cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kleineilandrivier
Die Kleineilandrivier is 'n rivier wat in die Tuinroete van Suid-Afrika vloei. Dit is wes van Plettenbergbaai en suid van Harkerville geleë. Dit mond in die plantasies uit in die Bietourivier.
Debra Jo Rupp
Debra Jo Rupp (gebore 24 Februarie 1951) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Seinfeld (1989), Friends (1994), That '70s Show (1998), en Better with You (2010).
Jeanne Carmen
Jeanne Carmen (4 Augustus 1930 – 20 Desember 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente War Drums (1957), Portland Exposé (1957), en Untamed Youth (1957), en in die televisiereeks The Millionaire (1955).
Zooey Deschanel
Zooey Deschanel (gebore 17 Januarie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (2005), The Happening (2008), en 500 Days of Summer (2009), en in die televisiereeks New Girl (2011).
Crella shimonii
Crella shimonii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1993 deur Pulitzer-Finali.
Suid-Afrikaanse Sokkervereniging
Die Suid-Afrikaanse Sokkervereniging (Engels: South African Football Association of SAFA) is Suid-Afrika se nasionale vereniging wat sokker in die land organiseer. Die organisasie is in 1991 gestig en is in 1992 by FIFA en CAF geaffilieer. Die Suid-Afrikaanse Sokkervereniging het reeds belangrike toernooie soos die Afrikanasiesbeker 1996, FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2009, FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 en Afrikanasiesbeker 2013 aangebied.
Kaalwangkatlagter
Die Kaalwangkatlagter (Turdoides gymnogenys) is 'n standvoël wat voorkom in noordwes Namibië. In Engels staan die voël bekend as Bare-cheeked babbler.
Groepsgebiedewet
Groepsgebiedewet was die titel van drie wette van die Parlement van Suid-Afrika wat uitgevaardig is onder die land se apartheidsregering. Die wet het rassegroepe in stadsgebiede in verskillende woon- en sakegedeeltes ingedeel volgens 'n stelsel van stedelike apartheid. 'n Uitwerking van die wet was dat mense van kleur uitgesluit is van die bes ontwikkelde woongebiede, wat beperk was tot wit mense (soos Seepunt en Claremont). Dit het meegebring dat baie bruin mense groot afstande van hulle huise na hulle werk moes aflê. Van die mense van kleur is gedwing om uit die "verkeerde" gebiede te trek. Die meerderheid, wat gekleurd was, het baie kleiner gebiede (soos Tongaat en Grassy Park) gekry om in te woon, terwyl die wit minderheid die grootste deel van die land besit het. Paswette het vereis dat mense van kleur pasboeke en later "bewysboeke", soortgelyk aan paspoorte, moes saamdra om die "wit" gebiede binne te gaan.
Die eerste Groepsgebiedewet, die Groepsgebiedewet, 1950, is op 7 Julie 1950 afgekondig en oor 'n tydperk van etlike jare in werking gestel. Dit is in 1952, 1955 (twee keer), 1956 en 1957 deur die Parlement gewysig. Later in 1957 is dit herroep en weer in gekonsolideerde vorm aangeneem as die Groepsgebiedewet, 1957, wat in 1961, 1962 en 1965 gewysig is. In 1966 is dié weergawe ook herroep en vervang deur die Groepsgebiedewet, 1966, wat in 1969, 1972, 1974, 1975, 1977, 1978, 1979, 1982 en 1984 gewysig is. Dit is saam met baie ander diskriminerende wette op 30 Junie 1991 herroep deur die Wet op die afskaffing van rasgebaseerde grondreëlings, 1991.
Agtergrond
Ná die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1948 het D.F. Malan se administrasie begin met sy apartheidsbeleid, wat probeer het om die rasse in Suid-Afrika te skei. Die regering het gehoop om dit te bereik deur "afsonderlike ontwikkeling" van die rasse, en het wette uitgevaardig wat 'n onderskeid sou verseker met sosiale, ekonomiese, politieke en, in die geval van die Groepsgebiedewet, geografiese lyne langs. Die Groepsgebiedewet kan beskou word as 'n uitbreiding van die Asiatiese Grondbesitwet, 1946.
Nelson Mandela het in sy boek Long Walk to Freedom gesê "die Groepsgebiedewet was die grondslag van apartheid in die woonbuurte. Volgens die regulasies daarvan kon elke rassegroep net grond besit, persele beset en handeldryf in sy eie, aparte gebiede. Indiërs kon voortaan slegs in Indiërgebiede woon, swart mense in swart gebiede en bruin mense in bruin gebiede. Mandela se vertolking was dat, as wit mense die grond of huise van die ander groepe wou hê, hulle dit eenvoudig as 'n wit gebied kon verklaar en dit neem."
Bepalings
Die wet het die goewerneur-generaal gemagtig om te bepaal dat sekere geografiese gebiede vir die uitsluitlike besetting van spesifieke rassegroepe is. Die statuut het veral drie sulke rassegroepe geïdentifiseer: "blankes", "kleurlinge" en "inboorlinge". Hierdie gesag is uitgeoefen op advies van die Minister van Binnelandse Sake en die Raad vir Groepsgebiede.
Sodra 'n gebied aangewys is as vir besetting deur 'n sekere rassegroep, sou die afkondiging minstens een jaar lank nie van krag wees nie. Sodra hierdie tydperk verstryk het, was dit 'n strafregtelike oortreding vir mense van ander rassegroepe om in daardie gebied aan te bly. Die straf kon tot 'n boete en twee jaar gevangenisstraf behels.
Die wet was ook van toepassing op ondernemings waarvoor rasseaanwysings gedoen is volgens die individue wat 'n beherende aandeel in die onderneming gehad het.
Impak
Die wet het 'n doeltreffende hulpmiddel geword in die afsonderlike ontwikkeling van rasse in Suid-Afrika. Dit het die Minister van Binnelandse Sake ook 'n mandaat gegee om "nieblankes" met geweld uit waardevolle stukke grond te verwyder sodat dit wit nedersettings kon word.
Een van die bekendste gebruike van die Groepsgebiedewet was die vernietiging van Sophiatown, 'n voorstad van Johannesburg. Op 9 Februarie 1955 het 2 000 polisiemanne begin om inwoners na Meadowlands, Soweto, te verskuif en 'n nuwe wit gebied met die naam Triomf opgerig.
Crellastrina
Crellastrina is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Gereformeerde kerk Keetmanshoop
Stigting
duimnael|links|280px|Die huidige kerkgebou was eens die NG kerk Keetmanshoop-Noord.
