cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Nnedi Okorafor
Verwerkings van haar werk
In Februarie 2017 het Okorafor via Facebook aangekondig dat haar wetenskap-ontmoet-heksery-kortverhaal "Hallo, Moto" deur die Nigeriese produksiemaatskappy Fiery Film aangekoop is. Die storie is verwerk in 'n kortfilm, getiteld Hello, Rain deur die rolprentvervaardiger C.J. Obasi. Die verhaal vertel van 'n vrou wat ontdek dat sy heksery en tegnologie kan saamsmelt wanneer sy vir haar en haar vriende pruike skep wat hulle toelaat om invloed en mag uit te oefen om korrupsie te help beveg. In plaas daarvan sien sy hoe haar vriende self korrup raak, 'n Lokprent is in Januarie 2018 vrygestel. Hallo, Rain het op 6 Mei 2018 sy wêreldpremière by die Internasionale Kortfilmfees in Oberhausen gehad.
In Julie 2017 het Okorafor via Twitter aangekondig dat Who Fears Death deur HBO geïdentifiseer is om 'n televisiereeks te word, met die romanskrywer en Game of Thrones-vervaardiger George R. R. Martin wat as 'n uitvoerende vervaardiger by die projek aangesluit het. Okorafor sal as konsultant by die projek betrokke bly.
In April 2019 is die nuus aangekondig dat Okorafor die draaiboek van 'n verwerking van Octavia Butler se Wild Seed saam met die rolprentvervaardiger Wanuri Kahiu vir Amazon Prime Video sou skryf. Dit sal deur Viola Davis vervaardig word.
In Januarie 2020 is die nuus aangekondig dat Okorafor saam met die skrywer Stacy Osei-Kuffour die draaiboek van 'n verwerking van haar Binti-novelle-trilogie vir Hulu sou skryf. Dit sal deur die Media Res Production Company vervaardig word.
Ander werk
In 2005 het Okorafor haar eerste toneelstuk, Full Moon, geskryf en gepubliseer. Die Buxville Theatre Company in Chicago het gehelp om hierdie vollengte teaterwerk te vervaardig.
In 2009 het Okorafor haar argief geskenk aan die Science Fiction and Fantasy Writers of America (SFWA)-versameling van die Departement van Skaars Boeke en Spesiale Versamelings by die Noord-Illinois Universiteitsbiblioteek.
Okorafor was die spesiale eregas vir jong volwassenes by Detcon 1, die 2014 Noord-Amerikaanse Wetenskapfiksie-konvensie; Detcon1 het spesiale klem op YA-wetenskapfiksie geplaas.
Sy het in Augustus 2017 by die TEDGlobal-konferensie in Arusha, Tanzanië, gepraat.
In Oktober 2017 het Okorafor via Twitter aangekondig dat sy drie uitgawes vir Marvel se Black Panther gaan skryf, en gaan voort waar die skrywer Ta-Nehisi Coates opgehou het. Die eerste uitgawe van Black Panther: Long Live the King is in Desember 2017 gepubliseer. 'n Maand tevore is 'n kort strokiesprent deur Okorafor ingesluit in Marvel se Venomverse War Stories No. 1. Getiteld "Blessing in Disguise", is hierdie strokiesprent geïnspireer deur die 2014 Boko Haram-ontvoering van meer as 200 Nigeriese meisies. In Maart 2017 is aangekondig dat Okorafor sou terugkeer na skryfwerk afgelei van die Black Panther, in Wakanda Forever, waar die Dora Milaje saamspan met Spider-Man, X-Men en Avengers. In Julie 2018 het dit aangekondig dat Okorafor 'n solo-titel gaan skryf wat op Shuri gefokus is.
Broken Places & Outer Spaces, Okorafor se eerste niefiksie-titel, is in 2019 deur Simon & Schuster gepubliseer.
Okorafor het die essay "Zula of the fourth grade playground" bygedra tot die 2019-bloemlesing New Daughters of Africa, geredigeer deur Margaret Busby.
In 2018 is haar beperkte strokiesprentreeks LaGuardia deur Berger Books gepubliseer. In 2020 het die versamelde bundel 'n Eisner-toekenning en 'n Hugo-toekenning gewen.
Invloede en temas
Okorafor se romans en stories weerspieël beide haar Wes-Afrikaanse erfenis en haar Amerikaanse lewe. Eerder as om as Nigeries-Amerikaans te identifiseer, verwys Okorafor na haarself as "Naijamerican" en verduidelik die belangrikheid van haar dubbele erfenis tydens 'n 2016 NPR-onderhoud:
Dit is 'n groot deel van my identiteit, en dit is ook 'n rede hoekom ek dink ek het uiteindelik wetenskapfiksie en fantasie geskryf het omdat ek op hierdie grense woon – en hierdie grense wat my in staat stel om vanuit verskeie perspektiewe te sien en dinge te internaliseer in en dan soort van verwerk sekere idees en sekere stories op 'n baie unieke manier. En dit het my daartoe gelei om hierdie vreemde fiksie te skryf wat ek skryf, wat regtig nie so vreemd is as jy regtig daarna kyk deur 'n soort skewe lens nie.”
Okorafor het opgemerk hoe die fantasie- en wetenskapfiksie-genre min diversiteit bevat, en dit was haar motivering vir die skryf van boeke van hierdie genres wat in Afrika afspeel. Sy wou meer gekleurde mense insluit en stories skep met Afrika as agtergrond omdat so min stories daar afspeel. Sy het haar eerste verhaal as 'n tweedejaarstudent geskryf en die toneel van haar verhaal Nigerië gemaak. Haar verhale plaas swart meisies in belangrike rolle wat gewoonlik aan wit karakters gegee word Okorafor noem Nigerië as "haar muse" aangesien sy sterk beïnvloed word deur Nigeriese folklore en sy ryk mitologie en mistiek.
Gary K. Wolfe het oor haar werk geskryf: "Okorafor se genialiteit was om die ikoniese beelde en tradisies van Afrika-kultuur te vind, meestal Nigeriese en dikwels Igbo, en hulle net genoeg aan te pas om 'n naatlose deel van haar woordeskat van fantastika te word."
Haar werk fokus dikwels na "gewigtige maatskaplike kwessies: rasse- en geslagsongelykheid, politieke geweld, die vernietiging van die omgewing, volksmoord en korrupsie" deur "die raamwerk van fantasie." Okorafor deel dat hoewel die temas van haar stories dikwels veelvuldig is, is hulle altyd gegrond op "verhale van die vroue en meisies rondom my en ook binne myself." Okorafor beweer dat haar werk en ouerlike verantwoordelikheid met mekaar verband hou, want "skryf en ma-wees is deel van my, so hulle word saam gemeng en balanseer mekaar uit."
