cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Disleksie
Neurologiese faktore
Studies om die verband te bepaal tussen hoë voorgeboortelike vlakke van testosteroon, linkshandigheid en stadige groei van die linkerkant van die brein is reeds uitgevoer. Afwykings in breinstrukture blyk by disleksielyers aanwesig te wees, veral wat betref die linker-breinhemisfeer.
Daar is onlangs bevind dat interaksie tussen 'n verskeidenheid van die breinareas betrokke is by lees. Hierdie bevindings oorskadu resultate met betrekking tot buitengewone funksionering van die twee breinhemisfere, links-/regsdominansie, ensovoorts.
Gesigsprobleme
Alhoewel daar al gespekuleer is dat disleksie met gesigsprobleme verband hou, bestaan geen voldoende bewyse dat dit wel die geval is nie. Disleksielyers toon wel subtiele gesigsprobleme wat verband hou met breinfunksionering.
Dit is nie duidelik of dit deel vorm van die buitengewone funksioneringspatroon van die disleksiese brein en of dit 'n veroorsakende faktor is nie.
Visueel-ruimtelike vermoëns
Persone wat aan ernstige disleksie ly, toon dikwels buitengewone visueel-ruimtelike vermoëns. Waar probleme met geletterdheidsvaardighede voorkom, blyk dit dus dikwels gepaard te gaan met 'n gawe in visueel-ruimtelike vermoëns. Sommige navorsers glo dat onderontwikkeling van die linkerhemisfeer van die brein, wat taal huisves, lei tot oorontwikkeling van die regterhemisfeer.
Behandeling
Daar bestaan nie 'n eenvoudige formule vir die behandeling van 'n disleksiese kind nie. Elke kind moet as 'n individu in eie reg gesien, hanteer en gehelp word. Die behandeling van disleksie bestaan tans uit intensiewe remediërende onderrig, wat veral gerig is op die verwerwing van lees- en skryfvaardighede. Persone wat aan disleksie ly, kan meestal uiteindelik wel leer lees, maar hulle lees gewoonlik altyd stadiger as hul portuurgroep en dit verg meer inspanning.
Phineas Masipa
Noko Phineas Masipa (gebore op 16 Oktober 1968) is 'n Suid-Afrikaanse politikus wat sedert die algemene verkiesing in 2019 in 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die Demokratiese Alliansie is.
Studies
Masipa het 'n Meestersgraad in Bedryfsadministrasie aan die Management College of Southern Africa (MANCOSA), 'n B.Com-graad aan die Universiteit van Suid-Afrika, en 'n nasionale diploma in verpleegkunde van Sarleh Dollie Verpleegkollege in samewerking met die Universiteit van Wes-Kaapland.
Beroep
Masipa het in die banksektor gewerk voordat hy aktief by die politiek betrokke geraak het. Hy was 20ste geplaas op die Demokratiese Alliansie se nasionale lys vir die algemene verkiesing in 2019 en het daarmee 'n setel in die Nasionale Vergadering verower.
Masipa is tans 'n alternatiewe lid op die portefeuljekomitee vir landbou, grondhervorming en landelike ontwikkeling.
Renée Björling
Renée Björling (10 Julie 1898 – 4 Maart 1975) was 'n Sweedse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Klostret i Sendomir (1920), Fröken Fob (1923), Charleys tant (1926), en A Lesson in Love (1954).
Kaapse Afrikaans
Kaapse Afrikaans (ook bekend as Kaaps ) het ontstaan weens die gebruik van Nederlands deur die slawe- en inheemse gemeenskap wat saam met die Nederlanders aan die Kaapse Skiereiland gevestig is. Geografies word die Afrikaanse dialekte in drie hoofgroepe verdeel: Kaapse Afrikaans, Oosgrens-Afrikaans en Oranjerivier-Afrikaans.
Die term Kaapse Afrikaans verwys soms verkeerdelik na die hele Wes-Kaapse dialek van Afrikaans; dit word algemeen vir 'n spesifieke sosiolek gebruik wat in die Kaapse Skiereiland van Suid-Afrika gebesig word. Kaapse Afrikaans is eens deur alle bevolkingsgroepe gepraat, maar later was dit toenemend beperk op die Kaapse Maleiers van Kaapstad en omliggende gebiede. Kaapse Afrikaans word steeds deur die groot meerderheid inheemse Afrikaanssprekendes in Suid-Afrika verstaan.
Die dialek is meer deur Maleis beïnvloed as Standaardafrikaans en word veral aan die kus en in Kaapstad gebesig. Die dialek, as dit in 'n netjiese vorm gepraat word, is vir Nederlandstaliges goed verstaanbaar. 'n Belangrike rede is die lange blootstelling van Kaapse Afrikaans aan Nederlands. Nederlands en Kaapse Afrikaans het tussen 1652 en 1930 'n daaglikse diglossieverhouding gehad, aangesien Nederlands destyds die standaardtaal van die Afrikaanssprekendes in die Wes-Kaap was.
Die diglossie-verhouding tussen Kaapse Afrikaans en Nederlands was heelwat langer as met ander dialekte van Afrikaans, omdat hierdie dialekte eers baie later na vore gekom het (vroeg in die negentiende of selfs vroeë twintigste eeu). Die Bruin mense is die belangrikste groep wat Kaapse Afrikaans besig. In sommige buurte is die dialek sterk deur Engels beïnvloed.
Kaapse Afrikaans het sommige kenmerke behou wat meer soortgelyk aan Nederlands is as aan Afrikaans.
Trouens, gebaseer op die Feature Frequentie metode kan mens die stelling maak dat Kaapse-Afrikaans (ook) 'n Nederlandse dialek is.
Kaapse Afrikaans word ook meer deur taalwisseling tussen Suid-Afrikaanse Engels en Afrikaans gekenmerk, veral in die middestad en laer sosio-ekonomiese gebiede van Kaapstad.
'n Voorbeeld van tipiese Kaapse Afrikaans:
Carolyn Hennesy
Carolyn Hennesy (gebore 10 Junie 1962) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse General Hospital (1963), True Blood (2008), Cougar Town (2009), en Revenge (2011).
Jakob Bjerregaard Engmann
Jakob Bjerregaard Engmann (gebore 15 Maart 1978) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Headhunter (2009) en Bora Bora (2011), en in die televisiereekse The Killing (2007) en Store danske videnskabsfolk (2015).
Haarlem (skip)
Geen skeepsramp het so 'n direkte invloed op die geskiedenis van Suid-Afrika gehad as die stranding in Tafelbaai van die VOC-skip die Haarlem nie. Dit het direk gelei tot die stigting van die verversingspos aan die Kaap die Goeie Hoop onder Jan van Riebeeck.
