cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kleur
Kleur is 'n ervaring wat (in mense) afkomstig is van die vermoë van die delikate struktuur van die oog om drie verskillend-gefilterde analises van 'n beeld te kan onderskei. Die ervaring van kleur word beïnvloed deur die langtermyngeskiedenis (opbrengs) van die kyker, asook korttermyneffekte soos nabygeleë kleure. Die term kleur word ook gebruik om 'n eienskap van voorwerpe of ligbronne te beskryf wat onderskei kan word in die reseptore van die oog.
Die kleur van 'n voorwerp kan objektief gemeet word deur die golflengte van die lig vanaf die voorbeeld te meet.
Ons sien voorwerpe in verskillende kleure vanweë die lig wat hulle na die oog terugkaats. Glas laat al die kleure deur, dus lyk dit vir ons kleurloos.
Sir Isaac Newton het gevind dat wit lig deur middel van 'n prisma opgebreek kan word in 'n rëenboog van kleure. In die kleurspektrum kon hy sewe hoofkleure onderskei: rooi, oranje, geel, groen, blou, indigo en violet. Kleur is 'n gewaarwording wat die mens ondervind wanneer lig op die retina van die oog val. Dit het dus te make met die vertolking wat die brein gee aan die Jig wat op die retina val. Die drie kleure rooi, groen en blou word afsonderlik deur die retina uit 'n ligbundel geregistreer en die impulse word dan deur die brein hersaamgestel en as 'n bepaalde kleur vertolk.
Om die rede word daar in kleurtegnieke (verf, kleurfotografie, kleurdruk, kleurtelevisie, ensovoorts) slegs van drie basiese kleure gebruik gemaak, waaruit alle ander kleure dan saamgestel kan word. Daar moet onderskei word tussen die kleur van 'n ligbron (byvoorbeeld die son, 'n vlam, 'n gloeidraad, ensovoorts) en die kleur van 'n nie-liggewende voorwerp. In laasgenoemde geval word die kleur van die voorwerp bepaal deur die samestelling van die gedeelte van die invallende fig wat deur die voorwerp weerkaats of deurgelaat word. Die samestelling word bepaal deur selektiewe absorpsie, breking, interferensie en fosforessensie, ensovoorts.
Ontstaan van kleur
Kleur is een van die gewaarwordinge wat ervaar word wanneer 'n ligbundel op die retina van die oog val. Dit is 'n bykomende gewaarwording tot die blote waarneming van iets. 'n Voorwerp kan gesien word vanweë die kontras tussen ligter en donkerder dele, soos in die geval van 'n swartwit-foto.
Hierdie waarneming ontstaan sintuiglik deur die stafies in die retina van die oog, terwyl kleurwaarneming singtuiglik deur kegeltjies in die retina ontstaan. Die kegeltjies is minder sensitief as die stafies, wat meebring dat geen kleur in swak lig onderskei kan word nie. By sommige mense ontbreek die kegeltjies in die retina en sulke mense is dan sogenaamd kleurblind. Baie diere (byvoorbeeld honde en katte) is gedeeltelik of heeltemal kleurblind. By die waarneming van kleur kan twee bronne onderskei word:
- Die lig is regstreeks van 'n ligbron afkomstig (kleur van die bron).
- Die lig val op 'n voorwerp en word dan volgens 'n bepaalde samestelling weerkaats (kleur van ŉ voorwerp).
In die donker is daar van kleur nie sprake nie. Die belangrikste ligbron vir die mens is die son. Die lig direk van die son tesame met die verstrooide lig van die atmosfeer en die omgewing staan bekend as daglig. Die menslike oog is aangepas by die sonlig, en die neutrale indruk word wit genoem. Die lig van ander ligbronne word deur die oog nie as wit vertolk nie. Die lig van natrium vertoon geel, die van neon rooi en die van 'n gewone gloeilamp effens geel in vergelyking met die son se lig. Die brein is egter aanpasbaar en indien 'n persoon 'n lang tyd in kunsmatige lig vertoef, lyk neutrale voorwerpe weer wit. Wanneer 'n wit ligbundel op ŉ voorwerp vat, kan een van die volgende prosesse plaasvind:
- Die lig word onveranderd weerkaats. Die voorwerp lyk dan wit, byvoorbeeld die bladsy van 'n boek.
- Geen lig word weerkaats nie. Die voorwerp lyk dan swart, byvoorbeeld die letters op die wit bladsy van 'n boek.
- Slegs 'n klein hoeveelheid lig word onveranderd teruggekaats. Die voorwerp toon dan verskeie skakerings van grys.
- Sekere golflengtes lig word weerkaats en ander nie. Die samestelling van die teruggekaatste lig verskil dan van die van wit lig, en dit word deur die brein geïnterpreteer as die kleur van die betrokke voorwerp.
Die lig van die son bestaan uit golflengtes vanaf ongeveer 300 nm tot 'n paar duisend nm. Die maksimum-intensiteit is in die omgewing van 500 nm en die oog is dan ook aangepas om lig waar te neem in 'n golflengtegebied van ongeveer 410 nm tot 770 nm. Die verskillende spektrale kleure word benaderd geassosieer met 'n bepaalde golflengtegebied, soos volg: 'n Voorwerp wat alle lig van 410 nm tot 770 nm weerkaats, sal wit lyk, terwyl 'n voorwerp wat slegs lig van 540 nm tot 600 nm weerkaats, geel sal voorkom. Dit is egter nie die enigste faktor wat 'n voorwerp geel sal laat lyk nie. Ander moontlikhede is:
- 'n kombinasie van die naasliggende kleure, groen en oranjerooi, en
- 'n kombinasie van alle kleure behalwe blou.
As gevolg van laasgenoemde verskynsel word blou die komplementêre kleur van geel genoem. Insgelyks het elke ander kleur ook sy komplementere kleur. 'n Kleur saam met sy komplementere kleur gee weer wit lig. Verder blyk dit dat nie al die spektrale kleure nodig is om wit lig te verkry nie. Slegs die kleure blou, groen en rooi is nodig, en hierdie drie kleure word die primêre kleure genoem. Hierdie verskynsel hou verband met die retina van die oog. Daar is drie soorte kegeltjies wat afsonderlik gevoelig is vir die onderskeie primêre kleure en die gesamentlike prikkelings wat die drie soorte kegeltjies ontvang, word deur die brein as 'n bepaalde kleur geïnterpreteer. Geel lig sal dus hoofsaaklik die rooi en groen kegeltjies prikkel en glad nie die blou kegeltjies nie. Hoewel kleur dus verwant is aan ŉ fisiese grootheid, golflengte, is dit 'n subjektiewe belewing wat van persoon tot persoon kan verskil.
Spektrale samestelling
Die kleurkarakter van lig word bepaal deur die verskillende golflengtes wat in die ligbundel teenwoordig is, asook die relatiewe intensiteit van elke golflengte. Intensiteit as funksie van golflengte kan grafies as ŉ spektraalkromme voorgestel word. Die kleur van 'n voorwerp word bepaal deur die spektraalkromme van die invallende lig en die weerkaatsingspektraalkromme van die voorwerp.
