cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Andrew Murray
Stryd teen die liberalisme
Ds. Kotzé het die geskil by die hooggeregshof aanhangig gemaak. Die saak van die predikant van Darling teen ds. Murray in sy hoedanigheid van moderator het van 23 Augustus 1864 in Kaapstad gedien. Omdat die advokaat vir die verdediging, F.S. Watermeyer, kort voor die aanvang van die saak deur ’n dodelike siekte aangetas is, het ds. Murray self die kerk se verdediging onderneem. Ná ’n pleidooi van vier en ’n half uur is hy deur regter sir Sydney Bell gekomplimenteer met die opmerking dat weinig advokate dit so goed sou kon gedoen het. In hierdie geding sowel as by die appel by die Britse geheime raad, waarin ds. Murray in 1866 in Londen ook namens die kerk opgetree het, is die kerk in die ongelyk gestel en genoodsaak om hom á agt jaar van stryd neer te lê by ’n uitspraak oor ’n gevaar wat “homself tog binne enkele jare self sou verteer”, volgens prof. G.B.A. Gerdener.
Predikant van Kaapstad
By sy terugkeer uit die buiteland in Maart 1867 het ds. Murray hom in die stryd teen die liberale standpunt gewerp, soos onder andere deur ds. D.P. Faure, die stigter van die Unitariërkerk, in sy boek De moderne theologie uiteengesit het. In hierdie verband het hy 13 preke gelewer wat daarna onder die titel Het moderne ongeloof: dertien leerredene (Kaapstad, 1868) verskyn het.
Ds. Murray was die heel eerste predikant wat deur die kerkraad van die Kaapse moedergemeente beroep is. Tot in 1843 het die regering predikante aangestel en omdat die gemeente se oudste leraar, ds. Johannes Spijker, eers in 1864 uitgetree het, was dit eers in 1864 vir die kerkraad nodig om 'n leraar te beroep. Op Dinsdagoggend 5 Julie 1864 het drr. Faure, wat van 1822 tot 1867 medeleraar was, en Stephanus Heyns saam met 13 dienende en 40 rustende kerkraadslede vergader om 'n plig te vervul "die nog nooit in deze stad was verrigt". Net een dienende en sewe rustende broeders was nie daar nie en meer as 30 kandidate is benoem. By die finale stemming het ds. Andrew Murray met 43 stemme teen nege die paal gehaal teen ds. A.I. Steytler van die NG gemeente Uitenhage. Ds. Steytler is wel in 1881 beroep en het 34 jaar in die gemeente gedien.)
Volgens ds. H.C. Hopkins kon ds. Murray die beroep nie ligtelik van die hand wys nie omdat "hy in Kaapstad as die stormsentrum van die destyds woedende konflik met die Liberalisme, die kerk op kragtiger wyse kon dien". In die stad was ds. Murray dan ook onmiddellik ná sy bevestiging op 11 November 1864 in verskeie vermoeiende pligte gewikkel. Dr. Faure was al byna 70 jaar oud en nie meer in staat tot al die take van vroeër nie. Dr. Heyns het tot die ou skool van deftige predikante behoort wat hul ampspligte getrou uitgevoer het, maar nie die daadkrag vir die offensief in 'n stadsgemeente besit het nie. In 1867 het ds. Murray wel 'n geesgenoot gekry in sy neef ds. Georg Stegmann jr., volgens ds. Hopkins "een van die kragtigste evangeliedienaars van daardie tyd en 'n leier op die gebied van die opvoeding".
Hier in sy derde gemeente het ds. Murray hom die lot van die minderbevoorregtes en die heil van die jong mense besonder aangetrek het. In 1865 is onder sy leiding in Kaapstad die Young Men's Christian Association (YMCA) opgerig.
Wellington, sy laaste gemeente
Ds. Murray was nooit baie geheg aan Kaapstad nie en op 21 September 1871 is hy bevestig in die NG gemeente Wellington, sy vierde gemeente, waar hy tot sy aftrede in 1906 sy grootste lewenswerk sou verrig. Kort ná sy aankoms op Wellington het ds. Murray die lewensgeskiedenis gelees van Mary Lyon van die Dames-seminarie in Mount Holyoke, Massachusetts, VSA. Dit het op hom 'n blywende indruk gemaak, veral omdat sy, volgens sy siening, blykbaar wonderbaarlik daarin geslaag het om by haar leerlinge 'n versoening teweeg te bring tussen die strewe na die hoogste verstandelike ontwikkeling en die opregste godsvrug.
In 'n reeks artikels in De Kerkbode het hy in 1873 geskryf oor die behoefte aan onderwysers en sendelinge, en het in Junie 1873 sy gemeente byeengeroep om aan hulle 'n memorandum oor die saak voor te lê. Dit het die oprigting van die Hugenote-seminarie (die voorloper van die Hugenote-kollege) op Wellington tot gevolg gehad wat op 19 Januarie 1874 formeel geopen is, en waarvoor ds. Murray die diens van twee Amerikaanse dames, mes. Abbie Park Ferguson en Anna Bliss uit Mount Holyoke verkry het.
Sy bydrae tot die onderwys
Die saak van die onderwys het ds. Murray so diep aangegryp dat hy meermale maande lank uit sy gemeente op kollektereise gegaan het. Op die eerste reis is £2 300 byeengebring en is hy bo-op die Bainskloofpas geesdriftig deur sy gemeente terugverwelkom. In 1877 het hy 'n oorsese reis onderneem om die eerste vergadering van die Presbiteriaanse Alliansie in Edinburg, Skotland, by te woon en het hy daarin geslaag om J.R. Whitton te vind as hoof van die onderwyskollege of normaalkollege wat pas in Kaapstad opgerig is. Die besluit van die NG Kerk tot die oprigting van sowel die normaalkollege as die Goede Hoop-seminarie vir meisies (wat vandag nog bestaan as die Good Hope Seminary for Girls) in Kaapstad was grotendeels aan sy bemoeiing te danke. Weldra het na aanleiding van die eerste seminaries nog meer elders in die Kaapkolonie ontstaan, in Bloemfontein, op Bethlehem, op Greytown en selfs een in Pretoria, opgerig deur ds. H.S. Bosman, wat sterk deur ds. Murray se gedagtes oor die onderwys beïnvloed is.
Selfs reeds as student in Utrecht het ds. Murray in sendingwerk belanggestel. Volgens sy interpretasie van die Bybel is dit die plig van elke Christen om sendingwerk aan te help deur gebed, wat dit dus vir die Heilige Gees moontlik sal maak om ook op ander mense neer te daal. Daarom het Murray verkondig dat die sending die Kerk se hooftaak is. In 1857 het die Kaapse Kerk besluit om 'n aanvang te maak met buitelandse sending en Murray het hom tot sy dood hiermee bemoei. Die snelle uitbreiding van die land het aanleiding gegee tot 'n tekort aan evangeliedienaars, hoewel ds. Murray op sy uitgebreide reise agtergekom het daar was baie jong mense wat bereid was om hul toe te wy aan sendingwerk. Die groot gemeentes van sy Kerk en die lang afstande om kerk en skool te bereik, het volgens prof. G.B.A. Gerdener swaar op ds. Murray se hart gerus; dit het die opening in Oktober 1877 van die Sendinginstituut op Wellington tot gevolg gehad waar sendelinge, godsdiensonderwysers en oefenaars opgelei kon word.
