cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Termiet
Termiete speel 'n belangrike rol in die natuur omdat hulle hout tot eenvoudiger organiese verbindings afbreek, maar hulle kan ook ŉ bedreiging wees deur die skade wat hulle aan huise en meubels en in die landbou en tuinbou kan aanrig.
Rachelle Greeff
Lewe en werk
Rachelle Nelia Greeff is op 31 Augustus 1957 in Bellville gebore as die jongste kind en enigste dogter van Thys Greeff en Lida de Villiers. Sy het twee ouer broers, Frederik Christoffel en Albertus. Op driejarige ouderdom word sy siek van ’n virus en moet daarna weer van vooraf leer om te loop. Sy begin haar skoolloopbaan aan die Bellville-Noord Laerskool, waarna die gesin na die suidelike voorstede van Kaapstad verhuis. Haar vader is hier skoolhoof van Westlake en Kirstenhof Laerskool, by laasgenoemde tot met sy aftrede. By hierdie skole bring sy die res van haar laerskooljare deur en matrikuleer dan aan die Hoërskool Zwaanswyk in Retreat. Vanaf 1976 studeer sy verder aan die Universiteit van Stellenbosch, waar sy ’n B.Drama-graad en ’n B.A. Honneurs-graad in Joernalistiek (laasgenoemde met lof ) behaal. Reeds op universiteit publiseer sy gedigte in Penseel en in die universiteit se jaarblad en sy is ook betrokke by die studentekoerant Die Matie.
Termiet
Termiete (orde Isoptera) is insekte met 'n onvoltooide gedaantewisseling, met ander woorde die larwe gaan nie deur 'n papiestadium soos byvoorbeeld vlinders nie, maar lyk reeds soos volwasse diere. Die larwe vervel net 'n aantal kere en sekere liggaamsdele ontwikkel verder tydens die groeiproses.
Rachelle Greeff
Lewe en werk
Na universiteit werk sy vanaf 1980 eers by die NG Kerk-Uitgewers onder Berta Smit en daarna as verslaggewer en subredakteur by Die Burger, as joernalis by Huisgenoot en as redakteur van die maatskappy BP se drie bedryfstydskrifte. Van 1986 af is sy voltydse vryskut-medewerker van publikasies soos Sarie, De Kat, Wynboer en Mail & Guardian, terwyl sy ook kopie vir direkte bemarking vir die reklamemaatskappy Louis Sinclair en Genote skryf. In 1999 verower sy die M-Net-beurs wat haar in staat stel om die M.A.-graad in Skeppende Skryfkuns (met lof) aan die Universiteit van Kaapstad te voltooi, met ’n roman Spieël in ’n raaisel (later gepubliseer onder die titel Hanna) as deel van die kursus.
Termiet
Termiete het bytende monddele en gesegmenteerde voelers en kan met of sonder vlerke wees. Die liggaam is kleurloos vanweë 'n gebrek aan pigmentselle en die insekte word selde bedags gesien. Termiete word dikwels rysmiere genoem, deels omdat hulle lyfies soos ryskorrels lyk en deels omdat hulle soos miere in groot getalle aangetref word.
Rachelle Greeff
Lewe en werk
By geleentheid tree sy op as begeleier in Sanlam se Aanlyn Skryfskool en in 2005 word sy aangestel as boekeredakteur by Rapport. Sy besoek Nederland in April 2008, waar sy onder andere in Het Zuid-Afrika Huis optree. Sy behartig vanaf 2014 ’n skryfkursus vir voornemende skrywers by die skryfskool van die Breytenbach-sentrum op Wellington, nadat sy in 2013 ’n soortgelyke kursus by die Taalmonument buite die Paarl aangebied het.
Termiet
Hulle is egter op geen manier aan miere verwant nie. Wat uiterlike kenmerke betref, is termiete meer verwant aan kakkerlakke en sommige navorsers plaas hulle trouens in dieselfde orde, naamlik Blattaria. Die bou van die termiet se kop en vlerke stem ooreen met dié van die kakkerlak.
Rachelle Greeff
Lewe en werk
Uit haar eerste huwelik (waarna haar van verander na Cillié) word twee seuns, Ferdinand en Albertus, gebore. Sy trou vir die tweede keer in 1995, hierdie keer met die prokureur Louis de Villiers en die gesin vestig hulle in Claremont in Kaapstad.
Termiet
Taksonomie
Daar is ongeveer 2 000 spesies wat hoofsaaklik volgens die bouvorm van die soldate se koppe en kake geklassifiseer word. Een van die primitiefste spesies is Mastotermes darwiniensis, die enigste verteenwoordiger van die familie Mastotermitidae. Die termiete word van die ander onderskei deur die groter agtervlerke en deur die pote, wat uit 5 in plaas van 4 litte bestaan.
Rachelle Greeff
Kortprosa
Sy is primêr bekend as kortverhaalskrywer wat verskeie bundels publiseer. In haar verhale verken sy veral die posisie van die vrou in ’n man gedomineerde wêreld, waarin daar ’n groter bewustheid is van geslagspolitieke kwessies. Die fokus word ook op die liggaamlikheid van die vrou geplaas, met die gevolg dat die vleeslike stereotipes en taboes rondom die vrou afgebreek word. Naas die postmodernistiese gebruik van dokumente is dit veral haar perspektiefwisseling wat opval, wat die suggestie, onderspeling en skerp waarnemingsvermoë van meeste van haar verhale aksentueer.
Termiet
Taksonomie
Die familie, die droëhouttermiete (Katotermitidae), die Rhinotermitidae, die Hodotermitidae en die Serritermitidae (met net een spesie, in die VSA) vorm saam die groep van die laer termiete. Hulle het almal flagellate in die spysverteringskanale en hul neste is baie eenvoudig. Sowat 75 % van die resente termietspesies behoort tot die groep van die hoër termiete (familie Termitidae); wat oral in die trope voorkom.
Rachelle Greeff
Kortprosa
In haar oeuvre lei Die rugkant van die bruid die oorheersende tema van die vrou se posisie in die samelewing in. Die verhale behandel die vrou se onderdanige posisie teenoor die man in die samelewing en dinge waaroor daar nie gepraat word nie, soos die fisieke en emosionele pyn van ’n vrugafdrywing, die angs wat met ’n mastektomie gepaardgaan, die vrees vir nagtelike verkragters en geweldenaars en die skaamte oor verlies aan blaasbeheer. Hierdie motiewe word gekoppel aan eensaamheid, gebroke verhoudings en die hunkering na kontak en intimiteit, sodat dit ook groter en meer universele omvang aanneem. Die breër sosiale problematiek word ook aangedurf. Die rugkant van die bruid verower in 1991 die CNA Debuut-prys en word in 1990 genomineer vir die Rapportprys.
