cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ossilloskoop
Tydbasisgenerator
Sonder ŉ tydbasisgenerator (ossillator) sal die elektronstraal (ligkolletjie) op ŉ ossilloskoop se skerm slegs op een plek op en af beweeg wanneer ŉ stelwisselende spanning aan die y-insetpunt verbind word. Om dus die wisselspanning se golfvorm sigbaar te maak, moet die straal van links na regs, en terselfdertyd op en af oor die skerm beweeg. Die horisontale beweging (van links na regs) word met behulp van 'n tydbasisgenerator verkry wat 'n bestendige wisselende spanning op die x-plate van die ossilloskoop aanlê.
Die ossillator is gewoonlik verstelbaar sodat die tempo van beweging verstel kan word. As die elektronstraal byvoorbeeld teen 'n frekwensie van 50 Hz (50 keer per sekonde) horisontaal oor die skerm beweeg terwyl 'n sein van 50 Hz aan die y-insetpunt verbind word, sal 'n stilstaande golf (byvoorbeeld 'n sinusgolf) op die ossilloskoop se skerm gevorm word. Die snelheid waarmee 'n elektronstraal oor 'n skerm beweeg, is eweredig aan die frekwensie van die insetsein. Teen 'n frekwensie van 50 Hz sal die straal byvoorbeeld teen 1 cm/0,02 sek beweeg,
want t ={1 \over f} = 0=0,02, waar t die tyd en f die frekwensie is. Die frekwensie van 'n golf kan dus bereken word indien die tyd wat dit 'n straal neem om 1 cm te beweeg, bekend is. Tydsduur van 0,01 sek is byvoorbeeld gelyk aan 'n frekwensie van 100 Hz aangesien f= {1 \over f}.
Sinchronisasie
Om 'n stilstaande beeld van 'n golf op 'n ossilloskoop se skerm te verkry, moet die frekwensie van die insetsein met die van die tydbasisgenerator ooreenstem. Sodra daar 'n klein verskil is, sal die golf neig om oor die skerm te beweeg (dryf) en die golfvorm sal nie duidelik vertoon word nie.
Wanneer 'n sein dus by die inset van die instrument ingevoer word, word die tydbasistempo met die hand verstel totdat 'n stilstaande golf verkry word. Aangesien dit soms feitlik onmoontlik is om die 2 frekwensies dieselfde te kry, sal ŉ stilstaande golf nie verkry word nie en daarom word van sinchronisasie gebruik gemaak. Die tydbasisgenerator word voorsien van 'n sneller wat deur die insetsein geaktiveer word. Elke keer wanneer die insetsein met 'n nuwe siklus begin, word die tydbasisgenerator gesneller en die twee frekwensies sodoende gesinchroniseer.
Gebruike
Ossilloskope word in fisiese en chemiese laboratoria en in elektroniese werkwinkels gebruik. 'n Ossilloskoop is byvoorbeeld feitlik onmisbaar by die herstel van televisiestelle. Op die televisiestelle se stroomkringdiagramme word tipiese golfvorms vir sekere punte gewoonlik aangetoon.
Dit stel die tegnikus in staat om 'n fout vinnig op te spoor deurdat hy die golfvorms op die ossilloskoop met die op die diagram kan vergelyk. In laboratoria word ossilloskope vir die meet van wisselspanningsgolfvorms gebruik. Aangesien fisiese groothede soos druk en lengte egter ook soms gemeet moet word, word aanvoelers en omsetters dikwels gebruik om die groothede in elektriese seine om te sit en dit dan met behulp van ŉ ossilloskoop te meet.
Medici gebruik die ossilloskoop dikwels as 'n kardiograaf. Die kenmerkende golf patroon van die hart se klop met die meegaande "biep"- geluid word byvoorbeeld dikwels op televisie en in rolprente gesien. Vir die bewaring van sekere golfvormbeelde word 2 metodes algemeen gebruik. Die een is om die golfvorms te fotografeer en die ander is om van die ossilloskoop se geheue gebruik te maak. In die geheue word golfvorms bewaar om dit met nuwe golfvorms te vergelyk.
NG gemeente Stilfontein-Sentraal
Die NG gemeente Stilfontein-Sentraal is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1960, net vyf jaar ná die dorp Stilfontein se moedergemeente. Die kerkgebou is geleë by Gonubiestraat 15, Stilfontein. In 2013 was die leraars di. F. Van Heerden en A.S. du Plooy. Daar was in daardie jaar 312 doop- en 1 554 belydende lidmate, altesaam sowat sewe keer meer as die totale lidmate van die moedergemeente.
Katrin Heß
Katrin Heß (* 25 Junie 1985 in Aken) is 'n Duitse aktrise.
Gereformeerde kerk Germiston
duimnael|regs|220px|Die gemeente se tweede kerkgebou in Joubertstraat, ontwerp deur die argitek [[Pieter Dykstra, was in gebruik van 1933 tot 1977, toe die gemeente 'n nuwe kerkgebou betrek het nadat die staat die kerkperseel met die kerkgebou en -saal daarop onteien het om die Willem Cruywagen-hospitaal uit te brei.]]
duimnael|regs|160px|Ds. [[Jan Boneschans|Jan Hendrik Boneschans, leraar van 1928 tot 1946.]]
duimnael|regs|160px|Mev. ds. J.L. van der Merwe (gebore Christina Pretorius), predikantsvrou van 1947 tot 1958.
duimnael|regs|160px|Ds. [[Deon du Plessis|Gideon du Plessis, leraar van 1966 tot 1973.]]
Die Gereformeerde kerk Germiston was die oudste gemeente van die Gereformeerde Kerke van Suid-Afrika aan die Oos-Rand en die tweede oudste aan die Witwatersrand, naas Krugersdorp (1896). Johannesburg is ook in 1896 gestig, maar bestaan nie meer nie. Germiston het op 30 Junie 2019 ontbind.
Die Gereformeerde kerk Germiston is op 12 Mei 1905 gestig. Eers het lidmate byeengekom in ’n gebou met ’n sinkdak wat in 1909 in Middelstraat teen ’n koste van £400 opgerig is. Dié gebou is tot 1933 gebruik, maar het mettertyd te klein geword. Blykbaar het geen foto daarvan behoue gebly nie.
