cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Amanda Strydom
Latere loopbaan
In 2003 het Strydom, in samewerking met Floors Oosthuizen, Janine Neethling en Vinnie Henrico, die album, Verspreide Donderbuie, vrygestel – 'n projek waarvoor Strydom twee Geraasmusiek-toekennings en 'n SAMA-toekenning gewen het. Sy is deur die Universiteit van Pretoria vereer met die Tuks Alumni Laureaat-toekennig en is ook later die jaar genooi na Nelson Mandela se 85ste verjaardagviering in Sandton, Johannesburg. Strydom het haar vriend, wyle Johannes Kerkorrel, vereer met twee konserte: die eerste Hommage a Kerkorrel, saam met Stef Bos by die Stadskouburg in Brugge, België en die tweede konsert is wat sy saam met Kerkorrel geskryf het, die lied Ek het gedroom opgevoer in die Staatsteater in Pretoria by Kerkorrel se huldeblykkonsert, Een jaar later.
In 2004 is Kaalvoet vrygestel, 'n boek met haar liedjies se lirieke en foto’s van haar loopbaan. Sy het ook gehelp om fondse in te samel vir die Elijah Skool deur haar eenvrouvertoning, State of the Heart, in Jeffreysbaai op te voer. In samewerking met ander kunstenaars het sy die produksie, Plakboek, saamgestel en opgevoer by Caesars in Johannesburg, asook by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees saam met Laurika Rauch.
Strydom se sang het vertak na Latyns-Amerikaanse musiek, waar sy as solis opgetree het in die produksie Missa Criola in Potchefstroom. Die werk is oorspronklik vir die tenoorstem van die Argentynse sangeres, Mercedes Sosa, geskryf maar dit het Strydom se stem goed gepas.
Strydom was latere jare steeds aktief betrokke by plaaslike kunstefeeste in Suid-Afrika, sy het saam met die Universiteit van Pretoria se Simfonieorkes gesing en het al verskeie optredes in die Lae Lande gehad, onder ander die Koninklijk Teater Carré in September 2008 en in 2009 het sy weer 'n toer na Nederland en België onderneem. Latere albums wat sy vrygestel het is:  'n Rugsak vol Robyne (2005) en Kerse teen die donker (2008).
Vakbond
’n Vakbond is ’n organisasie met die doel om die belangstellings van ’n versameling van werkers te bevorder en te beskerm. Dikwels is 'n vakbond die werkers se verteenwoordiger wanneer lone of werksomstandighede met werkgewers en/of regerings onderhandel word.
Vakbonde is onvermybaar polities en lok dikwels beide passievolle ondersteuning en woordewisseling.
Richardsbaai
Richardsbaai (Engels: Richards Bay) is 'n stad aan die noordooskus van KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dorp is in 1969 gestig. Die N2 nasionale pad gaan ongeveer 25 km vanaf die dorp verby.
Jill Biden
Jill Tracy Jacobs Biden (voorheen Stevenson; gebore op 3 Junie 1951) is 'n Amerikaanse opvoeder wat die dienende Amerikaanse presidentsvrou is. Sy was voorheen die Tweede Dame van die Verenigde State van 2009 tot 2017.
Richardsbaai
19de eeu
Richardsbaai is in 1879 vir die eerste keer as hawe gebruik tydens die Anglo-Zoeloe-oorlog toe sir Frederick Richards, kommandeur van die Kaapse vlootstasie, voorrade binne die baai afgelaai het vir die landsmagte wat teen die Zoeloes geveg het. Alhoewel die Zoeloes se naam Cwebeni (by die lagune) vir die dorp is, het dit bekend geraak as Richardsbaai na sir Frederick se landing.
Jill Biden
Lewensloop
Sy is in Hammonton, New Jersey gebore en het in Willow Grove, Pennsilvanië grootgeword. Sy is in 1977 met Joe Biden getroud en word die stiefma van Beau en Hunter, sy twee seuns uit sy eerste huwelik. Biden en haar man het ook 'n dogter, Ashley, gebore in 1981. Sy het 'n baccalaureusgraad en 'n doktorsgraad aan die Universiteit van Delaware, asook meestersgrade aan die West Chester Universiteit en die Villanova Universiteit. Sy het dertien jaar lank in hoërskole Engels en leesklasse en onderrig aan tieners met emosionele gestremdhede in 'n psigiatriese hospitaal gegee.
Richardsbaai
19de eeu
Een van die vroegste verwysings na Richardsbaai is in die skeepsjoernaal van Portugese seevaarders onderweg na Delagoabaai (Maputo). Hulle het dit Rio dos Peixes genoem - rivier van baie vis. Omdat die strandmeer van die Mhlatuzerivier so vlak was (op plekke maar 'n meter diep) is dit nooit as hawe gebruik nie, maar dit was 'n gewilde visvangplek. Die naam Richardsbaai het vir die eerste keer op Britse kaarte voorgekom na die oorlog tussen die Britte en die Zoeloes, toe die meer in 1879 as landingsplek vir voorraad aangewys is.
Jill Biden
Lewensloop
Jill was altyd van plan om 'n loopbaan te hê. Sy het op 15-jarige ouderdom begin werk, wat kelnerinwerk in Ocean City, New Jersey, ingesluit het. Sy is die oudste van vyf susters.
Haar vader, Donald Carl Jacobs (1927–1999), was 'n bankkassier en Amerikaanse Vloot-seiner gedurende die Tweede Wêreldoorlog, wat daarna die hoof van 'n mikroleenfirma in Philadelphia geword het.
Richardsbaai
20ste eeu
Richardsbaai se moontlikhede as diepseehawe is vroeg in die 20ste eeu vir die eerste keer wetenskaplik ondersoek toe die Britse koloniale regering in die Kaapkolonie naas Durban nog hawens in die noorde wou ontwikkel. 'n Bekende haweingenieur van die tyd, Cathcart Methven, het in 1903 opdrag gekry om St. Luciabaai en Richardsbaai se moontlikhede te ondersoek. Methven het berig dat die strandmeer van Richardsbaai, sowat 193 km noord van Durban, byna twee keer so groot as dié van Durban was.
