cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wiskundige en teoretiese biologie
Onlangse groei
Belangstelling in die veld het vinnig gegroei vanuit die 1960's af. Sommige redes hiervoor sluit in:
Areas van navorsing
Verskeie areas van gespesialiseerde navorsing in wiskundige en teoretiese biologie asook eksterne skakels na verwante projekte in verskeie universiteite word kortliks in die volgende onderafdelings aangebied, insluitende ook 'n groot aantal toepaslike bevestigingsverwysings uit 'n lys van verskeie duisende gepubliseerde skrywers wat hieraan bydra. veld. Baie van die voorbeelde wat ingesluit word, word gekenmerk deur hoogs komplekse, nie-lineêre en super-komplekse meganismes, aangesien dit toenemend erken word dat die gevolg van sulke interaksies slegs deur 'n kombinasie van wiskundige, logiese, fisiese / chemiese, molekulêre en berekeningsmodelle verstaan kan word. Weens die wye diversiteit van spesifieke kennis betrokke, word biomatematiese navorsing dikwels gedoen in samewerking tussen wiskundiges, biomathematici, teoretiese bioloë, bioinformatici, biostatistici, fisici, biofisici, biochemici, bio-ingenieurs, ingenieurs, bioloë, fisioloë, navorsingsgeneesheer, biomediese navorsers, onkoloë, Molekulêre bioloë, genetici, embrioloë, dierkundiges, chemici, ens.
Evolusionêre biologie
Ekologie en evolusionêre biologie is tradisioneel die dominante velde van wiskundige biologie.
Evolusionêre biologie is die onderwerp van uitgebreide wiskundige teoretisering. Die tradisionele benadering in hierdie area, wat komplikasies van genetika insluit, is bevolkingsgenetika. Die meeste populasiegenetici beskou die verskyning van nuwe allele deur mutasie, die voorkoms van nuwe genotipes deur rekombinasie, en veranderinge in die frekwensies van bestaande allele en genotipes by 'n klein aantal gene loci. Wanneer infinitesimale effekte by 'n groot aantal gene loci oorweeg word, tesame met die aanname van koppelings-ewewig of kwasi-koppelings-ewewig, kry mens kwantitatiewe genetika. Ronald Fisher het fundamentele vooruitgang gemaak in statistiek, soos die analise van variansie, via sy werk op kwantitatiewe genetika. Nog 'n belangrike tak van bevolkingsgenetika wat gelei het tot die uitgebreide ontwikkeling van koaliserende teorie is filogenetika. Filogenetika is 'n gebied wat handel oor die rekonstruksie en analise van filogenetiese (evolusionêre) bome en netwerke gebaseer op geërfde eienskappe. Tradisionele populasie genetiese modelle handel oor allele en genotipes, en is dikwels stogasties.
Baie populasie genetika modelle neem aan dat populasiegroottes konstant is. Veranderlike bevolkingsgroottes, dikwels in die afwesigheid van genetiese variasie, word behandel deur die gebied van bevolkingsdinamika. Werk in hierdie gebied dateer uit die 19de eeu, en selfs tot 1798 toe Thomas Malthus die eerste beginsel van bevolkingsdinamika geformuleer het, wat later bekend geword het as die Malthusian groeimodel. Die Lotka-Volterra roofdier-prooi vergelykings is nog 'n bekende voorbeeld. Bevolkingsdinamika oorvleuel met 'n ander aktiewe navorsingsgebied in wiskundige biologie: wiskundige epidemiologie, die studie van aansteeklike siektes wat populasies beïnvloed. Verskeie modelle van die verspreiding van infeksies is voorgestel en ontleed, en verskaf belangrike resultate wat op gesondheidsbeleidsbesluite toegepas kan word.
In evolusionêre spelteorie, ontwikkel eers deur John Maynard Smith en George R. Price, seleksie tree direk op geërfde fenotipes, sonder genetiese komplikasies. Hierdie benadering is wiskundig verfyn om die veld van adaptiewe dinamika te produseer.
Rekenaar modelle en outomate teorie
'n Monografie oor hierdie onderwerp bevat 'n omvattende hoeveelheid gepubliseerde navorsing op hierdie gebied tot 1986, insluitende onderafdelings in die volgende gebiede: rekenaarmodellering in biologie en medisyne, arteriële stelselmodelle, neuronmodelle, biochemiese en ossillasienetwerke, kwantumautomaat, kwantumrekenaars In molekulêre biologie en genetika, kankermodellering, neurale netwerke, genetiese netwerke, abstrakte kategorieë in verhoudingsbiologie, metaboliese replikasiestelsels, kategorie teorie toepassings in biologie en medisyne, outo-teorie, selfoonautomata, tessellasiemodelle en volledige selfreproduksie, chaotiese sisteme In organismes, verhoudingsbiologie en organismes teorieë. Hierdie gepubliseerde verslag bevat ook 390 verwysings na eweknie-hersiene artikels deur 'n groot aantal outeurs..
Modellering sel en molekulêre biologie
Hierdie area het 'n hupstoot gekry as gevolg van die groeiende belangrikheid van molekulêre biologie. Modellering fisiologiese stelsels
Molekulêre teorie stel
Molekulêre stel teorie (MST) is 'n wiskundige formulering van die wye-sin chemiese kinetika van biomolekulêre reaksies in terme van stelle molekules en hul chemiese transformasies wat voorgestel word deur set-teoretiese mappings tussen molekulêre stelle. Dit is bekendgestel deur Anthony Bartholomay, en sy toepassings is ontwikkel in wiskundige biologie en veral in wiskundige medisyne. In 'n meer algemene sin is MST die teorie van molekulêre kategorieë wat gedefinieer word as kategorieë van molekulêre stelle en hul chemiese transformasies wat voorgestel word as set-teoretiese kartering van molekulêre stelle. Die teorie het ook bygedra tot biostatistiek en die formulering van kliniese biochemieprobleme in wiskundige formulerings van patologiese, biochemiese veranderinge van belang vir Fisiologie, Kliniese Biochemie en Geneeskunde..
Wiskundige metodes
'n Model van 'n biologiese stelsel word omskep in 'n stelsel van vergelykings, hoewel die woord' model 'dikwels sinoniem met die stelsel van ooreenstemmende vergelykings gebruik word. Die oplossing van die vergelykings, met behulp van analitiese of numeriese middele, beskryf hoe die biologiese sisteem oor die tyd of teen ewewig gedra. Daar is baie verskillende tipes vergelykings en die tipe gedrag wat voorkom kan afhang van beide die model en die vergelykings wat gebruik word. Die model maak dikwels aannames oor die stelsel. Die vergelykings kan ook aannames maak oor die aard van wat mag voorkom.
