cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Fort Calata
Dood en herinnering
Op 26 Junie 1985, tydens die viering van die Vryheidsmanifes, het Calata 'n skare in die Lingelihle-gemeenskapsaal toegespreek. Die volgende dag het hy, Goniwe, Sparrow Mkonto en Sicelo Mhlauli na Port Elizabeth gery om 'n vergadering van die United Democratic Front by te woon. Hulle het nie teruggekeer huis toe nie en hul verbrande motor en verminkte lyke is 'n week ná hul verdwyning gevind. Calata is op 27 Junie 1985 naby Bluewaterbaai in Port Elizabeth aan steekwonde aan sy bors dood. Destyds was Nomonde Calata ses maande swanger met hul dogter, Thamani. 'n Begrafnis is op 20 Julie 1985 gehou vir Goniwe, Calata, Mkonto en Mhlauli waar Allan Boesak, Beyers Naudé en Steve Tshwete toesprake gelewer het. 'n Boodskap van die destydse president van die ANC, Oliver Tambo, is voorgelees.
'n Gedenkteken is opgerig ter ere van die Cradock-4. Calata is deur die Suid-Afrikaanse presidentskap bekroon met die Orde van Luthuli vir ’n "uitmuntende bydrae en die toewyding van sy lewe aan 'n vrye, regverdige en demokratiese Suid-Afrika".
Jan Spies
Johannes Petrus Spies (30 Junie 1936 – 4 Januarie 1996) was 'n besonder gewilde storieverteller en skrywer. Hy was saam met PG du Plessis die aanbieder van die gewilde televisieprogram Spies en Plessie – met permissie, waardeur hy nie net self volksbesit geword het nie, maar ook persoonlikhede soos Tolla van der Merwe, Koos Meyer, Danny Pretorius, Nico Nel en Pyp de Villiers landwye bekendheid verwerf het.
Herkoms en vroeë lewe
Spies is op 30 Junie 1936 op die plaas Sekretarispan in die distrik Mariental in Suidwes-Afrika as die oudste van drie kinders gebore. Hy het twee jonger susters. Sy pa is oorspronklik van Standerton en sy ma van Willowmore in Suid-Afrika. Sy ouers emigreer na Suidwes-Afrika na die Eerste Wêreldoorlog en nadat Suid-Afrika die administrasie van Suidwes-Afrika oorgeneem het. Hier kry hulle volgens die destydse skema goedkoop grond van die regering om te boer. Tot en met standerd vier gaan hy skool op die plaasskool by Stampriet, wat hoofsaaklik daarop gemik was om die kinders landbou-opleiding te gee. Hy voltooi sy laerskoolloopbaan in Windhoek en matrikuleer in 1955 aan die Hoërskool Windhoek. Daarna studeer hy eers Teologie maar later Letterkunde aan die Universiteit van Pretoria, waar hy in 1959 redakteur is van die studenteblad Die Perdeby en ook op die studenteraad dien. Op 'n Afrikaanse Studentebond Kunsfees behaal hy 'n eerste prys as landskapskilder en in 1961 verower hy die Wolnit-trofee as redenaar. Hy behaal 'n B.A.-graad en 'n B.A. Honneurs-graad. Na sy honneursgraad registreer hy by die Transvaalse Onderwysdepartement as onderwyser. In 1962 verwerf hy dan die M.A.-graad in die Afrikaanse letterkunde met 'n verhandeling oor  'n Stilistiese analise van ‘Ringdans van die hamerkoppe’ van D.J. Opperman. Hy is in 1961 getroud met Beatrice, vir wie hy reeds in standerd agt op hoërskool ontmoet, en hulle het twee seuns, Barend en Willem.
Loopbaan
Terwyl hy nog studeer werk hy eers by die studentekafee vir sakgeld en dan word hy aangestel as studente-assistent. Daarna werk hy vir anderhalfjaar by die Departement van Mynwese. Van April 1963 af is hy dosent in Afrikaans aan die Transvaal Training Institute for Indian Teachers in Fordsburg en hy behaal in hierdie tydperk sy Hoër Onderwysdiploma aan die Johannesburg College of Education. Van Januarie 1970 tot Junie 1977 is hy betrokke as dosent by die Randse Afrikaanse Universiteit. Hier behaal hy in 1974 sy doktorsgraad onder leiding van professor F.I.J. van Rensburg met 'n proefskrif oor Die motiewe van ondergang en verlossing in die poësie van D.J. Opperman. In 1974 word hy bevorder tot senior lektor. Hy word sedert 1974 landswyd bekend met sy donkie-stories en later algemene stories wat oor die oggendprogram Monitor van die Afrikaanse Radiodiens van die SAUK uitgesaai word. Later neem hy saam met P.G. du Plessis ook deel aan die gewilde televisieprogram Spies en Plessie.
West Island
West Island is die hoofstad en grootste stad van die eilandnasie Kokoseilande, 'n Australiese oorsese grondgebied in die Indiese Oseaan. Die stad het 'n bevolking van sowat 190 in 2010 gehad.
Jan Spies
Anti-apartheids gevoel
Van sy studentejare af is hy 'n uitgesproke teenstander van apartheid en wanneer die grondwetlike onderhandelings vir onafhanklikheid in Namibië momentum kry, verhuis hy in 1977 weer terug na sy geboorteland, waar hy deeltyds boer op sy plaas Swartberg naby Usakos. Hy word dan redakteur van die nuwe koerant Die Republikein, wat die politieke party die Demokratiese Turnhalle-Alliansie met Dirk Mudge as leier steun. In 1986 tree hy af as redakteur, maar is tot sy dood steeds betrokke by die koerant as beleidsredakteur, terwyl hy ook as direkteur op die raad van die Republikeinse Pers in Windhoek dien.
Vrye denker
Spies is 'n denker wat kontak behou met die grond en handewerk. Sy hande staan vir niks verkeerds nie en hy doen feitlik alles self op die plaas waar die gesin bly: verf, bou, pleister, dakke opsit, sweis, noem maar op. Ook sy kop staan vir niks verkeerds nie: Hy is 'n suksesvolle dosent, boer, storieverteller, letterkundige, radio- en televisiepersoonlikheid en koerantredakteur. Hy het 'n intense belangstelling in verskeie vakgebiede, waaroor hy op insiggewende wyse vir sy koerant skryf: sterrekunde, paleontologie, mitologie en teologie.
Latere jare en sterfte
In die jare kort voor sy dood is hy in 'n aantal ongelukke betrokke. In 1994 is hy in 'n motorongeluk betrokke toe hy naby die plaas 'n koedoe raakry. Kort daarna is hy op die plaas besig om bokke te dip, toe hy sy balans verloor en kop onderstebo bo-oor die dipgat val en erg gekneus is en 'n breuk aan sy ysbeen opdoen. In April 1995 breek die stellasie waarmee hy volstruise op 'n bakkie laai en hy breek sy arm wanneer hy saam met 'n volstruis daar afval. Spies is op 4 Januarie 1996 in Windhoek oorlede aan veelvuldige orgaanversaking, drie weke nadat hy baie ernstig in 'n motorongeluk beseer is.
