cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
B. D. Hyman
B. D. Hyman (gebore 1 Mei 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Payment on Demand (1951) en What Ever Happened to Baby Jane? (1962), en in die televisiereekse This Is Your Life (1952) en Hour Magazine (1980).
Harold Innocent
Harold Innocent (18 April 1933 – 12 September 1993) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Brazil (1985), Henry V (1989), en Robin Hood: Prince of Thieves (1991), en in die televisiereeks Mystery!: Malice Aforethought (1979).
Günther Hadank
Günther Hadank (20 Oktober 1892 – 23 Augustus 1973) was 'n Duitse akteur.
Galisië
Galisië (Galicies: Galicia, Galiza; Spaans: Galicia), is een van die outonome gemeenskappe van Spanje.
Corsica et Sardinia
Corsica et Sardinia was 'n Romeinse provinsie.
Grettir se saga
duimnael|regs|Grettir op 'n illustrasie van 'n 17de eeuse Yslandse manuskrip regs|duimnael|Drangey
Grettir se saga (ook bekend as Grettla, Grettis saga of die saga van Grettir die Sterke) is 'n Yslandse saga oor die lewe van die banneling Grettir Ásmundarson. Die saga is een van Ysland se beroemdste en word ook as een van daardie land se mooiste sagas beskou.
Die verhaal is deur 'n onbekende outeur êrens gedurende die dertiende of veertiende eeu geskryf. Die handelinge uit dergelike verhale dateer gewoonlik tussen die einde van die negende tot in die elfde eeu, en gaan gewoonlik oor sake soos stryd, eer, aansien, en mag. In hierdie opsig is Grettir se saga ietwat van 'n afwyking. Hierdie saga handel oor 'n historiese persoon, en die verhaal is op 'n baie realistiese manier geskryf.
Die hoofkarakter kom nie net teen sy menselike opponente te staan nie, maar die verloop van sy lewe word veral deur die bemoeienisse van bonatuurlike wesens bepaal. Die resultaat hiervan is dat Grettir die grootste deel van sy volwasse lewe as 'n banneling deurbring.
Grettir is 'n geweldige sterk man en ken skaars vrees (behalwe vir die donker). Hy is egter geen held nie; hy is 'n antiheld. Sy dryfvere is nie per definisie sleg nie; hy is nogtans ongemanierd, hy het 'n nurkse en opvlieënde karakter en doen dinge waaroor hy later spyt is. Daarna het hy ook die slegte geluk dat 'n aantal van sy aksies onverwags teen hom werk.
In teenstelling tot vele ander sagas waar die hoofpersone by die plundertogte van die Wikings betrokke is, is dit by Grettir se saga nie die geval nie.
Die verhaal
Grettir se lewe word van begin tot einde vertel. As kind is hy weerbarstig en ongemanierd. Daarnaas is hy heldhaftig en moedig. So word hy in 'n geveg betrokke met 'n sogenaamde draugr, 'n soort lewende lyk wat die Noorse ekwivalent van 'n zombie is. Voordat die draugr verslaan is, word Grettir deur hom vervloek, 'n voorval wat die res van Grettir se toekomstige onfortuinlike lewensloop sou bepaal.
Soms is Grettir 'n egte held wanneer hy teenstanders van formaat verslaan: hy dood byvoorbeeld eiehandig 'n groot beer in 'n grot. Deur blote ongeluk word 'n boerdery in Noorweë deur 'n brand verwoes waarby die vele bewoners omkom. Grettir se teenstander sorg daarvoor dat hy vir die brand beskuldig word; gevolgelik word hy in Ysland 'n banneling verklaar. Dit beteken dat enige persoon hom sonder vrees vir vervolging dood mag maak. Om verskeie redes is daar dus talle wat hom probeer doodmaak, maar Grettir blyk 'n gedugte teenstander.
Uiteindelik word Grettir die persoon wat al die langste as banneling op Ysland geleef het. Na byna twintig jaar in ballingskap wou sy vriende en familie egter dat die ballingskap opgehef word. Hulle voer dus 'n argument voor dat niemand volgens die wet vir langer as 20 jaar verban mag wees nie (in werklikheid het daar op Ysland nooit so 'n wet bestaan nie). Ná 'n debat in die Alþingi word besluit dat Grettir weer 'n vrye inwoner van Ysland mag word wanneer hy 'n volle twintig jaar in ballingskap deurgebring het. Sy vyande wend vervolgens 'n laaste poging aan om hom te vang. Grettir woon op hierdie stadium by sy broer Illugi en 'n slaaf op die eilandjie Drangey. Nadat Grettir deur die vervloeking van 'n towenares 'n wond opdoen, lê hy sterwend in die bed. Sy aanvallers slaag daarin om op die eiland te kom en vermoor Grettir en Illugi in 1013. Grettir se kop word afgekap en aan sy moeder gestuur. Dié begrawe dit by haar boerdery Bjarg naby die huidige dorpie Laugarbakki.
Robin Irvine
Robin Irvine (21 Desember 1901 – 28 April 1933) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente When Boys Leave Home (1927), Easy Virtue (1928), Confetti (1928), en The Ship of Lost Men (1929).
Ernst Haeussermann
Ernst Haeussermann (3 Junie 1916 – 11 Junie 1984) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Address Unknown (1935) en Pepi Columbus (1954).
Galatia (Romeinse provinsie)
Galatia was 'n Romeinse provinsie.
Gallia Lugdunensis
Gallia Lugdunensis was 'n Romeinse provinsie.
Proporsie
Die HAT omskryf proporsie as die verhouding tussen die onderdele van iets. Volgens die WAT is dit die gevormdheid of afmeting van iets in verhouding tot 'n ander deel of ander dele daarvan, bv. 'n gebou met eenvoudige, harmonieuse, mooi, pragtige proporsies. Die woord is van die Latynse proportio afkomstig, wat ‘deel’ beteken.
Proporsie en Skaal
Proporsie is die manier waarop dinge verband hou met hoeveelheid, verhouding of grootte as ŉ geheel – die manier waarop jy jou koffie met ŉ kwart koppie melk, driekwart koppie kookwater, saam met ŉ teelepel elk koffiepoeier en suiker aanmaak. Skaal, aan die ander kant, hou hoofsaaklik verband met slegs grootte – ŉ aandete eerder as bloot ŉ versnapering. In ontwerp werk die twee beginsels saam. As alles te vergelykbaar is volgens verhouding en volgens skaal, het die oog nie ŉ interessante pad om te volg nie, aangesien dit om ŉ spasie beweeg. Aan die ander kant, as alles te verskillend is, word die pad kras of te hobbelig. Om ŉ goeie balans te vind is die ideaal.
