cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Michael Zondi
Michael Zondi (1926–2008) was 'n Suid-Afrikaanse beeldhouer. Hy is op 10 Maart 1926 in Greytown, Natal, gebore en het sy skoolopleiding aan verskeie Natalse skole ontvang. Hy het onder meer opleiding aan 'n ambagskool in Dundee ontvang, waar hy geleer het om houtwerk te doen en later het hy kwalifikasies in boukonstruksie en -ontwerp verwerf. In 1945 het hy met sy eie skrynwerkersonderneming op Edendale begin, waar hy met houtsneewerk begin eksperimenteer het.
Daarna het hy op Dundee gaan skoolhou, en op 26-jarige ouderdom het hy besluit om hom voltyds aan die beeldhoukuns te wy. Van 1967 tot 1971 was hy egter aan die destydse Departement van Inligting se afdeling vir gemeenskapsontwikkeling verbonde. Sedertdien het hy hom weer voltyds aan die beeldhoukuns gewy. Michael Zondi het in stinkhout, olienhout en imbuia gewerk, en hy het al talle uitstallings in Suid-Afrika sowel as in die buiteland gehou. In 1961 het hy 'n medalje op die Republiekdag-kunsuitstalling ontvang en in 1966 het hy Suid-Afrika by die Venesiaanse Biënnale verteenwoordig. Hy is op 15 Maart 2008 in Pietermaritzburg, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika, oorlede.
David Kekana
Maesela David Kekana is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Rhizaxinella arborescens
Rhizaxinella arborescens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
WiLL VS
Die Toyota WiLL VS is 'n kompakte vyfdeur-luikrugmotor wat deur die Japannese motorvervaardiger Toyota van April 2001 tot April 2004 vervaardig is, en wat as die tweede WiLL-kar verkoop is. Dit is 'n opvolger van die onsuksesvolle Toyota WiLL Vi. Die motor is by die 2001 Los Angeles-Motorskou vertoon en het daarna in Japan te koop gegaan, waar dit by Toyota Vista-handelaars (nou in Toyota Netz geïntegreer) verkoop is.
Die WiLL VS is op dieselfde Toyota MC-platform as die Toyota Corolla E12 gebou, dus is dit die enigste Corolla-gebaseerde motor in die WiLL-lyn. Die radikale ontwerp van die WiLL VS is deur die Lockheed Martin F-117 Nighthawk Stealth Fighter geïnspireer. Weens die verwarrende konstruksie het Toyota die WiLL VS met 'n sogenaamde radarmeterpaneel toegerus, wat aan die tegnologie van vandag se truratar en die vierstadiumlig van die Chinese Toyota Corolla EX soortgelyk is.
Ratkas
’n Viergang Super-ECT outomatiese ratkas was beskikbaar vir alle enjins. ’n Sesgang-handratkas was beskikbaar vir die 2ZZ-GE.
Vering en onderstel
Die vooras van elke WiLL VS het kronkelveerskokbrekers (McPherson-stelsel). Voorwielaangedrewe modelle het 'n semi-onafhanklike agteras met wringstaaf en kronkelveer skokbrekers, terwyl vierwielaangedrewe modelle 'n dubbele wensbeen-agteras het. Die kragstuur word elektronies beheer.
Beperkte uitgawes
In Januarie 2002 het die beperkte uitgawe "Red Special" per internet te koop gegaan, met 100 eksemplare wat verkoop is. Drie maande later is die "White Special" vrygestel, wat ook slegs vir 100 eksemplare verkoop is.
In Julie is die "White Pearl Limited" vrygestel. Anders as die vorige twee modelle is dit nie per internet verkoop nie.
Trivia
Die WiLL VS is speelbaar in die Gran Turismo-reeks van resies-videospeletjies; veral Gran Turismo 4 vir die PlayStation 2, Gran Turismo 5 en 6 vir die PlayStation 3 en Gran Turismo PSP.
Dorothy Phillips
Dorothy Phillips (30 Oktober 1889 – 1 Maart 1980) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Hell Morgan's Girl (1917), A Doll's House (1917), The Piper's Price (1917), en Broadway Love (1918).
Alison en Peter Smithson
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:left; width:20em;">
Alison en Peter Smithson
Engelse argitekte
Gebore (Alison)
in Sheffield, Suid-Yorkshire, Engeland
Oorlede
14 Augustus 1993
in Londen, Engeland
Gebore (Peter)
18 September 1923
in Stockton-on-Tees, Engeland
3 Maart 2003
Beduidende projekte
Britse Ambassade in Brasília (1961)
Robin Hood Gardens-behuisingskompleks, Londen (1972)
Alison Margaret Smithson (22 Junie 1928 – 14 Augustus 1993) en Peter Denham Smithson (18 September 1923 – 3 Maart 2003) was Engelse argitekte wat 'n gemeenskaplike ateljee gevestig en 'n beslissende bydrae gelewer het tot 'n stroming binne die Britse boukuns waarna as Nuwe Brutalisme verwys word, veral in die velde van argitektuur- en stadbeplanningsteorie. Met hul vormtaal van puristiese modernisme was die Smithsons van die eerste argitektuurteoretici wat die modernistiese benadering tot ontwerp en stadsbeplanning bevraagteken het. Peter het sy akademiese opleiding in argitektuur in Newcastle begin in 'n tersiêre instelling wat destyds nog deel uitgemaak van die Universiteit van Durham, maar was genoodsaak om sy studies met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog tydelik te staak. Hy het vervolgens in die Britse leër gedien as Ingenieur in Indië en Burma (tans Mianmar). Toe hy na die einde van die oorlog sy studies in Durham hervat het, het hy kennis gemaak met Alison Gill. Die paar het in 1949 in die huwelik getree nadat Alison haar graad in argitektuur verwerf het. Die paar het sy loopbaan in die Londense Graafskapsraad se Departement Argitektuur begin waaraan in dié tyd omvangryke bevoegdhede verleen is, insluitende stadsbeplanning en munisipale behuising.
Met hul eie ontwerpe het hulle 'n nuwe boustyl help ontwikkel wat as Brutalisme sou bekendstaan, met die streets in the sky-konsep vir behuisingsbeplanning wat rigtingwysend sou wees vir munisipale behuisingsprojekte in die Verenigde Koninkryk gedurende die 1950's en 1960's: die oprigting van toringgeboue.
Rijksmuseum Navorsingsbiblioteek
Die Rijksmuseum Navorsingsbiblioteek is die grootste openbare biblioteek vir kunsgeskiedenis navorsing in Nederland. Die biblioteek is deel van die Rijksmuseum Amsterdam.