Tweede kerk
Vroeg in die dertigerjare het die kerkraad drie standplase in Joubert- en Scottstraat met ’n woning daarop aangekoop. Dié huis is in ’n pastorie omskep. Intussen het bouwerk begin aan die kerk, wat in 1933 voltooi is. Die argitek was Pieter Dykstra, 'n lidmaat van die Gereformeerde Kerk wat vir talle Dopperkerke verantwoordelik was. In die 1950's het die kerkraad ’n saal langs die tweede kerk gebou en dit die Postma-saal genoem. In die sewentigerjare het die staat die gemeente in kennis gestel dat die grond waarop die kerkgebou en kerksaal gestaan het, benodig word vir uitbreiding aan die Willem Cruywagen-hospitaal. Die kerkperseel is onteien en ’n nuwe perseel in Piercelaan in die woonbuurt Parkhill Gardens aan die gemeente gegee.
Derde kerk
Die gemeente se oorspronklike, Hollandse Kanselbybel word in ’n kas in die liturgiese ruimte bewaar. Dié Bybel is tussen die rommel van die Joubertstraat-kerk gekry. ’n Lidmaat, Willem Joubert, het dit gekoop om die gemeente se geldnood te help verlig. Hy het dit laat restoureer en in die glaskas voor in die nuwe kerk geplaas, maar dit behoort steeds aan die Joubert-familie.
James Greene (Amerikaanse akteur)
James Greene (1 Desember 1926 – 9 November 2018) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Philadelphia Experiment II (1993) en in die televisiereeks Parks and Recreation (2009).
Mongools
Mongools (in Mongoolse skrif:, Mongɣol kele; in Cyrilliese alfabet: Монгол хэл, Mongol chel; [mɔŋɢɔ̆ɮ xeɮ]) is 'n Altaïese taal wat deur sowat 6 miljoen mense in Mongolië (Buite-Mongolië) en die Chinese outonome gewes van Binne-Mongolië gepraat word. Dit is die mees verspreide van die Mongoolse tale en nou verwant aan Boerjaties en Kalmikies wat in Rusland gepraat word. Mongools is die amptelike taal van beide Mongolië en die Chinese outonome gewes van Binne-Mongolië.
Mongools word in in verskeie skryfstelsels geskryf: In Mongolië word die Cyrilliese alfabet gebruik, terwyl in die Volksrepubliek van China die tradisionele Mongoolse skrif gebruik word. Die voormalige Volksrepubliek van Mongolië het in die 20ste eeu die Cyrilliese alfabet van sy bondgenoot, die destydse Sowjetunie, oorgeneem en aangepas. Dit word nog steeds in Mongolië asook vir ander Mongoolse tale in Rusland soos Boerjaties en Kalmikies gebruik.
Cliona millepunctata
Cliona millepunctata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1849 deur Hancock.
Brigitte Mabandla
Brigitte Mabandla (23 November 1948 – ) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en voormalige kabinetsminister, en lid van die African National Congress. In die middel van die 1970's werk sy as jeugkoördineerder by die Instituut vir Rasseverhoudinge in Durban, maar vertrek na Suid-Afrika na Zambië waar sy haar LLB-graad verwerf het. Tussen 1981 en 1983 doseer sy Engels en die regsgeleerdheid aan die Botswana-polytegniek en van 1983 tot 1986 gee sy handelsreg aan die Botswana Instituut vir Administrasie en Handel. Van 1986 tot 1990 was sy die Regsadviseur van die ANC se Regs- en grondwetlike departement. Gedeurende hierdie tyd spesialiseer sy in kinderregte, menseregte en grondwetlike aangeleenthede.
Sy was dosent in Regte en Engels aan die Botswana Polytechnic vanaf 1981 tot 1983 en sy doseer ook Handelsreg aan die Botswana Instituut vir Administrasie en Handel vanaf 1983 vanaf 1986. Sy was regsadviseur van die ANC Lusaka Departement van Regs- en Staatkundige Sake van 1986 tot 1990.
Mabandla was 'n lid van die ANC se grondwetlike komitee en was deel van die onderhandelingspan vir die periode 1990 tot 1994. Sy was lid van die Nasionale Komitee vir die Regte van die Kind (NCRC) en sameroeper van die regskomitee van die NCRC wat die klousule oor kinders se regte voorgelê het. Sy was ook stigter en koördineerder van navorsingsprojekte oor vroueregte en kinderregte aan die Gemeenskapsregsentrum van die Universiteit van Wes-Kaapland.
Sy word in Desember 2007 lid van die Nasionale Uitvoerende Raad (NUK) van die ANC.
Gereformeerde kerk Paulpietersburg
Geskiedenis
Omdat die gemeente van sy stigting in 1899 tot sy ontbinding in 1951 altyd klein was, het hy ’n noue verbintenis met die Piet Retief gehad. So was Paulpietersburg van 1916 tot 1950 tydens die bediening van sewe agtereenvolgende leraars in kombinasie met Piet Retief. Daar was ’n eie kerkgeboutjie op die dorp, wat vandag (2017) nog staan. Omstreeks 1940 het die lidmate sowat 50 getel. Kerklik het die gemeente, soos Vryheid destyds, onder Transvaal geval omdat die dorp deel was van die Nieuwe Republiek.
Phil Hockey
Philip Anthony Richard Hockey (8 Maart 1956 - 24 Januarie 2013) was 'n welbekende Suid-Afrikaanse ornitoloog (voëlkundige). Hy was mederedakteur van Roberts Birds of Southern Africa en medeskrywer van Sasol Voëls van Suider-Afrika. Hockey is in 1956 in Bournemouth, Engeland gebore en het in 1979 na Suid-Afrika verhuis. Sy doktorgraadstudie het oor die swarttobie gehandel. Hy het hom toegespits op kusvoëls en een van sy boeke is Waders of Southern Africa. Hockey het 885 verskillende soorte voëls in Suider-Afrika waargeneem.
Mosibudi Mangena
Mosibudi Mangena is 'n Suid-Afrikaanse politikus.
Brighton
Brighton (uitgespreek /ˈbraɪtən/) is 'n kusdorp aan die suidkus van Engeland in die graafskap Oos-Sussex wat veral vir sy strande bekend is. Die nedersetting behels die grootste deel van die stad en die unitary authority van Brighton and Hove wat uit die vroeëre nedersettings Brighton, Hove, Portslade en 'n aantal ander dorpe gevorm is.
Brighton het oorspronklik deel uitgemaak van die nie-metropolitaanse graafskap Oos-Sussex. Dit maak steeds deel uit van die seremoniële graafskap Oos-Sussex in die historiese graafskap Sussex.
Die historiese nedersetting Brighthelmstone dateer uit die tyd voor die Domesday Book (1086), maar het in die 18de eeu tot 'n gewilde strand- en gesondheidsoord ontwikkel waar onder meer die Prinsregent (die latere koning George IV) ontspan het. Ná die bou van 'n spoorlyn in 1841 het steeds meer Londenaars uitstappies na Brighton onderneem. Die nedersetting se bevolking het vinnig gegroei tot meer as 160 000 in 1961.
