cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wallies
Aanvanklike konsonant mutasie
By voorbeeld, die woord vir klip is carreg, maar "die klip" is y garreg (sagte mutasie), "my klip" is fy ngharreg (nasale mutasie) en "haar klip" is ei charreg (aspiratiewe mutasie). Die voorbeelde toon gebruik in die standaard taal aan; die sagte mutasie is stadigaan besig om die nasale en aspiratiewe mutasies te vervang aangesien die meganismes waarop die mutasies gegrond is nie meer verstaan word nie. Deesdae word die aspiratiewe mutasies eintlik net uitgevoer in omgangstaal vir woorde wat met C begin en is dit in sommige gebiede heeltemal onbekend. Die nasale mutasie word tans net in twee gevalle gebruik en word ook deur die sagte mutasie vervang.
* Die sagte nutasie vir g is die eenvoudige skrap van die aanvanklike klank. Byvoorbeeld, gardd "tuin" word yr ardd "die tuin".
Selfstandige naamwoorde
Soos meeste ander Indo-Europese tale (maar nie Afrikaans en Engels nie), behoort alle selfstandige naamwoorde tot 'n grammatikale geslag. In Wallies is daar twee geslagte: manlik en vroulik. Behalwe vir selfstandige naamwoorde waarvan die geslag duidelik is uit die betekenis (bv. mam 'moeder' is vroulik), is daar geen patroon nie en moet geslag maar saam met die woord geleer word.
In Wallies is daar twee grammatikale getalle. Daar is enkel/meervoud selfstandige naamwoorde wat ooreenkom met die enkelvoud/meervoud in Afrikaans. Meervoude is onvoorspelbaar en word op verskeie maniere gevorm. Sommige selfstandige naamwoorde word gevorm deur 'n woordeinde (gewoonlik -au), bv.. tad en tadau. Ander vorm die meervoud deur die vokaal te verander bv. bachgen en bechgyn. In ander gevalle word 'n kombinasie van die twee meervoudsvorme gebruik bv. chwaer en chwiorydd.
Die ander getalstelsel is die kollektief/eenheid stelsel. Die selfstandige naamwoorde in die stelsel vorm die enkelvoud deur die woordeinde -yn (vir manlike woorde) or -en (vir vroulike woorde) in die meervoud toe te voeg. Meeste selfstandige naamwoorde wat tot die stelsel behoort word in groepe aangetref, by voorbeeld, plant 'kinders' en plentyn n kind', of coed 'woud' en coeden n boom'. In woordeboeke word die meervoud dikwels eerste gegee.
Genitiewe verwantskappe word uitgedruk deur apposisie (naasmekaarstelling). Die genitief in Wallies word gevorm deur twee naamwoordfrases langsmekaar te plaas, die besitter tweede. So Afrikaans "Die kat se moeder", of "moeder van die kat", stem ooreen met die Wallies mam y gath — letterlik "moeder die kat"; "die man se kar se vensters" is ffenestri car y dyn — letterlik "vensters kar die man". In Wallies neem die ding wat besit word nooit 'n lidwoord nie.
Die lidwoord
Wallies het nie 'n onbepaalde lidwoord nie. Die bepaalde lidwoord, wat die woord voorafgaan wat dit verander, en gebruik verskil in die geheel baie min van Afrikaans, dit het die vorme y, yr, en 'r. Die reëls wat die gebruik bepaal is:
Die lidwoord gee aanleiding tot die sagte nutasie as dit saam met vroulike selfstandige naamwoorde in die enkelvoud gebruik word, e.g. tywysoges '(a) prinses' maar y dywysoges 'die prinses'.
Byvoeglike naamwoorde
In Wallies volg byvoeglike naamwoorde gewoonlik die selfstandige naamwoord wat hulle beskryf, terwyl sommige soos hen, pob, en holl dit voorafgaan. Meeste byvoeglike naamwoorde word nie verbuig nie. Daar is egter 'n paar wat manlik/vroulik onderskeid of enkelvoud/meervoud behou. Na vroulike enkelvoud selfstandige naamwoorde ondergaan byvoeglike naamwoorde sagte mutasie.
Byvoeglike naamwoord trappe van vergelyking is redelik soortgelyk aan die Afrikaanse stelsel. Byvoeglike naamwoorde met een of twee lettergrepe kry die woordeindes -ach '-er' en -a '-est', e. g. bannog 'hoog', bannogach 'hoër', bannoga 'hoogste.' Byvoeglike naamwoord met meer as twee lettergrepe gebruik die woorde mwy 'meer' en mwya 'mees', bv. teimladwy 'sensitief', mwy teimladwy 'meer sensitiewe', mwya teimladwy 'mees sensitiewe'. Byvoeglike naamwoorde met twee lettergrepe kan in enige van die twee rigting gaan.
Die besitlike byvoeglike naamwoorde in Wallies is:
Die demonstratiewe byvoeglike voornaamwoorde is  'ma 'hierdie' en 'na 'daardie'. Hulle volg die selfstandige naamwoord wat hulle beskryf, wat ook die lidwoord neem. By voorbeeld, y llyfr 'die boek', y llyfr 'ma 'hierdie boek', y llyfr 'na 'Daardie boek'.
Voornaamwoorde
Die Walliese voornaamwoorde is:
Mervoud, verkleiningsvorm Deklinasietipes Naamvalle Byvoeglike naamwoorde en bywoorde Voornaamwoorde Besitlike agtervoegsels Telwoorde
Werkwoorde
Vervoegingstipes Vervoeging Wyse Lydende vorm Infinitief Deelwoorde Ontkenning Om te hê
Tye
In Wallies word die meeste tydsvorme met behulp van 'n hulpwerkwoord gevorm, gewoonlik bod 'om te wees.' Dit word onreëlmatig vervoeg:
Voorsetsels
In Wallies verander die voorsetsel baiekeer van vorm as dit deur 'n voornaamwoord gevolg word. Dit staan as verboë voorsetsel bekend. Meeste soos dan, volg dieselfde basiese patroon:
Daar is soms dialektiese variasie veral in die eerste en tweede persoon enkelvoud vrome. In sommige plekke kan mens dano i, danot ti, of danach chi hoor.
Meeste voorsetsels veroorsaak sagte mutasie.
Leksikale elemente
Die basis vir die Walliese woordeskat se oorsprong is Kelties. Dit is kom sterk ooreen met dié van ander Britoniese tale soos Bretons en Cornies en tot 'n mindere mate met dié van die Gaeliese tale soos Iers en Skots-Gaelies. Dit word geïllustreer deur die onderstaande tabel wat 'n verskeidenheid woorde in Wallies, Bretons, en Iers aangee.