Wiskundige biofisika
Die vroeëre stadiums van wiskundige biologie is oorheers deur wiskundige biofisika, wat beskryf word as die toepassing van wiskunde in biofisika, wat dikwels spesifieke fisiese / wiskundige modelle van biosisteme en hul komponente of kompartemente insluit.
Die volgende is 'n lys van wiskundige beskrywings en hul aannames.
Deterministiese prosesse (dinamiese stelsels)
'n Vaste kaart tussen 'n aanvanklike staat en 'n finale toestand. Begin van 'n aanvanklike toestand en vorentoe beweeg in die tyd, 'n deterministiese proses genereer altyd dieselfde trajek, en geen twee trajekte kruis in staatsruimte nie.
Stogastiese prosesse (ewekansige dinamiese stelsels)
'n Ewekansige kartering tussen 'n aanvanklike staat en 'n finale toestand, wat die toestand van die stelsel 'n ewekansige veranderlike maak met 'n ooreenstemmende waarskynlikheidsverspreiding.
Organisatoriese biologie
Teoretiese benaderings tot biologiese organisasie beoog om die interafhanklikheid tussen die dele van organismes te verstaan. Hulle beklemtoon die omsendbriefe wat hierdie interafhanklikhede tot gevolg het. Teoretiese bioloë het verskeie begrippe ontwikkel om hierdie idee te formaliseer.
Byvoorbeeld, abstrakte verhoudingsbiologie (ARB) is besig met die studie van algemene, relasionele modelle van komplekse biologiese sisteme, wat gewoonlik spesifieke morfologiese of anatomiese strukture uitskakel. Sommige van die eenvoudigste modelle in ARB is die metaboliese-replikasie, of (M, R) -stelsels wat Robert Rosen in 1957–1958 bekend gestel het as abstrakte, relasionele modelle van sellulêre en organisme-organisasie
Ander benaderings sluit in die begrip outopoiëse wat ontwikkel is deur Maturana en Varela, Kauffman se werksbeperkingsiklusse, en meer onlangs die idee van sluiting van beperkings.
Algebraïese biologie
Algebraïese biologie (ook bekend as simboliese stelselsbiologie) pas die algebraïese metodes van simboliese berekening toe op die bestudering van biologiese probleme, veral in genomika, proteomika, analise van molekulêre strukture en studie van gene..
Model voorbeeld: die sel siklus
Die eukariotiese selsiklus is baie kompleks en is een van die bestudeerde onderwerpe, aangesien die misregulasie tot kanker lei. Dit is moontlik 'n goeie voorbeeld van 'n wiskundige model aangesien dit met eenvoudige berekenings handel, maar geldige resultate gee. Twee navorsingsgroepe het verskeie modelle van die selsiklus geproduseer wat verskeie organismes simuleer. Hulle het onlangs 'n generiese eukariotiese selsiklusmodel geproduseer wat 'n bepaalde eukariot kan voorstel, afhangende van die waardes van die parameters, wat aantoon dat die eienskappe van die individuele selsiklusse weens verskillende proteïenkonsentrasies en affiniteite, terwyl die onderliggende meganismes behoue bly (Csikasz -Nagy et al., 2006).
Deur middel van 'n stelsel van gewone differensiaalvergelykings toon hierdie modelle die verandering in tyd (dinamiese stelsel) van die proteïen binne 'n enkele tipiese sel; Hierdie tipe model word 'n deterministiese proses genoem (terwyl 'n model wat 'n statistiese verspreiding van proteïen konsentrasies beskryf in 'n populasie van selle 'n stogastiese proses genoem word).
Om hierdie vergelykings te verkry, moet 'n iteratiewe reeks stappe gedoen word. Eerstens word die verskillende modelle en waarnemings gekombineer om 'n konsensusdiagram te vorm en die toepaslike kinetiese wette word gekies om die differensiaalvergelykings te skryf, soos tempokinetika vir stoïgiometriese reaksies, Michaelis-Menten Kinetika vir ensiem substraat reaksies en Goldbeter-Koshland kinetika vir ultra-sensitiewe transkripsiefaktore, daarna moet die parameters van die vergelykings (tempokonstantes, ensiem-doeltreffendheidskoëffisiënte en Michaelis-konstantes) toegerus word om ooreenkomste te pas; Wanneer hulle nie toegerus kan word nie, word die kinetiese vergelyking hersien en wanneer dit nie moontlik is nie, word die bedradingskema verander. Die parameters word toegepas en gevalideer deur gebruik te maak van waarnemings van beide wilde tipe en mutante, soos proteïenhalfleeftyd en selgrootte
Om die parameters te pas, moet die differensiaalvergelykings bestudeer word. Dit kan gedoen word deur simulasie of analise. In 'n simulasie, gegee 'n beginvektor (lys van die waardes van die veranderlikes), word die progressie van die stelsel bereken deur die vergelykings by elke tydraamwerk in klein inkremente op te los. In analise word die eienskappe van die vergelykings gebruik om die gedrag van die stelsel te ondersoek, afhangende van die waardes van die parameters en veranderlikes. 'N Stelsel van differensiaalvergelykings kan as 'n vektorveld voorgestel word, waar elke vektor die verandering (in konsentrasie van twee of meer proteïene) beskryf, bepaal waar en hoe vinnig die trajek (simulasie) op pad is. Vektorvelde kan verskeie spesiale punte hê: 'n stabiele punt, 'n sink, wat in alle rigtings trek (dwing die konsentrasies tot 'n sekere waarde), 'n onstabiele punt, of 'n bron of 'n saalpunt wat afstoot Konsentrasies om van 'n sekere waarde af te wyk), en 'n limietsiklus, 'n geslote trajek waarheen verskeie trajekte spiraal na (om die konsentrasies te oscilleer).
