cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Wim Vorster
Skryfwerk
Vir die jeug skryf hy ook dramas. Vanaf 2000 skryf hy verskeie eenbedrywe vir skole, twee waarvan die eindrondes van die ATKV Tienertoneel haal, naamlik O, Hex! en Nagvoëls (later Naguile). In 2007 skryf hy die eenbedryf Smeltkroeg vir die ATKV Tienertoneel. Die eenbedryf vir ’n solospeler Pretpark word in April 2008 deur Hoërskool Jeugland aangebied by die Reza de Wet-fees te Bloemfontein, waar dit as die wenner aangewys word, en in Augustus 2008 by ATKV Tienertoneel. In 2009 verwerk hy die jeugroman Tippex dit uit van Annemarie Conradie as eenbedryf vir tieners onder die titel Skraap. In 2010 skryf hy Nagmaal vir die ATKV Tienertoneel, Vaas in opdrag van die Hoërskool Jan Viljoen en die eenbedryf Steriel vir opvoering deur twee matriekseuns. Heksekind word in 2014 deur die Hoërskool Ben Vorster opgevoer tydens die ATKV-Tienertoneelkompetisie. Steriel word egter deur skole as te gewaag beskou. In 2017 debuteer dit by die Suidoosterfees, Kaapstad met Du Toit Albertze en Ian van der Westhuizen (twee US dramastudente) as Helm en Waldek. Regie is deur Louisa Steyn. Die werk word baie hoog aangeprys. In 2017 skryf hy vir Selborne College, Oos-Londen die eenbedryf Solderstebolder oor dwelmmisbruik onder skoolleerders.
Vir Kosie House of Theatre vertaal hy Donald Churchill se komedie Twee vir die prys van een en dit word onder andere in 2015 by Aardklop en in 2016 by die Innibosfees opgevoer. Walter is ’n sukkelende akteur wat verfwerk doen om aan die lewe te bly. Hy daag by ’n belangrike sakeman se huis op om sy studeerkamer te verf. Terselfdertyd kom Janie ook daar aan, ’n vurige vrou wat pas uitgevind het van haar man se skelm verhouding met die sakeman se vrou, Mercia. Walter moet noodgedwonge die rol van Mercia se man speel, met skreeusnaakse gevolge. Anthony Horowitz se sielkundige riller Mindgame vertaal hy vir Jacques Theron in Afrikaans as Kul en dit word in 2016 by die KKNK opgevoer met Tobie Cronje, Nicola Hanekom en Wilhelm van der Walt. Die drama speel op ’n stormagtige aand op die platteland by ’n inrigting vir geestesversteurdes en gewelddadige moordenaars af. ’n Skrywer kom hierheen om ’n onderhoud te voer met ’n reeksmoordenaar.
Sy gedig Alleensaam (wat ook in die gelyknamige toneelstuk gebruik word) is deur Johan Lodewyk Marais opgeneem in die versamelbundel Honderd jaar later. Die gedig vorm 'n sentrale punt in die gelyknamige toneelstuk.
Wim Vorster skryf ook jaarliks die teks vir die Mr Gay South Africa-skouspel. Hy is verantwoordelik vir alle bydraes t.o.v Afrikaanse teaterpersoonlikhede vir die HAT Taal- en Feitegids en beoordeel steeds alle nuwe Tienertoneeltekste vir die ATKV. Hy het 'n geweldige voorliefde vir kunsmusiek, ballet, kunsrolprente, letterkunde, die visuele kunste en tennis. Sy gunstelingspeler is Rafa Nadal.
Op 15 Oktober 2022 ontvang Wim Vorster die internasionale Eric Butter Philnthropy Award vir sy bydrae tot die bevordering van teater, kuns en kultuur en veral ten opsigte van die LGBTQI gemeenskap. Dis in die Artscape teater aan hom oorhandig.
Wiskundige konstante
'n Wiskundige konstante is 'n getal, gewoonlik 'n reële getal, wat van nature in wiskunde voorkom en waarvan die waarde nie verander nie. Anders as fisiese konstantes word die konstante nie aan 'n meeteenheid gekoppel nie. Sommige wiskundige konstantes, soos e en π, ontstaan in 'n verskeidenheid kontekste. Ander, soos Graham se getal of Skewes se getal, ontstaan slegs in 'n baie spesifieke konteks.
Juliet Cesario
Juliet Cesario (gebore 14 Julie 1967) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Little Red Wagon (2012) en in die televisiereekse Star Trek: The Next Generation (1987) en One Tree Hill (2003).
22 Augustus
22 Augustus is die 234ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (235ste in skrikkeljare). Daar volg nog 131 dae in die res van die jaar.
NG gemeente Horison
Die NG gemeente Horison is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1959. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Andries Bruynstraat en Moutonweg, Horison, Roodepoort. In 2013 was die leraar ds. J.F. Vermeulen. Daar was in daardie jaar 134 doop- en 605 belydende lidmate.
Clathria richmondi
Clathria richmondi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2000 deur Hooper, Kelly & Kennedy.
Thaila Zucchi
Thaila Zucchi (gebore 19 Januarie 1981) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse StarStreet (2001), Strutter (2006), Star Stories (2006), en Hotel Babylon (2006).
Lufthansa
Die Duitse lugdiens Deutsche Lufthansa AG is in 1926 gestig en is tans met 104.6 miljoen passasiers (2013) en 117 992 werknemers (2014) Duitsland se grootste binnelandse sowel as buitelandse lugvaartmaatskappy. Die amptelike naam "Deutsche Lufthansa AG" staan vir 'n groot aantal dogtermaatskappye soos Deutsche Lufthansa Cargo AG (vragdiens), Lufthansa Systems AG, LSG Lufthansa Service Holding AG (spysenier) ens. Lufthansa se hoofkwartier is in Keulen geleë. Die lugdiens se belangrikste lughawe is Lughawe Frankfurt. Die tweede belangrikste lughawe waar vanaf Lufthansa opereer, is die München Internasionale Lughawe (München Franz Josef Strauss Lughawe).
Pylinkvis
Pylinkvisse is koppotiges in die orde Teuthida; hierdie orde bevat ongeveer 300 spesies wat in die wêreld se oseane aangetref kan word. Soos ander koppotiges het pylinkvisse 'n opmerklike kop, tweesydige simmetrie, 'n mantel en arms. In teenstelling met seekatte, maar soortgelyk aan inkvisse, het pylinkvisse tien ledemate: agt arms en twee voelers wat in pare in 'n kring om hulle mond gerangskik is. (Die enigste bekende uitsondering is die pylinkvisse wat aan die genus Magnapinna behoort: hulle het tien baie lang, dun arms wat ewe lank is.)
