cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lady Oracle
Lady Oracle is 'n roman van die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1976 gepubliseer is.
Tim Roth
Tim Roth (gebore 14 Mei 1961) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pulp Fiction (1994), Rob Roy (1995), Planet of the Apes (2001), en The Hateful Eight (2015).
Funksionele groep
'n Funksionele groep is 'n reaktiewe groep atome in 'n organiese molekuul.
Elke funksionele groep het sy eie kenmerkende chemiese reaktiwiteit, en dieselfde funksionele groep sal dieselfde of soortgelyke chemiese reaksies ondergaan ongeag die res van die molekule se samestelling, hoewel dit effens beïnvloed kan word deur die posisie van hierdie groep in die molekuul of die teenwoordigheid van ander naburige funksionele groepe.
Dit maak sistematiese voorspelling van chemiese reaksies en gedrag van chemiese verbindings en die ontwerp van chemiese sintese moontlik. Ontbinding en vorming van komplekse en verbindings word veroorsaak deur spesifieke interaksies tussen funksionele groepe. Byvoorbeeld, in oplosbaarheid is die reël "soort word opgelos in soort", dus sal suiker in water oplos omdat hulle albei hidroksielgroepe (-OH) het wat sterk interaksie met mekaar kan hê.
Funksionele groepe is die basis vir die organiese nomenklatuur. Deur die name van funksionele groepe te kombineer met die name van die oueralkane, word 'n sistematiese nomenklatuur vir die benaming van organiese verbindings geskep.
Alifatiese koolwaterstowwe wat net enkelbindings het word byvoorbeeld alkane genoem. Indien daar 'n C=C dubbelbinding teenwoordig is word hierdie funksionele groep in die naam uitgedruk deur dit 'n alkeen te noem. Die teenwoordigheid van hierdie groep verander die chemiese eienskappe en ander reaksies word daardeur vermag.
Funksionele groepe kan ook 'n lading hê soos bv. in karboksilaatsoute (–COO−), wat die molekule in 'n poliatomiese of 'n komplekse ioon verander. Funksionele groepe wat aan 'n sentrale atoom in 'n koördinasiekompleks bind, word ligande genoem.
Funksionele groepe kan dikwels ook in instrumentele tegnieke onderskei word, soos in infrarooispektroskopie en massaspektrometrie.
Voorbeelde van funksionele groepe is:
Moiety
Die Engelse term moiety ("deel" of "eenheid") word ook gebruik om dele van 'n molekuul te beskryf en het 'n mate van oorvleueling met "funksionele groep". Byvoorbeeld, wanneer 'n moiety slegs een funksionele groep bevat, is dit ekwivalent aan daardie funksionele groep. 'n Moiety kan egter meer as een funksionele groep bevat (sien beeld).
Ella Rae Peck
Ella Rae Peck (gebore 8 September 1990) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Young Adult (2011), Bachelorette (2012), en The Call (2013).
Juan Fernández-eilande
Die Juan Fernández-eilande (Spaans: Archipiélago Juan Fernández) is ’n ylbevolkte eilandgroep in die Stille Oseaan wat afhanklik is van toerisme en visvangs. Dit is sowat 670 km van die Chileense kus af geleë en bestaan uit drie vulkaniese eilande: Robinson Crusoe-, Alejandro Selkirk- en Santa Clara-eiland.
Die eilande is deel van Chili se Valparaíso-streek (wat ook Paaseiland insluit).
Zandspruit
Zandspruit is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat noord van Randburg geleë is.
Mary Birdsong
Mary Birdsong (gebore 18 April 1968) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Descendants (2011) en in die televisiereekse The Knick (2014), Scream Queens (2015), en Succession (2018).
Callyspongia spiculifera
Callyspongia spiculifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1901 deur Whitelegge.
Avusa Media Limited
Avusa Media Limited (sedert 20 November 2007), voorheen Johnnic Publishing, wat vroeër bekend gestaan het as Times Media Limited, is 'n Suid-Afrikaanse uitgewer van koerante en tydskrifte. Die maatskappy is 'n volfiliaal van Johnnic Communications, wat op sy beurt aan Johnnic Holdings behoort.
Die ontstaan van Avusa Media Limited kan teruggespoor word tot 1902 met die stigting van Rand Daily Mail deur Henry Freeman Cohen, met Edgar Wallace as eerste redakteur. Die mynmagnaat Abe Bailey het die Rand Daily Mail in 1902 gekoop en die Sunday Express in 1937 tot sy stal toegevoeg. In die jare veertig het die maatskappy wat die Rand Daily Mail en Sunday Express uitgegee het die Sunday Express Limited geword. Die maatskappy gee ook die Sunday Times (sedert 1906) uit, wat ontstaan het uit die Rand Daily Mail toe die dagblad se infrastruktuur en personeel gebruik is om die Sondagkoerant teen 'n laer koste uit te gee. Die Sunday Times se drukoplaag was aanvanklik 15 000, maar vandag is dit die grootste weekblad in Suid-Afrika met 'n verkoopte sirkulasie van meer as 500 000.
Uit dié drie koerante het die South African Associated Newspapers in 1965 ontstaan. Dié maatskappy het in die jare tagtig Times Media Limited geword.
Riemland
Die Riemland is ’n streek in die ooste van die Vrystaat wat rofweg omgrens word deur die nasionale paaie bekend as die N1, N3 en N5. Kroonstad, Bethlehem, Lindley, Reitz, Heilbron en Senekal is die grootste dorpe in die gebied.
In die 1800’s was die grasvlaktes bekend as goeie jagveld weens die volop en ryk verskeidenheid aan wild. So baie velle is tot riempies en swepe verwerk, dat die streek die bynaam Riemland ontvang het. Voortrekkers het hulle in die gebied kom vestig en met die Matebeles onder Silkaats in botsing gekom. Gedurende Oktober 1836 vind die geveg by Vegkop, 25km suid van die huidige Heilbron, plaas. By Heilbron en Lindley is begraafplase wat die Tweede Vryheidsoorlog in herinnering roep.
Gemengde boerdery (met die klem op graan) is 'n kenmerk van die streek. Ekotoerisme wen veld en wildsplase met die wild wat oorspronklik daar voorgekom het, word ontwikkel.
In Heilbron is die Riemland Museum en Elandskop Museum in Petrus Steyn. Net suidwes van Petrus Steyn is die spoorweghalte Riemland. Die twee dorpe kan as die kern van die streek beskou word.
Bodily Harm (Atwood-roman)
Bodily Harm is 'n roman van die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1981 gepubliseer is.