'N Beter voorstelling, wat die groot aantal veranderlikes en parameters hanteer, is 'n bifurkasiediagram met bifurkeringsteorie. Die teenwoordigheid van hierdie spesiale steady state-punte by sekere waardes van 'n parameter (bv. Massa) word deur 'n punt voorgestel en sodra die parameter 'n sekere waarde verbygaan, vind 'n kwalitatiewe verandering plaas, 'n bifurkasie genoem waarin die aard van die spasie verander, Met diepgaande gevolge vir die proteïenkonsentrasies: die selsiklus het fases (gedeeltelik ooreenstem met G1 en G2), in watter massa, deur 'n stabiele punt, siklienvlakke beheer, en fases (S- en M-fases) waarin die konsentrasies onafhanklik verander, Maar sodra die fase verander het by 'n bifurkasie gebeurtenis (sel siklus kontrolepunt), kan die stelsel nie terugkeer na die vorige vlakke nie, aangesien die vektorveld in die huidige massa baie anders is en die massa nie teruggekeer kan word deur die bifurkasie-gebeurtenis nie. Kontrolepunt onomkeerbaar. In die besonder word die S en M kontrolepunte gereguleer deur middel van spesiale bifurkasies wat 'n Hopf bifurcation genoem word en 'n oneindige periode bifurkasie.
Clathria anomala
Clathria anomala is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Anorganiese chemie
Anorganiese chemie is die vertakking van chemie wat gemoeid is met die eienskappe en reaksies van anorganiese verbindings. Dit sluit al die chemiese stowwe in buiten dié wat op koolstofkettings of -ringe gegrond is en wat organiese verbindings genoem word en wat bestudeer word in die vertakking wat bekend staan as organiese chemie. Die skeidslyn tussen die twee studievelde is nie absoluut nie en daar vind heelwat oorvleueling plaas veral ten opsigte van die ondervertakking organometaalchemie.
Clathria anomala
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1933 deur Burton.
Anorganiese chemie
Geskiedkundige definisie
Geskiedkundig is anorganiese chemie gedefinieer as die studie van chemiese elemente en reaksies wat nie met lewende organismes verbind word nie.
Sedert Friedrich Wöhler die organiese stof ureum vanuit die anorganiese verbinding Ammoniumsianaat in 1828 berei het, het die onderskeid gegrond op die chemie van lewende organismes en die van nie-lewende voorwerpe egter begin vervaag.
Vertakkinge
Hoof-vertakkinge van anorganiese chemie sluit in:
Produkte vervaardig uit anorganiese stowwe van kommersiële belang sluit in silikonskywe, transistors, vloeibare kristal-skerms, optiese vesel kabels en 'n groot aantal katalisatore.
Anorganiese chemie is gegrond op fisiese chemie en vorm die basis vir mineralogie en materiaalchemie. Dit oorvleuel met geo-chemie, analitiese chemie, omgewingschemie en organometaalchemie.
Organometaalchemie kombineer aspekte van organiese chemie met dié van anorganiese chemie en word formeel gedefinieer as die studie van stowwe wat metaal-koolstof bindings bevat, alhoewel vele organometallieke verbindings glad nie sulke bindings bevat nie. Van die eenvoudigste organometallieke verbindings is die metaalkarboniele waar die koolstof in koolstofmonoksied met 'n metaal verbind. Vitamien B12, waarvan die aktiewe liggings soortgelyk is aan dié van hemoglobien is 'n organometallieke verbinding wat natuurlik voorkom en van groot belang in die menslike metabolisme is en bevat groot organiese komponente (korrien en proteïen) en 'n metaal, kobalt, wat aan die koolstof gebind is.
Anorganiese chemie sluit beide molekulêre verbindings in wat as diskrete molekules bestaan, benewens kristalle, waarvan die struktuur beskryf kan word as 'n oneindige raamwerk van reëlmatig-geordende atome wat in kristallografie en vastetoestandchemie bestudeer word.
Chemiese binding
Daar kan drie tipes chemiese binding onderskei word: Hierdie drie tipes is nogtans net drie uiterste gevalle van een verskynsel, nie drie aparte verskynsels nie. Daar is talle verbindings waarin die binding gedeeltelik ionies en gedeeltelik kovalent is. Dit word polêr-kovalent genoem, maar daar is ook oorgangsvorms tussen ionies en metalliek en so meer. Die Van Arkel-Ketelaar-diagram gee dit in 'n driehoek weer.
In die organiese chemie is binding dikwels hoofsaaklik kovalent, maar in die anorganiese chemie tree all vorms en tussenvorms van binding op.
Kovalent
In organiese chemie speel veral die kovalente binding 'n hoofrol en dit lei dikwels tot molekulêre verbindings. Mens kan in die vloeistof koolstoftetrachloried duidelik -molekule onderskei, wat ook in die damp voorkom. Ons kan ook onderskei tot watter molekuul 'n bepaalde chlooratoom behoort. Die atoomafstande binne die molekuul is almal kort. Die afstand tot 'n atoom van 'n volgende molekuul is baie groter.
Molekulêre anorganiese verbindings
'n Goeie voorbeeld van 'n molekulêre anorganiese verbinding is, wat gewoonlik osmium(VIII)oksied of osmiumtetraoksied genoem word. Die molekuul het 'n tetraëdriese vorm en die bindings is polêr-kovalent omdat die elektronegatiwiteit van die twee elemente taamlik verskil. Daar is vier dipole wat mekaar vanweë die simmetriese vorm van die molekuul ophef. Die verbinding is by kamertemperatuur 'n nie-polêre vastestof wat taamlik vlugtig is omdat die intermolekulêre kragte net 'n dispersiewe karakter het.
Ionies
In 'n anorganiese verbinding soos sesiumchloried is die binding egter ionies en elke sesiumioon het 8 chloried-ioon nabure: die koördinasiegetal is 8 en dit is onmoontlik te sê welke chlooratoom by 'n "molekuul" CsCl behoort. Die agt Cs-Cl afstande is almal ewe groot. Dit is 'n tipise ioniese verbinding wat byvoorbeeld goed in water oplos. Hierdie verbindings word soute genoem. Hulle is elektriese isolators, maar die waterige oplossing is 'n ioniese geleier.
Metalliek
In materiale met metaalbinding kan dikwels dieselfde gesê word. Daar is byvoorbeeld 'n verbinding tussen gadolinium en kwik (gadoliumamalgaam) wat die formule het. Dit het dieselfde struktuur as sesiumchloried. Die koördinasiegetalle is ook 8 en ons kan ook hier geen GdHg-"molekule" onderskei nie. Dit is echter niet 's sout nie. Die verbinding is opaak, het metaalglans en is 'n elektriese geleier, soos die meerderheid van die elemente wat metale is. Metaal-metaal-verbindings soos GdHg word dikwels tot die vakterrein van die metallurgie gereken, waarmee die anorganiese chemie oorlap.
