek by Le martyre de Saint-Sébastien van D'Annunzio, 1911) en sy uitgewer Durand Cn onvoltooide reeks van ses sonates vir verskillende instrumente). Dit het sy laaste kragte geverg. Sy planne vir twee operas volgens verhale van Poe kon hy nie verwesenlik nie. Hy is op 25 Maart 1918 in Parys oorlede.
Styl en stylkenmerke
In die omvangryke literatuur oor Debussy (onder andere deur van L. Vallas, E. Decsey, A. Liess, E. Lockspeiser, R. Myers en E. Vuillermoz) word daar verskillende interpretasies van sy veelsydige oeuvre gegee. Die talle uitsprake van Debussy self, onder andere in sy musiekkritieke (saamgebind in Monsieur Croche, anti-dillettante, parys 1921), is sowel verduidelikend as teenstrydig.
Debussy is, soos die meeste van sy tydgenote, deur Wagner beïnvloed, onder andere in die gebruik van die leitmotiven die baie aandag aan orkesklank, wat by Debussy ontwikkel het tot 'n vorm bepalende element. Hierin het hy homself bewys as die kleurgevoelige "impressionis", 'n omstrede' klassifikasie wat deur Debussy self in die hand gewerk is. As geesverwant van skilders soos Munet, Turner en Wistier het hy in verskillende werke (Nokturnes, 1892-1899; La mer) kleur- en ligeffekte aangetoon. Hy het vir die orkes en die klavier onderskeidalik drie en ses Images (Beelde, 1906-1911; 1905-1909) gekomponeer. Baie ander werke, onder andere sy 24 preludes in twee stelle van 12 elk vir klavier (1910-1913), dui op atmosfeer- en natuurindrukke. Sy twaalf etudes (1915), beïnvloed deur Chopin, toon sy bewustheid van die klankmoontlikhede van die klavier.
Wagner se sterk chromaties gekleurde harmonie het in Debussy se werke met hul gekompliseerde en harmoniese verhoudings, onopgeloste en onvolledige akkoorde en parallelle interval- en akkoordreekse uitgegroei tot 'n geleidelike vervaging van die spanningsveld tussen konsonant en dissonant, 'n hersiening van die harmoniese funksies. Die tonaliteit het hy egter in 'n mate behou. Ook die reëlmatige opbou van die melodie in geIyke periodes en die duidelike omlyning van die afsonderlike temas is by Debussy onderworpe aan 'n proses van vervaging en differensiasie. In dié opsig is hy deur die musiek van Moessorgski beïnvloed. Hoewel hy onder andere in sy strykkwartet (1893) die tradisionele sonatevorm min of meer gehandhaaf het, het hy in sy opera hoofsaaklik 'n "melodiese resitatief", en elders 'n baie vrye melodie, gebaseer op klein intervalgroepe, gebruik.
'n Verruiming van die melodiese materiaal het beteken die gebruik van toonreekse wat aan kerktoonsoorte en aan Oosterse musiek verwant was. Hierdie toonreekse het blykbaar op 'n natuurlike wyse voortgekom uit sy liefde vir die eksotiese of uitheemse sfeer en uit sy belangstelling in die musikale verlede. Die belangstelling blyk ook uit sy tekskeuse (Trois chansons de France, 1904; Trois chansons de Charles d'Orléans vir a capellakoor, 1898 -1908; Trois ballades de Francois Villon, 1910) en die gebruik van vorme soos die prelude, sarabande, menuet en passepied (Pour Ie piano, 1896-1901; Suite bergamasque, 1890-1905). Debussy, wie se voorkeure nie vry was van 'n besliste chauvinisme nie, hoofsaaklik teen Duitsland gerig, noem homself op die titelbladsy van sy laaste werk "musikus van Frankryk.”
Van sy bekendste werke
Onder hierdie werke is van sy bekendstes:
"Impressionisme" is 'n woord wat dikwels gebruik word om sy musiek te beskryf. Dit sluit aan by die skilderkuns waaronder Franse skilders soos Monet, Renoir en Degas die impressionistiese rigting ingeslaan het.
Jim Parsons
Jim Parsons (gebore 24 Maart 1973) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Garden State (2004) en Home (2015), en in die televisiereeks The Big Bang Theory (2007).
Leslie Stefanson
Leslie Stefanson (gebore 10 Mei 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente As Good as It Gets (1997), The General's Daughter (1999), Unbreakable (2000), en The Hunted (2003).