Termiet
Taksonomie
Hulle het geen simbiote nie, hulle bou hul neste op talle verskillende maniere en die soldate het meestal spuitorgane in plaas van sterk kake as verdedigingsmeganisme. Daar word 4 onderfamilies in die groep onderskei: die Amitermitinae, die Macrotermitinae, die Termitinae en die Nasutermitinae, die grootste groep van almal met sowat 500 spesies.
Rachelle Greeff
Kortprosa
Met Onwaarskynlike engele word die tema van die vrou in haar daaglikse taak en vasgevang in haar eie liggaamlikheid voortgesit, maar speel die bewustheid van die siek gemeenskap waarin sy leef ’n groter rol. In hierdie gemeenskap lewe die mense in ’n ruwe wêreld, ver verwyder van die glans en utopie wat deur die media as ideaal voorgehou word. ’n Deurlopende tema is kos en die eet daarvan, wat ten nouste vervleg word met die verhaal-inhoud, op beide fisiese en sielkundige vlak. Verder word die kontras tussen die onskuldige kinderwêreld en die werklikheid van geweld en verval in die grootmenswêreld wat hulle moet betree, in etlike verhale vanuit die perspektief van ’n verwagtende moeder belig.
Termiet
Taksonomie
Termiete word in die volgende families onderverdeel:
Rachelle Greeff
Kortprosa
Merke van die nag se titel verwys na die letsels van emosionele geweld binne verhoudings, waar liefde en ondersteuning doelbewus weerhou word wanneer dit die meeste benodig word en merke laat. Die verhale sentreer veral rondom vrouefigure en hulle geskiedenisse, met dood, verganklikheid en verlies as deurlopende temas, terwyl temas soos bloedskande, depressie, die impak van siekte en erotiek ook aangespreek word. In 2002 ontvang  Merke van die nag die RAU-prys.
Termiet
Kenmerke
Termiete woon in groot kolonies. Hulle is room-wit, sagte-lyf insekte met relatiewe groot bruin koppies en reguit antennes. Termiete het nie 'n middellyf nie. Mannetjies en wyfies wat kan voortplant het vier vlerke wat afval na 'n kort vlug. Soldate het groot kake of snuite waarmee hulle verdedigende vloeistowwe kan spuit.
Rachelle Greeff
Kortprosa
Palazzo van die laaste dans handel soos die titel aandui oor dans en dansers, waar dans hoofsaaklik ’n manier en simbool word om aan die werklikheid te ontvlug. Deur middel van die dans word pyn, verwonding, verlies sterfte en rou uitgebeeld. Die dans word per geleentheid ’n dodedans (die laaste dans van die titel) en die bundel se temas sluit in die dood en sosiale kwessies soos ras, geslagtelike identiteit en ander aktuele sake binne die hedendaagse stadsbestaan. Die vertellers in die verhale is meestal vroue met ’n vroeëre betrokkenheid by dans, wat met woorde trag om die onsegbaarheid van die bewegings en lyne van die dans te kommunikeer.
Termiet
Habitat
Termiete word in woude gevind, in neste wat hulle bo- of ondergronds bou. Hulle kan ook die hout in huise aanval. Termiete eet gras, humus, dooie hout, droë mis en papier. Die eenvoudigste neste bestaan uit 'n aantal kamers en gange wat in hout of die grond uitgegrawe is. Die middelpunt van die nes is altyd die koninklike sel, waar die koningin en die koning bly. Die koningin word later so groot dat sy nie self kan beweeg nie en wanneer die koninklike sel te klein word, bou die arbeiders dit verder uit. Indien die kamer egter beskadig word en ŉ nuwe betrek moet word, dra die arbeiders haar daarheen.
Ondergrondse neste word dikwels bokant die grond uitgebou en word dan miershope genoem. Dit is 'n ingewikkelde stelsel van kamers en gange wat uit 'n mengsel van grond, uitwerpsels, fyn hout en speeksel gebou word. Die buitekant van die miershoop is gewoonlik kliphard. Sommige spesies bou geweldig groot miershope wat 'n ewe groot bevolking huisves. 'n Vindingryke stelsel van gange en lugopeninge maak die sirkulasie van lug asook lugvogtigheid in die nes moontlik. Veral die neste van Bellicositermes natalensis en Termes-spesies is baie hoog (tot 2 m).
Die spesies van Cubitermes se miershope is in die vorm van paddastoele, terwyl die nessies van Apicotermes ongeveer so groot soos 'n man se vuis is. In Australië word die sogenaamde kompastermiet aangetref, naamlik Amitermes meridionalis, wat hulle neste (4 tot 5 m hoog) altyd skuins in 'n noord-suidrigting bou. Die Nasutitermes-spesies bou hulle neste in bome. Indien termiete buite die nes moet beweeg om by die kos te kom, bou hulle oordekte gange bo die grond tot by die voedselbron.
Lewensgeskiedenis
Na hul vlerke afval, paar die mannetjie en wyfie en soek hulle vir 'n nuwe plek om 'n nes te bou. Slegs die wyfie lê eiers. 'n Nimf word uit die eier gebore en word of 'n werker of gevleude mannetjie of wyfie wat dan die nes verlaat om te paar.
Voedsel
Termiete se voedsel bestaan hoofsaaklik uit sellulose, die belangrikste bestanddeel van die plantaardige selwand. Alleseters kom hoofsaaklik onder die hoër ontwikkelde termiete voor en hulle eet alles, van blare, hout en lewende plantdele tot ontbinde plantmateriaal en die uitwerpsel van diere. Daar is ook spesies wat spesiale swamtuine in hul neste kweek waarmee die jong larwes gevoer word.
Daar is ook spesies, die sogenaamde oestermiete, wat korsmosse en grasse in hulle neste opgaar en laat gis sodat die sellulose afgebreek word. Humuseters word in veral bosryke streke aangetref waar die grond humusryk is. Die laagste termietspesies is houteters.
Om die sellulose in die hout te verteer, is die termiete gashere van eensellige organismes met sweephare (flagellate) wat in die spysverteringskanale leef (dermsimbionte) en die fyn houtdeeltjies vir die gasheer opneem en verteer. Dit is nog nie duidelik hoe die termiete in hulle behoeftes vir stikstof voorsien nie. Die voedsel gaan verder deur die spysverteringskanale van verskeie ander termiete voordat dit heeltemal verteer is (trofalakse).