Bronne
https://genotcahin.ru/feng-shui/21612-hoe-om-proporsie-in-versiering-te-gebruik.html
Woordeboek van die Afrikaanse Taal, soos by https://viva-afrikaans.org/portale/woordeboekportaal op 5 Junie 2019 besigtig
Hispania Baetica
Hispania Baetica was 'n Romeinse provinsie.
Olifantsrivier, Namibië
Die Namibiese Olifantsrivier is 'n sytak van die Auobrivier in Namibië.
Roete
Die rivier vloei vir ongeveer 400 kilometer algemeen suidooswaarts deur Namibië.
Petrosia dendyi
Petrosia dendyi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Hechtel.
Gyles Isham
Gyles Isham (31 Oktober 1903 – 29 Januarie 1976) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Purse Strings (1933), Anne One Hundred (1933), Anna Karenina (1935), en The House of the Spaniard (1936).
Dorothy Hyson
Dorothy Hyson (24 Desember 1914 – 23 Mei 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Ghoul (1933), Sing As We Go! (1934), en Spare a Copper (1940).
Hispania Tarraconensis
Hispania Tarraconensis was 'n Romeinse provinsie.
Harry Halm
Harry Halm (17 Januarie 1901 – 22 November 1980) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Vacation from Marriage (1927), Die verschwundene Frau (1929), Sein Scheidungsgrund (1931), en Im Weissen Rössl (1952).
Steenwijkerland
Steenwijkerland (Nedersaksies: Steenwiekerlaand / Stienwiekerlaand) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Overijssel, met 'n bevolking van 44 000 in 2018 en 'n oppervlakte van 322 km².
Die munisipaliteit is in 2001 gestig en die bestuurlike sentrum is in die stad Steenwijk.
Steenwijkerland is in die Kop van Overijssel-streek geleë.
Bekende plekke is Blokzijl, Giethoorn, Steenwijk en Vollenhove.
Die Nasionaal Park Weerribben-Wieden lê in hierdie munisipale gebied.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Steenwijkerland:
Karl Hammes
Karl Hammes (25 Maart 1896 – 6 September 1939) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Königswalzer (1935).
Tyara
Die Tyara is 'n spruit wat suidwes van Fort Beaufort in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit mond uit in die Koonaprivier en is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Phyllis Hyman
Phyllis Hyman (6 Julie 1949 – 30 Junie 1995) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Children of Sanchez (1978), The Fish That Saved Pittsburgh (1979), School Daze (1988), en The Kill Reflex (1989).
Petrosia hartmani
Petrosia hartmani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Van Soest.
NG gemeente Kuruman
Die NG gemeente Kuruman is 'n meer as eeu oue gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die provinsie Noord-Kaap en in die Noord-Kaaplandse Sinode. Dit is op 3 Maart 1916 midde-in die Eerste Wêreldoorlog gestig.
Agtergrond
Die plaas Deben is in 1906 deur die departement van landbou aan John Sutherland toegeken. Saam met hom het Hendrik de Villiers in ’n hartbeeshuisie op die plaas gewoon. In Tswana beteken Deben “drinkplek” of “eerste drinkplek”. Dit is waarskynlik so genoem omdat die reisigers vanaf Kuruman water op Deben kon kry en dan weer op Dedeben (tweede drinkplek).
Op 15 Mei 1909 het die ringskommissie in die huisie van Jan en Sannie de Villiers vergader en is die gemeente Deben gestig. “De grenslynen zijn: de politieke lijnen van het geheele distrik van Kuruman”. Dit het destyds die hele tans bestaande afdeling van Olifantshoek en die grootste deel van die distrik Postmasburg ingesluit.
Stigting
In 1913 is die eerste pastorie te Kuruman, die hoofdorp en “de zetel van de Magistraat”, gebou. Die predikant het van toe af op Kuruman gewoon. Op 25 Julie 1914 is die eerste kerkgebou te Kuruman opgerig (tender van £1,275 is aanvaar) en in Maart 1915 is een te Olifantshoek ingewy. Die hoeksteen van die kerk op Kuruman is op 11 April 1914 gelê. Dié gebou is later aan die Hervormde Kerk verkoop en word vandag nog gebruik.
Op ’n kerkraadsvergadering van 27 Julie 1914 is besluit om stappe te doen om die gemeente in drie op te deel. Die ringskommissie van Dutoitspan vergader op 3 Maart 1916 (die gemeente se stigtingsdatum) te Kuruman en op 7 Maart 1916 te Olifantshoek om twee nuwe gemeentes op vermelde plekke te stig. Op 6 Mei 1916 word prop. D.J.S. Malan as eerste leraar van die gemeente beroep. Op finansiële gebied het dit moeilik gegaan, met die afstigting was die skuld op die geboue van die kerk meer as £4,000. Tydens die bediening van ds. Malan is die grond en geboue van die ou opleidingskool van die Londense Sendinggenootskap gekoop. Dit is vir £800 van die dorpsraad aangekoop.
Ds. Malan is deur ds. P. de W. Eksteen opgevolg en hy word op 28 April 1923 bevestig. Weens die depressie (1929–1933) het die gemeente finansieel baie swaargekry. Met ds. Eksteen se aankoms was die oortrokke rekening van die gemeente meer as £700.
Iudaea (Romeinse provinsie)
Iudaea was 'n Romeinse provinsie.
NG gemeente Kuruman
Stigting
Kort na ds. Eksteen se aankoms is ook ’n versoek toegestaan dat Engelse dienste in die kerk gehou kon word. Dit het baie daartoe bygedra dat verhoudinge tussen die taalgroepe verbeter het.
