cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stigtingsdag
20ste eeu
Van die voorstelle om nuwe lewe in hierdie dag te blaas was die omskepping in 'n seevaartdag en die huldiging van immigrante, maar feitlik al sulke aangeleenthede kon makliker by 31 Mei aanklank vind, 'n dag wat die landgenote sterker aangespreek het. Verder, so is aangevoer, was die getal vakansiedae so groot dat nog 'n vakansiedag se waarde erg verwater het. Die finansiële verlies vir 'n openbare vakansiedag, soos bereken deur die Buro vir Ekonomiese Ondersoek op Stellenbosch in die tersiêre ekonomiese (dienste)sektor was R12 000 000 aan salarisse en lone (betaalde vakansiedag in die 1970's), sonder teenprestasie.
Vir 'n geruime tyd het die staat en die sakewêreld produktiwiteitsverhoging van die werker bespreek en metodes daarvoor probeer vind. Die produktiwiteit in Suid-Afrika was in die vroeë 1970's "besonder laag", maar die land het terselfdertyd ook die grootste aantal vakansiedae gehad. Die owerheid het dit bedink om onder meer Van Riebeeckdag en Gesinsdag (die tweede Maandag in Junie, voorheen Victoriadag) af te skaf.
Alice Drummond
Alice Drummond (21 Mei 1928 – 30 November 2016) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ghostbusters (1984), Awakenings (1990), Ace Ventura: Pet Detective (1994), en To Wong Foo Thanks for Everything, Julie Newmar (1995).
Stigtingsdag
20ste eeu
Teen die einde van Februarie 1973, toe dit bekend geword het dat Van Riebeecksdag, toe al ruim 21 jaar lank as openbare vakansiedag gevier, moontlik deur wetgewing afgeskaf gaan word, het daar onmiddellik heftige besware van kultuurleiers, historici, kultuurorganisasies en kerkgenootskappe opgeklink, asook van die opposisie, die Verenigde Party (een van die sprekers kon tydens die partykongres in 1973 hom nie voorstel dat die Verenigde State van Amerika Columbusdag sou afskaf nie. ).
Hoe dan ook, op 6 April 1973 het die radio en pers die tyding gebring dat Jan van Riebeeckdag as openbare vakansiedag amptelik afgeskaf is. Aangesien die besware hierteen so groot was, is daaroor by die Kongres van die Nasionale Party gestem of Van Riebeecksdag in ere herstel moet word of nie. Maar uit byvoorbeeld 75 kiesafdelings in die Kaapprovinsie het slegs drie (almal in Kaapstad) vir die herstel van Jan van Riebeeckdag as openbare vakansiedag gestem. Tog glo die Afrikaanse saketydskrif, Tegniek, dat die afskaffing van 'n vakansiedag allermins Suid-Afrika, wat op daardie stadium van die laagste produktiwiteitsgroeisyfers in die Westerse wêreld gehad het (4% oor vyf jaar, teenoor Wes-Duitsland se 5,9% binne slegs één jaar), kon red. Die probleem is eerder skoling, die verbetering van die mentaliteit teenoor werk en werksetiek; ook was daar te veel arbeidskrag aan die Suid-Afrikaanse universiteite vermors.
Nog in April 1976 het die Gereformeerde Werkgemeenskap in Pretoria 'n skriftelike beroep op premier Vorster gedoen om die Nasionale Jan van Riebeeck-dag in ere te herstel.
Dendrilla membranosa
Dendrilla membranosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1766 deur Pallas.
Dreaming of You
Dreaming of You is 'n album wat Tejaanse sangeres Selena in 1995 uitgereik het. Die album bereik nommer-1 op die Billboard Top Charts 1995-1996. Hierdie album is in beide Engels en Spaans uitgereik.
Charts
Album
Draco-dwergsterrestelsel
Die Draco-dwergsterrestelsel is ’n sferoïdale satellietstelsel van die Melkweg in die sterrebeeld Draak (Draco). Dit is in 1954 deur Albert George Wilson van die Lowell-sterrewag ontdek op fotoplate van die National Geographic Society in Washington D.C. se Palomar-sterrewag-lugopname.
Eienskappe
Onlangse studies het getoon die stelsel bevat waarskynlik groot hoeveelhede donkermaterie. Dit is die ruimtevoorwerp wat sover bekend die meeste deur donkermaterie beïnvloed word.
Die Draco-dwerg het ’n absolute magnitude van -8,6, maar ’n algehele helderheid van net 2×105 keer dié van die Son. Dit is dus een van die Melkweg se dofste satetelliete. Dit is na raming sowat 260 000 ligjare van die Son af en beslaan ’n gebied van 35′.5 × 24′.5 boogminute.
In 1961 het Walter Baade en Henrietta H. Swope die sterrestelsel bestudeer en meer as 260 veranderlike sterre ontdek, waarvan baie RR Lyrae-sterre is.
Dendrilla mertoni
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hentschel.
Rusty Schwimmer
Rusty Schwimmer (gebore 25 Augustus 1962) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A Little Princess (1995), Twister (1996), en The Perfect Storm (2000), en in die televisiereeks Louie (2010).
Fornax-dwergsterrestelsel
Die Fornax-dwergsterrestelsel is ’n elliptiese satellietstelsel van die Melkweg in die sterrebeeld Oond (Fornax). Dit is in 1938 in Suid-Afrika deur Harlow Shapley ontdek op fotografiese plate van die Boyden-sterrewag noordoos van Bloemfontein. Hy het kort tevore die Sculptor-dwergsterrestelsel ontdek.
Die stelsel bevat ses bolvormige sterreswerms; die grootste, NGC 1049, is voor die sterrestelsel self ontdek. Die Fornax-dwerg beweeg teen 53 km/s weg van die Son af. Dit bevat hoofsaaklik populasie II-sterre.
Laiwu
Laiwu (Chinees: 莱芜) is 'n stad in die Chinese provinsie Sjandong met 'n bevolking van 1 248 636 in 2010.
Kering
Kering, aanvanklik Établissements Pinault en daarna Pinault-Printemps-Redoute (PPR), is 'n Franse luuksegoedere groep, eienaar van verskeie handelsmerke, waaronder Gucci, Yves Saint Laurent, Bottega Veneta, Balenciaga, Boucheron en Alexander McQueen. Kering Eyewear (30% in besit van Richemont) vervaardig brilrame vir handelsmerke wat al dan nie tot die groep behoort.
Sedert 2005 word die groep bestuur deur François-Henri Pinault, wat dit in 2013 herdoop het tot Kering. Die KER-indeks is deel van die CAC 40.
