cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Cannes-rolprentfees 1959
Die 12de Cannes-rolprentfees is van 30 April - 15 Mei 1959 in Cannes, Frankryk, gehou. Die Palme d'Or is toegeken aan Black Orpheus (Orfeu Negro) deur Marcel Camus. Die fees is geopen met The 400 Blows (Les Quatre Cents Coups) deur François Truffaut en afgesluit met The Diary of Anne Frank deur George Stevens. Die Franse dramaturg en draaiboekskrywer Marcel Achard was die president van die jurie.
In 1959 het die Franse rolprentbedryf van die departement van nywerheid geskuif na die departement van kultuursake.
Walton Goggins
Walton Goggins (gebore 10 November 1971) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Predators (2010) en The Hateful Eight (2015), en in die televisiereekse The Shield (2002) en Justified (2010).
Cannes-rolprentfees 1959
Pryse
duimnael|140px|Marcel Achard, president van die jurie. duimnael|140px|François Truffaut, beste regisseur. Van die mense en prente wat in 1959 pryse ontvang het, is:
Kortprente
Aspalathus humilis
Aspalathus humilis is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Tafelberg en by Jonkershoek naby Stellenbosch voor waar dit deel van die fynbos is. Die plant het 'n voorkomsgebied van 200 km² en die twee subpopulasies is in beskermde gebiede. Die plant was eers beskou as endemies aan Tafelberg maar is 1983 in Jonkershoek ook ontdek.
Halichondria oshoro
Halichondria oshoro is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1961 deur Tanita.
Anton Alberts
Anton De Waal Alberts (* 1970) is 'n Suid-Afrikaanse advokaat en politikus wat tans 'n lid van die Gauteng provinsiale wetgewer is, waar hy die Vryheidsfront Plus verteenwoordig. Hy is die party se koukusleier in die wetgewer. Alberts was 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vanaf 2009 tot 2019. Tussen 2007 en 2009 het hy as 'n raadslid van die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit gedien.
Vroeë lewe en opvoeding
Alberts is op 27 Augustus 1970 in Johannesburg gebore. Hy het aan die Hoërskool Roodepoort gematikuleer, waarna hy 'n LL.B en LL.M aan die Randse Afrikaanse Universiteit verwerf het. Hy het toe 'n M.Phil in Toekomsstudies aan Universiteit Stellenbosch ontvang. In 2007 het hy 'n Kanadese LL.B verwerf. Alberts is tans besig met sy doktorsgraad in internasionale reg aan die Universiteit van Kaapstad.
Politieke loopbaan
In 2007 is Alberts as 'n raadslid van die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit vir die Vryheidsfront Plus aangewys. Hy het 'n parlementslid in 2009 geword. Hy is in 2014 vir 'n tweede termyn herkies.
In die Mei 2019-verkiesing is Alberts tot die Gauteng provinsiale wetgewer, asook sy party se koukusleier verkies.
Nita Talbot
Nita Talbot (gebore 8 Augustus 1930) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent That Funny Feeling (1965) en in die televisiereekse The Fugitive (1963), Hogan's Heroes (1965), en Mannix (1967).
Michael Tshishonga
Michael Malisa Tshishonga is 'n Suid-Afrikaanse politikus en was vanaf 21 Mei 2014 tot Mei 2015 lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir Agang.
Melba Rae
Melba Rae (7 Oktober 1922 – 30 Desember 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Lights Out (1946), The Chevrolet Tele-Theatre (1948), The Clock (1949), en Search for Tomorrow (1951).
Huguette Duflos
Huguette Duflos (24 Augustus 1887 – 12 April 1982) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mysteries of Paris (1922), L'homme à l'Hispano (1926), Le procès de Mary Dugan (1931), en The Captain (1946).
Roet
Roet bestaan koolstofdeeltjies wat voortspruit uit die onvolledige verbranding van koolwaterstowwe.
Wanneer koolwaterstowwe verbrand, reageer dit met suurstof:
As daar egter nie genoeg suurstof is nie, sal koolwaterstowwe met mekaar begin reageer om aromatiese ringe te vorm. 'n Aromatiese ring is 'n ring van ses koolstofatome.
Baie komplekse aromatiese ringe kan soms gesien word as 'n swart neerslag en word roet genoem.
Om roetvorming te voorkom, kan stoom bygevoeg word. In so 'n geval sal die stoom eerder reageer met die metaan volgens die stoom-metaan reaksie, eerder as om met ander koolwaterstowwe te reageer:
Aangesien 'n aromatiese ring uit ses koolstofatome met dubbelbindings bestaan, is koolwaterstowwe met ses of meer koolstofstowwe of olefiene (dubbelbindings) meer geneig om aromatiese ringe te vorm. Dit is om hierdie rede dat daar meer stoom by 'n fakkel gevoeg word om swart rookvorming te voorkom wanneer die olefiene in die gas toeneem.
Ook, wanneer suurstof verhoog word, sal die verbranding van die koolwaterstofmolekules met suurstof verkies bo reaksie met ander koolwaterstofmolekules om roet te vorm.
Ola Ray
Ola Ray (gebore 26 Augustus 1960) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente 48 Hrs. (1982), 10 to Midnight (1983), en Beverly Hills Cop II (1987).
Halichondria oxiparva
Halichondria oxiparva is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Tweede Piramide
Die Tweede Piramide is 'n bergpiek in die Witteberge, 'n bergreeks aan die noordelike Drakensberg van die Vrystaat. Die piek is 2 227 m bo seespieël.
Jana Pallaske
Jana Pallaske (gebore 20 Mei 1979) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Extreme Ops (2002), EuroTrip (2004), Speed Racer (2008), en Inglourious Basterds (2009).
Themba Godi
Nelson Themba Godi (* 10 Augustus 1966 in Matsabana naby Bushbuckridge, Mpumalanga, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en onderwyser en lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African People's Convention.
Loopbaan
Themba Godi sluit tydens sy studiejare aan die Universiteit van die Noorde by die swart nasionalistiese party Pan Africanist Congress of Azania aan, waar hy as algemene lid en leier dien tot en met 2007 toe hy die African People's Convention stig.
