cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Die smal en breë weg (kunswerk)
Omskrywing
'n Poortjie bied toegang tot die smal weg. Op die padpredikant regvoor staan geskrywe "Leben und Seligkeit" (Lewe en saligheid). As mens die poortjie binnegaan sien jy die beeld van die gekruisigde Christus. Dit was ongewoon in die Protestants-Christelike Nederland (weens die Calvinistiese interpretasie dat die Tien Gebooie enige vorm van beeldeverering verbied), maar in die Lutherse bedehuise van Duitsland waar Charlotte Reihlen woonagtig was, het kruisbeelde wel gehang. Uit die rots waarop die kruis staan, stroom lewende water waarmee 'n pelgrim sy dors les: dors na geestelike heil en lewe kan slegs deur Christus geles word. Verder met die pad op loop 'n moeder met haar kind, wat 'n verwysings is na die Bybelboek Timótheüs (2 Tim. 3:14-15).
Op die smal paadjie word daar ook verwys na die werke van barmhartigheid: die hongeriges word iets te ete gegee, die dorstige word iets te drinke gegee, die vreemdeling word herberg gegee, die naakte word geklee en die siekes en gevangenes word besoek (Matthéüs 25:35-40). Regsbo is die Nuwe Jerusalem, die Stad van God, met daaronder 'n kroon en palmtakke. Die kroon is die eerbetoon aan die Oorwinnaar (Openbaring 2:10). Die palmtakke waarmee die pelgrims die Here Jesus begroet, simboliseer die oorwinning (Openbaring 7:9). Bo die hemelse stad word 'n lam uitgebeeld, die Lam van God wat die sonde van die wêreld wegneem (Openbaring 14:1; Johannes 1:29).
Bo in die middel, tussen die brandende stad en die Nuwe Jerusalem, is in 'n driehoek die alsiende oog van God afgebeeld, volgens 1 Petrus 3:12: Want die oë van die Here is op die regverdiges en sy ore tot hulle gebed, maar die aangesig van die Here is teen die kwaaddoeners. Die driehoek versinnebeeld die Drie-eenheid: die Vader, die Seun en die Heilige Gees.
Opvoedkundige waarde van die illustrasie
In 'n neutedop illustreer Die smal en breë weg die ongewenste en die gewenste lewenswandel: wie hom aan die Bybelse voorskrifte van die smal pad hou, is 'n plek in die hiernamaals verseker; vir dié wat die breë weg kies is die "buitenste duisternis" hul voorland. Baie kinders het met angs na laasgenoemde gekyk. Volwassenes wat in 'n Protestantse ouerhuis grootgeword het, onthou nog al te goed die "alsiende oog".
Stigting van Rome
Die stigting van Rome is reeds sedert die begin van die historiografie 'n omstrede onderwerp waar mitiese oorlewerings dikwels met historiese feite vermeng is.
Mitiese oorlewerings
Die Romeine het eers omstreeks 200 v.C. begin om historiese werke saam te stel. Die eerste boek oor die geskiedenis van Rome, wat deur die senator Quintus Fabius Pictor (254-201 v.C.) in Grieks geskryf is, het – behalwe vir enkele aanhalings – grotendeels verlore gegaan. Fabius Pictor het waarskynlik die argiewe van Romeinse priesters, dokumente van leidende adellike families en verslae van Griekse historici as bronmateriaal geraadpleeg en hierby ook aandag aan orale oorlewerings asook inskripsies, monumente en ander oorblyfsels uit die argaïese tydperk geskenk. Die stigting van Rome het Fabius Pictor aan Romulus toegeskryf.
Hierdie stigting het volgens mitiese oorlewerings op 21 April 753 v.C. plaasgevind, met die tweeling Romulus en Remus as stigtingsvaders. Die tweeling was die legendariese seuns van die Romeinse oorlogsgod Mars en die vestalin Rhea Silvia. Hulle is volgens die oorlewerings aan die oewer van die Tiberrivier uitgesit en vervolgens as vondelinge deur 'n wolvin opgetel en gesoog. Later is hulle deur die skaapwagter Faustulus by die Velabrum aan die voet van die Palatyn-heuwel gevind en aan die linkeroewer van die rivier grootgemaak. Romulus het sy broer Remus later vermoor nadat hy hom vanweë sy nuut opgerigte stadsmuur bespot het.
Later is hierdie inheemse mite met die Aineias-verhaal versmelt. Volgens die Grieks-Romeinse legende het Aineias tydens sy vlug in Latium voet aan wal gesit om hier die stad Lavinium te stig. Ná sy dood het sy seun 'n nuwe nedersetting, Alba Longa, opgerig waar sy nakomelinge oor 'n periode van vierhonderd jaar as konings geregeer het. Onder hulle was ook Romulus en Remus, aangesien hulle as die seuns van Mars en 'n dogter van een van Alba Longa se heersers beskou is.
Hierdie soort vermenging van mitiese verhale en volksoorlewerings was kenmerkend vir die 3de eeu v.C. en is later ook deur Romeinse skrywers soos Vergilius, Ovidius en Livius vir hul historiese werke oorgeneem en verder bewerk om uiteindelik as 'n algemeen erkende geskiedenis van die stad Rome te fungeer. Dit is tans baie moeilik om die historiese gehalte van hierdie stigtingsmite te bepaal, tog word die Griekse elemente, wat Rome met Aineias en Troje verbind, as suiwer fiktief beskou. Sommige geleerdes lees hierdie oorlewerings nogtans as 'n vae herinnering aan vroeë bande tussen Italië en die Egeïese See-gebied. Die sentrale betekenis van Lavinium en Alba Longa verwys moontlik na hul belangrike funksie as religieuse sentra gedurende die vroeë tydperk – die resultate van argeologiese opgrawings dui daarop dat die eerste permanente nedersettings in Latium juis in Lavinium en die Albaanse Berge ontstaan het. Hierdie gebied sluit egter ook Rome in, en daar is geen bewyse dat Lavinium of ander nedersettings inderdaad vroeër as Rome gestig is nie. Volgens historiese oorlewerings het alle historiese nedersettings in Latium as kolonies van Alba Longa ontstaan, waarvan Rome die laaste was.
Die tydsinterval tussen die stigting van Alba Longa en Rome word as kunsmatige konstruksie van Romeinse geskiedskrywers beskou – om die vier eeue tussen die Trojaanse Oorlog (1182 v.C.) en die beweerde stigting van Rome in die 8ste eeu v.C. te oorbrug, het hulle 'n dinastie van konings in Alba Longa versin wat hierdie leemte gevul het.
