cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Anorexia nervosa
Hospitalisasie
AN het 'n hoë sterftesyfer en pasiënte wat in 'n kritieke toestand by 'n mediese eenheid opgeneem word, kan in groot gevaar verkeer. Diagnosering en risiko-assessering word nie altyd akkuraat gedoen nie; hervoedingsindroom kan oorgesien of swak behandel word en die gedrags- en gesinsprobleme in AN kan oorgesien of swak bestuur word. Die MARSIPAN-riglyne beveel aan dat mediese en psigiatriese kundiges saamwerk in die behandeling van AN-lyers wat ernstig siek is.
Voeding
Dit kan moeilik wees om die hervoedingstempo vas te stel, want vrees vir die hervoedingsindroom kan tot ondervoeding lei.
Meghan Strange
Meghan Strange is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Christine (2016) en A Kid Like Jake (2018), en in die televisiereekse Sofia the First (2013) en The Lion Guard (2016).
Anorexia nervosa
Prognose
AN is die sielkundige afwyking met die hoogste sterftesyfer. Dit is 11 tot 12 keer hoër as die normale, en die selfmoordrisiko is 56 keer hoër; die helfte van die vroue met AN herstel ten volle terwyl 'n bykomende 20-30% gedeeltelik kan herstel. Indien anorexia nervosa nie behandel word nie, kan ernstige komplikasies soos harttoestande en nierversaking ontstaan en uiteindelik tot die dood lei.
Epidemiologie
Na beraming sal 0.9% tot 4,3% vroue en 0.2% tot 0.3% mans in Westerse lande op een of ander tyd in hulle lewe aan anoreksie ly. Dit ontstaan dikwels gedurende die tienerjare of by jong volwassenes.
Onderverteenwoordiging
Eetsteurings word nie so dikwels in pre-industriële, nieverwesterse lande soos in Westerse lande aangemeld nie.
Weens die verskillende skoonheidstandaarde vir mans en vroue word mans selde as anoreksies gediagnoseer. Mans wat aan hulle liggame verander, doen dit oor die algemeen eerder om lenig en gespierd as skraal te wees. Daarbenewens voldoen mans wat andersins met anoreksie gediagnoseer sou word, moontlik ook nie aan die DSM IV-kriteria vir LMI nie aangesien hulle spiermassa het, maar baie min vet. Mans- en vroue-atlete word dikwels oorgesien as anoreksies. Geritualiseerde aktiwiteite soos inweging plaas klem op gewig en kan die ontwikkeling van eetsteurings by atlete bevorder. Terwyl die gebruik van dieetpille 'n aanduiding van ongesonde gedrag en eetsteurings by vroue is, gebruik mans steroïede, wat ook op 'n beheptheid met hulle liggaam en moontlike eetsteurings dui.
Wüstung
Wüstung ("woesteny") is 'n Duitse vakterm uit die historiese geografie. Dit verwys na 'n nedersetting of landbougrond wat nog voor die begin van die Nuwe Tyd omstreeks 1500 deur sy bewoners verlate is en in verval geraak het, terwyl historiese dokumente, plekname, oorblyfsels in die grond of plaaslike mondelinge oorleweringe nog steeds van sy bestaan getuig.
Enkele argeologiese monumente soos kastele en bouvalle val nie in hierdie kategorie nie, net soos nedersettings wat reeds in die vroeë geskiedenis in verval geraak het of Wüstungen uit die antieke tydperk. Spookdorpe uit die moderne tydperk word eweneens nie as Wüstungen geklassifiseer nie aangesien hul geboue nog bestaan, al is hulle lankal verlate.
Hepatomegalie
Hepatomegalie dui op abnormale vergroting van die lewer. Oorsake:
Akteur
'n Akteur is 'n persoon wat 'n karakter uitbeeld in 'n uitvoering (ook aktrise; sien hieronder). Die akteur doen die uitvoering "in die vlees" in die tradisionele medium van die teater of in moderne media soos film, radio en televisie. Die ooreenstemmende Griekse term is ὑποκριτής (hupokritḗs), letterlik "die een wat antwoord". Die kuns lê in die akteur se interpretasie van die karakter wat uitgebeeld word en in sy toneelspel. Die woord rol, wat verwys na die akteur se interpretasie van 'n karakter, verwys na die rolle papiere wat gebruik was in teaters. Interpretasie van 'n rol, geskied selfs as die akteur "homself speel", in sommige eksperimentele teaterstukke.
Voorheen, in antieke Griekeland, Rome, die Middeleeuse wêreld, en in die tyd van William Shakespeare, kon net mans akteurs wees en vroue se rolle is gewoonlik deur mans of seuns gespeel. Terwyl Antieke Rome later vroue toegelaat het om rolle te vertolk, het hulle slegs klein dele gekry om te praat. Die commedia dell'arte van Italië het egter professionele vroue toegelaat om deel te wees van uitvoerings: Lucrezia Di Siena, wie se naam op 'n kontrak van akteurs van 10 Oktober 1564 verskyn, word as die eerste Italiaanse aktrise beskou, met Vincenza Armani en Barbara Flaminia as die eerste primadonnas, en is die eerste goed-gedokumenteerde aktrises in Italië (en Europa). Na die Engelse Herstel van 1660, het vroue op die verhoë in Engeland begin verskyn. In moderne tye, veral in die pantomime en 'n paar operas, het vroue soms die rolle van seuns of jong mans gespeel.
Geskiedenis
Die eerste aantekening van 'n uitvoerende akteur was in 534 v.C. toe die Griekse uitvoerder, Thespis, op die verhoog geklim het by die Theatre Dionysus om die eerste bekende persoon te word om woorde van 'n karakter of 'n storie weer te gee. Voor Thespis se optrede, was Griekse stories slegs in sang, dans en in die derde persoon uitgedruk. Ter ere van Thespis, het akteurs algemeen bekend geraak as Thespiërs. Die manlike akteurs in die teater van die antieke Grieke was uitgevoer in drie vorme van drama, tragedie, komedie, en die satiriese spel. Westerse teater het aansienlik uitgebrei en ontwikkel onder die Romeine. Die teater van die antieke Rome was 'n vooruitstrewende en diverse kunsvorm, wat gewissel het van feestelike optredes van die straat teater, naakte danse, en akrobatiese bewegings, na die aanbieding van die komedies en 'n hoë-styl, mondelings-uitgebreide tragedies.