Eerste kerkgebou: agtergrond
duimnael|regs|170px|Die gemeente is onder leiding van ds. H.V.F. Kruger, van 1931 tot 1935 [[Gereformeerde kerk Gobabis|Gobabis se eerste leraar, gestig.]]
duimnael|regs|170px|Ds. H.A. Louw, van 1958 tot 1962 Keetmanshoop se eerste eie Dopperleraar. Die NG Kerk het Keetmanshoop se eerste Gereformeerde kerkgebou, waarin die gemeente van 1951 tot 2001 byeengekom het, in 1920 aangekoop as die eerste kerkgebou van die NG Kerk in Suidwes-Afrika. Dit was in wese ’n saal wat al omstreeks 1896 gebruik is as ’n werkplek vir die wamakersbedryf van ene Krabbenhoft. Later het dit behoort aan Karel Johann Kakob Ehret en Franz August Steguweit en is die firma skilders en kunshandelaars Ehret, Frey en Kie daarin gehuisves.
In 1920 het die wykskerkraad van Keetmanshoop die gebou gekoop vir £3 000. Die NG gemeente Keetmanshoop sou eers in 1924 van die NG gemeente Mariental (gestig in 1898, toe nog bekend as Gibeon) afstig. Voor die wyksgemeente die kerk in gebruik kon neem, moes eers seker veranderings aangebring waarvoor onder andere Val Wurth en Metje & Ziegler getender het. Wie eindelik die werk gedoen het, het vergete geraak. Banke vir die kerkgebou is van Gebroeders Kappelhoff op Lüderitz aangekoop.
Wahoo
Die Wahoo (Acanthocybium solandri) is 'n vis wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika en Mosambiek voorkom. In Engels staan die vis ook bekend as die Wahoo.
Voorkoms
Die vis het 'n lang, lenige lyf en is blinkblou tot pers aan die bokant, silwerwit onder en het donder vertikale strepe oor die lyf. Dit kan tot 2.1 m lank word en weeg dan 36 kg.
Habitat
Die vis kom voor in oopwater naby riwwe. Die vis jag alleen en soms in los groepe. Hulle vreet vis. Dit is 'n baie vinnige vis en kan tot 75 km/h haal. Dit is 'n gewilde hengelvis en die IGFA rekord is 72 kg.
Gereformeerde kerk Keetmanshoop
Eerste kerkgebou: agtergrond
Ná die stigting van die NG gemeente Keetmanshoop het die kerkraad op 8 Junie 1925 besluit om die saalkerk met 30 voet te vergroot. Hiervoor is wyd gekollekteer, selfs tot in Natal toe die predikant, ds. H.J. Potgieter, daar met vakansie was. Selfs die NG gemeente Vryheid in die noorde van Natal het bygedra. Die herboude kerk is op 20 en 21 Februarie 1926 in gebruik geneem. Later is ’n galery aangebring. Nadat die nuwe kerk in 1945 opgerig is as die eerste Afrikaanse toringkerk in Suidwes, het die saalkerk as kerksaal gedien, wat die kerkraad ook aan die Gereformeerde kerk beskikbaar gestel het vir hul eredienste.
Eerste kerkgebou aangekoop
Op 10 Junie 1950 het die NG kerkraad besluit dat die gebou verkoop kon word, verkieslik aan die plaaslike Gereformeerde kerk. Op 16 September 1950 het die Gereformeerde kerkraad, ná ’n gemeentevergadering, besluit om die gebou teen £2 800 aan te koop, ’n winskoop gegewe die koopprys van £3 000 in 1920 en die verbeterings wat intussen aangebring is. Die oordrag het op 21 Julie 1951 geskied.
Dié gebou het die Gereformeerde kerk Keetmanshoop tot in 2001 gebruik. Tydens ds. H.A. Louw se bediening in die 1950’s is dit mooi en smaakvol opgeknap en tydens ds. D.F. Coetzee se bediening in die 1980’s is ’n moederskamer ingerig. In 2001 het die kerkraad dit verkoop vir N$330 000 (R330 000) en daarna is dit weer vir sakedoeleindes gebruik.
Tweede kerkgebou
Die huidige (2017) kerkgebou van die Gereformeerde kerk Keetmanshoop, wat die kerkraad in 2001 aangekoop het, was ook voorheen ’n NG kerkgebou en wel die kerk van die NG gemeente Keetmanshoop-Noord, wat in 1958 van die NG moedergemeente afgestig, maar omstreeks 2000 weer by dié gemeente ingelyf is weens die vermindering van die lidmaattal van albei gemeentes. Dis in die 1970’s opgerig in die tentstyl (kappiekerk) na die ontwerp van die argitek J. Anthonie Smith. Die bouaannemer was K.W. Wurth en die oprigting het R98 890 gekos. Die hoeksteen is op 18 Augustus 1972 gelê en die plegtige inwyding was op 22 en 23 Februarie 1975.
Dié kerk se orrel kom uit die ou NG kerk op Wolseley, ook ’n ontwerp van Smith, wat sodanig in die aardbewing van 29 September 1969 beskadig is dat die gebou gesloop moes word. Die gemeente het toe die orrel vir R3 000 aan die NG gemeente Keetmanshoop-Noord verkoop en ’n nuwe kerkgebou, weer Smith se ontwerp, laat oprig met ’n nuwe orrel. Die firma Cooper, Gill & Tomkins van Kaapstad het die ou orrel herbou en gemoderniseer teen sowat R10 000.
Met die inlywing van Keetmanshoop-Noord by die NG moedergemeente, het die verenigde gemeente weer, soos in 1950, ’n kerkgebou aan die Gereformeerde kerk gebied, dié keer teen die billike prys van N$300 000 (R300 000), minder as wat die Gereformeerde kerk vir hul ou kerk gekry het. Dié kerkgebou is feestelik op 17 en 18 November 2001 deur die Gereformeerde kerk in gebruik geneem.
Mariental en Karasburg het albei in 1966 van Keetmanshoop afgestig. Karasburg was van 1979 tot 2006 in kombinasie met Keetmanshoop en Mariental sedertdien.
Wet op Verbod van Gemengde Huwelike
Die Wet op Verbod van Gemengde Huwelike (Wet No 55 van 1949) was 'n wet onder die Apartheidstelsel in Suid-Afrika wat huwelike tussen mense van verskillende rasse verbied het. Die wet was een van die eerste apartheidswette nadat die Nasionale Party in 1948 aan die bewind gekom het. Deur die rasseregistrasie, wat deur die Wet op bevolkingsregistrasie van 1950 verpligtend was en alle mense in vier groepe ingedeel, kon die Suid-Afrikaanse regering beheer uitoefen oor huwelike met die Wet op Verbod van Gemengde Huwelike.