Digkuns
Hy maak sy debuut as skrywer met die digbundel Voetvolk. Die bundel word opgedra aan Mervyn Kahn, sy grootste vriend aan die Indiërkollege. In die titel word 'n skare gewone mense asook 'n leër gesuggereer, maar dan een wat nie moet skiet nie, maar skryf. Die gedigte in hierdie bundel is verwant aan volksverse, maar ten spyte van raakpunte aan hierdie vorm in die spel met woorde en skryfwyse, die erotiese boertigheid en neologismes, word hier met 'n eie stem gepraat en 'n eie boodskap gebring. Sosiale en politieke kritiek word gelewer en daar word besin oor die kunsteorie, terwyl die meer aardse soos donkies, die barre wêreld van Suidwes-Afrika en sy mense ook aan die bod kom. Ook die religieuse word betrek, met besinning oor die reddingskrag van die evangelie wat geperverteer geraak het en so sy krag verloor het. Begrafnis op Saterdag beeld die parallelle gebeurtenisse van 'n begrafnis en 'n rugbywedstryd uit, waar strafskop ook op die dood dui. Van sy gedigte verskyn in die letterkundige tydskrif Standpunte. Die sangeres Arina de Witt toonset van sy gedigte en gee dit uit op die CD Arina de Witt sing Jan Spies, wat in 2005 uitgereik word. Sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte, Voorspraak en Miskien sal ek die wingerd prys.
Storiebundels
Sy stories wat hy oor die Monitor-program op radio en op televisie en by ander geleenthede vertel word gekeur en saamgebundel in vier bundels, Pilatus tot molshoop, Poort deur die koue, Profeet met kondensmelk en Pille vir servette. Hierdie stories is deur die bank gevul met humor en 'n suiwer gevoel vir die juiste uitdrukking in die streektaal, terwyl dit telkens die algemeen-menslike reflekteer, ongeag of die verhaal te doen het met die hede of verlede.
Pilatus tot molshoop bevat onder andere die verhale Van Duiwel Pontius na Dominee Pilatus en  'n Berg is nie 'n molshoop nie, waarvandaan die bundel sy naam kry. In die eerste help ouderling Piet in sy droom eindelik eerder vir die dominee as vir die duiwel, waarna die duiwel hom uit pure moedeloosheid hel toe stuur. Die mannetjie van die Landbou-departement loop in die tweede verhaal sy rieme styf met sy uitvinding om molle uit te roei, omdat hy nie verstaan nie dat molle slegs in stilte gevang kan word en afgeskrik raak deur geluid, al is dit nou watter mooi musiek. Eie aan sommige van die vermaaklike vertellings is die oordrywing, wat met weergawe van oorvloedige detail 'n indruk van realisme skep, totdat die slot aandui in hoe verre mens om die bos gelei is. Daar is ook 'n paar verhale oor petaljes met motors, soos die Ford wat vir sy baas in die beeskraal gaan wegkruip en 'n ander Ford wat een nag 'n engel plaas toe bring. Van Duiwel Pontius na Dominee Pilatus word deur Abraham H. de Vries in Die Afrikaanse kortverhaalboek opgeneem.
Poort deur die koue se titelverhaal vertel hoe die polisieman en die Roomse priester mekaar met die hulp van 'n halwe bottel brandewyn in 'n koue nag beter leer ken en verstaan. In  'n Emmer tanne vir 'n hospitaal holbekke maak 'n jong verpleegster 'n plan met die skoonmaak van die oumense se valstande wat in stede van minder baie meer werk tot gevolg het. Daar is ook Die kwaai oorlidde ounôi, waar 'n bobbejaan in die plek van die afgestorwe boervrou kom spook. Weereens is die verhale eerder bedoel vir luister as lees, maar bly die genot van fyn sêdinge en volkse stories by die lees nie uit nie.
Versamelbundels
Sy werk word ook in versamelbundels opgeneem, insluitende Borde borde boordevol en Vuurslag, beide onder redaksie van Hennie Aucamp, Die Afrikaanse kortverhaalboek en Steekbaard, beide onder redaksie van Abraham H. de Vries en Vertellers en Vertellers 2 van Merwe Scholtz.
Platluis
Die platluis (Pthirus pubis) is ’n insek wat as ’n obligate parasiet op mense voorkom en uitsluitlik van bloed lewe. Dit word gewoonlik tussen die pubiese hare aangetref. Hoewel die luis nie kan spring nie, kan dit ook aan ander dele van die liggaam voorkom wat deur growwe hare bedek word, soos die oogwimpers.
Jan Spies
Drama
Benewens sy stories en gedigte skryf hy ook sowat sestien lirieke wat hy self toonset. Hy stel ook die bundel Klein begin in die drama saam, waarin hy 'n aantal dramas vir leerlinge saambundel en dit van begeleidende vrae voorsien.
Platluis
Die mens is die platluis se enigste bekende gasheer, hoewel ’n verwante spesie, Pthirus gorillae, op gorillas voorkom. Die menslike parasiet het sowat 3,3 miljoen jaar gelede uit die Pthirus gorillae-lyn vertak. Dit is verder verwant aan die genus Pediculus, waartoe die menslike kopluis en liggaamsluis behoort, asook luise wat op sjimpansees en bonobo's voorkom.
Jan Spies
Eerbewyse
In 2008 word  'n Inkspoor deur die lewe, 'n gedenkprogram oor hom en sy lewe, saamgestel en by die Innibos Kunstefees op Nelspruit opgevoer en in 2010 word die program Die dinges is 'n watsem – Jan Spies kom tot verhaal met Lizz Meiring, Deon Coetzee en Johan Engelbrecht by die Woordfees op Stellenbosch opgevoer.
Platluis
Naam
Die orde waartoe die platluis behoort, is Phthiraptera, met ’n "phth" aan die begin, maar sy wetenskaplike naam is Pthirus pubis, met ’n "pth". Dit is gebaseer op ’n verkeerde spelling, maar is nogtans in 1985 as die amptelike spelling aanvaar.
Beskrywing
’n Volwasse platluis is sowat 1,3-2 mm lank (effens kleiner as die liggaams- en kopluis), en kan van ander spesies uitgeken word aan sy feitlik ronde lyf. Nog ’n kenmerkende eienskap is dat sy agterste twee paar bene baie dikker as die voorste bene is en groot kloue het.
