cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kantonees
Kantonees (Vereenvoudigde Chinees: 广东话, Tradisionele Chinees: 廣東話, pinyin: Guǎngdōnghuà, letterlik: "Guangdong-taal"), Standaard Kantonees of Yue (Vereenvoudigde Chinees: 广州话, Tradisionele Chinees: 廣州話, pinyin: Yuèyǔ, letterlik: "Yue-taal"), is 'n Sino-Tibettaanse taal of 'n dialek van Chinees wat in die Volksrepubliek China, Hongkong, Macau, Singapoer en Maleisië gepraat word. Die taal het sowat 63 miljoen sprekers, veral in die Suid-Chinese provinsie Guangdong en die outonome streek Guangxi, rondom die Pêrelrivierdelta, en is daarmee die derde mees verspreide dialek van Chinees naas Mandaryns en Wu. Die naam van dié taal is afgelei van die provinsie Guangdong, wat soms Kanton of Yue genoem word.
Kantonees is een van die amptelike tale van die Volksrepubliek China se spesiale administratiewe streke Hongkong (saam met Engels en Mandaryn-Chinees) en Macau (saam met Mandaryn-Chinees en Portugees).
Kantonees is tradisioneel die mees gebruikte Chinese dialek binne Chinese oorsese gemeenskappe in Suidoos-Asië (veral in Viëtnam en Maleisië, en in 'n minder mate ook in Singapoer en Kambodja) en die westelike wêreld, vernaamlik Australië, Kanada, Wes-Europa en die Verenigde State.
Alexander Biggar
Alexander Biggar (29 Oktober 1781 - 27 Desember 1838) was 'n Britse Setlaar en soldaat wat in Engeland gebore is. Hy sluit by die Britse leër aan en word die betaalmeester van die 85ste Infanterieregiment. Hy bedank met 'n kapteinsrang en vestig homself in Hampshire. Hy lei 'n groep van die graafskap in die skip, Weymouth, na Suid-Afrika as deel van die 1820-Setlaars. Sy eerste werk is in die Kariegavallei. In 1824 verhuis hy na Durban. Toe die eerste Voortrekkers hier aankom verkeer hy op goeie voet met hulle. Hy word aangestel as landdros. Hy sterf tydens die Slag van die Opatikloof. Hy het twee seuns, Robert en George gehad en was die oupa van John Dunn.
Aphrocallistes yatsui
Aphrocallistes yatsui is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Volksrepubliek Loehansk
Die Volksrepubliek Loehansk (Russies: Луга́нская Наро́дная Респу́блика, Luganskaja Narodnaka Respublika, [lʊˈɡanskəjə nɐˈrodnəjə rʲɪˈspublʲɪkə]) is volgens internasionale reg 'n deel van Oekraïne, maar het van 2014 tot 2022 de facto 'n onafhanklike republiek gevorm, sonder algemene internasionale erkenning. Sedert die Russiese inval in Oekraïne in 2022 is dit deur Rusland beset en op 30 September 2022 in weerwil van internasionale reg geannekseer.
Hoewel Oekraïne nie beheer oor die Volksrepubliek Loehansk uitoefen nie, beskou die Oekraïense regering, die Verenigde Nasies en die meerderheid van die wêreld se regerings die Volksrepubliek Loehansk as 'n deel van Oekraïne, waarvan die grondwet na dié gebied as Loehansk-oblast verwys.
Die Volksrepubliek Loehansk is langs die Oekraïens-Russiese grens geleë. Die hoofstad en grootste stad is Loehansk. Die volksrepubliek beslaan 'n oppervlakte van 8 377 km² en het 'n bevolking van 1 464 039 in 2018 gehad. Dit grens in die ooste aan die Russiese deelgebied Rostof-oblast.
Internasionale erkenning
[[Lêer:International Recognition of Donetsk and Lugansk.svg|duimnael|links|Internasionale erkenning van die Volksrepublieke Donetsk en Loehansk:
]]
Loubserspruit
Die Loubserspruit is 'n niestandhoudende spruit in die sentrale Krugerwildtuin in die Mpumalangaprovinsie.
Monding
Dit vloei van die weste-(linker)kant af in die Timbavatirivier, wat 'n sytak van die Olifantsrivier is.
Marvin Kaplan
Marvin Kaplan is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente It's a Mad Mad Mad Mad World (1963), The Great Race (1965), Midnight Madness (1980), en Wild at Heart (1990).
Hymedesmia perforata
Hymedesmia perforata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Ruschia senaria
Ruschia senaria is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat inheems aan Suid-Afrika en Namibië is. Die spesie kom van die suide van Namibië tot by Port Nolloth en Springbok voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 5024 km² en is deel van die Sukkulente Karoo-bioom.
Boschatsji
Boschatsji (Russies: Босхачи) is 'n klein dorpie in Oktjabr-rajon van Kalmikië, Rusland. Dit behoort tot die Tsagan-Noer Plaaslike Munisipaliteit wat nog drie nedersettings, Lidzjin Choedoek, Tsagan-Noer en Tsjarlakta, insluit.
Die dorpie se naam is 'n Russiese aanpassing van die Kalmikiese word босхч (boschtsj), waarvan die letterlike betekenis "beginner", "stigter" of "inisieerder" is.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Boschatsji 42 inwoners gehad, van wie almal etniese Kalmikiërs was.
Stercorariidae
Stercorariidae of roofmeeue is 'n familie van seevoëls wat tot die orde Charadriiformes behoort. Die familie bestaan uit 'n enkele genus van sowat sewe spesies. Die familie lyk effens soos gewone meeue, maar is hoofsaaklik bruin. Kenmerkend vir hul leefwyse is dat hulle ander seevoëls jag en hulle van hul prooi beroof. Roofmeeue word ook langs die Suider-Afrikaanse kus aangetref.
Roofmeeue is taamlike groot, bruin seevoëls met skerp, geboë kloue en met sterk snawels wat in 'n haak eindig. Hulle broei naby die Noord- en Suidpoolgebied en oorwinter in gebiede op die laer breedtegrade. Kenmerkend vir hierdie voëlfamilie, wat uit 4 spesies bestaan, is dat hulle hoofsaaklik van die prooi van ander seevoëls soos meeue, sterretjies en malgasse leef.