Sosiale organisasie
Termiete leef in groot familiegroepe (kolonies) waarin daar 'n bepaalde verdeling van gespesialiseerde take is. Omdat elke taak bepaalde eienskappe vereis, lyk die verskillende groepe of kastes binne die kolonie nie eenders nie. Die hoogste ontwikkelde kaste is die van die manlike en vroulike termiete wat geslagsorgane en vlerke ontwikkel en vir voortplanting en die stigting van nuwe kolonies verantwoordelik is (voortplanters). Hulle is die grootste van alle termiete, is duidelik gepigmenteer en het goed ontwikkelde saamgestelde oë.
Die voor- en agtervlerke is langwerpig, geelbruin en byna ewe groot (Iso-ptera = "gelykvlerkiges"), met uitsondering van die primitiewer spesies. Die vlerke val later op 'n verswakte plekkie naby die lyf af wanneer 'n mannetjie en wyfie hul eie kolonie begin. Die mannetjie byt aan die agterkant van die wyfie vas terwyl hulle na ŉ geskikte plek vir 'n nuwe nes soek. Paring vind eers in die nuwe nes plaas. Die paar, bekend as die koning en koningin, bly op dieselfde plek (die koninginsel) bymekaar en bly die middelpunt van die kolonie.
Die koningin se enigste taak is om eiers te lê, terwyl die koning haar van tyd tot tyd moet bevrug. By sommige spesies vind bevrugting slegs een keer plaas. Die koning en koningin lyk aanvanklik na mekaar, maar die agterlyf van die koningin word later geweldig groot vanweë die ontwikkeling van die eierstokke. Die koningin van die spesie Bellicositermes natalensis kan tot 16 cm lank en 4 cm breed word. Die koning se voortplantingsorgane ontwikkel ook verder en hy is weliswaar groter as enige ander lid van die kolonie, maar hy neem nie naastenby die afmetings van die koningin aan nie.
Uit die eerste eiers broei vlerklose larwes (nimfe), waarvan die oorgrote meerderheid in arbeiders ontwikkel. Die broeisel word deur die koning en koningin self versorg, maar daarna is die arbeiders vir die instandhouding en bou van die nes en vir die voorsiening van water en voedsel verantwoordelik. Die arbeiderskaste is die grootste van almal en bestaan uit vlerklose, blinde en wit (kleurlose) insekte. Hulle het ronde koppe met sterk kake en 'n klein borsstuk (toraks).
In verhouding daarmee is die agterlyf baie klein. Die arbeiders is onvrugbaar en saam met die pseudoarbeiders voer hulle die larwes en broei hulle uit. Soms word daar ook 'n subkaste arbeiders onderskei. Net soos die arbeiders is die soldate blind, vlerkloos en onvrugbaar. Hulle het egter goed  ontwikkelde kake waarmee hulle die kolonie teen indringers beskerm. Die soldate van hoër ontwikkelde termiete het boonop 'n spuitvormige klier aan die kop waaruit 'n  klewerige vloeistof na 'n indringer gespuit word.
Veral by die subfamilie Nasutermitinae is die klier goed ontwikkel en neem dit in der waarheid die termiet se hele kop in beslag. Die nasuti-soldate is dus doeltreffend vir verdediging toegerus en het nie sterk kake nodig nie. Soldate kan ook volgens hulle grootte in verskillende klasse ingedeel word: die stadium tussen ŉ larwe en 'n volgroeide soldaat staan bekend as presoldaat. Afgesien van genoemde kaste bestaan daar nag 'n aantal soorte wat nie met sekerheid vasgestel kon word nie.
Hulle kan in enige van die kastes ontwikkel, na gelang van die behoefte van die kolonie. Nimfe wat vlerkknoppe het, kan in voortplanters met vlerke ontwikkel, maar hulle kan ook in pseudo-arbeiders ontwikkel, in welke geval die vlerkknoppe sal verdwyn. Die pseudoarbeiders, wat baie soos die gewone arbeiders lyk, kan ook na enige kant toe ontwikkel. Hulle vorm in der waarheid 'n soort reserwekaste. Sekondêre of supplementere voort planters ontwikkel slegs wanneer die primêre (oorspronklike) koningspaar nie meer bestaan nie.
Hulle is vrugbare mannetjies en wyfies wat uit pseudo-arbeiders of nimfe ontwikkel het, sonder om eers deur 'n stadium te gaan waarin die vlerke ontwikkel. Hulle het dus geen vlerke nie, maar kan klein vlerkknoppies hê (dit moet egter nie verwar word met die stompies wat oorbly nadat die eerste koningspaar hulle vlerke afgewerp het nie). Die ontwikkeling van die sekondêre voortplanters, wat al begin voortplant terwyl hulle in 'n larwestadium is, word neotenie genoem. Navorsing in die afgelope aantal dekades het bewys dat verskeie feronome vir die vorming van die verskillende kastes en die ewewig daartussen verantwoordelik is.
Belang vir die mens en die natuur
Termiete speel 'n belangrike rol in die natuur omdat hulle dooie plantaardige materiaal afbreek en die grond verryk met hulle ondergrondse bedrywighede. Termiete is ook 'n belangrike bron van voedsel vir diere soos die miereters, en baie ander diere, meestal insekte, leef in en by die termiete se neste (termitofilie). Termiete woon soms saam met ander spesies, miere, bye en dies meer.
In Afrika word miershope sedert die Oudheid as oonde gebruik, terwyl die miershoopklei vir pottebakkery gebruik word. In Suid-Amerika, Afrika en Asië is vlieënde rysmiere 'n belangrike bron van proteïene. Die insekte kan egter ook baie skade aanrig aan houtkonstruksies, meubels, klere, ensovoorts, en houtbalke kan hol gevreet wees sonder dat dit van buite sigbaar is. In die tuin- en landbou kan termiete hele oeste vernietig. Daar is vandag talle chemiese maniere waarop termiete bestry kan word.
NG gemeente Kroonstad-Noord
duimnael|links|220px|Die NG kerk Kroonstad-Noord, ontwerp deur [[Gerard Moerdyk en ingewy op 3 April 1937.]]
duimnael|regs|170px|Ds. J.G.C. Steyn was Kroonstad-Noord se leraar van 1946 tot 1948 en daarna weer van 1951 af. Intussen was hy leraar van die [[NG gemeente Koppies.]]
Die NG gemeente Kroonstad is die tweede oudste gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die Vrystaatse dorp Kroonstad.
Die gemeente is op 23 Mei 1927 met sowat 1 200 lidmate van die moedergemeente afgestig, wat Kroonstad die tweede dorp naas Bloemfontein gemaak het wat 'n tweede NG gemeente gekry het; die ander geval in die Vrystaatse Kerk was die stigting van Rietfontein naas die moedergemeente Winburg, maar in daardie geval was dit weens die Rebellie van 1914 en nie vanweë 'n moedergemeente wat te groot geword het nie.
