cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gabriel Boric
Hy was 'n sleutelleier tydens die studentebetogings in sy land in 2011, en dien sedert 2014 as 'n adjunk van die republiek. Hy is oorspronklik van Punta Arenas.
Hy het die presidentskap van Chili op 11 Maart 2022 op die ouderdom van 36 aanvaar, wat hom die tweede jongste leier in die wêreld maak.
Kyle Downes
Kyle Downes (gebore 18 Maart 1983) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Proxy Kill (2018) en in die televisiereekse Higher Ground (2000) en Lizzie McGuire (2001).
Paneuropese Unie
Die Paneuropese Unie is die oudste beweging wat hom vir die eenwording van Europa beywer.
Die beweging is in 1923 gestig.
Steve Downes
Steve Downes (gebore 28 Junie 1950) is 'n Amerikaanse akteur.
Shannon Kook
Shannon Kook (gebore 8 Februarie 1987) is 'n Suid-Afrikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Conjuring (2013), Dark Places (2015), en The Conjuring 2 (2016), en in die televisiereeks Degrassi: The Next Generation (2001).
Dercitus reptans
Dercitus reptans is 'n spons uit die familie Pachastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1997 deur Desqueyroux-Faúndez & Rob van Soest.
Leonid Kogan
Leonid Borisovich Kogan (Russies: Леони́д Бори́сович Ко́ган; Oekraïens: Леонід Борисович Коган; 14 November 1924 in Dnipro – 17 Desember 1982 in Mytishchi) was 'n prominente Sowjetse violis van Joodse afkoms gedurende die 20ste eeu. Baie mense beskou hom as die grootste violis van die 20ste eeu. Hy word in besonder beskou as een van die beste verteenwoordigers van die Sowjet Skool (oftewel wyse of tegniek) van vioolspeel.
Zondo, KwaZulu-Natal
Zondo is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Psoralea cataracta
Psoralea cataracta is 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan die Wes-Kaap. Dit is deel van die fynbos en was eers as uitgestorwe beskou, dit is 2008 as sulks geregistreer. In 2021 is die plant egter herontdek deur Brian du Preez nadat dit in 1804 laas gesien is.
Burgh
'n Burgh [ˈbʌrə] was 'n outonome munisipale korporasie (stadsadministrasie) in Skotland en Noord-Engeland, gewoonlik 'n nedersetting met stadstatus (city) of groter nedersetting sonder stadsregte (town of toun in Skots). Hierdie administratiewe onderverdeling het sedert die 12de eeu bestaan toe koning David I van Skotland die eerste koninklike burghs (royal burghs) geskep het.
Burgh-status was in baie opsigte vergelykbaar met die borough-status in die res van die Verenigde Koninkryk. Die titel royal burgh is ook na die administratiewe hervormings van 1975 steeds gebruiklik as deel van die amptelike name van baie nedersettings, al het dit vandag hoofsaaklik seremoniële betekenis, en daar is geen besondere voorregte of bevoegdhede daaraan verbonde nie.
Robinsonkreupelhout
Die Robinsonkreupelhout (Leucospermum pluridens) is 'n blomdraende struik wat hoort tot die Leucospermum genus en vorm deel van die fynbos-bioom. Die plant is endemies aan Suid-Afrika waar dit voorkom in die Rooiberg tot by Robinsonpas. Die struik word tot 3 m groot en dra blomme van September tot Desember.
In Engels staan dit as die Robinson Pincushion bekend. Die boom se FSA-nommer is 84.4.
Andris Nelsons
Andris Nelsons (gebore op 18 November 1978) is 'n Letlandse dirigent. Hy is tans die musikale direkteur van die Boston Simfonieorkes en die Gewandhauskapellmeister van die Leipzig Gewandhaus Orkes.
Vroeë lewe
Nelsons was in Riga (Letland) gebore. Sy moeder was die stigter van die eerste groep musici in Letland wat gespesialiseer het in die uitvoering van vroeë musiek, en sy vader (stiefvader) was 'n koordirigent, tjellis en onderwyser. Sy moeder en stiefvader ('n koordirigent) het hom na 'n uitvoering van Richard Wagner se Tannhäuser geneem, waarna Nelsons verwys as 'n besonders formatiewe ondervinding: "...dit het 'n hipnotiese effek op my gehad. Ek was oorweldig deur die musiek. Ek het gehuil toe Tannhäuser sterf. Ek dink steeds dit was die grootste gebeurtenis uit my kinderdae."
Nelsons het as 'n jeugdige klavier studeer, en op die ouderdom van twaalf jaar ook trompet begin speel. Hy het ook as bas-bariton, met 'n spesiale belangstelling in vroeë musiek, in sy moeder se ensemble gesing. Hy het vir een somer by die Dartington Internasionale Somerskool saam met Evelyn Tubb studeer. Hy het as trompetspeler gedien in die orkes van die Lettiese Nasionale Opera.
Loopbaan as dirigent
Nelsons het saam met Alexander Titov in Sint Petersburg, Rusland gestudeer om dirigent te word en deelgeneem aan meesterklasse met Neeme Järvi, Roberto Carnevale en Jorma Panula. Hy het die aandag van Mariss Jansons getrek toe hy tydens 'n noodgeval as plaasvervanger moes optree in die trompet afdeling van die Oslo Filharmoniese Orkes gedurende 'n orkestoer. Nelsons beskou Jansons as 'n mentor en is al sedert 2002 sy student.
In 2003 het Nelsons prinsipiële dirigent van die Lettiese Nasionale Opera geword. Hy het na vier jaar sy tyd daar in 2007 afgesluit. In 2006 het Nelsons hoofdirigent van die Nordwestdeutsche Philharmonie van Herford, Duitsland, geword, welke pos hy tot die einde van die 2008/09 seisoen sou hou. Sy eerste verskyning as dirigent by die Metropolitan Opera was in Oktober 2009 tydens 'n produksie van Turandot. Nelsons het in Julie 2010 sy buiging by die Bayreuth-fees gemaak, met die dirigeer van 'n produksie van Wagner se Lohengrin tydens die openingskonsert van die fees.