Hulle val die voëls in skerp duikvlugte aan en agtervolg hulle totdat hulle hul prooi laat val of dit uitbraak. Roofmeeue vreet boonop ander voëls se eiers en kuikens en die bruinroofmeeu (Stercorarius skua) maak ook soms volwasse diere dood.
Die roofmeeu is die algemeenste spesie langs die Suider-Afrikaanse kus. Die Arktiese roofmeeu (Stercorarius parasiticus) en die knopstertroofmeeu (Stercorarius pomarinus) word net in die somer in Suid-Afrika aangetref, terwyl die langstertroofmeeu (Stercorarius longicaudus) glad nie hier voorkom nie. Hul broei in die noordelike toendra en vreet hoofsaaklik lemmings.
Asceptrulum axialis
Asceptrulum axialis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Ruschia semidentata
Ruschia semidentata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en kom in Limpopo, Noord-Kaap, Noordwes, Oos-Kaap en die Vrystaat voor.
Ruschia solitaria
Ruschia solitaria is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Asceptrulum axialis
Die spons behoort tot die geslag Asceptrulum en behoort tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2004 deur Duplessis & Reiswig.
Nîmes Olympique
Nîmes Olympique (ook verwys na as NO) is 'n Franse sportklub in die stad Nîmes wat bekend is vir hulle sokkerafdeling. Nîmes Olympique is in 1937 gestig.
Ruschia serrulata
Ruschia serrulata is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en kom in die Wes-Kaap voor.
Ruschia sessilis
Ruschia sessilis is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom.
Afrocanthium pseudorandii
DIe breëblaarklipels (Afrocanthium pseudorandii) is boom wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is inheems aan Botswana, Malawi, Zambië en Zimbabwe.
Die boom se FSA-nommer is 709.2.
James Karen
James Karen (28 November 1923 – 24 Oktober 2018) was 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Poltergeist (1982), The Return of the Living Dead (1985), Mulholland Dr. (2001), en The Pursuit of Happyness (2006).
Hymedesmia planca
Hymedesmia planca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Japannese slagskip Musashi
Musashi, vernoem na die voormalige Japannese provinsie, was een van drie Yamato-klas slagskepe wat vir die Japannese Keiserlike Vloot, gebou is teen die laat 1930s. Die Yamato-klas skepe was die swaarste en kragtigste bewapende oorlogskepe ooit gebou, dit het byna 73 000 ton verplaas en was bewapen met nege 46 cm-hoofkanonne. Sy verdere bewapening het bestaan uit vier 15,5 cm driedubbele-skiettorings. Die skip was verder toegerus met ses of sewe bootvliegtuie om soektogte te onderneem.
Musashi, wat teen die middel van 1942 in gebruik geneem is, is aangepas om as vlagskip van die gekombineerde vloot te dien en het die res van die jaar spandeer om slaggereed te maak. Die skip is vroeg in 1943 na die Truk-strandmeer oorgeplaas en het dieselfde jaar verskeie kere met die vloot uitgevaar in onsuksesvolle soektogte na Amerikaanse magte. Hy is in 1944 verskeie kere gebruik om magte en toerusting tussen Japan en verskillende besette eilande te vervoer.
Musashi is in die vroeë 1944 deur 'n Amerikaanse duikboot getorpedeer, en is gedwing om terug te keer na Japan vir herstelwerk, waartydens die skip se teenvliegtuig wapentuig ook aangevul het. Hy was teenwoordig tydens die Slag van die Filippynse See in Junie, maar het nie met Amerikaanse oppervlakmagte in aanraking gekom nie. Tydens die Slag van Leytegolf op 24 Oktober 1944 is Musashi deur 'n geskatte 19 torpedo- en 17 bomaanvalle van Amerikaanse vliegtuie gesink. Meer as die helfte van sy bemanning is gered. Die wrak is in Maart 2015 opgespoor deur 'n span navorsers in diens van Paul Allen, medestigter van Microsoft.
Aangesien die Japannese vloot verwag het dat hulle nie soveel skepe as die Verenigde State sou kon vervaardig nie, is die Yamato-klas skepe met hul groot omvang en swaar bewapening ontwerp om individueel beter te wees as enige Amerikaanse slagskip. Musashi het 'n lengte van 244 meter op die waterlyn en 263 meter algeheel, 'n breedte van 40 meter en 'n diepgang van 10,86 m met volle vrag gehad. Hy het 65 000 ton teen standaardvrag en 72 809 ton teen diepvrag verplaas. Sy bemanning het bestaan uit 2 500 offisiere en matrose in 1942, en ongeveer 2 800 in 1944.
Asconema bispiculigastrum
Asconema bispiculigastrum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Asconema en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1923 deur Rezvoi.
Hymedesmia pilata
Hymedesmia pilata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1882 deur Bowerbank.
Asconema foliatum
Asconema foliatum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die geslag Asconema en behoort tot die familie Rossellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Fristedt.
Cyclopia alpina
Cyclopia alpina is 'n struik wat hoort tot die genus Cyclopia. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Hottentots-Hollandberge, Hexrivierberge en die Wemmershoekberge in die weste en die Kammanassieberge voor. Dit groei op hoogtes van 1 170 - 2 070 m. Die plant is deel van die fynbos.
Frederik, kroonprins van Denemarke
Vroeë lewe
links|220px|duimnael|Frederik as ’n baba in sy ma se arms.
Pterocarpus
Pterocarpus is 'n genus van plante wat deel is van die Fabaceae familie. Dit is inheems aan al die kontinente behalwe Europa. Die genus bestaan uit 40 spesies waarvan die kiaat die bekendste is.
Frederik, kroonprins van Denemarke
Vroeë lewe
Frederik is op 26 Mei 1968 in Kopenhagen gebore toe sy ma nog prinses Margrethe was, die oudste dogter van Frederik IX en vermoedelike opvolger van die Deense troon. Met sy geboorte was sy oupa aan moederskant, Frederik IX, op die troon van Denemarke en sy oupagrootjie aan moederskant, Gustaf VI Adolf, op die troon van Swede. Hy het die kroonprins geword toe sy ma op 14 Januarie 1972 die troon bestyg.