Kroonstad-Noord se eerste herderpaar, ds. en mev. J.S. Bosman, is op 20 April 1928 ontvang en hulle het die gemeente tot 18 November 1950 bedien toe ds. Bosman sy emeritaat aanvaar.
Rachelle Greeff
Kortprosa
Spektakels en mirakels bevat ’n keur uit haar rubrieke vir Sarie se agterblad en in Alles behalwe die geheim van my whiskies bundel sy rubrieke wat hoofsaaklik in Die Burger en Rapport verskyn het.
NG gemeente Kroonstad-Noord
Kerkbou
In Augustus 1929 is die pastorie, wat £2 300 gekos het en nog dekades lank gedien het, ingewy. Weens die depressiejare het die moeder- en dogtergemeente byna 10 jaar lank van een kerkgebou gebruik gemaak en het die jong gemeente intussen sy boufonds opgebou sodat die hoeksteenlegging van die sierlike klipgebou op 13 April 1935 en die inwyding op 3 April 1937 kon plaasvind. Die gebou bied sitplek aan 1 100 persone en het £22 000 gekos; die banke het £2 000 gekos en die Duitse eggo-orrel ook £2 000. Die argitek was Gerard Moerdyk en die kontrakteur A. Fairweather van Kroonstad.
Rachelle Greeff
Kortprosa
In 2005 wen sy met die verhaal Swiets in Rhodesië die Stellenbosse Woordfees, Protea Boekhuis en LitNet se nasionale kortverhaalkompetisie. Die Sanlam letterkundeprys in 1999 vir ’n gepubliseerde Engelse kortverhaal sedert 1997 word aan Tell him it is never too late (opgeneem in die versamelbundel The torn veil) toegeken en hierdie verhaal word ook genomineer vir die Caine Prize for African Literature in 2003. Die verhaal handel oor menslike verhoudings, kinderloosheid en die kwesbaarheid van ouer mense en is in Afrikaans ook later opgeneem in Merke van die nag.
Versamelbundels
Haar verhale verskyn in tydskrifte en bloemlesings in Denemarke, België, die Nederlande en die Verenigde State van Amerika en word ook opgeneem in verskeie plaaslike versamelbundels, waaronder The torn veil, Veerkrag, Vrouevertellers, Borde, borde, boordevol, Vuurslag, Die mooiste liefde is verby, Vonkfiksie, Op hulle stukke, Vrou: Mens, Dogters van Afrika, Eeu, Vertellers 2, Like a house of fire, Africa, At the rendezvous of victory, Lyfspel / Bodyplay, ’n Rooie met ratte, Pa en Die wond en ander verhale. Haar werk word ook in Nederlands, Duits, Deens en Engels vertaal.
As samesteller is sy in 1994 verantwoordelik vir die versamelbundel oor erotiese prosa Lyfspel / Bodyplay.
Romans en ander prosa
Sy skryf ook romans en ander prosa. Haar eerste roman, Al die windrigtings van my wêreld, beskryf die hedendaagse gewone Suid-Afrikaanse mens se lewe uit die oogpunt van die verteller, Kiewiet. Die titel verwys na al die disparate mense en situasies wat oor Kiewiet se pad kom. Terwyl sy besig is met ’n rugsakreis deur Europa sterf haar ouma Riet gewelddadig in die nuwe Suid-Afrika met sy misdaad. Dwarsdeur haar lewe was ouma Riet vir Kiewiet ’n mentor en soort magiese figuur, wat haar gehelp het deur haar egskeiding, die grootmaak van haar kinders en nuwe verhoudings. Kiewiet keer terug na Suid-Afrika vir die begrafnis. Op Heathrow ontmoet sy toevallig vir Jannes, ’n gewese minnaar, en hulle begin weer met ’n verhouding. In Suid-Afrika ontmoet sy weer ou kennisse en deur terugflitse word haar lewe geopenbaar, met ouma Riet wat herverskynings maak. Haar verhouding met Jannes op universiteit eindig, sy trou en haar kinders word gebore, maar die huwelik eindig in ’n egskeiding. Daarna is daar weer ’n kans op geluk. Haar interaksie met ander geskied alles teen die agtergrond van die politieke omwentelinge in die land, in die hede en verlede, en die boek word dan tekenend van ’n deurmekaar mens se soeke na geluk in ’n deurmekaar tyd. Die boek word in Engels, Duits en Nederlands vertaal.
Hanna vertel van ’n vrou wat as kind gemolesteer word. Later word sy kleremaker en wanneer haar man Ville haar verlaat en haar kinders, Wim en Anja, die huis verlaat en oorsee rondswerf, raak sy toenemend verslaaf aan alkohol. Wanneer Wim uit die buiteland terugkeer beplan sy ’n feesmaal, waartydens haar hele lewe uitmekaarspat toe sy die vuurwarm bredie bo-op haar laat uitval en lelik verbrand. In ’n inrigting vir verslaafdes trotseer sy weer in gespreksessies haar verlede om in haar eie verhaal berusting te kan vind. Haar verhaal kom broksgewys aan die lig, van haar oupagrootjie Joshua se afgesonderde lewe in die vuurtoring op Dasseneiland; haar eie kinderjare op die kaal pastoriewerf in die Karoo; haar skoonpa Emil se ateljee hoog bo Stockholm se waters wat lei tot ’n duur oordeelsfout wat steeds ’n skaduwee gooi oor haar lewe en Anja se gelaatstrekke wat haar dit nie laat vergeet nie; en haar seniele skoonma Mary wat daardie tyd in ’n versorgingsoord was. Hanna leer tydens die terapiesessies dat elkeen ’n storie het om te vertel en vir sommige bring dit heling. Self besef sy dat die verlede nooit ten volle afgehandel kan word nie. Hanna is in ongepubliseerde vorm onder die titel Spieël in ’n raaisel in 2001 een van die finaliste vir Insig-Kwela-Sanlam se romanwedstryd.
NG gemeente Kroonstad-Noord
Uitbreiding
Intussen het die gemeente so snel aangegroei dat ds. J.G.C. Steyn op 6 September 1946 as medeleraar ontvang is; op 19 September 1948 het die herderspaar na Koppies vertrek en is ds. J.W.W. du Preez en gade van Oudtshoorn op 18 Februarie 1949 ontvang.