Versameling
Die biblioteek se versameling is vergelykbaar met die van die museum. Die aanlyn katalogus bevat meer as 400000 monografieë, 3400 periodieke publikasies en 90000 katalogusse vir kunsverkope. Omtrent 50000 katalogusse vir kunsverkope wat voor 1989 gepubliseer is, is nog nie in die aanlyn katalogus opgeneem nie.Die versameling groei jaarliks gemiddeld teen 10000 boeke, veiling katalogusse, en periodieke publikasies.
Besoekers
Na die opknapping wat in 2004 begin is, is die biblioteek omskep in 'n klassieke leeskamer, met inligting oor die versamelings van die museum. 'n Uitgebreide versameling naslaanboeke en vaktydskrifte is in die leeskamer beskikbaar.
Sedert 14 April 2013 is die biblioteek in die hoofgebou van die Rijksmuseum gehuisves by 1 Museumstraat, Amsterdam. Die biblioteek is van Maandag tot Saterdag oop van 10:00 tot 17:00. Dit is op Sondae en op openbare vakansiedae gesluit.
1I/ʻOumuamua
1I/ʻOumuamua (Engelse IFA:, Hawaise IFA: ), voorheen bekend as A/2017 U1, is sover bekend die eerste interstellêre voorwerp wat deur die Sonnestelsel beweeg het. Dit is op 19 Oktober 2017 deur die Kanadese sterrekundige Robert Weryk ontdek met die Pan-STARRS-teleskoop in Hawaii, 40 dae nadat dit op 9 September op sy naaste afstand van die Son af was. Dit was toe 33 000 000 km van die Aarde af (sowat 85 keer so ver as die Maan) en het reeds weg van die Son af beweeg.
ʻOumuamua is ’n klein voorwerp, na raming tussen 100 en 1 000 m lank, met sy breedte wat op tussen 35 en 167 m geraam word. Dit het ’n donkerrooi kleur, soortgelyk aan voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel. ʻOumuamua het geen tekens van ’n koma getoon nie, al was hy so na aan die Son, maar het niegravitasionele versnelling ondergaan. Hierdie uitwerking word dikwels in ysagtige komete waargeneem, maar ander redes is ook voorgestel. Volgens ’n Nasa-wetenskaplike kan die voorwerp ’n oorblyfsel van ’n verbrokkelde dwaalkomeet (of eksokomeet) wees.
Charlie Day
Charlie Day (gebore 9 Februarie 1976) is 'n Amerikaanse akteur, musikant en skrywer. Hy is bekend vir sy rol in It's Always Sunny in Philadelphia (2005) as Charlie Kelly. Asook sy rolle in die rolprente Horrible Bosses (2011) en The Lego Movie (2014).
1I/ʻOumuamua
Naam
[[Beeld:Oumuamua orbit at perihelion.png|thumb|links|ʻOumuamua se hiperboliese wentelbaan deur die Sonnestelsel, met die Son in die middel (animasie)]] Omdat dit die eerste voorwerp van sy soort was, het die Internasionale Astronomiese Unie (IAU), wat name aan ruimtevoorwerpe gee, voor ’n probleem te staan gekom. Dit is eers as komeet C/2017 U1 geklassifiseer en later as asteroïde A/2017 U1, omdat dit nie ’n koma gehad het nie.
Nadat onteenseglik bewys is dit kom van buite die Sonnestelsel, is ’n nuwe naam geskep: I, vir Interstellêre voorwerp. Omdat ʻOumuamua die eerste voorwerp was wat as sulks geïdentifiseer is, het dit 1I vooraan sy naam gekry. Daar kan na die voorwerp verwys word as 1I; 1I/2017 U1; 1I/ʻOumuamua of 1I/2017 U1 (ʻOumuamua).
Die naam kom van die Hawaise woord ʻoumuamua, wat "verkenner" beteken (van ʻou, "uitreik", en mua, wat "eerste" beteken en ter wille van nadruk herhaal word ), en weerspieël hoe die voorwerp ’n verkenner of boodskapper uit die verre verlede is wat na die mensdom uitreik. Die naam is deur die Pan-STARRS-span gekies.
Waarnemings
Waarnemings en gevolgtrekkings oor ʻOumuamua se wentelbaan is hoofsaaklik verkry met data van die Pan-STARRS 1-teleskoop en Kanada-Frankryk-Hawaii-teleskoop, en oor sy samestelling en vorm met data van die Baie Groot Teleskoop en Gemini-Suid-teleskoop in Chili, asook die Keck II-teleskoop in Hawaii. Die data is versamel deur Karen J. Meech, Robert Weryk en hulle kollegas, en hulle bevindings is op 20 November 2017 in die tydskrif Nature gepubliseer. Ná die aankondiging is die Hubble- en Spitzer-ruimteteleskoop ook vir waarnemings ingespan.
Baan
thumb|ʻOumuamua se hiperboliese baan deur die Sonnestelsel. Dit lyk of ʻOumuamua rofweg uit die rigting van Vega in die sterrebeeld Lier kom. Die voorwerp se inkomende bewegingsrigting was 6° vanaf die sonapeks (die rigting van die Son se beweging relatief tot die plaaslike sterre), en dit is die waarskynlikste rigting waaruit voorwerpe van buite die Sonnestelsel ons sal nader. Waarnemings oor twee weke het ’n buitengewoon hiperboliese baan bevestig. Sy snelheid relatief tot die Son wanneer dit in die interstellêre ruimte is, is 26,33 km/s of 94 800 km/h.
Teen middel November 2017 was sterrekundiges seker dit is ’n interstellêre voorwerp. Gebaseer op waarnemings oor 34 dae, is ʻOumuamua se eksentrisiteit 1,2: die grootste wat nog waargeneem is totdat 2I/Borisov in Augustus 2019 ontdek is. ’n Eksentrisiteit van meer as 1 beteken die voorwerp beweeg vinniger as die Son se ontsnappingsnelheid – dit is dus nie aan die Sonnestelsel gebonde nie en kan na die interstellêre ruimte ontsnap. Hoewel ’n eksentrisiteit van effens groter as 1 verkry kan word deur middel van wisselwerkings met planete, is ʻOumuamua se eksentrisiteit so groot dat dit nie vanweë ’n wisselwerking met ’n planeet in die Sonnestelsel kon gewees het nie. Nie eens onontdekte planete in die Sonnestelsel, as hulle sou bestaan, kon verantwoordelik gewees het vir ʻOumuamua se baan of sy snelheid so baie verhoog het nie. Dit kan dus net ’n interstellêre oorsprong hê.
links|thumb|300px|Animasie van ʻOumuamua se beweging deur die Sonnestelsel.