Ondanks die ooglopende gemene familieverband tussen Wallies en Bretons, het die lang skeiding tussen die twee tale beduidende divergensie tot gevolg gehad insluitend in basiese woordeskat. Dit kan byvoorbeeld gesien word in die woorde wat die liggaamsdele beskryf waar die Walliese woorde trwyn, clust, llaw "neus, oor, hand" glad nie in Bretons voorkom nie en waar die woorde fri, skouarn, dorn gebruik. Laasgenoemde illustreer ook 'n andere soort diversgensie naamlik valse vriende; waar dieselfde of soortgelyke woorde verskillende betekenisse aanneem. In Wallies gebruik die woord dwrn maar in die sin van "poing, poignée".
Leenwoorde
Wallies het sluit soos die ander Britoniese tale heelwat ou Latynse leenwoorde in. Talle hedendaagse woorde is in die woordeskat opgeneem in die tydperk toe Wallis en Engelenad, insluitend Cornwall, deel gevrom het van die Romeinse provinsie Britannia. Voorbeelde sluit in mur "mur" (van mūrus), ffenestr "venster" (fenestra), pont "pont" (pōns, genitief pontis), fynnon "fontein" (fontāna), cannwyll "chandelle" (candēla), ffrwyth "vrug" (frūctus), ffa "haricot" (faba), pysgod "visse" (piscātum), gwin "wyn" (vīnum), caws "kaas" (cāseum), llaeth "melk" (lac, genitief lactis), carchar "tronk" (carcer), saeth "flèche" (sagitta), perygl "gevaar" (periculum), parod "prêt" (parātus). Ander greop Latynse leenwoorde het 'n meer literêre karakter en is in die taal opgeneem as gevolg van die belangrike rol wat Latyn in die Middeleeue in die onderwys gespeel het: llyfr "boek" (liber), llythyr "lettre" (littera), gramadeg "grammatika" (grammatica), erthygl "artikel" (articulum), ysgrifennu "skryf" (scrībere), dysgu "leer" (discere). Op soortgelyke wyse is die godsdienstige literatuur van Latynse oorsprong: eglwys "kerk" (ecclēsia), mynach "monnik" (monachus), pregeth "preek" (praedicātiō), pechod "sondig" (peccātum), uffern "hel" (infernus). Die betekenis van sommige woorde het heelwat verander: dus mynwent, van monumenta "monumente", beteken "begraafplaas", en swydd, van sēdēs "stoel"siège », het vandag die betekenis "pos, funksie, werk".
Later het Wallies ook diverse woorde uit ander tale in die Britse Eilande geleen soos uit Oudiers (cnocc → Wallies cnwc "butte", dorus → Wallies drws "hek"), Oudnoors (garðr → Wallies gardd "tuin", jarl → Wallies iarll "graaf / earl"), maar meer as enige ander taal het Engels konstant invloed op die taal uitgeoefen sedert die Angel-Saksiese oorwinning van Wallis en is, en word, Engelse woorde op beduidende skaal in Wallies opgeneem.
Die oudste leenwoorde uit Engels wat dateer uit die vroegste teenwoordigheid van die Angel-Sakse blyk uit die behoud van die vorms wat kenmerkend is van Oudengels: byvoorbeeld cusan "'n kus of soen" (Oudengels cyssan, moderne Engels kiss), crefft "beroep" (Oudengels cræft, moderne Engels craft), betws "kapel" (Oudengels bédhús). Die leenwoorde kom voor in alle onderwerpe en op alle vlakke. Talle is ooglopend terwyl ander weggesteek word deur die stelselmatige Walliese spelwyse. Die leenwoorde ondergaan baie keer leksikale verandering wat lei tot verskille in uitspraak (bv. cwpwrdd "kas", van cupboard ; siaced "baadjie", van jacket) of hulle betekenis (bv. tocyn "kaartjie", van token wat die algemene betekenis van "handelsmerk" het; smwddio "stryk", van smoothe wat "glad maak" beteken).
In gesproke taal word leenwoorde uit Engels piecemeal opgeneem sonder leksikale aanpassing in 'n vorm van taalkundige kodewisseling. Geskrewe Wallies is geneig om meer suiwer te wees en vermy anglisismes op verskillende maniere:
Woordvorming
Die Walliese woordvormingproses is soortgelyk aan dié van ander Europese tale:
Dialektiese variasie
Daar bestaan verder ook verskille in semantiese uitbreidings van sekere woorde: in suidelike Wallies word merch gebruik vir "dogter" en "meisie", terwyl noordelike Wallies geneth in laasgenoemde sin gebruik; noordelike Wallies gebruik weer agoriad "opening" in sin van "sleutel" terwyl suidelike Wallies die spesifieke woord allwedd vir die konsep het.
Moderne Standaardwallies
Die taalbeplanningaktiwiteite van die 1960's het gelei tot die loods van Cymraeg Byw (Lewende Wallies), 'n poging om 'n enkele standaard vir gesproke Wallies daar te stel waar daar histories nie so 'n standaard bestaan het nie. Cymraeg Byw en ander "Wallies vir aanleerders" standaarde is veronderstel om taalvorme van al die Walliese dialekte in te sluit, maar die dialek van suid-wes Wallis oorheers die vorme. Die Cymraeg Byw-beweging is begin deur 'n reeks publikasies waarvan die eerste in 1964 verskyn het. Cymraeg Bywhet die gebruik van standaardvorms wat so na as moontlik aan die literêre vorms was voorgestaan. 'n Behoefte aan 'n standaardmodel vir die leer van Wallies aan leerders het reeds vir 'n geruime tyd bestaan. Cymraeg Byw wou poog om die gaping tussen die literêre en gesproke taal te oorbrug en skole 'n standaard gesproke taal te bied wat oral in Wallis aanvaarbaar sou wees. Dit moes ook nie enige hindernisse skep tot die literêre studie van die taal nadat die gesproke vorm geleer is nie. Ortografiese aanpassings was bedoel om 'n kompromis tussen dialekte te tref en dit vir die leerder makliker te maak om met die praktiese probleem van verskillende dialekte oor die weg te kom. Sommige van die rasionaliserings wat aanvanklik ingevoer is, is as kunsmatig beskou en is later laat vaar. Kritici van Cymraeg Byw beskou dit as 'n voorskriftelike norm wat uit 'n kunsmatige versmelting van noordelike en suidelike dialekte bestaan met geen bestaansreg buite die klaskamer nie en dat die ontwikkelaars gefaal het in die oorbrugging van die gaping tussen literêre Wallies en die gesproke variante. Dit word egter as 'n toeganklike standaard gesien, ten minste vir opvoedkundige doeleindes en word in die L2 eksamens deur die Walliese Gesamentlike Komitee gebruik.