Op 16 Januarie 1647 het die Haarlem (ook genoem Nieuwe Haerlem of slegs Haerlem) as deel van die retoervloot van Batavia (Java) na Nederland vertrek. In Maart was die Haarlem in Tafelbaai geanker. Weens 'n skielike besonder sterk suidooster strand die skip net suid van die huidige Milnerton. Die kaptein en van sy bemanning gaan met 'n ander skip in die vloot verder en laat onderkoopman Leendert Janszen en 'n groep van 60 in die Kaap agter tot die retoervloot van 1648 hulle na die vaderland sou terugneem. So word Janszen-hulle die eerste blankes wat 'n winter aan die Kaap deurbring.
Tussen die duine bou die skipbreukelinge 'n vierkantige vesting van hout “vasticheyt Zandenburgh” as skuiling teen die Kaapse winter en bergplek vir al die vrag van die Haarlem wat hulle kon red. Daarna het hulle die wrak aan die brand gesteek. Hulle gaan op jagtogte, ruil beeste en skape met die Strandlopers en lê groentetuine aan.
Op 3 April 1648 vertrek die geselskap met die retoervloot onder Wollebrandt Geleynsz de Jongh na Nederland. Op een van die skepe is Jan van Riebeeck 'n passasier.
Die Here XVII vra dat Janszen 'n rapport opstel oor sy verblyf aan die Kaap. Hy en Matthys Proot wys in hul “Remonstrantie” (verslag) op die voordele wat 'n steunpunt hier vir die skeepvaart tussen Nederland en Java sal inhou. Groente en vrugte sal hier in die vrugbare grond goed verbou kan word, vars vleis en vis is volop beskikbaar, 'n hospitaal vir siek matrose kan gebou en die Khoikhoi gekersten word. Boonop kan die bou van 'n kaai baie skipbreuke verhoed. 'n Nederlandse vestiging kan boonop onverhoedse hinderlae deur die vyand teenwerk. Gevolglik besluit die VOC om 'n verversingspos hier te stig. Proot word aanvanklik as kommandeur gekies, maar in Desember 1651 word Jan van Riebeeck amptelik aangewys.
Saturnus se ringe
Saturnus se ringe is die grootste planetêre ringstelsel in die Sonnestelsel. Hulle bestaan uit tallose klein deeltjies, wat wissel van ’n paar mikrometer tot ’n paar meter in deursnee wat groepe vorm wat om Saturnus wentel. Die deeltjies bestaan feitlik net uit ys wat effens besoedel word deur ruimtestof en ander chemikalieë.
Hoewel die ringe Saturnus helderder laat lyk, is hulle nie met die blote oog van die Aarde af sigbaar nie. Daar is talle openinge in die ringe waar minder deeltjies voorkom, wat óf veroorsaak word deur die planeet se mane óf waarvan die oorsaak onbekend is. Name word deur die Internasionale Astronomiese Unie (IAU) bepaal: Die breër openinge word "verdelings" genoem en die smaller openinge "gapings".
In Desember 2010 het die tydskrif National Geographic voorgestel dat die ringe die oorblyfsels van ’n reusemaan kan wees wat van sy ysige dop gestroop is voordat dit teen die planeet gebots het.
Galileo
Galileo Galilei was die eerste mens wat die ringe om Saturnus gesien het, in 1610 deur sy teleskoop. Hy kon egter nie uitmaak wat dit was nie. Hy het geskryf dat Saturnus uit drie planete bestaan wat baie naby aan mekaar lê en altyd in dieselfde posisie ten opsigte van mekaar bly. "Hulle is in ’n lyn parallel met die diereriem, en die middelste een [Saturnus] is sowat drie keer die grootte van dié aan die kante [die kante van die ringe]." In 1612, toe die vlak van die ringe loodreg met die Aarde was, het hulle "verdwyn". Galileo kon dit nie verstaan nie en het gewonder: "Het Saturnus sy kinders ingesluk?" (met verwysing na die mite van die god Saturnus/Kronos wat sy kinders ingesluk het om te voorkom dat hulle sy bewind omverwerp). Hulle het in 1613 weer verskyn, en dit het Galileo verder verwar.
Ander teorieë
In 1655 het Christiaan Huygens die eerste mens geword wat voorstel dat ’n ring om Saturnus wentel. Met ’n teleskoop wat hy self ontwerp het en wat baie meer gevorderd as Galileo s’n was, het Huygens Saturnus bestudeer en geskryf: "Dit [Saturnus] word omring deur ’n dun, plat ring wat nêrens aan hom raak nie en oorhel na die sonnebaan." Robert Hooke was nog ’n persoon wat Saturnus vroeg al bestudeer het en hy het waargeneem dat die ringe skadu's gooi.
In 1675 het Giovanni Domenico Cassini vasgestel dat Saturnus se ring uit verskeie kleiner ringe bestaan met gapings tussenin; die grootste van dié gapings is later die Cassini-verdeling genoem. Hierdie verdeling is ’n 4 800 km wye streek tussen die A- en die B-ring. In 1787 het Pierre-Simon Laplace voorgestel dat die ringe bestaan uit ’n groot aantal soliede ringetjies.
James Clerk Maxwell het in 1859 gemeen die ringe kan nie solied wees nie, want dan sou hulle onstabiel gewees en opgebreek het. Hy het voorgestel dat die ringe uit talle klein deeltjies bestaan wat almal onafhanklik van mekaar om Saturnus wentel. Maxwell se teorie is 1895 korrek bewys met spektroskopiese waarnemings van die ringe deur James Keeler van die Allegheny-sterrewag by die Universiteit van Pittsburgh in die VSA.
Die ringe word alfabeties genommer in die volgorde van hul ontdekking. Die hoofringe (van die planeet af) is C, B en A, met die Cassini-verdeling, die grootste gaping, tussen ringe B en A. Verskeie dowwer ringe is meer onlangs ontdek. Die D-ring is baie dof en die naaste aan die planeet. Die dun F-ring lê net buite die A-ring. Buite dié is twee dowwer ringe, G en E.
Fisiese eienskappe
Die digte hoofringe strek van 7 000 tot 80 000 km bokant Saturnus se ewenaar. Hulle het ’n geraamde dikte van tussen 10 meter en 1 km, en bestaan uit 99,9% waterys met ’n fraksie onsuiwerhede. Die hoofringe se deeltjies is van 1 cm tot 10 m groot.
Die totale massa van die ringe is sowat 3 x 1019 kg. Dit is ’n baie klein deel van die massa van Saturnus – net effens minder as die massa van die maan Mimas. Onlangs is beweer dat die massa tot drie keer so groot kan wees weens groepvorming, maar dit is nog nie bewys nie.