Disa versicolor
Disa versicolor is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. In Suid-Afrika is die plant inheems aan Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Oos-Kaap en die Vrystaat. Buite Suid-Afrika is die plant inheems aan Angola, Eswatini, Lesotho, Mosambiek en Zimbabwe.
Daniel Eric Gold
Daniel Eric Gold (gebore 19 September 1975) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente War of the Worlds (2005), Charlie Wilson's War (2007), Definitely, Maybe (2008), en Café (2011).
Claire Duhamel
Claire Duhamel (6 September 1925 – 7 Februarie 2014) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Je t'aime, je t'aime (1968), Stolen Kisses (1968), en Bed & Board (1970).
Eerste Piramide
Die Eerste Piramide is 'n bergpiek in die Witteberge, 'n bergreeks aan die noordelike Drakensberg van die Vrystaat. Die piek is 2 069 m bo seespieël.
Richard Vernon
Richard Vernon (7 Maart 1925 – 4 Desember 1997) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Goldfinger (1964), A Hard Day's Night (1964), en Gandhi (1982), en in die televisiereeks The Hitchhiker's Guide to the Galaxy (1981).
Halichondria papillaris
Halichondria papillaris is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1766 deur Pallas.
Aspalathus hypnoides
Aspalathus hypnoides is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg voor waar dit deel van die fynbos is. Daar is drie subpopulasies wat bedreig word deur indringerplante soos die acacia en hakea-spesies. Meer as 50% van die suidelike laer hellings van die berg is reeds besmet met die spesies.
Disa vigilans
Disa vigilans is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort. Die plant is endemies aan Mpumalanga en kom op die Drakensberg-eskarp by Lydenburg voor. Daar is net een populasie en die spesie het van sy habitat afgestaan aan die aanplant van plantasies. Die populasie is gefragmenteer en groei op die brandbane in die plantasies. Die totale populasie is minder as 250 plante.
Isabel Rea
Isabel Rea (gebore Februarie 1889) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Under the Gaslight (1914) en Fire and Sword (1914).
Gloria Talbott
Gloria Talbott (7 Februarie 1931 – 19 September 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente All That Heaven Allows (1955), We're No Angels (1955), The Cyclops (1957), en The Leech Woman (1960).
W Mensae
W Mensae (afgekort as W Men) is 'n buitengewone geelsuperreus in die Groot Magellaanse Wolk in die suidelike sterrebeeld Tafel. Dt is 'n R Coronae Borealis-veranderlike waarvan die helderheid periodiek met verskeie magnitudes afneem.
W Men is 'n baie verafgeleë ster en lê in die naburige sterrestelsel die Groot Magellaanse Wolk. Ondanks sy groot ligsterkte het dit 'n maksimum skynbare magnitude van 13,8, wat te dof is om met 'n klein teleskoop te sien. Sy radius is bereken op 61 keer die Son s'n, oftewel 61 rson.
W Men se veranderlikheid is in 1927 deur Willem J. Luyten ontdek. Dit behoort tot die baie skaars soort veranderlike sterre wat in die R Coronae Borealis-klas val; hulle word dikwels "omgekeerde novas" genoem omdat hulle soms baie verdof. Op sy maksimum helderheid het W Men 'n fotografiese (blou) magnitude van minder as 18,3, wat beteken dit kan dan nie op fotografiese plate bespeur word nie. Die algehele helderheid van die ster verander egter vermoedelik nie, want die afname in helderheid word waarskynlik veroorsaak deur stof wat die ster tydelik verberg. Kort golflengtes van lig word geabsorbeer en as infrarooi hervrygestel. Baie R CrB-sterre het kort pulseringstydperke; W Men het 'n tydperk van sowat 67 dae.
Tyras
Tyras kan in die antieke tydperk verwys na:
Lucie Pohl
Lucie Pohl (gebore 15 April 1983) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Fantastic Beasts and Where to Find Them (2016) en in die televisiereekse Red Dwarf (1988) en Homeland (2011).
Chrysocoma ovata
Chrysocoma ovata is 'n meerjarige struik wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is endemies aan Jemen.
Charles Victor
Charles Victor (10 Februarie 1896 – 23 Desember 1965) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Major Barbara (1941), The Cure for Love (1949), Calling Bulldog Drummond (1951), en The Ringer (1952).
Adam Goldberg
Adam Goldberg (gebore 25 Oktober 1970) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Prophecy (1995), Saving Private Ryan (1998), A Beautiful Mind (2001), en Deja Vu (2006).
Disa virginalis
Disa virginalis is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus Disa behoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom op die Piketberg, Limietberg en Groot-Winterhoekberge, op die suidelike rotshange, op hoogtes van 1000 m voor. Die plant word as seldsaam beskou.
The Sphinx (Witteberge)
The Sphinx is 'n bergpiek in die Witteberge, 'n bergreeks aan die noordelike Drakensberg van die Vrystaat. Die piek is 2 059 m bo seespieël.
Chrysocoma rigidula
Chrysocoma rigidula is 'n meerjarige struik wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Oos-Kaap voor.
Solombala-Engels
Solombala-Engels is 'n uitgestorwe Engels-Russiese pidgintaal wat tussen die 18de en 20ste eeu gepraat is deur die plaaslike handelaars en buitelandse matrose in Archangelsk se hawebuurt Solombala.
Solombala-Engels se grammatika toon ooreenkomste met Russenorsk, 'n ander handelstaal wat eens in die Noordpoolgebied gebruik is. Volgens die taalkundige Johanna Laakso toon albei kontaktale die invloed van die gebied se inheemse Oeraalse tale. Daar word byvoorbeeld gesê dat die werkwoordagtervoegsel -om 'n Fins-Oegriese oorsprong het.
Shanna Reed
Shanna Reed (gebore 30 Oktober 1955) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Banker (1989) en The Night Caller (1998), en in die televisiereekse Cheers (1982) en The Colbys (1985).
Halichondria pelliculata
Halichondria pelliculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Halichondria phakellioides
Halichondria phakellioides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy & Frederick.
Sandrine Dumas
Sandrine Dumas (gebore 28 April 1963) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Valmont (1989) en The Double Life of Véronique (1991), en in die televisiereeks Chez Maupassant (2007).
Klein Thababosigo
Klein Thababosigo is 'n bergpiek in die Witteberge, 'n bergreeks aan die noordelike Drakensberg van die Vrystaat. Die piek is 1 842 m bo seespieël.