Vandag maak Brighton saam met Worthing en Littlehampton deel uit van 'n verstedelikte gebied langs die kus met 'n totale bevolking van sowat 480 000.
Essop Pahad
Essop Pahad (21 Junie 1939 – 6 Julie 2023 ) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy het van 1999 tot 2008 as die Minister in die Presidensie gedien, en was 'n vertroueling van Thabo Mbeki.
Brighton
Die Universiteit van Brighton is hier geleë.
Essop Pahad
Vroeë lewe
Pahad is op Schweizer-Reneke in die destydse Transvaalprovinsie gebore. Hy was 'n alumnus van beide die Universiteit van die Witwatersrand (Wits) en die Universiteit van Sussex. Hy het sy akademiese loopbaan begin met 'n Baccalaureus Artium-graad in politieke wetenskap by Wits. Aan die Universiteit van Sussex het hy 'n Meestersgraad in Afrika-politiek sowel as sy PhD in geskiedenis voltooi. Die titel van sy proefskrif was "The Development of Indian Political Movements in South Africa 1924 – 1946." Hy was die broer van Aziz Pahad.
Brighton
Brighton se Falmer-stadion was een van die gasheerstadions tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Essop Pahad
Politieke loopbaan
Sy politieke loopbaan het in 1958 begin toe hy lid van die Transvaalse Indiese Jeugkongres geword het. In 1962 is Pahad gearresteer vir die organiseer van 'n onwettige staking, na die verbod op die African National Congress. In Desember 1964 is Pahad vir vyf jaar verban en hy het in ballingskap gegaan. Terwyl hy in ballingskap was, het Pahad meer aktief by die ANC en die SAKP betrokke geraak. Hy het die SAKP op die redaksieraad vir die World Marxist Review verteenwoordig.
Loopbaan in die regering
Na die 1994 Suid-Afrikaanse algemene verkiesing het Pahad as die parlementêre raadgewer van die destydse adjunkpresident Thabo Mbeki gedien. Hy is na die algemene verkiesing van 1999 as die Minister in die Presidensie aangestel. In 2000 is berig dat Pahad tydens 'n geslote sitting van die ANC se bestuurskomitee probeer het om 'n ondersoek na korrupsie in die Wapentransaksie af te staak, 'n beskuldiging wat Pahad ontken het ten spyte van talle verslae tot die teendeel.
Ná 2008
Pahad was 'n lid van die reëlingskomitee van die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 wat in Suid-Afrika gehou is, en het in 2008 beweer dat Suid-Afrikaanse blankes wou hê dat die geleentheid 'n mislukking moes wees. 'n Onafhanklike opname deur Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing (RGN) het egter in Januarie 2010 berig dat Suid-Afrikaanse blankes in werklikheid die geleentheid ondersteun het.
Pahad is verfilm toe hy die troue van Vega Gupta en Aakash Jahajgarhia by Sun City bygewoon het, 'n gebeurtenis wat die sogenaamde Guptagate-skandaal in Suid-Afrika ontketen het.
Soerarivier
Die Soera (Russies:Сура́) is ’n rivier in die Europese deel van Rusland en 'n regtersytak van die Wolga. Dit is 841 km lank.
Essop Pahad
Ná 2008
Pahad was die direksievoorsitter van South Africa/Mali Timboektu Manuscripts Trust sowel as voorsitter van die raad van trustees vir die South African Democracy Education Trust, en 'n lid van die nasionale uitvoerende komitee van die African National Congress. Nadat hy die regering in 2008 verlaat het, het Pahad 'n Suid-Afrikaanse maandelikse (later kwartaallikse) joernaal met die naam The Thinker bekendgestel.
Sterfte en begrafnis
Pahad is op 6 Julie 2023, in die ouderdom van 84, aan kanker oorlede en sy begrafnis is deur 'n aantal hoëprofiel ANC-figure bygewoon, insluitend die waarnemende president van Suid-Afrika, Paul Mashatile. Hy is langs Jessie Duarte en Ebrahim Ebrahim begrawe.
Nuwe Republiekparty
duimnael|regs|230px|Sir [[De Villiers Graaff, 1941. Sy soeke na 'n opposisieparty wat meer steun as die Verenigde Party sou kon trek, lei in 1977 tot die stigting van die Nuwe Republiekparty. Hy was 'n rukkie lank tussentydse leier van die party, wat op sy beste net 'n kwart van die VP se steun geniet het.]]
Die Nuwe Republiekparty is in 1977 in Suid-Afrika gestig om die opposisie links van die Nasionale Party saam te snoer en selfs uiteindelik 'n alternatiewe regering te word, maar die party misluk klaaglik in sy doel en verdwyn in Maart 1988 van die politieke toneel.
Agtergrond
In September 1976 laat sir De Villiers Graaff sy veldtog "Red Suid-Afrika" van stapel en maak bekend dat die Verenigde Party van voorneme is om 'n nuwe opposisieparty met 'n breë grondslag te stig. Dit sou daarop gemik wees om 'n breë spektrum van Suid-Afrikaanse kiesers te verteenwoordig en geheel en al vry wees van enige verbintenis met die "doodloopstraat-politiek" van die verlede. Die stigters van die party het gehoop hulle sou steun kon trek van alle bestaande partye en dat dit uiteindelik sterk genoeg sou wees om 'n algemene verkiesing te wen. 'n Komitee is aangestel met as voorsitter Kowie Marais, afgetrede regter van die Hooggeregshof. Die ander lede was drie verteenwoordigers van die VP, drie lede van die Progressiewe Reformisteparty en een van die Demokratiese Party (1973). As die beginsels waarop die komitee sou besluit vir die VP aanvaarbaar was, sou die party die beginsels en naam van die nuwe party aanvaar.
Die Marais-komitee het sy 14 beginsels op 20 Desember 1976 bekend gemaak. Dit het ingesluit gelyke regte op volle burgerskap vir alle Suid-Afrikaners, 'n federale of konfederale regeringstelsel vir die land, 'n handves van menseregte ter beskerming van minderheidsregte en die verwerping van alle diskriminasie, statutêr of administratief, op grond van ras, kleur, geloof of geslag.
Die PRP het die beginsels eenparig aanvaar. Graaff en die meeste VP-lede het ook die beginsels gesteun, maar die regtervleuel van sy party (die "Ou Garde") het dit verwerp. Vroeër in daardie jaar is ses VP-LV's onder leiding van die Kaapse leier, Myburgh Streicher, geskors omdat hulle geweier het om die planne vir die nuwe party te steun. Hulle het gevolglik die Onafhanklike Verenigde Party gestig, wat later die Suid-Afrikaanse Party geword het. Theo Gerdener van die DP het ook die beginsels, met sekere voorbehoude, aanvaar.
