cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afrikaners
Die Afrikaners is die grootste en oudste van Suid-Afrika se twee inheemse blanke bevolkings. Hulle verskil van Engelssprekende Suid-Afrikaners deur hul taalkundige en religieuse agtergrond. So is hulle merendeels van Nederlandse, Duitse en Franse afkoms, met kleiner invloede van onder meer Switsers, Skandinawiërs en Portugese, en is tradisioneel aanhangers van Calvinisme, 'n vorm van Protestantisme. Naas Franko-Kanadese was Afrikaners die enigste noemenswaardige nie-Engelssprekende blanke bevolkingsgroep in die vroeëre Britse Ryk. Hul verspreiding oor die hele land het die vorming van selfregerende eentalige politieke entiteite volgens die voorbeeld van Kanada se eentalige Franssprekende provinsie Quebec of die vorming van nasionale etniese state soos in postkommunistiese Oos-Europa tot dusver verhoed.
Die totale Afrikanerbevolking word tans op 3,5 miljoen beraam, van wie net onder 3 miljoen in Suid-Afrika woon en waar hulle 5% van die nasionale bevolking uitmaak. Alhoewel die verstedelikingspatroon van Afrikaners nie merkbaar van dié van Engelssprekende blanke Suid-Afrikaners verskil nie, vorm landbou en 'n plattelandse leefstyl, wat daaraan verbonde is, deel van Afrikaners se nasionale tradisies. In die heersende klimaat van wetteloosheid het boerderye 'n sagte teiken vir moordende roofbendes geword. So word Afrikanerboere teen 'n koers van meer as drie keer die nasionale moordsyfer, en teen een van die hoogste koerse ter wêreld, vermoor.
In die verlede is ook eienskappe met Afrikanerskap in verband gebring, soos volkstrots, morele standaarde, taaltrots en 'n affiniteit met die geskiedenis van die Afrikaner en die Boererepublieke soos die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Republiek van die Oranje-Vrystaat, asook die Kaapkolonie.
Die Afrikaners het in die verlede na hulself verwys as Hollandssprekendes, die Hollandssprekende bevolking of Hollandssprekende Afrikaners. Voor 1925 is byna altyd na die Afrikaners verwys as Hollandssprekende Afrikaners, want in die tyd is ook soms verwys na Engelssprekende Afrikaners. Tussen 1925 en die Tweede Wêreldoorlog is nog dikwels na die Afrikaners verwys as Hollandssprekende Afrikaners. Ná die Tweede Wêreldoorlog het die benaming Afrikaanssprekende Afrikaner skering en inslag gevind. Vandag word slegs na Afrikaners verwys.
Oorsprong van die woord
Volgens oorlewering is die woord die eerste keer in 1707 deur ene Hendrick Bibault geuiter in sy uitspraak "Ik ben een Afrikander!". Hy het egter bedoel dat hy "van Afrika" is en homself nie meer as 'n Europeër beskou nie. Teen die middel van die negentiende eeu word die woord egter meestal gebruik om na blanke Afrikaanssprekendes te verwys.
Voorouers
Die tradisionele beskouing is dat Afrikaners van Nederlandse, Vlaamse, Duitse en Franse afkoms is, alhoewel heelwat immigrante uit die Verenigde Koninkryk en ander Europese lande binne enkele geslagte ondertrou en verafrikaans het en dus hulself as Afrikaners beskou. Die aankoms van Jan van Riebeeck met drie skepe op 6 April 1652 en die daaropvolgende personeelruilings en -uitbreidings was die sterk Nederlandse element, terwyl die Franse Hugenote se aankoms in die 17de eeu en die 1820 Britse Setlaars beduidende invloed gehad het in die vorm van groepe uit een streek wat aangekom het. Tussendeur was daar deurlopend Nederlanders, Duitsers, Franse en Britte wat as werknemers van Europese instansies, of avonturiers of mense wat op soek was na nuwe geleenthede, wat die Afrikanervolk gevorm het. Die laaste aanduibare groep immigrante wat deel van die Afrikanervolk geword het, het in die 1950's aangekom, toe daar groepe Nederlanders met die gereelde skeepsreisgeleenthede tussen Europa en Suid-Afrika in die omstandighede na die Tweede Wêreldoorlog na Suid-Afrika geïmmigreer het.
