cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Artur Schnabel
Repertorium
Schnabel was bekend daarvoor dat hy die toe-verwaarloosde werke van Schubert vooropgestel het en selfs meer diè van Beethoven, insluitende sy meer uitdagende laat werke. Terwyl hy op toer was in Spanje, het Schnabel aan sy vrou geskryf en gesê dat hy gedurende 'n uitvoering van Beethoven se Diabelli-variasies jammer begin voel het vir die gehoor. "Ek is die enigste persoon hier wat dit geniet, en ek kry die geld; hulle betaal en moet ly,".
Schnabel het baie bygedra om Beethoven se klaviermusiek gewild te maak, en het die eerste volledige opname van die sonatas gemaak; hy het in 1935 die eerste stel voltooi vir die Britse plaatetiket HMV. In Maart 2018 was dit een van slegs 25 opnames wat die Biblioteek van die Verenigde State Kongres geselekteer het om geplaas te word in die Nasionale Opnameregister gesien die werk se kulturele en geskiedkundige belang.
Hierdie stel opnames was nog nooit uit druk nie en word deur baie beskou as om die toetssteen van Beethoven se sonata interpretasies te wees, alhoewel tekortkominge in vingertegniek baie uitvoerings van die vinnige bewegings versuur. Daar word gesê dat Sergei Rachmaninoff veronderstel was om na hom te ge-verwys het as "die groot adagio komponis". Dit word ook gesê dat hy vreeslik op sy senuwees was toe hy opnames gemaak het; in 'n meer private opset was sy tegniek egter onberispelik en foutloos. Claudio Arrau het gesê dat Schnabel se lewendige opvoerings gedurende die 1920s tegnies "foutloos" was." Hy het ook al Beethoven se klavierkonserte opgeneem.
Komposisionele Styl
Ten spyte daarvan dat sy repertoire vir opvoerings grootliks gekonsentreer was op die werke van Beethoven, Schubert, Mozart en Brahms, was amper al sy komposisies (geeneen wat in die aktiewe repertoire aanwesig is nie) Atonaal van aard. (Dit is in die verband interessant om kennis te neem dat Schnabel 'n goeie vriend was van Arnold Schoenberg, sy Oostenryks-Amerikaanse genoot, wie bekend was as 'n pionier van atonale musiek en musiek wat gebruik maak het van die Twaalf-toon tegniek )
Hulle is "moeilike" dog ingewikkelde en fassinerende werke, en word gekenmerk deur 'n werklike oorspronklikheid van styl. Die komponiste Ernst Krenek en Roger Sessions het al daarop kommentaar gemaak dat hulle tekens wys van onbetwyfelbare genialiteit (sien biografie van Schnabel deur Cesar Saerchinger). Schnabel se lys van komposisies het uiteindelik drie simfonieë, 'n klavierkonsert, 'n klaviersonata (eerste gespeel deur Eduard Erdmann tydens die 1925 Venice ISCM Fees ) en vyf strykkwartette ingesluit, sowel as verskeie kleiner werke.
In onlangse jare is 'n aantal van sy komposisies (merkbaar voorgestaan deur die violis Paul Zukofsky) opgeneem en beskikbaar gemaak op CD, insluitende drie van sy strykkwartette, die drie simfonieë, 'n rapsodie vir orkes, en vier solo klavierwerke: sy sonata, Danssuite, Stuk in Sewe Bewegings (1935-37) en Sewe Stukke (1947). Die Pianis Jenny Lin sal Schnabel se volledige musiek vir klavier opneem vir die Steinway & Sons etiket vir vrystelling in die begin van 2019. .
2016 Herlewing en 2018 Dokumentêre Rolprent
Die program het die pianis Markus Pawlik (wat ook die kurator was), die Szymanowski Strykkwartet, en die baritoon Dietrich Henschel ingesluit, met rolprent projeksies deur Matthew Mishory. Die duitse akteur Udo Samel het 'n seleksie van Artur Schnabel se briewe aan Mary Virginia Foreman voorgelees. The program was op Woensdag, 14 September 2016 by die RadioKulturhaus in Wene herhaal en ook by die Salle des congrès in Megève, Frankryk op Donderdag 30 Augustus 2018. Daar word verdere opvoerings beplan.
Die 2016 Berlynse konsert was in sy geheel uitgesaai op Rundfunk Berlin-Brandenburg radio en verfilm vir die Arte dokumentêr Artur Schnabel: No Place of Exile, waarvan Matthew Mishory die direkteur van was. Die rolprent het sy buiging op Arte gemaak op 4 Februarie 2018.
Die rolprent was geskiet in Switserland, Italië, Wene en Berlyn, en het gebruik gemaak van onverwagse teksture (super8, drone beeldmateriaal, terugprojeksie) met die akteur Udo Samel wat Schnabel se koers deur die emosionele en fisiese landskappe van die Europese 20ste eeu vertel het. Dit het ook uitvoerings ingesluit van die 2016 Haus des Rundfunks konsert.
Hampton Court-paleis
Hampton Court-paleis (Engels: Hampton Court Palace) is ’n koninklike woning in die Londense borough Richmond upon Thames, in die historiese county Middlesex. Dit word sedert die 18de eeu nie deur die Britse koningsgesin bewoon nie. Dit is oorspronklik omstreeks 1514 vir kardinaal Thomas Wolsey, ’n begunstigde van koning Hendrik VIII, laat bou. In 1529 het Wolsey in onguns geraak by die koning; die paleis het die monarg se eiendom geword en hy het dit laat vergroot.
Dit is een van twee paleise van Hendrik VIII wat geboue gebly het. Die ander een is Sint James-paleis. Hampton Court is oop vir die publiek. ’n Onafhanklike welsynorganisasie versorg die paleis – hulle kry geld van die regering en die koningin. Benewens die paleis self, is besienswaardighede die bekende Hampton Court-doolhof, ’n historiese tennisbaan en ’n groot wingerd. Daar word ook ’n jaarlikse fees en blommeskou gehou.
Onlangse geskiedenis
Sedert die bewind van koning George II het geen monarg hier gewoon nie. Koning George III het ná sy troonbestyging nooit ’n voet in die paleis gesit nie omdat hy dit verbind het met ’n vernederende voorval toe sy oupa hom hier geslaan het ná ’n onskuldige opmerking.
In 1796 is die groot saal gerestoureer en in 1838, tydens die bewind van koningin Victoria, is restourasiewerk voltooi en die paleis vir die publiek oopgestel. Ná ’n brand in 1986 is die paleis weer gerestoureer; die werk is in 1990 voltooi.