Vanaf 2019 het Okorafor die term "afrofuturisme" as 'n etiket vir haar werk ten sterkste begin verwerp en die terme afrikafuturisme en afrikajujuisme geskep om haar werke te beskryf. In Oktober 2019 het sy 'n essay gepubliseer met die titel "Defining Africanfuturism" wat beide terme in detail definieer.
Oceanapia bacillifera
Oceanapia bacillifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson.
Dumbo
Dumbo is 'n animasiefliek van 1941 wat deur Ben Sharpsteen geregisseer is en die stemme van Edward Brophy, Verna Felton, Cliff Edwards, onder andere, gebruik.
Oceanapia bartschi
Oceanapia bartschi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1934 deur De Laubenfels.
Oegarit
Oegarit (Oegarities: 𐎜𐎂𐎗𐎚 ʼOegart, Arabies: أُوغَارِيت Oegarit) was ’n antieke hawestad in Noord-Sirië, aan die buitewyke van die hedendaagse Latakia, wat in 1928 per ongeluk ontdek is saam met die Oegaritiese tekse. Die ruïnes word dikwels Ras Sjamra genoem, na die landpunt waar dit geleë is.
Oegarit het noue bande met die Hetitiese Ryk gehad, soms heffings na Egipte gestuur en handels- en diplomatieke bande met Siprus gehad. Dit blyk uit dokumente wat op die terrein ontdek is en word bevestig deur Miceense en Sipriotiese pottebakkersware wat daar aangetref is.
Die koninkryk was op sy hoogtepunt van omstreeks 1450 v.C. tot met sy verwoesting omstreeks 1200 v.C., moontlik aan die hand van die geheimsinnige Seevolke. Dit is een van baie wat tydens die verval van die Bronstydperk, die oorgang van die Laat Bronstydperk tot die Vroeë Ystertydperk, verwoes is.
Geskiedenis
Ras Sjamra lê aan die Mediterreense kus, sowat 11 km noord van Latakia.
Oorsprong en die tweede millennium v.C.
Die eerste geskrewe bewyse vir die stad se bestaan kom van die nabygeleë stad Elba, omstreeks 1800 v.C. Oegarit is in ’n groot mate deur Egipte beïnvloed, veral wat sy kuns betref. Bewyse van die vroegste Oegaritiese kontak met Egipte (en die eerste sekere datum van die Oegaritiese beskawing) kom van ’n karneoolkraal wat geïdentifiseer word met die Middelryk se farao Senoesret I, 1971 tot 1926 v.C.
’n Stele en beeld van die Egiptiese faraos Senoesret III and Amenemhat III is ook ontdek. Dit is egter onseker wanneer hierdie monumente na Oegarit gebring is. Die Amarna-briewe van omstreeks 1350 v.C. sluit drie in van Oegarit af.
thumb|160px|’n Miceense keramiekkunswerk wat na Oegarit gebring is, 14de tot 13de eeu v.C. ([[Louvre).]] In die tweede millennium v.C. was Oegarit se bevolking Amorities – die taal Oegarities het moontlik ’n direkte Amoritiese oorsprong.
Verwoesting
Die laaste Oegaritiese koning van die Bronstydperk, Ammurapi (c. 1215 tot 1180 v.C.), was ’n tydgenoot van die laaste bekende Hetitiese koning, Suppiluliuma II. Die presiese datum van sy bewind is onbekend. ’n Brief van die koning het egter bewaar gebly waarin hy klem lê op die erns van die krisis wat baie Nabye Oosterse state in die gesig staar weens aanvalle en waarin hy hulp vra van die koning van Alashiya: "Die vyand se skepe het gekom; my stede (?) is afgebrand, en hulle het bose dinge in my land gedoen . . . Die sewe skepe van die vyand wat hierheen gekom het, het groot skade aangerig."
Oegarit is op die ou end verwoes. Dit is onseker of dit voor of ná die val van die Hetitiese hoofstad was. Baie ander Mediterreense kulture is ook in dié tyd omvergewerp. Van die verwoesting is blykbaar gesaai deur die geheimsinnige Seevolke.
Opgrawings
thumb|130px|’n Beeldjie van [[Baäl uit Oegarit.]]
Babiana planifolia
Babiana planifolia is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap.
Oegarit
Ontdekking
Ná sy verwoesting in die vroeë 12de eeu v.C. was Oegarit vergete tot in 1928, toe ’n kleinboer per ongeluk ’n graf oopgegrawe het terwyl hy aan die ploeg was. Die ontdekte area was die begraafplaas van Oegarit, in die nabygeleë hawestad Minet el-Beida. Opgrawings het sedertdien ’n stad ontbloot met ’n geskiedenis wat van omstreeks 6000 v.C. strek.
Jon Ewing
Jon Ewing (6 Oktober 1936 – Maart 2014) was 'n Australiese akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Bliss (1985) en in die televisiereekse Homicide (1964) en Kamahl (1972).
Oegarit
Terrein en paleis
Die terrein is ’n heuwel van 20 m hoog. Argeologies word Oegarit as wesentlik Kanaänities beskou. Léon Albanèse het in 1928 ’n kort ondersoek na ’n beroofde graf in die begraafplaas van Minet el-Beida gedoen en daarna die hoofheuwel van Ras Sjamra gefynkam. Die volgende jaar is wetenskaplike opgrawings van Ras Sjamra begin deur die argeoloog Claude Schaeffer van die Musée archéologique in Straatsburg. Werk onder Schaeffer het voortgeduur tot in 1970, met ’n tussenpose tydens die Tweede Wêreldoorlog.
Tydens die opgrawings is ’n koninklike paleis met 90 kamers ontbloot wat om agt binnehowe gesentreer was, asook baie privaat huise. Daar was ook twee hooftempels, een vir Baäl die "koning", seun van El, en een vir Dagon, die chtoniese god van vrugbaarheid en koring. Altesaam 23 steles is opgegrawe: nege naby die Tempel van Baäl, vier in die Tempel van Dagon en nog 10 wat oor die terrein versprei was.
Verskeie kleitablette met wigskrif is ook ontdek.
Linda Kash
Linda Kash (gebore 17 Januarie 1961) is 'n Kanadese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Waiting for Guffman (1996), Best in Show (2000), Man of the Year (2006), en The Love Guru (2008).