Gereformeerde kerk Aliwal-Noord
Die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Oos-Kaapse dorp Aliwal-Noord. Omdat Gereformeerde lidmate in die Suidoos-Vrystaat nog altyd dun gesaai was, het die gemeente van Aliwal-Noord uit die staanspoor ook die Vrystaatse dorp Rouxville en omgewing ingesluit. Die handjievol lidmate van die Gereformeerde kerk Zastron het met dié gemeente se ontbinding in 2004 ook by Aliwal-Noord ingeskakel, nes dié van Jamestown die jaar vantevore. Die belydende lidmate het van einde 2015 tot einde 2016 van 150 tot 132 afgeneem en die dooplidmate van 28 tot 23.
Stigting van Aliwal-Noord
duimnael|links|300px|Die kerkgebou, 2013. Die dorp Aliwal-Noord het sy naam te danke aan die oorwinning wat sir Harry Smith, goewerneur van die Kaapkolonie, in 1847 in die slag van Aliwal, Indië, op die leërs van Runjeet Singh behaal het. Hy het toe bekend geword as die held van Aliwal. In 1848 het die goewerneur die Oranjerivier as die grens van die Kaapkolonie geproklameer. Hy het sy sekretaris, J.C. Chase, as siviele kommissaris en magistraat benoem en hom gelas om 'n geskikte terrein vir sy hoofkwartier uit te soek. Chase het besluit op 'n terrein aan die linkeroewer van die Oranjerivier, en op 12 Mei 1849 is die hoeksteen van sy hoofkwartier gelê. Aan hierdie nuwe dorp is die naam Aliwal-Noord gegee. Die dorp het geleidelik uitgebrei en het in 1854 munisipale status verwerf. In 1876 is Aliwal-Noord telegrafies met die Suide verbind; in 1877 is begin met die ontginning van sy warmwaterbronne en in 1885 is 'n spoorlyn na die dorp aangelê. Dit alles het aansienlik bygedra tot die ontwikkeling van die dorp. Die Juanaplein-tuin in die middel van Aliwal-Noord is genoem na dame Juana Smith, eggenote van die goewerneur. Sy was 'n Spaanse meisie en is met sir Harry Smith getroud toe sy nog nie 14 jaar oud was nie. Sy het hom gevolg waar sy lewe as soldaat hom ook al geneem het. Volgens oorlewering was hul liefdesgeskiedenis besonder romanties. In 1852 is die eerste gemeente op die dorp gestig, naamlik die NG gemeente Aliwal-Noord. Die dienste is waargeneem deur die konsulent ds. John Murray van Burgersdorp. Daarna het 'n teologiese kandidaat, D.P.M. Huet, die gemeente 'n jaar lank gelei. Eers in 1859 het hulle 'n voltydse predikant gekry.
Die stigting van die Gereformeerde kerk
Aliwal-Noord se eerste eie Gereformeerde predikant was ds. Maarten Pelser, maar hy het reeds in Junie 1877 na Ventersburg vertrek. Daarna het die gemeente lank vakant gebly en moes tevrede wees met konsulente tot hy, tesame met Jamestown, op 8 November 1907, ds. Willem Johannes de Klerk as leraar beroep. Hy bedien die gemeente tot 14 Julie 1911, en word opgevolg deur dr. I.D. Krüger. Deur sy vertrek na Bloemfontein in Augustus 1916 was die gemeente weer herderloos. Maar in November 1916 is saam met Jamestown ’n beroep uitgebring op ds. W. du Toit, wat hier bevestig is in April 1917.
Kerklike geboue
regs|300px|duimnael|Aliwal-Noord se Gereformeerde kerkgebou, waarskynlik afgeneem tydens die inwyding in 1907. Gereformeerdes op Aliwal-Noord het aan die begin eredienste in privaat huise gehou en later in 'n gebou wat aan die NG gemeente behoort het. Die eerste kerkgebou is in 1867 opgerig vir £400, maar nadat dit te klein geword geword, het die gemeente in 1906, toe die siele 346 en die lidmate 176 getel het, oorgaan tot die beplanning van 'n nuwe kerkgebou. Die plaaslike bouaannemer Alexander Adcock is gekontrakteer om die nuwe gebou op te rig. Die naam van die argitek het vergete geraak; moontlik het Adcock die gebou self ontwerp. Die styl is 'n vermenging van die Neo-Gotiese en Victoriaanse boustyl en herinner sterk aan soortgelyke Gereformeerde kerke op Noordoos-Kaapse dorpe soos Molteno, Barkly-Oos en Steynsburg (voor dit vergroot is). Die boukoste was £2 110, maar tesame met die pastorie het die gemeente se bouwerk destyds £3 460 beloop. Dit is geleidelik afbetaal sodat die gemeente by die vertrek van ds. Izak Krüger so te sê sonder skuld was. Omstreeks daardie tyd (1916) het die lidmate 260 getel.
Die burgemeester, rdh. N.E. Smuts, het die kerk se hoeksteen op 12 Mei 1906 gelê, presies 57 jaar nadat die hoeksteen van die militêre hoofkwartier hier gelê is. 'n Lys name van die boukommissie asook eksemplare van die plaaslike koerant, die Staatskoerant van die Kaapkolonie en van die Gereformeerde Kerk se Almanak is in die steen weggebêre. Op die hoeksteen verskyn die inskripsie: Efesiërs 2:20 ("Gebouwd op het fondament der apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus is de uiterste Hoeksteen") Voor die feestelike ingebruikneming van die nuwe gebou, het lidmate en besoekers eers in die ou gebou bymekaargekom vir 'n erediens en danksegging.
Die vrouelidmate het 'n hierna 'n fonds vir 'n orrel gestig wat teen 1921 reeds voldoende was om die instrument te laat installeer. Die orrelbouers was die Britse firma R. Spurdon Rutt & Co. Tussen 1909 en 1926 is na raming minstens 14 van dié firma se orrels na Suid-Afrika gestuur. Die Kaapse agente G.W. Price en Seun het die kontrak vir die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord behartig en die orrel geïnstalleer. Dis vandag nog in sy oorspronklike toestand. Blykbaar is dit een van net vyf Spurdon Rutt-orrels wat steeds in Suid-Afrika in gebruik is.
In 1979 het die gemeente 'n kerksaal langs die kerkgebou opgerig en dit so laat ontwerp dat dit by die kerkgebou se ontwerp aansluit. Die ruimte tussen die twee geboue is ingerig as binneplaas waarvan 'n deel onderdak is en die res 'n grasperk en tuin bevat.
Monoceros-ring
Die stroom sterre is in 2002 die eerste waargeneem deur sterrekundiges wat besig was met die Sloan Digitale Lugopname. Dit was terwyl hulle die ring en verwante bolvormige sterreswerms bestudeer het dat hulle die Canis Major-dwerg ontdek het.
