cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Bolandse nooi'ntjie
Afrikaanse woorde
[Refrein] Bolandse nooi'ntjie, stil is die nag! Kom in my drome, o liefste, ek wag! Kom in my drome, o liefste, ek wag!
Bolandse nooi'ntjie, sluimer nou sag, ver in die droomland ontmoet ons vannag, daar waar die blomme weelderig groei, daar waar die strome sag murmelend vloei. Soos in vergange dae weleer, troos ons mekaar weer met soentjies so teer.
Engelse woorde
duimnael|180px|Stephen Foster.
Groot Muur van Sloan
Die Groot Muur van Sloan is ’n kosmiese struktuur van sterrestelsels wat ’n filament genoem word. Tot die ontdekking van die U1.27 in Januarie 2013 was dit die grootste bekende struktuur in die heelal. Die ontdekking daarvan is op 20 Oktober 2003 aangekondig deur J. Richard Gott, Mario Jurić en hul kollegas aan die Princeton-universiteit gebaseer op data van die Digitale Sloan-lugopname. Die muur is 1,38 miljard ligjare lank – dit is sowat van die deursnee van die waarneembare heelal. Dit is sowat ’n miljard ligjare van die Aarde af.
Die Groot Muur van Sloan is 2,74 keer so lank soos die CfA2 Groot Muur, wat in 1989 ontdek is. Dit bevat verskeie galaktiese superswerms; die bekendste en grootste hiervan is SCl 126, wat in die deel van die muur met die grootste digtheid geleë is. Die tweede grootste swerm is SCl 111.
In 2011 is voorgestel dat die muur ’n toevallige oplyning van drie strukture is en nie ’n struktuur op sy eie nie.
Die Ander Rusland
Die Ander Rusland (Russies: Другая Россия, Droegaja Rossija) was ’n sambreelkoalisie wat teenstanders van die Russiese president, Wladimir Poetin, probeer byeenbring het. Dit het ’n breë spektrum van politieke en meneseregte-organisasies, nasionaal-Bolsjewiste en kommunistiese groepe ingesluit, asook individue. Hulle was veral bekend vir die optogte wat hulle vir andersdenkendes gehou het.
Van die lede was linkse en regse opposisieleiers sowel as hoofstroomliberale soos die voormalige skaakkampioen Garri Kasparof, leier van die Verenigde Burgerfront. Hul laaste optog is in 2008 gehou.
Dwergarend
Dwergarend (Hieraaetus pennatus) is 'n klein arend, algemene standvoël en somerbesoeker wat voorkom in die westelike bergagtige streke van Suid-Afrika en Namibië. In Engels staan die arend bekend as die Booted eagle.
Die dwergarend (ook geklassifiseer as Aquila pennata) is 'n mediumgrootte meestal trek roofvoël met 'n wye verspreiding in die Palearktiese en suidelike Asië, wat in die trope van Afrika en Asië oorwinter, met 'n klein, uiteenlopende broeibevolking in Suidwes-Afrika. Soos alle arende, behoort dit tot die familie Accipitridae.
Identifikasie
Die voël is 45 tot 55 cm lank en weeg 520 tot 1200 g. Die vlerkspan is 1,1 tot 1,3 m. Die voël kom in tweekleur tipes voor, donkerbruin of wit tott vaalgeel. Dit het 'n kenmerkende skouervlek.
Die voël vreet hoofsaaklik voëls asook reptiele, klein soogdiere en vlieënde termiete.
Verspreiding en habitat
Die dwergarend het broeibevolkings in baie verskillende streke in beide die noordelike en suidelike halfrond. Dit sluit in Suid-Europa, Noord-Afrika en oor Asië, en ook in Wes-Suid-Afrika en Namibië. Die noordelike bevolkings trek deur November tot Februarie na Afrika suid van die Sahara en Suid-Asië, terwyl die klein Suider-Afrikaanse bevolkings sittende is. Dit is 'n spesie wat beboste, dikwels heuwelagtige platteland verkies, met 'n paar oop areas. Hulle broei in rotsagtige, gebroke terrein, maar migrante sal byna enige tipe habitat anders as digte woude gebruik. Die voëls van die Palearktiese broeibevolking is geneig om nes te maak in naald- of bladwisselende woude en dikwels in bome.
Suider-Afrikaanse bevolkings
Daar word geglo dat daar drie afsonderlike groepe dwergarende in Suider-Afrika kan wees. Daar is bewyse van 'n populasie wat in die Suidwes-Kaapstreek van Suid-Afrika broei, wat vroeg in Augustus aankom, in September eiers lê en in Maart van die volgende jaar vertrek. Van ongeveer April tot Julie trek die voëls noordwaarts, sommige oorwinter moontlik in Namibië. 'n Klein broeibevolking in Noord-Namibië is ook waargeneem. Die derde groep is 'n nie-broeiende bevolking wat vermoedelik in die somer suid van Eurasië en Noord-Afrika migreer, maar geen empiriese bewyse hiervan is gedokumenteer nie. Hierdie dwergarendpopulasies is nie subspesifiek van dié in Palearktiese streke onderskei nie.
In Suid-Afrika kom dwergarende ook in heuwelagtige en oop landskappe voor en broei in teenstelling met hul Noordelike Halfrond-soortgenote gewoonlik slegs op rotsagtige kranse in klowe. Bewyse is egter in Suid-Afrika gevind van voëls wat in bome soos Euphorbias nesmaak. Hierdie voëls kom algemeen voor in die lae gestruike struiklande van die Fynbos en Karoo, en meer spesifiek die ekotoon tussen die twee biome.
Gedrag en ekologie
Die dwergarend vlieg tipies op relatief lae hoogtes, wat dit opvallend maak. Die donker vorm kan egter met ander plaaslike mediumgrootte roofvoëls verwar word. In Suid-Afrika is 20% van die bevolking die donker kleur morf.
Dieet en jag
Die dwergarend jag tipies met hul vlerke ingevou en pote uitgestrek. Hulle jag klein soogdiere, reptiele en voëls. In Suider-Afrika is opgemerk dat voëls die algemeenste prooi is. Daar is voorgestel dat paddas 'n belangrike deel van hul dieet uitmaak, maar dit is nie in die Suider-Afrikaanse bevolkings waargeneem nie. Studies wat in suidwestelike Suid-Afrika gedoen is, het waargeneem dat hulle ander voëls, akkedisse en knaagdiere vreet.