Sannieshof
Sannieshof is 'n dorp geleë in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika.
Geskiedenis
In 1920 het die dorp begin as 'n poskantoor vir die plaaslike boere. Sannieshof is vernoem na die eerste posmeester Johan Voorendijk se vrou Sannie, maar in 1928 is die dorp hernoem na Tielman Roos, 'n parlementslid van Lichtenburg. Die naam Roosville het nie byval gevind by die plaaslike gemeenskap nie en die oorspronklike naam is weer in 1952 herstel.
Geografie en klimaat
Die dorp lê 1 389 meter bo seevlak. Die N14 nasionale pad gaan deur die dorp.
Molelema
Molelema is 'n nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Joseph Smith
Joseph Smith, Jr. (* 23 Desember 1805 in Sharon, Windsor County, Vermont; † 27 Junie 1844 in Carthage, Illinois) was die stigter van die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae, 'n wêreldkerk en godsdienstige stroming wat ook as Mormonisme bekend staan. Smith, die seun van 'n boer wat ook as onderwyser werksaam was, het min formele opleiding geniet, maar was hoogs intelligent en het sy hele lewe lank sy kennis en vaardighede met geesdrif vermeerder. Hy was 'n bibliofiel wat saam met 'n tutor Hebreeus gestudeer het. Een van die bekendste aforismes in sy kanonieke werke is The glory of God is intelligence, or, in other words, light and truth (Doctrine & Covenant 93:36).
Met sy vertaling van 'n aantal goue plate (saam met Oliver Cowdery), wat hy volgens sy berig van 'n engel ontvang het en waarin Jesus van Nasaret se besoek aan die inheemse volke van Amerika (Indiane) beskryf word, het hy 'n eerste groep aanhangers aangetrokke. Die vertaling van die teks het in 1830 as die Boek van Mormon verskyn, en in dieselfde jaar het Smith sy eie geloofsgemeenskap gestig, aanvanklik nog bekend as The Church of Christ.
In die 1830's het Smith oorwegend in Kirtland in die deelstaat Ohio gebly wat as hoofkwartier van sy kerk gedien het. Eers nadat die koste vir die oprigting van 'n groot tempel handuit geruk en konflikte binne die geloofsgemeenskap na vore getree het, het Smith met sy aanhangers na Missouri verhuis. Spanninge met teenstanders van sy geloof het in 1838 tot onluste gelei waarna later as "Mormone-oorlog" verwys is. Smith en sy aanhangers het hulle vervolgens in Nauvoo, Illinois gevestig waar hulle met die oprigting van 'n tweede tempel begin het. Die beweging het intussen ook aanhangers uit Europa gelok.
Aantygings oor die beweging se poligamiese praktyke en beweerde pogings om 'n religieuse outokrasie te vestig het skerp kritiek van 'n plaaslike dagblad uitgelok, tog het Smith daarin geslaag om hierdie kritiese stemme te onderdruk. Smith en sy broer Hyrum is kort daarna deur 'n menigte felle teenstanders van sy beweging vermoor.
Smith het steeds 'n omstrede persoonlikheid gebly. Terwyl sy aanhangers hom as 'n profeet beskou en sommige van sy openbarings as heilige skrifte gekanoniseer het wat aan die Christelike Bybel gelykgestel word, verwys kritici na die gebrek aan argeologiese bewyse vir sy bewerings en kritiese analises van sy tekste wat hom as die skrywer daarvan identifiseer.
Nogtans sluit Smith se religieuse erfenis 'n aantal religieuse organisasies met miljoene aanhangers in waarby die spektrum van behoudende strominge soos die Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae (tans die grootste organisasie binne Mormonisme) tot meer liberale gemeenskappe soos die Community of Christ kan strek.
Koninkryk Nauvoo
Smith was van plan om self kandidaat te staan in 'n presidensiële verkiesing en om 'n utopiese model van 'n samelewing te verwesenlik. Die Raad van Vyftig het 'n alternatiewe grondwet saamgestel en 'n teokratiese regeringstelsel oorweeg. Tegelykertyd is die afskaffing van slawerny voorgestel. Die gebeure, waarna as Kingdom of Nauvoo verwys word, word deur Benjamin E. Park, assistentprofessor in geskiedenis aan die Sam Houston-staatsuniversiteit in Huntsville (Texas), in sy monografie Kingdom of Nauvoo: The Rise and Fall of a Religious Empire on the American Frontier behandel wat op 17 Maart 2020 gepubliseer is.
Met die groot trek van setlaars na Utah het die Kerk van Jesus Christus van die Heilige van die Laaste Dae 'n tyd lank as utopies-teokratiese samelewing in 'n moeilike en uitdagende omgewing bestaan voordat dit met gevestigde strukture en binne die politieke raamwerk van Utah as nuwe deelstaat by die Unie aangesluit het om as belangrike religieus-kulturele stroming, wie se aanhangers dikwels as Amerikaners met modelkarakter beskryf word, deel van die Amerikaanse hoofstroom te word.
Die kwessie van teokratiese ambisies het in die politieke debat tydens die presidensiële verkiesingsveldtog van 2007 en 2008 weer opgekom toe Mitt Romney, 'n praktiserende Kerklidmat, kandidaat gestaan het. Die verkiesing is deur baie Amerikaners as 'n soort referendum oor lidmate se geloof en 'n stem vir Romney as 'n stem vir institusionele Mormonisme beskou. Die gesiene literêre kritikus en Sterling-professor in geesteswetenskappe aan die Yale-universiteit Harold Bloom (1930–2019), wat Joseph Smith as 'n religieuse genius beskryf het, maar die moderne Kerkleierskap daarvan beskuldig het dat hulle die rug sou keer op Smith se ideale, het oor plutokratiese en teokratiese ambisies in die leierskap se geledere gekla (alhoewel hy geen spesifieke voorbeeld gee nie en blykbaar net na die feit verwys dat sommige Kerklidmate suksesvolle Amerikaanse sakemanne is) en gelykertyd teen Mitt Romney gewaarsku - wat nogtans nooit enige amp binne die Kerkleierskap beklee het nie.
Thulamela
Thulamela is die mees indrukwekkende van sowat 300 argeologiese terreine wat in die onlangse geskiedenis in die Nasionale Krugerwildtuin geïdentifiseer is. Dit is op 'n landhoogte suid van die Luvuvhurivier geleë, en bied uitsigte in alle rigtings. Tussen Desember 1993 en Julie 1995 is daar opgrawings onder leiding van Sidney Miller gedoen, en die terrein is ook deels herbou.