Sy peetouers sluit in prins Georg van Denemarke, baron Maximilien de Wattevill-Berckheim, graaf Etienne de Laborde de Monzepat, koningin Anne-Marie van Griekeland, groothertogin Joséphine-Charlotte van Luxemburg en Birgitta Juel Hillingsø. Hy is genoem na:
Benewens Deens, sy moedertaal, praat hy ook vlot Frans (sy pa se moedertaal), Engels en Duits.
Die kroonprins het die grondslagfaseskool by Krebs' Skole in 1974-1981 bygewoon, van 1974-1976 as privaat leerling by die Amalienborgpaleis. Na sy skoolloopbaan het hy in 1989 begin met ’n kursus in staatsleer aan die Aarhus-universiteit. Dit het ’n jaar aan Harvard (1992-1993) ingesluit onder die naam Frederik Henriksen, waarna hy drie maande lank by die Deense VN-sending in New York gewerk het. In 1995 het hy sy M.Sc.-graad in staatsleer verwerf. Sy finale proefskrif het gehandel oor ’n ontleding van die buitelandse beleid van die Baltiese lande, wat hy tydens sy studie verskeie kere besoek het.
Frederik het uitgebreide studie en opleiding in al drie weermagdienste voltooi. Hy is steeds aktief in die verdedigingsmagte. Hy het verskeie range, onder meer generaal-majoor in die leër.
duimnael|Frederik en sy vrou, kroonprinses Mary, by die troue van Victoria, kroonprinses van Swede, en Daniel Westling. Op 8 Oktober 2003 het koningin Margrethe amptelik haar toestemming gegee vir sy troue met Mary Elizabeth Donaldson, ’n Australiese bemarkingskonsultant wat die prins ontmoet het terwyl hy die Olimpiese Somerspele 2000 in Sydney bygewoon het. Hulle is op 14 Mei 2004 in Kopenhagen getroud. Die paartjie het vier kinders: Christian, sy erfgenaam; Isabella; Vincent; en Josephine.
Belangstellings
duimnael|links|Frederik en Mary bewonder die naghemel by [[ESO se sterrewag in Chili. ]]
Frederik stel baie belang in wetenskaplike navorsing, klimaatsverandering en volhoubaarheid. Hy het al aan ekspedisies, forums en gebeure oor die klimaat deelgeneem   en onderhoude toegestaan oor volhoubaarheid.
Andronikos I Komnenos
Andronikos I Komnenos of Comnenus (Grieks: Ανδρόνικος Αʹ Κομνηνός, Andrónikos I Komnēnós; omstreeks 1118 - 12 September 1185) was van 1183 tot 1185 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was die seun van Isak Komnenos en die kleinseun van keiser Alexios I.
Frederik, kroonprins van Denemarke
Belangstellings
Hy is self ’n geesdriftige sportman, wat aan marathons in Kopenhagen, New York en Parys deelneem. In 2013 was hy die eerste koninklike wat ’n Ystermankompetisie voltooi het.
Hy is ook ’n ervare see- en drakebootvaarder wat al kompetisies gewen het.
Andronikos I Komnenos
Bewind
Andronikos is hierna amptelik tot medekeiser verklaar en kort daarna, in Oktober 1183, het hy Alexios laat vermoor onder die voorwendsel dat ’n verdeelde bewind skadelik was vir die ryk. In dié jaar het die 65-jarige Andronikos getrou met die 12-jarige Agnes van Frankryk, dogter van koning Lodewyk VII wat vroeër aan Alexios verloof was.
Andronikos se bewind is gekenmerk deur streng maatreëls. Hy het baie vergrype onderdruk en die mag van die adel, wat ’n bedreiging vir die troon was, verminder. Andronikos het al hoe paranoïeser en gewelddadiger geword en die ryk het in ’n terreurstaat verander.
Die verhale van chaos het koning Willem van Sisilië laat besluit om die ryk aan te val. Hy het met 200 skepe en 80 000 soldate in Bisantium geland en tot so ver as Thessalonika gevorder, wat hy oorgeneem en verwoes het. Andronikos het vinnig vyf leërs bymekaargemaak om die Sisiliaanse leër te keer om Konstantinopel te bereik, maar sy soldate moes terugval. Andronikos het ook ’n vloot van 100 skepe bymekaargemaak om die Normandiese vloot te keer om die See van Marmara binne te vaar. Die invallers is in 1186 deur sy opvolger, Isak Angelos, uitgedryf.
Dood
thumb|250px|’n Middeleeuse uitbeelding van Andronikos se dood (oorspronklike in die Bibliothèque Nationale, Frankryk.
Dit lyk of Andronikos besluit het om die aristrokrasie uit die weg te ruim, en hy het byna geslaag. Maar op 11 September 1185, terwyl hy uitstedig was, het sy luitenant Stephen Hagiochristophorites Isak Angelos, wie se lojaliteit in twyfel getrek is, gearresteer. Angelos het Hagiochristophorites doodgemaak en in die Hagia Sophia gaan skuil. Hy het ’n beroep om hulp op die inwoners gedoen, en ’n opskudding het ontstaan wat gou deur die hele stad versprei het.
Toe Andronikos terugkeer, het hy uitgevind Isak is tot keiser verklaar. Die afgesette keiser het probeer vlug, maar is gevange geneem. Angelos het hom aan die skare oorhandig en drie dae lank was hy aan hul woede en wrewel blootgestel; hy is aan ’n paal vasgemaak en geslaan. Sy regterhand is afgekap, sy tande en hare uitgetrek, een van sy oë uitgesteek en kookwater is in sy gesig gegooi. Eindelik is hy na die Hippodroom van Konstantinopel geneem en tussen twee pilare aan sy voete opgehang. Toe die nuus van sy dood bekend word, is sy seun en medekeiser, Johannes, in Thracië deur sy eie troepe vermoor.
Andronikos I was die laaste van die Komnenos-dinastie wat oor Bisantium regeer het, hoewel sy kleinseuns Alexios en Dawid die Ryk van Trebizond in 1204 gestig het (een van die oorblyfselstreke van die Bisantynse Ryk). Hul tak van die dinastie was bekend as die "Groot Komnenoi" (Megalokomnenoi).