Rachelle Greeff
Dramas
Haar eerste drama, Die naaimasjien, word in 2008 met die Nagtegaal-prys bekroon en wen ook twee Kannas by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (KKNK) van 2009. Dit stap weg met die Herrie-gewildheidsprys vir die gewildste stuk en Sandra Prinsloo wen ook die Kanna vir die beste vroulike kunstenaar op die fees. In hierdie eenpersoondrama neem die 81-jarige Magdaleen ons deur haar lewe en herinnerings op die dag wat sy haar naaimasjien regmaak sodat die nuwe eienaar, mev. Madikizela, dit kan kom haal. Terwyl sy die naaimasjien voorberei, roep sy verskeie insidente in haar lewe op vanaf haar kindertyd as plaaskind tot haar getroude jare met Tielman en hul vier kinders. Die drama is nie net ’n persoonlike kroniek van haar lewensreis met sy geluk, verlies, verlange en versoening nie, maar word ook ’n weerspieëling van haar belewenis van die politieke geskiedenis van haar tyd. Die teks word ook vir die radio verwerk en uitgesaai en Sandra Prinsloo word in 2011 vir ’n Naledi-toekenning benoem vir beste vertoning deur ’n vrou in ’n hoofrol. Hierdie drama word in Engels vertaal as The sewing machine en in 2012 by die Edinburgh-fees in Skotland opgevoer, waar dit goeie resensies verwerf.
NG gemeente Kroonstad-Noord
Uitbreiding
Onder hierdie gemeente het destyds die meeste onderwysinrigtings op Kroonstad, soos die Volkskool, die grootste in die Unie met oor die 1 400 leerlinge op die rol, die Hoërskool en die Hoër Tegniese Skool asook vier skoolkoshuise geressorteer. Die skriba-kassier van die stigting van die gemeente in 1927 tot minstens 1952 was J.J. Botes.
Slag van Onderstepoort
Die Slag van Onderstepoort het plaasgevind op 11 Julie 1900 waartydens 'n Boermag onder die leiding van generaal Freek Grobler 'n Britse mag verslaan het. Grobler was in beheer van die Waterberg-burgers en hy was bewus van 'n Britse garnisoen naby Pyramidstasie sowat 2 kilometer noord van Wonderboompoort. Grobler en sy manskappe was besig om 'n aanval op dié groep te beplan toe die einste groep hulle aanval net na dagbreek. Grobler se mag beantwoord die aanval deur terug te vuur. Die Britse mag beweeg tussen twee groepe Boeremagte in en word nou van twee kante aangeval. Hulle perde hardloop weg in die harwar en die Britse soldate val wanordelik terug. Die Boere omsingel hulle en neem 17 Britte gevange. Een Britse offisier het gesneuwel. Die res van die Britse garnisoen het gevlug.
Rachelle Greeff
Dramas
Buitepos debuteer by 2012 se Woordfees, waarna dit ook by die KKNK en elders opgevoer word. Dit handel oor ’n man wat in die afgeleë Karoodorp Buitepos elke middag in die droë rivierloop alleen is met sy klippe, gedagtes en drome. Sy lewe verander wanneer die poskantoor laat weet daar wag ’n geregistreerde brief vir hom.
Rondomskrik is ’n drama geïnspireer deur die grusame verkragting en moord op die jong Anene Booysen deur haar seunsvriend en sy maats in Bredasdorp in Februarie 2013. Dit debuteer in 2014 by die KKNK onder regie van Hennie van Greunen. Die titel van die drama suggereer dat die karakters omring is deur angs, maar die drama self bevat tog humor en hoop. Die onderwyseres Jasmien Adams probeer ’n verskil maak in die tiener Antjie Fortuin se lewe. Hierdie drama weerspieël hoe volwassenes die kinders faal, maar vind tog hoop in ’n maalkolk van wanhoop. In 2014 word die drama vir ses Kanna-toekennings benoem na opvoering daarvan by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees op Oudtshoorn en word daarna ook benoem vir ses Fiësta-toekennings. Rondomskrik verower in 2014 die ATKV se prys vir ’n dramateks.
Digkuns
Rachelle Greeff skryf ook gedigte, waarvan sommige as student in Penseel en daarna in Standpunte verskyn.
Toekennings
Sy verwerf die volgende toekennings:
Publikasies
Boeke wat sy geskryf het:
Humberto de Alencar Castelo Branco
Humberto de Alencar Castelo Branco ( Portugese uitspraak: [ũ'bɛʁtu dʒi alẽ'kaʁ kas'tɛlu 'bɾɐ̃ku]) (20 September 1897 - 18 Julie 1967) was 'n Brasiliaanse militêre leier en politikus. Hy was die eerste president van die Brasilië militêre diktatuur na die militêre staatsgreep in 1964.
Castelo Branco is in Julie 1967, kort na die einde van sy presidentskap, in 'n vliegtuigongeluk dood.
Sycon protectum
Sycon protectum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Lambe.
Notting Hill
Notting Hill is 'n stadsdeel in die administratiewe distrik Royal Borough of Kensington and Chelsea in Wes-Londen. Dit is 'n kosmopolitiese buurt wat verbind word met die jaarlikse Notting Hill-karnaval en die Portobello-mark waar naas vrugte en groente veral antikwiteite te koop aangebied word.
Angolese Burgeroorlog
Die Angolese Burgeroorlog (Portugees: Guerra civil angolana) was 'n burgeroorlog in Angola, wat in 1975 begin en met tussenposes voortgeduur het tot in 2002. Die oorlog het onmiddellik nadat Angola onafhanklik geword het van Portugal in November 1975 begin. Die oorlog was 'n magstryd tussen twee voormalige bevrydingsbewegings, die Movimento Popular de Libertação de Angola (MPLA) en die União Nacional para a Independência Total de Angola (UNITA). Die oorlog is ook gebruik as 'n surrogaatslagveld vir die Koue Oorlog deur mededingende state soos die Sowjetunie, Kuba, Suid-Afrika en die Verenigde State.
Die MPLA en UNITA het verskillende wortels gehad in die Angolese samelewing en wedersyds onverenigbare leierskap, ten spyte van hul gemeenskaplike doel om die koloniale heerskappy te beëindig. 'n Derde beweging, die Frente Nacional de Libertação de Angola (FNLA), het saam met die MPLA en UNITA tydens die oorlog vir onafhanklikheid geveg, maar het 'n geringe rol in die burgeroorlog gespeel. Daarbenewens het die Frente para a Libertação do Enclave de Cabinda, (FLEC), 'n vereniging van separatistiese militante groepe, geveg vir die onafhanklikheid van die provinsie Cabinda van Angola.
Die 27-jarige oorlog kan verdeel word in drie periodes van groot gevegte - van 1975 tot 1991, 1992 tot 1994 en vanaf 1998 tot 2002 - met brose periodes van vrede tussenin. Teen die tyd dat die MPLA oorwinning behaal het in 2002, het meer as 500 000 mense gesterf en is meer as een miljoen mense intern verplaas. Die oorlog het Angola se infrastruktuur verwoes en die openbare administrasie, die ekonomie en godsdienstige instellings is erg beskadig.