Dialekte
Soos enige lewende taal het Wallies 'n aantal verskillende dialekte.
Dit is baie duidelik in die gesproke vorm en tot 'n mindere mate in die geskrewe vorm. 'n Nuttig, dog effens oorvereenvoudigde, klassifikasie in Noord-Walliese en Suid-Walliese vorms (of "Gog" en "Hwntw" gegrond op die woord vir Noord, gogledd, en die Suid-Walliese woord vir hulle daardie kant = "them over there"). Die verskil in die twee dialekte sluit woordeskat, uitspraak en grammatika in, alhoewel die verskil in laasgenoemde aspek, om die waarheid te sê, baie gering is.
'n Voorbeeld van die verskil tussen Noord- en Suid-Walliese gebruik sou die vraag "Wil jy 'n koppie tee hê?". In die Noorde sou dit tipies wees "Dach chi isio panad?", terwyl dit in die Suide meer waarskynlik "Dych chi'n moyn dishgled?" sou wees. 'n Voorbeeld van uitspraak verskil tussen die Noorde en die Suide is die geneigdheid van die Suidelike dialekte om die letter "s" met 'n slepende tong ("lispel") uit te spreek, bv. mis, 'n maand, sou neig om as mies in die noorde uitgespreek te word en as miesj in die suide.
Die verskille tussen dialekte in moderne gesproke Wallies is egter klein in vergelyking met die tussen die gesproke en geskrewe taal. Laasgenoemde is heelwat meer formeel en is die taal van die Walliese vertaling van onder andere die Bybel, (Die Beibl Cymraeg Newydd — Nuwe Walliese Bybel — is aansienlik minder formeel as die tradisionele 1588 Bybel). Alhoewel die vraag "wil jy 'n koppie tee hê?" waarskynlik nie in geskrewe Wallies sal voorkom nie, sou dit as "a oes arnoch eisiau cwpanaid o de?", geskryf word met die gesproke vorm "Dach chi eisiau panad o de?".
Onder die eienskappe van die geskrewe taal, teenoor die gesproke taal, is groter steun op werkwoordverbuiging, 'n verskuiwing in die gebruik van sommige van die tydsvorme, 'n vermindering in uitdruklike gebruik van voornaamwoorde (aangesien die inligting gewoonlik oorgedra word in die werkwoord/voorsetsel-verbuigings) en 'n aansienlik verminderde geneigdheid om Engelse leenwoorde vir eie Walliese woorde te gebruik.
Walliese in die onderwys en opvoeding
Wallies word op groot skaal in onderwys gebruik en baie Walliese universiteite is tweetalig, vernaamlik die Universiteit van Wallis, Bangor.
Volgens die Nasionale leerplan (The National Curriculum), moet skoliere in Wallis Wallies neem tot 16-jarige ouderdom. Volgens die Walliese taalraad, woon meer as 'n kwart van die kinders in Wallis skole by wat oorwegend Wallies as voertaal gebruik. Die res neem Wallies as 'n tweede taal in Engelsmedium-skole. Spesialis-onderwysers in Wallies, genaamd Athrawon Bro ondersteun die leer van Wallies in die Nasionale leerplan.
Peter Grant (rugbyspeler)
Peter Grant (* Durban, 15 Augustus 1984) is ’n oud-Springbokrugbyspeler wat ook vir die in Superrugby gespeel het.
Na ’n lang ruk by die Westelike Provinsie, waar Grant ook vir die gespeel het en waar hy van 2010 tot 2014 buite die Superrugbyseisoen in Japan vir Kobelco Steelers gespeel het, is hy na Frankryk om vir twee seisoene vir La Rochelle te speel.
In 2002 het Grant vir die Suid-Afrikaanse Skolespan gespeel en die volgende jaar vir die Suid-Afrikaanse onder-19 span. In 2007 het hy een wedstryd vir die Barbarians en 3 wedstryde vir die Opkomende Springbokke gespeel. Grant het die Springbokke in 2007–2008 in 5 toetse verteenwoordig.
Ted Wass
Ted Wass (gebore 27 Oktober 1952) is 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Soap (1977), Blossom (1990), Local Heroes (1995), en Less Than Perfect (2002).
Robin Kermode
Robin Kermode (gebore 9 Julie 1958) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Wilde (1997) en in die televisiereekse Never the Twain (1981) en Ruth Rendell Mysteries (1987).
Yuzo Kurihara
Yuzo Kurihara (gebore 18 September 1983) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Daphne Maxwell Reid
Daphne Maxwell Reid (gebore 13 Julie 1948) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en assistentregisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Once Upon a Time... When We Were Colored (1995) en in die televisiereekse Simon & Simon (1981), Frank's Place (1987), en The Fresh Prince of Bel-Air (1990).
Cinachyrella clavigera
Cinachyrella clavigera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cinachyrella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Meervoudige hulpbronbenutting
Meervoudige hulpbronbenutting is die ontwikkeling en bestuur van 'n verskeidenheid aktiwiteite wat dieselfde hulpbron benut. Omdat hulpbronne beperk is, maak dit sin om dit deur 'n verskeidenheid aktiwiteite te laat benut eerder as deur 'n enkele een. Sappi het byvoorbeeld baie jare lank slegs kommersiële bosbou op hul grond bedryf. Vandag word dieselfde hulpbron benut deur byeboere, sampioenversamelaars, stappers, bergfietsryers, dekgrasversamelaars en vee wat in sekere gedeeltes wei. Tussen die plantasies is daar boonop nog damme en natuurlike woud wat vur ekotoerisme aangewend word. Daar is watervalle, bergpoele, moerasse en uitsigpunte wat trekpleister vir enige toeris is. Ál hierdie aktiwiteite (selfs ook die bosbou) benut dieselfde hulpbron, maar gebruik dit nie op nie.
Berge soos die Magaliesberg in Tshwane is 'n hulpbron wat deur meervoudige aktiwiteite benut word. Dit staan daarop bekend as 'n agro-ontspanningsnatuurreservaat, wat beteken dat dit vir boerderydoeleindes, ontspanning én bewaring gebruik word.
Cinachyrella crustata
Die spons behoort tot die genus Cinachyrella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson.
Sarah G. Buxton
Sarah G. Buxton (gebore 23 Maart 1965) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bedtime Stories (2008) en Spread (2009), en in die televisiereekse The Bold and the Beautiful (1987) en Sunset Beach (1997).
