cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Motorneuronsiekte
Die motorneuronsiektes (MNS) of amiotrofiese laterale sklerose is 'n groep neurologiese ongesteldhede wat die motorneurone, die selle wat vrywillige spieraktiwiteit soos spraak, loop, asemhaal, sluk en algemene beweging beheer, affekteer. Hierdie siektes is gewoonlik van progressiewe aard en veroorsaak voortdurende fisiese agteruitgang en uiteindelike dood. In die VK word die term "motorneuronsiekte" gebruik om na beide amiotrofiese laterale sklerose (ALS, die algemeenste vorm van die siekte) en die breër spektrum van motorneuronsiektes insluitende progressiewe spieratrofie, primêre laterale sklerose, en progressiewe bulbêre palsie, te verwys. In die VSA word die terme ALS (vir ALS spesifiek asook as 'n algemene term) en "Lou Gehrig se siekte" ewe veel gebruik. Om verwarring te voorkom, word die jaarlikse wetenskaplike navorsingskonferensie oor die studie van MNS die Internasionale ALS/MNS-simposium genoem. Alhoewel MNS na die spesifieke deelversameling van patologies eenderse siektes verwys, is daar talle ander motorneuronkwale wat patologies apart van MNS is en ander kliniese koerse het. Voorbeelde van ander motorneuronsiektes wat nie met MNS verwar moet word nie sluit in spinobulbêre spieratrofie, spinale spieratrofie, Charcot-Marie-Tooth-siekte, en vele ander.
Newtownabbey
Volgens die Sensus van 2001 het die stedelike gebied van Newtownabbey (Newtownabbey Urban Area) 'n bevolking van 62 056 gehad wat van die dorp die vierde grootste nedersetting in Noord-Ierland maak. Die gebied maak in administratiewe opsig deel uit van Newtownabbey Borough Council.
Newtownabbey funksioneer hoofsaaklik as residensiële dorp, maar is ook die setel van ondernemings uit die ingenieurswese- en rekenaarbedryf. Winkel- en ontspanningsgeriewe sluit die Abbey Centre, die Valley Leisure Centre, die Ballyearl Arts & Leisure Centre, die Glengormley Moviehouse, die Glengormley Sportsbowl en drie groot openbare parke in. Die hoofkampus van die Universiteit van Ulster is in die Jordanstown-buurt van Newtownabbey geleë.
Lianie May
Lianie is in Vereeniging gebore, en het op 'n plaas by Oranjeville grootgeword, waar sy en haar man deeltyds met beeste boer. Sy matrikuleer in 1994 aan die Afrikaanse Hoërskool Sasolburg.
Haar liedjie Pretoria was geruime tyd op Radio Rippel se top-20. Sy is in September 2017 ná 'n 10 jaar lange verlowing met haar bestuuder, Barry Lubbe, getroud. Haar pa, Niccie Oosthuizen, is in 2015 weens longkanker oorlede. Sy woon nou in Pretoria.
Bles Bridges
Bles Bridges (22 Julie 1946 – 24 Maart 2000) was 'n legendariese Afrikaanse sanger wat hoofsaaklik minneliedjies gesing het. Hy is bekend vir liedjies soos Ruiter van die Windjie, Op die vlerk van 'n spierwit duif, Maggie en Sweef soos 'n arend. Hy was die eerste Afrikaanse sanger wat in die Superbowl by Sun City opgetree het (in 1987) en was bekend vir die rose wat hy by konserte uitgedeel het, asook vir sy buite-egtelike verhouding in 1990. Hy is in 2000 in 'n motorongeluk oorlede.
Biografie
Lawrence John Gabriel Bridges is op 22 Julie 1946 op Viljoensdrif gebore en het sy skoolloopbaan aan die Hoërskool Vereeniging voltooi. Sy bynaam, Bles, is deur sy Ierse oupa aan hom gegee omrede hy op vroeë ouderdom min hare gehad het. In 1972 neem hy 'n langspeelplaat saam met Minnie van Heerden op. Die regisseur van die plaat, Corrie Myburgh, wat later met die sangeres Cora Marie sou trou, was van mening was dat die naam "Bles" nie byval by die publiek sou vind nie. Gevolglik is die album onder die titel Morné en Marié sing vrygestel, maar dit was egter nie ’n sukses nie.
Sy solo-debuutalbum, Onbekende Weermagman, is 10 jaar later in 1982 uitgereik. Sy beroepsloopbaan begin egter eers in 1984 met die uitreiking van sy tweede album, Bles, wat binne minder as 'n maand goue status verwerf het (meer as 25 000 kopieë verkoop). Die album het die bekende liedjie Maggie ingesluit.
Bridges se grootste treffer was Ruiter van die Windjie, wat in 1986 vrygestel is. 'n Hoogtepunt in sy loopbaan was op 14 en 15 November 1987, toe hy voor 'n uitverkoopte 8000-sitplek Superbowl by Sun City opgetree het. Hy het die naweek vyf vertonings gelewer. Dit maak hom die eerste en enigste kunstenaar nog wat dit kon regkry. Hy het selfs 'n groter skare as Frank Sinatra in 1982 getrek.
Gerrie Pretorius reik in 2007 'n album genaamd Ek sing vir jou Bles ter nagedagtenis van Bles Bridges uit.
Diskografie
Albums vrygestel (Rekords en CD's):
Videografie
Bles het twee video's vrygestel:
Filmografie
Bles het in 1989 in 'n rolprent "The Devil And Song" gespeel. Hy het ook die temaliedjie van die rolprent Tawwe Tienies (1984) gesing.
SV Henstedt-Ulzburg
SV Henstedt-Ulzburg  is 'n sportklub uit Henstedt-Ulzburg in die deelstaat Sleeswyk-Holstein in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling.
Die klub is in 2009 gestig met die samesmelting van SV Henstedt-Rhen, FC Union Ulzburg en MTV Henstedt. Die klub het SV Henstedt-Rhen se plek in die Oberliga Sleeswyk-Holstein oorgeneem. Met ongeveer 5 500 lede is die klub een van die twee grootstes in Sleeswyk-Holstein. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir omtrent 10 ander sportsoorte en daar word baie gekonsentreer op die jeug en die omliggende gemeenskap. Die klub deel onder andere een van sy sportsale met 'n nabygeleë skool.
Opel Ascona
Die Opel Ascona is 'n groot gesinsmotor (D-segment in Europa) wat ontwerp en vervaardig is deur die Duitse motorvervaardiger Opel van 1970 tot 1988. Dit is vervaardig in drie afsonderlike geslagte, aanvanklik met agterwielaandrywing en uiteindelik as 'n voorwieldryf J-motorafgeleide. In motorsport het die Ascona 400 tydrenmotor, bestuur deur Walter Röhrl, die Wêreldtydrenkampioenskapstitel vir bestuurders gewen gedurende die 1982-seisoen.