1592
Die jaar 1592 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Østfold
duimnael|links|Wapen van Østfold duimnael|Ligging van Østfold
Østfold is 'n Noorse provinsie (fylke) wat aan Akershus en Swede grens. Die provinsie is aan die Oslofjord geleë. Die administratiewe sentrum is Sarpsborg. Die vyf ander stede in die provinsie is Fredrikstad (Noorweë se sesde grootste stad), Moss, Halden, Askim en Mysen.
Barberton (kiesafdeling)
Barberton was 'n kiesafdeling van die Suid-Afrikaanse Volksraad vanaf die eerste algemene verkiesing op 15 September 1910 ná Uniewording op 31 Mei daardie jaar.
In die heel eerste algemene verkiesing wen die Regerende Party se maj. Joseph Petrus Jooste met 'n meerderheid van 323 teen die Unionisteparty se D. Drew, maar bedank op 1 Oktober 1910 toe hy terugstaan vir minister Henry Charles Hull, wat in Georgetown verslaan is deur die Unionis sir George Herbert Farrar. Jooste is eers weer in 'n tussenverkiesing op 22 Januarie 1930 verkies in Bethal, toe hy die Nasionale Party se G.E. Haupt met 50 stemme klop en dien daar as Verenigde Party-Volksraadslid tot 1938. Hulle word onbestrede verkies in die daaropvolgende tussenverkiesing op 20 Oktober 1910.
In 1915 wen die Suid-Afrikaanse Party se Johannes Hermanus Grobler in Barberton met 'n meerderheid van 602 teen die N.P. se J.L. Malan. Malan staan weer as Nasionale Party-kandidaat in 1920, maar verloor nou teen Joachim Christoffel Fourie van die Suid-Afrikaanse Party met 200 stemme. Hy probeer 'n derde keer in 1921, maar Fourie verslaan hom met 277 stemme. In 1924 wen die N.P. uiteindelik in Barberton toe Fourie met 49 stemme verloor teen Willem Hendrik Rood. Kol. Deneys Reitz, voorheen Volksraadslid vir Bloemfontein-Suid van Maart tot Desember 1920 en vir Port Elizabeth-Sentraal van 1921 tot 1929, wen Barberton in 1929 terug vir die Suid-Afrikaanse Party met 'n meerderheid van 363 stemme teen die Nasionale Party se C.L. Worral. Reitz word in 1933, nadat die N.P. en S.A.P. 'n koalisie gesluit het, onbestrede in Barberton. Hy behou die setel in 1938 vir die Verenigde Party met 'n meerderheid van 1 381 stemme teen die Nasionale Party se W.C.J. Brink. In 1942 word Reitz die Unie se hoë kommissaris in Londen.
Louis Johannes Raubenheimer behou Barberton egter in 1943 vir die Verenigde Party met 'n meerderheid van 1 267 stemme teen Rood (LV van 1924 tot 1929), wat nou as onafhanklike staan. Op 26 Mei 1948 verloor Raubenheimer met 639 stemme teen die Nasionalis Wessel Hendrik Faurie, wat in 1958 met 'n kleiner meerderheid van 445 teen die Verenigde Party se H. Tucker wen.
Barberton is ná 'n sitting van die afbakeningskommissie in 1957 in Pretoria afgeskaf omdat die kiesafdeling nie langer sy bestaan kon regverdig nie ween die ontwikkeling van die Laeveld in ander rigtings. By die volgende verkiesing is Barberton by Nelspruit gevoeg, net om weer in 1974 sy opwagting te maak toe C. Uys met 'n meerderheid van 3 353 stemme teen die V.P. se C.J. Bothma te wen. Die Herstigte Nasionale Party se P.S. Kruger was derde met 1 196 stemme, oftewel 13,5% van die totale uitgebragte stemme.
Frank De Vol
Frank De Vol (20 September 1911 – 27 Oktober 1999) was 'n Amerikaanse komponis en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente What Ever Happened to Baby Jane? (1962), Hush...Hush, Sweet Charlotte (1964), Guess Who's Coming to Dinner (1967), en Southland Tales (2006).
Bethlehem, Vrystaat (kiesafdeling)
Bethlehem was 'n kiesafdeling van die Suid-Afrikaanse Volksraad vanaf die eerste algemene verkiesing op 15 September 1910 ná Uniewording op 31 Mei daardie jaar.
In die eerste verkiesing in Bethlehem word die eerste en enigste eerste minister van die Oranjerivierkolonie, Abraham Fischer, onbestrede vir die Regerende Party verkies. Hy sterf egter in November 1913 en in die tussenverkiesing op 9 Februarie 1914 is dit die Nasionale Party se Johannes Hendricus Brand Wessels wat onbestrede verkies word. In die algemene verkiesing van 1915 sê die S.A.P. se C.L. Labuschagne hom die stryd aan, maar Wessels behou die setel met 'n meerderheid van 655, drie meer as die getal stemme wat sy teenstander kon kry.
Swartruggens
Geskiedenis
Die dorp is in 1875 op die plaas Brakfontein gestig. Die spoorlyn vanaf Krugersdorp na Mahikeng het die dorp teen 1907 bereik. Diamante is in 1932 noord van die dorp ontdek en 'n paar klein delwerye en myne is nog in bedryf.
Die dorp is gevorm uit die samesmelting van die twee plase Brakfontein en Scheepersrus. Die naam Swartruggens is afgelei van 'n ketting heuwels wat donker van kleur voorkom en die dorpie omring. Aanvanklik is die dorp Rodeon genoem, en selfs vandag word hierdie naam nog af en toe gebruik. In 1895 is die eerste winkel in die dorp geopen om die groeiende bevolking van alledaagse items te voorsien.
Nadat Swartruggens as 'n sentrum van veeteelt ontwikkel het, is diamantafsettings ontdek en daarna intensief ontgin, wat bygedra het tot die verdere ontwikkeling van die dorp en sy omgewing.
Kultuur en besienswaardighede
Talle wildplase kan in die omgewing rondom Swartruggens besoek word, insluitend 'n volstruisplaas waar mens volstruis kan ry. ’n Diamantmyn wat nou in onbruik is, kan ook besoek word. Die Madikwe Wildreservaat is 'n beskermde gebied in die onmiddellike omgewing van Swartruggens.
Daarbenewens is die Elandsrivier- slagveld naby die dorp, waar 'n geveg tussen Boere en Britse troepe tydens die Tweede Boereoorlog (1899–1902) plaasgevind het. Dit was een van die laaste "konvensionele" oorlogvoering-styl veldslae van die oorlog voordat die Boere hulle tot guerrilla-oorlogvoering gewend het.