Terwyl die grootste gapings, soos die Cassini-verdeling en die Encke-gaping, van die Aarde af gesien kan word, het albei Voyager-ruimtetuie waargeneem dat die ringe ’n ingewikkelde struktuur het met duisende dun gapings en ringe. Daar word geglo dit word veroorsaak deur die swaartekrag van Saturnus se baie mane. Sommige gapings word veroorsaak deur die bane van klein mane soos Pan, waarvan baie nog nie ontdek is nie, en dit lyk of sommige ringe beïnvloed word deur die swaartekraguitwerking van klein "herdersmane" wat materie wegstoot of aantrek.
Data van die Cassini-ruimtetuig dui aan dat die ringe hul eie atmosfeer het, onafhanklik van dié van Saturnus self. Die atmosfeer bestaan uit molekulêre suurstofgas (O2) wat geproduseer word wanneer ultravioletlig van die Son inwerk op waterys in die ringe.
In 1980 het Voyager 1 verby Saturnus beweeg en gewys die F-ring bestaan uit drie smal ringe wat lyk of dit op ’n komplekse manier vervleg is; dit is nou bekend dat die buitenste twee ringe bestaan uit knoetse, kinkels en klonte wat die illusie van vlegwerk skep, met die dowwer derde ring wat tussen hulle lê.
Nuwe foto's van die ringe wat omstreeks 11 Augustus 2009 deur die Cassini-ruimtetuig geneem is, wys dat die ringe op sommige plekke taamlik breër is as normaalweg. Dié verskil kan tot 4 km wees op die grens van die Keeler-gaping vanweë die wentelbaan van Daphnis, die maan wat die gaping veroorsaak.
Ontstaan
Saturnus se ringe kan baie oud wees, dalk so oud soos die planeet self. Daar is twee hoofteorieë oor die ontstaan daarvan. Volgens die een teorie, wat aanvanklik in die 19de eeu voorgestel is deur Édouard Roche, was die ringe eens ’n maan van Saturnus (met die naam Veritas) waarvan die wentelbaan kleiner geword het totdat dit uitmekaar geruk is. ’n Variasie van die teorie is dat die maan gedisintegreer het nadat dit deur ’n groot komeet of asteroïde getref is. Die tweede teorie is dat die ringe nooit deel was van ’n maan nie, maar die oorblyfsels van die oorspronklike newel waaruit Saturnus gevorm is.
Dit lyk egter waarskynlik dat hulle bestaan uit materiaal van ’n maan van 400 tot 600 km in deursnee, groter as Mimas, wat versteur is. Die laaste keer dat daar sulke groot botsings was wat so ’n groot maan kon versteur, is tydens die Groot Bombardement sowat vier miljard jaar gelede.
Vanweë die helderheid en suiwerheid van die waterys in Saturnus se ringe word soms aangevoer dat hulle baie jonger as die planeet moet wees, dalk net 100 miljoen jaar oud, omdat die ruimtestof sou gelei het tot die verdonkering van die ringe. Nuwe navorsing dui egter daarop dat die B-ring dalk groot genoeg is om die invloed van sulke materiaal af te weer en dus die verdonkering van die ringe te verhoed. Die materiaal in die ringe kan herwin word namate groepe in die ringe vorm en dan deur botsings versteur word. Dit kan verduidelik hoekom die materiaal so jonk voorkom.
Tabelle
Notas:
(1) afstand is na die middel van die verdelings en ringe wat smaller as 1 000 km is
Skotse Rugbyunie
Die unie is by Wêreldrugby geaffilieer en organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Skotland se nasionale seniormansrugbyspan, vroue en jeug, asook die nasionale ligastelsel wat as die “Scottish League Championship” bekendstaan. Saam met die Engelse Rugbyvoetbalunie, die Franse Rugbyfederasie, die Ierse Rugbyvoetbalunie, die Italiaanse Rugbyfederasie en die Walliese Rugbyunie organiseer hulle die jaarlikse Sesnasies-toernooi, die vernaamste rugbytoernooi in die Noordelike Halfrond. Die SRU hou ook toesig oor Sewesrugby in Skotland en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Britse Nasionale Olimpiese Komitee saam. Die Skotse Rugbyunie het reeds as medegasheer van belangrike toernooie soos die rugbywêreldbekers in 1991 en 1999 (albei saam met die ander destydse Vyfnasies), asook die Rugbywêreldbeker 2007 (saam met Frankryk en Wallis) opgetree.
Saturnus se ringe
Tabelle
(2) nie-amptelike naam
Skotse Rugbyunie
Die SRU is in 1873 as Skotse Voetbalunie (Scottish Football Union, SFU) gestig en is naas die Engelse Rugbyvoetbalunie (RFU) die tweede oudste beheerliggaam in die rugbygeskiedenis. In 1886 het die SFU saam met die Ierse Rugbyvoetbalunie (IRFU) en die Walliese Rugbyunie (WRU) die Internasionale Rugbyraad (IRR), die huidige Wêreldrugby, gestig. Sedert 1924 dra die Skotse beheerliggaam sy huidige naam. Die belangrikste rugbyliga in Skotland is die Pro14, waaraan 14 spanne uit Ierland, Italië, Skotland, Suid-Afrika en Wallis deelneem, waaronder die twee Skotse spanne Edinburgh Rugby en Glasgow Warriors. Benede word die Skotse Premierskap tussen tien spanne uitgespeel. Bo die nasionale kampioenskap word jaarliks saam met klubs uit Engeland, Frankryk, Ierland, Italië en Wallis die Europese Rugbykampioenskapbeker en die Europese Rugbyuitdagingsbeker uitgespeel.
Saturnus se ringe
Tabelle
(3) Naam soos bepaal deur die Internasionale Astronomiese Unie (IAU), tensy anders gemeld.
Skotse Rugbyunie
Naas die amptelike nasionale span roep die SRU ook ander keurspanne byeen. Scotland A is die tweede nasionale span van Skotland. Nes ander rugbynasies beskik Skotland oor ’n o/20-nasionale span wat aan die o/20-Sesnasies-toernooi en die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Skotland beskik oor ’n nasionale span vir skoliere, die Schoolboys, wat as ’n voorbereiding op die Skotse nasionale rugbyspan dien.
Swart
Swart is die donkerste kleur in die kleurspektrum. Dit word gedefinieer as "die totale afwesigheid van lig of kleur" of as "'n mengsel van alle kleure of kleur-pigmente". Dit is die kleur wat alle lig absorbeer, nie weerspieël nie en dus verskyn as ontbloot van die orde.
Skotse Rugbyunie
Dit word as ’n groot prestasie beskou om saam met die Britse en Ierse Leeus na die Suidelike Halfrond te toer, waar hulle sowat al om die vier jaar teen die Nieu-Seelandse All Blacks, die Suid-Afrikaanse Springbokke of die Australiese Wallabies speel.