Jill Biden
Lewensloop
Sy was 'n student aan die Upper Moreland High School, waar sy 'n liefde vir Engels ontwikkel het. Sy het in 1969 afgestudeer. Sy ontmoet senator Joe Biden in Maart 1975 tydens 'n blinde afspraak wat deur Joe se broer Frank gereël was, wat haar op universiteit geken het, hoewel Biden haar foto in 'n plaaslike advertensie gesien het. Alhoewel hy byna nege jaar ouer as sy was, was sy beïndruk deur sy meer formele voorkoms en maniere in vergelyking met die kollegemanne wat sy geken het, en na hul eerste afspraak het sy vir haar ma gesê: "Ma, ek het uiteindelik 'n heer ontmoet." Intussen het sy onstuimige egskeidingsprosedures met haar eerste man, Bill Stevenson, deurgemaak. Sy en Joe Biden is op 17 Junie 1977 deur 'n Katolieke priester in die Kapel in die Verenigde Nasies in New York getroud. Dit was vier-en-'n-halfjaar nadat Joe Biden se eerste vrou en babadogter in 'n motorongeluk dood is. Hulle het hul wittebrood by die Balatonmeer in die Hongaarse Volksrepubliek agter die ystergordyn deurgebring. Sy het Beau en Hunter grootgemaak, en hulle het haar Ma genoem, alhoewel sy hulle nooit wettiglik aangeneem het nie.
Richardsbaai
20ste eeu
Hy het gereken dat die gety daar ook sterker as by Durban was, en dit sou help om sand uit die strandmeer weg te werk. Hoewel dit 'n ingewikkelde projek sou wees, kon 'n goeie hawe by Richardsbaai volgens Methven teen 'n bedrag van R1 600 000 ontwikkel word. Die destydse regering het dit as te duur beskou, en die projek is op die langebaan geskuif.
Jill Biden
Lewensloop
Jill Biden is betrokke by verskeie sorginstansies, en is die president van die Biden Breast Health Initiative, 'n organisasie sonder winsbejag wat in 1993 begin is en gratis opvoedkundige programme vir borsgesondheidsorg aan skole en ander groepe in die staat Delaware bied. In 2007 het Biden gehelp met die stigting van Book Buddies, wat boeke verskaf vir kinders met 'n lae inkomste, en was aktief in Delaware Boots on the Ground, 'n organisasie wat militêre families ondersteun.
Richardsbaai
20ste eeu
Daarna is daar dekades Iank nie weer aan Richardsbaai as moontlike hawe gedink nie. Intussen het die druk op Durban se hawe so verhoog dat dit uiteindelik meer verkeer en vrag moes hanteer as die hawens van Tafelbaai, Mosselbaai, Port Elizabeth en Oos-Londen saam. Durban se hawe was ook nie geskik vir uitbreiding om die haweverkeer van die toekoms - supertenkskepe van tot 250 000 ton – te hanteer nie.
Jill Biden
Lewensloop
Sy hardloop vyf myl, vyf keer per week, en sy het aan die Marine Corps Marathon sowel as die Philadelphia Halfmaraton deelgeneem.
Richardsbaai
20ste eeu
In Desember 1970 het die Transvaalse Steenkooleienaarsvereniging toestemming verkry om 109 miljoen ton steenkool uit die gebied Ogies-Broodsnyersplaas in Transvaal uit te voer en in 1971 het die groep 'n kontrak met maatskappye in Japan gesluit vir die lewering van 2,6 miljoen ton steenkool per jaar.
Jill Biden
Politiek
Sy was sterk betrokke by die keuringsproses van die vise-president wat daartoe gelei het dat Senator Kamala Harris gekies is. Op die tweede aand van die virtuele Demokratiese Nasionale Konvensie in 2020 het Biden vanuit die klaskamer by die Brandywine High School gepraat, waar sy eens Engels gedoseer het Sy het parallelle getrek tussen gesinsleed en die nood van die land en gesê: 'Hoe maak u 'n gebroke gesin heel? Net so maak jy 'n volk heel. Met liefde en begrip en met klein dade van vriendelikheid dapperheid en onwrikbare geloof." Tydens die laaste deel van die algemene verkiesing voer sy 'n veldtog in die Delaware Valley-streek in Pennsilvanië, naby haar tuisdorp, en beklemtoon die belangrikheid van die swaaistaat en dat vroue stem, en sê: "U sal besluit, u, die vroue, sal oor die toekoms van hierdie staat besluit en hierdie staat kan die hele verkiesing bepaal."
Richardsbaai
20ste eeu
In Mei 1972 het die Volksraad die bou van 'n nuwe hawe in Richardsbaai gemagtig. Die nuwe hawe was maar een aspek van die ontwikkelingsplan. Die Suid-Afrikaanse Spoorweë en Hawens (nou Transnet) het in 1971 skriftelik onderneem om die nodige spoorlyn- en hawegeriewe vir die uitvoer van 3 miljoen ton steenkool per jaar teen April 1976 gereed te hê.
Jill Biden
Eerste Dame van die Verenigde State
Biden se man is tot Amerikaanse president verkies en het op 20 Januarie 2021 sy amp opgeneem. Sy is die eerste huweliksmaat sedert Barbara Bush wat die posisies van sowel Tweede Dame as Eerste Dame beklee. Op 69-jarige ouderdom het sy die oudste presidentsvrou geword wat die rol beklee. Sy is ook die eerste Italiaans-Amerikaanse presidentsvrou. Die uittredende presidentsvrou, Melania Trump, het nie die nuwe presidentsvrou Jill Biden na die Withuis genooi vir tee en 'n toer nie, alhoewel dit voorheen 'n tradisie in die presidensiële oorgang van mag was.
Richardsbaai
Die hawe
Daar was verskeie ondersoeke na Richardsbaai se hawepotensiaal; die finale besluit is eers in die 1960's geneem om 'n diepseehawe te ontwikkel. Die hawe is spesifiek vir die hantering van massavrag soos steenkool en antrasiet gebou en is in 1976 voltooi. Daar is ook 'n nuwe spoorlyn gebou wat die dorp met Gauteng verbind het. Later is ook 'n olie- en gaspyplyn vanaf die aanlêplek van die tenkskepe tot in Gauteng gebou. Die vermoë van die hawe is aanvanklik beplan om vaartuie van 190 000 ton te kon hanteer.
Die meer
Richardsbaai self is 'n soutwaterlagune van 3 500 ha waar 'n geweldige aantal watervoëls, asook seekoeie en krokodille tuis is.
In die lagune het die jagter John Dunn in 1891 die grootste krokodil (6.7 m) geskiet wat ooit in Suid-Afrika aangeteken is. Ook uit hierdie lagune het Huberta, die swerwende seekoei, in 1928 haar lang reis langs die ooskus aangepak. Die slagting van diere hier het egter so toegeneem dat die owerhede moes ingryp. In 1935 is die Richardsbaai-natuurreservaat geproklameer en in 1943 i s dit deur die Richardsbaaipark gevolg. Daar is ook 'n berm oor die lagune gebou om 'n deel daarvan te bewaar, en die dorp is 'n gewilde vakansiebestemming weens die aangename weerstoestande.