500ste herdenking
Hampton Court het in 2015 sy 500ste herdenking gevier. Die viering sluit daaglikse gedramatiseerde historiese tonele in.
Gorgona (Colombia)
Gorgona en gorgonilla is eilande in die Stille Oseaan naby die Colombiaanse kus. Hulle is onbewoon en behoort tot die munisipaliteit Guapi van die departement Cauca. Dit is 'n nasionale park.
Geskiedenis
Francisco Pizarro het in 1527 op pad na Peru aan die eilandjies hulle naam gegee, maar hulle was reeds in prekolumbiaanse tydperk 'n skakel tussen Peru en Sentraal-Amerika. Daar is talle slange op die eiland wat vandag nog bestudeer word. Hulle het talle lede van Pizarro se bemanning gedood. Die naam Gorgona verwys na die Gorgone van die Griekse mitologie wat slange pleks van hare op hulle kop gehad het. Later het dit gunstelingeilande vir seerowers geword omdat daar beke met varswater voorhande is. Simon Bolivar het die eiland aan Frederico D'Croz geskenk vir sy hulp by die onafhanklikheid van Colombia. In 1959 het die Colombiaanse staat dit teruggekoop en dit tot 'n tronk gemaak. Daar het 2 500 gevangene verbly.
In 1984 is die tronk gesluit en 'n jaar later is die eiland tot Nasionale Park verklaar. Dit het 'n gunstelingteiken vir ekotoeriste geword. In Augustus -September kan bultrugwalvisse gesien word omdat hulle langs die eiland trek.
Die eiland is voorgestel om tot wêrelderfgoed verklaar te word, maar dit is in die 30ste sitting van die wêrelderfgoedkommissie uitgestel.
Geologie
Die eiland is ook belangrik vir die geologie. Dit is die enigste plek in die wêreld waar taamlik jong komatiïete aangetref word. Hulle stam uit die Paleogeen, terwyl komatiïete in Suid-Afrika uit die Argeïkum stam en die eerste komatiïete dalk reeds in die Hadeïkum gevorm is.
Jaroslav Olša
Jaroslav Olša is 'n Tsjeggiese diplomaat. Olša was 'n ambassadeur in Indonesië tussen 1993-1998 en in 1999-2002 Algemene Konsul in Karachi (Pakistan).
Michel Serres
Michel Serres (Agen, 1 September 1930) is 'n Franse filosoof en wetenskap historikus. Sy eerste werke het hoofsaaklik gefokus op die probleem van rasionaliteit en vooruitgang in die wetenskappe en die gevolge daarvan. Sy vroeë Hermès-reeks het hoofsaaklik gefokus op die rol van kommunikasie, en kan in 'n sin binne (wiskundige) strukturalisme geplaas word. 'n Sentrale metafoor wat hy gebruik, is dié van die boodskapper, hoofsaaklik gesimboliseer deur Hermes, die Griekse god van handel en verkeer. In latere werke gebruik hy ook die metafoor van die engele.
Vanaf die 1980's was daar egter 'n verskuiwing in Serres se werk. Terwyl hy in sy vroeëre werke hoofsaaklik 'n soort kommentaar op ander skrywers ontwikkel het, het hy later sy eie konsepte ontwikkel. Hy beperk hom nie net tot wetenskaplike teorieë nie, maar ook op literatuurontledings en mites.
Serres is ook 'n entoesiastiese voorstander van die vrye verspreiding van kennis en is ook in sy lewe baie positief oor Wikipedia.
Denke
Die doktorsgraad van Serres, Le Système de Leibniz et ses modèles mathematiciques (1968), het oor die werk van Gottfried Leibniz gehandel en kan steeds binne die wiskundefilosofie geplaas word. Hy fokus egter ook op die rol van kommunikasie en verbind die werk met kontemporêre konsepte van die inligtingsteorie. Hierdie tema is ook teenwoordig in die Hermès-reeks. Volgens Serres moet kommunikasie altyd verstaan word met betrekking tot die agtergrond van geraas. Kommunikasie bestaan dan hoofsaaklik uit die uitskakeling van hierdie geraas. Meer konkreet is daar dus 'n operasie nodig om die oordrag van die boodskap te verseker, 'n proses wat Serres as 'vertaling' beskryf. Hierdie konsep was ook veral invloedryk in die werk van skrywers soos Michel Callon en Bruno Latour.
Uit werke soos Le Parasite (1980) en Genèse (1982) sien mens ook 'n oorgang na die werk van suiwer kommentaar oor ander outeurs, na die ontwerp van eie konsepte en teksinterpretasies. Baie van sy werke vertrek dus van sekere konkrete mites, verhale of metafore wat op 'n baie beskrywende manier verder uitgewerk word. Serres weier egter om 'n soort finale interpretasie van hierdie mites te gee, asof daar 'n soort metataal is waarin die betekenis daarvan definitief uitgespreek kan word. Hy kombineer dikwels wetenskaplike teorieë en literêre werke of mites. Byvoorbeeld, in La Naissance de la physique dans les texte de Lucrèce (1977) herinterpreteer hy Lucretius se werk deur hedendaagse teorieë oor vloeimeganika te gebruik.
Louise Peterhoff
Louise Peterhoff (gebore 12 Mei 1977) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Gentlemen (2014) en Midsommar (2019), en in die televisiereekse Äkta människor (2012) en Det som göms i snö (2018).
Gevlekte hiëna
Die gevlekte hiëna (Crocuta crocuta), ook bekend as die laggende hiëna, is 'n soogdierspesie van 'n hiëna uit die orde Carnivora. Hulle is mediumgrootte karnivore wat inheems aan Sub-Sahara-Afrika is. Gevlekte hiënas is die enigste oorlewende spesie in die genus Crocuta. Hulle lyk op hondagtige diere (bv. wolwe, honde, ens.), maar dié diere behoort tot 'n heel ander familie.
Die gevlekte hiëna is gelys as van die minste kommer deur die IUBN weens sy wye verspreiding en groot getalle, beraam op tussen 27 000 en 47 000 individue. Die spesie ervaar egter 'n daling in getalle buite beskermde gebiede, as gevolg van habitatverlies en stropery. Die spesie het waarskynlik ontstaan in Asië, en was teenwoordig oor die hele Europa vir ten minste een miljoen jaar tot die einde van die Laat Pleistoseen.
