cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sonny Rollins
Invloede
Rollins was aanvanklik as saxofoonspeler aangetrokke tot die Jump blues- en R&B klanke van kunstenaars soos Louis Jordan, maar is vinnig ingetrek in die hoofstroom tenoor-saxofoon tradisie. Die Duitse kritikus Joachim-Ernst Berendt beskryf hierdie tradisie as synde tussen twee pole: diè van die sterk sonoriteit van Coleman Hawkins en diè van die ligte, buigsame frasering van Lester Young. Ander tenoor-saksofoon invloede sluit in Ben Webster en Don Byas. Teen die middel van sy tienerjare is Rollins sterk beïnvloed deur die alt-saxofoonspeler Charlie Parker. Gedurende sy hoërskooljare was sy leermeester die pianis en komponis Thelonious Monk; hy het dikwels repetisies gehou by Monk se woonstel.
Instrumente
Rollins het by verskeie geleenthede 'n Selmer Mark VI tenoor-saxofoon en 'n Buescher Aristocrat instrument bespeel. Gedurende die 1970's het hy 'n sopraan-saxofoon gebruik vir sy opnames vir die album Easy Living. Sy verkose mondstukke word gemaak deur Otto Link en Berg Larsen. Hy maak gebruik van Frederick Hemke medium rietstukke.
Jan van Lancaster, 1ste Hertog van Bedford
Sy broer koning Hendrik V het hom in 1414 aangestel as Graaf van Kendal, Graaf van Richmond en Hertog van Bedford. Op 14 Junie 1423 het hy in Troyes met Anna, dogter van Jan sonder Vrees, getrou. Ná Anna se dood tydens kraam in 1432 het hy met Jacquetta van Luxembourg getrou.
Toe Hendrik V in 1422 sterf, het Bedford met sy jonger broer, Humphrey, Hertog van Gloucester, meegeding om beheer van die koninkryk. Bedford is aangestel as regent van Frankryk, met sy kleinneef wat tegnies die erfgenaam van beide Frankryk en Engeland se troon was. Bedford het die Franse verskeie kere verslaan totdat Johanna van Arkel die opposisie saamgesnoer het. In 1431 het Bedford Johanna in Rouen laat verhoor en teregstel en daarna die kroning van die jong Hendrik VI in Parys gereël. Terwyl hy besig was om oor die Verdrag van Rouen te onderhandel het hy by sy huis gesterf, waarna hy in die Rouen-katedraal begrawe is. Bedford was ook tussen 1422 en 1432 goewerneur in Normandië.
Bedford het 'n belangrike rol gespeel in die skep van geïllustreerde manuskripte, uit beide Parys en Engeland. Die drie belangrikstes wat in opdrag van hom geskep is, is die Bedford-getyboek en Salisbury-brevier, wat albei in Parys uitgegee is, en die Bedford-psalter en -getyboek van ongeveer 1420-'23 in Engels. Al die boeke is ryklik versier en beroemde voorbeelde van die styl van daardie tydperk.
Karel VII van Frankryk
Karel VII (Frans: Charles VII) (22 Februarie 1403 – 22 Julie 1461), genoem die Seëvierende (le Victorieux) of die Goed-Gediende (le Bien-Servi), was Koning van Frankryk van 1422 tot met sy dood in 1461. Hendrik VI van Engeland het aanvanklik met hom gewedywer vir die titel toe sy dienaars groot dele van Frankryk uit Parys regeer het.
Hy was 'n lid van die Huis van Valois, die seun van Karel VI, wie se opvolging tot die troon in twyfel gelaat is deur die Engelse besetting van die noorde van Frankryk. Hy is egter in 'n beroemde gebeurtenis in Reims gekroon in 1429 deur die pogings van Johanna van Arkel om die Franse van die Engelse te bevry. Die latere deel van sy heerskappy is gekenmerk deur struwelings met sy seun, wat later Koning Lodewyk XI van Frankryk geword het.
Luri
Luri (زون لوری, [loriː]) is 'n Irannese taal wat deur sowat 3,6 miljoen (volgens ander bronne tussen 4 en 5 miljoen) mense, veral Luri's, in die suidweste van Iran en enkele dorpe in Irak gepraat word.
Die Luri-dialekte is afkomstig van Middel-Persies en hulle is Sentraal-Luri, Bakhtiari, en Suid-Luri. Hierdie tale word veral deur die Bakhtiari's en Suid-Lurs in die Irannese streke Kohgiluyeh en Boyer-Ahmad, Mamasani, Sepidan, Bandar Ganaveh en Deylam gebesig.
Christina Bennett Lind
Christina Bennett Lind (gebore 22 Maart 1983) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Grown (2009), The Talk Man (2011), Fireworkers (2017), en Taking Your Bra Off in 49 Days.
Edmund Gwenn
Edmund Gwenn (26 September 1877 – 6 September 1959) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Between Two Worlds (1944), Miracle on 34th Street (1947), Them! (1954), en The Trouble with Harry (1955).
Matilde Camus
Matilde Camus (gebore: 26 September 1919 in Santander, Kantabrië;  † 28 April 2012 in Santander, Kantabrië) was 'n Spaanse skrywer en digter.
Kinderslawerny
Die verskil tussen kinderarbeid en kinderslawerny is in 1989 by die "Convention on the Rights of the Child" vasgestel. Daar is besluit dat kinders 'n reg op formele onderrig het. Kinders wat werk het nie die geleentheid om daardie onderrig te ondergaan nie.
Die omskrywing van 'n kind is iemand wat onder die ouderdom van 18 jaar is. Daar is 'n verbod op die indiensneming van kinders onder 15 jaar. As 'n kind ouer as 15 jaar is, maar nog nie 18 jaar nie, het die wet, wat die sektorale vasstelling van minimum lone vir plaaswerkers reël, die volgende bepaling:
Dit is dus onwettig om 'n kind onder die ouderdom van 15 jaar in diens te neem en dis die werkgewer se verantwoordelikheid om hom van die kind se ouderdom te vergewis en toe te sien dat sy optrede binne die bepalings van die wet geskied.
Ojos del Salado
Ojos del Salado (volle naam: Nevado Ojos del Salado) is 'n berg in Suid-Amerika wat in die ooste van die Atacamawoestyn op die grens tussen Argentinië en Chili geleë is. Met 'n hoogte van 6 893 meter is dit die hoogste vulkaan ter wêreld, die tweede hoogste berg in die Andes, Suid-Amerika, die Amerikas, die Suidelike Halfrond en die Westelike halfrond ná die Aconcagua. Die Ojos del Salado is die tweede hoogste berg buite Asië en die 189ste hoogste berg ter wêreld. Dit is een van die Vulkaniese Sewe Kruine.