Die Ascona ontleen sy naam van 'n waterkant-oord in Ticino, Switserland, en het reeds in die 1950s as 'n spesiale uitgawe van die Opel Rekord P1 verkoop as 'n Opel Ascona in Switserland. Die Opel Ascona A is in 1970 in Europa vrygestel, die eerste hoofstroom-Opelmodel om dié naam te dra.
Die Ascona se produksie is in Augustus 1988 gestaak, en is vervang deur die Opel Vectra A.
C. Kelly Wright
C. Kelly Wright is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Angel Wishes: Journey of a Spiritual Healer (2009), Everyday Black Man (2010), Black Nativity (2013), en Dark Seed (2016).
Vaughn Meader
Vaughn Meader (20 Maart 1936 – 29 Oktober 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Lepke (1975) en Linda Lovelace for President (1975), en in die televisiereekse The Joey Bishop Show (1961) en The Jack Paar Program (1962).
Amy Irving
Amy Irving (gebore 10 September 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Carrie (1976), Crossing Delancey (1988), Traffic (2000), en Adam (2009).
Gamma Aquarii
Gamma Aquarii (afgekort as γ Aqr), tradisioneel bekend as Sadachbia, is ’n dubbelster in die sterrebeeld Waterdraer. Dit is sowat 164 ligjare van die Son af geleë en het ’n skynbare magnitude van 3,849, wat dit een van die helderste sterre in die sterrebeeld maak.
Eienskappe
Gamma Aquarii is die primêre of A-komponent van ’n dubbelster met die naam WDS J22217-0123. Die sekondêre of B-komponent is UCAC2 31430071. Gamma Aquarii A se twee komponente is dus bekend as WDS J22217-0123 Aa en Ab.
Gamma Aquarii A lyk soos ’n A-tipe ster met 'n klassifikasie van A0 V en ’n massa van sowat twee en ’n half keer dié van die Son.
Dit tol relatief vinnig, teen sowat 80 km/s-1. Die buitenste atmosfeer straal energie uit teen ’n effektiewe temperatuur van 10 500 K, wat byna twee keer die temperatuur van die Son se oppervlak is. Dit gee Gamma Aquarii die tipiese wit kleur van ’n A-tipe ster.
Yorkshire terriër
Die Yorkshire terriër is 'n klein honderas van die terriërtipe, wat in die 19de eeu in Yorkshire, Engeland, ontwikkel is om rotte in die klerefabrieke te vang. Die hoofkenmerk van die ras is sy maksimumgrootte van 3,2 kg (7 lb), alhoewel sommige meer as dit kan weeg, tot 6,8 kg (15 lb). Dit word in die Speelding Terriërafdeling van die Terriërgroep geplaas deur die Federasie Cynologique Internationale en in die Speeldinggroep of Metgeselgroep deur ander kennelklubs, insluitend die Amerikaanse Kennelklub. As 'n gewilde metgeselhond, is die Yorkshire terriër ook deel van die ontwikkeling van ander rasse, soos die Australiese syagtige terriër. Dit het 'n grys, swart en bruin pels, en die ras se bynaam is Yorkie.
Geskiedenis
Die Yorkshire-Terriër (ook genoem 'n "Yorkie") het sy oorsprong in Yorkshire (en aangrensende Lancashire), 'n graafskap in Engeland. In die middel van die 19de eeu, het werkers uit Skotland na Yorkshire gekom op soek na werk en bring met hulle verskillende variëteite van klein terriërs. Die teel van die Yorkshire terriër was hoofsaaklik deur mense—meestal koöperasies in katoen- en wolmeule—in die provinsies van Yorkshire en Lancashire uitgevoer.
Gamma Aquarii
Name
In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Sadachbia" vir die komponent WDS J22217-0123 Aa goedgekeur omdat hulle eiename aan individuele sterre toegeken het eerder as aan stergroepe.
Yorkshire terriër
Pels
Vir volwasse Yorkshire Terriërs word klem geplaas op pelskleur, kwaliteit, en tekstuur. Die hare moet glansend wees, fyn, reguit, en syerig. Tradisioneel word die pels toegelaat om voluit uit te groei, maar moet nooit beweging belemmer nie.
Die lang vag van die Yorkshire Terriër beteken dat die ras 'n gereelde uitborsel benodig.
Jan van Bruggen
Dr. Jan van Bruggen (1895–1948) was 'n Afrikaanse digter, skrywer, onderwyser en dosent. Die skrywer en Hertzogpryswenner Jochem van Bruggen was sy ouer broer.
Herkoms en vroeë lewe
Jan Reinder Leonard van Bruggen is op 15 September 1895 in Johannesburg gebore, nadat eers sy pa en toe later die res van die gesin kort tevore na Suid-Afrika geëmigreer het. Sy ouers is Jan van Bruggen en Pieternella Hendrika Drewes en hy is die jongste van sewe kinders. Sy susters is Reina Pieternella (Reina), Maria, Pieternella Hendrika (Nellie) en Alida Anna (Alida) en sy broers is Edde en die skrywer Jochem van Bruggen. Hy en Alida is in Suid-Afrika gebore en die ander kinders in Nederland.
Verdere studies en loopbaan
Kort voor die uitbreek van die Anglo-Boereoorlog stuur sy vader om veiligheidsredes die gesin met die Duitse skip die Kanseler terug Nederland toe. By sy terugkeer na Suid-Afrika gaan hy vir ’n tydjie skool by sy vader se C.N.O.-skool in Johannesburg, maar die skool gaan tot niet onder Engelse bewind. Hierna gaan hy deur medium Engels skool by die Avenue School in Braamfontein en voltooi sy skoolopleiding aan die King Edward -skool. Op hoërskool toon hy talent vir toneelspel en neem gereeld deel aan skoolopvoerings van Shakespeare se dramas. Hy studeer daarna aan die Transvaalse Universiteitskollege (later die Universiteit van Pretoria) waar hy die B.A.-graad met onderskeiding behaal en ook eerste geplaas word in Suid-Afrika. Hierdie prestasie besorg aan hom die koninklike goue medalje vir moderne tale. In samewerking met advokaat Theo Boezaart skryf hy ook die strydkreet van die Universiteit van Pretoria. Hy behaal ook die Senior Onderwysdiploma en in 1919 die M.A.-graad aan die Transvaalse Universiteitskollege. Op universiteit kry hy aanvanklik die bynaam Little John, na aanleiding van Robin Hood se reusagtige luitenant, welke bynaam dan met die verafrikaansing van die universiteit mettertyd Kleinjan word, ’n naam wat hy ook as skrywer sou gebruik.