British Fashion Council
British Fashion Council
Londen
Stigting
6 Januarie 1983
Organisasievorm
Nie-winsgewende organisasie
Voorsitter
Stephanie Phair
britishfashioncouncil.com
Die British Fashion Council (Britse Moderaad, kort BFC) is 'n nie-winsgewende besigheidsvereniging wat in 1983 deur Britse modeontwerpers in die lewe geroep is. Sy hoofdoelwit is die bemarking van Britse ontwerpersmode in die Verenigde Koninkryk en in die buiteland. Een van sy hoofaktiwiteite is die organisasie van die modeskou London Fashion Week wat twee keer per jaar in Februarie en September gehou word om die nuutste skeppings van Britse modeontwerpers aan invloedryke internasionale gehore soos persoonlikhede uit die media- en kleinhandelbedryf bekend te stel.
Die BFC word onder meer geborg deur entrepreneurs uit die Britse mode- en ander bedrywe, die Britse regering, die burgemeester van Londen en die Europese Streeksontwikkelingsfonds.
Frances Reid
Frances Reid (9 Desember 1914 – 3 Februarie 2010) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Seconds (1966) en The Andromeda Strain (1971), en in die televisiereekse You Are There (1953) en Days of Our Lives (1965).
NG gemeente Booysen
duimnael|regs|170px|Ds. C.J. van den Berg, leraar van 1955 tot 1960.
Die NG gemeente Booysen is ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Pretoriase voorstad Booysens. Die gemeente het in 2015 249 doop- en 993 belydende lidmate gehad, vergeleke met onderskeidelik 675 en 962 in 1985. Drie jaar later was dit 50 en 175. Destyds was di. C.P. Brand en R. Verwey die leraars, maar 30 jaar later het ds. G.D. Nel alleen in die gemeente gestaan. Ná sy vertrek was die gemeente vakant. Die kerkgebou is geleë by Pretoriastraat 1137, Booysens.
Stigting
duimnael|links|Die gemeente se kerkgebou.
Op 23 Junie 1950 het die Ring van Eloffsdal besluit om die gemeente Booysen met ongeveer 750 lidmate af te stig van die moedergemeente, Daspoort. Ons gemeentelike feesalbum kon ’n jaar later berig: “Reeds in die eerste jaar van sy bestaan het die gemeente getoon waartoe hy in staat is en die toekoms word met volle vertroue in ons Meester, die Koning van die Kerk, ingevaar. . . (sedert die ontvangs van die eerste leraar) het hierdie jong gemeente tekens van nuwe lewe en belangstelling begin toon. En die gemeente is stadig besig om van krag tot krag te ontplooi..”
Eerste leraar
Nadat die gemeente byna nege maande vakant was, is die eerste leraar in die persoon van prop. P.B. Botha (D.-sn.) op 17 Maart 1951 met handoplegging bevestig. Die gemeente het by afstigting nog nie 'n eie kerkgebou besit nie, maar twee erwe is toe reeds vir daardie doel aangekoop. Aanvanklik is die dienste in 'n saaltjie, wat deur die ywer van die gemeente daargestel is, gehou. 'n Nuwe elektroniese orrel is ook deur die kerkraad aangekoop en die orrel sou geskik wees om later in 'n kerkgebou gebruik te word tot tyd en wyl die gemeente in staat sal wees om 'n pyporrel aan te koop.
Die medewerker van Ons gemeentelike feesalbum sluit sy bydrae soos volg af: “Ons is vol hoop en vaste vertroue vir die toekoms. Met intensiewe bearbeiding glo ons dat hierdie jong gemeente nog die modelgemeente in die Moot gaan word.”
Robyn de Groot
Robyn de Groot, (gebore 26 Desember 1982 in Johannesburg) is 'n Suid-Afrikaanse professionele fietsryer. Sy was 'n professionele padfietsryer van 2006 tot 2012. Sy was deel van die Suid-Afrikaanse padfiets span vir ses agtereenvolgende jare en het haar land by vier Wêreldkampioenskappe; die 2010 Statebondspele in Delhi, Indië en die Olimpiese Somerspele 2012 in Londen verteenwoordig. Sy kon ongelukkig nie dié wedren voltooi nie weens 'n botsing vroeg in die wedren en gevolglike meganiese probleme.
In 2012 het sy uitgetree uit professionele padfiets wedrenne en haar teruggekeer na haar loopbaan as 'n Biokinetikus. In 2013 het sy begin om bergfiets te ry, hoofsaaklik as 'n stokperdjie en gou het sy hierin uitgeblink. Sy het die MTN Nasionale Bergfietsreeks gewen wat haar bestendigheid bewys. Sy wen die Suid-Afrikaanse maraton bergfiets titel met haar eerste probeerslag en is gekies om Suid-Afrika te verteenwoordig by die Wêreld Maraton kampioenskap in Oostenryk waar sy die 19de posisie behaal. In 2014 verdedig sy haar nasionale maraton titel suksesvol en eindig in die sesde posisie tydens die Wêreld Maratonkampioenskap in Pietermaritzburg.
In Maart 2017 het sy saam met die Duitse ryer, Sabine Spitz, aan die Absa Cape Epic deelgeneem en derde geëindig na 'n reeks terugslae; hoofsaaklik as gevolg van die Duitser wat twee keer geval het. Dit was die derde Cape Epic waaraan sy deelgeneem het. Sy was tweede in 2015 en ook in 2016, as individu nadat haar spanmaat onttrek het as gevolg van siekte.
In 2019 behaal sy die derde plek tydens die Wêreld Maratonkampioenskap in Grächen, Switserland.
Vroeëre lewe
Sy is gebore en het in Johannesburg grootgeword. Sy was in Laerskool Panorama en daarna by Northliff High School, waar sy gematrikuleer het in 2000. Sy voltooi 'n graad in Sport Sielkunde aan die Universiteit van Johannesburg en behaal 'n Honneursgrad in Biokinetika aan die Universiteit van Kaapstad in 2004.
Michael Lewis
Michael Monroe Lewis (gebore op 15 Oktober 1960) is 'n Amerikaanse finansiële joernalis en topverkoper outeur van nie-fiksie werke. Hy is ook sedert 2009 'n bydraende redakteur tot Vanity Fair.
Gerda Madsen
Gerda Madsen (4 Januarie 1902 – 26 Julie 1986) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Harestegen (1921), Landliggeridyl - Vandgang (1921), Mellem muntre musikanter (1923), en Ung kærlighed (1958).
Michael Lewis
Teen Mei 2019 het Lewis agtien boeke gepubliseer, drie—Moneyball: The Art of Winning an Unfair Game (2003), The Blind Side (2006) en The Big Short: Inside the Doomsday Machine (2010)—is vir rolprent aangepas. Een van sy onlangse werke wat lof ontvang het is The Undoing Project-A Friendship that Changed the World (2017) wat deur die literêre uitgewersmaatskappy Penguin Random House uitgegee word.
