cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dranus Vermeulen
Lewe en werk
Hendranus Johannes (Dranus) Vermeulen is op 13 Augustus 1942 op Elliot gebore. Hy word groot op Swellendam. Toe hy ses jaar oud was, verhuis die gesin na Middelburg in die Karoo nadat sy vader aangestel is as hoof van die plaaslike hoërskool. Hier begin hy sy skoolopleiding aan die dorp se laerskool. In 1956 verhuis hulle na Carnarvon, waar hy in 1960 matrikuleer. Hierna studeer hy vanaf 1961 verder aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat, waar hy in 1963 die B.Admin.-graad met onderskeiding behaal. Hy was werksaam in die koerantwese en by 'n bank voordat hy by die Staatsdiens aansluit. In 1972 behaal hy die B.A. Honneurs-graad in Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Natal met onderskeiding en in 1974 die M.A.-graad cum laude met 'n verhandeling oor Die Idioom van die Absurde Teater en Chris Barnard se Pa maak vir my ’n vlieër Pa. Sedert 1972 was hy as senior lektor verbonde aan die Departement Afrikaans en Nederlands aan die Universiteit van Natal in Pietermaritzburg. Hy het drama en poësie doseer en meermale as regisseur by die opvoering van dramas deur die studente opgetree, onder meer in 1991 “Die trommel” van André P. Brink, waarin die skrywer Izak de Vries die hoofrol speel. Hy is getroud met Cornelia Petronella Elizabeth Vermeulen.
Skryfwerk
Sy drama “Bus-stop” is geheel en al in die gees van die Teater van die Absurde geskryf. Dit beeld drie vaal mannetjies uit wat almal op een bus wag om hulle na verskillende bestemmings te neem. Op tipiese absurde wyse word die kringloopgebeure, soeke na die self, verwarring tussen werklikheid en verlede, vrugtelose dialoog, die soektog na identiteit en teenstrydige vertolking van werklikheid en herinnering gebruik. Uiteindelik bly die karakters heeltemal haweloos sit, vergete van mens en God, nadat hulle die vermeende inspekteur wat moontlik die almagtige skepper van hulle lot kon wees, vermoor het. Hoewel ’n sterk bydrae tot hierdie teatervorm, bring dit nie iets nuuts nie.
Sy kortverhaal “Die storie se storie” word in Standpunte gepubliseer en sy kortverhaal, “’n Slang in die tuin van ons reënboognasie”, word opgeneem in die versamelbundel “In ’n neutedop”, onder redaksie van Izak de Vries en Karen Simpson. Hy is ook digter en sy lang gedig, “Skynwaters”, word in Augustus 1984 in Standpunte gepubliseer.
Van hom verskyn ’n aantal artikels oor die letterkunde in tydskrifte soos Standpunte en Journal of Literary Studies. Hy skryf ook die blokboeke oor “Die rebellie van Lafras Verwey” deur Chris Barnard en “Kanna hy kô hystoe” van Adam Small. Saam met C.J.M. Nienaber en M. Nienaber-Luitingh is hy die samesteller van “Poort 1978: ’n keur uit die werk van hoërskoolleerlinge”, terwyl hy in 1973 die huldigingsbundel saamstel aan G.S. Nienaber ten tyde van sy sewentigste verjaarsdag, “Sewentiger G.S. Nienaber”. In 1986 is hy die samesteller van die bundel “Drie hoorspele deur N.P. van Wyk Louw”. Vir skoolgebruik skryf hy, in medewerking met ander, handboeke vir Afrikaans om voorgeskryf te word aan tweede taal leerders, onder andere “Skakering” (’n handleiding by die studie van gedigte wat voorgeskryf is deur die Departement Onderwys en Opleiding vir Standerd 10) en ’n handleiding oor “Ciske” van Piet Bakker. Verder is hy ’n medewerker aan ’n aantal boeke, soos “Perspektief en Profiel” onder redaksie van H.P. van Coller (waarin hy die profiel oor J.F.W. Grosskopf skryf) en “Tuinprovinsie Natal” onder redaksie van C.J.M. Nienaber.
Cannes-rolprentfees 1982
Die 35ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 14-26 Mei 1982 gehou. Die Italiaanse regisseur Giorgio Strehler was die voorsitter van die jurie. Altesaam 46 rolprente en kortfilms het om pryse meegeding.
Die Amerikaanse rolprent Missing van die regisseur Costa Gavras en die Turkse The Way (Yol) van Şerif Gören en Yılmaz Güney het saam die Palme d'Or gewen. Die fees is geopen met D.W. Griffith se Intolerance en afgesluit met E.T. the Extra-Terrestrial van Steven Spielberg.
Prodotiscus
Prodotiscus is 'n genus van voëls in die familie van heuningwysers (Indicatoridae).
Spesies
Die genus omvat die volgende spesies:
Gustav Klimt
Gustav Klimt (* 14 Julie 1862 in Baumgarten naby Wene; † 6 Februarie 1918 in die 9de distrik van Wene) was 'n Oostenrykse skilder wat bekendheid verwerf het as een van die beduidendste verteenwoordigers van die Weense Jugendstil en as medestigter en eerste president van die avantgarde-kunsbeweging Wiener Secession. Sy werk toon onder meer invloede van Japannese kuns en kunstegnieke.
Die gunstelingontwerp van Klimt se skilderye, muurskilderye, sketse en ander kunswerke was die vroulike liggaam. As bekwame portretskilder het hy die salondames van Wene se leidende kringe teen 'n goue of (vanaf 1910) kleurryke agtergrond op doek verewig. Daarnaas het hy belang gestel in landskapskildery waarvoor hy inspirasies langs die oewers van die Oostenrykse Attermeer en sy omgewing gevind het. Hier het Klimt tussen 1900 en 1916 byna elke jaar sy somervakansie deurgebring.
Knoop-en-doop
duimnael|regs|'n Knoop-en-doophemp
Gustav Klimt
Maar uiteindelik was dit sy meesterlike portrette van femmes fatales - uitbeeldings van aanloklike en verleidende, maar ook onheilspellende en doodbringende vroue - waarmee hy wêreldfaam verwerf het: Pallas Athene, Judith of die Waterslange. 'n Ander sleutelwerk is sy olieskildery Der Kuss ("Die Kus", 1907/08) wat 'n liefdespaar teen 'n goue agtergrond as die romantiese versmelting van man en vrou op 'n eensame, maar idilliese blommeveld uitbeeld. Hierdie werk reflekteer die kunstenaar se waarneming van 'n ander befaamde kunswerk - die Franse beeldhouer Auguste Rodin se interpretasie van 'n kus.
Knoop-en-doop
Knoop-en-doop, knoop-en-kleur, knoopkleuring en knoopverkleuring is tekstielkleuring waar 'n materiaalstuk vir vloeistof ondeurdringbaar stewig geknoop en in kledingverfstof gedompel word om 'n konsentriese sirkelpatroon te kry.