Hymedesmia planisigma
Hymedesmia planisigma is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Serengeti
Die Serengeti is 'n geografiese streek van Afrika wat uit savannes en boslandskappe bestaan. Die streek strek oor die noorde van Tanzanië en die suide van Kenia en beslaan 'n oppervlakte van ongeveer 30 000 km². Tagtig persent van die gebied lê in Tanzanië, die gedeelte in Kenia staan ook as die Maasai Mara bekend. Die naam "Serengeti" is afgelei van die Maasai-taal (Siringet), en beteken letterlik "eindelose vlaktes".
Daar leef ongeveer 1,6 miljoen plantetende diere en duisende roofdiere in die gebied. Die volopste diere in hierdie streek is die blouwildebees, Thomson-gaselle, bontkwagga en buffel.
Die streek is bekend vir die migrasie wat jaarliks om en by in Oktober plaasvind. Tydens hierdie migrasies trek miljoene plantetende diere vanaf die noordelike heuwels na die suidelike vlaktes. Hiertydens steek die diere die Mararivier oor. Na die reëns van April, trek hulle met 'n westelike ompad terug. Die verskynsel word 'n sirkelvormige migrasie genoem.
Die argeologies belangrike Olduvaikloof, waar van die oudste bekende menslike fossiele gevind is, is ook in die in Serengeti geleë.
Die Serengeti omvat (in Tanzanië) die Serengeti Nasionale Park, die Ngorongoro-krater en die Maswa Wildreservaat en (in Kenia) die Masai Mara Reservaat.
Malije Derbeti
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Malije Derbeti 6 434 inwoners gehad. Etniese Kalmikiërs en Russe vorm die meerderheid van die dorp se bevolking.
Margaret Keay
Margaret Agnes Keay  DBE (11 Junie 1911 - 26 Oktober 1998), was 'n Suid-Afrikaans gebore Britse plantpatoloog. Sy het 'n rol gespeel in die ontwikkeling van opvoedkundige instellings in Afrika en deur middel van aktivisme en finansiële programme gefokus op die opleiding van meisies en vroue in Afrika.
Ruschia intermedia
Ruschia intermedia is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Wes-Kaap voorkom. Dit word gevind in die berge bo Porterville en is deel van die fynbos. Die spesie is laas in 1949 gesien, daar is groot onsekerheid oor die stand van die plant. Dit kan moontlik bedreig word deur gewasverbouing.
Margaret Keay
Lewe en loopbaan
Keay is op 11 Junie 1911 in Pretoria gebore, die enigste kind van Skotse ouers. Haar pa was onder-sekretaris vir geregtigheid in die Unie van Suid-Afrika. Haar vroeë skoolopleiding was aan die Kollegiale Meisieskool in Port Elizabeth. Sy het 'n BSc in Plantkunde en 'n Sekondêre onderwysersertifikaat (met lof) aan die Universiteit van Kaapstad behaal.
In 1934 het sy 'n navorsingsstudent geword in mikologie en plantpatologie aan Newnham Kollege, Cambridge onder F.T. Brooks. In 1943 is sy aangestel as 'n dosent aan die Universiteit van Reading, Engeland. Sy het ook tyd in Norfolk, Engeland deurgebring waartydens sy ondersoek gedoen het na siektes in vlas, wat vir valskermharnase gebruik is. Na die Tweede Wêreldoorlog het sy teruggekeer na die Cambridge Universiteit van Landbou waar sy aan die statebond se aartappelversameling gewerk het.
Tydens hierdie jare kon vroue slegs Girton Kollege of Newnham Kollege in Cambridge bywoon. Keay het by 'n veldtoggroep aangesluit om meer van die kolleges vir vroue te open. Murray Edwards Kollege (wat toe net "New Hall" genoem was) en Lucy Cavendish Kollege wat beide slegs vir vroulike studente was, is kort daarna geopen.
In 1954 het sy na Uganda vertrek, waar sy aangestel is as leser in landboukundige plantkunde aan die Fakulteit Landbou van Makerere Kollege (nou Makere Universiteit) in Kampala. In 1960 is sy as departementshoof aangestel en in 1962 as Dekaan van die Fakulteit van Landbou. In haar tyd in Uganda het sy gehelp om 'n beursfonds te stig vir die sekondêre opleiding van meisies in Uganda. Sy was ook 'n lid van die Uganda-stigting vir Blindes.
In 1964 het sy na Nigerië verhuis waar sy as senior plantpatoloog by die Instituut vir Landbounavorsing van die Ahmadu Bello Universiteit aangestel is. Sy het lesings in klimatologie; plantmorfologie en -patologie; en die plantkunde van Oos-Afrikaanse gewasplante aangebied. Vanaf 1968 is sy aangestel as professor en departementshoof van oesbeskerming.
Keay het in 1971 op 60-jarige ouderdom haar pos by die Universiteit van Ahmadu Bello opgesê en oorgeskuif na Wye College, Kent. In 1972 is sy aangestel as dekaan van vrouestudente by Wye College en is 'n DBE toegeken. Sy het in 1976 afgetree en verskuif na die Departement van Toegepaste Biologie in Cambridge tot sy sluiting in 1989. Sy is in 1998 in Cambridge oorlede.
Andy Karl
Andy Karl (gebore as Andrew Cesewski ) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Joyful Noise (2012) en And So It Goes (2014), en in die televisiereeks Law & Order: Special Victims Unit (1999).
Swaanspinnekopbos
Die swaanspinnekopbos (Serruria cygnea) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Serruria behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Sandveld, die Sederberg tot by die Slanghoekberge en Hexrivierberge voor. Die struik word tot 1.0 m lank word en blom van September tot November.
Die plant spruit weer uit nadat dit gebrand het. Twee maande nadat dit geblom het, val die vrugte af en miere versprei die sade. Hulle stoor die sade in hul neste. Die plant is eenslagtig. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei in sandsteen- en skaliegrond op hoogtes van 350 - 950 m.
In Engels staan dit as die Swan Spiderhead bekend.
Afrocanthium pseudoverticillatum
Afrocanthium pseudoverticillatum is struik wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is inheems aan Kenia, Mosambiek, Somalië en Tanzanië.
