cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Roemelië
Die woord 'Rumeli' word letterlik vertaal as 'die land van die Romeine' verwysende na die Oos-Romeinse Ryk en is gevolglik gedurende die 11de en 12de eeu algemeen gebruik in verwysing na Anatolië aangesien die gebied toe van die Oos-Romeinse Ryk afgeneem is.
Roemelië is begrens in die noorde deur Bulgarye, in die weste deur Albanië en in die suide deur die Morea, of ook bekend as die antieke provinsies insluitende Konstantinopel en Thessalonika. Die naam is uiteindelik gebruik vir 'n provinsie bestaande uit sentraal Albanië en westelike Masedonië, met Monastir as hoofdorp. As gevolg van administratiewe veranderinge ingestel tussen 1870 en 1875, het die naam nie meer op enige spesifieke politieke entiteit verwys nie. Oostelike Roemelië is tot stand gebring as 'n outonome provinsie van die Ottomaanse Ryk in gevolge die Verdrag van Berlyn, 1878, maar op 18 September 1885 is die provinsie na 'n geweldlose revolusie verenig met Bulgarye. Vandaar word die woord 'Rumeli' somtyds gebruik om te verwys na die Europese deel van Turkye.
President van Indonesië
Die President van die Republiek Indonesië (Indonesies: Presiden Republik Indonesia) is die staatshoof en ook die regeringshoof van die Republiek van Indonesië. Die president lei die uitvoerende tak van die Indonesiese regering en is die opperbevelvoerder van die Indonesiese Nasionale Weermag. Sedert 2004 word die president en vise-president direk verkies tot 'n termyn van vyf jaar.
Joko Widodo is die 7de en huidige president van Indonesië. Hy het op 20 Oktober 2014 die amp aanvaar.
Asaa
Asaa/Aså is aan die ooskus van Noord-Jutlandstreek geleë in Aså-Melholt. Dit is 'n dorpie met 1 201 inwoners (2012) en is geleë in die Brønderslev-munisipaliteit.
Asaa is 'n klein vissersdorpie by Kattegat, met 'n kenmerkende eilandhawe aan die einde van 'n 450 meter lange dam (gebou in 1896). Dit is ook 'n gewilde vakansieoord vir kampeerders, watersportgeesdriftiges en somervakansiegangers. Vanaf 1914-1968 het die dorp 'n spoorweg Fjerritslev-Frederikshavn asook 'n spoorverbinding genaamd Asaabanen gehad wat kon loop tot in Dronninglund en daarna verder na Aalborg.
Asaa is ongeveer 7 kilometer van Dronninglund, byna 19 van Hals, 24 van Sæby en 39 van Aalborg.
Naam
Die dorpsnaam se herkoms en betekenis is onseker, maar daar is glo 'n verbinding gemaak tussen die Ouddeense "asa" (gis, swel) en "å" (stroom), as beskrywing van die stroom. Die amptelike spelwyse het die gebruik van "å" aanbeveel, maar "aa" is waarskynlik ook toegelaat. Die dorp se naamskrywe word nie spesifiek vermeld in die spelwoordeboek nie. Brønderslev-munisipaliteit gebruik al twee spelvorme, maar meestal met "aa". Post Danmark (die Deense poswese) het reeds in die 1980's Asaa met 'n dubbel-a gespel.
Asaa is ook bekend onder die naam "die Ooskus se pêrel".
10 Upper Bank Street
10 Upper Bank Street is 'n wolkekrabber wat in 2003 in Londen voltooi is. Die gebou het 'n hoogte van 151 meter en 32 verdiepings.
Kås
Kås is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Jammerbugt-munisipaliteit. Dit het 2049 inwoners (2008).
Leucosolenia tenera
Leucosolenia tenera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Tanita.
Terri J. Vaughn
Terri J. Vaughn (gebore 16 Oktober 1969) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Friday (1995) en Don't Be a Menace to South Central While Drinking Your Juice in the Hood (1996), en in die televisiereekse The Steve Harvey Show (1996) en All of Us (2003).
Barquisimeto
Barquisimeto (Spaans Nueva Segovia de Barquisimeto) is 'n groote stad in Venezuela en is in 1552 deur Don Juan de Villegas gestig. Die stad het 'n bevolking van 1 200 000 en van 1 500 000 in die metropolitaanse gebied in 2010 gehad en het 'n oppervlakte van 1 600 km². Die Stad is die hoofstad van die deelstaat Lara in die noorde van Venezuela.
Marcelo Valle Silveira Mello
Marcelo Valle Silveira Mello (Brasília, 9 Augustus 1985) is 'n Brasiliaanse sekuriteit-kuberkraker. Hy is in 2018 tydens Operação Bravata in hegtenis geneem vir die aanhits van geweld. Hy dien tans 'n vonnis van 41 jaar uit.
Marcelo, 'n voormalige IT-student, het sedert 2005 gewelddadige dade en die publikasie van beelde van moord en pedofilie aangemoedig, toe hy in die sosiale netwerk Orkut betrokke was. In 2009 word hy die eerste Brasiliaan wat op die internet antwoord vir rassisme-misdade. Hy was na bewering in kontak met Welligton Menezes de Oliveira, wat in 2011 12 kinders by die Tasso da Silveira munisipale skool in Realengo, Rio de Janeiro, vermoor het. Hy is aanvanklik in 2012 gearresteer, vrygelaat in 2013 en weer in 2018 aangehou, toe hy in Curitiba woon. Hy het die Argentynse Dolores Aronovich, 'n professor aan die Federale Universiteit van Ceará, wat 'n doktorsgraad in Engels het en jare lank aan die kaak gestel van die praktyke van Marcelo, gedreig en aangeval. Die optrede van Dolores, bekend as Lola, het die wet 13.642 / 2018 geïnspireer, wat verlede jaar goedgekeur is, wat die Federale Polisie magtiging gegee het om misogie op die internet te ondersoek.
2027
Die jaar 2027 sal 'n gewone jaar wees wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag sal begin. Dis sal die 27ste jaar van die 21ste eeu n.C. wees. Soos ander gewone jare sal die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae hê.
Bill Kennedy (akteur)
Bill Kennedy (27 Junie 1908 – 27 Januarie 1997) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Destination Tokyo (1943), The Royal Mounted Rides Again (1945), en The People's Choice (1946), en in die televisiereeks Adventures of Superman (1952).
10 Holloway Circus
10 Holloway Circus is 'n wolkekrabber wat in 2006 in Birmingham voltooi is. Die gebou het 'n hoogte van 121,5 meter en 39 verdiepings. Dit is die hoogste gebou in die stad.