'n Presbiteriaanse predikant uit Amerika, ds. George Ferguson (1829–1896) het die eerste hoof daarvan geword en eerw. J.C. Pauw van die plaaslike sendinggemeente het hom deeltyds bygestaan. Hierdie inrigting het ds. Murray, wat aan die begin 'n deel van sy persoonlike inkomste afgestaan om die instelling se lopende uitgawes te dek, met sy gewillige gemeente jare lank op hul eie skouers gedra tot dit in 1903 sinodale verband verkry het. In 1962 is dit na Stellenbosch oorgedra nadat dit tot 1959 reeds 563 sendelinge opgelei het. Twee van ds. Murray se werke oor die sending is De sleutel van het vraagstuk der Zending (1901) en The kingdom of God in South Africa (1906).
Sy besigste tyd op Wellington
Destyds was hy in die fleur van sy lewe. Sy helder insig en begripsvermoë sowel as sy verbasende ondernemingsgees het hom bygestaan om aan te durf waar mense met minder begaafdheid sou geswig het, volgens prof. Gerdener. “Deur alles loop by hom die goue draad van die gebed. Met Luther glo hy dat niks wat verkeerd is en wat reg moet kom, nie deur die gebed reggemaak of verdra kan word nie.”
Ds. Murray het veral van die seuns en dogters van sy eie volk hoë verwagtings gekoester as sendelinge en onderwysers, en die gedagte uitgespreek dat hulle miskien beter die verhouding tussen wit en swart sou verstaan en bewaar as vreemdelinge. Toe daar in dié tyd gekla is dat ds. Murray deur sy ywer op Wellington die normaalkollege wat pas opgerig is, in die wiele kon ry, was sy antwoord dat daar in die land meer werk te doen is as wat 'n mens sou dink. Daarom het hy gevra dat daar nie wantroue sou wees nie, maar onderlinge aanmoediging om mekaar die hande te sterk.
Dendropicos
Dendropicos is 'n genus van voëls in die familie van spegte (Picidae).
Andrew Murray
Sy besigste tyd op Wellington
Die bedrywigste tydperk van sy vol belaaide loopbaan tydens sy bediening op Wellington, was die jare 1879 tot ’91. In hierdie tyd het hy nie minder nie as sewe evangelisasiereise in alle dele van die land onderneem, van net enkele weke tot maande lank. Vir spesiale dienste wat hy op sy reise gehou het, het hy alles tot in die kleinste besonderhede noukeurig gereël of laat reël, selfs die roete, afstande, rusplekke, getal en duur van die samekomste. Maar veral het hy toegesien dat daar uiters deeglike geestelike en sielkundige voorbereiding sou geskied. Meestal het hy pakkette van sy jongste boeke, gewoonlik in twintigtalle, vir voorbereiding laat vooruitgaan. In 1895 het ds. Murray die vierde van sy vyf besoeke aan die buiteland onderneem, 'n evangelisasietoer in Engeland, Amerika, Nederland en Skotland. Hy het tydens sy reis as hoofspreker opgetree in Keswick, Engeland, en Northfield en die V.S.A. (van die toesprake van dié toer is in 1896 uitgegee as Volkomene zaligheid. Toespraken in Europa en Amerika).
Dendropicos
Spesies
Die volgende spesies behoort aan die genus:
Andrew Murray
Sy besigste tyd op Wellington
Op Wellington, waar hy die grootste gedeelte van sy 57-jarige bediening gestaan het, het hy afgetree op 20 Februarie 1906. Hy het bly woon in sy pastorie, Clairvaux (later die eiendom van die Hugenote-kollege), en elf jaar later gesterf in sy 89ste jaar en is voor die moederkerk ter ruste gelê.
Ds. Murray se bydrae
Tydens ds. Murray se ryk en geseënde loopbaan was hy stigter van organisasies, geestelike leidsman, opwekkingsprediker, kerklike staatsman en skepper van 'n omvangryke letterkundige nalatenskap. Benewens die onderwysinrigtings, wat veral in Kaapstad en op Wellington deur sy toedoen tot stand gekom het, en die talle konferensies en konvensies wat hy deurentyd bygewoon het, was ds. Murray die stigter of siel van 'n aantal organisasies.
Stigter van organisasies
In 1880 het ds. Andrew Murray die Bybel-en-Bidvereniging (oorspronklik Bijbel- en Bid-Vereniging, BBV) gestig het om NG lidmate aan te moedig om gereël die Bybel te lees. Jaarliks het dié vereniging het 'n almanakie uitgegee met stukkies vir elke oggend en aand waardeur lede aangespoor is om die Bybel mettertyd van voor tot agter deur te lees. Lede van die BBV moes terselfdertyd vir mekaar bid. Elkeen kon ’n bydrae van een sjieling per jaar lewe en binne net ’n jaar was daar 900 lede; tien jaar later was daar reeds sowat 8 000 lede en verteenwoordigers in meer as honderd van die NG Kerk se indertydse nagenoeg 170 gemeentes. Nog tien jaar later, in 1900, was daar 18 000 lede, met verteenwoordigers in meer as 170 gemeentes. Danksy die toename in die ledetal, kon die BBV, buiten die almanak en traktaatjies, ook jaarliks ’n leersame, stigtelike boek en selfs ’n aantreklike muurteks aan sy lede besorg. Dié geraamde muurtekste met hulle mooi versierings het in later jare gesogte versamelstukke geword. Boeke wat die BBV in die beginjare versprei het, was grotendeels vertalings of verwerkings van Engelse of Nederlandse boeke, maar dit het ook werke oor binnelandse en buitelandse sending ingesluit en leeslus by lidmate op veral die Kaaplandse platteland aangewakker. Ds. Murray het die sekretarisskap in 1885 aan ds. J.T.T. Marquard oorgedra, onder wie se sorg die ledetal aangegroei het tot 20 000. In die dagboek Uit die beek, wat meer as 40 jaar onder sy redaksie in 'n vroeëre gedaante uitgegee is, gaan hierdie vereniging as ’t ware vandag nog voort.