'n Voorwerp wat slegs blou lig weerkaats, sal blou lyk as dit met wit lig belig word. Dit sal ook blou lyk as dit met blou lig belig word, maar as dit met enige ander kleur belig word, sal dit skakerings van blou en swart toon. Net so sal 'n voorwerp wat slegs geel lig weerkaats, swart voorkom as dit met blou lig belig word. Indien daarvan byvoorbeeld 'n rooi voorwerp gepraat word, word bedoel dat 'n rooi kleurindruk verkry sal word as dit met wit lig belig word. Die kegeltjies van die oog is verder ook nie ewe gevoelig nie. Grafieke is saamgestel wat die spektraalgevoeligheid van die menslike oog weergee.
Kleurvorming
Wit lig kan deur verskeie prosesse in sy kleurkomponente opgebreek word, naamlik deur breking, weerkaatsing, absorpsie, interferensie, verstrooiing en fosforessensie. Die mate van breking of buiging wat 'n ligstraal ondergaan as dit van een medium na 'n ander gaan, hang af van die golflengte van die lig. Hierdie verskynsel staan bekend as dispersie. Die verskillende kleurkomponente van wit lig word dus verskillend gebuig as dit byvoorbeeld van lug na glas verplaas word. Indien dit deur 'n asimmetriese glasvoorwerp soos 'n prisma gestuur word, word die verskillende kleure geskei.
'n Aanskoulike vorm van kleurvorming deur breking is die reënboog. Hier word sonlig deur waterdruppels gebreek en kleureffekte ontstaan. Kleurvorming deur selektiewe weerkaatsing word bepaal deur die aard van die eerste paar atoomlae van die oppervlak van 'n voorwerp. Dit kan sodanig wees dat net sekere kleure weerkaats word terwyl die ander geabsorbeer word, en die voorwerp toon dan 'n bepaalde kleur. Kleur word deur selektiewe absorpsie verkry deur van die deur gelate lig van 'n voorwerp gebruik te maak, soos in die geval van kleurfilters.
Bepaalde golflengtes word in die stof geabsorbeer en die deurgelate lig het dan 'n bepaalde kleur. So byvoorbeeld bevat geel glas 'n stof wat alle blou lig absorbeer en die deurgelate lig vertoon dan die komplementêre kleur, naamlik geel. Aangesien lig 'n golfverskynsel is, kan uitdowing van bepaalde kleure plaasvind deur interferensie. Uitdowing vind meestal net vir een bepaalde golflengte (kleur) plaas wat voldoen aan die interferensievereistes, en die komplementêre kleur word verkry. Hierdie verskynsel vind gewoonlik plaas by dun lagies en gee aanleiding tot kleureffekte wat uit verskillende hoeke waargeneem word, byvoorbeeld by seepborrels of 'n lagie olie op water.
Kleurmenging
Met hierdie tegniek word bepaalde kleure verkry deur verskillende kleure of kleurstowwe te meng of te kombineer. Twee "moontlikhede bestaan: subtraktiewe kleurmenging en additiewe kleurmenging. By subtraktiewe kleurmenging word met wit lig begin en word bepaalde kleure verwyder sodat die oorblywende lig die gewenste kleur het. Hierdie proses word by kleur- fotografie toegepas. Geskikte filters word gebruik om primêre kleure te verwyder.
Dit is nie noodsaaklik om een van die drie primêre kleure te verwyder nie. Ander stelsels van kleure en komplementere kleure kan ook gebruik word om die verlangde kleure te verkry. By additiewe kleurmenging word verskillende kleure met mekaar vermeng om die verlangde kleur te verkry. Dit word byvoorbeeld toegepas by kleurtelevisie, waar elke punt van die beeld op die skerm bestaan uit drie kolletjies wat elk een van die primêre kleure, rooi, groen en blou, uitstraal. Indien al drie kolletjies ewe sterk gloei, word wit lig verkry. Indien slegs die rooi kolletjies gloei, word rooi lig verkry; wanneer die rooi en groen kolletjies gloei, word geel lig verkry, ensovoorts.
Dit is ook by additiewe kleurmenging nie noodsaaklik om slegs die drie primêre kleure te gebruik nie. Ander stelsels van kleure en komplementere kleure kan ook gebruik word. In die kleurdrukproses word byvoorbeeld geel, magenta en siaanblou as primêre kleure gebruik.
kleurdiagramme
'n Verdere konsep by kleur is kleurversadiging. Dit is 'n maatstaf van die afwesigheid van wit Jig in die kleur. Hoe minder die kleur met wit lig vermeng is, hoe meer versadig is dit. 'n Mengsel van die drie primêre kleure, rooi, groen en blou, in die verhouding 100:100:100 lewer wit lig, terwyl 'n mengsel in die verhouding 100:50:50 ‘n rooierige lig gee.
Laasgenoemde geval kan beskou word as 'n mengsel van 50 dele wit lig (50:50:50) plus 50 dele rooi lig en die kleur is dan hoogs onversadig. Onversadigde kleure word pastelkleure genoem. 'n Ander belangrike konsep by kleur is die helderheid of luminansie. Dit is 'n maatstaf van die intensiteit van die lig of bepaalde kleurkomponent en word ook in ŉ skaalverhouding op kleurdiagramme weergegee, byvoorbeeld 100:60:30 vir die drie primêre kleure.
'n Bepaalde kleur kan saamgestel word deur die verhouding van 'n kleurdiagram af te lees. Dit is veral belangrik by die samestelling van verf, kleurstof vir materiale en kleurdruk. By kleurdruk word 'n wit agtergrond bedek met punte van verskillende hoeveelhede geel, magenta en siaanblou, en alle moontlike kleure kan verkry word deur die samestelling van 'n kleurkaart af te verkry.
Kleurruimte
Kleursamestelling kan ook voorgestel word deur drie primêre kleure op drie loodregte asse in 'n driedimensionele figuur. So 'n figuur staan bekend as die kleurruimte. Die kleur 200,120,60 is dieselfde as die kleur 100,60,30 maar verskil in luminansie. 'n Reguit lyn deur die oorsprong van die kleurruimte stel dus dieselfde kleur voor. 'n Kleurdriehoek word verkry deur 'n driehoekige vlak wat die drie kleurasse op gelyke afstand van die oorsprong af sny. As basiskleure word meestal die CIE-sisteem gebruik, wat in 1932 deur die Commission Internationale d'Eclairage vasgestel is.
R36 (Suid-Afrika)
Die R36 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat die N1 (tussen Louis Trichardt en Polokwane) verbind met Ermelo, via Tzaneen en Lydenburg.