Distrik
Die distrik van 4 470 km2 is tipiese bosveldwêreld en die belangrikste ekonomiese bedryf is beesboerdery. Lindleyspoortdam in die Elandsrivier is 20 km noord van die dorp. Die dam voorsien besproeiingswater vir die verbouing van koring en tabak. Die dorp Groot Marico is 40 km weswaarts.
Nasim Pedrad
Nasim Pedrad (gebore 18 November 1981) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente No Strings Attached (2011), Despicable Me 2 (2013), en Cooties (2014), en in die televisiereeks Saturday Night Live (1975).
Svend Johansen (akteur)
Svend Johansen (gebore 17 Mei 1930) is 'n Deense akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Soldaterkammerater (1958), Soldaterkammerater rykker ud (1959), Soldaterkammerater på efterårsmanøvre (1961), en Soldaterkammerater på sjov (1962).
Kolomna
Soos baie antieke Russiese stede het Kolomna 'n kremlin, wat 'n fort is soortgelyk aan die meer beroemde een in Moskou (dit is ook uit rooi bakstene gebou). Die kremlin was 'n onderdeel van die Groot Abatis-grens, 'n reeks forte wat gebou is om die Tsaredom van Rusland teen invalle van die Krim-Tatare te beskerm. Verskeie torings en twee stukke muur het behoue gebly en is in 'n goeie toestand; 'n museum is binne-in geleë.
1593
Die jaar 1593 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Rob Rouse
Rob Rouse (gebore 1974) is 'n Engelse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Penelope (2006) en in die televisiereekse Spoons (2005), Rob Rouse and His Duck (2006), en Upstart Crow (2016).
Callyspongia spinimarginata
Callyspongia spinimarginata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1984 deur Desqueyroux-Faúndez.
Nobuhiro Takeda
Nobuhiro Takeda (gebore 10 Mei 1967) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Bagleyston
Bagleyston is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika wat in die noorde deel van die stad geleë is.
Bagleyston is aangelê op die plaas Klipfontein en in 1947 geproklameer. Dis genoem na die eienaar van die grond, Herbert Bagley. In die ou dae was die voorstad oorwegend Engels, want in 1961 byvoorbeeld, was net 17 van die munisipale kiesers Afrikaanssprekend, vergeleke met 143 Engelssprekendes.
Ellie Jokar
Ellie Jokar is 'n Deense aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Iqbal & superchippen (2016) en Iqbal & the Jewel of India (2018), en in die televisiereeks Oda Omvendt (2018).
Olivia Birkelund
Olivia Birkelund (gebore 26 April 1963) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Bone Collector (1999) en Far from Heaven (2002), en in die televisiereekse Star Trek: Voyager (1995) en BrainDead (2016).
Sutherland
Sutherland is 'n dorp in die Karoo-hoogland van die provinsie Noord-Kaap (Suid-Afrika). Dit staan bekend as die sentrum van die sterrekunde in Afrika, maar ook as een van die koudste dorpe in Suid-Afrika met sneeuval en uiterste temperature van –16 °C in die winter. (Die koudste dorp is egter Buffelsfontein, waar 'n minimum temperatuur van –18.6°C al gemeet is. )
Geskiedenis
Sutherland is in 1857 op die plaas De List as 'n nuwe NG Kerk gemeente gestig en op 8 November 1858 is die eerste erwe verkoop. Die dorp is vernoem na ds. Henry Sutherland, predikant van die gemeente op Beaufort-Wes ten tyde van Sutherland se afstigting in 1855.
Danksy sy afgeleë en droë ligging 1 458 meter bo seevlak staan dit bekend vir sy naghemel, wat onder die suiwerstes en donkerstes ter wêreld tel en sodoende uiters geskik is vir sterrekundige navorsing.
Die Suid-Afrikaanse Sterrewag, wat in 1972 sowat veertien kilometer buite die dorp geopen is, was destyds een van die grootstes in die Suidelike Halfrond. Sutherland huisves vandag ook die Suider-Afrikaanse Groot Teleskoop (Southern African Large Telescope, SALT), die grootste enkele teleskoop in die Suidelike Halfrond.
Noemenswaardige boorlinge
N.P. van Wyk Louw, bekende Suid-Afrikaanse digter, en sy broer W.E.G. Louw is hier gebore. Hul geboortehuis, Louwhuis, is nou 'n museum. Die museum huisves ook inligting oor die ingenieur dr. Henry Olivier, ook 'n boorling van Sutherland. Oudmin. Adriaan Vlok is op Sutherland gebore uit 'n bekende plaaslike familie.
Trivia
Salpeterkop, 'n rustende vulkaan is naby Sutherland geleë.
Victoria Pedretti
Victoria Pedretti (gebore 23 Maart 1995) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Once Upon a Time in Hollywood (2019) en in die televisiereeks The Haunting of Hill House (2018).
Bloemfontein-Distrik (kiesafdeling)
Bloemfontein-Distrik was 'n kiesafdeling van die Suid-Afrikaanse Volksraad vanaf die eerste algemene verkiesing op 15 September 1910 ná Uniewording op 31 Mei daardie jaar.
Phillip Terry
Phillip Terry (7 Maart 1909 – 23 Februarie 1993) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Lost Weekend (1945), Born to Kill (1947), Seven Keys to Baldpate (1947), en The Leech Woman (1960).
Cholargos
Cholargos (Grieks: Χολαργός, Latyn/Ouer vorm: Holargus) is 'n voorstad van Athene, Griekeland. Dit is noordoos van die stadskern geleë, en sowat 6 km van die Syntagmaplein. Die voorstad word uit die weste via Messogionlaan bereik, en is tans met die Attiki Odos-tolpad verbind deur aansluiting 6, noord van die stadsaal.
Die naam van die voorstad dateer terug na antieke Athene en die mees vername "Χολαργεύς" (Cholargeus, of burger van Cholargos) was Perikles.
Windswaels
Windswaels (Apodidae) is 'n familie van voëls wat goed aangepas is om in die lug te leef en vlieënde insekte in vlug te kan vang. Hoewel hulle baie soos gewone swaels lyk, behoort hulle aan totaal verskillende ordes. Windswaels behoort tot die orde windswaelagtiges (Apodiformes), terwyl gewone swaels sangvoëls (Passeriformes) is. Die sterk ooreenkoms in leefwyse en hoe hulle vlieg is 'n goeie voorbeeld van konvergente ewolusie.