Kepler-11
Kepler-11 is ’n ster baie soos die Son, maar effens groter, in die sterrebeeld Swaan. Dit is sowat 2 000 ligjare (613 parsek) van die Aarde af. Dit is binne sigafstand van Nasa se Kepler-ruimteteleskoop. Op 2 Februarie 2011 is aangekondig die planetêre stelsel is van die mees kompakte stelsels wat nog ontdek is. Dit was die eerste ster met ses planete wat ontdek is. Al die planete is groter as die Aarde, met die grootstes omtrent so groot soos Neptunus.
Geskiedenis
Kepler-11 en sy planete is deur Nasa se Kepler-ruimtetuig ontdek. Dié tuig soek na sterre wat ’n verdowwing ondergaan. Dié verdowwing kan ’n teken wees van planete wat voor die ster verbybeweeg soos van die Aarde af gesien kan word. Kepler-11 was die eerste planeet wat ontdek is met meer as drie planete wat voor hom verbybeweeg.
Kepler-11 is na die Kepler-sending genoem; dit is die elfde ster wat deur Kepler ontdek is wat bevestigde planete het. Die planete is (in volgorde van die ster af): Kepler-11b, Kepler-11c, Kepler-11d, Kepler-11e, Kepler-11f en Kepler-11g.
Ster se eienskappe
Kepler-11 is ’n G-tipe ster met ongeveer 95% van die massa en 110% van die radius van die Son. Dit het ’n oppervlaktemperatuur van sowat 5 680 kelvin en is 8 miljard jaar oud. (Die Son is sowat 4,6 miljard jaar oud en het ’n oppervlaktemperatuur van 5 778 kelvin.)
Die skynbare magnitude van die ster is 13,7 en daarom kan dit nie met die blote oog gesien word nie.
Planetêre stelsel
Die stelsel is een van die kompakste stelsels bekend; die wentelbaan van Kepler-11b tot Kepler-11f sal maklik pas binne die wentelbaan van Mercurius, met Kepler-11g nie veel verder nie. Tog is daar aanduidings dat die stelsel oor miljarde jare stabiel kan bly.
Daar kan nog sterre in die stelsel wees wat nie voor die ster verbybeweeg nie, maar hulle sal nie op dieselfde manier as die ander opgespoor kan word nie.
Relatiewe grootte en posisie van die ses planete van Kepler-11, in vergelyking met die binneste sonnestelsel.
Stompdriftdam
Die Stompdriftdam is geleë in die Olifantsrivier naby De Rust in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Die Stompdriftdam is in 1965 in die Olifantsrivier voltooi. Dit lê 40 km oos van Oudtshoorn, 6 km van De Rust tussen De Rust en Vlakteplaas op die R341-streekroete na Willowmore. Die wal is 364 m lank en 49 m hoog. Die maksimum houvermoë is 55 miljoen kubieke meter en beslaan dan 'n oppervlakte van 6 208 vierkante kilometer.
Die hoofdoel van die dam is vir die besproeiing van vrugteboorde. Op die oewer langs die wal is 'n vakansieoord. Die damwal is nie oop vir die publiek nie.
Madhuri Dixit
Madhuri Dixit (* 15 Mei 1967) is 'n Indiese aktrise wat beroemd is vir haar werk in Bollywoodrolprente. Sy het 'n paar Filmfare-toekennings ontvang, vier vir "Beste Aktrise" en een vir "Beste Byspeler". Sy hou die rekord vir die meeste "Beste Aktrise"-nominasies (13) by Filmfare. In 2008 het die Regering van Indië haar met die Padma Shri bekroon, wat die vierde hoogste burgerlike toekenning in Indië is.
Lewensloop
Dixit is op 15 Mei 1967 in Moembaai gebore. Sy het aan die Universiteit van Moembaai studeer om 'n loopbaan in mikrobiologie te volg. Sy is ook 'n opgeleide Kathak-danser.
In 1984 maak sy haar debuut in Bollywood met die rolprent Abudh. In 1988 het sy haar eerste deurbraak met die rolprent Tezaab gehad, dié fliek het ook haar loopbaan in die bedryf gevestig. Sedertdien het sy ook in rolprente soos Dil, Beta, Khalnayak, Raja, Dil To Pagal Hai, Hum Hain Tumhare Sanam, Devdas en Aaja Nachle opgetree.
Ná haar werk in die rolprent Devdas, het sy haar loopbaan verlaat om op haar gesinslewe te fokus, maar in 2007 het sy met die rolprent Aaja Nachle teruggekeer.