Suider-Afrika
Die populasie arende wat in die Kaapse streek van Suid-Afrika broei, doen dit gewoonlik kort nadat hulle in Augustus aangekom het. Die broeipare maak nes op kranslyste, dit is een van die maniere waarop hierdie populasie van die Palearktiese dwergarende verskil. Daar is waargeneem dat die inkubasietydperk vir hierdie bevolking ongeveer 40 dae is, en die nestydperk ongeveer twee maande. Daar is gevind in 'n studie wat in Suid-Afrika gedoen is dat tipies aan die spesie, dwergarende op kranse op 'n gemiddelde hoogte van 60m nes gemaak het. Die koppelaargrootte was ook vergelykbaar met Palearktiese bevolkings, met pare wat gewoonlik twee kuikens suksesvol grootgemaak het volgens bestaande bewyse. Die eiers is tipies 'n opvallende wit kleur soms met rooi spikkels. Die afmetings van die eiers stem ooreen met dié van Palearktiese bevolkings. Die neste van die stewelarende in Suider-Afrika blyk ook minder rigied te wees as dié van hul Palearktiese eweknieë.
Noord-Afrika
Bevolkings van dwergarende migreer gedurende die Europese winter na dele van Noord-Afrika en broei daar. 'n Studie wat in Algerië gedoen is, het bepaal dat hierdie voëls hul eiers tipies vir 'n tydperk van 33 tot 38 dae broei. Net soos bevolkings verder noord en suid, was dit heel waarskynlik dat kloue uit twee eiers bestaan ​​(67,6%).
Bewaring en bedreiging
Daar is 'n groot gebrek aan navorsing oor hierdie trekspesie. Die Suider-Afrikaanse bevolkings is relatief onlangs in die 1980's ontdek, wat moontlik daarop dui dat hulle gemigreer het as gevolg van veranderende klimaat en omgewingstoestande. Veranderinge in menslike grondgebruik het moontlik die veranderinge in migrasiepatrone van hierdie voëls gedryf. Daar word ook gedink dat hierdie spesie in Suider-Afrika oor die hoof gesien is weens die afgeleë en diskrete aard van hul nesplekke. Dit beklemtoon die behoefte aan verdere navorsing om die ekologie en bewaringstatus van hierdie spesie ten volle te verstaan.
Suikerbossie
"Suikerbossie" is ’n gewilde Afrikaanse volksliedjie. Dit is as lied 114 in die FAK-sangbundel opgeneem.
Woorde
"Suikerbossie, 'k wil jou hê, Suikerbossie, 'k wil jou hê, Suikerbossie, 'k wil jou hê; wat sal jou mamma daarvan sê?
Sy kan nie kos kook nie, haar kos is rou; sy kan nie tee maak nie, haar tee is flou; sy kan nie brood bak nie, dis als verbrou: tog wag ek, Suikerbossie, net vir jou!
O Siena, ek's lief vir jou; Siena, ek's lief vir jou, Siena, ek's lief vir jou; Siena, wat sê jou mamma nou?"
NG gemeente De Deur
duimnael|regs|300px|Die NG kerk De Deur.
Die NG gemeente De Deur was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is in 1944 gestig van die moedergemeente Vereeniging afgestig as dié gemeente se eerste dogter en het destyds bekendgestaan as Vereeniging-Wes. Die kerkgebou is geleë op die Ou Johannesburgpad, De Deur. In 2015 was die leraar dr. A.C. du Toit. Daar was in daardie jaar 25 doop- en 95 belydende lidmate. In 2014 het die belydende afgeneem tot 90, maar die dooplidmate steeds 25 getel, dieselfde syfers wat in die 2016-Jaarboek van die NG Kerk aangegee word. In 2015 of '16 is die gemeente ingelyf by Olyfdal.
Logiese positivisme
Die logiese positivisme – ook bekend as logiese empirisisme – is 'n wysgerige stelsel gerig op die aanvaarding van slegs dit wat sintuiglik waargeneem en vasgestel kan word. Dit verwerp die nie-empiriese uitsprake wat gemaak word in die metafisika, die teologie en die etiek. Naas empiriese uitsprake aanvaar logiese positivisme ook logiese uitsprake as betekenisvol. Hierdie stroming is enersyds logies in die sin dat hul hulself veral beroep op die formele logika, andersyds positivisties en empiristiese omdat hul hulself beroep op baie idees vanuit die positivisme en empirisme.
Agtergrond
Logiese positivisme het ontstaan in die laat 1920s in die hoofstad van Oostenryk, Wene, bestaande uit 'n aktiewe beweging van vooraanstaande wetenskaplikes en kunstenaars, wie hulself onder meer verbind tot die gedagtegoed van Ernst Mach. Ook word hulle sterk beïnvloed deur die nuwe ontwikkelinge in die wetenskap (veral deur die relatiwiteitsteorie en die kwantummeganika). Hulle glo dat die wetenskap uiteindelik op baie gebiede meer suksesvol blyk te wees as die tradisionele filosofie.
Invloedryke denkers binne hierdie sogenoemde Weense Sirkel (Wiener Kreis) was mense soos Otto Neurath, Moritz Schlick en Rudolf Carnap. In 1929 publiseer hulle hul manifes Wissenschaftliche Weltauffassung: Der Wiener Kreis. Hierin formuleer hulle 'n kriterium om te beoordeel of wetenskaplike uitsprake sinvol is. Onder die invloed van David Hume, Bertrand Russell en die jong Ludwig Wittgenstein word die doel van kennis gestel as die beskrywing van verskynsels.
Kenmerke
Etiese en estetiese uitsprake word verwerp as sinloos en word geïnterpreteer as die uiter van emosies. Dit staan bekend as die emotivisme. Naas die beheerbare samevatting van wat mens waargeneem het is dit ook 'n doel om (beredeneerd) verwagtinge te formuleer. 'n Bekende slagspreuk is savoir pour prévoir pour pouvoir (om te weet is om te voorspel, om te voorspel is om te beheer).
Analoog aan die deduktiewe logika wat gebruik word in die wiskunde, stel die logies empiriste dat sintuiglike indrukke die basis vorm van alle wetenskaplike kennis. In die verlenging hiervan was induksie veral belangrik, op grond waarvan die empiriese verkrygde gegewens ge-ekstrapoleer kan word tot algemene wetmatighede.
Kritiek en agteruitgang
Die oorspronklike benadering gevolg deur die logiese positivisme blyk egter uiteindelik onuitvoerbaar te wees. Hierdie pogings om die wetenskap tot 'n eenheid saam te snoer misluk. Die idees van die Wiener Kreis kan egter as 'n leersame mislukking beskou word, waarvan die lesse waarde gehad het tydens die ontwikkeling van die analitiese filosofie en die taalfilosofie. Die analitiese filosofie vanaf die jare 60 bestaan dan ook grootliks uit 'n kritiek op die logiese positivisme. So was dit eerstens die ordinary language philosophy met Ludwig Wittgenstein en John Austin wie benadruk dat die konstruksie van 'n ideale taal gebaseer op die logika, soos die logiese positivisme beoog, onuitvoerbaar en ook onnodig was. Die alledaagse taal is baie ryker en beter as dit op die eerste oogopslag vir filosowe lyk. 'n Bekende werk hiervan is die boek Philosophische Untersuchungen (1953) van Wittgenstein.