Reaksies
Tipiese reaksies betrokke by anorganiese chemie en waarvan die reaksietempo tipies ordes groter is as die van tipiese organiese reaksies, is:
Tsarewitsj
In vroeër tye is die titel ook gebruik vir die afstammelinge van die khans (tsaars) van Kazan, Kasimof en Siberië nadat dié khanate deur Rusland verower is. Die afstammelinge van die afgesette koninklike families van Georgië het ook die titel tsarewitsj gekry tot in 1833, toe hul rang ná ’n mislukte staatsgreep verlaag is na dié van knjaz (prins).
Reichenau (eiland)
Reichenau is 'n bewoonde eiland in die Duitse deelstaat Baden-Württemberg. Dit is die grootste eiland in die Bodenmeer en deur UNESCO in 2000 saam met die historiese klooster Reichenau as wêrelderfenisgebied gelys. Die eiland word as uitstekende voorbeeld van die godsdienstige en kulturele rol beskou wat groot Benediktynse kloosters in die middeleeue gespeel het.
In administratiewe opsig maak die eiland tans deel uit van die gelyknamige munisipaliteit in die distrik Konstanz wat naas die eiland ook gebiede op die vasteland insluit. Die eiland dien as dié munisipaliteit se administratiewe en kulturele sentrum. Die grootste nedersetting is Mittelzell.
Passaatwind
duimnael|300px|Die westewindgordels (blou pyle) en passaatwinde (geel en bruin pyle).
Die passaatwinde is oostewinde wat in die trope voorkom binne die laer deel van die aarde se atmosfeer naby die ewenaar. Die winde waai hoofsaaklik uit die noordooste in die Noordelike Halfrond en uit die suidooste in die Suidelike Halfrond, en word sterker in die winter en wanneer die Arktiese ossillasie in sy warm fase is. Die winde is eeue lank deur die kapteins van seilskepe gebruik om oor die oseane te vaar en het bygedra tot koloniale uitbreiding na die Amerikas en die vestiging van handelsroetes in die Atlantiese en Stille Oseaan.
In meteorologie sorg die passaatwinde vir tropiese storms oor die Atlantiese, Stille en suidelike Indiese Oseaan en waai dit oor land in onderskeidelik Noord-Amerika, Suidoos-Asië, en Madagaskar en Oos-Afrika. Dit waai ook stof weswaarts oor die Atlantiese Oseaan na die Karibiese See en dele van suidoostelike Noord-Amerika. Vlak cumuluswolke kan in passaatwindstelsels gesien word. Hoe swakker die passaatwinde word, hoe groter reënval kan oor naburige landmassas verwag word.
Gereformeerde kerk Barkly-Oos
duimnael|regs|340px|Die Gereformeerde kerk Barkly-Oos het in Julie of Augustus 1871 van Dordrecht afgestig. Op [[15 November 1884 is die hoeksteen van die nuwe kerk gelê, waarna dit op 15 Augustus 1895 in gebruik geneem is. Die koste was sowat £1 500. Dit is opgerig nadat die noodkerk verkoop is.]]
duimnael|160px|regs|Ds. [[Hendrik Venter|H.B. Venter, van 1880 tot 1887 die eerste leraar van die Barkly-Oos. Hy was Dordrecht se konsulent van 1882 tot hy sy ontslag kry as leraar in die Gereformeerde Kerk in Augustus 1887.]]
duimnael|regs|160px|Ds. [[Philippus Snyman|P.S. Snyman, van 1890 tot 1891 Barkly-Oos se tweede Gereformeerde leraar. Hy was ook Dordrecht se konsulent van Augustus 1890 tot sy vertrek na die Vrystaat die volgende jaar.]]
links|duimnael|160px|Ds. [[Maarten Pelser, van 1892 tot sy vertrek na Steynsburg in 1897 Barkly-Oos se derde Gereformeerde leraar. Hy is aldaar aan 'n keelkwaal oorlede in 1902.]]
duimnael|regs|190px|Ds. [[G.H.J. Kruger, leraar van 1905 tot '25, en sy eggenote, Christina.]]
Die Gereformeerde kerk Barkly-Oos is 'n gemeente van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika op die Noordoos-Kaapse dorp Barkly-Oos.
Stigting
Die gemeente is in 1871 gestig, tweede jaar voor die plaaslike NG gemeente, een van net enkele gevalle waar 'n dorp 'n Gereformeerde kerk het wat ouer is as die plaaslike NG gemeente, soos ook die geval is op:
In ses van dié gevalle (buiten Koster) het die Gereformeerdes die dorp gestig. In Namibië is die Gereformeerde kerke Gobabis, Outjo en Aranos ouer as die plaaslike NG gemeente.
Die Gereformeerde kerk Barkly-Oos is gestig op 4 Augustus 1871 op die plaas Strydfontein, ongeveer 8 km van die plek waar die dorp Barkly-Oos later aangelê sou word. In 1869 is die Gereformeerde kerk Dordrecht gestig, maar reeds op 11 Februarie 1870 word besluit dat daar op 19 Junie 'n diens by Waschbank gehou sal word en dat die kerkraad vergroot sou word, veral in belang van die lidmate wat anderkant Waschbank ("over Waschbank-rivier") woon. Hierdie "over-Waschbank-gebied" van die gemeente Dordrecht het spoedig sodanig uitgebrei as gevolg van intrekkers, meesal vanuit Burgersdorp en Middelburg, dat daar in die Langkloof-gebied, later bekend as Barkly-Oos, 'n aparte wyk gestig moes word. As ouderling is toe verkies Dirk Hendrik Jacobus Coetzee en as diaken broer Tjaart Erasmus. Op 12 Augustus 1870 besluit die kerkraad van Dordrecht om, as dit moontlik is, op enige tye in die jaar gereeld dienste by Waschbank te hou en dat die kerkraad verder vergroot sou word om anderkant Waschbank nog 'n ouderling en 'n diaken te laat verkies, naamlik in die buurt van die ouderling Coetsee, 'n diaken, en in die buurt van die diaken Erasmus, 'n ouderling. Op 11 November 1870 is broer Isak Stephanus Cornelius Buijs tot ouderling en broer Hendrik Bernardus Kruger tot diaken verkies. Die kerkraad het in dié geval geen benoeming gemaak nie, maar dit aan die gemeente oorgelaat.
So is die grond-gebied van die gemeente Dordrecht dus so uitgebrei dat dit die hele gebied, bekend as Wodehouse en, wat toe nog die grootste gedeelte van die latere distrik Barkly-Oos ingesluit het, omvat het. Aangesien die afstand van die Langkloof-gebied na Dordrecht so groot is en die bergagtigheid van die deel die padverbinding so moeilik gemaak het, is dit geen wonder nie dat reeds vroeg in 1871 die gedagte by die lidmate van die Langkloof-gebied ontstaan het om as 'n aparte gemeente te bestaan.
duimnael|links|300px|Die Gereformeerde kerk Barkly-Oos, Junie 2008.