ʻOumuamua het die Sonnestelsel van noord van die vlak van die sonnebaan binnegekom. Die Son se swaartekrag het dit laat versnel todat dit sy maksimum spoed van 87,71 km/s bereik het toe dit op 6 September 2017 suid van die sonnebaan verbybeweeg en skerp noordwaarts gedraai het met sy naaste afstand aan die Son (perihelium) op 9 September (op ’n afstand van 0,255 AE van die Son, dus 17% nader as Mercurius se perihelium). Die voorwerp beweeg nou weg van die Son in die rigting van die sterrebeeld Vlieënde Perd, na ’n verdwyningspunt 66° van die rigting van sy nadering.
Terwyl dit die Sonnestelsel verlaat, sal dit al hoe stadiger beweeg totdat dit ’n snelheid van 26,33 km/s relatief tot die Son bereik, net so vinnig as toe hy die Sonnestelsel genader het. Dit sal die voorwerp rofweg 20 000 jaar neem om die Sonnestelsel heeltemal te verlaat.
Voorkoms, vorm en samestelling
Spektrumdata deur die William Herschel-teleskoop van 4,2 m op 25 Oktober 2017 het gewys ʻOumuamua het geen terreinvoorwerpe nie en is rooi soos voorwerpe in die Kuipergordel. Sy spektrum is soortgelyk aan dié van ’n D-tipe asteroïde.
thumb|500px|’n [[Ligkurwe van 25-27 Oktober 2017 van ’n model met ’n lengte-breedteverhouding van 10:1.]] ʻOumuamua roteer om ’n niehoofas, ’n beweging bekend as tuimeling. Dit verduidelik die verskeie rotasieperiodes wat aangeteken is, soos 8,1 uur (±0,42 uur en ±0,02 uur ), met ’n ligkurwe-omvang van 1,5-2,1 magnitudes, terwyl Meech et al. ’n rotasieperiode van 7,3 uur en ’n ligkurwe-omvang van 2,5 magnitudes aangeteken het. Dit is waarskynlik dat ʻOumuamua in die stelsel van sy oorsprong teen ’n ander liggaam gebots het en tuimelend die ruimte ingeskiet is, en bly tuimel het aangesien die tydskaal vir die einde van hierdie beweging baie lank is – minstens ’n miljard jaar.
[[Beeld:Oumuamua light curve simulation.gif|thumb|280px|’n Simulasie van ʻOumuamua wat deur die lug tuimel en die gevolglike ligkurwe. Eintlik is ʻOumuamua net as ’n ligpunt sigbaar; sy vorm hier is van sy ligkurwe afgelei. (nagualdesign)]] Die groot wisselings in die ligkurwe dui aan ʻOumuamua is óf ’n baie langwerpige voorwerp, soortgelyk aan of meer as enige voorwerp in die Sonnestelsel, óf ’n uiters plat voorwerp, ’n pannekoek- of ovaal sferoïde. Die grootte en vorm is egter nie direk waargeneem nie omdat ʻOumuamua net as ’n ligpunt sigbaar is, selfs deur die kragtigste teleskope. As dit sigaarvormig is, kan die verhouding tussen die langste en kortste deel 5:1 of groter wees. As ’n albedo van 10% aanvaar word (wat effens hoër is as dié van ’n tipiese D-tipe asteroïde), en ’n verhouding van 6:1, is ʻOumuamua se afmetings sowat 100-1 000 m × 35-167 m × 35-167 m,  met ’n gemiddelde deursnee van sowat 110 m.  Volgens die Amerikaanse sterrekundige David Jewitt is die voorwerp fisies onmerkwaardig, buiten vir sy hoogs langwerpige vorm. Bannister et al. het voorgestel dit kan ’n kontakdubbelvoorwerp wees, hoewel dit nie versoenbaar is met sy vinnige rotasie nie. Een spekulasie oor sy vorm is dat dit die gevolg is van ’n gewelddadige voorval (soos ’n botsing of sterontploffing) wat hom uit sy stelsel van oorsprong geskiet het. JPL News het berig ʻOumuamua "is tot ’n kwartmyl (400 m) lank en uiters langwerpig – miskien 10 keer so lank as wat dit breed is".
Volgens ’n 2019-verslag is die beste modelle óf ’n sigaarvorm met ’n verhouding van 1:8 óf ’n skyfvorm met ’n verhouding van 1:6, met laasgenoemde waarskynliker omdat sy rotasie nie ’n spesifieke oeriëntasie verg om die waargenome helderheidsomvang te sien nie.
Waarnemings van sy ligkurwe dui daarop dat die voorwerp saamgestel kan wees uit ’n digte, metaalryke gesteente wat rooi geword het vanweë miljoene jare se blootstelling aan kosmiese strale. Daar word vermoed sy oppervlak bevat toliene, wat bestraalde organiese verbindings is en algemener in voorwerpe in die buitenste Sonnestelsel voorkom; dit kan help om die oppervlak se ouderdom te bereken. Dié moontlikheid word afgelei van spektroskopiese karakteriserings en sy donker en rooi kleur, asook van die verwagte uitwerking van interstellêre straling. Ondanks die gebrek aan ’n koma toe dit naby die Son was, kan dit steeds ys aan die binnekant bevat wat bedek word deur ’n "isolerende mantel wat veroorsaak is deur langtermynblootstelling aan kosmiese strale".
Ander interstellêre voorwerpe
Sterrekundiges skat dat verskeie interstellêre voorwerpe per jaar nes ‘Oumuamua binne die wentelbaan van die Aarde verby die Son beweeg, en dat 10 000 op enige gegewe dag binne die wentelbaan van Neptunus verbybeweeg. As dit reg is, kan dit die geleentheid bied vir die toekomstige bestudering van interstellêre voorwerpe. Met ons huidige ruimtetegnologie sal nabybesoeke en omwentelings egter uitdagend wees weens hulle groot snelhede, maar nie onmoontlik nie.
Op 27 November 2018 het die sterrekundige Avi Loeb van die Harvard-universiteit en ’n voorgraadse student, Amir Siraj, ’n soektog voorgestel na ‘Oumuamua-agtige voorwerpe wat in die Sonnestelsel vasgevang is vanweë ’n verlies aan wentelenergie deur ’n wisselwerking met Jupiter. Hulle het sentourkandidate, soos 2017 SV13 en 2018 TL6, voorgestel as moontlike interstellêre voorwerpe wat hier vasgevang is en dalk besoek kan word.
2I/Borisov is op 30 Augustus 2019 ontdek en is gou as ’n interstellêre komeet geëien. Dit het die Sonnestelsel uit die rigting van die sterrebeeld Kassiopeia binnegekom en sal perihelium (sy naaste afstand aan die Son) op 8 Desember 2019 bereik.