Stigtingsdatum
Die meeste Romeinse geskiedskrywers was dit eens oor die eeu waarin Rome sou ontstaan het, maar nie oor die presiese jaar nie. Fabius Pictor het die jaar 748 v.C. as stigtingsdatum gegee, terwyl sy opvolgers ander stigtingsdatums bepaal het - 753, 751 en 748 v.C. Op die basis van chronologiese berekenings, wat deur M. Terentius Varro in die laat Republikeinse periode gedoen is, is die jaar 753 v.C. as die amptelike stigtingsdatum bepaal.
Etimologie
Die oorsprong van die Latynse stadsnaam Roma is tans nie duidelik nie; reeds sedert die klassieke oudheid is verskeie teorieë in hierdie verband ontwikkel. 'n Afleiding van die Griekse Ρώμη (Romē, letterlik "moed, dapperheid") word as minder waarskynlik geag. 'n Meer oortuigende verklaring is die afleiding van die wortel *rum- ("vroulike bors"), moontlik 'n verwysing na die wolvin wat Romulus en Remus volgens die mitiese oorlewerings gesoog het.
Die naam is volgens 'n ander teorie van 'n Etruskiese familie, die Rusina, afgelei.
Geografiese agtergrond
Die geskiedkundige ontwikkeling van Italië is sterk deur sy geografie se karakter beïnvloed, veral sy verdeling in laagvlaktes, heuwellande en bergreekse. Slegs sowat 'n vyfde van sy huidige totale oppervlakte word as vlaktes met 'n hoogte van minder as 300 meter bo seevlak geklassifiseer, waarvan 70 persent deur die Poriviervlakte beslaan word. Die ander landsdele bestaan uit bergagtige landskapsvorme met hoogtes van meer as 1 000 meter bo seevlak en twee vyfdes van die totale oppervlakte beslaan, en heuwellande tussen 300 en 1 000 meter bo seevlak, wat eweneens oor twee vyfdes van die oppervlakte strek. As gevolg van hierdie verskillende landskapsvome word die land deur 'n groter aantal klimaatstreke gekenmerk wat aan elkeen van die geweste sy spesifieke voorkoms gee.
Alhoewel Italië deur die magtige Alpe-bergreeks van Sentraal-Europa geskei word, was bergpasse al vroeg bekend sodat daar steeds betrekkinge tussen die beskawings van Italië en die noorde bestaan het - selfs grootskaalse invalle van noordelike volke soos Kelte en Kimbers het voorgekom.
World Register of Marine Species
Die World Register of Marine Species (WoRMS) is ’n databasis met ’n gesaghebbende en omvattende lys name van mariene organismes.
Stigting van Rome
Geografiese agtergrond
In geografiese en kulturele opsig kan Italië in die vastelandse noorde met die Poriviervlakte en die skiereiland verdeel word. Die basis vir die huidige welvaart van Noord-Italië, wat ook oor die rykste landbougebiede beskik, is al gedurende die vroeë geskiedenis van Italië gelê. Die Porivier het as 'n belangrike waterweg in die digbevolkte gebied met sy florerende stede gedien, en langs sy oewers was uitgestrekte bosgebiede wat groot hoeveelhede eikels as voedsel vir varke opgelewer het. Varkvleis is groteneels vir die bevolking van die stad Rome geproduseer. In die suide word Noord- of Bo-Italië deur die Appenyne-bergreeks begrens wat vanuit die Liguriese Alpe tot by die Seestraat van Messina dwarsdeur die skiereiland en verder langs die noordkus van Sisilië loop. Die Appenyne vorm in die noorde 'n reguit lyn wat van die Liguriese kus in die weste tot in die omgewing van Rimini loop en as 'n natuurlike versperring beskou kan word. Verder suidwaarts maak die bergreeks 'n draai en loop langs die Adriatiese kuslyn. In die Abruzze-berge rys sy hoogste bergspitse, die Gran Sasso d'Italia (2 914 meter) en die Montagna della Maiella (2 795 meter). Die Appenyne loop van hier diagonaal tot by die Tirreense kus in Lukanië en verder tot by Kalabrië en Sisilië.
In topografiese opsig vorm Noord-Italië derhalwe 'n laagvlakte wat deur berge omring word, terwyl die skiereiland hoofsaaklik uit kusvlaktes bestaan, wat as smal strepies land langs die bergreekse in die sentrum strek. In vergelyking met hul relatief klein oppervlakte het die kusvlaktes 'n baie belangrike rol in die geskiedenis gespeel, waarby die Tireense kusvlakte in teenstelling met sy Adriatiese eweknie voordeel uit 'n aangenamer klimaat met hoër reënval, die voorkoms van groter riviere (waarvan Tiber en Arno as waterweë bevaarbaar was) en seehawens en sy landbougrond van hoë gehalte getrek het. Die Adriatiese kuslyn was daarenteen deur 'n droër klimaat gekenmerk. Sy riviere het gedurende die somer dikwels uitgedroog en in die winter ná sterk neerslae tot onstuitbare watermassa's ontaard wat die kosbare humusgrond na die see gevoer het.
Die benedeloop van die Tiberrivier was al vroeg die knooppunt van alle natuurlike handelsroetes in Sentraal-Italië, en by 'n punt waar die rivier maklik deurwaad kon word, het uiteindelik Rome ontstaan.
World Register of Marine Species
Inhoud
Die inhoud word deur wetenskaplike kenners van elke groep organismes geredigeer en onderhou. Hulle kontroleer die gehalte van die inligting, wat verkry word uit vaktydskrifte en ander databasisse. WoRMS gee geldige name vir alle mariene organismes, maar verskaf ook inligting oor sinonieme en ongeldige name. Die databasis word voortdurend bygewerk terwyl nuwe spesies ontdek en deur wetenskaplikes beskryf word. Die name en taksonomie van bestaande spesies word dikwels gekorrigeer of verander namate nuwe navorsing voortdurend gepubliseer word.
Stigting van Rome
Geografiese agtergrond
Rome was aanvanklik 'n klein nedersetting op sewe heuwels wat - met uitsondering van die noorde - deur die vlaktes van Latium omring was, 'n landskap wat die Romeine geleidelik begin oorheers het. Hierdie streek, die Romeinse Campagna, was 'n digbevolkte landboustreek wat eers in die laat-Romeinse tydperk tot 'n malaria-endemiese moerasgebied ontaard het. Alhoewel modder en rivierversnellings sekere beperkings op die Tiberrivier se bruikbaarheid as waterweg gepaas het, het Rome met sy kunsmatige seehawe Ostia, wat 'n voetreis van 'n dag van Rome af geleë was, nogtans oor 'n poort na die Middellandse See beskik, terwyl die Tibervallei 'n natuurlike landroete na die binneland gevorm het. Danksy sy afstand van die see en sy geografiese ligging was Rome in 'n gunstige strategiese posisie om tot 'n oorheersende sentrum in Italië en die Mediterreense wêreld te ontwikkel.