In Afrikaans word die benaming knoopkleuring en knoopbatik reeds in September 1951 in die Vrou en Huis vermeld.
Gustav Klimt
In teenstelling met ander Weense kunstenaars van sy tyd het Klimt 'n teruggetrokke lewe gevoer. Hy was nooit getroud nie en het met sy moeder en twee eweneens ongetroude susters in 'n beskeie woonstel saamgewoon. Nogtans was hy die vader van ses buite-egtelike kinders wat hy nie aangeneem het nie, maar vir wie hy onderhoud betaal het.
Gustav Klimt is ná 'n beroerte op die ouderdom van 55 in Wene oorlede.
Elektroniese musiek
Elektroniese musiek is musiek wat met behulp van elektroniese musiekinstrumente en musiektegnologie geproduseer word. Oor die algemeen word daar onderskei tussen klank wat met behulp van 'n elektromeganiese toestel geproduseer is, soos viole en dromme, en dié wat geproduseer word met elektroniese tegnologie. Elektroniese tegnologie kan ook vermeng word met ander produksies.
Voorbeelde van toestelle wat elektriese klank produseer is die Telharmonium, Hammond-orrel en die elektriese kitaar. Suiwer elektroniese klanke kan geproduseer word met toestelle soos die theremin, klanksintetiseerder en elektroniese rekenaar.
In die 1970's het elektroniese musiek 'n beduidende invloed gehad op populêre musiek, met die ingebruikneming van polifoniese sintetiseerders, elektroniese dromme, drommasjiene en draaitafels, deur die opkoms van genres soos disko, krautrock, "new wave", synthpop, hiphop en EDM.
Elektronies geproduseerde musiek het sedert die laat 1990's al hoe gewilder geword as gevolg van die beskikbaarheid van bekostigbare musiektegnologie. Kontemporêre elektroniese musiek beskik oor wye tegniek- en komposisie-verskeidenheid, en wissel van eksperimentele kunsmusiek tot gewilde vorme soos elektroniese dansmusiek. Vandag is pop-elektroniese musiek die herkenbaarste in sy 4/4-vorm en baie meer verbind met die hoofstroomkultuur, in teenstelling met die voorafgaande vorms wat op nismarkte gespesialiseer was.
Suiwer elektroniese instrumente
In die suiwer elektroniese musiekinstrumente vind klankvoortbrenging plaas deur middel van generators. Met hierdie instrumente is daar in al die gevalle 'n groter klankkleurvariasie moontlik. Volgens die manier waarop dit bespeel word, word verskillende apparaat onderskei. Een daarvan is die thereminvox van Leon Theremin (gebore 1896): deur 'n antenne met die hand te beweeg, verander die toonhoogte, met ŉ skakelaar kan die geluid onderbreek word en die sterktereëling word met 'n pedaal gereguleer. Die Ondes Martenot van Maurice Martenot (gebore 1898), kortweg die Martenot genoem, is toegerus met toetse wat, benewens vertikaal, ook sydelings beweeg kan word om die glissando- (glyende) en vibrato-effekte te verkry. Honegger, Milhaud, Jolivet en Messian het onder andere werke vir hierdie eenstemmige instrument gekomponeer.
Die Martenot word baie in die Franse teaters gebruik. Die trautonium was aanvanklik ŉ eenstemmige melodie-instrument wat bespeel is deur die aanraak van 'n snaar. In samewerking met Oskar Sala (gebore 1910) het die uitvinder, Friedrich Trautwein (1888- 1956), die mixtur-trautonium ontwikkel, waarop daar vierstemmig gespeel kan word. Onder andere het Genzmer en Hindemith musiek vir hierdie instrument gekomponeer. Instrumente vergelykbaar met bogenoemde is die hellertion van Heiberger en Lertes, wat sterktereel ing in die toetse het, die sphärophon van Jörg Mager (1880-1939) en die novachord, die dinafoon, die mellertion en die emikon. Honegger het spesiaal sy ballet Roses en metal vir die dinafoon geskryf.
AI die instrumente wat tot dusver genoem is, is hoofsaaklik ontwikkel in die periode tussen die twee wêreldoorloë en het daarna nie wesenlik baie verander nie. Nuwe ontwikkelinge op hierdie gebied het in die sestigerjare gelei tot die bou van die sintetiseerder. (Dit is elektroniese apparaat waarmee die klanke van musiekinstrumente vervorm kan word.) Hierdie instrument is as't ware 'n klein spanningsbeheerateljee in die kleine. Die gewenste toonhoogte en klankkleurvariasie kan vooraf ingestel word en deur elektroniese bane verklank word. Of dit nou met 'n klawerbord toegerus is of nie, die sintetiseerders word in ateljees gebruik vir elektroniese musiek, veral vir pop en ligte musiek. Die bekendste sintetiseerders is die van ARP en van Moog (die Moog-sintetiseerder) in Amerika en die sintetiseerders van die Electronic Music Studios in Londen.
Cladorhiza oxeata
Cladorhiza oxeata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cladorhiza en tot die familie Cladorhizidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Lundbeck.
Red Deer
Red Deer is volgens sy inwonertal die derde grootste nedersetting in die Kanadese provinsie Alberta en lê naastenby halfpad tussen die hoofstad, Edmonton, en die grootste stad, Calgary. Dit is 'n streeksentrum vir die olie- en petrochemiese bedryf.
Die stad beslaan 'n oppervlak van 104,29 km² en is gemiddeld 905 meter bo seespieël geleë. Red Deer is in 1882 as 'n handelspos aan die rivier met dieselfde naam gestig en verkry stadstatus in 1913.
In 2006 het die inwonertal 82 772 beloop, bestaande uit 33 894 huishoudings. Dit was 'n toename van 22% vergeleke met 2001. Byna 90% van die huishoudings bestaan uit Engelssprekendes, 1,7% Spaanssprekendes en 1,6% Franssprekendes.
Die Red Deer Badlands is naby die stad geleë, wat 'n museum oor dinosouriërs en vele winkels huisves.
Nepotisme
Die term het ontstaan uit die aanstelling van neefs – broers- en susterskinders – deur Katolieke pouse en biskoppe.
Oorsprong
Die term kom van die Italiaanse woord nepotismo,  wat gegrond is op die Latynse grondwoord nepos, wat neef beteken. Sedert die Middeleeue en tot die einde van die 17de eeu het sommige Katolieke priesters en biskoppe, wat 'n eed van kuisheid geneem het en dus nie wetlike kinders van hul eie kon hê nie, aan hul broers- of susterskinders posisies van voorkeur gegee wat pa's soms aan hul seuns sal toestaan.