Swart
Swart is die kleur van steenkool en die buitenste ruimte van die heelal. Die heksadesimale kode vir swart is #000000.
'n Swart kledingstuk of swart papier, se oppervlak vertoon swart omdat daar geen lig teruggekaats word nie. Al die lig wat op die voorwerp val, word deur die pigment van die verf geabsorbeer. By 'n elektriese voorwerp wat lig uitstraal, soos 'n rekenaar- of televisieskerm, word swart verkry deur geen lig uit te straal nie.
Geen enkele voorwerp is in werklikheid volledig swart nie, daar word altyd iets van die lig teruggekaats. Een uitsondering is die vorming van swart gate in die ruimte, waaruit geen lig kan ontsnap nie weens die massiewe swaartekrag.
Swart voorwerpe straal oor die algemeen wel infrarooi uit, as die voorwerp warm is. Die straling vanuit 'n swart liggaam het aanleiding gegee tot die postulaat dat elektromagnetiese straling uit kwanta bestaan.
Saturnus se ringe
Tabelle
(4) Data meestal van Nasa se Gazetteer of Planetary Nomenclature.
R612 (Suid-Afrika)
Die R612 is 'n streeksroete wat die R617-provinsiale pad, naby Bulwer verbind met die R102-provinsiale pad naby Park Rynie. Die roete begin waar dit van die R617 aftak, 5km vanaf Bulwer en gaan dan suidoos. Die roete gaan deur Donnybrook, dan deur Ixopo waar dit die R56 kruis, gaan deur Highflats, Braemar, Umzinto, kruis die N2-nasionale pad en sluit aan by die R102 in Park Rynie waar dit eindig.
Veroneesgroen
Veroneesgroen is 'n blou-groen pigmentkleur, 'n gehidreerde kroom(III)oksied. Die skakering is meer groen as blou, en is donkerder as lentegroen, die kleur tussen groen en siaan op die kleurwiel. Viridiaan neem sy naam van die Latynse viridis, wat groen beteken.
Die eerste aangetekende gebruik van viridian as 'n kleurnaam in Engels, was omstreeks die 1860s.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word veroneesgroen as volg voorgestel:
Selfvertroue
Die begrip self-vertroue dui op 'n mens se dunk van homself wat persoonlike oordeel, sy vermoë krag ens. betref. 'n Mens se selfvertroue neem toe na ervarings waar sekere aktiwiteite bemeester is. Dit is 'n positiewe oortuiging dat 'n mens oor die algemeen kan bereik wat 'n mens wil doen in die toekoms. Self-vertroue is nie dieselfde begrip as selfbeeld nie. Selfbeeld is 'n evaluering van 'n mens se eie waarde, terwyl self-vertroue meer spesifiek vertroue in die mens se vermoë is om 'n doel te bereik. 'n Meta-analise het beweer dat selfvertroue soortgelyk is aan algemene self-doeltreffendheid. Abraham Maslow en baie ander na hom, het die behoefte beklemtoon om te onderskei tussen selfvertroue as 'n algemene persoonlikheidseienskap, en selfvertroue met betrekking tot 'n spesifieke taak, vermoë of uitdaging (d.w.s self-doeltreffendheid). Selfvertroue verwys gewoonlik na algemene selfvertroue. Dit word onderskei van self-doeltreffendheid, wat die sielkundige Albert Bandura gedefinieer het as 'n "geloof in die mens se vermoë om te slaag in spesifieke situasies of om 'n taak te voltooi" en daarom verwys die term meer akkuraat na spesifieke self-vertroue. Sielkundiges het bevind dat 'n persoon self-vertroue kan hê om 'n spesifieke taak te voltooi (self-doeltreffendheid) (bv. om 'n goeie maaltyd te kook of 'n goeie roman te skryf), maar 'n gebrek aan algemene self-vertroue kan hê. Aan die ander kant kan iemand algemene self-vertroue hê, al is hulle nie self-doeltreffend om 'n spesifieke taak te voltooi nie (bv. om 'n roman te skryf). Hierdie twee tipes selfvertroue korreleer met mekaar en om hierdie rede kan hul maklik gekombineer word.
Geskiedenis
Idees oor die oorsake en gevolge van selfvertroue het verskyn in Engelse taalpublikasies. Dit het selfvertroue beskryf as eienskappe van 'n godsdienstige houding teenoor God, die karakter van die Britse ryk en die kultuur van die Amerikaanse samelewing van die koloniale era (waar dit skynbaar as arrogansie en 'n negatiewe eienskap gesien is.)
In 1890 het die filosoof William James in sy The Principles of Psychology geskryf: "Glo wat in lyn is met jou behoeftes, want slegs deur so 'n oortuiging word die behoefte vervul... Hê vertroue dat jy suksesvol sal wees, en jou voete sal jou in die regte rigting lei," wat suggereer dat selfvertroue 'n deug kan wees. In daardie selfde jaar het dr. Frederick Needham in sy presidensiële toespraak met die opening van die British Medical Journal se Sielkunde-afdeling ('n groter nuwe gebou van 'n toevlugsoord vir kranksinnige pasiënte) hulle geprys. Hy het gesê dat hulle selfvertroue verhoog kon word deur aan hulle groter "vryheid van beweging te gee, uitgebreide oefening en beoefening van 'n beroep te bied, wat sodoende selfvertroue skep. Nie net is dit uitstekende toetse vir die gesonde verstand van die pasiënt nie, maar dit werk ook kragtig om herstel te bevorder. " Daardeur het hy toe reeds beweer dat selfvertroue in 'n wetenskaplike verhouding tot geestesgesondheid staan.
Met die koms van die Eerste Wêreldoorlog het sielkundiges selfvertroue aangeprys as 'n hulpmiddel om senuweespanning te veminder, vrees te besweer en die slagveld se angs te verminder. Hulle het beweer dat soldate wat 'n sterk en gesonde liggaam gekweek het ook groter selfvertroue sou kry terwyl hulle veg. Tydens die hoogtepunt van die Temperance Social Reform beweging van die 1920's het sielkundiges selfvertroue vereenselwig met mans wat tuis gebly het om die gesin te versorg. Tydens die Groot Depressie het Philip Eisenberg en Paul Lazerfeld waargeneem hoe 'n skielike negatiewe verandering in omstandighede, veral die verlies van 'n werk, kan lei tot minder selfvertroue. Dit het tot nog minder selfvertroue gelei indien die werklose persoon die skuld van sy werkloosheid op homself neem. Hulle het ook waargeneem dat as 'n persoon 'n werk nie lank genoeg kon behou nie, so persoon apaties geraak het en alle selfvertroue verloor het.