Op 11 November 1886 is op Cradock die Predikante-sendingvereniging gestig. Lede daarvan het hulle verbind om £5 tot £20 jaarliks te gee en deur 52 predikante is die som van £300 gewaarborg sodat ds. Andrew Charles Murray, ’n seun van ds. Murray se broer ds. Charles Murray, in 1888 as baanbreker-sendeling na Njassaland (Malawi) kon gestuur word op 'n tydstip toe die kerk nog nie gereed was om so iets te onderneem nie. In 1903 kon die algemene sen-dingkommissie van die NG Kerk, wat deur die Kaapse Sinode gestig is, hierdie geseënde organisasie oorneem waarvan ds. Murray lewenslank die voorsitter was.
Ene W. Spencer Walton, 'n onafhanklike evangelis uit Engeland, het Suid-Afrika in 1888 met die oog op evangelisasie onder alle rasse besoek. Op Wellington het ds. Murray hom hartlik verwelkom, en nadat die Cape General Mission (later South African General Mission) in 1889 in Londen gevorm is, het ds. Murray (wat jare lank voorsitter van die Suid-Afrikaanse raad was) tot sy dood 'n troue vriend en raadman van die SAGM gebly. In die merestreek van Engeland is die dorp Keswick, wat bekend geraak het in die Christelike wêreld vanweë sy jaarlikse konferensies ter verdieping van die geestelike lewe. Om die doeleindes van die SAGM te bereik, het ds. Murray saam met Spencer Walton 'n reeks Holiness Conventions op tou gesit in Suid-Afrika, aanvanklik onder meer in Johannesburg en in 1896 in Durban, met die onderwerp “algehele oorgawe”. Op Wellington het dit die jaarlikse Suid-Afrikaanse "Keswick" in die Goodnowsaal tot gevolg gehad waarvan ds. Murray baie jare lank die siel is. Op sy inisiatief is die liedere-bundel “Hymns for life and service” vir hierdie samekomste opgestel, waarvan meer as 50 000 (met woorde alleen) in Suid-Afrika verkoop is.
Reeds toe die Studente-vrywilligersbeweging, die sendingdeel van die Christen-studentevereniging (CSV), naamlik in 1890 op Wellington en Lovedale begin, was ds. Murray die besielende krag en het hy Donald Fraser en Luther D. Wishard genooi om die CSV te kom stig. Dit het in 1896 op Stellenbosch gebeur en weer was hy die vernaamste spreker en die voorsitter van die stigtingsvergadering. Hy het sy lewe lank 'n ondersteuner van die CSV gebly.
Toela-kremlin
Die Toela-kremlin (Russies: Тульский кремль) is ’n fort in Toela, ’n voormalige Russiese grensstad wat ’n groot rol gespeel het in die verdediging van Moskou teen aanvalle van buite. Die kremlin is in die 16de eeu deur tsaar Wasili III laat bou, eers van hout en daarna van stene. Daar is tans twee katedrale:
Andrew Murray
Stigter van organisasies
Toe die Kaapse algemene sendingkommissie in 1908 voor 'n ernstige geldelike tekort te staan kom, is Pinkstersondag (7 Junie) as dag van gebed uitgeroep. Op Wellington het ds. Murray (toe reeds afgetree) oor die woorde “Sê vir die kinders van Israel dat hulle moet wegtrek” (Eksodus 14:15), en dié wat dit gehoor het, kon dit nooit vergeet nie, volgens prof. Gerdener. Drie dae daarna het die kerkraad besluit om 'n konferensie oor die aangeleentheid in Augustus saam te roep, waartydens die Mannesendingbond gestig is. Tydens die vergadering is £700 beloof en ná 'n reeks sendingkonferensies was £10 000 bymekaar. Ook hier was ds. Murray die siel van die beweging en die enigste wat al die konferensies bygewoon het.
Toela-kremlin
Nadat Moskou so ver uitgebrei het dat Toela nie meer ’n grensstad was nie, het die kremlin sy belangrikheid as verdedigingsfort verloor, maar dit is steeds ’n belangrike deel en monument van die stad.
Andrew Murray
Stigter van organisasies
In 1904 is die Gebedsunie deur ds. Murray gestig, waarby Christene kon aansluit wat hulle verbind het om minstens 'n kwartier daagliks aan voorbidding vir ander te wy, asook vir die vooruitgang van die saak van die Here in alle dele van die Wêreld. Ná sy heengaan het die unie die naam Andrew Murray-gebedsunie gekry in die hoop dat dit 'n blywende nagedagtenis sou wees van sy invloed as man van gebed, en sy ernstige pleidooi vir die plek en die krag van die gebed in die raadsplan van God. Hierdie Unie het in later jare die Bond van Herlewing en die beweging Oorvloedige Lewe in hom opgeneem.
Geestelike leidsman
Naas stigter van organisasies en bewegings, was ds. Murray ook geestelike leidsman. Volgens prof. Gerdener kon “diegene wat hom in sy later jare geken het, … moeilik dink dat hy, wat dit so ver gebring het, ook eens 'n felle geloofstryd deurgemaak het. Tog was dit die geval, en nooit het sy leer aangaande die heiligmaking sondelose volmaaktheid of sondeloosheid beteken of stryd uitgesluit nie.” Hy het as jong predikant uit Bloemfontein aan sy vader geskryf dat hy besef hoe treurig sy lewe is. In 1895 het hy in Keswick verklaar: “Sommige van u weet hoe ek by u aangedring het op die twee stadiums van die Christelike lewe en op die stap van die een na die ander. Ek het die eerste tien jaar van my evangeliebediening blykbaar op die laere peil deurgebring … Met al my teologie het ek nooit geleer dat gehoorsaamheid moontlik was nie … Ek het in die stellige versekering verkeer dat God my deur die bloed van Christus geregverdig het en tog het ek geen krag tot diens gehad nie … Ofskoon almal rondom my my vir een van die ernstigste manne gehou het, was my lewe een van die diepste ontevredenheid. Ek het geworstel en gebid so goed ek kon.”
Ses maande nadat hy op Worcester gekom het, het hy getuig van 'n genadige uitstorting van die Heilige Gees in verband met sy prediking. Later het hy in Kaapstad getuig: “Ek het nog voort geworstel.” In Keswick het hy voorts gesê: “As ek nou gevra word: ‘Is u dan tevrede met wat u be-reik het? Het u alles waarna u verlang?’ moet ek antwoord: Verre daarvandaan! Ek is tans met Jesus versadig, maar daar is ook die besef dat die openbaring van die oorvloedige rykdom van Sy genade oneindig voller en heerliker kan wees. Dit moet ons leer sê: Dis maar die begin."
Hoewel die eeufees van ds. Murray se bevestiging as leraar in die Vrystaat reeds in 1949 op Wellington gevier is, het niemand in meer as honderd jaar probeer om 'n stelselmatige studie van sy teologie te lewer nie. Prof. Gerdener skryf: “Die vraag ontstaan of dit nie 'n bewys is van die diepsinnigheid van sy lering nie. Nog minder kon sy lewensbeskrywers die geheim van sy geestelike invloed peil. Weer kan die vraag gestel word of die rede daarvoor nie is dat geen menslike skaal sy lewe en werk kan weeg nie, of ook omdat sy invloed soos 'n atmosfeer wel nodig en nuttig is, maar ontleding en beskrywing uitsluit.”