Tom Wolfe het oor hom geskryf, "Seker die beste skrywer wat tans in Amerika skryf", terwyl Malcolm Gladwell gesê het, "Dit is goed om elke nou en dan herinner te word hoe genialiteit lyk". John Lancaster het die volgende opinie neergepen, "Die tipe skrywer wat sy eie weersisteem skep".
Damon
Damon, seun van Damonides, was 'n Griekse musikoloog van die vyfde eeu v.C.. Hy was 'n burger van die Atheense dêmos Oē (ook "Oa" gespel). Hy word beskou as 'n onderwyser en raadgewer van Perikles.
Musiek
Damon se vakgebied sou musikologie wees, alhoewel sommige glo dat dit die dekmantel was vir 'n breër invloed oor Perikles se politieke beleid. Byvoorbeeld word gesê dat Damon verantwoordelik was vir die raad aan Perikles om die beleid te implementeer waarvolgens jurielede vir hul dienste vergoed is; hierdie beleid is wyd gekritiseer, en daar word gesê dat Damon daarvoor geostrakeer is (sien die Aristoteliaanse Athenaion Poleteia), waarskynlik op 'n tydstip in die laaste derde van die 5de eeu v.C..
Plato beroep hom verskeie keer op Damon in die Republiek as die musiekkenner waarna verwys moet word insake die detail van musiekopvoeding. In Plato se Laches, word gesê dat Damon 'n student van Prodikos en van Agathokles was. Die eersgenoemde was 'n onbeskaamde sofis, terwyl van die laasgemelde (in Plato se Protagoras) gesê word dat sy musiekkundigheid 'n voorwendsel was ten einde 'n sofis te wees.
'n Deel van Damon se navorsing was begaand met die harmoniai, die klassifikasie en beskrywing van die verskillende harmonië. Hy word deur sekere geleerdes aangeslaan as die skepper van die hiper- en hipo-kategorieë (soos in Hipofrigies). Hy het dieselde gedoen met poëtiese metrum. Benewens hierdie tegniese aspek, het sy werk ook gefokus op die sosiale en politieke konsekwensies van musiek, in wat later as sy ethos-teorie sou bekendstaan. Hy was die eerste om 'n studie te doen van die effek wat verskillende soorte musiek op mense se gemoedere gehad het. Volgens Robert Wallace was dit Perikles se belangstelling in die aanwending van hierdie navorsing vir die beheer van mense, wat gelei het tot Damon se ostrakisme.
De aanslag
De aanslag (1982) is ’n boek deur die Nederlandse skrywer Harry Mulisch, wat die gevolg van ’n traumatiese ervaring van nader beskou. Anton Steenwijk is ’n dertienjarige seun wat saam met sy ouer broer en ouers in Haarlem, Nederland bly. Dit is gedurende die laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog, met die inwoners van die gebied wat uitsien na vrede en om met hulle lewens na die oorlog aan te gaan.
Damon
Damonides
Die behoue tekste van die Aristoteliaanse Athenaion Poleteia vermeld Damonides as raadgewer van Perikles. Die vermelding van "Damonides" aldaar, word egter tans byna onbestrede aanvaar as 'n redaksionele penglips, waar die oorspronklike teks eerder sou lees "Damon, seun van Damonides". Dit blyk ook deur herwonne ostraka bevestig te word, wat eweneens die naam "Damon seun van Damonides" vermeld.
De aanslag
Een aand, terwyl Anton en sy gesin in hulle huis sit, hoor hulle skote. Wanneer sy broer Pieter uitgaan, sien hy dat ’n bekende man in hulle gemeenskap vermoor is. Die man se lyk lê voor hulle huis. Wat volg is ’n bisarre verhaal, waar Pieter met die pistool van die oorledene vlug en Anton weggeneem word deur Duitsers. “Zonder iets mee te mogen nemen, zelfs geen jas, werden zij het huis uit geduwd.” (Mulisch, 1982:37) Hulle vermoor vir Pieter en sy ouers (iets wat Anton eers later besef), wat beteken dat Anton die enigste oorlewende is.
Die reeds traumatiese ervaring word vererger toe Anton aanskou hoe die Duitsers sy ouerhuis aan die brandsteek. “''Er klonk er bevel, waarop een soldaat naar hun huis liep, iets door het middelste erkerraam naar binnen gooide en gebukte terugrende. Met een daverende slag stond even een verblinderd boeket vuur in het salon.''” (Mulisch, 1982:40) Hy word weggevat na ’n polisiekantoor waar hy in die selle oornag. Hier ontmoet hy ’n vreemde vrou wat haar oor hom ontferm. “’Kom naast me zitten.’” (Mulisch, 1982:46) Sy sê egter aan hom dat hy nie haar naam mag weet nie. “’Ik weet niet hoe je heet,’ fluisterde zij, ‘en dat moet ik ook niet weten. Jij mag ook niet weten hoe ik heet, maar zul jy één ding nooit van je leven vergeten?’” (Mulisch, 1982:47) Omdat dit donker is, kan hy ook nie haar gesig sien nie.
Anton word in die sorg van sy oom geplaas en bekwaam hom na die voltooiing van skoolloopbaan as dokter. Na ’n aantal jare besluit hy om weer na Haarlem, eintlik omdat hy na ’n studiefees “bij een studiegenoot” (Mulisch, 1982:82) uitgenooi is,  te gaan en gaan drink tee by een van hulle bure. Die “tuiskoms” is vir hom emosioneel en nadat die tante hom beduie na ’n monument vir die wat gesneuwel het (wat sy gesin insluit), besef hy dat die inpak van die gebeure destyds veel groter is as wat hy kon voorsien. “Er groeide veel meer onkruid dan op de landjes er achter; misschien kwam het door al die as, dat het daar zo vrugbaar was.” (Mulisch, 1982:82) Dit is die gewaarwording wat Anton maak op die erf waar hulle huis jare tevore gestaan het. Hy probeer die hoeveelheid onkruid op die erf verklaar aan die as van hulle huis wat opgeblaas is.
Tydens ’n optog naby Anton se woning, loop hy in Fake in vas. Fake Ploeg is die seun van die man wat destyds voor Anton se ouerhuis doodgeskiet is. Anton is verbaas dat Fake in “een zaak voor huishoudelijke artikel’” werk (Mulisch, 1982:120) Ook in hierdie ontmoeting tussen Anton en Fake word die gevolge van die oorlog duidelik gesien. Dit beklemtoon ook dat niemand ongeskonde daar uitkom nie. Daar is egter ook tussen die twee “onafgehandelde” sake. Fake vra vir Anton: “’Wou je beweren, dat he de schuld van mijn vader is dat jouw familie is vermoord?” (Mulisch, 1982:125). Dit is ’n aanduiding dat beide mans sukkel om nie net die dood van hulle vaders te verwerk nie, maar regstreeks met die gevolge van die vaders se lewens op ’n daaglikse basis mee te doen het.
