cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
IMovie
iMovie ’08
iMovie '08 (Weergawe 7.0) is in Augustus 2007 bekendgestel as deel van die iLife ’08-pakket. iMovie ’08 was ’n totale herontwerp en herskryf van iMovie. Dit het veel beter HD-uitset gehad en baie meer formate om na om te skakel. Dit is egter beperk deur ’n ongedokumenteerde beperking op ondersteunde kodeks. iPhoto gebruik die QuickTime-biblioteek en kan duimnaels skep vir alle formate wat deur QuickTime ondersteun word, maar die meeste van hierdie formate kon nie deur iMovie ’08 gebruik word nie. Sommige van die formate wat iMovie ’08 kon invoer is gevolglik nie herken nie en kon nie tot die iPhoto-biblioteek toegevoeg word nie. Hoewel Motion JPEG-gekodeerde AVI-lêers erken is was dit die mees algemene formaat wat deur digitale kameras gebruik is. Hoewel dit funksioneel identies was aan die koppelvlak van die Toaster Flyer nie-liniêre digitale videoredigeringstelsel wat in 1993 deur NewTek, Inc. vrygestel is vir Amiga-rekenaars, is die teëlgebaseerde redigeringskoppelvlak bevorder as ’n uniekheid en baanbrekend. ’n Nuwe eienskap genaamd “vlugblaai”, vir vinnige videovoorskoue in die biblioteek teen ’n spoed wat die gebruiker vasgestel het, is toegevoeg tesame met ’n eienskap wat ’n gebruiker in staat stel om dele van videosnitte uit te lig, net soos wanneer teks beklemtoon word. iMovie ’08 het ook die vermoë gehad om meer as twee lae van agtergrondklank, insluitend veelvuldige musiek, vertelling en klankeffekte, toe te voeg; vorige weergawes het slegs twee oudiobane gehad. Dit het meer uitvoerformate, waaronder iPhone-grootte video, ingesluit. Dit het ook nie-kassetgebaseerde HD-video soos AVCHD en beeldmateriaal van DVD en HDD-videokameras ondersteun. iMovie ’08 het ook die vermoë om films na YouTube uit te voef.
Volgens Apple se stelselvereistes benodig iMovie ’08 ’n Mac met òf ’n 1.9 GHz of vinniger PowerPC G5 of Intel-verwerker. Ofskoon Apple sy laaste G4-gebaseerde rekenaars (iBook G4) 14 maande voor die vrystelling van iLife ’08 verkoop het, is G4’s nie ondersteun nie. ’n Stelselinbraak het egter iMovie 7.1 en nuwer toegelaat om op ’n PowerPC G4 te werk.
Kritiek teen iMovie ’08
iMovie ’08 is gekritiseer weens die drastiese stopsetting van sommige iMovie HD 6-eienskappe. David Pogue, resensent vir die New York Times, het gesê “iMovie ’08 is ’n uiterste verwarring… onbevoeg om die meer gesofistikeerde redigering uit te voer wat die ou iMovie so genotvol gemaak het… Alle visuele effekte is weg — selfs basiese opsies soos stadige aksie, terugspeelaksie, vinnige aksie en swart-en-wit. En jy kan nie meer as een projek op dieselfde tyd oop hê nie.”
Eienskappe wat verwyder is sluit in die klassieke tydlyn, die moontlikheid om DVD-hoofstukmerkers te skep, ondersteuning vir inproppe en intydlynse klankverstelling en beheer. iMovie ’08 voer in na ’n baie meer beperkte stel video-kodeks en metadataformate as vorige weergawes van iMovie of QuickTime Player. QuickTime Player kan byvoorbeeld uitgebrei word om die FLIP Video 3ivx MPEG-4-kodek te ondersteun maar iMovie ’08 kan nie. iMovie ’08 het ook die moontlikheid om DV-beeldmateriaal in te voer, verwyder. Gevolglik is kompressie met verlies op alle video's toegepas en daar is geen fasiliteit vir die bestuur van volformaat-video nie. Die vreemde tekort aan ondersteuning vir QuickTime beteken dat QuickTime Pro ’n groter verskeidenheid van video’s kan redigeer as iMovie.
iMovie ’09
iMovie '09 (Weergawe 8.0) is in Januarie 2009 vrygestel as deel van die iLife ’09-pakket. Dit het ’n paar nuwe eienskappe ingebring en ’n paar eienskappe van vorige weergawes iMovie teruggebring, insluitend basiese video-effekte (soos vinnige/stadige aksie en verouderde film) en beeldstabilisasie en reiskaartfunksies om die ligging van waar ’n video geneem is, te merk. iMovie ’09 het ook eenvoudige uitvoerings van meer gevorderde eienskappe soos prent-in-prent en groenskerm-tegnologie bekendgestel. Dit het ook redigering met ’n akkurate snyredigeerder, verbeterde ondersteuning vir hardeskyfgebaseerde soos die Flip Mino, verskeie nuwe titels en oorgange en volle iDVD-ondersteuning (wat nie beskikbaar was in iMovie ’08 nie), ingesluit. Daarbenewens het dit ook ’n Volskerm Biblioteekblaaier bekendgestel waarmee die gebruiker al sy beeldmateriaal in een plek kan wysig.
iMovie ’11
iMovie ’11 (Weergawe 9.0) is op 20 Oktober 2010 bekendgestel as deel van die iLife ’11-pakket. Dit het die vermoë om lokprente vir tuisfilms te maak, bied meer beheer oor klank, direkte herhaling en flits-en-hou-effekte, geigsherkenning, nuwe temas en die vermoë om video op ’n Mac, iPad iPhone/iPod Touch of Apple TV te bekyk, asook oplaai na Facebook en YouTube. Dit ondersteun nou die AVCHD Lite formaat.
Apple het met Abbey Road Studios in Londen gewerk om oorspronklike musiek/rolprentmusiek na iMovie ’11 te bring. Die musiek word veral gebruik in die lokprente-funksie wat deur die sagteware gebied word.
Op 6 Januarie 2011 het Apple iMovie ’11 (saam met Aperture, die iWork-pakket en die res van die iLife-pakket) beskikbaar gestel op die Mac-toepwinkel.
iMovie vir iOS
Op 1 September 2010 is iMovie verenigbaar gemaak met die nuwe 4de-generasie iPod Touch. ’n iPad-weergawe van iMovie vir iOS is bekendgestel met die vrystelling van die iPad 2 wat op 2 Maart 2011 tydens ’n Apple mediageleentheid. Die toep is sewe dae later vrygestel. Op 7 Maart het Tim Cook ’n opgedateerde weergawe van iMovie vir iOS bekendgestel saam met die 3de generasie iPad.
Northern Calloway
Northern Calloway (22 Januarie 1948 – 9 Januarie 1990) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Together for Days (1973) en in die televisiereeks Sesame Street (1969).
Isabelle Boulay
Isabelle Boulay (gebore 6 Julie 1972 in Gaspésie, Quebec) is 'n Kanadese sanger van popmusiek.