Etniese agtergrond
Ondanks alle argeologiese navorsing bestaan daar nog onsekerheid oor die presiese oorspronge van die Romeinse volk. Sy kultuur en veral sy literatuur dui egter daarop dat die Romeine ten opsigte van hul volkskarakter min ooreenkomste met die huidige Italianers getoon het.
In die Jong-Steentydperk en Bronstydperk is Italië deur 'n bevolking bewoon wat van suidelike, Mediterreense herkoms was en sy oorledenes begrawe het. In die kerngebiede van die vroeë Romeinse geskiedenis, Etrurië en Latium, het opgrawings min spore van hierdie vroeë bewoners opgelewer - moontlik was hierdie streke as gevolg van vulkaniese aktiwiteite nie geskik vir menslike nedersettings nie.
Gedurende die Bronstydperk (2de millennium v.C.) het Indo-Europese volksgroepe vanuit die noorde (moontlik uit die Donaugebied) na Italië getrek. Hierdie beskawing van boere en veetelers het sy dooies gekremeer, maar ook tekstiel- en keramiese nywerhede ontwikkel. Hul bronsvoorwerpe getuig van hul vaardighede ten opsigte van metaalbewerking.
Vanweë die aantreklikheid van Italië en sy klimaat het Indo-Europese volke uit Sentraal-Europa dus die Alpe en Appenyne as veroweraars oorgesteek om 'n nuwe permanente tuisland te vind en tydens hul migrasie die tipiese karaktertrekke van die latere Romeinse volk ontwikkel - maatskaplike solidariteit, militêre dissipline en rituele konserwatisme.
Alex Borstein
Alex Borstein (gebore 15 Februarie 1971) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bad Santa (2003) en Catwoman (2004), en in die televisiereeks Family Guy (1998).
936
Die jaar 936 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 36ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Staatsbibliothek zu Berlin
Die Staatsbibliothek zu Berlin ("Staatsbiblioteek te Berlyn", vroeër ook Koninklik-Pruisiese Staatsbiblioteek of Koninklike Biblioteek genoem) is 'n openbare instelling wat deur die Stiftung Preußischer Kulturbesitz (Stigting Pruisiese Kultuurbesit) bestuur word. Die biblioteek het 'n omvattende versameling wetenskaplike vakliteratuur uit alle periodes, alle lande en in alle tale. Dit is een van die grootste biblioteke in Duitsland en die hele wêreld.
Die Staatsbibliothek zu Berlin is die grootste wetenskaplike universele biblioteek in die Duitse taalgebied. Dit word onder meer deur die Bonn-gebaseerde Deutsche Forschungsgemeinschaft (Duitse Navorsingsgemeenskap) ondersteun.
.bd
.bd is die agtervoegsel van domeinname in Bangladesj.
.bd-domeinname word deur Bangladesj Telegraph and Telephone Board uitgegee, wat aanspreeklik is vir die topvlakdomein 'bd'.
Eksterne skakels
Toppdomän
Zoantharia
Zoantharia (ook Zoanthidea of Zoanthiniaria) is ’n orde van die filum Cnidaria wat algemeen in koraalriwwe, die diepsee en baie ander see-omgewings dwarsoor die wêreld aangetref word. Hulle het ’n verskeidenheid kolonieformasies en talle kleure. Hulle kom voor as individuele poliepe, vas aan ’n stolon of ’n mat wat geskep kan word van klein stukkies sediment, sand en rotse.
Hulle is van die mees algemene korale in rifakwariums, plant maklik voort en kan in baie watertoestande groei.
Families en genusse
Die families en genusse in die orde Zoantharia is:
Hendrik Conscience
Henri (Hendrik) Conscience (3 Desember 1812 – 10 September 1883) was 'n Vlaamse skrywer. Hy word beskou as die grondlegger van Vlaamse letterkunde in Vlaandere. Hy het in 'n tydperk geskryf toe die Franse taal 'n hoë aanhang geniet het onder die hoër klasse van België se bevolking, en waartydens die Franse taal dominant was in letterkunde en die regering. Conscience het in 1830 as 'n Belgiese rewolusionêr geveg en was 'n gerekende skrywer in die Romantiese styl wat gewild was in die vroeë 19de eeu. Hy is bekend om sy romanties-nasionalistiese roman getitel De Leeuw van Vlaanderen (1838), wat geïnspireer is deur die oorwinning van 'n Vlaamse lyfeiene-milisie oor Franse ridders tydens die Guldensporenslag in 1302 tydens die Frans-Vlaamse Oorlog.
Hy het deur die loop van sy loopbaan meer as 100 romans en novelles gepubliseer en aansienlike populariteit geniet. Na sy afsterwe, met die agteruitgang van die romantiek, het sy werke minder gewild geword. Dit word egter steeds beskou as klassieke werke van die Vlaamse letterkunde.
Jeug
Hendrik was die seun van 'n Fransman, Pierre Conscience van Besançon, wat chef de timonerie was in die vloot van Napoleon Bonaparte, en wat in 1811 as onder-hawemeester in Antwerpen aangestel is toe die stad deel van Frankryk was. Hendrik se moeder was 'n Vlaming genaamd Cornelia Balieu. Sy was ongeletterd. Toe die Franse Antwerpen in 1815 na die Kongres van Wene verlaat het, het Pierre Conscience agtergebly. Hy was uiters eksentriek, en het begin om verslete vaartuie te koop en op te breek, wat die hawe van Antwerpen vol was na die vrede.
Hendrik het reeds lank tevore 'n passie vir lees ontwikkel en hom die hele dag lank verlustig in die ou, verslete en stowwerige werke wat geïdentifiseer is vir vernietiging. Kort na sy tweede huwelik het Pierre 'n geweldige hekel in die stad ontwikkel, die winkel verkoop en na die Kempen-streek verhuis wat Hendrik Conscience so dikwels in sy boeke beskryf; die verlate plat wêreld wat strek tussen Antwerpen en Venlo. Hier het Pierre 'n plaas met 'n groot tuin gekoop. Hier het die seuns, terwyl hul vader besig was om skepe in verafgeleë hawens te koop, soms maande saam met hul stiefma deurgebring.