Cha Cha (kletsrymer)
Cha Cha (gebore 12 Februarie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Office Outbreak (2006), A.I.M: Angry Insecure Men (2014), en A Day of Trouble (2018).
Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur
Die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur en Natuurlike Hulpbronne (IUBN) is 'n internasionale organisasie wat hom toewy aan die bewaring van natuurlike hulpbronne.
Pont de Normandie
Die Pont de Normandie (of Normandië-brug) is 'n kabelhangbrug wat die Seine-rivier in Normandië (Noord-Frankryk) oorspan en die hawestede Le Havre en Honfleur met mekaar verbind. Met 'n totale lengte van 2 143,21 meter is dit een van die langste brûe van sy soort in Europa.
Die Pont de Normandie is na 'n boutyd van sewe jaar op 20 Januarie 1995 ingewy. Op daardie tydstip was dit die langste kabelhangbrug ter wêreld, en ook die afstand van 856 meter tussen sy twee pilare was destyds ongeëwenaar. Eers in die jaar 1999 stel die Tatara-brug in Japan 'n nuwe rekord op, wat in 2004 deur die Rio-Antirioprojek verbeter is.
Die Pont de Normandie maak deel uit van die Franse grootpad (autoroute) A29 en bied naas vier rylane ook twee sypaadjies vir voetgangers. Die twee betonpilare is albei gevorm soos 'n "Y" wat onderstebo staan, met 'n totale massa van 20 000 ton en 'n hoogte van 214,77 meter. Meer as 19 000 ton staal en 184 kabels is vir die oprigting van die pilare gebruik.
Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur
Dit is in 1948 gestig, en die hoofkwartier is in die Meer van Genève-gebied in Gland, Switserland. Die IUBN verteenwoordig 83 state, 108 regeringsorganisasies, 766 nie-regeringsorganisasies en 81 internasionale organisasies en betrek byna 10 000 kenners en wetenskaplikes van lande dwarsoor die wêreld.
Sleutelprodukte en -bydraes
As deel van die IUBN se sleutelprodukte en -dienste is die volgende lyste geskep en word dit voortdurend onderhou en gemonitor:
Percoidea
Percoidea is 'n superfamilie van die visse in die orde Perciformes.
Clathria scotti
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1924 deur Dendy.
Barre (stad), Vermont
Barre (/ˈbæri/) is 'n stad in die administratiewe distrik Washington County, deelstaat Vermont, in die Verenigde State. Volgens die VSA-sensus van 2010 het die stad 'n bevolking van 9 052 mense gehad. Die stadsgebied van Barre City word byna volledig deur die susterdorp Barre omsluit wat 'n onafhanklik geïnkorporeerde nedersetting vorm.
In die plaaslike media- en sakebedryf word Barre City dikwels as 'n susterstad van Montpelier behandel. Die twee stede word deur die grootpaaie U.S. Route 302 en Interstate 89 met mekaar verbind. Barre is ook die beduidendste stad in die gelyknamige mikropolitaanse gebied met 59 564 inwoners - die derde grootste in Vermont ná Burlington en Rutland. Barre is daarnaas die grootste stad in Washington County en die vierde grootste in Vermont, asook dié deelstaat se tiende grootste munisipaliteit.
Granietbedryf
Barre is die wêreld se selfverklaarde "Graniethoofstad" (Granite Center of the World) en is oorspronklik ná die ontdekking van graniet by Millstone Hill kort ná die Anglo-Amerikaanse Oorlog van 1812 gestig. Die granietbedryf en Barre City het met die koms van die spoorweg 'n ekonomiese opswaai beleef.
Die nuus van Barre se granietdagsoom, wat volgens sommige geoloë oor 'n basis met 'n lengte van vier myl, 'n wydte van twee myl en 'n diepte van tien myl strek, het vinnig ook Europa en Kanada bereik. 'n Groot aantal immigrante uit Italië, Skotland, Spanje, Skandinawië, Griekeland, Libanon, Kanada en 'n aantal ander lande het na Barre gestroom. Barre se bevolking het van 'n skrale 2 060 mense in 1880 gegroei tot 6 790 in 1890 en 10 000 in 1894. Teen die eeuwisseling het Barre as Vermont se mees multi-etniese gemeenskap bekend gestaan. Veral die Italiaanse steengroefwerkers het 'n radikale, grotendeels anargistiese arbeidersbeweging na Barre saamgebring. Hulle was oorspronklik by die Socialist Labor Party (Sosialistiese Arbeidersparty) geaffilieer en het later by die Industrial Workers of the World aangesluit. In 1916 het hulle 'n kandidaat van die Sosialistiese Party van Amerika as burgemeester van Barre verkies. Die radikales se ou Labor Hall staan nog steeds en is in 2000 deur die National Register of Historic Places gelys.
"Barre Gray"-graniet is dwarsoor die wêreld gewild danksy sy fyn korrelagtige en egalige struktuur en ook vanweë sy baie goeie weerbestandheid. Baie beeldhouers gee die voorkeur aan Barre-graniet vir hulle buitemuurse skulpture.
FV Illertissen
FV Illertissen  is 'n sokkerklub uit Illertissen in die deelstaat Beiere in Duitsland.
Die klub is in 1921 gestig met die huidige naam. Die klub het sy grootste prestasie in 1963 behaal toe die Württembergischen-Pokal (Württemberg uitklopbeker) ingepalm is.
Markovketting
'n Markovketting, vernoem na Andrei Markov, is 'n wiskundige stelsel waarin 'n oorgang plaasvind van een toestand na 'n ander, in 'n eindige, of minstens aftelbare getal moontlike toestande, op 'n aaneengekettingde wyse. Dit is 'n stogastiese proses wat oor die Markov-eienskap beskik, naamlik dat die volgende toestand slegs afhang van die huidige toestand en nie van die verlede nie. Markovkettings het baie toepassings as statistiese modelle van werklike prosesse.
Voorbeeld
Eenvoudige voorbeelde word in die figure aan die regterkant uitgebeeld, wat gebruik maak van 'n gerigde grafieke om die toestand-oorgange aan te dui. Die toestande by die tweede grafiek stem ooreen met 'n ekonomie in 'n bulmark, beermark, of 'n resessie, tydens 'n gegewe week. Volgens die voorstelling het 'n bulmark 'n 90% kans om weer deur 'n bulmark opgevolg te word, 'n 7.5% kans om deur 'n beermark gevolg te word, en 'n 2,5% kans om deur 'n resessie opgevolg te word. Uit hierdie figuur is dit byvoorbeeld moontlik om die langtermyn tydbreuk te bereken, waarin die ekonomie in resessie sal verkeer, of die gemiddelde tydperk wat dit sal neem om van resessie na 'n bulmark te gaan.