Hy studeer verder aan die Amsterdamse Universiteit, waar hy aanvanklik van plan was om ’n kursus in letterkunde te loop, maar hy vind uit dat hierdie kursus meer taalkundig as letterkundig van aard is. Hy skakel dus oor na ’n kursus in die wysbegeerte, sielkunde en pedagogiek en behaal die D.Phil.-graad in 1922 onder leiding van professor T.J. de Boer op grond van ’n proefskrif oor Lektuurvoorsiening vir kinders en jeugdige persone. Tydens sy verblyf oorsee reis hy gereeld deur die ander lande van Europa en besoek onder andere Frankryk, Duitsland en Italië. Hy neem ook aan sport deel en is lid van ’n rugbyspan wat in Europa toer, terwyl hy redakteur word van die weeklikse studentetydskrif Propria Cures. By sy terugkeer na Suid-Afrika aanvaar hy ’n betrekking as onderwyser by Helpmekaar Hoërskool in Johannesburg, ’n pos wat hy vyf jaar lank beklee. In hierdie tyd is hy medestigter van die Afrikaanse Kunsvereniging en ook redakteur van die destydse Christelike Skoolblad, die orgaan van die Transvaalse Onderwysersvereniging. By die 27ste algemene jaarvergadering van hierdie vereniging hou hy die belangwekkende lesing Gedagtes oor die grondslae van ’n Suid-Afrikaanse nasionale opvoedkunde. In 1927 word hy aangestel as dosent aan die Onderwyskollege op Potchefstroom, ’n betrekking wat hy vir agtien jaar beklee.
Latere jare en sterfte
In sy laaste jare is hy uitgewer by die Afrikaanse Pers in Johannesburg.
Hy is op 9 Mei 1948 in Johannesburg oorlede.
Romans
Dit is aanvanklik met die roman Japie wat hy die meeste aandag op hom vestig, aangesien dit beskou word as die eerste sielkundige roman in Afrikaans. Hierdie roman beeld die ontwikkeling uit van ’n gebreklike weeskind. Japie, wat horrelvoete het, word grootgemaak deur oom Gert en tant Sarie. Hy is sensitief en reflektief van aard en besit artistieke aanleg. Reeds as jong kind besin hy oor sy gebreklike toestand en oor die gemis van sy ouers. As kind op die plaas kan hy vry wees in die natuur, waar hy sy drome kan droom. Hy word egter groot en deurleef sy puberteitsjare, waar hy die wonder van die ontwaking van die eerste kalwerliefde vir Koba Groenewald ervaar. Wanneer hy negentien jaar oud is, gaan hy deur die rebelse periode, waarin hy met godsdienstige twyfel worstel en weier om die tradisionele optredes van sy ouers na te volg. Hy word staatsamptenaar in Pretoria en hier ontwikkel sy vriendskap met Piet Joubert en sy liefde vir Nellie Muller. Nellie sterf egter tydens die griepepidemie, wat Japie sinies stem teenoor die lewe. In Johannesburg gee hy hom dan oor aan die soeke na plesier in die kroeë en wedrenbane, maar hy kom mettertyd tot besinning. Saam met ’n vriend gaan hy dan na Europa om verder te studeer. Japie is dus nie die geykte intrigeverhaal vol aksie wat sy tyd kenmerk nie, maar is bloot beskrywing van die ontwikkeling van ’n begaafde seun, sy stryd met die lewe, sy ondergang en uiteindelike regenerasie. Die skrywer skiet egter tekort in die volledige vasvat van die karakter en projekteer duidelik sy eie gedagtes en emosies, sodat die karakterontwikkeling onoortuigend word. Telkens is hy ook die wetenskaplik opgeleide filosoof, wat swaarwigtig redeneer oor Japie se gevoelens en dit nie uitbeeld nie. Die taalgebruik is ook in vele opsigte argaïes en vaag, wat die gang van die verhaal steur. Hierdie roman kom in 1923 in aanmerking vir die Hertzogprys, maar daar word nie daardie jaar ’n toekenning gemaak nie.
Sewentigmaal sewe se titel verwys na die uitspraak van Jesus oor hoeveel keer ’n mens ’n ander moet vergewe vir die onreg wat hy jou aandoen. Die jong Rika Oberholzer ontmoet die ouer Chris Euvrard in Johannesburg. Chris was voorheen getroud, maar is geskei en het twee kinders. Hulle raak verlief en trou, maar Chris is ’n alkoholis wat hom gereeld aan de drank vergryp. Rika moet besluit of sy Chris moet los, wel wetende dat hy op sy eie na die verderf sal gaan, of hom sal vergewe en hom sal bystaan in sy pogings om sy verslawing te oorkom. Verder is daar nog Die grafskender, Erfgename en En lank die nag wat voorlê. Na sy dood word Die winter kom gepubliseer.
Kortverhale
Wraak is ’n bundel kortverhale, waar die verhaaltegniek goed is, maar nie een van die verhale werklik uitstyg nie en die taalvernuf oor die algemeen gebrekkig is. Ontuis beeld die angstigheid uit van twee arm plaasseuns wat vir die eerste maal ’n groot skool besoek. Ouma vertel is die verhaal van ouma se oorlogsmart en Liefde en oorlog en Twee vriende het ook die Anglo-Boereoorlog as agtergrond. Beter is Goudkoors, wat deur middel van ’n onderhoud die lewensbeskouing en geskiedenis uitbeeld van ’n mynwerker wat aan myntering ly. In die kortverhaalbundel “Barolong” is die titelverhaal in drie dele die mees geslaagde. Dit het die lewens van swart mense as tema.
Akademiese werke
Saam met P.C. Schoonees skryf hy Inleiding tot die studie van die letterkunde, waarin hy besin oor die teorie van die letterkunde en ook ’n insig gee in sy eie literêre werkwyse, terwyl hy ook die hoofstuk Die jonger generasie in ons digkuns bydra tot die Gedenkboek ter ere van die Genootskap van Regte Afrikaners (1875–1925), wat in 1926 verskyn. ’n Privaat publikasie van die Potchefstroomse Normaalkollege in 1941 is Inleiding tot ons jeuglektuur. Hy vertaal Op die Westelike front alles stil uit die Duits van Erich Maria Remarque.
Poësie
Vanaf 1916 verskyn daar gedigte van hom onder die skuilnaam Kleinjan in Die Brandwag en hy publiseer die digbundel Lente-stemme in 1919. Hierdie is nog grootliks jeugwerk, wat mank gaan aan sentimentaliteit en die navolging van Europese voorbeelde soos die Engelse romantici en die Nederlandse Tagtigers. Daar is egter bekoring in sommige naïewe liedjies soos Lenteliedjie en ’n Ou oue liedjie, terwyl die sonnet Aan generaal De la Rey nie sonder meriete is nie. Die liefdesgedig Die koket gee later aanleiding tot ’n kortverhaal.