Die basisbeginsels van logiese positivisme, die stelling dat alle kennis gebaseer moet word op 'n onweerlegbare gronde soos waarneming of logika, is ook gekritiseer. So is daar die bekende essay van Willard Van Orman Quine, 'n student van Carnap, Two Dogmas of Empiricism (1951), waarin hy kritiek uitspel op die logiese positivisme-gehanteerde onderskeid tussen analitiese en sintetiese oordeel. Quine staan ook mede verantwoordelik vir die Duhem-Quinestelling wat ook 'n probleem skep vir die logies empirisme.
'n Soortgelyke kritiek is uiteengesit deur Wilfrid Sellars in sy essay Empiricism and the Philosophy of Mind (1956). Sellars verwys hierin na die Myth of the Given waarvolgens waarnemings sou kon diens doen as 'n soort suiwer fondament vir alle kennis. Sellars beweer dat waarnemings afgeleide oortuigings is wat al reeds opgeneem is in die web van oortuiginge (space of reasons) waaroor mens reeds beskik. So sou waarnemings dus nooit diens kan doen as 'n 'suiwer' basis nie.
Daarnaas is daar ook kritiek op die logiese positivisme vanuit die wetenskapsfilosofie, vernaam deur Karl Popper en later ook deur Thomas Kuhn en Paul Feyerabend. Popper betwis die idee dat die wetenskap probleemloos die waarheid van teorieë kan aantoon deur waarneming (derhalwe definitief kan verifieer). Popper glo die wetenskap is voortdurend ‘oop’. Hy stel dit dat mens hoogstens kan vervals, terwyl Kuhn en Feyerabend veral nadruk lê dat wetenskaplike teorieë dikwels sterk teoreties gekonstrueer is op die basis van die heersende sosiale gewoontes.
Piëmont
Piëmont (Italiaans: Piemonte [pjeˈmonte]; Piëmontees en Oksitaans Piemont; Frans: Piémont) is volgens sy oppervlakte van 25 402 km2 die tweede grootste van Italië se twintig administratiewe geweste (ná Sisilië) met 'n bevolking van 4,4 miljoen. Die hoofstad en grootste nedersetting is Turyn. Die gewes, wat in die noordweste van Italië geleë is, word administratief verdeel in die provinsies Alessandria, Asti, Biella, Cuneo, Novara, Torino (Turyn, as città metropolitana of metropolitane stad met provinsiale status), Verbano-Cusio-Ossola en Vercelli. Die gewes se naam verwys na sy geografiese ligging aan die voet van die Alpereeks. Dit het sy oorsprong in die Middeleeuse Latynse naam Pedemontium of Pedemontis, 'n afleiding van ad pedem montium ("aan die voet van die berge"). In die suide, weste en noorde van Piëmont vorm die Liguriese Appenyne saam met die See-, Cottiese, Grajiese en Penniniese Alpe 'n magtige boog wat die gewes, behalwe vir die gebiede oos van die Poriviervallei, omsluit. Die Poriviervallei is die hartland van Piëmont en behels sommige van die vrugbaarste landboustreke in Italië wat deur die Po en sy syriviere Dora Baltea, Dora Riparia, Sesia, Tanaro en Scrivia van water voorsien word.
Reeds in die antieke tydperk was Piëmont van strategiese belang omdat die bergpasse in die gebied die Romeinse provinsies Italia en Gallië met mekaar verbind het. Later het die streek onder Langobardiese en Frankiese bewind gekom, maar dit was die Huis van Savoje wat as vasalle en opvolgers van die markiese van Ivrea en Turyn gaandeweg as die onbetwiste heersers in Piëmont verrys het. In die vroeë 15de eeu het die dinastie oor 'n uitgestrekte gebied aan weerskante van die Alpe geheers wat naas Piëmont ook groot dele van die huidige Frans-Savoje ingesluit het.
In die 18de eeu het die Huis van Savoje nie net oor die hele Piëmont geheers nie, maar sy heerskappy ook uitgebrei na Sardinië en afhanklike gebiede. Gedurende die sogenaamde Risorgimento – die 19de eeuse beweging vir Italiaanse onafhanklikheid – het Piëmont in 1848, 1859 en 1866 'n leidende rol by die pogings gespeel om alle Italiaanse deelstate in 'n gemeenskaplike koninkryk te verenig. In 1861 het Viktor Emmanuel II, wat oorspronklik as koning van Piëmont en Sardinië gekroon is, die eerste monarg van heel Italië geword.
Geografie
Piëmont kan rofweg in drie groot geografiese streke onderverdeel word
Demografie
Piëmont het 'n bevolking van 4,3 miljoen van wie sowat twee miljoen Piëmontees magtig is - 'n Wes-Romaanse taal wat in 1981 deur die Europaraad as minderheidstaal erken is. Die outonome Aostavallei is amptelik tweetalig (Frans en Italiaans het die status van ampstale), terwyl Oksitaans en Frankoprovensaals in sommige valleie nog as omgangstale gebesig word. Walserduits - 'n sambreelterm vir Hoogsalemanniese dialekte wat gedurende die Middeleeue deur setlaars uit die ooste van die huidige Switserse kanton Wallis/Valais in Piëmont gevestig is - word deur uitsterwing bedreig.
Linux Mint
Linux Mint is 'n bedryfstelsel vir persoonlike rekenaars, wat gebaseer is op (en versoenbaar is met) Ubuntu, met geïntegreerde media codecs. Linux Mint bevat ook verskeie ontwerpsverskille van Ubuntu Linux insluitend:
Linux Mint is beskikbaar vir aflaai in die vorm van ISO-beelde wat gebruik kan word om Live DVD's of Live USBs te skep.
Piëmont
Nywerhede
Piëmont maak met sy hoogs gediversifiseerde nywerheidsektor deel uit van die sogenaamde industriële driehoek van Noord-Italië wat deur Turyn, Genua en Milaan gevorm word. Turyn is die leidende nywerheidsentrum in dié gebied waar naas een van die grootste motorvervaardigingsaanlegte in Europa ook belangrike masjien-, voedsel- en tekstielnywerhede asook drukkerye aangetref word. Olivetti, vroeër een van die wêreld se voorste vervaardigers van kantoormasjiene en rekenaars, het sy hoofkwartier noordwes van Turyn in Scarmagno naby Ivrea. Die onderneming beperk hom vandag tot inligtingstegnologiedienste. Alba, 'n nedersetting in die provinsie Cuneo, huisves naas meganiese nywerhede die hoofkwartier van Ferrero, 'n leidende internasionale produsent van lekkergoed.