Deurdringende onderhandelinge het op die bekendmaking van die 14 beginsels gevolg, maar die drie partye het elk sy eie interpretasie daarvan gehad. Gou het dit duidelik geword dat die inisiatief geen vrugte sou afwerp nie. Dit was hoofsaaklik omdat die partye nie eenstemmigheid oor die veelvoudigheid van die Suid-Afrikaanse bevolking kon bereik nie. Graaff en Gerdener het volgehou in hulle soeke na die basis vir die stigting van 'n nuwe party, terwyl Colin Eglin, as leier van die PRP, die 14 beginsels onvoorwaardelik gesteun het.
Nadat die VP in Maart 1977 in die verkiesing van die Johannesburgse stadsraad verslaan is, het die VP besluit om in die stadsraad met die Nasionale Party saam te werk. Dit het gelei tot die bedanking van Japie Basson as Transvaalse partyleier. Hy het verklaar hy sou hom aansluit by die poging om 'n breër gebaseerde opposisie, met die 14 beginsels as basis, daar te stel.
Stigting
Tydens die daaropvolgende maande het Graaff en Gerdener op sekere beginsels ooreengestem en op 28 Junie 1977 het die afsonderlike kongresse van die VP en die DP besluit om te ontbind en 'n enkele opposisieparty te stig. Op 29 Junie 1977 is die Nuwe Republiekparty met Graaff as tussentydse leier gestig.
Graaff het kort daarna as tussentydse leier bedank en Gerdener het ook die party verlaat, hoofsaaklik weens 'n meningsverskil oor die party se kandidaat vir die vakante setel Hillbrow. Vause Raw is verkies as nuwe NRP-leier. In die verkiesing van 30 November 1977 het die PFP 17 setels gewen en die NRP 10. Die NP het sy meeste setels nog (134, ná 'n tussenverkiesing in Springs, Oos-Rand) gewen. Die opposisie se totale getal setels het afgeneem van 47 ná 1974 se verkiesing tot net 27. Die enigste party wat dus werklik baat gevind het by die ontbinding van die VP, was die NP, teen wie al die ywer en onderhandelings gerig was.
Beleid
Die NRP was 'n voorstander van 'n "nuwe" Republiek van Suid-Afrika waarin rassediskriminasie uitgeskakel sou word, 'n beleid van nasionale versoening gevolg sou word, staatsbemoeiing in die ekonomie uitgeskakel sou word, 'n federale bestel, sonder die tuislande daargestel sou word en 'n konfederale stelsel vir die Republiek en die tuislande voorgestel word.
1981-verkiesing
In die 1981-verkiesing stel die party 38 kandidate. Net agt haal die paal en die party se steun neem af van 127 335 in 1977 tot 93 603 stemme. In die verkiesing het die Progressiewe Federale Party sy seteltal met agt tot 26 verhoog, terwyl die NRP twee verloor het om op agt te staan te kom. Erger nog, die party het vier setels in sy magsbasis van Natal aan die PFP afgestaan, hoewel die NRP een setel in Natal en een in die Kaapprovinsie by die Nasionale Party afgerokkel het. Die NP het dus 130 setels gehad, ses minder as voor die verdaging van die Parlement. Dit was die tweede verkiesing sedert sy regeringsoorname waarin die NP se seteltal afgeneem het, maar die eerste waarin 'n kabinetsminister, dr. Dawie de Villiers, sy setel (Kaapstad-Tuine) verloor het.
Aanloop tot 1987-verkiesing
Gerugte van ontevredenheid in partygeledere het in 1983 die ronde gedoen toe dit aan die lig kom dat die leierskorps, anders as die PFP, nie die konsepvoorstelle vir 'n nuwe staatkundige bedeling sou teenstaan nie. In sekere geledere was daar selfs meer ontevredenheid toe die partyleierskorps besluit om aktief steun te werf vir die nuwe grondwet.
Die party beleef 'n groot terugslag toe drie van sy agt LP's tydens die Natalse kongres aan die einde van November 1983 bedank en hulle by die Nasionale Party aansluit. Vause Raw maak tydens die kongres bekend dat hy aan die einde van daardie maand sou uittree as nasionale leier. Hy word vervang deur Bill Sutton, lid van die Presidentsraad sedert sy instelling in 1981.
Dit het beteken die NRP het aan die einde van 1984 vier LP's in Natal gehad, een in Kaapland en geen in Transvaal of die Vrystaat nie. Met 14 setels was die party egter steeds in beheer van die Natalse Provinsiale Raad.
Kempton Greene
Kempton Greene (28 Junie 1890 – 17 Mei 1939) was 'n Amerikaanse akteur.
Nuwe Republiekparty
Aanloop tot 1987-verkiesing
Enkele dae na dr. Frederik van Zyl Slabbert se opspraakwekkende bedanking as PFP-leier vroeg in 1986, wen die PFP twee tussenverkiesings teen die NRP toe Jasper Walsh in Pinelands slaag en Jan van Eck in Claremont. Albei kiesafdelings was vooraf ook in die PFP se hande.
1987-verkiesing
Selfs voor die amptelike aankondiging van die 1987-verkiesing, het die PFP en die NRP besluit om nie mekaar se kandidate in die verkiesing teen te staan nie. Regsgesindes in die NRP was egter nie ten gunste van die samewerking nie en 12 vooraanstaande Natalse lede bedank uit protes teen die alliansie. Die mees uitstaande kenmerk van die verkiesing was egter die deelname van die drie voormalige Nasionaliste, Denis Worrall, Wynand Malan en Esther Lategan, wat bedank het uit protes teen die NP se onvermoë om ware hervorming teweeg te bring, en die party teengestaan het in onderskeidelik Helderberg, Randburg en Stellenbosch.
Nadraai van 1987-verkiesing
Die grootste verandering in die naloop van die verkiesing was dat die NP hom vir die eerste keer links van die amptelike opposisie bevind het toe die Konserwatiewe Party 22 setels verower, maar die PFP net 19. Die NRP is feitlik uitgewis met net een setel (Mooirivier), maar die onafhanklike Malan het in Randburg gewen en Worrall, 'n voormalige ambassadeur in Londen, het in Helderberg met net 39 stemme teen min. Chris Heunis verloor. Suid-Afrika het ook vir die eerste keer 'n amptelike opposisie gehad sonder die steun van 'n enkele dagblad. Die KP en Herstigte Nasionale Party het in agt setels gesamentlik meer stemme as die NP gekry, wat beteken die regses kon selfs beter gevaar het as hulle sou saamwerk.