Soos die Wes-Romeinse Ryk begin verval het teen die middel van die 4de en 5de eeue, het die setel van die Romeinse mag verskuif na Konstantinopel en die Bisantynse Ryk. Rekords wys dat mime, pantomime, tonele of voordragte van tragedies en komedies, danse, en ander vermaak baie gewild was. Vanaf die 5de eeu is Wes-Europa gedompel in 'n tydperk van algemene wanorde. Klein nomadiese groepe akteurs het deur Europa gereis gedurende die tydperk en het 'n opvoering gelewer waar hulle 'n gehoor kon vind; daar is geen bewyse wat toon dat hulle enigiets behalwe ru-skerms vervaardig het nie. Tradisioneel was akteurs nie van 'n hoë status nie; daarom was reisende geselskappe in die vroeë Middeleeue dikwels met wantroue aanskou. Vroeë Middeleeuse akteurs was veroordeel deur die Kerk gedurende die Donker Eeue, omdat hulle as gevaarlik, immoreel en heidens beskou is. In baie dele van Europa, was dit die tradisionele oortuiging van spesifieke streke dat akteurs nie 'n Christelike begrafnis verdien het nie.
Daar was verskeie sekulêre opvoerings tydens die Middeleeue, waarvan die vroegste The Play of the Greenwood, deur Adam de la Halle in 1276 is. Dit bevat satiriese tonele en ander volksmateriaal soos feetjies en bonatuurlike gebeure. Die kluggenre het ook gewild begin raak na die 13de eeu. Teen die einde van die Laat Middeleeue, het professionele akteurs in Engeland en Europa na vore begin tree. Richard III en Hendrik VII het beide klein groepe akteurs bestuur. Aan die begin van die 16de eeu, het commedia dell'arte geselskappe improvisasie opvoerings regoor Europa gedoen vir 'n paar eeue lank. Commedia dell'arte was 'n akteur-gesentreerde teater, wat min natuurskoon en baie min rekwisiete benodig het. Opvoerings was los raamwerke, wat situasies, komplikasies en die uitkoms omtrent 'n aksie uitgebeeld het, rondom hierdie strukture het akteurs geïmproviseer. Die uitvoerings het gewoonlik bestaan uit 'n groep van 13 tot 14 akteurs, en in meeste gevalle het akteurs in die wins gedeel gelykstaande aan die grootte van hul rolle wat hulle vertolk het. Renaissance teater is afgelei van verskeie middeleeuse teatertradisies, soos die "misterieuse opvoerings" en die "universiteitsdramas" wat gepoog het om die Atheense tragedie te herskep.
Die Italiaanse tradisie van Commedia dell'arte, sowel as die uitgebreide masques is gereeld aangebied by die hof en het ook bygedra tot die vorming van openbare teater. Voor die regering van Elizabeth I, was maatskappye van die spelers verbonde aan huishoudings van die voorste aristokrate en het uitvoerings seisoenaal op verskeie plekke gehou. Dit het die grondslag geword vir die professionele spelers in Elizabethaanse era.
Die ontwikkeling van die teater en geleenthede vir akteurs het opgehou toe die Puriteinse opposisie van daardie stadium opvoerings in Londen verbied het. Puriteine het teater as immoreel beskou. Die heropening van teaters in 1660 het 'n herlewing in Engelse teater meegebring, Engelse komedies is geskryf en opgevoer in die Hersteltydperk van 1160 - 1710 en is in geheel beskryf as "herstelkomedie"/"verligtingskomedie". Hierdie komedie is berug vir sy seksuele ondertone. Op hierdie punt is vroue toegelaat om vir die eerste keer op die verhoog te verskyn, maar slegs in vroulike rolle. Hierdie tydperk het die eerste professionele aktrises meegebring asook die opkoms van die eerste beroemde akteurs.
Die 19de eeu
In die 19de eeu is die negatiewe reputasie van akteurs grootliks omgekeer en hulle is vereer en toneelspel het 'n gewilde beroep en kuns geword. Die koms van die akteur as 'n beroemde persoon, het gemaak dat gehore na opvoerings gaan kyk om hul "gunsteling sterre" te sien. Akteurs se bestuurders, wat hul eie maatskappy gestig het, moes ook nou omsien na die vervaardiging en finansiering van produksies. Indien 'n maatskappy suksesvol was, het hulle 'n permanente kliëntebasis gehad wat na die produksies kom kyk het. Hulle kon ook hul gehore vergroot deur landswyd te toer en om 'n reeks bekende opvoerings te doen, soos dié wat deur Shakespeare geskryf is. Die koerante, private klubs, kroeë en koffiewinkels het gegons oor die nuutste produksies en sterre. Henry Irving (1838 - 1905) was die mees suksesvolle bestuurder onder die Britse akteurs. Irving was bekend vir sy Shakespeare rolle en vir sodanige innovasies soos om die ouditorium se ligte af te skakel om die fokus op die akteurs te plaas. Sy geselskap het regoor Brittanje getoer, asook Europa en die Verenigde State van Amerika, waar talentvolle akteurs gehore bekoor het. In 1895 is geselskap ook in hoër kringe van die Britse samelewing aanvaar.
Tsjeboksari
Tsjeboksari (Russies: Чебокса́ры; Tsjoewasjies: Шупашкар, Sjoepasjkar) is ’n hawestad aan die Wolgarivier en die hoofstad van die Republiek van Tsjoewasjië, ’n federale deelgebied van Rusland. Die bevolking in 2014 was 468 725.
Akteur
20ste eeu
Teen die vroeë 20ste eeu het die ekonomie dit toegelaat om grootskaalse produksies te begin lewer. Dit was moeilik om mense te vind wat goed was in beide regie en teaterbestuur, daarom is die twee verantwoordelikhede van mekaar geskei en aan individuele persone toegeken. Groter bedrae geld was nodig om met produksies te begin toer, die oplossing hiervoor was om 'n kettingreeks teaters op te rig, soos onder ander Theatrical Syndicate, Edward Laurillard en veral The Shubert Organization. Deur vir toeriste vertonings aan te bied in groot stede, moes die produksies vir lang tye aaneen vertoon, veral met musiekblyspele. In hierdie tyd het dit selfs nog meer noodsaaklik geraak om 'n bekende akteur aan 'n produksie se titel te koppel.
Teenoorgestelde geslag
Toe 'n agtien-jaar Puriteinse verbod op drama opgehef is in 1660, het vroue begin deelneem aan produksies in Engeland. Margaret Hughes word dikwels gereken as die eerste professionele aktrise op die Engelse verhoë. Hierdie verbod is deels beëindig tydens die bewind van Charles II, omdat hy aktrises op die verhoog geniet het. Charles II het ook briewe uitgereik aan Thomas Killigrew en William Davenant om hulle magtiging te gee om op te voer by twee Londense teatermaatskappye, met meer ernstige dramas, die briewe is ook in 1662 aangepas en weer uitgereik wat aktrises toelating tot die verhoog gee vir die eerste keer.