Etlike pouse het hul neefs en ander familielede na kardinaalskap bevorder. Sulke aanstellings was dikwels 'n manier om 'n pouslike "vorstehuis" te laat voortbestaan. Pous Callixtus III, die hoof van die  Borgia-familie, het byvoorbeeld twee van sy neefs kardinale gemaak; een van hulle, Rodrigo, het later sy posisie as 'n kardinaal gebruik as 'n stap na die pousdom, en pous Alexander VI geword. Alexander het daarna Alessandro Farnese, sy minnares se broer, na kardinaal bevorder; Farnese het later pous Paul III geword.
Zhanjiang
Zhanjiang (Chinees: 湛江) is 'n stad in die Chinese provinsie Guangdong met 'n bevolking van 6 993 304 in 2010. Die stad is in die suidooste van China aan die kus van die Suid-Chinese See regoor die eiland Hainan geleë.
Nepotisme
Oorsprong
Paul III het hom byvoorbeeld ook skuldig gemaak aan nepotisme en twee neefs, 14 en 16 jaar oud, as kardinale aangestel. Die gebruik is uiteindelik gestaak toe pous Innocent XII die pouslike verordening Romanum decet Pontificem in 1692 uitgevaardig het. Die verordening het pouse te alle tye verbied om nalatenskap, ampte of geld aan enige familielid te skenk, met die uitsondering dat op die meeste een geskikte familielid 'n kardinaal gemaak kan word.
Zhanjiang
In 1898 het Franse troepe die stad beset en tot die Japannese verowering tydens die Tweede Chinees-Japannese Oorlog in 1943 beheer. In 1946 is Zhanjiang weer aan China teruggegee en het sedertdien 'n ekonomiese groei ervaar.
Chobedistrik
Chobedistrik is 'n administratiewe distrik in die noordelike deel van Botswana, met die hoofsetel in Kasane. In 2001 is dit saamgevoeg met Ngamiland, en tot 2006 het dit die Noordwes-distriksraad as plaaslike regering met Ngamiland gedeel. Chobe Nasionale Park is in die Chobedistrik. Die totale bevolking van die distrik was 23 347 in 2011, vergeleke met 18 258 in 2001. Die bevolkingsaanwas gedurende die dekade was 2,49. Die totale aantal werkers was 12 059 met 6 113 mans en 5 947 vroue, waarvan die meerderheid in die openbare administrasie werk.
Nepotisme
Oorsprong
Baantjies vir boeties in Afrikaans is selfverduidelikend. Baantjie is afkomstig uit Nederlands en verwys na 'n amp, betrekking of posisie.
Chobedistrik
Kasane en Chobe Nasionale Park, die tweede grootste nasionale park in die land, is die belangrikste toeriste-aantreklikhede in die distrik. Chobe Nasionale Park het ook die grootste bevolking olifante in Afrika. Die distrik deel die internasionale grens van die land met Namibië en Zambië in die noorde, Zimbabwe in die ooste, en grens ook aan die Noordwes-distrik van die land.
Die distrik bestaan uit nege dorpe, naamlik Kasane, Kachikau, Kazungula, Kavimba, Lesoma, Mabele/Muchinje, Parakarungu, Pandamatenga en Satau. Kasane is die stadsentrum van die distrik.
Nepotisme
Oorsprong
Daar kom nou honderde baantjies en hoë betrekkings oop om vir nefies en boeties 'n groot salaris te gee; om vir vriende wat losloop, uit die werk uit geraak het, bankrot gespeel het, 'n luilekker-lewe te gee! Julle regering verkwis....!’
In Die prosa van die tweede Afrikaanse beweging (1939) word ook deur P.C. Schoonees in sy resensie van C.J. Langenhoven se Sonde met die Bure (1921) gestel: "Die politieke kreet ‘baantjies vir boeties’ verskaf die skrywer 'n humoristiese motief."
In politiek
Nepotisme is 'n algemene beskuldiging in politiek wanneer 'n familielid van 'n magtige persoon opgang maak na soortgelyke mag sonder oënskynlik die nodige bevoegdheid. Die Britse uitdrukking "Bob's your uncle" het blykbaar sy oorsprong daarin toe Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, die derde markies van Salisbury, sy neef Arthur Balfour bevorder het tot die hooggeagte pos van hoofsekretaris van Ierland, wat algemeen beskou is as 'n daad van nepotisme.
In organisasies
Nepotisme kan ook in organisasies voorkom, wanneer 'n persoon aangestel word vanweë sy familiebande. Dit word gewoonlik beskou as oneties, aan die kant van sowel die werkgewer as die werknemer.
In vermaak
Naas nasionale politiek word beskuldigings van nepotisme gemaak in gevalle waar voortrekkery op die oog af deur familielede gemaak is, byvoorbeeld in hierdie gevalle:
Australië
Anna Bligh, wat die Queensland-verkiesing in 2009 gewen het, is beskuldig van nepotisme nadat sy haar man, Greg Withers, aangestel het as die hoof van die Kantoor van Klimaatsverandering.
Kort na sy aanstelling as Anglikaanse aartsbiskop van Sydney in 2001, is Peter Jensen in 'n onderhoud met die Australiese Uitsaaikorporasie beskuldig van nepotisme nadat hy sy broer Phillip Jensen as dekaan van Sydney aangewys het en sy vrou, Christine Jensen, in 'n hoë pos in die Sydney-bisdom aangestel het.
België
Oor die afgelope dekade het kritiek toegeneem oor die skep van politieke voorstehuis in België, waarin al die tradisionele politieke partye in België betrokke is. Hierdie verskynsel word verklaar deur die feit dat vooraanstaande partylede die rangorde van die kandidate op die partylyste vir verkiesings bepaal. 'n Kandidaat se plek op die lys bepaal of hy of sy verkies word. Nog 'n regverdiging vir die verskynsel is dat die herken van name belangrik is om stemme te verwerf.
Beskuldigings van nepotisme is gemaak toe Bruno Tobback, die seun van die senator en voormalige minister Louis Tobback, in 2005 die Belgiese federale regering se minister van pensioene en die omgewing geword het op 35-jarige ouderdom. Daar is ook die voorbeeld van Maya Detiège, die dogter van 'n voormalige burgemeester van Antwerpen Leona Detiège, wat self die dogter is van 'n oudburgemeester van Antwerpen, Frans Detiège. Nog 'n voorbeeld is oudminister Freya Vandenbossche en senator Jean Jacques De Gucht, wat onderskeidelik die dogter en seun is van die oudminister Luc Vandenbossche en die oudminister Karel De Gucht.
Kambodja
Die eerste minister, Hun Sen, en senior lede van die parlement is ook daarvoor bekend dat hulle familielede help om regeringsaanstellings te kry. In die parlementêre verkiesing van 2013 was ten minste agt kandidate seuns van hoë amptenare in die Kambodjiaanse Mense-party. Al die seuns het verloor, maar is daarna in hoë poste in die regering aangestel.