Lewensiklus
Die platluis se eiers word gewoonlik op die growwe hare aan die menslike geslagsdele en perianale streek (rondom die anus) gelê. Hulle kan ook aan ander dele van die liggaam gevind word waar growwe en redelik yl hare voorkom, soos baarde, snorre, oogwimpers en armholtes. Hulle kom gewoonlik nie tusen die fyner hare van die kop voor nie.
Die wyfie lê sowat drie eiers per dag. Die eiers broei tussen 6 en 8 dae uit en die drie nimfstadiums duur 10 tot 17 dae, voordat die volwasse luis ontwikkel. Die totale lewensiklus van eier tot volwasse luis duur dus 16 tot 25 dae. Volwasse luise lewe tot 30 dae. Platluise lewe hoofsaaklik van bloed en drink vier tot vyf maal per dag bloed. Volwasse luise is 1,5-2 mm lank en plat. Hulle is baie breër as liggaams- en kopluise.
Volwasse platluise kom net op die mens voor en het menslike bloed nodig om te oorleef. As volwasse luise van die gasheer af gedwing word, sal hulle binne 24 en 48 uur doodgaan sonder bloed. Die parasiete word van mens tot mens oorgedra, gewoonlik tydens seksuele kontak, hoewel ook minder dikwels deur beddegoed of klere.
Infestasie
Die infestasie met platluise is bekend as pediculosis pubis of phthiriasis pubis (laasgenoemde word ook met ’n "phth" gespel, nes die ordenaam). Die infestasie van die oogwimpers staan bekend as pediculosis ciliaris of phthiriasis palpebrarum.
Daar word geraam dat omtrent 2% van mense wêreldwyd platluise het, maar presiese syfers is moeilik om te bepaal omdat infestasie in baie lande nie aangemeld hoef te word nie en dit dikwels privaat behandel word.
Platluise word gewoonlik net deur noue menslike kontak oorgedra, soos tydens seks. Volwassenes word meer aangetas as kinders. Nieseksuele infestasies kan voorkom tussen gesinslede en kamermaats weens die gebruik van dieselfde handdoeke, klere, beddegoed of klerekaste. Die luise kan net vir ’n kort rukkie oorleef weg van die hitte en humiditeit van die menslike liggaam.
Daar is al voorgestel die toename in mense wat hulle pubiese hare afskeer, het in sommige dele van die wêreld tot ’n afname in infestasies gelei. Ander luise wat mense infesteer, is liggaams- en kopluise. Die kloue van hierdie drie spesies is aangepas om aan spesifieke haarbreedtes vas te klou.
Platluise dra sover bekend nie siektes oor nie. ’n Pubiese haar kan gewoonlik tot ’n dosyn luise aanhê. Hulle kom ook aan ander growwe hare voor omdat hulle kloue vir hare van ’n sekere dikte aangepas is. Simptome kan benewens ’n gejeuk, ook rooiigheid en inflammasie wees – dit veroorsaak ’n groter bloedsirkulasie na die vel van die pubiese streek en skep ’n bloedryke omgewing vir die luise. ’n Infestasie kan ook gediagnoseer word deur die identifisering van nete (eiers) aan die pubiese hare.
Nicole Forester
Nicole Forester (gebore 19 November 1972) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Batman v Superman: Dawn of Justice (2016) en in die televisiereekse Guiding Light (1952), Boss (2011), en Chicago Fire (2012).
Teorie van alles
’n Teorie van alles is ’n hipotetiese allesomvattende, samehangende teoretiese raamwerk wat alle fisiese aspekte van die heelal ten volle verduidelik en saambind. Om so ’n teorie te vind is een van die groot onopgeloste probleme in fisika.
Geskiedenis
In jare lange navorsing het fisici met groot akkuraatheid elke voorspelling van hierdie twee teorieë in eksperimente bewys – op die toepaslike terrein van die spesifieke teorie. Hulle het egter ook bevind die twee teorieë, soos hulle tans geformuleer word, is wedersyds onversoenbaar – hulle kan nie albei reg wees nie. Omdat die toepassingsterreine van die twee teorieë so verskil, vereis die meeste situasies dat net een van hulle gebruik word. Hierdie onversoenbaarheid is egter net van toepassing op gebiede van uiters klein skaal en hoë massa, soos wat bestaan in ’n swartkolk of tydens die beginstadiums van die heelal (net ná die Groot Knal). Om hierdie konflik op te los, moet ’n teoretiese raamwerk wat ’n dieperliggende werklikheid onthul en swaartekrag met die ander natuurkragte verbind, ontdek word om die gebiede van die twee teorieë in ’n geheel te verenig: ’n enkele teorie wat in beginsel elke verskynsel kan beskryf. Om dié doel te bereik, het kwantumswaartekrag onlangs ’n onderwerp van aktiewe navorsing geword.
In die afgelope paar dekades het ’n enkele teoretiese raamwerk, bekend as die snaarteorie, gewild geword as ’n moontlike kandidaat vir die allesomvattende teorie van die heelal. Baie fisici glo die vier basiese natuurkragte was aan die begin van die heelal (tot 10−43 sekonde ná die Groot Knal) ’n enkele basiese krag. Anders as die meeste (indien nie alle nie) ander teorieë, is die snaarteorie dalk besig om al vier basiese natuurkragte suksesvol in ’n geheel te verenig. Volgens dié teorie bestaan elke deeltjie in die heelal op sy mees mikroskopiese vlak uit verskillende kombinasies van vibrerende snare met sekere vibrasiepatrone. Volgens die teorie is dit deur hierdie spesifieke patrone van snare dat ’n deeltjie met ’n unieke massa en lading geskep word. (Dus is die elektron ’n soort snaar wat op een manier vibreer, terwyl die op-kwark ’n soort snaar is wat op ’n ander manier vibreer ens.)
Die term "teorie van alles" het aanvanklik ’n ironiese verbintenis gehad om te verwys na verskeie oorveralgemeende teorieë. ’n Oupa van Ijon Tichy, ’n karakter uit Stanisław Lem se wetenskapsfiksiestories uit die 1960's, het byvoorbeeld gewerk aan ’n "algemene teorie van alles". Volgens die fisikus John Ellis het hy die term in 1986 in tegniese geskrifte bekend gestel in ’n artikel in die tydskrif Nature. Mettertyd het die term byval gevind in teoretiese fisika.
Curly Howard
Curly Howard (22 Oktober 1903 – 18 Januarie 1952) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer.
Alet Viljoen
Alet Viljoen (*1911 – †1985) was ’n Afrikaanse skrywer van streekverhale oor bruin mense.