In die 19de eeu is vroue in teater in 'n negatiewe lig beskou en as losbandig beskou. Ten spyte van die vooroordele van hierdie tydperk, was dit ook die tyd van die eerste vroulike "sterre", veral Sarah Bernhardt.
In Japan het onnagata (mans) die vroulike rolle vertolk en is meestal in kabuki teater gebruik toe vroue verban was van verhoë in die Edo-tydperk. In sekere vorme van Chinese dramas, soos die Beijing-opera, het mans tradisioneel al die rolle (insluitend vroulik) vertolk, terwyl vroue dikwels rolle in die Shaoxing opera kon vertolk.
Al Hodge
Al Hodge (18 April 1912 – 19 Maart 1979) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Captain Video and His Video Rangers (1949), The Secret Files of Captain Video (1953), Wonderama (1955), en Captain Video and His Cartoon Rangers (1956).
Akteur
Teenoorgestelde geslag
In die moderne tye het vroue dikwels die rolle van jong mans of seuns vertolk. Byvoorbeeld die groep akteurs van Peter Pan, is oorspronklik deur vroue vertolk en die oorgrote meerderheid van die rolle was dié van seuns. Opera het ook verskeie manlike rolle gehad wat deur vroue gesing is, gewoonlik mezzo-soprane. Voorbeelde is Hansel in Hänsel und Gretel, Cherubino in The Marriage of Figaro en Octavian in Der Rosenkavalier.
Vroue wat manlike rolle in films vertolk is ongewoon. In 1982 het Stina Ekblad die geheimsinnige Ismael Retzinsky in Fanny and Alexander vertolk en Linda Hunt het die Oscar-toekenning vir Beste Ondersteunende Aktrise ontvang vir die speel van Billy Kwan in The Year of Living Dangerously. In 2007 is Cate Blanchett ook genomineer vir die Academy-toekenning vir Beste Ondersteunende Aktrise vir die speel van Judas Quinn, 'n fiktiewe voorstelling van Bob Dylan in die 1960's, in I'm Not There.
In die 2000's is vroue wat manlike rolle in teater vertolk redelik algemeen, veral in ouer aanbiedings, soos die werk van Shakespeare, waar daar 'n groot aantal manlike rolle is, is die geslag onbelangrik.
Om 'n akteur te laat aantrek soos die teenoorgestelde geslag vir 'n komiese effek, is deel van die tradisie van komiese teater en film. Die meeste van Shakespeare se komedies sluit gevalle in van openlike kruiskleding, soos Francis Flute in A Midsummer Night's Dream. Die fliek A Funny Thing Happened on the Way to the Forum met Jack Gilford waar hy soos 'n jong bruid aangetrek is, is nog 'n voorbeeld. Tony Curtis en Jack Lemmon se karakters het in die Billy Wilder film, Some Like It Hot, soos vroue aangetrek om van bendelede te ontsnap. Kruiskleding is iets wat gereeld gebruik is in meeste van die Carry On films. Dustin Hoffman en Robin Williams het elk in komiese trefferfilm verskyn (Tootsie en Mrs. Doubtfire, onderskeidelik) waar hulle in meeste van die tonele soos vroue geklee is.
Soms word die kwessie verder gekompliseer, byvoorbeeld wanneer 'n vrou die rol van 'n vrou vertolk wat soos 'n man aantrek - wat haarself dan voordoen as 'n man, soos Julie Andrews in die Victor/Victoria, of Gwyneth Paltrow in Shakespeare in Love. In It's Pat: The Movie, weet die kyker nooit wat die geslag van die deurslaggewende karakters, Pat en Chris (gespeel deur Julia Sweeney en Dave Foley) is nie. Net so, in die bogenoemde voorbeeld van The Marriage of Figaro, is daar 'n toneel waar Cherubino ('n manlike karakter vertolk deur 'n vrou) aangetrek is soos 'n vrou; die ander karakters in die toneel is bewus van een vlak van geslagsomruiling, maar die gehoor is van twee vlakke bewus.
'n Paar moderne rolle word gespeel deur iemand van die teenoorgestelde geslag om vloeibaarheid van die geslag te beklemtoon. Edna Turnblad in Hairspray is gespeel deur Devine in die oorspronklike 1988-film, Harvey Fierstein in die Broadway-musiekblyspel, en John Travolta in die 2007 fliek musiekblyspel. Eddie Redmayne was genomineer vir 'n Oscar vir die spel van Lili Elbe ('n trans vrou) in 2015 vir The Danish Girl.
Die term aktrise
In teenstelling met die Antieke Griekse teater het die Antieke Romeinse teater vroulike kunstenaars toegelaat om te speel. Min aktrises is egter in Rome gebruik vir sprekende rolle aangesien die meerderheid van hulle selde in sprekende rolle, maar eerder in dans rolle laat speel is. Diegene wat rykdom, roem en erkenning vir hul kuns gekry het soos die Eucharis, Dionysia, Galeria Copiola en Fabia Arete, het ook hul eie gilde, Sociae Mimae, gestig.
Hoewel vroue in Engeland tot en met die tweede helfte van die 17de eeu nie op die verhoog verskyn het nie, was hulle wel in opvoerings betrokke in Italië, Spanje en Frankryk laat in die 16de eeu. Lucrezia Di Siena, wie se naam op 'n akteurskontrak in Rome aangeteken is vanaf 10 Oktober 1564, word na verwys as die eerste Italiaanse aktrise en Vincenza Armani en Barbara Flaminia as die eerste primadonnas en gedokumenteerde aktrises in Italië en Europa.
Die heraanvaarding van die neutrale term dateer terug na die na-oorlogse tydperk van die 1950 en 60's toe bydraes deur vroue tot kultuur oor die algemeen hersien is. Toe The Observer en The Guardian hul gekombineerde stylgids gepubliseer het, is die term akteur gebruik om na mans en vroue te verwys; en wanneer die term aktrise gebruik word is dit slegs wanneer die woord voor 'n toekenning se naam staan, byvoorbeeld Oscar vir beste aktrise. Die gids se skrywers verklaar dat aktrises in dieselfde kategorie as skrywers, komediante, bestuurders, vroulike dokters en manlike verpleërs val en dateer van 'n tydperk toe sekere professies slegs vir een geslag beskore was, gewoonlik mans. Die aktrise Whoopi Goldberg het in 'n onderhoud die volgende oor die saak gesê: "'n Aktrise kan slegs 'n vroulike rol speel. Ek is 'n akteur - ek kan enige rol vertolk." Die Verenigde Koninkryk se kunstenaarsunie, Equity, het geen beleid oor die gebruik van die term akteur of aktrise nie. 'n Woordvoerder van Equity het gesê dat die unie glo daar is nog nie konsensus bereik oor die term nie en dat dit verdeeldheid bring. In 2009 het die Los Angeles Times verklaar dat "aktrise", die algemene term bly wat gebruik word in die groot waarnemende toekennings wat gegee word aan vroulike kunstenaars (bv., Academy-toekenning vir Beste Aktrise).