Kindermishandeling
Kindermishandeling is die fisieke, seksuele, of emosionele mishandeling van kinders deur hul ouers, voogde, of ander mense. Terwyl die meeste kindermishandeling in die kind se eie huis gebeur, is baie gevalle al aangeteken waar kinders mishandel word in sommige organisasie waar kinders betrek word, soos kerke, skole en kindersorgsentrums. Soms vind kindermishandeling op enige lukrake plek plaas, soos ontvoerings en moorde.
Geskiedenis
'n Seksuele gebruik kon in die antieke tye gesien word as normaal, maar soos die siening van die samelewing verander het ten opsigte van dié gebruik, só het hul houdings ook verander na een wat die seksuele gebruik definieer as immoreel. Later kan hulle dit selfs definieer as 'n kriminele oortreding en later selfs as sigopatologie. Maar soos tye en sienings verander het, kan die houdings selfs verder verander dat die seksuele misbruik van kinders weer gesien kan word as normaal. Met verloop van tyd het mishandeling van kinders op elke moontlike wyse gemanifesteer, fisies, emosioneel, deur verwaarlosing, seksuele uitbuiting en deur kinderarbeid.
Akute hepatiese porfirie
Akute hepatiese porfirie is 'n tipe lewersiekte.
Dit is oorerflik en word van een generasie tot 'n volgende oorgedra, maar slegs sowat 10% van lyers presenteer met simptome. In sommige gevalle kan die andersins statiese siekte deur steroïde, dwelms, 'n infeksie of uithongering geaktiveer word,
Komplikasies
Komplikasies sluit die volgende in:
Diagnose
Akute hepatiese porfirie word deur 'n bloedtoets gediagnoseer.
Behandeling
Genetiese berading word gewoonlik deel van die behandelingsprosedure asook die verduideliking van voorkomingsfaktore. Stres, kits diëte, alkohol en sekere medikasies moet vermy word. Verder word die lyers behandel met gevorderde medikasie. Die siekte kan nie genees word nie, maar wel beheer word onder noukeurige mediese behandeling. Indien asemhalingsspiere aangetas word deur die siekte, kan pasiënte weens asemtekort sterf.
Jessie Usher
Jessie Usher (gebore 29 Februarie 1992) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente When the Game Stands Tall (2014), Independence Day: Resurgence (2016), en Almost Christmas (2016), en in die televisiereeks Survivor's Remorse (2014).
Robert Pastorelli
Robert Pastorelli (21 Junie 1954 – 8 Maart 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Beverly Hills Cop II (1987), Dances with Wolves (1990), Striking Distance (1993), en Eraser (1996).
О (Cyrillies)
О (kleinletter: о) is ’n letter van die Cyrilliese alfabet en lyk nes die Latynse O. Dit word uitgespreek as /o/. In die ou Cyrilliese alfabet was die letter se naam on (онъ) en het dit ’n syferwaarde van 70 gehad.
David Gwillim
David Gwillim (gebore 15 Desember 1948) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Island at the Top of the World (1974) en in die televisiereekse Dangerous Knowledge (1976) en Hanlon (1985).
Groot Chinese Hongersnood
Die Groot Chinese Hongersnood was die tydperk van 1959 tot 1961 in die Volksrepubliek China wat gekenmerk is deur ’n wydverspreide hongersnood. Slegte weer en die beleidrigtings van die Chinese leier Mao Zedong het onder meer tot die drie jaar van hongersnood bygedra.
Volgens regeringstatistieke is die totale sterftesyfer 15 miljoen mense. Die historikus Frank Dikotter, wat spesiale toegang tot Chinese argiefmateriaal gehad het, raam daar was tussen 1958 en 1962 minstens 45 miljoen voortydige sterfgevalle, hoewel almal nie weens verhongering was nie.
Oorsake
Die Groot Chinese Hongersnood is deur ’n kombinasie van faktore veroorsaak, soos weerstoestande, sosiale druk, ekonomiese wanbestuur en radikale veranderings in landboumetodes deur middel van regereringsregulasies.
duimnael|255px|Die ringmossie (Passer montanus ) was die opmerklikste teiken in die veldtog teen voëls. Mao, voorsitter van die Kommunistiese Party van China, het drastiese veranderings in boerdery ingestel met sy Groot Sprong Voorwaarts, ’n ekonomiese en sosiale veldtog wat ten doel gehad het om die landbou-ekonomie in ’n sosialistiese gemeenskap te verander deur middel van vinnige industrialisering en kollektivisering. Dié wat hulle nie daarby neergelê het nie is vervolg.
Tydens die Groot Sprong Voorwaarts is yster en staal geïdentifiseer as sleutelvereistes vir ekonomiese vooruitgang. Miljoene kleinboere het opdrag gekry om met die vervaardiging van yster en staal uit te help eerder as om op boerdery te konsentreer.
Benewens die Groot Sprong, het die regering ook boerderymetodes verander, soos om saailinge nader aan mekaar te plant, wat daartoe gelei het dat plante mekaar verdring het; om dieper te ploeg, tot op ’n diepte van 1-2 m in plaas van 15-20 cm, wat tot gevolg gehad het dat nuttelose klippe, grond en sand die boonste lae grond minder vrugbaar gemaak het; en om mossies en ander voëls wat gewasse eet dood te maak, waarna die landerye deur insekte oorgeneem is.
In 1960 het ’n geraamde 60% van landbougrond in Noord-China absoluut geen reën gekry nie. Volgens die Encyclopædia Britannica is die abnormale weer gevolg deur droogtes en vloede. Dit sluit in 760 mm reën in Hongkong binne vyf dae in Junie 1959, wat deel was van ’n patroon oor die hele Suid-China.
Weens hierdie faktore het graanproduksie in China in 1959 met 15% gedaal. Teen 1960 was die produksie 70% van dié van 1958. Daar was geen herstel nie tot in 1962, toe die Groot Sprong Voorwaarts geëindig het.
NG gemeente Waterval
duimnael|regs|170px|Ds. C.A. van der Merwe, leraar van 1927 tot sy aftrede in 1941.
links|duimnael|170px|Dr. A.B. du Preez, leraar van 1942 tot 1946. regs|170px|duimnael|Ds. R.J. Raath, leraar van 1946 tot 1949. duimnael|170px|links|Ds. J.P.N. Prinsloo, leraar van 1949 tot 1952 duimnael|regs|170px|Ds. M.W. Theunissen, leraar van 1951 tot 1962.
duimnael|regs|170px|Ds. M.E.J. Bezuidenhout, leraar van 1962 tot 1967.
duimnael|regs|170px|Ds. A.O. de Beer, leraar van 1952 tot 1954 en daarna eerste leraar van die dogtergemeente [[NG gemeente Greymont|Greymont.]]
