cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Peter Breck
Peter Breck (13 Maart 1929 – 6 Februarie 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Crawling Hand (1963), Shock Corridor (1963), en The Sword and the Sorcerer (1982), en in die televisiereeks The Big Valley (1965).
Dina (Bybel)
Dina was die dogter van Jakob en Lea.
Sy is onteer deur Sigem, die seun van die Hewitiese koning Hemor. Haar broers Simeon en Levi het wraak geneem deur die stad van Sigem te oorval, al die mans dood te maak en die vroue, kinders en vee te roof.
Verwysings in die Bybel
Genesis 30: 21, Genesis 34
Onder-Sabie
Onder-Sabie het 'n gedaanteverwisseling ondergaan sedert die vorige restaurant afgebrand het, ten spyte daarvan dat dit een van die oudste kampe in die park is. 'n Moderne restaurant en nuwe winkel is gebou, en die kamp het 'n paar safaritente wat dit die gevoel van 'n Afrikaboskamp gee. Die kamp is op die oewer van die Sabierivier uitgelê en besoekers kan in hul stoele op die groot restaurantstoep sit en die groot aantal wild by die rivier besigtig.
Akkommodasie
Volop oornagplek is beskikbaar op 'n selfsorg-basis, in 30 hutte en 62 bungalows, sowel as een groot gastehuis. Kampeerders wat die buitelewe verkies, het 'n keuse van staanplek vir 33 woonwaens en tente, almal toegerus met elektriese kragpunte; of een van die 24 safaritente wat met onder andere twee kampbeddens, stoele, 'n yskas en 'n dakwaaier gemeubileer is.
Ander geriewe
Onder-Sabie het 'n aparte area vir dagbesoekers, indien hulle wil braai of swem by die kamp. Daar is ook 'n paar piekniekplekke op die paaie, bv. Nkuhlu (± 20 km), die Mlondozi-dam (17 km) en Tshokwane (43 km).
Die kamp bied begeleide staptogte, wildbesigtiging met 'n oop voertuig asook 'n braai-in-die-bos.
Gesondheidsrisiko
Malaria kom in die laeveld voor, en besoekers moet die nodige voorsorg tref daarteen. Raadpleeg u dokter, apteker of reisburo vooraf.
Erica valida
Erica valida is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Oos-Kaap en Wes-Kaap waar dit in die Kamanassieberge en Groot-Winterhoekberge voorkom. Die plant word as seldsaam beskou.
Acarnus peruanus
Acarnus peruanus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acarnus en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Van Soest, Hooper & Hiemstra.
Bles-dikkop
Die Bles-dikkop (Caffrogobius nudiceps) is 'n vis wat endemies is aan Suid-Afrika en voorkom vanaf Walvisbaai tot by Oos-Londen. Die vis leef op rotsriwwe en in strandmere. In Engels staan die vis bekend as die Barehead goby.
1975
Die jaar 1975 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 75ste jaar van die 20ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Nauruaans
Nauruaans (Dorerin Naoero of Ekaiairũ Naoero) is 'n Maleis-Polinesiese taal wat saam met Engels die amptelike tale van die eilandnasie Nauru vorm. Die teks van Nauru se volkslied, Nauru Bwiema, is in Nauruaans.
Dionisius
Dionisius was een van die lede van die Areopagos in Athene wat op die prediking van Paulus tot bekering gekom het.
Verwysings in die Bybel
Handelinge 17: 34
Deon Maas
Maas het sy loopbaan begin in bemarking by Eerste Nasionale Bank. Hy het as joernalis vir You/Huisgenoot, Rooi Rose, Personality en Scope gewerk en was die redakteur van Youth-tydskrif. Tussen 1992 en 1998 het hy vir Tusk Musiek as Musiekbestuurder gewerk en tussen 1998 en 2003 vir Gallo Musiek as Bemarkings- en later Algemene Bestuurder. In 2006 was hy een van die beoordelaars van kykNET se Afrikaanse Idols. Hy is een van die aanbieders van die geselsprogram SaterdagNag op kykNET.
Kort nadat sy eerste rubriek in Rapport gepubliseer is, is hy afgedank na 'n virale boikotveldtog per e-pos en SMS teen hom en Rapport van stapel gestuur is. Die veldtog het ontstaan na aanleiding van 'n stelling wat Maas gemaak het in sy eerste rubriek waarin hy geskryf het oor Satanisme: "’n godsdiens wat die reg het om beoefen te word".
Volgens 'n berig in Rapport het 'n inskrywing van die webjoernaalskrywer en teologieprofessor aan die Universiteit van Pretoria, prof. Hennie Stander, moontlik tot die veldtog gelei. Stander ontken egter dat hy die boikot bepleit het maar stel wel dat "dit hom nie in die minste sou pla nie" as sy webjoernaal daartoe aanleiding gegee het nie. Maas se afdanking het beide positiewe en negatiewe reaksie uitgelok. Volgens Rapport het die hoogleraar in joernalistiek by die Universiteit van die Witwatersrand, prof. Anton Harber, gesê dit is "hartseer om te sien ’n koerant swig voor sulke menings", terwyl die Freedom of Expression Institute gesê het dat Rapport sy "etiese waardes verraai het deur te swig voor die druk […]".
'n Veldtog vir die heraanstelling van Maas is deur diegene wat Rapport se besluit teenstaan op die sosiale webruimte Facebook begin.
Stephanie Jacobsen
Stephanie Jacobsen (gebore 22 Junie 1980) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Alex Cross (2012).
Edmund Breese
Edmund Breese (18 Junie 1871 – 6 April 1936) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Burning Daylight (1928), All Quiet on the Western Front (1930), Platinum Blonde (1931), en Duck Soup (1933).
Isjimbai
Isjimbai (Russies: Ишимбай, Basjkiers: Ишембай; Isjembai) is 'n stad in die suide van die Russiese outonome republiek Basjkortostan. Dit vorm die bestuursentrum van die gelyknamige distrik, Isjimbaiski.
Die stad lê aan die westelike rand van die Suidelike Oeral, aan die Belaja en sy syrivier die Tairoek, 166 kilometer suid van die hoofstad, Oefa, 30 kilometer suidoos van Sterlitamak en 14 kilometer noordoos van Salawat.
Isjimbai het 66 177 inwoners (2014-sensus), wat dit die sewende grootste stad van Basjkortostan maak. Dit is een van die Ru-oliesentra van die Oeralgebergte.