Dit is geleë in die Thabo Mofutsanyana-distriksmunisipaliteit in die Oos-Vrystaat, in die sentrale deel van die land, 300 km suid van Pretoria, die hoofstad van die land. Klein Thababosigo is deel van Witteberge.
Geografie
Die land rondom Klein Thababosigo is heuwelagtig in die weste, maar in die ooste is dit vlak. Die hoogste gebied rondom het 'n hoogte van 2 188 meter en is 1,9 km noordwes van Klein Thababosigo. Daar woon ongeveer 124 mense per vierkante kilometer rondom Klein Thababosigo en is redelik dig bevolk. Die naaste groter dorp is Fouriesburg, 15 km oos van Klein Thababosigo. Die gebied rondom Klein Thababosigo is bedek met grasveld. In die streek rondom Klein Thababosigo kom berge baie algemeen voor.
Klimaat
Die klimaat is vogtig en subtropies. Die gemiddelde temperatuur is 17 °C. Die warmste maand is Desember, teen 22 °C, en die koudste is Junie, teen 8 °C. Die gemiddelde reënval is 891 millimeter per jaar. Die natste maand is Desember, met 169 millimeter reën, en die droogste is Julie, met 10 millimeter.
Jan Bruegel die Jongere
Jan Bruegel (ook Breugel) die Jongere Nederlandse fonetiese uitspraak: ˈjɑn ˈbrøːɣəl; 13 September 1601 – 1 September 1678) was 'n Vlaamse Barokskilder. Hy was die seun van Jan Bruegel die Ouere en kleinseun van Pieter Bruegel die Ouere, beide prominente skilders wat bygedra het tot respektiewelik die ontwikkeling van Renaissance- en Barokskilderwerk in Suid-Nederland. Hy het sy vader se ateljee op 'n vroeë ouderdom oorgeneem en dieselfde onderwerpe as sy vader geskilder in 'n styl wat soortgelyk is aan dié van sy vader. Hy het op 'n gereelde grondslag saamgewerk met van die voorste Vlaamse skilders van sy generasie.
Lewe
. Brueghel is gebore op 13 September 1601 in Antwerpen uit die huwelik tussen Jan Bruegel die Ouere en Isabella de Jode. Sy moeder was die dogter van die kartograaf, graveur en uitgewer Gerard de Jode. Hy is deur sy vader opgelei in sy ateljee. Sy vader was 'n vriend van Rubens. Bruegel was waarskynlik behulpsaam met sy vader se groot opdragte.
Op sy vader se aanstigting reis hy in omstreeks 1622 na Milaan waar hy verwelkom is deur Kardinaal Federico Borromeo. Die kardinaal was 'n beskermheer en vriend van sy vader, wat die kardinaal ongeveer 30 jaar tevore in Rome ontmoet het. In wat waarskynlik 'n daad van rebellie teen sy vader was, het hy na Genua gereis waar hy by sy neefs, die Antwerpse skilders en kunshandelaars Lucas de Wael en Cornelis de Wael gewoon het. Hulle en Bruegel se moeder was susters. Sy vriend en mede-Antwerpse kunstenaar Antoon van Dyck was destyds ook aktief in Genua. Bruegel het later in 1623 in Valletta, Malta gewerk. Van 1624 tot 1625 het hy ook in Palermo, Sisilië gewoon, toe Van Dyck daar gewerk het.
Brueghel het eers met sy terugkeer na Noord-Italië in Turyn verneem dat sy vader op 13 Januarie 1625 aan cholera oorlede is. Hy wou dadelik na Antwerpen terugkeer, maar moes weens 'n erge koors sy vertrek vir 16 dae uitstel. Nadat hy van sy siekte herstel het, vertrek hy na sy vaderland via Frankryk. In Parys ontmoet hy die Antwerpse kunshandelaar en skilder Peter Goetkint die Jongere, wat die seun was van Peter Goetkint die Ouere, die meester van Jan se vader. Goetkint was gretig om terug te keer na Antwerpen omdat sy vrou na verwagting binnekort geboorte aan 'n kind sou gee. Die kind is gebore op 25 Augustus, die dag waarop Breugel in Antwerpen aangekom het saam met sy reisgenoot, wat self 'n paar dae later oorlede is.
Bruegel het die bestuur van sy vader se ateljee oorgeneem, die voltooide werke van sy vader verkoop en van sy vader se onvoltooide skilderye voltooi. In die Gilde-jaar van 1624-1625 het Bruegel 'n meesterskilder van die Gilde van Sint Lukas van Antwerpen geword. In 1626 is hy getroud met Anna Maria Janssens, dogter van Abraham Janssens, 'n gerekende skilder van historiese temas in Antwerpen. Hy het voortgegaan om die groot ateljee van sy vader te bedryf en in 1630 dekaan geword van die Gilde van Sint Lukas. In dieselfde jaar is hy deur die Franse hof opdrag gegee om 'n reeks skilderye oor die lewe van Adam te skilder. Dit wil voorkom of sy ateljee na hierdie tydperk begin agteruitgaan het, en dat hy begin het om werke op kleiner skaal te skilder, wat laer pryse ontvang het as dié wat vroeër vervaardig is.
Later het hy in die 1650's op onafhanklike wyse in Parys gewerk en in 1651 skilderye vir die Oostenrykse hof geskilder. Hy is weer in Antwerpen in 1657 opgemerk, waar hy gewoon het tot sy dood.
Sy leerlinge sluit sy ouer seuns Abraham Bruegel, Philips Bruegel en Jan Pieter Bruegel in asook sy broerskind Jan van Kessel en sy jonger broer Ambrosius Bruegel.
Algemeen
As gevolg daarvan dat hy sy vader se ateljee op 'n vroeë ouderdom oorgeneem het, was sy keuse van onderwerpe en styl soortgelyk aan dié van sy vader. Sy repertorium het historiese skilderye, allegoriese- en mitologiese tonele, landskappe en seelandskappe, jag- en dorpstonele, gevegstonele en tonele van die Hel en die onderwêreld ingesluit. Anders as vader het hy nie soveel stillewes van blomme geskilder nie, en meer klem daarop gelê om diere in landskapskilderye vas te lê. Na sy vader se dood het hy sy handtekening verander van "Bruegel" na "Breugel". Ongeveer 340 skilderye word aan hom toegeskryf. Alhoewel hy nie sy vader oortref het in die kwaliteit van sy uitset nie, kan sy vroeë werke kwalik van dié van sy vader onderskei word in terme van hul vlak van vakmanskap.