'n Deeglike ontwikkeling met baie voorbeelde kan gevind word in die aanlyn-monografie Meyn & Tweedie 2005. Die addendum van Meyn 2007, wat ook aanlyn beskikbaar is, bevat 'n verkorte Meyn & Tweedie.
'n Eindigetoestandoutomaat kan gebruik word as 'n voorstelling van 'n Markovketting. Gegewe 'n reeks van onafhanklike en identiesverspreide insetseine (byvoorbeeld simbole uit 'n binêre alfabet, soos beslis deur die werp van 'n munt), met die outomaat in toestand y op tydstip n, dan is die waarskynlikheid dat dit na toestand x beweeg op tydstip n + 1, slegs afhanklik van die huidige toestand.
Unifikasie van Duitsland
Hierdie artikel bespreek die Unifikasie van Duitsland.
Die Betekenis van die Tolverbond
Die Tolverbond het die beweging ten gunste van die staatkundige unifikasie van Duitsland op verskillende maniere beïnvloed:
Die Troonbestyging van Willem I en die Politieke Betekenis daarvan
Die nasionale beweging wat sy toppunt met die byeenroeping van die Frankfurtse parlement (1848) bereik het, het getoon dat die Duitse state alreeds die oë gerig gehad het op Pruise, wat trouens ook al die ekonomiese gebied die voortou geneem het, in plaas van Oostenryk, as die politieke leier van Duitsland. Daar was verskeie redes vir hierdie houding. Frederik Willem IV het liberale neigings getoon. Pruise was die grootste van die suiwer Duitssprekende state; sy belange was uitsluitend Duits. Pruise is toe nog beskou as 'n belangrike militêre moondheid weens die rol wat dit gespeel het in die gebeurtenisse wat tot die val van Napoleon Bonaparte gelei het. Sedert die diplomatieke neerlaag wat in 1850 by Olmütz toegedien het, het Pruise in die politieke aangeleenthede van Duitsland op die agtergrond gebly, want Frederik Willem IV was bang vir die mag van Oostenryk. In 1858 het hy egter verstandelik onbekwaam geraak en is hy deur sy broer, Willem I, opgevolg, wat as regent opgetree en in 1861, met sy broer oorlyde, koning geword het. Die nuwe vors het 'n kragtige beleid gevolg. Willem I was hart en siel 'n Pruis en het vas geglo dat dit die roeping van Pruise was om die Duitse state onder sy leierskap te verenig. Daar hy iemand was wat sy lewe in die leër deurgebring het, was hy oortuig dat eenheid deur wapengeweld verkry moes word, aangesien konstitusionele middels reeds misluk het.
Stryd met die Parlement
Willem I het, ondanks teenwerking van sy parlement, 'n begin gemaak met die reorganisasie van die leër en in 1859 twee uitstekende manne aangestel om sy hervormings op militêre gebied uit te voer, naamlik Von Roon as Minister van Oorlog en Von Moltke as hoof van die Generale Staf. Verpligte militêre opleiding wat reeds in 1813 ingestel was, is nooit streng toegepas is nie, met die gevolg dat die oorlogsmag van Pruise tot 215 000 man beperk was. In 1859 het Von Roon egter militêre diensplig vir alle burgers streng toegepas, en die tydperk wat in die reserwemag deurgebring moes word, van twee tot vier jaar verhoog. Deur hierdie maatreëls is die leër tot 450 000 man vergroot. Hierdie reorganisasie het Willem I in botsing met sy parlement gebring. Die koning was inderdaad nie goedgesind teenoor hierdie liggaam nie, omdat hy geen geloof in liberale instellinge gehad het nie.
Toe die parlement sy voorstelle verwerp, het Willem gevolglik die grondwet verontagsaam en sy planne sonder parlementêre toestemming ten uitvoer gebring. In 1862, toe die koning 'n groter leërbegroting ingedien het, het die parlement geweier om die benodigde geldmiddele te stem. Liewer dan die hervorming van die leër prys te gee, het Willem besluit om afstand van die troon te doen. In wanhoop het Von Roon die koning oorgehaal om Bismarck, 'n man vermaard weens sy onafhanklike optrede, te versoek om 'n nuwe ministerie te vorm en die parlement uit te daag. Hy was bekend vir sy selfstandigheidsin, moed en afkeer van parlementêre prosedure en instellinge. Bismarck, wat op daardie tydstip Pruisiese gesant in Parys was, het geredelik die aanbod aanvaar, en in September 1862 het hy president van die ministerie geword.
Bismarck se Politieke Beskouinge
Otto von Bismarck was afkomstig van 'n adellike familie van Pruisiese junkers (landadel). Hy het die eerste lewenslig in 1815 aanskou. Weens sy afkoms was hy konserwatief in sy beskouinge, 'n vurige voorstander van die monargie en gekant teen liberale instellinge. Hy het tot 'n hoë amp in die Pruisiese staatsdiens geklim, maar die sleurwerk was vir hom te eentonig, en in 1839 het hy sy betrekking neergelê en hom op die landgoed van sy vader in Pommere as landjunker gaan vestig. In 1847 het hy die landelike lewe vaarwel gesê en sy politieke loopbaan begin as lid van die Pruisiese Landdag in Berlyn, alwaar hy sy politieke oortuigings met krag verkondig het. Hy het opgetree as 'n geesdriftige ondersteuner van die Pruisiese monargie en van die idee van die goddelike reg van konings. Hy het geglo dat die grootheid van Pruise nie aan die Pruisiese volk te danke was nie, maar aan sy Pruisiese vorste. Hy het hom ook verset teen elke poging van die koning om meer regte aan die liberaalgesindes toe te staan en 'n behae daarin geskep dat Willem die kroon deur die Frankfurtse ,,rewolusionêres" aangebied, van die hand gewys het. Dit was verder sy strewe om die gesag van Pruise oor Duitsland te laat uitbrei; nie om Pruise in Duitsland te laat opgaan nie. Die moedige verset van Bismarck teen die liberalisme het hom in die guns van die koning gebring, wat hom in 1851 tot Pruisiese afgevaardigde in die Landdag van die Bond te Frankfurt benoem het. Sy ondervinding gedurende die agt jaar as afgevaardigde het hom 'n onversoenlike vyand van Oostenryk gemaak, omdat hy besef het dat dit die strewe van Oostenryk was om Pruise nie as 'n gelyke in die Bond te erken nie, maar tot 'n posisie van magteloosheid te verneder. Sy wens was dat Duitsland onder die leiding van Pruise verenig sou word. Om hierdie doel te bereik, moes Oostenryk verslaan word. Dan sou die Bond vernietig, en die Duitse state onder die leierskap van Pruise gereorganiseer kon word. Die unifikasie van Duitsland kon nie, so het hy gemeen, deur toesprake of debatte in die parlement tot stand gebring word nie, maar deur ,,bloed en staal".