Soenda-eilande
Die Soenda-eilande (Indonesies en Maleis: Kepulauan Sunda) is 'n argipel in Suidoos-Asië wat vanaf die Maleise Skiereiland in die noordweste tot Nieu-Guinee in die ooste en Taiwan in die noorde tot die kontinent Australië in die suidooste langs die ewenaar streek. Die argipel bestaan uit vier groot en duisende kleiner eilande en word deur 'n tropiese klimaat gekenmerk. Saam met die Filippynse eilande en die Molukke vorm die Soenda-eilande die Maleise argipel. Die grootste van die Soenda-eilande is Borneo met 'n oppervlakte van 743 330 km², terwyl Java met 'n bevolking van sowat 145 miljoen die mees bevolkte is. Java word ook as belangrikste van die vier Soenda-eilande beskou, aangesien hier die Indonesiese hoofstad Djakarta en ander groot stede lê.
Die Soenda-eilande word begrens deur die Indiese Oseaan in die suide en weste, die Suid-Chinese See in die noorde, die Sulu- en Celebesseë in die noordooste, die Molukke- en Bandaseë in die ooste asook die Timorsee in die suidooste. Belangrike seë binne die argipel sluit in die Java-, Bali-, Flores- en Savuseë wat almal in die suide van die Soenda-eilande geleë is.
Die grootste deel van die Soenda-eilande word deur die eilandnasie Indonesië beslaan. Die grootste deel van Borneo se kus langs die Suid-Chinese See vorm die oostelike deel van Maleisië met die klein eksklawe Broenei tussenin, terwyl die oorblywende deel van dié eiland tot Indonesië behoort. Aan die suidoostelike einde van die Straat van Malakka is die stadstaat Singapoer geleë. Die oostelike deel van die klein eiland Timor word deur Oos-Timor beslaan, terwyl die westelike deel aan die Indonesiese provinsie Oos-Nusa Tenggara behoort.
Op die Soenda-eilande word veral Maleis-Polinesiese tale gepraat, net op die oostelike eilande word ook Papoeastale gebesig. Islam is die belangrikste godsdiens, veral in die drie lande Broenei, Indonesië en Maleisië; Oos-Timor is 'n hoofsaaklik Rooms-Katolieke land, terwyl Singapoer oor 'n gemengde bevolking beskik. Kleiner eilande soos Bali en Lombok beskik oor 'n aansienlike bevolking van Hindoes en Boeddhiste.
Geografie
Die argipel bestaan uit die volgende eilandgroepe:
Restaurant
'n Restaurant (of restourant) is 'n besigheid waar etes voorberei en aan kliënte (teen betaling) bedien word. Restaurante het gewoonlik gedekte tafels en sitplek waar kliënte kan sit en eet en moontlik iets drink. Sommige restaurante bedien wegneemetes en ander het 'n afleweringsdiens wat etes aflewer. Saam met hotelle, B&B's en kafees vorm restaurante deel van die gasvryheidsbedryf.
Geskiedenis
Die restaurant het ​​in Parys ontstaan aan die einde van die 18de eeu. Uiteraard was daar toe reeds heelwat eetplekke, wat voedsel en slaapplek aan sporadiese reisigers verskaf het. Die huidige herberg (soos wat steeds in Frankryk, Duitsland, Ierland en die Verenigde Koninkryk bestaan) is 'n afstammeling hiervan. Kenmerkend van 'n herberg se besigheid is, dat die reisiger 'n behoefte het aan skuiling en voeding, en genoeë neem met wat in voorraad is.
Die naam restaurant is afkomstig van die Franse "restaurer", wat "hersteller" beteken. 'n Versterkmiddel in die vorm van 'n kragtige sop het ​​reeds in die 16de-eeuse Frankryk bestaan. In 1765 het 'n Franse kok, A. Boulanger, 'n eethuis in Parys geopen waar diverse soppe voorberei is waaruit die kliënte kon kies. Hierdie sop het toe die benaming "soup restaurante" gekry: 'n verfrissende sop. Boulanger se motto was immers: "Come to me, you whose stomachs are crying misery, and I will restore you". Ná etlike dekades het die woord "restaurant" hieruit ontwikkel en die betekenis wat nou daaraan gegee word. Tydens en na die Franse Rewolusie het hierdie soort eetplekke 'n oplewing getoon, nadat baie kokke ontslaan is deur hul onttroonde adelhere en toe in die nuwe bedryf werk gekry het.
Vandag
Met die vernuwing wat in die restaurantbedryf gevolg het, kan gaste nou uit 'n verskeidenheid moontlike geregte (à la carte-spyskaart) kies. Die Franse buitebandfirma Michelin reik selfs 'n gids uit met 'n oorsig van restaurante waarvan die kwaliteit so goed is, dat mens dit graag wil besoek. Die firma ken ook sterre toe aan restaurante as teken van hul kwaliteit.
In die ou dae, toe tyd moontlik nie so kosbaar was nie, was dit goeie maniere of goeie tafeletiket om aan te sit by 'n gedekte tafel en deur kelners bedien te word. Deesdae is die norm: bestel by die kasregister, betaal vooruit en gaan sit en eet. In die 21ste eeu doen die kitskos- en wegneemrestaurante waarskynlik beter besigheid as die tradisionele "stywe" restaurante. Daar is 'n gebruik onder Duitse sakemanne en professionele lui om sommer te staan en eet by 'n kleiner tafel, aangesien baie tyd bespaar word daarmee.
Soorte restaurante
Etlike soorte restaurante bestaan oor die wêreld heen.
Braairestaurant (Steak House)
Hierdie sogenaamde "gesinsrestaurante" spesialiseer in vlamgebraaide biefstuk (steak), ribbes, hamburgers en hoenderporsies. Welkomgeskenke is beskikbaar vir jonger verbruikers. Spur en Dros is die bekendste voorbeelde in hierdie sektor in Suid-Afrika.
Gourmet-restaurant
'n Gourmet-restaurant is 'n restaurant wat poog om heilsame gastronomie in die kollig te hou: kwaliteit kos, 'n wynkelder, aangename atmosfeer, netjiese tafels en toegewyde diens. Dit bied oor die algemeen 'n wisselende spyskaart, afhangende van die kompleksiteit en/of waarde van die voedsel aangebied. Hierdie soort restaurant sit gewoonlik vleis en vis op sy spyskaart voor.