Ontbinding
Die NRP, erfgenaam van die eens magtige Verenigde Party, besluit op 'n vergadering in Scottburgh in Natal in Maart 1988 om te ontbind na 11 jaar van kwynende steun. Die nasionale leier, Bill Sutton, raai die net meer as 40 000 kiesers wat die jaar vantevore vir die party gestem het, om die Onafhanklike Party (gestig in Februarie 1988) van Denis Worrall te ondersteun.
Mo Collins
Mo Collins (gebore 7 Julie 1965) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The 40-Year-Old Virgin (2005), Danny Roane: First Time Director (2006), Knocked Up (2007), en Dirty Grandpa (2016).
Alma Bennett
Alma Bennett (9 April 1904 – 16 September 1958) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Three Jumps Ahead (1923), The Lost World (1925), en Long Pants (1927).
Tweekol-snapper
Die Tweekol-snapper (Lutjanus bohar) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by Durban. In Engels staan die vis bekend as die Twinspot snapper.
Voorkoms
Die vis is donkerbruin aan die rugkant en rooierig op die sye. Daar is 'n wit kol op die skubbe wat wit lyne vorm. Die onvolwasse visse en jong volwassenes het twee wit kolle op die lyf, een op die lyf net onder die middel van die dorsalevin en die ander op die lyf agter die dorsale vin. Die dorsale-, anale- en bekkenvinne is donkerder van kleur met wit rante aan die voorkant. Die vis word tot 90 cm lank en weeg dan 13 kg.
Habitat
Die vis leef in koraalriwwe in water wat tot 70 m diep is. Hulle vreet hoofsaaklik ander vis en kan dus ook ciguatera vergiftiging veroorsaak. Hulle vreet ook skaaldiere.
Republiek Artsach
Die Republiek Artsach (Armeens: Արցախի Հանրապետություն, Artsakhi Hanrapetut'yun ), tussen 1991 en 2017 Republiek Nagorno-Karabach (Armeens: Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետություն, Lernayin Gharabaghi Hanrapetut'yun), is 'n de facto-onafhanklike republiek in die suidelike Kaukasus-streek van Eurasië, wat internasionaal as deel van Azerbeidjan beskou word. Artsach beheer die meeste van die voormalige Outonome Nagorno-Karabach-oblast se gebied en sommige van die omliggende gebied, waarvolgens dit aan Armenië in die weste en Iran in die suide grens. Die hoofstad en grootste stad is Stepanakert.
Bakermat van die Armeense beskawing
Armeniërs beskou Artsach as die bakermat van hul beskawing. Hier is die Armeense alfabet as een van die oudstes ter wêreld ontwikkel en vir die eerste keer in 'n skool gebruik, hier het die eerste gedrukte dokumente en werke in Armeens ontstaan, en hier het die Armeense kultuur en beskawing reeds 'n bloeitydperk beleef toe die huidige hoofstad Jerewan en ander nedersettings in die huidige Republiek Armenië nog onbeduidende plekke was.
Historiese en politieke agtergrond
Die republiek beheer die grootste deel van die vroeëre Outonome Nagorno-Karabach-oblast en 'n aantal Azerbeidjanse distrikte wat aan Armenië in die weste en Iran in die suide grens en 'n landkorridor tussen Artsach en die Republiek Armenië vorm.
Die gebied van Artsach, wat merendeels deur etniese Armeniërs bewoon word, was 'n omstrede streek tussen Armenië en Azerbeidjan toe dié twee lande in 1918 van die Russiese Ryk onafhanklik geword het. Nadat die Sowjetunie in beheer van die gebied was, is in 1923 die Outonome Nagorno-Karabach-oblast gevorm wat in administratiewe opsig deel van die Azerbeidjanse SSR uitgemaak het.
Die etniese konflik tussen Armeniërs en Azerbeidjanners het in die laaste jare van die Sowjetunie weer opgevlam en aanleiding tot die Nagorno-Karabach-oorlog gegee wat tussen 1991 en 1994 gevoer is.
Toe die verbrokkeling van die Sowjetunie reeds aan die gang was, is op 10 Desember 1991 'n referendum in Nagorno-Karabach en die naburige Sjahoemian-streek gehou wat tot die onafhanklikheidsverklaring van die Republiek Nagorno-Karabach gelei het. Die republiek word tans nie deur enige lidstaat van die Verenigde Nasies amptelik erken nie, insluitende Armenië. Dit word egter deur drie nie-lidstate van die VN erken wat hulself eweneens eensydig onafhanklik verklaar het: Transnistrië, Suid-Ossetië en Abchasië.
Sedert die wapenstilstand van 1994 is die grootste deel van Artsach en 'n aantal aangrensende Azerbeidjanse gebiede onder die gemeenskaplike militêre beheer van die Armeense weermag en dié van Artsach. Verteenwoordigers van die Armeense en Azerbeidjanse regerings neem sedertdien aan vredesonderhandelinge deel wat deur die sogenaamde Minsk-groep van die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa bemiddel word. Armeense onderhandelaars tree hierby ook namens die Republiek Artsach op.
Artsach handhaaf noue ekonomiese en politieke bande met Armenië. Die Armeense dram is die wetlike betaalmiddel in die land, en wette, wat deur die Armeense parlement in Jerewan aanvaar word, word gewoonlik ook in Artsach oorgeneem.
Vroeg in April 2016 het die konflik oor Artsach opnuut opgevlam. Volgens nuusberigte het die hewigste grofgeskutgevegte in dertig jaar gewoed waarin 18 Armeense en twaalf Azerbeidjanse soldate dood is. Een Azerbeidjanse helikopter is neergeskiet. Die Verenigde Nasies, die Verenigde State, Rusland en die Europese Unie het 'n beroep aan die twee konflikpartye gedoen om die gevegte te staak. Azerbeidjan het 'n eensydige skietstilstand afgekondig.
Hernude botsings het op die oggend van 27 September 2020 langs die Nagorno-Karabach-kontaklyn begin. Na 14 dae van konflik is 'n wapenstilstand aangekondig sonder om die duur daarvan te bepaal. Die partye het dit onderhandel na 'n besoek aan Moskou waar die Armeense, Azerbeidjanse en Russiese ministers van Buitelandse Sake tien uur lank beraadslaag het. Die wapenstilstand sal dit moontlik maak om krygsgevangenes en die lyke van die gesneuweldes uit te ruil. Die partye het ook onderneem om weer te begin onderhandel om hul territoriale geskil op te los. .
Etimologie
Die tradisionele Armeense landsnaam Artsach is afgelei van die Urarteïese provinsie Artechini (of Urtechini). Die gebied van die latere Karabach het in die 8ste eeu v.C. onder Urarteïese heerskappy gestaan.
