cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Diepsee
Lewenstoestande
Dit was eers sedert die uitvinding van moderne duiktoestelle dat die lewe op die seebodem behoorlik bestudeer kon word. In die onlangse verlede is baie inligting oor die diepseebodem ingesamel danksy gevorderde toerusting soos die Franse duiktoestel, die Archimede, wat die mens sy eerste blik op die diep Mid-Atlantiese Rug gegee het, en die werk van baanbrekers soos die Franse oseanograaf Jacques Cousteau, die Switser Jacques Piccard, die Amerikaner Donald Walsh en 'n magdom ander navorsers, wat nie net duiktoestelle ontwerp het nie, maar ook baie navorsing gedoen het.
Die toestande in die diepsee verskil sterk van toestande in die vlakker water. Dieper as 1 500 m heers daar feitlik algehele duisternis omdat die sonlig nie deur die watermassas kan dring nie, en die temperatuur is altyd laag – gemiddeld ongeveer 2 °C. Die druk in die diepsee is so groot dat die diere ingrypende fisieke veranderinge ondergaan het om in die dieptes te kan voortbestaan. Die hoë druk en lae temperature is egter nie naastenby so bepalend vir die leefwyse en bou van diepseediere as die gebrek aan lig en voedsel nie.
Aangesien diepsee-organismis soos diepseemossels en -sponse deurgaans nié aan sulke sterk seestrome blootgestel is soos die mossels en sponse in die hoër waterlae nie, is daar by die diepseesoorte 'n kleiner behoefte aan 'n stewige skelet. Hulle sou sulke skelette boonop moeilik kon ontwikkel het omdat die nodige boustowwe soos kalsium en vitamien D óf skaars is óf glad nie op die diepseebodem voorkom nie. Om dieselfde rede is die skelette van die meeste diepseevisse gereduseer. Die bene is dun, lig en soepel en die spierweefsel is swak ontwikkel. Baie diepseevisse is so sag soos inkvisse. Die Halophryne mollis het selfs 'n jellieagtige omhulsel oor sy hele liggaam wat ook sy vinne en oë omsluit.
Diepseevisse wat 'n swemblaas het, handhaaf 'n hoë gasspanning in die blaas om die groot uitwendige druk te kan weerstaan. Sodra die visse na die hoër waterlae beweeg, pas hulle die druk in die blaas tydens die styging aan by die waterdruk. Wanneer die vis egter nie die geleentheid kry om hom by die veranderde waterdruk aan te pas nie, soos byvoorbeeld wanneer hy tydens 'n vangs in 'n net vinnig omhoog getrek word, swel die swemblaas deur die skielike toename van die inwendige druk in so 'n mate op dat dit deur die bek na buite peul.
In teenstelling met die algemene wanopvatting dat die diepsee reusagtige diere huisves, is die meeste diepseevisse nie veel groter as 2,5 tot 20 cm nie. Selfs die indrukwekkende diepseeduiwel (Galatheathauma axeli), wat uiters gevaarlik lyk, word nie langer as 45 cm nie. Visse se grootte hou waarskynlik verband met die kosskaarste in die diepsee.
Opvallend is die feit dat baie verteenwoordigers van die ongewerwelde diere daarenteen juis groter word as hul verwante in die hoër watervlakke. Die diepseekrap (Anamathia pulchra) kan groter as 'n meter word. Dié krap woon in die waters rondom die Filippyne.
Aanpassing by die duisternis
Hoe dieper die see, hoe donkerder word die kleur van die visse. Diepseevisse se kleur wissel in die algemeen van bruin tot swart, waardeur hulle in die halfdonker baie minder opvallend is. Strepe, vlekke en ander patrone op die vel van diepseevisse ontbreek meestal.
Die visse wat in die middelste lae lewe, het dikwels 'n silweragtige of rooskleurige glans. Waarskynlik hou hierdie kleurpatroon verband met die feit dat net bepaalde golflengtes (dus kleure) van die sonlig tot op hierdie diepte kan deurdring. Die verteenwoordigers van die ongewerwelde diere is daarenteen tot op groot dieptes baie helder gekleurd. Seelelies (klas Crinoidea) vorm dikwels rooi, geel, oranje, bruin of wit tapyte op die diepseebodem.
'n Ander vorm van aanpassing is die bou van die oog van die diepsee vis. Hierdie visse het deurgaans óf baie groot oë om die laaste bietjie lig te kan opvang, of juis baie klein oë omdat hulle op ander maniere vir die lewe in die donker aangepas is. Sommige soorte, soos die opkyker (Opisthoprotus grimaldii), het sogenaamde teleskoopoë ontwikkel. Die oë kan na bo gerig word, soos by die bylvisse (familie Sternoptychidae), of vorentoe gerig word, soos by die teleskoopvis (familie Giganturidae). Anders as normale visoë, wat links en regs van die dier se kop geposisioneer is en dus net een beeld waarneem, kan die teleskoopoog twee beelde van dieselfde voorwerp waarneem, waardeur 'n vis ook diepte kan sien net soos 'n mens. Behalwe die klein bietjie sonlig wat nog kan deurdring tot die waterlae waarin hierdie visse hul voedsel versamel, kan die teleskoopoë ook nog die fluoressensieskynsel van liggewende organismes waarneem. In die heel diepste lae, waar oë grotendeels oorbodig is, lewe daar diere wat feitlik heeltemal blind is. Die diepsee-inkvis (Cirrothauma murrayi) en die diepseewalvis (Dirophichtys storeri) is heeltemal blind. Lang voeldrade kompenseer vir die gebrek aan sig.
Bioluminessensie
Verskillende diepsee-organismes het liggewende organe wat veral op die kop en die stert voorkom. Die lanterndraer (Neoscopelus macrolepidotus) het nie net liggewende organe oor sy hele liggaam nie, maar ook op sy tong om die prooi na sy oopgesperde bek te lok. Die diepseeduiwel gebruik ook dié tegniek.