Adolessensie en inleiding tot letterkunde
Op die ouderdom van sewentien het Hendrik sy vader se huis verlaat om onderwyser in Antwerpen te word en sy studies voort te sit, wat spoedig onderbreek is deur die Belgiese Rewolusie van 1830. Hy het as vrywilliger in die Belgiese rewolusionêre leër diens gedoen en by Turnhout gedien en teen die Nederlanders geveg naby Oostmalle, Geel, Lubbeek en Leuven. Na die Tiendaagse veldtog van 1831 het hy in leërbarakke by Dendermonde gebly, 'n onderoffisier geword en uiteindelik tot sersant-majoor gevorder. In 1837 verlaat hy die diens en keer terug na die burgerlike lewe. Nadat hy saam met jong mans van alle vlakke van die wêreld ingegooi is het hy gevolglik 'n ywerige waarnemer en kenner van hul gewoontes geword. Hy het dit oorweeg om in Nederlands te skryf, alhoewel daar destyds geglo is dat die taal ongeskik is vir literatuur, aangesien Frans die taal van die opgeleide- en die heersende klasse was.
Alhoewel dit net oorkant die Schelderivier geleë was, het Nederland oor 'n florerende letterkunde beskik wat eeue oud was, geskryf in 'n taal wat min verskille getoon het met die Nederlands wat in België gepraat is. Die Belgiese vooroordeel teenoor "Vlaams" het egter voortgeduur. Frans was die taal wat gebruik is deur die politici wat België in 1830 gestig het. Dit was die taal wat gekies is om die nasionale taal van België te wees. Dit is deur die regerende klas in België gepraat. Niks was vir jare in Nederlands geskryf toe die onafhanklikheid van België in 1831 'n feit geword het, wat België en haar Vlaamse provinsies van Nederland geskei het. Die skeiding tussen die twee tale moes nie meer oorbrug word nie. Dit was dus byna met die versiendheid van 'n profeet dat Conscience in 1830 geskryf het: "Ek weet nie waarom nie, maar ek vind die Vlaamse taal onbeskryflik romanties, geheimsinnig, diepgaande, energiek, selfs wreedaardig. Ek sal myself halsoorkop in die komposisie van Vlaamse werke inwerp."
Werk en loopbaan
Sy gedigte, wat hy geskryf het toe hy 'n soldaat was, was egter almal in Frans. Hy het geen pensioen ontvang toe hy ontslaan is nie, en het sonder werk na sy vader se huis teruggekeer. Hy het 'n bewuste besluit geneem om in Nederlands te skryf. 'n Passasie in Guicciardini het hom oorrompel, en hy het dadelik 'n reeks vignette geskryf wat afspeel tydens die Nederlandse opstand, met die titel In 't Wonderjaer (1837). Hy het self die werk gepubliseer en het byna 'n jaar se salaris gebruik om die werk te publiseer.
De Leeuw van Vlaanderen
Gedurende die 19de eeu het baie nasionalisties- gesinde skrywers, digters en kunstenaars in verskillende Europese lande karakters uit die onderskeie histories en mites van hul lande in romantiese ikone verander wat die nasies se nasionale trots en -bewussyn gevoed het. Met De Leeuw van Vlaanderen het Conscience met groot sukses die rol vervul met die karakter van Robert III van Vlaandere (Robert van Bethune). Hy was die oudste seun van Guy de Dampierre, en die graaf van Vlaandere, 'n kruisvaarder, en, die belangrikste oorweging wat Conscience self betref, 'n prominente protagonis in die stryd om Vlaandere se outonomie teen die groot magte.
Geskiedkundiges het Conscience van historiese onjuisthede beskuldig, soos bv. die uitbeelding van sy held wat deelneem aan die Guldensporenslag - wat in werklikheid nie gebeur het nie. Daar is ook daarop gewys dat De Leeuw van Vlaanderen in werklikheid nie Nederlands gepraat het nie en sy vader, die graaf van Vlaandere (Guy de Dampierre) ook nie. Tog word Robert van Bethune, "Die Leeu van Vlaandere", steeds voorgestel as 'n simbool van Vlaamse trots en vryheid, wat te wyte is aan die romantiese, alhoewel foutiewe weergawe, deur Conscience. Conscience se uitbeelding het ook De Leeuw van Vlaanderen, die jare lange nie-amptelike volkslied van Vlaamse nasionaliste, geïnspireer, en is pas onlangs amptelik erken as die volkslied van Vlaandere.
Latere lewe en dood
In 1867 is die pos van die bewaarder van Koninklike Belgiese Museums geskep en op versoek van koning Leopold aan Conscience gegee. Hy het voortgegaan om met groot reëlmaat romans te publiseer; sy romans omvat byna tagtig werke. Hy was nou een van die mees gerekende burgers van Antwerpen. Sy 70ste verjaardag is gevier met openbare feeste. Na 'n lang siekbed sterf hy in sy huis in Antwerpen. Hy het 'n amptelike begrafnis gekry en is begrawe in die Schoonselhof-begraafplaas in Antwerpen. Sy graf is nou 'n monument.
Kritiese ontvangs
Die meeste van Conscience se werk val duidelik binne die romantiese literatuur-skool. Dit maak gebruik van uitgebreide retoriese monoloë en sentiment. Latere ontwikkelinge in literêre begrip, veral die realistiese beweging wat in Conscience se leeftyd ontstaan het, beteken dat sy werk soms as "verouderd en primitief" vir moderne lesers voorkom. Sy taalgebruik is ook gekritiseer. Volgens Theo Hermans was Conscience "geen taalkundige virtuoos nie, sy vertellings is sentimenteel, sy intrige onwerklik en sy morele oordele uiters konserwatief, sodat dit vir moderne mense byna voorkom as reaksionêr." Hermans het egter Conscience se vermoë geprys om "die leser in 'n fiktiewe wêreld in te trek" en vir sy vermoë om veldslae en natuurtonele te deur middel van beskrywing op te roep, sowel as sy gebruik van tempoveranderings om die leser se aandag te trek.
Umkhonto we Sizwe
Aanvanklik beperk MK sy aksies tot sabotasie, maar verander in 1961 sy taktiek na guerrilla-aanvalle in stedelike gebiede, insluitend die plant van bomme en gewapende optredes. MK word daarna deur beide die Suid-Afrikaanse regering en die Verenigde State van Amerika as 'n terroriste-organisasie geklassifiseer en verbied.
MK het 30 jaar bestaan, tot die afskaffing van die apartheidsregime. Dit is nie bekend hoeveel mense deur aksies van MK om die lewe gebring of gewond is nie. Op 1 Augustus 1990 staak MK sy aktiwiteite en word in 1994 in die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag opgeneem.