As kind het sy geluister na haar ouers se albums van Gilles Vigneault en Félix Leclerc terwyl sy gedroom het van haar eie toekoms op die verhoog. Teen die einde van die 1980's was Isabelle 'n kunsstudent in die stad Québec waar sy haar passie vir die digkuns verken het.
Sy het so veel as moontlik opgetree en was 'n groot treffer op die Festival de la chanson de Petite-Vallée waar sy deelgeneem het aan die sangfees nadat haar vriende, sonder haar medewete, haar ingeskryf het. Bemoedig deur haar wen optrede het Isabelle ook die prys vir die beste opvoering gewen tydens die Festival de la chanson de Granby vir haar weergawes van Jacques Brel se Amsterdam en ook Dan Bigras en Gilbert Langevin se Naufrage.
Beginjare
In 1995 het Isabelle haar groot deurbraak gemaak toe sy deur geluk die beroemde Quebecse liriekskrywer Luc Plamondon ontmoet het. Sy is die rol van die mitiese Marie-Jeanne in die musikale produksie Starmamia aangebied en het gehore aand-na-aand op hul voet gehad met haar sang. Sy het aan meer as 350 opvoerings deelgeneem en het vinnig begin naam maak.
In 1996 het sy die sangstem vertolk van die legendariese liedjieskrywer Alys Robi in die televisiereeks met dieselfde naam. Later die jaar het sy haar eerste album Fallait pas vrygestel. Die lirieke geskryf, en musiek gekomponeer, deur Daniel DeShaime. Haar eerste treffer Et mon cœur en prend plein la gueule het oor die 45,000 eksemplare verkoop en hierdie sanger se populariteit bevestig.
Europa se opkomende legende
In 1998 het Isabelle haar bekroonde tweede album États d’amour vrygestel. Dit het snitte bevat van die geliefste Quebecse sangers en liedjieskrywers soos Luc Plamondon, Richard Cocciante, Zachary Richard, Zazie, France D’Amour en Roger Tabra. Die album was alom populêr en het bykans 'n half miljoen eenhede verkoop.
In 1999 het haar prestasies en stygende populariteit gely tot 'n Félix vir beste kunstenaar (wat Québec se weergawe van 'n Grammy is). Hierdie eer het haar 5 jaar aaneelopend beval.
Isabelle se derde album Scènes d’amour het óók 'n Félix ontvang vir die mees populêre album. Op hierdie album is heelwat duette met van haar gunsteling sangers soos Serge Lama, Michel Rivard, Eric Lapointe, Laurence Jalbert, Jim Corcoran, Dan Bigras en Claude Léveillée. Die album is lewendig opgeneem tydens die FrancoFolies Festival in Montreal gedurende die somer van 1999.
Pous Leo X
Leo X was die 217de pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1513 tot 1521. Hy was die laaste persoon wat nie 'n priester was nie toe hy verkies is. Hy is veral bekend weens die verkoop van aflate om die rekonstruksie van die Sint Pieterskerk te betaal en sy hantering van Martin Luther se 95 stellings. Hy was die tweede seun van Lorenzo de' Medici en Clarice Orsini. Sy neef Giulio di Giuliano de' Medici sou hom later opvolg as Pous Clemens VII.
Isabelle Boulay
Europa se opkomende legende
Na 'n suksesvolle debuutoptrede in die Paris Olympia saam met Serge Lama in die lente van 1999 het Isabelle haar reputasie as Europa se nuutste opkomende legende verseel. Sy het geopen vir Francis Cabrel tydens sy Europese toer en in Mei van dieselfde jaar het sy die verhoog gedeel met die Franse sang ster Patrick Bruel in Parys se Zenith.
Nie net het hierdie twee die verhoog gedeel nie maar hulle het ook 'n vriendskap aangeknoop wat gelei het tot Bruel se samewerking, tesame met Serge Lama, Didier Golemanas, Zachary Richard, Louise Forestier, Jean Fauque, Richard Cocciante en Daniel Seff, op Isabelle se vierde album Mieux qu’ici-bas (Beter as hier onder).
Pous Leo X
Biografie
Pous Leo X is gebore as Giovanni de' Medici die tweede seun van Lorenzo de' Medici op 11 Desember 1475 in Florence, Italië. Hy was van sy geboorte af bestem om die Kerk te dien. Op 14 Maart 1487 word hy ab "in commendam" van die ryk Benediktyner klooster Monte Cassino en op 24 September 1488 kry hy ook die klooster van Vallobrosan "in commendam". Op 9 Maart 1489 stel Pous Innocentius VIII hom aan as kardinaal-diaken van Santa Maria in Domnica. Op 23 Maart 1492 word hy toegelaat tot die kollege van kardinale. Na die dood van Lorenzo op 8 April 1492 en die dood van Pous Innocentius, bly hy by sy ouer broer Pietro in Florence totdat die Medici op 9 November 1494 deur 'n opstand uit Florence verdryf word. Hy reis na Duitsland, Nederland en Frankryk. Op 19 Mei 1500 keer hy terug na Rome en werk vir Pous Alexander VI en sy opvolger Pous Julius II. Op 1 Oktober 1511 word hy pouslike legaat vir Bologna. Op 9 Maart 1513 volg hy Pous Julius II op en word gekroon op 19 Maart 1513. Hy regeer tot sy dood op 1 Desember 1521 en word opgevolg deur Pous Adrianus VI. Die naam ‘Leo’ beteken 'Leeu'.
Isabelle Boulay
Europa se opkomende legende
Die album is in Augustus vrygestel en het meer as 'n miljoen kopiëe verkoop en hierdie sukses is opgevolg deur 'n aantal solo vertonings by die Olympia, 'n 150 vertoning toer deur Quebec en Europa, twee Félix toekennings (beste album en beste lewendige opvoering), en twee Victoires de la Musique (vir beste nuwe kunstenaar en beste nuwe album) by Frankryk se jaarlikse musiektoekennings.
Warrelwind sukses
In 2002 word haar eerste kompilasie album Ses plus belles histories uitgereik maar word vinnig opgevolg deur die kunstenaar se sesde album Au moment d’être à vous. Dit is lewendig opgeneem saam met die Montreal Filharmoniese Orkes by Montreal se Place des Arts. Die topverkoper album stel 'n nuwe rekord vir konsertalbum verkope in Frankryk.
Pous Leo X
Oorlogvoering
Op 9 Desember 1516 word die pragmatiese sanksies van Bourges afgeskaf en die konkordaat tussen Leo X en Frans I word bekragtig. Die konkordaat sou van krag bly tot die Franse Rewolusie. Die Lateraanse konsilie eindig op 16 Maart 1517 en in dieselfde jaar begin die pous 'n oorlog teen die graaf van Urbino, Francesco Maria I della Rovere. Nepotisme het ook weer sy kop uitgesteek. Die pous se neef Giulio ( later Pous Clemens VII) word vise-kanselier van die Heilige Stoel. Die pous se jonger broer Giuliano en sy neef Lorenzo word Romeinse patrisiërs. Lorenzo word bewindhebber in Florence en Guiliano heerser van Parma, Piacenza, Ferrara en Urbino. Giuliano sterf egter in Maart 1516 en die pous dra al sy mag oor aan Lorenzo.