Ds. Adriaan Hofmeyr
Ds. Adriaan Hofmeyr (1854–1937) het die gemeente van 1928 tot 1933 bedien, met ander woorde 'n jaar voor, en daarna die volle lengte van die Groot Depressie. Hofmeyr het hom ná die Driejarige Oorlog op Kuruman gevestig. Dis nie bekend presies wanneer of hoekom nie en ook nie wat hy hier gedoen het om liggaam en siel aan mekaar te hou nie. Dit is wel bekend dat hy 'n tyd lank onderwys in 'n tweemanskool op die plaas Arbeid Adelt in die distrik Kestell in die Vrystaat gegee het. Van 1921 tot 1925, toe hy weer predikant predikantstatus ontvang het, het hy die betrekking van orrelis in die NG gemeente Winburg beklee.
In 1925, toe hy 71 of 72 jaar oud was, het hy na Heilbron in die Vrystaat vertrek om in die plaaslike NG gemeente as hulpprediker te werk nadat hy die beroep daarheen aangeneem het. Dit was in daardie jaar dat die NG Kerk hom ná 27 jaar weer tot die bediening toegelaat en wel as emeritus predikant nadat hy om die herstel van sy status aansoek gedoen het. Op Heilbron sou ds. en mev. Hofmeyr net twee jaar bly (hulle aangenome seun is in dié tyd op Bethlehem oorlede), want in 1928 aanvaar hy 'n beroep na Kuruman. Hy was toe al 73 jaar oud en reeds die kerkraad se vierde beroep. Die eerste drie het almal vir die beroep bedank. Van der Merwe skryf daar was aanvanklik vrae oor sy hoë ouderdom, maar "hy het vriend en vyand verras met sy dinamiese werkkrag en besielende lewe". Die kerkraad en lidmate was terdeë bewus van sy verlede.
Eindelik weer evangeliedienaar
So is ds. Hofmeyr eindelik weer in 'n gemeente as herder en leraar bevestig, naamlik op 21 April 1928, agt dae ná sy 74ste verjaardag. Ten spyte van sy hoë ouderdom kon hy die jongmense besiel en kom daar 'n kentering onder die jeug van Kuruman. Hy was altyd 'n uitsonderlik prediker en kon selfs op dié hoë ouderdom nog altyd die Woord met krag en mening bring. Van der Merwe skryf: "Sy buitengewone welsprekendheid en die gawe om mense te boei, het jonk en oud meegevoer … Hy was 'n man met 'n indrukwekkende voorkoms en innemende geaardheid."
Van ds. Hofmeyr getuig die matrieks van 2006, dekades nadat hy daar predikant was, op ’n webtuiste: "Op 21 Mei 1928 word die 74-jarige ds. A.L.J. Hofmeyr herder en leeraar op Kuruman, iemand met ’n dinamiese werkkrag en ’n besieling vir die jeug. Hy gee baie aandag aan albei skole, sy buitengewone welsprekendheid en die gawe om mense te boei, het jonk en oud meegevoer. Hy was besonder musikaal en het gewoonlik ’n opvoubare orreltjie saamgery en musiek vir die kinders gemaak. Ds. Adriaan Hofmeyr skryf en toonset ’n skoollied wat met die eeuwenteling nog deur Laerskool Seodin en Hoërskool Kalahari gebruik word. Hierdie skoollied met sy onsterflike woorde bring altyd ’n knop in die keel, dit bind steeds leerlinge en oud-leerlinge oor die land saam aan Seodin."
Enkele weke ná ds. Hofmeyr se bevestiging op Kuruman, het ds. D.J. le R. Marchand ná 19 jaar op 'n kerkraadsvergadering op Prins Albert bekendgemaak dat hy wil aftree. Hy ontvang sy emeritaat op 28 Julie 1928 en tydens die gevolglike vakature bring die kerkraad vyf beroepe uit. Vier keer verskyn die naam van 'n geliefde oudleraar van Prins Albert op die groslys, naamlik dié van ds. A.J.L. Hofmeyr. Ná meer as drie dekades is dié indrukwekkende dominee nog nie deur sy ou gemeente, waar hy deurentyd ten spyte van teëspoed 'n goeie verhouding met sy kerkraad gehandhaaf het, vergeet nie, selfs al was hy toe al 74 jaar oud. Op die vyfde beroepsvergadering haal ds. Hofmeyr die tweetal saam met ds. J.S. Theron van Pretoria-Wes en in die stemmery verloor hy met 15 stemme teen ds. Theron se 28.
Tydens sy dienstyd in die verre Kalahari het die gryse leraar nog vir oulaas sy ou gemeente op Prins Albert besoek toe 'n aansienlike aantal inwoners hom tegemoet gegaan het.
Afrikaanse Bybel in gebruik geneem
Heel aan die einde van sy dienstyd op Kuruman en dus ook van sy evangeliebediening, wat ruim 53 jaar gelede op Willowmore begin het, het ds. Hofmeyr die voorreg gehad om die ingebruikneming van die Bybel in Afrikaans mee te maak. Die naweek wat daarvoor opsygesit is, was ook 'n biddag om reën, want dit het midde-in die knellendste droogte in menseheugenis geval. Dié naweek is talle dienste gehou, waartydens talle sprekers opgetree het. Ds. Hofmeyr het oudergewoonte besonderse aandag aan die jeug gegee. Hy het hulle aanmoedig om onvermoeid te ywer totdat elkeen sy eie Bybel het. "Maar jul pennies bymekaar, kinders, en koop vir julle 'n mooi, sterk Afrikaanse Bybel. Ek het een wat my vader in 1849 in Londen gekoop het, nog heeltemal mooi en sterk." Die Bybelfees is afgesluit met 'n konferensie, waar ook die predikante van die ander kerkgenootskappe en die skoolhoof van Kuruman, mnr. S.J. Botha, opgetree het. Iemand het aan die Kerkbode geskryf: "Wat was dit tog 'n aangename feesdag. Dit was lieflike weer, lieflike woorde en 'n lieflike stemming."