In die drie jaar voor die inwerkingtreding van die wet, was die persentasie gemengde huwelike wat geraak is reeds laag op 0,23% van alle huwelike. In 1968 is die wet hersien, waarmee Suid-Afrikaners wat in die buiteland woon, nie aan dieselfde wet onderwerp is nie.
Soortgelyke wetgewing het ook in verskeie ander lande bestaan, onder andere in die VSA (die sogenaamde Anti-miscegenation laws) tot in 1967 en in Duitsland (die Rassewette van Neurenberg) tot in 1945.
Ontugwet
Die Ontugwet (Wet No. 21) van 1950 was 'n wet onder die Apartheidstelsel wat eens 'n verbod op seksuele verhoudings tussen lede van die wit rassegroep en die swart rassegroep geplaas het. Dit het die maatreëls van die vroeëre Ontugwet No. 5 van 1927 uitgebrei om seksuele verhoudings tussen blankes en lede van alle ander rassegroepe te verbied. Dit was een van die mees omstrede wette van Suid-Afrika onder Apartheid. Die wet was daarop gemik om die vermenging van rasse binne die huwelik en ander seksuele verhoudings te verhoed.
Die Wet op Verbod van Gemengde Huwelike en die Ontugwet was van die eerste belangrike stukke apartheidwetgewing. Gemengde huwelike is in 1949 in Suid-Afrika verbied. Onder die vaandel van die ontugwet het die Suid-Afrikaanse Polisie gemengde paartjies wat daarvan verdink is dat hulle in 'n seksuele verhouding verkeer het, vervolg. Verdagtes se privaatheid is in die proses geskend, huise binnegedring en deure oopgestamp. Een van die eerste persone wat weens die Ontugwet veroordeel is, was 'n Kaaps-Hollandse blanke predikant; hy is betrap terwyl hy seksuele omgang met sy huisbediende in sy motorhuis gehad het. Hy het 'n opgeskorte vonnis ontvang, waarna die gemeentelede sy garage tot op die grond laat platstoot het.
Bietourivier
Die Bietourivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit vloei suid van Harkerville suidooswaarts verby Plettenbergbaai totdat dit saam met die Keurboomsrivier in die Indiese Oseaan uitmond.
Amanda Detmer
Amanda Detmer (gebore 27 September 1971) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Final Destination (2000), The Majestic (2001), Big Fat Liar (2002), en You, Me and Dupree (2006).
Dorade
Die dorade of dolfynvis (Coryphaena hippurus) is 'n vis wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika en Mosambiek voorkom. Die vis staan ook bekend as die dolfynvis en is 'n gewilde eetvis. In Engels staan die vis bekend as die dorado of mahi-mahi. Die vis kom voor in die oop oseaan.
Identifikasie
Die vis vreet 'n verskeidenheid visse; vlieënde vis, swartsnoek, vylvisse, asook inkvisse. Hul prooi is oorwegend klein visse wat skuil onder drywende Sargassum-seewier en ander drywende voorwerpe. Hulle vreet gewoonlik in die dag, sommige vreet snags tydens volmaan.
Dit kan tot 2 m lank word en weeg dan 24 kg. Die IGFA rekord is 39.9 kg en gevang in die Bahamas. Die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 26.3 kg en die visskietrekord is 10 kg.
Crella triplex
Crella triplex is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crella en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1970 deur Koltun.
Sejer Andersen
Sejer Andersen (gebore 13 Julie 1936) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Operation Kirsebærsten (1972) en Smil mand! (1972), en in die televisiereeks Opfinderkontoret (1982).
Andorra
Andorra (Katalaans: [ənˈdorə], ), amptelik die Prinsdom Andorra (Katalaans: Principat d'Andorra, [pɾinsiˈpad dənˈdorə]), ook genoem die Prinsdom die Valleie Andorra (Katalaans: Principat de les Valls d'Andorra), is 'n landingeslote dwergstaat in Suidwestelike Europa, geleë in die oostelike Pireneë en omgrens deur Spanje en Frankryk. Dit is die sesde kleinste nasie in Europa, met 'n oppervlakte van en 'n beraamde bevolking van 85 470 (2014). Die hoofstad, Andorra la Vella, is die hoogstliggende hoofstad in Europa teen bo seevlak. Die amptelike taal is Katalaans, hoewel Spaans, Portugees en Frans ook algemeen gepraat word.
Die huidige prinsdom gevorm in 1278, het onder 'n handves van 988 tot stand gekom. Andorra staan bekend as 'n prinsdom aangesien dit 'n monargie is gelei deur twee mederegerende prinse – die Biskop van Urgell en die President van Frankryk.
Andorra is 'n welvarende land, grootliks te danke aan sy toerismebedryf, wat 'n geskatte 10,2 miljoen besoekers jaarliks bedien, en ook danksy sy status as belastingtoevlugsoord. Dit is nie 'n lid van die Europese Unie nie, maar die euro is die de jure geldeenheid. Die inwoners van Andorra het die vierde hoogste lewensverwagting in die wêreld – 82 jaar by geboorte.
Round House
duimnael|regs|Die Round House duimnael|links|'n Laat 19de eeuse Foto van die Round House
Andorra
Etimologie
Die oorsprong van die woord "Andorra" is onbekend, hoewel daar al verskeie teorieë voorgestel is. Die oudste een is voorgestel deur die antieke Griekse historikus Polybios (Die Geskiedenisse III, 35, 1) wat die Andosins beskryf, 'n Iberiese voor-Romeinse stam, wat histories in die valleie van Andorra geleef en tydens die Puniese Oorloë die Kartagiese weermag op hul deurmars deur die Pireneë in die gesig gestaar het. Die woord Andosini of Andosins (Grieks: Ἀνδοσίνοι) is dalk ontleen aan die Baskiese woord handia wat "groot" of "giganties" beteken. Die Andorrese toponimie dui op oorblyfsels van die Baskiese taal in die gebied. Volgens 'n ander teorie is die woord Andorra dalk ontleen aan die ou woord Anorra wat die Baskiese woord ur ("water") bevat.
Round House
Die Round House (-32.05611°N, 115.74139°W) is die oudste gebou wat steeds staan in Wes-Australië. Dit is by Arthur Head in Fremantle geleë.