Betaling
In 2015 het Forbes berig dat " net 21 van die 100 topfilms van 2014 vroulike hoofrolle gehad het, terwyl slegs 28.1% van die karakters in 100 topfilms vroue was". "In die Verenigde State van Amerika is daar 'n groot gaping in die salarisskale van akteurs en aktrises. Gemiddeld word wit vroue slegs 78 sent betaal vir elke dollar wat 'n wit man maak, terwyl Spaanse vroue 56 sent verdien vir elke dollar wat 'n man verdien. Swart vroue verdien 64 sent en Inheemse Amerikaanse vroue net 59 vir elke dollar teenoor mans." Forbes se analise van Amerikaanse akteurs se salarisse in 2013 het getoon dat mans 2½ keer meer geld verdien as vroulike akteurs. Dit beteken dat Hollywood se topbetaalde aktrises net 40 sent verdien vir elke dollar wat topbetaalde manlike akteurs maak."
Tipes
Akteurs wat in die teater, film, televisie en radio werk, moet spesifieke tegnieke en vaardighede leer. Tegnieke wat goed werk in een soort spel, werk nie noodwendig vir 'n ander soort spel nie.
In teater
Om op die verhoog te speel, moet akteurs die verhoog se rigtingaanwysings leer wat op die teks aangedui word, soos "Stage Left" en "Stage Right". Hierdie aanwysings is gebaseer op die akteur se posisie van waar hy/sy staan en na die gehoor kyk. Akteurs moet ook die betekenis van die verhoogaanwysings leer: "Upstage" (weg van die gehoor) en "Downstage" (na die gehoor). Teaterakteurs moet weet wat dit is om 'n ander karakter te blokkeer, wat beweging op die verhoog impliseer en hoe om ander karakters sigbaar te maak vir die gehoor. Die regisseur gee ook instruksies omtrent alle bewegings en akteurs moet weet wanneer om rekwesiete te gebruik en hoe om oor die verhoog te beweeg.
Sommige teaterakteurs moet leer hoe om op die verhoog te veg. Daar kan van 'n akteur verwag word om 'n handgeveg of swaardgeveg op die verhoog te doen. Akteurs word dan afgerig deur regisseurs wat spesialiseer in gevegte en die choreografie van elke beweging van die geveg word ingeoefen.
Stilfilms
Vanaf 1894 tot die einde van die 1920's, was films sonder klank. Akteurs in stilfilms moes met hul liggaamstaal en gesigsuitdrukkings alle emosies en reaksies beklemtoon sodat die gehoor 'n beter begrip kon vorm van wat in die toneel uitgebeeld word. Die melodramatiese spel was ook gewortel in teater, waar bewegings groot en sigbaar moes wees. Vaudeville-teater was 'n gewilde oorsprong van baie Amerikaanse stilfilmakteurs. Die deurdringende teenwoordigheid van verhoogakteurs het gelei tot die regisseur, Marshall Neilan, se uitbarsting in 1917: "hoe gouer die verhoogakteurs wat by film aangekom het, padgee, hoe beter sal dit wees vir films." In ander gevalle het regisseurs soos John Griffith Wray weer vereis dat akteurs lewensgrootte bewegings moet maak om 'n klem te plaas op uitdrukkings. Teen 1914 het dit aan die lig gekom dat Amerikaanse kykers eerder natuurlike tonele op die skerm wil sien.
Baanbreker-filmregisseurs in Europa en die Verenigde State van Amerika het die beperkings van die vroeë 1910's raakgesien. Stilfilms se spel het meer natuurlik begin word en as gevolg van die werk van D.W. Griffith, het kinematografie verbeter en 'n subtiele, natuurlike toon ingeneem.
Lillian Gish is erken as die eerste ware filmaktrise vir haar baanbrekerswerk in hierdie tyd op die verhoog en op skerm. Regisseurs soos Albert Capellani en Maurice Tourneur het begin aandring op naturalisme in hul films. Teen die middel van die 1920's het baie Amerikaanse stilfilms hierdie naturalistiese styl aangeneem, hoewel laeprofielstyle steeds gebruik is, soos in die film Metropolis.
Die koms van klank in film
Filmakteurs moet gewoond wees aan 'n kamera voor hulle en moet hul korrekte posisie kan inneem. Hierdie posisie word op die vloer met band gemerk en dit is waar die maksimum lig en kamerafokus gaan wees. Filmakteurs moet ook weet hoe om goed voor te berei vir oudisies, wat gewoonlik 'n gedeelte uit die teks is.
In teenstelling met teaterakteurs, wat karakters ontwikkel om te herhaal vir gehore, is daar 'n gebrek aan kontinuïteit by filmakteurs, omdat tonele nie noodwendig opeenvolgens geskiet word nie, dus moet die filmakteur se karakter reeds ten volle ontwikkel wees.
Omdat film die kleinste gebaar vasvang en vergroot, vereis dit 'n flambojante en liggaamlike uitvoering van die akteur. Die emosie is die moeilikste aspek om te bemeester in film, slegs klein gesigsuitdrukkings is nodig om 'n geloofwaardige karakter te skep. Sommige teatersterre kon die oorgang van teater na film suksesvol uitvoer (byvoorbeeld, Laurence Olivier, Glenn Close, en Julie Andrews).
Op televisie
Op 'n televisiestel is daar gewoonlik verskeie kameras teen verskillende hoeke opgestel. Akteurs wat nuut is in die televisie-industrie, kan deurmekaar raak en nie altyd weet na watter kamera om te kyk nie. Televisieakteurs moet die konsep van 'n "raam" verstaan. Die term "raam" verwys na dit wat vasgevang word in die kamera se lens. In die toneelbedryf, is daar vier tipes televisierolle, elke rol wissel in prominensie, frekwensie van voorkoms en ook besoldiging:
Oor die radio
'n Radiodrama is 'n gedramatiseerde, suiwer akoestiese opvoering, uitgesaai op radio of gepubliseer op klank-media, soos CD, USB, of beskikbaar op aanlyn klank platforms. Met geen visuele komponente, maak 'n radiodrama staat op dialoog, musiek en klank effekte om die luisteraar te help om die karakters en die storie te verbeel. Dit is ouditiewe in die fisiese dimensie maar ewe sterk soos 'n visuele krag in die sielkundige dimensie."