Kitskosrestaurant
'n Sneldiensrestaurant waar mens skyfies, hamburgers, roomys en koeldrank kan bekom. Bestellings word by die toonbank geplaas vanwaar mens self jou maaltyd op 'n skinkbord dra "om by die tafel te sit". Welkomgeskenke is gewoonlik beskikbaar vir jonger verbruikers. KFC, McDonald's, Nando's, Steers en Wimpy is die bekendste handelsmerke in hierdie sektor in Suid-Afrika.
Kitskosrestaurante floreer omdat hulle 'n standaardspyskaart bied, en hul kombuise is geskeduleer om dieselfde bestellings voor te berei as wat vooraf beplan, beproef en beoefen is. Dus kan die kliënt gouer weer vertrek ná 'n maaltyd genuttig is wat aan hom/haar bekend is.
Padkafee
In Europa is dit in 1934 spesiaal geskep vir professionele bestuurders (vragmotorbestuurders en sakeverteenwoordigers) na aanleiding van 'n praktiese gids vir hierdie groep gebruikers. In die Verenigde Koninkryk staan dit bekend as 'n "Truck Stop".
Pizzeria
'n Pizzeria is 'n restaurant wat spesialiseer in die maak en verkoop van pizzas en ander Italiaanse spesialiteite. Die pizza bly hul belangrikste produk, en Italiaanse restaurante wat pasta bedien word eerder deur die naam "Osteria" aangedui.
Die sjef wat pizzas maak en pizzabak as 'n ambag beoefen, staan bekend as 'n "pizzaïolo".
Smulrestaurant
Hierdie inrigtings bedien die grootste keuse van warm en koue geregte en drankies dwarsdeur die dag. 'n Mens kan ook 'n keuse van beperkte tot redelik eenvoudige maaltye of wegneemetes hier vind. Hierdie tipe restaurant is gewoonlik in die middel van 'n stad geleë, ongeag sy grootte. Sy gereelde kliënte is dikwels die werkers in die stad se kantoorgeboue, veral gedurende middagetes.
Chinese restaurant
Bedien roerbraai, rys en bykomende geregte in die Chinese styl.
Soesjierestaurant
Bedien vis, seekos en bykomende geregte in die Japannese styl.
Club Brugge
Club Brugge is 'n Belgiese sokkerklub in Brugge, wat in die Eerste klasse speel. Die span se tuisveld is die Jan Breydelstadion, wat met 'n kapasiteit van 29 000 sitplekke die tweede grootste stadion van België is. Hulle deel die stadion met Cercle Brugge, wat hulle plaaslike mededinger is. Die derby tussen beide spanne staan as die Brugse derby bekend.
Club het 13 keer die nasionale titel gewen en was die enige Belgiese span ooit om in die eindstryd om die Europa Beker te speel (waar hulle geklop met Liverpool FC geëindig het). Hoewel RSC Anderlecht meer pryse gewen het, is Club tog die gewildste span in België.
W.H. Auden
Wystan Hugh Auden (gebore 21 Februarie 1907, York, Yorkshire, Engeland, en sterf op 29 September 1973 te Wene, Oostenryk) was 'n Engelse-gebore digter en man van lettere, wat vroeg in die 1930's bekendheid verwerf het as 'n held van die linkses gedurende die Groot depressie.
Die meeste van sy vers dramas van die tydperk was geskryf in samewerking met Christopher Isherwood.
In 1939 het Auden hom in die Verenigde State gevestig en 'n Amerikaanse burger geword.
Lewe
In 1908 het Auden se gesin na Birmingham verhuis, waar sy vader 'n mediese beampte en professor by die universiteit geword het. Aangesien die vader 'n bekende dokter met breë wetenskaplike belangstellings was, en die moeder 'n verpleegster, was die atmosfeer aan't huis meer wetenskaplik as literêr. Die gesin was ook toegewyde Anglo-Katolieke, en Auden se eerste religieuse herinneringe was van "opgewonde magiese rituele." The familienaam, wat as "Audun" uitgespreek word, kom voor in die Yslandse sages, en Auden het 'n fassinasie met Ysland van sy vader geërf.
Sy opvoeding het die standaardpatroon gevolg vir kinders van die middel en boonste klasse. Op agt jaar oud was hy weggestuur na die St. Edmund's skool in Surrey, en op die ouderdom van dertien jaar na 'n publieke (private) skool naamlik, Gresham's, geleë in die dorpie Holt, Norfolk. Auden was van plan om 'n myningenieur te word, en was merendeels geïnteresseerd in die wetenskappe.
Teen 1922 het hy egter sy roeping as 'n digter ontdek, en twee jaar later was sy eerste gedig gepubliseer in Publieke Skool Verse. In 1925 het hy ingeskryf by die Universiteit van Oxford (Christ Church), waar hy 'n formidabele reputasie opgebou het as 'n digter en 'n intellektuele, en waar hy 'n sterk invloed uitgeoefen het op ander literêre intellektuele soos C. Day Lewis (in 1968 gekies as digter laureaat), Louis MacNeice, en Stephen Spender, wat per hand die eerste bundel van Auden se gedigte in 1928 sou publiseer. Alhoewel hulle name dikwels gekoppel sou word met Auden, as digters van die sg. Auden generasie, was die idee van 'n "Auden Groep" wat toegewyd was aan revolusionêre politiek grootliks 'n joernalistieke uitvindsel.
Toe Auden in 1928 gegradueer het by Oxford, was hy 'n jaar oorsee aangebied deur sy ouers, en het hy Berlyn eerder as Parys-deur wie die vorige literêre generasie gefassineer was-gekies. Hy het verlief geraak op die Duitse taal en was beïnvloed deur sy poësie, kabaret liedere, en toneelstukke, veral die deur Bertolt Brecht. Hy het teruggekeer ten einde 'n skoolhoof in Skotland en Engeland te word vir die volgende vyf jaar.
In sy Versamelde Korter Gedigte verdeel Auden sy loopbaan in vier tydperke. Die eerste strek tot 1927, toe hy steeds 'n voorgraadse student was, deur die Oratore van 1932. Die “charade” Paid on Both Sides, wat saam met Gedigte in 1930 Auden se reputasie daargestel het, openbaar op sy beste die onperfek-saamgesmelte maar fassinerende amalgamasie van materiaal van die Yslandse sages, Ou Engelse poësie, publieke-skool stories, Karl Marx, Sigmund Freud en ander sielkundiges, en skoolseun-humor wat deel uitmaak van al hierdie werke.