Kleur
Kleurboom
'n Ander rangskikking van kleure in 'n driedimensionele ruimte is in 1915 deur Albert H. Munsell voorgestel. In hierdie stelsel word 'n tienkleurige sirkel gebruik waar die versadiging van binne na buite toeneem. Tien grade word van wit (heel binne) tot volle versadiging (heel buite) onderskei. 'n Aantal van die kleursirkels met verskillende luminansies word dan bo-op mekaar geplaas en ook hier word tien grade tussen wit en swart onderskei. Die figuur wat so verkry word, staan bekend as die kleurboom en vorm in wese 'n driedimensionele figuur met silindriese koördinate. 'n Kleur word weergegee met drie syfers wat die luminansie, die kleur en die versadiging aandui.
R36 (Suid-Afrika)
Dit is medebeskryf met die N4 vir 50 kilometer tussen Machadodorp en Patattanek, met 'n tolhek op hierdie gedeelte. Dit het voorheen verder suid geloop verby Ermelo na Amersfoort, maar dit word nou aangedui as deel van die N11.
Limpopo
Die R36 begin by 'n aansluiting met die N1 Nasionale Roete in Bandelierkop, 70 kilometer noord van Polokwane en 35 kilometer suid van Louis Trichardt. Dit begin deur 46 km suidoos te gaan om 'n kruising met die R81-pad te bereik. Die R36 en R81 deel dieselfde pad vir 1,5 km ooswaarts voordat die R81 'n eie pad na die noordooste word. Die R36 gaan 30 kilometer verder suidoos deur Modjadjiskloof om 'n kruising met die R71-pad te bereik en die stad Tzaneen binne te gaan.
Vanaf Tzaneen gaan die R36 vir 85 kilometer suidoos om die Olifantsrivier oor te steek en 'n t-aansluiting met die R527-pad te bereik. Vanaf hierdie aansluiting word die R36 die pad na die suid-suidweste en gaan dit vir 51 km voort om die noordoostelike eindpunt van die R555-pad te ontmoet, die Ohrigstadrivier oor te steek en die dorp Ohrigstad binne te gaan. Vanaf die Ohrigstad-dorpsentrum mik die R36 vir 18 kilometer suidwaarts om weereens die Ohrigstadrivier oor te steek voordat dit die westelike eindpunt van die R532-pad asook die R533-pad ontmoet en die Limpopoprovinsie verlaat om Mpumalanga binne te gaan.
Mpumalanga
Vanaf die R533-aansluiting gaan die R36 vir 27 km suid om die dorp Lydenburg (Mashishing) binne te gaan en die R37-pad te ontmoet. Die R37 sluit by die R36 aan en hulle deel een pad die dorp in as De Clerqstraat, dan oos as Voortrekkerstraat, tot by die Viljoenstraat-aansluiting, terwyl die R37 oos bly. Die R36 bereik na 2 km die noordoostelike eindpunt van die R540-pad.
Vanaf die R540-aansluiting in Lydenburg, gaan die R36 47 kilometer suid-suidwes oor die Krokodilrivier langs die Kwenadam om die westelike eindpunt van die R539-pad by 'n t-aansluiting te ontmoet. Chom se Hoogtepas is hier geleë. Die R36 word vanaf hierdie aansluiting die suidwestelike pad en mik 15 kilometer om 'n wisselaar met die N4 Nasionale Roete (Maputo-korridor) te bereik.
Die R36 sluit aan by die N4 Nasionale Roete en hulle deel een pad suidwes vir 8 kilometer, met 'n tolhek (Machado Tolplaza) op hierdie stuk, tot by die dorp Machadodorp (eNtokozweni). Net nadat die Elandsrivier in Machadodorp oorgesteek is, verlaat die R36 die N4 en word sy eie pad ooswaarts as Molenstraat, dan suidwaarts by die volgende kruising. Die R36 gaan 49 kilometer suidwaarts, omseil die Doornkop Wildreservaat om Carolina binne te gaan.
In die dorp van Carolina ontmoet die R36 die R33-pad en die R38-roete, hulle deel vir vier kilometer een pad voordat die R38 sy eie pad weswaarts word, terwyl die R36 suidwaarts wys. Die R36 gaan 26 kilometer suidwaarts voort na Breyten.
Vanaf Breyten strek die R36 vir 20 km suidwaarts om sy suidelike eindpunt te bereik, by 'n kruising met die N17 Nasionale roete, ongeveer 8 km noordoos van Ermelo.
Toringkerk
duimnael|links|240px|Die kerk se toring van nader gesien. Dis 57 m hoog vergeleke met die [[NG gemeente Aberdeen se kerktoring van 54,56 m.]] duimnael|240px|Die Toringkerk vanaf die noordekant gesien. Ds. [[Andrew Murray het die hoeksteen op 8 April 1905 gelê.]] duimnael|240px|Syaansig van die Toringkerk. duimnael|200px|Ds. [[W.A. Joubert, leraar van 1897 tot 1917.]] duimnael|regs|160px|Dr. M.J. van der Westhuizen was leraar van Noorder-Paarl van 1917 tot 1938 en daarna redakteur van die [[Kerkbode.]] duimnael|160px|regs|Ds. G.F.K. Carstens, leraar van 1962 tot 1965. duimnael|regs|160px|Ds. G.J.V. Vlotman, leraar van 1966 tot 1970.
Die Toringkerk in die Paarl is in 1875 as die NG gemeente Noorder-Paarl van die NG gemeente Paarl, ook bekend as die Strooidakkerk, afgestig.
Soos baie ander gemeentes, het hierdie gemeente ook sy ontstaan te danke gehad aan onderlinge stryd en verdeeldheid. Naas die verlange na beter geestelike bearbeiding op 'n dorp wat toe al te groot vir net een NG gemeente begin raak het, was die dieper liggende oorsaak van verdeeldheid in die Paarl die ontwaking van 'n volksbesef onder die Afrikaners in die tweede helfte van die 19de eeu.
Clathria levii
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1960 deur Sarà & Siribelli.
Toringkerk
Uit die stryd om die instandhouding van die Paarl Gimnasium, die bekende vrye kerkskool vir Christelike en moedertaalonderwys wat in 1858 deur ds. G.W.A. van der Lingen gestig is, en wat destyds as 'n "eilandjie in die see van verengelsing in die land" beskryf is, is die gemeente Noorder-Paarl gestig. Die gemeente was uit die staanspoor 'n sterk ondersteuner van die skool en het selfs die eerste 11 jaar van sy bestaan geldelike verantwoordelikheid vir die Paarl Gimnasium aanvaar.
Omdat die lidmate van die gemeente uit mense bestaan het wat bogenoemde ideale vir kerk en volk gekoester het en oor die hele Paarl verspreid gewoon het, is dit verklaarbaar waarom dr. Andrew Murray en sy mede-lede van die ringskommissie destyds die kerkraad van die Paarl versoek het om die gemeente sonder grenslyne te laat afstig. Die kerkraad het ingestem om geen hindernisse in die weg van afstigting te lê nie, anders sou daar beslis 'n skeuring in die plaaslike kerk ter wille van die ideale van die Afrikaanse taal gebeur het.