City of Birmingham Symphony Orchestra
Nelsons se vroeëre werk in die Verenigde Koninkryk het ateljee-konserte met die BBC Filharmoniese Orkes in Manchester ingesluit, en sy eerste BBC Filharmoniese orkes konsert by die Bridgewater Hall het in November 2007 plaasgevind. In Oktober 2007 het die City of Birmingham Symphony Orchestra (CBSO) vir Nelsons as die orkes se twaalfde prinsipiële dirigent en musikale direkteur aangekondig, met ingang van die 2008/2009 seisoen. Die kontrak was aanvanklik vir drie jaar. Die aanstelling was ongewoon aangesien Nelsons die CBSO slegs tydens 'n private konsert en tydens 'n opname-sessie gedirigeer het, sonder die voordeel van 'n openbare geleentheid, voordat hy vir die pos benoem is. Sy eerste openbare optrede as dirigent van die CBSO het op 11 November 2007 plaasgevind tydens 'n matineekonsert, en sy eerste ingeskrewe konsert verskyning met die CBSO het in Maart 2008 plaasgevind. In Julie 2009 het Nelsons sy kontrak met die CBSO vir 'n bykomende drie jaar verleng, met inbegrip van die 2013/14 seisoen. In Augustus 2012 het die CBSO die verlenging van die kontrak formeel aangekondig, met inbegrip van die 2014/15 seisoen, en daarna vir die daaropvolgende seisoene op grond van van die jaarlikse hernuwing daarvan. In Oktober 2013 het die CBSO die afsluiting van Nelsons se tyd as musikale direkteur daarvan aangekondig na die afloop van die 2014/2015 seisoen.
Vusi Kunene
Vusi Kunene (gebore 12 April 1966) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cry, the Beloved Country (1995), Kini & Adams (1997), Eye in the Sky (2015), en A United Kingdom (2016).
Andris Nelsons
Boston Simfonieorkes
Nelsons het sy eerste optrede as gas-dirigent in die VSA in Maart 2011 saam met die Boston Simfonieorkes (BSO) by Carnegie Hall gemaak as plaasvervanger vir James Levine tydens 'n noodgeval. Hy het gevolglik as gas-dirigent van die BSO tydens die Tanglewood Musiekfees in Julie 2012 opgetree, en in Januarie 2013 sy eerste verskyning met die BSO by Symphony Hall, Boston gemaak. In Mei 2013 het die BSO vir Nelsons as die orkes se vyftiende musikale direkteur met ingang van die 2014/2015 seisoen aangekondig. Sy aanvanklike kontrak was vir 'n termyn van vyf jaar en maak voorsiening vir agt tot tien weke se geskeduleerde verskynings in die eerste jaar van die kontrak en twaalf weke in die daaropvolgende jare.
Nelsons het tydens die 2013/2014 seisoen die titel van Aangewese Musikale Direkteur gehou. In Augustus 2015 het die BSO die verlenging van Nelsons se kontrak as musikale direkteur daarvan aangekondig tot en met die 2021/22 seisoen, met 'n nuwe kontrak van agt jaar wat die aanvanklike vyf-jaar kontrak vervang het. Dit bevat ook 'n klousule vir die outomatiese hernuwing daarvan.
Leipzig Gewandhaus-orkes
Nelsons het die eerste keer in 2011 as gas-dirigent by die Leipzig Gewandhaus-orkes opgetree. Sedert Februarie 2018 is Nelsons die een-en-twintigste Gewandhauskapellmeister (musikale direkteur) daarvan. Die orkes het die aanstelling aangekondig met 'n aanvanklike kontrak van vyf seisoene.
Konserte en operas
In Januarie 2019 het die Wiener Philharmoniker (Weense Filharmoniese Orkes) aangekondig dat Nelsons die orkes se 2020 Weense Nuwejaarskonsert sal dirigeer.
Mineraalwater
Mineraalwater is water uit 'n mineraalbron wat 'n sekere aantal minerale soos soute en swawelverbindings bevat. Dié minerale word deur die water tydens sy roete deur die aarde geabsorbeer. Die presiese samestelling word bepaal deur die bron en die rotse waardeur die water vloei. Byna eenhonderd verskillende minerale kom in mineraalwater voor.
Natuurlike mineraalwater bevat soms ook koolsuur- of ander gasse; hierdie soort water word spuitwater genoem. Die koolsuur in mineraalwater het sy oorsprong in koolstofdioksied (CO2) wat uit die binneste van die aarde opstyg, veral in gebiede met vulkanisme. Sodra die opstygende gas met water in aanraking kom, word dit daarin opgelos en koolsuurgas begin vorm.
Mineraalwater word vanweë sy beweerde genesende eienskappe tradisioneel by sy bron gedrink of vir badbehandelings gebruik. Sodoende het plekke met mineraalwaterbronne tot gewilde herstellingsoorde ontwikkel. Vandag word mineraalwater meestal naby sy bron gebottel en bemark. Tans is daar wêreldwyd meer as 3 000 verskillende handelsmerke van kommersieel gebottelde mineraalwater.
Verdriet
Verdriet is 'n klein nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Grootgeluk
Grootgeluk is 'n nedersetting in Dannhauser Plaaslike Munisipaliteit in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Skeerpoortrivier
Die Skeerpoortrivier is 'n rivier wat suid van Hartbeespoortdam, in Gauteng en Noordwes, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Magaliesrivier.
Psoralea gueinzii
Psoralea gueinzii was 'n plantspesie in die familie Fabaceae en is endemies aan die Wes-Kaap. Dit is deel van die fynbos en het by Stellenbosch voorgekom. Die spesie is laas in 1927 gesien; 90% van sy habitat het verlore gegaan aan die aanlê van wingerde en voorstedelike ontwikkeling en die plant word dus as uitgestorwe beskou.
Mzwandile Ngubeni
Mzwandile Ngubeni (gebore 17 April 1982) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente In Desert and Wilderness (2001), Witness to a Kill (2001), en Gangster's Paradise: Jerusalema (2008).
Gerald Downey
Gerald Downey (gebore 1 Oktober 1980) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Because I Said So (2007), Live Free or Die Hard (2007), Eagle Eye (2008), en J. Edgar (2011).
Hartens (speelkaarte)
thumb|120px|Die hartenssimbool. thumb|240px|Die stel in 'n Duitse pak.
Hartens of harte (Frans: Cœur, Duits: Herz) is een van die kleure, of stelle, in 'n pak speelkaarte van beide die Franse en Duitse ontwerp. Die simbool verskil egter effens: 20px|simbool: Herz in 'n Franse en 20px|simbool: Herz in 'n Duitse pak kaarte.
In brug, waarvoor die Franse kaarte algemeen in Duitsland gebruik word, word dit op die Franse naam, Cœur, genoem. In speletjies met Duitse kaarte word die hartens dikwels "Rooi" (Rot) genoem. In die spel watten is die hartensheer die hoogste troefkaart.