2026
Die jaar 2026 sal 'n gewone jaar wees wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag sal begin. Dis sal die 26ste jaar van die 21ste eeu n.C. wees. Soos ander gewone jare sal die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae hê.
Jugene
duimnael|'n [[Gedrukte stroombaanbord uit JUGENE met 'n sentrale verwerkingseenheid van die "BlueGene/P"]] JUGENE (Jülich Blue Gene) was 'n superrekenaar van die tipe BlueGene/P in die Navorsingsentrum Jülich (Duitsland) en die opvolger van die JUBL, wat ook daar bedryf was. Die rekenaar behoort aan die Instituut "Jülich Supercomputing Centre" (JSC) en aan die virtuele Gauss Centre for Supercomputing.
In hierdie superrekenaar werk 65 536 verwerkers teen 'n frekwensie van 850 MHz. Die tipe verwerkers gebruik is die Power PC 450 wat in 16 kabinette gehuisves is en die rekenaar 'n topkapasiteit van 222,8 TFLOPS (Rpeak) laat lewer. Met 'n amptelike Linpack-kapasiteit van 167,3 TFLOPS (Rmax) het JUGENE as die vinnigste siviele rekenaar tweede plek in die TOP500-lys van November 2007 behaal.
Hierdie rekenaar is gefinansieer deur die navorsingsentrum, die provinsie Noordryn-Wesfale (Nordrhein-Westfalen), en die Bondsministerie vir Navorsing en Onderwys as ook die Helmholtz-Gesellskap (Helmholtz-Gesellschaft). 'n BlueGene/P-Systeem lewer volgens die vervaardiger omtrent 0,35 GFLOP/Watt en is daarmee amper dubbeld so effektief as sy voorganger wat op dieselfde plek gebruik is.
Konsep
Die idee van hierdie rekenaar is juis om met 'n stadiger spoed (850 Mhz) met meer verwerkers (65 536) tog vinnige verwerkings te verkry en elektrisiteit te bespaar. Die effektiwiteit was die eerste prioriteit.
Milana Vayntrub
Milana Vayntrub (gebore 8 Maart 1987) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse @midnight (2013), Silicon Valley (2014), This Is Us (2016), en Love (2016).
Irkoetsk
Irkoetsk (Russies: Иркутск) is een van die grootste stede in Siberië en die hoofstad van die Irkoetsk-oblast. Dit is 5 185 km per spoorlyn van Moskou en het 'n bevolking van 612 973 (2014-sensus).
Geskiedenis
Irkoetsk het gegroei uit die winterkwartiere wat in 1652 deur Jakof Pochabof gestig is vir goudhandel en die insameling van belasting in die vorm van pelse (jasak) van die Boerjate.
In die 19de eeu is talle Russiese kunstenaars, offisiere en adellikes na Siberië verban en Irkoetsk het 'n groot sentrum geword vir die sosiale en intellektuele lewe van die bannelinge. 'n Groot deel van die stad se kulturele erfenis is van hulle afkomstig. Baie van die houthuise, wat met die hand versier is, vorm 'n skerp kontras met die standaard-Sowjetwoonstelblokke daar naby.
Berlinale
Die Berlinale (Internationale Filmfestspiele) van Berlyn (Duitsland) is 'n A-kategorie-filmfees wat jaarliks gehou en as een van die beduidendste kompetisies vir nuwe filmproduksies ter wêreld beskou word. Met meer as 330 000 kaartjies wat jaarliks verkoop word en sowat 430 000 besoeke wat aan die deelnemende rolprentteaters afgelê word is die Berlinale die grootste internasionale filmfees wat oop staan vir die algemene publiek.
Tydens die Berlinale word jaarliks sowat 400 nuwe rolprente in verskillende kategorieë vertoon. Die suksesvolle kandidate, wat deur 'n internasionale jurie benoem word, word met 'n Goldener Bär ("Goue Beer") of Silberner Bär ("Silwerbeer") bekroon.
Die Berlinale word jaarliks deur sowat 20 000 professionele besoekers uit 128 lande bygewoon. Sowat 3 700 joernaliste dek die gebeure op die filmfees vir media in meer as 100 lande.
Die European Film Market (EFM), wat jaarliks saam met die Berlinale gehou word, is een van die beduidendste internasionale byeenkomste en handelskoue van die rolprentbedryf.
Die Berlinale is vir die eerste keer in 1951 gehou. Mariette Rissenbeek en Carlo Chatrian fungeer sedert 2020 as direkteurs van die filmfees. Die Berlinale is tans die belangrikste jaarlikse kulturele gebeurtenis van die Duitse hoofstad. Die Berlinale word sedert 2002 deur die Kulturveranstaltungen des Bundes in Berlin GmbH, 'n federale Duitse onderneming, beheer en sowel deur die federale Duitse regering asook privaat borge befonds. Die 73ste Berlinale is tussen 16 en 26 Februarie 2023 gehou.
Berlinale 2005
Die Berlinale 2005 is die 55ste filmfees in Berlyn en die vierde onder die leiding van die Berlinale-direkteur Dieter Kosslick. 3 320 inskrywings is ontvang waarvan 400 produksies vir die kompetisie gekeur is. 21 rolprente is in die hoofkompetisie vertoon en het meegeding om een van die Goue en Silwerbere van die Berlinale te wen.
Buite die kompetisie is daar talle forums vir dokumentêre en ander films asook die jaarlikse Retrospektive. In 2005 behandel dit die ontwerp van produksies (Production Design + Film). Die Talentcampus gee jonger filmmakers 'n kans om hul rolprente aan die publiek en kritici bekend te stel.
Suid-Afrika se inskrywing U-Carmen eKhayelitsha van die regisseur Mark Dornford-May is aangewys as die beste film en het die "Goldener Bär" (Goue Beer) gewen. Die rolprent bied Georges Bizet se opera "Carmen" in Xhosa aan, en ook die handeling is aangepas aan 'n Suid-Afrikaanse omgewing. Die hoofrol word gespeel deur die Suid-Afrikaanse operasangeres Pauline Malefane.
Pauline Malefane het tydens haar dankbetuiging in Xhosa gepraat en ook 'n a-cappella-liedjie vir die gehoor gesing.
Ook die Frans-Brits-Suid-Afrikaanse koproduksie Man to Man is in die kompetisie vertoon.
Die belangrikste ander pryswenners van 2005 is:
Berlinale 2006
Die 56ste filmfees is volgens die organisators ook 'n ekonomiese sukses – met sowat 150 000 kaartjies is 10 000 meer verkoop as in die voorjaar.