Ruschia campestris
Ruschia campestris is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat endemies aan Suid-Afrika is en in die Noord-Kaap op die Besemgoedberg en die westelike berge van die Karoo voorkom. Die spesie het 'n voorkomsgebied van 1458 km² en is deel van die Sukkulente Karoo-bioom. Dit is nog net drie keer gesien en die laaste keer was in 1953. Die plant kan moontlik bedrieg word deur oorbeweiding.
Hymedesmia platychela
Hymedesmia platychela is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lundbeck.
Olga Samaroff
Olga Samaroff (8 Augustus 1880 – 17 Mei 1948) was 'n Amerikaanse pianis, musiekkritikus, en pedagoog. Haar onderwysers was o.a. die seun van Charles-Valentin Alkan, Élie-Miriam Delaborde. Haar tweede man was die dirigent Leopold Stokowski.
Broeders van die vrye gees
Die Broeders van die vrye gees, ook genoem die Broeders en susters van die vrye gees, was aanhangers van 'n losse stel geloofsoortuigings wat deur die Katolieke Kerk as ketters beskou is. Dit het veral tussen die 13de en 15de eeu in die Lae Lande (Duitsland, Frankryk, Boheme en Noord-Italië) voorgekom. Dit was nie 'n enkele beweging of skool nie, maar dit het groot ongemak veroorsaak onder die kerkleiers van die tyd. Aanhangers is ook Vrye Geeste genoem.
Die stel oortredings wat by die Konsilie van Vienne (1311-'12) in die bul Ad nostrum veroordeel word, word dikwels deur historici gebruik om die kerngelowe van die groep uit te stippel, hoewel daar destyds 'n groot verskeidenheid maniere was waarop die dwaalleer gedefinieer is, en daar is 'n groot debat oor hoe individue en groepe wat daarvan beskuldig is dat hulle die geloofsoortuigings gehuldig het, dit in werklikheid aangehang het.
Hymedesmia plicata
Hymedesmia plicata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hymedesmia en tot die familie Hymedesmiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1928 deur Topsent.
John Karna
John Karna (gebore 18 November 1992) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Sugar Mountain (2016) en Lady Bird (2017), en in die televisiereekse Modern Family (2009) en Scream: The TV Series (2015).
Afrocanthium racemulosum
Afrocanthium racemulosum is struik wat hoort tot die Rubiaceae familie. Die spesie is inheems aan Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zimbabwe.
LevaSoul SA
Levy Mehlape, beter bekend onder sy verhoognaam LevaSoul SA, is 'n Suid-Afrikaanse musikant/sanger, liedjieskrywer en vervaardiger. Hy het bekendheid verwerf ná die vrystelling van sy 2019-enkelsnit "Ale Swane" en "Chomi" (2020), wat hom meer krag gegee het om aan te hou om meer treffers te bring. Hy is bekend daarvoor dat hy in die Khelobedu-taal sing, 'n plaaslike dialek van Noord-Sotho is.
Persoonlike lewe
LevaSoul SA het in 2015 verlief geraak op musiek en toneelspel, waar hy begin DJ het en aan skooldramas deelgeneem het. LevaSoul SA het met sy eerste verhoognaam vorendag gekom wat "Troshka DeDj" genoem is. Hy was mal oor die naam en het nie geweet die naam is reeds in gebruik deur 'n bekende kunstenaar wat die naam "Troshka The DJ" dra nie. Hy het toe met sy eie pragtige naam vorendag gekom, LevaSoul SA.
Wasiljef (Kalmikië)
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Wasiljef 8 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Slangsteen
Slangstene word sedert antieke tye in die volksgeneeskunde van verskeie dele van die wêreld gebruik vir die behandeling van slangbyt.
Primitiewe volkere het geglo dat so ‘n slangsteentjie vassuig aan die wonde waar ‘n slang, skerpioen, insek of ‘n hondsdol dier gesteek of gebyt het of ‘n plek in die liggaam waar ontsteking voorkom en die gif dan uittrek. As so ‘n steen vol is, val dit van die wond af. Word die steen daarna in melk geplaas, trek die gif in die melk in en kan die steen opnuut gebruik word. So ‘n steen was gewoonlik poreus, plat soos ‘n klein munt, swart van kleur en baie goed gepoleer. Die egtheid daarvan is getoets deur te kyk of dit aan die verhemelte vassuig. Alhoewel dit ‘n steen genoem word, is dikwels ‘n stuk been van ‘n dier gebruik. Dit kon ook ‘n harde voorwerp wees afkomstig uit die maag van ‘n herkouer. In ander gevalle was dit weer ‘n glasagtige voorwerp wat bestempel is as die verharde spoeg van ‘n adder. In sekere ou families is 'n slangsteen as 'n kosbare erfstuk bewaar en kom dit volgens die familielegendes dikwels nog saam uit Nederlands Oos-Indië. Ook onder die Khoikhoi was dit bekend en selfs Carl Peter Thunberg en Frederick Courtney Selous het hul vertroue daarin uitgespreek.
Daar bestaan geen wetenskaplike navorsing wat bewys dat ‘n slangsteen die eienskap besit wat in die folklore daaraan toegeskryf word. Wetenskaplikes beskou dit bloot as bygeloof.
Edward Teller
Edward Teller (Hongaars: Teller Ede; 15 Januarie 1908 – 9 September 2003) was 'n Hongaars-Amerikaanse teoretiese fisikus wat bekend was as "die vader van die waterstofbom", hoewel hy nie vir die titel omgegee het nie, en slegs 'n deel was van die span wat die tegnologie ontwikkel het. Teller was sy lewe lank bekend vir sy wetenskaplike vermoë en ook vir sy moeilike interpersoonlike verhoudings en wisselvallige persoonlikheid.
Vroeë lewe en werk
Teller is in 1908 in Hongarye gebore met Joodse ouers, Miska "Max" Teller, 'n prokureur, en Ilona Deutsch, 'n pianis. Hy het sy opleiding aan die Fasori Lutherse Gimnasium en die Minta Gimnasium in Boedapest ontvang. Op 'n vroeë ouderdom het hy godsdiens vaarwel geroep. "Godsdiens was nie 'n probleem in my gesin nie", het hy later geskryf, "dit is inderdaad nooit bespreek nie. My enigste godsdiensopleiding het gekom omdat die Minta vereis het dat alle studente klasse in hul onderskeie godsdienste moes neem. My familie het een vakansie gevier, Jom Kippoer, wanneer ons almal gevas het. Tog het my pa op Saterdae en al die Joodse vakansiedae vir sy ouers gebid. Die idee van God wat ek aanvaar het, was dat dit wonderlik sou wees as Hy bestaan het: ons het Hom dringend nodig, maar het Hom vir duisende jare nooit gesien het nie."