Die ligorgane lok nie net die prooi nie, maar word ook gebruik om vyande mee af te skrik, om 'n maat aan te lok vir voortplanting en om die onmiddellike omgewing te verlig. Behalwe sekere diepseevisse is diepsee-inkvisse, -seekwalle en -garnale ook met liggewende organe toegerus.
Diepseediere
Byna alle phyla van die diereryk is in die diepsee verteenwoordig. Bodemsponse het 'n stewige skelet van fyn kieselnaalde of is met 'n glasnaald in die bodem geanker. Die venusmandjie (Pheronema carpenteri) se vorm is so sierlik dat dit as 'n ornament in die handel verkoop word. Die holtediere (phylum Coelenterata) is ook goed verteenwoordig in die diepsee. Blomdiere (klas Anthozoa) soos see-anemone vorm veelkleurige tapyte op die bodem. Seesterre en ander stekelhuidiges (phylum Echinodermata) vorm dikwels groot kolonies op die seebodem.
Die weekdiere (phylum Mollusca) word veral deur die inkvisse verteenwoordig. Afgesien van die blinde soorte kan diepsee-inkvisse uitstekend sien. Hulle het ook 'n uitstekende verdedigingsmeganisme: sodra gevaar dreig, skei hulle 'n liggewende wolk uit wat dieselfde funksie het as die inkwolk van die inkvisse wat in die hoër waterlae lewe.
Shamwari-wildreservaat
Shamwari-wildreservaat is 75 km buite Gqeberha (Port Elizabeth), in die Oos-Kaap van Suid-Afrika geleë. Dit is in 1992 gestig en vir etlike opeenvolgende jare as die wêreld se voorste safari- en wildreservaat- en bewaringsmaatskappy aangewys.
Diepsee
Diepseediere
Die kreefagtiges word in die diepsee onder andere verteenwoordig deur die sprinkaankreef (Squilla mantis), 'n gedugte jagter wat meer as 20 cm lank word.
Die visse van die diepsee behoort tot verskillende families. Van die belangrikste soorte is die lanternvisse (familie Myctophidae), die verwante lanterndraers (familie Alepisauridae), wat 1,8 m lank word en die grootste salmagtige vis van die diepsee is, en die diepseewalvisse (familie Cetomimidae), wat 5 tot 15 cm lank word en ondanks hul swak oë goeie jagters is.
Shamwari-wildreservaat
Die reservaat is in 2005 met die Global Nature Fund-toekenning vir Beste Bewaringspraktyk bekroon.
Diepsee
Diepseediere
Heeltemal anders van vorm as alle tot nou toe bekende visse is die spinnekopvisse (familie Bathypteroidae). By die meeste lede van dié familie is die strale van die bors- en buikvinne so sterk verleng dat die visse daarmee oor die bodem kan loop om kos te soek. Vermoedelik dien die vinstrale ook as tas- en smaakorgane. Dié visse, wat ook naby die Kaap voorkom, is al op dieptes van 5 000 m met sleepnette uitgehaal.
Shamwari-wildreservaat
Die Britse TV-reeks Safari School is hier verfilm. Die Animal Planet-reeks getiteld "Shamwari: A wild life" is ook by die wildreservaat verfilm. Die vertoning het tonele agter die skerms by die reservaat uitgelig.
Diepsee
Diepsee-afsettings
Onder diepsee-afsettings word in die geologie gewoonlik verstaan alle sedimente wat in die see laer as die vastelandsplaat afgeset is. Dit vind dus plaas op 'n diepte van meer as 200 m. Drie diepseesones word onderskei: die batiale sone (200 tot 4 000 m), wat onderverdeel word in die epibatiale sone (200 tot 1 200 m) en die mesobatiale sone (1 200 tot 4 000 m); die abissale sone (4 000 tot 7 000 m), en die hadale sone (dieper as 7 000 m diep). Die verskillende diepsee-afsettings sluit klastiese, organogene en chemiese afsettings sowel as vulkaniese materiaal in.
Shamwari-wildreservaat
Die Born Free-stigting finansier gesamentlik 'n heiligdom by Shamwari wat lewenslange sorg gee aan verskeie leeus en luiperds wat in swak toestande in sirkusse of dieretuine regoor die wêreld gevind is.
Diepsee
Klastiese afsettingsgesteentes
Die meeste terrigene (van die land af aangevoerde) materiaal word op die vastelandsplaat afgeset. Tot op 'n diepte van ongeveer 2 000 m word daar nog blou slik aangetref wat gedeeltelik uit skulp-, gesteente- en mineraalfragmente bestaan. Onder gunstige omstandighede (nie dieper as 500 m nie) kan die groen mineraal gloukoniet hier gevorm word, waardeur groenslik of, indien die materiaal growwer is, groensand kan ontstaan. Hierdie groensand of gloukonietsand is 'n mineraal wat meestal op die vastelandsplaat ontstaan en gebruik word vir die maak van gietvorms. Aangevoerde kleideeltjies van die vasteland kan, as gevolg van hul besonder klein massa, baie ver in die see ingevoer word en hulle besink baie stadig. Die sedimenteringstempo op die seebodem is nie meer as 0,5 tot 0,05 mm per 1 000 jaar nie.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Die Noord-Kaap het talle erfenisterreine wat amptelik by die Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronagentskap (SAEHA) geregistreer is en op ŉ lys verskyn. In die Herbert-distrik staan ŉ Anglo-Boereoorlog blokhuis, terwyl die ou wabrug oor die Oranjerivier, van klip gebou om die Kimberle y-myne met die Kaap te verbind, as erfenisterrein in die Hopetown-distrik gelys is. Die waterpomp op Okiep en die Rooms Katolieke sendingstasie op Pella verskyn ook op die lys en die NG kerke op Strydenburg, Pofadder, Sutherland, Williston en Nieuwoudtville geniet erfenisstatus.