Radiodramas het gewildheid bereik binne 'n dekade van sy aanvanklike ontwikkeling in die 1920's. Teen die 1940's was dit 'n toonaangewende internasionale gewilde vorm van vermaak. Met die koms van die televisie in die 1950's, het radiodramas wel van sy gewildheid verloor, in sommige lande het dit nooit groot gehore betrek nie.
Vanaf 2011 het radiodramas 'n minimale teenwoordigheid in die Verenigde State van Amerika. Baie van die Amerikaanse radiodramas is beperk tot heruitsendings of podsendings van vorige dekades. Ander lande het weer 'n suksesvolle luisteraarsaanhang, die BBC vervaardig en saai byvoorbeeld elke jaar honderde nuwe radiodramas uit op hul senders Radio 3, Radio 4 en Radio 4 Extra.
Ducati Desmosedici
Die Ducati Desmosedici is 'n renmotorfiets, waarmee in die MotoGP-klas deur die Italiaanse vervaardiger Ducati meegeding word. Die Desmosedici-modelle word sedert 2003 volgens die spesifieke seisoen benoem, almal met die naam GP en dan die jaartal direk daarna.
Die Desmosedici word sedert 2003 elke seisoen telkens met die aanduiding GP en dan die jaartal voorsien. So heet die model vir die 2012-seisoen die "Ducati Desmosedici GP12".
Die motorfiets het homself bewys as een van die sterkste en vinnigste in die MotoGP-veld en het in 2004 tydens toetse in Barcelona 'n nie-amptelike snelheid van 347,4 km/h behaal. Valentino Rossi het in die jare 2011 en 2012 met hierdie motorfiets gejaag.
Relhania fruticosa
Relhania fruticosa is 'n klein fynbosstruik wat inheems is aan die Wes-Kaap. Dit kom vanaf Piketberg tot by Gordonsbaai en Wolseley voor.
Relhania fruticosa se takson is sedert April 2019 hernoem, die plant staan nou bekend as Oedera fruticosa
Ego Brønnum-Jacobsen
Ego Brønnum-Jacobsen (24 Maart 1905 – 25 Maart 1978) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Week-end (1935), Balletten danser (1938), Lucky Journey (1947), en Laan mig din kone (1957).
535
Die jaar 535 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Rhodesdene
Rhodesdene is 'n westelike voorstad van Kimberley, die hoofstad van die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Rhodesdene beslaan vir sensusdoeleindes 0,73 km² en het in 2011 1 354 inwoners gehad, van wie amper driekwart (1 010) wit was. Die naasgrootste bevolkingsgroep is swart, naamlik 16,7 persent. Rhodesdene, wat waarskynlik genoem is na 'n baanbreker van Griekwaland-Wes se diamantveld, Cecil John Rhodes, word in die noorde begrens deur Verwoerdpark, in die weste deur Carters Glen, in die suidweste deur Heuwelsig, in die suide deur Hadison Park en in die suidooste deur Kestellhof.
Pauline Quirke
Pauline Quirke (gebore 8 Julie 1959) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), Birds of a Feather (1989), Down to Earth (2000), en Broadchurch (2013).
DASO
DASO (Engels: Democratic Alliance Student Organisation) is die studente-organisasie van die Demokratiese Alliansie van Suid-Afrika.
Die organisasie neem deel aan verkiesings van die Verteenwoordigende Studenterade van Suid-Afrikaanse universiteite.
In Mei 2015 het DASO verrassend met 52,5 % van die stemme die verkiesings van die Universiteit van Fort Hare gewen, wat baie sterk bande met die ANC het. Dit was nog 20,5 % in 2014.
Clathrina tenuipilosa
Clathrina tenuipilosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Clathrina en tot die familie Clathrinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Dendy.
Avontuur
Avontuur is 'n klein dorpie in die Langkloof, Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die dorp is ontwikkel op 'n leningsplaas Avontuur in 1765. Avontuur is 11 km suid van Uniondale op die R62 provinsiale pad. Daar is ook 'n grondpad (R339) wat suid na Knysna via die Prins Alfredpas gaan. Die smalspoorlyn eindig ook hier vanaf Port Elizabeth. Die jaarlikse Karoo-tot-Kus bergfietswedren gaan deur die dorpie.
English Electric Lightning
Die English Electric Lightning is 'n supersoniese vegvliegtuig (onderskepper) uit die Koue Oorlog-era. Dit is ontwerp, ontwikkel en vervaardig deur English Electric, wat later geabsorbeer is deur die nuutgestigte British Aircraft Corporation. Dit is daarna bemark as die BAC Lightning. Die Lightning was die enigste volledig-Britse Mach 2 vegvliegtuig. Die Lightning is gebruik deur die Britse Lugmag (Royal Air Force) en die Koninklike Saoedi Lugmag (RSAF). Alhoewel dit die RAF se primêre onderskepper was vir meer as twee dekades, was dit nooit nodig om 'n ander vliegtuig aan te val nie.
Die Lightning word aangedryf deur twee Rolls-Royce Avon turbostralerenjins in 'n unieke steiergestapelde installasie in die romp. Dit is ontwikkel om toenemend-kragtiger bomwerpers (Toepolef Tu-16, Toepolef Tu-22, Toepolef Tu-95) te onderskep, en spog dus met 'n uitsonderlike klimkoers, diensplafon en spoed; vlieëniers het 'n vlug hiermee beskryf as "om opgesaal te wees aan 'n vuurpyl". Hierdie prestasie het die Lightning ongelukkig 'n "brandstof-kritiese" vliegtuig gemaak, wat beteken dat sy missies tot 'n groot mate bepaal word deur sy beperkte reikafstand. Latere ontwikkelings bied 'n groter togafstand en spoed saam met lugverkenning- en grondaanvalsvermoë.
Robin Strasser
Robin Strasser (gebore 7 Mei 1945) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Another World (1964), One Life to Live (1968), MacGyver (1985), en Passions (1999).
Roofvoël
Roofvoëls verwys meestal na twee nie-verwante ordes van voëls, naamlik: die Accipitriformes en die Falconiformes. Hulle is oor die algemeen vleisetende voëls wat vir hulle prooi jag. Hulle vang gewoonlik hulle prooi op die grond, in die lug of in die water. Sommige spesies vreet die karkasse van ander diere. As gevolg van hulle predatoriese gedrag is hulle gewoonlik aan die bokant van die voedselketting.
Roofvoëls is nie al voëls wat gewerwelde diere vreet nie. Meeue, uile, kraaie en verskeie ander spesies maak ook op gewerwelde diere jag.