Die NG gemeente Waterval is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die weste van Johannesburg teenaan die grens van Roodepoort met sy kerkgebou in die voorstad Newlands, hoewel die gemeentegrense ook byvoorbeeld sekere uitbreidings van die voorstede Northcliff in Roodepoort en Albertville in Johannesburg insluit.
Vroeë jare
Vier terugslae wat die Afrikaanse bevolking van Johannesburg in die vroeë jare gekniehalter het, het ook neerslag in Waterval gevind en tot diepe armoede en verwaarlosing aanleiding gegee. Op die twee oorloë was daar ook nog die noodlottige staking aan die Rand in 1922 en die Groot Depressie van die vroeë jare dertig. Die eerste leraar, ds. J.T. Martens, moes in sy dienstyd van 1921 tot 1927 meesal aanvoorwerk doen. Soos Ons gemeentelike feesalbum dit in 1952 stel: "Die akker wat so lank braak gelê het, het groot eise aan die eerste arbeiders gestel." Martens het net 'n trapfiets gehad waarmee hy die geestelike werk in die uitgestrekte gemeente kon doen en tog het hy volhard en sowat £1 000 vir 'n kerkboufonds ingesamel.
Sy opvolger, ds. C.A. van der Merwe (1927 - '41) het hom uit die staanspoor met die heelhartige steun van sy vrou, die kerkraad en gemeentelede, daarop toegespits om die kerk te laat bou. So kon die aantreklike kerkgebou op 23 Februarie 1929 ingewy word. Ene C.B. Nel het die hoeksteen op 14 Julie 1928 gelê. Die argitek was W.G. Lansley (hoewel die gebou amper nes sommige van Gerard Moerdyk se kerke uit dieselfde tydperk lyk) en die bouaannemer D. Aitchison. Ondanks die koste van £6 200 kon die gemeente ook nog 'n pragtige pyporrel teen 'n koste van £900 op 15 Maart 1936 in die kerk aanbring, reeds afbetaal. Van der Merwe het self die kerkgebou ingewy, terwyl die moderator van die Vrystaatse Kerk die orrel ingewy het.
Waterval se ywer het die Johannesburgse Stadsraad aangespoor om teerstrate te maak, water en ligte te voorsien en sanitêre geriewe aan te bring. Die eerste myndorpie het, danksy die kerk se teenwoordigheid, tot 'n moderne voorstad van Johannesburg ontwikkel. Stoflike en geestelike vooruitgang volg en die lidmaattal neem in so 'n mate toe (in 1932 byvoorbeeld 1 652 belydende lidmate), dat Waterval 'n hulpprediker moet beroep en twee dogtergemeentes afstig, naamlik Linden (met Greenside en Emmarentia van Johannesburg-Oos daarby ingereken) op 8 Oktober 1936 en Westdene op 14 April 1938.
Nageslag
In die onmiddellike omgewing (binne die verband van die latere Hoëveldse Sinode) het ook nog Greymont in 1954, Claremont in 1958 en Aasvoëlkop in 1959 ontstaan. Op hulle beurt het Hurst Hill (later Crosby-Wes) in 1949 van Westdene afgestig en van Linden: Ferndale (later Randburg) in 1944, Fairland en Fontainebleau in 1955 en Lindenpark in 1962. Triomf is in 1967 tussen Waterval en Westdene gestig ná die gedwonge verskuiwings uit Sophiatown en uiteindelik in 1982 Weltevreden van Fairland afgestig, sodat daar teen die middel jare tagtig in die huidige Hoëveldse Sinode reeds 13 gemeentes regstreeks of onregstreeks uit Waterval ontstaan het. Anders as die geval met die dogtergemeentes van byvoorbeeld Fordsburg en Jeppestown, is teen 2012 nog twee van Waterval se Hoëveldse afstammelinge by 'n aanliggende gemeente ingelyf: Crosby-Wes is ingelyf Vergesig, waarvan lidmate 'n belangrike onderdeel uitmaak, en Claremont is in 2011 ingelyf by Waterval self.
Omdat Florida in 1940 deels van Waterval en deels van Langlaagte afgestig is, kan sekere gemeentes in die Wes-Transvaalse Sinode ook hulle oorsprong tot by Waterval naspoor. Kriel (Maraisburg) is in 1944 deels van Waterval en deels van Florida afgestig (en later weer by laasgenoemde moedergemeente ingelyf), Florida-Suid in 1956 en Floridapark in 1959 (oorspronklik bekend as Florida-Noord). Uit dié gemeente ontstaan in 1973 Constantiakruin. Quellerina (1976) is ook van die een van die Floridase gemeentes afgestig. Dit bring Waterval se totale nasate op 19 te staan, waarvan teen 2015 16 nog bestaan het.
Knopkieriespruit
Die Knopkieriespruit is 'n rivier wat naby Standerton in Mpumalanga in Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Blesbokspruit, 'n voorloper van die Vaalrivier.
NG gemeente Waterval
Verdere ontwikkelinge
Tydens dr. A.B. du Preez (1942 - '46) se dienstyd het die gemeenteblad, Die Kerkklok, die eerste keer die lig gesien en is die Gemeenskapsentrum, Volkshuis, met sy pragtige saal gebou. Dit het £12 000 en in 'n langgevoelde behoefte voorsien.
Die getal belydende lidmate het van 647 in 1990 tot 391 in 2005 en 248 in 2010 afgeneem. Die dogtergemeente Claremont is in Augustus 2011 by Waterval ingelyf. In 2015 het die belydende lidmate 284 getel.
Blackburn Rovers
Blackburn Rovers kan verwys na:
Rooibekpylstert
Die Rooibekpylstert (Phaethon aethereus) is 'n voël en 'n seldsame besoeker aan die kus van Suid-Afrika. Die voël is 60 – 65 cm groot (met 40 cm wimpel) en weeg 650 - 700 g met 'n vlerkspan van 100 - 108 sentimeter. Daar broei slegs 1 200 pare hoofsaaklik op Ascension-eiland. In Engels staan die voël bekend as Red-billed tropicbird.
Mercedes-Benz M119 enjin
Die Mercedes-Benz M119 was 'n V8-motorenjin wat van 1989 tot 1999 vervaardig is. Dit was beskikbaar in 4.2 L; 5.0 L; en 6.0  L verplasings. Dit was 'n dubbele bonokasontwerp met 4 kleppe per silinder en veranderlike kleptydreëling aan die inlaatkant. Dit is deur die 3-klep M113 vervang sedert 1997.