Votiewe offer
duimnael|200px|Votiewe offers wat by ’n ikoon van die Swart Modonna op [[Kreta gelos is.]] duimnael|200px|’n [[Ikoon van sint Paraskevi, wat beskou word as die heler van blindes, met votiewe offers daarnaas.]]
’n Votiewe offer is een of meer voorwerpe wat vir godsdienstige doeleindes op ’n heilige plek uitgestal of gelaat word.
Tuinkabouter
Geskiedenis
In Antieke Rome] is klein klipstandbeelde wat die Grieks-Romeinse vrugbaarheidsgod Priapus uitbeeld, gereeld in Romeinse tuine geplaas. Priapus was ook die beskermer van vloere. Kabouters as magiese wesens is vir die eerste keer in die Renaissance-tydperk deur die Switserse alchemikus Paracelsus as "miniatuurfigure, twee span hoog, wat nie graag met mense wou meng nie" beskryf. Gedurende hierdie tydperk is 1 meter hoë klip "groteske", wat in skel kleure geverf is, dikwels in die tuine van welgestelde mense geplaas. Van die figure wat uitgebeeld is, was gobbi (Italiaans vir boggelrug). In 1616 het Jacques Callot 21 gegraveerde en versierde weergawes van gobbi vervaardig.
André Lötter
André Lötter (gebore 6 Februarie 1984) is 'n Suid-Afrikaanse akteur, hy is veral bekend vir sy rol as Liam in die voormalige kykNET-sepie Villa Rosa. Hy speel tans die rol van Rickus Welman in die SABC-sepie 7de Laan wat weeksaande uitgesaai word.
Votiewe offer
Dit het in antieke tye al voorgekom, soos beskryf in talle Romeinse en Griekse bronne, en is steeds ’n gebruik in moderne tye om die guns van bonatuurlike magte te wen. ’n Paar Boeddhistiese votiewe stoepas wat deur mense gebou is wie se wens vervul is, kan gesien word by die Vikramshila-universiteit in Indië.
Pous Leo X
Oorlogvoering
In Desember 1516 kry Pous Leo 150 000 dukate van koning Hendrik VIII van Engeland om hom aan te sluit by die verbond tussen Spanje en Engeland teen die Franse. Die oorlog duur van Februarie tot September 1517 en eindig in 'n oorwinning vir Lorenzo die nou graaf van Urbino word.
André Lötter
Lötter het grootgeword aan die Oos-Rand. Hy is sedert 2015 getroud.
Pous Leo X
Planne vir 'n kruistog
Die oorlog teen Urbino het 'n krisis in die verhouding van die pous ten opsigte van die kollege van kardinale veroorsaak. Die kardinale het toenemend wêrelds geword sedert die tyd van Pous Sixtus IV. Leo het 'n mislukte komplot om hom te vergiftig gebruik om die kardinale by te kom. Hy het een tereggestel en verskeie ander gevange geneem. Op 3 Julie 1517 benoem hy 31 nuwe kardinale. Verskeie Romeinse adellikes en lede van ryk families is aangestel.
Votiewe offer
Oosters Ortodokse Kerk
Volgens oorlewering het Konstantyn die Grote ná ’n groot oorwinning een van die kruise wat hy in die oorlog gedra het, aan die Kerk geskenk. Dit word na bewering op Berg Athos bewaar.
Tuinkabouter
Voor die 20ste eeu
Teen die laat 1700's het kabouteragtige beelde van hout of porselein, wat 'gnome' genoem is, gewilde huishoudelike versierings geword. Die omgewing rondom Brienz in Switserland was bekend vir die vervaardiging van hout huiskabouters. In Duitsland het die tuinbeelde se betekenis verwronge geraak met tradisionele verhale en bygelowe oor die 'klein volkie' of dwerge, wat die mense geglo het hulle in die myne en op die plase gehelp het. Teen 1841 het die Dresden-maatskappy Baehr en Maresch reeds klein keramiekbeelde van dwerge of kabouters in voorraad gehad. Hoewel die aanspraak betwis word, word daar ook beweer dat die eerste tuinkabouters deur Baehr en Maresch gemaak is. Binne minder as tien jaar het beelde van tuinkabouters van die provinsies Sakse en Thüringen vanaf Duitsland na Frankryk versprei. In 1847 het Sir Charles Isham 21 terracotta kabouters, wat in Duitsland deur Philip Griebel vervaardig is, na Brittanje gebring. In Brittanje het die tuinkabouters in Engels as "gnomes" bekend gestaan. Die tuinkabouters is in die tuin by Isham se huis, Lamport Hall in Northamptonshire, geplaas. Van die oorspronklike groep kabouters het net een, met die bynaam "Lampy", behoue gebly. Lampy is in Lamport Hall te sien, en is vir die bedrag van GB£1 miljoen verseker.
Pous Leo X
Planne vir 'n kruistog
Leo wou ook die opmars van sultan Selim I stuit en het groot planne vir 'n kruistog gemaak. 'n Wapenstilstand is vir die Westerse wêreld uitgeroep en die Duitse keiser en die Franse koning sou die kruistog aanvoer. Engeland, Spanje en Portugal sou die vloot verskaf en die gesamentlike magte sou Konstantinopel aanval. Die pous se diplomasie het nie geslaag nie. Kardinaal Wolsey het bemiddel tussen Frankryk en Duitsland en die ingesamelde geld is vir ander doeleindes aangewend.
Votiewe offer
Oosters Ortodokse Kerk
Een van die bekendste voorbeelde in die Oosterse Christendom is dié van sint Johannes van Damaskus. Hy is volgens oorlewering valslik van verraad beskuldig en sy linkerhand is afgekap. Terwyl hy voor ’n ikoon van die Teotokos gebid het, het hy wonderbaarlik sy hand teruggekry. Uit dankbaarheid het hy ’n silwerafbeelding van die hand laat maak en dit aan die ikoon vasgemaak. Dit is vandag in die Hilandar-klooster op Berg Athos.
Pous Leo X
Planne vir 'n kruistog
In 1591 het Hongarye 'n drie-jarige wapenstilstand met Selim I gesluit, maar sy opvolger Süleyman I, hervat die oorlog in Junie 1521 en op 28 Augustus 1521 word Belgrado verower. Die pous was baie bekommerd en het 30 000 dukate gegee om die Hongare te probeer help.
Tuinkabouter
Voor die 20ste eeu
Die gewildheid van tuinkabouters het verder momentum gekry toe Sir Frank Crisp, die eienaar van die tweede grootste versameling tuinkabouters in die Verenigde Koninkryk, sy Friar Park, Henley-on-Thames-landgoed, vanaf 1910 - 1919, vir ten minste een maal 'n week vir die publiek oopgestel het. Dit was waarskynlik hier waar tuinliefhebbers en besoekers van oor die hele wêreld tuinkabouters vir die eerste keer gesien het.