Laiwu
Laiwu is in die ooste van China suidoos van Beijing en Tianjin geleë. Die stad grens in die noorde aan Jinan, in die ooste aan Zibo en in die suidweste aan Tai'an.
Xingtai
Xingtai (Chinees: 邢台) is 'n stad in die Chinese provinsie Hebei met 'n bevolking van 7 104 114 in 2010. Die stad is in die ooste van China suidwes van Beijing en Tianjin geleë.
Xingtai grens in die noorde aan Shijiazhuang en Hengsjui en in die suide aan Handan. Xingtai is een van die oudste stede in China en het 'n lang en ryk geskiedenis van meer as 3 500 jaar. Tydens die Sjang-dinastie het dit as hoofstad gedien. Tydens die Qin-dinastie is die stad Xindu genoem, tydens die Sui- en Tang-dinastieë Xingtsjou, en tydens die Yuan-, Ming- en Qing-dinastieë Sjunteh.
Jørgen Blaksted
Jørgen Blaksted (23 Desember 1936 – 13 Januarie 1998) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Flintesønnerne (1956), Jetpiloter (1961), en Everything for the Woman (1964), en in die televisiereeks En by i provinsen (1977).
Barbara Colby
Barbara Colby (2 Julie 1939 – 24 Julie 1975) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent California Split (1974) en in die televisiereekse Mary Tyler Moore (1970), Columbo (1971), en Phyllis (1975).
Trois couleurs
Trois couleurs is 'n drieluik rolprente deur die Poolse regisseur Krzysztof Kieślowski bestaande uit Trois couleurs: Bleu (1993), Trois couleurs: Blanc (1994) en Trois couleurs: Rouge (1994).
Die drie rolprente is vernoem na die kleure van die Franse Driekleur of Tricolore Blou-Wit-Rooi, en is gebaseer op die beginsel van "Vryheid, gelykheid, broederskap", wat deur hierdie drie kleure gesimboliseer word. Met Trois couleurs gee Kieślowski op dubbelsinnige en soms ironiese wyse 'n hedendaagse betekenis aan hierdie drie ideale.
Trois couleurs: Bleu beeld die tema vryheid uit, met 'n karaktertekening van 'n vrou wat haar man en dogter tydens 'n motorongeluk verloor.
Trois couleurs: Blanc handel oor die ongelykheid tussen 'n Poolse immigrant en sy Franse vrou wat 'n egskeiding aanvra vanweë haar man se impotensie.
In Trois couleurs: Rouge staan die tema broederskap sentraal, waarin die lewe van 'n fotomodel parallel loop met dié van 'n afgetrede regter.
Die drie films is met mekaar verbind deur middel van 'n aantal wederkerende details. So is daar in elke deel 'n ou dame wat 'n fles in 'n herwinningsdepot probeer gooi. Ook val 'n toneel by die hof uit Bleu saam met die van Blanc, en word die protagoniste uit die drie films onbewustelik met mekaar verenig in 'n toneel aan die einde van Rouge.
Dendrilla rosea
Dendrilla rosea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dendrilla en tot die familie Darwinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Lendenfeld.
.fm
.fm' is die agtervoegsel van domeine van webtuistes in die Gefedereerde State van Mikronesië.
Die topvlak-domein word nouliks vir webtuistes in die Gefedereerde state van Mikronesië self gebruik. Die meeste registrasies is vir webwerwe van radiostasies.
Enige persoon kan 'n fm-naam registreer. Die opbrengste gaan na die Mikronesiese owerheid.
Gereformeerde Skool Dirk Postma
duimnael|regs|300px|Ds. [[Hannes Noëth, skoolhoof tot einde Oktober 2017, en leerders op die laaste skooldag van 2015.]]
Die Gereformeerde Skool Dirk Postma is ’n gekombineerde Afrikaansmedium-skool in Waverley, Pretoria.
Die skool het in 1989 begin as ’n laerskool. Dis genoem na ds. Dirk Postma, die grondlegger van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika. In samewerking met ander skole is ‘n eie, gereformeerde leerplan ontwikkel. Daarna is die kleuterskool begin om as voedingsbron vir die laerskool te dien. Vandat die hoërskool in 1998 tot stand gekom het, was daar nog nie ‘n enkele matriekdruipeling nie.
Die skool het in 2013 ’n nuwe skoolgebou in gebruik geneem. Die laer- en hoërskool is van toe af geleë by Cunninghamlaan 1182, Waverley, naasaan die Gereformeerde kerk Die Kandelaar, en die kleuterskool by Dickensonlaan 1174, in dieselfde woonbuurt. Die laer- en hoërskool deel 'n perseel met die Gereformeerde kerk Die Kandelaar.
NG gemeente Melmoth
Die NG Gemeente Melmoth is ’n gemeente in die Sinode van KwaZulu-Natal.
Gereformeerde Skool Dirk Postma
Die skool gebruik breedweg die leerplanraamwerk van die onderwysdepartement ten opsigte van temas en uitkomste, maar temas word aangevul met eie temas en inhoude word reformatories ingevul. Aan die einde van die skoolloopbaan skryf leerders die eksamen van die departement van onderwys en die skool reik ook ‘n Arso-serftifikaat uit, wat sertifiseer dat die leerder ‘n gereformeerde skoolloopbaan gevolg het.
NG gemeente Melmoth
duimnael|regs|270px|Die eerste kerk is vandag nog in gebruik.
Die amptelike geskiedenis van die NG Kerk in Zoeloeland het op 15 Junie 1894 begin toe die gemeente Melmoth onder leiding van ds. Former Sypkens (voorsitter), predikant van Newcastle van 1889 tot 1897, en oudl. T. R. Boshoff (secundus), albei lede van “de Kerkelijke Comissie der Ned. Geref. Kerk van Natal”, in die teenwoordigheid van 23 manslidmate afgestig is. Dit is gedoen in opdrag van die Sinode van Natal, wat in April 1894 op Ladysmith sitting gehad het.
Gereformeerde Skool Dirk Postma
Ds. Hannes Noëth was die skoolhoof tot einde Oktober 2017 toe hy 'n betrekking by die Soldariteit-beweging aanvaar het. Hy was terselfdertyd medeleraar van die Gereformeerde kerk Totiusdal, binne wie se gemeentegrense die skool geleë is.