Land van digters, skrywers en denkers
Van Italië se mees befaamde digters en denkers was boorlinge van Piëmont. Die lang lys sluit intellektueles in soos die digter en dramatikus Vittorio Alfieri (1749−1803), 'n boorling van Asti in wie se werk menslike vryheid en onderdrukking sentraal gestaan het; die skrywer Cesare Pavese (1908−1950), 'n boorling van Santo Stefano Belbo, wat sy jeugjare in Turyn deurgebring het en in wie se werk die stadslewe met die landelike wêreld vol van mitiese en argaïese elemente kontrasteer; en Umberto Eco (1932−2016), 'n boorling van Alessandria en semiotikus wat onder Italië se bekendste moderne skrywers gereken word. Lidia Ravera (* 1951), 'n boorling van Turyn, is een van die jongste skrywers wie se werke boaan die trefferlys van boeke staan.
Anton van Duinkerken
Wilhelmus Johannes Maria Antonius Asselbergs (2 Januarie 1903, Bergen op Zoom – 27 Junie 1968, Nijmegen), beter bekend onder sy skuilnaam Anton van Duinkerken, was 'n Nederlandse digter, essayis en akademikus.
Asselbergs het 'n loopbaan as priester oorweeg voordat hy 'n joernalis geword het by De Gids. Hierna was hy 'n professor in kuns- en literatuurgeskiedenis aan die Katolieke Universiteit Nijmegen. Hy was 'n Katoliek en het gewyde poësie geskryf.
In 1954 het hy 'n lid geword van die Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.
'n Standbeeld van hom is in die stad Bergen op Zoom opgerig.
Boland
Die Boland is die gebied van die Berg- en Breederiviervallei wat strek van Stellenbosch, Franschhoek en Worcester tot by Tulbagh in die noorde van die Wes-Kaap. Die gebied het oorspronklik as "Bovenland" bekend gestaan om dit van die res van die land te onderskei, wat as die "Onderveld" bekend gestaan het. Dit word soms ook die Kaapse Wynland genoem, omdat dit die primêre streek vir die verbouing van Wes-Kaapse wyne is.
Die streek sluit die hele Suidwes-Kaap in, met die uitsondering van Kaapstad. Dit word oor die algemeen geag as die gebied tussen die mond van die Bergrivier en Swellendam, hoewel 'n meer akkurate beskrywing sou wees die dorpe Wellington, die Paarl, Franschhoek, Stellenbosch, Somerset-Wes, Strand en Gordonsbaai.
Op sportgebied, weer, is die Boland alle gebiede in die Wes-Kaap wat nie deur die Westelike Provinsie en die Suidwestelike Distrikte (S.W.D.) beslaan word nie. Dit is onder andere die tuiste van die Boland Kavaliers en die Bolandse Krieketspan.
Clathria lajorei
Clathria lajorei is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Tom Macaulay
Tom Macaulay (17 Maart 1906 – 19 Junie 1979) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente I See a Dark Stranger (1946), The Amazing Mr. Beecham (1949), en Vampire Over London (1952).
Suki Waterhouse
Suki Waterhouse (gebore 5 Januarie 1992) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Love, Rosie (2014), Insurgent (2015), Pride and Prejudice and Zombies (2016), en The Bad Batch (2016).
Gladiolus abyssinicus
Gladiolus abyssinicus is 'n meerjarige plant en geofietwat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is inheems aan Eritrea, Ethiopië en Saoedi-Arabië.
4 Augustus
4 Augustus is die 216de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (217de in skrikkeljare). Daar volg nog 149 dae in die jaar.
NG gemeente Coligny
duimnael|regs|170px|Ds. M.J. du Preez, leraar van 1929 tot sy uittrede uit die bediening in 1940.
duimnael|links|230px|Die NG kerk Coligny, argitek [[Gerard Moerdijk.]]
duimnael|regs|170px|Ds. D.C.H. Human was leraar hier van 1949 tot in die sestigerjare.
Die NG gemeente Coligny is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Die kerkgebou is geleë by Kerkstraat 4, Coligny. In 2015 was die leraar ds. R.M. Gilfillan. In 2013 was hier 65 doop- en 301 belydende lidmate, maar in 2015 was dit 68 en 285. In die Jaarboek van 2021 was die syfers 47 en 254.
Stigting
Die gemeente Coligny is saamgestel uit die uithoeke van die drie gemeentes Lichtenburg, Ventersdorp en Hartebeestfontein. Die gemeente Welgemoed (die aanvanklike naam) is op Woensdag, 13 Mei 1914, in die mieliepakhuis van die NW Koöp. Landboumaatskappy Bpk. gestig. Die naam is in 1923 met die stigting van die dorp verander na Coligny, na die Hugenotheld adm. Gaspard de Coligny. Die spelling en uitspraak van die nuwe naam het in die begin moeilikheid veroorsaak, getuie hiervan die verkeerde spelling op die hoeksteen van die ou kerk.
Eerste leraars
Ds. R. Theron, hulpprediker van die NG gemeente Albanie met standplaas Grahamstad, is op 27 Oktober 1916 as eerste leraar bevestig. Tot die voltooiing van die pastorie het hy op die aangrensende plaas Leliesdal 'n onderdak gevind. Sy eggenote is hom ontval voordat die pastorie betrek kon word. Hy het hier gestaan tot 8 September 1928. Sy opvolgers was di. M.J. du Preez, J.F. de Vos, H.C. Botha en ds. D.C.H. Human.
Kerkbou
Totdat die kerk voltooi is, is die eredienste in bogenoemde pakhuis gehou. Die hoeksteen van die ou kerk – later as kerksaal gebruik – is op 29 Julie 1916 gelê. Drie maande ná die hoeksteenlegging deur ds. J.G. Perold, is die kerk ingewy. Dit het sitplek aan 400 lidmate gebied en het sonder ameublement £960 gekos. Die pastorie, argitek mnr. Van Eck en kontrakteur mnr. Leemhuis, is in 1918 teen 'n koste van £2 300 voltooi.
Die nuwe kerk se hoeksteen is op 11 Junie 1931 deur ds. M.J. du Preez gelê en is op 14 Februarie 1932 ingewy. Die argitek was Gerard Moerdyk en bouaannemer L. Lauryssen. Die kerk, wat sitplek vir 750 lidmate verskaf, het tesame met die orrel en banke £12 000 gekos. Met die Simboliese Ossewatrek in 1938 het die klipstapeling ter aandenking aan die deurtog van die Voortrekkerwaens, op die kerkterrein plaasgevind en is die klippe omgewerk in die sierlike monument wat aan die hoofingang tot die kerkgebou pryk.