Hierdie ernstige begeertes van die lidmate van Langkloof is op die vergadering van die kerkraad op Dordrecht, gehou op 12 Mei 1871, ter sprake gebring. Die redes wat hierdie lidmate van wyk Langkloof aangevoer het vir hulle versoek was die groot afstand na Dordrecht en die moeilike begaanbare paaie daarheen, maar veral dat dit beter sou wees vir hulle geestelike belange as hulle 'n aparte gemeente sou wees. Hierdie versoek is deur die Kerkraad bespreek en dit is toegestaan, deels omdat in daardie geweste 'n goewernementsdorp gestig sou word met name Barkly-Oos, ter aandenking aan die goewerneur van destyds, sir Henry Barkly, en dat met die totstandkoming van die dorp, die gemeente daar sy eie belange beter sou kon behartig as wanneer die kerkraad van Dordrecht daaroor besluite sou moes neem. Om hierdie besluit uit te voer, is 'n kommissie benoem, bestaande uit die konsulent, ds. Dirk Postma, ouderlinge P.H. Kruger en I.S.C. Buys en teologiese student L.J. du Plessis as scriba ad hoc. Ds. Postma is vergesel van die volgende studente van die Teologiese Skool op Burgersdorp: L. du Plessis, J.S. Venter, M. Pelser (latere leraar van Barkly-Oos), W.J. Snijman en M.P.A. Coetsee jr., wat almal leraars van die Gereformeerde Kerk sou word.
Eerste treë
So het die gemeente van Barkly-Oos dan tot stand gekom, 'n geloofsdaad waaraan daar op daardie tydstip in daardie bepaalde gebied 'n groot behoefte was, want, in 'n naskrif by die notule van die stigtingsgeleentheid, staan vermeld dat die gemeente 110 kommunikante (Nagmaalgangers) en 'n sieletal van 284 getel het. Dan staan daar nog by: "Zij is de eerste Christen gemeente die in dit oord is gesticht." Die meeste van die eerste lidmate was intrekkers uit die omgewing van Burgersdorp en Middelburg, Kaap en vir wie die afstand na die kerk op Dordrecht te groot was om hul kerklike voorregte daar te gaan geniet.
Kort ná die stigting is drie erwe vir die gemeente gekoop teen £17.10.0, wat teen 1917 minstens £100 stuk werd was. Op 30 Desember 1881 was die pastorie klaar gebou en afbetaal. Reiskoste van die afgevaardigdes na die Sinode in Transvaal was £156.15.0. Op 15 November 1884 is die hoeksteen van die nuwe kerk gelê, waarna dit op 15 Augustus 1895 in gebruik geneem is. Die koste was sowat £1 500.
Ds. Venter het in 1887 bedank. Prop. P.S. Snyman is beroep en as sy opvolger ingeseën. Hy het die plaaslike Jongeliedevereniging gestig wat dekades lank hier bestaan het. Ná ds. Snijman se vertrek na Transvaal het ds. Maarten Pelser sy opvolger geword. Nadat hy die beroep na Steynsburg in 1898 aanvaar het, is ds. J.G.H. van der Walt in 1899 ingeseën. Sy opvolger op 28 Januarie 1905 was ds. G.H.J. Kruger, wat tot 1925 hier gebly het en die gemeente die langste in die eerste honderd jaar van sy bestaan bedien het.
Suva
Suva (Fidjiaans: [ˈsuβa]) is die hoofstad en die grootste stad van die eilandnasie Fidji. Die stad is aan die suidkus van die eiland Viti Levu geleë, die land se grootste eiland. In 1877 is besluit om Suva die hoofstad van Fidji te maak, aangesien die geografie van die voormalige Europese nedersetting Levuka op die eiland Ovalau, provinsie Lomaiviti, te beperkend was. Die administrasie van die kolonie is in 1882 van Levuka na Suva verskuif.
Gereformeerde kerk Barkly-Oos
Eerste treë
Aangesien die pastorie baie bouvallig was, is 'n blok van ses erwe van die regering verkry vir £200, en in Maart 1909 kon die leraar die nuwe pastorie betrek wat sowat £1 100 gekos het. Dit was waarskynlik 'n baie sierlike gebou, aangesien die Gereformeerde kerk Dordrecht se kerkgebou twee jaar vantevore teen net £1 231.19.3 opgerig is. Gedurende 1915 is die kerkgebou vernuwe en verbeter teen 'n koste van £370, wat alles dadelik afbetaal is.
Suva
Volgens die sensus van 2017 het die stad Suva 93 970 inwoners gehad. Met inbegrip van onafhanklike voorstede was die bevolking van die Groter Suva-stedelike gebied 185 913 by die 2017-sensus. Suva, saam met die aangrensende dorpe Lami, Nasinu en Nausori, het 'n totale stedelike bevolking van ongeveer 330 000, meer as 'n derde van die land se bevolking. Hierdie stedelike kompleks (nie Lami ingesluit nie) staan ook bekend as die Suva-Nausori-korridor.
Gereformeerde kerk Barkly-Oos
Lidmate
duimnael|regs|300px|Ds. P.A. Smit en sy gesin. Hy was leraar hier van 1965 tot 1971. Op 4 Augustus 1871 is die gemeente gestig met 110 belydende lidmate. Daarna styg die getalle sodanig dat die wyk Slangrivier in 1898 aansoek doen by die kerkraad om as 'n aparte gemeente afgestig te word. Die versoek word toegestaan en in 1899 word die gemeente Elliot gestig. Uit die gemeentelike statistiek wat in daardie jare opgeneem is, blyk dit dat daar 279 belydende lidmate was en 462 dooplidmate; dus gesamentlik 741, maar hiervan sou egter na Elliot afgaan: 76 belydende lidmate en 142 dooplidmate. In die jare tussen die Anglo-Boereoorlog en die Tweede Wêreldoorlog bly die syfer redelik konstant, maar daarna is daar 'n geleidelike daling totdat die oorspronklike getal van 110 weer in 1971 bereik word. Die statistiek van 1972 toon 'n verdere daling. In 1997 staan dit op 58 belydende lidmate en 30 dooplidmate en 2013 op 28 en sewe. In daardie jaar was die gemeente dan ook vakant nadat ds. Wilhan Jobse, wat die gemeente van 2010 tot 2012 in kombinasie met Maclear-Elliot (Elliot het in 1979 saamgesmelt met Maclear) bedien het, in 2013 na Jeffreysbaai vertrek het.