Gedigte is ’n herdruk van die debuutbundel, maar met weglating van ’n aantal van die jeugverse terwyl ander grondig hersien en verwerk is. Sewe en twintig nuwe gedigte word ook bygevoeg, insluitende Die beeld van Oom Paul en Heimwee, wat sy bekendste gedigte word. Die beeld van Oom Paul is een van die eerste gedigte oor bestaande kunswerke in Afrikaans, waarin die spreker eindelik sy troos uit die hemel kry. Heimwee is in Nederland geskryf terwyl hy daar studeer en gee uiting aan die verlange na die wyd oop vlaktes van sonnige Suid-Afrika, wat mooi gekontrasteer word met die materiële gejaag in die ingehoktheid van die sombere Nederlandse stad. Die ritmiese aanhef van Die maanpad is ook verdienstelik. Sy laaste digbundel is Môrestond, waarin hy strenger selfkritiek uitoefen en veral sy liefdesverse meer intens is. Verleiding en Die kleinood is veel beter as vroeëre liefdesgedigte. Temas bly soos in die voorafgaande bundels die liefde, religieuse stemminge, ontvlugting van die stadslewe en natuurverse, dikwels met heimwee beskryf. Aan die graf van ’n onbekende Boerseun in Vlaandere is ’n tegnies meer vaardige bemeestering van die sonnet, terwyl die bundel ook die eerste proewe gee van die lydingsonnet in Afrikaans. Die bundel staan egter ver agter by die kwaliteit van tydgenootlike Dertigers.
Aan die Normaalkollege in Potchefstroom ontdek hy dat jonger kinders geen Afrikaanse kinderversies tot hulle beskikking het nie en hy gee opdrag aan sy studente om by al die ou mense te verneem na die ou rympies en liedjies van ons volksverlede en dit op te teken. Hy dig self ’n klompie by en gee dan die versamelbundels Kleuterversies en Poësie vir ons kleuters uit.
Sy gedigte Gee my en Slaapdeuntjie (deur S. le Roux Marais) en My siel is siek van heimwee (deur P. Lemmer), word getoonset en in die FAK Sangbundel opgeneem. Laasgenoemde liedjie word veral bemind gemaak in ’n vertolking deur Mimi Coertse.
Goed en kwaad
Goed en kwaad verwys in godsdiens, etiek en filosofie na die ligging van voorwerpe, begeertes en aksies op ’n lineêre spektrum – die goeie is moreel positief en die kwade moreel negatief.
"Goed" is ’n breë konsep, maar het gewoonlik te doen met lewe, welsynwerk, geluk, liefde, vooruitgang en die reg. Daarteenoor word "kwaad" vereenselwig met bewustelik verkeerde aksies, diskriminasie, vernedering, vernietiging en onnodige en willekeurige geweld. In die Middeleeuse filosofie het Augustinus en Aquinas kwaad bloot verstaan as ’n gebrek aan goed. Dit kan gemeet word aan persoonlike of subjektiewe oordeel of aan ’n gemeenskapsnorm.
Vlag van Zimbabwe
Die nasionale vlag van Zimbabwe is op 18 April 1980 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n wit driehoek teen die vlagpaal met ’n rooi vyfpuntige ster en die Voël van Zimbabwe, sewe ewe wye horisontale bane in (van bo na onder) groen, geel, rooi, swart, rooi, geel en groen is aan die wapperkant.
Goed en kwaad
Teorieë
Die aard van die goeie is al op baie maniere beskryf; een is dat dit gebaseer is op die natuurlike liefde, teerheid en meegevoel wat by die vroegste fases van persoonlike ontwikkeling begin; ’n ander is dat dit die resultaat is daarvan om die waarheid te ken.
Jan van Bruggen
Poësie
Sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Groot verseboek, Uit ons digkuns, Digters en digkuns, Afrikaanse letterkunde, Afrikaanse natuurpoësie, Digterstemme, Uit ons letterkunde, Digters en digsoorte, Pitkos, Junior verseboek, Die junior digbundel, Nuwe Kleuterverseboek, Digters op die toring, My Afrikaanse verseboek en Nuwe Kleinverseboek. Hy publiseer ook gedigte in publikasies soos Jaarboek van die Afrikaanse Skrywerskring.
Vlag van Zimbabwe
Simboliek
Die Zimbabwiese vlag maak ook van die Pan-Afrika kleure gebruik. Die kleure het elk ’n eie betekenis: groen stel die landbou en die Zimbabwiese platteland voor, geel stel die land se rykdom aan minerale voor, rooi stel die bloed voor wat gevloei het in die stryd om die bevryding van die land, swart stel die erfenis en etnisiteit van die inheemse bevolking voor en wit stel vrede voor.
Goed en kwaad
Teorieë
Daar is ook verskillende sienings oor hoekom daar kwaad is. Baie godsdienstige en filosofiese tradisies gaan van die standpunt uit dat kwade optrede ’n "afwyking" is weens die imperfekte wese van die mens (bv. die Sondeval). Sommige redeneer ook dat kwaad gebaseer is op onkunde oor die waarheid (bv. menslike waardes, reinheid, goddelikheid).
Jan van Bruggen
Drama
By die Normaalkollege in Potchefstroom is hy verantwoordelik vir toneelopvoerings en besef gou dat daar ’n skaarste is aan bruikbare Afrikaanse dramas. Hy besluit dan om self te skryf en die voorraad aan te vul. Gebroke drade handel oor generasiekonflik en probleme in die huwelik. Rita is eers verloof en dan getroud met ’n man, maar verlaat hom wanneer die huwelik nie uitwerk nie. Dit bring haar in botsing met haar vader, wat die huwelik as heilig beskou, en hy belet haar die ouerhuis. Die opstandige jeug word egter te eensydig en oppervlakkig geteken, sodat daar nie simpatie vir hulle standpunt is nie, wat die dramatiese konflik verwater.
Vlag van Zimbabwe
Geskiedenis
Van 1890 tot 1892 is die vlag van die Verenigde Koninkryk ook gebruik as die vlag vir Zimbabwe. In 1982 is ’n gewysigde weergawe van die Union Jack met die kenteken van die British South Africa Company in die middel van die Jack aanvaar en was in gebruik tot 1923. Toe die land in 1923 as Suid-Rhodesië herdoop is, is weer ’n nuwe vlag aanvaar, hierdie keer ’n blou Britse vaandel met die wapenskild van Suid-Rhodesië op die wapperkant en die Union Jack in die skildhoek. In 1953, met die stigting van die Sentraal-Afrikaanse Federasie, is die vlag weer gewysig. Hierdie keer is ’n gekombineerde wapenskild van Suid-Rhodesië, Noord-Rhodesië en Njassaland op die wapperkant aangebring. Na Suid-Rhodesië se ontrekking uit die federasie in 1963, en die hernoeming van die land na Rhodesië, is die vlag weer aangepas. Die vorige wapenskild (dieselfde as die van Suid-Rhodesië) is teruggebring maar die kleur van die vlag is verander na lugmagblou.