Landskapskilderye
Hy het 'n groot variëteit landskapskilderye geskilder, soos landskapskilderye van woude, riviere, hawens, dorpe, stadsbeelde, argitektoniese uitsigte met figure en veduti, tonele uit die Hel en landskapskilderye van die Heilige Gesin, paradyslike tonele en allegoriese tonele. Hierdie landskapskilderye toon sy vader se invloed, alhoewel hy in sy latere loopgaan sy eie tegnieke sou ontwikkel.
Edith Taliaferro
Edith Taliaferro (21 Desember 1894 – 2 Maart 1958) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Young Romance (1915), The Conquest of Canaan (1916), en Who's Your Brother? (1919).
Jan Bruegel die Jongere
Landskapskilderye
Sy beste werke is sy wye landskapskilderye, wat hy op sy eie of in samewerking met ander skilders soos Hendrick van Balen die Ouere en Joos de Momper geskilder het. Tydens sy loopbaan het hy met baie ander kunstenaars saamgewerk, soos Jan van Balen die Jongere - die seun van sy vader se medewerker Hendrick van Balen die Ouere -, Pieter de Lierner, Adriaen Stalbemt, Lucas Van Uden, sy swaer David Teniers die Jongere, sy skoonpa Abraham Janssens, Sebastiaen Vrancx, Denijs van Alsloot en Hendrik de Clerck.
As gevolg van die aanvraag na groot dekoratiewe landskapskilderye het Brueghel soms sy vader se werke in sy ateljee laat kopieer en dit dan onder sy vader se handtekening verkoop. In die wye landskapkilderye het hy dikwels werke van sy vader herhaal, maar dit in 'n ander palet uitgevoer. Onder sy veduta-skilderye is Die Koninklike Paleis in Brussel (ongeveer 1627) wat in samewerking met Sebastiaen Vrancx geskilder is.
In sy landskapskilderye van dorpstonele het Bruegel aanvanklik sy vader se leiding gevolg, maar in die 1640's geleidelik sy eie idioom ontwikkel.
Stilleweskilderye
Hy was 'n minder produktiewe skilder van stilleweskilderye van blomme as sy vader. Hy was egter geïnspireer deur sy vader se werke, waarop hy sy eie variasies aangebring het. Sy stilleweskilderye van blomme is gewoonlik op 'n kleiner skaal uitgevoer en is minder kompak en gedetailleerd.
Sy vader het 'n nuwe kategorie van stilleweskilderye geskep: kranseskilderye. Dit is 'n spesiale soort stillewe wat in Antwerpen ontwikkel is, saam met ander kunstenaars soos Hendrick van Balen, Frans Francken die Jongere, Rubens en Daniel Seghers. Hierdie skilderye toon tipies 'n blomkrans rondom 'n gewyde beeld of portret. Hierdie genre is aanvanklik geïnspireer deur die kultus van verering en toewyding aan Maria, wat in die Habsburgse hof (destydse heersers oor Suid-Nederland) en algemeen in Antwerpen voorgekom het.
Halichondria poa
Halichondria poa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1947 deur De Laubenfels.
Jayne Regan
Jayne Regan (28 Julie 1909 – 19 Maart 2000) was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Texas Jack (1935), Stowaway (1936), en Booloo (1938).
Chrysocoma acicularis
Chrysocoma acicularis is 'n meerjarige struik wat deel is van die Asteraceae familie. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap voor. Dit kom voor in die Witberg naby Matjiesfontein in die Tankwa Karoo. Die plant is laas in 1948 gesien maar word nie as uitgestorwe beskou nie, eerder as seldsaam. Veldwerk is nodig om die status van die plant te bevestig.
John Barrow
Sir John Barrow (1764–1848) was 'n Engelse ontdekkingsreisiger. Hy gebore van arm ouers op Ulverston en het begin werk in 'n ystersmeltery op Liverpool. Hy werk homself op van tydhouer tot vennoot. As sekretaris vir lord George Macartney, die eerste Britse ambassadeur na China, besoek hy die Ooste en in 1797 kom hy saam met Macartney na die Kaapkolonie toe hy Goewerneur geword het onder die eerste Britse bewind. Barrow word op 'n ontdekkings en diplomatieke sending na die grens gestuur, hy stel 'n staatsdiens pos in en trou met 'n plaaslike meisie, Anna Maria Truter en keer in 1803 na Engeland terug. Sy boek Travels into the Interior of South Africa verskyn in 1806 en is een van die bekendste werke in sy soort. As minister van die Vloot van 1804 tot 1845 is hy in 1835 verhef tot baronet.
Claudine Dupuis
Claudine Dupuis (Mei 1924 – 26 Mei 1991) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Fort de la solitude (1948), Boîte de nuit (1951), The Maiden (1955), en Adorables démons (1957).
Aspalathus incana
Aspalathus incana is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by Klein Swartberg, op hoogtes van 1250 m of hoër, voor waar dit deel van die fynbos is. Die populasie is stabiel en die plant word beskou as seldsaam. Dit groei in 'n beskermde gebied.
Alicia von Rittberg
Alicia von Rittberg (gebore 10 Desember 1993) is 'n Duitse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Fury (2014) en in die televisiereekse Meine wunderbare Familie (2008) en Charité (2017).
Hoërskool Bellville
Die Hoërskool Bellville is geleë in Bellville, een van die Kaapstadmetropool se noordelike voorstede en is op 25 Januarie 1937 gestig. Die skool is tans onder die leiding van mnr. Deon du Plessis, en is veral bekend vir sy wêreldklas-orkes en gemengde koor.
Dit is ook een van die vier MTBS-skole en ding mee teen onder meer die Hoërskool D.F. Malan, nog ‘n skool in die noordelike voorstede, waar die Hoërskool Bellville die dominante krag in rugby, landloop en netbal is, en die algehele voorloper in die jaarlikse interskolekompetisie.
Kultuur
Die skool se koerant is Sapiens en sy podsending is Paratus.