Die pryswenners van die jaar 2006 maak duidelik dat die Berlinale ook 'n onmiskenbare politieke ondertoon het. Die Goue Beer vir die beste film is toegeken aan Jasmila Zbanic se rolprent Grbavica, wat die storie van 'n jong vrou uit Bosnië-Herzegowina vertel. Sy is een van die slagoffers van die massaverkragtings tydens die Balkaanoorlog en baar later 'n meisie wat eers as 'n tiener die waarheid oor haar vader hoor.
Michael Winterbottom en Mat Whitecross uit die Verenigde Koninkryk het die Silwerbeer vir hulle dokumentêre drama The Road to Guantánamo gewen. Dit handel oor 'n groep Europeërs van Arabiese afkoms, wat in Afghanistan daarvan verdink word om lede van die terroristegroep Al-Kaïda te wees. Die Amerikaners interneer en folter die verdagtes.
Ander belangrike pryswenners is:
Berlinale 2007
Wenner van die Goue Beer as beste film: Tuyas Hochzeit
Ander pryswenners (Silwerbere):
Berlinale 2008
Die Goue Beer is aan die Brasiliaanse film Tropa de Elite van die regisseur José Padilha toegeken.
Die ander pryswenners (Silwerbere) was:
Program
Vir die Berlinale 2009 is die Skotse aktrise Tilda Swinton as voorsitter van die beoordelaarspaneel aangewys.
Met die Duitse sterregisseur Tom Tykwer se nuwe film The International, wat buite die kompetisie vertoon word, is 'n wêreldpremière as openingsrolprent van die 59ste Berlinale-filmfees aangebied. In hierdie aksieriller met Clive Owen, Naomi Watts en Armin Mueller-Stahl in die hoofrolle probeer 'n Interpol-agent en 'n vroulike advokaat die kriminele bedrywighede van 'n magtige bankmaatskappy te ontmasker. Die rolprent het waarderende applous van sowat 1 600 toeskouers ontlok.
Ander Duitse rolprente, wat aan die kompetisie deelgeneem het, het die regisseuse Hermine Huntgeburth se verfilming van die Theodor Fontane-roman Effi Briest met Julia Jentsch in die hoofrol en Hans-Christian Schmid se Sturm, wat die spoor van wasgoed uit Berlynse hotelle na Poolse wasserye volg, ingesluit.
Die internasionale rolprente, wat deur die feesdirekteur Dieter Kosslick en sy span saamgestel is, is as "Dokumente der Lebensbedingungen in unserer globalisierten Welt" ("Dokumente van die lewensomstandighede in ons geglobaliseerde wêreld"), aldus Kosslick, beskryf.
Vir baie filmliefhebbers wat langs die rooi tapyte vergader was bekende Amerikaanse filmsterre weer een van die hooftrekpleisters. Vir die wêreldpremière van Mitchell Lichtenstein se familiegeskiedenis Happy Tears het Demi Moore en Ellen Barkin 'n besoek aan die Berlinale 2009 afgelê, terwyl Tommy Lee Jones en John Goodman, wat die hoofrolle in die Franse regisseur Bertrand Tavernier se rolprent In the Electric Mist vertolk, ook vir die wêreldpremière van hul rolprent na Berlyn gekom het.
Volgens die Berlinale-direksie is in 2009 sowat 270 000 kaartjies verkoop en 383 rolprente tydens 1 238 opvoerings vertoon.
Wenners
Die Goue Beer is aan die Spaans-Peruviaanse koproduksie La teta asustada ("The Milk of Sorrow") van die regisseur Claudio Llosa toegeken.
Die ander pryswenners (Silwerbere) was:
Program
Die 60ste Berlinale-filmfees is met die wêreldpremière van Wang Quan'an se nuwe rolprent Tuan Yuan (Engelse titel: Apart Together) geopen. Wang Quan'an, 'n jong regisseur uit die Volksrepubliek China, het reeds in 2007 'n Goue Beer met sy fliek Tuyas Hochzeit gewen.
Tuan Yuan, 'n liefdesverhaal, handel oor Liu Yansheng, 'n oud-soldaat wat in 1949 uit Sjanghai na Taiwan vlug om aan Mao Zedong se troepe te ontsnap. Hy is egter genoodsaak om sy minnares agter te laat. Toe die twee ná dekades weer ontmoet, maak dit ou gevoelens wakker. Die hoofrolle in Tuan Yuan word deur Lu Yan, Ling Feng, Xu Cai Gen en Mo Xiaoqi vertolk.
Wenners
Die Goue Beer is aan die Turkse rolprent Bal ("Heuning") van die regisseur Semih Kaplanoğlu toegeken.
Heather Graham
Heather Graham (gebore 29 Januarie 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Twin Peaks: Fire Walk with Me (1992), Boogie Nights (1997), Bowfinger (1999), en Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999).
Berlinale
Wenners
Die Goue Beer is aan die Italiaanse rolprent Cesare deve morire van die regisseure Paolo en Vittorio Taviani toegeken.
Die Goue Beer is aan die Roemeense rolprent Poziția Copilului van die regisseur Călin Peter Netzer toegeken.
Die Goue Beer is aan die Chinese rolprent Bai Ri Yan Huo van die regisseur Diao Yinan toegeken.
Die Goue Beer is aan die Iranse rolprent Taxi van die regisseur Jafar Panahi toegeken.
Die Goue Beer is aan die Frans-Italiaanse dokumentêre rolprent Fuocoammare van die regisseur Gianfranco Rosi toegeken.
Die Goue Beer is aan die Hongaarse rolprent Testről és lélekről van die regisseur Ildikó Enyedi toegeken.
Die Goue Beer is aan die Roemeense rolprent Touch Me Not van die regisseur Adina Pintilie toegeken.
Die Goue Beer is aan die Israeliese rolprent Synonymes van die regisseur Nadav Lapid toegeken.
Die Goue Beer is aan die Iranse rolprent Sheytan vojud nadarad van die regisseur Mohammad Rasulof toegeken.
Die Goue Beer is aan die Roemeense rolprent Babardeală cu bucluc sau porno balamuc van die regisseur Radu Jude toegeken.
Die Goue Beer is aan die Spaanse rolprent Alcarràs van die regisseuse Carla Simón toegeken.
Die Goue Beer is aan die Franse rolprent Sur l’Adamant van die regisseur Nicolas Philibert toegeken.