Op 26 Julie 1875 is Noorder-Paarl sonder grenslyne en met 377 lidmate afgestig. 'n Paar weke later is in die gemeente die Genootskap van Regte Afrikaners gestig om vir die erkenning van Afrikaans as skryftaal en vir die vertaling van die Bybel in Afrikaans te ywer. Op twee na was al die oorspronklike leiers van die G.R.A. lidmate van die gemeente.
Die gemeente het een van die grootste en sierlikste kerkgeboue in die land. Die eintlike Toringkerk met sy 57 m hoë, kenmerkende toring is eers in 1907 voltooi en in 1982 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Tulpstoel
Die Tulpstoel is in 1955 en 1956 deur Eero Saarinen, vir die Knoll-maatskappy van New York, ontwerp. Die stoel is in die eerste instansie ontwerp om by die komplementêre eettafel te pas. Die stoel vertoon die gladde lyne van modernisme, en was vir sy tyd, eksperimenteel met betrekking tot die gebruik van materiale. Die stoel word as 'n klassieke voorbeeld van industriële ontwerp beskou.
As gevolg van die futuristiese gebruik van kurwes en sintetiese materiale, word die stoel dikwels as verteenwoordigend van die ''ruimte-era' beskou.
Ontwerp en konstruksie
Saarinen was van mening dat die onderste gedeelte van stoele en tafels in 'n tipiese binneruimte, 'n lelike, verwarrende en onrustige omgewing skep. Hy wou die groot hoeveelheid stoelpote in vertrekke verminder.
Saarinen het gehoop om 'n glasvelselstoel, wat uit een stuk bestaan, te vervaardig, maar hierdie materiaal kon nie die basis ondersteun nie, en prototipes was geneig om te breek. As gevolg hiervan is die basis van die tulpstoel van gegote aluminium, met 'n rilsanbedekte afwerking, om by die boonste gedeelte van die stoel te pas, gemaak. Dit het 'n uniforme voorkoms van eenheid aan die stoel verleen. Die boonste dop van die stoel is gevormde veselglas, met 'n versterkte, plastiek gebonde afwerking. Die gestoffeerde skuimrubber kussing, met 'n kleefstrookopening, kon van die stoel verwyder word.
5 Augustus
5 Augustus is die 217de dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (218de in skrikkeljare). Daar volg nog 148 dae in die res van die jaar.
Dillon Lerm
Dillon Lerm (geb. 13 Oktober 1981) is ’n Afrikaanse en Engelse sanger. Hy tree ook op as seremoniemeester.
Hy is in Bloemfontein gebore en het vroeg reeds gesing, onder meer in die Bloemfonteinse Kinderkoor, Grey-kollege Indomitos en die Universiteit Stellenbosch se koor. Hy was ook al op BokRadio 98.9fm in Kaapstad en Suid-Kaap Stereo.
Dillon is in 2012 aangewys as beste nuwe kunstenaar by die Wes-Kaapse Bokkie Toekennings en in 2013 benoem as beste manlike sanger in die Wes-Kaap.
U1.27
Die grootte van U1.27 word geraam op sowat 4 miljard x 2 miljard x 1,2 miljard ligjare (1 240 miljoen x 640 miljoen x 370 miljoen parsek). Dit het ’n massa van 6.1 mson (sonmassas). Dit lê in die sterrebeeld Leeu. Die naam kom van sy gemiddelde rooiverskuiwing van 1,27.
Blue Danube (kernwapen)
Die Blue Danube is die eerste operasionele kernwapen van Brittanje. Dit het ook verskeie ander name gehad: Smallboy, die Mk.1 Atoombom, Spesialebom en OR.1001, 'n verwysing van die operasionele behoefte waarvoor dit gebou was.
Swjatoslaf II van Kiëf
Swjatoslaf II (Russies: Святослав Ярославич; 1027–1076) het van 1073 tot met sy dood as grootprins oor Kiëf-Roes regeer. Hy was die seun van Jaroslaf die Wyse.
Blue Danube (kernwapen)
Die Britse Lugmag se V-bomwerper mag was aanvanklik geoormerk om die Blue Danube as hulle primêre wapen te gebruik, dit was voor die waterstofbom nog ontplof het. Op daardie stadium het die Britse militêre beplanners nog geglo dat 'n kernoorlog geveg en gewen kan word met atoombomme wat ongeveer net so groot was as Little Boy wat op Hiroshima gegooi is. Vir die rede het hulle 'n voorraad van 800 kernbomme voorsien van ongeveer 10-12 kiloton sterkte. Die V-bomwerpers se bomrakke was ontwerp om groot genoeg te wees om die Blue Danube te kon dra. Op daardie stadium was dit die kleinste moontlike bom moontlik gegewe die tegnologie wat in 1947 bestaan het toe die planne geformuleer is. Die aanvanklike plofkop vir die Blue Danube is gebaseer op navorsing wat met Operasie Hurricane, die eerste Britse kernsplytingtoestel (wat nie ontwerp was om as wapen gebruik te word nie), behaal is met toetse in 1952. Die werklike Blue Danube plofkop is getoets by Marcoo op die oppervlakte en Kite (vryvaltoets) in Maralinga, Australië deur Britse, Kanadese en Australiese wetenskaplikes in die tweede helfte van 1956.
Tallinn
Tallinn (wat ook onder sy historiese naam Reval bekend staan) is die hoofstad en grootste stad van Estland (Noordoos-Europa). Die stad lê aan die Finse Golf in die noord-weste van Estland, teenoor die Finse hoofstad Helsinki. Tallinn is 'n belangrike nywerheid- en kulturele sentrum en die beduidendste Estniese seehawe.
Swjatoslaf II van Kiëf
Ná die dood van sy pa het hy en sy broers Wsewolod en Isjaslaf saamgespan en Kiëf-Roes tot in 1072 regeer. In 1067 het hulle Wseslaf van Polotsk verslaan en hom gevange geneem. ’n Jaar later is die broers egter deur Polotsk verslaan. Ná ’n ruk het Swjatoslaf met ’n kleiner leër teruggekeer en Polotsk verslaan, wat sy aansien by die bevolking aansienlik laat styg het.
Swjatoslaf se eerste vrou se naam was Kilikia; sy was moontlik ’n Kaukasiese prinses. Hul seuns was Oleg, Gleb, Roman en Dawid. In 1072 is hy met Oda, ’n dogter van ene graaf Lippold, getroud. Hulle het ’n seun, Jaroslaf, en moontlik ’n dogter gehad.
In 1073 het daar ’n einde gekom aan die gesamentlike mag toe Swjatoslaf, met sy jonger broer Wsewolod se steun, sy broer Isjaslaf van sy mag ontneem en self sy plek inneem.