Identifikasie
Die gevlekte hiëna is die grootste bekende lid van die Hyaenidae, en is verder fisies onderskeibaar van ander spesies deur sy vaagweg beeragtige bou, sy ronde ore, minder prominente maanhare, gevlekte pels, sy dubbeldoel tandgebit, minder tepels en die teenwoordigheid van 'n pseudo-penis by die vroulike lede. Dit is die enigste soogdier spesies met 'n gebrek aan 'n eksterne vaginale opening.
Gewoontes en voeding
Gevlekte hiënas is bekend vir hulle krysende geblawwery, wat soms met die histeriese lag van 'n mens vergelyk word. Hulle word dikwels foutiewelik as aasdiere beskryf, maar is egter kragtige jagters en die oorgrote meerderheid van hul dieet bestaan uit prooi wat hulle self vang. Gevlekte hiënas word as die mees effektiewe aasdiere beskou. Hulle is die enigste diere met 'n spysverteringstelsel wat bene, hoewe, horings en vel kan verteer.
'n Gemiddelde volwasse hiëna weeg ongeveer 60 kg en bereik 'n hoogte van ± 75 cm; dit is ook die grootste van al die hiëna-soorte. Alhoewel dit 'n nagdier is, word dit dikwels gedurende die dag waargeneem. Die gevlekte hiëna het 'n loopsnelheid van 15 km/h, maar kan versnel tot 50 km/h wanneer hy hardloop.
Voortplanting
'n Wyfie is vir drie maande dragtig en kan telkens geboorte skenk aan twee tot drie kleintjies. Gevlekte hiënas het 'n moontlike lewensduur van 25 jaar.
Pleuronectiformes
Pleuronectiformes is 'n vis-orde wat hoort tot die klas Actinopterygii.
Die skolle, botte en tongvisse behoort tot die orde van platvisse (Pleuronectiformes, vroeër Heterosomata) en daar is ongeveer 600 spesies bekend. Wat die visse se bo – en onderkante blyk te wees, is in werklikheid hul sye, en die oë te langs mekaar op die sy wat na bo wys.
Platvisse leef hoofsaaklik op die seebodem, waar sommige hul hele liggaam onder die sand kan versteek. Almal kan hulle baie goed deur kleurveranderings kamoefleer. Die visse is kommersieel belangrik omdat hulle 'n gewilde gereg is, maar oorbenutting bedreig die spesie se voortbestaan. Hoewel dit nie uit hul merkwaardige plat liggaamsbou blyk nie, is platvisse afstammelinge van baarsagtige visse met 'n normale liggaamsbou. Die normale visagtige liggaamsvorm is in platvislarwes aanwesig, maar hulle ondergaan mettertyd 'n gedaantewisseling.
Tydens die proses word die visse se ingewande baie gekronkel en die anus verskuif ook van posisie. Daar vind 'n verskuiwing in die skedelbene plaas en die mond verander van posisie. Die rugvin (dorsale vin) en die buikvin (ventrale vin) vergroot totdat hulle al langs die vis se kante strek. Die belangrikste veranderings is dat die oë van posisie verander en die liggaam afgeplat word, want die ware sye word verder saamgedruk totdat hulle 2 groot, plat vlakke vorm.
Die vis lê in der waarheid nou so in die water dat die een sy die onderkant en die ander die bokant vorm. Die onderste oog is verskuif sodat dit langs die boonste oog lê. Die bokant van die vis se liggaam is gewoonlik donkerkleurig en die onderkant 'n egalige vaal of wit kleur. Hierdie asimmetriese liggaamsbou is 'n aanpassing by ’n bodembestaan en is heeltemal in teenstelling met rôe se afplatting. Hierdie kraakbeenvisse is dorsiventraal afgeplat, want die rug (dorsum) en die maag (ventrum) het skottelvormig geword.
Platvisse se bokante kan verbasend vinnig van kleur en patroon verander om by hul agtergronde in te pas. Die vis word donkerder op 'n donker agtergrond en ligter op 'n ligter agtergrond, en indien hulle na 'n ander agtergrond beweeg, verander die kleur om daarby aan te pas. Die kleurveranderings word deur chromatofore (kleurstofselle) onder die huid moontlik gemaak. Dit is groot vertakte selle en die konsentrasie en ligging van die kleurstowwe daarin kan na willekeur verander word.
Indien die pigmente na aan mekaar gekonsentreer is, is die velkleur donker en indien hulle wyd versprei is, word die velkleur lig. Die kleurveranderings word gereguleer deur die hoeveelheid lig wat die oë waarneem en word bevestig deur die feit dat blinde platvisse nie van kleur kan verander nie.
Lewenswyse
Platvisse hou oor die algemeen in die see, vermoedelik in vlakker water tydens die somer en in dieper water tydens die winter. Sommige spesies verkies brakwater, soos in riviermondings, en kan selfs in die rivier optrek. Hoewel die visse op verskillende dieptes voorkom, word die meeste spesies bo die kontinentale plat aangetref.
Die meeste volwasse platvisse bly op die bodem, maar die larwes sweet saam met ander plankton in die oppervlakwater rond voordat hulle ’n gedaantewisseling ondergaan en na die bodem sink. Volwasse platvisse se voedsel bestaan uit 'n verskeidenheid van diere, soos wurms, kreefagtiges, skulpdiere, asook ander visse. Hulle is swak swemmers, sodat hulle hulle versteek en 'n prooi inwag. Die visse kan hulle ook onder die bodemsand ingrawe totdat slegs hul oë uitsteek en hulle sodoende heeltemal onsigbaar vir 'n prooi is.
Grootbekbotte
Die grootbekbotte behoort tot die suborde Psettodoidei, wat uit een familie en twee spesies bestaan. Die grootbekbotte word as die primitiefste platvisse beskou, omdat hulle nie so ver gespesialiseer is nie. Hul oë skuif nie so ver soos die ander platvisse s'n nie en daar kom ook stekels in die buikvinne en rug vinne voor, wat ’n kenmerk van baarsagtige visse is en nie van platvisse nie. Psettodes erumei kom in die Indiese en Stille Oseaan voor en word redelik algemeen naby Maputo aangetref. Die ander spesie, Psettodes platessa, word langs die Wes-Afrikaanse kus aangetref.
Skolle
Die skolle (suborde Pleuronectoidei, familie Pleuronectidae) kan van die griete en tarbotte onderskei word omdat hul oë aan die regterkant in plaas van aan die linkerkant voorkom. Die bekendste spesie is die skol (Pleuronectes platessa), wat langs die Wes-Europese kuste aangetref word. Die visse se eiers dryf naby die oppervlak, waar die larwes uitbroei. Salmaris cristatus is 'n skot wat in diep water langs die Natalse kus aangetref word.