China
Vir die afgelope 3,000 jaar was nepotisme algemeen in die China se kultuur wat gegrond is op stamme en uitgebreide families. Confucius het geskryf van die belangrikheid om "kinderlike piëteit" te balanseer met meriete. Die stamgegronde feodale stelsel het in Confucius se leeftyd in duie gestort, maar nepotisme bestaan tot vandag toe. Zhang Hui se loopbaan is glo aangehelp deur die tussentrede van sy oom, Li Jianguo, ondervoorsitter en sekretaris-generaal van die National People’s Congress. Hui is op 32-jarige ouderdom aangewys as die jongste lid en sekretaris van Jining se munisipale vaste komitee.
Frankryk
In Oktober 2009 sou Jean Sarkozy, die tweede oudste seun van die president, Nicolas Sarkozy, die direkteur geword het van die EPAD-owerheid al het hy nie naskoolse kwalifikasie of professionele ervaring gehad nie. In 2008 is hy ingestem as streekraadslid van Neuilly-sur-Seine, die dorp waarvan sy pa voorheen burgemeester was.
Indië
Korrupsie gaan hand aan hand met nepotisme in Indië. Dit gebeur in sowel regerings- as private werksgeleenthede. Nepotisme kom algemeen voor in politiek, sake en die rolprentbedryf. Dit gebeur selfs in godsdienstige groepe, die kunste, nywerhede en ander soorte organisasies. Baie lede van die parlement en wetgewende vergadering het 'n generasies-lange erflating van nepotistiese toewysing van kiesafdelings aan familielede.
Roemenië
Die Romeense kommunistiese diktator Nicolae Ceaușescu se familielede het die land dekades lank "oorheers". Elena Băsescu, die dogter van president Traian Băsescu, is in 2009 tot die Europese parlement verkies, al het sy geen noemenswaardige professionele of politieke ervaring gehad nie.
Singapoer
Singapoer se regering is al dikwels van nepotisme beskuldig, met etlike lede van die eerste minister se familie wat hoë poste het. Die familielede ontken dit elke keer sulke beskuldigings.
Spanje
Juan Antonio Samaranch Salisachs, die seun van Juan Antonio Samaranch, president van die Internasionale Olimpiese Komitee van 1980 tot 2001, was lid van die komitee sedert 2001, en sy dogter, Maria Teresa Samaranch Salisachs, is president van die Spaanse Federasie van Sport of Ys sedert 2005.
Nepotisme het ook voorgekom in Spaanse Koloniale Amerika toe hoë poste aan familielede gegee is.
Sri Lanka
Die voormalige president van Sri Lanka, Mahinda Rajapaksa, is beskuldig van nepotisme nadat hy drie broers aangestel het as ministers, en ander politieke werke aan familielede gegee het, ongeag hul meriete. Gedurende sy presidentskap was die Rajapaksa-familie die ministers van finansies, verdediging, hawens en lugvaart en snelweë en padontwikkeling. Die president se broer, Gotabhaya Rajapaksa, het die pos van verdedigingsekretaris gekry. Hy het ook die weermag, die polisie en die kuswag beheer. Rajapaksa het sy broer Basil Rajapaksa as minister van ekonomiese ontwikkeling aangestel. Saam het die Rajapaksa-broers 70% van Sri Lanka se begroting beheer.
Brittanje
In Februarie 2010 het sir Christopher Kelly, voorsitter van die Komitee vir Standaarde in die Openbare Lewe, gesê meer as 200 parlementslede het hul parlementêre toelae gebruik om hul familielede in 'n verskeidenheid poste aan te stel. Hy het voorgestel dat die gebruik verbied word.
In 2005 het raadslid Ann Reid van York gereël dat al nege stelle verkeersligte op die roete in York na haar dogter Hannah se troue na groen oorgeskakel word vir die konvooi van vyf motors. Gevolglik het dit hulle net 10 minute geneem om deur die stad te ry.
Verenigde State
Sowat 30 familielede van president Ulysses S. Grant het finansieel voordeel geput uit regeringsaanstellings en indiensneming.
John F. Kennedy het sy swaer Sargent Shriver aangestel as die eerste direkteur van die Vredesmag en sy broer Robert F. Kennedy as prokureur-generaal.
Nepotisme word ook in die NBA toegepas met die Philadelphia 76ers se voorsitter van basketbalbedrywighede, Jerry Colangelo, wat sy seun Bryan Colangelo aangestel het as hoofbestuurder sonder om verder te soek vir 'n geskikte kandidaat.
Venezuela
Dit is bekend dat Venezuela se president van die parlement, Cilia Flores, hom aan nepotisme skuldig maak. Nege poste in die parlement is deur Flores se familielede gevul, insluitend 'n skoonma, tante, drie broers/susters, 'n niggie en haar ma, en twee neefs.
Zimbabwe
President Robert Mugabe berei sy vrou, Grace Mugabe, na bewering voor om die volgende president te word wanneer hy uiteindelik sy amp neerlê. Die visiepresident, Joice Mujuru, is voorheen beskou as die gunsteling-opvolger vir Mugabe.
Wigskrif
Wigskrif (of spykerskrif) is een van die vroegste bekende skryfstelsels. Dit is in die laat 4de millennium v.C. deur die Sumeriërs ontwikkel en is begin as 'n stelsel van piktogramme. Mettertyd is die prentvoorstellings vereenvoudig of in meer abstrakte vorm weergegee.
Wigskrif is geskryf op kleitablette, waarop simbole geteken is met 'n stomp riet wat 'n stilus of skryfstif genoem word. Die merke van die stilus was wigvormig, wat aanleiding gegee het tot die naam wigskrif.
Die Sumeriese skrif is aangepas vir die skryf van Akkadies, Eblaïties, Elamities, Hetities en Luwiaans, wat op hul beurt die Oud-Persiese en Oegaritiese alfabet geïnspireer het.
Ontwikkeling
Wigvormige piktogramme is in vertikale kolomme op kleitablette gemaak met 'n skerpgemaakte rietstilus. Twee ontwikkelinge het die skryfproses versnel en vergemaklik: mense het begin skryf van links na regs in horisontale rye (wat die piktogramme effektief 90 grade kloksgewys geroteer het), en 'n nuwe wigpuntstilus is gebruik wat in die klei gedruk is om die wigvormige tekens te verkry. Deur die posisie van die tablet te verander, kon die skrywer 'n enkele werktuig gebruik om 'n verskeidenheid drukvorms te maak. Wigskriftablette is in oonde gebak om 'n permanente rekord te verkry, of andersins kon hulle weer verwerk word. Baie van die tablette wat deur argeoloë gevind is, het behoue gebly omdat hulle gebak is toe aanvallers die geboue afgebrand het waarin hulle gestoor is soos in die Biblioteek van Assurbanipal.