Motivering vir stigting
Volgens Nelson Mandela was al die stigterslede van die uMkhonto we Sizwe, insluitende hyself, ook lede van die ANC. In sy beroemde "I Am Prepared to Die" toespraak het Mandela die motivering uiteengesit wat gelei het tot die vorming van die uMkhonto we Sizwe:
"Aan die begin van Junie 1961, na 'n lang en angstige beoordeling van die Suid-Afrikaanse situasie, het ek en sommige kollegas tot die gevolgtrekking gekom dat geweld in hierdie land onvermydelik is, dat dit onrealisties en verkeerd sou wees vir Afrika-leiers om aan te hou preek vir vrede en nie-geweld in 'n tyd toe die regering met geweld aan ons vreedsame eise voldoen het.
Daar is nie maklik tot hierdie gevolgtrekking gekom nie. Eers toe alles anders misluk het, toe alle kanale van vreedsame protes vir ons gesluit is, is die besluit geneem om gewelddadige vorme van politieke stryd aan te pak en uMkhonto we Sizwe te vorm. Ons het dit nie gedoen omdat ons so 'n koers wou hê nie, maar slegs omdat die regering ons geen ander keuse gelaat het nie. In die Manifes van uMkhonto, gepubliseer op 16 Desember 1961, wat uitstalling AD is, het ons gesê:
Die tyd kom in die lewe van enige nasie wanneer daar net twee keuses oorbly - onderwerp of veg. Daardie tyd het nou in Suid-Afrika aangebreek. Ons sal ons nie onderwerp nie, en ons het geen ander keuse as om met alle middele in ons vermoë terug te slaan ter verdediging van ons volk, ons toekoms en ons vryheid nie.
Ten eerste het ons geglo dat geweld deur die Afrika-volk onvermydelik geword het as gevolg van die regering se beleid, en dat tensy daar verantwoordelike leiding gegee word om die gevoelens van ons volk te kanaliseer en te beheer, daar uitbrake van terrorisme sal wees wat 'n intensiteit van bitterheid en vyandigheid tussen die verskillende rasse van hierdie land wat nie eens deur oorlog voortgebring word nie. Tweedens het ons gemeen dat daar geen geweld vir die Afrikavolk sou wees sonder geweld om te slaag in hul stryd teen die beginsel van wit oppergesag nie. Alle wettige maniere om teen hierdie beginsel teë te spreek, is deur wetgewing gesluit, en ons is in 'n posisie geplaas waarin ons óf 'n permanente minderwaardigheid moes aanvaar óf die regering moes oorneem. Ons het gekies om die wet te trotseer. Ons het eers die wet oortree op 'n manier wat die gebruik van geweld vermy het; toe daar teen hierdie vorm van protes wetgewing aanvaar is, en toe die regering 'n gewelddadige poging aangewend het om teenkanting teen sy beleid te vernietig, het ons eers besluit om met geweld te antwoord."
Die manifes waarna Mandela verwys het, wat deur die vervolging tydens sy verhoor as bewysstuk AD aangebied is, bevat die verklarings:
"Ons lede is gewapen en opgeleide vryheidsvegters, nie 'terroriste' nie. Ons veg vir demokrasie - meerderheidsregering - die reg van die Afrikane om Afrika te regeer. Ons veg vir 'n Suid-Afrika waarin daar vrede en harmonie en gelyke regte vir alle mense sal wees. Ons is nie rassiste nie, soos die wit onderdrukkers is. Die African National Congress het 'n boodskap van vryheid vir almal wat in ons land woon."
Die doel was om slegs teen harde teikens soos kragmaste op te tree en enige letsel of lewensverlies te vermy.
1960s—1970s
In Junie 1961 stuur Mandela 'n brief aan Suid-Afrikaanse koerante wat die regering waarsku dat 'n sabotasie-veldtog van stapel gestuur sal word, tensy die regering instem om 'n nasionale grondwetlike konvensie op te roep. Vanaf 16 Desember 1961 is die veldtog van uMkhonto we Sizwe met Mandela as leier van stapel gestuur, met bomaanvalle op regeringsdoelwitte en beplanning vir moontlike guerrilla-oorlogvoering. Die eerste teiken van die veldtog was 'n elektriese substasie. MK het in die volgende agtien maande ander sabotasie-aksies onderneem. Die regering beweer dat meer sabotasie-aksies uitgevoer is en tydens die Rivonia-verhoor sal die beskuldigdes in totaal aangekla word van 193 dade van sabotasie. Die sabotasie het aanvalle op regeringsposte, masjiene en kraggeriewe, en oesverbranding ingesluit.
In 1962 is Mandela na Algerië, Egipte en Ghana om internasionale steun vir die groep te kry. Na sy terugkeer na Suid-Afrika het Joe Slovo glo gekla dat hulle "Mandela as 'n Kommunis na Afrika gestuur het en hy 'n Afrika-nasionalis teruggekry het."
In Desember 1962 het Looksmart Ngudle en Denis Goldberg gehelp om 'n oefenkamp te organiseer wat in Mamre buite Kaapstad gehou is, wat later as die eerste MK-opleidingsentrum in Suid-Afrika erken is; dit moes egter vroeg laat vaar word weens die belangstelling van die veiligheidspolisie.
Die vroeë 1970's was op baie maniere 'n laagtepunt vir die ANC, ook op militêre gebied. Pogings om uMkhonto we Sizwe binne Suid-Afrika te herbou, het baie verliese tot gevolg gehad, hoewel sommige lede, waaronder Chris Hani, vir 'n lang tydperk ongemerk kon bly.
Die Soweto-opstand van 1976 het gelei tot 'n groot uittog van jong swart mans en vroue. Hulle is angstig om terug te slaan op die apartheidsregime en het die grens na Rhodesië oorgesteek om militêre opleiding te soek. Terwyl MK 'n leër kon herbou - een wat in staat was om gesogte teikens soos die raffinaderye in Sasolburg aan te val (met hulp van die Provisionele Ierse Republikeinse Leër)
Tiekie
'n Tiekie (ook bekend as 'n trippens) is 'n klein silwermuntstuk met die waarde van drie pennies (geskryf as 3d). Dit was 'n betaalmiddel in Suid-Afrika tot die ingebruikneming van die desimale geldstelsel in 1961. Op die muntstuk was drie bondels hout en 'n protea afgebeeld.