Gloucester, Massachusetts
Gloucester (ˈɡlɒstər) is 'n stad op Kaap Ann in die Essex-distrik van die Amerikaanse deelstaat Massachusetts met 'n bevolking van 28 789 volgens die sensus van 2010. Die stad maak deel uit van Boston se North Shore.
Richardsbaai
Infrastruktuur
Omrede Richardsbaai 'n relatiewe nuwe stad is, is die stad en toegangspaaie goed beplan. Daar is 'n lughawe buite die stad wat dit met stede soos Johannesburg en Durban verbind. Die ontwikkeling van die hawe het ook verskeie swaar nywerhede na die dorp gelok. Dit sluit 'n aluminiumsmeltery (Alusaf), 'n kunsmisfabriek, pulpmeule en houtspaanderaanleg in. Daar word ook groot neerslae titaan noord en suid van die baai gemyn.
Gloucester, Massachusetts
Gloucester is vandag tydens die somer 'n gewilde toeristebestemming. Die nedersetting bestaan uit 'n stadskern aan die noordelike kant van die seehawe en die woonbuurte Annisquam, Bay View, Lanesville, Folly Cove, Magnolia, Riverdale, East Gloucester en West Gloucester. Die stad word begrens deur Rockport in die ooste, Ipswich Bay in die noorde, Essex en Manchester-by-the-Sea in die weste en Massachusetts Bay in die suide.
Skalaar
’n Skalaar verwys in die ruimste sin na ’n gewone getal. Die term word veral in wiskunde en fisika gebruik. Terwyl 'n vektor beide ’n rigting en ’n grootte het, het ’n skalaar slegs ’n grootte.
In fisika word gepraat van ’n "skalêre grootheid" wanneer iets geen spesifieke rigting het en nie afhang van die koördinaatstelsel nie. Voorbeelde van skalare is:
Daarteenoor staan vektore, wat ’n grootte en rigting het, soos snelheid, krag, verplasing en ’n elektriese stroom.
Etimologie
Die woord "skalaar" is afgelei van die Engelse woord scale (skaal, oftewel ’n reeks getalle), wat op sy beurt afgelei is van die Latynse woord scala ("leer").
Volgens die Oxford English Dictionary is die woord vir die eerste keer in 1846 gebruik deur W.R. Hamilton. Hy het dit gebruik na aanleiding van die reële deel van ’n kwaternioon:
The algebraically real part may receive, according to the question in which it occurs, all values contained on the one scale of progression of numbers from negative to positive infinity; we shall call it therefore the scalar part.
Cara Buono
Cara Buono (gebore 1 Maart 1974) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse The Sopranos (1999), Mad Men (2007), Person of Interest (2011), en Stranger Things (2016).
Mark Womack
Mark Womack (gebore 9 Januarie 1961) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Kinsey (1990), Hearts and Minds (1995), en Playing the Field (1998).
B. Reeves Eason
B. Reeves Eason (2 Oktober 1886 – 9 Junie 1956) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Roaring Ranch (1930), Law of the Wild (1934), The Adventures of Rex and Rinty (1935), en Darkest Africa (1936).
1491
Die jaar 1491 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 91ste jaar van die 15de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Indwe
duimnael|links|220px|Indwe se Rooms-Katolieke kerk waarvan die hoeksteen in 1893 gelê is. duimnael|links|220px|Indwe het eens op 'n tyd 'n florerende Afrikaanse hoërskool gehad.
NG gemeente
Die gemeente is op 10 Maart 1906 gestig op las van die Ring van Burgersdorp, volgens 'n besluit geneem op Lady Grey die jaar vantevore. Die eerste kerkraadsvergadering is gehou op 24 Maart onder die voorsitterskap van ds. J.F. Marais, predikant van Dordrecht, wat in 1952 die oudste lewende predikant van die Nederduitse Gereformeerde Kerk was.
Mettertyd het die gemeente, wat eens hulpbehoewend was, heeltemal selfstandig geword en teen die vroeë 1950's het die dankoffer bykans £3 000 beloop. Die steenkoolmyne wat aanvanklik verantwoordelik was vir die ontstaan van die dorpie, was enkele dekades later nie meer in werking nie nadat steenkool van 'n beter gehalte in die destydse Transvaal ontdek is en ná Uniewording aan die destydse Kaapprovinsie beskikbaar geraak het. Die wit gemeenskap op Indwe het vroeër jare uit sowat 80 persent Afrikaanssprekendes bestaan waarvan sowat 80 persent aan die NG Kerk behoort het. Sowat 60 jaar gelede was daar slegs een sekte bedrywig, en dit op Lady Frere.
Teen 1950 het die gemeente met skaars 600 lidmate twee volwaardige kerkgeboue in stand gebou, op Indwe en Lady Frere. Weens politieke verwikkelinge in die eertydse Transkei het Indwe sy dienspunt op Lady Frere verloor en die aangrensende NG gemeente Du Plessis (gestig 1919) syne op Kala (voorheen Cala). Du Plessis, met sy kerkgebou op die nedersetting Ida tussen Indwe en Elliot, is omstreeks 1970 by Indwe ingelyf en sedertdien is Indwe 'n tweekoppige gemeente: Indwe en Ida.
Hoewel Indwe se gemeente teen 2012 sowat 10 jaar laas 'n leraar gehad het en die getal belydende lidmate tot sowat 60 gedaal het, het die kerkraadslede self die gemeente aan die gang gehou en was hulle betrokke by die gemeenskap.
Gereformeerde gemeente
Die Gereformeerde kerk Indwe is in 1926 van die Gereformeerde kerk Dordrecht afgestig, maar het in 1990 ontbind toe die sieletal tot net 15 gedaal het. Die kerkgebou in Voortrekkerstraat se hoeksteen is op 22 Oktober 1938 gelê en dis op 6 Mei 1939 in gebruik geneem. In die Noordoos-Kaap het dieselfde lot die Gereformeerde kerke op Elliot (1899–1979), Hofmeyr (1914–1995), Sterkstroom (1882–2002) en Jamestown (1899–2003) getref.
Augustin Lindvad
Augustin Lindvad (gebore 29 Julie 1972) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Unit 1 (2000), Forsvar (2003), en The Eagle (2004).
Chondrocladia tasmaniensis
Chondrocladia tasmaniensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Chondrocladia en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Vacelet, Kelly, Schlacher-Hoenlinger.
Berkner-eiland
Berkner-eiland of Hubley-eiland, die wêreld se 31ste grootste eiland en die tweede grootste eiland van Antarktika ná Alexander-eiland, beslaan 'n oppervlakte van 44 000 km². Die eiland is in die Weddellsee van die Suidelike Oseaan oos van die Antarktiese Skiereiland geleë en word as die suidelikste eiland ter wêreld beskou. Dit is die vierde grootste eiland na Devon-eiland, Alexander-eiland en Severny-eiland, wat nie bewoon is nie en is volledig met ys bedek.