Lewe en werk
Aletta Adriana Viljoen is in 1911 in die Karoo gebore. Sy word groot op die familieplaas naby Britstown. ’n Blindedermoperasie verhoed dat sy universiteit toe kan gaan en sy keer terug plaas toe en trou dan met Richard Viljoen, ’n skoolmaat. Hulle bly op die plaas Jakhalskuile in die Britstown distrik (’n buurplaas van haar familieplaas) en maak drie kinders groot. Haar belangstelling in maatskaplike werk maak haar vir meer as veertig jaar betrokke by verskeie inisiatiewe op hierdie gebied in die distrik. Op die plaas hou sy byvoorbeeld twaalf jaar lank op eie koste ’n professionele skool aan die gang vir die kleiner kinders van die bruin plaaswerkers in die omgewing. Die kinders lê in hierdie tyd departementele eksamens af en in die hele tyd was daar nie een druipeling nie, ten spyte van die feit dat sy nie formele opleiding as onderwyser ontvang het nie. In later jare ondervind sy hartprobleme en ontvang kort voor haar dood ’n pasaangeër. Sy is in 1985 op Britstown oorlede.
Skryfwerk
Gister se môre vertel in episodes die aandoenlike verhaal van ’n bruin gesin, die Alsasters (Kiewiet en Mietjie met hulle spannetjie kinders) van die plaas Putfontein in die distrik Britstown. Die klein dingetjies van hulle daaglikse bestaan rondom die groot kringloop van geboorte, huwelik en dood word met groot lewensvreugde geskets, ten spyte van hulle swaarkry en armoede. Elke episode het sy eie verhaal, sodat die boek amper anekdoties van aard is, maar deur die aaneenskakeling van die episodes word wel ’n geheelbeeld van ’n lewensverloop gevorm. Die mense word eerlik en opreg in humor geteken, wat die empatie met hulle situasies des te meer aanwakker. Die dialoog veral is uitstekend weergegee in lewensgetroue spreektaal, vol van die unieke kwinkslae van hierdie gemeenskap.
Die postuum verskene Uit die kwaads uit bevat ook streekkuns, waarin twee karaktersketse oor mense in die kontrei gebundel word. Die eerste een, Velle, is die verhaal van Fielies en Malena se kind, die eenkantmens Velle, wat in ’n donderstorm in die veld gebore is. Op sestien wil haar pa probeer om ’n toelae te kry vir haar sorg, wat hulle met die burokrasie in aanraking bring (geboortesertifikaat, doopseel, foto en dies meer). Hierdie beproewing gee met humor ook die tragiek deur van hawelose mense wat onbegrypend deur die lewe loop en soek na uitkoms. Daar is die verdere wete dat hulle lyding nie net ’n menslike kondisie is nie, maar vererger word deur die feit dat hulle bruin mense is in ’n wit beheerde samelewing. Ou Giel lewe nog vertel van Giel wat op sy oudag op ’n skaapplaas tot ruste kom en dan sy laaste dae deurbring met sout strooi oor ander mense se lawwe lewens. Weereens word die spreektaal op gesaghebbende en egte wyse gebruik, sodat die woorde klink asof dit nou net deur die karakters gespreek is.
Hoërskool Voortrekker, Boksburg
Die Hoërskool Voortrekker is 'n sekondêre staatskool in die Oos-Randse stad Boksburg, wat onderrig deur medium van Afrikaans sowel as Engels bied aan leerders van gr. 8 tot 12. Dit was in Januarie 1920 die eerste Afrikaansmedium-hoërskool aan die Rand.
Die Britte se verskroeideaardebeleid het tot gevolg gehad dat duisende wanhopige Afrikaners ná die Driejarige Oorlog na die Witwatersrand gestroom het om op die goud- en steenkoolmyne te werk. Ná die oorlog het ds. Jimmy Louw van die NG gemeente Boksburg (die eerste NG gemeente aan die Oos-Rand) ’n veldtog begin vir die stigting van die eerste Afrikaansmedium-hoërskool aan die Rand. Die Hoërskool Voortrekker is begin deur ’n groep ouers, onder Louw se leiding, wat wou toesien dat hul kinders hul skoolloopbaan enduit in hul moedertaal kon deurloop.
Dié skool moes weens verskeie redes in 1999 dubbelmedium word.
Ben Affleck
Ben Affleck (* Benjamin Géza Affleck-Boldt op 15 Augustus 1972) is 'n Amerikaanse akteur, rolprentregisseur en draaiboekskrywer. Hy het in die 1990's bekend geword met sy betrokkenheid by die rolprent Mallrats (1995) en het later die titelrol in Chasing Amy (1997) vertolk. Affleck het sedertdien 'n Academy-toekenning ontvang vir sy draaiboek van Good Will Hunting (1997). Hy het hom as 'n voorste Hollywood-persoonlikheid gevestig vanweë sy verskyning in rolprente met hoë begrotings soos Armageddon (1998), Pearl Harbor (2001), Changing Lanes (2002), The Sum of All Fears (2002), en Daredevil (2003).
Ná 'n hoë-profiel-verhouding met die aktrise Gwyneth Paltrow in 1998, het sy verhouding met die aktrise-sangeres Jennifer Lopez wêreldwye aandag getrek waartydens die paartjie deur die media “Bennifer” gedoop is. Hulle het in 2004 hul verhouding beëindig en hy het met Jennifer Garner begin uitgaan. Die twee is in Junie 2005 getroud en het twee dogters, Violet (* Desember 2005) en Seraphina (* Januarie 2009). Affleck bly betrokke by die politiek en hou hom ook besig met 'n nie-winsgewende organisasie genaamd A-T Children's Project. Hy het saam met sy jeugvriend Matt Damon die vervaardigingsmaatskappy LivePlanet gestig.
596
Die jaar 596 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 96ste jaar van die 6de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Grantia kempfi
Grantia kempfi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantia en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Borojevic & Peixinho.
Waleri Poljakof
Poljakof is in 1972 as ruimtevaarder gekies. Hy onderneem sy eerste vlug in 1988 aan boort van die Sojoes TM-6. Hy het na 240 dae aan boord van die TM-7 na die aarde teruggekeer. Sy tweede vlug van 437 dae, die langste in die geskiedenis, het in 1994–1995 plaasgevind. Dié vlug is met 'n Sojoes TM-6 gelanseer en het met 'n TM-20 teruggekeer. Gekombineerd is dit die langste wat 'n persoon nog in die ruimte deurgebring het.
Beknopte biografie
Hy is op 22 Maart 1972 uit Mediese Groep 3 as 'n ruimtevaarder gekies. Tydens sy loopbaan was hy die vlugdokter aan boord van die Sojoes TM-6, Sojoes TM-7, Sojoes TM-18, Sojoes TM-20 en ten slotte aan boord van die Mir-ruimtestasie. Aan boord van dieselfde Mir vestig hy die rekord vir die langste verblyf in die ruimte: 437 dae, 17 uur, 58 minute en 4 sekondes. Hy bly tot 1 Junie 1995 as 'n ruimtevaarder in diens.