Die herkoms van die woord is onseker, maar dit is moontlik afgelei van die Nguni-woord tiki vir klein of die Maleise woord tiga vir drie. Daar is ook teorieë wat dit verbind met die pataca (Portugees) of die Franse patac. Suid-Afrikaanse Engels het die woord tickey aan Afrikaans ontleen.
Bekende versamelmunte is die Sammy Marks-tiekies. Die Paul Kruger-tiekie van 1897 het ook versamelwaarde. Weens die Groot Depressie is daar in 1931 slegs 128 tiekies gemunt en daarom is die 1931-tiekie ook gewild onder versamelaaars.
In Afrikaans het die woord “tiekie” (gewoonlik met die betekenis van klein) gelei tot samestellings soos tiekiedraai ('n volksdans), tiekieboks (telefoonhokkie) en langtiekie ('n soort onwettige gebruik van die betaaltelefoon) sowel as die uitdrukkings “'n motor wat op 'n tiekie kan draai” en “as 'n mens vir 'n tiekie gebore is, word jy nooit 'n sikspens nie”. Eric Hoyland, 'n geliefde klein sirkushanswors in Suid-Afrika oor verskeie dekades in die 20ste eeu, het die verhoognaam Tiekie (Tickey) gehad.
Ander name vir ou geldeenhede in die Suid-Afrikaanse geskiedenis is die riksdaalder, pond, sjieling, pennie, floryn, halfkroon, kroon, ghienie, sikspens, oulap, stuiwer, bokstert en oortjie.
Die 3d-munt was 'n Britse erfenis en is in verskillende ander lande van die Britse Ryk en latere Statebond gebruik, waaronder Brittanje self, asook Australië en Nieu-Seeland. Dit is daar die threepence genoem, wat op verskillende maniere uitgespreek is. In Suid-Afrikaanse Engels is dit thrupence (soos in thrah-pins) uitgespreek, wat as 'n sinoniem vir tickey in die spreek- en skryftaal gegeld het.
Dooie See
Die Dooie See (Hebreeus: יָם הַמֶּלַח, Yām HaMélaḥ of "Soutsee"; Arabies: البحر الميت al-Baḥr al-Mayyit of بحر لوط Bahr Lūt, "See van die Dood" of "See van Lot") is 'n soutwatermeer wat deur die Jordaanrivier asook kleiner seisoensriviere gevoed word en veral vir sy buitengewoon hoë soutkonsentraat - die hoogste van enige waterliggaam op aarde - bekend staan. Die huidige naam is waarskynlik deur Hiëronimus, 'n 4de eeuse kerkvader, aan die meer gegee. In ouer bronne word na die meer as "Soutmeer" of "Asfaltmeer" verwys.
Die meer grens aan Israel, die Wesjordaanland (wat tans deur Israel geadministreer word) en Jordanië. Die Dooie See is byna 80 km lank, met 'n maksimale breedte van 18 km en 'n wateroppervlak van 910 km². Sy maksimale diepte beloop in sy noordelike gedeelte tot 388 m, suid van die Lisan-skiereiland nog slegs 6 m. Met 414 m onderkant seevlak is die Dooie See die laagste plek op aarde.
Vanweë sy hoë soutgehalte (omstreeks 30 persent aan die oppervlak, in die diepte selfs 33 persent) is die meer nie geskik vir lewe nie. Die Dooie See se water vloei nie na die see toe nie sodat sy water slegs deur verdamping kan ontsnap. Die meer is in 'n streek met 'n besonder droë en warm klimaat geleë en word tans deur uitdroging bedreig.
Die meer het ekonomiese betekenis as toeristetrekpleister (daar is veral strande langs die suidoewer) en as bron van minerale soos magnesium, kalium, broom en litium.
Keël
'n Keël is 'n driedimensionele geometriese vorm wat deur twee parameters beskryf word. Dit kan vergelyk word met die vorm van 'n (afgeslote) heksehoed.
Oppervlak en Volume
Indien r die straal van die sirkelvormige basis van die keël is, h die hoogte is en l die lengte van die skuinste van die punt van die keël tot die sirkelvormige rand, dan is:
Gedeeltelike volume
Hier volg die oppervlak en volume van 'n keël.
Totale volume
In terme van R, H en h:
In terme van R, H en r:
In terme van R, r en h:
In terme van R, H en h
Hierdie kan weer terug vervang word in die oorspronklike formule:
Vervang weer terug in hoof formule:
In terme van R, H en r
Stel:
Die verhouding tussen x, r, H en R is:
Dus:
In terme van R, r en h
Kry eers H in terme van R, r en h:
Nancy Criss
Nancy Criss is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sparrows: Nesting (2015), A Horse for Summer (2015), en Fishes 'n Loaves: Heaven Sent (2016), en in die televisiereeks Creepy Chronicles (2017).
Kenia
Kenia (Engels en Swahili: Kenya, [ˈkɛɲa], ), amptelik die Republiek Kenia (Engels: Republic of Kenya, Swahili: Jamhuri ya Kenya), is 'n land in Afrika en 'n stigterslid van die Oos-Afrika Gemeenskap (OAG). Die hoofstad en grootste stad is Nairobi. Kenia se gebied lê aan die ewenaar en strek oor die Oos-Afrikarif wat 'n diverse en uitgebreide terrein dek, wat rofweg vanaf die Victoriameer tot by die Turkanameer is en verder tot by die Indiese Oseaan. Dit grens aan Tanzanië in die suide, Uganda in die weste, Suid-Soedan in die noordweste, Ethiopië in die noorde en Somalië in die noordooste. Kenia se grondgebied beslaan 580 367 vierkante kilometer en het in 2022 'n bevolking van sowat 56 miljoen mense getel.
Die Groot Mere van Afrika-streek, waarvan Kenia 'n deel is, is reeds sedert die Laer Paleolitiese-periode deur mense bewoon. Teen die eerste millennium n.C. het die Bantoe-uitbreiding die gebied van Sentraal-Wes-Afrika bereik. Die grense van die moderne land het bestaan uit die kruispaaie van die Niger-Kongo, Nilo-Sahara en die Afro-Asiatiese gebiede van die vasteland, wat meeste van die etnies-talige groepe in Afrika verteenwoordig het. Die Bantoevolke en Nilotiese volke het saam sowat 97% van die gebied se bevolking verteenwoordig. Die Europese en Arabiese teenwoordigheid in die kusgebied van Mombasa dateer terug na die Vroeë Moderne-periode. Die Europese verkenning van die binneland het in die 19de eeu begin. Die Britse Ryk het die Oos-Afrika-Protektoraat in 1895 gestig, wat in 1920 die begin was van die Kolonie Kenia. Kenia het in Desember 1963 sy onafhanklikheid verkry. Na 'n referendum in Augustus 2010 aanvaar die land sy nuwe grondwet. Kenia is deesdae verdeel in 47 semi-selfregerende gebied wat deur verkose goewerneurs bestuur word.