Andorra
Etimologie
Volgens 'n ander teorie is die woord Andorra dalk ontleen aan die Arabiese woord ad-dārra (الدَّارَة) wat op 'n stuk grond dui geleë tussen berge of 'n sterk beboste gebied (met ad- as die bepaalde lidwoord). Toe die Arabiere en More die Iberiese Skiereiland verower het, was die valleie van die Hoë Pireneë met groot woudgebiede bedek. Dié streke is nooit deur Moslems regeer nie, omdat die geografie direkte heerskap belemmer het.
Round House
Die gebou is in 1830 gebou en is ontwerp deur Henry Reveley en was die eerste permanente gebou in die Swanrivier kolonie. Die gebou is aanvanklik bedoel om as 'n tronk te dien en het agt selle en blyplek vir die tronkbewaarder gehad wat almal op 'n binnehof uitgeloop het. Die ontwerp is gegrond op die Panopticon, 'n soort tronk wat deur die filosoof, Jeremy Bentham, ontwerp is. Dit is gebruik om koloniale- en inboorling gevangenisse te huisves tot en met 1886 toe beheer oor die Convict Establishment tronk (tans die Fremantle tronk) oorgedra is na die kolonie. Hierna is die Round House as tydelike selle van die polisie gebruik tot in 1900, waarna dit die woning van die hoofkonstabel en sy gesin geword het.
Andorra
Etimologie
Ander teorieë stel voor dat die term afgelei is van die Navarro-Aragonese "andurrial" wat "land bedek met bosse" of "struikland" beteken.
Round House
Daar is 'n gedenkplaat by die Round House wat deur die Royal Western Australian Historical Society daar geplaas is as deel van herdenking van die eeufeesjaar van Wes-Australië in 1929.
Andorra
Etimologie
Volgens die volksetimologie het Karel die Grote die streek genoem na die Bybelse vallei Endor of Andor (waar die Midianiete verslaan is), 'n naam wat later deur sy seun en opvolger Lodewyk die Vrome na sy oorwinning teen die More aan die "wilde valleie van die Hel" gegee is.
Round House
Die Fremantle stadsraad het in 1982 verantwoordelikheid vir die Round House oorgeneem en dit is kort daarna aan die publiek oopgestel. Tans is diet sewe dae van die week oop vir die publiek. Toegang word verkry deur 'n muntskenking te maak.
Andorra
Geskiedenis
Volgens oorlewering het Karel die Grote (Charlemagne) 'n handves uitgereik aan die mense van Andorra as vergoeding vir hulle stryd teen die More.
Opperheerskappy oor die gebied is uitgeoefen deur die Graaf van Urgell en naderhand deur die biskop van die Bisdom van Urgell. In 988 het Borrell II, Graaf van Urgell, die Andorra-valleie aan die Bisdom van Urgell oorhandig in ruil vir grond in Cerdanya. Sedertdien is die Bisdom van Urgell, geleë in Seu d'Urgell, die eienaar van Andorra.
Voor 1095 het Andorra geen vorm van militêre beskerming geniet nie en het die Biskop van Urgell, wat geweet het die Graaf van Urgell wil die valleie terugneem, die Heer van Caboet gevra vir ondersteuning en beskerming. In 1095 het die Heer van Caboet en die Biskop van Urgell, onder eed, 'n deklarasie onderteken wat beide mede-soewereiniteit oor Andorra gee. Arnalda, dogter van Arnau van Caboet, het met die Burggraaf van Castellbò in die huwelik getree en albei word daarna Burggrawe van Castellbò en Cerdanya. Jare daarna het hul dogter, Ermessenda, in die huwelik getree met Roger Bernat II, die Franse Graaf van Foix. Hulle word toe Roger Bernat II en Ermessenda I, Grawe van Foix, Burggrawe van Castellbò en Cerdanya, en mede-heersers van Andorra (gedeel met die Biskop van Urgell).
In die 11de eeu het daar 'n dispuut ontstaan tussen die Biskop van Urgell en die Graaf van Foix. Die konflik is ontlont in 1278 deur bemiddeling van Aragon met die ondertekening van die eerste oktrooi in Katalonië, wat voorsiening daarvoor maak dat Andorra se soewereiniteit gedeel word deur die Graaf van Foix (wie se titel uiteindelik oorgedra sou word aan die Franse staatshoof) en die Biskop van Urgell. Dit gee aan die prinsdom sy grondgebied en politieke struktuur.
Oostelike kleintuna
Die Oostelike kleintuna (Euthynnus affinis) is 'n vis wat in die Indies-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Kaap St Francis voorkom. In Engels staan die vis in die algemeen bekend as die Kawakawa maar in Suid-Afrika as die Eastern little tuna.
Andorra
Geskiedenis
Oor die jare heen is die mede-titel vir Andorra oorgedra aan die konings van Navarre. Nadat Hendrik van Navarre, Koning Hendrik IV van Frankryk geword het, reik hy in 1607 'n edik uit wat die Franse staatshoof en die Biskop van Urgell bevestig as die gesamentlike prinse van Andorra. In 1812–1813 het die Eerste Franse ryk Katalonië geannekseer en in vier départements verdeel. Andorra word deel van die Puigcerdà-distrik (département van Sègre).
Oostelike kleintuna
Voorkoms
Die vis is silwer van kleur met 'n groenerige tot blou rug en golwende lyne op die rug. Dit kan tot 50 cm lank word en weeg dan 11 kg.
Habitat
Die vis kom voor in oop water naby die oppervlakte en bly in klein skole saam. Hulle vreet vis en tjokka. Die wyfie skiet kuit van Januarie tot Julie, gewoonlik by die kus van Kenia. Die vis word ook gevreet deur marlyne, groot tunas en haaie.
Andorra
20ste eeu
In 1933 beset Frankryk Andorra as gevolg van sosiale onrus voor verkiesings. Op 12 Julie 1934 reik die avonturier Boris Skossyreff 'n proklamasie uit in Urgell en verklaar homself as "Boris I, Koning van Andorra", en verklaar verder ook oorlog teen die Biskop van Urgell. Hy is op 20 Julie gearresteer deur Spaanse owerhede en op die ou einde ook uitgesit uit Spanje. Van 1936 tot 1940 is 'n Franse afdeling in Andorra gestasioneer om die invloed van die Spaanse Burgeroorlog en Francisco Franco se Spanje te keer. Franco se troepe bereik die Andorrese grens in 'n latere stadium van die oorlog. Tydens die Tweede Wêreldoorlog bly Andorra neutraal en word 'n belangrike smokkelroete tussen Vichy-Frankryk en Spanje.