Sending
'n Sendingkomitee is op 18 Februarie 1918 deur die kerkraad benoem om plaaslike sendingwerk te behartig. Ondanks heelwat aanvanklike teenkanting is 'n sendinggemeente gestig. Die dienste is in die motorhuis van die pastorie gehou totdat die sendingkerkie voltooi en op 13 Augustus 1921 ingewy is. Die preekstoel en kerkklok van die ou kerk is later aan die sendinggemeente geskenk. Die werk is gedoen deur 'n evangelis, bygestaan deur die leraar van die moedergemeente en sendelinge van aangrensende gemeentes. Die moedergemeente het omstreeks 1950 'n sendingpastorie aangekoop. Ook het die moedergemeente sy pro rata-deel bygedra tot die sendingwerk in die Lichtenburg-reservaat, waar eerw. Ferreira in 1950 of ‘51 as sendeling bevestig is.
Gladiolus actinomorphanthus
Gladiolus actinomorphanthus is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Gladiolus behoort. Die plant is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
Barbara Anderson (aktrise)
Barbara Anderson (gebore 27 November 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Star Trek (1966), Mission: Impossible (1966), en Ironside (1967).
Newelrige skreeubaber
Die newelrige skreeubaber (Synodontis nebulosus) is 'n varswatervis wat in die middel en onderste gedeelte van die Zambezirivier en die Buzirivier voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Cloudy squeaker - in die Caprivi staan die vis bekend as die skadukolknorvis.
Voorkoms
Die newelrige skreeubaber se kop is hard, beenagtig en die pantserplate is skerp en driehoekig.
Witteberg
Die Witteberg is 'n bergreeks geleë aan die suidelike Lesothogrens met Suid-Afrika. Dit strek van Lundeansnek tot by Lady Grey in die Oos-Kaap en vorm 'n deel van die uitgestrekte Drakensbergreeks wat vir etlike honderde kilometers oor Suid-Afrika strek.
Newelrige skreeubaber
Voorkoms
Daar is drie paar baarde teenwoordig; die buitenste paar is nie vertak nie, die binneste twee pare is vertak. Die baarde is almal kort; die buitenste is die langste (kan net so lank as die vinstekels wees) en mag soms ook vertak wees.
Trafalgarpark
Trafalgarpark is 'n groot sportveld in die hart van die stad Nelson op Nieu-Seeland se Suideiland. Die stadion het 'n kapasiteit van 18 000 sitplekke nadat dit vir die Rugbywêreldbeker 2011 opgegradeer is. Die stadion se naam is afgelei van die Slag van Trafalgar, 'n seeslag tussen die Britse vloot en die gekombineerde magte van die Franse en Spaanse vlote tydens die Napoleontiese Oorloë.
Newelrige skreeubaber
Voorkoms
Daar is 13 - 24 tande in die onderkaak.
Witteberg
Riviere
Die Sterkspruit, 'n sytak van die Oranjerivier, ontspring aan die noordelike hange van die Witteberg.
Newelrige skreeubaber
Voorkoms
Die rugvin se stekel is net so lank as die kop; die stekel is skerp, sterk en het weerhakkies. Die vetvin is goed ontwikkel. Die stertvin is vlak gevurk maar goed ontwikkel. Die anale vin is goed ontwikkel. Die buikvin is gepaar en goed ontwikkel. Die borsvin is goed ontwikkel en die stekel is net so lank as die kop, rugstekel en langste baard; die stekel is sterk, skerp en vol weerhakkies.
Die newelrige skreeubaber is soos 'n haai gebou en word tot 150 mm lank. Die Zimbabwe-hengelrekord is 0,12 kg.
Sy lyf is olyf tot bruin gekleurd, ligter na onder. Hy het groot skadukolle oor die hele lyf wat ligter op die vinne is en fyner op die kop.
Habitat
Die vis verkies diep stilstaande water met plantegroei. Dit is 'n omnivoor en vreet alles maar behoort aangekeer te word (veral snags) met 'n klein hoekie en 'n stukkie vleis, vis of erdwurm as aas.
Algemeen
Die vis maak 'n knorgeluid as hy gevang word, en hy kan maklik met die grootvlek-skreeubaber verwar word. Let dan op sy baarde wat korter is, sy pantserplaat wat 'n skerp driehoek is en sy dowwe kolle.
Yiyang
Yiyang (Chinees: 益阳) is 'n stad in die Chinese provinsie Hunan met 'n bevolking van 4 313 084 in 2010. Die stad is in die ooste van China, suid van die Yangtze geleë. Yiyang is tydens die Qin-dinastie gestig en is tydens die Taiping-rebellie na Desjeng hernoem.
Anders Geert Jensen
Anders Geert Jensen (*11 April 1961 in Aarhus) is ’n Deense Olimpiese Ster klas matroos. Hy het elfde plek gewen in die Olimpiese Somerspele 1988 saam met Mogens Just Mikkelsen.
Nasionaal-Bolsjewistiese Party
Die Nasionaal-Bolsjewistiese Party of NBP (Russies: Национал-большевистская партия, НБП; Natsional-Bolsjewistkaja Partija), ook bekend as Natsbol, was ’n politieke party in Rusland wat nasionale bolsjewisme voorgestaan het.
Die NBP is ’n prominente lid van Die Ander Rusland, ’n koalisie van opposisiepartye. Daar is ook kleiner NBP-groepe in ander lande. In Rusland is die organisasie verbied en dit is nooit amptelik as ’n politieke party geregistreer nie. Sy ledetal het afgeneem sedert dit verbied is.
Die amptelike spreekbuis van die organisasie is die koerant Limonka (Лимонка). Die naam is ’n woordspeling op die naam van die leier, Edoeard Limonof, en is ’n Russiese idioom vir "handgranaat". Dit is gedwing om sy naam te verander nadat die owerheid dit verbied het vir die "aanhitsing van ekstremisme en haat".
Daisy Waterstone
Daisy Waterstone (gebore 13 Junie 1994) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die rolprent Testament of Youth (2014).
Deutsche Bahn
Die Deutsche Bahn ook DB (Duitse Spoorweë) of DB AG is die nasionale spoorwegmaatskappy van Duitsland en die grootste spoorwegmaatskappy van Europa. Die grootste deel van die Duitse spoorwegnet en onder meer ook die sneltrein ICE, wat in 1990 ingevoer is, beheer toe die DB.
Thuthukani
Thuthukani is 'n nedersetting in Mpumalanga, Suid-Afrika. Dit is geleë tussen Morgenzon en Standerton en huisves meestal werkers van Eskom se nabygeleë Tutuka-kragstasie.