Sy tydperk van diens as gesant in St. Petersburg (1859-62) het veel bygedra tot sy kennis van politieke sake op die vasteland en sy ervaring in die diplomasie. Dit was vir hom duidelik dat die hulp van Rusland nodig sou wees indien Oostenryk oorwin moes word. Hy het derhalwe die vriendskap van die Tsaar probeer verkry. In 1862 het hy 'n paar maande lank as gesant in Parys diens gedoen, waardeur hy in staat gestel is om die bekwaamheid van Napoleon III en sy ministers na waarde te skat. Toe hy na Berlyn as president van die Pruisiese ministerie teruggeroep is, was Bismarck dus deeglik toegerus vir die reusetaak om die unifikasie van Duitsland onder die leiding van Pruise aan te pak.
Bismarck en die Pruisiese Parlement
Toe die parlement geweier het om die vereiste geldmiddele vir die leër te stem, het Bismarck, wat soos die koning demokratiese instellinge verag het, die volkswil uitgedaag en die geld sonder toestemming geïn. Hierdie outokratiese optrede het hom die vyandskap van die liberaalgesindes op die hals gehaal, en vir lange jare was hy ,,die mees gehate man in Pruise”. Dit was slegs te danke aan sy skitterende buitelandse politiek dat die volk mettertyd met sy despotiese handelwyse versoen geraak het.
Die Sleeswyk-Holstein-kwessie
Bismarck het vir die eerste keer sy diplomatieke vernuf en sy gewetenloosheid aan die dag gelê in verband met Sleeswyk-Holstein. Die konings van Denemarke het eeue lank as hertoë oor hierdie twee hertogdomme regeer. Hierdie state het egter nie 'n inherente deel van Denemarke uitgemaak nie, en die bevolking van albei was oorweldigend Duits.
Die Dene in hierdie hertogdomme het begeer om by Denemarke ingelyf te word, maar daar was moeilikhede in die weg. Holstein het deel uitgemaak van die Bond, en die Duitsers in Sleeswyk het inlywing by die Duitse konfederasie verkies. Hierdie geskille het oor 'n reeks jare geloop en in 1863 hul toppunt bereik toe Christiaan IX, koning van Denemarke, Sleeswyk by sy koninkryk ingelyf het. Die Bond het onmiddellik hierteen protes aangeteken, en is deur die openbare mening in Duitsland ondersteun.
Omdat Bismarck begerig was om hierdie hertogdomme by Pruise in te lyf en hulle dan as voorwendsel vir oorlogsverklaring teen Oostenryk te gebruik, het hy geweier om die Bond te ondersteun. Hy het Oostenryk egter beweeg om gesamentlik met Pruise in hierdie kwessie in te gryp en 'n vorige verdrag wat albei moondhede ook onderteken het, te handhaaf. Hierdie verdrag het bepaal dat Sleeswyk nie by Denemarke ingelyf kon word nie. Daaroor het Bismarck geëis dat die Dene Sleeswyk ontruim; maar voordat hulle nog aan hierdie eis kon voldoen, het Oostenryk en Pruise die oorlog aan Denemarke verklaar ten einde die verdrag te handhaaf. Hierdie stap kon met veiligheid onderneem word, aangesien Rusland sy bondgenoot was en Napoleon se leërs in Meksiko afwesig was. In Februarie 1864 het die troepe van dié twee moondhede die hertogdom binnegeval en die Deense magte sonder moeite verdryf. Denemarke was verplig om die Verdrag van Wenen (1864) te sluit, waardeur hy afstand gedoen het van alle regte op die hertogdomme ten gunste van Oostenryk en Pruise. Die inwoners van hierdie hertogdomme het nou begeer om as 'n afsonderlike staat lid van die Bond te word. Oostenryk was ten gunste van hierdie voorstel, maar Bismarck het teenstand gebied, omdat die toetreding van so 'n staat tot die Bond eenvoudig sou beteken dat Oostenryk 'n addisionele bondgenoot in die Duitse konfederasie sou verkry. Bowendien kon hierdie state die Pruisiese kusgebied verleng en verskeie uitstekende hawens, soos Kiel, voorsien, en daarom was dit sy wens om hierdie state by Pruise in te lyf. Met die konvensie van Gastein (1865) is die geskille tussen Oostenryk en Pruise tydelik besleg. Pruise sou Sleeswyk bestuur, terwyl Holstein onder die beheer van Oostenryk geplaas is. Op hierdie wyse het Bismarck daarin geslaag om 'n belangrike uitbreiding van grondgebied vir Pruise te verkry. Die ooreenkoms, insover dit Holstein geraak het, het ook in sy kraal gepas, aangesien hy die op die gepaste oomblik in die toekoms kon gebruik as 'n voorwendsel vir oorlog met Oostenryk. Daar die hertogdom aan Pruisiese gebied gegrens het, kon dit maklik oorweldig en deur Pruise geannekseer word. Bismarck het die ooreenkoms van Gastein beskou as ,,toeplakking van die barste in die muur".