Navorsing deur die genealoog Hans Heese dui aan dat Afrikaners die afstammelinge is van mense wat reeds sedert die laat sewentiende en agtiende eeu in die Kaapse Verenigde Oos-Indiese Kompanie (VOC) nedersetting bymekaargekom het. VOC amptenare, latere Vryburgers en sogenaamde "Vry Swartes" het met vroue uit Europa, uit die Ooste en uit Afrika ondertrou. Volgens hierdie teorie sou Afrikaners se stammoeders Khoi en slawevroue insluit, soos Krotoa as beweerde stammoeder van Paul Kruger, Jan Smuts en FW de Klerk. Die familiename Greeff en Basson se stammoeder sou dan Ansela van Bengale wees, en die van die Snymans, Catharina van Bengale.
Volgens Heese is die moderne Afrikaners geneties 34% Nederlands, 33% Duits, 13% Frans, en 5% Brits. Verder voer J. A. Heese aan dat in 1867 die Afrikaner geneties ook 2,7% ander Europese nasies en 3,5% onbekend is.
Beramings na die persentasie nie-blanke genetiese erfenis van die Afrikaner wissel van 4,7% tot 7%.
Afrikaners en Boere
Daar word soms na blanke Afrikaners verwys as Boere. Die woord Boere is 'n verwysing na die feit dat die inwoners van die Boere-republieke uit die negentiende eeu hoofsaaklik landbouers was. Die meeste blanke Afrikaans-sprekendes is egter nie meer landbouers nie en woon in stede en dorpe, waar hul kultuur baie in gemeen het met dié van Engelssprekende blanke Suid-Afrikaners.
'n Ander siening word gehuldig dat die terme 'n politieke inhoud het: Die Boere het gestreef na onafhanklikheid van Europa en is as konserwatief en weens hul pioniersbestaan as ru en onbeskaaf gebrandmerk, terwyl die Afrikaner juis sy verbintenisse met Europa en die hogere Europese/Britse kultuur nagevolg het; dus pro-Brits en liberaal. Dit is egter 'n problematiese stelling, want ondanks politieke sentiment het erflating van eiendom, soos plase, tog 'n groot rol gespeel met betrekking tot die migrasiepatrone. Die eerste teken van volkseenheid het eers tydens die Tweede Vryheidsoorlog begin plaasvind, want die Boere was inherent familielede van die Kaaps-Hollandse Kolonialers (Afrikaners). Sommige van die Kolonialers word gevang en, omdat hulle hul eed van trou aan die Koningin verbreek het, word doodgeskiet; ander wat van trou aan die Boere verdink word, ondergaan dieselfde lot. Die wat na die vredesluiting na die Kolonie terugkeer en daarvan bewys kon word dat hulle teen Britse troepe geveg het, verloor weens hoogverraad hul kiesreg vir 'n aantal jare of vir altyd; altesaam 'n beduidende 10 000 persone. Sedert die Uniewording het die skeiding tussen Afrikaner en Boer begin verdwyn. Hierdie band is deur die Groot Depressie en die daaropvolgende Nasionalisme in die 1950's verstewig. Afrikaner, het in die politiek voorkeur geniet as iemand modern en vooruitstrewend, terwyl Boer ietwat gestigmatiseer gebly het.
Selfs al sou Afrikaner en Boer as twee afsonderlike volke beskou word, bly dit 'n onmoontlike taak om op grond van sy voorkoms, taalgebruik, godsdiens of moderne volkskultuur 'n blanke Afrikaanssprekende te kategoriseer – slegs stamboomnavorsing kan dit uitwys.