Tallinn
Voordat Tallinn in 1721 aan Rusland afgestaan is, was dit 'n besitting van die geestelike Duitse Swaardbroeder-ridderorde en later van die Duitse Orde (1346-1561) en Swede (1561-1710). In 1919 het dit die hoofstad van die onafhanklike Republiek van Estland en was ná die inlywing by die Sowjetunie tussen 1940 en 1991 die hoofstad van die Estniese Sosialistiese Sowjetrepubliek. Ná die ontbinding van die Sowjetunie in 1991 het Tallinn weer die hoofstad van 'n onafhanklike Estniese staat geword. Naas Turku in Finland is Tallinn as die Europese Kultuurhoofstad van die jaar 2011 aangewys.
Klimaat
Die klimaat van Tallinn word deur koue winters, koel lentes met min reën, matig warm somers en lang en reënerige najare gekenmerk. Soms styg die kwik tydens die Estniese somer weke lank tot temperature van omtrent 30 °C, en die warm weer duur voort tot die middel van Oktober. Die gemiddelde temperature is -4 °C in Februarie en +16,7 °C in Julie.
Demografie
Die totale bevolking van Tallinn het op 1 Maart 2019 440 776 beloop. Gratis toegang tot die hoofstad se openbare vervoer en ander subsidies vir Tallinn se inwoners word as die hoofredes vir die snelle bevolkingsgroei aangevoer. In Januarie 2012 het die inwonertal nog op 416 144 gestaan.
In September 2008 het Este 52,3 persent van die totale bevolking verteenwoordig, etniese Russe 38,5 persent, terwyl 3,9 persent van Oekraïense en 5,3 persent van ander etniese afkoms was.
Alhoewel Estnies die status van amptelike taal het, word ook Russies, Fins, Engels en Duits gebesig of deur baie bewoners verstaan. Die oorwegende meerderheid van die bevolking is Christene, waaronder 30 persent Lutherane, 28 persent Russies-Ortodokse en drie persent Rooms-Katolieke. In die praktyk beoefen slegs 'n minderheid enige godsdiens.
Boukuns
Die argitektoniese erfenis van Tallinn strek oor sewe eeue en sluit talle historiese geboue in die Gotiese, Renaissance-, Barok- en Klassisistiese boustyl in.
Op die Domkerkberg het die geskiedkundige Oud-Estniese bakermat van Tallinn, die boerevesting of linna ontstaan. Die Estniese woord vir stad, linn, is van hierdie term afgelei. 'n Ander naam vir die vesting, lindanise, is vermoedelik ter ere van Linda, die legendariese held Kalev se vrou, gebruik.
Die Hansetydperk tussen die 14de en 16de eeu word as die Goue Tydperk van Tallinn beskou. Nadat baie van die geskiedkundige geboue tydens die Sowjet-heerskappy verwaarloos is, het die bewoners ná die onafhanklikwording van Estland moeite gedoen om die historiese Middeleeuse karakter van die stadsentrum te herstel, en die gilde- en koopmanshuise, kerke, stadsmure en torings is intussen na hul oorspronklike toestand terug verander. Tallinn se historiese stadskern word verdeel in die sogenaamde Bostad of Domkerkberg (Esties: Toompea), die oudste gedeelte van die huidige sentrum wat rondom die kasteel van die Duitse Orde ontstaan het en oorspronklik deur leidende ridders van die orde, adellikes en die geestelikheid bewoon is.
Die sogenaamde Benedestad is deur Hanseatiese koopmans en ambagsmanne bewoon aan wie die vroeëre Reval sy ekonomiese welvaart te danke gehad het. Bo- en Benedestad is deur 'n versterkte stadsmuur van mekaar geskei. Die hele historiese stadskern, wat in sy geskiedenis nouliks deur oorlogshandelinge geraak is nie en sodoende bewaar gebly het, is deur UNESCO in 1997 as wêrelderfenisgebied gelys.
Suid-oos van die historiese stadskern het kwartiere met talle moderne winkelsentrums en kantoorgeboue met glas- en metaalfasades ontstaan. Tallinn se voorstede word deur woonstelblokke uit die Sowjet-tydperk oorheers, terwyl in Kadriorg, 'n stadsdistrik in die noord-ooste, 'n slot, 'n tuin en houthuise uit die Tsare-tydperk bewaar gebly het.
Sakrale boukuns: kloosters
In die Middeleeue was daar drie groot kloosters in Tallinn. Die oorblyfsels van die Dominikaanse Orde se magtige klooster in die oustad verwys net soos die bouvalle van die Sint Birgitta-klooster in die stadsdeel Pirita na die ruim skenkings wat plaaslike burgers destyds gemaak het.
Die puin van die ou kloosterbouvalle is eers in die 19de eeu en nog eens ná die Tweede Wêreldoorlog opgeruim, terwyl die geboue gedeeltelik omgebou is. Die laer gedeelte van die Katharinakerk met die Gotiese wesportaal en grafplate aan sy buitekant het bewaar gebly, net soos die voormalige kloosterstoorhuis, die dormitorium, dele van die kruisgange, die kapittelsaal en een gebedskapel.
Blue Danube (kernwapen)
Die Blue Danube ontwerp het die fisiese Hurricane inhoud in 'n ballistiesgevormde omhulsel geplaas met vier vinne wat uitskiet sodra die bom laat val word. Die vinne het 'n stabiele ballistiese baan verseker van die beplande loslaathoogte van 50 000 voet. Daar is aanvanklik van 'n plutoniumkern gebruik gemaak maar alle operasionele modelle het 'n saamgestelde plutonium/uraan-235-kern gebruik. Daar was ook 'n toets gedoen met slegs 'n uraankern. Die ontwerpbestuurspan het aangedring op 'n sterkte van 10-12 kiloton per bom vir twee redes: eerstens om die gebruik van skaars en duur kernsplytingsmateriaal te verminder; en tweedens om die risiko van voorontsteking ('n konsep wat op daardie stadium nog nie goed begryp is nie) te verminder. Die gebruik van 'n saamgestelde plutonium/uraankern was juis verkies om voorontsteking te verminder. Daar was baie planne vir bomme met 'n sterkte van tot 40 kiloton maar nie een is ontwikkel nie, hoofsaaklik as gevolg van die skaarste aan kernsplytingsmateriaal.
Marietjie, Maraia, Maryne
Afrikaanse woorde
"Daar't drie gawe nooi'ntjies gewoon in my buurt, Marietjie, Maraia, Maryne-- en as ek net wis wie die mooiste een was, dan was een van hulle nou myne. Maar Saterdagaande--my boordjie, my das, my kuif sou ek ruil met g'n man nie; my vryperd staan klaar teen die peperboom vas, en ek moet besluit, maar ek kan nie.
Die Sondag't Marietjie gebooie laat loop-- toe staan daar 'n groter berg voor my; want as ek Marai of Maryne nou vra, wat word van die outjie wat oorbly? Die Saterdag wou ek ou Poon maar laat kies en los toe die teu'ls so 'n bietjie; maar gou moes ek stop want hy kies in galop gedorie die pad na Marietjie.