Harriet Hall
Harriet A. Hall (gebore 1945) is 'n afgetrede Amerikaanse huisdokter. Sy is 'n voormalige vlugchirurg vir die VSA se Lugmag en 'n skeptikus wat oor alternatiewe medisyne en kwaksalwery skryf vir die tydskrifte Skeptic en Skeptical Inquirer.
Loopbaan
Hall het haar BA en Doktersgraad in Geneeskunde aan die Universiteit van Washington ontvang. Sy was slegs die tweede vrou wat haar internskap in die Lugmag gedoen het en was die eerste vroulike gegradueerde van die Lugmag wat haar nagraadse opleiding aan die Eglin-lugmagbasis gedoen het.
Hall sê sy was 'n geruime tyd 'n "passiewe skeptikus" en het net die literatuur gelees en die verskillende vergaderings bygewoon. Sy het Wallace Sampson ontmoet in die Skeptic's Toolbox-werkswinkel in Oregon. Hy het haar oortuig om 'n artikel te skryf vir die Scientific Review of Alternative Medicine waarin sy die sogenaamde "Vitamine O"-produkte toets wat sy in die pos gesien adverteer is. Sy het toe artikels vir Skeptical Inquirer begin skryf. Toe sy met Michael Shermer op "The Amazing Meeting" gepraat het oor die boek "The God Code", het hy haar aangemoedig om 'n resensie daaroor te skryf vir Skeptic Magazine. Sy het ander artikels vir die publikasie geskryf, en sedert laat 2006 het sy 'n gereelde rubriek met die titel The SkepDoc. Dit is ook die naam van haar webwerf. Voor die Skeptic's Toolbox, "het ek niks geskryf nie ... die een ding het gelei tot die ander en nou is ek op die fakulteit van die Skeptic's Toolbox."
Sy is 'n adviseur vir Quackwatch en 'n mede-redakteur van die wetenskap-gebaseerde medisyne-webjoernaal, Science-Based Medicine.
In 2008 het sy 'n outobiografie gepubliseer wat fokus op haar ervarings as vlugchirurg in die Amerikaanse lugmag (sy het as volle kolonel uitgetree). As vroulike dokter, lugmagoffisier, vlieënier en vlugchirurg was sy in verskeie opsigte 'n minderheid en het sy vooroordele ondervind. Die titel van die boek verwys na 'n voorval na haar eerste solo-vlug toe 'n amptenaar van die lughawe vir haar sê: "Het niemand vir jou gesê dat vroue nie veronderstel is om te vlieg nie?"
Sy het in 2009 op die Science-Based Medicine-konvensie en The Amazing Meeting 7 gepraat. Sy het op podsendings soos The Reality Check, Skepticality en The Skeptic Zone verskyn.
Vanaf die Januarie 2010-uitgawe van die tydskif O, The Oprah Magazine het Hall 'n gereelde rubriek van 250 woorde in die tydskrif gehad wat algemene gesondheidsmites weerlê het. Haar verhouding met die tydskrif was rotsvas maar die rubriek het geeindig in die uitgawe van Junie 2010. Sy het sedertdien oor hierdie ervaring gesê: "Die redakteur wat my in diens geneem het, is vervang deur 'n minder simpatieke een (...). Hulle het my beperk tot 'n skrale 200 woorde en wou my presies vertel waaroor ek moet skryf en wat om te sê. Ek kon die finale bewerkte weergawe nie eens as my skryfwerk herken nie."
Hall is een van die direkteure en 'n stigterslid van die "Institute for Science in Medicine" wat in 2009 gevorm is. In 2010 is Hall verkies tot mede-lid van die Committee for Skeptical Inquiry.
Hall is op 21 Augustus 2010 vereer deur die Independent Investigations Group tydens hul 10de verjaardaggala, met 'n toekenning ter erkenning van haar bydraes tot skeptisisme.
Hall het ook 'n toespraak gegee tydens die 6de Wêreld Skeptiese Kongres in Berlyn, getitld "Komplementêre en alternatiewe medisyne: sprokieswetenskap en plasebo-medisyne".
Hall het tydens The Amazing Meeting 2012 'n werkswinkel genaamd "Dr Google" en sy was deel van 'n paneelbespreking met die naam "Die waarheid oor alternatiewe medisyne", saam met Steven Novella, David Gorski en Rachael Dunlop. Die werkswinkel het gehandel oor "Hoe om betroubare gesondheidsinligting aanlyn en elders te vind, en dan skepties te evalueer."
In 2015 het sy 'n YouTube-lesingreeks gepubliseer met die titel "Science Based Medicine", in opdrag van die James Randi Education Foundation. Dit word aangebied as 'n kursus wat bestaan ​​uit tien lesings rakende die verskille tussen wetenskap-gebaseerde en Bewysgebaseerde medisyne, komplementêre en alternatiewe medisyne, chiropraktyk, akupunktuur, homeopatie, naturopatie en kruie-geneeskunde, energiegeneeskunde, verskillende “alternatiewe dinge”, slaggate in navorsing en wetenskap-gebaseerde medisyne in die media en politiek.
Begin met die uitgawe van Skeptical Inquirer in 2018, September / Oktober (Vol 42.5), is 'n gereelde rubriek deur Hall getitld "Reality Is the Best Medicine" gepubliseer.
Persoonlike lewe
Hall is getroud en woon in Puyallup, Washington, met haar man Kirk (wat ook uit die lugmag afgetree is). Sy het twee volwasse dogters.
K2
K2 (Chinees: 乔戈里峰, Qogir; Oerdoe: کے ٹو, Ke Tu) is 'n berg in die Karakoramberge wat op die grens tussen Pakistan en die Volksrepubliek China geleë is. Met 'n hoogte van 8 614 meter is dit die tweede hoogste berg van Asië en die wêreld ná Berg Everest.
Moeilikheidsgraad
K2 staan bekend as een van die moeilikste berge ter wêreld om uit te klim. Dit is 'n baie steil berg met vele tegniese gedeeltes en 'n groot kans op vallende rotse en sneeustortings. Einde 2007 was daar wêreldwyd slegs 280 klimmers wat al die piek bereik het, terwyl 2 600 avonturiers al Berg Everest uitgeklim het. Sowat 77 bergklimmers het al hier gesterf. Die afklim is veral berug vanweë die vele klowe om te oorkom. Op 1 Augustus 2008 word elf mense aldaar dodelik verras toe 'n sneeustorting hul toue breek. K2 se afgeleë ligging (dit neem sewe dae se stap vanaf die naaste dorp) bemoeilik enige reddingspogings.
П (Cyrillies)
П (kleinletter: п) is ’n letter van die Cyrilliese alfabet en stam af van die letter Π (pi) in Grieks. Dit word uitgespreek as /p/. In die ou Cyrilliese alfabet was die letter se naam pokoi (покои) en het dit ’n syferwaarde van 80 gehad.