Die gesigte is onewehandig en dikwels duister, getrek in teenoorgestelde rigtings deur subjektiewe impulse tot fantasie, die mitiese en onbewuste, en die objektiewe impuls tot 'n diagnose van die euwels van die samelewing en die sielkundige en morele tekortkominge van die indiwidue waaruit dit saamgestel is. Alhoewel die maatskaplike en politiese implikasies van die poësie die meeste aandag getrek het, is die sielkundige aspekte daarvan van primêre belang. Die idee van poësie as 'n tipe terapie, wat 'n funksie uitoefen wat op een of ander wyse soortgelyk is aan sie psigoanalitiese, bly van fundamentele belang in Auden se werk.
Die tweede tydperk, 1933–38, is die tydperk waarin Auden die helde was van die linkses. Hy het gewaarsku teen kapitalistiese hegemonie en ook oor die verrysing van totalitêre regimes. In On This Island (1937; en in Britain, Look, Stranger!, (1936) het sy verse meer oop geraak wat hul tekstuur betref en ook meer toeganklik geraak vir die groter publiek. Vir die Group Theatre, 'n genootskap wat eksperimentele en nie-kommersiële toneelstukke in Londen opgevoer het, het hy die eerste keer The Dance of Death ('n musikale propagandastuk) gespeel en daarna drie toneelstukke in samewerking met Christopher Isherwood, Auden se vriend sedert kleuterskool: The Dog Beneath the Skin (1935), The Ascent of F 6 (1936), en On the Frontier (1938).
Auden het ook kommentare vir dokumentêre rolprente geskryf, insluitende 'n klassieke werk van die genre, Night Mail (1936); asook verskeie essays en boekresensies, en verslaggewing-mees merkbaar op 'n reis na Ysland saam met MacNeice, wat beskryf word in Letters from Iceland (1937), en 'n reis na Sjina met Isherwood wat die basis sou vorm van Journey to a War (1939).
Auden het in 1937 vlugtig aan Spanje besoek afgelê, met sy gedig Spain (1937) wat die enigste onmiddellike resultaat daarvan was; maar die besoek, volgens sy latere herinneringe, het die begin daargestel van beide sy ontnugtering met Linksheid en die linkses, en sy terugkeer na Christenskap.
In 1936 het hy met Erika Mann, die dogter van die Duitse romansier Thomas Mann, getrou, ten einde haar van 'n Britse paspoort te kan voorsien. Toe hy en Isherwood na Sjina gegaan het, het hulle die Verenigde State in beide rigtings deurkruis, en op die retoerreis het hulle beide besluit om hulle aldaar te vestig, en beide het toe in Januarie 1939 so gemaak.
In die derde tydperk, naamlik 1939–46, het Auden 'n Amerikaanse burger geword en beslissende veranderings ondergaan wat betref sy religieuse en intellektuele perspektiewe. Another Time (1940) bevat sommige van sy beste liedere en onderwerp-verse, en The Double Man (wat “New Year Letter,” bevat, wat die titel verskaf het van die Britse uitgawe; 1941) beliggaam sy posisie op die punt van toegewydheid aan Christenskap. Die houdings en oortuigings wat sentraal staan tot al Auden se werk na 1940 word gedefinieer in drie lang gedigte: religieus in die Christmas oratorio For the Time Being (1944); esteties en in dieselfde volume Sea and the Mirror ('n kwasi-dramatiese "kommentaar" op William Shakespeare se The Tempest); en maatskaplike-sielkundig in The Age of Anxiety (1947), die "barok-gedig" wat aan Auden die Pulitzerprys besorg het in 1948. Auden het daarna geen lang gedigte meer geskryf nie.
In 1962 het Auden 'n volume kritiek gepubliseer naamlik, The Dyer's Hand, en in 1970 'n boek van gemeenplase, A Certain World. Hy het baie tyd daarop spandeer op redigeerwerk en vertaling, mees noemenswaardig Die Versamelde Gedigte van Sint Johannes die Pers (1972). In 1972 het Auden sy winter residensie van New York stad na Oxford geskuif, waar hy 'n Honorêre genoot was by "Christ Church College". Van die verskeie eerbewyse wat aan Auden verleen was in hierdie laaste tydperk was onder andere die Bollingen-prys (1953), die Nasionale Boek-toekenning (1956), en die Professoraat van Poësie by Oxford (1956–61).
Assessering
In die vroeë 1930s was W.H. Auden op voortydige wyse deur sommige bekroon as die mees vooraanstaande digter in die Engelse taal, op die weerlegbare grond dat sy poësie meer relevant was tot hedendaagse maatskaplike en politieke realiteite as die van T.S. Eliot en William Butler Yeats, wat voorheen hierdie eerbewyse gedeel het.
Teen Eliot se dood in 1965, kon 'n oortuigende saak egter uitgemaak word vir die bewering dat Auden inderdaad Eliot se opvolger was, aangesien Eliot die alleeneis tot heerskappy geërf het toe Yeats in 1939 gesterf het.
Auden was as 'n digter veel meer gevarieerd en bedrywig as Eliot, en beslis meer onewehandig. Hy het probeer om die heersende tye te interpreteer, om die euwels van die samelewing te diagnoseer, en te handel met die intellektuele en morele probleme van openbare belang.
Maar die benodigdheid om die innerlike wêreld van fantasie en droom uit te druk was terselfdertyd ook ooglopend aanwesig, en dus is sy poësie somtyds verwarrend.
Indien die gedigte-indiwidueel geneem-soms duister is-veral die vroeëre gedigte-skep hulle wanneer hulle in geheel geoordeel word-'n betekenisvolle poetiese kosmos met simboliese landskappe en mitiese karakters en situasies.
Gedurende sy latere jare het Auden die wêreld van sy poësie georden en dit meer toeganklik gemaak; hy het sy gedigte versamel, hulle hersien, en op kronologiese wyse voorgestel in twee volumes: Versamelde Korter Gedigte (Collected Shorter Poems) 1927–57 (1967) en Versamelde Langer Gedigte (Collected Longer Poems) (1969).