Die stelsel se kompleksiteit het 'n reeks vereenvoudigde weergawes tot gevolg gehad. Oud-Persies is geskryf in vereenvoudigde wigskrifkarakters met heelwat minder wigstrepe as die Assiriese alfabet, tesame met 'n handvol woordgramme vir dikwels herhaalde woorde soos "god" en "koning." Oegarities is geskryf deur die Oegaritiese alfabet te gebruik, wat 'n standaard-Semitiese abjad was wat in wigskrif geskryf is.
Die gebruik van Aramees het tydens die Assiriese Ryk wydverspreid geword en die Aramese alfabet het wigskrif mettertyd vervang. Die laaste bekende inskripsie in wigskrif, 'n sterrekundige teks, kom uit die jaar 75 n.C.
Ontsyfering
Die lees van wigskrif was 'n verlore kuns tot 1835 toe Henry Rawlinson, 'n Britse weermagoffisier, sommige van die Behistoen-inskripsies op 'n kranslys by Behistoen in Persië ontsyfer het. Dit is gekerf tydens die bewind van Darius I van Persië (522–486 v.C.) en het bestaan uit drie identiese tekste in die amptelike tale van die Persiese Ryk: Oud-Persies, Babilonies en Elamities. Die Behistoen-inskripsie was vir die ontsyfering van wigskrif van soortgelyke belang as die Rosettasteen vir die ontsyfering van Egiptiese hiërogliewe.
Rawlinson het korrek aangeneem dat Oud-Persies 'n lettergrepige skrif was en het dit suksesvol ontsyfer. Onafhanklik van hom het die Ierse Assirioloog Edward Hincks ook bygedra tot die ontsyfering. Nadat die Persiese gedeelte vertaal is, het Rawlinson en Hincks begin om die ander tale te ontsyfer. Hul poging is aansienlik vergemaklik deur Paul Émile Botta se ontdekking van die stad Nineve in 1842. Tussen die skatte wat Botta daar ontdek het, was die oorblyfsels van die groot Biblioteek van Assurbanipal. Dié koningsargief het tienduisende gebakte kleitablette bevat waarop in wigskrif geskryf is.
Teen 1851 kon Hincks en Rawlinson 200 Babiloniese tekens lees. Gou het twee ander ontsyferaars by hulle aangesluit, die jong Duits gebore skolier Julius Oppert en die veelsydige Britse Oriëntalis William Henry Fox Talbot. In 1857 het die vier mans in Londen ontmoet en deelgeneem aan die bekende eksperiment om die akkuraatheid van hul ontsyfering te toets.
Edwin Norris, sekretaris van die Koninklike Asiatiese Vereniging, het aan elk 'n afskrif gegee van 'n inskripsie wat kort tevore ontdek is uit die regeringstermyn van die Assiriese koning Tiglat-Pileser I. 'n Jurie van kenners is aangestel om die uiteindelike vertalings te ondersoek en hul akkuraatheid na te gaan.
Die vertalings van die vier taalkenners het in alle belangrike aspekte ooreengestem. Die onervare Talbot het 'n sekere getal foute begaan en Oppert se vertaling het 'n paar twyfelagtige Engelse verse bevat weens sy onvertroudheid met Engels. Hincks en Rawlinson se weergawes was egter ongeveer identies. Die jurie het verklaar dat hulle die vertalings aanvaar en die ontsyfering van die Akkadiese wigskrif is beskou as ’n voldonge feit.
Transliterasie
Wigskrif het 'n spesifieke formaat vir transliterasie. Weens die skrif se polivalensie (lettergrepige en woordgrepige betekenis) kan transliterasie inligting byvoeg wat nie in die oorspronklike teks staan nie. Die teken DINGIR kan byvoorbeeld in 'n Hetitiese teks óf die Hetitiese lettergreep an aandui óf deel wees van 'n Akkadiese frase wat die lettergreep il aandui, óf 'n Sumerogram wees wat die oorspronklike Sumeriese betekenis "die skepper" aandui. (Die Sumeriese godheid Enki wat "heer van die aarde" beteken, het volgens die Sumeriese mitologie die eerste mens gemaak.)
Lettergreepskrif
Die tabelle hieronder wys die tekens wat vir eenvoudige lettergrepe gebruik is in die vorm medeklinker-klinker en klinker-medeklinker. In Sumeries kon wigskrif tussen sestien medeklinkers onderskei, wat getranslitereer word as:
sowel as vier klinkers:
a, e, i, u.
Sneeubalsuikerbos
Die sneeubalsuikerbos (Protea cryophila) is 'n blomdraende struik wat aan die bekende Protea genus behoort. Die plant is endemies aan die Sederberg waar dit deel van die fynbos-bioom is. Die struik is dig, bebos en word 3 m in deursnee en blom van Januarie tot April.
'n Brand vernietig die plant maar die sade oorleef. Die saad word geberg in 'n doppie, word na 'n lang tydperk vrygelaat en deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van knaagdiere. Die plant groei op sandsteengrond op rotslyste op hoogtes van 1 750 - 1900 m.
In Engels staan dit as die Snow Protea bekend.
Nelson Algren
Vroeë jare
Hy is gebore as Nelson Ahlgren Abraham in Detroit, Michigan, Verenigde State. Algren trek na Chicago, Illinois saam met sy ouers toe hy drie jaar oud was. Hulle woon in 'n werkerklas-, immigrantebuurt in die suide van die stad. Sy ma het 'n lekkergoedwinkel besit. Sy pa was die seun van 'n Sweedse bekeerling na Judaïsme en het as 'n motorwerktuigkundige gewerk. Algren was 'n skolier aan die Roosevelt High School.
Na skool studeer Algren joernalistiek aan die Universiteit van Illinois. Hy behaal sy graad in 1931, gedurende die Groot Depressie. Hy skryf sy eerste storie, "So Help Me" in 1933, terwyl hy in Texas as 'n patrolieman werk. Voordat hy terugkeer huis toe word hy gevang waar hy 'n tikmasjien uit 'n leë klaskamer steel. Hy word hiervoor tronk toe gestuur met die moontlikheid van drie jaar tronkstraf. Hy word egter na 'n maand vrygelaat. Die gebeure het 'n blywende indruk op hom gemaak. Dit het sy meelewendheid met buitestaanders, sukkelaars, en diesulkes verdiep. Sulke karakters sou later gereeld in sy skryfwerk voorkom. Terug in Chicago was hy en die skrywer Jack Conroy die redakteurs van die New Anvil, 'n tydskrif wat ten doel gehad het om eksperimentele en linkse skryfwerk te publiseer.
Romans en latere lewe
Sy eerste roman, Somebody in Boots, is in 1935 gepubliseer en vertel van die rondswerwinge van 'n arm jong man afkomstig van Texas gedurende die Groot Depressie wat uiteindelik in Chicago beland. Never Come Morning, gepubliseer in 1942, het die doodloopstraatlewe van 'n jong krimineel as tema.