Die stel is in die 15de-eeuse Duitsland ontwerp en is die oorblyfsel van 'n groot poel eksperimentele tekens wat geskep is om die Latynse simbole te vervang.
Marie Prins
Marie Prins (gebore 1948, getroude naam Marie Jordaan) is 'n Suid-Afrikaanse plantkundige.
Hartens (speelkaarte)
Naam
Dit is nie bekend wat die oorsprong is van die term "hart" vir die simbool is nie, en dit lyk net effens soos 'n regte hart. Ekwivalente in ander tale beteken gewoonlik ook "hart".
Marie Prins
Opvoeding en loopbaan
Prins het aan die Universiteit van Stellenbosch gestudeer en met 'n BSc in Plantkunde gegradueer. Sy het haar BSc(Hon) en MSc aan die Universiteit van Pretoria voltooi. Sy het 'n PhD in plantkunde behaal met 'n proefskrif oor spykerdoringbome van die wêreld (Gymnosporia, Celastraceae). Sy was ook betrokke by die ontwikkeling van 'n webwerf met inligting oor Suid-Afrikaanse bome wat gemik is op beide amateurs en wetenskaplikes.
Sy het die skrywers van die boek "Trees and Shrubs of Mpumalanga and the Kruger park", wat in 2002 gepubliseer is, raad met navorsing gegee. Sy het ook gevalle in die boek reggestel waar 'n plant voorheen as 'n nuwe variëteit beskryf is en later hergeklassifiseer is as 'n nuwe spesie.
Sy werk by die Suid-Afrikaanse Nasionale Biodiversiteitsinstituut en in 1999 is sy gelys as 'n wetenskaplike beampte vir die Nasionale Herbarium en betrokke is by die identifikasie van plante en die kurasie van die plant versameling, met spesiale belangstelling in bome van Suider-Afrika.
Hartens (speelkaarte)
Eienskappe
Die simbool is hartvormig en die onderkant eindig in 'n skerp punt. Die twee lobbe wys na bo. Hartens is gewoonlik rooi.
Franse patroon
Hier onder is die hartens van 'n Franse pak met 52 kaarte (die hartensridder, wat in tarotkaartspeletjies gebruik word, word nie vertoon nie):
Marie Prins
Navorsing en werkswinkels
Sedert 2008 was Prins betrokke by die jaarlikse somerreënval vierdaagse werkswinkel van die SANBI by Umtamvuna-natuurreservaat, KwaZulu-Natal. Sy het 'n Gymnosporia identifikasie kursus vir CREW (Bewaarders van Skaars en Bedreigde Wildsblomme) vrywilligers, studente en lede van die provinsiale bewaringsagentskappe aangebied.
Hartens (speelkaarte)
Duitse patroon
Hier onder is die Duitse hartens uit 'n pak van 32 kaarte:
Marie Prins
Navorsing en werkswinkels
In 2018 het die Botaniese Vereniging van Suid-Afrika Prins befondsing vir 'n taksonomiese hersiening van deel van die genus Olea toegeken. Taksonomie verskaf kritiese basiese inligting aan ander takke van Plantkunde (insluitend bewaring, omgewingsbestuur en onderwys), maar word beskou as een van die minste gewildste dele van Plantkunde. Daarom is befondsing moeilik om te verkry. Die genus Olea is laas in 1963 hersien.
Hartens (speelkaarte)
Unicode
In Unicode kom 'n swart hart ♥ en wit hart ♡ voor.
Marie Prins
Navorsing en werkswinkels
Die standaard skrywer afkorting M.Prins word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Geselekteerde publikasies
Prins het ook in die volgende joernale gepubliseer:
Gliese 667 Cc
Gliese 667 Cc is ’n bewoonbare eksoplaneet na aanleiding van sy afstand van sy ster, wat lei tot temperature waarby vloeibare water op die oppervlak kan bestaan. Die ster, Gliese 667 C, is lid van Gliese 667, ’n driedubbele sterstelsel. Die ster is sowat 22,7 ligjare van die Son af in die sterrebeeld Skerpioen.
Die planeet het ’n massa van sowat 4,39 aardmassas en word geklassifiseer as ’n superaarde (’n planeet van tussen een en tien aardmassas).
Die ster Gliese 667 C het minstens sewe planete en drie van hulle, almal aardplanete, ook Gliese 667 Cc, is in die bewoonbare sone. Laasgenoemde lê aan die binneste rand van die bewoonbare sone en wentel elke 28,155 dae om die ster. Dit sal sowat 90% van die lig kry wat die Aarde van die Son kry, hoewel ’n groot deel daarvan in die onsigbare infrarooideel van die spektrum val.
Río Verde, Chili
Río Verde is 'n Chileense nedersetting in die Magallanes-provinsie en -streek. Die gemeenskap is geleë in die area rondom Seno Skyring, 'n see-inlaat noord van Riesco-eiland.
Demografie
Volgens die 2002-sensus van die Nasionale Statistiekinstituut, strek Río Verde oor 'n gebied van 9975,2 vierkante kilometer en het 358 inwoners (295 mans en 63 vroue) gehad, wat die nedersetting 'n totale landelike gebied maak. Die bevolking het tussen die sensusse van 1992 en 2002 met 6,9% (23 persone) aangegroei. Die geskatte bevolking in 2017 was 617 persone.
Administrasie
As 'n gemeenskap is Río Verde 'n derdevlak administratiewe afdeling van Chili wat deur 'n munisipale raad geadministreer word, onder leiding van 'n alkalde wat elke vier jaar direk verkies word. Die 2012-2016 alkaldesa was Tatiana Vásquez Barrientos.
Universiteit van Umeå
Die Universiteit van Umeå (Umeå universitet) is 'n openbare universiteit in die Sweedse stad Umeå. Die universiteit is in 1965 gestig en is op vier na die oudste universiteit in Swede. In 2012 was die universiteit volgens die Britse tydskrif "Times Higher Education (THE)" die 23ste hoëronderwysinstelling ter wêreld wat minder as 50 jaar bestaan.
In 2013 het die Universiteit van Umeå meer as 36 000 geregistreerde studente gehad, waarvan 17 000 voltydse studente (insluitend nagraadse studente) was. Die universiteit het meer as 4 000 werknemers, waaronder 365 professore.
Organisasie
Die Universiteit van Umeå het vier fakulteite en het nege institute op sy kampus, benewens nog enkele afhanklike inrigtinge in die stede Skellefteå en Örnsköldsvik.
Hartklop (TV-reeks)
Hartklop is 'n Afrikaans e mediesedramareeks wat vanaf Dinsdag, 18 Julie 2023 op KykNET, DStv kanaal 144 sal uitsaai.