Telwoord
Die telwoorde is 'n woordsoort wat betrekking het op getalle.
Soorte telwoorde
Telwoorde word onderverdeel in hooftelwoorde en rangtelwoorde:
Hooftelwoorde
Hooftelwoorde dui die hoeveelheid of aantal aan. Dit word in bepaalde en onbepaalde hooftelwoorde verdeel:
Bepaalde hooftelwoorde sê presies hoeveel daar is, bv.
Voorbeelde:
Jack Benny
Jack Benny (14 Februarie 1894 – 26 Desember 1974) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente George Washington Slept Here (1942), To Be or Not to Be (1942), en The Horn Blows at Midnight (1945), en in die televisiereeks The Jack Benny Program (1950).
Telwoord
Hooftelwoorde
Onbepaalde hooftelwoorde dui nie presies die aantal aan nie, bv.
Rangtelwoord
Bepaalde rangtelwoord dui die presiese volgorde of plek aan, bv.
Voorbeelde:
Onbepaalde rangtelwoorde dui nie die presiese volgorde of plek aan nie, bv.
Vyf Swart Kategorieë
Aan die ander kant het Mao groepe mense, soos lede van die Kommunistiese Party van China, arm boere en laeklaswerkers, in Vyf Rooi Kategorieë verdeel. Dié swart/rooi kategorieë is geskep om ’n statusgemeenskap teweeg te bring. Mense in eersgenoemde groep het vernedering, "heropvoeding", fisieke aanvalle en vervolging ondergaan. Mao het geglo die viktimisasie van hierdie mense, sowel as ander burgers soos onderwysers, opgevoede intellektuele en vyande van kaders in die Kommunistiese Party, was nodig om die veranderings wat hy in die Chinese kultuur wou hê van stapel te stuur. Hy het geglo die mense wat geviktimiseer is, het dit óf verdien óf hulle het daarna beter burgers geword.
Bundesautobahn 66
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Federale snelweg in Duitsland
Bedryf deur
Totale lengte
121 km
Loop deur die deelstate
Hessen
Kaart
Die Bundesautobahn 66 (afkorting: BAB 66, dikwels ook kort Autobahn 66 of A 66 genoem) is 'n federale snelweg wat van Wiesbaden oor Frankfurt am Main na Fulda loop. Die snelweg is in die deelstaat Hessen geleë. Dit is een van die besigste snelweë in Duitsland.
Kweekgras
Kweekgras (Cynodon dactylon) is 'n fyn grassoort wat in Suid-Afrika voorkom. Dit is 'n gras wat inheems is aan Noord- en Oos-Afrika, Asië, Australië en Suid-Europa. Alhoewel dit nie inheems is aan Bermuda nie, is dit 'n oorvloedige indringerspesies daar. Dit word vermoed dat dit versprei het vanaf Bermuda na Noord-Amerika. Die gras het etlike sinonieme benamings op verskillende plekke en wêrelddele.
Beskrywing
Die lemme is 'n grys-groen kleur en is kort, gewoonlik 2-15 cm lank met growwe kante. Die regop stammetjies kan 1-30 cm lank word. Die stingels is effens afgeplat en gewoonlik pers in kleur. Die saadknoppies vorm in groepe van 2-6 saam aan uitlopers bokant van die stam, elke uitloper word 2-5 cm lank. Dit het 'n diep wortelstelsel; in droogtetoestande met penetreerbare grond, kan die wortelstelsel tot meer as 2 m diep strek, hoewel die meeste van die wortelmassa minder as 60 cm onder die oppervlak vorm. Die gras kruip op die grond en skiet wortel waar 'n knoop aan die grond raak met die vorming van 'n digte mat. Kweekgras reproduseer deur saad, uitlopers en wortelstokke. Groei begin by temperature bokant 15°C (59°F) met optimale groei tussen 24 en 37°C (75 en 99°F), in die winter word die gras dormant en kleur vaalbruin. Groei word bevorder deur vol sonlig en vertraag deur vol skaduwee, bv. naby boomstamme.
Verbouing en gebruike
C. dactylon word wyd verbou in warm klimate oor die hele wêreld tussen 30°S en 30°N breedtegraad, waar dit tussen 625 en 1 750 mm reënval per jaar ontvang (of minder as besproeiing beskikbaar is). Dit kom ook in die VSA voor, veral in die suidelike helfte van die land met warm klimaat. Dit groei vinnig en is gehard, wat dit nuttig en gewild maak vir sportvelde, omrede dat wanneer dit beskadig is, dit weer vinnig herstel. Dit is 'n hoogs gewensde grasperkgras in warm gematigde klimaat, veral in streke waar sy hitte en droogte verdraagsaamheid dit in staat stel om te oorleef waar min ander grasse sou kon. Dit het 'n relatief growwe lemvorm met talle kultivars waaruit gekies kan word vir verskillende grasperk-vereistes. Dit is ook hoogs aggressief en verdring die meeste ander grasse en indringers uit ander habitatte, en is 'n moeilike onkruid om uit te roei in sommige gebiede. Hierdie aggressiewe aard het daartoe gelei dat sommige tuiniers dit die naam "duiwelsgras" gee.
Bermudagras is op brakgronde in Kalifornië se Central Valley aangeplant wat te sout geraak het vir ander landbougewasse. Dit is suksesvol besproei met soutwater en word gebruik as veeweiding.
Die basterverskeidenheid 'Tifton 85', soos 'n paar ander grasse (bv. sorghum), produseer sianied onder sekere omstandighede, en was betrokke by verskeie veevrektes (let daarop dat op 'n paar geleenthede daar oor hierdie verskeidenheid verkeerdelik berig is as 'n geneties gemodifiseerde stam; eintlik is dit 'n konvensioneel-geteelde F1 hibried ).
Die weidingskapasiteit is matig:
Tempel
’n Tempel (van die Latynse woord templum) is ’n struktuur wat vir godsdienstige of spirituele rituele en bedrywighede soos gebede en offerandes gebruik word. Die woord word gewoonlik gebruik vir sulke geboue in alle gelowe waar daar nie ’n meer spesifieke term soos kerk, moskee of sinagoge bestaan nie. Dit sluit in Hindoeïsme, Boeddhisme, Bahaïsme, Djainisme en Zoroastrisme, asook antieke godsdienste soos dié van Antieke Egipte, Antieke Griekeland en Antieke Rome.
Beskrywing
Die vorm en funksie van ’n tempel verskil grootliks van geloof tot geloof, maar dit word gewoonlik beskou as die "huis" van een of meer gode. Benewens ander rituele word die een of ander vorm van offerandes aan die godheid gemaak. ’n Spesiale groep kerkamptenare is verantwoordelik vir die instandhouding en werking van die tempel. Die mate waarin gelowiges toegang tot die gebou het, wissel grootliks. Soms word net geestelikes in sekere dele van die tempel toegelaat.