Algemene kenmerke
Alle roofvoëls (orde Falconiformes) word gekenmerk deur 'n skerp, stewige snawel met 'n haak aan die voorpunt van die bo-snawel. Oor die basis van die snawel is daar ŉ wasagtige vlies (keroma) waarin die neusgate open. Die pote is oor die algemeen sterk en het 4 tone met krom kloue. Van die kloue wys 3 vorentoe en een agtertoe. Alle roofdiere is karnivore of vleiseters.
Die meeste van hulle maak aktief jag op hul prooi, terwyl 'n paar spesies slegs van aas leef. Die gehaakte snawel en pole met kloue word ook by uile aangetref, maar verder is daar geen taksonomiese verwantskap tussen roofvoëls en uile nie. Ekologies gesproke is uile egter wel roofvoëls. Die meeste roofvoëls het breë vlerke en hulle is sterk vlieërs. Veral die groter soorte sweef dikwels op opgaande lugstrome, maar ook die kleiner, sterker vlieërs kan goed sweef.
By die meeste roofvoëls is die wyfies ongeveer 20 tot 100 % grater as die mannetjies, maar by aasvoëls (familie Aegypiidae) is die mannetjies ongeveer 10 tot 15 % groter as die wyfies. Die standvoëls (die meeste roofvoëls) vorm gewoonlik vaste pare, terwyl die migrerende roofvoëls meestal jaarliks nuwe pare vorm. Die oë van roofvoëls is baie goed ontwikkel en hul gesigsvermoë is uitstekend. Dit word onder meer teweeggebring deur 'n relatief groot beeld wat op die retina gewerp word en deur 'n hoë konsentrasie keëltjies en stafies.
Ook die gehoorvermoë is betreklik goed ontwikkel (behalwe by die Amerikaanse kondors en aasvoëls (familie Cathartidae), maar die reuksin is swak ontwikkel. Alle roofvoëls is daglewend, maar sommige is net voor sonop of net na sononder meer aktief, terwyl 'n paar Indiese aasvoëls ook soms snags, wanneer die maan skyn, die oorblyfsels van tiervangste eet. Roofvoëls se massas wissel van ongeveer 35 gram in die geval van Microhierax tot 10 tot 14 kg in die geval van die Andiese kondor.
Laasgenoemde het 'n vlerkspan van ongeveer 3,4 m. Die meeste roofvoëls leef alleen of in pare en vlieg daagliks oor groot gebiede. 'n Tipiese digtheid vir roofvoëls is een paar per 15 km2. 'n Paar van die kleiner roofvoëlspesies vorm ook swerms.
Voeding
Verreweg die meeste roofvoëls maak jag op ander diere, wat wissel van insekte tot klein bokkies. Dit gebeur egter selde dat die massa van die prooi, selfs van die groter roofvoëls, 6 kg oorskry. Die prooi word met die kloue gevang nadat die roofvoël skielik op die prooi afgeduik het. Die snawel word dan meestal gebruik om die prooi mee dood te maak en te verskeur.
Veral die kloue is baie goed aangepas by die tipe prooi wat 'n roofvoël vang. Die wat hoofsaaklik van ander voëls leef, het byvoorbeeld lang en dun tone met dun en skerp kloue. Slangarende het kort, dik tone, waarmee hulle slange goed kan vasgryp, terwyl visetende roofvoëls skerppuntige uitsteeksels op hul voetsole het wat die hantering van gladde visse vergemaklik. Die spesies wat hoofsaaklik op klein soogdiere leef, het groot tone met dik, sterk kloue.
Omdat aasvoëls selde hul eie prooi vang, het hulle nie sulke goed ontwikkelde kloue nodig nie, en oor die algemeen is hul kloue relatief swak ontwikkel. Ook die struktuur van die snawel wissel na gelang van die voel se jaggewoontes. Die tandvormige struktuur wat op die snawels van valke aangetref word, word dikwels gebruik om die prooi se nek mee te breek. Sommige aasvoëls het betreklik sterk snawels nodig om deur die vel van 'n dooie dier te dring, terwyl ander aasvoëls wag tot die growwe dele klaar geëet is en dan van die sagter, binneste vleis eet.
Voortplanting
Paring by roofvoëls word dikwels voorafgegaan deur uitgebreide baltsvertonings wat verskillende vorme kan aanneem. Die voëls kan byvoorbeeld van hul sitplek af skree of vanuit die lug. Soms bestaan die vertoning uit golwende vlugte waartydens hulle afduik en weer opswiep, en dit gaan dikwels met 'n lang skree gepaard. In ander gevalle nader die mannetjie en die wyfie mekaar met uitgestrekte kloue, gryp mekaar vas en slaan in die lug bollemakiesie.
Baltsvertonings kom meer by woudlewende spesies voor as by spesies wat in oop gebiede hou. Roofvoëls lê nooit baie eiers nie; die kleiner spesies le die meeste eiers. Oor die algemeen le die roofvoëls in die trope ook minder eiers as die in gematigde wêrelddele. Die broeityd van die eiers duur tussen 28 en 55 dae, terwyl die totale broeityd van 3 (die kleiner roofvoëls) tot 15 maande (die kondors en kroonarend) in beslag neem. Die Amerikaanse aasvoëls (familie Cathartidae) en die meeste valke (familie Falconidae) maak nie hul eie neste nie, maar gebruik holtes in bome, kranse, ander voëls se neste, ensovoorts, om hul eiers in te lê.
Baie van die arende gebruik jaar na jaar dieselfde nes en daar is gevalle bekend waar verskillende geslagte van dieselfde voëlspesie ŉ nes 50 jaar lank aaneen gebruik het. Wanneer die kuikens uitbroei, vang die mannetjie meestal vir homself, vir sy wyfie en vir die kuikens kos. Sodra die kleintjies in staat is om self vleis te kan skeur, begin die wyfie ook kos vang.
Ontwikkelingstadia
Tydens die lewensloop van 'n roofvoël kan daar stadia onderskei word: Die kuikenstadium duur van die kuiken uit die eier broei totdat hy die nes verlaat - 'n tydperk wat wissel van 23 dae by sommige sperwers, tot 150 dae by die kondors. In die trope duur die stadium oor die algemeen langer as in die gematigde dele. Die afhanklike stadium, met ander woorde van die kuiken die nes verlaat totdat dit heeltemal onafhanklik van sy ouers is, duur ongeveer 1 tot 11 maande.
Wanneer die kuiken die nes verlaat, leer hy om te vlieg; die leerproses duur ongeveer 3 tot 8 weke. Nadal die kuiken geleer het om te vlieg, word hy steeds deur die ouers gevoed. Die onvolwasse stadium, van ŉ klein voël onafhanklik van sy ouers word totdat dit geslagsryp is, duur in die geval van die kleiner roofvoëlspesies slegs 9 maande. Hulle word binne een jaar volwasse. By die groter roofvoëls, soos die kondors en die berghaan, kan die onvolwasse stadium tot 7 jaar duur.