Die wetenskaplike naam, Apoda kom vanuit Grieks: απους, apous, wat "sonder voete" beteken. Windswaels het byna onsigbare kort pootjies. Hulle sal nooit vrywillig op 'n horisontale vlak land nie. As hulle nie vlieg nie, hang hulle met hulle pootjies aan 'n vertikale voorwerp, soos 'n rotswand, muur of 'n boomtak.
Die familie omvat ongeveer 20 genera met 102 spesies. Die Apodidae het die meeste verteenwoordigers, terwyl geen lede van die Hemiprocnidae in Suider-Afrika aangetref word nie. Die Europese windswael (Apus apus) is ŉ bekende immigrant en word tussen November en Maart in Suid-Afrika aangetref. Lede van die genus Collocalia se neste word in Oosterse lande as 'n bestanddeel in soppe gebruik.
Die boomwindswaels behoort tot dieselfde suborde en tot die familie Hemiprocnidae. Die windswaels word gekenmerk deur 'n klein, relatief swak snawel en 'n groot bek, wat aangepas is by ŉ dieet wat slegs uit vlieënde insekte bestaan. Dit vergemaklik ook die vang van insekte in vlug. In warm weersomstandighede volg die windswaels die insekte wat deur lugstrome hoog die lug ingewaai is, terwyl die swaels in kouer omstandighede laer voorkom.
In ongunstige weersomstandighede moet die voëls noodgedwonge sonder kos klaarkom en in die opsig toon hulle interessante aanpassings: Hulle kan hut metaboliese tempo baie vertraag - byna soos gedurende 'n winterslaap- om sodoende minder energie te verbruik, of hulle kan agter voedselbronne aan trek, wat tot sommige windswaelspesies se migrasiepatrone aanleiding gegee het.
Afgesien van die voedsel word die nesboumateriaal ook ingesamel terwyl die voëls vlieg. Dit bestaan hoofsaaklik uit gepluimde sade, vere, takkies, droë blare, ensovoorts, en die materiaal word met speeksel aanmekaargeplak om ŉ nes te bou. Die voëls bring feitlik hulle hele leeftyd in die lug deur; hulle eet in die lug, hulle kan in vlug slaap en selfs paar.
Hulle keer slegs na die grond terug wanneer dit absoluut noodsaaklik is, en dit het tot gevolg gehad dat hul pote in hul ontwikkelingsproses geleidelik verswak het. Windswaels kan nie soos ander voëls op takkies of drade sit nie, maar hulle klou vas aan lysies op vertikale oppervlakke, waarvandaan hulle weer maklik kan opstyg.
Windswaels
Enkele windswaelspesies (genus Collicalia) bou hul hele nes van speeksel. Dienes is dan ook die hoofbestanddeel van voëlnessop, 'n Chinese lekkerny. 'n Aantal migrerende windswaelspesies word tydens die somermaande in Suid-Afrika aangetref, terwyl 'n aantal standspesies ook hier hou. Die bekendste trekvoël is die Europese windswael (Apus apus), wat in groot swerms voorkom en elke somer, soos die bruinwindswael (Apus pallidus), van Europa af suidwaarts trek.
Sodra die sosiale hiërargie bepaal is, begin die balts en daarna die paring. Dit vind by die nes plaas en, indien die weerstoestande dit toelaat, ook in die lug. Daar word gewoonlik 2 tot 3 wit eiers gelê, maar indien voedsel skaars is (dus min insekte in die boonste luglae weens swak weersomstandighede), kan die ouers van die eiers uit die nes verwyder sodat dit nie uitbroei nie. Na ongeveer 20 dae broei daar kaal, blinde en hulpelose kuikens uit.
Hulle word met insekte wat die ouers opbring, gevoer, sodat hulle vinnig voedselreserwes opbou en binne 2 weke ŉ groter massa as die ouers het. Die reserwes beskerm hulle teen koue of 'n moontlike toekomstige voedselgebrek. Na 6 weke is die kuikens gereed om te vlieg en hulle kan onmiddellik sender die leiding van die ouers migreer.
Callyspongia spinulosa
Callyspongia spinulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Callyspongia en tot die familie Callyspongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Covent Garden
Covent Garden kan na een van die volgende verwys:
Billy De Wolfe
Billy De Wolfe (18 Februarie 1907 – 5 Maart 1974) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dear Ruth (1947), Tea for Two (1950), en Call Me Madam (1953).
Dammam
Dammam (Arabies: الدمام‎‎ ad-Dammām) is die vyfde grootste stad in Saoedi-Arabië naas Riaad, Djedda, Mekka en Medina met 'n bevolking van 2 054 710 in 2009. Die stad is geleë aan die Persiese Golf en is 'n belangrike stad vir die produksie van Ru-olie.
Diana Ferrus
Diana Ferrus is ’n Afrikaanse digter en skrywer van kortverhale.
Lewe en werk
Diana Ferrus is op 29 Augustus 1953 in Worcester gebore as die derde oudste van ses kinders van Jacobus (Rex) en Ann Ferrus. Haar pa is ’n skrynwerker wat tydens die Tweede Wêreldoorlog by die val van Tobruk deur die Duitsers gevange geneem is en aangehou word in die gevangenekamp Stalag VIII C. Beide haar ouers drink baie en dis by haar ouma, Bettie Elias, waar sy groter standvastigheid kry. Die gesin bly dan ook in ’n skuiling agter in haar ouma se tuin tot met haar ouma se dood toe sy dertien jaar oud was. Sy woon die Nederduits Gereformeerde Sendingskool by en matrikuleer dan in 1972 aan Esselenpark Hoërskool. In 1973 begin sy verder studeer aan die Universiteit van Wes-Kaapland in Kaapstad, maar die universiteit sluit in die middel van die jaar weens politieke onrus en na heropening kan sy nie haar studies voortsit nie weens finansiële probleme. In die sewentigerjare is sy betrokke by Group 44, ’n Kaapse Vlakte dramageselskap wat deur Peter Snyders, Ivan Abrahams en andere begin is en onder andere “Elke ou storie” van Peter Snyders in die Ruimteteater opvoer. In 1991 aanvaar sy ’n werk as administrateur by die Departement Bedryfsielkunde aan die Universiteit van die Wes-Kaapland. Vanaf 1988 studeer sy deeltyds aan die Universiteit van die Wes-Kaapland en behaal in 1993 haar B.A.-graad met Sosiologie en Bedryfsielkunde as hoofvakke. In 1997 skryf sy in vir haar honneursgraad en as deel van hierdie studies gaan sy na Nederland. Sy verwerf in 1999 haar B.A. Honneurs-graad in vrouestudies en skryf dan in vir ’n meestersgraad oor “Swart Afrikaanse vroueskrywers – die vreugde en frustrasies van die skryfproses”.