Die opening van die herboude Thulamela is deur honderde gaste bygewoon, insluitend die destydse Minister van Omgewingsake, Pallo Jordan, en die voorsitter van SANParke, wyle Dr Enos Mabuza. Die naam Thulamela is afgelei van thulwi, 'n hoop grond, en mela, groei, wat sou verwys na die talle miershope in die omgewing.
Die grafte van die koning en koningin wat in die 16de eeu hier geheers het is in die 1990s opgegrawe. Argeoloë het die koningin Losha genoem, en die koning Ingwe. Die koningsvesting by Thulamela het na raming 1000 mense gehuisves. Buite die vesting is die hellings oortrek met die vervalle mure van tuistes wat aandui dat tot 2000 mense moontlik hier gewoon het.
Bouvalle van verwante nedersettings is in die Matekeheuwels oorkant die Limpoporivier in Zimbabwe te vinde. In dieselfde gebied van die Krugerwildtuin word ook die Makahane-klipmure aangetref. Laasgenoemde terrein is noordoos van Punda Maria naby die Levuvhurivier geleë, en was ook 'n woonplek van die Vhalembethu.
Besoekers aan die wildtuin kan erfenistoere vanaf Punda Maria-kamp bespreek om Thulamela te besigtig.
Peter Fechter
Peter Fechter was 'n 18-jarige vlugteling wat deur Oos-Duitse grenswagte geskiet is terwyl hy oor die Berlynse muur na Wes-Berlyn probeer ontsnap het.
Die grenswagte het 35 skote afgevuur. Fechter is in sy longe en buik gewond en het skreeuend daar bly lê. Mense het aan beide kante begin saamdrom. Polisiebeamptes van Wes-Berlyn het verbande en ander mediese voorraad oor die muur gegooi, maar dit was tevergeefs. 'n Amerikaanse luitenant wat by Checkpoint Charlie gestasioneer was het ook kom kyk, sy kommentaar was: "Not our problem." 'n Uur na die voorval is Fechter aan bloeding dood en is sy liggaam deur Oos-Duitse soldate verwyder. Foto's van die bloeiende Fechter is die wêreld ingestuur en is selfs in die Amerikaanse tydskrif Life gepubliseer.
'n Eenvoudige houtkruis is aan die voet van die muur tot sy nagedagtenis opgerig. In Maart 1997, enkele jare na die Duitse hereniging, is twee van die grenssoldate wat op Fechter gevuur het, Erich Schreiber en Rolf Friedrich, tot 1 jaar voorwaardelik gevonnis. 'n Derde soldaat was intussen reeds oorlede.
Willie Fennell
Willie Fennell (1 Januarie 1920 – 9 September 1992) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Caddie (1976) en The Earthling (1980), en in die televisiereekse Sons and Daughters (1982) en Elly & Jools (1990).
Dallara
Dallara is ook die enigste vervaardiger van renmotors vir die IndyCar-reeks, Indy Lights, Formule 2, Formule 3 en Super Formule-kampioenskappe. Dallara vervaardig ook renmotors vir uithourenne soos die 24-uur van Le Mans en die 24-uur van Daytona.
Scott Bakula
Scott Bakula (gebore 9 Oktober 1954) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente American Beauty (1999) en Behind the Candelabra (2013), en in die televisiereekse Quantum Leap (1989) en Star Trek: Enterprise (2001).
Dallara
Formule Een
In 1988 het die maatskappy 'n Formule Een-vervaardiger geword, nadat hy deur BMS Scuderia Italia gehuur is om hul onderstel te bou. Die verhouding tussen die Italiaanse bouer en Beppe Lucchini se renuitrusting het tot 1992 voortgeduur, met hul beste uitslag twee derde plekke: een by die 1989 Kanadese Grand Prix met Andrea de Cesaris; die ander by die 1991 San Marino Grand Prix, danksy JJ Lehto. Die vervaardigerskampioenskap-uitslae was: geen klassifikasie in 1988, 8ste in 1989 (met 8 punte), 15de (met geen punte) in 1990, 8ste in 1991 (met 5 punte) en 10de in 1992 (met 2 punte) deur Pierluigi Martini.
Dallara het in 1999 vir 'n kort ruk na F1 teruggekeer en die toetsonderstel gebou vir Honda se beplande maar afgelaste terugkeer na die reeks.
Op 15 April 2014 het Gene Haas bevestig sy nuwe Formule Een-span, Haas F1-span, het samesprekings aangegaan om 'n vennootskap met Dallara in 2015 te vorm vir die bou van hul eerste motor. Op 21 Februarie 2016 is die Haas VF-16 amptelik onthul. Hierdie reëling het voortgeduur met Dallara wat al die Haas-motors tot en met die 2023-seisoen ontwerp het.
Ingrid Kavelaars
Ingrid Kavelaars (gebore 20 Maart 1971) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Dreamcatcher (2003) en in die televisiereekse Stargate SG-1 (1997), Code Name: Eternity (1999), en ReGenesis (2004).
Maerua
Maerua is 'n genus van struike en bome wat aan die familie Capparaceae behoort. Die genus is inheems in Afrika en Asië.
Oceanapia cagayanensis
Oceanapia cagayanensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Gladiolus scabridus
Gladiolus scabridus is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Eswatini.
Oceanapia cagayanensis
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1925 deur Wilson.
Amadeus August
Amadeus August (6 Mei 1942 – 6 Julie 1992) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bloody Friday (1972) en The Assault (1986), en in die televisiereeks Quentin Durward (1971).
Natalie Cole
Natalie Maria Cole (* 6 Februarie 1950 in Los Angeles; † 31 Desember 2015 aldaar) was 'n Amerikaanse sangeres, liedjieskryfster en aktrise wat teen die middel van die 1970's internasionale sukses met rhythm & blues-treffers soos This Will Be, Inseparable and Our Love behaal het.
Natalie Cole was die dogter van die befaamde jazz-sanger Nat King Cole (1919–1965) en het aanvanklik in kindersielkunde gestudeer. In 1972 het sy haar akademiese graad aan die Universiteit van Massachusetts behaal. Alhoewel sy onseker gevoel het oor 'n moontlike loopbaan in die musiekbedryf, het sy gedurende die somermaande 'n tydelike pos as sanger van 'n musiekgroep aanvaar en binnekort gereeld opgetree.