Afrikaners en Afrikaanses
Vanweë die assosiasie van die woord Afrikaner met ras, word die woord soms afgewissel met woorde Afrikaanse, Afrikaans-spreker en Afrikaans-sprekende om na enige Afrikaans-sprekende Suid-Afrikaner (ongeag sy kleur) te verwys. Afrikaanses is 'n verwysing na almal wat Afrikaans praat, terwyl Afrikaners na 'n etniese groepering binne die taalgemeenskap is. Hierdie etniese identiteit word versterk deur 'n gemeenskaplike historiese en Christelike wêreldbeskouing. Mense wat verskil van hierdie wêreldbeskouing verkies gewoonlik ook om nie as Afrikaner gesien te word nie.
Taal
Die Afrikaners het sedert 1652 Nederlands as kultuurtaal gebruik, maar verskillende Afrikaanse dialekte as omgangstaal gebruik. In 1925 is Afrikaans grondwetlik aan Nederlands gelykgestel, wat beteken het dat Afrikaans amptelike status verkry het. Die grondwet van 1961 het Afrikaans erken as amptelike taal naas Engels, maar in 'n subklousule is bepaal dat by Afrikaans ook Nederlands bedoel word. In die grondwet van 1983 is slegs Afrikaans en Engels as amptelike tale erken.
Afrikaans floreer tans buite die grense van Suid-Afrika. Afrikaans kan as universiteitsvak geneem word in o.a. Nederland, België, Duitsland, Pole, Rusland en Amerika waar die leesprogram letterkunde, taalkunde, kultuurgeskiedenis en/of taalverwerwing insluit.
Letterkunde
Die Afrikaanse letterkunde is deur 'n ryk verskeidenheid van Afrikaners en andere opgebou en is van die mees-vertaalde werke uit Afrika. Name soos CJ Langenhoven, Totius, NP van Wyk Louw, DJ Opperman en Ingrid Jonker is bekend in die letterkunde van die vorige eeu, terwyl Deon Opperman 'n voorbeeld is van 'n eietydse skrywer wat plaaslik en internasionaal sukses behaal.
Musiek
'n Groot verskeidenheid musiek is al deur Afrikaners gekomponeer. Daar is ook tradisionele Boeremusiek en -danse (volkspele) wat deur toegewyde geesdriftiges in tradisionele drag beoefen word. Hedendaags is ligte Afrikaanse musiek en toenemend Afrikaanse rock gewild. Afrikaans word bykans in elke genre gebruik: Vanaf populêre musiek (byvoorbeeld Kurt Darren, Steve Hofmeyr) tot rock (byvoorbeeld Johannes Kerkorrel), punk, industriële musiek (byvoorbeeld Battery 9), en metal (byvoorbeeld K.O.B.U.S.).
Afrikaners neem voluit deel aan klassieke musiek: pianiste soos Wessel van Wyk, Ben Schoeman en Petronel Malan is voorbeelde hiervan, en die musiekdepartemente van die verskeie universiteite (Pretoria, Stellenbosch, Potchefstroom, Vrystaat) wat as Afrikaanse universiteite begin het, lewer steeds bekwame musici op. In die 20ste eeu was Mimi Coertse, 'n operasangeres wat internasionale roem behaal het, baie bekend. Sy is ook bekend as vertolker van Afrikaanse Lieder deur Stephanus le Roux Marais.
Die UNISA-musiekeksamens geniet wêreldwye erkenning en is grotendeels deur Afrikaners opgebou. Die voorgeskrewe werke vir hierdie eksamens sluit 'n afdeling van Suid-Afrikaanse kontemporêre musiek in, wat erkenning gee aan Afrikanerkomponiste.
Afrikanerskrywers en -komponiste behaal sukses met moderne musiekspele, soos die dramatiese "Ons vir jou, Suid-Afrika", wat oor die Tweede Vryheidsoorlog handel. Dit is geskryf deur Deon Opperman in samewerking met die liedjieskrywer Sean Else. Die musiek is deur Johan Vorster saamgestel.