Maleise Argipel
Die Maleise argipel vorm saam met Australië die grens tussen die Indiese en die Stille Oseaan. As gevolg van sy ligging langs die ewenaar beskik die Maleise argipel oor 'n tropiese klimaat, met die weste wat reënryk is en die heelwat droër ooste. Die dierewêreld in die westelike deel is verwant aan dié van Suidoos-Asië met soorte soos tiere, bere en ape. Oos van Wallacea kom Australiese soorte meer voor, terwyl ape byna nie meer voorkom nie.
Die Maleise argipel word begrens deur die oop Indiese Oseaan in die suide en weste, die Suid-Chinese See in die noordweste, die Filippynse See in die noordooste, die Molukke- en Bandaseë in die ooste asook die Arafura- en die Timorseë in die suidooste. Belangrike seë binne die argipel sluit in die Java-, Bali-, Flores- en Savuseë in die suide asook die Sulu- en Celebesseë in die noorde.
Op die eilande van die Maleise argipel word veral Maleis-Polinesiese tale gepraat, maar in die ooste ook Papoeastale. Die belangrikste godsdienste is Christendom en Islam, maar daar is ook minderhede Hindoes en Boeddhiste. Broenei, Indonesië en Maleisië is hoofsaaklik Islamitiese lande, terwyl Filippyne en Oos-Timor die enigste Asiatiese lande met 'n Rooms-Katolieke bevolkingsmeerderheid is; Singapoer beskik oor 'n gemengde bevolking.
Die Maleise argipel was oor eeue heen onder gesag van Europese magte. Indonesië was as Nederlands-Indië 'n Nederlandse kolonie, Broenei, Maleisië en Singapoer was dele van die Britse Ryk, Filippyne was eers 'n Spaanse en later 'n Amerikaanse kolonie en Oos-Timor het tot die Portugese Ryk behoort. Die hele Maleise argipel is tydens die Tweede Wêreldoorlog deur die Japannese Keiserryk beset en na hul herverowering het hulle begin onafhanklik word. Oos-Timor is die jongste land in die streek en het in 2002 van Indonesië onafhanklik geword, nadat dit in 1976 deur Indonesië binnegeval en beset is.
Die Maleise argipel is van die aktiefste vulkaniese gebiede ter wêreld; die suidelike ketting van vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel. Van die belangrikste uitbarstings sluit in Tambora in April 1815 en Krakatoa in 1883.
Etimologie
[[Lêer:Indies.PNG|duimnael|links|400px|Die "Indies" van die wêreld:
]] Die term Maleise argipel is afgelei van die Europese konsep van 'n "Maleise ras" (die Austronesiese volke), 'n rassistiese konsep voorgestel deur Europese verkenners gebaseer op hul waarnemings van die Maleise ryk Srivijaya met sy kerngebied op die eiland Soematra. Die Maleise argipel sluit egter nie alle eilande wat deur die "Maleise ras" bevolk word, soos Madagaskar en Taiwan in nie, en sluit soms eerder eilande in wat deur Melanesiërs bevolk word, soos die Molukke en Nieu-Guinee.
Die 19de eeuse naturalis Alfred Wallace het die term "Malay Archipelago" gebruik as titel vir sy invloedryke boek, waarin hy sy studies in die streek beskryf. Wallace het na die gebied ook as "Indiese argipel" en "Indo-Australiese argipel" verwys. Hy het weens fisiografiese ooreenkomste die Salomonseilande en die Maleise Skiereiland by die gebied ingesluit. Volgens Wallace is daar kulturele en geografiese argumente teen 'n insluiting van Papoea-Nieu-Guinee: Dit is in kulturele opsig baie anders as die ander lande van die streek en is geologies geen deel van die kontinent Asië nie, maar die eilande van die Soenda-rak wel.
Die argipel is vanaf die laat 16de eeu en regdeur die Europese koloniale tydperk "Oos-Indië" genoem. Die eilande word soms nog só genoem, maar ruimer betekenisse van "Oos-Indië" het al Indo-China en die Indiese subkontinent ingesluit. Die gebied word in Indonesies Nusantara ("buitenste eilande") genoem. Die gebied word ook "Indonesiese argipel" genoem. Die term "Maritieme Suidoos-Asië" is grootliks sinoniem en sluit beide die eilande van Suidoos-Asië en nabye soortgelyke samelewings soos dié van die Maleise skiereiland in.
Geografie
Die argipel bestaan uit die volgende eilandgroepe:
Biogeografie
In die WWF-indeling maak die Groot Soenda-eilande en die Filippyne deel uit van die Indo-Maleise ekosone. Nieu-Guinea is deel van die Austral-Asiatiese gebied. Die oorgangsone wat Soelawesi, die Klein Soenda-eilande en die Molukke bevat word Wallacea genoem. Die flora en fauna op hierdie eilande bevat sowel Australiese asook Asiatiese elemente. Die WWF sluit dit by die Austral-Asiatiese gebied in, maar daar is ook ander indelings.
2016 Britse Grand Prix
Die 2016 Formule Een Britse Grand Prix is op 10 Julie 2016 op die Silverstone-renbaan in Silverstone, Brittanje gehou. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy Mercedes gewen.
Toetsjaers
Charles Leclerc maak sy Formule Een-debuut in die eerste vrye oefening, in die plek van Esteban Gutiérrez in die Haas F1-span. Esteban Ocon het sy tweede verskyning van die seisoen vir Renault gemaak, in die plek van Kevin Magnussen.
Bande
Bandverskaffer Pirelli verskaf spanne met die sagte, medium en harde samestellings van die P-Zero band - die drie hardste samestellings beskikbaar - vir die wedren, asook twee soorte reënbande.
Mercedes se nuwe bestuurders-interaksiebeleid
Na aanleiding van die botsing tussen Lewis Hamilton en Nico Rosberg op die laaste rondte van die Oostenrykse Grand Prix, het Mercedes 'n nuwe bestuurderbestuursbeleid ingestel. Dit dikteer die bepalings waarvolgens Hamilton en Rosberg mekaar die stryd mag aansê, maar belowe ook swaar strawwe in geval van onderonsies tussen mekaar tydens die wedren.
Oefensessies
Ná 'n vlekkelose eerste oefenrondte, waarin Lewis Hamilton en Nico Rosberg eerste en tweede was met 'n groot voorsprong bo hul kompetisie, het die tweede sessie op Silverstone minder voorspoedig verloop vir Mercedes. Hamilton was weliswaar weer die vinnigste, maar die Red Bull-renjaers bly in sy nek blaas. Rosberg kon weens 'n probleem met sy motor glad nie in aksie kom in die tweede sessie nie.