Hy dien in die Amerikaanse mediese korps in Europa gedurende die Tweede Wêreldoorlog. Ten spyte daarvan dat hy 'n gegradueerde is, word hy toelating tot offisiersopleiding geweier. Daar word gespekuleer dat die rede hiervoor kommer oor Algren se politieke sienswyses was.
Hy artikuleer in sy werke die wêreld van "dronkaards, koppelaars, prostitute, eksentrieke mense, dwelmverslaafdes, prysvegters, korrupte politici, en straatboewe". Hy is veral bekend vir sy boek The Man with the Golden Arm gepubliseer in 1949. Die boek het die National Book Award in 1950 gewen en is in 1956 verfilm met Frank Sinatra in die hoofrol.
Sy volgende boek Chicago, City on the Make (1951) was 'n snydende essay wat die stad se ondersteuners woedend gemaak het maar tog die stad se agterstegies, sy ontneemdes, sy korrupte politici en swendelaars realisies uitgebeeld het. In Nonconformity, postuum gepubliseer in 1994, bied Algren sy siening van die debakel in verband met die 1956-verfilmde uitbeelding van sy boek "Golden Arm." Nonconformity het ook die geloofsisteem onderliggend aan Algren se skryfwerk uitgespel en 'n oproep op skrywers oral gedoen om die donker kant van die lewe te ondersoek en stories te skryf oor diegene wat in die samelewing geïgnoreer word.
Chiron
230px|thumb|Die opvoeding van [[Achilles deur Chiron, 'n muurskildery van die Herkulaneum, 1ste eeu n.C., Nasionale Argeologiemusueum, Napels.]] Chiron of Cheiron (Grieks: Χείρων) is ’n karakter in die Griekse mitologie. Hy was die sentour met die grootste aansien. Nes die saters was die sentoure in die algemeen bekend vir hul gedrink, sekskapades en geweld, veral as hulle dronk was. Chiron was egter intelligent, opgevoed en goedhartig. Hy was bekend vir sy kennis en vaardigheid met medisyne. Hy is verwek deur Chronos toe hy in ’n perd verander en die nimf Filira swanger gemaak het.
Nelson Algren
Romans en latere lewe
Algren het 'n verhouding gehad met die Franse skryfster Simone de Beauvoir. Hulle het saam na Latyns Amerika in 1949 getoer. De Beauvoir skryf as volg oor Algren:
Chiron
Chiron was ’n belangrike heler en onderwyser. Van sy leerlinge sluit in Achilles, Asklepios, Jason en Peleus. Hoewel hy soms met vier perdepote uitgebeeld is, nes 'n gewone sentour en soos op die foto regs, is hy meestal voorgestel met twee menslike bene, wat sy herkoms as die seun van Chronos en sy status aandui. Dit maak dit ook maklik om hom uit te ken. Hy word ook dikwels met klere uitgebeeld, wat wys hy is beskaafd en nie soos 'n gewone sentour nie.
Nelson Algren
Romans en latere lewe
Aan die begin het ek dit amusant gevind om in lewende lywe daardie klassieke Amerikaanse spesie te ontmoet; die selfgemaakte linkse skrywer. Nou het ek 'n belangstelling in Borgan begin ontwikkel. Deur sy stories kry jy die indruk dat hy homself geen reg tot die lewe toeëien nie en ten spyte hiervan, behou hy altyd 'n passievolle begeerte om te lewe. Ek het van die mengsel van beskeidenheid en gretigheid gehou. (Simone de Beauvoir in Les Mandarins, Die Mandaryne, gepubliseer in 1954. Die boek is opgedra aan Algren terwyl die karakter Lewis Brogan in dié boek op hom gebaseer is.)
Chiron
Biografie
thumb|230px|Chiron, [[Peleus en die kind Achilles.]] Chiron was dwarsdeur die Griekse mitologie bekend vir sy opvoedkundige eienskappe. Sy persoonlike vermoëns het ooreengestem met dié van sy voog, Apollo, wat die jong sentour die kuns van medisyne, kruie, musiek, boogskiet, jag, gimnastiek en voorspellings geleer en hom bo sy dierlike aard laat uitstyg het. Chiron was bekend vir sy kennis en bekwaamheid met medisyne; die ontdekking van botanie en die wetenskappe van kruie en medisyne word dus aan hom toegeskryf.
Nelson Algren
Romans en latere lewe
Volgens Herbert Mitgang het die Amerikaanse Federal Bureau of Investigation (FBI) Algren gemonitor as gevolg van sy politieke sieninge en het oor die loop van jare 'n dossier van meer as 500 bladsye oor hom opgebou. Die FBI het egter nooit enige bevestigde inligting ingesamel wat dui op enige ondermynende aksies nie. (Mitgang, Dangerous Dossiers: Exposing the Secret War Against America's Greatest Authors, NY: Donald I. Fine, Inc. 1988.)
Chiron
Biografie
Chiron was, anders as ander sentoure, beskaafd en goedhartig, want hy was nie direk aan hulle verwant nie. Hy was die seun van die Titaan Chronos en die Okeanied Filira, en dus moontlik die broer van Dolops en Afrus, die voorouer van die Afroi (dit is die inheemse Afrikane). Chiron het hoofsaaklik op berg Pelion gewoon; daar is hy met die nimf Chariclo getroud. Hulle het drie dogters, Hippe, Endeïda en Okiroë, en ’n seun, Karistus, gehad.
Nelson Algren
Romans en latere lewe
Daar word algemeen aanvaar dat Algren sy beste werke oor Chicago geskryf het. Sy laaste blyplek in Chicago was 'n woonstel aan die noordekant van Evergreenstraat, in 'n woonbuurt wat eens een van Chicago se digsbevolkte Poolse krotbuurte was.
In die 2001-dokumentêr Classic Albums: Lou Reed: Transformer, het musikant Lou Reed gesê dat Algren se 1956-roman, A Walk on the Wild Side, die inspirasie vir sy liedjie "Walk on the Wild Side" was.
Chiron
Vroeë jare
thumb|220px|links|’n [[Amfoor, blykbaar van Achilles wat op Chiron ry (Britse Museum).]] Chiron se pa was die Titaan Chronos, wat die vorm van ’n perd aangeneem en die nimf Filira swanger gemaak het. Die ander sentoure se ouers was Iksion en Nefele, wat Zeus geskep het om soos Hera te lyk.
Net nadat sy aan Chiron die lewe geskenk het, het Filira haar kind uit skaamte alleen gelos. Chiron is later deur die god Apollo gevind. Dié het hom onder sy vlerk geneem en hom baie dinge geleer saam met sy tweelingsuster, Artemis.