Blue Danube (kernwapen)
Die eerste Blue Danube is in November 1953 by die Britse Lugmag se tydelike voorraadbasis te Wittering afgelewer, alhoewel daar toe nog nie vliegtuie beskikbaar was om die bom te dra nie. 1321 Eskader was gevestig te Wittering in April 1954, toegerus met Vickers Valiants om die Blue Danube in die lugmag se dienste te integreer. Die Short Sperrin kon ook die Blue Danube dra en daar was twee prototipes beskikbaar as 'n rugsteunaksie in geval die V-bomwerpers faal. Argiewe wat sedertdien beskikbaar geword het, toon aan dat daar 58 bomme afgelewer is alvorens produksie verskuif is na die kleiner en beter Red Beard bom. Die Red Beard kon die Blue Danube se splytingkern gebruik en kon ook deur kleiner vliegtuie gedra word. Dit is onwaarskynlik dat al 58 bomme operasioneel was op enige tydstip. Die Blue Danube is in 1962 uit diens gestel.
Permanente bomstoorfasiliteite is by lugmagbasisse te Barnham en Faldingworth in Lincolnshire gebou. Hierdie fasiliteite was spesifiek ontwikkel om die verskillende komponente te kon stoor in klein geboutjies wat hutches genoem is, met die plofstofelemente wat in spesiaalvoorbereide stoorplekke bewaar is. Hierdie fasiliteite is gesluit in 1963 en te koop aangebied, Barnham het 'n industriële area geword.
Marietjie, Maraia, Maryne
Afrikaanse woorde
Die Sondag't Maraia gebooie laat loop-- en dus bly Maryne die laaste. Ek troos toe myself, sy's die mooiste vir my en buitendien woon sy die naaste. Die Saterdagaand was ek vroeg aan haar sy en voel hoe ek wurg aan die vrawoord; maar voor ek beswyk, neem ek haastig die wyk, jaag huistoe, maar sonder die jawoord.
Blue Danube (kernwapen)
Van die grootste tekortkominge van Blue Danube was die gebruik van onbetroubare loodsuurbatterye om krag te voorsien vir die afvuurkringe en radar hoogtemeters. Latere modelle het die meer betroubare stulugturbines (ram-air turbine) generators of termiese batterye gebruik. Blue Danube was nie werklik ontwerp om die stampe en stote van dienstydperke te verduur nie, dit was eerder 'n reuse wetenskaplike eksperiment wat herontwerp moes word om al die stampe te verduur. Hierdie probleme is almal uitgeskakel met die Red Beard bom. Dieselfde kan gesê word van Fat Man, die Amerikaanse bom, dit is vinnig herontwerp na afloop van die Tweede Wêreldoorlog.
Marietjie, Maraia, Maryne
Afrikaanse woorde
En Sondag't Maryne gebooie laat loop-- my hart het gejuig van verligting; want totdat hul sussies eers aangeneem is, rus daar nou op my geen verpligting. Dis snaaks tog, die liewe ou lewe se loop, Marietjie, Maraia, Maryne: het ek net in daardie tyd lootjies getrek, dan was een van hulle nou myne."
Cannon Rocks
Cannon Rocks is 'n klein kusdorpie aan die Indiese Oseaan in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika, tussen Boknesstrand en die grens met die Groter Addo-Olifant Nasionale Park. Dit is 135 km oos van Port Elizabeth en 180 km wes van Oos-Londen geleë en ongeveer 15 minute vanaf die dorpie Kenton-on-Sea. Port Alfred is ongeveer 30 km oos van Cannon Rocks. Cannon Rocks is deel van die Ndlambe Plaaslike Munisipaliteit in die Sarah Baartman-distriksmunisipaliteit van die Oos-Kaap.
Blue Danube (kernwapen)
Dele van die Blue Danube kan deur die publiek besigtig word by die Sellafield-besoekersentrum in Cumbria. 'n Replika van Blue Danube word ook vertoon by Barnham.
Cannon Rocks
Die dorp is genoem na twee kanonne van historiese belang en is naby aan die Diaskruis, wat vyf eeue gelede deur Bartolomeus Dias, die eerste Portugese ontdekkingsreisiger wat om die ooskus van Suid-Afrika gevaar het.
Cannon Rocks is 'n belangrike merker vir weervoorspellings aan die kusstreek. Dit verdeel twee seksies: Plettenbergbaai na Cannon Rocks; en Cannon Rocks tot Keimond.
Petrolbos
Die Petrolbos (Erica hexandra) is 'n klein boom wat groei in die ooste van Zimbabwe.
Lauderdale Maitland
Lauderdale Maitland (1879 – 28 Februarie 1929) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rebecca the Jewess (1913) en What's Bred... Comes Out in the Flesh (1916).
Valdezia
Valdezia is 'n dorp in Makhado Munisipaliteit in Limpopo, Suid-Afrika.
NG gemeente Delareyville-Oos
duimnael|regs|170px|Ds. J.A. Claassens, die leraar van 1962 tot 1967.
Die NG gemeente Delareyville-Oos is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is in 1962 gestig. Die kerkgebou is geleë by Proteastraat 44, Delareyville. In 2015 was die leraarsamp steeds ná enkele jare vakant. In 2013 was hier 67 doop- en 284 belydende lidmate, maar dié syfers is nie bygewerk vir die uitgawes van die NG Kerk se Jaarboek van 2016 tot 2021 nie.
R37 (Suid-Afrika)
Die R37 is ’n provinsiale roete in Suid-Afrika wat Polokwane met Nelspruit verbind via Burgersfort en Lydenburg.
Polokwane
Die R37 begin in sentrale Polokwane, by 'n kruising met die twee eenrigtingstrate (Grobler- en Thabo Mbekistrate), net wes van die kruising van die R101 met die R71-roete. Dit gaan suidwaarts as Kerkstraat en kruis die nuwe Polokwane Oostelike verbypad (N1 Nasionale Roete) en gaan verby die Polokwane-wildreservaat se wesgrens.
Die R37 gaan vir 30 km suidwaarts om die eindpunt van die R579-pad te bereik. Hier draai dit suidoos vir 7 kilometer tot by die oostelike eindpunt van die R518-pad noord van Lebowakgomo. By hierdie aansluiting draai die R37 oos en word die eerste gedeelte van die Orrie Baragwanathpas. Na 25 km ooswaarts bereik dit 'n kruising suid van Ga-Makgoba, waar die Orrie Baragwanathpas die pad na die noordooste word, terwyl die R37 rigting oos voortgaan. Net hierna steek die R37 die Olifantsrivier oor.
Burgersfort
Vanaf die Olifantsrivierkruising gaan die R37 vir 77 km suidoos om Burgersfort binne te gaan, net nadat dit die Steelpoortrivier gekruis het, en bereik 'n aansluiting met die R555-pad. Die R555 en die R37 vorm byna 2 kilometer suidoos dieselfde pad tot by die eerste kruising verby Burgersfort Mall. Die R37 gaan nou vir 58 km suidwaarts deur plaasboorde, verlaat die provinsie Limpopo en gaan Mpumalanga binne, oppad na die dorp Lydenburg (Mashishing).