Manpreet Bambra
Manpreet Bambra (gebore 10 Julie 1992) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fast (2012) en Ravers (2018), en in die televisiereekse Wizards vs. Aliens (2012) en Free Rein (2017).
Andrew Murray
Geestelike leidsman
Veral op sy medeleraars was sy invloed meer as 'n halfeeu oorweldigend en deur sy geskrifte het dit wêreldwye afmetings aangeneem. Volgens prof. Gerdener is die populêre gedagte dat sy godsdienstige geskrifte net van stigtelike aard was, ongetwyfeld verkeerd. “Daar kan met die meeste stel-ligheid beweer word dat hy ook 'n sistematiese denker was, wat al die groot geloofswaarhede weer oorgedink het vanuit sy misties-gekleurde Christologie.
POV-Ray
frame|regs|Die [[Utah-teepot, rendisie in POV-Ray. Skaduwees, spekulêre lig, gekleurde beligting en hobbelkartering word gedemonstreer.]] Die Persistence of Vision Raytracer, of POV-Ray, is 'n gratis straalvolgerprogram beskikbaar vir 'n verskeidenheid van rekenaarplatforms. Dit is oorspronklik gebaseer op DKBTrace, geskryf deur David K. Buck en Aaron A. Collins. Daar is ook invloede van POV-Ray se voorloper, Polyray, wat deur Alexander Enzmann bygedra is. Die lisensie is gratisware.
Andrew Murray
Opwekkingsprediker
Toe ds. G.W.A. van der Lingen ná die herlewing van 1860 die voorstel doen om die tien dae tussen Hemelvaart en Pinkster jaarliks soos die dissipels in die eerste eeu met bidure deur te bring, was dit ds. Murray wat baie jare lank die onderwerpe voorberei en aan die kerk gegee het; en toe dit blyk dat baie van die bekeerlinge van daardie merkwaardige herlewing afkoel en selfs val, was dit ds. Murray wat sy ‘’Blijf in Jezus’’ (1864) aan die wêreld gegee het. Dit het later sy eerste Engelse publikasie, ‘’Abide in Christ’’ (1882), geword wat meermale in die buiteland beskou is as sy invloedrykste geskrif. Sowel met die Pinksteronderwerpe as met ‘’Blijf in Jesus’’ het hy die nood van die oomblik aangevoel en dit ontmoet met die Skrifwoord in sy “eenvoudige en direkte maar ook proefondervindelike geloofstaal” (prof. Gerdener se woorde).
Die taal was inderdaad eenvoudig: “Kom tot Jesus, bly in Horn, werk deur Hom.” Die klein middelwoordjie “in” (“Bly in Hom”) het ds. Murray telkens beklemtoon. “Die twee dele van die opdrag het hul eenheid in die middelste, veelbetekenende woord in. Daar is geen dieper woord in die Skrif nie,” het hy verklaar. So het ds. Murray, volgens prof. Murray, die geestelike denke van die eenvoudigste realisme van die wingerdstok en die bot na die diepste mistiek en die heiligmaking gelei, sowel as na die bron van die geestelike lewe wat die Kerk kan toerus en uitstuur na die eindes van die aarde.
In 'n karongeluk in Natal in 1893 het hy 'n permanente rugbesering opgedoen wat sy veerkragtige, rysige gestalte van voorheen verander het na 'n ál meer geboë, byna gebreklike voorkoms. Hy moes as gevolg daarvan later sit en preek op 'n hoë bankie, hoewel dit aan die erns en die gloed van sy prediking niks afgedoen het nie. Self het hy vroeg in sy bediening al getuig dat sy opgewonde manier op die kansel baie teen hom is en 'n intieme tydgenoot het getuig hoe onder die preek, Bybel en kussing dikwels vuisslae van hom ontvang het. Dit het so gebly, selfs toe hy al sittende moes preek.
Sy tydgenoot, prof. Adriaan Moorrees, self 'n ware kanselredenaar, het oor hom geskryf dat sy prediking nie uitgemunt het deur sierlikheid van taal of aantreklikheid van voordrag nie, maar gekenmerk is deur heldere en logiese gedagtegang, groot lewendigheid en heilige hartstog, wat sy hoorders oorweldig het. “Die stemmige, eerbiedwaardige predikant verdwyn,” het 'n Presbiteriaanse predikant getuig wat hom in 1895 in Keswick gehoor het, “en 'n ou Hebreeuse profeet staan voor ons … Die gehoor buig onder die stortvloed van sy woorde.”
Geweldig was veral sy beroep op die gewete van sy hoorders; dit het soos die donderslae van Sinai geklink. Al hierdie eienskappe het hom gemaak tot opwekkingsprediker, iemand wat moes maai sowel as saai. Hy het aangedring op beslissing en bekering en baie van sy geskrifte het hy gewy aan die opbou van die jong gelowiges.
Dit was veral die tyding van die Amerikaanse evangeliste Dwight L. Moody en Ira D. Sankey se opwekkingsdienste in die stede van Brittanje wat die wêreld in rep en roer gebring en ook Suid-Afrika bereik het. Die sinode van 1876 het baie aandag bestee aan die vraagstuk van spesiale dienste en 'n kommissie vir spesiale evangelieprediking word benoem om in die saak te handel. Ds. Murray het reeds tevore te kenne gegee dat, hoewel hy hom nie van Wellington kon losmaak nie, hy nogtans graag die land sou deurgaan om die honderde te bereik wat wag om ingebring te word. Gevolglik het die benoemde kommissie hom uitgenooi om 'n reeks spesiale dienste te onderneem. Soms het hierdie dienste die vorm van predikante-konferensies aangeneem, aangesien meer as een leraar nie te vinde was vir spesiale dienste en veral nie vir na-byeenkomste nie. Hierdie onwil het ds. Murray beskou as die afbreek van die pylpunt, 'n heilsleer, sonder 'n boetebank.
Toe hy in 1879 die eerste van sy sewe groot evangeliesasietoere sou onderneem, het hy in De Kerkbode die redes vir sodanige spesiale dienste uiteengesit en die voorwaardes genoem waarop resultate verwag kon word. Daar sou geen nuwe evangelie gepreek word nie, maar die oue altyd-nuwe boodskap van groot blydskap. “By die besondere dienste,” so het hy betoog, “kan 'n mens deur die aanhoudende herhaling van die roepstem tot bekering en geloof iemand voer tot 'n punt waar hy moet besluit wat hy sal doen.” Herhaaldelik het hy gewys op die behoefte aan goeie voorbereiding en die samewerking van alle gelowiges. Die geestelike gevolge van hierdie reekse dienste was groot en blywend. “Die klaende twyfeltaal van baie,” het 'n binnelandse gemeente berig wat tipies was van soveel ander, “is verander in die dankbare taal van geloofsversekering en ons loop met nuwe moed die pad na Sion op.”