Holrivier (Elands, Oos-Kaap)
Die Holrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Afrikaners
Musiek
Groot sangfeeste, soos Afrikaans is Groot (AIG) word jaarliks aangebied en trek groot gehore, wat wys dat baie Afrikaners die populêre Afrikaanse sang geniet. Hierdie populêre styl het verskillende nuanses, en is 'n mengsel van country, ballades en elemente van rock, asook elemente uit boeremusiek en volksliedjies.
Geskiedenis en tradisie
Afrikaners deel 'n geskiedenis en tradisie wat strek vanaf die stigting van 'n verversingstasie deur Jan van Riebeeck in 1652, die Groot Trek, die Tweede Vryheidsoorlog en Republiekwording verteenwoordig.
Kookkuns
Afrikaners se kookkuns het saam met die volk se herkoms uit verskeie oorde ontwikkel, en word steeds deur wêreldtendense beïnvloed. Drie terme, naamlik boerekos, potjiekos en braaivleis is baie eie aan die Afrikaner, hoewel laasgenoemde eintlik al uitgebrei het tot 'n algemeen Suid-Afrikaanse gewoonte.
Boerekos het ontwikkel vanuit Europese kosmaaktradisies, gepaardgaande met plaaslike bestanddele, kulturele vermengings en nuutskeppings. 'n Tipiese bord boerekos bestaan uit vleis (meestal in pan of oond gebraai), groente soos groenbone, wortels of ertjies, en stysel soos aartappels of rys, met sous wat in die pot waarin die vleis gaargemaak is, gemaak word. Die bord boerekos kan ook pampoen of soetpatats hê, en van die bestanddele word soms verder verwerk soos pampoenkoekies (pampoen wat in 'n soort poffer gebak word) of "plaasboontjies" waar groenboontjies met aartappels en uie saamgekook en fyngestamp word. Afrikaners eet meeste vleissoorte soos skaap, bees, hoender, vark en verskeie wildsoorte, maar die vleis van trekdiere soos perde en donkies, word selde geëet en is nie deel van die tradisionele kookkuns nie.
Godsdiens
In die verlede was die meeste Afrikaners gereformeerde Christene wat in die sogenaamde drie susterkerke gegroepeer was, met die gereformeerde beskouings van die Sinode van Dordrecht van 1618/19 as teoretiese gemeenskaplike basis, maar met verskille in uitlewing hiervan. Hierdie tradisie is egter besig om te verdwyn en sommige Afrikaners is besig om te verengels en/of oor te skakel na charismatiese kerke. Daar kom ook meer openlike ateïste onder Afrikaners voor. Sommige individue hang ander godsdienste aan soos Boeddhisme en Islam. Heelwat Afrikaners beskou egter steeds die Calvinistiese wêreldbeskouing as 'n integrerende deel van die Afrikaneridentiteit, alhoewel slegs 40% van Afrikaners nog amptelik lidmate van gereformeerde kerke is en 'n heelwat kleiner persentasie gereeld eredienste bywoon. Volgens 'n aanlyn-opname deur Volksblad in Augustus 2012 beweer 65% van Afrikaners dat hulle gereeld kerk toe gaan, alhoewel die ware syfer waarskynlik laer as 40% is. Teen Februarie 2015 het net 38% van Afrikaners nog beweer hul gaan weekliks kerk toe.
In 1838 is 'n gelofte aan God afgelê toe die Voortrekkers uitwissing in die oë gestaar het deur 'n oormag Zoeloes onder Dingaan. Op 16 Desember 1838 het die Voortrekkers die Zoeloe-magte verslaan by die Slag van Bloedrivier. Volgens die Gelofte erken die Voortrekkers dat hulle dit nie uit eie krag sou kon doen nie, en word die dag tot vandag nog herdenk, gewoonlik met feesgeleenthede wat 'n erediens en 'n feesrede (toespraak vir die geleentheid) insluit. Daar is Afrikaners wat die gelofte nie meer ag nie en die tradisionele Christen-kultuur wat die Afrikaner vir so lank gekenmerk het, verlaat. In 'n onlangse meningspeiling in Die Burger (Januarie 2013), het 'n meerderheid Afrikaners aangedui dat hulle gekant is teen 'n privaat Bybelskool se reg om teen praktiserende homoseksueles te diskrimineer in terme van hul toelatingsbeleid.