Nogeens 'n nuwe pastorie
Kuruman was ds. Hofmeyr se derde gemeente agtereenvolgens waar 'n nuwe pastorie tydens sy dienstyd betrek is, al was dit moeilike tye, soos op Prins Albert met die destydse droogte. Tydens die Groot Depressie, wat met die bejaarde leraar se dienstyd saamgeval het, was daar byna geen kontant beskikbaar nie, nietemin was die kerkraad by verskeie transaksies betrokke wat 'n geweldige skuldlas meegebring het. Aan die einde van 1929, die jaar waarin die depressie begin het, koop die kerkraad 'n plaas aan waarvan die opstal as koshuis vir behoeftige kinders moes dien. Ook in dié tyd moes elektrisiteit in die kerkgebou en die pastorie geïnstalleer word, nog 'n groot uitgawe. Die pastorie wat in 1913 deur die gemeente se eerste leraar betrek is, was nie meer geskik vir sy doel nie. Met die aankoop van 'n nuwe en al die ander uitgawes, skuif die gemeente se skuld in 1932 op tot £3 000, destyds 'n aardige bedrag. Die jaar daarop bereik die gemeente se geldsake 'n krisispunt, toe ds. Hofmeyr vrywillig afstand doen van 'n deel van sy salaris as tydelike hulpmaatreël. Nogtans besiel hy die kerkraad en lidmate met geloofsmoed en spoor hy hulle aan om met toewyding voort te gaan.
Sy aftrede en dood
In 1933 was ds. Hofmeyr, toe 79 jaar oud, die oudste diensdoende predikant in die NG Kerk] In die voorafgaande jaar was hy soms ernstig siek en so word hy genoodsaak om sy emeritaat op 22 Oktober 1933 te aanvaar. In die Kerkbode van 8 November 1933 skryf ds. N.E. Nel van die NG gemeente Daniëlskuil oor dié naweek: "Sondagmôre ná die bediening van die nagmaal en ná 'n hartroerende gebed by die tafel van die gryse leidsman tot sy gemeente, het hy in die teenwoordigheid van ongeveer 600 mense demissie ontvang. Dit was 'n plegtige en indrukwekkende gebeurtenis toe die byna 80-jarige ou vader voor die kansel verskyn vir die losmaking." Met die gemeentekonferensie die Sondagaand deel "hierdie prins van die predikers van die Ned. Geref. Kerk, met sy welluidende sterk stem, iets aan die gehoor mee van sy eie lewenservaring: 'Een maal het ek skipbreuk gely, maar God het my lewe gered; een maal was ek so siek dat vyf geneeshere vir my geen hoop gehad het nie, maar die Heiland het my weer herstel; twee maal het mense my met rewolwers bedreig omdat ek vir my land en volk gepraat het, maar die Here het my beskerm, sodat ek nou kon aftree, op vyf maande na 80 jaar'
Ds. Hofmeyr lewer eers op 17 Desember 1933 sy afskeidspreek en verlaat die gemeente. Minder as 'n week voor sy dood in 1937 het hy nog 'n feesboodskap met die oog op die gemeente se kwarteeufeesviering in 1941 geskryf: "Met die afneming van liggaamlike kragte gaan my gedagtes gedurig in liefde uit na die geliefde gemeente waar dit my voorreg was om enige jare as leraar te staan. Maar u is nie alleen gedurig in my gedagtes nie, maar ook in my gebede voor die genadetroon." Hy is kort hierna in Bellville in die Kaapse Skiereiland oorlede.
Petrosia davilai
Petrosia davilai is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Alcolado.
Dacia (Romeinse provinsie)
Dacia was 'n Romeinse provinsie.
Dit kom ongeveer ooreen met die huidige Roemenië en is ná 'n lang oorlog (vanaf 101) teen die Dasiese koning Decebalus deur keiser Trajanus verower. Keiser Aurelianus het in 271 besluit om van die provinsie af te sien.
Italia (Romeinse Ryk)
Italia was in die antike tydperk die geografiese en kulturele kernland van die Romeinse Republiek en latere Keiserryk waaraan besondere godsdienstige, regtelike en politieke status toegeken is.
Marc Lottering
Marc Eugene Lottering (gebore 4 Desember 1967) is ŉ Suid-Afrikaanse komediant van Kaapstad. Lottering is die seun van ŉ pastoor en het grootgeword in die Retreat woongebied van die Kaapse Vlakte. Nadat hy matrikuleer het, hy Drama studeer aan die Universiteit van Kaapstad, hy het sy studies gestaak om eerder ŉ regte te studeer, wat hy ook gestaak het as gevolg van sy liefde vir die vermaak. Sy eerste opvoering was getiteld: After the Beep in 1997. Lottering is vir meer as 20 jaar in die vermaaklikheidsbedryf en het ook al oorsee opvoerings gedoen in Londen, Australië, Nieu-Seeland en Toronto.
In 2010 was Lottering deel van die Bafunny Bafunny opvoering by die Royal Albert Hall. In 2017 skryf hy ŉ musiekblyspel, met oorspronklike musiek, getiteld: Aunty Merle the Musical. Die uitvoering het vir drie seisoene in Kaapstad vertoon en was ook goed ontvang in 2019 in Johannesburg. In 2019 skryf hy die teks van die komedie, Not A Musical, wat vanaf Mei tot Junie in Johannesburg vertoon het en toe ook Kaapstad.
Vertonings
Alle tekste is self deur Lottering geskryf vir sy eenmanvertonings. From the Cape Flats with Love (2001), Big Stakes and Slap Chips (2002), Hallelujah (2006; 2007; 2008) en Three Wiser Men (2008; 2009) se regie is almal behartig deur David Kramer.
Televisie
Lottering het ook in verskeie televisieprogramme verskyn as homself waar hy meestal die aanbieding van programme behartig het. In Loitering in Jozi (2013) vertolk hy die rol van homself as akteur en sy tog om vanaf Kaapstad te trek na Johannesburg word gedokumenteer en op ŉ komiese wyse oorgedra.
Persoonlik
In 2010 het Lottering en sy lewensmaat van tien jaar, Anwar McKay, getrou.
Petrosia durissima
Petrosia durissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Petrosia mauritiana
Petrosia mauritiana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Petrosia durissima
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Petrosia mauritiana
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Petrosia mamillata
Petrosia mamillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1983 deur Lévi & Lévi.
Lycaonia
Lycaonia was 'n Romeinse provinsie.
Robin Ignico
Robin Ignico (gebore 20 Augustus 1970) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Annie (1982) en The Woman in Red (1984), en in die televisiereekse Simon & Simon (1981) en Voyagers! (1982).
Mdizeni
Die Mdizeni is 'n rivier wat sentraal in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit sluit aan by die Mnqaba om die Zalara te word, wat in die opvanggebied van die Keiskammarivier is.
Raza Jaffrey
Raza Jaffrey (gebore 28 Mei 1975) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Eastern Promises (2007) en Harry Brown (2009), en in die televisiereekse Homeland (2011) en Code Black (2015).