Velenkosini Hlabisa
Velenkosini Fiki Hlabisa (gebore op 4 Januarie 1965) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en oud-onderwyser. Hy is in August 2019 as die nuwe nasionale leier van die Inkatha-Vryheidsparty, die vierde grootste party in Suid-Afrika, verkies. Sedert Mei 2019 dien Hlabisa as die leier van die opposisie in die KwaZulu-Natalse Provinsiale Wetgewer. Hy was voorheen die IVP se sekretaris-generaal en die burgemeester van die Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit.
Lewensloop
Velenkosini Fiki Hlabisa is op 4 Januarie 1965 in Hlabisa in die destydse Natal gebore. Hy het in 1978 'n lid van die IVP se jeugtak geword. Hlabisa het in 1983 gematrikueer, waarna hy aan beide die Universiteit van Suid-Afrika en die Universiteit van Zoeloeland gestudeer het. Sy pa het in 1990 gesterf terwyl hy nog besig was om te studeer.
Hlabisa is na sy studies in 1991 as 'n onderwyser aangestel. Hy het vir vyf jaar by Hoërskool Ngebeza skoolgehou, voordat hy die pos as skoolhoof van Hoërskool Somfula aanvaar het. Hy was die skool se skoolhoof vir twee dekades.
In die munisipale verkiesing van 1995-96 is hy verkies as 'n raadslid van die Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit. In 2011 is Hlabisa tot die pos van sekretaris-generaal van die IVP verkies. Na die munisipale verkiesing van 2016 het die raad van die nuutgestigte Groot Vyf Hlabisa Plaaslike Munisipaliteit hom as die burgemeester verkies.
In 2017 het die uitgebreide nasionale raad van die IVP hom eenparig gesteun om die volgende partyleier in 2019 te word. Hy is toe as die party se KwaZulu-Natalse premierskandidaat vir die algemene verkiesing van 2019 benoem. In die verkiesing het die IVP weer die amptelike opposisie in die provinsie geword, nadat hulle die Demokratiese Alliansie uitgestof het. By die party se kongres in Augustus 2019 is Hlabisa uiteindelik as die nuwe president van die party verkies.
Hlabisa is getroud met Thandeka Nxumalo, en hulle het drie kinders.
Planeet
Planeet is die algemene term vir 'n groot hemelliggaam wat rondom 'n ster wentel, maar wat nie 'n maan of self 'n ster is nie, gerond is weens sy eie swaartekrag, en voldoende swaartekrag het om ander voorwerpe uit sy eie wentelbaan te verwyder (naamlik die rede waarom Pluto na dwergplaneet-status afgegradeer is, en Ceres in die asteroïdegordel ook nie as 'n planeet beskou word nie.) Die term kom van die Griekse woord πλανήτης, planētēs, wat swerfling beteken. Dié naam is gekies omdat antieke waarnemers gesien het dat die planete in die hemelruim rondbeweeg, terwyl die normale sterre staties ten opsigte van mekaar bly. Tans erken die Internasionale Sterrekundige Vereniging agt planete in ons sonnestelsel. Pluto, wat na sy ontdekking as die negende planeet beskou is, word egter sedert 2006 as 'n dwergplaneet geklassifiseer.
Planeetvorming
Die proses waardeur planete gevorm word, is nie heeltemal duidelik nie. Die algemene teorie is tans dat 'n nuwe ster uit 'n newelwolk onder die invloed van swaartekrag vorm. Die oorblyfsels van die wolk vorm dan 'n skyf van ruimtestof en gas wat rondom die ster wentel. Plaaslike massakonsentrasies veroorsaak dat meer van hierdie stof uit die wolk konsentreer en onder die invloed van swaartekrag bymekaarkom om planete te vorm. Wanneer die ster eindelik ontsteek, veroorsaak die sonwind dat die oorblywende vrydrywende gas en stof afgedryf word. Namate die mensdom se kennis van ander planetestelsels uitbrei, word hierdie teorie egter al hoe meer bevraagteken.
Planetêre massa
’n Voorwerp met planetêre massa, soms ’n planemo genoem, is ’n hemelliggaam met ’n groot genoeg massa sodat dit hidrostatiese ewewig bereik het (dus deur sy eie swaartekrag rond gedruk is). Alle planete het planetêre massa, maar die term word veral gebruik om voorwerpe te beskryf wat nie aan al die vereistes van ’n planeet voldoen nie. Dit sluit dwergplanete, die groter mane en voorwerpe in wat nie om ’n ster wentel nie.
Planete in ons Sonnestelsel
Die aanvaarde planete in ons Sonnestelsel is na gode uit die Griekse en Romeinse mitologie vernoem, met die uitsondering van die Aarde. Antieke waarnemers het die Aarde tewens nie as 'n planeet beskou nie, maar as die middelpunt van die heelal. Dié geosentriese kosmologie is sedert Copernicus vervang met 'n heliosentriese model wat Songesentreerde wentelbane en 'n Aardse draaias behels.
Moderne metings dui aan dat die Son nie altyd die middelpunt van die Sonnestelsel vorm nie. Met die uitsondering van Jupiter omwentel die planete wel barisentra wat binne die Son geleë is. Die Son en Jupiter omwentel egter 'n barisentrum net bokant die Sonoppervlak. Die barisentrum van die Sonnestelsel in samehang is in konstante beweging relatief tot al die planete en die Son. Deur pulsarwaarnemings te gebruik is hierdie punt in 2020 tot die naaste 100 meter bepaal. Dit is in 2023 heelwat bo die Sonoppervlak, maar keer teen 2030 terug na 'n punt naby die Son se kern.
In ons Sonnestelsel is die Aarde die enigste planeet waarvan die wentelbaan gemaklik binne die bewoonbare sone val – Venus en Mars is na aan die binneste en buitenste rande daarvan. Venus het die warmste atmosfeer, en die digste atmosfeer van die rotsplanete. Mercurius is die enigste sonder 'n atmosfeer, en Neptunus is die winderigste en ondervind die laagste temperature. Daar is agt planete in ons Sonnestelsel, naamlik vier rotsplanete in die binneste wentelbane, gevolg deur vier gasplanete in die oorblywende buitenste wentelbane. In volgorde van die Son af is hulle:
Eksoplanete
Sedert die 1980's het die bestudering van eksoplanete vinnig gevorder. Die naaste bekende eksoplaneet is Alpha Centauri Bb, en 'n paar duisend ander is reeds in die Melkweg opgespoor. Na raming is daar in die Melkweg alleen miljarde eksoplanete wat om ander sterre wentel. Alhoewel alle planete uit 'n gas- en stofskyf rondom 'n jong ster ontstaan, word baie planete egter deur versteurings uit hul ster se swaartekragveld gewerp. Weesplanete ontstaan byvoorbeeld wanneer protoplanete bots, en kleiner planete blyk meer vatbaar te wees. In die Melkweg alleen word die getal vryswewende planete tans op triljoene geraam, en planete wat van hul ster se swaartekragveld ontsnap het kan ses keer meer talryk wees as dié wat steeds om hul ster wentel.