Die sterftesyfer van roofvoëls is gedurende hierdie stadium die hoogste en 50 tot 75 % van roofvoëls bereik nooit volwassenheid nie. Tydens die onvolwasse stadium kan roofvoëls verskillende veredragte hê. Die veredrag van 'n onvolwasse roofvoël van een spesie lyk dikwels baie soos die van die volwasse of onvolwasse voël van 'n ander spesie. Die volwasse stadium word gekenmerk deur 'n tipiese, permanente veredrag en die bereiking van geslagsrypheid. Mannetjies en wyfies paar nou en bly dikwels lewenslank bymekaar.
Paring, nesmaak, broei en die grootmaak van kleintjies is 'n tipiese bedrywigheid van volwasse roofvoëls. Die lewensduur van roofvoëls in die natuur wissel van minder as 3 jaar in die geval van ŉ paar kleiner spesies tot ongeveer 26 jaar. In gevangenskap leef hulle oor die algemeen langer en daar is een geval bekend waar 'n berghaan 55 jaar in gevangenskap geleef het.
Theo Gerdener
Theodor J.A. (Theo) Gerdener (gebore in Kaapstad op 19 Maart 1916 – 21 November 2013) was 'n joernalis, skrywer, Natalse administrateur, adjunkminister, senator, minister van binnelandse sake en ná sy bedanking uit die Nasionale Party leier van die Demokratiese Party (1973).
Roofvoël
Klassifikasie
Afgesien daarvan dat die aasvoëls van die Ou Wêreld deur sommige deskundiges in dieselfde familie as die arende ingedeel word, en deur ander as 'n afsonderlike familie beskou word, is daar oor die algemeen eenstemmigheid oor die klassifikasie van roofvoëls. Hulle word meestal in 5 families ingedeel. Die familie Cathartidae, algemeen bekend as die kondors en aasvoëls van die Nuwe Wêreld, bestaan uit 6 spesies wat tot die Amerikaanse kontinente beperk is.
Theo Gerdener
Agtergrond
Gerdener was 'n seun van prof. dr. G.B.A. Gerdener van die Kweekskool op Stellenbosch. Theo Gerdener se oupa was eerw. Johann Gerdener (1841–1891), 'n Rynse sendeling wat na Suid-Afrika gekom en op Wupperthal gewerk het. Sy oom, wat getroud was met sy pa se enigste suster, Elisabeth Anna Luise, was die Afrikaanse letterkundige en NG predikant ds. P.D. Rossouw. Theo Gerdener studeer in die regte en filosofie aan die Universiteit van Stellenbosch en word in 1937 'n verslaggewer by Die Burger. Hy was toe reeds 'n ywerige politikus wat op takvlak by die Nasionale Party betrokke was. Hy trou op 22 Januarie 1943 met Martha van Rensburg. Uit die huwelik is 'n seun en twee dogters gebore.
Roofvoël
Klassifikasie
Hul tone is relatief swak ontwikkel en aangepas vir loop en hard loop, en die 3 voorste tone is effens geweb. Hulle is grotendeels aaseters en het daarom relatief swak ontwikkelde snawels. Soms eet hulle egter ook eiers, klein voëltjies, vrugte, ensovoorts. Die kondors is van die grootste roofvoëls. Die Andiese kondor (Vultur gryphys) is byvoorbeeld meer as 1 m lank en het ŉ vlerkspan van ongeveer 3,4 m. Die voël word in die Andesgebergte en ander berge in die weste van Suid-Amerika aangetref.
Theo Gerdener
Agtergrond
Gerdener werk 'n aantal jare lank vryskut totdat Nicolaas Havenga, destyds minister van finansies, hom in 1953 nader om te help met organisasiewerk tydens die 1953-verkiesing. Dit besorg hom die pos van hoofsekretaris van die NP in Natal. As lid van die provinsiale raad en medestigter van die enigste, destydse Afrikaanse koerant in Natal, Die Nataller, wat later deur Perskor as Tempo uitgegee is, maak hy sy merk in die oorheersend-Engelse provinsie. Hy was 'n tyd lank senator en word in 1961 die agtste administrateur van Natal. Hy was dié provinsie se jongste administrateur en ook die eerste Afrikaanssprekende wat dié pos beklee het. Ondanks die weerstand teen die aanstelling van 'n Afrikaner in Natal het hy mettertyd die wantroue van die publiek te bowe gekom.
Roofvoël
Klassifikasie
Die Kaliforniese kondor (Gymnogyps californianus) was vroeër algemeen in die VSA, maar vandag is daar slegs ongeveer 40 voëls in die suide van Kalifornië oor. Die familie Sagittariidae bevat slegs een spesie, naamlik die sekretarisvoël (Sagittarius serpentarius). Die kop van 'n sekretarisvoël lyk baie soos die van 'n arend, maar met sy lang pote is dit uitstekend by 'n landlewende leefwyse aangepas. Sekretarisvoëls kan egter ook goed vlieg, en hulle slaap en maak nes in lae bome.
Die familie Accipitridae om vat ongeveer 205 spesies uiteenlopende roofvoëls soos arende, woue, jakkalsvalke, sperwers en aasvoëls. Tipiese kenmerke van die familie is sterk kloue, 'n bo-snawel sonder die "tand" wat by egte valke aangetref word, en breë vlerke wat gewoonlik gerond is. Die familie word veral deur Suid-Afrikaanse deskundiges in 2 afsonderlike families ingedeel, naamlik die Aquilidae (arende, ensovoorts) en die Aegypiidae (aasvoëls).
Theo Gerdener
Verlaat Nasionale Party
Hy stig Aksie Suid-Afrika en Suider-Afrika, wat nie veronderstel was om 'n politieke party te word nie, maar sou konsentreer op vergaderings waar dialoog bevorder sou word, projekte vir die opvoeding van swart volwassenes van stapel gestuur sou word, mediese bystand in terroriste-streke verleen sou word en navorsing in verband met lone en salarisse onderneem sou word. Hy het juis as minister kwaai in die spervuur gekom oor 'n toespraak waarin hy onder andere beter vergoeding vir gekleurdes bepleit het. Op 'n kabinetsitting het sy kollegas prontuit gesê sy optrede maak hom onwelkom in die kabinet.