Ellen Idelson
Ellen Idelson (13 Junie 1961 – 19 September 2003) was 'n Amerikaanse vervaardiger, skryfster, en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Dream On (1990), Caroline in the City (1995), Will & Grace (1998), en Grosse Pointe (2000).
Lycia et Pamphylia
Lycia et Pamphylia was 'n Romeinse provinsie. Dit het bestaan uit twee ou streke, Lisië en Pamphylia.
Karl Hannemann
Karl Hannemann (4 Maart 1895 – 6 November 1953) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Fünf von der Jazzband (1932), Liebe, Tod und Teufel (1934), Die Frau meiner Träume (1944), en Shiva und die Galgenblume (1945).
2023 Monaco Grand Prix
Die 2023 Formule Een Monaco Grand Prix is op 28 Mei 2023 op die Monaco-renbaan in Monte Carlo gehou. Dit was die sesde ren van die kampioenskapseisoen gewees, nadat die vorige ren, die Emilia-Romagna Grand Prix, weens hewige reën en oorstromings in Noord-Italië afgelas is.
Bande
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf:
Kwalifisering
*1 Charles Leclerc ontvang 'n roosterstraf van drie plekke omdat hy Lando Norris tydens kwalifisering ophou, deur te stadig op die renlyn in die tonnel te ry.
Renuitslag
Lewis Hamilton ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte gery. *1 George Russell het 'n 5 sekonde strafstraf gekry omdat hy onveilig teruggekeer het na die baan en met Sergio Pérez gebots het, dit het egter nie sy vyfde plek in die uitslag beïnvloed nie. *2 Nico Hülkenberg het 16de geëindig, maar het 'n 10 sekonde straf gekry omdat hy nie behoorlik voldoen het aan 'n voorheen opgelegde 5 sekonde straf nie. *3 Logan Sargeant het 'n 5 sekonde tydstraf gekry omdat hy te vinnig in die kuipelaan gery het, dit het nie sy agtiende plek algeheel beïnvloed nie. † Kevin Magnussen kon nie die ren voltooi nie, maar omdat hy 90% van die wedrenafstand voltooi het, word hy steeds as geklassifiseer gelys.
Germa Sejoem
Germa Sejoem was negus (koning) van Ethiopië en ’n lid van die Zagwe-dinastie. Volgens die Ethiopiese historikus Taddesse Tamrat was hy ’n seun van Mara Takla Haimanot, die jonger broer van koning Tatadim en die vader van Kedus Harbe en Gebre Mesqel Lalibela. Sy naam verskyn nie op die langer koningslyste nie.
Jemrehana Krestos
Jemrehana Krestos (wat "Abraham" genoem is deur die Portugese sendeling Francisco Álvares) was negus (koning) van Ethiopië en ’n lid van die Zagwe-dinastie.
Bewind
Volgens die Ethiopiese historikus Taddesse Tamrat was hy die seun van Germa Sejoem, die broer van Tatadim. Die Italiaanse geleerde Carlo Conti Rossini het egter in 1902 ’n dokument gepubliseer waarvolgens Jemrehana Krestos die opvolger van Na'akueto La'ab was en self deur Jetbarak opgevolg is.
Sargans
Sargans (die klemtoon val op die tweede sillabe) is 'n klein nedersetting met stadstatus (politische Gemeinde) in die Sarganserland-streek van die Switserse kanton St. Gallen. Sargans, wat op 'n hoogte van 480 m aan die voet van die Gonzen-bergmassief geleë is, bestaan uit die kernstad en die gehugte Vild, Ratell, Prod, Splee, Riet, Farb, Töbeli en Schwefelbad. In die ooste grens die stadsgebied aan die Ryn en die prinsdom Liechtenstein.
Weens sy strategiese ligging naby die Ryn- en Seezvallei het Sargans tot 'n verkeersknooppunt ontwikkel. Vandag dien die stad as die ekonomiese, kulturele en opvoedkundige sentrum van die Sarganserland.
Die kasteel Sargans is die simbool en belangrikste besienswaardigheid in die stad wat die Museum Sarganserland huisves. Die museum is in 1984 as die "Museum van die jaar in Europa" met 'n prys bekroon en in 1987 as een van die 37 mees besienswaardige musea ter wêreld gelys. 'n Ander toeristelokpunt is die ou Gonzenmyn wat as mynmuseum vir die publiek toeganklik is.
Pola Illéry
Pola Illéry (15 Oktober 1908 – 15 Februarie 2012) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Captain Fracasse (1929), Under the Roofs of Paris (1930), L'ange gardien (1934), en Le tombeau hindou (1938).
Mauretania Caesariensis
Mauretania Caesariensis was 'n Romeinse provinsie.
Mauretania Tingitana
Mauretania Tingitana was 'n Romeinse provinsie.
Hans Hinrich
Hans Hinrich (27 November 1903 – 30 Oktober 1974) was 'n Duitse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Le vainqueur (1932), Between the Parents (1938), Lucrezia Borgia (1940), en Conchita und der Ingenieur (1954).
Kognitiewe dissonansie
Op die gebied van sielkunde kom kognitiewe dissonansie voor wanneer iemand twee of meer teenstrydige oortuigings, idees of waardes besit, of deelneem aan 'n aksie wat teen een van hierdie drie in stryd is, en as gevolg daarvan sielkundige stres ervaar. Volgens hierdie teorie, sal mense, wanneer twee aksies of idees nie sielkundig met mekaar ooreenstem nie, alles in hul vermoë doen om dit te verander totdat hulle konsekwent word. Die ongemak word veroorsaak deur die persoon se geloof wat bots met nuwe inligting wat waargeneem word, daarom sal hulle probeer om 'n manier te vind om die teenstrydigheid op te los om hul ongemak te verminder.
Voorbeelde
In die fabel van “Die Jakkals en die Druiwe” deur Aesopus, toe die jakkals nie die gewenste druiwe kon bereik nie, besluit hy dan dat hy nie die vrugte wil hê nie, want hulle is suur. Die jakkals se rasionalisasie het sy angs oor die kognitiewe dissonansie wat plaasgevind het weens 'n begeerte wat hy nie kon vervul nie, verminder.