Die bot (Platichthys flesus) word in varswater aangetref, terwyl die heilbot (Hippoglossus hippoglossus) die grootste platvis is. Die grootste heilbot wat gevang is, was 4,7 m lank, met 'n massa van 330 kg. Sulke reuse kan tot 20 jaar oud word. Hulle hou op dieptes van tot 100 m en word gevang omdat hulle lewers vitamienryke traanolie (halitran) bevat. 'n Subspesie wat in die Stille Oseaan voorkom (H. h. Stenolepsis) is deur buitensporige vangste feitlik uitgeroei en word gevolglik by wet beskerm.
Griete
Die griete (suborde Pleuronectoidei, familie Bothidae) se oë word aan hul linkerkante aangetref. Die bekendste Europese verteenwoordigers van die familie is die griet (Scopthafmus rhombus), die tarbot (S. maximus) en die skurwevis (Arnogfossus laterna). ’n Skurwevisspesie (Arnoglossus lalerna) word langs die Natalse kus aangetref.
Westminster Plate-etiket
Westminster Records was 'n Amerikaanse Plate-etiket van klassieke musiek wat oorspronklike opnames uitgereik het tot 1965.
Pleuronectiformes
Tongvisse
Die tongvis (suborde Soleoidei, familie Soleidae) lyk soos 'n tong, omdat hy 'n slap liggaam met geen ribbes het nie. Die meeste tongvisse soek hul prooi snags en kruip dan met hul vinne op die bodem rond. Hulle oë is swak, maar hulle het goed ontwikkelde taspapillae om hul monde. Die gewone tongvis (Solea solea) se dieet bestaan veral uit wurms, kreefagtige diere en skulpdiere. Omdat die visse 'n baie gewilde gereg is, bestaan die gevaar dat hulle uitgeroei kan word. Die Suid-Afrikaanse tongvis (Austroglossus pectoralis) is ’n gewilde gereg in plaaslike restaurante en die vis se voortbestaan word deur buitensporige vangste bedreig.
Westminster Plate-etiket
Dit was in 1949 mede-gestig deur Mischa Naida, (wat later die Musikale Erfenis Genootskap gestig het) die eienares van die Westminster Platewinkel in New York Stad, die sakeman James Grayson (1897–1980), die dirigent Henry Swoboda, en Henry Gage.
Pleuronectiformes
Tongvisse
Die volgende families is deel van die orde Pleuronectiformes:
Westminster Plate-etiket
Die Plate-etiket se brandmerk was die Kloktoring van die Paleis van Westminster en sy slagspreuk was "natuurlike balans", verwysende na sy enkele mikrofoon tegniek in die opneem van musiek, wat soortgelyk is aan die Mercury Plate-etiket se Living Presence reeks.
In die begin was die plate-etiket se opnames superieur gewees tot die meeste ander in die mark, en die etiket het gewild geraak onder die groeiende gemeenskap van Audiofiele. Gedurende die laat 1950's het die maatskappy begin om Stereofoniese opnames uit te reik, insluitende 'n rare/skaars plaat van die musiek van die Sweedse komponis Hugo Alfvén (1872-1960), wat deur die komponis self gedirigeer was. Die "Westminster Laboratorium" (W-Lab) reeks van klassieke opnames was tegnies superieur tot ander handelsmerke en is teen 'n hoër prys verkoop as die gewone Westminsters.
In die begin van 1970 het ABC se "Westminster Gold" heruitreikings nuwe ontwerpe aangeneem wat gebruik gemaak het van speelse, pittige en humoristiese motiewe ten einde die goedkeuring te verkry van, en verkope te bevorder, aan klassiek musiek aanhangers in die ouderdomsgroep van hoërskool tot kollege.
Die MCA Plate-etiket het die regte bekom van die Westminster katalogus toe dit die ABC Plate-etiket in 1979 aangekoop het. Terwyl MCA voortgegaan het om ABC se inventaris van klassieke musiek-plate te versprei, het MCA die voormalige hoof van die ABC klassieke musiek departement, John Sievers, aangestel om die maatskappy se eie MCA klassieke musiek departement op die been te bring.
Die volgende jaar het MCA baie van die "ou katalogusse" bestaande uit vroeëre opnames van klassieke musiek van die Command Plate-etiket, Decca Plate-etiket, en ABC/Westminster Plate-etikette her-uitgereik op die "MCA Westminster" handelsmerk.
Die Westminster katalogus, sowel as die res van die MCA katalogus van klassieke musiek, word nou bestuur deur Deutsche Grammophon.
Mark Lenard
Mark Lenard (15 Oktober 1924 – 22 November 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Star Trek: The Motion Picture (1979), Star Trek III: The Search for Spock (1984), Star Trek IV: The Voyage Home (1986), en Star Trek VI: The Undiscovered Country (1991).
Eerste bestyging
In bergklim is die eerste bestyging die eerste keer wat bergklimmers die hoogste punt bereik het.
Die eerste bestyging is dikwels baie gevaarlik omdat die roete nog onbekend is. Vir die rede word die eerste klim noukeurig beplan en gedokumenteer. Die inligting word aangeteken as deel van die berg se geskiedenis en weergegee as inligting oor die berg gepubliseer word.
Topografiese prominensie
Topografiese prominensie of relatiewe hoogte is 'n konsep wat gebruik word om berge en heuwels te klassifiseer. Dit is 'n belangrike aanduiding van die onafhanklike hoogte van 'n spits.
Titaan (mitologie)
Die Titane (Grieks: Τιτάν, enkelvoud; Τιτᾶνες, meervoud) in die Griekse mitologie het ontstaan uit die oergode wat uit Chaos voortgekom het met die skepping van die Aarde. Een van die Titane, Kronos, het sy pa, Uranos, die koning van die oergode, ontman en sy bewind oorgeneem en so die nuwe koning van die gode geword.
Sy bewind was bekend as die Goue Era, want die mense van daardie tyd het geen behoefte aan wette en reëls gehad nie; alles wat almal gedoen het, was reg en daar was geen immoraliteit nie. Die ander elf Titane was Kronos se suster en vrou Rea, asook Huperion, Iapetos, Koios, Krios, Mnemosune, Okeanos, Foibe, Tetis, Teia en Temis.