Latere Armeense benamings vir die gebied is Gardar, Chatsjenk (afgelei van Chatsjen, een van die vyf vorstedomme van Artsach), Klein-Sioenik (afgelei van die Oud-Armeense provinsie Sioenik in Suidoos-Armenië), en Sew Ajgi ("Swart Tuin"). Die laasgenoemde vorm ook die basis vir die Turks-Russiese toponiem Karabach (afgelei van Turks kara "swart" en bachtsje "tuin"; in Armeens uitgespreek as Rarabach) wat egter eers vanaf die 14de eeu geleidelik gebruiklik geword het en as leenvertaling van die Persiese naam Bach-i siah beskou word (in teenstelling tot die "Wit Tuin" of Bach-i safid waarmee na Neder-Karabakh verwys is). Die "Wit Tuin" kom ooreen met die Oud-Armeense grensprovinsie Utik. Nagorno is aan Russies ontleen en beteken "bergagtig".
Karabakh bestaan in geologiese opsig uit 'n vlakte met 'n sagte helling (Armeens Artsachi hartawajr – "Vlakte van Artsach"; Dasjtajin Arzach/Rarabach – "Neder-Karabach") en 'n bergagtige gedeelte (Lernajin Artsach/Rarabach – "Berg-" of "Bo-Karabach").
'n Armeense aardrykskundige werk uit die 7de eeu verwys na die provinsies Artsach en Utik in die uiterste noordooste van die Armeense gebied. Die Koera het destyds as grensrvier gedien, met Aran ('n gebied wat deur 'n Kaukasiese volk bewoon is) aan sy linkeroewer. Die Armeniërs het hierdie gebied Arwank genoem, terwyl die Romeine daarna as Albania verwys het.
Toe die Perse in 428 die hele oostelike Kaukasus oorheers het, het hulle sowat een eeu lank Artsach, Utik en Albania as gemeenskaplike administratiewe eenheid saamgesmelt. In hierdie periode is Artsach-Utik dikwels met Albania verwar.
Die historiese Bo- of Berg-Karabach beslaan ongeveer 12 000 km² en is in teenstelling met ander streke in die Armeense Hoogland ryk aan water. Sy riviervalleie is bebos en het moontlik die aanleiding tot die benaming "Swart Tuin" gegee.
Terwyl die huidige onafhanklike republiek dié naam voer wat sedert die 19de eeu merendeels gebruik is, hou die Armeens-Apostoliese Kerk aan die tradisionele Armeense naam Artsach vas. In 2017 het die republiek egter 'n nuwe grondwet goedgekeur, waarvolgens die naam na Republiek Artsach verander is.
Geografie en klimaat
Die Republiek Artsach is bergagtig met Mrav (3 540 meter bo seevlak) en Kirs (2 725 m) as sy hoogste bergpieke. Groot dele van die land word deur 'n plato met hellings in die ooste en suidooste beslaan. Die gemiddelde hoogte van die land is 1 097 m.
Terter en Chatsjen is die belangrikste riviere. Die meeste riviere vloei na die Artsach-vallei. Die grootste waterliggaam is die Sarsang-dam wat in 1976 hoofsaaklik vir besproeiingsdoeleindes opgerig is.
Hebefilie
Hebefilie is ’n sterk seksuele voorkeur by volwassenes vir kinders in hul vroeë puberteitsjare, gewoonlik van 11 tot 14 jaar oud en met ’n Tannerontwikkelingsfase van 2 tot 3. Dit verskil van pedofilie (die seksuele voorkeur vir kinders voor hulle puberteit) en van efebofilie (die voorkeur vir laattieners, gewoonlik van 15 tot 19 jaar).
Sydney Cove
Sydney Cove is 'n klein baai aan die suidelike oewer van Port Jackson, aan die kus van die deelstaat Nieu-Suid-Wallis, Australië. Sydney Cove is die plek wat Kaptein Arthur Phillip tussen 21 en 23 Januarie 1788 gekies het as die ligging van die Britse strafkolonie in Australië en wat uiteindelik tot die stad Sydney ontwikkel het. Phillip se instruksies was aanvanklik gewees om die kolonie in Botanybaai te vestig maar hy het bevind dat Botanybaai nie 'n betroubare varswaterbron gehad het en ook nie voldoende beskutting gebied het vir skepe om anker te gooi nie.
Hebefilie
Beskrywing
Terwyl sommige mense met ’n voorkeur vir volwassenes kan dink tieners is aantreklik, stel navorsers voor hebefilie dui spesifiek op ’n voorkeur vir tieners bo volwassenes. Die ouderdomsomvang van hebefilie is benaderd, want die begin en einde van puberteit wissel. Meisies is gemiddeld 10 of 11 jaar oud wanneer puberteit begin en seuns 11 of 12. Daarom toon sommige definisies van chronofilies (seksuele voorkeure vir ’n spesifieke ouderdomsgroep) oorvleueling tussen pedo-, hebe- en efebofilie.
Voorstanders van die kategorisering van hebefilie reken die skeiding tussen ’n seksuele voorkeur vir kinders voor puberteit en dié vir tieners tydens of ná puberteit is klinies relevant. Volgens navorsing deur Ray Blanchard et al. (2009) kan manlike seksoortreders verdeel word in groepe volgens die verkose ouderdom van hulle slagoffers na aanleiding van hulle erektiele reaksiepatrone. Hy het voorgestel dat die DSM-5 om hierdie rede die bestaande diagnose van pedofilie verdeel in hebefilie en ’n enger definisie van pedofilie. Sy voorstel om hebefilie in die DSM-5 op te neem was omstrede en is nie aanvaar nie.
Hebefilie word nie algemeen as ’n parafilie of geestesteuring erken nie en daar word aansienlik debat gevoer of dit as enigeen van die twee geklassifiseer behoort te word.
Mandisi Mpahlwa
Mandisi Mpahlwa is 'n Suid-Afrikaanse politikus.
Republiek Artsach
Geografie en klimaat
Meer as 'n derde van Artsach is bebos. Die land is die natuurlike habitat van meer as 2 000 plantspesies, waarby die plantegroei van tipiese halfwoestyn-spesies in die steppegebiede tot Alpynse en toendra-plante bo die boomgrens in die hooglande en berggebiede wissel.
Rooi Rose
Rooi Rose was 'n Afrikaanse maandelikse vrouetydskrif wat in Suid-Afrika deur Caxton Magazines uitgegee is. Die eerste Rooi Rose verskyn in April 1942 met Mark Preston as skrywer. Die tydskrif het die lig gesien ten spyte van die Tweede Wêreldoorlog en probleme met die beskikbaarheid van papier. Die laaste uitgawe verskyn in Junie 2020.