Goed en kwaad
Godsdiens
Kwaad het in baie godsdienste aanleiding gegee tot vrae oor die wese van hul god. As hy goed is, hoe kan daar kwaad bestaan? Kan daar dan wel ’n god bestaan? Een van die antwoorde is dat die mens ’n gebrek het: hy kan nie voldoende onderskei om te besluit wat kwaad is nie. ’n Ander antwoord word gesoek in die vrye wil van die mens, waarsonder daar geen kwaad kan wees nie.
Vlag van Zimbabwe
Geskiedenis
In 1964 het Rhodesië weer ’n nuwe vlag gekry. Hierdie keer het dit gekom om saam met die land se onafhanklikheid van Brittanje te val. Hierdie vlag herinner sterk aan die vlag van Nigerië behalwe dat daar in die wit baan die landswapen van Rhodesië is. Met die aanvang van ’n nuwe politieke bedeling in Rhodesië in die laat 1970’s is die vlag weer verander, hierdie keer weer saam met die naam. Die land is herdoop na Zimbabwe-Rhodesië en die vlag het verander na ’n vierkleur met ’n swart vertikale baan (met die Voël van Zimbabwe in die skildhoek) aan die vlagpaalkant en drie horisontale bane in rooi, wit en groen aan die wapperkant. Die huidige vlag van Zimbabwe is in 1980 aanvaar.
Jan van Bruggen
Drama
Die vooraand is ’n drama met die Groot Trek as tema en Piet Retief as hoofkarakter. Hierdie gegewe word later ook in romanvorm verwerk.
Goed en kwaad
Godsdiens
Wanneer een godsdiens ’n ander verdring, kan dit wat eers goed was, ook as kwaad beskou word. So word die ou godsdiens en die ou god(e) gedemoniseer.
Vlag van Zimbabwe
Weermagvlae
Tot 1939 is die vlag van die Verenigde Koninkryk ook gebruik as die vlag vir Zambië. In 1939 is daar egter begin om van ’n blou Britse vaandel gebruik te maak waarop die Britse vlag in die skildhoek was en die wapenskild van Zambië op die wapperkant. In 1953 is die vaandel gewysig met ’n ander wapenskild op die wapperkant omdat Noord-Rhodesië saam met Njassaland in ’n Federasie getree het. Met die vergryging van onafhanklikheid in 1964 het Zambië ’n nuwe naam en vlag gekry en in 1996 is klein wysigings (die skakering van groen) aangebring.
Jan van Bruggen
Drama
Bakens is gedramatiseerde mylpale uit die Groot Trek en bevat Bethelsdorp, Die weduwee van Lange Kloof, Slagtersnek (twee bedrywe), Liebenbergskop, Die laaste aand, Retief by Vetrivier, Retief in Port Natal, Retief en Dingaan (twee bedrywe”), Die moord by Bloukrans, Moeilike tye en Bloedrivier.
Goed en kwaad
Teenstelling en omvatting
Binne sommige (filosofiese) strominge, byvoorbeeld by Arthur Schopenhauer en Immanuel Kant, word gemeen die "absolute" goed en kwaad kan nie vasgestel word nie omdat dit subjektief is. Nes ander teenoorgestelde terme is goed en kwaad dan ’n onderdeel van die onsistematiese denke.
Jan van Bruggen
Drama
Hy skryf ook die ongepubliseerde drama Hans Dons, ook oor die Groot Trek en spesifiek die persoon van die Voortrekkerleier Hans van Rensburg.
Goed en kwaad
Teenstelling en omvatting
In baie godsdienste en ideologieë word die benadering gevind dat die kwade in die goeie ingelyf word, byvoorbeeld in terme van aanvaarding, genade, vergifnis en begrip. Die goeie is dan groter as die kwade, en omvat dit.
In meer alledaagse opvattinge is daar egter ’n teenstelling tussen goed en kwaad, en die teenstelling is dikwels die oorsaak van ’n stryd. In verhale (ook rolprente, sprokies ens.) verleen die spanningsveld tussen goed en kwaad ’n dramatiese sy aan die verhaal. Die held kom hindernisse op sy pad teen, of dit nou drake of misverstande (die kwade) is, en behaal sukses deur oorwinning in die stryd of die opheldering van ’n misverstande (die goeie).
Jan van Bruggen
Publikasies
Werke wat uit sy pe verskyn sluit in:
Hakka
Hakka of Kejia (Vereenvoudigde Chinees: 客家话, Tradisionele Chinees: 客家話, pinyin: Kèjiāhuà, letterlik: "Hakka-taal") is 'n Sino-Tibettaanse taal of 'n dialek van Chinees wat in die Volksrepubliek China, die omstrede Republiek China op Taiwan, Singapoer en deur Chinese oorsese gemeenskappe in Indië, Indonesië, Japan, Maleisië, Mauritius, Singapoer, Suid-Afrika, Suriname, Thailand en Viëtnam gepraat word. Die taal het sowat 48,5 miljoen sprekers en is daarmee die sesde mees verspreide dialek van Chinees naas Mandaryns, Wu, Kantonees, Min en Xiang. Dit is die naaste verwant aan Gan en word veral in die Suidoos-Chinese provinsies Guangdong, Fujian en Jiangxi deur die Hakka-volk gepraat.
Ross Boatman
Ross Boatman (gebore 3 Maart 1964) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente I'll Sleep When I'm Dead (2003), Penelope (2006), Cassandra's Dream (2007), en Paddington (2014).
Mette Horn
Mette Horn (gebore 11 Januarie 1965) is 'n Deense aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Nynne (2005), Max Embarrassing (2008), Max Pinlig 2 - sidste skrig (2011), en The Wave (2015).
Galerella
Die Galerella is deel van die muishondfamilie (Herpestidae) en is inheems aan Afrika. Daar is vier of vyf spesies in hierdie genus, met meer as 30 subspesies.
Vier van die spesies is lank reeds gevestig: 'n Onlangse toevoeging is die swartmuishond G. nigrata, wat nou deur baie wetenskaplikes as 'n aparte spesie beskou word na genetiese ontleding. Dit is voorheen beskou as 'n variant van Galerella sanguinea.
R516 (Suid-Afrika)
Die R516 is 'n streeksroete wat die R511-streeksroete met die R519-streeksroete verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R511 ongeveer 45 suidoos van Thabazimbi by Koedoeskop. Die roete gaan dan oos deur Bela Bela, deel die R101 vir 900 meter en kruis die N1-nasionale pad. Dit gaan verby die R576, deur Settlers, maak 'n verspringende kruising met die R33-provinsiale pad, en eindig waar dit by die R519 aansluit by Crecy.
W.M. Keck-sterrewag
Albei teleskope het primêre spieëls van 10 m en is voltooi in 1993 (Keck 1) en 1996 (Keck 2), in dié tyd die grootste astronomiese teleskope in die wêreld. Tans is hulle onderskeidelik die derde en vierde grootste.