'n Probleem word aan Rosberg se motor ontdek net voor die begin van die sessie. Die skutplaat van die Mercedes is afgehaal en verskeie tegnikusse het onder die motor gelê om die probleem te probeer oplos. 'n Waterlek is vermoed, en na 'n halfuur lyk alles reggestel, maar toe nie. Rosberg, wat net ingegordel was, het weer uit sy motor geklim. Sy sessie is verby, so berig Mercedes, sonder dat dit vir hom eers moontlik was om uit die kuipe weg te trek.
'n Terugslag dus vir die Wêreldbekervoorloper, wat so 'n anderhalfuur se amptelike oefentyd aan sy neusie sien verbygaan het. Sy spanmaat Hamilton moes dus maar uithaal vir Mercedes, en het gesorg dat die span soos gewoonlik weer bo-aan die rondtetye gestaan het. Die wêreldkampioen stel 1.31.660 op as vinnigste tyd en was daarmee feitlik net so vinnig as gedurende die oggend.
Laaste voorval
Rosberg ontvang naby die einde van die wedren instruksies van sy span, nadat hy te make het met 'n ratkasprobleem. Hy is vanuit die kuipe laat weet hoe om hierdie probleem reg te stel en wat hy moes doen om verdere skade te voorkom. Dit blyk teen die nuwe radioreglement te wees, wat voorskryf dat spanne nie hul renjaers oor die radio mag help nie.
Woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal
Die woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal is een van die geboue in Moskou bekend as die Sewe Susters van Josef Stalin. Dit is deur Dmitri Tsjetsjoelin en Andrei Rostkofski ontwerp en in 1952 voltooi. Die hoofgebou is 176 m hoog en het 32 vlakke (insluitende die meganiese verdiepings).
2016 Britse Grand Prix
Laaste voorval
Die beamptes begin 'n ondersoek en om 16:00 moes Rosberg voor hulle aanmeld. Na ongeveer 'n driekwartuur vertrek die Mercedes-renjaer uit hul kantoor, waarna die hoë menere oor 'n straf besin. Die stewards neem vervolgens hul tyd om 'n eiertjie te lê. Rosberg word skuldig bevind en kry 'n tydstraf van tien sekondes in die ren. Hierdeur staan hy sy tweede plek af aan Verstappen en dus krimp sy voorsprong oor spanmaat Lewis Hamilton in die F1-seisoen tot slegs één punt.
Renuitslag
Die wedren word deur Lewis Hamilton gewen, sy vierde oorwinning van die seisoen, asook die vierde jaar wat hy sy tuiswedren wen.
Woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal
Beskrywing
Die gebou sluit ook ’n ouer woonstelgebou van nege verdiepings in met ’n uitsig oor die Moskwarivier wat deur dieselfde argitekte ontwerp en in 1940 voltooi is. Hoewel dit aanvanklik in ’n streng Stalinistiese styl gebou is, is dit later verander om by die hoofgebou te pas.
Tessa James
Tessa James (gebore 17 April 1991) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Neighbours (1985), Home and Away (1988), en We Were Tomorrow (2018).
Crelle se Tydskrif
Crelle se Tydskrif of bloot Crelle is die algemene naam in die wiskundige omgangstaal vir die wiskundige tydskrif Journal für die reine und angewandte Mathematik (Joernaal vir die suiwere en toegepaste wiskunde).
Geskiedenis
Die tydskrif is in 1826 deur August Leopold Crelle in Berlyn gevestig en is deur hom geredigeer tot en met sy dood in 1855. Dit was een van die eerste groot tydskrifte wat nie die notules van 'n akademie was nie. (Neuenschwander 1994, bl. 1533) Menige noemenswaardige artikels het in Crelle verskyn, insluitende werke deur Niels Henrik Abel, Georg Cantor, en Gotthold Eisenstein.
Gedurende 1856-80 is die tydskrif deur Carl Wilhelm Borchardt geredigeer, waartydens die tydskrif as Borchardt se Tydskrif bekend gestaan het. Die huidige hoofredakteur is Rainer Weissauer van die Ruprecht-Karls-universiteit Heidelberg.
Wikimedia Broeikas
Die Wikimedia Broeikas (Engels: Wikimedia Incubator) is 'n Wiki van die Wikimedia Stigting, wat gebruik word om kandidate vir nuwe weergawes van bestaande Wikimediaprojekte te toets. Daaronder val onder meer voorgestelde weergawes van Wikipedia in nuwe tale.
Hürth
Hürth is 'n stad wat naby Keulen in die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale geleë is. Die stad het sowat 59 525 inwoners (2020).
Cherise Taylor
Cherise Taylor (6 November 1989, Pretoria - ) is 'n Suid-Afrikaanse fietsryer wat al verskeie kere die nasionale padfiets-kampioenskap gewen het. Sy wen ook die Nasionale Bergfiets Marathon-titel in 2012.
Sy is in Mei 2012 met die bekende fietsryer Burry Stander getroud. Haar man is egter op 3 Januarie 2013 op die ouderdom van 25 in 'n tragiese ongeluk oorlede.
Acarnus primigenius
Acarnus primigenius is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acarnus en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hiemstra & Hooper.
Acarnus radovani
Acarnus radovani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acarnus en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault.
Vincent Price
Vincent Price (27 Mei 1911 – 25 Oktober 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Laura (1944), The Ten Commandments (1956), The Abominable Dr. Phibes (1971), en The Great Mouse Detective (1986).
Tukkiewerf
Die gebou wat bekend staan as Tukkiewerf, op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria, is die Ou Kloosterkompleks wat in 1980 van die Rooms-Katolieke Kerk bekom is.
Dit bestaan uit drie geboue:
Die kompleks is in 1984 opgeknap en aan die Verteenwoordigende Studenteraad (VSR) geskenk om vir administratiewe doeleindes gebruik te word. Tukkiewerf het tot in 1995, toe die Studentesentrum geopen is, die VSR-kantore, die Sentrale Joolkomitee, die Buro vir Studenteontwikkeling en die kantore van die studentekoerant Perdeby gehuisves. Dit huisves ook die kantore van die VSR-voorsitter.