Harvard-sterrekundiges meen materie – en moontlik dormante spore – kan oor groot afstande uitgeruil word. Die waarneming van ‘Oumuamua wat deur die binneste Sonnestelsel beweeg, bevestig die moontlikheid van ’n materiële skakel met eksoplanetêre stelsels.
Lise de la Salle
Lise de la Salle (gebore op 8 Mei 1988 ) is 'n Franse klassieke pianis.
Loopbaan
De la Salle het op 9-jarige ouderdom op Radio France gespeel. Op 12-jarige ouderdom het sy eersteprys tydens die sewende internasionale kompetisie in Ettlingen, Duitsland, gewen. In Oktober 2003 het sy die eersteprys gewen tydens die Europese Jong konsertkunstenaars-kompetisie in Parys en ook in Januarie 2004 tydens die Jong konsertkunstenaars-internasionale oudisie in New York Stad.
Sy word sedert 1998 deur Pascal Nemirovski onderrig.
Rhizaxinella biseta
Rhizaxinella biseta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
BRDM-2
Die BRDM-2 (Russiesː Boyevaya Razvedyvatelnaya Dozornaya Mashina, Боевая Разведывательная Дозорная Машина, letterlik "Gevegspatrollievoertuig") is 'n amfibiese pantsermotor wat deur die Sowjetunie en bondgenote gebruik is. Dit was ook bekend onder die benamings BTR-40PB, BTR-40P-2 en GAZ 41-08. Hierdie voertuig, soos baie ander Sowjet-ontwerpe, is omvattend uitgevoer en word in minstens 38 lande gebruik. Dit was bedoel om die ouer BRDM-1 te vervang, en het verbeterde amfibiese vermoëns en beter bewapening in vergelyking met sy voorganger.
Rhizaxinella australiensis
Rhizaxinella australiensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Hentschel.
Ezekiel Kekana
Ezekiel Kekana is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Dalton Day
Dalton Day (gebore 2 Augustus 1991) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Relativity (2016) en in die televisiereekse CSI: Crime Scene Investigation (2000) en Criminal Minds (2005).
Andor Földes
Andor Földes (later Andor Foldes; 21 Desember 1913 –9 Februarie 1992) was 'n wêreldbekende en gerekende Hongaarse pianis wat in Boedapest gebore is maar later Amerikaanse burgerskap aangeneem het.
Loopbaan
Földes het aanvanklik die klavier saam met sy moeder, Valerie Ipolye, en saam met Tibor Szatmari in sy tuisdorp van Óbuda bestudeer. Hy het sy openbare buiging met 'n Mozart concerto saam met die Boedapest Filharmoniese Orkes op die ouderdom van agt jaar (1921) gemaak. Hy het in 1922 by die Franz Liszt Akademie van Musiek ingeskryf. Földes het tot 1932 saam met Ernő Dohnányi gestudeer, en vanaf 1929 saam met Béla Bartók. Hy het sy Amerikaanse buiging tydens 'n radio uitvoering in 1940 gemaak, en sy debuut wat uitvoerings betref by New York Town Hall in 1941. Op 3 November 1947 het hy Béla Bartók se Tweede Klavierconcerto tydens die openingskonsert van die 18de seisoen van die Nasionale Orkestrale Assosiasie gespeel wat deur Leon Barzin by Carnegie Hall in New York Stad gedirigeer is. Dit was die eerste uitvoering van die concerto in New York, alhoewel daar reeds vroeëre Amerikaanse uitvoerings in Chicago, Pittsburgh, en San Francisco plaasgevind het. Sy 1948 opname van die Bartók Tweede Klavierconcerto is 'n versamelstuk, asook 'n stel van Bartók se werke wat hy vir Deutsche Grammophon opgeneem het en wat die Grand Prix du Disque en ander pryse verower het. Földes het sy vrou (Lili Rendy), 'n Hongaarse joernalis, in New York ontmoet em hulle het Amerikaanse burgers geword. (sien in die verband sy vrou se boek "Two on the Continent" Dutton, 1947). As gevolg daarvan dat sy Europese konsert verpligting meer was as sy Amerikaanse verpligtinge het hy en sy vrou na Europa verhuis en hulle in 1961 in Switserland gevestig. Behalwe vir 'n groot platelys wat nie slegs Bartók se werke nie maar ook werke deur Mozart, Beethoven, Brahms, Falla, Debussy, Poulenc, Liszt, Schubert en Rachmaninoff insluit, was Mnr. Földes ook die outeur van "Keys to the Keyboard" (1948), te wete 'n artikel in die Etude Tydskrif (VSA)(Desember, 1953) "Impressions of a Musical Journey to Africa", en 'n artikel in die Readers Digest (November 1986, bladsy 145) "Beethoven's Kiss", en ook 'n outobiografie "70 Years on Music's Magic Carpet" (gepubliseer in 2004). Van die toekennings wat hy ontvang het sluit die Groot Kruis van Verdienstelikheid in wat in 1959 deur Duitsland gegee is vir sy hulp in die versameling van fondse om die Beethoven Halle in Bonn te laat herbou, en die Silwer Medalje van die Stad van Parys, wat in 1969 gegee was. Mnr. Földes het in sy huis in Herrliberg, Switserland op 9 Februarie 1992, nadat hy van 'n stel trappe geval het, beswyk. Hy was 78 jaar oud. Hy was tydens sy sterfte aan't voorberei om 'n agt-dag meesterklas later die jaar by die Beethoven huis in Bonn te gee.
Julianne Phillips
Julianne Phillips (gebore 6 Mei 1960) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Seven Hours to Judgment (1988), Skin Deep (1989), en Big Bully (1996), en in die televisiereeks Sisters (1991).
BRDM-1
Die BRDM-1 (Russiesː Bronirovannaya Razvedyvatelnaya Dozornaya Mashina, Бронированная Разведывательная Дозорная Машина, letterlik "gepantserde verkennings-/patrollievoertuig" ) is 'n Sowjet-amfibiese pantsermotor. Dit was die eerste doelgeboude Sowjet-pantserverkenningsvoertuig wat sedert die BA-64 in diens geneem is en is gebou op die onderstel en dryfstelsel van die BTR-40 gepantserde personeeldraer. Dit is die wêreld se eerste massavervaardigde gevegsvoertuig in sy klas.