Die hoofstad Nairobi is 'n streeks-kommersiële spilpunt. Landbou is 'n belangrike werkskepper. Die land se belangrikste, tradisionele uitvoerprodukte is tee en koffie, maar het onlangs begin om vars blomme na Europa uit te voer.
Etimologie
Die Republiek Kenia is na Mount Kenya genoem. Die oorsprong van die naam Kenia is nie duidelik nie, maar is vermoedelik afgelei van die Kikuyu, Embu en Kamba-woorde, Kirenyaa, Kiringyag en Kiinya, wat in al drie tale beteken: "God se rusplek". Indien so, het die Britte dit nie eintlik net verkeerd uitgespreek nie ('Keenya'), maar dit ook verkeerd gespel.
Pre-histories
Fossiele wat in Kenia ontdek is dui aan dat primate meer as 20 miljoen jaar gelede in die gebied geleef het. Onlangse uitgrawings naby die Turkanameer bewys dat hominidae soos Homo habilis (1,8 miljoen tot 2,5 miljoen jaar gelede) en Homo erectus (1,8 miljoen tot 350 000 jaar gelede) dalk regstreekse voorouers van die moderne Mens is en in Kenia tydens die Pleistoseen-epog bestaan het.
Gedurende uitgrawings by die Turkanameer in 1948 het die paleoantropoloog Richard Leakey en sy assistent Kamoya Kimeu die Turkana-seun ontdek, 'n 1,6 miljoen jaar-oue fossiel wat aan die Homo erectus behoort.
Swahili-kultuur en handel vanaf die eerste eeu tot die 19de eeu
Teen die eerste eeu het baie van stadstate soos Mombasa, Malindi en Zanzibar reeds begin om handelsbetrekkinge met die Arabiere te vestig. Dit het gelei tot ekonomiese groei van die Swahili-state, die instelling van Islam, Arabiese invloed op die Swahili se Bantoetale, kulturele diffusie, asook dat die Swahili-stadstate deel kon word van 'n groter handelsnetwerk. Baie historici was oortuig daarvan dat die stadstate deur Arabiese of Persiese handelaars gevestig is, maar navorsers glo deesdae dat die stadstate 'n inheemse ontwikkeling was waar die toppunt van hul ontwikkeling omstreeks in die 8ste eeu bereik was.
Swahili, 'n Bantoetaal met Arabies, Persies en ander Midde-Oosterse leenwoorde het later ontwikkel as 'n lingua franca vir handel tussen die verskillende mense. Swahili het nou ook leenwoorde uit Engels.
Gedurende die vroeë 20ste eeu het Britse en ander Europese boere hul in die sentrale hooglande begin vestig en ryk koffie en tee-boere geword. Die memoires van die Deense skrywer Barones Karen von Blixen-Finecke Out of Africa wat in 1937 gepubliseer is, is 'n uitstekende uitbeelding van die leefwyse van die setlaars in die 1930's. Sowat 30 000 van die wit setlaars, wat in die gebied gebly het, het 'n politieke stem in die land verwerf vanweë hul bydrae tot die mark-ekonomie.
Elizabeth II van die Verenigde Koninkryk was in 1952 saam met haar man, Prins Philip in Kenia op vakansie toe hulle hoor dat haar pa, George VI van die Verenigde Koninkryk in sy slaap dood is. Die jong prinses het haar besoek net daar kortgeknip en huistoe gehaas waar sy toe as koningin gekroon is.
'n Onafhanklike Kenia (1963)
Die eerste regstreekse verkiesings vir gebore Keniane, om tot die wetgewende raad verkies te kon word, was in 1957. Die kolonie Kenia en die protektoraat Kenia het albei op 12 Desember 1963 tot 'n einde gekom. Die Verenigde Koninkryk het die mag oorgedra en terselfdertyd het die Sultan van Zanzibar ingestem om ook sy beheer oor te gee sodat die hele Kenia een soewereine, onafhanklike staat kon word.
Die Moi-era (1978–2002)
Met Kenyatta se dood in 1978 het Daniel arap Moi president geword. Hy het die presidentskap hierna onbestrede in 1979, 1983 ('n blitsverkiesing) en in 1983 behou. Dit was almal onder 'n enkelparty-grondwet gewen. Die 1983-verkiesings, wat 'n jaar te vroeg gehou was, het uitgeloop op 'n mislukte staatsgreep op 2 Augustus 1982.
Die mislukte staatsgreep was deur 'n lae-rang lid van die lugmag, Hezekiah Ochuka, uitgevoer en deur 'n groep dienspligtiges ondersteun. Dit was baie vinnig onderdruk.
Die 1988-verkiesings was gekenmerk deur die mlolongo (toustaan) stelsel waar die kiesers in 'n ry moes staan agter die kandidaat vir wie hulle wou stem. Daar was geen geheime stemming nie. Dit het tot groot onmin gelei. Hierna is verskeie omstrede bepalings van die kieswet- insluitende die enkel politieke partystelsel gewysig. Met die demokratiese veelparty-verkiesings in 1992 en 1997 is Daniel arap Moi herverkies.
Geografie
Met 'n oppervlakte van 581 309 km² is Kenia die wêreld se 48ste grootste land (naas Botswana). Vanaf die kus aan die Indiese Oseaan styg die laeveld tot die sentrale hoogland. Die Hoogland word gehalveer deur die Groot Skeurvallei, met 'n vrugbare plato in die ooste.
Die Keniaanse Hoogland bevat een van die mees suksesvolle landbouproduksie-streke in Afrika. Die Hoogland is die tuiste van die hoogste punt in Kenia en die tweede hoogste piek op die vasteland van Afrika: Berg Kenia, wat 5 199 m bereik en gletsers beheer. Kilimandjaro (5 895 m) kan gesien word uit Kenia se suide aan die Tanzaniese grens.
Wildlewe
Kenia het uitgebreide landelike gebiede wat uitsluitlik vir die wildlewe-habitat uitgesonder is. Dit sluit in die Masai-Mara met sy blouwildebees en ander horingdraers, wat jaarliks aan die grootskaalse migrasie deelneem. Meer as een miljoen wildebeeste en 200 000 kwaggas is jaarliks deel van hierdie migrasie oor die Mararivier.