'n Ander opname in Februarie 2013 het getoon minder as 'n derde van Afrikaners beweer hulle hou nog huisgodsdiens. Tog word daar steeds baie aandag in die media gegee aan wat in sinodale vergaderings van die susterkerke gebeur sodat die doen en late van die Nederduits Gereformeerde Kerk (NG Kerk), die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA) en die Nederduits Hervormde Kerk (NHK) steeds 'n belangrike rol in die denke van Afrikaners speel.
Die totstandkoming van die Afrikaanse Protestantse Kerk in 1987 is 'n uiting van groeperinge onder Afrikaners wat op alle lewensterreine sterk klem lê op kulturele verband. Hierdie kerkverband het net soos die drie susterkerke die Drie Formuliere van Eenheid (Nederlandse Geloofsbelydenis, Heidelbergse Kategismus en die Dordtse Leerreëls) as belydenisgrondslag, maar voeg Afrikanerskap by as voorvereiste vir lidmaatskap van hierdie kerkverband.
Sport
Afrikaners beoefen 'n verskeidenheid sportsoorte, maar deur hul geskiedenis het hulle veral uitgeblink in atletiek, boks, swem, hengel, tennis en rugby. Hedendaags het fietsry, motorresies, krieket, karate, stoei en gholf as sporte bygekom waarin Afrikaners gedy.
Argitektuur en meubels
In die vroeë dae van die Kaap het Afrikaners 'n unieke Kaaps-Hollandse boustyl ontwikkel, en daarmee saam meubels van stinkhout en geelhout aangekoop of vervaardig. Die verwoesting wat die Britse magte tydens die Tweede Vryheidsoorlog in die Transvaal en die Vrystaat aangerig het, het 'n groot deel van veral die landelike meublement vernietig, sodat daar in hierdie gebiede min 19de eeuse meubels bestaan en die huishoudelike voorkoms van baie Afrikanerfamilies 'n 20ste eeuse begin het.
In die meer onlangse tyd was daar die Pretoriase skool van argitektuur wat ná die Tweede Wêreldoorlog 'n inheemse modernistiese argitektuur geskep het. Baie voorbeelde hiervan is in die Pretoriase middestad te vinde. Van die mooiste moderne woonhuise in Suid-Afrika is deur Afrikaner-argitekte soos Gawie Fagan, Louis Louw, Achilles Apostollelis en Sam Pellisier ontwerp. Die nuutste argitektoniese neiging wat veral in die noorde van Suid-Afrika ontstaan het en algaande suid uitgebrei het, is die bou van "Boere-Toskaanse" huise, oftewel huise met 'n verlangse Italiaanse karakter. Hedendaagse meubelment is in lyn met goedkoper Westerse neigings wat leer of nagemaakte leer of lapmeubels insluit.
Kultuur en monumente
Afrikaners het 'n verskeidenheid van monumente in Suid-Afrika opgerig wat hul kultuur-historiese erfenis uitbeeld. Voorbeelde hiervan is die Voortrekkermonument in Pretoria, die Eerste Taalmonument in Burgersdorp, die Afrikaanse Taalmonument in Paarl, die Hugenotemonument in Franschhoek, die Bloedriviermonument naby Newcastle en die Vrouemonument in Bloemfontein.