NG gemeente Melmoth
Ten tyde van die afstigting was die kerkgebou, waarvan sir Marshall Clark die hoeksteen op 11 Nov. 1893 gelê het, blykbaar reeds voltooi. Hoewel die gemeente destyds oor die hele Zoeloeland gestrek het, was die lidmate nog te min om aan die beroep van ’n eie leraar te dink. Konsulente moes die bearbeiding behartig langer as twee dekades behartig, want eers op 25 Februarie 1919 is ’n eie leraar beroep in die persoon van ds. C.J. Brink, wie se enigste vorige standplaas Prieska as hulpprediker van 1916 tot 1917 was. Hy is op 24 Januarie 1920 bevestig en kan as die baanbreker van die NG Kerk in Zoeloeland bestempel, volgens die gemeente se medewerker aan Ons gemeentelike feesalbum (1952). Vyf en twintig jaar lank, tot sy dood einde November 1944 “het hy die werk van die Here in hierdie uitgestrekte gemeente met die grootste ywer en getrouheid behartig”. Hy het in die tuig gesterf. Op 29 September 1945 is hy opgevolg deur ds. J.H. Lourens, wat weer in 1949 deur ds. M.T.S. Zeeman opgevolg is.
Heather Dubrow
Heather Dubrow (gebore 5 Januarie 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The First $20 Million Is Always the Hardest (2002) en in die televisiereekse Stark Raving Mad (1999), That's Life (2000), en Hawaii Five-0 (2010).
NG gemeente Melmoth
In 1942 het die eerste afstigting in die gemeente plaasgevind toe Empangeni ’n selfstandige gemeente word. In November 1949 het nog ’n afstigting plaasgevind, naamlik dié van Eshowe, wat vir eers ’n kombinasie-gemeente met Melmoth sou wees aangesien die twee gemeentes nog te swak was om elkeen ’n eie leraar te onderhou. Aan die vooraand van die afstigting het Melmoth se lidmate sowat 520 getel, wat min of meer gelykop tussen moeder en dogter verdeel is. Melmoth het destyds ook ’n ruim saal op Nongoma gehad. Eshowe se toringkerk is in 1950 ingewy, terwyl op Gingindlovu ook ’n kerksaaltjie was.
In Ons gemeentelike feesalbum het Melmoth se medewerker geskryf daar kon nog nie vasgestel word wanneer die plaaslike sendinggemeente gestig is nie, “maar ons Kerk het so vroeg as 1900 reeds hier ’n evangelis in diens gehad”. Die eerste sendeling uit die moederkerk se geledere, eerw. J. H. Ries, is in 1948 hier georden, maar het reeds in 1950 vertrek. Die plan was toe om ná die oorkoms van die vyf Noord-Natalse gemeentes – Utrecht, Vryheid, Paulpietersburg, Babanango en Louwsburg – weer ’n sendeling te beroep. Intussen het drie evangeliste die werk behartig.
Kain en Abel
Kain was 'n saaiboer en sy jonger broer, Abel, 'n veeboer. Kain was die eerste mens wat gebore is en Abel was die eerste mens wat gesterf het. Kain het die eerste moord gepleeg deur Abel dood te slaan. Daar word algemeen aanvaar dat die motiewe hiervoor jaloesie en woede was.
Genesis-verhaal
Die storie van Kain se moord op Abel en die gevolge daarvan word in Genesis 4:1-17 vertel: 1Die mens het met sy vrou Eva gemeenskap gehad, en sy het swanger geword. Sy het vir Kain in die wêreld gebring en uitgeroep: “Ek het 'n man in die wêreld gebring met die hulp van die Here!” 2Sy het weer 'n kind gekry, Abel, 'n broer vir Kain. Abel was 'n veeboer en Kain 'n saaiboer. 3Na verloop van tyd het Kain van die opbrengs van die land 'n offer aan die Here gebring. 4Abel het dit ook gedoen, van die eerstelinge uit sy kudde, van hulle vet. Die Here het vir Abel en sy offer aangeneem, 5maar nie vir Kain en sy offer nie. Kain het baie kwaad geword en hy was bedruk. 6Toe sê die Here vir Kain: “Waarom is jy kwaad? Waarom is jy bedruk? 7Wag daar nie vir jou blydskap as jy goed doen nie? As jy nie goed doen nie – die sonde wag jou in daarbuite en hy wil jou in sy mag kry. Maar jy moet oor hom heers.” 8Kain het met sy broer Abel gepraat, en toe hulle in die veld was, het Kain vir Abel oorweldig en hom doodgemaak. 9Toe vra die Here vir Kain: “Waar is jou broer Abel?” en Kain antwoord: “Ek weet nie. Moet ek dan my broer oppas?” 10Maar die Here sê: “Wat het jy gedoen? Die bloed van jou broer roep van die aarde af na My. 11Vervloek is jy dan nou, verban van die grond af wat gretig die bloed van jou broer uit jou hand opgeslurp het. 12Wanneer jy die grond bewerk, sal dit nie sy opbrengs vir jou gee nie. Jy sal 'n doellose swerwer op aarde word!” 13Toe sê Kain vir die Here: “My straf is te swaar om te dra. 14U verdryf my nou van my grond af, en tot U het ek nie meer toegang nie. Ek sal 'n doellose swerwer op aarde wees, en wie my raakloop, sal my vermoor.” 15Maar die Here sê vir hom: “Nee! Wie vir Kain vermoor, sal sewe maal gestraf word.” Toe gee die Here vir Kain 'n teken sodat niemand wat hom raakloop, hom sou doodmaak nie. "16En Kain het van die Here af weggegaan. Hy het gaan woon in Nod, oos van Eden. 17Kain het met sy vrou gemeenskap gehad, en sy het swanger geword en vir Henog in die wêreld gebring. Kain het daarna 'n stad begin bou en hy het die stad na sy seun Henog vernoem."
Oorsprong
links|duimnael|240px|Die Eerste Roubetoon: Adam en Eva treur oor Abel se dood. (Olie op doek, 1888 deur William-Adolphe Bouguereau.
Kain en Abel is tradisionele weergawes van die Hebreeuse name Qayin (קין) en Hevel (הבל). Die oorspronklike teks het nie klinkers gehad nie. Daar is al voorgestel die etimologie van hul name is ’n regstreekse sinspeling op hul rolle in die Genesis-verhaal. "Abel" kom vermoedelik van ’n gerestruktueerde woord wat "herder" beteken. Die moderne Arabiese verwante woord is ibil, wat spesifiek na kamele verwys. "Kain" is dalk verwant aan die Arabiese woord qyn uit die middel 1ste millennium v.C., wat "metaalsmit" beteken. Volgens dié teorie is hul name dus beskrywend van hul rolle: Abel het met vee gewerk en Kain met landbou – en dit sou dus parallel loop met die name Adam ("man," Hebreeus אדם) en Eva ("lewegewer", Hebreeus חוה Chavah).