Hierdie tydskrif word soms voor erkenning gegee as die begin van Charlize Theron se loopbaan, deur die Rooi Rose Supermodel van die Jaar -kompetisie.
Rooi Rose begin in 1944 weer herleef toe AM van Schoor en Hendrikus Potgieter by Marius Jooste se kantoor instap en voorstel dat die Afrikaans Pers Beperk, later Perskor, die tydskrif by hom (Potgieter) oorkoop.
Jooste en Van Schoor het R200 by 'n bank geleen en toestemming by die APB se direksie gekry. Later stel APB 'n voltydse redakteur aan, RP Visser, opgevolg deur ID van der Walt. Van Schoor word ondertussen redakteur van die Die Huisgenoot. Van der Walt vertrek in 1959 na Brandwag en Ulrich Stark wat voorheen by Die Vaderland gewerk het, neem oor, en kry bydraes deur André P. Brink, Len Lindeque en Ela Spence. Die eerste redaktrises was Susan de Winter en Martie Snyman.
Die tydskrif het aanvanklik ontspanningsverhale gebied, maar berig later ook oor aktuele onderwerpe soos die ontstaan van die Verenigde Nasies, die besoek van Koning George VI en sy gesin (1947), asook deurbrake op die mediese gebied. Teen 1960 was Rooi Rose 'n eenkleurblad (met die uitsondering van die buiteblaaie) van 120 bladsye per kopie. In 1970 word die tydskrif volkleur (wat ook handel oor modes en resepte) en teen die 1980's beslaan die inhoud glansfigure, modes, kos, heelwat brei- en hekelpatrone.
Republiek Artsach
Energiebedryf
Tans is die Sarsang-waterkragsentrale by die gelyknamige dam met 'n kapasiteit van 50 MW die belangrikste bron van energie in die Republiek Artsach. Hier word jaarliks tussen 90 en 100 miljoen kilowatt-ure krag opgewek. Danksy die voldoende plaaslike watervoorrade kan klein waterkragsentrales in feitlik elke streek van die republiek opgerig word.
'n Program vir die ontwikkeling van toekomstige energiebronne maak voorsiening vir die bou van agttien kleiner waterkragsentrales met 'n totale kapasiteit van sowat 140 MW. Sodra hulle voltooi is, sal Artsach oor 'n maksimale opwekkingsvermoë van 460 miljoen kilowatt-ure beskik en moontlik ook elektrisiteit na die buiteland kan uitvoer.
Rooi Rose
Met die skryf van François Verster se artikel in die Kaapse Bibliotekaris van Julie/Augustus 2016, is die maandblad se grootste uitdaging die internasionale tendens wat die digitale eeu teweegbring met die gewildheid van papiermedia wat taan. Tog beskik die Rooi Rose oor 'n "uiters lojale leserskring, wat steeds groei en diversifiseer".
Rooi Rose se sirkulasie tydens die tweede kwartaal van 2016 was 63 704, vergeleke met sy mededinger Sarie se 71 124.
Liao
Die Liao (Vereenvoudigde Chinees: 淮辽河; Tradisionele Chinees: 遼河; pinyin: Liáo Hé) is 'n rivier in die noordooste van die Volksrepubliek China (Mantsjoerye). Dié rivier ontstaan deur die saamvloei van die Xiliao He (西遼河 / 西辽河, Xīliáo Hé, "Westelike Liaorivier") en die Dongliao He (東遼河 / 东辽河, Dōngliáo Hé, "Oostelike Liaorivier") by Guyushu in die outonome gewes Binne-Mongolië. Aansluitend vloei die Liao in 'n suidelike en later in 'n suidwestelike rigting deur die provinsie Liaoning, wat ná dié rivier genoem is, wes van Shenyang en Anshan. Die Liao mond in 'n wye delta in die Geelsee uit. Die Liao-dinastie is na dié rivier genoem.
Wartenberg
Wartenberg is 'n stadsdeel in die Berlynse distrik Lichtenberg. In die plaaslike taalgebruik verwys die pleknaam gewoonlik nie na die historiese dorpskern nie, maar eerder na 'n buurt in die aangrensende stadsdeel Neu-Hohenschönhausen waar in die DDR-tydperk nuwe woonstelgeboue opgerig is.
Ligging
Wartenberg is in die noordelike deel van die stadsdistrik Lichtenberg geleë. Dit grens aan die Berlynse stadsdele Malchow, Neu-Hohenschönhausen en Falkenberg en aan die distrik Barnim in die deelstaat Brandenburg.
Geskiedenis
Markgraaf Albrecht I van Brandenburg het vanaf 1157 nuwe setlaars uit gebiede soos die Altmark, die Harz-gebergte, Vlaandere en die Ryngebiede uitgenooi om hulle in Brandenburg te vestig. Die nuwe aankomelinge het dikwels plekname uit hul tuislande aan die nuutgestigte Angerdörfer en straatdorpe (soos byvoorbeeld Wartenberg en Falkenberg) gegee. So dra ook Wartenberg, wat omstreeks 1230 gestig, dieselfde naam soos 'n aantal nedersettings in die Altmark.
Rammstein
Rammstein is 'n Duitse musiekgroep wat in 1994 in Berlyn gestig is. Hul harde musiekstyl en morbiede liedtekste wat omstrede onderwerpe behandel word dikwels as Neue Deutsche Härte ("Nuwe Duitse Hardheid") beskryf, terwyl die groepslede daarna as Tanzmetall ("Dansmetaal") verwys.
Wartenberg
Geskiedenis
Die voormalige dorpskerk van Wartenberg het waarskynlik omstreeks 1250 ontstaan. Hierdie kerkgebou is vroeër as een van die mooiste dorpskerke in Berlyn beskou, maar teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog vernietig. Enkele van sy skatte, soos die Maria-altaar, is egter verwyder voordat die kerk deur die Duitse leër opgeblaas is en kan tans in die Tabor-kerk te Hohenschönhausen en in die Märkisches Museum besigtig word.
Rammstein
Rammstein het bekendheid verwerf deur hul gebruik van ongewone stylmiddels en gesofistikeerde vertonings. Volgens die musiektydskrif Billboard is Rammstein tot op datum die internasionaal suksesvolste musiekgroep met Duitse liedtekste met meer as twintig miljoen albumverkope, waarvan meer as die helfte in die buiteland.
Wetloegarivier
Die Wetloega (Russies: Ветлу́га) is 'n rivier in die Europese deel van Rusland en 'n linkersytak van die Wolga. Dit is 889 km lank en is bevaarbaar.