Votiewe offer
Oosters Ortodokse Kerk
Ortodokse Christene maak steeds votiewe offers, dikwels in die vorm van metaalplate, die aansteek van kerse, ens. Soms los hulle iets waardevols, soos juweliersware of ’n kruis, as ’n teken van toewyding.
Pous Leo X
Planne vir 'n kruistog
Die deel van die Griekse kerk wat aan Rome trou gebly het (die Unitariste) is baie goed deur Leo behandel. In sy bul van 18 Mei 1521 verbied hy Latynse priesters om dienste te hou en Griekse kerke en Latynse biskoppe om Griekse priesters te wy. Die reëlings is later versterk deur Pous Clemens VII en Pous Paulus III en het die verhoudings tussen die Griekse en Latynse dele van die kerk aansienlik verbeter.
Tuinkabouter
Voor die 20ste eeu
Die vervaardiging van kabouters in Duitsland het toegeneem, met talle groot sowel as klein vervaardigers, elk met hul eie spesifieke ontwerpstyl, wat tot die mark toegetree het of dit verlaat het. Vanaf ongeveer 1860 en daarna, is daar baie beeldjies in Gräfenroda, 'n stad in Thüringen, bekend is vir sy keramiekware, vervaardig.
Votiewe offer
Rooms-Katolieke Kerk
In die Rooms-Katolieke Kerk is offers gemaak om óf ’n belofte aan God te maak óf hulp te vra met byvoorbeeld ’n siekte óf uit dankbaarheid vir ’n wens wat vervul is. Tradisionele offers was in die vorm van silwernamaaksels van ’n liggaamsdeel wat aangetas is, kliptablette, skilderye en modelle van skepe deur matrose wat ’n gevaarlike seereis oorleef het. Baie kerke het steeds plekke waar sulke offers uitgestal word.
Vandag kan aangesteekte kerse, blomme, beeldjies en geld gelaat word.
Pous Leo X
Die Reformasie
Die pontifikaat van Pous Leo X is gekenmerk deur die opkoms van die Protestantisme. In 1517 spyker Martin Luther sy 95 stellings aan die kerkdeur in Wittenberg. Dit het vinnig geëskaleer tot 'n wydverspreide opstand teen die Kerk. Pous Leo het die beweging nie goed verstaan nie en in Februarie 1518 gee hy die owerste van die Augustyne opdrag om sy monnike die swye op te lê. Op 30 Mei 1518 stuur Luther 'n verduideliking van sy stellings aan die pous en op 7 Augustus word hy na Rome ontbied. Luther gaan egter na Augsburg in Oktober om die pouslike legaat kardinaal Cajetan te ontmoet. Op 9 November 1518 publiseer Leo 'n bul waarin alle Christene verplig word om te glo dat die pous aflate kan toestaan. Luther weier om sy standpunt te wysig. In nog 'n bul van 15 Junie 1520 word een-en-veertig van Luther se stellings veroordeel en op 3 Januarie 1521 word Luther geëkskommuniseer. Die pous vra ook die keiser om energiek teen die dwalinge op te tree.
Travis Winfrey
Travis Winfrey (gebore 15 April 1981) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Pretty Little Liars (2010), Single Ladies (2011), en Being Mary Jane (2013).
Isabelle Boulay
Warrelwind sukses
Bekoor deur haar stem tydens 'n konsert by Parys se Olympia nooi die Franse rock ster Johnny Hallyday haar om saam met hom te toer tydens sy 2003 toer van Frankryk. Oor die jare het Isabelle ook al gesing met Serge Reggiani, Gilbert Bécaud, Eddy Mitchell en Henri Salvador.
Circuit de Spa-Francorchamps
Circuit de Spa-Francorchamps is 'n doelgeboude motorrenbaan geleë in Francorchamps, Stavelot, België. Die baan word gebruik vir Grand Prix Formule Eenwedrenne en het vele kere die Belgiese Grand Prix aangebied.
Segerea
Segerea is 'n administratiewe wyk in die Ilala-distrik van die Dar es Salaam-streek van Tanzanië. Volgens die 2002-sensus het die wyk het 'n totale bevolking van 75,821.
Circuit de Spa-Francorchamps
Sedert sy ingebruikneming is Spa-Francorchamps bekend vir sy onvoorspelbare weer. Op 'n stadium in sy geskiedenis het dit elke jaar gereën by die Belgiese Grand Prix vir twintig opeenvolgende jare. Renjaers is soms op 'n skoon, droë deel van die baan, net om op 'n ander deel reën en 'n glibberige oppervlak te ondervind.
1921 tot 1970
Vir die eerste 14 km-baan is die openbare pad tussen Francorchamps en Malmedy na Burnenville vanaf 1921 gebruik, daarna die pad van Stavelot na Masta en vandaar via die Route de l'Eau rouge na Francorchamps. Die eerste motorfietsren is in 1921 gereël, die eerste motorren is in 1922 gehou. In 1924, een jaar na Le Mans, het die eerste 24-uur motorfietsren hier plaasgevind.
Sedert 1950 is die Belgiese Formule 1 Grand Prix elke jaar hier gehou. Na 'n paar noodlottige ongelukke in die 1960's het die bestuurders se protes teen die ultravinnige en onveilige baan gegroei, en in 1970 is die laaste Grand Prix vir eers hier gehou. In afwagting van die bou van 'n nuwe baan moes België in 1971 sonder 'n F1 klaarkom, waarna dit hom tot die bane van Nivelles (in 1972 en 1974) en Zolder (1973 tot 1984) gewend het.
1983 tot hede
Omdat aanpassings aan pawiljoene en veiligheid nog nie voltooi was nie, het die Belgiese F1 Grand Prix egter eers in 1983 na Francorchamps teruggekeer. In 1984 het Zolder vir die laaste keer die Grand Prix gereël.
Tot 2000 het sowat die helfte van die nuwe roete ook bestaan ​​uit gewone nasionale paaie, oop vir normale verkeer buite kompetisiedae. Sedert 2000 is die baan egter 'n permanent geslote renbaan en 'n nuwe openbare pad is oos van die baan gebou.
Isabelle Boulay
Warrelwind sukses
Na etlike jare se warrelwin sukses neem Isabelle 'n breuk van die kollig in 2003 om haar batterye te herlaai en om voor te berei op die uitreiking van haar sewende album, Tout un jour, in 2004.
Circuit de Spa-Francorchamps
Uitleg
Daar is twee kuipelane by Francorchamps. Die oorspronklike kuipelaan is benede La Source en voor die Raidillon met die uitgang na daardie draai. Die nuwe een, wat vir Formule 1 gebou is, begin bo halfpad deur die Busstop met die afrit net ná La Source.
Die Raidillon aan de Eau Rouge is miskien die bekendste deel van die baan. Dit is 'n lang draai, net na die ou kuipelaan, wat die jaers aan die regterkant na bo die dennebos lei. In Formule 1 word hierdie draai normaalweg volspoed geneem.