Diepsee
Klastiese afsettingsgesteentes
Uitgestrekte lae growwe materiaal word ook soms op die seebodem aangetref. Hierdie diepseesand of abissale sand het waarskynlik ontstaan deurdat groot hoeveelhede materiaal van die kontinentale helling (die epibatiale sone) waar die sediment as gevolg van die helling nie baie stabiel lê nie, ondertoe gegly het. Uit koolstofdaterings en opnames van die sedimentasietempo blyk dit dat nuwe lae ongeveer een keer elke 1 000 tot 10 000 jaar afgeset word.
Jaspis digonoxea
Jaspis digonoxea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Diepsee
Klastiese afsettingsgesteentes
Die diepseeklei (of abissale klei) van die seebodem bestaan uit fyn materiaal en het 'n rooi kleur. Die kleur bevat onder andere fyn materiaal wat in woestyne tydens stofstorms opgewaai is, bokant die see afgesak en besink het. Die rooi of diepbruin kleur is moontlik deels aan die woestynsand toe te skryf, en oksidasie veroorsaak ook verkleuring. Die klei bevat ook vulkaniese minerale van vulkaanuitbarstings wat sowel bo as onder die see-oppervlak plaasgevind het.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Hier volg die erfenisterreine in verskillende Noord-Kaapse dorpe wat deur SAEHA erken word:
Jaspis digonoxea
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1950 deur De Laubenfels.
Diepsee
Organogene afsettingsgesteentes
Dit is die diepseesediment wat die algemeenste voorkom. Die materiaal bestaan uit kalk- en kieselskelette van pelagiese (wat nie op die bodem lewe nie) organismes. Die belangrikste kalkskelette is afkomstig van baie klein diertjies, byvoorbeeld eensellige globigerina (Protozoa) met dik skulpe en vleuelslakke (Pteropoda) met baie dun skulpe. Omdat kalk in al hoe groter mate oplos namate die water dieper word, bereik die dun Pteropodaskulpies nooit die dieper seebodem nie. Hulle kan wel soms op 'n oseaniese bergrug in gekonsentreerde vorm voorkom en vorm dan op 'n diepte van tussen 700 en 3 500 m die sogenaamde pteropodeslib. Die globigerineskelette kom dieper voor (2 000 tot 5 000 m) en vorm, sodra die konsentrasie hoog genoeg is, die sogenaamde globigerineslib. Dieper as 5 000 m is daar feitlik geen kalkskelette nie.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Barkly-Wes
Die ou tolhuis is ’n klipkonstruksie met ŉ sinkplaatdak. Die pad van Kimberley na Barkly-Wes loop in ŉ noord-westelike rigting en kruis die Vaalrivier by hierdie brug net voordat Barkly-Wes bereik word. Die tolhuis staan op Barkly-Wes se kant van die rivier en is as ŉ provinsiale erfenisterrein geregistreer. Eweneens is die brug oor die Vaalrivier ook op die erfenislys. Dit bestaan uit vyf vakke van 75 voet (23 m) elk en een van 108 voet (33 m). Met konstruksie het die ysterwerk 271 ton geweeg.
Lophocalyx oregoni
Lophocalyx oregoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Barkly-Wes
St. Mary se kerk was die eerste permanente kerkgebou wat in die Klipdrift area gebou is ná die ontdekking van diamante in 1869. Die hoeksteen is in Februarie 1872 deur Sir Henry Barkly gelê. Dit is as ŉ provinsiale erfenisterrein geregistreer.
Jaspis duosaster
Jaspis duosaster is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Barkly-Wes
Barkly-Wes se magistraatsgebou in Campbellstraat is ŉ uitstekende voorbeeld van ŉ laat 19de eeuse openbare gebou. Die gebou bestaan uit Ventersdorp lawa en het ŉ sinkplaatdak met twee skoorstene. Die gebou is in 1897 deur Grant en Dowie kontrakteurs gebou.
Diepsee
Organogene afsettingsgesteentes
Plantaardige organismes met kieselskelette is die diatome. Ná besinking kan hulle 'n diatoomslib vorm, veral in gebiede tussen die hoër breedtegrade, terwyl radiolarieëslib juis net in die warmer streke gevorm word. Dié verdeling hou verband met die temperatuurgevoeligheid van die organismes.
Jaspis duosaster
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Lophocalyx profunda
Lophocalyx profunda is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Calvinia
Die NG Kerk in Voortrekkerstraat, Brandvlei, is ŉ tipies neo-Gotiese kruisvormige kerkgebou met baie detail binne en buite. Die hoeksteen is op 15 Julie 1905 gelê en die gebou is aan die einde van 1905 ingewy. Dit is as ŉ provinsiale erfenisterrein geregistreer.
Diepsee
Chemiese afsettingsgesteentes
Sekere soorte klonte wat in groot konsentrasies op dele van die seebodem voorkom, kan van groot ekonomiese waarde wees. Die klonte het ontstaan nadat opgeloste stowwe om 'n kern neergeslaan en daaromheen saamgepak het.
Lophocalyx profunda
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Janussen & Reiswig.
Noord-Kaapse erfenisterreine
Calvinia
Dorpstraat se NG Kerk is ook ŉ indrukwekkende neo-Gotiese kruisvormige kerk, waarvan die hoeksteen op 30 September 1899 gelê is.
Carnarvon
Op Carnarvon is die NG Sendingkerkkompleks op Unieplein ŉ erfenisterrein. Die kompleks bestaan uit ŉ NG Kerk, ŉ Edwardiaanse pastorie, die oorspronklike sendingskool wat in 1864 gebou is en aanbouings wat uit 1902 dateer.
Daar is ook kliprondawelkomplekse by Stuurmansfontein, T'Kokoboos en Konka in die Carnarvon-distrik. Dit bestaan uit byekorfvormige kamers van sowat 5 m in diameter en 7 m hoog. Die kliprondawels van die Karoo is tussen 1825 en 1875 gebou, met die koms van die trekboere.
Talle huise op Carnarvon geniet erfenisstatus, veral in strate soos Hanaustraat, Danielstraat, Sterrenbergstraat, Victoriastraat, Greystraat en Johannastraat. Die Standard Bank is ook ŉ historiese gebou.