Andes
Die Andesgebergte (Spaans: Cordillera de los Andes) is 'n groot, lang bergreeks aan die weskus van Suid-Amerika. Dit is ongeveer 7 000 km lank en op plekke tot 160 km breed. Die gemiddelde hoogte van die bergreeks is ongeveer 4 000 meter en die hoogste punt is Aconcagua met 6 962 meter in Argentinië naby die grens met Chili, gevolg deur Ojos del Salado (6 893 m).
Die Andes loop vir die grootste deel parallel met die Stille Oseaan deur die lande Venezuela, Colombia, Ecuador, Peru, Bolivië en die suidelike deel loop deur Argentinië en die lang en smal land Chili. Die mees suidelike punt is by Tierra del Fuego.
Tot die Spaanse verowering in 1533 onder Francisco Pizarro het die magtige Inka-ryk 'n belangrike rol in die streek gespeel. Die naam van die Andes is waarskynlik afgelei van die Quechua-woord anti, wat "ooste" beteken.
April Olrich
April Olrich (17 Julie 1931 – 15 April 2014) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Skull (1965) en Supergirl (1984), en in die televisiereekse The Snow Queen (1955) en The Avengers (1961).
Welwillendheidsdag
Welwillendheidsdag of Tweede kersdag val jaarliks op 26 Desember en is die feesdag net na kersdag wat op 25 Desember gedenk word. Nes Gesinsdag (Paasfees) en Pinkstermaandag vorm Welwillendheidsdag die tweede dag van een van die Christendom se belangrikste feeste. Die Kersfees het vanaf die 8ste eeu in die Liturgiese jaar 'n oktaaf, dit wil sê 'n vastyd van agt dae, waarvan die gedenkdae van heiliges nie geraak is nie. Voor die Protestantse Hervorming was daar in enkele Duitse lande tot vyf Kersdae, afhangende van die regerende vors se wetgewing.
Die dag word in die meeste Europese lande, waaronder Bulgarye, Denemarke, Duitsland, Estland, Finland, Griekeland, Hongarye, Ierland, Italië, Kroasië, Letland, Liechtenstein, Litaue, Luxemburg, Nederland, Noorweë, Oostenryk, Pole, Roemenië, Swede, Slowakye, Tsjeggië, Ysland, en lande van die Britse Statebond, as 'n openbare vakansiedag waargeneem. In die Verenigde State en ander lande is die dag egter nie 'n vakansiedag nie. In Spanje is dit net in die outonome geweste van die Baleariese Eilande en Katalonië 'n openbare vakansiedag, asook in die Duitstalige Gemeenskap van België en die Duitstalige gebiede van Switserland. Tussen 1871 en 1918 was dit ook in die destydse Elsas-Lotaringe van die Duitse Keiserryk 'n openbare vakansiedag.
Meeste lande wat aan die Britse Statebond behoort noem die dag "Boxing Day". Dié benaming is afgelei van die geskenke wat in Engels boxes genoem word. In dié boks kon mense 'n geskenk vir die armes neersit. Die tradisionele vosjagtogte is ook op Boksdag gehou. Die dag is nou belangrik vir ander sportsoorte soos sokker en perdewedrenne, maar ook krieket en rugby. Veral in die Verenigde Koninkryk, Australië, Kanada, Nieu-Seeland en Trinidad en Tobago, maar ook Hongkong is Boxing Day 'n tradisionele dag vir inkopies.
In Suid-Afrika is "Boxing Day" in 1994 hernoem na Welwillendheidsdag. Terwyl "Boxing Day" as 'n sekulêre vakansiedag beskou word, word op 26 Desember ook Sint Stefandag gevier.
In sport
Ook in sokker en rugby word in die lande van die Britse Statebond tradisioneel derbys aangebied. In Afrikalande en Italië word boksgevegte gehou.
Naltsjik
Naltsjik (Russies: На́льчик; Kabardies: Налшык; Karatsjai-Balkaries: Нальчик) is die hoofstad van die Republiek van Kabardino-Balkarië, ’n federale deelgebied van Rusland. Dit is aan die voetheuwels van die Kaukasusgebergte geleë, sowat 100 km noordwes van Beslan (in die Republiek van Noord-Ossetië-Alanië). Die bevolking in 2013 was 239 098.
Theresa May
Theresa Mary May [təˈriːzə ˈmeəri meɪ], * 1 Oktober 1956 as Theresa Mary Brasier ['breɪʒəɹ] in Eastbourne, East Sussex, Engeland, is 'n Britse politikus en vanaf 2016 tot 2019 leier van die Konserwatiewe Party van die Verenigde Koninkryk. Vanaf Mei 2010 tot Julie 2016 het May as minister van binnelandse sake in die kabinet van premier David Cameron gedien. Van 13 Julie 2016 tot 24 Julie 2019 het May die amp van eerste minister van die Verenigde Koninkryk beklee. Sy was die tweede vroulike premier en leier van die Konserwatiewe Party ná Margaret Thatcher gewees.