Soos in Albert Einstein en Richard Feynman se geval het Teller se spraakvermoë stadiger as by meeste kinders ontwikkel, maar hy het baie in getalle belanggestel. Hy sou groot somme in sy kop bereken vir die plesier daarvan.
In 1926 het Teller Hongarye verlaat en na Duitsland gegaan, hoofsaaklik weens die fascistiese bewind van Miklós Horthy in Hongarye. In hierdie tydperk het hy 'n blywende vyandigheid teenoor kommunisme en fascisme ontwikkel.
Tussen 1926 en 1928 het hy wiskunde en chemie aan die Universiteit van Karlsruhe studeer en 'n graad in chemiese ingenieurswese behaal. Dit was egter 'n lesing deur Herman Mark oor molekulêre spektroskopie wat hom gemotiveer het om oor te skakel na fisika. Daarna is Teller na die Universiteit van München waar hy fisika onder Arnold Sommerfeld studeer het.
Op 14 Julie 1928, terwyl hy nog 'n jong student in München was, het hy 'n trem geneem om 'n trein te haal vir 'n staptog in die nabye Alpe en het besluit om af te spring terwyl dit nog beweeg het. Hy het geval en die wiel het die grootste deel van sy regtervoet afgery. Vir die res van sy lewe het hy pal mank geloop. Hy wou nie pynstillers neem nie, omdat dit sy denke bemoeilik het, en het homself oortuig deur gebruik van die plasebo-effek dat hy hulle wel geneem het. Werner Heisenberg het op 'n slag kommentaar gelewer oor die "gehardheid van sy gees." In 1929 het Teller by die Universiteit van Leipzig ingeskryf, waar hy sy doktersgraad in fisika onder Werner Heisenberg behaal het. Sy tesis was een van die eerste akkurate kwantummeganiese verhandelings oor die waterstofmolekulêre ioon.
Mici was reeds 'n student in Pittsburgh en wou terugkeer na die Verenigde State. In 1935 is Teller uitgenooi om professor in fisika aan die George Washington Universiteit te word, waar hy tot 1941 gewerk het. Hier in 1937 het hy die Jahn–Teller-effek voorgestel. Die Jahn-Teller-effek verdraai molekules in sekere situasies en beïnvloed die chemiese reaksies van metale, en veral die kleur van sekere metaalkleurstowwe. In samewerking met Stephen Brunauer en Paul Hugh Emmett het Teller ook 'n belangrike bydrae gelewer tot oppervlakfisika en chemie: die sogenaamde Brunauer–Emmett–Teller-isotermie (of BET-isotermie). Sy uitbreiding van Enrico Fermi se teorie oor betaverval, in die vorm van Gamow–Teller-oorgange, het 'n belangrike stap in die toepassing daarvan gelewer, terwyl die Jahn–Teller-effek en die Brunauer–Emmett–Teller-teorie (BET) hul oorspronklike formulering behou het en is steeds steunpilare in fisika en chemie.
Teller en Mici het in 1941 Verenigde State-burgers geword. Teller het ook bydraes gelewer tot die Thomas–Fermi-teorie, die voorloper van die funksionele teorie van digtheid, 'n standaard moderne instrument in die kwantummeganiese behandeling van komplekse molekules. In 1953, saam met Nicholas Metropolis, Arianna Rosenbluth, Marshall Rosenbluth en sy vrou Augusta "Mici" Teller, was Teller mede-outeur van 'n artikel wat 'n standaard-vertrekpunt is in die toepassing van die Monte Carlo-metode op statistiese meganika.
Die Los Alamos-laboratorium
In 1942 was Teller deel van Robert Oppenheimer se somerbeplanningsessie vir die Manhattan-projek aan die Universiteit van Kalifornië en was 'n vroeë lid van die Manhattan-projek, belas met die ontwikkeling van die eerste atoombom, en het 'n suksesvolle ontwerp vir 'n soliede putinploffing voorgestel. Hy het ook 'n ernstige poging aangewend om die eerste wapens wat op kernfusie gebaseer is te ontwikkel, maar dit is uitgestel tot na die Tweede Wêreldoorlog. Dit was ná 'n opmerking aan Teller deur Enrico Fermi oor die gebruik van 'n splitsingsreaksie om 'n nog groter fusiereaksie te begin. Tydens die beplanningsessie het Teller die bespreking van 'n kernsplytingwapen na 'n kernfusiewapen afgelei en dit het gelei tot die idee van die waterstofbom. Sy idee van 'n kernfusiewapen het hy die "Super" genoem.
'n Spesiale groep is in Maart 1944 onder Teller gestig om die wiskunde van 'n kernwapen van 'n inploffingtipe te ondersoek. Dit het ook probleme gehad. Vanweë sy belangstelling in die Super het Teller nie so hard gewerk aan die inploffingeksperimente as wat Bethe wou hê nie. Dit was oorspronklik ook take met 'n lae prioriteit, maar die ontdekking van spontane splitsing in plutonium deur die groep van Emilio Segrè het die inploffingsbom toenemend belangrik gemaak. In Junie 1944 het Oppenheimer op Bethe se versoek Teller uit die T-afdeling verhuis en hom in beheer geplaas van 'n spesiale groep wat verantwoordelik was vir die Super, wat direk aan Oppenheimer gerapporteer het. Hy is vervang deur Rudolf Peierls van die Britse Sending, wat op sy beurt Klaus Fuchs ingebring het, wat later as 'n Sowjet-spioen ontmasker is. Teller se Super-groep het deel geword van Fermi se F-afdeling toe hy in September 1944 by die Los Alamos Laboratorium aangesluit het. Dit het Stanislaw Ulam, Jane Roberg, Geoffrey Chew, Harold en Mary Argo, en Maria Goeppert-Mayer ingesluit.