Henry Victor
Henry Victor (2 Oktober 1892 – 15 Maart 1945) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Crossed Signals (1926), The Luck of the Navy (1927), Freaks (1932), en To Be or Not to Be (1942).
Aspalathus incurvifolia
Aspalathus incurvifolia is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Gansbaai tot by Gouritsmond voor waar dit deel van die fynbos is. Die plant het 'n voorkomsgebied van 8156 km² en word bedreig deur indringerplante.
Tepelkop
Die Tepelkop is 'n bergpiek in die Witteberge, 'n bergreeks aan die noordelike Drakensberg van die Vrystaat.
Halichondria pontica
Halichondria pontica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Tepelkop
Tepelkop lê in die Thabo Mofutsanyana-distriksmunisipaliteit in die Oos-Vrystaat, in die sentrale deel van die land, ongeveer 290 km suid van Pretoria, die land se hoofstad. Tepelkop se piek is 1 978 meter bo seespieël geleë, of 158 meter bo die omliggende terrein. Dit is ongeveer 1,2 kilometer breed aan sy voet.
Halichondria pontica
Die spons behoort tot die genus Halichondria en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Czerniavsky.
Tepelkop
Geografie en klimaat
Die grond rondom Tepelkop is heuwelagtig in die noordweste, maar in die suidooste is dit plat. Tepelkop is geleë op 'n hoogte wat die oos-wes rigting gee. Die hoogste punt in die gebied het 'n hoogte van 2 174 meter en is 2,4 km noordwes van Tepelkop. Die gebied rondom Tepelkop is bedek met grasveld en berge en heuwels kom baie algemeen voor.
Die klimaat by Tepelkop is vogtig en subtropies. Die gemiddelde temperatuur is 16 °C. Die warmste maand is Januarie, teen 20 °C, en die koudste is Junie, teen 8 °C. Die gemiddelde reënval is 835 millimeter per jaar. Die natste maand is Desember, met 180 millimeter reën, en die droogste is Julie, met 6 millimeter.
Aspalathus intervallaris
Aspalathus intervallaris is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Hangklip tot by Hermanus voor waar dit deel van die fynbos is. Die plant het 'n voorkomsgebied van 160 km² en daar is vyftien subpopulasies. Die plant het reeds 30% van sy habitat aan ontwikkeling langs die kus afgestaan.
Vancouver, Washington
Vancouver is 'n stad op die noord-oewer van die Columbiarivier in die Amerikaanse staat, Washington. Vancouver, gestig in 1852 en ingelyf in 1857, is die vierde grootste stad in die staat, met 'n bevolking van 161 791 (2010-sensus). Vancouver is die setel van Clark County, en is deel van die Portland-Vancouver metropolitaanse gebied, die 24ste grootste metropolitaanse gebied in die Verenigde State.
Etimologie
Vancouver deel sy naam met die groter stad van Vancouver wat 491 km noord in die Kanadese provinsie van British Columbia geleë is. Beide stede is na die see-kaptein George Vancouver genoem, alhoewel die Kanadese stad 29 jaar na Vancouver, Washington ingelyf is, en 60 jaar nadat die naam Vancouver vir die eerste keer gebruik is as verwysing na die historiese Fort Vancouver Trading Post op die Columbiarivier. Stadsamptenare het van tyd tot tyd voorgestel dat die Amerikaanse stad se naam verander na Fort Vancouver, Vancouver VSA, of selfs Ou Vancouver, om verwarring met sy noordelike buurman te verminder. Baie inwoners onderskei tussen die twee stede deur te verwys na die Kanadese stad as "Vancouver, BC" en na Vancouver in die VSA as "Vancouver, Washington" of "Vancouver VSA." Plaaslike byname sluit in: "Vantucky" (hoewel die bynaam dikwels gebruik word as 'n neerhalende term)      en "Die Couv(e)". In 2013 het die bynaam "Vansterdam" opgeduik as 'n gevolg van die wettiging van dagga in die staat van Washington. Die bynaam word ook al lank gebruik om te verwys na Vancouver, BC, en is 'n duidelike verwysing na Amsterdam in Nederland.
Geskiedenis
Die gebied van Vancouver, Washington is oorspronklik deur 'n verskeidenheid van inheemse Amerikaanse stamme bewoon, waarvan die mees onlangse die Chinook en Klickitat stamme was, wat permanente nedersettings van houthuise gebou het. Die Chinookan en Klickitat se name vir die gebied was Skit-so-te-ho en Ala-Si-kas, onderskeidelik, wat "land van die modder-skilpaaie" beteken. Die eerste kontak met Europeers was in 1775, met ongeveer die helfte van die inheemse bevolking dood as gevolg van pokke, voor die Lewis-en-Clark-ekspedisie kamp in die gebied opgeslaan het in 1806. Binne die volgende vyftig jaar het ander optredes en siektes soos masels, malaria en griep die Chinookan-bevolking van 'n geskatte 80 000 verminder na 'n paar dosyn grondlose vlugtelinge.
Volgens Meriwether Lewis was die Vancouvergebied "die enigste gewenste ligging vir 'n nedersetting wes van die Rotsgebergte." Die eerste permanente Europese nedersetting was in 1824, toe Fort Vancouver gestig is as 'n handelstasie van die Hudson's Bay Maatskappy. Op daardie stadium was die gebied deur beide die VSA en Brittanje beset onder 'n gemeenskaplike besettingsooreenkoms. Gemeenskaplike besetting het gelei tot die Oregon-grensgeskil wat op 15 Junie 1846 beëindig is, met die ondertekening van die Oregon-Verdrag, wat volle beheer van die gebied aan die Verenigde State van Amerika gegee het.
Die Amerikaner Henry Williamson het voor 1845 'n groot stuk grond wes van die Hudson's Bay Maatskappy geëis (insluitend 'n gedeelte van die hedendaagse Vancouverhawe). Hy het sy grondeis by die hof in Oregon City geregistreer, voordat hy na Kalifornië vertrek het. In 1850 het Amos Short die grond deur middel van 'n grondeisskenking bekom en die dorp Columbia City genoem. Die naam is na Vancouver verander in 1855. Vancouver is op 23 Januarie 1857 as stad geïnkorporeer.