Ná twee vergeefse pogings in 1992 en 1994 om 'n parlementsetel te wen, verteenwoordig May sedert die algemene verkiesing van 1997 die kiesafdeling Maidenhead in die Britse Laerhuis. Tussen 1999 en 2010 het May verskeie poste in die skadukabinette van William Hague, Iain Duncan Smith, Michael Howard en David Cameron beklee, waaronder skadusekretaris van vervoer en skadusekretaris van werk en pensioene. Tussen 2002 en 2003 was sy voorsitter van die Konserwatiewe Party. May beskou haarself as 'n aanhanger van sogenaamde One-nation-konserwatisme, terwyl haar politieke standpunt deur politieke waarnemers as liberaal-konserwatief beskryf is.
May het in Oxfordshire grootgeword waar haar pa, Hubert Brasier, as vikaris gedien het. Tussen 1977 en 1983 het sy vir die Bank van Engeland gewerk, en tussen 1985 en 1997 vir die Association for Payment Clearing Services, terwyl sy ook die amp van raadslid vir Durnsford in Merton beklee het.
Lid van die Laerhuis
Ná twee vergeefse pogings in 1992 en 1994 om 'n setel in die Britse Laerhuis te wen, is May in die algemene verkiesing van 1997 as afgevaardigde vir die kiesafdeling Maidenhead in Berkshire verkies. Tussen 1999 en 2010 het May verskeie poste in die skadukabinette van William Hague, Iain Duncan Smith, Michael Howard en David Cameron beklee, waaronder die van Skadu-sekretaris van Vervoer en Skadu-sekretaris van Arbeidsake en Pensioene. Daarnaas het sy tussen 2002 en 2003 as voorsitter van die Konserwatiewe Party gedien.
Amy Farrington
Amy Farrington (gebore 20 September 1966) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Michael Richards Show (2000), Grey's Anatomy (2005), en Hung (2009).
Theresa May
Binnelandse sake
Ná die algemene verkiesing van 2010 het die Konserwatiewe en Liberale Party 'n koalisieregering gevorm waarin May die poste van Home Secretary (minister van binnelandse sake) en minister van vrouesake en vir die bevordering van gelykheid beklee het. Uit die laasgenoemde amp het sy in 2012 bedank.
Transistor
'n Transistor is 'n halfgeleier elektroniese komponent wat algemeen gebruik word as seinversteker of elektronies beheerde skakelaar. Transistors het twee hoof kontakte wat 'n veranderende gelykstroom toelaat om deur die transistor te vloei. 'n Derde kontak beheer hierdie elektriese stroom, of deur 'n spanning, of deur 'n relatiewe klein stroom. Die transistor is die fundamentele boublok van rekenaar, selfone en ander moderne elektroniese stroombane.
Theresa May
Binnelandse sake
Met haar herbenoeming as minister van binnelandse sake ná die konserwatiewe oorwinning in die verkiesing van 2015 het sy die Home Secretary met die langste ampstermyn geword sedert James Chuter Ede se rekord meer as sestig jaar gelede. Haar belangrikste beleide en besluite sluit in die hervorming van die Polisiefederasie; 'n strenger optrede ten opsigte van dwelmmisbruik; die oorsig oor die invoering van die nuutgeskepte ampte van verkose Polisie- en Misdaadkommissarisse; die deportasie van Abu Qatada, 'n Salafiste-geestelike wat na bewering kontakte met terreurorganisasies onderhou het; die daarstelling van 'n Nasionale Misdaadagentskap; en bykomende beperkings op immigrasie na die Verenigde Koninkryk.
Premier
Ná David Cameron se bedanking as eerste minister en leier van die Konserwatiewe Party op 24 Junie 2016 het sy die leierskapverkiesing op 11 Julie as onbetwiste kandidaat gewen. Theresa May is twee dae later as eerste minister benoem.
Transistor
Die transistor word gebruik in 'n verskeidenheid van digitale- en analoogfunksies, insluitende seinversterkers, skakelstroombane, spanningsreguleerders, seinmodulasie, geheueselle en ossillators. Transistors word afsonderlik of as geïntegreerde stroombane verpak. 'n Geïntegreerde stroombaan kan miljoene transistors binne 'n baie klein area huisves.