Suva
Suva is die politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van Fidji. Dit is ook die ekonomiese en kulturele hoofstad van die Suid-Stille Oseaan, waar die meerderheid van die hoofkwartiere van groot korporasies sowel as internasionale agentskappe en diplomatieke missies in die streek aangetref word. Die stad het ook 'n vooruitstrewende kuns- en toneelopvoeringinfrastruktuur, met 'n groeiende reputasie as die hoofstad van die streek.
Gereformeerde kerk Barkly-Oos
Lidmate
J.L.P. de Beer skryf in 1973 in ''Ligglans oor die berge. Eeufeesgedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Kerk en gemeenskap, Barkly-Oos, 1873 - 1973'': "Wanneer die geskiedenis van 'n kerk in oënskou geneem word, is daar sekere punte wat pertinent onder die aandag kom. In hierdie geval word die leser getref deur die sterk gees van selfstandigheid, gepaard met offervaardigheid, wat telkens geopenbaar word. Reeds in 1880 toe die gemeente nog maar slegs vir jaar bestaan het, word 'n eie predikant beroep en onderhou. Toe die getalle deur die jare skerp begin daal, is met kombinasievorming begin, maar nieteenstaande 'n verdere daling, is weer sedert 1960 selfstandig beroep en word die predikant ook selfstandig onderhou. In 1884, nadat die eerste gebou wat tydelik as kerkgebou diens moes doen, verkoop is, is die huidige gebou opgerig en reeds die volgende jaar is die bousom ten volle vereffen. Gedurende die volgende jaar is 'n pastorie gebou en hoewel dit twee keer daarna weer herbou is, is dit telkens binne dieselfde jaar betaal. Verskeie kere moes die kerkraad aansoeke van ander gemeentes wat finansieel swak daaraan toe was, behandel en in die meeste gevalle het die kerkraad toestemming gegee dat in die gemeente gekollekteer kon word. Hierbenewens is 'n vaste Kerkfonds gedurende die latere jare opgebou, en dit terwyl die lidmatetal steeds aan die daal was. Met dankbaarheid in die harte kon die gemeente in 1971 eeufees vier."
Ingebruikneming van die Afrikaanse Bybel
Gedurende sy bediening in Barkly-Oos is twee belangrike mylpale in die kerkgeskiedenis van Suid-Afrika bereik, naamlik die ingebruikneming van die Afrikaanse Bybel en die Afrikaanse psalmberyming. Op die kerkraad se vergadering van 23 Junie 1933 is aangekondig dat die Nasionale Sinode van die Gereformeerde Kerk wat in daardie jaar in Pretoria byeengekom het, besluit het dat kerkrade die Afrikaanse Bybel in gebruik kon neem sodra dit verskyn het. Die saak is bespreek en van die kant van die kerkraad was geen beswaar daarteen om die Afrikaanse Bybel te aanvaar nie. Hulle het wel gemeen dit sou goed wees as die saak ook voor die gemeente gelê kon word, wat dan toe ook op ’n gemeentevergadering gebeur het. Ook daar is die saak welwillend aanvaar.
Op dieselfde geleentheid is besluit om die verskyning van die Afrikaanse Bybel op 27 Augustus 1933 geestelik te gedenk saam met al die Afrikaanse kerke in die land. Verder is aangekondig dat dit aanbeveel word om die Bybels te bestel deur prop. P.W. van der Walt, wat as Bybelkolporteur aangestel was. 'n Reëlingskommissie vir die fees is ook benoem.
So is die Afrikaanse Bybel dan op 27 Augustus geestelik in gebruik geneem. Die kollekte wat by die geleentheid opgeneem is, sou soos volg aangewend word: Die helfte sou gebruik word om Bybels vir die armes van die gemeente aan te koop en die ander helfte sou aan die Britse en Buitelandse Bybelgenootskap gestuur word. Vroeg die volgende jaar het hierdie belangrike gebeurtenis nog ’n naklank beleef toe broeders A.P. en P.W. van Heerden ’n Afrikaanse Bybel vir die kansel geskenk het, en toe die Bybels aan minder gegoede lidmate uitgedeel is.
75-jarige fees van die GKSA
In dieselfde jaar, 1934, is nog ’n feesgeleentheid waargeneem toe die 75-jarige bestaan van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika ook saam met al die gemeentes feestelik herdenk is. Die kerkraad het toe ook aandag geskenk aan die besluit van die Nasionale Sinode naamlik dat, as blyk van dankbaarheid die gemeentes moes probeer om hulle skuld voor die feesdatum af te betaal.
Afrikaanse psalmberyming ontvang
Nog ’n belangrike saak in ds. Lessing se tyd was die voorbereiding op die ontvangs van die Afrikaanse psalmberyming. Op die vergadering van 5 Mei 1934 is besluit om twee kollektes by die eersvolgende Nagmaalsgeleentheid af te sonder vir die psalmberyming. In Junie 1936 het die kerkraad besluit wanneer die psalmboek verskyn, dit gebruik kon word in die eredienste; ook die liturgiese formuliere en die Kategismus, wat agter in die psalmboek afgedruk sou wees, sou gebruik kon word. Die feestelike ontvangs van die Afrikaanse psalmboek het dan ook in Januarie 1938 plaasgevind. Daar is toe gereël dat oudl. Jacob Steenkamp die psalmboek aan ds. Lessing sou oorhandig, wat dit dan op die kansel sou plaas. ook is besluiut dat die gemeente die psalms ritmies sou sing.
Nog belangrike sake
Afgesien van die verskillende feesgeleenthede, moes die kerkraad destyds aandag skenk aan nog belangrike sake. In 1936 is ’n ernstige poging aangewend om 'n fonds daar te stel vir die bevordering van die sendingaksie van die kerk. In die tyd het broeder J.P. Duvenhage van Steynsburg onderneem om tot die bedrag van £300, £5 by te dra vir elke £100 wat uit die kerk bygedra sou word. Die saak is behandel en aangekondig, maar die notule meld nie wat die resultaat was nie.
Voorts is gereeld aandag geskenk aan die bevordering van die sendingsaak. In Desember 1939 het die voorsitter, ds. Lessing, die kerkraad meegedeel dat 'n gesamentlike kommissie van die kerkrade van die Gereformeerde kerk en die Nederduitse Gereformeerde gemeente besluit het om die Reddingsdaadbond te steun en die verlof van die kerkraad is gevra om ook ander liggame in te skakel by die aksie. Hierdie verlof het die kerkraad geredelik gegee.