Die Van Wyksvlei Dam is tussen 1882 en 1885 gebou.
De Aar
Die Olive Schreiner-huis op De Aar, waar Schreiner en haar man tussen 1908 en 1913 gewoon het, is ŉ erfenisterrein. So ook die St Paul's Church in Friedlanderstraat, wat in 1894 as ŉ Anglikaanse kerk gebou is, en die Standard Bank.
Fraserburg
Die Afrikaanse Protestante Kerk in Cilliersstraat is in 1861 deur Adam Jacobs gebou, volgens ŉ plan wat deur ds. Bamberger ontwerp is. Die gebou het baie interessante argitektoniese aspekte, soos die heksagoon-vorm en kloktoring.
Die ou pastorie-museum is in hoofsaaklik Kaaps-Hollandse styl deur die argitek H.J.R. Burnett ontwerp en in 1856 voltooi.
Kakamas
Op Kakamas is die noordelike voor as erfenisterrein gelys, asook ŉ slagveld, verskeie waterwiele en ŉ museum.
Keimoes
Dié dorp se NG Sendingkerk en historiese waterwiel is erfenisterreine.
Upington
Die palmlaning, oftewel ‘eiland’ van Upington, is deel van die munisipale area en bestaan uit ŉ groot hoeveelheid riviergrond. Hierdie laning van volgroeide palmbome strek oor ŉ afstand van 1 041 m en is in 1903 deur die Departement van Waterwese geplant. Dit is blykbaar die langste palmboonlaning in die Suidelike Halfron d.
Die Katedraal van St Augustine op Upington is tussen 1942 en 1949 in neo-Gotiese styl gebou met ŉ indrukwekkende kloktoring. Ds. Karl Simbruner en broeder Hugo het dit met behulp van skoolkinders en Upington se inwoners opgerig.
Die NG Kerk is in 1911 gebou en daar is ŉ museumkompleks wat uit ŉ kerkgebou en pastorie bestaan, onderskeidelik in 1875 en 1883 gebou.
Daar is ook ŉ ou waterwiel wat uit 1870 dateer.
Hanover
Hanover se erfenisterreine sluit die magistraathof en magistraatkantoor, asook poskantoor, polisiestasie en tronk in. Die Olive Schreiner House in Gracestraat word bewaar omdat sy tussen 1900 en 1907 daar gewoon het.
Die oudste gebou in Hanover is die Camdeboo House in Viljoenstraat en is tans as museum ingerig. Die NG Kerk is ook as erfenishulpbron geregistreer.
Erwe 92 and 93, op die hoek van Christoffel- en Darlingstrate, is goeie voorbeelde van Kaaps-Hollandse argitektuur. Die mees noordelike grens van hierdie erwe is in Januarie 1859 gemeet, kort na die stigting van die dorp Hanover.
Verder word Hanover se markplein, laerskool, Standard Bank, ŉ winkelkompleks, die biblioteek, ŉ aantal bloekombome en ŉ historiese besproeiingskanaal, asook talle huise as erfenisterreine erken.
Griekwastad
Die Mary Moffat Museum in Griekwasta d is gedurende die eerste helfte van die 19de eeu gebou. Mary Moffat, dogter van die sendeling Robert Moffat, is in hierdie huis gebore. Die postkantoor en magistraathof geniet erfenisstatus, asook die sendingkerk wat in 1831 in gebruik geneem is.
Kenhardt
Die ou biblioteekgebou, in 1897 opgerig, is ŉ tipiese voorbeeld van ŉ pioniershuis. Dit is een van die oudste geboue in Kenhardt en dien tans as museum.
Kuruman
Die fondasie van die sendingkerk op Kuruman is in 1830 deur Robert Moffat gelê. Die Oog van Kuruman, ŉ permanente waterbron, is die rede vir die stigting van Kuruman en het daarom erfeniswaarde.
Garies
Die Letterklip is ŉ unieke rotsformasie wat versterk is en in 1901 tot 1902 deur die Britse magte tydens die Anglo-Boereoorlog beset is. Verskeie regimentsbalkies en offisiere se name is in die rots gegraveer.
Leliefontein
Hier staan ŉ Metodistiese kerk wat in 1855 gebou is. Dit was die derde kerk wat by Leliefontein se sendingstasie gebou is. Die sendingstasie is in 1816 deur Barnabas Shaw gestig.
Nababeep
Die stoomlokomotief “Clara” is een van die laaste stoomenjins wat gebruik is om kopererts op die historiese spoorlyn van Okiep en Nababeep na Port Nolloth te vervoer en word in die Okiep Copper Company Museum bewaar.
Springbok
Die eerste NG kerk op Springbok is in 1877 gebou en die tweede in 1921. Die Joodse sinagoge langs die oudste NG Kerk is in 1929 gebou. Daar is ook ŉ historiese kopersmelteryskoorsteen op Springbok.
Noupoort
ŉ Ou Anglikaanse kerkgebou is in 1901 deur Britse troepe gebou, wie se hoofkwartier by Noupoort was. Die Anglo-Boereoorlog blokhuis wat hier te siene is, is die enigste oorblywende een van sy soort.
Daniëlskuil
Dié dorp het twee historiese NG kerke, ŉ ou polisiestasie en ŉ Anglo-Boereoorlog blokhuis wat as erfenisterreine gelys is.
Prieska
Daar is ŉ Anglo-Boereoorlog blokhuis, ŉ historiese NG Kerk en ŉ ou munisipale begraafplaas op Prieska.
Carolusberg, Namakwaland
By Van der Stel se kopermyn op Carolusberg in die Namakwaland is ŉ stuk grond waar kommandant Simon van der Ste l in 1685 tydens ŉ ekspedisie ŉ mynskag gesink het.
John Lithgow
John Lithgow (gebore 19 Oktober 1945) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Adventures of Buckaroo Banzai Across the 8th Dimension (1984), Cliffhanger (1993), en Interstellar (2014), en in die televisiereeks 3rd Rock from the Sun (1996).