Die kapel met sy loodglasvensters word vir troues en kerkdienste gebruik. Aanvanklik was die kapel bekend as die Kerk van Saint Alfons Maria de Liguori, na Saint Alfons − die stigter van die Orde van Ligournians, of die Redempsioniste − wat in 1839 as ’n heilige verklaar is. Die orde, wat in 1732 in Napels, Italië gestig is, het hulle daaraan toegewy om arm gemeenskappe te help. Die loodglasvensters in die kapel is deur Léo Theron gemaak. Daar is ’n gedenkplaat by die ingang van die kloostersaal wat hulde bring aan soldate wat lidmate van die kerk was, en wat in die Tweede Wêreldoorlog hul lewe verloor het.
Kraalanemoon
Die Kraalanemoon (Heteractis aurora) is 'n anemoon wat voorkom in die Stille- en Indiese oseane; meer spesifiek in die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die anemoon bekend as die Beaded anemone.
Identifikasie
Die anemoon het bereik 'n diameter van tot 250mm. Dit is maklik om te identifiseer, die tentakels lyk soos krale en word tot 50mm lank. Die binneste gedeelte van die anemoon bestaan uit 'n ronde skyf waaruit die tentakels groei. Die skyf is bruin met ligte strale wat vanaf die bek in die middel uitstraal. Die tentakels aan die buitekant van die skyf is langer as dié aan die binnekant. Hulle kleur kan wissel van bruin tot pers tot groen met ligte vlekke op.
Die anemoon leef sanderige areas op koraal- en rotsriwwe se hellings in water wat tot 30m diep is maar kan ook in skeure in rots areas groei. Die word geassosieer met die anemoonvisse, die klein vissies gebruik die anemoon as tydelike habitat.
Die anemoon trek ook sy hele lyf terug in die rif wanneer hy bedreig voel. Die tentakels vang die prooi en versamel afval van die visse wat saam met hom leef.
El Brendel
El Brendel (25 Maart 1890 – 9 April 1964) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wings (1927), The Big Trail (1930), Just Imagine (1930), en Blonde Trouble (1937).
Erica vallis-gratiae
Erica vallis-gratiae is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Riviersonderendberge voor. Die habitat is stabiel en die plant word beskou as seldsaam.
Gösta Ågren
Sven Gösta Ågren (1936 - 24 Junie 2020 ) was 'n Finse skrywer wat die Finlandia-prys in 1988 vir Jär gewen het. Gösta Ågren, wat sy werke in Sweeds geskryf het, het die literêre waardes van die Evangelie volgens Markus geprys, en het die versameling Timmermannen gepubliseer met verwysing daarna. Hy was bekend vir sy linkse simpatie, wat gesien kan word in sy outobiografiese werk met betrekking tot die landelike "proletariaat". Sy broers Leo en Erik was ook skrywers.
Hy het gedigte, opstelle en biografieë gepubliseer. Van die literêre pryse wat aan hom toegeken is, was die Finlandia-prys vir Fiksie vir sy digbundel Jär ('Hier') in 1989. In sy gedigte het Ågren dikwels verwys na die streek waarin hy gebore is, Ostrobothnia, aan die weskus van Finland.
(Boeke uit Finland het eens t-hemde gedruk met 'n filosofiese reël uit een van sy gedigte: 'Moenie bekommerd wees nie, dit sal / nooit uitwerk nie.' Die hemde was baie gewild. )
Erica vanheurckii
Erica vanheurckii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Pous Innocentius IV
Innocentius IV was die 180ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1243 tot 1254 na 19 maande sedis vacatio.
Biografie
Pous Innocentius IV is gebore as Sinibaldo de Fieschi in Manarola, Italië. Hy behoort aan die feodale familie van die Fieschi, grawe van Lavagna in Ligurië. Hy het regte gestudeer in Parma en Bologna en was een van die beste kenners van die kerkreg van sy tyd. Voor sy verkiesing as pous was hy kanselier van die kerk van 1227 tot 1228, kardinaal-priester van St. Lorenzo in Lucina (vanaf 23 September 1227) en goewerneur van Ancona (van Desember 1234 tot 1240). Hy was ook verkies tot biskop van Albenga in 1235, maar het bedank in 1238 voordat hy ooit in die amp bevestig is. Op 25 Junie 1243 volg hy Pous Celestinus IV op en regeer tot sy dood op 7 Desember 1254. Hy word opgevolg deur Pous Alexander IV. Die naam ‘Innocentius’ beteken 'onskuldige'.
Pontifikaat
Pous Innocentius IV is met algemene stemme tot pous verkies op die konklaaf in Anagni op 25 Junie 1243. Keiser Frederik II wat deur sy voorganger Pous Celestinus IV geëkskommunikeer is, het opgemerk dat hy 'n kardinaal as vriend verloor het en 'n pous as vyand by gekry het. Op 31 Maart 1244 skryf die keiser 'n brief aan die pous om hulle stryd by te lê, maar dit het nie gehelp nie omdat die keiser nie aan die pous onderhorig wou wees nie en voortgegaan het om onrus in Rome te stook.
Omdat sy posisie in Rome nie seker was nie het Innocentius in die somer van 1244 na Genua gevlug en vandaar na Lyon, waar hy op 24 Junie 1245 die dertiende algemene konsilie bymekaar geroep het. Die meeste deelnemers was egter uit Spanje en Frankryk. Keiser Frederik is verdedig deur Taddeo van Suessa, maar hy kon nie voorkom dat Frederik afgeset is nie. Dit het heelwat onrus in Europa veroorsaak, maar dit het bedaar met Frederik se dood op 13 Desember 1250. Die pous kon toe terugkeer na Perugia waar hy vertoef van 1251 tot 1253, waarna hy na Rome terugkeer.
Struwelinge met die Europese vorste
'n Groot deel van sy lewe het Pous Innocentius IV daaraan gewy om Manfred die buite-egtelike seun van keiser Frederik II te laat onttroon. Die pous wou die Koninkryk van Sisilië by die Pouslike Staat inlyf, maar het ekonomiese en politieke mag daarvoor gekort. Nadat sy ooreenkoms met Karel van Anjou skipbreuk gelei het, het hy Sisilië op 14 Mei 1254 aan Edmund Lancaster, die nege-jarige seun van Hendrik III van Engeland gegee. In dieselfde jaar het die pous Frederik se ander seun, Koenraad IV, koning van Duitsland, geëkskommunikeer. Koenraad sterf egter 'n paar dae later. Innocentius verhuis toe na Anagni om Manfred se reaksie af te wag. Koenraad se seun Koenradin is in die koning se testament aan die pous toevertrou vir opvoeding. Manfred het toegegee en die pous maak hom pouslike vikaris vir Suid Italië. Op 27 Oktober 1254 vier die pous sy oorwinning met 'n triomfantelike intog in Napels. Manfred het egter gou sy Saraseense troepe bymekaar gemaak en op 2 Desember 1254 verslaan hy die pouslike troepe by Foggia.