Sy ruimtevlugte:
Poljakof is getroud en het een kind.
Audi Le Mans quattro
Audi se "quattro GmbH"-filiaal het gevolglik besluit om die Audi Le Mans quattro as 'n produksiepadmotor te produseer, hulle noem dit die Audi R8, na hul baie suksesvolle Audi R8 LMP renmotor, wat die 24-uur Le Mans vyfkeer gewen het.
Natuurlike getal
Natuurlike getalle is 'n versameling van getalle in wiskunde wat vir tel ("daar is 3 mense in die motor") en rangskikking ("die 3de stel hakies") gebruik word. Sommige bronne definieer die natuurlike getalle as die versameling van nie-negatiewe heelgetalle
William S. Burroughs
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Natuurlike getal
0, 1, 2, 3, …
William S. Burroughs
'''William S. Burroughs
Natuurlike getal
, terwyl ander bronne dit as die versameling van positiewe heelgetalle
William S. Burroughs
Amerikaanse skrywer, digter en spreeksang-kunstenaar
Literêre stroming
Natuurlike getal
,,, …
William S. Burroughs
Beat Generation Post-modernisme Satire
Beduidende werke
Naked Lunch (1959)
William Seward Burroughs II (ˈbʌroʊz; ook bekend onder sy skuilnaam William Lee; * 5 Februarie 1914 in St. Louis, Missouri; † 2 Augustus 1997 in Lawrence, Kansas) was 'n Amerikaanse romanskrywer, digter, essayis en "spoken word performer" (spreeksang-kunstenaar). Burroughs was een van die leidende figure van die Beat-generasie en 'n beduidende stem in die post-moderne literatuur wat groot invloed op die populêre kultuur en die letterkunde uitgeoefen het.
Burroughs was 'n skerp politieke waarnemer en word as een van die kultureel invloedrykste en mees innovatiewe kunstenaars van die 20ste eeu beskou. Burroughs se literêre werk sluit agtien romans en novelles, ses kortverhaalbundels en vier versamelings van essays. Onderhoude met en briefwisselings van Burroughs is in vyf boekdele gepubliseer. Burroughs het daarnaas by projekte en opnames met talle kunstenaars en musici saamgewerk en in 'n verskeidenheid rolprente verskyn.
Natuurlike getal
Eienskappe van natuurlike getalle verwant aan deelbaarheid, soos die ontbinding van getalle in priemfaktore, word deur getalteorie aangespreek.
Malan Steyn
Malan Steyn, ’n Suid-Afrikaanse skrywer, is in 1974 gebore.
Lewe en werk
Hy bring die eerste vyf jare van sy lewe in Wellington deur. Die gesin verhuis dan na Stellenbosch. Sy pa is hier verbonde aan die Departement Opvoedkunde van die universiteit en sy ma is 'n musiekonderwyseres. Hy matrikuleer aan die Paul Roos Gimnasium en studeer dan verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy 'n B.A. Drama-graad en 'n B.A. Honneurs-graad in Afrikaans-Nederlands verwerf. Hierna bring hy ses maande in Nederland deur en verwerf dan terug op Stellenbosch sy M.A.-graad in Afrikaans-Nederlands. Vir vier maande is hy kopieskrywer by 'n kettingwinkelgroep, waarna hy voltyds begin skryf. Hy is sedert einde 2005 saam met Mitzi Booysen draaiboekskrywer vir die televisiereeks “Binneland” (aanvanklik “Binnelanders”) en word in 2009 ook deeltydse dosent aan die Departement Drama van die Universiteit van Stellenbosch, waar hy die kuns van dramas skryf doseer. Benewens skrywer is hy ook soms akteur en tree hy op in onder andere “Tip” van Saartjie Botha. Hy bied ook werkswinkels aan oor die kuns van die skryf van drama, onder andere by die Suidoosterfees in 2009. Hy bly op Stellenbosch.
Skryfwerk
Sy dramas word meermale by verskeie kunstefeeste en in die vernaamste sentrums in die land opgevoer. “Die kaal generaals” word in 1995 deur die Universiteit van Stellenbosch se drama vereniging by die Grahamstad Nasionale Kunstefees opgevoer. “Kosmopolis” is 'n drama met musiek wat in 2000 deur leerlinge van die Paul Roos Gimnasium in Stellenbosch opgevoer in word. “Outopsie” is 'n kabaret, wat in 2001 die naaswenner is van die Anglogold-Aardklop Smeltkroes-prys vir die beste nuwe inheemse drama op Aardklop. “Die Joseph en Mary affair” skryf hy saam met Ilse Oppelt. Twee Christene en 'n Moslem maak gereed vir die aanbieding van 'n mirakelspel tydens 'n maatskappy op die Kaapse Vlakte se jaareindfunksie. Die fabriek is in die moeilikheid, hulle werk en toekoms is in die gedrang en so verdring die persoonlike bagasie kort-kort die kuns (en andersom). Hierdie drama spreek veral godsdienstige verskille, medemenslikheid en die bestaan problematiek aan. “Die Joseph en Mary affair” verower in 2002 die Anglogold-Aardklop Smeltkroes-prys vir die beste nuwe inheemse drama. “Drie susters: 'n plek”(wat hy saam met Amelda Brand skryf) is losweg gebaseer op die “Drie Susters”-tekste van Anton Tsjechof en Reza de Wet, maar hy verplaas die aksie na die onstuimige Suid-Afrikaanse landskap van die jare tagtig. Drie singende susters sit opgeskeep met mekaar, met hulle verlede en met 'n sterwende vader op 'n dorre Karoo-gasteplaas. Ousus Olgi vind bedags haar ontvlugting in die fotoverhaal boekies van Grens vegter, kos en haar kubus kulture wat sy soos haar eie kroos versorg. Kleinsus Irene staan op trou met 'n ware grens held, die dienspligtige Boetie, maar haar nagmerries en ongesonde belangstelling in geparste vlinders ontstem tog haar huisgenote. Die middel suster Marcia maak net wodka-mixes en moeilikheid so ver sy gaan. Hierdie drama is in 2003 die naaswenner van die Anglogold-Aardklop Smeltkroes-prys. “Eet alles” kyk na 'n dekade na wat gebeur het met die volgelinge van die Voëlvry beweging wat in die tagtigerjare alternatiewe musiek in Afrikaans wou vestig. Vyf vriende kom in 2002 na Johannes Kerkorrel se self moord by 'n braaiplek bymekaar en hulle wisselwerking demonstreer waar hulle nou is vergeleke met die hoogtepunt van die musikale versetbeweging waaraan hulle behoort het. “Eet alles” is in 2004 die naaswenner van die Anglogold-Aardklop Smeltkroes-prys. “Jan en Jorie” behandel die lewens van die bekende kunstenaars egpaar Jan Rabie en Marjorie Wallace .In 2006 verower “Jan en Jorie” 'n Fleur du Cap-teaterprys.