NG gemeente Usakos
duimnael|regs|170px|Ds. Barend Rudolph Buys, leraar van 1950 tot 1952.
duimnael|links|320px|Die NG kerk op [[Usakos.]]
duimnael|regs|170px|Ds. W.V. Reynierse, leraar van 1966 tot 1971, toe hy terug keer na die [[Suid-Afrika|Republiek.]]
Die NG gemeente Usakos is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Namibië en hoewel dit eers in 1946 afgestig is, die moedergemeente van al vyf gemeente aan die Namibiese kus, buiten Lüderitz.
Stigting
Met sy afstigting het die gemeente Usakos buiten die dorpie Usakos ook Swakopmund en Walvisbaai ingesluit. Dit was 'n uitgestrekte distrik en het die naam gedra van wat destyds die hoofsentrum was, hoewel die kusdorpe Usakos in grootte lank al verbygesteek het. Die pastorie het op Usakos gestaan en van daar moes die enkele leraar die hele gemeente bedien. Teen 1952, ses jaar ná afstigting, het die gemeente 900 lidmate getel en 1 400 siele, van wie meer as tweederdes binne Usakos se dorp en distrik gewoon het. Teen 2010 het die lidmate meer as verdriedubbel tot 2 774, maar hiervan het nou minder as 4% (96) op Usakos gewoon, maar 36% op Swakopmund, 43% op Walvisbaai en 17% op Hentiesbaai.
Die destydse groot gemeente het gestrek van die dorre Namibkus vanwaar die plantegroei geleidelik op pad na Usakos al digter word totdat dit bosryk word met reekse berge by Usakos en verder.
Die gemeente is op 16 November 1946 van NG gemeente Omaruru afgestig, wat skaars vyf jaar vantevore 'n dogtergemeente geword het van die NG gemeente Otjiwarongo, wat in 1902 tot stand gekom het as die gemeente Moria. Die kerkie op Usakos se hoeksteen is gelê op 10 April 1936 deur ds. F.J.W. Koch, leraar van die gemeente Moria, en dieselfde jaar is die gebou ingewy. Op Walvisbaai is die NG kerkie op 2 Julie 1949 deur ds. B.J. Pienaar, die spoorwegleraar, ingewy. Die eerste leraar van Usakos, ds. P. Visser, wat na enkele jare na Vanrhynsdorp vertrek het, het die hoeksteen daar gelê. Op Swakopmund is ook in die beginjare 'n kerkie gebou waarvan die hoeksteen gelê is deur mev. A.F.W. Tydeman, een van die oudste lidmate van die gemeente wat haar jare lank beywer het vir die bou van 'n kerk op die strandoord van Suidwes. Voorheen is een maal per maand dienste gehou in die Duitse kerk.
Voor die afstigting is die drie dorpswyke van die groot gemeente Moria bedien deur ds. F.J.W. Koch en daarna deur ds. I.C. Schutte as wyke van Otjiwarongo, en sedert 1941 deur. di. L.W. Lemkuhl en G.P. du Toit as wyksdorpe van Omaruru. Die eerste leraar van die afgestigte gemeente was ds. P. Visser van 1947 tot 1949 en daarna kom ds. B.R. Buys wat van 1950 af aan die hoof gestaan het van die gemeente Usakos (Walvisbaai-Swakopmund), soos dit destyds bekend was.
Walvisbaai stig in 1952 van Usakos af en Swakopmund in 1957 van Walvisbaai af.
8 Oktober
8 Oktober is die 281ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (282ste in skrikkeljare). Daar volg nog 84 dae.
Cliona microstrongylata
Cliona microstrongylata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
NG gemeente Suiderkruis
duimnael|links|320px|Die NG kerk Suiderkruis, voorheen Potchefstroom-Suid.
Cliona microstrongylata
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2005 deur Carballo & Cruz-Barra.
NG gemeente Suiderkruis
regs|duimnael|170px|Ds. Abraham van Zyl, leraar van 1957 tot 1960.
regs|170px|duimnael|Ds. M.J.P. Olivier, leraar van 1960 tot sy aftrede op [[24 April 1988.]]
Blackpool
Blackpool (uitgespreek /ˈblækpuːl/) is 'n kusdorp in die graafskap Lancashire wat ook veral vir die Blackpool-toring bekend is. Die nedersetting het ongeveer 140 duisend inwoners in 2010 gehad.
NG gemeente Suiderkruis
Die gemeente is gestig in 1956 as die NG gemeente Potchefstroom-Suid, maar dié naam is in 2006, tydens die 50-jarige bestaan van die gemeente, verander na Suiderkruis Gemeente. Die kerkgebou is geleë by Kampstraat 108, Potchefstroom. In 2013 was die leraars drr. R.J. du Plooy en C.J. Calitz Daar was in daardie jaar 261 doop- en 751 belydende lidmate. Einde 2014 was dit 254 en 758. In 2014 is ds Benjan Knoetze beroep as jeugleraar. Die gemeente bedien tans (2016) 850 volwassenes en 150 kinders.
Cliona minuscula
Cliona minuscula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Schönberg, Grass & Heiermann.
Vause Raw
Vause Raw  (Durban, 21 September 1921 - 21 Maart 2001) was van 1977 tot 1984 leier van die Nuwe Republiek Party en daarna lewenslange president, hoewel hy die party oorleef het.
Hy het aan die Pretoria Boys High School gematrikuleer en aan die Universiteit van die Witwatersrand en die Johannesburgse Onderwyserskollege gestudeer. Hy het hom in Mei 1940 by die Suid-Afrikaanse Weermag aangesluit. Hy het as weermaglid na Midde-Afrika, Egipte en Europa gegaan. Tussen 1946 en 1950 het hy saam met sy pa in die distrik Cullinan noord van Pretoria geboer. Hy was sekretaris van die Pretoria-distrik se Landbou-unie en is as direkteur van Waterberg se Boerekoöperasie aangewys.
Sy openbare lewe begin in die jare 40 toe hy adjunkvoorsitter van die Verenigde Party se Pretoria-distrik was en in 1948 tot die afdelingsraad verkies is en daarin dien tot 1950. In 1951 is hy as die party se sekretaris in Natal aangewys. In 1955 is hy as senator vir die Verenigde Party in Natal benoem. Later jare was hy die party se amptelike woordvoerder oor veiligheid en vervoer.
Hy was medestigter, voorsitter en later nasionale leier van die Nuwe Republiek Party. In 1984 word hy opgevolg deur Bill Sutton, maar terselfdertyd as lewenslange president van die NRP aangewys. Hy het dié amp beklee totdat die party in Maart 1988 ontbind en die meeste lede hulle by die Nasionale Party aangesluit het. Hy het net voor die algemene verkiesing in 1987 om persoonlike redes uit die Parlement getree.