Pous Leo X
Laaste jare
Keiser Maximiliaan sterf in 1519 en pous Leo weifel tussen die kandidate. Eers steun hy Frans I, maar moet later Karel V aanvaar wat op 28 Junie 1519 verkies word. Leo wou graag Ferrara, Parma en Piacenza by die pouslike staat voeg, maar 'n poging om Ferrara te verower in 1519, misluk. In 'n alliansie met keiser Karel word Milaan deur die keiser verower en Ferrara, Parma en Piacenza deur pouslike troepe verower in November 1521.
Isabelle Boulay
Warrelwind sukses
Hierdie album is haar mees intiem en ambisieus tot op datum en sy het nou saamgewerk met bekroonde liriekskrywers en komponiste soos Francis Cabrel, Zachary Richard, Daniel Bélanger, Louise Forestier, Pascal Obispo, Étienne Roda-Gil, Daniel Seff en Didier Golemanas om 15 snitte te skep wat haar sensitiwiteit, sensualiteit, en nuut-gevonde selfvertroue weergee.
Tuinkabouter
Voor die 20ste eeu
In die 1840's het die gebruik van tuinkabouters na ander lande in Europa versprei, en het hulle in veral Frankryk en Brittanje gewild geword. Die term "tuingnoom" kan afkomstig wees van die term "Gnomen-Figuren" (miniatuurbeeldjies) wat in die oorspronklike Duitse katalogusse gebruik is.
Isabelle Boulay
Warrelwind sukses
In 2005 word Isabelle twee keer erken deur Félix. Sy het die toekenning ontvang vir die beste vertoning van die jaar en 'n ander om eer te bring aan haar ongelooflike internastionale sukses. In dieselfde jaar val sy in die pad met 'n 175 vertoning Tout un jour toer van Québec, Europa, en Tunisië.
In 2006 keer Isabelle terug na haar country wortels in 'n konsert met die klankbaan van haar kinderlewe wat spesiale gaste Renée Martel, Paul Daraîche en Steven Faulkner insluit. Op versoek van die legendariese Charles Asnavour reis Isabelle na Armenië om op te tree voor 50,000 aanhangers saam met Nana Mouskouri, Hélène Ségara en Michel Legrand.
Pous Leo X
Laaste jare
Pous Leo sterf skielik aan malaria op 1 Desember 1521.
Tuinkabouter
20ste eeu
Die gebruik van tuinkabouters het na die Eerste Wêreldoorlog afgeneem, maar hulle het in die dertigerjare weer gewild geword na die uitreiking van Disney se animasiefilm Snow White and the Seven Dwarfs. Meer mense in die werkersklas kon dit toe bekostig om dit te koop. Tom Major-Ball (vader van die voormalige Britse premier John Major) se maatskappy Major's Garden Ornaments, was destyds die belangrikste vervaardiger van tuinkabouters. Tydens die Tweede Wêreldoorlog en die daaropvolgende jare het die bedryf gesukkel, en die meeste produsente het die vervaardiging van tuinkabouters gestaak.
Pous Leo X
Die konsistorie van 23 September 1513
Volgens Eubel in Herarchia Catholica Medii ei Recentoris Aevi en Cardella in Memorie storiche de' Cardinali della Santa Romana Chiesa is Pietro Quirini ook as kardinaal aangestel, maar nooit gepubliseer nie.
Die konsistorie van 1 Julie 1517
Hierdie konsistorie het die grootste aantal kardinale aangestel totdat Pous Pius XII op 18 Februarie 1946 32 kardinale aanstel, Pous Paulus VI op 28 April 1969 34 en Pous Johannes Paulus II op 21 Februarie 2001 42.
Bulle, Ensiklieke en Dekrete
15 Junie 1520 – Exsurge Domine – Veroordeling van Martin Luther. duimnael|regs|Bul met ekskommunjkasie van Martin Luther 3 Januarie 1521 – Decet Romanum Pontificem – Ekskommunikasie van Martin Luther.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Circuit de Spa-Francorchamps
Uitleg
La Source is 'n haarnaalddraai, net voor die ou kuipe. Die draai gaan af na regs, F1-motors kan tydens die wedren sowat 75 km/h haal. Sy ligging kort ná die wegspringstreep gee gereeld aanleiding tot botsings aan die begin van wedrenne wanneer die motors in die peloton die draai inry.
Pous Leo X
Opvolging
Basis URL: en:Pope Leo X
Circuit de Spa-Francorchamps
Uitleg
Die Busstop is 'n omstrede chicane wat ontwerp is om die spoed te verminder om in La Source te sny. Die naam vir die chicane verwys na die bushalte wat daar was toe die baan nog gedeeltelik uit openbare paaie bestaan ​​het. Die konstruksie daarvan was 'n veiligheidsvereiste om Formule 1 terug te bring na Spa-Francorchamps. Om die nodige geld vir die bouwerk te bekom, is die konstruksie as 'n openbare nutswerk verskans, naamlik die bou van 'n nuwe bushalte en stoorplek vir padsout.
Verbod op tabakadvertensies
In 2003 het die Belgiese Grand Prix vir 'n jaar lank van die F1-kalender verdwyn onder druk van die F1-baas Bernie Ecclestone omdat België nie meer tabakadvertensies toegelaat het nie. Ná baie bohaai is ’n politieke kompromie bereik sodat F1-motors sedert 2004 weer in die Ardenne ry.
William die seekoei
William is die bynaam van 'n beeldjie van 'n seekoei in faience ('n soort keramiek) uit Antieke Egipte. Dit is die informele gelukbringer van die Metropolitan Museum of Art in New York.
Tuinkabouter
Tipes tuinkabouters
Tuinkabouters is gewoonlik manlik en dikwels bebaard. Hulle dra gewoonlik rooi Frigiese musse en rook dikwels pype. Hulle word dikwels uitgebeeld asof hulle 'n rustige tydverdryf, soos byvoorbeeld visvang of slaap, beoefen.
Die tuinkabouters kan gemaak word van terracotta klei (loperige klei) wat in vorms gegiet word. Dit word gelaat om te stol; die middelste gedeelte binne-in die vorm word later uitgekrap sodat slegs 'n dunnerige kleidop oorbly. Sodra as wat die tuinkabouter ferm is, word dit uit die vorm verwyder en in 'n oond gebak totdat dit hard is. Nadat dit afgekoel het, word die kabouter geverf. Hedendaagse tuinkabouters kan ook van harse en soortgelyke materiale gemaak word.
Deesdae is daar baie verskillende variasies van die tuinkabouters, byvoorbeeld humoristiese weergawes wat wissel van die vrolike motorfietsryer tot kabouters wat vleis braai, asook tuinkabouters wat verteenwoordigend is van 'n meer donker humor, met 'n tuinkabouter wat in die rug gesteek word of 'n laksman se kappie dra.