Die primêre voordeel van die BRDM-1 ten tyde van sy bekendstelling was sy amfibiese vermoë, wat die grootste tekortkoming was wat verband hou met sy BTR-40 eweknie. Nog 'n unieke kenmerk van die voertuig se ontwerp was twee pare kettinggedrewe hulpwiele, wat gesak kon word om bykomende vastrapplek op modderige terrein te verskaf. Die BRDM-1 is van 1957 tot 1966 vervaardig, toe 10 000 by die Sowjetunie en sy militêre bondgenote regoor die wêreld in diens getree het. Dit is daarna vervang deur die verbeterde BRDM-2, wat oor groter amfibiese vermoëns beskik het, 'n kragtiger enjin en 'n volledig geslote toring.
Robert Stankovski
Robert Stankovski was in 1964 in Bratislava, die hoofstad van Slowakye gebore. Na sy jeugjare waartydens hy die klavier, blokfluit, hobo en klarinet bestudeer het, het hy sy aandag op die ouderdom van veertien jaar na dirigeer gedraai. Hy het in laasgenoemde en in klavier by die Bratislava Konservatoria gegradueer met die titel van beste gegradueerde van die jaar. Stankovski word as een van die beste dirigente van die jonger generasie om vanuit Tsjeggo-Slowakye te kom, beskou. Stankovski het vir die plate-etiket Marco Polo simfonieë deur Rubinstein en Miaskovski, bykomend tot werke deur Dvořák en Smetana, opgeneem.
Stephen Amell
Stephen Amell (gebore 8 Mei 1981) is 'n Kanadese akteur wat die rol van Oliver Queen in die TV-reeks The Arrow vertolk.
Persoonlike Lewe
Amell is gebore in Toronto, Ontario. Hy is die neef van die akteur Robbie Amell.
Hy is op 25 Desember 2012 getroud met die aktrise en model, Cassandra Jean op die Karibiese Eilande; en is weer, vir 'n tweede keer, getroud op 26 Mei 2013 in New Orleans. Die paartjie het 'n dogter, Mavi Alexandra, wat in Oktober 2013 gebore is.
Loopbaan
Amell het gedurende 2004 in drie episodes van die vierde seisoen van Queer as Folk verskyn. Amell het ook die rol van Adam vertolk in die eerste seisoen van die TV-reeks Dante's Cove; hy is in die tweede seisoen met Jon Fleming vervang.
In 2007 het Amell 'n Gemini-prys ontvang vir sy rol in ReGenesis. Hy is dieselfde jaar benoem vir 'n Gemini-toekenning in die kategorie Best Ensemble Cast vir Rent a Goalie.
Hy het herhalende rolle gehad in die TV-reekse Da Kink in My Hair en Heartland.
Op 3 Desember 2010 het Amell aangesluit by die span van The Vampire Diaries as die weerwolf 'Brady' vir die tweede seisoen.
Amell het ook verskyn as Joran van der Sloot in die film, Justice for Natalee Holloway wat oorspronklik in Mei 2011 die lig gesien het.
In Oktober 2011 het seisoen 3 van HBO se reeks Hung vertoon met Amell in die rol van Jason, 'n prostituut. Hy het ook verskyn as Jim in die vierde reeks van 90210.
Amell het op 28 Oktober 2011 afgekondig dat die Kersfees-episode van New Girl met Zooey Deschanel en Max Greenfield klaar verfilm is. Hy verwys na sy ondervinding met die vertolking van die rol in 'n onderhoud met Daemon's TV. Op 9 November 2011 is aangekondig dat Amell die rol van Scottie sal vertolk, 'n paramedikus op American Broadcasting Company (ABC) se mediese drama Private Practice.
Orlando, Soweto
Orlando is die oudste township in Soweto, Gauteng. Die township is in 1931 gestig en na Johannesburg se burgemeester Edwin Orlando Leake vernoem. Orlando is verdeel in Orlando-Oos en Orlando-Wes. Volgens die 2011-sensus het Orlando-Oos 68 210 inwoners en Orlando-Wes 40 603 inwoners.
Navorsingsbiblioteek
'n Navorsingsbiblioteek is n biblioteek wat 'n diepgaande versameling van materiaal bevat oor een of meer onderwerpe. 'n Navorsingsbiblioteek sal oor die algemeen primêre bronne sowel as sekondêre bronne insluit. Groot universiteitsbiblioteke word as navorsingsbiblioteke beskou en bevat dikwels baie gespesialiseerde takbiblioteke.
Navorsingsbiblioteke kan óf naslaanbiblioteke wees, wat nie hul besighede leen nie, óf uitleenbiblioteke, wat die hele of 'n deel van hul besighede uitleen.
Rhizaxinella cervicornis
Rhizaxinella cervicornis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.
Carex acocksii
Carex acocksii is 'n geofiet wat deel is van die Cyperaceae familie. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en kom op die Hantamsberg voor. Een subpopulasie word bedreig deur vertrapping deur vee. Die plant is deel van die renosterveld-bioom.
Skylab 2
Skylab 2 (ook SL-2 en SLM-1 ) was die eerste bemande sending na Skylab, die eerste Amerikaanse wentelbaan -ruimtestasie. Die sending is op 25 Mei 1973 op 'n Apollo-beheer en diensmodule deur 'n Saturn IB-vuurpyl gelanseer en het NASA-ruimtevaarders Pete Conrad, Joseph P. Kerwin, Paul J. Weitz na die stasie geneem. Die naam Skylab 2 verwys ook na die voertuig wat vir daardie missie gebruik is. Die Skylab 2-sending het 'n agt-en-twintig dae rekord vir menslike ruimtevlugtydperk opgestel. Verder was sy bemanning die eerste ruimtestasiebewoners ooit wat veilig na die aarde teruggekeer het – die enigste vorige ruimtestasiebewoners, die bemanning van die 1971 Soyuz 11-sending wat die Saljoet 1-stasie vir vier-en-twintig dae lank beman het, het by herbetreding gesterf a.g.v. onverwagte kajuitdrukverlaging. Die bemande Skylab-missies is amptelik aangewys as Skylab 2, 3 en 4. Wankommunikasie oor die nommering het daartoe gelei dat die sending-embleme onderskeidelik "Skylab I", "Skylab II" en "Skylab 3" lees.
Sendingparameters
Die Skylabstasie het aansienlike skade opgedoen met sy bekendstelling op 14 Mei: sy mikrometeorietskild, en een van sy primêre sonpanele het tydens lansering losgeskeur, en die oorblywende primêre sonpaneel het vasgesteek. Sonder die skild wat ontwerp is om ook termiese beskerming te bied, het Skylab in die son gebak, en stygende temperature binne die werkswinkel het giftige materiale in die stasie se atmosfeer vrygestel en film en kos aan boord in gevaar gestel. Die eerste bemanning was veronderstel om op 15 Mei te begin, maar moes eers oefen om hersteltegnieke uit te voer, soos dit deur die ingenieurs ontwikkel is. Grondbeheerders het die atmosfeer vier keer met suiwer stikstof gesuiwer, voordat dit hervul is met die stikstof/suurstof-atmosfeer vir die bemanning. Die geheime Nasionale Verkenningskantoor het 'n KH-8 Gambit 3 gebruik om die beskadigde stasie te fotografeer.