In hierdie tyd is weer aandag geskenk aan die poging om twee huise op die grond naas die kerkgebou te bou, wat dan ten bate van die kerk verhuur kon word. Die bouwerk is aangepak en voltooi, maar daar het nog 'n skuld op die geboue gerus; daarom was dit 'n oorsaak van vreugde toe die betrokke kommissie op die vergadering van 31 Mei 1935 aan die kerkraad kon rapporteer dat die skuld afbetaal is.
In dié tyd is die gedagte geopper dat geywer moes word om 'n kerkfonds daar te stel, waarvan die rente gebruik kon word om die gemeente finansieel te steun. Later sou die saak wel vaste vorm aanneem.
Einde 1940 is die saak van 'n nuwe Nagmaalstel ter sprake gebring. 'n Kommissie is toe aangewys om die moontlikheid te ondersoek en ook die hulp van die susters van die gemeente is verkry. Die gevolg van hierdie aksie was dat 'n nuwe nagmaalstel die volgende jaar in ontvangs geneem kon word. ln Oktober 1941 het ds. Lessing die kerkraad meegedeel dat hy beroep is na Molteno en dat hy in November sy besluit bekend sou maak. Hy het die beroep aanvaar en is op 19 Desember 1941 eervol losgemaak van die gemeente.
Suva
Geskiedenis
In ruil vir 'n belofte om die skuld van die Bauan-hoofman, Seru Epenisa Cakobau, aan die Verenigde State af te betaal, is daar aan 'n Australiese Polinesiese maatskappy 5 000 km²  grond toegestaan, 575 km²  daarvan naby die destydse dorpie Suva, in 1868. Die oorspronklike bedoeling was om 'n katoenboerdery te ontwikkel, maar die land en klimaat was nie geskik daarvoor nie.
Na die sessie van die Fidji-eilande aan die Verenigde Koninkryk in 1874, het die koloniale owerheid besluit om die hoofstad in 1877 vanaf Levuka, Ovalau, Lomaiviti, na Suva te verskuif, aangesien die ligging van Levuka, tussen 'n steil berg en die see, enige uitbreiding van die dorp onprakties gemaak het. Die oorplasing is in 1882 amptelik gemaak. Kolonel F. Pratt van die Royal Engineers word in 1875 aangestel as landmeter-generaal en ontwerp die nuwe hoofstad, bygestaan deur W. Stephens en kolonel R. W. Stewart.
Na die bekendmaking van die Ordonnansie op Munisipale Grondwet van 1909, verwerf Suva munisipale status in 1910. Die stad beslaan aanvanklik een vierkante myl; hierdie grense het ongeskonde gebly tot 1952 toe die wyke Muanikau en Samabula geproklameer is, wat die gebied uitgebrei het tot 13 km². In Oktober daardie jaar is Suva tot stad verklaar - die eerste in Fidji. Tamavua is daarna geproklameer; die mees onlangse uitbreiding van die stadsgrense was om die Cunningham-gebied noord van die stad op te neem. Stedelike uitbreiding het gelei tot 'n aantal voorstede wat buite die stadsgrense bly; saam met die stad self vorm hulle 'n metropolitaanse gebied bekend as die Groter Suva-gebied.
Die stad het die Suid-Stille Oseaan-spele in 2003 aangebied, wat die derde keer in die 40-jarige geskiedenis van die byeenkoms in Suva gehou is. As deel van die aanbieding van die geleentheid, 'n nuwe gimnasium en binnenshuise sportsentrum, swembad en stadion; veldhokkieveld; en erwe is in die omgewing van Suva gebou, gefinansier deur die regering en 'n hulppakket van $ 16 miljoen van die Volksrepubliek China.
Ekonomie
Anders as die meeste stede en dorpe in Fidji en inderdaad baie in die wêreld, het Suva nie gegroei rondom een industrie nie, maar het dit geleidelik ontwikkel as 'n middelpunt en die grootste en mees gesofistikeerde stad van die Stille Oseaan-eilande. Fidjiane van Indiese afkoms het die ekonomie van Fidji grootliks gevorm, en het 'n groot bydrae gelewer tot die groei van Suva en sy status as die ekonomiese en politieke hoofstad van Fidji. Suva is die kommersiële sentrum van Fidji, met die meeste banke wat hul hoofkwartier in die Stille Oseaan hier het, waaronder ANZ en die Westpac Bank. Hier is die meeste nasionale finansiële instellings, nie-regeringsorganisasies en ministeries en departemente. Op 'n stadium was albei Air Pacific (nou Fiji Airways) en Air Fiji se hoofkwartiere in Suva.
'n Groot deel van die internasionale skeepvaart in Fidji word vanaf Suva's Kings Wharf bestuur, sowel as die dok van internasionale plesierbote, wat gelei het tot 'n groei in die toerismebedryf van Suva. Baie dienste word in Suva gelewer en is die basis van Suva se industriële en kommersiële aktiwiteite.
Daar is groot nywerheidsgebiede, waarvan die grootste in Waluabaai geleë is, met 'n groot hoeveelheid fabrieke en pakhuise en invoer- en uitvoerondernemings. Hierdie gebied bevat baie skeepswerwe vir skeepsbou en herstelwerk asook houerswerwe. Daar is 'n brouery en baie drukkerye. Ander opvallende nywerheidsones is in Vatuwaqa, Raiwaqa en Laucala Beach geleë.
Daar is 'n groot kommersiële en winkelareas in Suva, met strate soos Cummingstraat en Victoria Parade wat gewild is. Daar is baie winkelsentrums om te besoek en baie markte.
Spontane splyting
Spontane splyting is kernsplyting as deel van 'n vervalproses wat veral vir aktiniede en transurane elemente al hoe belangriker word namate die atoommassa toeneem. Spontane fisie word veroorsaak deur 'n te hoë, positiewe elektriese lading ten opsigte van die aantal neutrone in die kern. Daardeur kan die afstoting tussen die positief gelaaide protone nie meer vergoed word deur die sterk kernkrag tussen protone en neutrone nie. By spontane splyting val die hele kern in twee nuwe kerne uiteen. Hierdie nuwe kerne het 'n atoomgetal en 'n massanommer wat rofweg die helfte bedra van die moederkern, hoewel een van die dogterkerne in die reël 'n stuk swaarder is as die ander.
of
sf = spontaneous fission
William Gaxton
William Gaxton (2 Desember 1893 – 2 Februarie 1963) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Something to Shout About (1943) en Best Foot Forward (1943), en in die televisiereeks Nash Airflyte Theatre (1950).