Die reeks speel af in ’n staatsopleidingshospitaal met mediese gevalle wat op werklike gebeure gegrond is. Tussendeur sal kykers in die dokters se persoonlike lewens ingetrek word en sien hoe hulle worstel met die impak van hulle roeping en die geweldig moeilike vraag of hulle God mag speel deur die werk wat hulle doen.
Rolverdeling
Hartklop, wat ’n merkwaardige 178 rolle met dialoog het, het ook verskeie ander groot name in die rolverdeling – sommige deurlopend en ander in gasrolle. Onder hierdie spelers tel Arno Marais, Rika Sennett, Thulani Mtsweni, Susan Coetzer, Vusi Thanda, Esmeralda Bihl, Christo Davids, Elma Postma, Francois Jacobs en Bouwer Bosch.
Produksie
Die hospitaaltonele is in sale en teaters by die Solomon Stix Morewa-gedenkhospitaal en by die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg verfilm. Die mediese gevalle wat deel van die verskeie storielyne is, is alles gegrond op werklike gevalle en ’n span dokters en mediese kenners het as konsultante gedien. Opgeleide verpleegsusters het met die verfilming van die operasietonele gehelp om dit so realisties moontlik te maak.
“Ons het besluit om die reeks in ’n staatsopleidingshospitaal te laat afspeel omdat dit nie net verteenwoordigend van Suid-Afrika is nie, maar ook om te wys dat ons van die beste mediese fakulteite in die wêreld het,” sê Zoë. “Ons plaaslike dokters is superhelde. Daar is militêre dokters van oral oor wat Suid-Afrika toe kom vir hulle opleiding, juis omdat ons hospitale soms soos oorlogsones lyk. Dan is daar natuurlik die ander kant – die dokters se persoonlike lewens en die impak wat hulle werk daarop het.”
Esterhuysenia
Esterhuysenia is 'n vetplant-genus wat tot die Aizoaceae behoort. Die genus is endemies aan Suid-Afrika. Die genus is vernoem na die plantkundige en bergklimmer Elsie Esterhuysen (1912-2006).
Spesies
Daar is slegs ses spesies wat tot die genus hoort:
Mstislav Rostropovich
duimnael Mstislav Leopoldovich "Slava" Rostropovich (Russies: Мстисла́в Леопо́льдович Ростропо́вич, Mstislav Leopol'dovič Rostropovič, uitgespreek [rəstrɐˈpovʲɪtɕ]; * 27 Maart 1927 – † 27 April 2007) was 'n Sowjettjellis en -dirigent.
Ecionemia
Ecionemia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Mstislav Rostropovich
Hy het meer as 100 werke geïnspireer en dit die eerste keer gespeel; en in die proses langdurige vriendskappe en artistieke vennootskappe met komponiste soos Dmitri Sjostakowitsj, Sergei Prokofiëf, Henri Dutilleux, Witold Lutosławski, Olivier Messiaen, Luciano Berio, Krzysztof Penderecki, Alfred Schnittke, Norbert Moret, Andreas Makris, Leonard Bernstein en Benjamin Britten gevorm.
Ecionemia
Spesies
Nieaanvaarde spesies (WoRMS):
Mstislav Rostropovich
Rostropovich was internasionaal erken as 'n stoere ondersteuner van menseregte, en het in 1974 die Toekenning van die Internasionale Liga van Menseregte ontvang. Hy was getroud met die sopraan Galina Vishnevskaya, en het twee dogters gehad, naamlik Olga and Elena Rostropovich.
Magaliesrivier
Die Magaliesrivier is 'n rivier wat in die Hartbeespoortdam invloei. Dit is 'n sytak van die Krokodilrivier in Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.
Winston Ntshona
Winston Ntshona (6 Oktober 1941 – 2 Augustus 2018) was 'n Suid-Afrikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Wild Geese (1978), Gandhi (1982), A Dry White Season (1989), en Blood Diamond (2006).
Robert Downey sr.
Robert Downey sr. (gebore 24 Junie 1936 – 7 Julie 2021) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Putney Swope (1969), To Live and Die in L.A. (1985), Boogie Nights (1997), en The Family Man (2000).
Omstredenheid
Omstredenheid is wanneer daar 'n debat of twis oor 'n onderwerp is, met twee of meer standpunte wat moeilik met mekaar te vereenselwig is. Dit is 'n probleem wanneer dit oor 'n belangrike onderwerp van publieke belang is, en tot politiese onrus kan lei en mense in emosie opswiep. Goeie leiers kan gewoonlik die emosie van die onderwerp ontkoppel en die vrede herstel, of die twis in 'n groter lig stel en dit so help oplos.
Dysidea tubulata
Dysidea tubulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is vir die eerste keer in 1874 gepubliseer deur A. Rutot.
Bronne
Rutot, A. (1874). Note sur la découverte de deux spongiaires ayant provoqué la formation des grès fistuleux et des tubulations sableuses de l'étage Bruxellien des environs de Bruxelles. Mém. Soc. (R.) Malacol. Belg. 9: 55-68, pl. III. Van Soest, R. (2011). Dysidea tubulata (Lehnert & Van Soest, 1998). In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=164973.
Kirill Karabits
Biografie
In Oktober 2006 het Karabits sy eerste verskyning as dirigent saam met die Bournemouth Simfonieorkes (BSO) gemaak en in Oktober 2007 teruggekeer, met beide konserte wat lof toegeswaai is. In November 2007 het die BSO die aanstelling van Karabits as hul dertiende Prinsipiële Dirigent aangekondig na 'n eensydige stem van die orkes se musici met ingang van die 2009/10 seisoen. Karabits het die titel van Aangewese Prinsipiële Dirigent vir die 2008/09 seisoen gehou, met drie konsertverskynings. Hy het in Augustus 2009 sy eerste verskyning tydens The Proms met die BSO gemaak, en formeel in Oktober 2009 die prinsipiële dirigeerskap van die BSO oorgeneem. Karabits is die eerste Oekraïense dirigent om as die prinsipiële dirigent van 'n VK orkes benoem te word. Sy aanvanklike kontrak was vir vier jaar. Karabits het saam met die BSO musiek van Rodion Shchedrin vir Naxos opgeneem, sowel as die musiek van Aram Khachaturian vir die Onyx plate-etiket. In Augustus 2011 het Karabits en die BSO ooreengekom op 'n drie-jaar verlenging van sy kontrak as prinsipiële dirigent, met inbegrip van die 2015–2016 seisoen. In April 2015 het die BSO aangekondig dat Karabits 'n self-verlengende kontrak as prinsipiële dirigent geteken het ten einde sy tyd aan die hoof van die BSO te verleng tot ten minste 2018.