Landmerk
Die term landmerk word tans gebruik om na maklik herkenbare monumente, geboue of ander strukture te verwys. Landmerke is normaalweg 'n toeriste-attraksie, siende dat hulle gewoonlik noemenswaardige fisiese kenmerke het of van geskiedkundige belang is. Sommige landmerke is natuurlik, soos watervalle of berge, terwyl ander mensgemaak is.
Die term "landmerk" kan ook gebruik word om te verwys na 'n baken wat gebruik word tydens navigasie.
Bekende landmerke in die wêreld sluit die volgende in:
Stekelneus-spierinkie
Die Stekelneus-spierinkie (Atherion africanum) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika van Indië tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Pricklenose silverside.
Hamer
'n Hamer is 'n stuk gereedskap wat gebruik word om spykers in voorwerpe soos hout in te slaan. Dit het 'n lang steel aan die een kant waaraan vasgehou word, en 'n plat oppervlakte aan die ander kant waarmee die voorwerp getref word.
Spyker
'n Spyker is 'n metaal voorwerp met 'n plat kop en 'n lang skerp punt. 'n Hamer word gebruik om dit in 'n ander voorwerp in te slaan. Dit word meestal gebruik om twee voorwerpe saam te voeg. So kan twee stukke hout byvoorbeeld aan mekaar vasgeslaan word.
Koperspykers is bykans 4 000 jaar gelede al in Mesopotamië en Egipte gebruik. Argeologiese opgrawings in Skotland het nagenoeg 7 ton spykers blootgelê, wat waarskynlik van Romeinse oorsprong was. Die spykers was met die hand gesmee. Spykers is van die 16e eeu af met masjiene gemaak. 'n Spykermeul wat deur water aangedryf is, is vir die slaan van ysterspykers gebruik.
Vandag is die ysterspyker byna heeltemal vervang deur die draadspyker, wat op 'n masjien uit 'n rol yster- of staaldraad vervaardig word. In die spykermasjien word die draad in die verlangde lengtes gesny, reguit getrek en vasgeklem. 'n Hamer stuit die een punt van die draad, terwyl die ander punt tot 'n skerp punt saamgepers word.
Terwyl die draad vasgeklem word, word ringe of oorlangse groewe in die spyker gepers wat later vir die stewige hegting van die spyker sorg. Dit word dikwels 'n profielspyker genoem. Afhangende van die lengte van die spykers kan die spykermasjien 100 tot 1 000 spykers per minuut maak.
Soorte
Daar is nagenoeg 100 soorte draadspykers met 'n groot verskeidenheid lengtes. Die spykers word op grond van hul afmetings volgens 'n nommerstelsel ingedeel, die spyker met die hoogste nommer is die dunste. Die meeste spykers word van staal gemaak wat 'n koolstof inhoud van nagenoeg 0,08 % tot 0,13 % het.
Daar is egter ook spykers van rooi- en geelkoper, koper- en aluminiumallooi en hoëgraadstaal. Hoëgraadstaal word byvoorbeeld vir betonspykers gebruik. Ten einde korrosie teen te werk, word draadspykers gewoonlik met sink (gegalvaniseer) of met kadmium bedek, en die spykers word dikwels met gedraaide skagte vervaardig om te voorkom dat dit maklik uittrek.
Vir swaardienstoepassings word snyspykers gebruik. Dit word uit metaalplate gesny en nie afgewerk nie. Die spykers is vierhoekig en as gevolg van die grofheid en hoekigheid trek dit nie maklik uit die materiaal nie.
U-vormige klampspykers en kramme word ook uit metaaldraad vervaardig. Dit word gebruik om papier, gaas, volvloermatte, meubelstofering en finering te heg. Klampspykers word gewoonlik met 'n hamer ingeslaan, maar kan ook met een slag deur middel van elektriese of pneumatiese apparaat in die materiaal ingedryf word, wat tyd bespaar en 'n stewige las voortbring.
Miljoen instruksies per sekonde
MIPS, of Miljoen Instruksies Per Sekonde, is 'n meeteenheid wat in informatika gebruik word om die werklike verwerkingsspoed van 'n rekenaar se sentrale verwerkingseenheid aan te wys.
Vuyolwethu Zungula
Vuyolwethu Zungula (gebore 28 Augustus 1987) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat 'n stigterslid en die huidige president van die African Transformation Movement (ATM) is. Hy het 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika in Mei 2019 geword.
Hy is in Mthatha in die destydse Kaapprovinsie gebore. Hy het 'n graad by die Nelson Mandela-universiteit verwerf. Hy studeer tans vir 'n honneurs graad deur die Universiteit van Suid-Afrika.
As lid van die parlement is hy lid van die volgende komitees:
Leucosolenia ventosa
Leucosolenia ventosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hozawa.
2025
Die jaar 2025 sal 'n gewone jaar wees wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag sal begin. Dis sal die 25ste jaar van die 21ste eeu n.C. wees. Soos ander gewone jare sal die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae hê.
Buttonwillow, Kalifornië
Bakersfield (voorheen Buena Vista) is 'n dorp in die Amerikaanse deelstaat van Kalifornië.
Bobbejaankool
Die bobbejaankool (Othonna parviflora) is 'n struik wat endemies aan die Noord-, Oos- en Wes-Kaap is. Die struik word tot 2 m hoog. Dit kom onder andere op die Gifberg voor.
Naaldwoud
Naaldwoude is woude in die Noordelike Halfrond waar naaldbome (afdeling Coniferophyta) die plantegroei oorheers. Naaldbome is oor die algemeen beter bestand teen koue as loofbosse en kom daarom nader aan die Noordpool en op hoër liggende berge voor as loofbosse.
Die woord boreaal is afgelei van Boreas, die god van die noordewind. Die boreale naaldwoude toon baie ooreenkoms met die naaldwoude van die hoë berge in die Noordelike Halfrond. Die alpiene naaldwoude is egter nie so uitgestrek soos die boreale naaldwoude nie. Geen naaldwoude word in die Suidelike Halfrond aangetref nie. Een van die teorieë om dit te verklaar, is dat die landmassas in die Suidelike Halfrond relatief klein is en dat die see so 'n groot invloed op die klimaat uitoefen dat loofbosse tot op 'n hoë suiderbreedte kan voorkom, waarna dit direk in Antarktiese toendra oorgaan.