Lydenburg na Sabie
In Lydenburg se noordelike voorstad ontmoet die R37 die R36-pad en vorm dit saam 'n pad suidwaarts tot in die middestad as De Clerqstraat, dan oos as 1ste straat, voordat die R36 sy eie pad suidwaarts na Dullstroom word by die kruising van Viljoenstraat. Die R37 gaan ooswaarts verder as Voortrekkerstraat voordat die Long Tompas bestyg word. Die pas gaan sig-sag vir 46 kilometer ooswaarts, tot dit die R532-pad net suid van die bosboudorp Sabie ontmoet.
Sabie na Nelspruit
By die R532-aansluiting suid van Sabie, draai die R37 suid weg vir 47 km suid-suidoos en ontmoet die oostelike eindpunt van die R539-pad by die stad Nelspruit (nou Mbombela). Dit bereik eers 'n kruising met die nuwe Mbombela Noordelike verbypad (N4 Nasionale Roete; Maputo-korridor) voordat die voorstad Riverside binnegaan en sy eindpunt bereik word by 'n kruising met die R40-roete (Madiba-rylaan), net langs die Krokodilrivier by die R40-kruising.
Sakhile, Mpumalanga
Sakhile is 'n groot township aangrensend tot Standerton, in Lekwa Plaaslike Munisipaliteit, Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalanga, Suid-Afrika.
Clathria lizardensis
Clathria lizardensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Claire Anderson
Claire Anderson (8 Mei 1891 – 23 Maart 1964) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Mask (1918), Crown Jewels (1918), The Fatal Sign (1920), en Who Am I? (1921).
Blaar Coetzee
Barzillai (Blaar) Coetzee (of Barzilia, volgens sy geboortesertifikaat, Hopetown, Kaapprovinsie, 14 Mei 1914 – Seepunt, Kaapstad, 29 Augustus 1974) was ’n Suid-Afrikaanse politikus, ambassadeur, koerantman, sakeman en boer.
Herkoms en opleiding
Coetzee het sy skoolopleiding op Burgersdorp en Humansdorp ontvang. Ná skool is hy na die Universiteit van Stellenbosch om in die regte en ekonomie te studeer. Toe reeds was hy ’n omstrede figuur. As tweedejaar in 1934 het hy vir die sogenaamde studentevolksraad gestaan as lid van die Sosialistiese Party onder leiding van Sam Kahn, die latere Kommunistiese Volksraadslid. Indertyd het hy die redenaarsbeker verower.
By Die Suiderstem en Ons Land
Coetzee het hom eers op die joernalistiek toegelê en wel as politieke medewerker van die Kaapse VP-lyfblad, Die Suiderstem. Enkele jare later het hy redakteur geword van Ons Land, die VP se halfweeklikse nuusblad in Port Elizabeth. Dié koerant is einde Oktober 1939 gestig, kort ná die skeuring in die VP toe genl. J.B.M. Hertzog, eerste minister van die Unie van 1924 tot 1939, en sy volgelinge die party verlaat het nadat sy mosie van neutraliteit in die Tweede Wêreldoorlog in die Volksraad verslaan en genl. Jan Smuts weer eerste minister geword het. Ons Land, gestig deur die Unie-Volkspers op 27 Oktober 1939, het Dinsdae en Vrydae verskyn en was 'n veel kleiner en swakker koerant as Die Suiderstem. Dit was in besonder op die Oos-Kaap gerig. Die naam Grenswag is eers oorweeg, maar later is besluit om die naam van die oud SAP-koerant wat in 1930 in Kaapstad gesneuwel het, te laat herleef. Coetzee het 'n besonder lewendige en soms gewilde rubriek, "Politiek, deur Jan Kieser", geskryf waarin hy talle teenstanders van die regering se oorlogsbeleid bygekom het. Die trant van dié rubriek word as "aanstootlik aggressief" beskryf. Teen 1950 het Die Suiderstem sowel as Ons Land gevou ná die VP se skokkende nederlaag in die algemene verkiesing van 1948, hoewel steeds met 47,9% van die stemme, vergeleke met die NP se 37,2%.
LUR en tydskrifuitgewer
In 1943 het Coetzee na Johannesburg verhuis waar hy 'n uitgewersmaatskappy begin en redakteur van die VP-nuusblad Eendrag geword het. Daar was reeds in 1933 sprake van die stigting van 'n Afrikaanse blad in die Goudstad wat die regerende party goedgesind sou wees. Dié voorneme is weer in 1941 geopper, waarna Eendrag drie jaar later tot stand gekom het. Dit het omstreeks 1946 doodgeloop. In 1944 het Coetzee lid van die Kaapse provinsiale raad (LPR) vir die VP in die kiesafdeling Port Elizabeth-distrik geword en in 1949 LPR vir die Transvaalse kiesafdeling Parktown. Hy is ook dadelik as lid van die uitvoerende komitee (LUK) aangewys om so op 34-jarige leeftyd die jongste LUK tot in daardie stadium te word.
In dieselfde jaar het hy Goeie Hoop Uitgewers en die tydskrif Keur begin. Coetzee was die eienaar-redakteur van die populistiese (volgens sommige "berug" en selfs "pornografiese) tydskrif Fyn Goud, waarmee hy naam in die mediabedryf gemaak het. Vroeg in 1950 het hy Hugh Winston ("Hint") Hyman gevra of hy Keur sou oorneem. Hyman en sy vrou, Baby, het die aanbod aanvaar en die tydskrif, met 'n sirkulasie van 8 000 eksemplare, vir £700 gekoop. Later het die Hymans ook Fyn Goud by Coetzee gekoop. Die gekombineerde tydskrif, Keur en Fyn Goud, het egter nie goed gevaar nie omdat dit te "gewaagd" vir sy destydse lesers was. Later is die naam verander na Ster, maar Keur, wat ’n tyd lank deel was van Ster, het in 1967 weer ’n selfstandige titel geword wat voortleef as Vrouekeur.