Sy is in 2003 ’n finalis vir die toekenning van Suid-Afrika se Vrou van die Jaar. In 2005 neem sy deel aan die Winternachtfees in Den Haag en toer saam met ander digters deur die Nederlandse Antille. Later daardie jaar besoek sy Suid- en Noord-Korea, waar sy aan die Internasionale Poësiefees vir Wêreldvrede deelneem. In 2006 besoek sy Duitsland, die land waar haar vader sestig jaar vantevore ’n gevangene was, waar sy aan die fees Africa Alive deelneem. In 2009 toer sy op uitnodiging van Winternachten saam met skrywers van Sint Maarten (Antille), Marokko en Nederland in Turkye, waar hulle tydens geleenthede in die stede Istanbul en Diyabakir voorlesings en werksessies oor kulturele vryheid en die verlede aanbied. Sy is stigterslid van “Bush Poets”, ’n vrouegroep digters van die Universiteit van die Wes-Kaap, en lid van die Afrikaanse Skrywersvereniging. Verder is sy stigterslid van Art de Communique, ’n organisasie vir kunstenaars, skilder, digters, musikante en ander kreatiewe tipes en stigterslid van die vroueskrywersvereniging Women in X-chains, vir wie sy die weeklikse gedigvoorlesings koördineer wat in Heartbeat Café in Lansdowne in Kaapstad plaasvind. Haar passie vir die ontwikkeling en bemagtiging van swart vroueskrywers kry onder andere uiting in die aanbieding van “Swart Afrikaanse skrywers: die skryfproses”, wat sy in 2004 by die Woordfees op Stellenbosch aanbied. In 2007 hou sy die vyfde Langenhoven-gedenklesing by die KKNK onder die titel “Die skrywer en sy gemeenskap”. Sy is nooit getroud nie en bly in Kuilsrivier, waar sy ’n huisie huur.
Skryfwerk
Sedert die ouderdom van veertien jaar skryf sy poësie. Tydens haar verblyf in Nederland ontstaan die bekende gedig “Huldeblyk aan Sarah Baartman”, wat deur die webwerf Literair Nederland aangewys word as sy gunsteling nuwe gedig wat die potensiaal het om ’n klassieke werk te word. Die gedig is ook per geleentheid deur senator Nicolas About in die Franse senaat voorgelees en speel indirek ’n groot rol daarin dat Saartjie Baartman se oorskot na honderde jare terug gebring word na Suid-Afrika. Hierdie gedig word in sy Engelse variant (“Tribute to Sara Baartman”) in 2003 in Tydskrif vir Letterkunde gepubliseer. Haar eerste digbundel, wat sy self uitgee, is “Ons kom vandaan”. Hierin gee sy ’n stem vir die bruin mense en dig oor hulle slaweherkoms en hulle taal. Hierna publiseer sy die Engelse digbundel “I’ve come to take you home”, waarin sy ikone soos Saartjie Baartman, Ruth First en Amy Biehl besing, met die duidelike boodskap dat die reis van Baartman “huis toe” nog deur baie mense onderneem moet word. Mense moet nie net tuis voel in hulle blyplek nie, maar ook binne hulself en om dit te vermag is totale versoening nodig, met ander landgenote maar ook met jouself. Sy herroep die verlede en delf na betekenisse onder die oppervlak. Haar gedig “Ons kom vandaan” word opgeneem in “Groot verseboek”.
In 1994 skryf sy haar eerste kortverhaal, “Die kind”, wat in Die Suid-Afrikaan gepubliseer word. Haar gedigte en kortverhale is in Afrikaans en Engels en word gepubliseer in onder andere Die Suid-Afrikaan, Rooi Rose, Beeld, New Letters (’n literêre tydskrif van die Universiteit van Missouri) en Karring en word ook opgeneem in die versamelbundels “Veertig is g’n vloekwoord nie”, “Die stukke wat ons sny”, “Taxi – staanplekstories”, “Uit die kontreie vandaan” en “Groot verseboek”. In 2020 word haar gedig ‘Pa weet jy ...’ in Vers en vrou opgeneem. Sy maak ook die CD “Ansela van de Caab”, oor Helena Scheffler se verhaal en haar eie navorsing oor Ansela, ’n slavin. Die Duitser Lourens Campher het drie kinders by die slavin Ansela van de Caab terwyl sy in die sewentiende eeu in die slawekwartiere in die Kaap woon. Sy word eindelik vrygemaak en sy en Lourens en hulle drie kinders, Cornelis, Agnietie en Jakoba, gaan bly op die plaas De Driespong in die Kaap.
Eerbewyse
In 2006 by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees kry sy ’n Kanna vir Beste Kontemporêre Musiek vir haar aanbieding saam met die Mamela-orkes van “''How much longer? / Hoe lank nog?''”. Sy word by dieselfde fees ook bekroon met die Afrikaans Onbeperk-prys vir vernuwende denke, onder andere vir “Ansela van de Caab” en haar betrokkenheid by die boek “Slaan vir my ’n masker, Vader”, wat sy saam met Suzette McKerron saamstel.
The Mercury (King William's Town)
The Mercury is 'n ponieformaat-weekblad wat elke Vrydag sowat 4 000 kopieë op en om King William's Town in die Oos-Kaap verkoop. Die koerant is in 1875 gestig en behoort tans aan Avusa Media Limited, die grootste koerant-uitgewer in die Oos-Kaap.
The Herald
The Herald is 'n oggendblad in Port Elizabeth wat vroeër as die Eastern Province Herald bekend gestaan het.
Dit is een van die oudste koerante in Suid-Afrika en het reeds op 7 Mei 1845 die eerste keer verskyn. Dit is egter nie die oudste dagblad nie, omdat dit eers op 31 Januarie 1898 'n dagblad geword het. The Herald se verwante aandblad, Evening Post, se publikasie is in 2000 gestaak.
Avusa Media Limited besit The Herald, asook die enigste ander dagblad in die Oos-Kaap, Daily Dispatch van Oos-Londen. Die sirkulasie van The Herald is 27 557 (dieselfde as in 1982), met sowat 194 000 lesers.
Clive Rowe
Clive Rowe (gebore 27 Maart 1964) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Paper Mask (1990), The Perfect Blue (1997), en Beauty and the Beast (2017), en in die televisiereeks Doctor Who (2005).
Dancing Girls (Atwood kortverhaalbundel)
Dancing Girls is 'n kortverhaalbundel deur die Kanadese skrywer Margaret Atwood wat die eerste keer in 1977 deur McClelland & Stewart gepubliseer is. 'n Volgende uitgawe deur Simon & Schuster in 1982 bevat 'n effens anders samestelling van stories.