Die noordelike grens van die naaldwoude (en dus die verste noord wat enige bome aangetref word) is die Julie-isoterm van 10 °C, met ander woorde die lyn wat alle punte verbind waar die temperatuur gedurende 60 tot 70 dae per jaar minstens 10 °C is. Bo hierdie lyn kan bome nie groei nie. Die klimaat in die naaldwoudgordel is droog en koud; op sommige plekke is die maksimumreënval 500 mm per jaar en kan die temperatuur tot - 45 °C daal. Die grond is vir 'n groot deel van die jaar bevries, sodat die bome hul water van 'n groot diepte af moet kry. Hulle het gevolglik 'n diep wortelstelsel met baie vertakkings.
Samestelling
Die aantal spesies wat onder sulke uiterste klimaatsomstandighede kan bly voortbestaan, is beperk. Die Europese naaldwoude bestaan hoofsaaklik uit die Skotse den (Pinus sylvestris), die fynspar (Picea abies) en die silwerspar (Abies alba), terwyl die oorheersende bome in die Eurasiese naaldwoude die Siberiese den (Pinus sibirica), die Siberiese spar (Abies sibirica) en twee lariksboomspesies (Larix russica en Larix gmelini) is. Die Noord-Amerikaanse naaldwoude word oorheers deur die witspar (Picea glauca), die swartspar (Picea mariana) en die balsemspar (Abies balsamea).
Min verdamping vind in die winter plaas vanweë die naaldvormige blare met hul diep, ingesinkte huidmondjies. Omdat die meeste naaldbome immergroen is, kan fotosintese dadelik begin wanneer die temperatuur in die lente begin styg en word nuwe blare gou gevorm. Spesies van die genus Larix is egter bladwisselend; en dit het weer die voordeel dat geen transpirasie in die winter kan plaasvind nie.
Lariksbome kan laer temperature as die ander naaldbome verdra en kom die verste noord voor van al die naaldbome. By ander naaldbome bly elke blaar gewoonlik 'n paar jaar aan die boom en word dan deur 'n ander blaar vervang. Die naalde wat afval, ontbind baie stadig vanweë die lae temperatuur en vorm 'n dik laag op die grond. As die sneeu en ys in die lente smelt, dring die water in hierdie laag dennenaalde in en neem 'n deel van die organiese sure daaruit op.
As dit dan verder in die grond indring, los die suur water 'n groot deel van die minerale voedingstowwe op en die grond word sodoende uitgeloog. Waar die afwaartse beweging van die water ophou, slaan die uitgeloogde minerale neer. Veral ysterverbindings is volop in hierdie laag, wat deur die eeue heen verhard het en bekend staan as ouklip (Engels: terricrete, na aanleiding van die yster daarin). Die laag is so hard dat wortels nie daardeur kan dring nie. Grond wat op hierdie manier gevorm is, staan bekend as podsoliese grond en is nie baie geskik vir plantegroei nie vanweë die suurheid en die gebrek aan voedingstowwe.
Saam met die gebrek aan lig, wat deur die boomlaag veroorsaak word, is hierdie grond waarskynlik verantwoordelik vir die uiters beperkte ondergroei van naaldwoude. Die duidelik gestruktureerde struik- en kruidlae wat in die meeste loofbosse aangetre1 word, ontbreek in die naaldwoude. Daar groei egter wel 'n groot hoeveelheid mosse en fungi wat daartoe in staat is om die suur humus te verdra. Baie van die fungi leef in simbiose met die wortels van naaldbome, en hierdie kombinasie staan bekend as mikorisa of swamwortel.
Die misella (draadvormige talli) van die fungi funksioneer as wortelhare, wat die naaldbome self nie het nie, en neem water en opgeloste voedingstowwe uit die grond op. In ruil daarvoor neem hulle organiese voedingstowwe uit die bome op. Ook in die noordelike gebergtes, waar die temperatuur baie afneem met 'n toename in hoogte, word loofbosse geleidelik vervang deur naaldwoude waarvan die samestelling baie met die van die boreale naaldwoude ooreenstem.
Aan die Weskus van Noord-Amerika word naaldwoude aangetref wat grootliks verskil van die boreale naaldwoude. Hier is die klimaat betreklik warm en vogtig vanweë die invloed van 'n warm seestroom die Koerosjio- of Japanse seestroom. In hierdie gunstige klimaat floreer 'n digte woud van hoë bome soos Thuja plicata en Tsuga heterophylla, met 'n digte ondergroei van struike en kruidagtige gewasse. Baie van die boomtakke is met oumansbaard oordek (Usnea-spesies), waardeur die woude 'n tropiese voorkoms het.
Die naaldwoude wat op groot skaal in Sentraal- en Wes-Europa aangeplant is, verskil heelwat van die natuurlike woude omdat hulle die vorm van monokulture aanneem, met ander woorde elke plantasie bestaan uit slegs een spesie. Die spesies wat die meeste geplant word, is Skotse denne (Pinus sylveslris) en sparre (genus Picea). Daar is baie min ondergroei en dierelewe in hierdie plantasies.
Dierelewe
Die naaldwoude van die Noord-Amerikaanse weskus groei onder gunstige klimaatsomstandighede en het 'n betreklik groot verskeidenheid plantspesies, met ŉ gepaardgaande verskeidenheid dierspesies. In die spesie-arme boreale naaldwoude is daar egter relatief min dierspesies. Die naaldwoudekostelsel van die Noordelike Halfrond is dus heelwat eenvoudiger as die ekostelsels van warmer wêrelddele.
Die sade van die naaldbome is die vernaamste voedselbron van saadetende voëls, en wanneer daar in 'n sekere jaar min sade geproduseer word, neem die bevolkingsgetalle van die voëls drasties af. Egte saadeters is die neutkrakers (genus Nucifraga) en die kruisbekke (genus Loxia). Die witbandkruisbek (Loxia leucoptera) en die grootkruisbek (Loxia pytyopsiitacus) word slegs in die boreale woude aangetref, terwyl die gewone kruisbek (Loxia curvirostra) ook in die alpiene naaldwoude aangetref word.
Die snawelvorm van die drie spesies verskil duidelik en elke spesie spesialiseer ten opsigte van 'n spesifieke denneboomspesie, waarvan hulle met hul aangepaste snawels die sade uit die keëls pik. Ander kenmerkende voëls vir die naaldwoude is mese en spegte, wat albei insekte-eters is. In die winter eet hulle hoofsaaklik insekte-eiers en papies. Ander insekte-eters, so as sommige sangvoëls en vlermuise, migreer na warmer wêrelddele.