Voorbereiding vir Oorlog met Oostenryk
Bismarck se volgende stap was om Oostenryk te isoleer voordat oorlog verklaar word. Weer het sy diplomatieke skerpsinnigheid geseëvier. Hy was alreeds verseker van die vriendskap van die Tsaar. In 1865 het hy Napoleon III by Biarritz ontmoet. Die Franse keiser het beloof om, in die geval van oorlog tussen Pruise en Oostenryk, neutraal te bly en het skynbaar Bismarck se voorstelle om Sleeswyk en Holstein by Pruise in te lyf, of die Bond te reorganiseer, nie afgekeur nie. Napoleon, wat sy eie mening in verband met die afloop van die oorlog gehad het, is tevrede gestel met vae beloftes van vergoeding. Daarna het Bismarck by Italië aangeklop. In April 1866 is 'n verdrag gesluit waardeur Italië beloof het om by Pruise aan te sluit as laasgenoemde binne drie maande oorlog sou verklaar teen Oostenryk, ten einde die Bond te reorganiseer. As vergoeding sou Italië Venesië verkry, en Pruise sou Oostenrykse grondgebied van gelyke grootte inlyf. Brittanje was, weens die feit dat Palmerston hom afsydig gehou het van die Vasteland se politieke aangeleenthede, nie 'n faktor waarmee ernstig rekening gehou moes word nie. Bismarck kon dus voortgaan om Oostenryk tot oorlog aan te hits. Hy het protes aangeteken teen die Oostenrykse bestuur van Holstein. Die verhouding tussen hierdie twee lande het gespanne geraak, veral toe Oostenryk in Junie 1865 onverstandig gehandel het deur die Sleeswyk-Holstein-kwessie voor die federale Landdag te bring. Bismarck het verklaar dat dit 'n skending van die ooreenkoms van Gastein was en onmiddellik Holstein met troepe beset. Oostenryk het die ondersteuning van alle state in die Landdag, behalwe Mecklenburg, verkry. Op 15 Junie het die oorlog 'n aanvang geneem. Bismarck het dus in sy planne geslaag en Oostenryk het as die aanvallende party opgetree. Willem I en die Pruisiese volk het die oorlog nie begeer nie, maar Bismarck was oortuig dat Oostenryk verslaan moes word indien die Bond vernietig en Duitsland onder die leierskap van Pruise gereorganiseer kon word.
Die Seweweekse Oorlog, 1866
Die algemene mening in Europa was dat Oostenryk in hierdie burgeroorlog sou seëvier, want sy leërs het roem en ervaring gehad. Die teenoorgestelde het egter plaasgevind. In wat geblyk het een van die kortste en mees beslissende oorloë in die geskiedenis te wees, is Oostenryk deur Pruise verslaan. Deur die oorlog is bewys watter magtige militêre staat Pruise geword het onder Willem I en Von Roon. Die Pruisiese leër was reeds baie jare lank voorbereid op so 'n oorlog. Die soldate was besiel met nasionale ywer. Die doeltreffendheid van die leër is verder verhoog deurdat dit van snelvurende naaldgewere voorsien is. Vir die eerste maal in die geskiedenis is spoorweë en die telegraaf in gebruik gestel om troepe en benodigdhede te vervoer en om verbindings te behou. Von Moltke, die Pruisiese bevelhebber, was die grootste militêre genie in Europa sedert Napoleon I, en is deur 'n ervare staf bygestaan. Bowendien het Italië die Oostenrykse mag verdeel en het sodoende 'n verdienstelike bondgenoot geword.
Pruise het onmiddellik tot die aanval oorgegaan. Binne twee weke is Hannover, Hesse en Sakse oorweldig en beset. Von Molkte kon daarna die Oostenrykse hoofleër in Boheme aanval.
Die snelheid van die veldtog het die Oostenrykers verras en verbasing in Europa verwek. Op 3 Julie is die beslissende slag van die oorlog by Sadowa (Königgrätz) gelewer, waarin oor die 200 000 man aan weerskante deelgeneem het. Na 'n hewige stryd is die Oostenrykers beslissend verslaan. Die uitslag van die oorlog is presies drie weke na die aanvang daarvan beslis. Drie weke later was die Pruisiese leër binne sigbare afstand van die Oostenrykse hoofstad. Die Italiaanse leër is egter deur die Oostenrykers by Custozza verpletter en sy vloot 'n gedugte neerlaag digby Lissa, in die Adriatiese See, toegedien. Na die slag by Sadowa het Bismarck, teen die sin van Willem I en Von Moltke, op vrede aangedring. Hy het besef dat dit in belang van die Duitse eenheidsbeweging sou wees om die Suid-Duitse state en Oostenryk te versoen deur die oplegging van slegs redelike straf. Ook was hy bevrees dat Napoleon III sou ingryp en hom aan die kant van Oostenryk skaar en so sy planne vir die reorganisasie van Duitsland verydel. Op 26 Junie is 'n voorlopige vrede geteken, en 'n week daarna is die oorlog deur die Vrede van Praag beëindig - presies sewe weke na die aanvang daarvan. Oostenryk het Venesië aan Italië afgegee, en moes Pruise vergoed vir oorlogskoste tot 'n bedrag van £3,000,000. Sleeswyk en Holstein, die koninkryk van Hannover, die vrystad Danzig en die aangrensende gebied van Nassau en Hesse-Cassel is by Pruise ingelyf. Oostenryk het toegestem tot die ontbinding van die Bond en die reorganisasie van die Duitse state noord van die Main tot die Noord-Duitse Konfederasie onder die leierskap van Pruise. Die Suid-Duitse state (Beiere, Württemberg, Baden) is as onafhanklike state erken.
Die Gevolge van die Seweweekse Oorlog
Die jaar 1866 is 'n keerpunt in die geskiedenis van Pruise, Oostenryk en Frankryk sowel as van moderne Europa, want dit het die magsewewig in Europa versteur.