William die seekoei
Herkoms
Die faience-seekoei is in Mei 1910 in die graf van Senbi II (Steward Senbi) in Meir in Egipte gevind. Die Antieke Egiptiese graf dateer uit die 12de Dinastie van Egipte (circa 1961 – 1878 v.C.), tydens die bewind van Senoesret I tot Senoesret II. Die beeldjie is in 1917 deur Edward S. Harkness saam met nog enkele ander beeldjies uit dieselfde graf aan die museum geskenk.
Hierdie klein beeldjie in Egiptiese faience is gewild, nie net as gevolg van sy voorkoms nie, maar ook omdat sy kenmerkende eienskappe baie van die belangrikste fasette van handwerkproduksie in Antieke Egipte uit daardie tyd illustreer.
Die bynaam William
In die begin van die 20ste eeu besit kaptein H.M. Raleigh en sy familie 'n foto van die seekoei en begin na hom as William te verwys. Raleigh publiseer op 18 Maart 1931 'n artikel oor die seekoei in die tydskrif Punch, waarin hy geskryf het: "He is described on the back of the frame as "Hippopotamus with Lotus Flowers, Buds and Leaves, XII Dynasty (about 1950 B.C.), Series VII, Number i, Egyptian Faience;" but to us he is simply William." Die artikel is in Junie 1931 in die Metropolitan Museum of Art Bulletin gepubliseer en die naam het gebly. In 1936 het the Met 'n boek gepubliseer met die titel William and his Friends: A Group of Notable Creatures in the Metropolitan Museum of Art. Sedertdien het William in sommige museumlogo's en -artikels vir beide kinders en volwassenes verskyn. The Met begin vir die eerste keer met die verkoop van reproduksies van William in die 1950's, wat deesdae deur M. Hart Pottery vervaardig word.
Roer (skip)
duimnael|regs|200px|Roer van 'n moderne skip. duimnael|regs|200px|Roer op 'n Romeinse skip.
Die roer van 'n skip is 'n beweegbare vlak wat gebruik word om 'n skip te stuur. 'n Roer kan onder of agter die agterstewe aangetref word. 'n Roer kan uit een of meer roerlemme bestaan. Die skip word gestuur met 'n helmstok in die geval van direkte aandrywing of met 'n stuurwiel in die geval van indirekte aandrywing van die roer.
Ontwikkeling
Roeispane wat aan die sykant van 'n skip vasgebind is, is aangetref by modelle, kunswerke en oorblyfsels van skepe uit oud-Egipte wat dateer uit die 3de millenium voor Christus. Later is die roer nader aan die agterkant van die skip aangebring. In die eerste eeu n.C. is die roer vir die eerste keer by die agterstewe aangebring in die Chinese Keiserryk. 'n Tweeduisend jaar-oue model is in 'n graf gevind met 'n steweroer. Die Romeinse galeie en handelskepe het aan beide kante agteraan roerlemme gehad. Die lemme is deur twee of een roerman gestuur met behulp van lang helmstokke. Ook die Noormanne het 'n roerblad agteraan hulle skepe aan die stuurboordkant (die oorsprong van die benaming) gehad. Voor hierdie tyd is skepe/bote met één (Europees) of twee (Middellandse See) syspane gestuur.
Die steweroer is in Europa in Friesland uitgevind, wat in daardie tyd ook die hele Noord-Duitsland ingesluit het. Die skepe van die Hanseverbond, Hulke genoem, was die eerste skepe wat daarmee uitgerus was. Later is die voorbeeld nagevolg deur die Middeleeuse kogge-, kraak- en karveelskepe. Die gebruik daarvan het eers in die 13de algemeen in gebruik geraak in Europa. Omdat 'n steweroer in die onstuimige noordelike waters 'n groot skip beter kon stuur het dit ook aanleiding gegee tot die bou van groter skepe.
Die oudste bekende afbeelding van 'n skip met 'n steweroer in Europa, is te sien op 'n steen in die gewel van Winchester Katedraal en is afkomstig van 'n doopvont uit 1180. Die roer is baie hoog geplaas op die verlenging van die kiel aan die ronding van die agterste deel van die skip.
Nipsey Russell
Nipsey Russell (15 September 1918 – 2 Oktober 2005) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wiz (1978), Wildcats (1986), en Posse (1993), en in die televisiereeks Barefoot in the Park (1970).
Abigail Mason
Abigail Mason is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Saving Sarah Cain (2007) en in die televisiereekse The Suite Life of Zack and Cody (2005), The ½ Hour News Hour (2007), en Chicago Fire (2012).
Tempelberg
Die Tempelberg (Hebreeus: הַר הַבַּיִת Har HaBáyit, Arabies: الحرم الشريف al-Ḥaram al-Šarīf) is ’n heuwel in Jerusalem en een van die belangrikste godsdiensterreine in die wêreld. Dit word al duisende jare in die Judaïsme, Christendom en Islam as ’n heilige plek beskou.
Die huidige terrein word oorheers deur drie groot geboue uit die vroeë Omajjadiese tydperk: die al-Aqsa-moskee, Rotskoepel en Kettingkoepel, sowel as vier minarette. Herodiaanse mure en poorte is later aangevul met strukture uit die laat Bisantynse en die vroeë Islamitiese tydperk. Dit kan bereik word deur 11 poorte, 10 vir Moslems en een vir nie-Moslems, en word deur die Israeliese polisie beheer.
Judaïsme
Die Tempelberg is die heiligste terrein in Judaïsme. Volgens dié geloof is dit die plek op aarde waar God se teenwoordigheid die duidelikste is. Sedert minstens die 1ste eeu n.C. word die berg verbind met Moriaberg (Hebreeus: הַר הַמוריה, Har HaMōriyā). Dit is waar Abraham opdrag gekry het om Isak te offer.
duimnael|220px|links|Die Klaagmuur en die Rotskoepel.
In verskeie verse in die Ou Testament word aangedui dat die Tempelberg ook verbind word met Sionsberg. Sionsberg word onder meer genoem in Jesaja, die Psalms en die eerste boek van die Makkabeërs (omstreeks 2de eeu n.C.) en verwys vermoedelik na die Tempelberg.
Volgens die Bybel het albei Joodse tempels in Jerusalem op die Tempelberg gestaan, hoewel daar net argeologiese bewyse van die tweede een is. Daar word egter wyd geglo daar is ’n verband tussen Salomo se tempel en die Tempelberg. Volgens die Bybel moet die plek dien as ’n sentrum vir alle nasionale lewe – dus ’n regering-, reg- en godsdienssentrum. Tydens die tydperk van die tweede tempel het dit ook gedien as ’n ekonomiese sentrum.
Volgens die Joodse tradisie en geskrifte het Salomo die eerste tempel in 957 v.C. gebou en is dit in 586 v.C. deur die Babiloniërs verwoes. Die tweede tempel is onder beskerming van Zerubbabel in 516 v.C. gebou en in 70 n.C. deur die Romeinse Ryk verwoes. In die 2de eeu is die terrein gebruik vir ’n tempel vir Jupiter Capitolinus. Dit is herontwikkel ná die Arabiese verowering.