In 1974 het sy kennis gemaak met Chuck Jackson en Marvin Yancy, twee liedjieskrywers en platevervaardigers met wie sy begin saamwerk het. Danksy Jackson en Yancy se ondersteuning kon sy 'n platekontrak met Capitol Records onderteken. Vervolgens het Natalie Cole 'n reeks langspelers met rhythm & blues-gebaseerde titels vrygestel en reeds met haar debuutalbum Inseparable (1975) twee Grammy-pryse ingepalm, waaronder een as beste nuwe kunstenaar.
Trenna Keating
Trenna Keating is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Just Friends (2005) en Tideland (2005), en in die televisiereekse Defiance (2013) en Working the Engels (2014).
Natalie Cole
Haar tweede album, Natalie, het in die volgende jaar goudstatus behaal, terwyl sy met die enkelsnittreffer Sophisticated Lady nog 'n Grammy-prys verower het. Ook met haar volgende twee albums, Unpredictable (1977) en Thankful (1977), het sy groot sukses behaal. Albei langspelers het platinumstatus bereik.
Dwelmverslawing en 'n ernstige keelsiekte het Cole in die vroeë 1980's genoodsaak om haar musiekloopbaan tydelik te staak. Nadat sy die moeilikhede teen die einde van die dekade oorkom het, het sy van genre gewissel en omgeskakel na popmusiek met jazz-invloede. Haar terugkeer na die musiekbedryf het sy hoogtepunt in 1991 met die vrystelling van die dubbellangspeler Unforgettable... with Love bereik wat met Smile, The Very Thought of You en Mona Lisa sommige van haar pa se klassieke jazz-treffers bevat het. Vir die titellied is digitale opnametegnologie ingespan om 'n pa-en-dogter-duet te simuleer. Die album, wat naas sy kommersiële sukses ook deur kritici gunstig ontvang is, was Cole se eerste langspeler wat die nommer een-posisie op die trefferlyste behaal het. Dit is met drie Grammy-pryse bekroon.
Latere albums het Take a Look (1993), Snowfall on the Sahara (1999) en Ask a Woman Who Knows (2002) ingesluit. Met Still Unforgettable het sy in 2008 nog eens hulde aan haar pa se repertoire gebring. Vir dié album, wat as 'n versameling van romantiese standaardtreffers opgeneem is, is die Grammy-prys vir die beste tradisionele vokale poplangspeler in 2009 aan Cole toegeken.
In 2000 het Natalie Cole haar outobiografie Angel on My Shoulder, wat in samewerking met Digby Diehl ontstaan het, gepubliseer. Haar laaste lewensjare is vertroebel deur die afsterwe van geliefdes – haar suster Carole en haar ma Maria wat in die ouderdom van 89 aan kanker oorlede is. Natalie Cole het self aan nierversaking gely en drie keer per week dialise ontvang.
Tydens die TV-program Larry King Live het sy moontlike orgaanskenkers om hulp gevra. Nadat haar niggie Jessica in 2009 tydens haar swangerskap in die ouderdom van 30 aan 'n beroerte dood is, het haar tant besluit dat Natalie Jessica se nier moes ontvang aangesien haar dogter as orgaanskenker geregistreer was.
In 2015 het Natalie Cole se gesondheidstoestand versleg. Sy is op Nuwejaarsaand 2015 in die Cedars Sinai Mediese Sentrum in Los Angeles aan hartversaking oorlede. Sy word oorleef deur haar jonger tweelingsusters, Timolin en Casey Cole. Natalie het haar laaste rusplek in Forest Lawn Memorial Park in Glendale gevind.
Huwelik met Marvin Yancy
Marvin, 'n liedjieskrywer, gospelsanger en geordineerde predikant in die Baptistekerk, was Natalie se musiekvervaardiger. Dit was Marvin wat by sy vrou, 'n vroeëre lid van die Episkopaliese Kerk, weer belangstelling vir godsdiens gewek het.
Cole en Yancy is in 1980 van mekaar geskei, vyf jaar voordat Yancy in 1985 op die ouderdom van 34 jaar aan 'n hartaanval oorlede is.
Kaliforniese media het op 14 en 15 Augustus 2017 die afsterwe van Robert vermeld. Volgens amptelike bronne is hy in sy woonstel in die San Fernandovallei dood aangetref. Voorlopige ondersoek dui daarop dat hy aan natuurlike oorsake oorlede is. Hy was Natalie Cole se enigste seun.
Huwelik met Rufus Andre Fischer
In 1989 het Natalie Cole met die platevervaardiger en tromspeler Rufus Andre Fischer getrou. Ses jaar later, in 1995, het sy van hom geskei. Fischer het tussen 1972 en 1977 bekendheid verwerf as lid van Rufus, 'n groep wat sukses met treffers soos Tell Me Something Good, Sweet Thing en Ain't Nobody. Daarnaas het hy die sangeres Chaka Khan se loopbaan bevorder.
Huwelik met Kenneth Dupree
In Oktober 2001 het Cole met biskop Kenneth Dupree in die nie-kerklike Victory Church te Nashville, waar Dupree as senior pastoor aangestel was, in die huwelik getree. In 2004 is die huwelik ontbind nadat Cole 'n egskeidingsbevel op grond van onherstelbare verbrokkeling toegestaan is.
Eksterne skakels
Media
Babiana praemorsa
Babiana praemorsa is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en is deel van die sukkulente Karoo-plantegroei. Dit kom by Calvinia voor, van die Hantamsberg tot by Bloukranspas. Daar is vyf subpopulasies en die plant word as seldsaam beskou.
Beskikbaarheidsheuristiek
Die beskikbaarheidsheuristiek (in Engels: "availability heuristic") is 'n verstandelike kortpad wat staatmaak op onmiddellike voorbeelde wat by 'n gegewe persoon opkom wanneer hy 'n spesifieke onderwerp, konsep, metode of besluit evalueer. Die beskikbaarheidsheuristiek werk op die idee dat as iets onthou kan word, dit belangrik of ten minste belangriker moet wees as alternatiewe oplossings wat nie so maklik onthou word nie. Gevolglik, onder die beskikbaarheidsheuristiek, is mense geneig om hul uitsprake ten opsigte van meer onlangse inligting te weeg en sodoende nuwe menings bevooroordeeld te maak oor die jongste nuus.