Op 25 Mei het Skylab 2 opgestyg van LC-39B, die eerste Saturn IB-lansering in byna vyf jaar en slegs die tweede ooit vanaf Platform 39B. Aanjaerprestasie was nominaal, behalwe vir een kortstondige fout wat die missie kon bedreig het – toe die Commit-sein na die Saturn gestuur is met ontsteking, het die instrumenteenheid 'n opdrag gestuur om die lanseervoertuig van interne na eksterne krag oor te skakel. Dit sou die Saturn se elektriese stelsel afgeskakel het, maar nie die aandrywingstelsel nie, en waarskynlik die rampscenario van 'n onbeheerbare aanjaer veroorsaak het, wat vereis dat die Lanseerontsnapstelsel geaktiveer word en die beheermodule na veiligheid weggetrek word, gevolg deur die Baanveiligheidsbeampte wat die dwalende lanseervoertuig sou moes vernietig. Die tydsduur van die afsnysein was egter minder as een sekonde, 'n te kort tyd vir die elektriese relê in die aanjaer om geaktiveer te word, dus het niks gebeur nie en die lansering het voortgegaan soos beplan. Hierdie fout is teruggespoor na 'n verandering van die lanseerplatform se elektriese toerusting en regstellende stappe is daarna geneem om te verhoed dat dit weer gebeur. Toe Conrad die stasie bereik het, het Conrad hul Apollo-beheer en diensmodule (BDM) om dit gevlieg om die skade te inspekteer, en dan met 'n sagte dok daarmee gedryf om die noodsaaklikheid van stasieonderhouding te vermy terwyl die bemanning eet, en vlugbeheerders het die eerste herstelpoging beplan. Toe het hulle ontdok sodat Conrad die BDM by die vasgesteekte sonpaneel kon posisioneer, sodat Weitz 'n opstaande ruimtewandeling kon uitvoer, en probeer om die skikking te bevry deur daaraan te pluk met 'n 10-voet-haakpaal, terwyl Kerwin aan sy bene vasgehou het. Dit het misluk en het 'n aansienlike hoeveelheid van die Skylab se stikstofmanoeuvreerbrandstof verbruik om dit in die proses bestendig te hou.
Vir byna 'n maand het hulle verdere herstelwerk aan die werkswinkel gedoen, mediese eksperimente uitgevoer, sonkrag- en aardwetenskapdata ingesamel en 'n totaal van 392 uur se eksperimente uitgevoer. Die sending het twee minute van 'n groot sonvlam met die Apollo-teleskoop opgespoor; hulle het sowat 29 000 fotoraampies van die son geneem en teruggestuur aarde toe. Die Skylab 2-ruimtevaarders het 28 dae in die ruimte deurgebring, wat die vorige Amerikaanse rekord verdubbel het. Die sending het suksesvol geëindig op 22 Junie 1973, toe Skylab 2 in die Stille Oseaan 9,6 km vanaf die herwinningskip USS Ticonderoga neergeplons het. Skylab 2 het rekords opgestel vir die langste bemande ruimtevlug, grootste afstand afgelê en grootste massa wat in die ruimte vasgemeer is. Conrad het die rekord vir die meeste tyd in die ruimte vir 'n ruimtevaarder opgestel.
Ruimtetuigligging
Die Skylab 2-bevelmodule word by die National Museum of Naval Aviation, Pensacola, Florida, vertoon.
Hellen Kekana
Hellen Boikhutso Kekana is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Drieriemsgalei
'n Drieriemsgalei of trireem (afgelei van Latyn: triremis, "met roeispane op drie vlakke;" τριήρης triērēs, letterlik "drie-roeier") was 'n antieke seevaartuig en 'n soort galei wat deur die antieke maritieme beskawings van die Middellandse See gebruik is, veral die Fenisiërs, antieke Grieke en Romeine.
Die drieriemsgalei het sy naam te danke aan die drie rye roeispane, wat met 'n manskap per spaan beman is. Die vroeë weergawe van die galei het uit die pentekontor of vyftigroeier ontstaan, 'n antieke oorlogskip wat weerskante met 'n enkelry van 25 spane (d.w.s. 'n dubbelbankboot) toegerus was, asook uit die bireem (διήρης, diērēs), 'n oorlogskip met twee banke roeiers, waarskynlik van Feniciese oorsprong. Die benaming dieres word nie voor die Romeinse era aangetref nie, en dit moet aanvaar word dat die term pentekontor ook die tweevlak-weergawe ingesluit het. As skip was dit vinnig en beweeglik, en dit was die toonaangewende oorlogskip van die Mediterreense seë tydens die 7de tot 4de eeue v.C., waarna die groter quadrireme en quinquereme dit grootliks oorskadu het. Drieriemsgaleie het 'n belangrike rol gespeel in die Persiese oorloë, die opbou van die Atheense maritieme ryk, en die ondergang daarvan in die Peloponnesiese oorlog.
Die benaming trireem word soms ook gebruik om te verwys na middeleeuse en vroeë moderne galeie met roeiers aan weerskante in tripelgelid, soos tewens by antieke trireme.
Mikey Day
Mikey Day (gebore 20 Maart 1980) is 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Brother Nature (2016) en in die televisiereekse Saturday Night Live (1975) en Saturday Night Live: Weekend Update Summer Edition (2008).
Vivienne Westwood
Dame Vivienne Isabel Westwood DBE RDI (née Swire; 8 April 1941 – 29 Desember 2022) was 'n Britse modeontwerper en sakevrou. Sy was grootliks daarvoor verantwoordelik om moderne punk- en new wave-modes aan die hoofstroom modewêreld bekend te stel.
Westwood het bekend geword toe sy klere gemaak het vir die boetiek wat sy en Malcolm McLaren op King's Road, Londen bestuur het. Die boetiek het later as as SEX bekend geword. Hul vermoë om klere en musiek te sintetiseer het die 1970's Britse punktoneel gevorm, wat deur McLaren se groep, die Sex Pistols, oorheers is. Sy het punk beskou as 'n manier om te "kyk of 'n mens 'n speek in die stelsel kan steek".