Jode glo ’n derde en laaste tempel sal ook hier gebou word. Baie Jode sal nie op die berg self loop nie omdat hulle bang is hulle betree per ongeluk die plek waar die Allerheiligste gestaan het, want op dié terrein is steeds ’n goddelike teenwoordigheid. Die Klaagmuur is ook op die heuwel.
Christendom
In die Nuwe Testament was dit steeds die plek waar verskeie gebeure in Jesus se lewe plaasgevind het. Ná die vernietiging van die tempel in 70 n.C., wat deur die vroeë Christene beskou is as goddelike straf vir die sondes van die Joodse volk, het die Tempelberg sy belangrikheid vir Christene verloor.
Bisantynse Christene het, ondanks tekens van ’n mate van herbouing op die esplanade, die Tempelberg verwaarloos, veral nadat ’n Joodse poging om die tempel te herbou, in 363 deur ’n aardbewing verwoes is. Dit het daarna ’n afgeleë puinhoop geword, dalk buite die stadsgrense, toe Christene in die Heilige Grafkerk begin aanbid het en die sentraalheid van Jerusalem deur Rome vervang is.
Islam
duimnael|220px|links|Die Al-Aqsa-moskee.
Omajjadiese kaliefs het die al-Aqsa-moskee en Rotskoepel op die heuwel laat bou. Die koepel is in 692 voltooi en dit is dus een van die oudste bestaande Islamitiese strukture ter wêreld. Die moskee staan aan die verre suidelike kant van die Tempelberg en kyk in die rigting van Mekka. Die Rotskoepel is in die middel, op of naby die plek waar die heilige tempel eens gestaan het.
Huidige situasie
In die lig daarvan dat die heuwel vir beide Jode en Moslems heilig is, is dit een van die mees betwiste godsdiensterreine ter wêreld. Sedert die Kruistogte beheer die Moslemgemeenskap van Jerusalem die terrein sonder onderbreking as ’n Waqf. Omdat dit deel van die Ou Stad is wat sedert 1967 deur Israel beheer word, maak beide Israel en die Palestynse Owerheid aanspraak daarop en dit bly steeds ’n groot fokuspunt van die Arabies-Israeliese konflik.
In ’n poging om die status quo te handhaaf, dwing die Israeliese regering ’n omstrede verbod af op aanbidding op die Tempelberg deur nie-Moslems.
Vestaalse maagd
duimnael|280px|’n Vroeg-18de-eeuse uitbeelding van die inwyding van ’n Vestaalse maagd, deur Alessandro Marchesini.
In antieke Rome was die Vestaalse maagde (Latyn: Vestālēs; enkelvoud:Vestālis) priesteresse van Vesta, die godin van die vuurherd. Die orde van die Vestaalse maagde en die welsyn daarvan is beskou as fundamenteel vir die voortbestaan en sekuriteit van Rome. Hulle het die heilige vuur bewaak wat nooit toegelaat is om dood te gaan nie. Die maagde was kwytgeskeld van die gewone sosiale verpligting om te trou en kinders te hê, en het ’n eed van kuisheid afgelê sodat hulle hulle kon wy aan die bestudering en handhawing van staatsrituele wat vir manlike priesters buite perke was.
Geskiedenis
duimnael|160px|links|’n Romeinse standbeeld van ’n [[#Virgo Vestalis Maxima|Virgo Vestalis Maxima.]]
Livius, Plutarchus en Aulus Gellius skryf die stigting van die Vestaalse maagde as ’n staatsondersteunde priesterorde toe aan koning Numa Pompilius, wat omstreeks 717-673 v.C. regeer het. Volgens Livius het Numa die orde ingestel en salarisse uit die staatskis aan hulle betaal, en het die orde sy oorsprong gehad in Alba Longa, ’n antieke Italiaanse stad. Volgens Plutarchus het Numa die eerste twee priesteresse aangestel; Servius Tullius het hulle vermeerder tot vier. Ambrose verwys na ’n sewende een in die laat oudheid. Numa het ook die pontifex maximus (hoogste priester) aangestel om oor die maagde te waak.
Ronnie Belcher
Ronald Kenneth (Ronnie) Belcher (21 April 1933 – 21 Oktober 2006) was ’n Afrikaanse digter, lektor en uitgewer. Hy is veral bekend vir sy vrolike kwatryne in bundels soos So is die lewe vir een pond sewe. Hy het ook kinderverse geskryf.
Vestaalse maagd
Geskiedenis
"In die huidige tyd word ook algemeen geglo ons Vestaalse maagde het die mag om deur ’n sekere gebed die vaart van vlugtelingslawe te stop en hulle net daar gevange te hou, solank hulle nie buite die stadgrense is nie."
Acornhoek
Acornhoek is 'n dorp in 'n digbevolkte streek van noordelike Mpumalanga (aan die grens met Limpopo), Suid-Afrika. Die dorp is 29 km suidoos van Hoedspruit en 35 km noord van Bosbokrand, dit val insgelyk onder die Bosbokrand Plaaslike Munisipaliteit. Die naam is blykbaar 'n aanpassing van die Nederlandse "Eekhoornhoek".
Distrik
Subtropiese vrugte en groente word verbou terwyl bees- en wildboerdery ook in die omliggende areas belangrik is. Die dorp lê op 'n deurgangsroete na ondermeer die Timbavati-wildreservaat en Orpenhek van die Krugerwildtuin. Die dorp is geleë op 'n waterskeiding waar die bolope van die Klaserie-, Timbavati- en Sandriviere ontspring.
Ronnie Belcher
Lewe en werk
In 1950 matrikuleer hy aan die Hoërskool Goodwood in Epping, waarna hy aan die Universiteit van Stellenbosch studeer. Hy moet sy studies drie maal onderbreek weens ’n tekort aan geld, en werk as jong man in 1953 ’n jaar lank in ’n asbesmyn in Shabani in die destydse Suid-Rhodesië om geld te verdien om vir sy studies te betaal. Uiteindelik behaal hy die B.A.-graad in 1956, die B.A. Honneurs-graad in 1957 en die M.A.-graad in 1959 met ’n verhandeling oor “Die sonnet as digvorm”.
Tydens die studies vir sy meestersgraad kan hy nie ’n kamer bekostig nie en moet staatmaak op vriende vir slaapplek, terwyl hy vir sy deurgetrapte skoene binnesole van karton insit. Na universiteit werk hy agtereenvolgens as taalkundige by Sanlam, verslaggewer by Die Burger en in 1959 as redakteur by Tafelberg-Uitgewers. In hierdie tyd is hy as losvoorspeler ’n kranige rugbyspeler vir die klubs Union en Van der Stel en word onder andere per geleentheid gekies as Van der Stel se Sportman van die Jaar. In 1969 promoveer hy (D.Litt.-graad) aan die Universiteit van Stellenbosch met ’n proefskrif oor “Die poëties-psigologiese grondslag van die sonnetvorm. ’n Ondersoek na die vormproblematiek van die sonnet”, wat later in verkorte en verwerkte vorm gepubliseer word as “Grondslae van die sonnetvorm”.