Om vleis te eet
Afwykings kan bestaan tussen die persoon se gedrag om vleis te eet en die verskillende ideale wat die persoon besit. Sommige navorsers noem hierdie vorm van morele konflik die vleisparadoks. Hank Rothgerber het gesê dat vleiseters 'n konflik kan ondervind tussen hul eetgedrag en hul gevoelens teenoor diere. Dit kom voor wanneer die dissonante toestand erkenning gee aan 'n mens se gedrag as 'n vleiseter en 'n geloof, houding of waarde wat hierdie gedrag weerspreek. Die persoon met hierdie toestand kan probeer om verskillende metodes te gebruik, insluitend vermyding, opsetlike onkunde, dissosiasie, waargenome gedragsverandering en self sleg praat oor ander mense wat nie vleis eet nie, om te voorkom dat hierdie vorm van dissonansie voorkom. Sodra dit plaasgevind het, kan hy of sy dit verminder in die vorm van gemotiveerde denke, soos om die diere te ontwrig, vleis-eetregverdigings te gee, of die verantwoordelikheid vir die eet van vleis te ontken.
Onaangename mediese ondersoeke
In 'n studie met die titel Kognitiewe dissonansie en houdings teenoor ongemaklike mediese ondersoeke het navorsers Michael R. Ent en Mary A. Gerend die deelnemers aan die studie ingelig oor 'n ongemaklike toets vir 'n spesifieke (fiktiewe) virus wat die "menslike respiratoriese virus-27" (MRV-27) genoem word. Die studie het 'n vals virus gebruik om te voorkom dat deelnemers al klaar gedagtes, opinies en gevoelens het oor die virus wat die eksperiment sou belemmer. Die deelnemers aan die studie was in twee groepe gedeel; aan een groep is gesê dat hulle werklike kandidate vir die MRV27-toets is, en die tweede groep is gesê dat hulle nie kandidate vir die toets is nie. Die navorsers het gemeld: "Ons het voorspel dat deelnemers aan die studie wat gedink het dat hulle kandidate was vir die onaangename toets, dissonansie sou ervaar as gevolg van die wete dat die toets beide onaangenaam en in hul beste belang was. Ons het voorspel dat hierdie dissonansie ongunstige houdings teenoor die toets sou veroorsaak."
Bevestiging van geloof
Die teenstrydigheid van 'n geloof, ideaal of waardesisteem veroorsaak kognitiewe dissonansie wat opgelos kan word deur die uitgedaagde geloof te verander, maar in plaas daarvan om verandering te bewerkstellig, herstel die gevolglike geestelike spanning sielkundige konsonansie by die persoon deur wanpersepsie, verwerping of weerlegging van die teenstrydigheid; of die soeke na morele ondersteuning van mense wat die selfde oortuigings deel; of deur op te tree om ander mense te oorreed dat die teenstrydigheid onwerklik is.
Die vroeë hipotese van die teenspraak van geloof wat aangebied is in die boek When Prophecy Fails het berig dat die geloof verdiep het onder die lede van 'n apokaliptiese godsdienstige kultus, ondanks die mislukte voorspelling van 'n ruimtetuig wat binnekort op aarde sou land om hulle van aardse korrupsie te red. Op die vasgestelde plek en tyd het die kultus vergader; hulle het geglo dat slegs hulle die planeet se vernietiging sou oorleef; tog het die ruimteskip nie na die Aarde gekom nie. Die verwronge voorspelling het akute kognitiewe dissonansie by hulle veroorsaak: Was hulle die slagoffers van 'n grap? Het hulle tevergeefs hul materiële besittings aan ander mense geskenk? Om die kognitiewe dissonansie tussen apokaliptiese, godsdienstige oortuigings en aardse, materiële werklikheid op te los, het die meeste van die lede van die kultus hul sielkundige konsonansie herstel deur te kies om 'n minder geestelik-stresvolle idee te glo om die misgeloopte landing te verklaar: dat die ruimte wesens die planeet Aarde 'n tweede kans op bestaan ​​gegee het, wat hulle op hul beurt bemagtig het om hul godsdienstige kultus weer op die omgewing en sosiale voorspraak te rig om menslike skade aan die aarde te beëindig.
Opvoeding
Die hantering van kognitiewe dissonansie beïnvloed die motivering van 'n student om te studeer. Die studie Verander spel in werk: Gevolge van toesig deur volwassenes en ekstrinsieke belonings op die intrinsieke motivering van kinders het aangedui dat die toepassing van die paradigma van die inspanning-regverdiging studente se entoesiasme vir studeer verhoog met die aanbod van 'n eksterne beloning vir studie; studente in die kleuterskool wat legkaarte voltooi het op grond van 'n belofte van beloning deur 'n volwassene, was later minder geïnteresseerd in die legkaarte as studente wat die legkaarte voltooi het sonder die belofte van 'n beloning.
Psigoterapie
Die algemene effektiwiteit van psigoterapie en sielkundige ingrypings word deels verklaar deur die teorie van kognitiewe dissonansie. In dié opsig het die sosiale sielkunde voorgestel dat die geestesgesondheid van die pasiënt positief beïnvloed word deur sy optrede in die vrye keuse van 'n spesifieke terapie en die uitoefening van die nodige, terapeutiese poging om kognitiewe dissonansie te oorkom.
Gereformeerde kerk Bloemhof
Die Gereformeerde kerk Bloemhof is ’n gemeente van die GKSA op die dorp Bloemhof in Noordwes.
Dit is die negende oudste van die 30 gemeentes in die Klassis Noordwes. In 2023 het die gemeente 46 belydende en 5 dooplidmate gehad, vergeleke met 48 en 23 in 1997. Die gemeente is tans in kombinase (die deel van n predikant) met Christiana.
In die 1920's het die destydse Gereformeerde kerk Bloemhof (waarvan die beskikbare bronne nie die stigtingsdatum aangee nie) uit delwers bestaan. ’n Sinkgeboutjie is as kerk gebruik. In 1928 het die delwers weggetrek en die kerkgebou het in onbruik geraak. Die gemeente het toe (weer word die datum nie verstrek nie) ’n wyk van Wolmaransstad geword.
Op 13 Julie 1950 is die Gereformeerde kerk Bloemhof toe opnuut gestig toe die wyke hier van Wolmaransstad afgestig het met 44 belydende lidmate. Van toe tot in 1961 is gebruik gemaak van die kerkgebou van die Nederduitsch Hervormde gemeente. In daardie jaar het die lidmate hul eie kerk in gebruik geneem. Hierdie gebou is ontwerp deur ’n lidmaat, ene J.L. Pretorius. Die boumeester was K.G.E. von Moltke. Ds. Jansen van Vuuren du Plessis het die hoeksteen op 15 April 1961 gelê en in Junie daardie jaar is dit in gebruik geneem.