Teller het waardevolle bydraes tot bomnavorsing gelewer, veral vir die toeligting van die inploffingsmeganisme. Hy was die eerste om die soliede putontwerp voor te stel wat uiteindelik suksesvol was. (Hierdie ontwerp het bekend gestaan as 'n Christy-put, na die fisikus Robert F. Christy wat die put 'n werklikheid gemaak het.) Teller was een van die min wetenskaplikes wat na die Trinity-kerntoets in Julie 1945 gekyk het, eerder as om opdragte te volg om op die grond te lê met die gesig na onder. Hy het later gesê dat die atoomflits "was asof ek die gordyn in 'n donker kamer oopgetrek het en die wye daglig binnegestroom het."
Besluit om die bom op Japan te laat val
In die dae voor en na die eerste demonstrasie van 'n kernwapen, die Trinity-toets in Julie 1945, het sy mede-Hongaar Leo Szilard die Szilard-petisie gesirkuleer, wat aangevoer het dat 'n demonstrasie aan die Japannese van die nuwe wapen moet plaasvind voor die werklike gebruik van die wapen op Japan, en daarmee saam sou die wapens hopelik nooit op mense gebruik word nie. In antwoord op Szilard se petisie het Teller sy vriend Robert Oppenheimer geraadpleeg. Teller het geglo dat Oppenheimer 'n natuurlike leier was en hom met so 'n formidabele politieke probleem kon help. Oppenheimer het Teller gerusgestel dat die lot van die land aan die verstandige politici in Washington oorgelaat moet word. Versterk deur die invloed van Oppenheimer, het hy besluit om nie die petisie te onderteken nie.
Later, toe hy sy lewensverhaal geskryf het, het Teller oor hierdie besluit geskryf: "Eerstens was Szilard reg. As wetenskaplikes wat aan die vervaardiging van die bom gewerk het, het ons 'n spesiale verantwoordelikheid gehad. Tweedens was Oppenheimer reg. Ons het nie genoeg geweet van die politieke situasie nie om 'n geldige mening te hê. Derdens, wat ons moes gedoen het, maar nie kon doen nie, was om die tegniese veranderinge uit te werk wat nodig was om die bom oor Tokio te demonstreer en die inligting aan president Truman voor te lê."
Teller was onbewus dat vier van sy kollegas deel van die geheime organisasie (genaamd "die interimkomitee") was, en besluit het hoe die nuwe wapens aanvanklik gebruik moes word. Die "wetenskaplike paneel" van die komitee is gelei deur Oppenheimer; hulle het tot die gevolgtrekking gekom dat onmiddellike militêre gebruik op Japan die beste opsie was.
Waterstofbom
Norris Bradbury, wat Oppenheimer in November 1945 as direkteur van Los Alamos vervang het, het Teller die pos as hoof van die T-afdeling aangebied, maar Teller het op 1 Februarie 1946 Los Alamos verlaat om na die Universiteit van Chicago terug te keer as professor en medewerker van Fermi en Goeppert-Mayer.
In April 1946 neem Teller deel geneem aan 'n konferensie in Los Alamos om die werk oor die "Super" te beoordeel. Die eienskappe van termonukleêre brandstowwe soos deuterium en die moontlike ontwerp van 'n waterstofbom is bespreek. Daar is tot die gevolgtrekking gekom dat Teller se beoordeling van 'n waterstofbom te gunstig was, en dat die hoeveelheid deuterium wat nodig was, sowel as die stralingsverliese tydens die verbranding van die deuterium, die werkbaarheid daarvan laat betwyfel. Toevoeging van duur tritium aan die termonukleêre mengsel sou die ontstekingstemperatuur waarskynlik verlaag, maar niemand het destyds geweet hoeveel tritium nodig sou wees nie, en of selfs tritiumtoevoeging hitte-voortplanting sou aanmoedig.
Na afloop van die konferensie het Teller, ondanks die teenkanting van sommige lede soos Robert Serber, 'n optimistiese verslag voorgelê waarin hy gesê het dat 'n waterstofbom uitvoerbaar is, en dat verdere werk aan die ontwikkeling daarvan aangemoedig moet word. Fuchs het ook aan hierdie konferensie deelgeneem en hierdie inligting aan Moskou oorgedra. Die model van Teller se "klassieke Super" was so onseker dat Oppenheimer later sou sê dat hy wou hê dat die Russe hul eie waterstofbom op grond van daardie ontwerp sou bou, sodat hulle byna sekerlik hul vordering daarop sou vertraag.
Teller is in 1950 terug na Los Alamos om aan die projek te werk. Hy het daarop aangedring om meer teoretici te betrek, maar baie van sy vooraanstaande kollegas, soos Fermi en Oppenheimer, was seker dat die projek van die waterstofbom tegnies onbegaanbaar en polities ongewens was. Nie een van die beskikbare ontwerpe was nog werkbaar nie. Sowjetwetenskaplikes wat aan hul eie waterstofbom gewerk het, het egter beweer dat hulle dit onafhanklik ontwikkel het.
Teller is nie gekies om die ontwikkeling van die wapen aan te pak nie (moontlik weens sy reputasie en netelige persoonlikheid). In 1952 het hy Los Alamos verlaat en by die Lawrence Livermore National Laboratory aan die Universiteit van Kalifornië, Berkley, aangesluit. In 1952, na die ontploffing van Ivy Mike (die eerste waterstofbom wat die Teller-Ulam-ontwerp gebruik het), het Teller in die pers bekend gestaan as die "vader van die waterstofbom".
Baie van Teller se kollegas was geïrriteerd dat dit gelyk het dat hy dit geniet het om volle krediet te neem vir iets waaraan hy net 'n rol gespeel het, en in reaksie daarop, met bemoediging van Enrico Fermi, het Teller 'n artikel geskryf met die titel "The Work of Many People", wat in die tydskif Science in Februarie 1955 verskyn het, met die klem dat hy nie alleen in die ontwikkeling van die wapen was nie. Hy sou later in sy lewenverhaal skryf dat hy in die artikel van 1955 'n "wit leuen" vertel het om "die seer gevoelens te kalmeer", en verklaar dat hy volle krediet vir die uitvinding gehad het.