In 1943 het Abraham Maslow in sy navorsingsstuk "A Theory of Human Motivation" aangevoer dat 'n individu net gemotiveer is om selfvertroue te ontwikkel (een komponent van "agting") nadat hy of sy gekry het wat hulle benodig vir fisiologiese oorlewing, veiligheid, liefde en geborgenheid. Dit het weer op sy beurt gelei tot die bevordering van selfverwesentliking. Namate materiele omstandighede van die meeste mense na die Tweede Wêreldoorlog vinnig in ontwikkelde lande verbeter het, het 'n massa van algemeen aangehaalde akademiese navorsing oor vertroue en baie verwante begrippe soos selfbeeld en selfdoeltreffendheid na vore getree.
Selfvertroue as 'n intra-psigologiese veranderlike
Sosiale sielkundiges het bevind dat selfvertroue met ander sielkundige veranderlikes by individue, soos die spaar van geld, invloed kan uitoefen op ander individue, deur bv 'n verantwoordelike student te word. Bemarkingsnavorsers het bevind dat algemene selfvertroue by 'n persoon negatief ooreenkom met hul vlak van angs.
Sommige studies het bevind dat verskeie faktore buite die individu se beheer hulle selfvertroue kan beïnvloed. Hippel en Trivers stel voor dat mense hulself mislei oor hul eie positiewe eienskappe en negatiewe eienskappe van ander sodat hulle groter selfvertroue kan toon as wat hulle andersins kan voel, waardeur hulle sosiaal en materieel kan vooruitgaan. Ander het bevind dat nuwe inligting oor 'n individu se prestasie in wisselwerking is met 'n individu se vorige selfvertroue oor hul vermoë om te presteer. As hierdie spesifieke inligting negatiewe terugvoering is, kan daar interaksie wees met 'n negatiewe emosionele toestand (lae selfvertroue). Dit veroorsaak dat die individu gedemoraliseer word, wat op sy beurt 'n selfvernietigende houding veroorsaak wat die waarskynlikheid van mislukking in die toekoms meer verhoog as hulle wat nie selfvertroue gehad het nie. Aan die ander kant vind sommige ook dat selfvertroue 'n persoon se algemene welsyn en 'n mens se motivering en dus dikwels prestasie kan bevorder. Dit verhoog ook jou vermoë om stres en geestesgesondheid te hanteer.
'n Meta-analise van 12 artikels het bevind as individue hul sukses aan 'n stabiele oorsaak toeskryf ('n saak onder hulle beheer), is hulle minder geneig om selfversekerd te wees oor hulle sukses in die toekoms. As individue hul mislukkings aan 'n onstabiele oorsaak toeskryf ('n faktor buite hul beheer, soos 'n skielike en onverwagse storm), is hulle minder geneig om selfversekerd te wees dat hulle sal sukses behaal in die toekoms. Daarom, as 'n individu glo dat hy/sy en/of ander nie 'n doel bereik het nie (bv. ophou rook) as gevolg van 'n faktor wat buite hul beheer was, is hy of sy meer geneig om meer selfversekerd te wees dat hy of sy die doel in die toekoms kan bereik. As 'n persoon 'n besluit moet neem en addisionele bronne van inligting soek, hang dit af van hul vlak van selfvertroue spesifiek vir daardie gebied. Namate die kompleksiteit van 'n besluit toeneem, is 'n persoon meer geneig om deur 'n ander persoon beïnvloed te word en ekstra inligting te soek. Maar mense kan ook relatief selfversekerd wees oor wat hulle glo as hulle inligtingbronne raadpleeg wat ooreenstem met hul wêreldbeskouings (bv New York Times vir liberale, Fox News vir konserwatiewes), selfs al weet hulle nie wat môre sal gebeur nie. Verskeie sielkundiges het voorgestel dat mense wat selfversekerd is, meer geneë is om bewyse te ondersoek wat hul standpunte ondersteun of in stryd is daarmee. Daarteenoor kan mense wat minder selfversekerd is oor hul argumente en meer verdedigend is oor hulle persoonlike standpunt voorkeur gee aan inligting wat hulle eie standpunt bevestig. (Sien ook Byrne, 1961; Olson & Zanna, 1982b; vir verwante sienings in ander domeine, sien Tesser, 2001).
Verhouding tot sosiale invloede
Die individu se vlak van selfvertroue kan wissel in verskillende omgewings, soos tuis of in die skool, en met betrekking tot verskillende tipes verhoudings en situasies. Ten opsigte van die algemene samelewing het sommige bevind dat hoe meer selfversekerd 'n individu is, hoe minder waarskynlik sal hulle met ander se standpunte saamstem. Leon Festinger het bevind dat 'n persoon se vlak van selfvertroue net kan verhoog of verminder waar daardie individu homself kan vergelyk met ander persone wat min of meer op dieselfde vlak is in 'n mededingende omgewing. Wat meer is, wanneer individue met 'n lae selfbeeld terugvoering van ander persone ontvang, is hulle nie geneë om inligting oor hul relatiewe vermoë en insiggewende terugvoer te ontvang nie, en meer geneë om positiewe terugvoering te ontvang.
Mense met baie selfvertroue kan ander mense maklik beïndruk, omdat ander hulle waarneem as meer kundig en meer geneig om korrekte oordele te maak ondanks die feit dat daar soms 'n negatiewe korrelasie tussen die vlak van hul selfvertroue en akkuraatheid gevind word van hul- le standpunte Wanneer mense onseker en onkundig is oor 'n onderwerp, is hulle meer geneig om die standpunte te glo, en die advies te volg van diegene wat selfversekerd lyk. By deskundige sielkundige getuienis oor faktore wat ooggetuie geheue beïnvloed, blyk dit egter dat geregtelike afhanklikheid van selfvertroue minder is.
Mense is meer geneig om leiers met groter selfvertroue te kies as dié met minder selfvertroue. Heteroseksuele mans wat meer selfvertroue toon as ander mans, sal meer geneig wees om enkel- en getroude vroue aan te trek. Verkoopsmense wat baie selfvertroue het, sal waarskynlik hoër doelwitte vir hulleself stel en dus meer geneig wees om hulle werk te behou, hoër inkomste te kry en suksesvolle kliëntediensbevrediging beoefen. Wat leierskap betref, is leiers met baie selfvertroue meer geneig om ander te beïnvloed deur oorreding eerder as met dwangmaatreëls. Individue wat nie veel mag het nie en dus min selfvertroue het, is meer geneig om dwangmetodes vir beïnvloeding te gebruik. Hulle sal persoonlik betrokke raak, terwyl diegene wat min selfvertroue het, meer geneig is om probleme na iemand anders te verwys of om burokratiese prosedures te gebruik om ander te beïnvloed bv. beroep op organisatoriese beleid of regulasies). Ander het bevind dat selfvertroue nie leierskap beïnvloed nie, maar slegs met jare se toesighoudende ondervinding en selfbeeld mag verband hou.