Anton tree later in die huwelik met ’n vrou genaamd Saskia en wanneer hy een dag op ’n onthaal sit, hoor hy ’n man praat oor skote wat hy geskiet het. “’Ik schoot eerst in zijn rug, en toen een keer in zijn schouder en in zijn buik, terwijl ik hem voorbijfietste.’” (Mulisch, 1982:148) Dit herinner hom dadelik aan die omstandighede rondom die dood van die man voor hulle huis, wat tot die uitwissing van sy gesin gelei het. Wanneer hy en die man (Cor Takes) met mekaar begin gesels, ontdek hulle dat die ander man ook met verlies sukkel. Waar Anton gedink het die man is die oorsaak van sy ellende, ontdek hy en die man saam dat die vrou wat saam met hom in die selle die aand deurgebring het, nie net die man se groot liefde was nie, maar ook dat sy eintlik die man voor hulle huis afgemaai het. “’Got bestaat niet, en ik misschien ook wel nie.’” (Mulisch, 1982:154) sê Takes aan Anton. Hieruit is dit duidelik dat Takes sukkel om die dood van sy vriendin te verwerk. Terwyl sy (Truus Coster) probeer wegkom het na die aanval, is sy gewond en in hegtenis geneem. Sy is kort daarna om die lewe gebring.
Die laaste stukkie in Anton se legkaart om met die verlede vrede te maak en te verstaan wat gebeur het, is wanneer hy eendag Karin Korteweg raakloop wat hulle bure as kind in Haarlem was. Aanvanklik deel hulle gemeenplase uit, voordat Anton besef hulle het eintlik ’n “afspraak” met mekaar, in die sin dat hulle beide oor die verlede moet praat. “’Karin, luister. Laten we niet omheen draaien. Jij wilt het kwijt en ik wil het horen. Wat is er die avond precies gebeurd?’” (Mulisch, 1982:239) Wat volg is Karin wat vir Anton vertel dat sy broer met Ploeg se pistool in hulle huis ingehardloop het. “’Ik dacht dat hij ons dood kwam schieten.’” (Mulisch, 1982:239) Sy beken ook aan Anton dat Ploeg aanvanklik voor haar ouerhuis doodgeskiet is, maar dat hulle sy liggaam geskuif het om voor Anton-hulle se huis te lê. Ook hier is die effek van die oorlog op vele mense duidelik. Karin sê dat haar ouers na Nieu-Seeland geëmigreer het, omdat haar vader vergelding van Anton gevrees het. Karin sê aan Anton oor haar vader se besluit: “’Omdat hij bang voor jou was.’” (Mulisch, 1982:246)
Dis vir my interessant dat Anton sy seun uit sy tweede huwelik (met Lisebeth) na sy broer Peter vernoem. Ek dink dit is ’n verering aan sy broer en dit kan ook moontlik daarop wys dat hy sy broer deur sy seun wil laat voortleef.
De aanslag is ingedeel in ses “hoofstukke”, waarvan elkeen ’n deel in die geskiedenis van veral Anton dek. Alhoewel lesers se simpatie waarskynlik by Anton lê, slaag Mulisch daarin om lesers nie onsimpatiek teenoor die ander karakters in die roman te laat nie. Selfs ’n karakter soos Fake Ploeg, wat klippe tydens ’n optog gooi, en maklik as ’n antagonis gesien kan word, word uitgebeeld as iemand wat ’n produk van sy omstandighede is, omstandighede wat hy nie noodwendig self gekies het nie.
In De aanslag, soos in baie van  Mulisch se ander werke, vind die Tweede Wêreldoorlog sterk inslag in die roman. Ander romans van Mulisch wat ook dié tema het, is Het stenen bruidsbed en Siegfried.
Die roman herinner sterk aan meer resente werke in die Afrikaanse letterkunde soos Kamphoer, wys nie net op die grusame gevolge van oorlog nie, maar plaas ook verlies onder die vergrootglas. Waar die karakter Susan in Kamphoer ook haar verlede by wyse van spreke “herbesoek”, is dit presies wat met Anton in De aanslag gebeur. Hy word immers regdeur sy lewe gekonfronteer met wat daardie nag gebeur het. Maar dis nie net hy wat swaar aan die gevolge van die oorlog dra nie, dit is ook die ander mense wat hy teekom, wat sukkel om die verlede te verwerk. Anton se reis deur die boek is op die ou einde ’n reis wat hy moet neem om berusting te kry na die uitwissing van sy gesinslede. “Hij dacht aan Takes, en dat in het leven blijkbaar alles aan het licht komt vroeg of laat, afgehandeldt wordt en ad acta gelegd.” (Mulisch, 1982:176) Dié gedagte van Anton vorm volgens my die kern van die boek.
Op die einde wys De aanslag op ’n nuwe en verfrissende manier dat almal nie net deur oorlog geraak word nie, maar ook dat trauma iets is wat ’n invloed op mense se lewens het.
Cinachyrella enigmatica
Cinachyrella enigmatica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cinachyrella en tot die familie Tetillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1934 deur Burton.
Savile Row
Savile Row [ˌsævɪl ˈroʊ] is 'n straat in die Sentraal-Londense stadsdeel Mayfair, City of Westminster wat tradisioneel met maatklere vir mans verbind word. In sy lang en gevarieerde geskiedenis het die straat daarnaas ook die hoofkwartier van die Royal Geographic Society in 1 Savile Row gehuisves waar belangrike Britse verkenningstogte na Afrika en die Suidpool beplan is, en meer onlangs die Beatles se Apple Corps-kantoor in 3 Savile Row. Tydens 'n konsert op dié gebou se dak was die befaamde Britse popgroep vir die laaste keer in lewende lywe te sien.
Watsonia amabilis
Watsonia amabilis is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap waar dit voorkom vanaf die Paarl tot by Sir Lowryspas. Die plant was as uitgesterf beskou maar is herontdek op 'n plaas naby Stellenbosch. Die plant het sy habitat verloor as gevolg van stedelike ontwikkeling en landbou aktiwiteite. Dit word ook verder bedreig deur brande en indringerplante.