Skole en universiteite
Afrikaners het die Britse tradisie van uniforms en dissipline oorgeneem en 'n verskeidenheid skole opgebou, feitlik in elke dorp met 'n Afrikanerbevolking in die land. Tot onlangs het die Afrikaanse kultuur in elke skool gebloei, met operettes, toneelspel, voordragte, koorsang, musiek, kunswedstryde, die studie van letterkunde, en ander bedrywighede. Die verengelsing van die samelewing het egter sy tol begin eis, met menige skole wat verengels het, dissipline en tradisies wat meer en meer uitsterf en kulturele bedrywighede wat as gevolg van 'n doelbewuste onderwysbeleid deur die huidige regering in Suid-Afrika uitsterf. Baie Afrikaners het begin om ook hul kinders in veral Engelsmedium-privaatskole in te skryf, terwyl daar met privaatinstellings soos Curro 'n groter aanbieding vir privaatskole met 'n mate van geleentheid vir Afrikaanse onderrig is. Baie Afrikaners is steeds tevrede met van die Afrikaanse staatskole, veral die sterker skole in Pretoria, wat hulle momentum uit die vorige regeringstydperk (voor 1994) behou het, hoewel die druk van staatsvoorskrifte onsekerheid oor die gehalte van die onderwys veroorsaak.
Ar-Raqqah
Ar-Raqqah (Arabies: الرقة), ook bekend as Rakka of Raqqa, is 'n stad in noordelike Sirië en die hoofstad van die gelyknamige administratiewe gewes. Sedert 2014 is Ar-Raqqah die de facto hoofstad van die Islamitiese Staat in Irak en die Levant. Ar-Raqqah is ongeveer 40 km oos van Sirië se grootste dam, die Tabqadam, en 160 km oos van Sirië se grootste stad, Aleppo, geleë.
Afrikaners
Skole en universiteite
'n Gedeelte van die Afrikanervolk se sterk behoefte aan eie identiteit het die stigting van Christelik-Volkseie Onderwys (CVO) skole wat in verskillende dele van die land is en as 'n alternatief tot staatskole gestig is, tot gevolg gehad. Die skole werk saam in die Beweging vir Christelik-Volkseie Onderwys, afgekort as "BCVO". Daar is ook enkele skole wat losweg binne die Instituut vir Christelike Onderwys (ICO) gegroepeer is en sterk klem plaas op gereformeerde belydenis in die onderwys. Aangesien gereformeerdheid en Afrikaanstaligheid sterk saamval in Suid-Afrika, is hierdie skole ook in wese Afrikaans, hoewel hierdie groepering uitdruklik nie gesien wil word as Afrikanerskole nie. Beide hierdie groeperinge van skole werk binne die raamwerk van die staatskurrikulum, maar volg 'n christelike onderwysplan, lewer onderrig in Afrikaans, en in die BCVO se geval, word geskiedenis vanuit 'n Afrikaner-perspektief aangebied.
Aros, die selfstandige onderwysersopleidingsinstansie wat noue bande met die Gereformeerde Kerke van Suid-Afrika (GKSA) het, is nog 'n meestal Afrikaanse onafhanklike onderwysinstelling wat in die onlangse geskiedenis tot stand gekom het. Ander name soos die Suid-Afrikaanse Onderwysersunie (SAOU) en Impakonderwys word ook in Afrikaner-onderwys gesien, wat aantoon dat daar heelwat inisiatief en 'n liefde vir onderwys onder Afrikaners is, hoewel hierdie organisasies tweetalig (Afrikaans en Engels) diens lewer. Daar is ook 'n privaatmaatskappy, indicato met 'n selfstandige vakgerigte kurrikulum in Afrikaans.
Solidariteit, 'n vakbond wat oorspronklik as die Blanke Mynwerkersunie bekend gestaan het, is in Afrikaanse tersiêre onderrig betrokke met Sol-Tech vir tegniese opleiding, en Akademia wat diploma- en graadkursusse aanbied. Solidariteit se Helpende Hand-afdeling is betrokke by maatskaplike hulp aan skoolkinders, en het in 2014 aangekondig dat hulle meer aktief by skoolonderwys se akademiese kant betrokke gaan raak.