Oppenheimer-kontroversie
Teller het in 1954 kontroversieel geword toe hy tydens Oppenheimer se sekuriteitsklaringsverhoor teen Oppenheimer getuig het. Teller het talle kere met Oppenheimer in Los Alamos gebots en tydens Oppenheimer se verhoor was hy die enigste lid van die wetenskaplike gemeenskap wat verklaar het dat Oppenheimer nie sekuriteitsklaring moes kry nie. Hy het op gedetailleerde wyse uiteengesit waarom hy gevoel het dat Oppenheimer sy pogings tot 'n aktiewe termonukleêre ontwikkelingsprogram belemmer het, en het Oppenheimer se besluite om nie verdere werk aan die verskillende fasette van sy loopbaan te spandeer nie, gekritiseer.
Deur Teller se getuienis is Oppenheimer kwesbaar gelaat vir aanklagte dat hy 'n Sowjet-spioen was, en dit het gelei tot die vernietiging van Oppenheimer se loopbaan. Oppenheimer se sekuriteitsklaring is ná die verhore herroep. Die meeste van Teller se voormalige kollegas het sy getuienis egter afgekeur en hy is deur 'n groot deel van die wetenskaplike gemeenskap verwerp.
Werk vir die Amerikaanse regering
Hy het ook verhoogde besteding aan verdediging teen die waargenome bedreiging deur die Sowjetunie bevorder. In 1956, tydens 'n konferensie oor oorlog teen duikbote, het hy die moontlikheid bespreek om 'n kernkraghoof van 1 mega-ton vir die Polaris-missiele te ontwikkel. Die Hoof van Vlootoperasies, Admiraal Arleigh Burke, was teenwoordig op die konferensie en is oorreed om militêre besteding van die Jupiter-missiele na die Polaris-missiele te verskuif.
Ruschia spinosa
Ruschia spinosa is 'n vetplant uit die vygiefamilie wat inheems aan Suid-Afrika en Namibië is. Die spesie kom in Namibië, die Noord-Kaap, die Oos-Kaap en die Wes-Kaap voor.
Edward Teller
Werk vir die Amerikaanse regering
In 1963 het Teller die Departement Toegepaste Wetenskap aan die Universiteit van Kalifornië, Davis en Lawrence Livermore National Laboratory gestig. In 1975 het hy van die laboratorium en Berkeley afgetree en is hy benoem as "Director Emeritus" van die Livermore-laboratorium en as Senior Navorsingsgenoot aan die Hoover Instituut aangestel.
Wêreldwye klimaatsverandering
Teller was een van die eerste prominente mense wat die gevaar van klimaatverandering uitgewys het, aangedryf deur die verbranding van fossielbrandstowwe. Op 'n toespraak aan die lidmaatskap van die Amerikaanse chemiese vereniging in Desember 1957, het Teller gewaarsku dat die groot hoeveelheid koolstof-gebaseerde brandstof wat sedert die middel van die 19de eeu verbrand is, die konsentrasie van koolstofdioksied in die atmosfeer verhoog het. "Dit werk op dieselfde manier as 'n kweekhuis en sal die temperatuur op die oppervlak verhoog ", het hy gesê en dat hy bereken het dat indien die konsentrasie van koolstofdioksied in die atmosfeer met 10% toeneem, "'n noemenswaardige deel van die ys kan smelt."
"Operation Ploughshare" en "Project Chariot"
Teller was een van die sterkste en bekendste advokate vir die ondersoek van nie-militêre gebruike van kernplofstof, wat die Verenigde State onder Operation Ploughshare ondersoek het. Een van die mees kontroversiële projekte wat hy voorgestel het, was 'n plan om 'n waterstofbom te gebruik om 'n diepwaterhawe te grawe om te gebruik vir die versending van hulpbronne vanaf steenkool- en olievelde deur Point Hope, Alaska. Die Amerikaanse atoomenergiekommissie het die voorstel van Teller in 1958 aanvaar en dit is aangewys as Project Chariot. Teller het die ekonomiese voordele van die plan in die openbaar voorgestaan, maar kon nie die leiers van die plaaslike regering oortuig dat die plan finansieel lewensvatbaar is nie.
Ander wetenskaplikes het die projek gekritiseer as potensieel onveilig vir die plaaslike natuurlewe en die mense wat naby die aangewese gebied woon, wat eers in Maart 1960 van die plan vertel is. Boonop het dit geblyk dat die hawe nege maande van die jaar ysgebonde sou wees. Uiteindelik is die projek in 1962 laat vaar weens die finansiële onvolledigheid van die projek en die kommer oor stralingverwante gesondheidskwessies.
Three Mile Island
Teller het in 1979 'n hartaanval gehad en die skuld daarvoor op Jane Fonda geplaas, wat in die rolprent The China Syndrome gespeel het. In die rolprent word 'n fiktiewe reaktorongeluk uitbeeld en dit was minder as twee weke voor die Three Mile Island-ongeluk in teaters vrygelaat. Fonda het teen kernkrag betoog terwyl sy die film bemark het. Na die ongeluk het Teller vinnig opgetree om kernenergie te verdedig, en het getuig oor die veiligheid en betroubaarheid daarvan, en kort na die vlaag aktiwiteit het hy die hartaanval opgedoen. Teller het op 31 Julie 1979 'n advertensie onderteken in The Wall Street Journal met die titel "Ek was die enigste slagoffer van Three Mile Island".
Strategiese verdedigingsinisiatief
In die tagtigerjare het Teller 'n sterk veldtog begin vir wat later die Strategiese Verdedigingsinisiatief genoem word, wat deur kritici as "Star Wars" beskou word, die konsep om grond- en satellietgebaseerde lasers, deeltjiesstrale en missiele te gebruik om inkomende Sowjet- interkontinentale ballistiese missiele te vernietig. Teller het met regeringsinstansies geveg en die goedkeuring van president Ronald Reagan gekry vir 'n plan om 'n stelsel te ontwikkel met behulp van uitgebreide satelliete wat atoomwapens gebruik om X-straallasers op inkomende missiele af te vuur – as deel van 'n breër wetenskaplike navorsingsprogram van verdediging teen kern wapens.
Skandaal het uitgebars toe Teller en sy medewerker, Lowell Wood, daarvan beskuldig is dat hulle die program doelbewus oorverkoop het en miskien die afdanking van 'n laboratoriumdirekteur, (Roy Woodruff, wat probeer het om die fout reg te stel) aangemoedig het.