Die Groot vyf van Afrika, die leeu, luiperd, buffel, renoster en die Afrika-olifant is in Kenia, en veral in die Masai-Mara te siene. 'n Aansienlike bevolking van ander wilde diere soos reptiele en voëls kom ook in die nasionale parke en wildreservate van die land voor. Die jaarlikse diere-migrasie is tussen Junie en September wanneer miljoene wild trek. Dit is 'n gewilde toeriste-aantrekkingskrag. Twee miljoen wildbeeste migreer vir 'n afstand van 2 900 kilometers vanaf die Serengeti in die naburige Tanzanië na die Masai-Mara in Kenia  in 'n voortdurende klokwyse- patroon op soek na kos en water. Die Serengeti-migrasie is 'n aanskoulike gebeurtenis wat as een van die Sewe Wonders van Afrika gelys is.
Regering en politiek
Kenia is 'n presidensiële verteenwoordigende demokratiese republiek. Die president is beide die staatshoof en hoof van die regering in 'n veelpartystaat. Die uitvoerende magte is by die regering. Die wetgewende magte is in beide die regering en die nasionale vergadering en die senaat gevestig. Die regbank is onafhanklik van die die uitvoerende mag en die wetgewer.
Verkiesings van 2013 en nuwe regering
Met 'n nuwe grondwet, wat in die land aanvaar is, is president Kibaki verhoed om vir 'n derde termyn beskikbaar te wees. Sy adjunk eerste minister, Uhuru Kenyatta wen toe die verkiesing met 50,51% stemme in Maart 2013.
Buitelandse betrekkinge
Kenia het noue bande met sy mede-Swahilisprekendes in die buurlande van die Groot Mere van Afrika. Die bande met Uganda en Tanzanië is oor die algemeen baie sterk aangesien die drie nasies streef na ekonomiese en sosiale integrasie deur gemeenskaplike lidmaatskap van die Oos-Afrika Gemeenskap.
Landbou
Landbou is die tweede grootste bron van Kenia se bruto binnelandse produkte, naas die diens-sektor. Die vernaamste kontantgewas is tee, tuinbouprodukte en koffie. Die tuinbouprodukte en tee is die grootste uitvoerprodukte van Kenia.
Olie-ontginning
Kenia het olie-neerslae in die Turkanagebied. President Mwai Kibaki het op 26 Maart 2012 aangekondig dat Tullow, 'n Anglo-Ierse olie-maatskappy ruolie ontdek het, maar dat die handelsmoontlikhede en gevolglike produksie sowat drie jaar sal neem om te realiseer.
Kinderarbeid en prostitusie
Kinderarbeid is algemeen in Kenia. Die meeste kinders werk op die landerye. UNICEF het in 2006 geraam dat soveel as 30% van die meisies in die kusgebiede van Malindi, Mombasa, Kilifi en Diani aan prostitusie uitgelewer is. Die meeste prostitute in Kenia is tussen die ouderomme van 9 tot 18. Die oorsaak van kinderarbeid sluit in armoede, die tekort aan toegang tot onderwys en swak regeringsinstellings.
'n Bevolking van sowat 47 miljoen mense is in 2017 in Kenia getel. Die land het 'n jong bevolking met 73% wat jonger as 30 jaar oud is oor die vinnige aanwas in die land;  van 2,9 miljoen tot 40 miljoen mense in die laaste eeu.
Etniese groepe
Kenia het 'n uiteenlopende bevolking wat die meeste van die vernaamste etniese groepe en taalfamilies van Afrika insluit. Daar is 'n geraamde 47 verskillende gemeenskappe, met Bantoes (67%) en die Niloties (30%), wat die meerderheid van die plaaslike bevolking verteenwoordig. Koesjitiese tale is van 'n klein etniese minderheid, so ook die Arabiere, Indiërs en Europeërs.
Sport
In Kenia word verskeie sportsoorte soos krieket, tydren, sokker, rugby en boks beoefen, waarvan sommige hul oorsprong in die Verenigde Koninkryk het. Dié land is bekend vir sy oorheersing in middelafstand- en langafstandatletiek, wat konsekwent Olimpiese en Statebondspele-kampioene in verskeie afstandswedstryde opgelewer het, veral in 800 m, 1 500 m, 3 000 m, 5 000 m, 10 000 m en die maraton.
Sokker is die gewildste sportsoort in Kenia en die Keniaanse nasionale sokkerspan staan bekend as die Harambee Stars (Swahili vir: "Laat ons saam werk"). Hulle kon nog nie vir die FIFA Sokker-Wêreldbeker kwalifiseer nie. Hulle het egter tot dusver vyf keer aan die Afrikanasiesbeker deelgeneem (in 1972, 1988, 1990, 1992 en 2004), maar kon die uitklopfase nooit bereik nie.
Rugby het in gewildheid toegeneem, veral te danke aan die sukses van Kenia se nasionale sewesrugbyspan. Hulle neem gereeld aan die Sewesrugbywêreldbeker deel en het tydens die 2009-toernooi in die derde plek geëindig. In teenstelling daarmee kon die Keniaanse nasionale rugbyspan (bekend as die Simbas – Swahili vir: leeus) nog nie vir 'n rugbywêreldbekertoernooi kwalifiseer nie. Die span word as een van die sterker Afrikaspanne na die Suid-Afrikaanse Springbokke en die Namibiese Welwitschias beskou en ding gereeld met ander opkomende rugbyspanne in die Afrikabeker mee. Hulle het dié toernooi al twee keer gewen, in 2011 en 2013. Soos in krieket het in rugby van 1950 tot 1982 met die Oos-Afrikaanse rugbyspan 'n multinasionale span bestaan, wat spelers uit Kenia, Tanzanië en Uganda betrek het.
Abbotspoort
Abbotspoort is 'n nedersetting in Lephalale Plaaslike Munisipaliteit in Limpopo.
Nikolaj Lie Kaas
Nikolaj Lie Kaas (gebore 22 Mei 1973) is 'n Deense akteur, regisseur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Green Butchers (2003), Angels & Demons (2009), Department Q: The Keeper of Lost Causes (2013), en Department Q: A Conspiracy of Faith (2016).
Joe Hamilton (vervaardiger)
Joe Hamilton (6 Januarie 1929 – 9 Junie 1991) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rol in die televisiereeks The Carol Burnett Show (1967).
.bg
.bg is die agtervoegsel van domeinname in Bulgarye.
Myndy Crist
Myndy Crist (gebore 5 Februarie 1975) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hanging Up (2000), The Time Machine (2002), en Dark Skies (2013), en in die televisiereeks Cold Case (2003).
Coelosphaera fistula
Coelosphaera fistula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Coelosphaera en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Little.
937
Die jaar 937 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 37ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.