Met al sy mistieke vroomheid was ds. Murray allesbehalwe 'n kluisenaar of askeet, iemand wie se sin vir die “ander wêreld” hom buite die invloed van aardse storms en spanning gestel het. Hy was veel meer die man van die daad as van die droom. Sy veelsydige belangstelling het tot openbaring gekom in die wyduiteenlopende gebiede waarop hy die lewe geraak het. Volgens prof. Gerdener sou geheelonthouding en kerkvereniging, geloofsgenesing en Afrikanerbelange sou vir die mens van middelmatige formaat aangeleenthede wees wat so ver van mekaar verwyder is dat dit nie sonder 'n wonderwerk bymekaar kan kom nie; vir ds. Murray was dit doodgewoon om van die een na die ander te beweeg met die grootste natuurlikheid.
In 1877, by geleentheid van die ingebruikneming van 'n saal op Stellenbosch, het hy die vooruitgang van die matigheidsbeweging in Noord-Amerika sodanig aangeprys dat prof. N.J. Hofmeyr gelei is om in 1882 'n Christelike onthouersvereniging te stig. Uitgaande van die oortuiging dat alkohol 'n “vergift” is, was Hofmeyr van mening dat die Bybel die gebruik van sterk drank vir die gesonde mens verbied. Hierdie opvatting van hom ondervind egter groot teenstand. Ds. Murray, wat in 'n wyndistrik predikant was, het wel nie so ver gegaan nie, maar tog ernstig verskil van die anti-onthouers, wat deur ds. S.J. du Toit en ander aangevoer is. Die hele vraagstuk het in sinodes van die Kaapse Kerk (in 1883, en veral in 1886) weerklank gevind, en hoewel die predikant van Wellington sterker besluite gewens het, het dit hom geluk om die vertroue van sy gemeente te behou.
Kerklike staatsman
In die saak van kerkvereniging het ds. Murray groot belangestel. Die Transgariepse afgevaardigdes het hy in 1862 die Kaapse sinode sien verlaat. In die Kaapse Sinode van 1903 was dit hy wat die voorstel ingedien het om 'n kommissie vir onderhandeling met die drie noordelike kerke aan te stel om voorwaardes vir kerkvereniging te ondersoek. Hy was selfs ten gunste van organiese vereniging. Toe die poging tot kerkvereniging in 1912 misluk, en die kerk met 'n federale raad tevrede moes wees, was hy al enige jare afgetree.
Ds. Murray se houding aangaande die vraagstuk van geloofsgenesing is, volgens prof. Gerdener, waarskynlik die mees omstrede van sy selfstandige standpunte, en daarmee hang ook sy kerklike staatsmanskap saam. Sy intense gees en mistieke aanleg was in 'n tingerige liggaamsbou gehuisves. Dikwels het hy aan pyne in sy skouers en arms gely, dan weer aan 'n ver-swakte keel. Sy verswakte keel het hom rondom 1880 twee jaar lank met kort onderbrekings die swye opgelê terwyl hy lang tye ter herstelling in die Karoo deurgebring het. Hoewel daardeur versterk, het hy in 1882 na Europa gereis, waar hy ook Bethshan, 'n inrigting vir geloofsgenesing, in Londen besoek het. Dit is hierdie eie ondervinding van langdurige siekte en geloofsgenesing wat hom gelei het om in 1884 Jezus, de Geneesheer der kranken (as The Lord thy Healer (1894) in Engels vertaal, en ook in 1884 in Frans) in die lig te gee. Sekere stellings in hierdie boekie word tot vandag toe gebruik om afwykende menings te steun wat lynreg in stryd is met die algemene Gereformeerde siening.
Hoewel ds. Murray nie openlik sy standpunt in hierdie boek gewysig het nie, het hy tog erken dat geloofsgenesing net deur sekere uitverkore mense beoefen kan word. Prof. Gerdener skryf: “As daar ooit 'n man was wat aan die waarde van gelowige gebed geglo het, ook om siekte te genees, dan was dit M., maar nie ten koste van middels en geneeshere nie; alleen op so 'n wyse dat die ware genesing eintlik uit die groot Geneesheer van die krankes kom.” Uit 'n onderhoud van sy kollega, ds. J. R. Albertyn met hom oor hierdie aangeleentheid, blyk dat hy nooit die stelling “alle siekte is uit die duiwel”, onderskryf het nie. Self het hy onder meer geskryf dat dit nie is dat die kranke juis 'n groter sondaar is dan die ander wat nie siek is nie, en daar blyk uit sy boek van 1884 verder dat die goddelike verborgenheid van die gebedsverhoring ook die geloofsgenesing beheers.
POV-Ray
Funksies
POV-Ray het al baie verbeter sedert sy begin. Onlangse weergawes van die sagteware sluit die volgende funksies in:
Stilfontein
Stilfontein is 'n dorp wat tussen Klerksdorp en Potchefstroom in die Noordwes-Provinsie van Suid-Afrika lê. Die N12 nasionale pad gaan langs Stilfontein verby.
Geskiedenis
Die dorp se geskiedenis is verweef met die van goud. 'n Skot, Charles Scott, het 'n plaas in die omgewing bekom en dit Strathvaal genoem, na aanleiding van die Strathmore graafskap van waar hy afkomstig is. In 1888 het hy goud op sy plaas ontdek, 'n uitloper van die hoofgoudrif. Hy het dit die Strathmorerif genoem. Hierdie rif was baie diep gesetel onder dolomiet. Na sy dood het sy seun die soektog voortgesit en 'n opsie op die plaas Stilfontein gekry. Nadat daar geboor is, is die rif bevestig.
Die dorp word in 1949 as 'n woongebied vir die Hartebeesfontein-, Buffelsfontein- en Stilfontein-goudmyne gestig. Produksie by die myne begin in 1952. In Maart 2005 skud 'n aardbewing die stad en beskadig geboue. Die oorsaak van die ramp is as gevolg van mynbou-aktiwiteite in die omgewing aangewys, en die Hartebeesfontein- en Buffelsfontein-myne is gevolglik gesluit.
Bevolking
In 2011 was 55.5% van die bevolking wit mense.
Lloyd Whitlock
Lloyd Whitlock (2 Januarie 1891 – 8 Januarie 1966) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Flirt (1922), The Midnight Express (1924), Pretty Clothes (1927), en Skinner Steps Out (1929).
Andrew Murray
Kerklike staatsman
Voorbeelde van sy meelewing met die Afrikaanse volk kan maklik vermenigvuldig word, volgens prof. Gerdener, byvoorbeeld sy voorstel in die Kaapse Sinode van 1890 om vir die Hollandse taal 'n ruimer plek in te rig in die leerplan van die openbare skole, en sy pleidooi as grysaard vir volkseenheid by die onthulling van die Vrouemonument in Bloemfontein in Desember 1913.