Chiron se unieke vreedsame, goedhartige en intelligente eienskappe word aan die tweeling toegeskryf.
As ’n groot heler, astroloog en spreker was Chiron die vernaamste sentour en is hy hooggeag as onderwyser. Onder sy leerlinge was baie kultuurhelde: Asklepios, Aristaios, Eneas, Teseus, Achilles, Jason, Peleus, Telamon, Perseus en soms Herakles en selfs Dionusos.
Chiron word ook verbind met die verhaal van die Argonoute, wat hy goedhartiglik ontvang het toe hulle op hulle reis by sy huis aandoen, want baie van die helde was sy vriende en leerlinge.
Dood
thumb|200px|Chiron en Achilles, deur John Singer Sargent (omstreeks 1922-1925). Sy edelheid word verder weerspieël in die verhaal van sy dood, toe Prometeus sy lewe opgeoffer het sodat die mens vuur kon hê. As die seun van Chronos was Chiron onsterflik en Herakles moes toe ’n ooreenkoms met Zeus aangaan om Chiron se onsterflikheid vir dié van Prometeus te verruil; laasgenoemde was aan ’n rots vasgebind en vir die dood gelos vir sy oortredings. Chiron is raak gesteek deur ’n pyl wat aan Herakles behoort het en met die bloed van die Hidra vergiftig is.
Die voorval was tydens ’n besoek van Herakles aan Folos se grot tydens een van sy twaalf take. Met ete het Herakles wyn by sy ete gevra. Folos, wat sy kos rou geëet het, is onverhoeds betrap. Hy het ’n houer met heilige wyn by Dionusos gekry om te bewaar totdat die tyd reg was om dit oop te maak. Op Herakles se versoek was Folos verplig om die heilige wyn uit te haal. Die held het dit gegryp en oopgedwing. Die walms van die heilige wyn het uit die grot getrek en die wilde sentoure bedwelm wat buite bymekaargekom het. Hulle het die grot met klippe en bome aangeval. Herakles moes baie pyle skiet wat met die bloed van die Hidra vergiftig was om hulle terug te dryf. In die aanval is Chiron in die been geskiet.
Ironies genoeg kon Chiron, die meester van die helende kuns, homself nie heel nie en hy het sy onsterflikheid vrywillig prysgegee. Om dié rede het sy halfbroer Zeus hom jammer gekry en hom tussen die sterre geplaas om vereer te word. Die Grieke het hom as die sterrebeeld Sentour geïdentifiseer.
Olënpark
Olënpark (ook bekend as Profertpark) is 'n stadion in Potchefstroom wat vir rugby en sokker gebruik word. Dit kan ongeveer 22 000 toeskouers akkommodeer. Die Luiperds en die Pampas XV gebruik die stadion as hulle tuisveld.
Baarn
Baarn is 'n dorp en 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Utrecht met 'n bevolking van 24 276.
Anoe
In die Sumeriese mitologie was Anoe (ook An, van die Sumeriese woord an vir "lug" of "hemel") ’n god van die lug, hemel en sterrebeelde, en die koning van die gode, geeste en demone. Hy het in die hoogste streke van die hemel gewoon. Daar is geglo hy het die mag gehad om dié wat misdaad gepleeg het te oordeel en dat hy die sterre geskep het as soldate om die boses te vernietig. Sy simbool was die koninklike tiara. Sy dienaar en minister was die god Ilabrat.
Baarn
Die Munisipaliteit Baarn
Die munisipaliteit van Baarn bestaan uit die volgende dorpe: Baarn, Eembrugge en Lage Vuursche.
Nathan Stewart-Jarrett
Nathan Stewart-Jarrett (gebore 4 Desember 1985) is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dom Hemingway (2013) en Angels in America: Part I - Millennium Approaches (2017), en in die televisiereekse Misfits (2009) en Utopia (2013).
Baarn
Die dorp Baarn
Baarn, die hoofdorp in die munisipaliteit, het stadstatus verkry in 1391. Die dorp lê ongeveer 8 km oos van Hilversum.
Anoe
Sumeriese mitologie
An was in die Sumeriese goderyk die koepel wat die plat aarde bedek het; buite dié koepel was die oerwater bekend as Tiamat.
Baarn
Die dorp Baarn
Die Nederlandse Koninklike familie besit verskeie wonings rondom Baarn. Die Soestdijkpalleis in Baarn was die woning van koningin Emma, koningin Juliana en Juliana se eggenoot, Prins Bernard. Koning Willem-Alexander (toe nog kroonprins) en sy broers het in Baarn skoolgegaan toe prinses Beatrix en haar familie in die Drakestijnkasteel in Lage Vuursche gewoon het, voordat hulle na Den Haag verhuis het in 1980.
Anoe
Sumeriese mitologie
Die teken An is ook gebruik vir die hemel en daarom is dit nie altyd in geskrifte duidelik of die god of die hemel bedoel word nie. Die Akkadiërs het An geërf as die god van die hemel onder die naam Anoe. Die Akkadiese wigskrifteken dingir kan óf na Anoe óf na die Akkadiese woord vir "god", iloe, verwys.
Baarn
Die dorp Baarn
Baarn se inkopieplekke is meestal in de Laanstraat. Besoekersplekke sluit in 'het Cantonspark' ('n botaniese tuin) en die Groeneveldkasteel. Noord en oos van die dorp in daar dyke asook die Eemrivier. Ontspanningsplek is die bosbegroeide suidweste van Baarn, die verbinding tussen Baarn en Soestdijk, bekend as 'Het Baarnsche Bos'.
Anoe
Assiries-Babiloniese mitologie
In die Assiries-Babiloniese mitologie is Anoe beskou as die plaaslike god van Oeroek, Enlil as die god van Nippoer en Ea as die god van Eridoe. Elkeen van dié drie was in sy kultussentrum die belangrikste god.
Baarn
Die dorp Baarn
Die Scout Centre Buitenzorg is ook in Baarn te vinde.
Anoe
Assiries-Babiloniese mitologie
Hul vereniging in ’n triade (groep van drie gode) dui op die kombinering van die drie verskillende panteons in ’n enkele geheel. Die drie het ook elk oor ’n deel van die uitspansel regeer: onderskeidelik die noordelike, middelste en suidelike streek.
Baarn
Die dorp Baarn
Te danke aan goeie kommunikasie met Amsterdam, is die dorp die tuiste van 'n aantal internasionale boetiekfirmas soos Bain & Co en Cerberus Capital Management. Unilever se Conimex en die sagtewaremaatskappy Seyoda Games is ook in Baarn geleë.