Die Angolese Burgeroorlog was noemenswaardig weens die kombinasie van Angola se gewelddadige interne dinamika en massiewe buitelandse ingryping. Die oorlog het 'n Koue Oorlog-stryd geword, aangesien die Sowjetunie en die Verenigde State, met hul bondgenote, militêre hulp verleen het aan partye in die konflik. Die konflik het nou verwant geraak met die Tweede Kongo-oorlog in die naburige Demokratiese Republiek van die Kongo en die Suid-Afrikaanse Grensoorlog.
Genevieve Nnaji
Genevieve Nnaji (gebore op 3 Mei 1979 in Mbaise, Nigerië) is 'n Nigeriese aktrise. In 2005 het sy die African Movie Academy Award gewen vir die Best Actress in a Leading Role.
Lewe
Nnaji het groot geword in Lagos—die kommersiële hoofstad van Nigerië. Sy is die vierde van agt kinders en het groot geword in 'n middel klas omgewing. Haar vader is 'n ingenieur van beroep en haar moeder 'n onderwyser. Sy het eers die Methodist Girls College Yaba bygewoon voor sy gegaan het na die Universiteit van Lagos. Terwyl sy by die universiteit in Genevieve was het sy begin om oudisie werk te doen vir verskeie Nollywood projekte.
Loopbaan
Nnaji het haar loopbaan as aktrise begin op die ouderdom van agt. Sy het verskyn in die toe populêre televisie sepie Ripples. Sy het ook verskyn in verskeie advertensies, wat in sluit die Pronto drankie en die Omo opwasmiddel. In 2004 het sy ook die gesig van Lux seep geword.
In 1998 het sy op die ouderdom van negentien die Nigeriese film industrie betree met die film Most Wanted. Ander films van haar sluit in Last Party, Mark of the Beast and Ijele. Sy het al verskyn in meer as 80 Nollywood films. Nnaji het al verskeie toekennings ontvang en was ook al verskeie kere genomineer. Sy het die Best Actress of the year toekenning in 2001 by City People Awards en die Best Actress in a Leading Role toekenning by die 2005 African Movie Academy Awards ontvang.
In 2004 het sy 'n kontrak geteken met EKB Records, 'n Ghanees opneming etiket. Sy stel toe haar debuut album One Logologo Line ook bekend, 'n mengsel van R&B, Hip-Hop en Urban musi. Gedurende 2008 het Nnaji ook 'n modereeks bekend gestel, naamlik St. Genevieve, wat 'n deel van die winste aan liefdadigheid skenk. Sy word gesien as een van die top aktrises in Nollywood.
Mona Fastvold
Mona Fastvold (gebore 7 Maart 1981) is 'n Noorse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Sleepwalker (2014), The Childhood of a Leader (2015), Vox Lux (2018), en The World to Come.
Finansiële staat
'n Finansiële staat word gebruik om die finansiële stand sowel as die finansiële prestasie van 'n entiteit te openbaar. Finansiële state word tipies jaarliks deur besighede opgestel en bestaan normaalweg uit 'n reeks aparte state tesame met die notas daartoe. Die opstel van finansiële state word gereguleer deur 'n verskeidenheid van wetgewing en moet gewoonlik voldoen aan spesifieke voorgeskrewe standaarde (soos byvoorbeeld IFRS).
Gebruikers
Finansiële state kan tipies deur van die volgende partye gebruik word, maar kan ook deur ander partye gebruik word:
Sycon pulchrum
Sycon pulchrum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1943 deur Tanita.
Sarel Oosthuizen
Sarel Francois Oosthuizen (22 Maart 1862 – 14 Augustus 1900) was 'n Boeregeneraal.
Oosthuizen is gebore op die plaas Sterkfontein, noord van Krugersdorp. Sy ouers was Daniel Jacobus Oosthuizen en Anna Susanna Oosthuizen. Hy het opgegroei op die plaas, tewens die plaas was sy skool, en reeds op jong ouderdom begin boer. Hy het rooi hare gehad met 'n welige baard en word bekend as die Rooibul van Krugersdorp. Hy neem deel aan die Eerste Vryheidsoorlog waar hy deel was van die groep wat Pretoria beleër het. Hy neem ook deel aan verskeie veldtogte teen inheemse groepe en was ook betrokke aan Boerekant tydens die Jameson-inval.
Gedurende 1899 word hy verkies as veldkornet vir Krugersdorp en in Oktober van daardie jaar vertrek hy na Natal in die kapasiteit. Hy word lig gewond tydens die Slag van Talana. Hy was ook deel van die span wat die trein by Chievely ontspoor het en het Winston Churchill gevange geneem na die geveg wat gevolg het. Tydens die Slag van Colenso speel hy en sy span 'n vername rol in die verowering van 10 kanonne. Sy reputasie word verder versterk met sy handelinge tydens die Slag van Spioenkop. Gedurende Februarie 1900 word hy bevorder tot veggeneraal. Nadat die Britse magte deurgebreek het by Biggarsberg word hy en sy span na die suidweste van Transvaal gestuur. Hy staan generaal Koos de la Rey by tydens die skermutseling met die Britse Magte by Doornkop op 29 Mei 1900 in die Slag van Johannesburg (geveg by Klipriviersberg). Hy speel 'n permanente rol tydens die Slag van Donkerhoek. Hierna vertrek hy na sy tuis distrik te Krugersdorp. Op 11 Julie 1900 lei hy sy magte teen die Britse magte tydens die Slag van Dwarsvlei. Hy word gewond en sterf op 14 Augustus 1900.
Oosthuizen was getroud met Susanna Cornelia Hendrika Johanna Alberts. Hulle het drie seuns gehad.
Sycon quadrangulatum
Sycon quadrangulatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Pous Liberius
Liberius was die 36ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk en die eerste een wat (nog) nie heilig verklaar is nie. Die ”St.” in die onderskrif van die afbeelding is dus foutief.
Biografie
Oor die persoon van Pous Liberius is omtrent niks bekend nie. Op 17 Mei 352 volg hy Pous Julius I op en regeer tot sy dood op 24 September 366. Hy word opgevolg deur Pous Damasus I. Die naam ‘Liberius’ beteken “die vrye”.