Verspreiding van destydse en hedendaagse Afrikaners
Na die Tweede Vryheidsoorlog het sommige Afrikaners 'n soort wanderlust gekry en weggetrek uit hul geboorteland: hulle het weggetrek na Duits-Suidwes-Afrika, Gazaland (Melsetter), Oos-Afrika, Uganda en Argentinië. Staatsmanne soos generaals Louis Botha en J.B.M. Hertzog het hulle beywer om die volk bymekaar te hou en die totstandkoming van die Unie van Suid-Afrika in 1910 het hulle reg bewys dat die Afrikaner se toekoms in Suid-Afrika en meer bepaald 'n verenigde Suid-Afrika lê.
In Argentinië was die kwyning van Afrikaanssprekendes in 1910 reeds merkbaar.
Tans is daar ongeveer 2,7 miljoen tot 3 miljoen Afrikaners waarvan 'n beduidende deel in die buiteland leef in lande soos Namibië, Australië, Nieu-Seeland, die Verenigde Koninkryk, Kanada, die Verenigde Arabiese Emirate, die Verenigde State van Amerika en Nederland. Die grootste gedeelte (sowat 2,5 miljoen) kom in Suid-Afrika voor, terwyl daar beraam word dat 300 000 tot 400 000 Afrikaners permanent of tydelik in die buiteland woon.
Sammy Brooks
Sammy Brooks (10 Julie 1891 – 16 Mei 1951) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rol in die rolprent Luke, the Gladiator (1916).
Bill Raisch
Bill Raisch (5 April 1905 – 31 Julie 1984) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Around the World in 80 Days (1956), Sweet Smell of Success (1957), en Spartacus (1960), en in die televisiereeks The Fugitive (1963).
Eb en vloed
Eb en vloei (ook genoem ebvloed en vloedwaterafvoer) is twee fases van die gety of enige soortgelyke beweging van water. Die Eb is die uitgaande fase, wanneer die gety van die wal af dreineer; en die vloei is die inkomende fase wanneer water weer styg. Die terme kom ook algemeen voor in figuurlike gebruik.
In hidroponika
Eb en Vloei is 'n vorm van hidroponika wat bekend is vir sy eenvoud, betroubaarheid van die werking en lae aanvanklike beleggingskoste. Potte word gevul met 'n inerte medium wat nie soos grond funksioneer nie, of voeding vir die plante dra, maar wat die wortels anker en funksioneer as 'n tydelike reserwe van water en oplosbare minerale voedingstowwe. Die hidroponiese oplossing vloei afwisselend oor die stelsel en word toegelaat om weg te slaan.
Onder hierdie stelsel hou 'n waterdigte groeiende bed (tafel), potte wat in die tafel geplaas word, die medium vas. Die medium kan bestaan uit materiaal wat die wortelstelsel op die vlak kan bereik wat eb. 'n Medium kan bestaan uit lava-rots, rotswolblokkies en vesel. 'n Mengsel van hierdie verskillende soorte mediums kan die klam meer eweredig en opneem, dit word periodiek vir 'n kort periode (5 tot 10 minute) oorstroom met 'n voedingsoplossing wat uit 'n toevoertenk gepomp word. Deur die voedingsbak van die voedingsoplossing onder die groeiende bed te plaas, kan die voedingsoplossing deur swaartekrag terugwater. Afhangend van die ruimte, kan hierdie hidroponiese groeistelsel baie effektief wees vir plante in enige grootte. Die metode is ondoeltreffend in die gebruik van water- en plantvoedingsreagens. Voorkoms van wortelsiekte en onvoldoende voedingselement kan voorkom sonder herhaaldelike gebruik van die oplossing sonder behoorlike oksigenasie op die oorstroomde tafels. Aangesien dit 'n "geslote" stelsel is, sal die her-gesirkuleerde voedingsoplossing elke keer as die stelsel terugvloei in die reservoir vir pH en PPM nodig wees. Binne die groeiperiode kan die voedingsoplossing vervang word. Die wortelmedium moet gewas word om wortelpuin en opgehoopte presipitate te verwyder, asook om te steriliseer voordat dit weer gebruik word.