Die Frans-Pruisiese Oorlog
Die uitstekende organisasiewerk van Von Roon het Pruise in staat gestel om binne die eerste drie weke 'n leër van 500 000 op die been te bring, en 'n addisionele 500 000 man as reserwetroepe in gereedheid te hou. Die Franse mobilisasie daarenteë was op 2 Augustus, toe die oorlog 'n aanvang geneem het, nog nie voltooi nie en die organisasie van die Franse leër was in 'n chaotiese toestand. Napoleon het sy hoop gevestig op 'n suksesvolle veldtog in die Suid-Duitse state, ten einde hulle na sy kant oor te haal en Oostenryk te beweeg om teen Pruise die stryd in te gaan. Hierdie plan het egter misluk, aangesien die Suid-Duitse state, onmiddellik nadat die oorlog verklaar is, by Pruise aangesluit het. Oostenryk, uit vrees vir 'n Russiese aanval van agter, het neutraal gebly. Die Duitse leërs het die Ryn oorgesteek nog voordat die Franse leërs voortbeweeg het. By Gravelotte het die noordelike leërs wat van Mainz opgeruk het, die Franse 'n gedugte neerlaag toegedien en daarna die Franse troepe onder Bazaine na Metz verdrywe en dié stad beleër. Op dieselfde oomblik het die suidelike leër, onder bevel van die kroonprins, Lotharinge binnegeruk. Die Franse leër onder McMahon is 'n verpletterende neerlaag by Wörth toegedien, en in wanorde uitmekaar gejaag in die rigting van Châlons. 'n Troepemag het Elsas binnegeval en Straatsburg beleër. Bevel is toe gegee aan McMahon om die beleg van Metz op te hef, maar die snelle beweging van die kroonprins het dit belet. McMahon is by Sedan omsingel, en op 2 September 1870 is hy met sy hele leër tot oorgawe gedwing. Napoleon was ook onder die gevangenes. Binne 'n maand is al hierdie Duitse oorwinnings behaal, en Frankryk is sonder 'n leër te velde gelaat. Die weg na Parys was nou oop, en die stad is teen die end van September deur die kroonprins beleër. Die oorgawe van die Franse by Sedan was oorsaak van die ineenstorting van die Tweede Franse Keiserryk. In Parys het 'n rewolusionêre regering onder Gambetta tot stand gekom, ten einde te oorlog voort te sit. Gambetta het uit Parys in 'n ballon ontsnap en kragtige pogings aangewend om in suidelike Frankryk 'n leër vir die ontset van Parys op die been te bring. Teen die end van September is Straatsburg ingeneem; 'n maand daarna, weens die verraderlike oorgawe van Bazaine by Metz, is die beleërde Pruisiese troepe bevry vir die stryd teen Gambetta. Die nuwe Franse leër is daarna langs die Loire verslaan, en die beleg van Parys kon kragtiger voortgesit word. On 28 Januarie 1871 het Parys oorgegee, en die oorlog is beëindig. Die reeks skitterende oorwinnings van die Duitse leërs was, soos tevore, toe te skrywe aan die militêre vernuf van Von Roon en Von Moltke. Frankryk moes die vredesvoorwaardes aanvaar soos deur Bismarck gestel, en in Mei 1871 is die Vredesverdrag van Frankfurt onderteken. Frankryk moes binne drie jaar 'n oorlogskuld van £200 000 000 betaal, en 'n Duitse besettingsleër sou gedurende die tyd in dele van noordelike Frankryk agterbly. Frankryk moes ook Elsas (insluitende die vesting Straatsburg) en oostelike Lotharinge (insluitende die vesting Metz) afstaan.
Kroton
Die kroton (Codiaeum variegatum) is ’n spesie plante in die genus Codiaeum, wat lid is van die familie Euphorbiaceae. Dit is inheems aan Suid-Indië, Sri Lanka, Indonesië, Maleisië en die eilande van die westelike Stille Oseaan, en groei daar in oop woude.
Die naam "kroton" kan ook verwys na die plantgenus Croton, wat meer as 700 spesies kruie, struike en bome bevat.
Eienskappe
Die stam bevat ’n melkerig sap wat uit gesnyde stingels vloei.
Die plante kan net buite groei waar die temperatuuur in die winter nie tot onder 10° tot 13 °C daal nie. In kouer streke kan hulle as ’n huisplant of in kweekhuise gekweek word. Hulle word soms geklassifiseer as Codiaeum variegatum var. pictum.
Daar is verskeie honderd kultivars wat vir hul blare gekweek word. Dié kom in ’n verskeidenheid kleure en vorms voor. Soms volg die kleure die are van die blare, en soms vorm dit spatsels kleur.
Probleme
Soos met baie plante van Euphorbiaceae is die sap giftig en kan dit ekseem veroorsaak. Dit is ook giftig as dit geëet word, hoewel klein hoeveelhede in kruiemedisynes gebruik is om maagsere te behandel.
As die blare van die plant afval, kan dit te droog of koud wees of die temperatuurskommelings te groot. Dowwe blare kan die gevolg wees van te min lig. Die plant moet egter nie in direkte sonlig nat word nie, want die blare kan verbruin. Te veel hitte kan die blare laat opkrul. Rooimyte, dopluise en wolluise kan ook voorkom.
Pannerden
Pannerden is ’n dorp in die munisipaliteit Zevenaar in die provinsie Gelderland in Nederland.
Henrik Ibsen
Henrik Johan Ibsen (* 20 Maart 1828 in Skien; † 23 Mei 1906 in Kristiania, tans Oslo) was 'n Noorse skrywer en dramaturg van internasionale statuur. Naas Knut Hamsun word hy as die beduidendste Noorse skrywer beskou en in sy tuisland as 'n nasionale simbool vereer.
Die realisme het in sy werk 'n hoogtepunt bereik. As tema vir sy toneelstukke het hy dikwels die konflik van die enkeling wat maatskaplike opvatting as ŉ struikelblok in sy eie ontwikkeling beskou, gekies. Henrik Johan Ibsen is op 20 Maart 1828 in die Noorse houthawedorp Skien as die seun van 'n ryk koopman gebore. Sy pa het egter in 1836 insolvent geraak, en die gebeurtenis het 'n groot indruk op Ibsen gemaak: hy het dit later in Peer Gynt verwerk.
Op 16-jarige leeftyd het hy ŉ leerling by 'n apteek in Grimstad geword. In die tydperk het hy gedigte asook sy eerste toneelstuk, Catalina (1850), geskryf. In 1850 het hy na Christiania, die teenswoordige Oslo, verhuis. Daar was hy met die skrywer Bjørnstjerne Bjørnson (1832-1910) bevriend, wie se realistiese prosa en toneelstukke in die tyd hoog aangeskryf was. Ibsen het later saam met 'n groepie vriende 'n satiriese tydskrif begin, waarin hy die stuk Norma (1851) gepubliseer het.
Die stuk was op Bellini se opera met dieselfde naam gegrond. In 1851 het Ibsen die artistieke leier van die pas geopende teater in Bergen geword. Dit het hom onder die verpligting geplaas om jaarliks 'n toneelstuk te skryf waarvan die première op 2 Januarie moes wees. Van al die stukke is Mevrou Inger op Ostroot (1854) die bekendste. Die invloed van die Franse dramaturg Augustin Eugène Scribe (1791-1861) is duidelik in Ibsen se werk merkbaar. Scribe het besonder goed gekonstrueerde stukke, die sogenaamde "pieces bien faites", geskryf. In 1857 het Ibsen die artistieke direkteur van die Norske Teatret in Christiania geword, 'n pos wat hy tot in 1862 beklee het.
Met die historiese stuk Aanspraakmakers op die kroon (1863) het hy sy eerste groot welslae behaal. Van 1864 tot 1891 het Ibsen afwisselend in Italië en Duitsland gewoon en Noorweë net twee keer vlugtig besoek. Vir sy vroeëre werk het hy veral in die geskiedenis, sages en volksvertellinge inspirasie gevind. In 1866 het Brand verskyn, 'n toneelstuk in verse oor 'n jong idealis wat geen kompromië wil aangaan nie. In die daaropvolgende jaar het Peer Gynt verskyn, die laaste stuk wat Ibsen in versvorm geskryf het. In die stuk word die lewensfases van die hoofkarakter uitgebeeld en 'n simboliese betekenis daaraan gegee. Die omvangryke drama Keiser en Galileër (1873) handel oor die lewe van Julianus Apostata (die Afvallige), keiser-filosoof uit die 4e eeu. Met Steunpilare van die samelewing (1877) het Ibsen begin met 'n reeks psigologiese stukke waarin hy die sosiale probleme van sy tyd behandel het.