Savile Row
Die straat, wat oorspronklik as Savile Street bekendgestaan het, het tussen 1731 en 1735 as deel van die Burlington Estate-eiendomsprojek ontstaan. Sy ontwerp is beïnvloed deur die Anglo-Ierse Burlington-familie se interpretasie van Palladiaanse boukuns waarna as Burlingtoniaanse argitektuur verwys word. Die hoofargitek was Henry Flitcroft wat onder toesig van Daniel Garrett gewerk het, alhoewel enkele geboue (1 en 22-23 Savile Row) deur William Kent ontwerp is. Aanvanklik is hier veral militêre offisiers met hul vroue gehuisves, maar later het ook bekende persoonlikhede soos William Pitt die Jongere en die toneelskrywer en Laerhuis-afgevaardigde Richard Brinsley Sheridan in Savile Row ingetrek.
Vanaf die laat 18de eeu het Londense kleremakers hul besighede in die buurt begin vestig - aanvanklik, omstreeks 1790, in Cork Street, en later, vanaf 1803, ook in Savile Row. In 1846 het Henry Poole, wat later as die skepper van die tuxedo-kostuum bekendheid sou verwerf, 'n ingang in Savile Row tot sy ateljee in Old Burlington Street geopen.
Die Engelse term bespoke, wat na voortreflike kleremakerskuns verwys, het sy oorsprong in Savile Row en verwys tans na 'n manspak wat na die maat van die klant gesny en vervaardig word. In 1969 het die klerewinkel Nutters of Savile Row die tradisionele styl en benadering van Savile Row-kleremakers by die moderne smaak aangepas. So is in die 1990's na die styl van ontwerpers soos Richard James, Ozwald Boateng en Timothy Everest as New Bespoke Movement verwys.
Die stadsraad van Westminster het in November 2016 'n nuwe beleid afgekondig om die historiese karakter en identiteit van Savile Row met sy klein kleremaker-ondernemings teen ekonomiese druk en mededinging deur winkels van globale handelsmerke te beskerm.
29 Januarie
29 Januarie is die 29ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender. Daar volg nog 336 dae in die res van die jaar (337 in skrikkeljare).
Vierstreep-varkvis
Die vierstreep-varkvis (Bodianus trilineatus) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by Park Rynie in KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Lined hogfish. Daar is tans onsekerheid oor die spesie en die gestreepte varkvis (Bodianus leucosticticus) se klassifisering; hulle mag dalk dieselfde spesie wees.
Mark Killeen
Mark Killeen is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dark Knight Rises (2012), 300: Rise of an Empire (2014), en Risen (2016), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Greg Watanabe
Greg Watanabe (gebore 8 November 1967) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Last Tour (2016) en in die televisiereekse JAG (1995), Watch Over Me (2006), en Oishi High School Battle (2012).
Langstrand
Langstand is 'n dorpie aan die Atlantiese Oseaan in Namibië, 25 km noord van Walvisbaai en 15 km suid van Swakopmund.
Biodiversiteit
Biodiversiteit of biologiese diversiteit is die verskeidenheid van lewensvorme op aarde en die hele spektrum van gene, spesies, ekostelsels en landskappe is daarby inbegrepe. Dit sluit 'n ongelooflike aantal soorte plante, diere en organismes in. Biodiversiteit is egter ook veel meer as dit. Dit omvat ook genetiese wisselwerking tussen spesies, verskeidenheid van spesies en lewensvorme, diversiteit van verwante spesies en interaksie tussen hulle, en ekologiese prosesse. Biodiversiteit is die natuur se manier om onder andere 'n ontsaglike genepoel daar te stel wat kan help om versteurings in ekostelsels te verwerk en te bowe te kom. Dit speel 'n onmisbare rol in die vorming, beskerming en instandhouding van grond, die regulering van die klimaat, asook die instandhouding van ekologiese prosesse en lewensonderhoudende stelsels. Die aarde se suurstof-, voedsel- en watervoorraad, benewens gunstige klimaat, bestuiwing, vrugbaarheid van grond en hersirkulering van afvalprodukte word aldus deur biodiversiteit onderskraag. Dit is danksy biodiversiteit dat voedsel, klerasie, medisyne, skuiling en behuising verkry kan word, en dit is biodiversiteit wat die hoeksteen van toerismebedrywe vorm.
Die aarde se biodiversiteit
Daar is al 1,75 miljoen spesies geklassifiseer, maar kenners vermoed dat daar omtrent 100 miljoen kan wees. Die volgende getalle gee 'n idee van die aarde se biodiversiteit:
Vermindering van biodiversiteit
Kommer word uitgespreek dat die mens in die aangesig van biodiversiteitsverliese geen beduidende aanpassing aan sy gedrag maak nie, en biodiversiteit dikwels as 'n onuitputbare hulpbron beskou. Suid-Afrika beskik oor omtrent 10% van die wêreld se plant-, voël- en diersoorte. Die plantegroei van die land bestaan uit sowat 22 000 soorte, waaronder dié van die bekende en unieke fynbosbioom. Die fynbos-plantegroeigebied huisves ongeveer 8 000 plantspesies, waarvan 70% endemies is. Sedert 1652 is ongeveer 46% van die droë woud, 62% van die grasvlaktes, 50% van die wortelboommoerasse, en 90% van die renosterveld in Suid-Afrika reeds uitgewis. Die meeste van hierdie uitwissing het in die laaste eeu plaasgevind.
Wêreldwyd word daar gevrees dat 'n verdere derde van die aarde se biodiversiteit binne die volgende 20 tot 30 jaar uitgewis sal word. Die mens se aktiwiteite plaas toenemende druk op die oorblywende ekostelsels deur dit te verander en te fragmenteer of te vernietig. Dit bring verlies aan habitat mee en veroorsaak dat spesies uitsterf en die genepoel van die aarde inkrimp. Meer as 11 000 bekende plant- en dierspesies verkeer wêreldwyd op die rand van uitwissing. In reënwoude verdwyn daar elke jaar ongeveer 27 000 spesies (hoofsaaklik insekte en plante). Die gebiede waar biodiversiteit die vinnigste afneem, is in die armer, dig bevolkte dele van die wêreld soos Suid-Amerika (veral Brasilië), Sentraal-Afrika (veral in die Demokratiese Republiek van die Kongo) en Oos-Asië (in lande soos Indonesië en China). Die regering van die Demokratiese Republiek van die Kongo (DRK) betaal vir hul burgeroorlog van die afgelope aantal jare deur aan Zimbabwe en ander Afrikalande die regte te verkoop om die reënwoude af te kap en die produkte daarvan te verkoop. In ruil daarvoor verskaf lande soos Zimbabwe daarna soldate aan die DRK-regering.