Veranderlikes tussen verskillende kategoriee
Sosiale wetenskaplikes het bevind dat selfvertroue in verskillende samelewingsgroepe verskillend voorkom.
Kinders
By kinders kom selfvertroue anders as by volwassenes voor. Fenton het byvoorbeeld vasgestel dat slegs kinders as 'n groep meer selfversekerd is as ander kategoriee. Zimmerman beweer dat as kinders selfversekerd is, hulle kan besef dat hulle meer geneig is om onmiddellike ontspanningstyd op te offer vir moontlike belonings in die toekoms en daarmee hulle selfregulerende vermoëns kan verbeter. Tydens adolessensie is die jeug wat min kontak met vriende het, geneig om min selfvertroue te hê. Kinders wat suksesvol in musiekopleiding is, het meer selfvertroue en is gemotiveerd om te studeer.
Skoliere
Baie studies fokus op skoliere. Oor die algemeen het skoliere wat goed presteer 'n goeie selfbeeld en dit moedig hulle aan om groter verantwoordelikheid te aanvaar om take suksesvol te voltooi. Skoliere wat beter presteer, ontvang meer positiewe evalueringsverslae en dit kweek groter selfvertroue. Skoliere wat swakker presteer het minder selfvertroue en skoliere wat goed presteer het meer selfvertroue. Onderwysers kan 'n positiewe invloed he op die selfvertroue van skoliere mits hulle reg hanteer word. Steele en Aronson het vasgestel dat swart skoliere swakker presteer (relatief tot wit studente) as hulle hul rasse-identiteite voor die eksamen moet openbaar, 'n fenomeen wat bekend staan as 'stereotipe-bedreiging'. Keller en Dauenheimer vind 'n soortgelyke verskynsel in verhouding tot die vroulike skolier se prestasie (relatief tot manlike skoliere) met betrekking tot wiskunde toetse. Opvoedkundige sosioloe soos Zhou en Lee, het om- gekeerde verskynsels onder Asiatiese Amerikaners waargeneem, wie se selfvertroue in verwagtings gelee is. Hulle het verwagtinge om suksesvol te wees omdat beide ouers en onderwysers hulle beskou as akademies meer gevorderd as wat hulle werklik is.
In een studie van UCLA-skoliere was mans (in vergelyking met vroue) en adolessente met meer broers en susters (in vergelyking met diegene met minder) meer selfversekerd. Individue wat spesifiek in die akademiese domein selfversekerd was, was meer geneig om gelukkig te wees, maar meer algemene selfvertroue was nie met geluk in verband gebring nie. Weens 'n gebrek aan algemene selfvertroue voel emosioneel kwesbare skoliere meer eensaam en ervaar hulle angs, skaamte en depressie. Nog 'n studie van eerstejaarstudente het bevind dat mans baie meer selfversekerd is as vroue in atletiese en akademiese aktiwiteite. Wat die inter-etniese en taalinteraksie betref, toon studies dat diegene wat meer betrokke raak met mense van 'n ander etnisiteit en taal meer selfversekerd raak in interaksie met hulle.
Mans teenoor vroue
Barber en Odean het bevind dat manlike aandelebeleggers 45% meer as hul vroulike eweknieë verhandel, want mans is meer roekeloos (lees selfvertroue), wat mans se netto opbrengste met 2,65 persentasiepunte per jaar verminder, teenoor die 1,72 persentasiepunte van vroue.
Daar is bevind dat vroue wat baie of min selfvertroue het, meer geneig sal wees om hul mening te verander as vroue met medium selfvertroue. Wanneer daar spesifiek baie selfvertroue (selfdoeltreffendheid) is, speel veralgemeende selfvertroue 'n kleiner rol in hul vermoë om 'n taak uit te voer. Navorsing het bevind dat vroue se selfvertroue vlakke by toesig van ondergeskiktes eweredig aan hul ervaringsvlak is, terwyl mans rapporteer dat hulle ondergeskiktes kan monitor, ongeag ervaring.
Nog 'n algemene bevinding is dat mans wat 'n lae algemene selfvertroue het, makliker oorreed word as mans met meer algemene selfvertroue. Vroue is geneig om minder te reageer op negatiewe terugvoer en is meer geneig tot afkerigheid in terugvoering as mans. Niederle en Westerlund het bevind dat mans baie meer mededingend is en hoër vergoeding as vroue kry en dat hierdie verskil te danke is aan verskille in selfvertroue, terwyl risiko en terugvoer-afkeer 'n onbeduidende rol speel. Sommige geleerdes deel die feit dat vroue minder geneig is om in ingenieurswese kolleges aan te bly as mans as gevolg van vroue se verminderde gevoel van selfvertroue. Dit kan verband hou met geslagsrolle, aangesien 'n studie gevind het dat vroue wat vroue in tradisionele geslagsrolle in handelsflitse gesien het, minder selfvertroue gehad het om 'n toespraak te lewer as vroue wat na handelsflitse kyk waar vroue meer manlike rolle vertolk het. Sulke selfvertroue kan ook verwant wees aan liggaamsbeeld, aangesien een studie 'n voorbeeld van oorgewig mense in Australië gevind het en bevind is dat die VSA vrou minder selfvertroue het oor hul liggame as mense van gemiddelde gewig, en die verskil is selfs groter vir vroue as vir mans. Ander het bevind dat indien 'n baba by geboorte van sy ma geskei is, die moeder minder selfversekerd is in die vermoë om daardie kind te versorg as die moeders wat nie van hul kinders geskei is nie, selfs al het die twee moeders nie veel verskil in hul versorgingsvaardighede nie. Verder het vroue wat aanvanklik min selfvertroue gehad het, waarskynlik 'n groter daling in selfvertroue ondervind nadat hul kinders van hulle geskei is as vroue met betreklik meer selfvertroue.
Stereotipe bedreiging
Stereotipe-bedreiging ondersoek hoe 'n sosiale identiteit wat negatief gestereotipeer is, kwesbaarhede veroorsaak in 'n stereotipe-relevante situasie. Hierdie konsep ondersoek faktore soos moielikheidsgraad van die taak terwyl stereotipe bedreiging, oortuigings oor vermoëns ervaar word, sowel as die wisselwerking tussen die relevansie van die stereotipe vir die taak.