Die beskikbaarheid van gevolge verbonde aan 'n aksie hou positief verband met die persepsies van die omvang van die gevolge van die aksie. Met ander woorde, hoe makliker dit is om die gevolge van iets te onthou, hoe belangriker word die gevolge daarvan beskou. Mense berus veral op die inhoud van hul herinnering as die implikasies daarvan nie in twyfel getrek word deur die probleme wat hulle ervaar om die relevante materiaal na vore te bring nie.
Stefka Kostadinova
Stefka Kostadinova van Bulgarye is etlike jare reeds die wêreldrekordhouer in hoogspring vir vroue. Sy het dit op 30 Augustus 1987 in Rome opgestel met 'n sprong van 2,09 meter.
Beskikbaarheidsheuristiek
Geskiedenis
In 1973 het Amos Tversky en Daniel Kahneman hierdie verskynsel bestudeer en dit die 'beskikbaarheidsheuristiek' bestempel. Voor hierdie navorsing was die aanvaarde verklaring vir menslike gedrag die 'rasionele agent'. 'n Rasionele agent is 'n agent met duidelike voorkeure wat onsekerheid modelleer deur verwagte waardes van veranderlikes of funksies van veranderlikes te gebruik, en dan altyd kies om die aksie uit te voer met die optimale verwagte uitkoms vir homself uit alle uitvoerbare aksies. 'n Rasionele agent kan enigiets wees wat besluite neem, gewoonlik 'n persoon, firma, masjien of sagteware.
John Fernside
John Fernside is 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Avenger (1937), Wings of Destiny (1940), The Overlanders (1946), en Bush Christmas (1947).
Beskikbaarheidsheuristiek
Geskiedenis
Tversky en Kahneman het gevind dat oordeel onder onsekerheid dikwels op 'n beperkte aantal vereenvoudigde heuristieke eerder as omvattende algoritmiese prosessering staatmaak.
Stefka Kostadinova
Gedurende haar internasionale loopbaan het sy vele kere die hoogste louere ingeoes, waaronder goud tydens die 1996 Olimpiese Spele in Atlanta. Gedurende die 1997-seisoen moes sy haar egter onttrek weens 'n kuitbesering aan die linkerbeen, wat haar na twee operasies gedwing het om uit te tree.
Beskikbaarheidsheuristiek
Verduideliking
Baie navorsers het probeer om die sielkundige proses wat die beskikbaarheid heuristies skep, te identifiseer.
Stefka Kostadinova
Op 11 November 2005 is sy tot president van die Bulgaarse Olimpiese Komitee verkies, met 42 stemme teenoor die 38 van Svetlana Otsetova.
Beskikbaarheidsheuristiek
Verduideliking
Tversky en Kahneman het geredeneer dat die aantal voorbeelde wat uit die geheue herroep word, gebruik word om die frekwensie waarmee sulke gevalle voorkom, af te lei. In 'n eksperiment om hierdie verduideliking te toets, het die deelnemers geluister na 'n lys van name met 19 beroemde vroue en 20 minder bekende mans, of 19 beroemde mans en 20 minder bekende vroue. Vervolgens is sommige deelnemers gevra om soveel moontlik name te herroep, terwyl ander gevra is om te bepaal of manlike of vroulike name meer gereeld op die lys voorgekom het. Natuurlik word die name van die beroemde mense meer gereeld herroep in vergelyking met dié van die minder bekende beroemdhede. Die meerderheid van die deelnemers het verkeerd geoordeel dat die geslag wat met meer beroemde name geassosieer word, meer gereeld aangebied is as die geslag wat met minder bekende name geassosieer word. Tversky en Kahneman het tot die gevolgtrekking gekom dat hoewel die beskikbaarheidsheuristiek in baie situasies 'n effektiewe strategie is, dit tot voorspelbare foutpatrone kan lei.
Navorsing
In die eerste ondersoek van Tversky & Kahneman oor die beskikbaarheidsheuristiek, is deelnemers gevra: "As 'n ewekansige woord uit 'n Engelse teks geneem word, is dit waarskynliker dat die woord met 'n "K" begin, of dat die derde letter "K" is?" Hulle argumenteer dat Engelssprekende mense onmiddellik aan baie woorde sou dink wat begin met die letter "K" (kangaroo, kitchen, kale), maar dat dit 'n meer gekonsentreerde poging sal verg om aan woorde te dink waarin "K" die derde letter is (acknowledge, ask). Resultate het aangedui dat die deelnemers die aantal woorde wat met die letter "K" begin oorskat het, en die aantal woorde wat "K" as die derde letter het ondergeskat het. Tversky en Kahneman kom tot die gevolgtrekking dat mense vrae soos hierdie beantwoord deur die beskikbaarheid van die twee kategorieë te vergelyk en te beoordeel hoe maklik hulle hierdie gevalle kan onthou. Met ander woorde, dit is makliker om te dink aan woorde wat met "K" begin, meer as woorde met "K" as die derde letter. Mense beoordeel dus woorde wat met 'n "K" begin, as 'n meer algemene voorkoms. In werklikheid bevat 'n tipiese teks egter twee keer soveel woorde wat "K" het as die derde letter as "K" as die eerste letter. In Engels is daar ook drie keer meer woorde met "K" in die derde posisie as woorde wat met "K" begin.
In 'n tweede toets toe deelnemers gevra is om take te voltooi waar hulle 'n getal moet skat, sal hulle die eindresultaat dikwels onderskat. Deelnemers het hul finale skatting gegrond op 'n vinnige eerste indruk van die probleem. Deelnemers het veral gesukkel toe die probleme uit veelvuldige stappe bestaan. Dit het plaasgevind omdat deelnemers hul beraming op 'n eerste indruk gegrond het. Deelnemers kon nie kompenseer vir die hoë groeitempo in die latere stappe nie weens die indruk wat hulle in die eerste stappe gevorm het. Dit is goed getoon in 'n taak wat die deelnemers gevra het om die antwoord op 'n vermenigvuldigingstaak te skat, waarin die getalle aangebied is as
Deelnemers wat eerstens die wiskundige probleem met die groter getalle (8 x 7 x 6 x...) ontvang het, het 'n aansienlik hoër resultaat geskat as deelnemers met die laer getalle eerste (1 x 2 x 3 x...). Deelnemers het net 'n kort tydjie gehad om die skatting te maak, en dus het hul beramings gebaseer op wat maklik beskikbaar was, wat in hierdie geval die eerste paar getalle in die ry was.