Nadat die verbod wat vir die duur van die Tweede Wêreldoorlog op die oprigting van nuwe uitgewerye gegeld het, opgehef is, het talle boekklubs ontstaan om in die groot vraag na ligte leesstof te voorsien. Die belangrikste van dié nuwe klubs was Goeie Hoop Uitgewers van Johannesburg. Coetzee was die stigter sowel as voorsitter van die direksie van dié uitgewery. Op 29 Junie 1951 het Goeie Hoop 'n nuwe filiaal geregistreer: Tafelberg Uitgewers (Edms.) Bpk. Die eerste direkteure was Coetzee, S. van der Heever, S.R. Porter, H.F. Hope en E.E.C. le Feuvre. Die maatskappy het op 1 Augustus 1951 tot stand gekom met 'n kapitaal van £10 000. Coetzee het J.D. Pretorius, rekenmeester by Coca-Cola in Johannesburg, as bestuurder aangestel. Nes Goeie Hoop, het Tafelberg begin met baie ligte leesstof. Die boekklubs het 'n aantal boeke wat oorgebly het van vorige oplae gratis weggegee aan nuwe lede. Toe Unie-Volkspers gelikwideer word, het Tafelberg op die bankrotvendusie 'n klomp van die ou boeke vir sowat £5 000 gekoop en gebruik vir sy aanbod van gratis boeke. Die nuwe boekklub is onder meer in Die Huisgenoot se 1951-vakansie-uitgawe aangekondig. Teen 1958 het 182 titels reeds by Tafelberg verskyn. Naas Fyn Goud wat Goeie Hoop uitgegee het, het Tafelberg Die Beste, op die lees van Reader's Digest geskoei, uitgegee. Dit was egter 'n mislukking en is gestaak voor dit 'n groot verlies kon ly. Tafelberg was so 'n sukses onder leiding van J.D. Pretorius dat die Nasionale Boekhandel, 'n filiaal van due Nasionale Pers, dit in 1959 oorgeneem het om Pretorius se dienste vir hul uitgewery te bekom. Die direksie van die Nasionale Pers het Coetzee se aanbod van 'n koopprys van £62 500 op 9 September 1959 aanvaar.
NG gemeente Derby
duimnael|regs|160px|Ds. Jan Hendrik Crous, was leraar van die [[NG gemeente Reddersburg van 1950 tot sy eerste aftrede in 1953. Daarna was hy nog van 1958 tot 1961 leraar van Derby en van 1961 tot sy tweede en laaste aftrede in 1963 die eerste leraar van Parys-Wes.]]
Blaar Coetzee
Volksraadslid
In 1953 is Coetzee vir die kiesafdeling Noordrand tot Volksraadslid verkies, steeds vir die Verenigde Party, toe hy 5 501 stemme op hom verenig, 'n meerderheid van 1 873 op F.S. Steyn van die Nasionale Party. Hy en 'n groepie VP-lede, onder wie dr. Abraham Jonker, Bailey Bekker, Arthur Barlow, en dr. Vernon Shearer, het in dieselfde jaar teen die leierskap van adv. J.G.N. Strauss, genl. Smuts se opvolger, gerebelleer, waarop hulle uit die VP-koukus geskors is. Dit het meer oor persoonlike geskille as oor beginselsake gegaan.
Na die Nasionale Party
Dr. D.F. Malan was van mening dat hy op hul steun vir die wetgewing oor afsonderlike verteenwoordiging vir die Kleurlinge sou kon staatmaak, maar hierdie verwagting is nooit verwesenlik nie. In 1954 het Coetzee en sy mederebelle die Nasionale Konserwatiewe Party gestig. Ná drie jaar het hierdie party, wat nooit aan ’n algemene verkiesing deelgeneem het nie, ontbind en het Coetzee sy uittrede uit die politiek oorweeg. Die eerste minister, adv. J.G. Strijdom, het hom egter oorreed om hom as kandidaat vir die Nasionale Party (NP) tydens die algemene verkiesing van 1958 in Vereeniging beskikbaar te stel. Hy het 6 171 stemme op hom verenig vergeleke met S.J.M. Steyn van die VP se 5 328. Dit was nadat Steyn op sy beurt in die algemene verkiesing van 1953 die setel by die NP afgerokkel het met 'n meerderheid van 387 stemme, nadat laasgenoemde dit in 'n tussenverkiesing op 18 Mei 1949 van die VP verower het met 'n meerderheid van 16.
NG gemeente Derby
Die NG gemeente Derby is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Blaar Coetzee
Na die Nasionale Party
In 1961 se algemene verkiesing het Coetzee in Vereeniging, toe reeds 'n veilige NP-setel, te staan gekom teen Hans Strydom, 'n verslaggewer van die VP-gesinde Sondagstem. Op Strydom se verkiesingsplakkate was die slagspreuk: "Blaar is klaar, gee Hans 'n kans." In die volkstemming van 1960 het 6 833 kiesers ten gunste van republiekwording gestem (meestal NP-ondersteuners) en 5 024 nee (meestal VP- en PP-ondersteuners). Die opposisiekiesers het bankvas gestaan agter Strydom, wat onder die vaandel van Japie Basson se Nasionale Unie deelgeneem het, toe hy 4 745 stemme kry, vergeleke met Coetzee se 6 465, vir 'n NP-meerderheid van 1 720, twee keer meer as sy meerderheid in 1958 van 843.
In 1966 is Coetzee, wat in daardie jaar se algemene verkiesing onbestrede in Vereeniging verkies is, deur dr. H.F. Verwoerd aangestel as adjunk-minister van bantoe-administrasie en onderwys. In 1968 het adv. B.J. Vorster hom as minister van gemeenskapsbou en openbare werke in die kabinet opgeneem. Hy was daarvoor bekend dat die administrasie van sy departement altyd op 'n hoë vlak bedryf is. In die algemene verkiesing van 1970 het die VP vir oulaas probeer om hom in Vereeniging te verslaan, maar die VP-kandidaat, P.J. Kleynhans, het met 2 799 stemme teen Coetzee se 8 604 verloor. G.P. Mills van die HNP het net 625 stemme op hom verenig.
NG gemeente Derby
Die gemeente is in 1957 gestig. Die kerkgebou is geleë in Kerkstraat, Derby. In 2015 was die leraar ds. E.H. Ferreira. Daar was in 2015 58 doop- (vier meer as die jaar vantevore) en 251 belydende (agt meer as die jaar vantevore) lidmate, vergeleke met onderskeidelik 205 en 355 in 1985. in die NG Jaarboek van 2021 was die syfers 64 en 254.
Blaar Coetzee
Na die Nasionale Party
Ná sy uittrede uit die aktiewe politiek in 1972, het Coetzee ambassadeur in Rome geword, maar hy is ná net ses maande genoodsaak om uit dié amp te bedank. Die rede daarvoor was dat hy hom in Rome in 'n personderhoud sterk uitgelaat het teen die NP-regering se besluit om nie Kleurlinge in die Nico Malan-skouburg toe te laat nie, en dit as skokkend bestempel het. Verder het hy aan 'n koerantman erken dat, in die dae toe hy nog redakteur van Fyn Goud was, hy onder 'n skuilnaam artikels geskryf het waarin hy hom as die moordenaar van Bubbles Schroeder voorgedoen het.
Ná sy uittrede uit die politiek
Na sy aftrede het Coetzee hom in Seepunt aan Kaapstad se Atlantiese kus gevestig en tot die sakewêreld toegetree. Indertyd het hy verder opspraak verwek toe hy die opname van een of twee Kleurlinge in die kabinet bepleit het. 'n Jaar ná sy aftrede is hy aan bloeding op die brein oorlede.