Karabits het die I,CULTURE Orchestra van Pole vir die eerste keer in 2013 gedirigeer. In September 2014 het die orkes die aanstelling van Karabits as die orkes se nuwe artistieke direkteur aangekondig. In November 2014 het Karabits sy eerste verskyning as gas-dirigent met die Staatskapelle Weimar gemaak. Hy het die eerste keer in Maart 2015 'n produksie by die Deutsches Nationaltheater und Staatskapelle Weimar (DNT) gelei. Die Deutsches Nationaltheater und Staatskapelle Weimar het gevolglik, gebaseer op hierdie uitvoerings, in Julie 2015 vir Karabits as hul volgende Generalmusikdirector (GMD) en hoofdirigent aangekondig, met ingang van die 2016–2017 seisoen met 'n aanvanklike kontrak van drie jaar. In Junie 2018 het die DNT en Staatskapelle Weimar aangekondig dat Karabits sy tyd as GMD van die geselskap sal voltrek, nadat die partye nie 'n ooreenkoms kon bereik betreffende die verlenging van die kontrak nie.
Sandile Mahlangu
Sandile Mahlangu (gebore 6 September 1993) is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Shaft 6 (2018) en in die televisiereeks Single Guys (2013).
Bruntville
Bruntville is 'n voorstad, suidoos van die dorpie Mooirivier, in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.
Esterhuysenia alpina
Esterhuysenia alpina is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Hexrivierberge op hoë hoogtes voor. Die plant het geen bedreigings nie maar word as seldsaam beskou en is deel van die fynbos.
Rupert Sheldrake
Rupert Sheldrake (28 Junie 1942) is 'n Engelse skrywer wat na sy opleiding in selbiologie veral fokus op pseudo-sielkunde. Sheldrake het die begrip morfiese veld ontwikkel, gebaseer op die ouer begrip morfogenetiese velde. Laasgeneomde begrip was veral gebruik deur Thomas Huxley en die Franse filosoof Henri Bergson via die begrip 'noösfeer' van die paleontoloog/jesuïet Teilhard de Chardin. Sheldrake het ondersoek gedoen na en geskryf oor onder andere die ontwikkeling en die gedrag van diere en plante, telepatie, persepsie en metafisika. Hy het sy fokus veral gerig op die vraagstukke waarvoor daar (nog) geen oplossing gevind kon word nie soos bv. die gedrag en kommunikasie onderling van miere, duiwe en hoe hul navigeer en hul pas na hul hok terugvind, hoe honde vooraf bewus kan wees van die tuiskoms van hul base ens. Hy doen dit deur eksperimente op fundamentele vlak te doen en met 'n baie beperkte begroting.
Joeri Kondratjoek
Joeri Vasiliewitsj Kondratjoek (regte naam Aleksandr Ignatyewitsj Shargei, Russies: Алекса́ндр Игна́тьевич Шарге́й, Oekraïens: Олександр Гнатович Шаргей Шаргей) (22 Februarie 1897 - Februarie 1942) was 'n Oekraïniese en Sowjet ingenieur en wiskundige. Hy was 'n pionier van ruimtevaartkunde en ruimtevlug, 'n teoretikus en 'n visioenêr wat in die vroeë 20ste eeu die eerste bekende maanbaan rendezvous, 'n sleutelkonsep vir die landing en terugkeer van ruimtevlug van die Aarde na die Maan ontwikkel het. Die konsep is later gebruik vir die daarstel van die eerste werklike menslike ruimtevlug na die Maan. Baie ander aspekte van ruimtevlug en ruimteverkenning word in sy werke gedek.
Rupert Sheldrake
Vroeë jare en opleiding
Sheldrake is gebore in Newark-on-Trent, Nottinghamshire in 'n gesin van metodiste. Hy het Worksop-kollege, 'n Anglikaanse kosskool, bygewoon en gespesialiseer in wetenskap. Sy vader, 'n amateur in naturalisme en mikroskopie, het sy seun se belangstelling in plante en diere aangemoedig. Sheldrake studeer Biologie en Biochemie in Cambridge, en later Filosofie aan Harvard-universiteit. In 1967 verwerf hy sy PhD in biochemie aan die Universiteit van Cambridge en doseer in 1973 aan Clare-kollege in biochemie en selbiologie.Van 1974 tot 1985 werk hy in Hyderabad, Indië, waar hy hoof was van Plantfisiologie aan die International Crops Research Institute. Hy het 'n half jaar in die ashram van Bede Griffiths ('n Benediktynse monnik) gewoon, waar hy sy eerste boek geskryf het: Een nieuwe levenswetenschap.
Joeri Kondratjoek
Kondratjoek het sy wetenskaplike ontdekkings gemaak in omstandighede van oorlog, herhalende vervolgings deur owerhede en ernstige siektes.
Rupert Sheldrake
Agtergrond
Hierdie filosofie ontken dat alles in die heelal van onder verklaar kan word in terme van atome of selfs die kleinste deeltjies. Aan die ander kant erken dit die bestaan van hiërargies georganiseerde stelsels, wat op elke vlak van samestelling eienskappe besit wat nie ten volle verstaan kan word uit die eienskappe wat hul individuele dele nie; op elke vlak is die geheel meer as die som van die dele. Hierdie heelgetalle kan gesien word as organismes, en hierdie term word doelbewus in die breë sin gebruik om nie net diere en plante, organe, weefsels en selle in te sluit nie, maar ook kristalle, molekules, atome en subatomiese deeltjies.
Joeri Kondratjoek
"Joeri Kondratjoek" is 'n gesteelde identiteit wat hy na die Russiese rewolusie gebruik het om weg te kom van sy verlede en het so aan die wetenskaplike gemeenskap bekend geword.
Rupert Sheldrake
Morfogenetiese velde
Die teorie van die morfogenetiese velde is gebaseer op die feit dat dit wel 'n meetbare fisiese effek het. Dit stel voor dat morfogenetiese velde verantwoordelik is vir die kenmerkende vorm van, en die organiese stelsels op elke vlak van samestelling, nie net op die gebied van biologie nie, maar ook vir chemie en fisika.
Hierdie velde skep orde in stelsels waarmee hul verbonde is deur gebeurtenisse te beïnvloed, wat vanuit 'n energie gesigspunt gesien, onbepaalbare of toevallige beperkings plaas met 'n sekere patroon op die moontlike energie uitkomste van fisiese prosesse, soos die vorming van proteïene.