Gegewe sy relatiewe isolasie bly Andorra buite die hoofstroom van Europese geskiedenis met enkele bande met lande buiten Frankryk en Spanje. In die afgelope tyd het die land se florerende toerismebedryf tesame met vooruitgang in vervoer en kommunikasie hom egter uit sy isolasie laat kom. Die politieke stelsel is gemoderniseer in 1993 na dit 'n lid geword het van die Verenigde Nasies en die Raad van Europa.
Politiek
Andorra is 'n parlementêre gesamentlike prinsdom met die President van Frankryk en die Biskop van Urgell (Katalonië, Spanje), as onderskeie prinse. Hierdie eienaardigheid maak van die President van Frankryk in sy hoedanigheid as die Prins van Andorra, 'n verkose regerende vors, selfs al is hy nie deur 'n populêre stem van die Andorrese verkies nie. Andorra se politiek vind plaas binne 'n raamwerk van 'n parlementêre verteenwoordigende demokrasie, met die eerste minister van Andorra as staatshoof, en 'n veelvormige veelpartystelsel.
Die huidige eerste minister is Xavier Espot Zamora van die Demokrate vir Andorra (DA). Uitvoerende gesag word deur die regering uitgeoefen. Wetgewende gesag is in beide die regering en parlement gevestig.
Die parlement van Andorra staan bekend as die Algemene Raadsvergadering. Die Algemene Raadsvergadering bestaan uit tussen 28 en 42 raadslede, soos die lede van die wetgewende gesag genoem word. Die raadslede dien vir 'n tydperk van vier jaar en verkiesings word gehou tussen die dertigste en veertigste dag na die ontbinding van die vorige raadsvergadering. Die raadslede kan verkies word vanuit twee gelyke kiesafdelings.
Kandidate vir nominasie vir eerste minister kan benoem word deur 'n minimum van een vyfde van die raadslede. Die raadsvergadering verkies dan die kandidaat met die absolute meerderheid van stemme as die nuwe staatshoof. Die Algemene adviseur verwittig dan die twee mede-prinse, wat weer op hulle beurt die verkose kandidaat aanstel as die eerste minister van Andorra. Die Algemene raadsvergadering is ook verantwoordelik vir die voorstel en goedkeuring van nuwe wette. Wetsontwerpe mag aan die Raadsvergadering voorgestel word as 'n private wetsontwerp, deur drie van die plaaslike gemeentes gesamentlik, of deur ten minste 'n tiende van die burgers van Andorra.
Die Algemene vergadering keur ook die jaarlikse begroting van die prinsdom goed. Die regering moet die voorgestelde begroting vir parlementêre goedkeuring ten minste twee maande voor die vorige begroting se tydperk verstryk, inhandig. Indien die begroting nie goedgekeur word teen die eerste dag van die daaropvolgende jaar nie word die vorige begroting verleng tot 'n nuwe een goedgekeur is. Sodra enige wetsontwerp goedgekeur is, is die Algemene adviseur verantwoordelik daarvoor om dit aan die twee prinse voor te lê vir ondertekening en uitvoering.
Indien die Staatshoof nie tevrede is met die Raadsvergadering nie, mag hy versoek dat die prinse dit ontbind en 'n nuwe verkiesing afkondig. Die raadslede het ook die mag om die Staatshoof uit sy amp te onthef. Na 'n mosie van wantroue deur ten minste een vyfde van die raadslede aanvaar is, sal die Raadsvergadering daaroor stem, en indien dit 'n absolute meerderheid van stemme ontvang sal die eerste minister uit sy stoel gelig word.
Justisie en strafreg
Die regbank word saamgestel uit die Landdroshof, die Strafregtelike hof, die Hooggeregshof van Andorra en die Konstitusionele hof. Die Hooggeregshof word saamgestel uit vyf regters: een aangestel deur die staatshoof, een elk deur die twee prinse, een deur die Algemene adviseur en een deur die regters en magistrate. Die regbank word gelei deur die lid aangestel deur die Algemene adviseur, en die regters beklee die amp vir 'n dienstermyn van ses jaar.
Buitelandse betrekkinge, verdediging en sekuriteit
Sedert die totstandkoming van soewereiniteit met die bekragtiging van die grondwet in 1993, het Andorra voort beweeg om 'n aktiewe deelnemer van die internasionale gemeenskap te word. In Julie 1993 vestig Andorra sy eerste diplomatieke missie in die wêreld na die Verenigde Nasies. Vroeg in 1995 stel die Verenigde State en Andorra formele diplomatieke bande in. Andorra brei ook verhoudings uit met ander nasies. Andorra onderhou ses ambassades buite sy grense: in Oostenryk, België, Frankryk, Spanje, Portugal en die Verenigde State (in New York). Die prinsdom se permanente missie na die Verenigde Nasies in New York dien ook as hulle ambassade na die Verenigde State, Kanada en Meksiko. Frankryk, Spanje en Portugal het ambassades in Andorra. Switserland het 'n konsulaat-generaal in Andorra. Buitelandse sake word na omgesien deur die Ministerie van Buitelandse sake (Katalaans: Ministeri d'Afers Exteriors).
Andorra het geen gewapende magte nie. Daar is wel 'n klein seremoniële weermag. Die verantwoordelikheid vir die verdediging van die land berus hoofsaaklik op Frankryk en Spanje. Nietemin, met noodgevalle en natuurrampe word die Sometent ('n alarm) geroep en alle weerbare mans tussen die ouderdomme van 21 en 60, van Andorrese nasionaliteit, moet vir diens aanmeld. Dit is waarom alle Andorrese, en veral die hoof van die huishouding (gewoonlik die oudste weerbare man in die huis), volgens wet, 'n wapen aanhou, alhoewel wetgewing ook voorsiening daarvoor maak dat die polisie 'n vuurwapen sal voorsien indien nodig. Andorra is 'n volle lid van die Verenigde Nasies (VN), die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa (OVSE), en het 'n spesiale ooreenkoms met die Europese Unie (EU).
Weermag
Andorra het 'n beskeie weermag wat histories opgerig en hersaamgestel is op verskeie datums, maar het nooit 'n staande mag gehad nie. Die basiese beginsel rondom die verdediging van Andorra is dat alle weerbare mans beskikbaar is om te veg, indien hulle geroep word deur die lui van die Sometent. Die pligte van die Andorrese weermag is geheel en al seremonieel.
Hedendaags bestaan die weermag uit 'n klein groepie vrywilligers wat bereid is om seremoniële pligte uit te voer. Uniforms is van generasie tot generasie oorgedra binne families en gemeenskappe. Ondanks die feit dat Andorra nie in enige gevegte betrokke was nie, was die land tegnies die langdurendste vegters in die Eerste Wêreldoorlog, aangesien die land uitgesluit was by die Versailles Vredeskonferensie, en was tegnies in 'n oorlog betrokke met Duitsland vanaf 1914 tot 1939.