Vestaalse maagd
Virgo Vestalis Maxima
Die hoofmaagd (Virgo Vestalis Maxima of Vestalium Maxima) het toesig oor die maagde gehou. Die laaste bekende een was Coelia Concordia, wat in 394 uitgetree het met die ontbinding van die orde.
Orde van die maagde
Die Vestaalse maagde het voor puberteit by die orde aangesluit, tussen die ouderdomme van 6 en 10, en het ’n eed van kuisheid vir 30 jaar afgelè. Dié tydperk is in drie dekades ingedeel waarin die maagd onderskeidelik ’n student, dienskneg en leermeesteres was. Daarna is hulle vervang en het hulle afgetree. Ná haar aftrede het sy ’n pensioen gekry en kon sy trou. Die Pontifex Maximus, wat as die pa van die bruid opgetree het, het gewoonlik ’n huwelik vir haar gereël met ’n plaaslike Romeinse edelman. ’n Huwelik met ’n Vestaalse maagd was ’n groot eer. Dit het ook goeie geluk gebring – wat nog belangriker in antieke Rome was – en ’n skaflike pensioen beteken.
Ronnie Belcher
Lewe en werk
Sy vrou, Ella du Toit, ontmoet hy in hierdie tyd. Die egpaar het twee kinders, ’n dogter Renée en ’n seun, Ronald Kenneth (Ronnie) Belcher, wat ’n bekende sanger is. Hy koop vir hom ’n erf tussen Strand en Gordonsbaai, waar hy eiehandig in sy vrye tyd ’n huis vir hom en sy gesin bou.
Vestaalse maagd
Keuse
duimnael|Oorblyfsels van die huis van die Vestaalse maagde en Tempel van Vesta op die [[Palatyn]]
Ronnie Belcher
Lewe en werk
In 1960 word hy eers assistent en dan lektor by die Universiteit van Stellenbosch, waarna hy in Maart 1964 aangestel is as lektor in Afrikaans-Nederlands aan die Universiteitskollege van Wes-Kaapland en in 1966 bevorder word tot senior lektor. Hierdie betrekking beklee hy tot 1971 voltyds en tot Junie 1972 deeltyds. Dan word hy aangestel as publisiteitsbeampte in die departement van ontwikkeling aan die Universiteit van Stellenbosch, waar hy in 1975 redakteur is van Matieland en in 1976 bestuurder is van die Stellenbosch Universiteitskoor en die universiteit se blaasorkes. Hy neem dan ’n betrekking as senior lektor aan die Universiteit van Natal. In 1986 word hy aangestel as professor en hoof van die Departement Afrikaans aan die Universiteit van Bophuthatswana (later deel van die Noordwes-Universiteit). Sy intreerede by hierdie universiteit lewer hy in 1988 onder die titel “Afrikaans: a reappraisal”.
Vestaalse maagd
Keuse
Om tot die orde toegelaat te word, moes ’n meisie geen fisieke en geestelike gebreke gehad het nie, albei haar ouers moes nog geleef het en sy moes die dogter van ’n vrygebore burger van Rome wees. Van omtrent die middel van die republikeinse tydperk het die pontifex maximus die maagde uit ’n groep van 20 meisies uit goeie huise gekies op ’n byeenkoms van al die families en ander burgers.
Ronnie Belcher
Lewe en werk
Hy is ’n gereelde aanbieder van gratis poësielesse aan lede van die gemeenskappe van Cloetesville en Kayamandi op Stellenbosch en reël maandelikse Afrikaanse poësie-aande op die Stellenbosse wynlandgoed Koopmanskloof. In sy latere lewe begin hy werk aan ’n verdere doktorsgraad (Ph.D.-graad) onder leiding van Bun Booyens oor “Die volkskultuur van die Afrikaanse Kleurling met spesiale verwysing na die volkstaal en letterkunde”. Hoewel hy nie hierdie studie voltooi nie, reis hy landswyd om navorsing te doen oor die mondelingse letterkunde van die Afrikaanse bruin mense, vernaamlik die Griekwas se volksletterkunde, musiek en geskiedenis. Hy word die beskermheer van die Griekwa Nasionale Koor en tree gereeld op as beoordelaar by Griekwa-koorkompetisies en per geleentheid ook tydens die Nasionale Maleier koorkompetisie. Met sy sewentigste verjaarsdag in 2003 beland die gelukwensing per ongeluk onder Die Burger se sterfgevalle, wat daartoe lei dat mense van heinde en ver bel om hulle meegevoel te betuig. Sy reaksie was, “my vrou sê ek is gevrek, maar ek is darem nog nie morsdood nie”. Hy is op Saterdag, 21 Oktober 2006 op Stellenbosch aan kanker oorlede.
Skryfwerk
As digter word hy veral bekend met sy speelse volksverse en ook sy sonnette, ’n versvorm wat hy meermale gebruik en baie goed beheer. Verder maak hy kwistig gebruik van die Kaapse spreektaal en idioom om ook ernstige temas, insluitend die godsdiens, aan te spreek. So omdig hy die Onse Vader in Tronkafrikaans en skryf ’n gedig oor die kruisiging in Kaaps, maar toon tog verskuldigde eerbied waar dit van pas en nodig is. Sy debuut is met “Mens en Skepper”, waarin hoofsaaklik in die sonnetvorm besin word oor die verhouding van die mens teenoor sy Skepper en ook die mens se rol as skepper van gedigte. Ander temas is Christus wat haweloos onder die mensdom verkeer in ’n godvergete samelewing, asook die liefde vir die vrou. Dit is ’n bundel waarin al die onderwerpe ernstig is en die gedrae aard van die gedigte sluit by die inhoud aan. “District Six” is ’n uitsondering met sy meer lighartige benadering van die sosiale en kleurproblematiek van die bruin mense. Daar is ook vrye verse. “Ver land” (waar die titel die afstand tussen die mens en die Beloofde Land impliseer), beskryf die stryd tussen die mens se begeerte om ’n gesuiwerde dissipel van Christus te wees, teenoor die sondige begeertes wat van die mens besit neem. Hierdie temas word somtyds weergegee in die Kleurling-idioom as voorloper van sy latere verse. Die bundel word in twee afdelings verdeel, waarvan die eerste “Ver land” is. Dit is veral die gedig “Voël” wat treffend is in sy uitbeelding van ’n dooie voël, wie se sang voortleef in die fluit wat van sy borsbeentjie gemaak word. Hier is ook realistiese sienings soos in “Jimmy Read”, waar ’n visser wat sy lewe gegee het om ’n ander te red, gehuldig word. Die tweede afdeling is “Dissipel”, ’n reeks sonnette waarin die digter die stryd tussen die vlees en gees uitbeeld.
Vestaalse maagd
Keuse
Wanneer ’n Vestaalse maagd gesterf het en vervang moes word, was dit nie nodig dat die nuwe priesteres so jonk of selfs ’n maagd hoef te gewees het nie; sy kon ’n weduwee of selfs geskeide vrou wees. Sy was egter selde ouer as die maagd wat oorlede is.