Joeri Kondratjoek
Vroeë lewe
Van jongs af het Kondratjoek besonderse vermoëns in fisika en wiskunde getoon. Toe hy oud genoeg was om hoërskool by te woon, is hy reguit in die derde vorm van 'n gesogte hoërskool toegelaat, waar hy 'n paar jaar later met 'n goue medalje vir vaardigheid gegradueer het.
Rupert Sheldrake
Aanvaarding
Sheldrake se begrip word nie gedeel deur die oorgrote meerderheid van die wetenskaplike wêreld nie. Sommige beskou Sheldrake se begrip as onweerlegbaar, en om die rede val dit buite die wetenskaplike benadering. Hulle beskou die begrip morfiese velde dus as pseudowetenskap
Joeri Kondratjoek
Hoër onderwys en die Eerste Wêreldoorlog
Kondratjoek het later by die Groot Politegnikum in Petrograd ingeskryf om ingenieurswese te studeer, waar hy deur Ivan Meshcherskiy beïnvloed is. Kort voor lank is hy met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog in die weermag opgeneem en het daar aan die onderoffisierskool gegradueer. Tydens sy militêre diens aan die Kaukasiese Front het Kondratjoek vier notaboeke gevul met sy idees van interplanetêre vlug. Dit sluit in die voorstel van die gebruik van 'n modulêre ruimtetuig om die Maan te bereik, wat die voortstuwingsgedeelte van die tuig in 'n wentelbaan laat bly terwyl 'n kleiner lander na die oppervlak en terug gereis het (die strategie wat uiteindelik deur die ingenieurs van die Apollo-program aanvaar is). Hy het gedetailleerde berekeninge van die trajek ingesluit om 'n ruimtetuig van Aarde-baan na maanbaan en terug na Aarde-baan te neem, 'n trajek wat nou bekend staan as "Kondratjoek se roete" of "Kondratjoek se lus".
Eerste Sowjetjare
Kondratjoek het die leër in 1917 ná die Russiese Rewolusie verlaat en probeer om 'n bestaan te maak deur stookketels terug in Poltawa te maak. As 'n plaaslik gebore voormalige offisier van die Tsaristiese leër, was hy 'n groot risiko om deur Bolsjewistiese owerhede as 'n vyand van die mense in hegtenis geneem te word. Die volgende jaar het Kondratjoek 'n poging aangewend om na Pole te ontsnap, maar is deur grenswagte gestop en teruggedraai. Gewoonlik sou hy waarskynlik geskiet gewees het, maar die wagte het die vroeë simptome van tifus in hom herken en miskien besluit om hulself 'n koeël te spaar. Hy is deur bure na gesondheid verpleeg, en op advies van vriende, besluit om na 'n ander plek te vlug. Sy vriende het vir hom vervalste identifikasiepapiere bekom, met die naam van Joeri Vasiliewitsj Kondratjoek, gebore in Lutsk in 1900 (wat in werklikheid in 1921 aan tuberkulose gesterf het). Met hierdie nuwe identiteit het Kondratjoek in en om Kuban en die Noordelike Kaukasus gewoon en as werktuigkundige en spoorwegwerker gewerk. Hy het hom in 1927 in Nowosibirsk in Siberië gevestig.
Rupert Sheldrake
Weerlegbaarheid
In Nederland is 'n ondersoek uitgevoer na die bestaan van die morfiese velde waarin duiwe as't ware by wyse van 'n elastiese werking na hul hokke teruggevoer word. Daarvolgens sal hulle altyd terugvlieg na hul hok, selfs indien die hok verplaas word. Indien die hok 80 meter verplaas word en die duif op 'n afstand van 20 kilometer vrygestel word, vlieg 'n groot persentasie eerste na die oorspronklike ligging van die hok. Tydens 'n ander eksperiment waarby die hok 4200 meter verplaas is, het geen duif sy plek na die hok teruggevind nie. Op grond van hierdie resultate kon die elastiekhipotese van Sheldrake dus verwerp word.
Joeri Kondratjoek
Eerste boek, ingenieurswerk en tronkstraf
Kondratjoek het as werktuigkundige gewerk en die manuskrip voltooi van 'n boek met die titel "Завоевание межпланетных пространств" (Bemeestering van die interplanetêre ruimte), wat fokus op vuurpyldinamika en kwessies rakende die kolonisasie van die ruimte. Hy het ook voorgestel om 'n swaartekragslingerbaan te gebruik om 'n ruimtetuig te versnel. In 1925 het Kondratjoek kontak gemaak met die Moskou-gebaseerde wetenskaplike Vladimir Vetchinkin en die manuskrip aan hom gestuur. Tot op daardie tydstip was hy en sy werk onbekend aan vuurpyl-entoesiaste. Terwyl die boek entoesiasties deur wetenskaplikes in Moskou ontvang is, sou geen uitgewer so 'n fantasievolle werk aanraak nie. Uiteindelik het Kondratjoek 'n Nowosibirsk-drukkery betaal om 2 000 kopieë van die werk van 72 bladsye te druk, en moes selfs toe baie van die setwerk en die bedryf van die pers self doen, beide om koste te bespaar, maar ook omdat die vergelykings in die boek probleme vir die drukker veroorsaak het. Kondratjoek se ontdekkings is onafhanklik gemaak van Konstantin Tsiolkofski wat op daardie stadium ook aan ruimtevlugkwessies gewerk het; die twee het nooit ontmoet nie.
Deur sy ingenieursvaardigheid op plaaslike probleme toe te pas, het Kondratjoek 'n groot 13 000 ton graansuier (wat vinnig die bynaam "Mastodon" bekom) in Kamen-na-Obi ontwerp, gebou van hout sonder 'n enkele spyker aangesien voorsiening van metaal in Siberië beperk was. Hierdie vernuf sou teen hom werk toe hy in 1930 as 'n "saboteur" deur die NKVD ondersoek is. Die gebrek aan spykers in die struktuur is gebruik as bewys dat hy dit beplan het om ineen te stort. Gevonnis vir anti-Sowjet-aktiwiteit, is Kondratjoek tot drie jaar in die goelag gevonnis, maar is weens sy duidelike talente na 'n sharashka (navorsingsfasiliteit-gevangenis) eerder as 'n arbeidskamp gestuur. Daar is hy eers aan die werk gesit om buitelandse steenkoolmynmasjinerie vir die gebruik in Kuzbass te evalueer, en het die kampopsigter vinnig met sy vernuf beïndruk. Op die toesighouer se versoek het 'n hersieningsraad in November 1931 Kondratjoek se status van "gevangene" na "banneling" verander en hom gestuur om aan Siberiese graanprojekte te werk.