Vroeë lewe
Lithgow was gebore in Rochester, New York. Sy ma, Sarah Jane (née Price), was a afgetrede aktrise. Sy pa, Arthur Lithgow, was 'n toneelstuk vervaardiger wat 'n teater in New Jersey gehad het.
Lydia Thompson
Lydia Thompson (19 Februarie 1838 – 17 November 1908) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Camille (1921), The Mystery of Edwin Drood (1935), Arrest Bulldog Drummond (1938), en The Grapes of Wrath (1940).
Stivi Paskoski
Stivi Paskoski is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Once Upon a Film (2007), Off Jackson Avenue (2008), en Cash Only (2015).
Searsia pygmaea
Searsia pygmaea is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is endemies aan Mpumalanga en kom by Barberton voor waar daar drie subpopulasies is. Dit het 'n voorkomsgebied van 32.5 km² en word beskou as die seldsaamste spesie van die genus. Die plant word bedreig deur moontlike dam konstruksie, mynbou aktiwiteite en stedelik ontwikkeling.
Jaspis eudermis
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1958 deur Lévi & Vacelet.
Zack Lively
Zack Lively is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse NCIS (2003), Greek (2007), Cavemen (2007), en Glee (2009).
Lophocalyx philippinensis
Lophocalyx philippinensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Gray.
Searsia rigida
Die kliptaaibos (Searsia rigida) is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is endemies aan Gauteng, Mpumalanga, Noordwes, Oos-Kaap en die Vrystaat.
Die plant het drie subspesies:
Irene Vanbrugh
Irene Vanbrugh (2 Desember 1872 – 30 November 1949) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Way of Youth (1934), The Rise of Catherine the Great (1934), Knight Without Armor (1937), en Wings of the Morning (1937).
Lophocalyx pseudovalida
Lophocalyx pseudovalida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Menshenina, Tabachnick, Lopes & Hajdu.
Lys van kultusrolprente
’n Kultusrolprent of kultusfliek is ’n rolprent met ’n kultusaanhang wat obskuur of ongewild by hoofstroomgehore is. Soms het die naam ook betrekking op prente wat deur groot ateljees uitgereik is wat met opset probeer om ’n kultusfliek te wees of wat deur hoofstroomgehore en -resensente aanvaar word. Die gehoor se reaksie én die fliek se inhoud bepaal wat ’n kultusprent is en wat nie. Die volgende lys prente is al kultusflieks genoem.
Senegalia eriocarpa
Senegalia eriocarpa is 'n struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die plant is inheems aan Mosambiek, Zambië en Zimbabwe.
Senegalia flagellaris
Senegalia flagellaris is 'n boom wat deel van die Fabaceae familie is. Die plant is endemies aan Somalië.
Barry Livingston
Barry Livingston (gebore 17 Desember 1953) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Social Network (2010), Argo (2012), Jersey Boys (2014), en War Dogs (2016).
Ernie Lively
Ernie Lively (gebore 29 Januarie 1947) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Turner & Hooch (1989), Passenger 57 (1992), ''Stop! Or My Mom Will Shoot (1992), en The Sisterhood of the Traveling Pants'' (2005).
Jaspis griseus
Jaspis griseus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1959 deur Lévi.
Erzincan Binali Yıldırım Universiteit
Die Erzincan Binali Yıldırım Universiteit (ook bekend as Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi) is 'n universiteit in Erzincan, Turkye wat in 2006 gestig is.
Navorsing- & ontwikkelingslaboratoriums
Daar is ook verskeie nagraadse skole en 'n professionele skool, sowel as die Fakulteit Ingenieurswese en verskeie ander departemente van die Skool van Ekonomiese, Administratiewe en Sosiale Wetenskappe.
Searsia wildii
Searsia wildii is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die struik is endemies aan Zimbabwe waar dit in die noorde voorkom.
Ron Livingston
Ron Livingston (gebore 5 Junie 1967) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Swingers (1996), Office Space (1999), Adaptation. (2002), en The Conjuring (2013).
Bloedsomloopstelsel
Die Bloedsomloopstelsel, ook bekend as die kardiovaskulêre stelsel/vaskulêre stelsel, is 'n orgaanstelsel wat bloed toelaat om te sirkuleer en vervoer nutriënte (soos aminosure en elektroliete), suurstof, koolstofdioksied, hormone en bloedselle na ander bloedselle in die liggaam om sodoende siektes teen te veg, liggaamstemperatuur te handhaaf asook die regte pH balans en homeostase.
Om aan die lewe te bly, moet die menslike liggaam hitte en energie produseer; in die menslike liggaam, soos in die stoomenjin, word hitte en energie gelewer deur verbranding. Verbranding is 'n chemiese proses waardeur hitte opgewek word. Dit vind plaas wanneer suurstof met 'n ander element verbind. Voordat verbranding kan plaasvind, is daar dus twee dinge nodig: suurstof, en die een of ander element waarmee die suurstof kan verbind. Hierdie ander element is gewoonlik 'n stof wat koolstof of waterstof of albei bevat.
Kapillêre of haarbloedvate
Hoe verder die slagare van die hart af gaan. Hoe kleiner en meer vertak word hulle. Die kleinste vertakkings word kapillêre of haarbloedvate genoem. Die voedingsbestanddele en die suurstof beweeg deur die wande van die kapillêre of haarbloedvate (deur middel van die proses van osmose) na die weefsels van die liggaam.
Koolstofdioksied en ander afval produkte wat in die weefsels gevorm het, beweeg op hul beurt van die weefsels na die haarbloedvate. 'n Kapillêre bloedvat is 50 keer so dun as die fynste haar. en is sowat 1 mm lank. Wanneer die bloed by die kapillêre bloedvate aankom, is dit gelaai met suurstof en voedingstowwe. Wanneer dit daarvandaan vertrek, is dit gelaai met afvalprodukte en bevat dit slegs 'n klein bietjie suurstof.
Are
Die kapillêre bloedvate verenig en vloei saam na groter buise, wat are genoem word. Die are is die kanale waarlangs die bloed terugvloei na die hart. Hierdie are het honderde kleppe aan die binnewande, wat voorkom dat die bloed in die verkeerde rigting vloei.