Verskeie Titane het kinders gehad wat ook as Titane bekend staan. Hierdie tweede geslag sluit die kinders in van Huperion (Helios, Eos en Selene), die dogters van Koios (Leto en Asteria) en die seuns van Iapetos (Prometeus, Epimeteus, Atlas en Menoitios).
Kronos se bewind is eindelik omvergewerp deur sy seun Zeus in die Titanestryd, waarna die Olimpiese gode die belangrikste gode geword het en Zeus hul nuwe koning. Die meeste van die verslane Titane is na die donkerste deel van die onderwêreld, Tartaros, gestuur.
Mary Testa
Mary Testa (gebore 4 Junie 1955) is 'n Amerikaanse verhoog- en film-aktrise en sangeres. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sleepers (1996), Stay (2005), Eat Pray Love (2010), en The Bounty Hunter (2010).
Greenside, Mpumalanga
Greenside is 'n dorp in Dr. J.S. Moroka Plaaslike Munisipaliteit, Nkangala-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Yokohama FC
Yokohama FC (横浜FC) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Jokohama, Kanagawa-prefektuur, Japan.
Vanwykshout
Die Vanwykshout (Bolusanthus speciosus) is 'n klein tot middelgroot boom wat van seevlak af tot middelmatige hoogtes groei. Dit kom voor in die noordooste van KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Limpopo. Dit is ook inheems aan die noordooste van Botswana en sentraal Zimbabwe asook Eswatini, Malawi, Mosambiek en Zambië. Dit het saamgestelde blare en die blomme het 'n tipiese ertjie-vorm. Die blomme is blou tot ligpers van kleur en word in blomtakkies gedra wat tot 30 cm lank word.
Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
Doel en take van die Akademie
Die doel van die Akademie is om die beoefening van die wetenskappe in Nederland te bevorder. Die meeste ander lande het 'n soortgelyke wetenskapsakademie, soos die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns in Suid-Afrika, die Royal Society in Engeland, die National Academy of Sciences in die Verenigde State en die Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten in Vlaandere.
Die KNAW is 'n genootskap van uitstekende wetenskaplikes en ook 'n instituutorganisasie. Die KNAW vervul drie take:
Genootskap van die KNAW
Die KNAW het ongeveer 500 lede. Hulle maak deel uit van die Afdeling vir Letterkunde of die Afdeling vir Fisika. Die KNAW was van oudsher af 'n genootskap van uitnemende Nederlandse wetenskaplikes. Lede word gekies op grond van wetenskaplike prestasies van hoë gehalte. Lidmaatskap is lewenslank. Vanaf Mei 2011 sal die Akademie jaarliks 'n maksimum van 16 nuwe lede kies op grond van benoemings van binne en buite die Akademie. Die besluite van eksterne referente sal voortaan by die keuse ingesluit word.
In Nederland is lidmaatskap van die KNAW 'n groot eerbetoon. Die Akademie het gewone- en buitelandse lede.
Die KNAW het vanaf 1855 tot 2017 uit twee afdelings bestaan:
Sedert 1 Januarie 2017 is die genootskap in vier domeine verdeel:
Die algemene vergadering van die Akademie benoem 'n raad uit sy lede en stel die reglemente vas.
Die bestuur van die KNAW
Die Raad van die Akademie stel die beleid en begroting vas. Die daaglikse bestuur is in die hande van die hoofdirekteur.
Vryepion
In skaak is 'n vryepion 'n pion met geen vyandelike pionne wat dit kan verhoed om tot by die agtste ry te vorder nie. Met ander woorde, daar is geen pionne van die teenstander voor die pion in dieselfde gelid of in die aanliggende geledere nie. Vryepionne kan 'n voordeel bied aangesien ander stukke dan gebruik moet word om dit daarvan te verhoed om te promoveer.
Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
Die bestuur van die KNAW
Die Raad van die Akademie bestaan uit die president, twee vise-presidente (waarvan een ook algemene sekretaris is) en die vier voorsitters van die domeinbesture. Die president is voorsitter van die direksie. Hy of sy word vir 'n tydperk van drie jaar aangestel, met die opsie om weer aangestel te word vir 'n tydperk van hoogstens drie jaar, op voorwaarde dat hy of sy op die datum van heraanstelling nog nie die ouderdom van 67 bereik het nie. Hierdie posisie word sedert 1 Junie 2020 deur die klassikus Ineke Sluiter ingeneem.
De Jonge Akademie
De Jonge Akademie is in 2005 gestig. Die Jonge Akademie bestaan uit jong navorsers wat minder as tien jaar gelede hul doktorsgraad behaal het en wat hulle reeds op wetenskaplike gebied onderskei het en 'n wye belangstelling in wetenskap het. Daar word jaarliks tien nuwe lede vir De Jonge Akademie verkies. Lede tree na vyf-jaar lidmaatskap uit.
Vryepion
In die diagram na regs is die wit pionne op b5, c4 en e5 vryepionne. Swart se pion op d4 is ook 'n vryepion. As swart fxg4 speel, sal swart ook 'n vryepion hê op g4, terwyl wit 'n vryepion op f4 sal hê.
Termini scacchistici
Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen
Die Akademie vir Kuns
Die Akademie van Kunste het op 23 April 2014 onder minister Jet Bussemaker van die Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) begin. Die Akademie beskik tans oor 50 lede uit alle gebiede van die kunste. Die Akademie het ten doel om die stem van die kunste in die Nederlandse samelewing (ingesluit politiek) uit te druk en om die wisselwerking tussen die kunste onderling, die kunste en die maatskappy en tussen wetenskap en kuns te bevorder.
Ondersoeksinstitute
Die volgende ondersoeksinstitute maak deel uit van die oorkoepelende KNAW-organisasie:
Publikasies
'n Belangrike deel van die openbare werking en belang van die Akademie kan teruggespoor word na sy publikasies. Enkele belangrike reekse was: Die KNAW gee verder verskeie publikasies uit, van ondersoekverslae en advies tot bundels van lesings (simposia en kongresse), gedragskodes en protokolle.