Westwood het vier winkels in Londen geopen en uiteindelik deur Brittanje en die wêreld uitgebrei en 'n toenemend uiteenlopende reeks goedere verkoop, waarvan sommige haar baie politieke passies bevorder het, soos die veldtog vir kernontwapening, klimaatsverandering en burgerregte.
Otto Lilienthal
Karl Wilhelm Otto Lilienthal (Aklam, 23 Mei 1848 – Berlyn, 10 Augustus 1896) was 'n Duitse uitvinder en ontwerper van baie sweeftuie. Hy word beskou as een van die pioniers van die vliegtuig.
Rhizaxinella burtoni
Rhizaxinella burtoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Otto Lilienthal
Lewensloop
Na sy opleiding aan 'n tegniese skool in Potsdam het hy in 1867 met sy eksperimente begin.
Rhizaxinella burtoni
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1966 deur Koltun.
Otto Lilienthal
Lewensloop
In 1891 het hy sy eerste sweefvlug van meer as 25 meter gemaak. In 1893 het hy reeds sweefvlugte van 250 meter gemaak en in 1896 het hy sy eerste vlug met 'n tweedekker gemaak. In Lichterfelde (Berlyn), sy destydse woning, het hy 'n 15 meter hoë kunsmatige heuwel (Fliegeberg) laat bou waar hy 'n sweeftuigloods gebou het. Van hier af het hy talle proef- en toetsvlugte gemaak, wat hierdie heuwel in Berlyn vinnig 'n landmerk gemaak het. Vandag het hierdie gebied die Otto Lilienthal-park geword en op die top van daardie heuwel is die gedenkmonument vir Lilienthal.
Nadat hy 2000 sweeftugvlugte gemaak het, is hy ernstig beseer in 'n mislukte sweefvlug in 1896 en is die volgende dag dood. Op sy sterfbed sou Lilienthal die onvergeetlike woorde sê: " Opfer müssen gebracht werden!“(Opofferings moet gemaak word!”). Dit blyk egter dat hy hierdie woorde vroeër in sy lewe gebruik het om na iets anders te verwys.
Die Wright-broers het sy kennis van vlieg benut en ook verskeie vlugte in sy sweeftuie gemaak. Die broers het ook self sweeftuie gebou en toe dit bevredigend was, het hulle besluit om 'n enjin in 'n effens groter tipe te plaas. Met hierdie vliegtuig, die Wright Flyer, het hulle geskiedenis gemaak deur die eerste suksesvolle gemotoriseerdevlug op 17 Desember 1903 uit te voer.
Teorieë
As gevolg van verskeie sketse en studies oor voëlvlug het hy die boek Der Vogelflug als Grundlage der Fliegerkunst (Die voëlvlug as basis vir die kuns van vlieg) geskryf.
Alhoewel hierdie boek as sy mees gevestigde werk beskou word, het Lilienthal voor, tydens en na (van 1876 tot 1896) sy beroemde eksperimente talle essays en lesings geskryf en dit hoofsaaklik in tydskrifte gepubliseer. 'n Keur van sy publikasies:
Rhizaxinella clava
Rhizaxinella clava is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Rhizaxinella en tot die familie Suberitidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Mercury-Redstone BD
Mercury-Redstone BD was 'n onbemande vuurpyl ontwikkelingsvlug wat deel was van die Amerikaanse Mercury-program. Die vuurpyl is op 24 Maart 1961 gelanseer vanaf lanseringsplatform 5 by Kaap Canaveral, Florida. Bo-op die Redstone-vuurpyl was 'n leë weergawe van die Mercury-ruimtetuig, net 'n dop. Na die probleme wat met die Mercury-Redstone 2 vlug ondervind was, wat die sjimpansee Ham aan boord gehad het, was dit duidelik dat die Mercury-Redstone-vuurpyl nog ontwikkelings werk nodig gehad alvorens dit 'n geskik was vir menslike gebruik.
Wernher von Braun het die Mercury-Redstone BD vlug tussen Mercury-Redstone 2 en Mercury-Redstone 3 geskeduleer. Daar was protes teen sy besluit, ook vanaf ruimteman Alan Shepard. Hulle argument was dat die probleme met MR-2 gou geïdentifiseer en oplossings maklik gevind was. Von Braun het egter voet by stuk gehou dat die Redstone-vuurpyl nie geskik was vir gebruik deur mense nie en dat hy eers tevrede sal wees wanneer 'n perfekte toetsvlug voltooi is.
Die oorsaak van vorige Redstone-vuurpyl se te veel versnellings was veroorsaak deur 'n servoklep wat nie die vloei van waterstofperoksied na die stoomgenerator korrek gereguleer het nie. Dit het veroorsaak dat die brandstofpompe te veel krag gekry het. Die stootkrag reguleerder en snelheid integreerder was gemodifiseer op die MR-BD en later Mercury-Redstone vuurpyle om hulle te verhoed om die snelheid beperking te oorskry. Daar was ook ander modifikasies gemaak om die enjin te verhoed om af te skakel wanneer die brandstoftoevoer swak is en dit eerder met 'n instruksie gedoen word; dit het gelei tot 'n onbeplande sendingstaaksituasie en het ook die lanseerontsnapstelsel geaktiveer met die Mercury-Redstone 2 sending.
Alice Sara Ott
Alice Sara Ott (gebore op 1 Augustus 1988) is 'n Duits-gebore Japannese klassieke pianis en die ouer suster van Mona Asuka Ott.
Vroeë lewe en opvoeding
Ott was in 1988 in München, Duitsland gebore. Haar Japannese moeder het in Tokio klavier studeer, en haar vader was 'n Duitse siviele ingenieur. Sy vermeld dat sy as kind besef het dat "musiek die taal was wat verder gaan as enige woorde" en dat sy deur musiek wou kommunikeer en haarself uitdruk. Sy het op die ouderdom van vier jaar met klavierlesse begin en op die ouderdom van vyf jaar die finale deel van die jeugkompetisie in München gehaal. Sy het voor 'n gepakte Hercules-Saal gespeel.
Sy het op die ouderdom van sewe jaar die Jugend musiziert kompetisie in Duitsland gewen.
In 2002 was sy die jongste finalis tydens die Hamamatsu Internasionale Klavier-akademie kompetisie in Japan waar sy die Mees Belowende Kunstenaars toekenning gewen het.
Sy het van die ouderdom van twaalf jaar by die Salzburg Mozarteum saam met Karl-Heinz Kämmerling gestudeer terwyl sy voortgegaan het met haar skoolopvoeding in München. Ott het reeds tydens verskeie klavierkompetisies pryse gewen, insluitende eersteprys tydens die 2004 Pianello Val Tidone Kompetisie.
Haar suster Mona Asuka Ott is ook 'n professionele pianis.