Lys van Messier-voorwerpe
M102 is waarskynlik foutiewelik aangeteken, wat die getal voorwerpe eintlik op 109 te staan bring.
Messier-voorwerpe
{{legend|#eeeeff|Oop sterreswerm|border=1px solid #aaaaaa}} {{legend|#ffe4b5|Bolvormige sterreswerm|border=1px solid #aaaaaa}} {{legend|#ffcccc|Newel|border=1px solid #aaaaaa}} {{legend|#ccffee|Planetêre newel|border=1px solid #aaaaaa}} {{legend|#ffccee|Supernova-oorblyfsel|border=1px solid #aaaaaa}} {{legend|#ffffcc|Sterrestelsel|border=1px solid #aaaaaa}} {{legend|#ffffff|Ander|border=1px solid #aaaaaa}}
Sien ook
Sterrekundeportaal
Andrew Murray
Kerklike staatsman
Nêrens, egter, het sy kerklike staatmanskap meer aan die lig gekom nie as by die ses geleenthede dat hy moderator was van die Kaapse sinode (1862, 1876, 1883, 1886, 1890 en 1894). Toe hy die eerste keer moderator word, was hy slegs 32 jaar oud, en toe hy versoek het om nie weer in aanmerking te kom vir die moderatorskap nie, het die lede hom 'n goue horlosie geskenk gegee. Sy biograaf, prof. John du Plessis, beskryf hom as 'n voorsitter wat fermheid besit het sonder koppigheid, verdraagsaamheid sonder swakke toegeeflikheid, en onpartydigheid sonder onbeslistheid.
Lys van Messier-voorwerpe
Eksterne skakels
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Canon PowerShot SX410 IS
Die Canon PowerShot SX410 IS is 'n digitale brugkamera wat deur Canon vrygestel is op 6 Februarie 2015. Dit het nog min aandag getrek en word hoofsaaklik deur die verbruiker-nutsmark gebruik.
Andrew Murray
Kerklike staatsman
Sy daadwerklike belangstelling in alles wat die welsyn van die kerk betref, het geblyk uit sy pogings ten behoewe van die Sondagskool. Na 'n driedaagse konferensie in die Paarl (1884) waarvan hy voorsitter was en waarby al die kerke van die Sondagskoolunie van Suid-Afrika verteenwoordig was, het hy in kernagtige taal 'n omsendbrief aan al die Sondagskoolonderwysers in die land gestuur om die doel en metodes van die Sondagskool uiteen te sit. Deur alles wat hy skryf, loop die gebed vir die geestelike toestand van die kerk. Al sy prediking, geskrifte en gebede was 'n strewe om die geestelike lewe en werk van die kerk te mobiliseer, waarsonder die kerk onmagtig vir sy wêreldtaak sou bly.
Lys van Messier-voorwerpe
Eksterne skakels
Messierkatalogen
Andrew Murray
Skrywer
Prof. Gerdener meen ds. Murray moes skrywe; "net vir die gesproke woord was sy gees te groot". So het sy letterkundige nalatenskap van ongeveer 250 publikasies ontstaan wat, behalwe in verskillende tale van Suid-Afrika (Engels, Nederlands, Afrikaans en Sotho), ook in Frans, Duits, Spaans, Italiaans, Grieks, Deens, Sweeds en Russies oor die westerse wêreld hul boodskap gedra het, en ooswaarts in Arabies, Armeens, Hebreeus, Chinees, Japannees en drie Indiese tale hul weg gevind het.
Die onderwerp waaroor hy die meeste geskryf het, is die gebed. Veral het Cornaby ('n sendeling in China) se Prayer and the human problem en Bounds se Power through prayer hom diep getref. Maar ook die sending het in sy geskrifte 'n belangrike plek; sy werk “The kingdom of God in South Africa” (1906) sluit hy so af: “Die gebed is die lewe van die sending. Aanhoudende en gelowige gebed is die geheim van die lewenskrag en die vrugbaarheid van die sendingwerk. Die God van die sending is die God van die gebed.”
Prof. Gerdener skryf oor ds. Murray se grootste werk: “Om onder die ry van sy geskrifte waarvan in sy biografie 'n volledige opgawe verskyn, 'n magnum opus uit te kies, is 'n moeilike opdrag, miskien omdat ds. Murray se werke so diep geestelik en dus kwalitatief gelyk is. Tog blink sy twee groot sendingboeke The key to the missionary problem (1901) en The state of the church (1911), met hul Nederlandse vertalings uit, omdat dit eintlik geen gewone publikasies was nie, maar gebeurtenisse in die geskiedenis van die Christelike Kerk.” Albei dié werke was sy reaksie op wêreldsendingkonferensies: die Ekumeniese sendingkonferensie in New York in 1900, en die Wêreldsendingkonferensie in Edinburg in 1910. Prof. Gerdener meen albei bewys dat hy meer as enige ander skrywer die gawe gehad het om op die eintlike punt of eindoorsaak die vinger te lê en die aandag van die wêreld te vestig: die sending is nie net hoofdoel van die kerk nie, maar elke gelowige moet daaraan deelneem. Dit was die kern van sy boodskap in 1901. In 1911 weer laat hy die wekroep tot sewe maal meer gebed uitgaan.
In die tien dele van sy ‘’Versamelde werke’’ wat in 1942 verskyn het, is dele IV en VIII onderskeidelik gewy aan die gebedslewe en die sendingvraagstuk. Tussen 1880 en sy dood het daar by hoë uitsondering 'n jaar verby waarin nie een of meer boekwerke van sy hand verskyn het nie. Die vrugbaarste jaar was 1895, toe nie minder nie as 16 van sy publikasies die lig sien. Hiervan was sewe bloot kort toesprake van minder as tien bladsye elk, maar nege was ook aansienlike boeke van gemiddeld 135 bladsye elk. Hy was lief vir korter boeke van 31 of 52 hoofstukkies wat dan elke dag van die maand of elke week van die jaar gelees kon word. Veral in die laaste jare het hy baie gebruik gemaak van die sakboekreekse. Twaalf sulke boekies het verskyn, waarvan vyf in Engels vertaal is. Nêrens word die keur van sy leringe aangaande die Christelike lewe meer oorsigtelik weer-gegee en die rykdom van sy geestelike ervaring beter saamgevat as hier nie.