Die woord kom uit Antieke Rome, waar ’n templum ’n heilige ruimte was soos deur ’n priester, of augur, aangewys. Dit het dieselfde stam as die woord template, ’n plan vir ’n gebou wat die augur op die grond uitgewys het.
Die woord word deesdae algemeen gebruik vir ’n plek van aanbidding, selfs van voor die Romeinse tydperk.
Adenoïede
Adenoïede is 'n massa limfkliere wat agter die nasale kanaal en aan die bokant van die keel geleë is.
By kinders is die boonste en agterste dele van die keelholte gewoonlik bedek met 'n groot massa limfweefsel, wat die derde keelholtemagel vorm. Omstreeks 15-jarige leeftyd krimp hierdie mangel egter totdat dit heeltemal verdwyn. Die slymvlies agtige membraan wat die keelholte bedek, word dan weer heeltemal glad.
Skete
Vergrote adenoïede kan die buis van Eustachius se opening blokkeer, wat tot oorinfeksies, soos middeloorontsteking, kan lei. Die buise verbind die oor en die keel. Hierdie vergrote massa limweefsel kan, indien dit groot omvang bereik, in 'n mate invloed op die asemhaling uitoefen deur die lugweg van die neus na die keelholte gedeeltelik te versper.
Die adenoïede help om infeksie te keer, maar wanneer hulle gereeld self geïnfekteer word, word hulle gewoonlik chirurgies verwyder, sonder enige noemenswaardige nagevolge. Dit word selde of ooit alleen verwyder. Slegs wanneer 'n mangeloperasie (tonselektomie) in ieder geval nodig is, word dit gelyktydig verwyder.
Michael Gwynn
Michael Gwynn (30 November 1916 – 29 Januarie 1976) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Revenge of Frankenstein (1958), Village of the Damned (1960), Jason and the Argonauts (1963), en Cleopatra (1963).
Sicilian Avenue
Sicilian Avenue is 'n voetgangers- en winkellaan in die Londense stadsdeel Holborn wat diagonaal tussen die strate Southampton Row en Bloomsbury Way loop. Die laan is in 1906 deur die argitek Robert Worley (1850–1930) in 'n monumentele Edwardiaanse styl ontwerp en vier jaar later voltooi. Vir die kolonnades en torinkies van geboue langs die laan is Italiaanse marmer gebruik. Die laan is 'n gepaste omgewing vir onder meer Italiaanse restautante, alhoewel geen van die besighede in Sicilian Avenue 'n regstreekse verbintenis met die eiland Sisilië het.
Mesa
duimnael|250px|Mesas in [[Utah bekend as die "Eilande in die Lug".]] duimnael|250px|Tafelberg, Suid-Afrika se bekendste mesa.
’n Mesa (Spaans en Portugees vir "tafel") is ’n heuwel, plato of berg met ’n plat bokant en gewoonlik steil kranse. Die naam kom van die tafelvormige eienskap daarvan. Dit word ook ’n tafelkop of tafelberg genoem.
’n Mesa kom gewoonlik in droë omgewings voor, soos in die weste en suidweste van die Verenigde State van Amerika, en bergstreke van Washington en Kalifornië tot Noord- en Suid-Dakota, Wyoming, Utah, Oklahoma en Texas. Voorbeelde word ook in ander lande en streke aangetref, soos Suid-Afrika, Spanje, Sardinië, Arabië, Indië en Australië.
Tafelberg in Kaapstad is ’n bekende mesa in Suid-Afrika. Grand Mesa is ’n groot mesa in Wes-Colorado in die VSA. Cerro Negro is ’n mesa in Argentinië.
Emily Alyn Lind
Emily Alyn Lind (gebore 6 Mei 2002) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Enter the Void (2009), J. Edgar (2011), en Replicas (2018), en in die televisiereeks Revenge (2011).
Colesberg
Agtergrond
Die eerste bewoners van die omgewing was jagter-versamelaars uit die steentydperk. Vroeg in die 19de eeu kom die eerste trekboere en sendeling aan. Teen 1814 is 'n sendingpos gestig ten einde vrede te bring na 'n besonder onregeerbare grensgebied van die Kaapkolonie.
Kort voor lank is 'n tweede sendingstasie naby aan die huidige dorp opgerig wat saam met die eerste binne 'n kort tyd meer as 1 700 San gelok het. Dit het die nedersetters in die grensgebied bekommerd gemaak en daarom vra hulle die indertydse goewerneur om hulle veiligheid te verseker. Min is egter gedoen sodat die Kaapse koloniale regering in 1818 ingryp en 'n einde aan die sendingwerk bring.
Dorp gestig
Teen 1820 is talle reuse-plase in die distrik aangelê en in 1822 vra boere die regering om 'n dorp op die perseel van die verlate sendingpos van die Londense Sendinggenootskap te stig. Die owerheid staan op 27 Januarie 1830 sowat 15 500 hektaar aan die Nederduitse Gereformeerde Kerk toe en so ontstaan Colesberg, genoem na sir Galbraith Lowry Cole, indertydse goewerneur van die Kaapkolonie. Dit was jare lank een van die mees afgeleë buiteposte van Europese nedersetting en het gevolglik 'n belangrike basis vir beroepsjagters, verkenners en setlaars geword op hulle weg na die Suider-Afrikaanse binneland.
Die distrik Colesberg is op 8 Februarie 1837 verklaar en in 1840 word die dorp 'n munisipaliteit, een van die eerste dorpe in die Kaapkolonie. In die daaropvolgende sowat 50 jaar is verskeie dele van die distrik afgesny om die nuwe distrikte van Albert en Richmond (1848), Middelburg (1858), Hanover (1876) en Philipstown en Steynsburg (1889) te vorm.
Colesberg in die eerste jare
Die nedersetting is om 'n sentrale spil uitgelê wat oorheers word deur die kerkgebou van die NG gemeente Colesberg. Dit is in erwe opgedeel wat verkoop is om vir oprigting van dié kerkgebou te betaal. Dié erwe is uitgelê in 'n enkele lang straat wat na die kerkperseel toe oploop, met 'n kruisstraat voor die kerkperseel verby. Daar word geglo die huidige ligging van die kerk verskil van die oorspronklike.