Hart
Die hart, soos die are en die slagare, is 'n hol spier. Dit trek saam en ontspan reëlmatig. Wanneer die hartspier verslap, vloei bloed die hart binne. Wanneer dit saamtrek, word hierdie bloed kragtig na die hoofslagare en uiteindelik tot in die verste dele van die liggaam gestoot. Die hart word omhul deur 'n sak met dubbele wande. Die ruimte tussen die wande bevat 'n vloeistof wat as ŉ smeermiddel dien en ook die hart beskerm teen beskadiging deur wrywing met die omliggende organe.
Die hart weeg sowat 300 gram en is omtrent so groot soos 'n gebalde vuis. Die menslike hart klop tussen 60 en 100 keer per minuut, d.w.s. omtrent 40 miljoen keer per jaar. Met elke klop word sowat 140 ml bloed die hart uitgestoot. Dit beteken dat die hart sowat 13 000 liter bloed per dag pomp; as 'n mens dus sewentig jaar oud word, sal die hart in daardie tyd 350 miljoen liter bloed gepomp het. Geen masjien op aarde kan sulke moeilike werk oor so 'n lang tydperk doen sonder dat dit hoef herstel te word nie. As die hart as kragbron kon gebruik word, sou dit ŉ massa van byna 1 kg tot 'n hoogte van byna 60 cm kon oplig met een klop. Wanneer ons werk, klop die hart vinniger.
Verbranding in die liggaam vind outomaties vinniger plaas sodat meer energie beskikbaar is. Die behoefte aan suurstof is dus ook groter, en die liggaam produseer ook 'n groter hoeveelheid koolstofdioksied. Om dit alles te behartig, moet die hart dus die sirkulasie van die bloed verhoog. By die ingang van die hart, aan die wand van die regteratrium, is senuweeskyfies wat gevoelig is vir koolstofdioksied. As 'n werkende spier in enige deel van die liggaam koolstofdioksied produseer, word molekules van hierdie stof binne sekondes na die hart gedra.
Die skyfies waarsku die brein dat daar 'n groter toevoer van koolstofdioksied is, en die brein stuur op sy beurt 'n boodskap na die hart om vinniger te klop. Sodra die spiere nie meer so hard werk nie, en die hoeveelheid koolstofdioksied wat in aanraking met die skyfies kom, afneem, word die werking van die hart ooreenkomstig verstadig. Dit is een van die reguleringsmeganismes. Daar is nog verskeie ander, soos bv. die kontrole van die outonome senustelsel.
Ben J. Pierce
Ben J. Pierce (gebore 19 Februarie 1999) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Slash (2016) en Searching (2018), en in die televisiereekse Guidance (2015) en Reverie (2018).
Searsia wellmanii
Searsia wellmanii is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is endemies aan Angola.
Searsia thyrsiflora
Searsia thyrsiflora is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die struik is endemies aan die eiland Sokotra.
Lophocalyx reiswigi
Lophocalyx reiswigi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Menshenina, Tabachnick, Lopes & Hajdu.
USS Ranger (CV-4)
Die USS Ranger (CV-4) was 'n vliegdekskip wat tussen die twee Wêreldoorloë gebou is vir die Amerikaanse Vloot as die enigste skip van sy klas. Die Ranger is ontwerp en gebou, onderhewig aan beperkings van die Vlootverdrag van Washington. Dit is die eerste Amerikaanse skip wat ontwerp en gebou is as 'n vliegdekskip. Die Ranger was relatief klein, slegs 222,5 m lank en het maar 15 000 ton geweeg. Sy grootte en verplasing is nader aan Amerika se eerste vliegdekskip USS Langley (CV-1) as aan ander skepe. Die eiland-bobou was nie ingesluit in die oorspronklike ontwerp nie, maar is aangebring nadat die skip voltooi was.
Die Ranger was geag te stadig te wees vir diens in die Stille Oseaan-vloot se vliegdekskiptaakmag teen Japan en het die hele Tweede Wêreldoorlog in die Atlantiese Oseaan diens gedoen teen die Duitse Vloot, die Kriegsmarine, wat 'n swakker opponent was. Die Ranger het aan aksie deelgeneem in daardie front en onder andere lugondersteuning verskaf vir Operasie Torch. In Oktober 1943 het die skip deelgeneem aan Operasie Leader, lugaanvalle teen Duitse skeepsvervoer aan die kus van Noorweë. Die Ranger was as skroot verkoop in 1947.
Lophocalyx spinosa
Lophocalyx spinosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze.
Senegalia robynsiana
Die hemelbesemdoring (Senegalia robynsiana) is 'n struik of 'n boom wat deel van die Fabaceae familie is. Die plant is endemies aan Namibië.
Die boom se FSA-nommer is 184.
Jaspis incrustans
Jaspis incrustans is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Lophocalyx suluana
Lophocalyx suluana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1927 deur Ijima.
Senegalia rovumae
Senegalia rovumae is 'n struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die plant is inheems aan Kenia, Madagaskar, Mosambiek, Somalië en Tanzanië.
Sponsagtige beesenkefalopatie
Sponsagtige beesenkefalopatie (BSE), algemeen bekend as malbeessiekte, is 'n neurodegeneratiewe siekte by beeste. Simptome sluit in abnormale gedrag, probleme met loop en massaverlies. Later in die ontwikkeling van die siekte in 'n bees kan die dier nie beweeg nie. Die tyd tussen infeksie en die begin van simptome is oor die algemeen vier tot vyf jaar. Die tyd vanaf die begin van die simptome tot die dood is oor die algemeen weke tot maande. Verspreiding na mense lei waarskynlik tot 'n variant van die Creutzfeldt-Jakob-siekte (vCJD). Vanaf 2018 is altesaam 231 gevalle van vCJD wêreldwyd aangemeld.