Pontifikaat
Sy pontifikaat word gekenmerk deur die geweldige interne stryd met die Ariane, waarvan keiser Konstantius II een was. Die keiser het die pous afgeset en Teenpous Felix II aangestel, omdat die Pous saam met Eusebius van Vercelli, Dionisius van Milaan en Lucifer van Cagliari geweier het die verwerping van Athanasius, patriarg van Alexandrië te bekragtig. Tydens die stryd is Pous Liberius verban na Beroea in Trasië en daar word deur sekere antieke skrywers beweer dat hy in ballingskap afvallig geword het, terwyl ander die teenoorgestelde beweer. Sien die skakel na die “Catholic Encyclopedia” onder eksterne skakels vir volle besonderhede oor die aangeleentheid. Na drie jaar ballingskap keer Liberius terug na Rome en die keiser het bepaal dat hy en Felix II die kerk saam moet regeer. Die volk van Rome het daarteen in opstand gekom en Felix II verdryf. Pous Liberius het na die dood van die keiser in 361 al die besluite van die Konsilie van Rimini wat deur die keiser gehou is, ongeldig verklaar. In 366 het Liberius die meer gematigde Semi-Ariane weer in die kerk opgeneem.
Verering
Pous Liberius is nie heilig verklaar nie.
Werktuigkundige
'n Werktuigkundige is 'n tegnies-vaardige persoon wat gewoonlik ook spesifiek opgelei is in hierdie rigting, wat tegniese installasies bou, onderhoud uitvoer en, indien nodig, daaraan herstelwerk doen. Dit kan oor uiteenlopende soorte installasies gaan. Dit is 'n beroep vir mans en vroue.
Spesialisasies sluit in: motorwerktuigkundige, dienstegnikus, sentrale verwarmingstegnikus, instandhoudingstegnikus, veiligheidstegnikus, fouttegnikus, installasietegnikus, bandtegnikus, elektrisiën, vliegtuigwerktuigkundige en dies meer.
Op groot skepe word dit 'n skeepswerktuigkundige genoem.
Minder gereeld word die term aftakelaar gebruik vir aftakeling, byvoorbeeld motors.
In die verlede is 'n werktuigkundige herken aan sy blou oorpak. Deesdae is die werkkleding van werktuigkundiges meer uiteenlopend. 'n Werktuigkundige is 'n tegnies-vaardige persoon wat gewoonlik ook spesifiek opgelei is in die rigting, wat tegniese installasies bou, onderhoud uitvoer en, indien nodig, daaraan herstelwerk doen. Dit kan oor uiteenlopende soorte installasies gaan. Dit is 'n beroep vir mans en vroue.
Stuart Lancaster (akteur)
Stuart Lancaster (30 November 1920 – 22 Desember 2000) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente ''Faster, Pussycat! Kill! Kill! (1965), Beneath the Valley of the Ultra-Vixens (1979), Edward Scissorhands (1990), en Batman Returns'' (1992).
Engels (dubbelsinnig)
Die woord Engels kan beteken:
Embraer EMB 314 Super Tucano
Die Embraer EMB 314 Super Tucano, ook bekend as die ALX of A-29, is 'n Brasiliaanse turboskroefaangedrewe ligte aanvalsvliegtuig ontwerp en gebou deur Embraer as 'n ontwikkeling van die Embraer EMB 312 Tucano. Die EMB 314 Super Tucano kan 'n verskeidenheid wapens dra, insluitend geleide wapens en is ontwikkel as 'n lae-koste stelsel wat in 'n lae-risiko area werk.
Nadat vervaardiging in Brasilië begin is, het Embraer ook 'n produksielyn in Amerika saam met Sierra Nevada Corporation gebou vir die Tucano se buitelandse kliënte.
Swaardvaring
Die Swaardvaring (Nephrolepis exaltata) is 'n bekende varing wat as 'n huisplant in tuine, blombakke en hangmandjies voorkom. Die plant hou nie van direkte sonlig nie want dit skroei die blare en die grond moet altyd klam wees.
Erica aestiva
Erica aestiva is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan KwaZulu-Natal, Lesotho en die Vrystaat. Die spesie het ook twee subspesies:
Laila Goody
Laila Goody (gebore 22 Maart 1971) is 'n Noorse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Belong (2012) en The Wave (2015), en in die televisiereeks Mammon (2014).
Monzón
Monzón is 'n dorp in Aragón, Spanje, met 'n bevolking van 17 215.
Balansstaat
'n Balansstaat, ook bekend as 'n "Staat van Finansiële Posisie", is 'n komponent van Finansiële State. Die Balansstaat word gebruik om die finansiële posisie van die entiteit aan te dui soos op die datum van verslagdoening. Normaalweg toon dit ook vergelykende syfers van die vorige verslagdoeningsdatum.
Afdelings
'n Balansstaat bestaan uit 3 hoof afdelings/komponente naamlik:
Vir Bates:
Vir Ekwiteit:
Vir Laste:
'n Totaal word by elke hoof en sub-afdeling bepaal. Die totale Ekwiteit plus Laste word ook gewoonlik bereken. Hierdie totaal moet ooreenstem met die totale Bates vir die Balansstaat om te balanseer. Dit kan ook in die volgende formule uitgedruk word: Bates = Ekwiteit + Laste
Euler se formule
Euler se formule stel dat, vir enige reële getal x,
waar e die basis van die natuurlike logaritme is, i is die imaginêre eenheid, en cos en sin die trigonometriese funksies is (daar word hier aangeneem dat waar sinus en cosinus bereken word, x in radiale gemeet is eerder as in grade). Die formule is steeds geldig as x 'n komplekse getal is, en daar word dus algemeen na die meer algemeen komplekse weergawe as Euler se formule verwys.
Richard Feynman het Euler se formule "ons juweel" en "die mees merkwaardige formule in wiskunde" genoem.
Wanneer x = \pi, word hierdie formule
Benjamin
Benjamin is die seun van Jakob en Ragel. Ragel het gesterf met sy geboorte en het hom Ben-Oni genoem wat beteken 'seun van pyn en smart'. Jakob het later sy naam verander na Benjamin wat beteken 'seun van voorspoed en geluk'. Genesis 35
Sycon ramsayi
Sycon ramsayi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Lendenfeld.
Anna Gutto
Anna Gutto (gebore 1977) is 'n Noorse regisseuse, aktrise, en vervaardiger.
Allen Leech
Allen Leech (* 18 Mei 1981), in sy vroeë loopbaan bekend as Alan Leech, is 'n Ierse verhoog-, rolprent- en televisie-akteur.
Leech is 'n boorling van Killiney, graafskap Dublin en het sy debuut in 1998 met 'n klein rol in A Streetcar Named Desire gemaak. In Cowboys & Angels het hy sy eerste groot rol as Vincent Cusack vertolk en het in 2004 as Mo Chara in Man About Dog 'n Irish Film & Television Awards-nominasie ingepalm.
As Marcus Agrippa in HBO se historiese drama Rome het Allen Leech internasionale bekendheid verwerf, maar hy staan tans veral bekend vir sy rol as chauffeur Tom Branson in ITV se kostuumdrama Downton Abbey.