Atlete
Baie sport sielkundiges het kennis geneem van die belangrikheid van selfvertroue om atletiek wedstryde te wen. Gimnaste wat geneig is om met hulleself te praat en instruksies aan hulleself te gee, was meer selfversekerd as gimnaste wat dit nie gedoen het nie. Navorsers het bevind dat selfvertroue ook een van die belangrikste faktore is in hoe goed 'n atleet in 'n wedstryd presteer. In die besonder hang, "robuuste selfvertroue ingesteldheid" baie nou saam met aspekte soos"geestelike taaiheid" of die vermoë om druk beter te hanteer as jou teenstanders.Sulke atlete bly ook vasberade, gefokus en in beheer onder druk. In die besonder, Bull et al. (2005) maak die onderskeid tussen "robuuste vertroue" wat lei tot goeie denke en "veerkragtige vertroue" wat selftwyfel oorkom en selffokus handhaaf en "goeie denke" genereer. Hierdie eienskappe stel atlete in staat om "terug te bons na nederlae." Wanneer atlete stres ervaar terwyl hulle deelneem, verminder hul selfvertroue. Terugvoer van hul spanlede in die vorm van emosionele en informatiewe ondersteuning verminder egter die mate waarin spanning in sport hul selfvertroue verminder. By hoë vlakke van ondersteuning beïnvloed prestasieverwante stres nie selfvertroue nie.
Maatreëls
Sommige het selfvertroue gemeet as 'n eenvoudige eienskap wat verdeel word in affektiewe en kognitiewe komponente: angs as 'n affektiewe aspek en selfevaluering van vaardigheid as 'n kognitiewe komponent.
Ander, skepties oor die betroubaarheid van sulke selfverslag indekse, het selfvertroue gemeet deur nie-verbale aanwysings van persone te assesseer, wat op 'n skaal van 1 tot 5 meet of die individu
Wiel van Welstand
Die wiel van welsyn was die eerste teoretiese model van welstand gebruik in beradingsteorie. Dit is 'n model wat gebaseer is op Adler se individuele sielkunde en kruisdissiplinêre navorsing oor eienskappe van gesonde mense wat langer lewe en 'n hoër lewenskwaliteit het. Die Wheel of Wellness sluit vyf lewenstake in wat met mekaar verband hou: spiritualiteit, dryfkrag, werk en ontspanning, vriendskap en liefde. Daar is 15 subtake van dryfkrag areas: sin van waardering, gevoel van beheer, realistiese oortuigings, emosionele bewustheid en hantering, probleemoplossing en kreatiwiteit, sin vir humor, voeding, oefening, selfversorging, stresbestuur, geslagsidentiteit en kulturele identiteit. Daar is ook vyf tweede-orde faktore, die Kreatiewe Self, Hantering Self, Sosiale Self, Essensiële Self en Fisiese Self, wat die verkenning van die betekenis van welstand in die totale Self toelaat. Ten einde 'n goeie selfbeeld te he, is dit noodsaaklik om te fokus op die identifisering van sterk punte, positiewe bates en hulpbronne wat verband hou met elke komponent van die Wellness-model en die gebruik van hierdie sterk punte om lewensuitdagings te hanteer.
Implisiete teenoor eksplisiete
Implisiete selfbeeld korreleer  swak met eksplisiete selfbeeld. Dit lei sommige kritici om te aanvaar dat eksplisiete en implisiete selfvertroue twee verskillende tipes selfbeelde is. Daarom is daar tot die gevolgtrekking gekom dat 'n mens ook 'n duidelike, onbewuste selfbeeld moet hê OF hulle sal bewustelik verkeerd voorstel hoe hulle oor hulself voel. Onlangse studies het getoon dat implisiete selfbeeld nie in die onderbewuste raak nie, eerder dat mense hul vlakke van selfbeeld bewustelik oorvertel. Nog 'n moontlikheid is dat implisiete meting 'n ander aspek van bewuste selfbeeld kan evalueer. Onakkurate selfevaluering word algemeen waargeneem in gesonde bevolkingsgroepe. In die uiterste gevalle is groot verskille tussen 'n mens se eie persepsie en die werklike gedrag waarvan 'n kenmerk daarvan is 'n aantal afwykings wat belangrike implikasies het vir die verstaan van behandelingsmetodes.
Robert Wagner
Loopbaan
Hy het sy rolprentdebuut in 1950 in The Happy Years gemaak. Hy het rolle gehad in onder meer Stars and Stripes Forever (1952), Titanic (1953), Beneath the 12-Mile Reef (1953), Prince Valiant (1954) en White Feather (1955). In 1956 was hy in A Kiss Before Dying, Between Heaven and Hell en The Mountain.
Geaffekteerde taalgebruik
Geaffekteerde taalgebruik verwys na aanstellerige of gekunstelde taal wat nie van nature in die onmiddellike of algehele taalgemeenskap voorkom nie.
Robert Wagner
Loopbaan
Teen die begin van die 1970's was Wagner se televisieloopbaan op sy hoogtepunt. Hy is die bekendste vir sy rolle in die reekse It Takes a Thief (1968–'70), Switch (1975–'78) en Hart to Hart (1979–'84), waarin sy vrou, Natalie Wood, ook ’n klein kameerol in die loodsepisode gehad het. Hy was ook dikwels te sien as Teddy Leopold in die sitkom Two and a Half Men en as Anthony DiNozzo sr. in NCIS.
Geaffekteerde taalgebruik
Taalverskille tussen sprekers van 'n besondere taal berus heel dikwels op die sosiale onderskeidings in die gemeenskap. Die verskillende bevolkingslae druk hul op verskillende maniere oor dieselfde saak uit. Op hierdie wyse word sosiale onderskeidinge gemaak – die een groep se taalgebruik verskil ook van streek tot streek, maar ook van subkultuur tot subkultuur. So sal die Cockney-Engels in Brittanje verskil van die Britse adeltaal en/of Oxford/Cambridge-Engels, die Hagenaar se taal verskil van die Limburger in Nederland, die Kaapse woonbuurte Ysterplaat weer van Welgemoed s'n. Die taalgebruik van die onderskeie groepe toon duidelike verskille: by die laer sosiale klasse kom palatisering voor, vreemde morfologiese vorme (gevergeet, mees wonderlikste), taalvermenging en 'n eenvoudiger sinsboustruktuur. By die middelklas kom weer minder taalvermenging voor en by die hoër sosiale groepe bykans geen taalvermenging nie.
Robert Wagner
Loopbaan
In rolprente was Wagner veral bekend vir sy rol as Number Two in die Austin Powers-trilogie (1997, 1999, 2002), wat ’n oplewing in sy rolprentloopbaan teweeggebring het, asook A Kiss Before Dying (1956), The Pink Panther (1963), Harper (1966) en The Towering Inferno (1974). Hy was in 2007 in die komedie/rilfliek Netherbeast Incorporated; die rol is geskryf met hom in gedagte.
Geaffekteerde taalgebruik
Die spreker kan egter kies by watter sosiale groep hy wil inskakel. Deur by 'n betrokke sosiale groep te probeer inskakel, moet hy die betrokke sosiolek besig of naboots. Aan hierdie sosiolek word die spreker met die betrokke groep verbind. Wanneer 'n spreker daagliks binne 'n taalgemeenskap doelbewus van die spraakgenote of selfs stand verskil, word dit "geaffekteerd".