Die weermag se rol in binnelandse veiligheid is grootliks oorgeneem deur die Polisiemag van Andorra in 1931. Kortstondige burgerlike oproer, gekoppel aan die verkiesing van 1933, het gelei tot 'n vraag na ondersteuning vanaf die Franse polisie, tesame met 'n afdeling inwoners van Andorra onder die bevel van René-Jules Baulard, vir ongeveer twee maande. Die Weermag van Andorra is die daaropvolgende jaar hervorm, met elf soldate wat aangestel is in 'n raadgewende hoedanigheid. Die mag het bestaan uit ses Korporaals, een vir elke gemeente (hoewel daar tans sewe gemeentes is, daar was tot 1978 slegs ses), plus vier junior stafoffisiere om aksies te koördineer, en 'n bevelvoerder met die rang van Majoor. Dit was die verantwoordelikheid van die ses korporaals, elk in sy eie gemeente, om 'n gevegsmag van bekwame mans op die been te bring.
Hedendaags is 'n twaalf-tal seremoniële eenhede die enigste oorblywende staande afdeling van die Andorrese weermag. Alle weerbare mans is tegnies beskikbaar vir militêre diens, met die vereiste dat elke gesin toegang het tot 'n vuurwapen. Die weermag het vir meer as 700 jaar nooit geveg nie en sy vernaamste verantwoordelikheid is om die Andorrese vlag te presenteer tydens seremoniële geleenthede. Volgens Marc Forné Molné bestaan Andorra se militêre begroting slegs uit vrywillige skenkings en die beskikbaarheid van voltydse vrywilligers.
Die mite dat alle lede van die Andorrese weermag die rang van offisier dra word graag in stand gehou in heelwat naslaanwerk. In die werklikheid dra almal wat diens doen in die permanente seremoniële reserwemag die rang van offisier of onderoffisier. Die ander range word gesien as die van die res van die beskikbare manlike bevolking, wat nog steeds opgeroep kan word met die Sometent om diens te verrig, hoewel so 'n oproep nog nie in hedendaagse tye nodig was nie.
GIPA
Die Grup d'Intervenció Policia d'Andorra (GIPA) is 'n klein spesiale-mag eenheid opgelei in teen-terrorisme en gyselaarbeveiliging. Hoewel dit die naaste kom aan 'n aktiewe militêre mag, is dit deel van die Polisiemag, en nie die Weermag nie. Aangesien terrorisme en gyselaarsdramas 'n skaars bedreiging is vir die nasie, word die GIPA dikwels aangewend vir die begeleiding van gevangenes en soms vir roetine polisiewerk.
Petrus Brandrivier
Die Petrus Brandrivier is 'n rivier wat in die Tuinroete van Suid-Afrika vloei. Dit is wes van Plettenbergbaai en suid van Harkerville geleë. Dit mond in die plantasies uit in die Bietourivier.
Andorra
Polisiemag
Andorra onderhou 'n klein, maar moderne en goed toegeruste polisiemag van ongeveer 240 polisiebeamptes, ondersteun deur burgerlike hulp. Die vernaamste dienste wat deur die korps gelewer word, is gemeenskapspolisiëring in uniform, opsporing van kriminele, grensbeheer en verkeerswettoepassing. Daar is ook klein spesialis eenhede insluitend honde-eenhede, bergredding en bomruimafdelings.
Brandweer
Die Andorrese Brandweer, met hul hoofkwartier in Santa Coloma, is bedrywig vanuit vier moderne brandweerstasies en bestaan uit 120 brandbestryders. Die diens is uitgerus met 16 swaar toestelle (brandweerwaens, draaitafellere en spesialis viertrekvoertuie), 4 ligte ondersteuningsvoertuie (motors en bagasiewaens) en 4 ambulanse.
Volgens oorlewering het die families van die aanvanklike ses gemeentes van Andorra 'n plaaslike ooreenkoms onderhou dat hulle mekaar sou ondersteun met brandbestryding. Die eerste spuitpomp aangekoop deur die regering is in 1943 bekom. Ernstige brande (wat vir twee dae gewoed het) in dele van die prinsdom in Desember 1959 het gelei tot uitroepe vir 'n permanente brandweerdiens. Die Andorrese Brandweer is gestig op 21 April 1961.
Gemeentes
Andorra bestaan uit sewe gemeentes:
Fisiese geografie
Vanweë sy ligging in die oostelike Pireneë, bestaan Andorra hoofsaaklik uit robuuste berge, waarvan die hoogste Coma Pedrosa is teen, en die gemiddelde hoogte van Andorra is. Hy word verkloof deur drie nou valleie in 'n Y-vorm wat saamloop in een, soos die hoofstroom, die Gran Valirarivier, die land verlaat na Spanje (by Andorra se laagste punt van ). Andorra se landsoppervlak is.
Fitogeografies behoort Andorra aan die Atlanties-Europese provinsie van die Sirkum-boreaalstreek binne die Borealiese Koninkryk. Volgens die WWF behoort die streek van Andorra aan die Pirenese gemengde en naaldwoude ekologiese streek.
Ekonomie
Die bankbedryf met sy belastingparadysstatus, dra ook heelwat by tot die ekonomie. Landbouproduksie is beperk – slegs 2% van die land is bewerkbaar – en meeste kos word ingevoer. 'n Bietjie tabak word plaaslik verbou. Veeboerdery behels hoofsaaklik skaapboerdery. Produksie bestaan hoofsaaklik uit sigarette, sigare en meubels. Andorra se natuurlike hulpbronne sluit hidro-elektriese krag, mineraalwater, hout, ystererts en lood in.
Andorra is nie 'n lid van die Europese Unie nie, maar geniet 'n spesiale verhouding met die Unie, soos om as 'n lid behandel te word met handel in vervaardigde goedere (geen tariewe nie), en as 'n nie-EU lid vir landbouprodukte. Andorra het nie 'n eie geldeenheid gehad nie en het beide die Franse frank en die Spaanse peseta gebruik vir banktransaksies tot en met 31 Desember 1999, waarna beide geldeenhede vervang is met die EU se enkele geldeenheid, die euro. Muntstukke en note van beide die frank en peseta is as wettige betaalmiddel aanvaar in Andorra tot 31 Desember 2002.
Andorra het met 2,9%, soos berig in 2009, een van die wêreld se laagste werkloosheidsyfers.