Vivian MacKerrell
Vivian MacKerrell (23 Mei 1944 – 2 Maart 1995) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Ghost Story (1974) en in die televisiereekse Thirty-Minute Theatre (1965) en Play for Today (1970).
Ell & Nikki
Ell & Nikki, ook bekend as Eldar & Nigar, is 'n Azerbeidjanse popduo bestaande uit die sangers Eldar Qasımov (alternatiewe spelwyse Eldar Gasimov of Gasimof) en Nigar Jamal.
Op 14 Mei 2011 het hulle die Eurovision-sangfees in Düsseldorf, Duitsland met hul liedjie Running Scared gewen. Dit was die eerste keer dat Azerbeidjan as wenner van dié sangfees aangewys is.
Eksterne skakels
Media
Tweede Libiese Burgeroorlog
Die Tweede Libiese Burgeroorlog was 'n konflik tussen mededingende faksies wat beheer oor Libië wou kry. Die konflik het van 2014 tot 2020 geduur. Nadat die burgeroorlog uitgebreek het, was die konflik meestal tussen:
Die Huis van Verteenwoordigers (HoR) (ook bekend as die Raad van Afgevaardigdes) is die monokamerparlement van Libië wat na Tobroek verhuis het na die besetting van Tripoli in 2014 deur gewapende Islamitiese groepe. Die Huis van Verteenwoordigers is in beheer van Oos- en Sentraal-Libië en het die lojaliteit van die Libiese Nasionale Leër en generaal Khalifa Haftar wat op 2 Maart 2015 amptelik as bevelvoerder aangestel is. Die Huis van Verteenwoordigers is ondersteun deur lugaanvalle van Egipte en die Verenigde Arabiese Emirate (UAE).
Die Algemene Nasionale Kongres (GNC), gebaseer in die weste van Libië en gesteun deur verskillende milisies (hoofsaaklik Libië Dagbreek in die weste en Libië Skild in die ooste) met 'n mate van steun van Katar en Turkye ,  het aanvanklik  die uitslag van die 2014-verkiesing aanvaar, maar dit verwerp nadat die Konstitusionele Hof 'n wysiging ten opsigte van die padkaart vir Libië se oorgangs- en Huis van Verteenwoordigers-verkiesing nietig verklaar het. As gevolg van omstredenheid oor grondwetlike wysigings, weier die Huis van Verteenwoordigers om die gesag van die GNC in Tripoli, te erken, wat deur sterk milisies uit die westelike kusstad Misrata ondersteun word.
Benewens hierdie drie faksies, is daar ook kleiner mededingende groepe in die politieke prosesse in Libië soos die Islamitiese Shura Council of Benghazi Revolutionaries, gelei deur Ansar al-Sharia, wat die steun van die GNA gehad het en in 2017 in Benghazi verslaan is ; die Islamitiese Staat van Irak en die Libiese Provinsies (ISIL) ; die Shura-raad van Mujahideen in Derna wat ISIL in Julie 2015 uit Derna verdryf en later self in 2018 in Derna verslaan is deur die Tobroek-regering ; sowel as baie milisies en gewapende groepe, wie se lojaliteit dikwels verander.
In Mei 2016 het die GNA en die GNC 'n gesamentlike offensief geloods om gebiede in en om Sirte vanaf ISIL te ontset. Hierdie offensief het daartoe gelei dat ISIL beheer verloor het oor alle belangrike gebiede wat hul voorheen in Libië beheer het. Later in 2016 het magte wat lojaal teenoor Khalifa al-Ghawil was, 'n staatsgreep probeer teen Fayez al-Sarraj en die Presidentsraad van die GNA.
Op 23 Oktober 2020 het die 5+5 Gesamentlike Libiese Militêre Kommissie wat die Libiese Nasionale Leër (Khalifa Haftar se magte) en die GNA verteenwoordig het 'n "permanente skietstilstandooreenkoms in alle gebiede van Libië" bereik. Die ooreenkoms, wat onmiddellik van krag was, het vereis dat alle buitelandse vegters Libië binne drie maande verlaat terwyl 'n gesamentlike polisiemag betwiste gebiede sou patrolleer. Die eerste kommersiële vlug tussen Tripoli en Benghazi het dieselfde dag plaasgevind. Op 10 Maart 2021 is 'n tussentydse eenheidsregering gevorm, wat na verwagting in plek sou bly tot die volgende Libiese presidensiële verkiesing wat vir 10 Desember geskeduleer is. Die verkiesing is egter verskeie kere vertraag  sedert, wat die eenheidsregering effektief onbepaald aan bewind gebring het, wat spanning veroorsaak het wat dreig om die oorlog te laat herleef.
Oorsig oor die buitelandse betrokkenheid by die burgeroorlog
Sedert die val van Ghaddafi het die tweede Libiese burgeroorlog ontwikkel tot die stryd tussen maarskalk Haftar (met 'n magsbasis in die ooste van Libië) en die internasionaal erkende regering die GNA (met 'n magsbasis in die weste van Libië met die hoofstad Tripoli). Maarskalk Haftar word ondersteun deur Egipte, die Verenigde Arabiese Emirate, Frankryk en Rusland. Die internasionaal erkende regering word ondersteun deur Italië, Katar en Turkye. Egipte en die VAE verkies Haftar om geopolitieke en interne politieke redes weens 'n sterk afkeur van die Moslem-broederskap wat invloedryk in die internasionaal erkende regering is. Duitsland probeer as neutrale party in die konflik bemiddel.
Die Turkse regering, vanweë sy oorsprong in die Moslem-broederskap, maar ook as gevolg van 'n bilaterale ooreenkoms met die internasionaal erkende regering rakende territoriale water, het 'n groot belang in die oorwinning / oorlewing van die internasionaal erkende regering. Op 2 Januarie 2020 het die Turkse parlement met 'n groot meerderheid ingestem om die regering se voorstel om troepe na Libië vir 'n jaar te stuur ter ondersteuning van die internasionaal erkende regering van premier Fayez el-Serraj. Dat Turkye het hierdie stap geneem het - ondanks besware van die NAVO-bondgenote en die Arabiese Liga - en het te make met die beoogde beskerming van sy ekonomiese belange, veral energievoorsiening.