Die oudste bekende weergawe van die Bybelverhaal is uit die Dooie See-rolle en dateer van die 1ste eeu v.C. Kain en Abel verskyn ook in ’n paar ander tekste en die storie kan op verskillende maniere vertolk word. Abel, die eerste moordslagoffer, word soms beskou as die eerste martelaar en Kain, die eerste moordenaar, as ’n voorouer van die bose. Sommige geleerdes meen die Skrifgedeelte is dalk gebaseer op ’n Sumeriese storie oor die konflik tussen nomadiese herders en gevestigde boere. Die meeste moderne geleerdes glo die stories van Adam en Eva en van Kain en Abel gaan oor die ontwikkeling van die beskawing aan die begintydperk van landbou, toe dit die leefwyse van die jagter-versamelaars vervang het, en nie oor die ontstaan van die mens nie.
Kain en Abel is waarskynlik simbolies eerder as werklik. Soos die meeste mense, plekke en stories in die oeroue geskiedenis (die eerste 11 hoofstukke van Genesis), word hulle nêrens anders in die Bybel genoem nie. Dit dui daarop dat dié geskiedenis ’n laat toevoeging tot Genesis kan wees wat as ’n inleiding gedien het. Daar is ’n dispuut oor presies hoe laat: Sommige glo die geskiedenis kan so laat as die Hellenistiese tydperk (eerste dekades van die 4de eeu v.C.) wees, maar die groot mate van Babiloniese mites agter die stories laat ander glo dit kan uit die Babiloniese ballingskap (6de eeu v.C.) kom.
.fo
.fo is die agtervoegsel van domeinname op die Faroëreilande.
.fo domeinname word deur die regering van die Faroëreilande uitgegee. Hulle is ook aanspreeklik is vir die topvlak-domein '.fo'.
Eksterne skakels
Toppdomän
Tanzanië
Tanzanië (Engels: Tanzania; [ˌtænzəˈniːə]; Swahili: Tanzania, [tanzaˈni.a]), amptelik die Verenigde Republiek Tanzanië (Engels: United Republic of Tanzania; Swahili: Jamhuri ya Muungano wa Tanzania), is 'n groot land in Oos-Afrika, geleë binne die Groot Mere van Afrika-streek. Dele van die land is in Suider-Afrika. Dit word begrens deur Kenia en Uganda in die noorde; Rwanda, Burundi, en die Demokratiese Republiek van die Kongo in die weste; Zambië, Malawi, Mosambiek in die suide; en deur die Indiese Oseaan aan die ooste. Kilimandjaro, Afrika se hoogste berg, is in die noordooste van Tanzanië.
Tanzanië het 'n diverse bevolking van 51,82 miljoen mense (2014-sensus)  wat bestaan uit verskeie etniese, taal- en godsdiensgroepe. Die land is 'n presidensiële grondwetlike republiek, en sedert 1996 is die amptelike hoofstad Dodoma, waar die president se kantoor, die nasionale vergadering en die ministeries gesetel is. Dar-es-Salaam, die voormalige hoofstad, huisves steeds meeste van die regeringskantore, en is die land se grootste stad, hoofhawe, en leidende handelsentrum.
Europese kolonialisme het in die laat 19de eeu begin toe die Duitse Keiserryk Duits-Oos-Afrika gestig het, wat na die Eerste Wêreldoorlog onder Britse beheer geval het. Die vasteland is in die naam van Tanganjika bestuur, terwyl Zanzibar 'n afsonderlike koloniale jurisdiksie gehad het. Nadat die twee gebiede respektiewelik in 1961 en 1963 onafhanklik geword het, is dit in April 1964 saamgesmelt as die Verenigde Republiek Tanzanië.
Etimologie
Die naam Tanzanië is 'n saamgestelde naam uit die twee lande wat verenig is: Tanganjika en Zanzibar.
Die naam Tanganjika is afgelei van die Swahili-woorde tanga ("seil") en nyika ("onbewoonde vlakte", "wildernis") wat die frase van "seil in die wildernis" skep. Dit word soms as 'n verwysing na die Tanganjikameer beskou.
Geografie
Sowat 38% van die land is opsy gesit as beskermde gebiede vir natuurbewaring. Tanzanië het 16 nasionale parke,  asook 'n verskeidenheid van wild- en woudreservate, insluitende die Ngorongoro Bewaringsgebied.
Klimaat
Tanzanië se ligging binne die keerkringe, die hoogteverskille en die uitgestrekte watervlakke van die mere het tot gevolg dat die klimaat wissel van tropiese reënstreke tot halfwoestyn, steppe- en savanneklimaat, en Alpiene klimaatstreke met 'n ewigdurende sneeukleed (byvoorbeeld op Kilimandjaro). Die groot klimaatsverskille gee aanleiding tot 'n groot verskeidenheid plantegroeistreke – van tropiese woude tot halfwoestyn en heidegebiede.
Meer as 75% van die land het ’n gemiddelde jaartemperatuur van meer as 20 °C, maar in die bergagtige gebiede kom nagryp gereeld voor. Die jaarlikse reënval oor Sentraal-Tanzanië, die suidelike hooglande en in die gebied van die oostelike skeurvallei is benede die minimumneerslag van 750 mm wat nodig is vir die verbouing van gewasse by die onderskeie temperature.
Die onreëlmatige verspreiding van die reënval in juis hierdie gebiede het tot gevolg dat slegs (half-) nomadiese veeteelt moontlik is. Tussen Mei/Junie en November/Desember is dit oral in die land droog. Slegs in die noorde en in die kusgebied by Dar-es-Salaam is daar twee reënseisoene: die eerste is in November/Desember en die tweede is in April/Mei.
In die gebiede, wat maar 10% van die landoppervlakte beslaan, is twee oeste soms jaarliks moontlik; in die oorblywende landbougebiede is selfs net een oes per jaar rede tot blydskap.
Geskiedenis
Tekens van 'n primitiewe aapmensbeskawing sowat drie miljoen jaar gelede is al voor die Eerste Wêreldoorlog in die Olduwaikloof in Tanzanië gevind. Die oudste volke in Tanzanië is vermoedelik afstammelinge van jagters uit die Laat-Steentydperk (10 000 jaar gelede).
Teen die begin van die Christelike jaartelling was ’n lewendige handel met die Arabiese Skiereiland aan die gang, en teen die 10de eeu was heelwat Arabiese nedersettings langs die kus gevestig. Teen die 17de eeu het die Arabiere 'n slawehandel met die binnelandse Swart volke opgebou en groot dele van die binneland is vanweë die uitvoer van tienduisende slawe ontvolk.
Sarah Boberg
Sarah Boberg (gebore 25 Augustus 1966) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Bench (2000) en What No One Knows (2008), en in die televisiereeks Joulu Nuottiavain (2009).