Berkner-eiland is op 12 Desember 1947 deur die Amerikaanse Ronne Antarctic Research Expedition ontdek en in 1960 ná die Amerikaanse fisikus Lloyd Viel Berkner genoem.
Berkner-eiland word deur Argentinië (Argentyns-Antarktika) en die Verenigde Koninkryk (Brits-Antarktiese Gebied) geëis en tot hul Antarktis-gebied gereken, maar omdat dit volgens internasionale reg nie erken word nie, val die eiland soos die res van Antarktika onder die saak van die Antarktis-verdrag.
Croilia
Croilia is 'n genus van visse wat aan die familie Gobiidae behoort. Die genus is skubloos en het slegs een spesie wat in Suider-Afrika voorkom.
Spesie
Spesie wat hoort tot die genus en voorkom in Suider-Afrika:
Akita-prefektuur
Akita-prefektuur (秋田県) is een van die 47 prefekture van Japan. Akita is die hoofstad en belangrikste stedelike gebied.
Aomori-prefektuur
Aomori-prefektuur (青森県) is een van die 47 prefekture van Japan. Aomori is die hoofstad en belangrikste stedelike gebied.
Tweede Germaanse klankverskuiwing
Die tweede Germaanse klankverskuiwing is 'n klankverskuiwing wat in die suidelike Germaanse tale (as gevolg hiervan ook bekend as die Hoogduitse klankverskuiwing) plaasgevind het. Die klankverskuiwing het waarskynlik tussen die 3de en 5de eeu begin, en was byna voltooi toe die eerste Duitse tekste in die 9de eeu op skrif gestel is. Die verskuiwing het nie in een beweging plaasgevind nie maar in verskillende fases oor verskillende eeue. Die taalverskuiwing het die skeiding tussen Hoogduits (wat weer bestaan uit Opperduits en Middelduits) en Nederduits te weeg gebring. Die lyn (isoglos) wat die Hoogduitse tale van die Nederduitse tale skei staan bekend as die Benrathlyn.
Chronologiese volgorde
Die klankverskuiwing het waarskynlik in vier fases, waarvoor daar growwe tydskattings gemaak kan word, plaasgevind. Die datering is steeds onder bespreking omdat alle klankverskuiwinge, afgesien van þ→d, voor die ter skrif stelling van 'n Germaanse taal plaas gevind het. Skattings wat hieronder weergegee word is meestal afkomstig van die DTV Atlas zur deutschen Sprache (pag. 63). Soms help historiese feite met die datering; die feit dat Attila die Hun in Duits Etzel genoem word dui aan dat die tweede fase aan die gang moes wees of aan die gebeur tydens die inval van die Hunne in die 5de eeu. Die feit dat sommige Latynse leenwoorde in Duits van klank verskuif het (bv. Latyn strata→Duits Straße) en ander nie (bv. Latyn poena→Duits Pein) maak dit moontlik om die klankverskuiwing te dateer voor of na die waarskynlike invoering van die woord in die Germaanse tale. Mees bruikbaar is egter die aangehaalde Duiste woorde in laat-klassieke en begin-middeleeuse Latynse tekste.
Fase 1
Die eerste fase, wat ongeveer in die 4de eeu begin het en alle tale in die hele Hoogduitse taalgebied beïnvloed het, behels die verandering van stemlose plofklanke na verdubbelde (dit wil sê langer uitgesproke) frikatiewe indien in 'n posisie ná 'n klinker, óf tot enkele frikatiewe in die laaste posisie.
Voorbeelde:
fase 2
Die tweede fase word voltooi in die 8ste eeu en is gekonsentreer op die Allemaniese en Beierse dialekte. In die fase word medeklinkers affrikate van dieselfde klank. In die volgende kombinasies het die verskuiwing egter nie plaas gevind nie: sp, st, sk, ft, ht, tr.
fase 3
Die derde fase was geografies die mees beperkte. In die tale en dialekte wat aan die klankverskuiwing deelneem word stemhebbende plofklanke stemloos. Die verskuiwing moet plaasgevind het na die voltooiing van die eerste en tweede fase, anders sou die resulterende stemlose plofklanke verder moes transformeer na frikatiewe en affrikate. Daarom word geglo dat die fase in omtrent die agtste en negende eeu plaasgevind het.
fase 4
Ten laatste verskuif die vierde fase þ→d. Die fase verskil van die ander fase daarin dat dit hier om slegs een klank gaan, en nie 'n reeks klanke nie. Wat ook verskil van die ander fase is dat met die klankverskuiwing ook die meeste Nederduitse tale, waaronder Nederlands (en dus Afrikaans), ook deelneem. Sommige taalkundiges praat daarom eerder van 'n aparte klankverskuiwing buite die tweede Germaanse taalverskuiwings. Die fase moet plaas gevind het na die derde fase, want anders sou die resulterende d verander het tot t.
De vierde fase was nog nie voltooi toe die eerste tekste in Duits opgestel is nie. Daardeur is daar Oud Hoogduitse voorbeelde te vinden waarin 'n þ geskryf word in plaas van die hedendaags Duitse d. 'n baie bekende voorbeeld hiervan is, ook as gevolg van die vreemde verandering van betekenis is die Oud Hoogduitse thiorna (maagd) → Modern Duits Dirne (Nederlands: deerne. betekenis: hoer). Ander voorbeelde:
Oorsigtabel
Di gevolge van die klankverskuiwinge kom ten beste aan die lig as woorde uit moderne Duits vergelyk word met onverskuifde Nederlandse of Engelse woorde. Die volgende oorsig is gerangskik volgens die oorsrponklike Indo-Europese foneme. (G=Wet van Grimm; V=Wet van Verner)
(Aantekeninge: 1 Oud Hoogduits scarph, Middel Hoogduits scharpf.   2 Oud Hoogduits ezzen, daz, ūz.
Geografiese verspreiding
'n Mens kan rofweg sê dat die veranderinge in fase 1 Opper- en Middelduits beïnvloed het, die van fase 2 en 3 slegs Opperduits, en die van fase 4 die hele Duitse en Nederlandssprekende gebied. Die algemeen aanvaarde grens tussen Middel- en Nederduits is die maken-machen lyn, of Benrathlyn, wat deur die Düsseldorf voorstad Benrath loop, terwyl die hoofgrens tussen Middel- en Opperduits, die Appel-Apfel lyn of die Speyerlyn is, wat naby die dorp Speyer, sowat 200 kilometer verder suid, loop.