Vroeër in sy lewe het hy self geskrywe, ook sy preke, wat meestal uit breë sketse bestaan het. In later jare het hy vir een van sy dogters gedikteer, terwyl hy gesit het, met forse stem gespreek het, asof hy 'n gehoor voor hom gehad het, en selfs gebare gemaak het. Hy was hoe langer hoe meer geneig om van kursief en vetdruk gebruik te maak om klem by sy boodskap te sit. Hoewel hy baie noukeurig gelet het op interpunksie en die inhoud van elke paragraaf, het hy nie juis 'n aantreklike skryfstyl ontwikkel nie, volgens prof. Gerdener. By hom was daar nooit ’n strewe na skoonheid van gedagte of sierlikheid van taal nie. Niks vir die vorm nie, maar alles vir die inhoud: God moes deur hom 'n boodskap stuur. Sy mistieke aanleg was allermins 'n verskoning vir aksie; inteendeel, dit was die veerkrag van sy rustelose bedrywigheid. Diegene wat nie deur sy stem bereik is nie, is deur sy gesalfde pen bygekom.
In die woorde van sy amptelike biograaf, prof. John du Plessis, lê ook 'n opsomming van sy betekenis vir Suid- Afrika: “Andrew Murray was 'n groot en onwaardeerbare gawe van God aan die volk van hierdie land – die grootste van sy hele geskiedenis, en ons kan ons nouliks voorstel dat die Goddelike Voorsienigheid vir ons 'n nog groter gawe in die toekoms toegedink het.”
Nicator
Nicator is 'n genus van voëls wat slegs in Afrika voorkom en hoort tot die familie Nicatoridae. Hierdie genus se gewoontes en gedrag is 'n mengsel van die willies en boslaksmanne. Daar is drie spesies wat hoort tot die genus. Die geslagte lyk eenders.
Andrew Murray
Portrette en standbeelde
Portrette van ds. Murray is in sy biografie gepubliseer. In die NG Kerkargief, Kaapstad, is daar nog portrette en 'n bronsborsbeeld (van A. Thackwray Edwards) wat omstreeks 1906 in opdrag van die Ring van Kaapstad gemaak is, en 'n vergrote portret in die sinodesaal, Kaapstad, wat verskuif is met die verkoop van dié saal. Voor die kerk op Wellington, waarin sy boodskap soveel jare gehoor is, is deur die kerkraad ná sy dood 'n marmerbeeld van ds. Murray in sittende houding opgerig. Volgens besluit van die sinode van 1919 is 'n standbeeld van Italiaanse marmer op 'n voetstuk van Pretoria-graniet van ds. Murray, staande in predikende houding, deur Anton van Wouw uitgevoer. Dit is op 15 Maart 1929 by die Groote Kerk onthul maar later na die Adderleystraatse front van die kerk verskuiwe.
Nicator
Die spesies is:
Andrew Murray
Gesinslewe
Twee jaar nadat die Vrystaat 'n republiek geword het, het ds. Murray na Kaapstad gereis, waar hy op 2 Julie 1856 in die NG kerk op Wynberg in die huwelik bevestig is met Emma Rutherfoord (10 Julie 1835 tot 2 Januarie 1905), 'n dogter van die Kaapstadse sakeman en vriend van die sending, Howson Edward Rutherfoord (1793? tot 1862), wat ook lid was van die Wetgewende Raad vir die Westelike Afdelings (1854 tot 1858) en in Herschel, Claremont, gewoon het. Meer as 48 jaar sou die geseënde en gelukkige egverbintenis duur. Uit dié huwelik is vyf seuns en ses dogters (van wie twee jonk oorlede is) gebore. Van die vier seuns wat groot geword het, was twee predikante van die NG Kerk: John Neethling Murray en Charles Hugo Murray (1873 tot 1953), terwyl twee van die dogters, Emma Maria (Emmie) Murray (1857 tot 1938) en Catharine Margaret (Kitty) Murray (1860 tot 1928), hulle binnenslands aan maatskaplike en onderwyswerk gewy het, en Mary Ellen Murray (1858 tot 1936) haar aan sendingwerk in die buiteland. Emma Murray was van huis uit Anglikaans, maar het haar ten volle ingewerp by die NG Kerk; sy het onder meer die eerste presidente van die Vrouesendingbond geword en lewenslank dié amp beklee.
Tanzaniese speg
Die Tanzaniese speg (Campethera scriptoricauda) is 'n redelik algemene standvoël in digte boomveld en ruigtes tussen Beira en die Zambezirivier se benedeloop in Mosambiek. Die voël is 20 cm groot en weeg 60 - 70 gram. In Engels staan die voël bekend as die Speckle-throated Woodpecker.
Kloofendal-natuurreservaat
Kloofendal-natuurreservaat is 'n natuurreservaat in Roodepoort. Dit is een van die eerste natuurreservate in Johannesburg. Dit word ook erken as die plek van die eerste goudmyn in Johannesburg. Die ou goudmyn kan per afspraak besoek word. Daar is staproetes en 'n klein dam.
Klein soogdiere in die natuurreservaat
'n Mens kan, onder andere, die volgende soogdiere in die reservaat vind:
1315
Die jaar 1315 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 15de jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Astrachan-kremlin
Die Astrachan-kremlin (Russies: Астраханский кремль) is ’n fort in Astrachan, Rusland. Dit is op ’n eiland geleë wat deur die Wolga en drie ander klein riviere omring word.
Sitrus
Sitrus het klaarblyklik ontstaan in die deel van Suidoos-Asië wat deur Noordoos-Indië, Mianmar (Birma) en die Yunnan-provinsie van China begrens word.
Astrachan-kremlin
Die aanvanklike houtfort is in 1557 deur tsaar Iwan die Verskriklike laat bou om die suidoostelike grense van Rusland te help versterk. In 1582 tot 1589 is dit met stene herbou.
Sitrus
Dit is vandag een van die belangrikste vrugtesoorte ter wêreld. In sommige lande word ook parfuum van sitrusblomme vervaardig. Die vrug bevat suikers en sure, en die smaak daarvan hang af van watter van die twee in oormaat aanwesig is. Omdat sitrusvrugte ook 'n taamlike hoeveelheid askorbiensuur (of vitamien C) bevat, word dit gebruik om gebrekstoestande vanweë vitamienarme diëte te verhelp.
In die dae van seilskepe het vars vrugte en groente geheel en al ontbreek in die dieet van matrose op lang seereise. Hierdie gebrek aan vitamien C het die gevreesde skeurbuik by die matrose veroorsaak. Om hierdie rede het Jan van Riebeeck opdrag ontvang om 'n verversingstasie aan die Kaap te kom stig, en hy het ook gou reeds sitrusbome aangeplant, wat uitmuntend in die behoeftes van die verbygaande skepe voorsien het. Die lemoen is verreweg die belangrikste sitrusvrug.
Die sitrusboom
Met die uitsondering van die Trifoliata-lemoen is sitrusbome immergroen. Die blare is enkelvoudig (uitgesonderd die Trifoliata-lemoen, wat 'n saamgestelde blaar van drie klein blaartjies het). Sitrusblare is tipies van 'n subtropiese plant en is leeragtig. Die blom het wit, vlesige kroonblare, baie meeldrade en 'n betreklike groot stamper, en 'n aangename, soet geur.