Bevolking
Die bevolking van Andorra word geskat op 85 082 (Julie 2011). Dit het gegroei vanaf 5 000 in 1900.
Andorrese burgers is 'n meerderheid in die land (31 363 / 33%); ander nasionaliteite sluit Spanjaarde (27 300 / 23%), Portugese (13 794 / 21%), Franse (5 213 / 17%), Britte (1,085) en Italianers in.
Die grootste deel van die bevolking in Andorra bestaan uit burgers sonder Andorrese nasionaliteit, wat nie stemreg het in gemeenteverkiesings nie. Bo en behalwe dit word hulle ook nie toegelaat om verkies te word as president nie, of om meer as 'n 33% aandeel te besit in die kapitaalvoorraad van 'n maatskappy in private besit nie.
Tale
Die geskiedkundige en amptelike taal is Katalaans, 'n Romaanse taal. Die Andorrese regering moedig graag die gebruik van Katalaans aan. Hulle befonds 'n Kommissie vir Katalaanse Pleknaamkunde in Andorra (Katalaans: la Comissió de Toponímia d'Andorra), en verskaf gratis Katalaanse klasse om immigrante by te staan. Andorrese radio- en televisiestasies gebruik Katalaans.
As gevolg van immigrasie, historiese bande en geografiese nabyheid, word Spaans, Portugees en Frans ook algemeen gepraat. Meeste Andorrese kan een of meer hiervan praat bo en behalwe Katalaans. Engels word minder algemeen gepraat onder die bevolking, hoewel dit tot 'n mindere of meerdere mate verstaan word in die belangrike toeriste-oorde. Andorra is een van slegs drie Europese lande (saam met Frankryk en Monaco) wat nooit die Kaderverdrag rakende die beskerming van minderhede onderteken het nie.
Volgens die Observatori Social d'Andorra, is die taalgebruik in Andorra as volg:
Skole
Kinders tussen die ouderdomme van 6 en 16 is wettiglik verplig om voltydse onderrig te ontvang. Onderwys tot op sekondêre vlak word gratis verskaf deur die regering.
Daar bestaan drie skoolstelsels – Andorrees, Frans en Spaans – wat Katalaans, Frans en Spaans onderskeidelik gebruik as die algemene onderrigtaal. Ouers kan kies watter stelsel hulle kinders bywoon. Alle skole word gebou en onderhou deur die Andorrese owerhede, maar onderwysers in die Franse en Spaanse skole word grotendeels deur Frankryk en Spanje vergoed. Ongeveer 50% van Andorrese kinders woon die Franse primêre skole by, en die res die Spaanse of Andorrese skole.
Universiteit van Andorra
Die Universitat d'Andorra (UdA) is die openbare staatsuniversiteit en die enigste in Andorra. Dit is gestig in 1997. Die Universiteit verskaf eerste-vlak grade in verpleging, rekenaarwetenskap, besigheidsadministrasie en opvoedkunde, addisioneel tot meer gevorderde professionele-onderrig kursusse. Die enigste twee graad-skole in Andorra is die Verpleegskool en die Skool van Rekenaarwetenskap, laasgenoemde het 'n PhD-program.
Gesondheidsorg
Gesondheidsorg in Andorra word aan alle werkende persone en hulle families verskaf deur middel van die staatsbestuurde bestaansversekeringstelsel, CASS (Caixa Andorrana de Seguretat Social), wat befonds word deur werknemer- en werkgewerbydraes ten opsigte van salarisse. Die koste van gesondheidsorg word deur CASS gedek teen 75% van buitepasiënte se uitgawes soos medisyne en hospitaalbesoeke, 90% vir hospitalisasie en 100% vir werksverwante ongelukke. Die oorblywende kostes mag gedek word deur private mediese bystandsversekering. Ander inwoners en toeriste benodig volledige private mediese bystandsversekering.
Die hoofhospitaal, Meritxell, is in Escaldes-Engordany geleë. Daar is ook 12 primêre gesondheidsorgsentrums regoor die prinsdom versprei.
Vervoer
Tot met die 20ste eeu was daar baie min vervoerverbindings vanaf Andorra na die buitewêreld en die land se ontwikkeling is deur die isolasie beïnvloed. Selfs tans is die naaste lughawens te Toulouse en Barcelona, drie ure se ry weg van Andorra.
Daar is nie enige spoorvervoer, hawens of lughawens vir vastevlerk-vliegtuie in Andorra nie. Daar is egter helikopterhawens in La Massana, Arinsal en Escaldes-Engordany met kommersiële helikopterdienste. Nabygeleë lughawens sluit Barcelona, Toulouse, Perpignan, Reus en Girona in. Die naaste openbare lughawe is Perpignan se Rivesaltes-lughawe, wat ver is en verskaf kort afstand dienste na verskeie bestemmings in die Verenigde Koninkryk en Frankryk. La Seu d'Urgell-lughawe, 'n klein vliegveld suid van Andorra wat tans slegs deur privaatvliegtuie gebruik word, word deur die regering ondersoek as 'n moontlike toekomstige lughawe vir openbare lugdienste.
Die naaste stasie is L'Hospitalet-près-l'Andorre, oos van Andorra geleë op die spoor spoorlyn vanaf Latour-de-Carol,  suidoos van Andorra, na Toulouse en verderaan na Parys, gebruik deur die Franse sneltreine. Die lyn word bedien deur die SNCF. Latour-de-Carol het 'n skilderagtige meterspoortrein na Villefranche-de-Conflent, asook die SNCF se spoor na Perpignan en die RENFE se spoor na Barcelona.
Media en telekommunikasie
Teen die einde van 2010 is dit beplan, dat elke huishouding in die land FTTH-aansluitings vir internettoegang sal hê teen 100 Mg/s.
Daar is net een Andorrese televisiestasie, Ràdio i Televisió d'Andorra (RTVA). Radio Nacional d’Andorra bestuur twee radiostasies, Radio Andorra en Andorra Música. Daar is drie nasionale nuusblaaie, Diari d'Andorra, El Periòdic d'Andorra en Bondia asook verskeie plaaslike koerante.
Kultuur
Die amptelike geskiedkundige taal is Katalaans. Dus is die kultuur Katalaans, met sy eie uniekheid.
Andorra is die tuiste van volksdanse soos die contrapàs en marratxa, wat nog veral voortlewe in Sant Julià de Lòria. Andorrese volksmusiek toon ooreenkomste met sy bure, maar is veral Katalaans in karakter, veral in danse soos die sardana. Ander Andorrese volksdanse sluit in die contrapàs in Andorra la Vella en Sint Anne se dans in Escaldes-Engordany. Andorra se nasionale vakansiedag is Onse Dame van Meritxell-dag op 8 September. Die Amerikaanse folk-kunstenaar Malvina Reynolds wat bekoor is deur die verdedigingsbegroting van $4,90, het 'n liedjie genaamd "Andorra" geskryf. Pete Seeger het verse bygevoeg en "Andorra" gesing op sy 1962-album "The Bitter and the Sweet."