Bewaring van biodiversiteit
Ten einde biodiversiteit te bewaar, sal die wêreld se oorblywende kerngebiede van groot diversiteit (sogenaamde hotspots) geïdentifiseer, gedokumenteer en beskerm moet word. Daar is reeds 24 ekologieryke gebiede geïdentifiseer wat 50% van alle landlewende spesies op aarde bevat (op net 2% van die aardoppervlak). Bewaringsaksies sal egter in samewerking met gemeenskappe wat binne of langs hierdie gebiede woon, onderneem moet word (en hulle sal voordeel daaruit moet put), anders sal dit verlore gaan. Die bewaring van biodiversiteit is grondliggend aan die sukses van die proses van ontwikkeling. Dit gaan nie bloot om die beskerming van die natuurlewe in natuurreservate nie. Dit gaan ook oor die behoud van die aarde se natuurlike stelsels wat lewensondersteunende stelsels vir die mens is, en die genetiese rykdom waarvan die mens afhanklik is in die nimmereindige stryd om gewasse en lewende hawe te verbeter.
Gerrit Komrij
Gerrit Jan Komrij (30 Maart 1944 – 5 Julie 2012 ) was 'n Nederlandse digter, romansier, vertaler, kritikus, polemikus en dramaturg.
Hy het in die vroeë 1970's bekendheid verwerf met die skryf van poësie wat skerp verskil het van die vryevers-poësie van sy tydgenote. Hy het in die laat 1970's 'n reputasie verwerf vir die skryf van bitsige essays en rubrieke wat dikwels krities was oor skrywers, televisieprogramme en politici.
As literêre kritikus en veral as 'n bundelsamesteller het hy 'n formatiewe invloed op die Nederlandse literatuur uitgeoefen. Sy 1979-bloemlesing van die Nederlandse poësie uit die 19de en 20ste eeu het die milieu hervorm, en is gevolg deur bloemlesings van Nederlandse poësie uit die 17de en 18de eeu en Afrikaanse- en jeugpoësie.
Hierdie bloemlesings en 'n voortgesette stroom prosa- en poësiepublikasies het sy reputasie as een van die land se top skrywers en kritici verstewig. Die hoogste literêre eerbewyse in Nederland, insluitend die P.C. Hooft-prys (1993), is aan Komrij toegeken. Van 2000 tot 2004 was hy die Nederlandse Dichter des Vaderlands. Komrij het in 2012 op die ouderdom van 68 jaar gesterf.
Sy bloemlesing Die Elektries Gelaaide Hand is deur Protea Boekhuis uitgegee. Dit is 'n oorsigtelike keuse uit die poësie van een van Nederland se belangrikste moderne digters en is met groot noukeurigheid en 'n fyn aanvoeling deur Daniël Hugo in Afrikaans vertaal.
Biografie
In die 1970's en 1980's het hy en sy lewensmaat Charles Hofman 'n aantal Nederlandse skrywers (onder andere Boudewijn Büch, met wie hy lank sou korrespondeer) bevriend. In die vroeë 1980's het Komrij en Hofman, kort na die publikasie van sy toneelstuk Het Chemisch Huwelijk (wat die eerste keer in Amsterdam opgevoer is), na Portugal verhuis waar hy vir die res van sy lewe sou woon. Komrij het die 2008 Mosse-lesing getiteld "Waarom zijn Nederlanders zo dol op homoseksuelen?" gegee.
In 2012 is sy afsterwe met konsternasie maar ook wydverspreide lof vir sy werk ontvang. Die digter-laureaat Ramsey Nasr, wat Komrij opgehaal het as een van sy inspirasies, het 'n gedig vir Komrij geskryf en Koningin Beatrix het haar medelye via telegram aan Charles Hofman gestuur en vermeld dat Nederland 'n groot digter verloor het.
Prosa
Behalwe vir die feit dat hy 'n kritikus van poësie en kultuur in die algemeen was, het Komrij verskeie semi-outobiografiese werke geskryf, soos onder andere Verwoest Arcadië (1980) en Demonen (2003). Hy het ook verskeie romans geskryf soos onder andere Over de bergen, Dubbelster en De klopgeest.
Boeke oor boeke, bloemlesings
Komrij was 'n kompulsiewe versamelaar van skaars en absurde boeke ('n stokperdjie wat hy gedeel het met Boudewijn Büch ). Ou homoseksuele literatuur, sonderlinge 18de en 19de eeuse digters en antieke literatuur oor winde-los, was slegs sommige van sy merkwaardigste onderwerpe. Sy artikels en essays is versamel in boeke soos Verzonken boeken, Averechts en Kakafonie-laasgenoemde met die subtitel "'n Ensiklopedie van Uitskot". In 1979 het Komrij 'n nuwe standaard-Nederlandse bloemlesing gepubliseer: De Nederlandse poëzie van de 19de en 20ste eeuw in 1000 en enige gedichten, wat gou die maatstaf geword het waaraan digters gemeet word. Dit is gevolg deur 'n volume van 17de en 18de eeuse poësie, 'n bloemlesing van Afrikaanse digters en digteresse, en 'n bloemlesing oor middeleeuse gedigte. Hy het ook verskeie ander bloemlesings geredigeer, een oor moeders en een 'n keur van die poësie van Jacob Israël de Haan.
Komrij het vertalings uit 'n groot verskeidenheid tale gemaak, waaronder die volledige toneelstukke deur Shakespeare.
Pryse
Komrij se prosakuns is in 1979 erken toe die Busken Huet-prys aan hom toegeken is. In 1993 het Komrij die P.C. Hooft-prys vir sy prosa gewen. Komrij het in 1970 die poësieprys van die Stad van Amsterdam ontvang vir sy bundel Alle vlees is als gras, en in 1982 die Herman Gorter-prys vir De os op de klokketoren.
Nieu-Meksiko
Nieu-Meksiko of Nieu-Mexiko (Engels: State of New Mexico, Spaans: Nuevo Mexico) is 'n deelstaat in die suidweste van die Verenigde State van Amerika met 'n bevolking van sowat twee miljoen. Die hoofstad is Santa Fe en die grootste stad is Albuquerque. Nieu-Mexiko is die 47ste deelstaat wat tot die Unie toegelaat is. Dit word in die noorde deur Colorado, in die ooste deur Oklahoma en Texas, in die suide deur Texas en Meksiko (state Sonora en Chihuahua) en in die weste deur Arizona begrens.
Nieu-Meksiko se bynaam is "Die Land van Betowering" (Engels: Land of Enchantment). Alhoewel die deelstaat nie amptelik tweetalig is nie en Engels die status van de facto-ampstaal het, is meer as 'n kwart van die bevolking Spaanssprekend. Sommige sprekers van Spaans is nasate van oorspronklike Spaanse setlaars uit die koloniale tydperk.
Kuns en vermaak
''I think New Mexico was the greatest experience I ever had from the outside world. It certainly changed me forever.''