Vroeë lewe en opvoeding
Allen Leech is uit die huwelik van David Leech, 'n hoof uitvoerende beampte van 'n rekenaarstelsel-maatskappy, en Kay Leech, 'n huisvrou, gebore. Hy is die derde van vier kinders en het 'n ouer broer, Greg, 'n ouer suster, Ali, en 'n jonger broer, Simon. Sy ouers het baie aandag aan hul gesinslewe gewy. As kind was Allen oorgewig en dikwels deur sy skoolmaats afgeknou. Hy was gevolglik eerder na binne gekeer en sku vir ander mense.
In die ouderdom van elf is sy belangstelling vir toneelkuns gewek toe hy die rol van die "lafhartige leeu" in 'n skoolproduksie van Die Towenaar van Oz gekry het. Vervolgens het dramakuns naas die gesinslewe sentraal gestaan in sy tienerjare. In 1998 het hy 'n klein rol in die Gate Theatre se opvoering van A Streetcar Named Desire vertolk, en alhoewel 'n argitekteloopbaan vir sy ouers 'n beter beroepskeuse sou gewees het, het Allen gekies om 'n loopbaan as professionele akteur te volg. Sy ouers het ingestem, onder die voorwaarde dat hy 'n akademiese graad moes verwerf waarop hy sou kon steun.
Allen het 'n B.A. en 'n meestersgraad in Drama- en Toneelstudies aan die Trinity-kollege te Dublin verwerf. Hy het sy eerste groot rolle in Cowboys & Angels en Man About Dog vertolk toe hy nog met sy studies besig was. Oudisies en akteurskuns het min tyd gelaat vir sy akademiese werk.
Tonlé Sap
Die Tonlé Sap (Khmer: ទន្លេសាប, [tunleː saːp], letterlik: "groot rivier" (tonle); "vars", "nie-sout" (sap), algemeen vertaal as "groot meer") is die grootste meer in Suidoos-Asië en een van die visrykste binnemere op aarde. Dit is in Noordwes-Kambodja net suid van Angkor Wat en noord van die hoofstad Phnom Penh geleë. Die Tonlé Sapmeer word deur die Tonlé Saprivier met die Mekongrivier verbind; laasgenoemde stroom seisoenaal in die Tonlé Sap in, wat die Tonlé Sap aansienlik laat vergroot.
Die Tonlé Sap is veral uniek vir sy fases in die loop van een jaar. In fase een van Maart/April aan die einde van die droëseisoen is die Tonlé Sap en die Mekong op hul laagste en die Tonlé Saprivier vloei in 'n suidelike rigting tot die Mekongrivier. In fase twee van Mei/Junie begin die natseisoen, die Mekong styg en die Tonlé Saprivier vloei in 'n noordelike rigting in die Tonlé Sapmeer. Vervolgens oorvloed die Tonlé Sap tydens die reënseisoen van Junie/Julie die omliggende gebiede. Op die hoogtepunt van die reënseisoen in Augustus is die Mekong op sy hoogste en die Tonlé Sap bereik sy grootste uitbreiding. In fase drie van November, aan die einde van die reënseisoen, is die Mekong op sy laagste terwyl die Tonlé Sap op sy hoogste is, die Tonlé Saprivier begin in 'n suidelike rigting vloei. In Januarie aan die begin van die droëseisoen vloei die Tonlé Saprivier in 'n suidelike rigting en die Tonlé Sapmeer begin krimp, terwyl die Mekongrivier se onderloop vervolgens op sy hoogste is. Aansluitend begin die siklus opnuut.
Erica affinis
Erica affinis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap waar dit voorkom vanaf Uniondale tot by Uitenhage.
Rotspon
Die Duitse term Rotspon verwys na Franse rooiwyn wat in een van die Noord-Duitse Hansestede gestoor en gebottel is en eers hier sy tipiese karakter gekry het. Die term is afgelei van die Nederduitse spon ("houtspaander").
Die mees bekende Rotspon is Lübecker Rotspon - Bordeaux-rooiwyn wat in wynvate uit Frankryk ingevoer, in die Hansestad Lübeck gebêre is totdat hy ryp was en daarna gebottel is. In Lübeck het veral die onderneming van Carl Tesdorpf in die historiese Mengstraße vir hierdie wyn bekend gestaan. Maar ook ander Hansestede soos Bremen, Hamburg en Münster (Wesfale) het hul eie Rotspon-tradisie ontwikkel.
Die handel met Rotspon het al in die 13de eeu 'n aanvang geneem, maar het eers in die 16de en 17de eeu noemenswaardig toegeneem. Volgens oorlewerings het wynmakers uit Bordeaux soms besoeke aan die Duitse Hansestede afgelê en hul eie wyne nie meer herken nie: As gevolg van die seevervoer en die stoor in barriquevate, wat van eikehout gemaak was, het die wyne se karakter aansienlik verbeter.
Die Nederduitse digter Fritz Reuter was een van die grootste liefhebbers van Rotspon-wyne, terwyl die skrywer Thomas Mann Rotspon-wyn in sy roman Die Buddenbrooks verewig het.
Bill Lancaster
Bill Lancaster (17 November 1947 – 4 Januarie 1997) was 'n Amerikaanse skrywer, akteur, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Bad News Bears (1976), The Thing (1982), en Bad News Bears (2005), en in die televisiereeks The Bad News Bears (1979).
St. Helenabaai
St. Helenabaai is 'n vissersdorp aan die Atlantiese Oseaan in die Wes-Kaap, Suid-Afrika.
Geskiedenis
duimnael|links|270px|St. Helenabaai het een van die jongste NG gemeentes in die land. Die baai het sy naam gekry van Vasco da Gama wat sy vier skepe op 7 November 1497, die dag van Sint Helena, hier geanker het. Dit was op sy eerste vaart vanaf Europa na die Ooste en sy bemanning was reeds vier maande op see. Hulle het vars water gekry uit die fonteine tussen die see en die eerste ry heuwels. Die eerste botsing tussen Europeërs en die inheemse bevolking het hier plaasgevind. 'n Bemanningslid was in 'n geveg betrokke met 'n groep Khoikhoi. Da Gama is self na bewering met 'n assegaai gewond.
Wapen
St Helenabaai se munisipale raad het in 1970 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: In silwer, 'n blou dwarsbalk en 'n paal van die een in die ander; 'n rooi skildhoof belaai met  drie regopgeplaaste visse van silwer. Die helmteken was die mas van 'n Portugese ontdekkingskip met 'n rooi kruis op sy silwer seil, en die wapenspreuk was "Prisca fides".