Die woudhoender (Tetrao urogallus) van Eurasië en die blou sneeuhoender (Dendragapus obscurus) van die noordelike VSA het albei 'n betreklik wye verspreiding en is aangepas om die harsryke, moeilik verteerbare dennenaalde te kan eet. Die woudhoender leef in die winter byna uitsluitlik van dennenaalde, waarvan die voedingswaarde so laag is dat die voëls die hele dag moet eet om aan die lewe te bly. Die knaagdiere van die naaldwoude leef hoofsaaklik van die blare en knoppe van kruide wat op die grond groei. In die winter grawe hulle tonnels onder die sneeu om hul kos te bereik.
Die belangrikste groot herbivore (planteters) is herte (Alces machlis), wat met hul lang pote in die somer in moerasse wei op soek na waterplante. In die somer is die herte alleenlopend, maar in die winter vorm hulle troppe. Die knaagdiere is die belangrikste prooi vir 'n verskeidenheid roofdiere. Bere, losse en wolwe is normaalweg nie eintlik naaldwoudbewoners nie, maar met die geleidelike verdwyning van loofbosse in die suide om vir landbougrond plek te maak, is hulle gedwing om hulle tot die naaldwoude terug te trek.
Die kleiner roofdiere soos die lede van die marterfamilie (Mustelidae) het altyd 'n wyer verspreiding gehad. Baie van die naaldwouddiere is oor die hele naaldwoudgordel versprei, ŉ verskynsel wat waarskynlik toegeskryf kan word aan die landbrûe wat Asië en Noord-Amerika gedurende vroeëre ystydperke verbind het. Die pels van sommige lede van die marterfamilie word in die winter ligter van kleur. Hoe meer noord die diere voorkom, hoe ligter is die pels in die winter, en die diere wat in die toendra leef, se pels is spierwit.
Hierdie pelsverkleuring word net soos by die sneeuhaas meegebring deur hormone wat in die liggaam afgeskei word. 'n Groot verskeidenheid sapsuiende, naald-, saad- en knopetende insekte, asook houtboorders, word in die naaldwoude aangetref, waarvan sommige soms ernstige skade kan veroorsaak. Die denneskeerder (Myelophilus piniperda) is byvoorbeeld 'n kewer wat onder die bas van dennebome leef en die jong endlote uiteet, waardeur die bome lyk as of hulle geskeer is.
Ekonomiese waarde
Die hout van naaldbome is baie bruikbaar omdat dit sterk en in die meeste gevalle baie duursaam is en omdat die bome baie regop groei, sodat lang planke gesaag kan word. Die noordelike VSA, Kanada, die Sowjetunie en Skandinawië is van die belangrikste houtprodusente.
Vroeër is baie van die hout in riviere gegooi en stroom af laat dryf tot by die saagmeulens, maar vanweë die relatief groot verlies aan hout is hierdie metode grotendeels laat vaar en word die hout hedendaags met behulp van kabelspore en vragmotors vervoer en plaaslik verwerk. Baie van die hout word as timmerhout gebruik, terwyl ander hout as grondstof vir die vervaardiging van papier en vuurhoutjies dien. Die hars dien as grondstof vir terpentyn en verskeie vernissoorte. Die bas is vroeër by die looi van leer gebruik, maar hedendaags word sintetiese looistowwe vir die looiery gebruik.
2004 Spaanse Grand Prix
Die 2004 Formule 1 Spaanse Grand Prix is op 9 Mei 2004 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje gehou. Dit was die vyfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Michael Schumacher van Ferrari gewen.
Willem Petrus de Villiers
Na Beaufort-Wes
Die Vrydagaand met die orrelinwyding het die konsulent, ds. Willem Adolph Krige, in 'n stampvol kerk die wydingsrede uitgespreek na aanleiding van Psalm 100:2 (Statebybel): "Dient den HEERE met blijdschap, komt voor Zijn aanschijn met vrolijk gezang." J.S. de Villiers, 'n broer van ds. De Villiers en jare lank (1857-1875) orrelis in die Paarlse moedergemeente, het spesiaal Beaufort toe gekom om die nuwe instrument te bespeel en om die geleentheidskoor te lei.
Ds. De Villiers se bevestiging het die Saterdagoggend om halftien plaasgevind. Hier het prof. N.J. Hofmeyr van die Stellenbosse Kweekskool die bevestigingsrede uitgespreek na aanleiding van 2 Korintiërs 5:19 en 20 (Statebybel): "Want God was in Christus de wereld met Zichzelven verzoenende, hun zonden hun niet toerekenende; en heeft het woord der verzoening in ons gelegd. Zo zijn wij dan gezanten van Christus wege, alsof God door ons bade; wij bidden van Christus wege: laat u met God verzoenen."
Werk op Beaufort-Wes
Toe ds. De Villiers die herderstaf op Beaufort opneem, was hy maar 25 jaar oud en onervare, maar vol moed, krag en geesdrif. Hy het die geestelike en administratiewe werk in die gemeente met ywer en deursettingsvermoë aangepak. Veral het hy groot baanbrekerswerk in verband met die onderwys gedoen. Uit die staanspoor het hy, bygestaan deur die kassier, hom daarvoor beywer om die kerk se geldsake op 'n gesonde voet te kry. Met sukses maak hulle 'n begin om die kerkskuld af te betaal. Vir dié doel is vir die eerste maal in die gemeente se bestaan kerkbasaars gehou en selfs gewyde konserte. Teen Julie 1870 is die kerkskuld verminder tot £300 (gegewe 'n leraarsalaris van £350, waarskynlik sowat R350 000 in hedendaagse geldwaarde) en daarna nog verder afgebring. Jaarliks in Januarie is gereeld verslag aan die gemeente gedoen in verband met die geldelike stand. Die kerkraad kon daartoe oorgaan om die kerkgebou op te knap, die pastorie van 'n broodnodige strooidak te voorsien en ook 'n lykswa aan te skaf (1870). Die kerkraad het in hierdie tyd, soos trouens nog lank daarna, baie las gehad van bankhuurders wat versuim het om hul bankgeld te betaal en waardeur die kerkkas etlike ponde skuld gely het. Ds. De Villiers was vasberade om dié mense die les goed te leer. Daar is eenvoudig besluit om korte mette met hulle te maak en voortaan sou almal die reg verbeur om 'n kerkbank te gebruik as hulle enkele jare agtereenvolgens nie huur betaal het nie. Om verstaanbare redes het dit heelwat verset uitgelok, wat die taak van die bankmeester, C.G. Smith, so bemoeilik het dat hy bedank het weens die vele onaangenaamhede wat dit vir hom veroorsaak het. Die koster, G. Davidtz, is toe gelas om die bankboek oor te neem.