'n Presiese beskrywing van die geografiese strekking van die veranderinge is egter meer ingewikkeld. Individuele klankverskuiwings binne 'n fase varieer egter nie net in terme van hulle verspreiding nie (fase 3 affekteer byvoorbeeld gedeeltelik die hele Opperduits en gedeeltelik slegs die mees suidelike dialekte in Opperduits), maar daar is selfs effense variasies van woord tot woord in die verspreiding van die klankverskuiwing. Die ik-ich lyn lê byvoorbeeld verder noord as die maken-machen lyn, al vertoon beide die selfde /k/→/x/ verskuiwing. Verder kan die lyn met die tyd verskuif. Sedert die Duitse-hereniging is 'n noordwaartse beweging van die oostelike punt van die Benrathlyn waargeneem.
Die verdeling van Wes-Middelduits in 'n reeks dialekte volgens die verskillende mate waartoe die fase 1 verskuiwings uitgepreek word is veral opmerklik. Dit staan in Duits as die Rheinischer Fächer ("Rynse waaier") bekend omdat die grense van die dialekgrense op 'n kaart 'n waaier vorm aanneem. Hier loop nie minder as agt isoglosse rofweg van Wes na Oos om gedeeltelik saam te vloei in 'n eenvoudiger stelsel van grense in Oos-Middelduits. Die tabel na regs gee 'n lys van die isoglosse (vetgedruk) en die hoof dialekte (skuinsgedruk) wat daaruit voortspruit van noord na suid gerangskik.
Vir 'n kaart van die grense van 'n aantal sleutel klanke sien die eksterne skakels: Algemene kaart
Rheinischer Fächer
Voorbeeldtekste
As 'n voorbeeld van die gevolge van die verskuiwing kan die volgende twee tekste uit die laat Middeleeue vergelyk word. Links is 'n Middel-Nederduitse sitaat van die Sachsenspiegel (1220), wat nie de verskuiwing ondergaan het nie, en regs dieselfde teks van die Middelhoogduitse Deutschenspiegel (1274), waarin klankverskuiwing wel ter sprake is.
Oklahoma
Oklahoma ( State of Oklahoma) is 'n deelstaat in die sentrale suide van die Verenigde State van Amerika met 'n bevolking van vier miljoen en 'n oppervlakte van 181 196 vierkante kilometer. Die hoofstad en grootste stad is Oklahoma City. Oklahoma is die 46ste staat wat tot die Unie toegelaat is. Dit word in die noorde deur Colorado en Kansas, in die ooste deur Missouri en Arkansas, in die suide deur Texas, en in die weste deur Nieu-Meksiko begrens.
Oklahoma se bynaam is The Sooner State. Die woord Oklahoma kom van die Choctaw-woorde 'okla' en 'humma', wat "land van die rooiman" beteken.
Pumastadion
Die Pumastadion is 'n veeldoelige stadion in Witbank, Suid-Afrika wat aan die plaaslike stadsraad behoort. Dit was vroeër die tuisveld van die Pumas (rugbyspan) gewees. Die stadion word tans meestal vir sokkerwedstryde aangewend as die tuisveld van die Mpumalanga Black Aces, maar rugbywedstryde word ook nog gereeld hier gespeel.
Plaasmoorde in Suid-Afrika
Die term plaasmoorde (Engelse: South African farm attacks) verwys na moorde op plase, veral die moorde wat sedert die einde van die apartheidstelsel in 1994 op Suid-Afrikaanse plase gepleeg word. Volgens beskikbare statistiek het daar tussen 1991 en 2001 6 122 plaasaanvalle plaasgevind wat tot 1 254 sterfgevalle gelei het. Die getal sterfgevalle het in die volgende agt jaar meer as verdubbel tot 3 037.
Plaasmoorde en die wreedaardige manier waarop dit uitgevoer word veroorsaak in beide Suid-Afrika en die buiteland ontsteltenis. Van die slagoffers word gemartel en verkrag voordat hulle vermoor word. Ander plaasmoorde word soos ’n teregstelling uitgevoer.
Met die demokratisering van Suid-Afrika het van die wit gemeenskappe moontlik vir die eerste keer met die drastiese omvang van werkloosheid en armoede onder die meerderheid van Suid-Afrika se bevolking, en misdaad en geweld, wat moontlik daaruit voortspruit, in aanraking gekom.
Die motiewe vir plaasaanvalle
Swart en blanke boere is moontlik sagte teikens vir rowers. Daar word ook beweer dat die omstandighede van plaasmoorde waarby wit mense die slagoffers is, ook as gevolg van onderliggende rassespanning veroorsaak is. Daar blyk geen werklike rede vir die moor van slagoffers van plaasaanvalle te wees nie. Volgens Moetsepe Matlala, voorsitter van die National African Farmers’ Union, verlaat wit én swart boere hul plase weens veiligheidsrisiko’s.
Sommige Suid-Afrikaanse boere is egter onder die indruk dat plaasaanvalle en -moorde deur sekere elemente as ’n geskikte intimidasiemetode beskou word om boere van hulle plase te verdryf.
Daar word gevoel dat amptelike bewerings dat gewone roof die dryfkrag agter plaasaanvalle is nie verklaar waarom plaasaanvallers ná hulle rooftog in die plaashuis wag om die boer en sy gesin op ’n wreedaardige manier te vermoor nie. Plaasmoorde het sodoende ’n hoogs emosionele saak geword wat in sommige kringe as doelbewuste volksmoord beskou word.
Volgens Boeta du Toit, uitvoerende hoofbestuurder van Agri Noordwes, dui navorsing egter daarop dat plaasaanvalle eerder misdaadgerig is. Die blote afgesonderdheid van plase en swak infrastruktuur soos slegte paaie maak van boeregemeenskappe sagte teikens wat nie maklik deur die polisie beveilig kan word nie. Rassisme en onverantwoordelike politieke uitlatings dra egter ook daartoe by dat ’n klimaat van brutaliteit in plattelandse gemeenskappe geskep word. Die invloed van drank en dwelms speel moontlik ook ’n rol, net soos swak ekonomiese omstandighede en werkloosheid.
Die aanvalle word soms openlik deur politieke persoonlikhede, soos staatsleiers, tydens publieke geleenthede aangemoedig deur die sing van “struggle”-liedjies wat die dood van boere aanhits. Voorbeelde hiervan is Nelson Mandela, Jacob Zuma en Julius Malema.
Prioritisering van plaasmoorde
Vroeg in Mei 2016 het die Suid-Afrikaanse Polisiediens (SAPD) se waarnemende nasionale polisiekommissaris, lt.genl. Khomotso Phahlane, tydens ’n mediakonferensie bevestig dat plaasmoorde deur die SAPD as prioriteitsmisdaad gehanteer sal word.
Iddo Goldberg
Iddo Goldberg (gebore 5 Augustus 1975) is 'n Britse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Zookeeper's Wife (2017) en in die televisiereekse Peaky Blinders (2013) en Salem (2014).