Die dorpie se geboue was eiesoortig danksy hulle vierkantige vorms en platdakke, 'n boustyl wat mettertyd kenmerkend van die sentrale, dorre dele van die Kaap geword het. Naas Graaff-Reinet het dié dorp sy oorspronklike karakter waarskynlik die beste van alle Karoodorpe behou. 'n Aantal oorspronklik woonhuise, waarvan die styl 'n vermenging is van die Victoriaanse en Georgiaanse boustyle, is bewaar asook die oorspronklike leivore. Die eerste koerant was die tweetalige, weeklikse Colesberg Advertiser wat in 1861 tot stand gekom het.
Die dorp is 'n entjie van die Torenberg geleë, wat soms ook as Toverberg bekend staan en wat nou meesal Coleskop heet.
Anglo-Boereoorlog
Hier het aansienlike skermutselings tydens die Anglo-Boereoorlog plaasgevind en die Boeremagte het dit enkele maande lank beset. Michael Davitt het gedurende die oorlog geskryf dat die vorige generasie, die dorp as 'n ontmoetingsplek vir jagters en diamantmyners gesien het.
Azhar Usman
Azhar Usman (gebore 23 Desember 1975) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Mooz-Lum (2010) en in die televisiereeks Patriot (2015).
Brasiliaanse Grand Prix
Die Brasiliaanse Grand Prix is 'n Formule Een-kampioenskapswedren wat jaarliks op die Autódromo José Carlos Pace in Interlagos, 'n distrik van die stad São Paulo in Brasilië plaasvind.
Р (Cyrillies)
Р (kleinletter: р) is ’n letter van die Cyrilliese alfabet en moenie met die letter P in die Latynse alfabet verwar word nie. Dit word uitgespreek as /r/ of /rʲ/. In die ou Cyrilliese alfabet was die letter se naam rjtsi (рьци) en het dit ’n syferwaarde van 100 gehad.
Caravaggisti
Die Caravaggisti (of die "Caravagesques" in Frans) was stylvolgelinge van die 16de eeuse Italiaanse barokskilder Caravaggio. Sy invloed op die nuwe barokstyl wat uiteindelik uit maniërisme voortgespruit het was diepliggend. Caravaggio het nooit 'n werkswinkel op die been gebring soos die meeste ander skilders nie, en het dus geen skool gehad om sy tegnieke te versprei nie. Hy het ook nooit sy onderliggende filosofiese benadering tot kuns uiteengesit nie, welke sielkundige realisme slegs uit sy steeds bestaande werke afgelei kan word. Dit kan egter direk of indirek gesien word in die werk van Rubens, Jusepe de Ribera, Bernini en Rembrandt. Hy het reeds tydens sy leeftyd bekendheid verwerf, maar is byna onmiddellik na sy dood vergeet. Baie van sy skilderye is aan sy volgelinge her-toegeskryf, soos Die Wegneem van Christus, wat tot 1990 aan die Nederlandse skilder Gerrit van Honthorst toegeskryf is. Eers in die 20ste eeu word sy belang vir die ontwikkeling van Westerse kuns herontdek. In die 1920's plaas Roberto Longhi hom weer in die Europese tradisie: "Ribera, Vermeer, La Tour en Rembrandt sou nooit sonder hom kon bestaan het nie. En die kuns van Delacroix, Courbet en Manet sou heeltemal anders daar uitgesien het". Die invloedryke Bernard Berenson het gesê: "Met die uitsondering van Michelangelo, het geen ander Italiaanse skilder so 'n groot invloed uitgeoefen nie."
Rome
Op die toppunt van sy gewildheid in Rome gedurende die laat 1590's en vroeë 1600's, beïnvloed Caravaggio se dramatiese nuwe styl baie van sy eweknieë in Rome se kunswêreld. Die eerste Caravaggisti was onder andere Mario Minniti, Giovanni Baglione (hoewel sy Caravaggio-fase van korte duur was), Leonello Spada en Orazio Gentileschi. In die volgende generasie was daar Carlo Saraceni, Bartolomeo Manfredi en Orazio Borgianni, asook anonieme meesters soos die Meester van die Dobbelaars. Gentileschi, hoewel hy aansienlik ouer was, was die enigste van hierdie kunstenaars wat na 1620 geleef het, en opeindig as hofskilder van Karel I van Engeland. Sy dogter Artemisia Gentileschi was ook naby aan Caravaggio, en een van die mees begaafde lede van die beweging, met die werk Judith Dood Holofernes. Nogtans, in Rome en in Italië, was dit nie Caravaggio nie, maar die invloed van Annibale Carracci, wat elemente uit die hoë Renaissance en Lombardiese realisme saamgevoeg het, wat uiteindelik geseëvier het. Ander kunstenaars wat in Rome bedrywig was en ook genoem kan word is: Angelo Caroselli, Pier Francesco Mola, Tommaso Salini en Francesco Buoneri. Giacinto Brandi was hoofsaaklik in Rome en Napels bedrywig. Die Nederlandse skilder David de Haen was tussen 1615 en 1622 in Rome bedrywig.
Napels
In Mei 1606, na die moord op Ranuccio Tomassoni, het Caravaggio met 'n doodsvonnis oor sy kop na Napels gevlug. Terwyl hy daar was, het hy verskeie opdragte voltooi, waarvan die twee mees noemenswaardige werke die Madonna van die Rosekrans en The Seven Works of Mercy was. Sy werk het 'n groot invloed op die plaaslike kunstenaars gehad en sy kort verblyf in Napels het 'n noemenswaardige skool van die Napolitaanse Caravaggisti opgelewer, waaronder Battistello Caracciolo, Bernardo Cavallino, Carlo Sellitto, Massimo Stanzione, Francesco Guarino, Andrea Vaccaro, Cesare Fracanzano en Antonio de Bellis. Giacinto Brandi was hoofsaaklik in Rome en Napels bedrywig. Die Caravaggisti-beweging aldaar het geëindig met 'n verskriklike uitbreek van pes in 1656, maar destyds was Napels 'n besitting van Spanje, en die invloed van Caravaggio het reeds daar versprei.
Noord-Italië
Bernardo Strozzi, wat in Genua gebore is en hoofsaaklik daar en later in Venesie aktief was, word beskou as die belangrikste stigter van die Venesiaanse barokstyl. In die 1620's het Strozzi geleidelik sy vroeë maniëristiese styl laat vaar ten gunste van 'n meer persoonlike styl wat gekenmerk word deur 'n nuwe naturalisme wat ontleen is aan die werk van Caravaggio en sy volgelinge. Die Caravaggistiese-skilderstyl is na Genua gebring deur Domenico Fiasella, ná sy terugkeer uit Rome in 1617–18, en deur volgelinge van Caravaggio wat tyd spandeer het in die stad.