Tanzanië
Geskiedenis
Na 'n Europese stryd om besit van die land het Tanzanië (toe bekend as Tanganjika) in 1891 'n Duitse kolonie geword, terwyl die eiland Zanzibar 'n Britse protektoraat geword het. Vroeg in die 20ste eeu het bloedige opstande teen die Duitse heersers in Suidwes-Tanzanië voorgekom en na die Eerste Wêreldoorlog is die land aan die Verenigde Koninkryk afgestaan. Na die Tweede Wêreldoorlog het Tanganjika 'n trustgebied van die Verenigde Nasies geword en in 1961 het die land sy onafhanklikheid gekry.
Pre-koloniaal
Die inheemse bevolking van Oos-Afrika stam skynbaar van die Khoisan-sprekende Hadza en Sandawe jagter-versamelaars van Tanzanië af.
Die eerste golf van migrasie was die suidelike Koesjitiese-sprekendes, voorsate van die Iraqw, Gorowa en Burunge wat suidwaarts uit Ethiopië na Tanzanië gekom het. Gegrond op taalkundige bewyse was daar ook omstreeks 4 000 en 2 000 jaar gelede twee migrasies van Oos-Koesjitiese-mense na Tanzanië, wat van noord van die Turkanameer af gekom het.
Argeologiese bewyse steun die slotsom dat Suid-Nilote, insluitende die Datoog, tussen 2 000 en 2 400 jaar gelede, suid vanuit die hedendaagse Suid-Soedan/Ethiopiese grensgebied gekom het.
Hierdie verskuiwings het omstreeks dieselfde tyd gebeur met die vestiging van die Masjariki Bantoe uit Wes-Afrika in die gebiede van Victoriameer en Tanganjikameer. Dit was gedurende die Ystertydperk. Hulle het met hulle Wes-Afrika se landboukundigheid en die primêre stapelvoedsel, patats, saamgebring. Hierna het hulle, tussen 1 700 en 2 300 jaar gelede, uit hierdie gebiede na die res van Tanzanië migreer.
Oos-Nilote, insluitende die Masai, verteenwoordig 'n meer onlangse migrasie (500 tot 1 500 jaar gelede) vanaf die hedendaagse Suid-Soedan.
Die mense van Tanzanië word met die vervaardiging van yster en staal vereenselwig. Die Pare-mense was die vernaamste vervaardigers van yster wat in groot aanvraag was by die volke wat in die berggebiede van noordoos-Tanzanië gebly het. Die Haya-mense, aan die oewers van die Victoriameer, het 'n soort van hoogoond ontwerp wat hulle in staat gestel het om meer as 1 500 jaar gelede koolstofstaal teen temperature van hoër as 3 310 ºF yster te smee.
Reisigers en handelaars uit die Persiese Golf en Indië het Oos-Afrika se kusgebied in die eerste millennium n.C. besoek. Sommige bewoners langs die Swahili-kus het al die Islamgeloof reeds in die agtste- of negende eeu n.C. beoefen.
Koloniaal
Die Portugese seevaarder Vasco da Gama het in 1498 die Tanzaniese kus besoek. Later, in 1506 het die Portugese daarin geslaag om die grootste dele van die suidoos-Afrikakus te beheer. Die Portugese is in 1699 deur die Omani Arabiere uit Zanzibar verdryf.
Die Sultan van Oman Seyyid Said het die kusstrook oorgeneem en sy hoofstad in 1840 na Zanzibarstad verskuif. Zanzibar het in hierdie tydvak die sentrum vir die Arabiese slawehandel geword. Tussen 65–90% van die bevolking van die Arabies-Swahili Zanzibar is as slawe verkoop. Een van die mees berugte slawehandelaars aan die Oos-Afrikakus was Tippu Tip, wat self die kleinseun van 'n Afrika-slaaf was. Die Nyamwezi-slawehandelaars het onder die leierskap van Msiri en Mirambo gewerk. Volgens Timothy Insoll is daar in die 19de eeu 718 000 van die Swahili-kus af as slawe uitgevoer en 'n verdere 769 000 is as slawe aan die kus aangehou.
Laat in die 19de eeu verower die Duitse Keiserryk die gebiede wat vandag bekend staan as Tanzanië (sonder Zanzibar) en inkorporeer dit by Duits-Oos-Afrika. Na die Eerste Wêreldoorlog bepaal ooreenkomste en die Volkebond dat die gebied 'n Britse mandaatgebied word, behalwe die Kionga-driehoek, 'n klein gebied in die suidooste wat by Portugees-Oos-Afrika (later Mosambiek) ingesluit is.
Sowat 100 000 mense van Tanganjika sluit gedurende Tweede Wêreldoorlog by die Geallieerdes aan  en was deel van die 375 000 Afrikatroepe wat daar geveg het. Tanganjika was gedurende die oorlog 'n waardevolle bron van voedsel en sy inkomste met uitvoere het aansienlik gestyg in vergelyking met die vooroorlogse jare van die Groot Depressie. Die oorlogstydse aanvraag na produkte het die pryse opgejaag en reuse inflasie in die kolonie veroorsaak.
Julius Nyerere transformeer in 1954 sy organisasie na die polities- georiënteerde Tanganyika African National Union (TANU) met die doel om nasionale soewereiniteit vir Tanganjika te kry. 'n Veldtog om nuwe lede te registreer word geloods en binne 'n jaar word TANU die leidende politieke organisasie in die land. Nyerere word in 1960 aangestel as die minister van die Brits-geadministreerde Tanganjika en word die eerste minister toe die land in 1961 onafhanklikheid verkry.
Post-koloniaal
Die Britse bewind kom op 9 Desember 1961 tot 'n einde, maar vir die eerste jaar van onafhanklikheid, het Tanganjika 'n Britse goewerneur gehad wat die Britse monarg moes verteenwoordig. Op 9 Desember 1962 word Tanganjika 'n demokratiese republiek onder 'n uitvoerende president.
Die Arabiese dinastie word met die Zanzibar-rewolusie in die aangrensende Zanzibar omver gewerp,  die land word in 1963 onafhanklik en op 26 April 1964 word dit by die vasteland van Tanganjika ingelyf. Op 29 Oktober van dieselfde jaar word die land se naam na die Verenigde Republiek Tanzanië verander ("Tan" is afgelei van Tanzanië en "Zan" van Zanzibar).
Nyerere se presidentskap slaan in 1967, na sy Arusha Deklarasie, 'n linksgesinde rigting in, en hy verbind die land tot sosialisme en Pan-Afrikanisme. Banke en baie van die groot nywerhede is hierna genasionaliseer.
In 1992 word die land se grondwet aangepas om veelparty-politiek toe te laat. In die eerste veelparty-verkiesings van 1995 wen die regerende party, Chama Cha Mapinduzi, 186 van die 232 setels in die nasionale vergadering en Benjamin Mkapa word president.
Regering
Tanzanië is 'n eenparty dominante-staat met die Chama Cha Mapinduzi-party aan bewind.