Sport
In 2011 was Andorra die gasheerland vir die 2011 Europese-liga Finale Agt.
Die land word in sokker verteenwoordig deur die Andorrese nasionale sokkerspan. Die span het egter min internasionale sukses vanweë Andorra se klein bevolking.
Jewel Carmen
Jewel Carmen (13 Julie 1897 – 4 Maart 1984) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente A Tale of Two Cities (1917), Les Misérables (1917), The Bride of Fear (1918), en The Bat (1926).
Madelyn Deutch
Madelyn Deutch (gebore 23 Maart 1991) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Year of Spectacular Men (2017) en in die televisiereeks Outcast (2016).
Barbara Rush
Barbara Rush (gebore 4 Januarie 1927) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente When Worlds Collide (1951), It Came from Outer Space (1953), Magnificent Obsession (1954), en Hombre (1967).
Crellastrina alecto
Crellastrina alecto is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Crellastrina en tot die familie Crellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Topsent.
Crellomima
Crellomima is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Witkruiskatlagter
Die Witkruiskatlagter (Turdoides hartlaubii) is 'n standvoël wat voorkom in die Kunenerivier-vallei, die Caprivistrook en die Okavangodelta. In Engels staan die voël bekend as Hartlaub's babbler.
Gereformeerde kerk Windhoek-Suid
links|300px|duimnael|Die meerdoelige Deo Gloria-sentrum van die Gereformeerde kerk Windhoek-Suid bestaan uit 'n saal, konsistorie, kombuis, moederskamer en onder die vloer vyf kategeseklasse, 'n pakkamer en eenslaapkamerwoonstel.
Witkatlagter
Voorkoms
Die voël is hoofsaaklik wit en swart. Die volwasse voël het swarterige vlerke en 'n ongemerket wit kop en rug. Die jong voël is ligbruin en word mettertyd witter. Die voël word 23–26 cm groot weeg 70-84 gram.
Gereformeerde kerk Windhoek-Suid
duimnael|regs|270px|Dr. [[Callie Opperman en sy vrou, Rina, neem op 14 Oktober 2017 afskeid van die gemeente toe hy sy emeritaat aanvaar.]]
Die Gereformeerde kerk Windhoek-Suid is die tweede oudste van die drie Gereformeerde gemeentes in die Namibiese hoofstad, Windhoek, en wat belydende lidmate betref, die grootste in die land.
Stigting
Windhoek-Suid het op 22 Oktober 1988 van die moedergemeente Windhoek afgestig en as bruidskat ’n erf by Schlettweinstraat 64, Pionierspark, ontvang. Aanvanklik is eredienste in die groot en luukse saal van die Windhoekse Onderwyskollege gehou. Toe die kollege met die land se onafhanklikwording in Maart 1990 deel word van die Universiteit van Namibië, het die gemeente na die Hoër Tegniese Skool se saal verhuis.
Kerkbou
Onder die aansporing van oudl. Sias Swart het die gemeente besluit dit het tyd geword om hul eie kerkgebou op te rig. Die kerkraad het beplan vir ’n meerdoelige kerksentrum wat sewe dae per week gebruik kon word en met sitplek vir 700 mense, ’n moederskamer en kombuis. Die argitek was Theo Heesakkers. Vanweë die skuins ligging van die erf, kon vyf katkisasielokale en ’n eenslaapkamerwoonstel onder die saal ingepas word. In dié katkisasielokale het die Windhoek Afrikaanse Privaatskool in Maart 1995 begin. In September 1997 het die skool verhuis na sy bestaande perseel, wat ’n sakeman en vriend van die skool by die NG Kerk gekoop het.
Die Deo Gloria-sentrum se hoeksteen is in Oktober 1993 gelê en ’n jaar later is dit in gebruik geneem. ’n Tweedehandse orrel is gekoop en los stoele is gebruik. Banke is juis nie aangebring nie omdat die sentrum meerdoelig moet wees.
Lidmaattal
Windhoek-Suid is lank reeds die grootste Gereformeerde kerk in Namibië. Min of meer binne die Gereformeerde kerk Windhoek se gemeentegrense val vier NG gemeentes, naamlik Windhoek, Windhoek-Oos, Windhoek-Wes en Windhoek-Eros. Dié Gereformeerde kerk het einde 2014 182 belydende lidmate gehad, en die vier NG gemeentes saam 3 491 vir ’n verhouding van 1:19. Windhoek-Suid het einde 2014 331 belydende lidmate gehad en die drie NG gemeentes wat min of meer binne sy grense val, naamlik Academia, Pionierspark en Suiderhof, altesaam 2 304, vir ’n verhouding van 1:7. ’n Jaar vantevore was dit 1:9, maar Pionierspark en Suiderhof het, volgens die statistiek in die NG Kerk se Jaarboek, binne ’n jaar meer as 900 belydende lidmate "verloor".
Stefan Pagels Andersen
Stefan Pagels Andersen (gebore 8 September 1986) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Miracle (2000), My Sisters Kids in the Snow (2002), Min søsters børn i Ægypten (2004), en Det grå guld (2013).
Deborah Rush
Deborah Rush (gebore 10 April 1954) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Purple Rose of Cairo (1985), In & Out (1997), You've Got Mail (1998), en The Box (2009).
Cindy Carol
Cindy Carol (gebore 11 Oktober 1944) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cape Fear (1962) en Gidget Goes to Rome (1963), en in die televisiereekse The New Loretta Young Show (1962) en Never Too Young (1965).
Crellidae
Crellidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Rondebosrivier
Die Rondebosrivier is 'n rivier wat in die Tuinroete van Suid-Afrika vloei. Dit is noordwes van Plettenbergbaai en noord van Harkerville geleë. Dit mond in die plantasies uit in die Bietourivier.
Wojciech Pszoniak
Wojciech Zygmunt Pszoniak (2 Mei 1942 in Lwif, Pole nou in Oekraïne – 19 Oktober 2020 in Warskou), was 'n Poolse film en teater akteur.
Lewe en loopbaan
Pszoniak het internasionale bekendheid verwerf na aanleiding van Andrzej Wajda se 1975 film The Promised Land, waarin hy Moritz, een van die drie hoofkarakters, vertolk het.