Die Italiaanse skilder Biagio Manzoni was aktief in Faenza. Italiaanse skilders uit Reggio Emilia soos Bartolomeo Schedoni, Daniele Crespi van Milaan en Luca Cambiasi, ook bekend as Luca Cambiaso en Luca Cangiagio, die voorste kunstenaar in Genua in die 16de eeu, het dikwels briljante beligte figure uitgebeeld wat teen 'n donker agtergrond vertoon word. Felice Boselli, aktief in Piacenza, het kontrasterende Caravaggisti-beligting vir sy stillewes gebruik. Tanzio da Varallo (of bloot il Tanzio) was hoofsaaklik in Lombardye en Piëmont bedrywig, insluitend die Sacro Monte in Varallo Sesia, waar hy saam met Pier Francesco Mazzucchelli (il Morazzone) gewerk het. Die Italiaanse skilder en graveur Bernardino Mei het in sy geboortedorp Sienna en in Rome gewerk en as beskermheer die Chigi-familie gehad.
Sentraal-Italië
Pietro Ricchi (of il Lucchesino), gebore in Lucca, het ook gereeld briljante figure uitgebeeld wat teen 'n donker agtergrond geplaas is (sien St. Sebastian).
Sisilië
Mario Minniti was 'n Italiaanse kunstenaar wat na 1606 in Sisilië aktief was. Hy het op die ouderdom van 16 selfs poseer vir Caravaggio se skildery Seun met 'n mandjie vrugte.
Nederlandse Caravaggisti
In die vroeë 17de eeu reis Katolieke kunstenaars uit Utrecht in Nederland as studente na Rome en word diep beïnvloed deur die werk van Caravaggio. By hul terugkeer na die noorde het hierdie groep, bekend as die "Utrechtse Caravaggisti" 'n kortstondige, maar invloedryke opbloei gehad in die 1620's onder skilders soos Hendrick ter Brugghen, Gerrit van Honthorst, Andries Both en Dirck van Baburen. Die kort opbloei van die "Utrechtse Caravaggisti" het omstreeks 1630 geëindig, toe groot kunstenaars, soos in die geval van Baburen en Terbrugghen, gesterf het, óf van styl verander het, soos van Honthorst se verskuiwing na portrette en historiese tonele wat beïnvloed is deur Vlaamse neigings wat deur Rubens en sy volgelinge gepopulariseer is. In die volgende generasie kan die invloed van Caravaggio gesien word, alhoewel wesenlik verminder, in die werk van Vermeer, Rembrandt, en Gerrit Dou se 'nisskilderye'.
Vlaamse Caravaggisti
Rubens was waarskynlik een van die eerste Vlaamse kunstenaars wat deur Caravaggio beïnvloed is. Gedurende die tydperk 1600-1608 woon Rubens in Italië. Hy vestig hom in Mantua aan die hof van hertog Vincenzo I van Gonzaga. Tydens sy verblyf in Rome in 1601 maak hy kennis met Caravaggio se werk. Hy maak later 'n kopie van Caravagio se Teraardebestelling van Christus en raai sy beskermheer, die hertog van Mantua, aan om Die Dood van die Maagd (Louvre) aan te koop. Rubens was na sy terugkeer in Antwerpen instrumenteel in die verkryging van Caravaggio se Madonna van die Rosekrans (Kunsthistorisches Museum, Wene) vir die Sint Pauluskerk in Antwerpen. Tydens sy verblyf in Italië verbreed Rubens sy belangstelling in Caravaggio se werk, en skilder in 1606 die Avondmaal bij Emmaus in Milaan (Pinacoteca di Brera) en in 1600 The Calling of St Matthew sowel as die meer onlangse werk in die Santa Maria in Vallicella en die Basiliek van Sant'Agostino. Alhoewel hierdie belangstelling in Caravaggio ten deels in sy skilderye tydens sy tyd in Italië weerspieël word, was dit eers na sy terugkeer na Antwerpen in 1608 dat sy werke openlik eienskappe van Caravaggio begin toon, soos in Kain dood vir Abel (1608-1609) (Courtauld Instituut vir Kuns). Die invloed van Caravaggio op Rubens se werk sou egter minder belangrik wees as dié van Raphael, Correggio, Barocci en die Venesiane. Kunstenaars wat deur Rubens beïnvloed is, soos Pieter van Mol, Gaspar de Crayer en Willem Jacob Herreyns, het ook sterk realisme en sterk kontraste van lig en skaduwee gebruik, wat algemeen in die Caravaggisti-styl voorkom.
Rubens se tydgenoot, Abraham Janssens, was nóg 'n Vlaamse skilder wat na Italië gereis het (van 1597 tot 1602) waar hy kennis gemaak het met die werk van Caravaggio. Sy werk na sy terugkeer na Antwerpen toon die invloed van Caravaggio. Die komposisie Scaldis en Antwerpia van 1609 verkry sy uitdrukkingskrag uit die gebruik van sterk kontraste van lig en skaduwee (chiaroscuro) soos dit deur Caravaggio gebruik is wat 'n pionier daarvan was.
Wat die meeste van hierdie kunstenaars in gemeen het, is dat hulle waarskynlik Italië besoek het waar hulle eerstehands kontak gehad het met die werk van Caravaggio of sy Italiaanse en Nederlandse volgelinge. Die invloed van Caravaggio en sy volgelinge op hul werk kan gesien word in die gebruik van dramatiese ligeffekte en ekspressiewe gebare, sowel as nuwe onderwerpe soos waarsêers, die ontkenning van Sint Petrus, ens. Sommige kunstenaars het gefokus op sekere aspekte van Caravaggio se oeuvre. Daar is byvoorbeeld verwys na Adam de Coster as die Pictor Noctium (skilder van die nagte) vanweë sy voorkeur vir die gebruik van sterk chiaroscuro en die herhaalde motief van halflengte figure, verlig deur 'n bedekte kers.
Baie van hierdie kunstenaars, soos Rombouts, Cossiers en Seghers, het later hul strenge nakoming van die Caravaggisti-styl en onderwerpreeks laat vaar en in verskillende rigtings uitgebrei, dikwels onder die invloed van die ouer generasie Vlaamse kunstenaars wat so 'n dominante invloed op die Vlaamse kuns gehad het in die 17de eeu, soos bv. Rubens en van Dyck.
Franse Caravaggisti
Dit word aanvaar dat Georges de La Tour al vroeg in sy loopbaan na Italië of Nederland gereis het. Sy skilderye weerspieël die invloed van Caravaggio, maar dit het hom waarskynlik bereik deur die Nederlandse Caravaggisti en ander Noordelike (Franse en Nederlandse) tydgenote. La Tour word veral met die Nederlander Hendrick Terbrugghen vergelyk. Louis Finson, ook bekend as Ludovicus Finsonius, was 'n Vlaamse barokskilder wat ook in Frankryk gewerk het.