Pous Innocentius IV word verder onthou sy "Apparatus in quinque libros decretalium" ('n versameling wetboeke) en die pouslike bul "Ad exstirpanda" in 15 Mei 1252 wat state die reg gegee het om ketters te folter solank dit nie die dood of ernstige letsel tot gevolg gehad het nie. Die bul word jare lank deur die Inkwisisie gebruik.
Hotel Oekraïne
Die Hotel Oekraïne (Russies: Ukraina) is ’n vyfsterhotel in die middestad van Moskou, op ’n draai van die Moskwarivier, onder bestuur van Radisson Hospitality. Aanvanklik is dit as Radisson Royal Hotel Moscow bedryf. Sedert Januarie 2019 maak die hotel deel uit van Radisson Hospitality se premium-handelsmerk Radisson Collection.
Geskiedenis
Die hotel is as die laaste van die sewe neoklassieke wolkekrabbers, waarna as Sewe Susters verwys word, deur Josef Stalin laat bou en ter geleentheid van die 300ste jubileum van Rusland en Oekraïne in 'n gemeenskaplike staat Ukraina genoem. Dit is deur twee van die Sowjetunie se leidende deskundiges vir staalraamkonstruksie-wolkekrabbers, Arkadi Mordwinof en Wjatsjeslaf Oltarzjefski, ontwerp as die tweede hoogste van Stalin se Moskouse wolkekrabbers: dit is 198 m hoog en het 34 verdiepings. Dit was sedert sy konstruksie die hoogste hotel in die wêreld tot in 1976, toe die Westin Peachtree Plaza Hotel in Atlanta, Georgia in die VSA, geopen het.
Die Hotel Oekraïne het op 25 Mei 1957 geopen - met 1 026 kamers wat hoofsaaklik op buitelandse gaste gemik was. Westerse rock-musici, wat ter geleentheid van die Moscow Music Peace Festival in 1989 in die hotel oornag het, was allesbehalwe gaande oor sy gerieflikhede. Die kamers was groot, maar nouliks gemeubileer, en baie van die musieksterre het - net soos gewone Sowjet-burgers - die werklike waarde van toiletpapier of "wit goud" leer waardeer as hulle dit toevallig in hande kon kry. Sommige musikante moes hul kamers met kakkerlakke deel.
In 2007 is die hotel gesluit vir ’n algehele restourasie. In 2009 het die eienaars ’n kontrak met die Rezidor-hotelgroep (tans Radisson Hospitality) geteken vir die bestuur van die hotel as die Radisson Royal Hotel Moscow. Vir sekere doeleindes behou die hotel egter sy ou naam.
Dit het op 28 April 2010 heropen met onder meer 505 slaapkamers, 38 woonstelle, 5 restaurante (intussen is daar 19 eetplekke en kroeë, waarvan sommige oorkant die straat geleë is), ’n konferensiesentrum, biblioteek, spa en ’n vloot rivierseiljagte.
Sowat 1 200 oorspronklike skilderye deur die mees vooraanstaande Russiese kunstenaars van die eerste helfte van die 20ste eeu is in die hotel te sien.
Acarnus souriei
Acarnus souriei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acarnus en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1952 deur Lévi.
Kate Jason
Kate Jason is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Bit Part (1987) en in die televisiereekse Prisoner (1979), Blue Heelers (1994), en City Homicide (2007).
Woonstelblok op Koedrinskajaplein
Beskrywing
Die wolkekrabber het 22 vlakke in sy sentrale deel en is 160 m hoog. Dit het ’n toring van 30 m bo-op wat in ’n vyfpuntster eindig. Die torings aan weerskante is laer. Dit was die laaste van die Sewe Susters wat gebou is en is minder ryklik versier.
Die woonstelle was aanvanklik bestem vir die politieke elite van die voormalige Sowjetunie, maar word tans bewoon deur welgestelde Russe.
Pleknaamsveranderinge in Pakistan
Hier volg 'n lys van dorpe en stede in Pakistan waarvan die name verander is:
Erica vallis-fluminis
Erica vallis-fluminis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg voor. Hier word dit gevind tussen die Gysmanshoekpas en Bergfontein. Die habitat is stabiel en die plant word beskou as seldsaam.
Acarnus tener
Acarnus tener is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acarnus en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Tanita.
Louis Prima
Louis Prima (7 Desember 1910 – 24 Augustus 1978) was 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Jungle Book (1967), Blast from the Past (1999), The Man from U.N.C.L.E. (2015), en Allied (2016).
SF Oestrich Iserlohn
SF Oestrich Iserlohn  is 'n sokkerklub uit Iserlohn in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland. Oestrich is 'n stadsdeel van Iserlohn.
Erica varderi
Erica varderi is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die Oos-Kaap.
SF Oestrich Iserlohn
Die klub is oorspronklik in 1911 gestig as Oestricher Fußballclub en het later met die sokkerafdeling van Turnverein Oestrich von 1881 saamgesmelt. Na die Tweede Wêreldoorlog is die klub deur die Geallieerdes ontbind en eers weer op 10 September 1949 herstig as Fußballverein Sportfreunde Oestrich. In 1975 het die dorp Oestrich 'n stadsdeel van Iserlohn geword en is die huidige naam aangeneem.
Magnús Scheving
Magnús Örn Eyjólfsson Scheving (* 10 November 1964) is 'n akteur en vervaardiger vanaf Ysland.
Acarnus tenuis
Acarnus tenuis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Acarnus en tot die familie Acarnidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Dendy.
Heino
Heino (13 Desember 1938 gebore as Heinz Georg Kramm) is 'n Duitse sanger van Schlagermusiek en tradisionele Volksmusiek. Omdat in totaal meer as 50 miljoen van sy speelplate verkoop is, word hy as een van die mees suksesvolle Duitse musikante van alle tye geag.