Gwyneth Paltrow
Gwyneth Kate Paltrow (* 27 September 1972 in Los Angeles, Kalifornië, VSA) is 'n Amerikaanse aktrise, sanger, skrywer en sakevrou. Sy het verskeie lof ontvang vir haar werk, waaronder 'n Oscar-toekenning, 'n Golden Globe-toekenning en 'n Emmy-toekenning. Haar rolprente het $ 3,3 miljard in Amerika en $ 8,8 miljard wêreldwyd verdien.
Sedert 2005 was Paltrow die gesig van Estée Lauder-parfuum en Coach-mode.
Sy is ook die eienaar van 'n omstrede leefstylonderneming, Goop. Goop is gekritiseer oor die bemarking van produkte en behandelings wat geen wetenskaplike basis het nie, wat nie doeltreffend is nie, en word deur die mediese instelling as skadelik of as misleidend bestempel. 'n Klag in 2017 oor gesondheidseise wat deur Goop gemaak is het gelei tot 'n skikking van $125 000 en 'n vyf jaar lange bevel wat die maatskappy verbied het om ongegronde aansprake te maak oor die kenmerke of voordele vir die gesondheid van sy produkte.
Vroeë lewe
Paltrow is gebore in Los Angeles, die dogter van die aktrise Blythe Danner en die filmregisseur Bruce Paltrow. Sy het 'n jonger broer, Jake Paltrow, wat regisseur en draaiboekskrywer is. Paltrow se pa was Joods, terwyl haar moeder van 'n Christelike agtergrond is. Sy is grootgemaak met "die viering van beide Joodse en Christelike vakansiedae."
Sy is 'n half-neef van die aktrise Katherine Moennig, deur haar moeder, en 'n tweede neef van die voormalige Amerikaanse Kongresvrou Gabby Giffords, deur haar vader. Haar oom is operasanger en akteur Harry Danner, wie se dogter, aktrise Hillary Danner, Paltrow se neef en vriend is. Nog 'n neef is Rebekah Paltrow Neumann, wie se eggenoot die Israelies-Amerikaanse miljardêr Adam Neumann, stigter van WeWork, is. Haar peetvader is regisseur Steven Spielberg.
Paltrow is grootgemaak in Santa Monica, Kalifornië, waar sy Crossroads School bygewoon het voordat sy ingeskryf het vir die Spence School, 'n privaat meisieskool in New York. Later het sy kortliks antropologie aan die Universiteit van Kalifornië, Santa Barbara studeer voordat sy uitgeval het om 'n loopbaan in toneelspel te volg. Op 15 was sy 'n uitruilstudent in Talavera de la Reina, Spanje, en het Spaans geleer. Sy praat ook Frans.
Rolprente
Paltrow het baie vroeg kennis gekry vir haar werk in rolprente soos Seven (1995), Emma (1996), Sliding Doors (1998) en A Perfect Murder (1998). Sy het 'n groter kritiek ontvang vir haar opvoering as Viola de Lesseps in die historiese romantiese film Shakespeare in Love (1998) wat haar verskeie toekennings verower het, waaronder die Oscar-toekenning vir beste aktrise. Dit is gevolg deur rolle in The Talented Mr. Ripley (1999), The Royal Tenenbaums (2001), Shallow Hal (2001), en Sky Captain and the World of Tomorrow (2004).
Geskiedenis van die ekonomiese ontwikkeling van Suid-Afrika
Die geskiedenis van die ekonomiese ontwikkeling van Suid-Afrika het begin toe vryburgers in 1657 aan die Kaap ingestel is en dit gevolglik van ’n verversingspos tot ’n kolonie begin ontwikkel het. Teen die tyd toe die Nederlands-Oos-Indiese Kompanjie ten einde geloop het (1795), het hierdie koloniste die binneland tot by die Groot-Visrivier oopgestel. Daarna is daar in ’n noordelike rigting uitgebrei tot 1860, toe die twee Trekkerrepublieke die gebied tussen die Oranje- en die Limpoporivier gekoloniseer het. Gedurende hierdie twee eeue van Europese uitbreiding en ekonomiese ontwikkeling het Suid-Afrika hoofsaaklik uit ’n aantal boederynedersettings bestaan waar die mense die landbou en veeboerdery beoefen het. As gevolg van die swak verbindinge in hierdie uitgestrekte gebied, het die ekonomiese ontwikkeling van die Kaapkolonie, Natal en die Trekkerrepublieke betreklik langsaam plaasgevind.
Gwyneth Paltrow
Rolprente
Nadat sy 'n moeder geword het, het Paltrow haar rolprentlading aansienlik verminder, en af ​​en toe optredes gemaak, soos Proof (2005), waarvoor sy vir die Golden Globe-prys vir beste aktrise in 'n rolprentdrama benoem was. In 2009 het Paltrow 'n Grammy-toekenning vir die beste gesproke woordalbum vir kinders ontvang vir die kinder-klankboek Brown Bear and Friends. Sy het die Emmy-toekenning vir uitstaande gasaktrise in 'n komediereeks gewen vir haar gasrol as Holly Holliday op die Fox-komedie-drama televisiereeks Glee in 2011. Van 2008 tot 2019 het Paltrow Pepper Potts in die Marvel-rolprentheelal vertolk. Haar rolprente het $ 3,3 miljard in Amerika en $ 8,8 miljard wêreldwyd verdien.
Geskiedenis van die ekonomiese ontwikkeling van Suid-Afrika
Ekonomiese Ontwikkeling en Maatskaplike Toestande
Alhoewel die Kompanjie se vernaamste belang die behoud van die verversingspos aan die Kaap was, was hy ook verantwoordelik vir die vryburgerbevolking wat by die hawe en in die westelike en oostelike distrikte gevestig was.
Gwyneth Paltrow
Goop
Goop is in September 2008 deur Paltrow as 'n "leefstylhandelsmerk" bekendgestel. Dit het begin met 'n weeklikse e-posnuusbrief met "New Age"-advies, soos "polisieer jou gedagtes" en "elimineer wit kos", en die slagspreuk "voed die innerlike aspek". 'n Lewenstylwebtuiste is later bygevoeg, en toe brei Goop uit tot e-handel, werk saam met modehandelsmerke, stig "pop-up"-winkels, hou 'n "gesondheidsberaad", stel 'n gedrukte tydskrif op, lewer 'n podsending, en 'n dokumentêr-reeks vir Netflix.