In Februarie 2019 het Ott op Instagram aangekondig dat sy met veelvuldige sklerose gediagnoseer is.
Loopbaan
Ott het opnames vir Deutsche Grammophon gemaak en toer gereeld in Europa, Japan en die Verenigde State. Sy het eersteprys gewen tydens die 2003 Bach Kompetisie in Köthen, die 2004 Pianello Val Tidone Kompetisie in Italië, en die 4de EPTA (Europese Klavieronderwysers Assosiasie) Internasionale Kompetisie in 2005.
Opnames
Ott beskik oor 'n opname-kontrak met Deutsche Grammophon and her recordings include:
Kerklatyn
Kerklatyn, ook genoem Liturgiese Latyn of Italiaanse Latyn, is 'n vorm van Latyn wat aanvanklik ontwikkel is om Christelike denke te bespreek en later as 'n lingua franca deur die Middeleeuse en Vroeë Moderne hoërklas van Europa gebruik is. Dit bevat woorde uit Vulgêrlatyn en Klassieke Latyn (asook Grieks en Hebreeus) wat herdoel is met Christelike betekenis. Dit is minder gestileerd en rigied in vorm as Klassieke Latyn, wat woordeskat, vorme en sintaksis deel, terwyl dit terselfdertyd informele elemente insluit wat altyd deel van die taal was, maar wat deur die literêre skrywers van klassieke Latyn uitgesluit is.
Raffinering (metallurgie)
In metallurgie is raffinering die suiwering van 'n onsuiwer metaal. Dit moet van ander prosesse soos uitsmelting en kalsinering onderskei word deurdat daardie twee prosesse chemiese verandering van die grondstof behels, terwyl by raffinering die finale materiaal chemies feitlik identies aan die oorspronklike is, maar met minder onsuiwerhede. Baie soorte prosesse word gebruik, insluitend pirometallurgiese en hidrometallurgiese tegnieke.
Kerklatyn
Die uitspraak daarvan is gedeeltelik gestandaardiseer in die laat 8ste eeu tydens die Karolingiese Renaissance as deel van Karel die Grote se opvoedkundige hervormings. Hierdie nuwe letter-vir-letter-uitspraak, wat in Frankryk en Engeland gebruik is, is 'n paar eeue later in Iberië en Italië aangeneem.
Soos die tyd verbygegaan het, het die uitspraak verskil na gelang van die plaaslike omgangstaal, wat aanleiding gegee het tot selfs hoogs uiteenlopende vorme soos die tradisionele Engelse uitspraak van Latyn, wat nou grootliks laat vaar is vir die lees van Latynse tekste. Binne die Katolieke Kerk en in sekere Protestantse kerke, soos die Anglikaanse Kerk, het 'n uitspraak gebaseer op moderne Italiaanse fonologie teen die 20ste eeu algemeen geword.
Raffinering (metallurgie)
Kuppellasie
In die 18de eeu is die proses bedryf deur 'n soort vlamoond te gebruik. Die tipe oond het verskil van die gewone soort deurdat lug uit 'n blaasbalk of (in die 19de eeu) uit blaassilinders, oor die oppervlak van die gesmelte lood geblaas is.
Pattinson-proses
Die Pattinson-proses is in 1833 deur sy uitvinder, Hugh Lee Pattinson, gepatenteer wat dit beskryf het as "'n Verbeterde metode om silwer van lood te skei". Dit het die feit benut dat in gesmelte lood wat spore van silwer bevat, die eerste metaal wat uit die smelt stol, lood is, wat die oorblywende vloeistof ryker aan silwer laat. Pattinson se toerusting het basies bestaan uit 'n ry van tot 13 ysterpotte, wat van onder af verhit is. 'n Hoeveelheid lood, wat natuurlik 'n klein persentasie silwer bevat het, is in die middelste pot gelaai en gesmelt. Dit is dan toegelaat om af te koel. Namate die lood gestol het, is dit met groot geperforeerde ysterlepels verwyder en na die volgende pot in een rigting beweeg, en die oorblywende metaal wat nou ryker aan silwer was, is dan in die teenoorgestelde rigting na die volgende pot oorgeplaas. Deur dié proses van een pot na die volgende te herhaal, het lood aan die een kant en silwer aan die ander kant opgehoop. Die vlak van moontlike verryking word beperk deur die lood-silwer eutektikum en die proses het tipies na ongeveer 600 tot 700 onse per ton (ongeveer 2%) tot stilstand gekom en verdere skeiding is d.m.v. kupellasie uitgevoer.
Kerklatyn
Die Kerklatyn wat in teologiese werke, liturgiese rites en dogmatiese verkondigings gebruik word, verskil in styl: sintakties eenvoudig in die Vulgaatbybel, baie terughoudend in die Romeinse Miskanon, bondig en tegnies in Thomas Aquinas se Summa Theologica, en sintakties kompleks in Pous Johannes Paulus II se brief Fides et Ratio.
Raffinering (metallurgie)
Pattinson-proses
Die proses was ekonomies vir lood wat ten minste 250 gram silwer per ton bevat het.
Parkes-proses
Die Parkes-proses, wat in 1850 gepatenteer is, gebruik gesmelte sink om silwer uit lood te herwin. Sink is nie mengbaar met lood nie en wanneer die twee gesmelte metale by mekaar gegooi word, dryf die sink en na bo en bevat slegs sowat 2% lood. Silwer los egter meer geredelik in sink op en dus bevat die drywende sink 'n aansienlike deel van die silwer. Die smelt word dan afgekoel totdat die sink stol en die sinkkors afgeskep word. Die silwer word dan herwin deur verdamping van die sink. Die Parkes-proses het grootliks die Pattinson-proses vervang, behalwe waar die lood 'n onvoldoende hoeveelheid silwer bevat het, in welke geval die Pattinson-proses 'n metode verskaf het om dit in silwer te verryk tot ongeveer 40 tot 60 onse per ton, wat dan die gebruik van die Parkes-proses moontlik maak.
Vuurraffinering
Die aanvanklike produk van koperuitsmelting was onsuiwer swart koper, wat dan herhaaldelik gesmelt is om dit te suiwer deur dit afwisselend te oksideer en te reduseer. In een van die smeltstadiums is lood bygevoeg, waarin goud en silwer oplos. Dit bied dus 'n manier om hierdie edelmetale te herwin. Om suiwerder koper te produseer wat geskik is vir die maak van koperplate of potte en panne, is verdere smeltprosesse onderneem, met houtskool as brandstof. Met die herhaalde toepassing van sulke vuurraffineringsprosesse was dit moontlik om 99,25% suiwer koper te produseer.