Pryse
'n Aantal prestigeryke wetenskaplike pryse word onder beheer van Akademiekommissies toegeken:
Koninklijk Instituut van Wetenschappen
In die 18de eeu is verskeie verenigings gestig met die doel om die wetenskappe te bevorder. Voorbeelde van verenigings wat vandag nog bestaan is die Bataafs Genootschap voor Proefondervindelijke wijsbegeerte wat in 1761 gestig is en die Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen, wat in 1752 gestig is. Die verenigings is plaaslik georganiseer, dikwels deur provinsies. Die verenigings het kompetisies gereël en die beste verhandelings is gepubliseer. Een eenheid, die Oeconomische Tak, wat in 1777 gestig is, het ondernemers probeer aanmoedig om werk vir armes te vind en kinders opleiding te gee in die hantering van spin- en weeftoestelle deur kompetisies te organiseer. Die Oeconomische Tak was die voorganger van die huidige Nederlandsche Maatschappij voor Nijverheid en Handel (NMNH).
Nadat die provinsies verenig is onder die vasalstaat, die Koninkryk van Holland, was daar 'n begeerte om 'n sambreelinstituut vir wetenskappe te vorm in navolging van die Institut de France in Parys. Ingevolge 'n dekreet van 4 Mei 1808 het Koning Louis Napoleon die Koninklijk Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten gestig. Hierdie instituut was die voorganger van die Koninklijk Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten. Die Koninklijke Instituut was 'n adviesliggaam vir kulturele beleid en moes hulself “bezig houden met het volmaken der Wetenschappen en Kunsten, om derzelver vorderingen in het Rijk bij Buitenlanders bekend te doen worden, en uitvindingen of vorderingen elders gemaakt hier te lande in te voeren”. Die wiskundige en fisikus Jean Henri van Swinden het die eerste algemene voorsitter geword.
Na die abdikasie van Louis Napoleon, die ontbinding van die Koninkryk van Holland en inlywing in die Franse Ryk in 1810, is die instituut toegelaat om as Hollandsch Instituut voort te gaan. Aan die einde van April 1812 het die instituut ingetrek in die Trippenhuis. Ingevolge 'n keiserlike dekreet van 21 Oktober 1812 is bepaal dat die instituut as Institut d'Amsterdam onderhou sou word. Na die terugkeer van die Huis van Oranje-Nassau in 1813 het die soewereine prins op 2 Februarie 1814 besluit dat die instituut met sy aktiwiteite moes voortgaan. Aanvanklik het dit bekendgestaan as die Nederlandsch Instituut van Wetenschappen, Letterkunde en Schoone Kunsten, maar op 6 April 1816 is die instituut volgens 'n koninklike dekreet herdoop tot Koninklijk-Nederlandsche Instituut van Wetenschappen, Letteren en Schoone Kunsten
Van Instituut tot Akademie
Die Minister van Binnelandse Sake, Johan Rudolph Thorbecke, self lid van die Koninklijke Instituut, het die instituut volgens 'n koninklike besluit van 26 Oktober 1851 ontbind. In die plek daarvan is 'n "Koninklijke Akademie van Wetenschappen" in 1851 opgerig. Die Akademie moes fokus op die "bevordering der Wis- en Natuurkunde in haren gehelen omvang". Die regering het meer ag geslaan op die advies van die Eerste Klasse (wiskunde en fisika) as die skone kunste. Vanweë die doelwitverandering van die Akademie kon 'n aantal voormalige lede van die Instituut nie as lede van die Akademie aangestel word nie. Onder andere is Da Costa nie aangestel nie, tot groot verontwaardiging van Guillaume Groen van Prinsterer, wat daarna ook sy aanstelling geweier het. Ook Thorbecke, wat betrokke was by die ontbinding van die Instituut, is nie as lid aangestel nie.
Na die val van eerste minister Johan Rudolph Thorbecke het die nuwe regering die doel van die Akademie in 1855 uitgebrei met die “bevordering der taal- letter- geschiedkundige en wijsgerige wetenschappen”. Vanaf daardie oomblik tot 2017 sou die Akademie uit twee departemente bestaan, gerieflikheidshalwe die departemente Letterkunde en Fisika. Die kunstenaars sou eers in 2014 terugkeer, naamlik in die Akademie van Kunsten.
Die nuwe Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen kon egter net 'n kort tydjie sy nuwe naam geniet. In opdrag van die Duitse besetter moes die voorsetsel "Koninklijke" onmiddellik van die naam verwyder word. Na die oorlog is die nuwe naam dadelik in ere herstel.
Met die inwerkingtreding van die Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek het die Akademie in 1993 sy huidige regsvorm aangeneem as "regspersoon met wetlike taak".
President en algemene direkteur
Sedert 1973 het die Akademie 'n president as voorsitter. Die presidente was :
Vanaf 1960 beskik die KNAW-organisasie naas 'n voorsitter ook oor 'n algemene direkteur:
Argiewe
Die argief van die KNAW, en die van sy voorgangers vanaf 1808 tot 1993, word beheer deur die Noord-Hollands Archief in Haarlem.
Thespakusatsu Gunma
Thespakusatsu Gunma (ザスパクサツ群馬) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Gunma-prefektuur, Japan.
Ann Petrén
Ann Petrén (gebore 25 Mei 1954) is 'n Sweedse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Daybreak (2003), Dalecarlians (2004), Åsa-Nisse - Wälkom to Knohult (2011), en Happy End (2011).
Brianne Tju
Brianne Tju (gebore 14 Junie 1998) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Grey's Anatomy (2005), Make It or Break It (2009), R.L. Stine's The Haunting Hour (2010), en Scream: The TV Series (2015).
Band Aid
Band Aid is 'n organisasie wat in 1984 deur Bob Geldof en Midge Ure gestig is om geld vir mense wat in Ethiopië van honger omkom in te samel. Hulle het talle bekende musikante byeengebring om die liedjie Do They Know It’s Christmas? op te neem. Hulle het ook die Live Aid-konserte in Londen en Philadelphia gereël.
Jacques Thibaud
Jacques Thibaud (Frans: ʒak tibo; 27 September 1880 - 1 September 1953) was 'n Franse violis.
Band Aid
Die naam Band Aid het 'n dubbele betekenis: 'n band van musici wat hulp verleen, maar tegelykertyd ook die besef dat die projek maar net een pleister op 'n veel groter wond is. Die organisasie is by die Britse Charity Commission geregistreer. Hulle het, as voorbeeld, byna 4 miljoen Britse pond in 2011 aan projekte uitbetaal.
Die liedjie Do they know it's Christmas? is op 28 November 1984 vrygestel. Dit is deur Bob Geldof geskryf en deur Midge Ure vervaardig. Die snit, wat op 25 November in een dag opgeneem is, het in verskeie lande die nommer een posisie op die treffersparade bereik, onder andere in Groot-Brittanje, België en Nederland. Peter Blake het die enkelspeler se omslag ontwerp.