Die pophuis, ook bekend as Nora (1879), is in 1973 twee keer verfilm en handel oor die emansipasie van die vrou. Die stuk, asook Spoke (1881), het groot opspraak met hulle premières verwek. Die verhouding tussen die individu en die samelewing staan in die stukke sentraal, net soos in ŉ Vyand van die volk (1882), Die vrou van die see (1888) en Hedda Gabler (1890). In sy latere stukke het Ibsen veral op simboliese elemente klem gelê. Tot die groep behoort die volgende: Die wilde eend (1884), Rosmersholm (1886), Boumeester Solness (1892), Klein Eyolf (1894), John Gabriel Borkmann (1896) en As ons, die dooies, ontwaak (1899).
Ibsen het in 1900 'n beroerteaanval gehad en was vanaf 1902 bedlêend. Hy is op 23 Mei 1906 in Christiania oorlede.
Kodiakbeer
Die Kodiakbeer (Ursus arctos middendorffi) is die grootste subspesie van die bruinbeer. Sommige individue is selfs groter en swaarder as die ysbeer. Die bere kom in Alaska en op die Noord-Amerikaanse eilande Afognak, Shuyak en Kodiak voor, waarvan die beer se naam ook afgelei is.
Kodiakbere is die grootste bere en ook die grootste landroofdiere op aarde. Die mannetjies weeg gemiddeld 400 kg, terwyl die wyfies ietwat kleiner is. Die swaarste individu in ballingskap het 757 kg geweeg. Ondanks hulle grootte kan hulle snelhede van tot 50 km/h bereik en vir lang tye volhou. Mense het al gesien hoe 'n Kodiakbeer 'n perd agternasit, inhaal en doodmaak.
In die somer vreet hulle hoofsaaklik plantaardige voedsel, soos bessies en wortels. Daarbenewens jag hulle op takbokke. In die herfs vreet hulle hoofsaaklik salm. Hierdie tyd van die jaar moet hulle baie eet, sodat hulle genoeg vet kan opbou om hulle deur hul winterslaap te hou.
Bere is gewoonlik alleenlopers. Hulle kom net bymekaar om te paar, of by spruite om salm te vang. Byna al die mannetjies het letsels op hulle koppe van al die gevegte waarin hulle betrokke is.
Daar is normaalweg min kontak tussen mense en Kodiakbere. Die gebied waarin hulle leef is nog relatief ylbevolk. As gevolg hiervan is daar min aanvalle op mense, hoewel enkele aanvalle al aangeteken is, veral as daar te min voedsel in die veld is.
23 Augustus
23 Augustus is die 235ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (236ste in skrikkeljare). Daar volg nog 130 dae in die res van die jaar.
Gebeure
duimnael|regs|125px|Lunar Orbiter 1
NG gemeente Kerk tussen die Mielielande
Die NG gemeente Kerk tussen die Mielielande is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Sinode van Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1969. Die kerkgebou is geleë by Homelands 01, Grensstraat, Vereeniging. In 2013 was die leraar dr. G.J. Cloete. Daar was in daardie jaar 282 doop- en 776 belydende lidmate.
Jean Arthur
Jean Arthur (17 Oktober 1900 – 19 Junie 1991) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mr. Smith Goes to Washington (1939), The More the Merrier (1943), A Foreign Affair (1948), en Shane (1953).
Palestina, Nederland
Palestina is ’n nedersetting in die munisipaliteit Nijkerk in die provinsie Gelderland in Nederland.
R66 (Suid-Afrika)
Die R66 is ’n provinsiale roete in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika wat Gingindlovu met Pongola verbind via Eshowe, Melmoth en Ulundi.
Sariola
Sariola is 'n Duitse simfoniese metal-musiekgroep wat in 2006 in Rhein-Ruhr (Finland) gevorm is.
NG gemeente Horison-Noord
duimnael|regs|320px|Die NG kerk Horison-Noord.
duimnael|200px|regs|Die kerkgebou van nader gesien.
Die NG gemeente Horison-Noord is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1967. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Crane- en Hawkstraat, Horison, Roodepoort. In 2013 was die leraar dr. J.J.C. Schulz. Daar was in daardie jaar 70 doop- en 600 belydende lidmate.
Die NG gemeente Roodepoort-Noord is op 1 Maart 2016 by Horison-Noord ingelyf.
Clathria sigmoidea
Clathria sigmoidea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1992 deur Cuartas.
Gereformeerde kerk Dordrecht
duimnael|regs|320px|Die kerkgebou in 2016.
duimnael|regs|300px|Die ingebruikneming van die nuwe Gereformeerde kerk op [[Dordrecht in 1907. Die kerkraad staan op die trap voor die deur.]]
Agtergrond
As redes vir afstigting het die kommissie aangevoer die afstand tussen Dordrecht en die gevestigde gemeentes van Burgersdorp en Aliwal-Noord. Hulle sou hul sake beter kon besorg wanneer hulle as 'n selfstandige gemeente kon bestaan. En die vernaamste rede: Dat dit die opbouing en uitbreiding van Gods koninkryk beter sou dien as die mense tot 'n aparte gemeente sou kon afstig. Dié bevindings en redes het Burgersdorp se kerkraad algemeen aanvaar.
Op 5 Maart 1869 is 'n voorbereidende vergadering tot die stigting van die Gereformeerde gemeente op Dordrecht gehou waarop die volgende kerkraadslede teenwoordig was: D. Postma (voorsitter), ouderlinge N. Kruger, Pieter Hendrik Kruger, Gerrit Hendrik Jacobus Kruger, W.J. van Biljon, P.C. Snijman en diakens Johannes Lodewikus Venter, Johannes Christiaan Biujs, G.J. Steenekamp, W.A. de Klerk en P.J. Grobler. Die volgende teologiese studente van Burgersdorp het saam met ds. Postma gekom om die verrigtinge by te woon: P.J. Viljoen, A.A.A. de Klerk Coetzee, M.P.A. Coetsee en L.J. du Plessis. (Coetsee en Du Plessis verskyn saam met proff. D. Postma en Jan Lion Cachet op die eerste foto wat van die Teologiese Skool se hoogleraars en studente geneem is.)