Petrosia stoneae
Petrosia stoneae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1988 deur Van Soest & Stentoft.
Ornithomimosauria
Ornithomimosauria, of die ornitomimosouriërs ("voëlnabootser-akkedisse"), ook bekend as "volstruis-dinosourusse", was teropode-dinosourusse wat ’n effense ooreenkoms met die moderne volstruis getoon het. Hulle was vinnige omnivore of herbivore van Laurasië (nou Asië, Europa en Noord-Amerika) en Afrika uit die Kryt-periode. Die groep het in die Vroeë Kryt hul verskyning gemaak en tot die Laat Kryt oorleef.
Beskrywing
Die ornitomimosourusse se skedels was klein, met groot oë en relatief lang, slank nekke. Sommige primitiewe spesies het tande gehad, maar die meeste het tandlose snawels gehad.
Die voorpote was lank en slank en het kragtige kloue gehad. Die agterpote was lank en kragtig, met ’n lang voet en kort, sterk tone wat in hoefagtige kloue geëindig het. Hulle was moontlik van die vinnigste dinosourusse en nes ander selurosouriërs het hulle vere eerder as skubbe gehad.
NG gemeente Aan-die-Berg
Die NG gemeente Aan-die-Berg is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Hoëveldse Sinode met sy middelpunt in die voorstad Northcliff.
Aan-die-Berg het op 1 Julie 2018 ontstaan toe die gemeentes Linden en Aasvoëlkop saamgesmelt het, veral weens die afname in eersgenoemde se lidmaattal. Die nuwe gemeente is gesetel in die ou Aasvoëlkop-kerkkomplek in Lawleylaan, Northcliff.
Die NG gemeente Linden was ten tyde van die samesmelting amper 82 jaar oud aangesien dit op 8 Oktober 1936 van die NG gemeente Waterval afgestig het. Die NG gemeente Aasvoëlkop, ‘n dogtergemeente van Linden, het op 10 Junie 1959 tot stand gekom.
Met die jare is vier ander dogtergemeentes ook van Linden afgestig:
Drie jaar nadat Linden ophou bestaan het, het Lindenpark se kerkraad op 24 Mei 2021 besluit om die gemeente by Fontainebleau in te lyf. Die kerkgebou van Lindenpark sal verkoop word en woonstelle op die perseel gebou word. Dit sal beteken die enigste oorblywende Afrikaanse Susterkerk in die voorstad Linden, wat volgens die 2011-sensus 2 582 Afrikaanssprekende inwoners gehad het, is die Gereformeerde kerk Linden, wat in 1950 gestig is en in 2021 sowat 1 200 lidmate (oud en jonk) gehad het.
Kwaggaprojek
duimnael|240px|Rau-kwaggas van die projek in die dierekamp aan die hange van [[Duiwelspiek in Kaapstad.]] Die Kwaggaprojek is ’n poging deur ’n groep in Suid-Afrika om deur selektiewe teling ’n lyn van die bontsebra (Equus quagga burchellii) te herskep wat soos die uitgestorwe kwagga (Equus quagga quagga) lyk.
Geskiedenis
duimnael|240px|’n Kwaggamerrie (1870). In 1955 het die Duitse dierkundige Lutz Heck in sy boek Großwild im Etoshaland (Grootwild in Etoshaland) geskryf versigtige teling met die bontsebra (ook bontkwagga genoem) kan ’n dier tot gevolg hê wat soos die uitgestorwe kwagga lyk: ’n sebra met minder strepe en ’n bruinerige basiskleur. In 1971 het die Duitse natuurhistorikus Reinhold Rau verskeie museums in Europa besoek om na die kwaggaspesimens in hulle versamelings te kyk. Hy het besluit om weer die kwagga te teel. Rau het later verskeie dierkundiges en parkowerhede gekontak, maar hulle was oor die algemeen negatief, want die kwagga het geen oorlewende nageslag gehad nie en daarom is die genetiese samestelling van die dier nie in lewende sebras teenwoordig nie. Rau het nie van sy plan afgesien nie, want hy het geglo die kwagga was ’n subspesie van die bontsebra. In 1980 het molekulêre studies van ’n kwagga se mitochondriale DNS gewys dit was inderdaad ’n subspesie van die bontsebra.
Nadat die DNS-resultate van 1984 af in publikasies begin verskyn het, het ’n positiewer houding ontstaan jeens die kwaggateelprojek. In Maart 1986 is die projekkomitee gestig nadat invloedryke mense betrokke geraak het. In Maart 1987 is nege sebras uit die Etosha Nasionale Park in Namibië gekies en gevang. Hulle is op 24 April 1987 na ’n spesiaal geboude teelkamp op die natuurbewaringsplaas Vrolijkheid naby Robertson in Suid-Afrika gebring. Dit was die begin van die kwaggahertelingsprojek.
Nog sebras met ligte strepe is gekies en in die projek gebruik om die tempo te verhoog waarin die sebras hulle strepe verloor.
Nadat meer sebras tot die projek toegevoeg is, moes die Kwaggaprojek die plaas Vrolijkheid verlaat. In Oktober 1992 is ses sebras na grond verplaas waar daar genoeg natuurlike weiding was. Dit het die voedingskoste verlaag. In 1993 is die oorblywende sebras na nog twee plekke verskuif. Op 29 Junie 2000 het die Kwaggaprojekvereniging en SANparke ’n samewerkingsooreenkoms onderteken. Dit het die Kwaggaprojek van ’n privaat inisiatief in ’n amptelik erkende en logisties ondersteunde projek verander.
thumb|links|260px|Gewone sebras en sebras van die Kwaggaprojek in die [[Mokala Nasionale Park.]]
Mylpale
Die projek se eerste vul is op 9 Desember 1988 gebore. Op 20 Januarie 2005 is Henry gebore – die eerste vul wat as ’n kwagga-agtige dier beskou is vanweë sy dowwer strepe. Die eerste vyfdegeslagvul is in Desember 2013 gebore. Daar is voorgestel dat die diere met die ligste strepe "Rau-kwaggas" genoem word, beide uit erkenning vir Reinhold Rau se bydrae tot die projek en om die nuwe diere van die oorspronklike, uitgestorwe kwagga te onderskei.