Jacobus Coetsee
Jacobus Coetsee was 'n agtiende-eeuse ontdekkingsreisiger en verkenner.
Betsjoeanaland (kiesafdeling)
Betsjoeanaland was 'n kiesafdeling van die Suid-Afrikaanse Volksraad vanaf die eerste algemene verkiesing op 15 September 1910 ná Uniewording op 31 Mei daardie jaar. Uit die kiesafdeling sou later die kiesafdelings Kuruman en Vryburg voortspruit. Dit het gestrek oor die grens van die huidige provinsies Noord-Kaap en Noordwes en ook Mafeking ingesluit.
In die heel eerste algemene verkiesing is die Regerende Party se Daniël Hendrik Willem Wessels onbestrede verkies. Hy wen in 1915 vir die Suid-Afrikaanse Party met 'n meerderheid van 365 stemme teen die Nasionale Party se J.J. Booysen. In 1920 is die wenkandidaat weer van die S.A.P. toe Max Sonnenberg, wat van 1938 tot 1949 Volksraadslid vir Suid-Skiereiland sou wees, slegs 82 stemme meer as die Nasionalis Ignatius van Wijk Raubenheimer kry. Die uitslag van die 1921-verkiesing was selfs meer gelykop, maar nou klop Raubenheimer vir Sonnenberg met 39 stemme. Hy behou die setel in die 1924-verkiesing teen die onafhanklike kandidaat P.H. de Kock met 'n meerderheid van 201 stemme en in 1929 teen die S.A.P. se P.A. Fraenkel met 287 stemme. In daardie verkiesing maak die kiesafdeling Kuruman die eerste keer sy verskyning.
Raubenheimer gaan staan in 1933 in Kuruman waar hy onbestrede as koalisie-kandidaat verkies word, maar in Betsjoeanaland kry Petrus Johannes du Plessis strawwe teenstand van die onafhanklike P.H. de Kock en wen met net 448 stemme. Betsjoeanaland is hierna afgeskaf en Du Plessis verteenwoordig die kiesafdeling Vryburg van 1938 tot 1943 en Raubenheimer vir Kuruman tot 16 November 1939, waarskynlik sy sterfdag.
Tex Terry
Tex Terry (22 Augustus 1902 – 18 Mei 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Covered Wagon Trails (1940), Apache Rose (1947), en Timberjack (1955), en in die televisiereeks Death Valley Days (1952).
Pulitzerprys vir Poësie
Die Pulitzerprys vir Poësie is 'n onderafdeling van die Amerikaanse Pulitzerprys en word sedert 1922 toegeken aan 'n vermaarde, oorspronklike poësiebundel deur 'n Amerikaanse digter.
Meermalige wenners
Robert Frost het die prys vier keer (en in drie dekades) gewen; in 1924, 1931, 1937 en 1943. Edwin Arlington Robinson het dit driemaal reggekry; in 1922, 1925 en 1928. Stephen Vincent Benét het dit tweemaal verower, in 1929 en 1944.
NG gemeente Wynberg
duimnael|320px|regs|Sir [[John Truter het die hoeksteen van Wynberg se eerste NG kerk op 24 Maart 1831 gelê. Die vergrote kerkgebou is op 30 April 1843 in gebruik geneem, maar in 1897 gesloop om plek te maak vir die teenswoordige gebou. Ds. C.F.J. Muller het dit op 17 Maart 1899 ingewy. ]]
Die gemeente is op 20 September 1829 gestig toe die eerste godsdiensoefening onder die leiding van die konsulent, dr. Abraham Faure, gehou is op die plaas De Onder Schuur, later die ampswoning Westbrooke (sedert 1995 amptelik Genadendal), destyds die eiendom van mnr. Egbert Andries Buyskes. Dié geskiedkundige woning is tans binne die grense van die NG gemeente Rondebosch geleë. Die eerste hoofregter van die Kaapkolonie, sir John Truter, word as die vader en stigter van die gemeente beskou. Die eerste kerkgebou is op 30 September 1832 ingewy en 10 jaar later deur die aanbou van twee vleuels vergroot. Die vergrote kerkgebou is in 1897 gesloop om plek te maak vir die teenswoordige kerkgebou, wat op 17 Maart 1899 ingewy is.
Die eerste leraar was ds. (later dr.) Philip Eduard Faure, 'n broer van die konsulent, wat op 7 Desember 1834 bevestig is. Hy het die gemeente gedien tot en met sy dood op 7 Desember 1882. Ná dr. Faure se dood is Engelse dienste ingevoer, maar weer in 1912 afgeskaf. Lidmate van die gemeente het meegehelp aan die stigting van minstens twee Afrikaansmediumskole binne die gemeentegrense, die Laerskool Simon van der Stel en die Hoërskool Voortrekker, Kenilworth. Weens die veranderende demografie van die suidelike voorstede, het Simon van der Stel, wat Afrikaans gebly het, se leerdertal in 2006 tot onder 200 gedaal en in 2016 op 182 (gr. 1 – 7) gestaan, dieselfde as in 2010, terwyl Voortrekker parallelmedium geword het ten einde sy getalle te behou en Afrikaans mettertyd uitgefaseer is.
Stigting
duimnael|links|200px|Sir [[John Truter word beskou as die grondlegger van die gemeente Wynberg.]]
Wanneer van die stigting van die NG gemeente Wynberg gepraat word, moet die naam van sir J.A. Truter in dieselfde asem genoem word. Hy was die eerste persoon wat in die Kaapkolonie die titel "hoofregter" gedra het. Hierdie amp het hy van 1812 tot 1828 beklee. In 1824 het hy as kommissaris-politiek die eerste Sinode van die Kaapse Kerk bygewoon. Ná sy aftrede as hoofregter het hy op die "Kampgrond" (vandag nog die perseel van die militêre basis in Wynberg, hoewel met die jare verklein) gaan woon; en van daardie oomblik af is sy naam ingeweef in die geskiedenis van die gemeente Wynberg sodat hy die eretitel "Stigter van die Gemeente" gekry het.
Vir die lidmate van die NG gemeente Kaapstad wat tussen Simonstad en Soutrivier, en Houtbaai en Kuilsrivier gewoon het, was dit moeilik om die dienste in die Groote Kerk by te woon. Op versoek van sommige lidmate skryf sir John op 4 Julie 1829 aan die kerkraad om raad te vra hoe om af te stig en of die sanksie van die goewerment vir so 'n afstigting nodig was. Op 7 Julie 1829 is 'n vergadering van lidmate gehou aan die huis van Alexander van Breda (1755–1842) te Boshof, ’n plaas in die omgewing van die huidige voorstad Rondebosch. Op hierdie vergadering is eenparig besluit om met toestemming en onder leiding van hul eerw. leraars in Kaapstad ’n afsonderlike gemeente te stig. 'n Tweede brief is aan die kerkraad geskryf. Die raad het gunstig geantwoord op die briewe en daarop gewys dat die sanksie van die goewerneur vir 'n afstigting verkry moes word.