Jacques Thibaud
Biografie
In 1943 het hy en Marguerite Long die Marguerite Long-Jacques Thibaud Internasionale Kompetisie vir violiste en pianiste gestig wat elke jaar in Parys plaasvind. Met ingang 2011 sluit diè kompetisie, wat ter ere van die sopraan Régine Crespin hernoem is na die Long-Thibaud-Crespin Kompetisie, ook sangers in.
Thibaud was nie slegs bekend om sy werk as solis nie, maar ook vir sy uitvoerings van kamermusiek, en in besonder die klaviertrio saam met die pianis Alfred Cortot en die tjellis Pablo Casals. Hy het konserttoere onderneem saam met die pianis Yves Nat en George Enescu.
Hy was 'n vriend van die violis Eugène Ysaÿe, wat sy 2de sonate vir soloviool aan hom opgedra het. Sy studente het Manuel Quiroga (aan wie Ysaÿe se 6de solo-sonate gewy is), Eric Rosenblith, Joan Field en Yfrah Neaman ingesluit.
Op 1 September 1953 sterf Thibaud en 41 andere tydens die vliegongeluk van Air France Vlug 178. Die vliegtuig, met registrasie F-BAZZ, was op die finale deel van sy landing in Nice, Frankryk, toe dit Berg Cemet in die Franse-alpe getref het. Thibaud se 1720 Stradivarius viool is in die ongeluk vernietig.
Band Aid
Nadat hongersnood weer in Ethiopië uitgebreek het, het 'n groep kunstenaars in 1989 byeengekom om dieselfde liedjie op te neem. Die groep het hulself Band Aid II genoem, maar die snit was minder suksesvol as die eerste.
In 2004 verskyn 'n derde weergawe onder die naam Band Aid 20, wat verwys na die 20 jaar sedert die eerste opname. Die snit is op 14 November opgeneem en verskyn op 29 November op winkelrakke. Die opbrengste is na Soedan gestuur. Engeland het selfs die belasting wat op die CD's gehef is aan die land geskenk.
'n Vierde weergawe verskyn in 2014 onder die naam Band Aid 30, verwysend na die 30-jaarige viering van die eerste opname. Die snit is op 15 November opgeneem en op 17 November as 'n digitale aflaai beskikbaar gestel. Die opbrengste is aan die slagoffers van die Ebola-uitbraak in Wes-Afrika geskenk.
Laval-dekreet
Geskiedenis
In 1934 het die Franse regering die Laval-dekreet uitgevaardig om te keer dat rolprente ondermynende of antikoloniale boodskappe versprei. Dit is opgestel deur Pierre Laval, wat later die minister van kolonies in Vichy Frankryk geword het. Die dekreet bepaal dat "enige persoon wat film of klankopnames wil maak, 'n skriftelike versoek moet rig tot die luitenant-goewerneur van die kolonie waar die aansoeker van plan is om te verfilm".
Die versoek bevat al die inligting oor die aansoeker se professionele verwysings, draaiboeke vir die film of musiekbegeleiding (vir skyfies). Die besluit beperk die werk van sowel Afrikane as Europese filmmakers vanaf 1934 totdat dit in 1960 herroep is.
Die dekreet het die Franse regering se toestemming vereis om films in Franse kolonies te skiet en te vertoon en verbied gekoloniseerde mense om hulself te verfilm. In 1960, toe kolonies begin onafhanklik word het, kom die dekreet tot 'n einde.
Tokushima Vortis
Tokushima Vortis (徳島ヴォルティス) is 'n Japannese sokkerklub in die stad Tokushima-prefektuur, Japan.
David Wilcocks
duimnael|regs|190px|Ds. David Wilcocks omstreeks 1920 toe hy predikant was op [[Mosselbaai.]]
Agtergrond
David Wilcocks het sy kinderjare op Graaff-Reinet deurgebring en sy vroegste onderwys geniet aan die kerkskool van ene Van Alphen. Hy sit later sy studie voort op Blauwvallei, Wellington aan die skool van die bekende M.J. Stucki en daarna aan die Stellenbosse Gymnasium. Deur privaat studie slaag hy in die matriekeksamen en kwalifiseer as onderwyser.
Hy wy hom nou ses jaar aan die onderwys, eers op 'n plaas in die distrik Middelburg, Kaap, en later op die dorp self, waar hy naderhand deur sir Langham Dale as die eerste hoof van die openbare skool aangestel word.
Teologiese studie
Wilcocks se begeerte was egter om predikant te word en so sit hy sy studie in 1884 op Stellenbosch voort, maar moet dit onderbreek en gaan gee onderwys aan die Normaalkollege in Kaapstad. Hy verwerf nietemin die B.A.-graad en word tot die Kweekskool op Stellenbosch toegelaat. Ná legitimasie in 1890 word hy op 20 Maart 1891 op Vryburg in die destydse Betsjoeanaland georden en bevestig.
Gemeentebediening
Ds. Wilcocks sou uiteindelik altesaam vyf gemeentes bedien: Vryburg van 1891 tot 1895 en weer van 1899 tot 1902, Mosselbaai van 1895 tot 1899 en weer van 1911 tot 1921, Aliwal-Noord van 1903 tot 1906, Prins Albert van 1906 tot 1911 en eindelik Riebeek-Kasteel van 1921 tot 1925. Nadat hy byna vyf jaar lank in die uitgestrekte Betsjoeanaland gearbei het, word hy, naas sy bediening op Mosselbaai, ook deur die regering aangestel as skoolinspekteur en organiseerder van onderwys, 'n taak waarvan hy, volgens C.K. Kriel in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, hom "meesterlik" kwyt. Op Mosselbaai, wat destyds oorwegend 'n Engelssprekende gemeenskap was, slaag hy ten spyte van heftige teenstand daarin om 'n skool met Nederlands as voertaal op te rig en om die aanddiens in Nederlands te hou.
Betsjoeanaland is gedurende die Tweede Vryheidsoorlog van 1899 tot 1902 deur die republikeinse magte beset. Wilcocks sluit hom by die Boeremagte aan as veldprediker en ná die verowering van die gebied deur die Britte. Weens dankseggingsgebede wat hy uitgespreek het ná die Boereoorwinnings in die Slag van Colenso en Magersfontein is hy in 1900 skuldig bevind aan hoogverraad. Hy is tot 12 maande gevangenisstraf gevonnis en het dit in Tokai naby Kaapstad uitdien, waar hy in dié tyd onderwys gegee het.