Daisuke Matsui
Daisuke Matsui (gebore 11 Mei 1981) is 'n Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Citlaltépetl
Citlaltépetl (Nahuatl: Cītlaltepētl, Spaans: Pico de Orizaba) is 'n berg in Noord-Amerika wat op die grens tussen die twee Meksikaanse deelstate Puebla en Veracruz geleë is. Met 'n hoogte van 5 636 meter is dit die derde hoogste berg van Noord-Amerika ná die Mount McKinley en die Mount Logan, die hoogste vulkaan van Noord-Amerika en die hoogste berg van Meksiko.
Die Citlaltépetl is halfpad tussen Puebla de Zaragoza in die weste en Veracruz, Veracruz in die ooste geleë. Dit is die tweede hoogste alleenstaande berg ter wêreld ná die Kilimandjaro. Sy sneeubedekte spits is op helde dae vanaf die Golf van Meksiko sigbaar. Die naam van die berg beteken in die Asteekse taal Nahuatl "berg van die ster" en is 'n kombinasie van die twee woorde citlal(in) ("ster") en tepētl [ˈtepeːt͡ɬ] ("berg").
Emily Ratajkowski
Emily O'Hara Ratajkowski (gebore 7 Junie 1991 in Londen, Engeland) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Gone Girl (2014), We Are Your Friends (2015), Entourage (2015), en I Feel Pretty (2018).
Onafhanklikheid
Onafhanklikheid van 'n land, organisasie of regeringstak dui op die vermoë om self te regeer, teenoor om deur iemand anders regeer te word. Die verklaring van sulke onafhanklikheid impliseer somtyds 'n gewelddadige wegbreek van die heersende bestel, en is daarom 'n rede vir gereelde herdenking van die oorwinning.
Onafhanklikheid van 'n land of staat
Met die onafhanklikheid van 'n land of staat word bedoel, dat so 'n land of staat nie (meer) deur 'n ander staat geregeer of bestuur word nie en volledig kan beslis oor binnelandse en buitelandse beleid, tot die mate toegelaat in internasionale reg. Onafhanklik beteken dus nie dat 'n land nie meer afhanklik is van ander lande nie, maar wel dat dit die reg het om self te besluit.
Die status van onafhanklikheid word internasionaal bepaal deur die Verenigde Nasies. 'n Onafhanklike land kan dan ook lid word van die Verenigde Nasies. Daar is enkele lande waarvan die onafhanklikheid internasionaal nie erken word nie, maar wel deur een of meer lande. 'n Voorbeeld is Turks-Siprus, wat slegs deur Turkye erken word. Voor 1994 het slegs Suid-Afrika die 'onafhanklikheid' van die tuislande Transkei, Venda, Ciskei en Bophuthatswana erken, sowel as dié van Taiwan. Daar is ook enkele lande wat hul onafhanklikheid eensydig verklaar het. Voorbeelde hiervan is Puntland in Somalië en die toenmalige Rhodesië (nou Zimbabwe).
Onafhanklikheidsverklaring
Die Onafhanklikheidsverklaring  dui op 'n amptelike dokument of bekendmaking dat 'n spesifieke staat hom die reg voorbehou, of dat hierdie reg aan hom toegestaan word, om homself te regeer.
Onafhanklikheidsdag
Die onafhanklikheidsdag of onafhanklikheidsdatum van 'n staat word gewoonlik gedefinieer as die datum waarop soewereiniteit bereik word. In sommige gevalle mag die gegewe datum nie "onafhanklikheid" in die strengste sin voorstel nie, maar eerder 'n belangrike gebeurtenis van nasiebou, soos die tradisionele stigtings- of eenheidswordingsdatum, of 'n fundamentele verandering in die vorm van regering.
Onafhanklikheidsoorlog
'n Onafhanklikheidsoorlog is 'n gewapende stryd met die doel onafhanklikheid te verkry. So 'n oorlog kan vooraf gegaan word deur 'n onafhanklikheidsverklaring waar 'n geografiese gebied of etniese groep onafhanklikheid verklaar vanaf 'n ander staat of etniese groep.
Ray Walston
Ray Walston (2 November 1914 – 1 Januarie 2001) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Paint Your Wagon (1969), The Sting (1973), Popeye (1980), en Fast Times at Ridgemont High (1982).
Saalrug-varkvis
Die Saalrug-varkvis (Bodianus bilunulatus) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf Kenia tot by Margate. In Engels staan die vis bekend as die Saddleback hogfish.
Habitat
Die vis leef in aflandige koraalriwwe in water wat 8 – 108 m diep is en vreet skaaldiere, slakke en vis. Die vis kan oorleef in 'n groot akwarium.
Verdun
Die Franse stad Verdun is in die département Meuse in die gewes Grand Est geleë. Alhoewel hy deesdae redelik klein is, met 'n bevolking van sowat 19 000, is die stad van besonderse historiese belang. Die Verdrag van Verdun waarop die politieke verdeling van Europa vir 'n lang tyd berus het, is hier in 843 onderteken. Die verwoestende Slag van Verdun tydens die Eerste Wêreldoorlog is net buite die stad geveg.
B. Reeves Eason Jr.
B. Reeves Eason Jr. (19 November 1914 – 25 Oktober 1921) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Sure Fire (1921) en The Big Adventure (1921).
Christiaan Frederik Beyers
Genl. Christiaan Frederik Beyers (Banghoek, distrik Stellenbosch, 23 September 1869 — Vaalrivier, distrik Makwassie, 8 Desember 1914), was Boeregeneraal, prokureur, en leier in die Maritz-rebellie van 1914.
Ashly Burch
Ashly Burch (gebore 19 Junie 1990) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Adventure Time (2010) en Attack on Titan (2013).
Christiaan Frederik Beyers
Hy is in 1869 naby Stellenbosch gebore en verhuis in 1889 na Transvaal, waar hy prokureur in Boksburg en burger van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR) word. Hy sluit hom tydens die Tweede Vryheidsoorlog by die Boeremagte aan en vorder tot die rang van generaal.
Ná die Vrede van Vereeniging hervat hy sy beroep as prokureur, maar nou in Pretoria. Hy word later speaker van die Transvaalse parlement tydens Verantwoordelike Regering. In 1912 word hy aangestel as eerste kommandant-generaal (bevelvoerder) van die Uniale Weermag. Die volgende jaar besoek hy Europa en ontmoet keiser Wilhelm II van Duitsland.