Voorkoming
Pogings om die siekte in die Verenigde Koninkryk te voorkom, sluit in dat geen dier ouer as 30 maande as deel van menslike voeding of veevoer toegelaat word nie. In Europa moet alle beeste ouer as 30 maande getoets word as hulle menslike voedsel sou word. In Noord-Amerika mag weefsel wat kommer wek, naamlik die brein, rugmurg, trigeminale ganglia, ingewande, oë en mangels (ook bekend as gespesifiseerde risikomateriaal), nie by dierevoer of troeteldierkos gevoeg word nie. Ongeveer 4,4 miljoen beeste is tydens die uitroeiingsprogram vanaf 1986 in die Verenigde Koninkryk van kant gemaak.
In 2017 is net vier gevalle wêreldwyd aangemeld, en die toestand is byna uitgewis. In die Verenigde Koninkryk, van 1986 tot 2015, is meer as 184 000 beeste gediagnoseer met die hoogtepunt van nuwe gevalle wat in 1993 voorgekom het. 'n Paar duisend addisionele gevalle is in ander wêreldstreke aangemeld. Daar word geglo dat 'n paar miljoen beeste met die toestand waarskynlik gedurende die uitbreek die voedselvoorraad binnegekom het.
Die wetenskaplike konsensus is dat aansteeklike BSE-prionmateriaal nie deur kookprosedures vernietig word nie, wat beteken dat selfs besmette beesvoedsel wat "goed gekook is", aansteeklik kan bly. In werklikheid bly die aansteeklike middel lewensvatbaar teen 600 °C.
BSE in Suid-Afrika
In 2000 is 'n vrou van Rustenburg, Ronel Eckard, oorlede weens variante-Creutzfeldt-Jakob-siekte. Die media het gesê dit is "moontlik Suid-Afrika se eerste geval van 'n dood as gevolg van malbeessiekte."
Die Departement van landbou, bosbou en visserye (DLBV) het in 2003 verklaar dat: Nietemin, word 'n program vir invoerbeheermaatreëls en deurlopende toesig oor siektes deur die DLBV onderhou.
Scholz se Ster
Scholz se Ster (WISE-naam WISE 0720-0846 of voluit WISE J072003.20-084651.2) is ’n dowwe dubbelster 22 ligjare van die Son af in die sterrebeeld Eenhoring, naby die galaktiese vlak. Dit is in 2013 deur die sterrekundige Ralf-Dieter Scholz ontdek. In 2015 het Eric Mamajek en medewerkers berig die stelsel het rofweg 70 000 jaar gelede deur die Sonnestelsel se Oortwolk beweeg. Hulle het dit "Scholz se Ster" genoem.
Eienskappe
Die primêre ster, A, is ’n rooidwerg met ’n sterreklassifikasie van M9 en ’n massa van 86 jupitermassas. Die sekondêre ster, B, is moontlik ’n bruindwerg van 65 jupitermassas met ’n klassifikasie van klas T. Die gesamentlike massa is 0,15 sonmassas. Die twee sterre wentel op ’n afstand van sowat 0,8 AE van mekaar af met ’n wentelperiode van rofweg vier jaar. Hulle het ’n skynbare magnitude van 18,3 en is na raming tussen 3 miljard en 10 miljard jaar oud.
In 2018 is verdere navorsing gepubliseer wat aandui die versteuring van die Oortwolk het ’n groter uitwerking gehad as wat voorheen vermoed is.
Verbyvlug van die Sonnestelsel
Volgens ramings het die WISE 0720-0846-stelsel sowat 70 000 jaar gelede omtrent 52 000 AE van die Son af verbybeweeg. Altesaam 98% van die wiskundige simulasies van die stelsel se wentelbaan het aangetoon dit het deur die Oortwolk beweeg, of binne 120 000 AE van die Son af. Komete wat in die Oortwolk versteur word, neem sowat 2 miljoen jaar om die binneste Sonnestelsel te bereik. Op sy naaste aan ons sou die stelsel ’n skynbare magnitude van sowat 11,4 gehad het en sou dit die beste uit die Noordelike Halfrond sigbaar gewees het. ’n Ster beweeg na verwagting elke 100 000 jaar of so deur die Oortwolk. ’n Verbyvlug van 52 000 AE van die Son af of nader vind na verwagting elke 9 miljoen jaar plaas.
Oor sowat 1,4 miljoen jaar sal Gliese 710 tydens sy perihelium binne 8 800 tot 13 700 AE van die Son af kom.
Jaspis inconditus
Jaspis inconditus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1892 deur Topsent.
Gladde klipkabeljou
Die gladde klipkabeljou (Dermatolepis striolata) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan, vanaf Oman suidwaarts tot by sentraal KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Smooth rockcod.
Identifikasie
Die vis word tot 85 cm lank. Die vis het 'n diep lyf en die kop se profiel is konkaaf. Die lyf is rooi-bruin met verskeie wit vlekke wat onreëlmatig op die lyf voorkom. Daar is ook donker kolletjies oor die hele lyf. Die onvolwasse visse is bedek met klein, bruin-swart kolletjies, party kolletjies vorm kort strepies.
Die vis leef in koraal- en rotsriwwe in water wat 5 tot 70 m diep is. Die vis is skaam en skuil gewoonlik naby skeure of grotte. Hulle is gewoonlik alleenlopers en kan soms in klein groepies saamleef. Hulle vreet hoofsaaklik vis.
Jaspis hiwasaensis
Jaspis hiwasaensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Hoshino.
Lophocalyx topsenti
Lophocalyx topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Randle Ayrton
Randle Ayrton (9 Augustus 1869 – 28 Mei 1940) was 'n Engelse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Profit and the Loss (1917), Chu-Chin-Chow (1923), Nell Gwyn (1926), en The Manxman (1929).
Lophocalyx topsenti
Die spons behoort tot die genus Lophocalyx en tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2009 deur Janussen & Reiswig.
Wilson Barrett
Wilson Barrett (18 Februarie 1846 – 22 September 1904) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Sign of the Cross (1914), A Man of Sorrow (1916), Hoodman Blind (1923), en The Sign of the Cross (1932).