As 'n voormalige koloniseerder het Italië 'n belang in Libië weens die olie- en gasbelange, sowel as die Libiese kuswag wat immigrante wat vir Europa bestem is, verhinder. Die huidige burgeroorlog word gekenmerk deur periodieke intensiewe gevegte, veral rondom die hoofstad Tripoli, asook baie internasionale diplomatieke konsultasies. Turkye het deur derde partye baie manskappe na Tripoli gestuur. As gevolg van sy konflik met Saoedi-Arabië, het Katar 'n belang om sy bondgenoot Turkye te ondersteun: veral weens die opposisie van die absoluutste monargieë in die Persiese Golf teen die Moslem-broederskap en spanning met Iran. Alhoewel Katar 'n absolute monargie is, is daar 'n pro-Moslem-broederskapbeleid en goeie betrekkinge met Iran.
Hans Strydom (verslaggewer)
duimnael|regs|250px|Hans Strydom, afgeneem deur sy seun Marthinus op [[28 April 2001.]]
Hans Strydom (Rustenburg, 8 Augustus 1936 - 28 Maart 2004) was 'n Suid-Afrikaanse joernalis, skrywer en kunstenaar.
Strydom was 'n doyen van die Suid-Afrikaanse verslaggewers en het enkele jare as voorsitter van die Suider-Afrikaanse Vereniging van Joernaliste opgetree asook van die persklub van sowel Johannesburg as Durban. Een van die hoogtepunte van sy loopbaan was toe hy medeskrywer was van die onthullende boek oor die Broederbond, getiteld "Super Afrikaners". Hy het geglo dit was sy groot bydrae tot die koms van die nuwe Suid-Afrika.
Clathria leighensis
Clathria leighensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hans Strydom (verslaggewer)
Agtergrond
Strydom is op Rustenburg gebore en matrikuleer in 1953 op Nylstroom aan die Nylstroomse Hoërskool, dieselfde dorp waar sy naamgenoot en die gewese eerste minister, adv. Hans Strijdom, hom ná sy studie gaan vestig het, en die middelpunt van die kiesafdeling Waterberg, wat hy jare lank in die Volksraad verteenwoordig het. Ná skool gaan werk Strydom vir die Landbank, maar van 1956 tot 1958 studeer hy aan die Onderwyskollege op Heidelberg en verwerf sy B.A.-graad aan die Unisa met lof.
Die Suid-Afrikaanse Stem
Hy aanvaar daarna in Desember 1958 'n betrekking as junior verslaggewer by die weekblad Suid-Afrikaanse Stem, die latere Sondagstem, naas Landstem die enigste noemenswaardige koerant van destyds wat nié die Nasionale Party en sy apartheidsbeleid ondersteun het nie. In April 1960 word hy aangestel as hoofverslaggewer, maar bedank op 30 November 1960 uit dié pos.
Politieke kandidaat
Nadat hy by die koerant bedank het, sluit Strydom hom aan by Japie Basson se kortstondige Nasionale Unie en in die algemene verkiesing in Oktober 1961 staan hy as kandidaat in die kiesafdeling Vereeniging. Die N.U. het tydens die verkiesing 'n samewerkingsooreenkoms met die Verenigde Party gehad ingevolge waarvan die partye nie kandidate teen mekaar sou stel nie. Sir De Villiers Graaff, die V.P.-leier, het blykbaar die N.U. se steun oorskat, want hy het die N.U. toegelaat om in 12 setels te staan (vyf in Kaapland, vyf in Transvaal en twee in Natal). Die verkiesing was ook die eerste waaraan die Progressiewe Party, voorloper van die Demokratiese Alliansie deelgeneem het. Die N.U. verenig 46 448 stemme op hulle en die P.P. 68 045. Omdat die verkiesing so kort ná die volkstemming oor republiekwording van 1960 gehou is, was amper die helfte van die setels onbestrede. As die N.P. en V.P. ook in die twee partye se veilige setels gestaan het, sou die N.U. se persentasie van 5,8 heelwat laer gewees het.
Clathria leighensis
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Hans Strydom (verslaggewer)
Politieke kandidaat
Strydom kom in Vereeniging te staan teen die N.P. se Blaar Coetzee. Op sy verkiesingsplakkate was die slagspreuk: "Blaar is klaar, gee Hans 'n kans." In die volkstemming het 6 833 kiesers ten gunste van republiekwording gestem (meestal N.P.-ondersteuners) en 5 024 nee (meestal V.P.- en P.P. ondersteuners). Die opposisiekiesers het bankvas agter Strydom gestaan in die verkiesing die volgende jaar toe hy 4 745 stemme kry, vergeleke met Coetzee se 6 465. Van die P.P. het in daardie verkiesing net Helen Suzman (in Houghton) die paal gehaal en van die N.U. net Japie Basson (in Bezuidenhout), albei in Johannesburg en albei later Volksraadslede van die Progressiewe Federale Party. Ná die verkiesing sluit Strydom hom aan by die Progressiewe Party. Hy dien in verskeie uitvoerende poste en besoek Duitsland as afgevaardigde van die P.P. na konferensies.
Sondagstem
In Augustus 1964 bedank Strydom sy voltydse pos in die P.P. en keer terug na die joernalistiek. Hy word 'n pos aangebied by die nuwe Sunday Chronicle, sy eerste kennismaking met 'n Engelstalige koerant. Sy weeklikse rubriek, Afrikaner Cameos, word wyd aangeprys. Ongelukkig kon dié gesofistikeerde publikasie nie die paal haal nie en moes dit sluit. Hierna verhuis Strydom na Kaapstad waar hy aangestel word as verslaggewer by die Cape Times.
Sivukile
Sivukile is 'n township wes van Morgenzon, in Lekwa Plaaslike Munisipaliteit, Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalanga, Suid-Afrika.
Hans Strydom (verslaggewer)
Sondagstem
Intussen het die Argus-groep Sondagstem in 1959 oorgeneem. Ná verskeie versoeke van dié koerant keer hy terug na Johannesburg in September 1966, ook die maand waarin dr. H.F. Verwoerd om die lewe gebring is. Net mooi 'n jaar later bied die Sunday Tribune in Durban, waarvan die redakteur destyds Cliff Scott was, hom die pos van nuusredakteur aan teen 'n salaris van R425 per maand. Weens die ongekende wedywering in die Afrikaanse Sondagmark tussen die Nasionale Pers se Die Beeld en die Afrikaanse Pers (1962) Beperk se Dagbreek en Sondagnuus besluit die Argusgroep op 16 November 1967 dat die uitgawe van Sondagstem van 3 Desember 1967 die laaste sou wees. Die Argusmaatskappy besluit egter op Vrydag 24 November die uitgawe van die daaropvolgende Sondag sou die laaste wees.
Strydom het die pos in Durban aanvaar en bly daar tot Julie 1972, toe hy weer Kaap toe verhuis, dié keer as parlementêre verslaggewer van die Cape Argus. Hy beklee dié pos tot in 1976 toe hy aangestel word as nuusredakteur en assistentredakteur van die Sunday Times onder Tertius Myburgh. Die laaste 12 jaar voor sy aftrede was hy aan dié koerante, die grootste in Suid-Afrika, verbonde. Dit was hier dat hy bekendheid verwerf het met sy blootlegging van die geheime bedrywighede van die Afrikaner Broederbond.