Na Carnarvon
In 1875 is op die ou plaas Schietfontein die dorp en gemeente Carnarvon gestig en kort daarna beroep die dogtergemeente vir ds. De Villiers, wat hom geroepe voel om die lidmate op Schietfontein te gaan help met die bou van 'n kerk, 'n pastorie, 'n nuwe gemeente en 'n nuwe dorp. Hy vra sy demissie by die kerkraad op 5 Julie 1875 aan en kry sy eervolle ontslag op Maandag 16 Augustus 1875. Die vorige dag het hy en die gemeente hartroerend van mekaar afskeid geneem. Die Gereformeerde Kerkbode het op 4 September as volg oor die afskeidsplegtigheid berig:
"Op Zondag, 15 Augustus nam Ds. W.P. de Villiers afscheid van deze gemeente; onder welke hij ruim zeven jaren met zegen en vrucht gearbeid heeft. De opkomst was zeer talryk. Zijn Eerw. had tot tekst gekozen 2 Cor. XIII:11 'Voorts broeders, zijt blijde, wordt volmaakt, zijt getroost, zijt eensgezind, leeft in vrede en de God der liefde en des vredes zal met u zijn' - naar aanleiding van welke woorden hij een hartroerende rede hield. Toe de leraar van den kansel gekomen was, werd hem een hartelijke adres voorgelezen door oud-ouderling P.J. Weeber, die hem tevens een beurs overhandigde met £64, Zijn Eerw. betuigde daarvoor zijn warmen dank en zegde dat hij het beroep naar een andere plaats had aangenomen, omdat hij daar een groter arbeidsveld voor hem geopend zag en dat hij zich van God geroepen gevoelde daarheen te gaan."
Met die afskeid van die Sondagskoolkinders die agtermiddag is aan hom 'n pragtige skryfkis gegee. Die aand het hy weer sy afskeidsboodskap in die sendingkerk van eerw. Teske gegee, toe 'n "fraai servies" hom aangebied is. Maandagmôre het hy van die skool, destyds deur hom gestig en waarvoor hy soveel gedoen het, afskeid geneem. Teen twaalfuur vertrek ds. De Villiers vergesel van 'n menigte inwoners van albei rasse en waens, karre en te voet. Buite op die vlakte het hulle van hom afskeid geneem terwyl, aldus die Kerkbode-medewerker, "de leraar zijne tranen met die der gemeente mengde".
Cristina Vee
Cristina Vee (gebore 11 Julie 1987) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Mummy (2017) en in die televisiereeks Miraculous: Tales of Ladybug & Cat Noir (2015).
2024
Die jaar 2024 sal 'n skrikkeljaar wees wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag sal begin. Dis sal die 24ste jaar van die 21ste eeu n.C. wees. In teenstelling met gewone jare sal die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie hê.
Krai
Krai (Russies: край) is ’n term wat verwys na nege van Rusland se administratiewe of deelgebiede. Dit word op verskeie maniere vertaal: as distrik, provinsie of streek.
In Rusland was krais geskiedkundig groot gebiede wat aan die buitekant van die land geleë was. Tans dui krai egter op die status en outonomiteit van ’n gebied.
Krais word administratief verdeel in distrikte (rajons).
Die volgende krais word in Rusland aangetref:
Plinius die jongere
Gaius Plinius Caecilius Secundus, gebore Gaius Caecilius of Gaius Caecilius Cilo (61 n.C. – ca. 112 n.C.), beter bekend as Plinius die jongere, was 'n regsgeleerde, outeur en magistraat van antieke Rome. Plinius se oom, Plinius die ouere, het gehelp om hom groot te maak en bygedra tot sy opleiding. Op 24 Augustus van die jaar 79 n.C. was hulle beide ooggetuies van die uitbarsting van Vesuvius.
Plinius is bekend om sy honderde behoue briewe, wat hooggeskat word as eietydse historiese bronne. Vele is aan die regerende keiser van die dag gerig, of aan prominente persoonlikhede soos die geskiedkundige Tacitus. Plinius was self 'n vername figuur, aangestel as keiserlike magistraat onder Trajanus (bewindstermyn 98–117 n.C.). Plinius is beskou as 'n betroubare en gematigde persoon, sodat hy opgang gemaak het deur 'n opeenvolging van keiserlik siviele en militêre aanstellings, die sogenaamde cursus honorum. Hy was bevriend met die geskiedkundige Tacitus, en die biograaf Suetonius het onder sy staf getel. Plinius het verder kontakte opgebou met verskillende ander welbekendes van sy tyd, insluitend die filosowe Artemidoros en Euphrates tydens sy verblyf in Sirië.
Kinderjare
Plinius die jongere is gebore in Novum Comum (hedendaagse Como, noord-Italië), as die seun van Lucius Caecilius Cilo, ook in Como gebore, en sy vrou Plinia Marcella, 'n suster van Plinius die ouere. Hy was die kleinseun van die senator en landheer Gaius Caecilius, gebore in Como om en by 61 n.C.. Hy het sy oom, Plinius die ouere, geadmireer, en beskrywings verskaf van sy oom se werksaamhede aan die Naturalis Historia.
Plinius se pa is op vroeë ouderdom oorlede toe sy seun nog jonk was; sodat aanvaar word dat Plinius by sy ma gewoon het. Sy voog en preceptor oor sy opleiding was Lucius Verginius Rufus, roemryk weens sy onderwerping van die opstand teen Nero in 68 n.C..
Na aanvanklike tuisonderrig, is Plinius na Rome vir verdere opleiding. Daar is hy onderrig in retoriek deur Quintilianus, 'n gesiene leraar en outeur, asook Nicetes Sacerdos van Smirna. Dit was op hierdie stadium dat 'n nouer band gesmee is tussen Plinius en sy oom Plinius die ouere. Toe Plinius die jongere 18 was, het sy oom Plinius gesterf tydens 'n reddingspoging om vasgekeerdes tydens die uitbarsting van Vesuvius te bereik. Volgens die terme van die ouer Plinius se testament, is sy boedel aan sy susterskind oorgelaat. In dieselde dokument is die jonger Plinius aangeneem deur sy oom. Gevolglik het Plinius die jongere sy naam verander van Gaius Caecilius (of Gaius Caecilius Cilo) na Gaius Plinius Caecilius Secundus.