Ayurveda
Ayurveda is 'n alternatiewe medisyne-stelsel met historiese wortels in die Indiese subkontinent. Die teorie en praktyk van Ayurveda is pseudowetenskaplik.
Johannes Quack, skrywer van die boek Disenchanting India: Organized Rationalism and Criticism of Religion in India, sê "Gewone lede het my vertel hoe hulle sommige van hierdie pseudowetenskappe beoefen, privaat of as gesertifiseerde dokters, meestal Ayurveda."
Die redakteurs van die boek Pseudoscience: The Conspiracy Against Science se "Ayurveda, 'n tradisionele Indiese medisyne, is die onderwerp van meer as 'n dosyn tydskrifte met sommige van hierdie 'vakkundige' tydskrifte wat slegs aan Ayurveda gewy is, ander aan Ayurveda en ander pseudowetenskappe. Die meeste huidige Ayurvedanavorsing kan as 'tandemuiswetenskap' geklassifiseer word, navorsing wat iets wat nie deur wetenskap gewys is om te bestaan nie, as uitgangspunt aanvaar. Ayurveda is 'n lankbestaande stelsel van oortuigings en tradisies, maar die beweerde effekte daarvan is ook nie wetenskaplik bewys nie. Die meeste Ayurvedanavorsers kan net sowel die tandmuis bestudeer. Die Duitse uitgewers Wolters Kluwer het die Indiese vrye toeganguitgewer Medknow in 2011 gekoop en het sy hele vloot tydskrifte verkry, insluitend dié wat toegewy is aan onderwerpe oor pseudowetenskap soos An International Quarterly Journal of Research in Ayurveda."
Die Indiese mediese vereniging, 'n nasionale vrywillige organisasie van dokters in Indië, beskryf die praktyk van medisyne deur Ayurvedapraktisyns as kwaksalwery. Die vereniging se webbald stel dit as volg: "Die doel van hierdie samevatting van hofbevele en verskillende reëls en regulasies is om dokters die kennis te gee oor spesifieke bepalings en bevele wat kwaksalvery deur ongekwalifiseerde mense, praktisyns van Indiese en geïntegreerde medisyne, uitoefen om moderne geneeskunde te beoefen."
Ayurveda word veral in Indië en Nepal beoefen, waar ongeveer 80% van die bevolking daarvan gebruik maak. Die Amerikaanse departement van gesondheid en menslike dienste verklaar dat "die meerderheid van Indië se bevolking Ayurveda uitsluitlik of gekombineer met konvensionele Westerse medisyne gebruik, en dat dit in verskillende vorme in Suidoos-Asië beoefen word".
Ayurveda en Koronavirus-siekte
Voordat entstowwe vir die voorkoming van SARS-CoV-2-infeksie beskikbaar gestel is, is verskillende vorme van Ayurveda-behandelings oorweeg en sommige is geëvalueer om COVID-19 te behandel. Hierdie studies is bevorder deur die regering van Indië en die Ayush-ministerie, wat die belangrikheid van Ayurveda en "huisrate" in plaas van inentings bevorder het. Die Indiese regering het 'n protokol vir die behandeling en voorkoming van COVID-19 op Ayurved en joga vrygestel. Hulle beweer dat die protokol gebruik maak van "Kennis uit die klassieke Ayurveda en ervaring uit kliniese praktyke, empiriese bewyse en biologiese aanneemlikheid en opkomende tendense van deurlopende kliniese studies" Selfs betroubare koerante is aangemoedig om resepte vir "immuniteitsversterkende tonika" te publiseer wat gebruik maak van algemene items, soos gemmer, borrie en basiliekruid. Ayurvediese skole het die drink van kruietee soos chai-tee, pranayama-oefeninge en meditasie bevorder as maniere om die immuunstelsel te versterk en infeksie deur SARS-CoV-2 te voorkom. Die verkoop van Ayurvediese medisyne gedurende hierdie tydperk het met 50 tot 90% gestyg en het toegeneem met elke opeenvolgende infeksiegolf.
Die Indiese mediese vereniging, 'n groep van meer as 'n kwartmiljoen moderne geneeskundiges, het geëis dat die minister van gesondheid, Harsh Vardhan, bewys lewer van die doeltreffendheid van die behandelings; as hy dit nie kan doen nie, het die vereniging geskryf, Vardhan "veroorsaak 'n bedrog vir die land en liggelowige pasiënte deur plasebo's as dwelms te noem. Dit is 'n gevaarlike neiging om enige geneesmiddel sonder bewyse vir 'n dodelike siekte aan te beveel wat meer as 100,000 Indiese lewens geëis het. " Die Indiese mediese vereniging het ook die kliniese studies van Ayurveda as 'onoortuigend' afgemaak.
Terwyl Indië gesukkel het met een van die ergste COVID-19-uitbrake ter wêreld, te midde van 'n tekort aan suurstof, medisyne en entstowwe, het Baba Ramdev, stigter van 'n tradisionele medisyne-ryk, onbewese kruiepille en joga-geneesmiddels vir COVID-19 gesmous, terwyl hy moderne medisyne as "Dom" bestempel het en die land se honderdduisende sterftes aan koronavirus op moderne medisyne geblameer het. Ramdev het noue bande met die Hindoe-nasionalistiese regering van Indië en het die ondersteuning van die minister van gesondheid geniet.
Beweerde meganismes van werking
In Ayurveda-tekste word die balans van die Doṣa (drie kategorieë of tipes stowwe wat vermoedelik in 'n persoon se liggaam voorkom) beklemtoon, en die onderdrukking van natuurlike drange word as ongesond beskou en word beweer dat dit tot siekte kan lei. Ayurveda-verhandelinge beskryf drie elementêre doṣas, nl. vāta, pitta en kapha, en meld dat die balans (sāmyatva) van die doṣas gesondheid tot gevolg het, terwyl wanbalans (viṣamatva) siektes tot gevolg het. Ayurveda-verhandelinge verdeel medisyne in agt kanonieke komponente. Ayurveda-praktisyns het sedert die begin van die gewone era verskeie medisinale voorbereidings en chirurgiese prosedures ontwikkel.