VN-vredesoperasies
Sedert 31 Oktober 2014 voorsien Tanzanië 2 253 soldate en ander personeel vir verskeie van die Verenigde Nasies se vredesoperasies. Die Tanzaniese weermag neem saam met die Suid-Afrikaanse en Malawiese magte deel aan die Verenigde Nasies se intervensiebrigade in die Demokratiese Republiek die Kongo (DRK). Die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad het hierdie spesiale eenheid op 28 Maart 2013 gemagtig om geteikende operasies uit te voer teen groepe wat die vrede in die DRK bedreig.
NG gemeente Cedarville
Die NG Gemeente Cedarville was ’n gemeente van die Kaapse Kerk en later die Sinode van Oos-Kaapland wat in Oktober 1979 met Matatiele, gestig op 12 Desember 1945, as Cedarville-Matatiele saamgesmelt. Die nuwe gemeente is terselfdertyd oorgedra na die destydse Natalse Sinode. In September 2001 is die gemeente Suid-Natal (Kokstad) by die saamgestelde gemeente gevoeg.
Tanzanië
Armoede
Daar is groot armoede in Tanzanië. Die land het min vooruitgang gemaak met die bekamping van ernstige ondervoeding en hongersnood in die land.
NG gemeente Cedarville
Vanaf omstreeks 1885 is eredienste in die kerksaal op Cedarville dienste gehou. Die gemeente is op 1 September 1888 met 227 lede en 566 siele gestig. Die verstandhouding was die kerkraad sou nie ’n leraar beroep nie aangesien die gemeente daarvoor finansieel te swak was.
Tanzanië
Tale
Daar word meer as 100 verskillende tale in Tanzanië gepraat, wat die land die mees diverse taalkundige land in Oos-Afrika maak. Onder die tale wat daar gebesig word is al vier van Afrika se taalfamilie: Bantoe, Koesjities, Nilo-Saharies en Khoisan. Swahili en Engels is Tanzanië se twee ampstale.
Sport
Sokker is die gewildste sportsoort in Tanzanië, maar basketbal, netbal, boks, vlugbal, atletiek, rugby en krieket is ook gewild. Tanzaniese spelers het voorheen saam met spelers uit Kenia, Uganda en Zambië verskyn vir die Oos-Afrikaanse krieketspan wat aan die eerste Krieketwêreldbeker 1975 in Engeland deelgeneem het. Daarna het Tanzanië saam met Malawi, Uganda en Zambië spelers vir die Oos- en Sentraal-Afrikaanse krieketspan beskikbaar gestel. Sedert 2001 word die land deur sy eie nasionale span verteenwoordig, maar kon nog nie vir 'n internasionale kriekettoernooi kwalifiseer nie. Soos in krieket het in rugby van 1950 tot 1982 met die Oos-Afrikaanse rugbyspan 'n multinasionale span bestaan, wat spelers uit Kenia, Tanzanië en Uganda betrek het.
NG gemeente Cedarville
Gedurende die langdurige vakature is die gemeente deur die volgende konsulente bearbei: di. Ross van Lady Grey, H. Muller van Barkly-Oos en J.C. du Plessis van Elliot. Ds. Du Plessis het die gemeente gereeld elke drie maande besoek, nagmaal en doop bedien en lidmate aangeneem.
Op 9 April 1892 is ds. D.F. Bosman as eerste vaste leraar beroep. Hy en sy eggenote het dadelik vir die opvoeding van jeug in die bres getree en self onderwys gegee. Op Kokstad en Matatiele is buitedienste gehou en later ook op Ongeluksnek. Kokstad het in 1923 as ’n selfstandige gemeente afgestig en Matatiele einde 1945. Daarna is nog net op Zwartberg buitedienste gehou.
Die ou kerk is in 1900 gebou en is onveranderd as sodanig gebruik tot die huidige kerk ingewy is. In 1952 het die gemeente se medewerker aan Ons gemeentelike feesalbum geskryf dat “dit hoog tyd is dat ’n nuwe en sierliker godshuis behoort gebou te word, daar die een in ’n baie vervalle toestand verkeer. Die lidmate tel sowat 290 en alhoewel die getal maar klein is, is die lede oor die algemeen welaf en behoort sonder veel opoffering ’n nuwe kerk te bou.”
Ook met die lidmate se meelewing was hy of sy ontevrede: “Die opkoms by die eredienste is oor die algemeen swak, so ook het die bearbeiding van die jeug deur Sondagskool, Kinderkrans en Jongeliedevereniging baie agteruitgegaan.”
Die gemeente het in sy 90ste bestaansjaar met Matatiele verenig.
Annabella Sciorra
Annabella Sciorra (gebore 29 Maart 1960) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jungle Fever (1991) en The Hand That Rocks the Cradle (1992).
Dendroceratida
Die Dendroceratida vorm 'n orde binne die klas van Demospongiae (gewone sponse). Hierdie orde bevat circa 180 spesies.
Kenmerke
Hulle word oor die algemeen gekenmerk deur konsentriese lae organiese vesels en groot kamers.
Verspreiding en leefgebied
Hulle word gevind oor die hele wêreld, meestal in vlak kus- en in getygebiede.
Dendroxea
Dendroxea is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Demospongiae (gewone sponse).
Carole Cole
Carole Cole (17 Oktober 1944 – 19 Mei 2009) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Promise at Dawn (1970) en The Taking of Pelham One Two Three (1974), en in die televisiereekse Sanford and Son (1972) en Grady (1975).
Guerrilla-oorlogvoering
Guerrilla-oorlogvoering (“Guerrilla” is die verkleiningsvorm van die Spaanse woord “guerre”, wat oorlog beteken) is 'n term op die gebied van die krygswetenskap wat verwys na 'n gewapende konflik waarin ongereguleerde vegters probeer om 'n staande gewapende mag te ontwrig en uit te put, terwyl die verskil in vuurkrag die direkte konfrontasie van daardie vegters verhoed. Die term guerrilla word ook gebruik om die organisasie wat die guerrillastryd voer, aan te dui.
Belangrike bydraes tot die literatuur oor guerrillas is gemaak deur die ervare kundiges Mao Zedong en Che Guevara. Guerrilla-aksies is een van die oudste vorme van asimmetriese oorlogvoering.