Na-gevangenis-navorsing oor windkrag
Kondratjoek het verneem van 'n kompetisie om 'n groot windkragopwekker vir die Krim te ontwerp, geborg deur Sergo Ordzhonikidze, destydse Volkskommissaris vir Swaar Nywerheid. Kondratjoek het saam met mede-uitgeweke ingenieurs Pyotr Gorchakov en Nikolai Nikitin 'n ontwerp ingedien vir 'n 165 meter (500 voet) hoë betontoring wat 'n vierbladskroef ondersteun met 'n spanwydte van 80 meter (240 voet) en wat tot 12 000 kW kan opwek. In November 1932 het Ordzhonikidze hierdie ontwerp as die wenner gekies en die span genooi om met hom in Moskou te ontmoet voordat hulle na Kharkiv gestuur is om die ontwerp te finaliseer en toesig te hou oor die konstruksie daarvan. Terwyl hy in Moskou was, het Kondratjoek die geleentheid gehad om Sergei Korolev, destyds hoof van die GIRD (Sowjet-vuurpylnavorsingsgroep), te ontmoet. Korolev het Kondratjoek 'n pos op sy personeel aangebied, maar Kondratjoek het geweier, uit vrees dat hy ondersoek sou word deur die NKVD en sy ware identiteit daardeur geopenbaar kon word.
Kondratjoek, Gorchaksjof en Nikitin het vir die volgende vier jaar aan die windkragprojek gewerk tot Ordzhonikidze se geheimsinnige dood in 1937. Oornag is die projek as te duur en gevaarlik beskou en is dit gesluit, die toring net halfgebou. Nikitin sou later gebruik wat hy op hierdie projek geleer het toe hy die Ostankino-toring in die 1960's ontwerp het. Intussen het die manne begin werk om kleiner windturbines (in die 150-200 kW-reeks) te ontwerp om plase aan te dryf. Gedurende hierdie tyd het Kondratjoek verneem van die arrestasie van Korolev op aanklag van hoogverraad omdat hy tyd gemors het met die ontwerp van ruimtetuie. Hy het dadelik besluit om hom van sy eie oorvloedige notas oor die onderwerp te onttrek. Die voormalige buurvrou in Novosibirsk wat hom na sy tifus-episode weer gesond gemaak het, het ingestem om sy notaboeke te neem en dit uiteindelik na die Verenigde State geneem toe sy na die Tweede Wêreldoorlog saam met haar dogter daarheen ontsnap het. Hy het ook 'n afskrif van sy gepubliseerde werk aan die Tsiolkofski-museum in Kaloega gestuur.
Tweede Wêreldoorlog gevegte en dood
Kondratjoek het in Junie 1941 as vrywilliger by die Rooi Leër aangesluit en is in 1942 naby Kaloega dood. Die presiese omstandighede van sy dood is nie bekend nie. Sy eenheid was in Oktober 1941 in hewige gevegte teen die Duitsers betrokke, en 3 Oktober word soms as die datum van sy dood aangegee. Bewyse wat in die 1990's versamel is, dui daarop dat hy in Januarie of Februarie 1942 verdwyn het terwyl hy snags 'n kommunikasiekabel herstel het naby Zasetsky, 'n dorpie in die Kirovsky-distrik van die Kaluga-streek.
Geselekteerde werke
•	Aan diegene wat sal lees wanneer 'n ruimteskip gebou sal word - 1919 (nie-gepubliseer)
•	Bemeestering van die interplanetêre ruimte - 1925
Umeå Designinstituut
UID is in 1989 geopen en is uitsluitlik bedoel vir die onderrig van nywerheidsontwerp, ontwerp oor vervoer en interaktiewe ontwerpe. Die instituut is tussen die belangrikste kampus en die sentrum van Umeå geleë, as deel van die Umeå Kunskampus.
UID is die enigste Skandinawiese skool wat op Bloomberg BusinessWeek in die top-60 lys van ontwerpskole in die wêreld in al drie die lyste (2006, 2007 en 2009) gelys is en is ook genoem as een van die 18 beste ontwerpskole in die wêreld in 2010. In 2011 is UID deur die "red dot instituut" as die naasbeste ontwerpinstituut in Europa en Amerika aangewys en in 2012 behaal UID die eerste plek.
Endectyon elyakovi
Endectyon elyakovi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Amateurpornografie
Amateurpornografie is ’n soort pornografie deur modelle of akteurs wat nie betaal word vir hul werk nie. Werklikheidspornografie daarenteen is professionele porno wat die styl van amateurpornografie naboots. Amateurporno is al een van die winsgewendste en langdurige pornografiese genres genoem.
Foto's
Die bekendstelling van Polaroid-kameras in die 1960's het ware amateurs toegelaat om pornografiese foto's te neem sonder om hulle na ’n ontwikkelaar hoef te stuur wat hulle kon rapporteer vir die oortreding van onwelvoeglikheidswette. Een van die grootste toenames van amateurpornografie het plaasgevind met die ontdekking van die internet, fotoskandeerders, digitale kameras en meer onlangs die kamerafoon. Dit het mense in staat gestel om privaat foto's te neem en dit feitlik onmiddellik te deel, sonder duur verspreidingskoste, en dit het gelei tot ’n toename in die verskeidenheid en gehalte van materiaal. Daar is al beweer dit het in die interneteeu sosiaal meer aanvaarbaar geword om amateurpornografie te maak en kyk.
Sedert die 1990's word pornografiefoto's gedeel en uitgeruil deur aanlyn dienste soos America Online (AOL). Fotodeelwebtuistes soos Flickr en sosiale media soos MySpace word ook gebruik om amateurfoto's te deel – soms naakfoto's, maar ook harde pornografie. ’n Meer private manier van foto's deel is deur Yahoo of Google waar dit in privaat groepe kan geskied waartoe net lede toegang het.
Deesdae is ’n groot bron van kommer kinders en tieners wat, onbewus van die gevare, hul kamerafoon gebruik om foto's en video's te neem wat dan onder hul vriende versprei word. Foto's wat net bedoel is om tussen paartjies gedeel te word, kan nou oor die hele wêreld versprei word.
Seksstories
Die internet het ook die skryf van seksstories gewild gemaak; dit is baie makliker om te skep as foto's en video's. Van die vroeë 1990's af versprei amateurs hul stories deur groepe soos alt.sex.stories. Terwyl die meeste kommersiële webtuistes geld vra vir beelde, kan stories gewoonlik gratis gelees word en word dit deur opspringkassies en advertensies gefinansier. Sulke webtuistes sluit in Literotica, True Dirty Stories en Lust Library.