De Kar
De Kar is ’n nedersetting in die munisipaliteit Voorst in die provinsie Gelderland in Nederland.
Amanda Swart
Amanda Cecilia Swart is 'n Suid-Afrikaanse biochemikus met 'n professoraat in biochemie aan die Universiteit Stellenbosch. Sy is bekend vir haar navorsing oor rooibos, 'n kruietee wat in Suid-Afrika gewild is, is deur die Suid-Afrikaanse Rooibosraad befonds in haar navorsing, en word gereeld in die Suid-Afrikaanse media aangehaal om die gesondheidsvoordele van rooibos te bevorder.
Opvoeding en loopbaan
Swart het haar MSc in biologie in 1986 en haar doktorsgraad in 1999 aan Universiteit Stellenbosch voltooi, en in 2002 as fakulteitslid na Stellenbosch teruggekeer, waar sy voor- en nagraadse kursusse in biochemie gee. Sy was instrumenteel in die stigting van die P450-steroïdnavorsingsgroep op Stellenbosch en in 2011 is sy as medeprofessor aangestel. Haar navorsingsgebiede sluit in: byniersteroïedvorming, sitochroom P450-ensieme, prostaatkanker en produkte afkomstig van die plante Aspalatus linearis (Rooibos), Salsola tuberculatiformis Botch. (Gannabos) en Sutherlandia frutescens (kankerbossie).
Navorsing
Haar primêre navorsingsfokus, en dié van die P450-steroïdnavorsingsgroep, is op die hormone (byniersteroïede) wat deur die byniere geproduseer word, asook op die steroïedvorming-ensieme wat hul biosintese kataliseer, die metabolisme van hierdie steroïede in prostaatkanker, en hul implikasies in endokriene afwykings. Hulle navorsing behels ook die ondersoek na die effekte van plantprodukte op die endokrienestelsel.
Swart se navorsing word geborg deur die Nasionale Navorsingstigting, Kankervereniging van Suid-Afrika en die Rooibosraad van SA.
Die navorsing is opgedeel in drie fokusareas:
11β-hidroksi-androsteendioon
11β-hidroksi-androsteendioon is 'n byniersteroïed en is betrokke by prostaatkanker sowel as kastrasiebestande prostaatkanker. Prof Swart ondersoek die meganisme van hierdie steroïde in prostaatkankerselle en ander kankerselle.
Rooibos
Daar is twee vertakkings van navorsing rakende rooibos wat Swart nastreef:
Kortisol en spanning
Haar navorsing het voorgestel dat die inname van rooibos spanning kan verlaag deur die effekte van twee verbindings daarin, aspalatien en notofagien. Onder laboratoriumtoestande blokkeer hierdie verbindings die produksie van 'n streshormoon, kortisol. Sy beweer dat rooibos die potensiaal het om hartsiektes te voorkom, die gevolge van veroudering verminder en gewigsverlies bevorder.
Groot FM
Die stasie speel Afrikaanse en internasionale kontemporêre musiek en bied verskeie geselsprogramme aan. Hulle teikenmark is Afrikaanssprekende volwassenes tussen 35 en 55 jaar.
Groot FM word deur Media Management Solutions onder leiding van Hardus Zevenster bestuur.
Radio Rippel
Op 5 Augustus 2013, na 18 jaar op die lug, en onder nuwe bestuur, is Radio Rippel se naam na Groot FM verander.
Van die meer bekende omroepers by Radio Rippel was: Elsie Bornman, Anne Boyes, Pieter de Necker, Quan Engelbrecht, Riaan Grobler, Hennie Koortzen, Amanda Loftus, Michael Peek, Kobus Rudolph en Mariska Rabie.
Eden
Eden is 'n Suid-Afrikaanse seun-sanggroep bestaande uit Jaco du Plessis (Jay), Paolo Azevedo en Johan Vorster. Sean Els was ook op 'n tyd lid van die groep. Hulle het reeds twee Huisgenoot Tempo Toekennings gewen. Van hulle treffers sluit in: Kwart-oor-vyf, 54 5de Straat en Knieë Lam.
Diskografie
Eden se albums:
Fraiinglip-harder
Die Fraiinglip-harder (Crenimugil crenilabis) is 'n vis wat aan die ooskus van Suid-Afrika voorkom vanaf die Transkei. Die vis se lyf is lank - tot 60 cm - en olyfgroen aan die bokant en silwer onder. Die pektorale vinne is liggeel met 'n swart kolletjie op die basis van die vinne en die stert is blougrys. In Engels staan die vis bekend as die Fringelip mullet.
Katie Wright
Katie Wright (gebore 25 Desember 1981) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente It's Pat: The Movie (1994), The Lost World: Jurassic Park (1997), Idle Hands (1999), en A.I. Artificial Intelligence (2001).
Inteling
Inteling is die voortplanting van individue wat geneties naby verwant is. Die term word algemeen gebruik met betrekking tot mense, maar verwys in die algemeen na genetiese afwykings en ander gevolge in enige soort organisme.
Inteling is ’n tegniek wat in selektiewe teling gebruik word. Veetelers kan dit gebruik wanneer hulle byvoorbeeld ’n nuwe karaktertrek wil inteel, maar hulle moet op die uitkyk wees vir ongewenste karaktertrekke in afstammelinge – wat uitgeskakel kan word deur verdere selektiewe teling. Dit kom ook algemeen by plante voor in die vorm van selfbestuiwing.
Lotte Horne
Lotte Horne (gebore 3 Junie 1943) is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Me and My Kid Brother and the Smugglers (1968), Me and My Kid Brother and Doggie (1969), en Sangen om den røde rubin (1970).
Sirena Irwin
Sirena Irwin (gebore 26 September 1977) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Batman: Return of the Caped Crusaders (2016) en in die televisiereekse SpongeBob SquarePants (1999) en Voltron (2016).
Gene Simmons
Gene Simmons (gebore 25 Augustus 1949) is 'n Israeli-Amerikaanse musikant, sanger en akteur. Hy is bekend vir baskitaar speel en sing in die musiekgroep KISS, die rock groep wat hy gestig het saam met Paul Stanley in die 1970s. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Runaway (1984), Detroit Rock City (1999), Extract (2009), en Why Him? (2016).
Alfie Boe
Alfie Boe (gebore 29 September 1973) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Les Misérables in Concert: The 25th Anniversary (2010) en in die televisiereekse Popstar to Operastar (2010) en Mr Selfridge (2013).
Mark Medoff
Mark Medoff (gebore 18 Maart 1940) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Children of a Lesser God (1986), Children on Their Birthdays (2002), Refuge (2010), en The Heart Outright (2016).
Krasnodar-krai
Krasnodar-krai (Russies: Краснода́рский край, Krasnodarski krai) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Suidelike Federale Distrik en die hoofstad is Krasnodar. Volgens die Russiese sensus van 2010 het die krai ’n bevolking van 5 226 647 – dit is die federale gebied met die derde meeste inwoners.