Voorbeelde
Guerrilla het reeds in die oudheid bestaan. In die tyd van Darius die Grote het die nomadiese Skitiërs hulself op die wyse verset vanuit Sentraal-Asië teen die Persiese Ryk en later teen die Macedoniese Ryk van Alexander die Grote. Later voorbeelde is die bittereinders wat guerrillataktieke gevolg het tydens die Tweede Vryheidsoorlog deur in klein, beweeglike kommandos te veg. Hulle het treinspore gesaboteer, die voorrade van die Britse troepe onderskep en gevegte uitgelok en dan weer gevlug. Ander voorbeelde sluit in die weerstand in Atjeh teen die Nederlandse kolonisasiepogings, die weerstand in China tydens die Japannese besetting (1937-1945), die optrede van Joego-Slawiese, Griekse, Franse en Russiese partisane tydens die Tweede Wêreldoorlog, die Vietminh se stryd teen die Franse en van die Viëtkong teen Amerikaanse troepe tydens die Viëtnamoorlog, sowel as die Fidel Castro-opstand in Kuba in die 1950's. Die Taliban in Afghanistan gebruik ook guerrilla-taktiek.
Taktiek
'n Sentrale leerstelling in guerrilla-doktrine is die bereiking van 'n tydelike en plaaslike meerderwaardigheid teen 'n vyand wat baie beter is in terme van mannekrag en vuurkrag. So word byvoorbeeld, vyandverbindings ontwrig deur konvooie in 'n hinderlaag te lei en aanvalle word uitgevoer op geïsoleerde militêre poste. Hulle val aan en verdwyn dan klaarblyklik na niks voordat vyandversterkings op die slagveld kom. 'n Voorwaarde vir 'n suksesvolle guerrilla is 'n moeilike terrein met heuwels, digte woude of moerasse met 'n swak padnetwerk.
Nog 'n voorwaarde is die ondersteuning van die bevolking, waarin, soos Mao Zedong dit gestel het, die vegters 'soos 'n vis in die water moet beweeg'. Die bevolking moet wegkruipplekke, voorrade en inligting verskaf. Die bevolking is ook 'n bron van nuwe rekrute. Albei strydende partye dra dikwels by tot die bereidwilligheid om by die guerrillas aan te sluit. Die guerrilla doen dit deur die "gewapende propaganda", dit wil sê deur die voorbeeldige effek van suksesvolle aksies teen die troepe van die regeringsleër of die buitelandse besettingsmag. In die stryd teen die guerrillas veroorsaak die laasgenoemde ook dikwels burgerlike ongevalle of neem wraak, wat hul bereidwilligheid om wapens teen hulle op te neem, verhoog. Om hierdie rede veroorsaak sommige groepe opsetlik weerwraak, byvoorbeeld deur aanvalle op senior soldate of politici te pleeg.
"Gewapende propaganda" kan van deurslaggewende strategiese betekenis word as dit die balans van magte tussen die twee strydende partye fundamenteel verander. So 'n situasie het voorgekom tydens die voormelde Kubaanse rewolusie. Ná aanvanklike terugslae het die rebelle 'n paar skouspelagtige suksesse behaal, waarna 'n sneeubal-effek in werking getree het en meer en meer burgers by die rebelle aangesluit het.
'n Belangrike voorwaarde vir suksesvolle'gewapende propaganda' is dat die bevolking moet saamstem met die doelwitte van die guerrilla. Che Guevara het die teendeel hiervan ervaar tydens sy veldtog in Bolivië in 1967. Die plaaslike bevolking het geen begrip van Guevara se optrede getoon nie, en dit het uiteindelik tot sy ondergang gelei.
Die guerrilla maak staat op gebuite wapens om sy vuurkrag te verhoog. Wapens word ook verskaf deur buitelandse magte wat die guerrillas ondersteun of deur die internasionale wapenhandel.
Strategie
'n Strategiese doelwit van die guerrilla kan wees om 'n konvensionele oorlog te ondersteun. 'n Voorbeeld hiervan is die optrede van die Russiese partisane teen die Duitse troepe in die Tweede Wêreldoorlog. Nie net kan 'n guerrilla ernstige skade aan bevoorading aanrig nie, maar ook die vyand dwing om troepe wat elders nodig is, te ontplooi.
Nog 'n doel van die guerrilla kan wees om 'n einde te maak aan buitelandse oorheersing of 'n binnelandse regime. Voorbeelde hiervan is die oorloë in die konteks van die dekolonisasie van Viëtnam, Indonesië en die Portugese kolonies in Afrika, respektiewelik die verwydering van Kubaanse diktator Fulgencio Batista deur Fidel Castro en Che Guevara. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het Joego-Slawië daarin geslaag om deur middel van guerrilla-taktiek onder leiding van Josip Broz Tito homself van die Duitsers te bevry. Dit is die enigste besette land wat daarin geslaag het om homself van die besetter te bevry tydens hierdie oorlog.
'n Mengsel van die twee doelwitte was die basis vir die operasies gelei deur die Britse kolonel T. E. Lawrence, beter bekend as Lawrence of Arabia, tydens die Eerste Wêreldoorlog in die Midde-Ooste. Die Britte het hierdie bedrywighede gesien as 'n welkome bydrae tot die finale oorwinning oor die Turke, terwyl die Arabiere die Turkse heerskappy wou beëindig.
Die guerrilla is gemik op verswakking van die teenstander, nie op die verowering van grondgebied nie. Die vyand se aksies sal deur voortdurende belemmering deur aanhoudende aanvalle gestuit word, terwyl vyandige vergrype dikwels hierdeur opgevolg word. Daarbenewens sal dit moraal verlaag deur onveiligheid en vrees onder vyandige soldate te veroorsaak, wat tot muitery, dros en diensweiering kan lei. Dit kan uiteindelik in politieke druk verander om 'n ooreenkoms met die guerrilla te sluit en die duur stryd te stop. Die vyand kan ook onder internasionale druk kom weens sy aksies.
In gebiede waar die steun van die bevolking groot genoeg is en die impak van vyandige optrede beperk is, kan daar 'n vorm van bestuur deur die guerrillas in hierdie gebiede wees. Dan ontstaan een of meer partisaan republieke. Die guerrilla sal gewoonlik probeer om as 'n regering te funksioneer en die hervatting van die normal lewe aanmoedig. Moraal word, indien moontlik, hoog gehou deur 'n koerant te publiseer en soms selfs teaters of bioskope te laat funksioneer. Belasting hefings op burgerlikes kan help om die oorlog te befonds. Hierdie entiteite is egter altyd klein en tydelik, en die guerrilla is dikwels bereid om trug te trek wanneer die teenstander te naby kom. As dit gebeur, verdwyn die guerrillas, om later iewers weer opnuut te begin.
Op die lang termyn kan volgehoue guerrilla-aksies die vyand uitput, sy moraal ondermyn en uiteindelik soos die geskiedenis toon, die oorwinning binne bereik bring. As die mag van die guerrilla-beweging groot genoeg is, kan dit die stryd in 'n konvensionele oorlog omskakel. Dit gebeur ook dat wat begin het as 'n konvensionele oorlog, 'n guerrilla-oorlog kan word, byvoorbeeld as die vyand se superioriteit groot is.