Geskiedenis
Ayurveda -terapieë het oor meer as twee millennia verander en ontwikkel. Terapieë sluit in medisyne, spesiale dieet, meditasie, joga, massering, lakseermiddels, enemas en olies. Medisyne is tipies gebaseer op komplekse kruieverbindings, minerale en metaalstowwe (miskien onder die invloed van vroeë Indiese alchemie). Antieke Ayurveda-tekste het ook chirurgiese tegnieke geleer, waaronder neusoperasies, niersteen-ekstraksies, hegtings en steke en die ekstraksie van vreemde voorwerpe.
Die belangrikste klassieke Ayurveda-tekste begin met die verslae van die oordrag van mediese kennis van die gode na die wyses, en dan na die dokters. In die Sushruta Samhita (Sushruta se versameling) het Sushruta geskryf dat Dhanvantari, Hindoe-god van Ayurveda, vleesgeword het as 'n koning van Varanasi en medisyne geleer het aan 'n groep dokters, waaronder Sushruta. Ayurveda is aangepas vir Westerse verbruik, veral deur Baba Hari Dass in die 1970's en Maharishi Ayurveda in die 1980's. Sommige geleerdes beweer dat Ayurveda ontstaan ​​het in die prehistoriese tyd, en dat sommige van die konsepte van Ayurveda bestaan ​​het sedert die tyd van die Indusvalleibeskawing of selfs vroeër. Ayurveda het gedurende die Vediese tydperk aansienlik ontwikkel en later het sommige van die nie-Vediese stelsels soos Boeddhisme en Jainisme ook mediese konsepte en praktyke ontwikkel wat in die klassieke Ayurveda-tekste voorkom.
Renie Riano
Renie Riano (7 Augustus 1899 – 3 Julie 1971) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Nancy Drew: Detective (1938), Nancy Drew and the Hidden Staircase (1939), Jiggs and Maggie in Jackpot Jitters (1949), en Pajama Party (1964).
Indool
Indool is 'n heterosikliese aromatiese organiese verbinding met die formule C8H7N. Dit het 'n bisikliese struktuur, bestaande uit 'n ses-lid benseen ring en 'n vyf-lid stikstof bevattende pirrool ring. Indool kom wyd versprei in die natuur voor, en kan geproduseer word deur 'n verskeidenheid van bakterieë. As 'n intersellulêre seinmolekuul, reguleer indool verskeie aspekte van bakteriële fisiologie, insluitend spoorvorming, plasmiedstabiliteit, weerstand teen antibiotika, die vorming van biofilms, en virulensie. Die aminosuur triptofaan is 'n afgeleide van indool en die voorloper van die neurotransmitter serotonien.
Algemene eienskappe en voorkoms
Indool is 'n vaste stof by kamertemperatuur. Dit kom natuurlik in menslike feses voor en het 'n intense fekale reuk. Teen baie lae konsentrasies het dit egter 'n florale reuk, en dit word dus ook as 'n bestanddeel van parfuums gebruik waar 'n blomreuk nageboots word, soos byvoorbeeld lemoenbloeisels.
Die ooreenstemmende substituent word indoliel genoem.
Indool ondergaan elektrofiele substitusie, hoofsaaklik op posisie 3. Gesubstitueerde indole is strukturele elemente, en soms sintetiese voorlopers, van die triptofaan-afgeleide triptamien alkaloïede soos die neurotransmitters serotonien en melatonien. Ander indoliese verbindings sluit die planthormoon auxin (indolyl-3-asynsuur), triptofol, die anti-inflammatoriese middel indometasien, die beta-blokker pindolol, en die natuurlike hallusinogeen dimetieltriptamien.
Die naam indool is'n kofferwoord wat geskep is uit die woorde indigo en oleum, aangesien indool vir die eerste keer geïsoleer is deur indigo kleurstof met oleum te behandel.
Geskiedenis
Die ontwikkeling van die indoolchemie het begin met die studie van die kleurstof indigo. Indigo kan omgeskakel word na isatin en dan na oxindool. in 1866 het Adolf von Baeyer oxindool na indool gereduseer deur fynverdeelde sink te gebruik. In 1869 het hy 'n struktuur vir indool voorgestel (links).
Sekere indoolderivate was tot en met die einde van die 19de eeu belangrike kleurstowwe. In die 1930's het belangstelling in indool versterk toe dit bekend geword het dat die indoolsubstituent teenwoordig is in baie belangrike alkaloïede (bv., triptofaan en die auxiene), en dit bly tot vandag toe nog 'n aktiewe gebied van navorsing.
Sintetiese roetes
Indool en sy afgeleides kan ook deur 'n verskeidenheid van metodes gesintetiseer word.
Die belangrikste industriële roetes begin met anilien via dampfase reaksie met etileenglikol in die teenwoordigheid van katalisatore: In die algemeen, word die reaksies tussen 200 en 500 °C uitgevoer. Opbrengste kan so hoog as 60% wees. Ander voorlopers sluit formieltoluidien, 2-etielanilien, en 2-(2-nitrofeniel)etanol in, wat almal gesikliseer word.
Leimgruber–Batcho indoolsintese
Die Leimgruber–Batcho indoolsintese is 'n doeltreffende metode om indool en gesubstitueerde indole te sintetiseer. Dit is oorspronklik in 'n patent in 1976 bekendgemaak, het 'n hoë opbrengs, en kan gesubstitueerde indole lewer. Hierdie metode is veral gewild in die farmaseutiese bedryf, waar baie geneesmiddels uit spesifieke gesubstitueerde indole gemaak word.
Fischer indoolsintese
Een van die oudste en mees betroubare metodes vir die sintese van gesubstitueerde indole is die Fischer indoolsintese, wat ontwikkel is in 1883 deur Emil Fischer. Hoewel die sintese van indool self deur die Fischer indoolsintese problematies is, word dit dikwels gebruik om indole te genereer wat in die 2- en/of 3-posisies gesubstitueer is. Indool kan wel met die Fischer indoolsintese gesintetiseer word deur fenielhidrasien met pirodruiwesuur te reageer, gevolg deur dekarboksilisering van die gevormde indool-2-karboksielsuur. Dit kan ook in 'n een-pot sintese gedoen word met behulp van mikrogolfbestraling.