Sitrusbome toon jaarliks meer as een lootlengtegroeitydperk, maar die blomme kom meestal tydens die eerste groeitydperk in die lente te voorskyn. Die vrug word in die plantkunde as 'n besondere soort bessie, nl. 'n hesperidium, beskou. Die skil, en die sponsweefsel daaronder, maak die epikarp en mesokarp uit. Die deel wat geëet word, is die endokarp, en bestaan uit 'n aantal segmente met 'n menigte sapsakkies en sade.
Sitrusvrugte word in lande met 'n warm klimaat verbou. Hulle is nie bestand teen koue winters en sterk winde nie, en besproeiing is ook noodsaaklik. Daarom word sitrusvrugte alleenlik suksesvol in subtropiese klimaatstreke gekweek. Belangrike sitrusprodusente is die Verenigde State van Amerika, Brasilië, Spanje, Italië en Israel. In Suid-Afrika word sitrusvrugte veral in die Laeveld, KwaZulu-Natal en die Wes-Kaap verbou.
Die Kaapse streke Clanwilliam, Citrusdal, Paarl en die Gamtoosvallei het 'n winterreënval, terwyl die ander streke 'n somerreënval het of reën dwarsdeur die jaar kry. Die grootste deel van Suid-Afrika se sitrusoes word na Europa uitgevoer
Soorte
Trifoliata-lemoen (Poncirus trifoliata): Hierdie boom dra oranje-geel, eetbare vrugte. Die soort word slegs vir die ent van ander sitrusbome gebruik. Dit is die enigste sitrusspesie wat nie immergroen is nie.
Soetlemoen (Citrus sinesis): Dit is die bekendste en gewildste van alle sitrusvrugte in Suid-Afrika. Die bekenste kultivars is die vroeë Washington-nawel en die laat Valencia Late.
Bitter seville (Citrus aurantium): Die vrug is te suur om te eet, maar hulle is uitstekend vir die maak van bitterlemoen-konfyt. Hierdie soort is ook gewild as onderstam by ent, maar nie in Suid-Afrika nie omdat sulke geënte bome die gevreesde virussiekte Tristeza opdoen.
Nartjie (Citrus reticulata): Die vrug van hierdie boom is klein en die skil is dun en kom baie maklik los van die vleis. Dit is 'n gewilde vrug.
Sitroen/siter (Citrus medica): Die vrug is groot en dik van skil. Dit word slegs vir die maak van versuikerde skil gebruik.
Suurlemoen (Citrus limon): Behalwe die lemoen en die pomelo word hierdie spesie die meeste van alle sitrusvrugte verbou. Dit word as geursel en in koeldrank gebruik, en is besonder ryk aan Vitamien C. Daar word onderskei tussen growweskil-suurlemoene, wat in Suid-Afrika gewoonlik as onderstam gebruik word, en die gladdeskil-suurlemoene, wat soms verkeerdelik lemmetjies genoem word.
Pompelmoes (Citrus grandis): Dit is die grootste van alle sitrusvrugte en een vrug kan tot 4,5 kg weeg. Die vrug het 'n dik skil en die boom, wat hoofsaaklik in Oosterse lande gekweek word, is glo deur kaptein Shaddock van China na die Wes-Indiese eilande gebring; vandaar die Engelse benaming Shaddock.
Pomelo (Citrus paradisi): Dit word algemeen as 'n mutasie van die pompelmoes beskou. Die vrugte is groot, geel, sappig en effens bitter, maar baie aptytwekkend. Dit word gebruik as 'n ontbytvrug en as ontbytsap. Naas lemoene is hierdie sitrusspesie die belangrikste in Suid-Afrika.
Kumkwat (Fortunella japonica): Dit is die kleinste van alle sitrusvrugte, helder oranje van kleur en 'n bietjie groter as 'n kersie. Die hele vrug, insluitende die skil, is eetbaar. Die plant is by uitstek 'n siertuinstruik.
Lemmetjie (Citrus aurantifolia): Dit lys baie na 'n gladdeskil suurlemoen, maar is net kleiner. Dit is gevoelig vir koue en kom selde in Suid-Afrika voor.
Omdat sitrusspesies so maklik met mekaar baster, bestaan daar ook bekende basters soos die tangelo (ŉ kruising tussen 'n nartjie en 'n pomelo) en sitranje (ŉ kruising tussen 'n soetlemoen en 'n Trifllata-lemoen).
Antonius van Egipte
Sint Antonius (Grieks: Ἀντώνιος, Antonios; Latyn: Antonius; omstreeks 251-356 n.C.) was ’n Christelike monnik van Egipte wat ná sy dood tot heilige verklaar is. Hy word van ander heiliges met dieselfde naam onderskei deur die name Antonius die Grote, Antonius van Egipte, Antonius die Ab, Antonius van die Woestyn en Antonius van Thebe. Vir sy belangrikheid onder die Woestynvaders en die Christelike kloosterwese is hy ook bekend as die Vader van Alle Monnike. Sy feesdag is op 17 Januarie in die Grieks-Ortodokse en die Rooms-Katolieke Kerk en op Tobi 22 op die Egiptiese kalender wat die Kopties-Ortodokse Kerk gebruik.
Upaliet
Upaliet (Al(UO2)3(PO4)2O(OH)·7H2O) is 'n mineraal wat in die Demokratiese Republiek van die Kongo gevind word. Dit is vernoem na uraan, fosfor en aluminium. Die tiperende ligging plek is Kobokobo pegmatiet, Mwenga, Sud-Kivu, Demokratiese Republiek van die Kongo.
Antonius van Egipte
Antonius word aangeroep in tye van besmetlike siektes, veral velaandoenings. In die verlede is die term "Sint Antoniusvuur" dikwels gebruik in verwysing na baie sulke siektes, soos kriebelsiekte, belroos en gordelroos.
Landdros
Landdros is die titel van 'n staatsamptenaar met beperkte plaaslike regsprekende en bestuursverpligtinge. Die titel is afkomstig uit Nederlands waar “land” verwys na streek en “dros” na 'n regterlike amptenaar op die platteland. 'n Landdros is die belangrikste verteenwoordiger van die sentrale regering in die distrik waarin hy werksaam is.
Op 31 Augustus 1682 is Johannes Mulder op Stellenbosch as die eerste landdros in die Kaapkolonie aangestel. Hy was as landdros voorsitter van die kommissie van landdros en heemrade. Op 31 Desember 1827 is die amp van landdros afgeskaf en vervang met 'n siviele kommissaris en 'n plaaslike magistraat. Die magistraat sou met minder administratiewe pligte belas word.
Na die Groot Trek het die Voortrekkers die amp van landdros in die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Republiek van die Oranje-Vrystaat ingevoer.
2018 Britse Grand Prix
Die 2018 Formule Een Britse Grand Prix is op 8 Julie 2018 op die Silverstone-renbaan in Silverstone, Brittanje gehou. Dit was die tiende wedren van die kampioenskapseisoen.