Wyer betrokkenheid
Met sy "buitengewone gawes van hoof en hart", soos Kriel dit beskryf, dien ds. Wilcocks sy mense in verskillende hoedanighede: Hy was eksaminator vir sowel die Sendinginstituut as die Kweekskool, jare lank tree hy op as voorsitter van die Sinodale Opvoedingskommissie en op die gebied van die onderwys het hy groot diens gelewer. Hy was 'n voorstander daarvan dat onderwys by die behoeftes van die kind aangepas moes word. Met die oog hierop, stig hy die Armskool op Mosselbaai vir kinders van sy gemeente wat die Sendingskole bygewoon het. Vir die opvoeding van die jong mense in sy gemeente, stig hy die Christelike Jongelingsvereniging in verskillende buitewyke.
Ds. Wilcocks word in 1925 aangestel as lektor aan die Sendinginstituut op Wellington en doen hier, volgens Kriel, sy beste werk. As sendingwetenskaplike laat hy die kursus aanpas by die eise van die tyd en baie van sy studente word later vooraanstaande Afrikaners. Vir sy studente was hy altyd 'n vorobeeld en het hy hulle aangemoedig tot volgehoue akademiese en teologiese studie.
Aftrede en dood
duimnael|regs|300px|Ds. Wilcocks se graf naas die [[NG gemeente Wellington|moederkerk op Wellington.]] Hoewel ds. Wilcocks in Desember 1932 afgetree het, het hy steeds 'n student gebly en op gevorderde leeftyd behaal hy sy meestersgraad. Ten tyde van sy dood in die ouderdom van 83 jaar was hy besig met sy doktorale studie.
Gesinslewe
Ds. Wilcocks was getroud met Aletta van der Merwe van Murraysburg. Sy enigste seun, prof. R.W. Wilcocks, was jare lank rektor aan die Universiteit Stellenbosch.
Ha-Mohapi
Ha-Mohapi is 'n nedersetting in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 1 615 gehad, waarvan almal Swartes was.
Fusui
Fusui (Chinees: 扶绥) is 'n dorp aan die Chongzuo van Guangxi en is die vernaamste gewes van verblyf van die Zhuang, Volksrepubliek China. Die administratiewe gebied van die Fusui strek oor 'n oppervlakte van 2 876 vierkante kilometer. In 2010 het die gewes 'n bevolking van 440 000 mense gehad. Die bevolking van die Han-Chinese is slegs 65 088 mense of 16,9 persent van die Fusui-dorp se totale bevolking, maar die bevolking van die Zhuang is 336 000 mense of 82,8 persent van die Fusui-dorp se totale bevolking.
Distrik
Fusui is 'n belangrike sentrum van suikerrietverbouing en die habitat van die bekende Leucocephalus. Hier is ook die wêreld se hoogste dinosourusfossiel ontdek. Daarom staan dit bekend as die "suikerrietdorp", "Leucocephalus-dorp" en "Dinosourus-dorp". Sisal en sitrusvrugte is ook belangrike produkte.
Republiek Nowgorod
Die Republiek Nowgorod (Russies: Новгородская республика; Nowgorodskaja respoeblika) was ’n groot Middeleeuse Russiese stadstaat wat tussen die 12de en 15de eeu gestrek het van die Oossee tot die Oeralgebergte, met die stad Nowgorod as middelpunt. Inwoners het daarna verwys as "Meester Nowgorod die Grote" (Господин Великий Новгород).
Geskiedenis
Die stad was eers die hoofstad van die eerste Russe, totdat die heerser, Oleg, die stad Kiëf verower en die staat Kiëf-Roes gestig het. Nowgorod was daarna deel van Kiëf-Roes, maar het geleidelik ontwikkel tot ’n magtige streekhoofstad wat in ’n groot mate onafhanklik was.
In 1136 het die inwoners hul prins van die troon gesit en het daarna self prinse genooi om oor hulle te regeer. Hierdie datum word beskou as die tradisionele begin van die Republiek Nowgorod. Oor die volgende twee eeue het die stad ’n hele aantal prinse uitgenooi en ontslaan, maar die amp is nooit afgeskaf nie en ’n paar magtige prinse, soos Aleksander Nefski, het oor die stad regeer ongeag die wense van die inwoners. Die stadstaat het die grootste deel van Europa se noordooste beheer, van grondgebied oos van die hedendaagse Estland tot by die Oeralgebergte, wat dit een van die grootste state in Middeleeuse Europa gemaak het, hoewel ’n groot deel daarvan yl bevolk was.
Een van die belangrikste mense in Nowgorod was die burgemeester (posadnik), ’n amptenaar wat gekies is deur ’n vergadering (wetsje) van die stad se adel (bojare). Die aartsbiskop van Nowgorod was ook ’n belangrike figuur wat die mag met die bojare gedeel het. Die stad se presiese politieke grondwet en die presiese samestelling van die wetsje is egter nie bekend nie.
Nowgorod het deur die Middeleeue kultureel vooruitgegaan. ’n Groot aantal dokumente wat op berkebas geskryf is, is opgegrawe en dit kan dui op ’n hoë geletterdheidsyfer. Dit is hier waar die oudste Slawiese boek noord van Macedonië (die Nowgorod-kodeks) geskryf en die oudste inskripsie in ’n Finse taal (Berkebasbrief no. 292) gevind is.
Nowgorod is nooit verower tydens die Mongoolse inval in Kiëf-Roes nie. Die Mongoolse leër het 100 km van die stad af omgedraai, waarskynlik omdat die moerasland om die stad die Mongoolse bevelvoerders afgeskrik het.
Die val van Nowgorod
Nowgorod het sy onafhanklikheid verloor weens sy onvermoë om sy groot bevolking te voed. Dit was van die Wladimir-Soezdal-streek afhanklik vir graan. Die hoofstede in die gebied, Moskou en Twer, het dié afhanklikheid gebruik om beheer oor Nowgorod te kry. Ivan III het die stad in 1478 eindelik by die Grootprinsdom van Moskou ingelyf.
Myliobatiformes
Die volgende families is deel van die orde Myliobatiformes :
Eintracht Frankfurt
Eintracht Frankfurt is 'n sportklub uit Frankfurt am Main in die deelstaat Hessen in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir onder meer gimnastiek, atletiek, hokkie, boks, tennis, handbal, rugby, tafeltennis, basketbal, vlugbal, veerpyltjies, yshokkie en driekamp.