Vir hierdie doel is sir John se medewerking gevra. Hierop het van die betrokke lidmate 'n "memorie" gerig aan die goewerneur, sir G.A. Cole, om toestemming te vra om 'n gemeente te stig en 'n gebou op te rig. Dit het hy gegee op 25 Julie 1829. Daarna het die lidmate weer 'n vergadering gehou en die name genoem van persone wat hulle as ouderlinge en diakens voorstel. Sir John is versoek om die name voor die kerkraad van Kaapstad te lê en te verseker dat die goewerment daaraan goedkeuring verleen. Op 3 Augustus 1829 het sir John met die Kaapse kerkraad in verbinding getree. Op 5 September 1829 het die koloniale sekretaris die kerkraad verwittig van die goedkeuring van die goewerneur, en op 7 September verwittig die kerkraad die gemeentelede van die benoeming van Alexander van Breda sr. (1755–1842), van die plaas Boshof, en Ryk Arnoldus Mauritius Cloete, van die plaas Plumstead as ouderlinge. As diakens is benoem: Dirk Gysbert E(c)ksteen, waarskynlik van die plaas Bergvliet, Cornelis Mosterd(/t) (1787–1862), van die plaas Valkenburg, sy swaer W.A. van Schoor (1782–1845) van Malta, en Jacob Pieter Cloete, van die plaas Constantia. Van Breda, Mostert en Van Schoor se plase was binne dié deel van die gemeente wat in 1891 as die NG gemeente Rondebosch sou afstig. Die konsulent was dr. Abraham Faure van die moedergemeente.
Wynberg is as die 20ste NG gemeente in Suid-Afrika gestig nadat 165 jaar sedert die stigting van die eerste gemeente, Kaapstad, verloop het. Tot met die stigting van die 40ste, Humansdorp in 1849, sou presies 20 jaar verloop en tot met die stigting van die 60ste, Montagu in 1854, net vyf jaar. Die 100ste gemeente is in die loop van 1870 gestig.
Eerste kerk
regs|200px|duimnael|Goewerneur sir [[Galbraith Lowry Cole het sowel die hoeksteenlegging as die inwyding van die kerk saam met sy gevolg bygewoon.]]
Ná die stigting is 'n vergadering van die lidmate belê om die saak te bespreek. Op voorstel van sir John het die vergadering eenparig besluit om die saak aan die Sinode, wat op 3 November 1829 sou vergader, voor te lê. H.C.D. Maynier en H. Cloete sou die standpunt stel van die lidmate wat begeer het dat die gebou by Wynberg opgerig moes word en O.J. Truter en E.A. Buyskes sou die standpunt stel van die lidmate wat verkies het dat die gebou opgerig moes word tussen die plase van Schönnberg en Letterstedt. 'n Kommissie van die Sinode wat die saak ondersoek het, het eenparig aanbeveel dat die gebou op Wynberg opgerig moes word. So is besluit.
Geruime tyd het verloop met korrespondensie tussen die kerkraad en die goewerneur om die grond geregistreer te kry as eiendom van die gemeente. Hierdie saak is eers op 9 April 1831 afgehandel. Die grond op ’n hoogte in Wynberg, waarop ook die teenswoordige kerk staan en wat afgesny is van die kampgrond, is aan die gemeente toegeken op voorwaarde dat die grond verbeurd verklaar sou word as die gemeente nie binne nege maande begin bou en die kerk nie binne 18 maande voltooi word nie, vanaf datum 3 Maart 1831. In die tussentyd is die erediens van tyd tot tyd waargeneem deur die konsulent en ander leraars, in die voorhuise van die plaaswonings op De Onder Schuur, Boshof, Valkenburg, en op die plaas van J.M. Horak. Later is die dienste gehou in 'n skoolgebou wat aan die goewerment behoort het, en waarvan die Anglikaanse Kerk ook gebruik gemaak het vir kerklike doeleindes. Ook aan dié kerk is later (1836) 'n gedeelte van die kampgrond vir hul kerkgebou toegeken.
Nadat die "erfgrondbrief" ontvang is, het die kerkraad nie gras onder hul voete laat groei nie en is 'n begin gemaak met die bou van die kerk. 'n Boukommissie is benoem, wat bestaan het uit T.F. Dreyer, H. Cloete en J.J. Cruywagen. Die eerste bydrae vir die kerkgebou het gekom van siviele kommissaris William MacDonald Mackay, later magistraat van Wynberg; die bedrag was £11 19s. 10d. Hierdie geld was 'n deel van 'n geldsom wat aan hom toegestaan is in 'n hofgeding teen dr. John Philip, die destyds bekende sendeling na wie Philippolis genoem is. Die geding was na aanleiding van dr. Philip se boek Researches in South waarin hy, volgens eerw. Andries Dreyer, "die Afrikaanse Boerevolk skandelik belaster en ook die goeie eer en karakter van gemelde Mackay … aangerand het". Dié regsgeding het groot opspraak aan die Kaap verwek. Die hoofregter, sir John Wylde, het uitspraak gelewer op 16 Julie 1830 toe hy aan Mackay skadevergoeding van £900 toestaan. Sir John is bygestaan deur regters William Westbrooke Burton en William Menzies.
Hoeksteenlegging, eerste kerk
regs|180px|duimnael|Dr. [[Abraham Faure, leraar van Kaapstad, het voorgegaan by die hoeksteenlegging op 24 Augustus 1831 en weer by die inwyding op 30 September 1832.]]