Aftrede
Ná sy aftrede wen hy die wyk Northcliff in Johannesburg se stadsraad vir die Progressiewe Federale Party. In dié tyd word hy ook 'n uitgewer en skep buiten Hans Strydom Publications ook Scripta Africana wat 'n gesogte versameling geskiedkundige boeke oor die twee Vryheidsoorloë in Suid-Afrika uitgegee het. Hans Strydom Publications het boeke van bekendes soos Frederik van Zyl Slabbert, Wynand Claassen, Wynand du Toit en Rob Louw uitgegee asook Alan Paton se laaste boek. Strydom se eie boeke was "The Super Afrikaners", 'n onthullende boek oor die Broederbond saam met Ivor Wilkins en "For Volk & Führer" (1983), die verhaal van die Olimpiese bokser Robey Leibbrandt (25 Januarie 1913 - 1 Augustus 1966) wat hom in die Tweede Wêreldoorlog by die Duitse weermag aangesluit het. Sy derde boek was "Afrikaner Cameos". 'n Versameling rubrieke oor die lewe in Suid-Afrika wat deurspek is van sy kenmerkende droë humor. Voor sy dood het hy ook begin skilder, maar self sy werk as "naïef" beskryf.
Hy was getroud met Gertie en hulle het drie kinders gehad: Hans (Johannes Matthys), geb. 25 Augustus 1959, Grietjie (Gertruida Maria), geb. 19 November 1960 en Marthinus (Johannes), geb. 28 April 1965. Sy broer, Jaap Strydom, was in die apartheidsera direkteur van swart onderwys in Soweto.
Spaanse verowering van die Inka-ryk
Die Spaanse verowering van die Inka-ryk / Peru was 'n baie belangrike onderdeel van die Spaanse kolonialisering van die Amerikas. Die koms van die Spanjaarde het die einde vir die Inka-ryk beteken. Die veldtogte teen die Inka-ryk is deur die conquistador Francisco Pizarro gelei.
Na jare van kleiner ekspedisies en militêre skermutselinge, het 168 Spaanse soldate onder Francisco Pizarro en hul inheemse bondgenote in 1532 die Sapa Inca Atahualpa in die Slag van Cajamarca gevange geneem. Dit was die eerste stap in 'n lang veldtog wat dekades van gevegte geduur het, maar met die Spaanse oorwinning en kolonisasie van die streek in die Vise-koninkryk van Peru geëindig het. Die verowering van die Inka-ryk het veldtogte in die hedendaagse Chili en Colombia gelei asook kleiner ekspedisies in die Amesonebekken.
Elbe
Die Elbe (Tsjeggies: Labe, Nederduits: Elv) is 'n rivier in Tsjeggië en Duitsland met 'n lengte van 1 091 kilometer (678 myl). Die rivier vloei deur die Duitse deelstate Sakse, Brandenburg, Sakse-Anhalt, Mecklenburg-Voorpommere, Nedersakse, Hamburg en Sleeswyk-Holstein en mond uit in die Noordsee by Cuxhaven. Die grootste stede, wat in Duitsland aan die Elbe geleë is, is Dresden, Maagdenburg en Hamburg.
Livius Smitt
Livius Smitt (8 Oktober 1840 – 4 Maart 1890) is 'n Noors regsgeleerde en politikus, 'n lid van die Konserwatiewe Party sedert 1884.
Hy is gebore in Vinje, hy het getrek na Førde waar hy gedien het as 'n advokaat van 1867 tot 1881, en as major van 1874 tot 1881. Hy was een van die stigters van die koerant Nordre Bergenhus Amtstidende in 1872 en Florø Træplantningsselskab. Daar is 'n straat na hom vernoem in die dorp. Hy was 'n adjunk-lid van die Parlement van Noorweë van 1877 tot 1879 en toe as 'n gereelde verteenwoordiger van 1880 tot 1882. Hy het toe getrek na Brevik waar hy ook verkies was as 'n parlementslid. Hy het 'n setel in Stang se Kabinet nie aanvaar nie. Gedurende die laat 1880's, was Smitt een van die belangrikste voorstanders van die Brevik Lyn, maar het gesterf voor die Parlement geslaag het om die lyn in 1892 te aanvaar.
Montego Bay
Montego Bay is 'n stad in die noordweste van Jamaika met 'n bevolking van 96 488. Die stad is in 1980 deur 'n parlementêre wet gestig en is aan die kus van die Karibiese See geleë.
Groot-Colombia
Groot-Columbia (ook Gran Colombia) was 'n federale republiek in Latyns-Amerika wat tussen 1819 en 1830 bestaan het. Die land se grondgebied het oor die huidige lande Colombia, Venezuela en Ecuador, asook 'n deel van Panama wat destyds deel van Colombia was, gestrek. Die term Groot-Colombia is eers later ingevoer om verwarring met die huidige staat Colombia te vermy.
Groot-Colombia was 'n skepping van Simón Bolívar, wat op 17 Desember 1819 tydens die Kongres van Angostura opgerig is. Per dekreet is gereël dat: “Die Republieke Venezuela en Nueva Granada vanaf hede saamgevoeg word tot 'n eenheid onder die glorieryke naam República de Colombia”. Die politieke organisasie van die land is in 1821 tydens die Kongres van Cúcuta vasgelê en die stad Bogota is as die hoofstad aangewys.
Bolívar is as die land se eerste president aangewys. Die konstitusie het groot uitvoerende mag aan die president verleen. Daar was plaaslike vise-presidente wat by die president se afwesigheid in sy naam kon handel. Die president is deur 'n kieskollege verkies. Die parlement het uit twee kamers bestaan, wat deur die drie streke van die republiek verkies is, naamlik: Colombia, Venezuela en Quito. Die streke was elkeen in departemente, provinsies en kantons verdeel.
Gedurende die eerste jare van sy bestaan het Groot-Colombia ander provinsies, wat nog onder Spaans juk verkeer het, met hul stryd om onafhanklikheid gehelp. Peru het hul onafhanklikheid met dié hulp bekom. Vanweë hierdie suksesse is president Bolívar in 1826 herverkies.
In die periode tot 1830 volg verskeie presidente en interim-presidente mekaar met kort tussenposes op. Die laatste president, Rafael Urdaneta, probeer wanhopig om die eenheid vanuit Bogota te bewaar, maar dit was tevergeefs. Na Bolívar se uittrede het die spanning dermate toegeneem dat die federasie in 1830 ophou bestaan het.