Die musiekdrama “Onbekend” debuteer by Aardklop in 2004 en vertel die verhale van 'n sepiester, 'n sangeres en 'n kabaret-diva wat elkeen na groter erkenning soek. Benewens die karakters se eie persoonlike stryd word hierin ook die teater se skeppingsproses en stryd om oorlewing uitgebeeld. Saam met Saartjie Botha, Jeanne Goosen, Henriëtta Gryffenberg, Leon Kruger en Chris Vorster Malan deel aan die produksie van “Die Tafel”, waar elkeen van die dramaturge ’n kort skets skryf wat die wel en wee van ŉ paartjie uitbeeld. “Rip se Winkel” vertel die Suid-Afrikaanse geskiedenis in vyftig minute vir skoolkinders, waar Rip telkemale uit sy slaap geruk word deur dramatiese gebeurtenisse in die geskiedenis, en “Begeesterd” is 'n dramatiese aanpassing van die geskiedenis van Hugenote Hoërskool en die ontstaansgeskiedenis van die dorp Wellington.
“Bos” debuteer by die KKNK van 2012. Tien tieners is op 'n oorlewingskamp in die bos, waar spoke, hormone, groepsdruk en goggas sake vir hulle moeilik maak. Hulle staan onder die leiding van 'n militaristiese onderwyser wat as jong man weermag toe was en daar sy inisiasie ontvang het. Die drama behandel jong mense se behoefte aan inisiasie, 'n rite, waardeur hulle 'n oorgang na volwassenheid kan ondergaan. Dikwels word dit egter op hulle afgedwing. Ander dramas van hom sluit in “Roadkill-Padkos”, “Bok-bok staan styf”, 'n drama oor ontgroening waarin daar gehoor deelname is en wat in 2002 by die KKNK debuteer, die pantomime “Rooikôppitjie” (saam met Saartjie Botha, Francois Toerien en Nicole Holm) en “Langarm van die gereg”. Hy verwerk ook Etienne van Heerden se roman “Toorberg” saam met Petrus du Preez vir die verhoog en is saam met Mitzi Booysen medeskrywer van die draaiboek vir die televisiereeks “Binnelanders” .In 2007 word hy genomineer vir 'n ATKV-prys vir beste draaiboek vir 'n dramareeks vir “Binnelanders”. Verder is hy verantwoordelik vir verskeie kindertekste en skole stukke.
Horlosie (sterrebeeld)
Die Horlosie (Latyn: Horologium) is ’n klein, dowwe sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is in die 18de eeu deur Nicolas-Louis de Lacaille geskep. Hy het dit oorspronklik Horologium Oscillitorium genoem na die slingeruurwerk, ter ere van die ontwerper daarvan, Christiaan Huygens. Die naam is sedertdien verkort.
Ruimtevoorwerpe
Een van die voorwerpe in die sterrebeeld wat van belang vir sterrekykers is, is R Horologii, ’n Mira-veranderlike met een van die grootste bekende reikwydtes. Die sterreswerm AM1 word ook hier aangetref; dit is die verste bekende sterreswerm in die Melkweg (398 000 ligjare).
Regis Philbin
Regis Philbin (25 Augustus 1931–24 Julie 2020) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Everything You Always Wanted to Know About Sex * But Were Afraid to Ask (1972), Little Nicky (2000), Miss Congeniality 2: Armed & Fabulous (2005), en Shrek the Third (2007).
Jessica Szohr
Jessica Szohr (gebore 31 Maart 1985) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Piranha 3D (2010), Tower Heist (2011), I Don't Know How She Does It (2011), en Two Night Stand (2014).
Bonner SC
Bonner SC is 'n sportklub uit Bonn in die deelstaat Noord-Rynland-Wesfale in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook 'n afdeling vir tafeltennis. Tussen 1967 en 1997 het die klub ook 'n rugby-afdeling gehad.
BFV 01 het ook later in die Oberliga Wes gespeel, die hoogste vlak voor die instelling van die Bundesliga.
De Beers
De Beers is 'n familie van maatskappye wat die wêreldwye diamantbedryf oorheers. Hulle ontgin diamante in Botswana, Namibië, Suid-Afrika en Kanada.
Agtergrond
Tot en met 1873 was die diamantbedryf in Kimberley totaal ongereguleerd. Diamante is op vier myne ontgin: Kimberley-myn, De Beers-plaas, Dutoitspan en Bultfontein. Destyds mag elke persoon slegs een kleim besit het maar 'n kleim kon meer as een eienaar gehad het. Almal het winste nagejaag en die aanbod het die aanvraag oorskry wat lae pryse tot gevolg gehad het. Namate daar dieper gegrawe is, het dit ook ál moeiliker geword om erts na die oppervlak te bring en ál meer kapitaal was nodig om die kleims te bedryf. Teen 1874 het die mynraad die probleme probeer oorkom deur toe te laat dat elke persoon tien kleims besit. Dit het ook nie die gewenste uitwerking gehad nie en teen 1876 is die beperking opgehef. Hierdie besluit het twee groot gevolge gehad: die banke was bereid om finansiering beskikbaar te stel en die deur na internasionale geldmarkte was oop.
Teen 1879 was daar reeds 12 maatskappye in Kimberley wat oor kapitaal van £ 2 000 000 beskik het en teen 1880 was daar 71 maatskappye met £ 8 000 000 tot hul beskikking. Die gevolg hiervan was dat dit die einde van die alleendelwer was. Delwers het hulle kleims aan maatskappye verkoop en dan die droë delwerye verlaat of direkteure van die maatskappye geword.
Die maatskappye kon met hul kapitaal beter en meer masjinerie aankoop soos hys en wasmasjiene. Hulle kon ook ondergrondse mynbou toepas deur middel van skagte en tonnels. Op hierdie manier is Kimberley-myn (Groot Gat) tot op 'n diepte van 400 voet gemyn. Die koste het egter begin toeneem sodat selfs van die ryk maatskappye teen die middel van die tagtigerjare dit moeilik gevind het om wins te maak. Die maatskappye kon egter daarin slaag om diamantproduksie te verhoog van 856 353 karaat in 1882 tot 3,5 miljoen karaat in 1888. Teen 1885 was daar slegs 42 openbare en 56 privaat maatskappye in Kimberley oor.
Daar was dus nog te veel kleim-eienaars om 'n gesentraliseerde, beheerde diamantmark daar te stel.
Oorsprong van die naam
Dis genoem na die broers Diedrich Arnoldus en Johannes Nicolaas de Beer, eienaars van die plaas Vooruitzicht, waarop diamante in 1870 ontdek is. Hulle het geen verbintenis met die De Beers-maatskappy gehad nie omdat hulle hul plaas vir £6.000 verkoop het.