Op 24 Augustus 1831 is, ná 'n leerrede deur die konsulent, dr. A. Faure, die hoeksteen van "eener Hollandsche Gereformeerde Kerk" gelê deur sir John Truter in die nabyheid van "de Wynbergen of Kampground", soos ’n berig in Het Z.A. Tijschrift destyds gelui het. Die hoeksteen is gelê in die teenwoordigheid van sir G.A. Cole, goewerneur, en sy gevolg (indertyd sy "suite" genoem), ’n afvaardiging van die Lutherse gemeente in Kaapstad, en ’n aantal "respektabele ingesetenes" en lede van die Kerk. Die verrigtinge is afgesluit met ’n behoorlike gebed en die sing van liedere, onder meer God Save the King. ’n "Bus" is onder die hoeksteen gelê waarin ’n perkament geplaas is waarvan V.A. Schönnberg die bewoording aan die aanwesiges voorgelees het: "In den Name Gods! Onder de Vaderlyke Regering van Zyne Groot-Brittannische Majesteit Willem den Vierden, is deze Hoeksteen van de Nederduitsch Hervormde Kerk aan die WYNBERGEN op Woensdag den 24 Augustus, in het Jaar onzes Heeren 1831, gelegd, door den Hoog-Edelen Heer Mr. J.A. Truter, Ridder." Daarna volg ’n lys van die hoofamptenare wat die geleentheid bygewoon het: die goewerneur, sir John Wylde, hoofregter, kol. John Bell, koloniale sekretaris, William Mackay, siviele kommissaris en P.B. Borcherds, magistraat. En laastens die "Kerkbestuurders" en "Mede-Besturende Commissarissen tot den opbouw der Kerk".
Inwyding, eerste kerk
Op Sondag 30 September 1832 is die gebou plegtig ingewy onder blyke van groot belangstelling. Die konsulent, dr. Faure, het by die geleentheid gepreek na aanleiding van Eks. 20:24b: "(A)an alle plaats, waar Ik Mijns Naams gedachtenis stichten zal, zal Ik tot u komen, en zal u zegenen." Onder die aanwesiges by die inwyding word onder andere genoem: die goewerneur, sy gemalin en gevolg, sir John Truter, William Mackay, asook afgevaardigdes van sowel die "Nederduitsch Hervormde" as die Lutherse gemeente in die Kaap. Die geleentheid het met eerbied en volmaakte orde afgeloop, luidens ’n inskrywing in die "resolusieboek" van die kerkraad. Die som van Rds. 375 10s. is ingesamel terwyl nog Rds. 9 ontvang is vir die doop van ses kinders. Hierdie eerste kerkgebou was 80 vt. lank en 27 vt. breed.
Kerk vergroot
Dit het kort voor lank nodig geword om die gebou te vergroot. Die gemeente het veral gegroei deur die ywer van katkiseermeester A. Keet, wat talle bruin mense afgerig het vir lidmaatskap. Op 1 Augustus 1842 is die hoeksteen gelê vir die aanbou van twee vleuels. Op 30 April 1843 is die vergrote kerkgebou ingewy, en die feesredenaar was dr. Abraham Faure wat na aanleiding van Ps. 84:2 gepreek het: "Hoe liefelijk zijn Uw woningen, o HEERE der heirscharen!" Onder die aanwesiges was onder andere oudgoewerneur sir Benjamin en lady D'Urban. Volgens eerw. Andries Dreyer is sir Benjamin "deur die Britse regering uit sy dienste ontslaan omdat … hy dit as eerlike man aangedurf het om vir die regte van Hollandse Koloniste op te kom".
Ds Adriaan Hofmeyr
duimnael|regs|170px|Prof. C.F.J. Muller het Wynberg se vergote kerk ingewy.
duimnael|links|270px|Die Wynbergse NG kerk se orrelgalery.
210px|duimnael|regs|Ds. Hofmeyr se portret wat vandag nog hang in die konsistorie van die NG gemeente Wynberg.
Ds. Adriaan Hofmeyr is op 11 Julie 1895 op Wynberg as die derde leraar van die gemeente bevestig deur ds. C.F.J. Muller, wat die konsulent was en die nuwe leraar se oom aan moederskant. Soos op Prins Albert is ook hier, spoedig ná sy koms, besluit om die ou pastorie met ’n nuwe te vervang. Die oue is gesloop en die nuwe op die dieselfde perseel, maar net ’n bietjie hoër op, teen ’n koste van £1 530 opgerig. Maar die uitstaande gebeurtenis tydens ds. Hofmeyr se kort dienstyd op Wynberg was die bou van die nuwe kerk. Dié besluit is geneem op ’n gemeentevergadering op 24 November 1896 toe deur die kerkraad daartoe volmag gegee is. Nog voor die bouwerk begin het, het die leraar saam met ouderling Tom Louw, wat al die onkoste betaal het, na Europa gegaan. Die kerkraad het dié broer later bedank vir sy "liefdesdiens" aan die leraar bewys.
Wynberg se vergote kerkgebou
Om die nodige geld vir die kerkgebou te kry is ’n deel van die pastoriegrond teen £1 500 verkoop en is daar op 4 Augustus 1897, op ds. Hofmeyr se voorstel, besluit dat ouderling Louw gevolmagtig word om met dr. Muir te onderhandel oor die verkoop van die skoolgeboue op die aangewese grond aan die regering vir ’n bedrag van nie minder nie as £4 000. Dié skoolgeboue was die kerk se eiendom en het die meisieskool gehuisves wat ds. Strasheim gestig het. Teen dié voorstel het sekere lidmate beswaar gemaak, maar wat die verloop van die saak was, blyk nie uit die ses blanko bladsye in die notuleboek van destyds nie. Die verkoop het nietemin deurgegaan en so het die gemeente ’n kosbare besitting kwytgeraak, maar in die plek daarvan ’n nuwe, sierlike kerkgebou gekry wat op 17 Maart 1899 ingewy is met ’n redevoering deur prof. Muller oor Miga 4:2: "Komt en laat ons opgaan tot den berg des HEEREN, en ten huize van den God Jakobs, opdat Hij ons lere van Zijn wegen, en wij in Zijn paden wandelen (Statebybel)."
Ná prof. Muller se toespreek het ds. Hofmeyr ’n kort oorsig gegee van die geskiedenis van die kerkgebou en die bedankings waargeneem. Dieselfde aand is ’n pragtige nuwe orrel ter waarde van digby die £1 000 ingewy deur ds. G.F.C. van der Lingen van Simonstad. Die nuwe kerk met sy toring ingereken, het £4 000 gekos. Die goewerneur sir Alfred Milner was teenwoordig by die inwyding. Volgens oorlewering het ds. Hofmeyr vir hom Hollandse lesse gegee. Die pilare wat die middedak van die kerkgebou stut was 'n geskenk van die heer C.J. Rhodes, met wie ds. Hofmeyr ook bevriend was. Volgens eerw. Andries Dreyer, wat die Wynbergse gemeente se geskiedenis met sy eeufees in 1929 opgeteken het, was die latere lord Milner "toe seker nie ’n persona grata by die Afrikaanse volk nie, want geen ses maande daarna het die vreeslike oorlog van Engeland teen die Transvaalse en Vrystaatse Republieke uitgebreek."