Gemeentestigting
duimnael|regs|200px|Ds. [[Dirk Postma het dié weergawe van die stigtingsverrigtinge van die gemeente op die eerste twee bladsye van die kerkraadsboek geskryf. Dit is die eerste bladsy.]]
duimnael|links|170px|Ds. [[Edmund de Beer van die NG gemeente Dordrecht was volgens oorlewering een van die belangstellendes wat die verrigtinge op die stigtingsnaweek van die Gereformeerde gemeente Dordrecht bygewoon het.]]
Die volgende dag is 'n openbare samekoms met die gemeente gehou waarop die volgende twee afgevaardigdes van Aliwal-Noord teenwoordig was: ouderling J.L. van Niekerk en diaken J.A. Kotzé. Op hierdie vergadering is die volgende besluit: Die gemeente word in die naam van die kerkraad verklaar gestig te wees geheel en al ooreenkomstig met die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika en in gemeenskap met dieselfde. Op die eerste twee bladsye van die kerkraadsboek van die Gereformeerde gemeente te Dordrecht is 'n mooi weergawe van die verrigtinge tydens die stigting in ds. Dirk Postma se eie handskrif. Hy skryf onder meer 'n Gereformeerde Gemeente is op die 6de Maart 1869 op Dordrecht gestig uit lede van die kerk wat tot op hede behoort het aan die Gereformeerde gemeente op Burgersdorp. Die twee ouderlinge en twee diakens, wat reeds tevore in hierdie afdeling gedien het, maak nou die kerkraad van die nuwe gemeente uit. Ds. Postma skryf hy is vergesel van vier van sy kwekelinge, wat hom soms sy plek tydens die toesprake ingeneem het. Op Sondagmôre, 7 Maart, is eers deur eerw. Postma 'n heilige Avondmaal bedien. Die middag het die student P. Viljoen opgetree en Kol. 2:6,7 tot teks geneem. Daardie aand het ds. Postma self weer opgetree en lei die volgende toesprake en met gebed en die voorlesing van Heb. 12 in, waarna student A. Coetsee na vore tree onder die sing van Ps. 133:1 en 'n toespraak lewer tot die gemeente wat hulle afsluit met gebed. Onder die sing van Ps. 90:9 het die student P. Coetzee na vore gekom en ook 'n toespraak gelewer, waarna die verrigtinge afgesluit is met 'n dankgebed. Onder die sing van Ps. 89:7 het die leraar Postma na vore gekom en lofwoorde tot die Here gerig en tot opwekking van die gemeente, waarop ook nog Ps. 147:1 gesing is en hy die seën uitgespreek het.
Ds. Postma maak in sy verslag melding dat nie net lede van die Kerk nie, maar ook vele mense van die dorp en omstreke, wat nog nie tot die nuwe gemeente behoort het nie, die verrigtinge bygewoon het. Hy skryf daar is selfs gesê dat ds. E.Z.J. de Beer van die NG gemeente die Saterdagmiddag teenwoordig was. Hy sluit sy verslag af deur te sê die gemeente hou sy godsdiens in 'n hulpkerk, wat gebou is met die bedoeling dat dit later as pastorie sou kon dien. Dié gebou het gestaan op twee erwe wat die plaaslike NG gemeente aan die Gereformeerde gemeente geskenk het.
Eerste kerkraadsvergadering
Op die selfde dag waarop die kerk gestig is, is 'n kerkraadsvergadering ná die gemeentevergadering gehou. Onder meer is die volgende besluite geneem: Die kerkraad versoek ds. Postma om as konsulent op te tree en wens om, so ver moontlik, vier maal per jaar bedien te word. Die kerkraad bepaal die konsulent se vergoeding vir eers op £6 onverminderd sy aandeel van die trougeld. Die diaken Venter word benoem tot kassier en bewaarder van die kerklike boeke. Daar word besluit om die kerkraad van die NG gemeente te vra om vrydom van belasting op die kerkgrond. Ook word besluit om elke tweede Sondag van die maand gesamentlik godsdiens te hou, sover dit moontlik is. Die broeders kerkraad het hul laastens tot die Sinode bepaal en kies diaken J.L. Venter asook albei ouderlinge, uit krag van hul roeping, as afgevaardigdes.
Kerkbou
Al vroeg ná die stigting is daar gedink aan kerkbou. Die tweede erwe wat die NG gemeente aan die Gereformeerde kerk geskenk het, is reeds op 7 Desember 1868 getransporteer op die naam van die "Hervormde Kerk te Dordrecht". (Dit blyk uit verskeie transportaktes dat die Gereformeerde Kerk in hierdie tyd as die Reformed Church of Hervormde Kerk bekendgestaan het; laasgenoemde is waarskynlik 'n verkeerde vertaling van die Engels. Ds. Postma het egter in sy verslag oor die stigting van die gemeente uitdruklik na 'n "Gereformeerde" gemeente verwys.) In 1869 is 'n begin gemaak met die bou van die kerk, soos blyk uit talle kwitansies, gedateer 7 Januarie, 4 Mei en 17 Mei 1869, en onderteken deur C. Parkes, die kerk se boukontrakteur.
Uit die kasboek van hierdie jaar word vermeld £253.17.0 – geld vir die gebou – is in daardie jaar ingesamel en uitbetaal. Op 10 Mei 1870 word vermeld dat nog £50 verkry is uit bydraes vir die kerkgebou en afbetaal is, en op 12 November 1872 £100 vir die kerkskuld. Dit blyk dis die kerk het altesaam £403.17.0 gekos. Hierdie kerkie is dieselfde gebou wat vandag nog oorkant die nuwe kerk in Voortrekkerstraat op erf. nr. 261 staan en wat as kerksaal gebruik is. Hoewel hierdie kerk in 1906, toe die hoeksteen van die nuwe kerk gelê is, vir £400 verkoop is en eers as bioskoopsaal en toe Voortrekkersaal gedien het, is dit op 13 Februarie 1965 op aandrang van die gemeente se vrouelidmate deur die kerkraad teruggekoop. Dié kerkie het oorspronklik 'n grondvloer gehad en elke drie maande voor Nagmaal moes die koster, 'n broer Piet Nienaber, na die swart woongebied gaan om vroue te kry om die vloer te kom smeer. Die banke was eers anders gegroepeer en die preekstoel het aan die linkersykant in die midde gestaan, terwyl die banke in vier rye, in die vorm van 'n halwe kubus, om die preekstoel gestaan het. Aan die linkersykant was 'n deur waar die predikant en kerkraadslede ingekom het.