Dennis East
Dennis East (c. 1949 – 12 September 2022) was 'n Suid-Afrikaanse liedjieskrywer, musikant en musikale vervaardiger oorspronklik van Pietermaritzburg. Hy het sy musikale loopbaan in die laat 1960's begin. Hy het in die 1970's saam met The Rising Sons opgetree, en die rockgroep Stingray saam met ander Suid-Afrikaanse musikante in 1979 gestig. Benewens sy werk as liedjieskrywer het hy ook musiekalbums vir Suid-Afrikaanse kunstenaars sowel as Britse vervaardiger saksofoonspeler Andrew Young en het aan televisieprogramme soos Pump Up The Volume, Coca Cola Pop Stars en Popstars 2010 deelgeneem.
LL Cool J
LL Cool J is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Halloween H20: 20 Years Later (1998), Deep Blue Sea (1999), Deliver Us from Eva (2003), en Mindhunters (2004).
Searsia rimosa
Die Sederbergtaaibos (Searsia rimosa) is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
USS Langley (CV-1)
Die Langley is vernoem na Samuel Langley, 'n Amerikaanse lugvaartpionier. Na nog 'n kleiner omskakeling as seevliegtuig-ondersteuningskip het Langley aan die Tweede Wêreldoorlog deelgeneem. Op 27 Februarie 1942 terwyl die skip 'n vrag USAAF Curtiss P-40 Warhawk vliegtuie na Java vervoer het, het nege tweemotorige Japannese bomwerpers van die 21ste en 23ste vloot se lugflottieljes dit aangeval en so erg beskadig dat dit gekelder is deur die begeleidende skepe.
Jaspis investigatrix
Jaspis investigatrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
J. Hastings Batson
J. Hastings Batson (8 November 1841 – 18 April 1921) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Little Damozel (1916), She (1916), A Pit-boy's Romance (1917), en Because (1918).
Jaspis investigatrix
Die spons behoort tot die genus Jaspis en tot die familie Ancorinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1915 deur Annandale.
Empodium gloriosum
Empodium gloriosum is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Empodium behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap.
100 meter Leeuloop
100 meter Leeuloop is 'n Afrikaanse rolprent wat op 15 Maart 2013 vrygestel is. Die regisseurs was Diony Kempen en Robbie Wessels. Robbie se broer, Hamilton Wessels het die draaiboek geskryf.
Genre
Die rolprent is 'n komedie. Dit het 'n OL-ouderdomsperk (ouerleiding).
Storielyn
Manie is 'n musikant en fanatiese ondersteuner van die sanger, danser en leeuloper Ronnie Wentzel. Manie word as een van vyf finaliste in 'n kompetisie gekies en moet kragte met die ander vier meet. Daar is Pieter Platina, die platanna-boer; Ray Mac, die ritmiese "raver"; Fanie Venter, ’n man wat op sy dag graag Venter-sleepwaentjies gesteel het en Petros Petros Malie, 'n "peashooter"-kampioen. 'n Deelnemer word uit die kompetisie gegooi as gevolg van die gebruik van verbode middels en die karakter Harregat Harighol en die twee aanbieders van die sportprogram Bol-'n-All, Gazi en Dopi, sorg vir nog onvoorspelbare gebeure.
Senegalia sakalava
Senegalia sakalava is 'n struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die plant is endemies aan Madagaskar.
Geskiedenis van Namibië
Die geskiedenis van Namibië het deur verskillende stadiums gegaan, van die kolonisering in die laat negentiende eeu tot die onafhanklikheid van Namibië op 21 Maart 1990.
Vanaf 1884 was Namibië 'n Duitse kolonie: Duits Suidwes-Afrika. Na die Eerste Wêreldoorlog het die Volkebond Suid-Afrika opdrag gegee om die gebied te administreer. Na die Tweede Wêreldoorlog is die Volkebond in April 1946 ontbind en die opvolger daarvan, die Verenigde Nasies, het 'n voogdyskapstelsel ingestel om al die voormalige Duitse kolonies in Afrika onder VN-beheer te bring. Suid-Afrika het beswaar gemaak met die argument dat 'n meerderheid van die bevolking van die grondgebied tevrede was onder die Suid-Afrikaanse regering.
Regsargument het gevolg in die loop van die volgende twintig jaar totdat die VN se Algemene Vergadering in Oktober 1966 besluit het om die mandaat te beëindig, en verklaar dat Suid-Afrika geen verdere reg het om die gebied te administreer nie, en dat voortaan Suidwes-Afrika onder die direkte verantwoordelikheid van die VN moes kom (Resolusie 2145 XXI van 27 Oktober 1966).
Pre-koloniale geskiedenis
Van die oudste kuns ter wêreld is die geverfde klip plate wat gevind is naby die Hunsberge in die Suide van Namibië.
In die Brandberge is daar talle rotskilderye, die meeste van hulle is afkomstig van ongeveer 2000 B.C. Daar is geen betroubare aanduiding van watter etniese groepe hulle geskep het nie. Dit kan betwyfel word of die San, wat langs die Damaras die oudste etniese groep in Namibië is, die skeppers van hierdie skilderye was.
Die Nama het hulle eers in die eerste eeu V.C. in Suider-Afrika en Suid-Namibië gevestig. In teenstelling met die San en Damara, het hulle op die vee gewoon wat hulle self geteel het.
Die Noorde – die Ovambo en Kavango
Die Ovambo's, en die kleiner verwante groep Kawango's, het in die noorde van Namibië, en die suide van Angola gewoon en, in die geval van die Kavango, in die weste van Zambië. As gevestigde mense het hulle 'n ekonomie gehad wat gebaseer was op boerdery, beeste en visvang, maar hulle het ook metaalgoedere geproduseer. Albei groepe vas deel van die Bantoevolke. Hulle het selde suidwaarts gewaag na die sentrale dele van die land, aangesien die toestande daar nie by hul boerdery pas nie, maar hulle  het hulle messe en landbougereedskap omvattend verhandel.