Krasnodar-krai is formeel en informeel bekend as Koeban (Кубань), ’n term wat verwys na die voormalige Koeban-volksrepubliek en die historiese streek Koeban tussen die See van Azof en die Koebanrivier, wat die grootste deel van die krai se gebied uitmaak. Dit word in die noorde deur die Rostof-oblast begrens, in die ooste deur Stawropol-krai en in die suidooste deur Karatsjai-Tsjerkessië. Adigea is ’n enklawe binne die krai se grense. Krasnodar-krai deel ’n internasionale grens met Abchasië in die suide en grens aan die betwiste gebied Krim in die weste, oorkant die Kertsj-straat.
Geskiedenis
Daar word na die streek se eerste bekende bewoners verwys as die Maiote, na aanleiding van die antieke Griekse naam vir die See van Azof (Maiotis-meer). In die 6de eeu v.C. het Pontiese Grieke die streek se eerste stede gebou, soos Fanagoria (naby die hedendaagse Sennoi) en Hermonassa (op die Tamanskiereiland). Hulle het met nomadiese volke handel gedryf, onder andere die Skitiërs en Sindi.
Tussen die 8ste en 10de eeu is die gebied oorheers deur die Chasare, ’n Turkse volk wat vroeër uit die ooste daarheen migreer en hulle tot Judaïsme bekeer het. Ná die oorwinning oor die Chasaarse Khanaat in 965 het die Kiëfse prins Swjatoslaf I die gebied verower en dit het onder beheer van die Kiëfse Ryk gekom. Die Tmoetarakan-prinsdom is toe gestig. Later, vanweë toenemende aansprake deur Bisantium aan die einde van die 11de eeu het die Tmoetarakan-prinsdom onder die gesag van die Bisantynse keisers gekom (tot 1204).
Blanche Gerstman
duimnael|regs|240px|'n Dirigeerklas in 1947. [[Anton Hartman, Hannes Uys, Albert Coates, Blanche Gerstman en Ernest Fleischmann.]]
Krasnodar-krai
Geskiedenis
Van 1243 tot 1438 was die hedendaagse grondgebied van die Koeban deel van die Goue Horde. Ná die verval van laasgenoemde het dele van Koeban geval in die Krim-khanaat, Sirkassië en die Ottomaanse Ryk, wat die streek oorheers het. Die Tsaredom Rusland het die protektoraat van die Ottomaanse Ryk in die gebied gedurende die Russies-Turkse Oorloë begin bevraagteken.
Blanche Gerstman
Blanche Gerstman (2 April 1910 - 11 Augustus 1973) was een van Suid-Afrika se belangrikste komponiste, maar ook 'n veelsydige musikus wat haar brood as orkesspeler verdien het.
Krasnodar-krai
Geskiedenis
In April 1783, ná die ontbinding van die Krim-khanaat, is die deel van die Koeban aan die regteroewer asook die Tamanskierieland op bevel van Katharina die Grote deur die Russiese Ryk geannekseer. In 1792-1794 het Kosakke daarheen getrek vanaf Zaporozje, wat nou in Oekraïne geleë is, en die Swartseetroepe gevorm. Hulle het ’n kordonlyn gevorm vir die Koebanrivier en die naburige Sirkassiërs afgesluit. Die administratiewe streek het die status "Land van die Swartsee-Kosakleër" gekry.
Tydens die veldtog om beheer oor die Noord-Kaukasus (die Kaukasiese Oorlog van 1763-1864) het Rusland die Ottomaanse Ryk uit die gebied verdryf, en dit is gevolg deur ’n volksmoord op die plaaslike bevolking (Sirkassiërs).
In 1900 het die bevolking van die streek op sowat 2 miljoen gestaan. Krasnodar-krai is op 13 September 1937 gestig, toe die Azof-Swartsee-krai van die Russiese SFSR opgedeel is in Krasnodar-krai en Rostof-oblast. Op 30 Januarie 1996 het Krasnodar-krai ’n magdelingsooreenkoms met die federale regering gesluit, waarvolgens die streek outonomie gekry het. Dié ooreenkoms is op 12 April 2002 afgeskaf.
Blanche Gerstman
Buiten die liedere wat sy Engels, Duits en Nederlands geskryf het, het sy ook 'n aantal Afrikaanse gedigte van Jan F.E. Celliers, W.E.G. Louw, Elisabeth Eybers (die sangsiklus Die lied van die vrou; 1953) en Ch. Weich getoonset. Haar koorwerke gegrond op die gedigte van N.P. van Wyk Louw (Die Boodskap van Maria) en I.D. du Plessis (Ode to South Africa) is tussen 1946 en 1948 geskryf. Sy was van tyd tot tyd dosent in komposisie aan die Universiteit van Kaapstad se S.A. Musiekkollege en van 1961 tot 1963 aan die Universiteit van Pretoria. Hoewel sy deurentyd musiek vir viool, klavier, orrel en orkes gekomponeer het, het sy haar grootste welslae behaal met sangwerke, waarvan, buiten die voorafgenoemde twee werke, Uit die Passie ook belangrik is.
Krasnodar-krai
Geografie
Krasnodar-krai beslaan die westelike deel van die Voor-Kaukasus en ’n deel van die noordelike hange van die hoof-Kaukasus. Dit grens, regsom vanaf die weste, aan die Oekraïne, waarvan dit geskei word deur die Kertsj-straat en die See van Azof; Rostof-oblast, Stawropol-krai en Karatsjai-Tsjerkessië, en Georgië se wegbreek-republiek Abchasië.
Blanche Gerstman
Met 'n beurs wat sy in 1950 by die Performing Rights Society gewen het, kon sy in Londen verder gaan studeer. In de Kaapstadse Munisipale Orkes het sy die kontrabas gespeel van 1940 tot 1950 en weer van 1964 tot 1966.
Krasnodar-krai
Geografie
Geografies word die krai deur die Koebanrivier in twee dele verdeel: Die suidelike derde, histories bekend as Tsjerkessië, lê in die submediterreense Krimwoudkompleks-ekostreek. Die noordelike twee derdes lê op die Ponticsteppe. Die grootste meer is die Abraoe in die wynstreek Abraoe-Djoerso.
Demografie
Die bevolking (5 226 647 volgens die 2010-sensus) is gekonsentreer in die Koebanstroomgebied, wat tradisioneel Kosakgrondgebied was. Die Koeban-Kosakke word steeds beskou as ’n belangrike minderheid in die streek. Ander etniese groepe sluit in Armeniërs en Oekraïners en talle kleineres.
Volgens die 2010-sensus was daar 33 etniese groepe van meer as 2 000 elk en dit maak dit een van die veelrassigste deelgebiede in Rusland.