Paul W. Downs
Paul W. Downs (gebore 21 November 1981) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Rough Night (2017) en in die televisiereekse Paulilu Mixtape (2012) en Broad City (2014).
Esterhuysenia inclaudens
Esterhuysenia inclaudens is 'n vetplant wat deel is van die Aizoaceae familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap. Dit het 'n voorkomsgebied van slegs 420 km² en kom in die Kwadousberg en noordelike Hexrivierberge voor. Die plant het geen bedreigings nie maar word as seldsaam beskou en is deel van die fynbos.
Apokriewe boeke
Die Apokriewe boeke (van die Griekse woord ἀπόκρυφος apókruphos, "om iets weg te steek") is die Joodse geskrifte wat nie in die Hebreeuse Bybel of in die meeste moderne Bybels ingesluit is nie. Met die term "Apokriewe boeke" word dié geskrifte aangedui wat oënskynlik Bybels is omdat hulle aan die naam van 'n geïnspireerde skrywer gekoppel word of aanvullende mededelings doen oor Bybelse gegewens, maar nie amptelik as Bybelboeke aanvaar word nie. Apokrief beteken hier niekanoniek, oftewel nie deel van die Bybel nie. Onder Protestante word die Ou en Nuwe Testamentiese Appokriewe boeke beskou as boeke wat nie in die Bybel hoort nie omdat dit:
Die Rooms-Katolieke Kerk se opinie daaroor verskil. In 1546 het die Kerk by die Sinode van Trente formeel bevestig dat die ekstra Ou Testamentiese boeke, wat nie in die Hebreeuse Bybel is nie, volgens hulle as gesaghebbend aanvaar is.
Wat die Ou Testament betref, bestaan daar wel 'n meningsverskil. By Protestante dui die benaming Apokriewe boeke in die algemeen op 'n bepaalde groep boeke waarvan die meeste wel as kanonieke boeke deur Rooms-Katolieke aanvaar word. Dit is hoofsaaklik 'n reeks geskrifte wat nie in die Hebreeuse Bybel voorkom nie, maar wel in die ou Griekse Bybelvertaling, die Septuagint. Die Rooms-Katolieke dui dié geskrifte aan met die tegniese term "deuterokanonieke boeke". Hulle is as ’n aanhangsel in ou uitgawes van die Nederlandse Statebybel opgeneem. Ook in die uitgawe van die nuwe Bybelvertaling van die Evangelies-Lutherse Kerk, kan 'n mens die meeste daarvan in 'n afsonderlike afdeling tussen die Ou en Nuwe Testament kry.
Ou Testamentiese Apokriewe boeke
Die Ou Testament bevat 39 boeke, wat in drie afdelings opgedeel kan word:
Ná die ballingskap van die Jode was daar baie Jode buite Palestina wat nie Hebreeus of Aramees verstaan het nie, maar steeds daarin belanggestel het om die Ou Testament in 'n skrif en taal te lees wat hulle wel verstaan. In die 3de eeu het werk begin aan 'n Griekse vertaling van die Hebreeuse Bybel. Dit staan as die Septuagint (afgekort as LXX) bekend. In die vertaalproses het verskille egter tussen die twee weergawes ingesluip. Die Apokriewe boeke is in die proses gebore.
Bekende kerkleiers deur die geskiedenis het die Apokriewe boeke as gesaghebbend beskou. Selfs Augustinus (omstreeks 354-430) het die Ou Testamentiese Apokriewe boeke as ’n volwaardige deel van die Ou Testament beskou: 'n duidelike aanduiding van die Septuagint se impak.
Nuwe Testamentiese Apokriewe boeke
Daar is egter ’n verskil tussen die Ou en Nuwe Testament se Apokriewe boeke; dit is twee verskillende groepe boeke met 'n verskillende geskiedenis en waarde vir die kerk.
Eers toe die kerk in die 4de eeu die staatskerk geword het, was daar amptelike openbare uitsprake oor watter boeke gesaghebbend is en watter nie. Die bepalende faktor in die beskouing van die Nuwe Testamentiese boeke is betroubaarheid - watter boeke hulle nog altyd gesien het as gesaghebbend.
Geleerdes stem nie altyd ooreen oor watter boeke as Nuwe Testamentiese Apokriewe boeke beskou moet word nie. Voorbeelde van die Nuwe Testamentiese Apokriewe boeke is:
Endectyon delaubenfelsi
Endectyon delaubenfelsi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Endectyon en tot die familie Raspailiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur Burton.
Magallanes-provinsie
Magallanes-provinsie is een van vier provinsies in die suidelike Chileense streek Magallanes en Antártica Chilena. Die provinsiale hoofstad is die stad Punta Arenas.
Geografie en demografie
Die oostelike gedeelte daarvan is langs die noordelike kus van die Straat van Magellaan geleë, terwyl die westelike gedeelte oor die seestraat aan weerskante van die seestraat se noordwestelike stuk na die Stille Oseaan strek. Dit word begrens deur die Última Esperanza-provinsie in die noorde en Tierra del Fuego in die suide.
Dit is die belangrikste land- en lugtoegangspunt na die mees suidelike streek in Chili. Toegang is óf van Argentinië, via Río Gallegos per motor, óf per vliegtuig, met aankoms op die Carlos Ibáñez Del Campo Internasionale Lughawe. In hierdie provinsie is daar verskeie toeristeplekke, soos Port Famine, Fuerte Bulnes, twee pikkewynkolonies en die eerste mariene park in die land.
Volgens die National Statistics Institute se 2002-sensus het dit 'n oppervlakte van 36 400,8 vk.km. Dit is die negende grootste provinsie in die land. Dit het in 2002 'n bevolking van 121 675 inwoners gehad (62 360 mans en 59 315 vroue), wat dit 'n bevolkingsdigtheid van 3.3 per vk.km. Hiervan het 116 005 (95,3%) in stedelike gebiede gewoon en 5 670 (4,7%) in landelike gebiede. Tussen die sensusse van 1992 en 2002 het die bevolking met 4,4% (5 164 persone) aangegroei.
Administrasie
As 'n provinsie is Magallanes 'n tweedevlak administratiewe afdeling van Chili, onder leiding van 'n goewerneur wat deur die president aangestel word. Dit bestaan uit vier kommunes: Punta Arenas, Río Verde, Laguna Blanca en San Gregorio.