Cecil John Rhodes
Deur amalgamasies, vennootskappe en aankope het hulle binne 'n paar jaar die beste kleims in die De Beersmyn besit. Eers het Robert Graham by hulle aangesluit in 1874, later is die Baxter Holdings se kleims gekoop.
Op 1 April 1880 is die belange van Rhodes en Rudd, Dunsmure & Alderson en Stow, Compton & English saamgevoeg in 'n maatskappy naamlik De Beers Mining Company Limited waarvan Rhodes die voorsitter was. Die maatskappy het oor kapitaal van £200 000 beskik en alreeds teen 1886 oor die £1 miljoen beskik. In 1887 het hulle ook die belange van Victoria Company en die Swabs Gully Mine verkry. Dit het tot gevolg dat die hele De Beersmyn in die besit van De Beers Mining Company Limited was.
De Beers Consolidated Mines
Na die oorname van die De Beersmyn het die De Beers Mining Company Limited begin loer na die Kimberleymyn. Daar was twee groot rolspelers: Barney Barnato en die Kimberley Central Diamond Company. 'n Groot stryd het tussen Barnato en Rhodes ontstaan; Barnato was gekant teen Rhodes se amalgamasie planne. Barnato het egter een probleem gehad: 'n Franse maatskappy, waarvan Jules Porgès die eienaar was, Compagnie Française des Mines de Diamant du Cap de Bon Espérance se eiendom het Kimberley Central se kleims in twee verdeel en die maksimale bewerking van die kleims beperk. Rhodes het die probleem raakgesien en die Franse maatskappy vir £1,4 miljoen gekoop met 'n lening wat hy met lord Rothschild aangegaan het. Rhodes het toe dié maatskappy te koop aangebied aan Barnato in ruil vir aandele in Kimberley Central Diamond Company. Barnato het die voordele van die transaksie gesien en De Beers met 35 600 aandele van Kimberley Central plus 'n paar honderd duisend pond kontant betaal. Dit het aan Rhodes 'n vyfde aandeel in Kimberley Central gegee. Rhodes het toe meëdoenloos begin om die ander beskikbare aandele van Kimberley Central op te koop. Barnato begin toe dieselfde doen met gevolg dat Kimberley Central se aandeelprys verhoog en diamantpryse daal. Barnato staak sy geveg met Rhodes en op 13 Maart 1888 word De Beers Consolidated Mines gestig met 'n kapitaal van £ 100 000.
Vier persone besit al die aandele behalwe 25: Barnato 6658 aandele, F.S. Philipson-Stow (aandeel houer in Kimberley Central) 4439 aandele en Rhodes en Alfred Beit het 4439 aandele elk. Hierdie vier persone is ook lewenslange direkteure van die maatskappy. Tydens 'n algemene vergadering op 31 Maart 1888 van De Beers Mining Company Limited word besluit dat laasgenoemde sal opgaan in De Beers Consolidated Mines. Aandeelhouers in Kimberley Central maak beswaar teen die amalgamasie wat deur die hooggeregshof gehandhaaf word. Rhodes laat Kimberley Central egter likwideer en De Beers Consolidated Mines koop die gelikwideerde maatskappy vir £ 5 338 650. Die transaksie gee De Beers Consolidated Mines eienaarskap oor beide die Kimberley- en De Beersmyne.
De Beers-monopolie
Na die Kimberley Central-transaksie het Rhodes sy aandag gevestig op die Du Toitspan- en Bultfonteinmyne. Hy wou graag die beheer oor die twee myne ook kry om oorproduksie te voorkom en ook om te verhoed dat hulle in die hande van buitelandse maatskappye val. De Beers het in elk reeds belange gehad in die myne. Rhodes beluit dat hy nie hierdie keer die samesmeltingstrategie gaan volg nie omrede die myne relatief armer was as die Kimberley- en De Beersmyne. Hy sluit 'n huurooreenkoms met die grootste maatskappy van die Du Toitspan- en Bultfonteinmyne. Hierdie maatskappye was nou verseker van 'n vaste inkomste en het geen ontginningskopsere gehad nie. De Beers het nou beheer oor die myne gehad sonder om kapitaal uit te lê. Teen 1890 het De Beers ongeveer 90% van die diamantproduksie in die Kimberleygebied gelewer en het nou feitlik oor 'n monopolie beskik. De Beers het gevolglik die produksie van 3,5 miljoen karaat in 1888 na 2,7 miljoen verminder die volgende jaar. Dit het verseker dat die pryse gestyg en toe gestabiliseer het.
De Beers kon ook nou produksiekoste verminder deur meer doeltreffende masjinerie aan te koop, eenvormige mynboumetodes te gebruik, minder mense in diens te neem en sy werkers op te lei.
In 1890 het De Beers 'n ooreenkoms met die Diamond Syndicate aangegaan om afset te konsilideer. Die sindikaat sou al sy diamante aankoop en die aankope toewys aan elke diamanthandelaar. Gevolglik het De Beers se wins gestyg van £448 000 in 1889 na £2 miljoen in 1899. Dividende uitbetaal het gestyg van £0,78 miljoen in 1890 tot £1,5 miloen in 1899.
In 1890 is die Wesseltonmyn in Kimberley geopen. Om hierdie bedreiging die hoof te bied het De Beers in 1891 die hele stuk grond gekoop waarop die myn geleë was vir £303 000. Die myn het uit 1 115 kleims bestaan.
Aktiewe myne
De Beers besit tans myne in Botswana, Namibië, Kanada en Suid-Afrika.
2015 verwikkeling
Op 1 Desember 2015 reik De Beers 'n persverklaring uit waarin bevestig word dat hulle al hul oorblywende myne in Kimberley aan Petra Diamonds verkoop het vir R102 miljoen. Hulle het dus na 127 jaar beheer verloor oor diamantontginning in Kimberley.
Adriaan Snyman
Adriaan Snyman (28 Februarie 1938, Lichtenburg- ) is ’n Suid-Afrikaanse skrywer. Hy publiseer boeke in verskeie genres, waaronder spanningsverhale, historiese romans en jeugverhale. Hy verwerf veral bekendheid met sy romans wat oor Noag se ark handel. Hy skryf ook 'n aantal nie-fiksie boeke oor onderwerpe soos Siener van Rensburg, die millennium, die Bybel en die Boere. Verder skryf hy ook onder die skuilname De Wet le Roux, Francois Richter en Stephanie Meiring. As De Wet le Roux en Francois Richter skryf hy spanningsverhale terwyl hy liefdesverhale as Stephanie Meiring publiseer.