Sigrid Horne-Rasmussen
Sigrid Horne-Rasmussen (22 September 1915 – 24 April 1982) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Altid ballade (1955), Ullabella (1961), Passer passer piger (1965), en Kid Gang on the Go (1971).
Laura Wright
Laura Wright (gebore 11 September 1970) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Joy (2015) en in die televisiereekse Guiding Light (1952), General Hospital (1963), en Loving (1983).
Erica ioniana
Erica ioniana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Kleinrivierberge by Hermanus in die Wes-Kaap. Die plant se voorkomsgebied is 9 km2 en die plant word as seldsaam beskou. Die habitat is stabiel en word nie bedreig nie.
Erica irbyana
Erica irbyana is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Lydenburg
Lydenburg is 'n dorp in noordelike Mpumalanga, Suid-Afrika. Lydenburg is geleë aan die Spekboomsytak van die Olifantsrivier aan die voet van die Long Tompas. Die naam van die dorp is uit Nederlands afkomstig en beteken "Dorp van Lyding." Die dorp is in die hart van die Suid-Afrikaanse forelhengelgebied en is 'n landbou- en mynbousentrum. Lydenburg is deel van die Thaba Chweu Plaaslike Munisipaliteit wat volgens die 2011 sensus 'n bevolking van 98 387 gehad het.
Geskiedenis
Van die vroegste bekende voorbeelde van Afrika beeldhouwerk wat terugdateer tot ongeveer 400 n.C., is in die laat 1950's in die gebied gevind. Lydenburg is in 1849 deur 'n groep Voortrekkers onder leiding van Andries Potgieter gestig nadat hulle hulle vorige vestiging by Ohrigstad in die Noorde verlaat het as gevolg van 'n malariaepidemie. Die dorp het die hoofstad van De Republiek Lydenburg in Zuid Afrika geword in 1856. Die republiek het later in 1857 by die Republiek van Utrecht aangesluit. In 1860 het beide die republieke weer aangesluit by die Zuid-Afrikaansche Republiek.
Lydenburg het in belangrikheid toegeneem omdat dit op die ossewapad na Delagoabaai (Maputo) was, wat nie onder Britse beheer was nie. In 1871 is die bou van 'n pad deur Abraham Espag op versoek van President Thomas Francois Burgers begin. Die eerste waens van Delagoabaai het in 1874 in Lydenburg aangekom.
Op 6 Februarie 1873 is goud in die omgewing ontdek en binne 3 maande is die Lydenburgse goudvelde geproklameer. Tydens die Eerste Vryheidsoorlog wat in 1880 uitgebreek het, het 'n Britse garnisoen onder Luitenant Walter Hillyar Colquhoun Long (oom van die eerste Viscount Long) beheer van Lydenburg oorgeneem om die goudvelde te beheer. Die gedoemde opmars na Pretoria deur die 94ste Regiment onder bevel van luitenant Anstruther het in die dorp begin. Die res van die garnisoen by Lydenburg is beleër.
Teen 1910 het die spoorlyn Lydenburg bereik en in 1927 het dit 'n munisipaliteit geword.
Grootskub-harder
Die Grootskub-harder (Liza macrolepis) is 'n vis wat aan die suid- en ooskus van Suid-Afrika voorkom vanaf Knysna. Die vis se kop en die bokant van die lyf is groen-grys en die pens is silwer. Daar is ook 'n geel vlek op die kieudeksel. Die vis word tot 40 cm lank. Die vis verkies strandmere en riviermondings om in te leef. In Engels staan die vis bekend as die Large-scale mullet.
Henry Simmons
Henry Simmons (gebore 1 Julie 1970) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Taxi (2004) en No Good Deed (2014), en in die televisiereekse NYPD Blue (1993) en Agents of S.H.I.E.L.D. (2013).
Grolsch
Grolsch is 'n oorspronklik Nederlandse bier wat sedert 1615 eers in Groenlo en later in Enschede gebrou is. Die Koninklijke Grolsch NV het in 1922 ontstaan deur 'n saamsmelting van Brouwerij De Klok in Groenlo en die Enschedese Stoombierbrouwerij in Enschede. In 2009 het die Suid-Afrikaanse broumaatskappy SABMiller die brouery oorgekoop.
Die stadion van die plaaslike sokkerklub FC Twente, die Grolsch Veste, is na die handelsmerk vernoem.
Malte Houe
Malte Houe (gebore 17 Augustus 2002) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Emma and Santa Claus: The Quest for the Elf Queen's Heart (2015), Finding Santa (2016), en The Christmas Family 2 (2016), en in die televisiereeks Dicte (2013).
Madison Iseman
Madison Iseman (gebore 14 Februarie 1997) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Jumanji: Welcome to the Jungle (2017), Beauty Mark (2017), en Goosebumps 2: Haunted Halloween (2018), en in die televisiereeks Still the King (2016).
Wladimir Lenin
Wladimir Iljitsj Lenin (Russies: Владимир Ильич Ленин; – 21 Januarie 1924), was ’n Russiese rewolusionêr, skrywer, regsgeleerde, stigter van die Bolsjewisteparty, leier van die Oktober-rewolusie, stigter van die Sowjetunie en die eerste leier van die Russiese Sosialistiese Federale Sowjetrepubliek. "Lenin" was een van sy skuilname as rewolusionêr en is waarskynlik ’n verwysing na die rivier Lena. Hy is gebore as Wladimir Iljitsj Oeljanof (Владимир Ильич Ульянов).
As hoof van die Bolsjewiste het hy die Rooi Leër na oorwinning gelei in die Russiese Burgeroorlog en daarna die wêreld se eerste amptelike sosialistiese staat gestig. Uit sy uitgebreide teoretiese en filosofiese bydraes tot Marxisme is Leninisme gebore.
Hy het op 21 Januarie 1924 in sy datsja, 'n voormalige herehuis, in Gorki Leninskije gesterf ná ’n aantal beroertes. Sy gebalsemde liggaam is op permanente tentoonstelling in Moskou. Hy is deur Josef Stalin opgevolg as partyleier.
Vroeë lewe
Lenin was ’n goeie swemmer en ysskaatser. Van 1879 af het hy aan die Simbirsk-gimnasium vir seuns studeer, waar hy in 1887 sy skoolloopbaan met ’n goue medalje voltooi het. Hy het onder andere Latyn, Grieks, Duits en Frans studeer.
As lede van die intelligentsia het die Oeljanof-egpaar hul kinders (van wie almal buiten een rewolusionêre geword het ) geleer dat destydse praktyke in die Russiese Ryk, soos die skending van menseregte, verkeerd was en hulle aangemoedig om te streef na hoër ideale, ’n vrye gemeenskap en gelyke regte. Lenin, ’n intelligente en pligsgetroue student, was ’n ywerige leser, onder andere van werke deur Aleksander Poesjkin, Iwan Toergenef, Leo Tolstoi en Nikolai Nekrasof.