Kort ná sy terugkeer kruis hy swaarde met genl. Louis Botha, wat hy gereken het té veel waarde geheg het aan oorsese verpligtinge. Beyers knoop daarom onderhandelings aan met generaal Koos de la Rey en andere wat teen die regeringsbeleid gekant was. Sy ontevredenheid met die regering word op die spits gedryf toe hy in September 1914, ná die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog, bedank as bevelvoerder van die weermag. Genl. Jan Smuts het hom van hoogverraad beskuldig.
Beyers raak by die Maritz-rebellie betrokke en verdrink einde 1914 in die Vaalrivier terwyl regeringstroepe hom agtervolg het.
Herkoms en opleiding
Beyers was die derde seun van Christiaan Frederik Beyers (21 September 1829 – 10 Augustus 1886), 'n boer van Zorgvliet, Banhoek, en sy eggenote, Anna Maria van der Bijl (4 April 1839 – 28 Januarie 1894) van Paardenvallei, Somerset-Wes. Sy oupagrootjie aan vaderskant was Johann David Beyer (1733-1797) wat in 1757 uit Erfurt, Duitsland, na die Kaap gekom het in diens van die VOC. C.F. Beyers het grootgeword op die plaas Cottage Farm (volgens een bron) by Stellenbosch en was lid van ’n vooraanstaande en welvarende familie van Bolandse wynboere. In sy tienerjare het ’n geldelike ramp die gesin getref toe sy vader belê in ’n bank wat weke later sou ondergaan. Kort hierna sterf Beyers sr. en moes die boerdery sonder hom voortgaan.
Aan die Stellenbosse Gimnasium en die Victoria-kollege, Stellenbosch, waar hy 'n tydgenoot was van Jan Christiaan Smuts, die latere eerste minister van Suid-Afrika, het hy ’n goeie onderrig ontvang terwyl hy tussen sy skoolopleiding deur hard op die plaas moes werk. Hy het met oorgawe aan die studentelewe deelgeneem en was lid van die eerste rugbyspan. Hy het ook aangesluit by ’n vereniging wat basiese militêre opleiding gebied het. Met sy buitengewone krag, fors liggaamsbou en gesellige persoonlikheid was hy ’n suksesvolle student, maar nie buitengewoon skrander nie. In die ZAR het hy ook rugby gespeel en vir Transvaal in Curriebeker-wedstryde uitgedraf.
Na Transvaal
Beyers het hom einde 1888 op soek na werk by sy ouer broer Pieter in Pretoria aangesluit. Nadat hy enige jare by ’n prokureursfirma in Pretoria diens as leerling-prokureur geneem het, het hy dit deur privaat studie sover gebring dat hy in 1894 (of moontlik vroeër) die prokureurseksamen kon aflê en in dieselfde jaar sy eie praktyk op Boksburg kon begin. As Kaapse burger kon hy geen betrekking in die staatsdiens van Transvaal kry nie, hoewel sy kwalifikasies sterk in aanvraag was.
Ten tyde van die Jameson-inval het hy, ofskoon nog ’n uitlander, hom aangebied as vrywilliger en so getoon dat hy sy lot ten volle by die ZAR ingewerp het. Hoewel hy nie in werklikheid krygsdiens verrig het nie, verkry hy as gevolg hiervan in 1897 volle burger- en stemreg in die ZAR. Voor die inval het hy nie aan die politiek deelgeneem nie omdat hy nie ’n burger was nie, maar dit is bekend dat hy pres. Paul Kruger se Burgerskapswetgewing teengestaan het. Op 6 Augustus 1896 het Beyers in die huwelik getree met Mathilde König, 'n onderwyseres. Sy was ’n gesofistikeerde vrou wat naas Nederlands en Engels, ook Duits en Frans magtig was. Geen kinders is uit die huwelik gebore nie. Hul sosiale lewe was bedrywig en albei was diep godsdienstig.
Tweede Vryheidsoorlog
Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog (1899–1902) op 11 Oktober 1899, nadat hy reeds ’n welvarende regspraktyk opgebou het, is Beyers as gewone burger na die front opgeroep en het hy geveg in die vernaamste veldslae in Natal gedurende die eerste maande van die stryd. Nadat hy in Maart 1900 gekies is as assistent-veldkornet (die eerste rang bo gewone burger), het Beyers die aandag getrek van sy kommandant-generaal, genl. Louis Botha, nie alleen deur sy onverskrokkenheid en waagmoed te velde nie, veral in die veldslae by Donkerhoek of Diamond Hill (11 Junie 1900, naby Pretoria), Witpoort (16 Junie 1900) en Dalmanutha (21–27 Augustus 1900, naby Belfast), maar ook vanweë sy kragtige persoonlikheid en sy rondborstige en onverskrokke afkeer van onbevoegde offisiere. Ook het hy, hoewel net ’n assistent-veldkornet, die losbandige gees onder die burgers heftig gekritiseer, en was hy een van die eerstes wat op die herorganisasie van die krysmagte aangedring het.
Hy was hewig ontsteld omdat ’n noemenswaardige aantal burgers hulle sleg gedra het. Winkels en huise in vyandige gebiede is geplunder en drank is misbruik. Die burgers het self die offisiere verkies en syns insiens het dit nie bekwaamheid in die hand gewerk nie. ’n Groot deel van die oorlog het prop. J.F. Naudé, die later so bekende predikant van NG gemeente Graaff-Reinet en vader van ds. Beyers Naudé (wat na genl. Beyers genoem is), as veldprediker by Beyers opgetree en ’n sterk invloed op hom uitgeoefen.
Ná die val van Pretoria op 5 Junie 1900 is ’n krygsraad gehou. Beyers het dit as plaasvervanger bygewoon. Hy het sy eie junioriteit geïgnoreer en aktief aan die besprekings deelgeneem. Name en spesifieke gebeure van onbekwaamheid het hy opgenoem en as onverskoonbaar bestempel.
Beyers het uitgeblink in gevegte teen lord Roberts in die omgewing van Johannesburg en in Oos-Transvaal, en getoon dat hy ’n gebore militêre leier was, sodanig dat genl. Botha hom op 3 September 1900 as assistent-generaal (die tweede hoogste rang in die ZAR se weermag) van die distrikte Waterberg en Soutpansberg aangestel het. Hy het dadelik sy kommando's gereorganiseer, die onbevoegde offisiere afgesit en op besliste wyse die stryd teen die Engelse leërmagte voortgesit. Weerstand teen die aanstelling van so ’n jong man van buite die distrikte is spoedig uitgewis danksy Beyers se vasbeslotenheid, dapperheid en militêre vernuf. Hy het die noordelike distrikte, wat amper volledig aan die oorlog onttrek het, opnuut gemobiliseer. ’n Groot Britse mag moes ontplooi word om dié uitgestrekte gebied te verower en te behou. Dié Britse oormag is nooit met rus gelaat nie, al het perdesiekte die meeste burgers tot voetsoldate gereduseer. Die nuwe aanvallende gees deur Beyers aangewakker, het sy kommando in staat gestel om 'n aanval te loods op die kamp van genl.-maj. A.H. Paget te Pienaarsrivier op 27 September 1900 (vier dae ná Beyers se 31ste verjaardag), waar hy self ternouernood aan die dood ontkom het.