Anoe
Assiries-Babiloniese mitologie
Anoe word selde in die godsdienstige himnes voorgestel as ’n mag aan wie ’n persoonlike versoek gerig kan word. Sy naam was eintlik nie veel meer as ’n algemene sinoniem vir die hemel nie, en selfs sy titel as koning van die gode het nie ’n persoonlike aanslag nie. ’n Metgesel, Antoem (of soms Anatoem), is aan hom toegeken volgens die teorie dat elke god ’n vroulike metgesel moet hê. Anoe het egter so baie tyd op aarde deurgebring om die Sumeriërs te beskerm dat hy haar alleen in die hemel gelos het. Hy ontmoet toe vir Innin, wat hy hernoem het tot Innan, of "koningin van die hemel". Sy was later as Isjtar bekend. Anoe het gewoonlik in haar tempel gewoon en het selde teruggegaan hemel toe. Sommige skrywers identifiseer Isjtar as die dogter van Anoe.
Baarn
Vervoer
Baarn beskik oor 'n spoorwegstasie – met treine wat elke halfuur vertrek na Utrecht (35 minute), Amersfoort (10 minute) en Amsterdam (omtrent 40 minute).
Anoe
Assiries-Babiloniese mitologie
Anoe word ook genoem in die epiese mite oor Gilgamesj, en is ’n belangrike karakter daarin.
Baarn
Vervoer
Die A1-motorweg loop net noord van Baarn.
Lesseyton
Lesseyton is 'n Wesleyaanse Metodiste-sendingstasie in Oos-Kaapland wat in 1851 gestig is om swartmense vir die bediening op te lei. Dit is 14 km noordwes van Komani (Queenstown), wat eers later in 1853 gestig is, geleë. Byna al die inwoners is Xhosa-sprekers. Die plek beskik oor twee skole: die Lesseyton Primary School en die Ndlovukazi Public High School.
Isjtar
Isjtar (IFA: ; wigskrif: DIŠTAR, 100x20px|DINGIR 100x20px|INANNA) is die Akkadiese, Assiriese en Babiloniese godin van vrugbaarheid, liefde, oorlog en seks. Sy is ’n weergawe van die Sumeriese Inanna en is verwant aan die Aramese godin Astarte.
Isabelle Amyes
Isabelle Amyes (gebore 13 Junie 1950) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Sense and Sensibility (1995) en in die televisiereeks Bad Girls (1999).
Isjtar
Eienskappe
Benewens die leeus op haar poort is haar simbool ’n agtpuntige ster. In die Babiloniese panteon was sy die goddelike verpersoonliking van die planeet Venus.
Haar kultus het dalk ook tempelprostitusie ingesluit, hoewel dit debatteerbaar is. Guirand verwys na haar heilige stad Oeroek as die "stad van die heilige courtisanes" en na haar as "die courtisane van die gode".
Besoek aan die onderwêreld
duimnael|130px|links|Nog ’n uitbeelding van Isjtar/Inanna Een van die bekendste mites oor Isjtar beskryf hoe sy neerdaal na die onderwêreld en by die poorte aandring om ingelaat te word. Die poortwagter haas hom na Eresjkigal, die koningin van die onderwêreld, en sy gee hom opdrag om Isjtar in te laat, maar "volgens die antieke verordening".
Hierop laat die poortwagter haar in, maar maak net een poort op ’n slag oop. By elke poort moet Isjtar ’n kledingstuk uittrek. Toe sy eindelik deur die sewende poort gaan, is sy nakend. Woedend bestorm sy Eresjkigal, maar dié gee haar dienskneg Namtar opdrag om Isjtar gevange te neem en 60 siektes op haar los te laat.
Ná Isjtar se neerdaling na die onderwêreld het alle seksuele aktiwiteite op aarde opgehou. Die god Papsoekal rapporteer toe die situasie aan die koning van die gode, Ea. Dié skep ’n androgeen wat hy Asoe-sjoe-namir noem en stuur dit na Eresjkigal met die opdrag dat dit haar die sak met die waters van die lewe vra. Eresjkigal is woedend toe sy Asoe-sjoe-namir se versoek hoor, maar sy moet die water vir hom gee. Asoe-sjoe-namir besprinkel toe Isjtar met die water om haar by te bring. Daarna gaan Isjtar weer deur die sewe poorte, en by elke poort kry sy ’n kledingstuk terug totdat sy weer ten volle geklee is.
Omdat daar hier ’n onderbreking in die mite is, waarna Isjtar se minnaar Tammoez genoem word, het geleerdes eers geglo Isjtar is ná Tammoez se dood na die onderwêreld om hom te red. ’n Ooreenstemmende mite oor Inanna, die Summeriese weergawe van Isjtar, het egter lig gewerp op Isjtar se besoek aan die onderwêreld. Volgens dié mite kan Inanna net uit die onderwêreld terugkeer as sy iemand in haar plek daarheen stuur. Demone gaan saam met haar om seker te maak sy doen dit wel. Elke mens wat Inanna egter teenkom, is ’n vriend en sy laat die persoon dan gaan. Toe sy eindelik by die huis kom, kry sy haar man, Doemoezid (die Babiloniese Tammoez) op sy troon, glad nie besig om oor haar te treur nie. Woedend laat Inanna die demone haar man in haar plek na die onderwêreld neem.
Tweebuffelsmeteenslagmorsdoodgeskietfontein
Tweebuffelsmeteenslagmorsdoodgeskietfontein is 'n plaas wat in die provinsie Noordwes ongeveer 200 km wes van Pretoria lê en amptelik by die Landmeter-Generaal geregistreer is.
Die naam illustreer die saamflansende kenmerk van 'n Afrikaanse samestelling: al die beskrywende aspekte van 'n konsep kan in die algemeen saamgebind word in een lang woord. 'n Ander voorbeeld sou wees wildewaatlemoenkonfytkompetisiebeoordelaarshandleiding of wat van een met so 70 letters: maketaanwaatlemoenkonfyttentoonstellingbeoordelaarshandleidingsboekies. Sulke uiterste gebruik is egter nie algemeen nie, en daar is ooreenstemming dat woorde met koppeltekens geskei word indien dit té lank begin raak.
Anton Goosen het ook 'n liedjie met hierdie titel opgevoer, wat deur Fanus Rautenbach geskryf is.
Al Ferguson
Al Ferguson (19 April 1888 – 4 Desember 1971) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Shackles of Fear (1924), The Trail of Vengeance (1924), The Pirate of Panama (1929), en The Lightning Express (1930).
Vlerkboon
Die vlerkboon (Xeroderris stuhlmannii) is 'n groot spreiende boom. Die boom kom voor in die sentrale deel van die Krugerwildtuin in Limpopo. Buite Suid-Afrika is dit inheems in Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Caprivistrook in Namibië, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkus, Kenia, Malawi, Mali, Mosambiek, Nigerië, Senegal, Sierra Leone, Tanzanië, Togo, Zambië en Zimbabwe. Die boom het klein, groenerige wit blomme en die peule is kenmerkend plat met 'n prominente rand.