Roofvoël
Klassifikasie
Die familie Aegypiidae is tot die Ou Wêreld beperk en staan daarom as die aasvoëls van die Ou Wêreld bekend. Altesaam 7 spesies kom in Suid-Afrika voor en een van die bekendstes is die koloniale kransaasvoëls (Gyps coprotheres), waarvan kolonies onder meer in die Magaliesberg en naby Bredasdorp aangetref word. Die aasvoëls is, soos hul naam aandui, byna uitsluitlik aaseters en vervul daarom 'n belangrike funksie in die natuur.
Christo Leach
Christo P. Leach (gebore 1960) is ’n Afrikaanse digter, dramaturg en regisseur.
Roofvoël
Klassifikasie
Die familie Aquilidae is die grootste roofvoëlfamilie en het ŉ wêreldwye verspreiding. Sommige van hulle migreer, maar die meeste is standvoëls. Hoewel hulle gewoonlik lewende diere as voedsel vang, eet die meeste lede van hierdie familie ook aas. Die woue, waarvan daar 2 spesies in Suid-Afrika voorkom, het lang vlerke, meestal 'n mikstert en relatief swak ontwikkelde pote. Hulle bestee baie van hul tyd deur in die lug te sweet. Die geelbekwou (Milvus aegyptius) is die volopste van die 2 en word onder meer oral in Suider-Afrika aangetref.
Theo Gerdener
Verlaat Nasionale Party
Ses maande voor die algemene verkiesing van 1974 stig hy egter op 16 November 1973 die Demokratiese Party in 'n sysaaltjie van die Johannesburgse stadsaal. Minder as 200 belangstellendes het die stigtingsvergadering bygewoon. Onder die persoonlikhede aan die hooftafel was J.T. Biebuyck, gewese Natalse direkteur van onderwys, Winchester Gould, gewese Rhodesiese parlementslid en Albert Preston, gewese Britse parlementslid. Die party het die integrasie van die bruin en Indiese groepe met die blankes, maar afsonderlike ontwikkeling vir swartes, voorgestaan.
Christo Leach
Lewe en werk
Christo P. Leach is in 1960 gebore. Hy studeer in die regte aan die Randse Afrikaanse Universiteit. Na universiteit bly hy aktief in die teater en is die regisseur van verskeie dramas wat opgevoer word, insluitende sy eie verwerking in 1986 (in samewerking met Barney Simon) vir die verhoog van Lettie Viljoen se Klaaglied vir Koos. In 1987 stig hy saam met John Ledwaba die Manu Players-teatergroep, wat opvoerings van onder andere Township boy en Street sisters lewer. Hy word ook video direkteur wat sommige van die dramas, onder andere John Kani en Barney Simon se Lion and the Lamb, opneem vir uitsending oor televisie. Ook op die musiektoneel is hy produktief en is die regisseur van onder andere SA Love in 1993, ’n musiekspel met Suid-Afrikaanse liefdesliedere.
Theo Gerdener
Verlaat Nasionale Party
Gerdener is beskou as brugbouer tussen Afrikaans- en Engelssprekendes in Natal en wou ook as brugbouer optree met die D.P., maar dié keer tussen rassegroepe. Die D.P. wou afwyk van die Nasionale Party se beleid van vier rassegroepe en net twee strome behou, soos destyds in Rhodesië, naamlik wit, bruin en Indiër saam as nie-swart enersyds en swart andersyds. Die party het die "werklikheid" van tuislande aanvaar, maar die regering moes weer na konsolidasie van die state se grense kyk en die tuislande se leiers hierin ken. Die party wou wegdoen met alle diskriminasie teen bruin mense en Indiërs en hulle saam met wit lede in dieselfde parlement laat sit.
Roofvoël
Klassifikasie
Van die arende is daar in Suid-Afrika 14 spesies standvoëls en 3 migrante. Die arende is saam met die Amerikaanse kondors die grootste roofvoëls. 'n Tipiese kenmerk van die egte arende is dat die hele poot met vere bedek is, maar by die slangarende is die tarsus (onderste deel van die poot) nie met vere bedek nie. Arende is gewoonlik na 6 jaar geslagsryp, en die wyfies is meestal groter as die mannetjies. Hulle verkies oor die algemeen bergagtige en minder dig begroeide gebiede.
Christo Leach
Skryfwerk
Met sy prosa wen hy op jeugdige ouderdom reeds die Junior Rapportryers-prys. Op hoërskool begin hy gedigte skryf en in 1979 wen hy die Departement Afrikaans-Nederlands van die Randse Afrikaanse Universiteit se eerste, tweede en vierde prys in ’n poësiewedstryd. Hy publiseer daarna verskeie gedigte in Graffier en volg dit op met sy digbundel Borgtog vir ’n nuwe Adam. In 1983 is Borgtog vir ’n nuwe Adam ’n kandidaat vir die Perskorprys. Die gedigte in hierdie bundel is ’n konkrete verslaggewing van sy persoonlike belewenis, algemene kleindorpsheid, asook politieke en tegnologiese aangeleenthede. Die bundel begin met die reële kontreigedigte, maar word meer simbolies in die later afdelings. Die stapel-effek word ruim gebruik, waarin verskillende dinge rondom die onderwerp opgenoem word om sodoende verslag te gee van die veelkantigheid daarvan. Van die simbole in die bundel word subtiel bekend gestel en dan in later afdelings herhaal om die trefkrag te verhoog, soos die simbool van die appelstronk in die titelgedig (met sy konvensionele verwysing na die paradys en die seksuele), wat reeds vroeër in die gedig oor jeugdige seksualiteit, altaarstuk vir die jeug, figureer. Sy gedigte my kontrei II, nou is my huis skoon en alles oor my vriend se hande word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte. André P. Brink neem my kontrei IV en in konfrontasie met soete ruste / veilige hawens- / silwerdrade in Groot verseboek op en sy gedigte verskyn ook in ander versamelbundels soos Goudaar.
Roofvoël
Klassifikasie
Die 2 spesies jakkalsvalke in Suid-Afrika is van middelmatige grootte en het kaal pole en 'n kort stert, waarvan die punt nie gerond is nie. Hulle het hul naam gekry vanweë die tipiese jakkalsagtige geluide wat hulle voortbring. Sowel die gewone jakkalsvalk (Buteo rufofuscus) as die bruin jakkalsvalk (Buteo buteo) is volop in Suider-Afrika, eersgenoemde veral in bergagtige dele. Die sperwers en witvalke het breë, geronde vlerke en 'n lang stert en pole.
Theo Gerdener
Verlaat Nasionale Party
Nie een kandidaat van die D.P. is in 1974 verkies nie, maar hulle het, gegewe die party se kort bestaan, verbasend goed gevaar. In 'n tussenverkiesing in 1975 in die "veilige" V.P.-kiesafdeling Umhlatuzana het die Natalse leier van die V.P. Gerdener met net 30 stemme verslaan.