Ná 'n besoek deur pres. M.T. Steyn en Louis Botha op 18 Oktober 1900, het Beyers se kommando hom aangesluit by die kommando van genl. J.H. de la Rey sodat hulle die Britse kolonne onder bevel van genl.maj. R.A.P. Clements geweldige verliese laat ly het op Nooitgedacht (noordwes van Krugersdorp op 13 Desember 1900, Beyers se grootste sukses tydens die Driejarige Oorlog. Die vyand is op die vlug geja met agterlating van omtrent 400 dooies en gewondes, 300 krygsgevangenes, 200 tente, 400 perde, 300 muile, 500 beeste benewens ’n groot hoeveelheid ammunisie. Op ’n tydstip toe oorlogsmoegheid baie Boere verlam het, het dit die moraal versterk en die Republikeinse magte in staat gestel om nog amper 18 maande met die vryheidstryd voort te gaan.
Hoewel die plan van De la Rey en Beyers om aanvalle te loods op die Pretoria-Delagoabaai-spoorlyn prysgegee moes word vanweë Britse teenstand, het Beyers se troepemag in Januarie 1901 na die Oos-Rand beweeg en krygsaksie verrig teen die agterhoede van die mag onder bevel van genl. sir John French. Vervolgens moes ook afgesien word van Botha se voorneme om Beyers te stuur om die Kaapkolonie binne te val, deels vanweë genl. J.C. Smuts se teenkanting van hierdie plan en deels vanweë die bedrywighede van brig.-genl. H.C.O. Plumer in Noord-Transvaal.
Beyers het egter die middele kortgekom om te belet dat Plumer Pietersburg op 8 April 1901 beset, en gedurende die res van die oorlog het hy in die distrikte Waterberg en Soutpansberg 'n geïsoleerde guerrilla-veldtog van "slaan en vlug" met ’n klein aantal burgers onder steeds moeiliker omstandighede moes voer. Ook hierin het hy hom onderskei.
Fukushima-prefektuur
Fukushima-prefektuur (福島県) is een van die 47 prefekture van Japan. Fukushima is die hoofstad en belangrikste stedelike gebied.
Ongewerweldes
Ongewerwelde diere of invertebrate is diere sonder 'n werwelkolom of ruggraat.
Christiaan Frederik Beyers
Tweede Vryheidsoorlog
Op 23 Januarie 1902 het hy 'n vrugtelose aanval op Pietersburg geloods. En eers op 20 Maart 1902 kon hy weer tot die aanval oorgaan toe sy troepemag Fort Edward, suid van Louis Trichardt, omsingel. 'n Groter troepemag onder kol. J. Colenbrander het hom gedwing om die beleg op te hef, en van 8 tot 9 April het Colenbrander sy kommando 'n gevoelige slag by Malepspoort toegedien.
Ongewerweldes
Agtergrond
Die term ongewerweld is ingevoer deur die Franse bioloog Jean-Baptiste de Lamarck om diere soos insekte, pylinkvisse en wurms te onderskei van die vertebrata of gewerwelde diere. Lamarck deel die ongewerweldes verder op in twee groepe: insekte en wurms. Hierdie taksonomiese indeling van die ongewerweldes is met 'n toename in kennis inmiddels veel verder verfyn.
Christiaan Frederik Beyers
Vrede van Vereeniging
Nadat hy 'n daaropvolgende aanval deur Colenbrander afgeslaan het op 15 April 1902, is Beyers na Vereeniging ontbied, en op 15 Mei is hy gekies as voorsitter van die vergadering van Boere-afgevaardigdes wat samesprekinge sou voer in verband met vredesvoorwaardes. Dertig Vrystaters en 30 Transvalers het aan die samesprekings deelgeneem.
Ongewerweldes
Taksonomie
Die ongewerwelde diere vorm streng gesproke geen taksonomiese vlak nie, maar 'n parafilitiese groep. Die ongewerweldes bestaan uit 'n versameling verskillende stamme en onderstamme.
Tot die ongewerweldes behoort die volgende (onder)stamme:
Christiaan Frederik Beyers
Vrede van Vereeniging
Hulle kon nie eenstemmigheid bereik nie, maar op Saterdag 31 Mei het die meeste besef dat die vernietiging van Boere-eiendom en die moord op die vroue en kinders die land en volk sou breek. Al was Beyers aanvanklik ten gunste van voortsetting van die oorlog, het die houding van die meerderheid van die afgevaardigdes hom eindelik beweeg om ten gunste van vrede te stem. Die uitslag van die stemming onder die Republikeinse afgevaardigdes was ses teen en 54 vir onvoorwaardelike oorgawe. Daardie aand is genls. J.C. Smuts en J.B.M. Hertzog se oorgawe dokument in Georg Heys se Melrose-woning aan lords Milner en Kitchener oorhandig. Die dokument is om 23:05 onderteken en het so ’n einde aan die Boererepublieke gebring. 1
Ongewerweldes
Stamme wat tot die ongewerwelde diere behoort
(35 stamme in totaal) Die res behoort tot die gewerweldes (Vertebrata).
Eienskappe
Elke ongewerwelde beskik oor 'n gemeenskaplike eienskap, naamlik die afwesigheid van 'n werwelkolom. Omdat alle ongewerweldes tot die diereryk behoort, is hulle almal heterotroof (het ander organismes nodig as voedingsbron) en eukariote. As gevolg van hul taksonomiese diversiteit is hulle onderling verskillend wat betref o.a. hul liggaamlike simmetrie, segmentasie, gelede aanhangsels en spysverteringstelsel.
Christiaan Frederik Beyers
Ná die Driejarige Oorlog
Ná die oorlog het Beyers 'n regspraktyk in Pretoria begin. Voor die oorlog het hy nie tekens getoon van die soort openbare lewe waarvoor hy bekend sou word nie, maar ná die vrede was hy lid van die Boerekomitee wat die Britse koloniale sekretaris, Joseph Chamberlain, in Januarie 1903 in Pretoria ontmoet het. Ná die stigting van die party Het Volk in 1905, is Beyers gekies as lid van die hoofkomitee. In dié tyd het hy op die voorgrond getree as ’n Afrikanervolksleier. Die ondubbelsinnige stelling van sy standpunt, wat dikwels weinig ooreenkoms getoon het met die versoeningsbeleid van sy party, het heelwat verleentheid vir Botha en Smuts veroorsaak.