Basisiteit
In teenstelling met die meeste amiene, is indol nie basies nie: net soos pirrool, lei die aromatiese karakter van die ring daartoe dat die alleenpaar elektrone op die stikstofatoom nie beskikbaar is vir protonering nie. Sterk sure soos soutsuur kan egter indool protoneer. Indool word hoofsaaklik by die C3 atoom geprotoneer, eerder as die stikstof, as gevolg van die enamien-agtige reaktiwiteit van die gedeelte van die molekuul wat buite die benseen ring geleë is. Die geprotoneerde vorm het 'n pKa van -3.6. Die sensitiwiteit van baie indoliese verbindings onder suur toestande (bv., die triptamiene) is 'n gevolg van hierdie protonering.
Elektrofiele substitusie
Die mees reaktiewe posisie op indool vir elektrofiele aromatiese substitusie is C3, wat 1013 keer meer reaktief as benseen. Dit word byvoorbeeld gealkileer deur gefosforileerde serien in die biosintese van die aminosuur triptofaan. Vilsmeier–Haack formilering van indool  vind by kamer temperatuur uitsluitlik op C3 plaas. Aangesien die pirroolring die mees reaktiewe gedeelte van indool is, vind elektrofiele substitusie van die benseenring gedeelte oor die algemeen slegs plaas nadat die N1, C2 en C3 reeds gesubstitueer is. 'n Noemenswaardige uitsondering vind plaas wanneer elektrofiele substitusie uitgevoer word by lae genoeg pH die C3 koolstof volledig te protoneer. In hierdie geval is C5 is die mees algemene punt van elektrofiele aanval.
Gramien, 'n bruikbare sintetiese tussenganger, word geproduseer deur 'n Mannichreaksie van indool met dimetielamien en formaldehied. Dit is die voorloper van indool-3-asynsuur en sintetiese triptofaan.
N–H suur en organometaal indoolanioon komplekse
Die N–H sentrum het 'n pKa van 21 in DMSO, sodat baie sterl basisse soos natriumhidried of n-butiellitium en watervrye toestande nodig is vir volledige deprotonering. Die gevolglike organometaal derivate op twee maniere reageer. Die meer ioniese soute soos natrium- of kalium verbindings is geneig om by die stikstofatoom met elektrofiele te reageer, terwyl die meer kovalente magnesiumverbindings (indool Grignard-reagense) en veral sink komplekse geneig is om op C3 te reageer (sien figuur hieronder). Polêre aprotiese oplosmiddels soos DMF en DMSO is ook geneig om die aanval op die stikstofatoom te bevoordeel, terwyl nie-polêre oplosmiddels soos tolueen eerder C3 aanval bevorder.
C2 litiëring
Naas die N–H proton, is die waterstof by C2 is die mees suuragtige proton van indool. Die reaksie van N-beskermde indole met butiellitium of litium diisopropielamied lei daartoe dat litiëring uitsluitlik by die C2 posisie plaasvind. Hierdie sterk nukleofiel kan dan met ander elektrofiele reageer.
Bergman en Venemalm het 'n tegniek ontwikkel vir die litiëring van die 2-posisie van ongesubstitueerde indool. Katritzky het ook 'n tegniek ontwikkel vir lithiating die 2-posisie van unsubstituted indol.
Oksidasie van indool
As gevolg van die elektron-ryk aard van indool, word dit maklik geoksideer. Eenvoudige oksideermiddels soos N-bromosuksinimied sal indool 1 selektief oksideer na oksindool (4 en 5).
Sikloaddisiereaksies van indool
Slegs die C2-C3 pi-binding van indool is in staat om aan sikloaddisiereaksies deel te neem. Intramolekulêre variante gee dikwels hoër opbrengs as intermolekulêre sikloaddisies. Byvoorbeeld, Padwa et al. het die onderstaande Diels-Alder reaksie ontwikkel om gevorderde strignien-tussenprodukte te vorm. In hierdie geval is die 2-aminofuraan die diëen, terwyl die indool as die diënofiel optree. Indool ondergaan ook intramolekulêre [2+3] en [2+2] sikloaddisies. Ten spyte van middelmatige opbrengste, is intermolekulêre sikloaddisies van indoolderivate goed gedokumenteer. Een voorbeeld is die Pictet-Spengler reaksie tussen triptofaan derivate en aldehiede. Dit lei tot 'n mengsel van diastereomere as produkte, wat die opbrengs aan die gewenste produk verminder.
Pfizer
Pfizer Inc.  is 'n Amerikaanse multinasionale farmaseutiese en biotegnologiese korporasie. Die korporasie se hoofkwartier is by 42ste Straat, Manhattan, New York stad. Die onderneming is genoem na sy medestigter, Charles Pfizer (1824-1906).
Pfizer was 'n komponent van die Dow Jones Industrial Average se aandelemarkindeks van 2004 tot Augustus 2020.
Béatrix Dussane
Béatrix Dussane (9 Maart 1888 – 3 Maart 1969) was 'n Franse vervaardiger en aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent Le franciscain de Bourges (1968) en in die televisiereekse En direct de... (1956), Portrait souvenir (1960), en Tréteaux, racontez-nous (1960).
Pfizer
Vroeë geskiedenis
Die Pfizer korporasie is in 1849 deur Charles Pfizer en Charles F. Erhart gestig, twee neefs wat die vorige jaar uit Ludwigsburg, Duitsland, na die Verenigde State geëmigreer het. Die onderneming vervaardig chemiese middels en het sy hoofkwartier in Bartlettstraat in Williamsburgh, New York, waar hulle 'n antiparasitiese middel genaamd santonien vervaardig. Dit was 'n onmiddellike sukses, hoewel dit die produksie van sitroensuur was wat tot Pfizer se groei in die 1880's gelei het.
Pfizer het voortgegaan om eiendom in die omgewing aan te koop (nou die distrik Williamsburg van die stadsdeel Brooklyn) en sy laboratorium en fabriek uit te brei en kantore in Flushinglaan te behou tot in die 1960's. Die fabriek in Brooklyn sluit uiteindelik in 2009. Na die sukses van sitroensuur het Pfizer en Erhart hul hoofkwartier in die nabygeleë Clinton Hilldistrik gevestig.
In 1881 verhuis Pfizer se administratiewe hoofkwartier na Maidenlaan 81 in Manhattan. Teen 1906 het verkope $3 miljoen oorskry.