Gedragspatrone
In 'n studie deur Hayibor en Wasieleski is bevind dat die beskikbaarheid van ander wat glo dat 'n bepaalde daad moreel aanvaarbaar is, positief verband hou met ander se persepsies van die moraliteit van daardie handeling. Dit dui daarop dat die beskikbaarheidheuristiek ook 'n invloed het op etiese besluitneming en etiese gedrag in organisasies.
Navorsers het in 1989 voorspel dat jurielede 'n getuie as meer bedrieglik sou beoordeel as die getuie eers eerlik was en daarna in 'n leuen betrap was, as toe die getuie eerste betrap is voordat hy die waarheid vertel het. As die beskikbaarheidsheuristiek hierin 'n rol gespeel het, sou die tweede plek in die beoordelaars se gedagtes bly (aangesien dit meer onlangs was), en hulle sou waarskynlik die getuie se waarheid onthou. Om dit te toets, het 312 universiteitstudente die rolle van beoordelaars gespeel en na 'n video-opname gekyk van 'n getuie wat tydens 'n verhoor getuienis lewer. Resultate het die hipotese bevestig, aangesien beoordelaars die meeste beïnvloed is deur die nuutste aksie.
Balduin Baas
Balduin Baas (9 Junie 1922 – 22 Mei 2006) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente ''Die Lümmel von der ersten Bank - 1. Trimester: Zur Hölle mit den Paukern (1968), Wir haun die Pauker in die Pfanne - Die Lümmel von der ersten Bank, V. Teil (1970), Morgen fällt die Schule aus - Die Lümmel von der ersten Bank, VI. Teil (1971), en Betragen ungenügend!'' (1972).
Babiana pubescens
Babiana pubescens is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap.
Jessica Parker Kennedy
Jessica Parker Kennedy (gebore 3 Oktober 1984) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 50/50 (2011) en In Time (2011), en in die televisiereeks Black Sails (2014).
Maerua acuminata
Maerua acuminata is 'n struik wat deel is van die Capparaceae familie. Die spesie is inheems in Mosambiek en Tanzanië.
Sesjat
Sesjat (ook gespel Seshat, Safchet, Sesjata ens.) was in die Egiptiese mitologie die godin van wysheid, kennis en skrif. Sy is beskou as ’n skriba en boekhouer en die een wat skrif ontdek het. Sy is ook later verbind met landbou, sterrekunde, astrologie, bouwerk, wiskunde en landmeting. Dit is alles beroepe wat op haar talente staatmaak. In sommige laat tekste is sy Safech-Aoebi genoem.
Mitologie
Sesjat is ook die "meesteres van die huis van boeke" genoem, want haar priesters was in beheer van die biblioteek, waarin perkamentrolle met die belangrikste kennis gehou is en waar towerspreuke bewaar is.
In kuns is sy uitgebeeld as ’n vrou met ’n sewepuntige simbool op haar kop. Dit is nie bekend waarvoor die simbool staan nie. Farao Toetmoses III (1479-1425 v.C.) het haar godin Sefchet-Abwy genoem, of "sy van die sewe punte". In die Kistekste word gesê: "Sesjat maak die deur van die hemel vir jou oop."
Sy word gewoonlik uitgebeeld met ’n palmtak met merke, wat dui op die aantekening van die verloop van tyd, veral die tyd van die farao se lewe. Sy het dikwels ’n tiervel aan, wat die simbool was van begrafnispriesters.
Sesjat het die farao bygestaan met die "rek van die tou"-ritueel. Dit hou verband met die lê van die fondamente van tempels en ander belangrike geboue om presisie te verseker. Dié talent was ook nodig om opmetings te doen ná die jaarlikse oorstromings van die Nylrivier om weer die land se grense vas te stel.
Baie van haar kennis was taamlik heilig is nie buite die kringe van argitekte en boekhouers gedeel nie. Sy was ook verantwoordelik vir die aantekening van die farao se toesprake tydens sy kroning, asook die goedkeuring van die inventaris van buitelandse gevangenes en buit tydens militêre veldtogte. Tydens die Nuwe Ryk was sy betrokke by die Sed-fees, waarmee die farao se bewind van 30 jaar of langer gevier is.
Later, toe die kultus van die maangod, Thoth, belangrik geword het en hy as ’n god van wysheid geïdentifiseer is, is sy met hom verbind – eers as sy dogter en later as sy vrou.
Molodi
Molodi is 'n nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Oceanapia canalis
Oceanapia canalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Gladiolus serenjensis
Gladiolus serenjensis is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan Zambië.
Moraledi
Moraledi is 'n nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Parys-sindroom
Die Parys-sindroom (Frans: syndrome de Paris, Japannees: パリ症候群 Pari shōkōgun) is 'n sielkundige versteuring wat van tydelike aard is en oorwegend by Japannese toeriste tydens 'n verblyf in Parys gediagnoseer word. Die sindroom is kultuurgebonde en verwant aan die Stendhal- en Jerusalem-sindroom, maar geen erkende diagnose volgens internasionale klassifikasies soos ICD-10 of DSM-IV nie. Die Parys-sindroom word veroorsaak deur 'n smorende diskrepansie tussen die verwagtinge van toeriste en die werklikhede van Parys.
Noel Ferrier
Noel Ferrier (20 Desember 1930 – 16 Oktober 1997) was 'n Australiese akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Eliza Fraser (1976), The Year of Living Dangerously (1982), Paradise Road (1997), en The Well (1997).
Annie Leibovitz
Anna-Lou Leibovitz (gebore 2 Oktober 1949) is 'n Amerikaanse portretfotograaf wat bekend is vir haar innemende portrette, veral van bekendes, wat dikwels mense in 'n intieme omgewing en posisies uitbeeld. Leibovitz se Polaroid-foto van John Lennon en Yoko Ono, wat vyf uur voor die moord op Lennon geneem is, word beskou as een van die tydskrif Rolling Stone se beroemdse voorbladfoto's.
Bob Balaban
Bob Balaban (gebore 16 Augustus 1945) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Close Encounters of the Third Kind (1977), 2010 (1984), Gosford Park (2001), en Capote (2005).
Annie Leibovitz
Die Biblioteek van die VSA-kongres het haar verklaar tot 'n lewende legende, en sy is die eerste vrou wat 'n uitstalling gehad het in Washington se nasionale portretgalery.
Vroeë lewe
Leibovitz is op 2 Oktober 1949 in Waterbury, Connecticut, gebore as die derde oudste van ses kinders van Samuel Leibovitz en Marilyn Edith (gebore Heit). Haar pa was 'n luitenant-kolonel in die Amerikaanse lugmag en was van Roemeens-Joodse afkoms. Haar ma was 'n instruktrise in moderne dans van Esties-Joodse afkoms.