Lewe en werk
Adriaan Snyman is op 28 Februarie 1938 op die plaas Klipkuil in die distrik Lichtenburg in Wes-Transvaal gebore, waar hy die eerste dertien jaar van sy lewe deurbring.Hierna verhuis die gesin na Johannesburg. Hy matrikuleer aan die Tegniese Kollege in Johannesburg waarna hy vir die Transvaalse Provinsiale Administrasie werk, eers as klerk en later as boekkeurder in die biblioteek van die Onderwysdepartement. Hy verwerf 'n B.A.-graad met deeltydse studie deur die Universiteit van Suid-Afrika. Hierna word hy joernalis in diens van die Departement van Landbou-Tegniese Dienste in Pretoria en sluit daarna aan by die redaksie van Hoofstad in Pretoria en later by Die Burger in Kaapstad. Geruime tyd was hy perdewedren-skrywer vir Die Burger.
In 1981, na 'n sigeunerbestaan saam met sy gesin, vestig hy hom op Hartenbos en begin voltyds skryf. Later emigreer hy na die Verenigde State van Amerika, maar keer vroeg in die negentigerjare van die vorige eeu terug na Suid-Afrika. Hy vestig hom in Mosselbaai, vanwaar hy vanaf 1991 Vaandel-Uitgewers (eers Hugenote Publikasies, toe Libanon Uitgewers en vanaf 1996 onder sy huidige naam) bedryf, 'n uitgewery wat sy vele boeke oor Siener van Rensburg en boeke oor die regse Boere politiek uitgee. Hy maak ook 'n video van Siener se lewe en reis in 2001 regdeur die land om mense in te lig oor die voorspellings van 'n gewelddadige burgeroorlog in Suid-Afrika, waartydens blankes op groot skaal uitgemoor sal word. Die video wat hy oor die profeet en sy voorspellings maak word ook wyd vertoon. In 2002 word sy huis deursoek en die polisie lê beslag op verskeie dokumente, asook rekenaars wat inligting oor Siener se profesieë bevat. Die video wat hy gemaak het word later as bewysstuk gebruik in die hofsaak teen regse rebelle wat aangekla word van sameswering tot gewelddadige verset teen die regering. Hy is getroud met Annelize Morgan, 'n bekende skrywer, en hulle het vyf kinders. Hulle verhuis in 2012 na Ladismith in die Karoo, waar misdaad volgens amptelike statistieke van die laagste in die land is.
Skryfwerk
Hy skryf onder sy eie naam, asook die skuilname De Wet le Roux, Stephanie Meiring en Francois Richter.
Sarah Foret
Sarah Foret (gebore 3 Desember 1984) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Karla (2006) en American Crude (2008), en in die televisiereekse Gilmore Girls (2000) en CSI: NY (2004).
Solwezi
Die dorp verleen sy naam aan een van Zambië se agt Rooms-Katolieke bisdomme wat in 2004 uit 67 048 lidmate bestaan het, oftewel amper 10% van die inwoners van die bisdom – heelwat minder as die landswye gemiddeld van 28% Katolieke. 'n Satellietkampus van die Universiteit van Zambië was veronderstel om tot onafhanklike universiteit te ontwikkel, maar die plan is nooit uitgevoer nie.
Die beste manier om Solwezi te bereik is per pad uit die Koperstreek, 173 km van Chingola af. Dit is 'n bedrywige dorp met vulstasies, banke en winkels vir basiese voorrade. Hier is selfs 'n winkel (in Independencelaan) van die Suid-Afrikaanse kruidenier Shoprite. Die Changa Changa Hotel bied redelike verblyf.
597
Die jaar 597 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 97ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Adriaan Snyman
Kortverhale en novelles
Op hoërskool begin hy gedigte skryf om sy verlange na en herinnering aan die rustigheid van die platteland te verwoord. Sy eerste verhaal word deur Die Huisgenoot gepubliseer wanneer hy slegs agtien jaar oud is. Terwyl hy by die Transvaalse Provinsiale Administrasie werk word sy eerste gedig in Die Brandwag gepubliseer en skryf hy verskeie kortverhale wat in tydskrifte verskyn en ook oor die radio uitgesaai word. In 1963 debuteer hy met die kortverhaalbundel Die sorge van ons dae. Die kortverhaal Die telegram uit hierdie bundel word ook opgeneem in die versamel bundels Mosaïek en Kleinbegin in die prosa, laasgenoemde wat lank voorgeskryf word op skole. In hierdie kortverhaal is die gebeure hoofsaak, waar die skrywer vernuftige leidrade gee om die leser in te trek in die verwagting van slegte nuus, wat verder aangewakker word deur die koms van 'n telegram. Die inhoud van die telegram keer egter alle verwagtings op sy kop. Van sy kortverhale word ook opgeneem in die versamelbundel ''Van spoke gepraat(1965)'.
Priester van die rotte (1966) is 'n novelle waarin die lewenstryd van uitgesakte en ontgogelde mense vertel word, wat hulle lewensdae in kroeë en bordele slyt. Benewens die volwassenes sonder hoop vertel dit ook die verhaal van 'n jong, verlamde seuntjie wat alleen in 'n huis lê en wag vir die terugkoms van sy ma wat weggeloop het.
Romans
Die weg van 'n arend(1966) is 'n spanningsverhaal met die leerling-vlieënier Dawie Richter as hoofkarakter. Hy wil nie regtig vlieënier wees nie en bots met almal by Vliegpan, die opleidingsentrum. Later bemeester hy tog die moeilike vliegkuns, maar word dan van sabotasie aangekla.
Kruistog na die ewigheid (1972) is 'n oorlogsroman wat afspeel tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die lotgevalle van die Suid-Afrikaanse Vyfde Brigade en die veldslae van Sidi Rezegh, El Alamein en Tobroek word hier te boek gestel in 'n roman waarvoor hy meer as drie jaar navorsing gedoen het.
Belangwekkend is sy romans oor Noag, naamlik Skip van genade en Die arkbouer.
Skip van Genade (1970) is die bekende Bybelse verhaal van die sondvloed, maar die skrywer bou die gegewe uit deur 'n omvattende beskrywing van die samelewing en tydperk na aanleiding van ander geskrifte soos die Babiloniese vloed verhaal, Joodse apokriewe en ander Bybelse geskrifte. Veral interessant is die uitbeelding van die leefwyse van die Sumeriërs en hulle koning Siusudra, wat deur sy towenaar ingelig word dat daar wel 'n watervloed sal kom en dat hy ook vir hom 'n ark moet bou. Volgens hierdie legende het Siusudra die vloed oorleef, maar die roman volg die Bybelse gegewe dat slegs Noag en sy gesin gered is. Noag se mense begin in 'n tyd van groot droogte twyfel aan Noag se God en sien hoe die Sumeriërs onder Siusudra in hulle stad Sjoeroepak in hulle sonde floreer. In groot getalle dros hulle dan na die Sumeriërs, met Noag wat onder hulle bespotting deurloop en selfs aangerand word.