Robert Wagner
Loopbaan
Wagner se outobiografie, Pieces of My Heart: A Life saam met Scott Eyman, is op 23 September 2008 uitgereik.
Geaffekteerde taalgebruik
In Afrikaans bestaan daar hoofsaaklik twee tipes geaffekteerde taalgebruik: Superstandaardafrikaans en Opsetlik gemengde taal.
Robert Wagner
Persoonlike lewe
In sy memoires onthul Wagner hy het affairs gehad met Yvonne de Carlo, Joan Crawford, Elizabeth Taylor, Anita Ekberg, Shirley Anne Field en Joan Collins. Hy het ’n romantiese verhouding van vier jaar met Barbara Stanwyck gehad nadat hulle saam in Titanic (1953) was – hy was 22 en sy 45. Hulle het die verhouding stilgehou sodat dit nie hul loopbane sou skade berokken nie.
Geaffekteerde taalgebruik
Superstandaardafrikaans
Superstandaardafrikaans, ook superafrikaans, word beskou as 'n fiktiewe en 'n soort geïdealiseerde taalvorm van Afrikaans wat nagestreef word. Soms gebeur dit dat 'n groep welmenende taalbesorgdes bekommerd raak oor die manier waarop sommige lede van die taalgemeenskap die taal daarvan gebruik of verwaarloos. Gevolglik word voorskrifte opgestel hoe die taal eintlik gepraat moet word, hoewel die reëls dikwels nie taalkundig geldig is nie (bv. 'n ander taal as grondslag, die manier waarop die voorgeslagte Afrikaans gepraat het, logika ens.). Hierdie boeketaal word doelbewus aangeleer en nie van die moederskoot af nie.
Robert Wagner
Persoonlike lewe
Op 28 Desember 1957 is Wagner met die 19-jarige Natalie Wood getroud. hulle is in April 1962 geskei en ná ’n huwelik met ander lewensmaats is hulle in Julie 1972 weer getroud.
Geaffekteerde taalgebruik
Superstandaardafrikaans
Hierdie taalvorm word dikwels gekenmerk deur:
Robert Wagner
Persoonlike lewe
Op 29 November 1981 het Wood verdrink tydens die maak van haar laaste rolprent, Brainstorm, terwyl sy saam met Wagner en haar medester in Brainstorm Christopher Walken op ’n naweekvaart na Santa Catalina-eiland, Kalifornië, was. Baie feite oor haar dood is onbekend omdat niemand erken het dat hulle haar net voor haar dood gesien het nie. Wood se lyk is op die oggend van 29 November 1981 ’n ent van die boot af gekry. Volgens Wagner was Wood nie in hul bed toe hy gaan slaap het nie. Die lykskouingsverslag het gemeld Wood het kneusmerke aan haar lyf en arms gehad, sowel as ’n skaafwond aan haar linkerwang.
Geaffekteerde taalgebruik
Superstandaardafrikaans
Superstandaardafrikaans moet nie verwar word met woordepraal, woordoortolligheid of langdradigheid nie, maar dit kan tog plek-plek "bloedloos" voorkom.
Gewoonlik word Superstandaardafrikaans verbind met die behoudende Afrikaanssprekendes, maar ook "enkele persone wat hulleself as linguisties gesofistikeerd beskou, byvoorbeeld dié wat voorskriftelik optree vir die opstel van skoolgrammatikas en woordeboeke".
Robert Wagner
Persoonlike lewe
Die saak is in November 2011 heropen nadat die kaptein van die boot, Dennis Davern, in die openbaar gesê het hy het tydens die nadoodse ondersoek vir die polisie gejok en dat die paartjie die aand baklei het; hy het beweer Wagner was vir haar dood verantwoordelik.
Geaffekteerde taalgebruik
Opsetlike brabbelmix
Aan die ander kant is daar weer individue in die Afrikaanse taalgemeenskap wat net mooi die teenoorgestelde rigting met mag en mening inslaan:
Robert Wagner
Persoonlike lewe
Ná ’n ondersoek van nege maande het die mediese hoofondersoeker van Los Angeles die doodsertifikaat aangepas van "verdrinking deur ’n ongeluk" tot "verdrinking en ander onbepaalde faktore". Die aangepaste dokument sluit ’n verklaring in dat die omstandighede waaronder Wood in die water beland het, "nie duidelik vasgestel is nie". Wagner het enige aandeel in Wood se dood ontken.
Geaffekteerde taalgebruik
Opsetlike brabbelmix
In 'n roman soos Om na 'n wit plafon te staar word hierdie geaffekteerde taal deur karakters (soos die aanbiedster van MK en Hetta Brönn van Die Kapenaar-koerant) gebruik. Dit word deur die verteller toegeskryf aan die poging om byderwets te probeer klink, maar ook om klasseverskil en taaleksklusiwiteit uit te wis deur middel van nivellering en taalverloedering.
Gewoonlik word hierdie tipe geaffekteerdheid derhalwe geassosieer met die progressiewe Afrikaanssprekendes.
Petrus Bosman
Petrus Bosman (1928–2008) was ’n Suid-Afrikaans balletdanser, choreograaf en hulpdirigent wat in Engeland, Frankryk en die VSA gewerk het. Hy was die eerste danser wat as solis by die Royal Ballet aangestel is, sonder dat hy in dié akademie geskool is. Hy was vir 18 jaar lank ’n lid van dié geselskap. Hy het talle liefdadigheidsgalas by die Royal Opera House (Covent Garden) aangebied en is deur koningin Elizabeth II daarvoor vereer.
Lewensloop
In 1951 sluit hy by die London Festival Ballet aan waar hy die volgende agt jaar in stede regoor Engeland dans. In 1959 sluit hy by die Royal Ballet aan, waar hy 18 jaar lank werksaam was. Gedurende die tyd besoek hy Suid-Afrika 'n paar keer vir plaaslike opvoerings.
Bosman het meestal teenoor die ballerina Merle Park gedans. Hy word veral onthou vir sy vertolking van een van die Lelike Susters teenoor Frederick Ashton in Aspoestertjie.
In 1977 verhuis hy na die VSA, waar hy tot in 2006 by verskillende geselskappe as répétiteur en choreograaf gewerk het. Hy is op 19 Julie 2008 in Indianapolis oorlede.
Wagendriftdam
Die Wagendriftdam is 'n dam in die Boesmansrivier in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die dam is in 1963 voltooi en het 'n bakmaat van 55.9 miljoen m3. Alhoewel die dam as 'n besproeiingsdam ontwerp is, verskaf dit ook drinkwater aan Estcourt.
Die dam is duidelik sigbaar vanaf die N3-nasionale pad waar dit oor die Boesmansrivier gaan.