Die doel is om sowat 50 sulke sebras na ’n beskermde gebied in hulle voormalige natuurlike habitat te skuif. Die huidige individue met ’n streeppatroon soos dié van ’n kwagga is Henry, Freddy, DJ14, Nina J, FD15 en Khumba.
Richard Attenborough
Richard Samuel Attenborough (29 Augustus 1923 – 24 Augustus 2014), Baron Attenborough, was 'n Britse akteur, entrepreneur en rolprentmaker. Attenborough is in Cambridge gebore. Hy word beskou as een van die steunpilare van die Britse rolprentbedryf oor sestig jaar. Sy gewildste rolprente is onder meer Jurassic Park, Miracle on 34th Street, Brighton Rock en die Great Escape. Hy het 'n Oscar gewen as regisseur van die rolprent Gandhi (1982). Sy broer was die natuurnavorser sir David Attenborough.
Hy was die president van die Royal Academy of Dramatic Art (RADA) en die British Academy of Film and Television Arts (BAFTA), sowel as die lewenspresident van die sokkerklub Chelsea FC. Hy het tydens die Tweede Wêreldoorlog by die Britse Lugmag aangesluit en het in die rolprenteenheid gedien. Hy het verskeie bomaanvalle oor Europa onderneem en aksie vanuit die posisie van die agterskieter verfilm. Hy was ook die ouer broer John Attenborough. Hy was van 1945 tot sy dood met die aktrise Sheila Sim getroud.
In 1952 het hy op die West End-verhoog verskyn, met die rol van speurdersersant Trotter in Agatha Christie se The Mousetrap, wat sedertdien die wêreld se langste toneelstuk geword het.
Vir sy regisseurs debuut in 1969 se ''Oh! What a Lovely War'', is Attenborough genomineer vir 'n BAFTA-toekenning vir beste regie. Hy is ook genomineer vir sy films Young Winston, A Bridge Too Far, en Cry Freedom. Hy het in 1983 twee Oscar-toekennings vir Gandhi gewen: Beste prent en Beste Regisseur. Die BFI het Gandhi as die 34ste beste Britse rolprent van die 20ste eeu gerangskik. Attenborough het ook vier BAFTA-toekennings, vier Golden Globe-toekennings en die 1983 BAFTA-genootskap gewen vir lewenslange prestasie.
Margaret Illington
Margaret Illington (23 Julie 1879 – 11 Maart 1934) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Inner Shrine (1917) en Sacrifice (1917).
Richard Attenborough
Vroeë lewe
Attenborough is gebore op 29 Augustus 1923 in Cambridge, die oudste van drie seuns van Mary Attenborough (née Clegg), 'n stigterslid van die Marriage Guidance Council, en Frederick Levi Attenborough, 'n akademikus en administrateur, genoot by Emmanuel College, Cambridge. Hy het 'n standaardteks oor Angelsaksiese reg geskryf. Attenborough is opgelei by Wyggeston Grammar School for Boys in Leicester en het aan RADA gestudeer.
Ixia dieramoides
Ixia dieramoides is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Ixia behoort en deel van die fynbos is. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Sederberg tot by die suidelike Tankwa Karoo en in die Klein-Karoo naby Barrydale voor. Dit groei op die suidelike hange.
Richard Attenborough
Vroeë lewe
In September 1939, terwyl Frederick Attenborough skoolhoof van die Universiteitskollege, Leicester (1932–1951) was, het die Attenboroughs twee Duitse Joodse vlugtelingmeisies, Helga en Irene Bejach (onderskeidelik 9 en 11 jaar oud), ingeneem wat saam met hulle in College House gegaan het; hulle is ná die oorlog deur die familie aangeneem toe ontdek is dat hul ouers vermoor is. Die susters het in die 1950's na die Verenigde State verhuis en by 'n oom gewoon, waar hulle getrou het en Amerikaanse burgerskap geneem het; Irene is in 1992 oorlede en Helga in 2005.
David Jason
David Jason (gebore 2 Februarie 1940) is 'n Engelse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Only Fools and Horses.... (1981), The Darling Buds of May (1991), en A Touch of Frost (1992).
Richard Attenborough
Vroeë lewe
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het Attenborough in die Britse Lugmag gedien. Na aanvanklike vlieënieropleiding is hy gesekondeer na die nuutgestigte Royal Air Force-filmproduksie-eenheid by Pinewood Studios, onder bevel van vlugluitenant John Boulting, waar hy saam met Edward G. Robinson in die film Journey Together(1945) gespeel het. Hy het toe vrywillig aangebied om saam met die Film-eenheid te vlieg en na verdere opleiding, waar hy permanente oorskade opgedoen het, gekwalifiseer as 'n sersant. Hy het in verskeie operasies oor Europa gevlieg waar hy verfilm het om die uitslag van RAF Bomber Command-vlugte op te teken.
Petrosia septata
Petrosia septata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Richard Attenborough
Akteursloopbaan
Attenborough se toneelspelloopbaan het op die verhoog begin en hy het in vertonings by Leicester's Little Theatre, Doverstraat, verskyn voordat hy na RADA gegaan het, waar hy die beskermheer daarvan gebly het tot met sy dood.
Petrosia septata
Die spons behoort tot die genus Petrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Thomas.
Richard Attenborough
Akteursloopbaan
Sy eerste groot gekrediteerde rol is verskaf in Brian Hurst se The Hundred Pound Window (1944). Hy het daarin die rol van Tommy Draper vertolk wat help om sy rekenmeester-pa te red wat 'n verkeerde wending in die lewe geneem het.
Attenborough se filmloopbaan het egter in 1942 begin, in 'n ongekrediteerde rol as 'n matroos wat sy pos in In which We Serve verlaat het. Die rol het hom gehelp in rolprente soos London Belongs to Me (1948), Morning Departure (1950) en sy deurbraakrol as Pinkie Brown in John Boulting se filmverwerking van Graham Greene se roman Brighton Rock (1947) te vertolk, 'n rol wat hy voorheen in 1943 by die Garrick-teater met groot lof vertolk het.
In 1949 het kritici hom as die sesde gewildste Britse akteur by die loket aangewys.