Die familie het dikwels rondgetrek en sy het haar eerste foto's tydens die Viëtnamoorlog in die Filippyne geneem.
Leibovitz het aan die San Francisco-kunsinstituut studeer in skilderwerk met die bedoeling om 'n kunsonderwyser te word. Nadat sy haar eerste fotografiewerksessie bygewoon het, het sy haar hoofvak na fotografie verander. Sy is geïnspireer deur die werk van Robert Frank en Henri Cartier-Bresson.
Loopbaan
Baie jare lank was Leibovitz se gunstelingkamera 'n Mamiya RZ67. Sy het ook die volgende kameras gebruik:
Sōhei
Sōhei (Japannees: 僧兵|僧兵 [soːheː] «monnik-soldaat») was Boeddhistiese krygermonnike in Middeleeuse en feodale Japan. By tye in die geskiedenis het hulle oor só veel mag en invloed beskik dat selfs keiserlike en militêre owerhede genoodsaak was om met hulle saam te werk.
Annie Leibovitz
1970-1980
Leibovitz het in 1970 'n loopbaan as fotograaf by Rolling Stone begin. In 1973 is sy as hooffotograaf aangestel, 'n posisie wat sy die volgende 10 jaar sou beklee. Sy het tot in 1983 by die tydskrif gewerk en gehelp om die Rolling Stone-voorkoms te definieer met haar intieme foto's van bekendes.
Sōhei
Die Sōhei se magsgroei het saamgeval met die toenemende invloed van die Boeddhistiese Tendai-skool tussen die 10de en 17de eeu. Die krygermonnike het grondbesit beskerm en 'n strategie van afskrikking teenoor mededingende Boeddhistiese skole gevolg. Hulle het 'n beslissende rol gespeel in die uitbreiding van Boeddhisme en die vorming van verskillende skole gedurende die Kamakoera-tydperk.
Annie Leibovitz
1970-1980
Op 8 Desember 1980 het Leibovitz 'n fotosessie met John Lennon gehad vir Rolling Stone en hom belowe hy sou op die voorblad verskyn. Nadat hy gevra het Yoko moet ook op die foto wees en sy verskeie posisies probeer het, het sy Lennon gevra om sy klere uit te trek en langs Yoko op te krul. Dit was die laaste professionele foto van Lennon. Hy is vyf uur later doodgeskiet. 'n Maand later het haar foto op die voorblad van Rolling Stone verskyn.
Sōhei
Japannese Sōhei het baie ooreenkomste getoon met Europese lekebroers, lede van 'n monniksorde wat self nie geordineer is nie. Net soos die lede van die Duitse Ridderorde, die krygermonnike van Duitssprekende gebiede, en die militêre ridderordes in die tydperk van die Kruistogte het Sōhei nie as individuele stryders of as lede van kleiner tempelgemeenskappe opgetree nie, maar eerder as krygers binne 'n betreklik groot broederskap of monniksorde. Die stamtempel van 'n Sōhei-orde kon uit 'n aantal, moontlik tientalle of honderde, kleiner tempels, oefensale en ondergeskikte tempels bestaan.
Annie Leibovitz
1980-2000
Leibovitz se nuwe styl van beligting en gebruik van helder kleure het haar in 1983 'n posisie by die tydskrif Vanity Fair besorg.
Sōhei
Een van die bekendste Sōhei-kloosters is Enryaku-ji op die bergpiek Hiei-zan, net buite Kioto.
Annie Leibovitz
1980-2000
In 1991 het sy 'n uitstalling gehou in die nasionale portretgalery in Washington. Sy was die eerste vrou en die tweede lewende portretfotograaf wat dit reggekry het. In dieselfde jaar is sy deur die Franse regering 'n kommandeur van die Ordre des Arts et des Lettres gemaak. Ook in 1991 het Leibovitz die beroemde fotograaf Margaret Bourke-White nagedoen deur op een van die arenddakspuiers op die 61ste verdieping van die Chrysler-gebou in Manhattan te klim waar sy die danser David Parsons op 'n ander arenddakspuier afgeneem het. Die bekende fotograaf en fotoredakteur van Life John Loengard het Leibovitz se gevaarlike manewales op dié dag vir The New York Times afgeneem.
In 1998 het Leibovitz gereeld vir die tydskrif Vogue begin werk.
2000-tans
In 2007 is 'n groot uitstalling van Leibovitz se werk in die Brooklynmuseum gehou. Dit was gebaseer op haar boek Annie Leibovitz: A Photographer's Life, 1990-2005 en het baie van haar professionele foto's van bekendes en persoonlike foto's van haar familie, kinders en lewensmaat Susan Sontag ingesluit. Dat is daarna op sewe ander plekke vertoon, onder meer Washington, D.C., San Francisco en Berlyn, Duitsland.
Merkwaardige foto's
Onder Leibovitz se talle merkwaardige foto's tel die volgende: 220px|thumb|Leibovitz voor haar More Demi Moore-voorbladfoto vir Vanity Fair, 2008.
Marit Larsen
Marit Elisabeth Larsen (* 1 Julie 1983, Lørenskog, Noorweë ) is 'n Noorse sanger, liedjieskrywer en musikant.
Loopbaan
In haar jeug speel Larsen in die Noorse band M2M, saam met haar jeugvriendin en woonstelmaat Marion Raven. Na 'n suksesvolle wêreldtoer, twee albums en singles as Don’t Say You Love Me, Mirror Mirror en Everything, gaan M2M in September 2002 uit mekaar. M2M was van die maatskappy Atlantic Rekords.
Nadat M2M uitmekaar geval het, begin Marion Raven 'n sololoopbaan. Larsen neem 'n paar jaar rus, om vervolgens in 2005 ook met 'n sololoopbaan te begin. In die noordelike herfs van 2005 begin hulle om haar debuutalbum Under the Surface by die maatskappy EMI op te neem. Die eerste enkelsnit Don’t Save Me betree in Februarie 2006 die Noorse trefferlyste en het gou die top 10 bereik. In die tweede week staan die treffer al op nommer 1.
Ulosa
Ulosa is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Gladiolus robertsoniae
Gladiolus robertsoniae is 'n meerjarige geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan die Gauteng, Mpumalanga en die Vrystaat. Die plant word bedreig deur mynbou aktiwiteite en oorbeweiding.