Beginsels
Die fundamentele beginsel van hidroponika is afhanklik van bevrugte en deurlugde water wat voeding en suurstof in die wortelsone van 'n plant lewer. Dit behels dikwels betreklik gesofistikeerde meganisasie prosesse wat vir toevallige stokperdjies afskrikwekkend kan wees. Voedingsoplossings moet gewoonlik onder die temperatuur wees waarteen die groei van patogeen kan begin, maar tog nie so koel dat wortelaktiwiteit onderdruk word nie. 'n Aktiewe deurlugting van die kunsmisoplossing kom gereeld voor, aangesien wortelstelsels self suurstof verwyder, wat toestande skep wat ook patogene bakterieë en vorms van water kan bevorder.
Eb en Vloei maak gebruik van die feit dat die oplossing nie in kontak met die wortels van plante gelaat word nie, om die oplossing van suurstof of verkoeling te vermy. In plaas daarvan berus dit op eienskappe van wortelfunksie om passiewe oksigenasie op 'n hoë vlak te bied wat geneig is om patogeengroei te onderdruk.
Eenvoud word gehandhaaf deur die gebruik van 'n enkele, tweerigtingroete vir die oplossing. Water vloei in en uit met dieselfde buis. As die pomp water in die skinkbord opgegaar het, en die wortels kort onder die water gedompel word, word die pomp onaktief gemaak met behulp van 'n skakelaar, gewoonlik 'n tydreëlaar, en die water vloei terug in dieselfde buis. Dit elimineer die behoefte aan meer as een verseëlde passtuk en verminder die algemene kompleksiteit van die stelsel.
Deurlugting in eb en vloedstelsels
Lugting van 'n eb en vloedstelsel is 'n belangrike aspek van die werking daarvan. Outomatiese verplasing elimineer lug wat deur die wortels ontstof word, terwyl die water tot in die hoogste vloedstadium styg. As die pomp uitskakel, trek swaartekrag die water na onder, wat die ruimte rondom die wortels weer aan die lug blootstel.
Die film water wat tydens die eb om die wortels gelaat word, het 'n hoë verhouding tussen die oppervlakte en die massa, wat beteken dat die hoë oppervlakte van die wortels weer suurstof word, wat die wortels kan onderhou, solank hul oppervlaktes bly. klam. Die hoë suurstofinhoud van water wat op hierdie manier verfilm word, onderdruk die meeste skadelike lewensvorms en hou die wortelsones siekte vry. In ander soorte hidroponika moet hierdie funksie verrig word deur die oplossing af te koel om dit te beskerm teen pythium, 'n vorm van watervorm wat verantwoordelik is vir 'n toestand genaamd 'wortelvrot', waarin die buitenste selle van die wortels sterf, bruin en glad word. wanneer dit hanteer word. Behoefte aan aanvullende oksigenasie met behulp van lugpompe word ook uitgeskakel, wat die betroubaarheid verhoog en die kompleksiteit verminder.
Die hidroponiese stelsels met eb en vloei is ook stil, terwyl hulle minder krag gebruik as ander hidroponiese stelsels, wat beteken dat dit gebruik kan word in omgewings waar akoestiese handtekening en buitensporige loodgieterswerk onaanvegbaar is, soos woon- of klaskamer-toepassings waar ruimte hoog is.
Nadele aan Eb en -Vloeistelsels
Eb en -vloeistelsels is buigsaam, met min praktiese nadele. Alhoewel dit tipies bekend is vir die kompakte verbouing van plante met kleiner statuur, word dit gebruik om groot plante te kweek, met emmers wat wissel van 1 liter tot 5 liter, en gebruik van groot volume pompe soos in groot akwariums, dekoratiewe fonteine en koi- damme.
'n Tweede nadeel is dat die wortels geneig is om saam te groei, wat beteken dat verwydering van geoes of beskadigde plante ietwat problematies kan wees by plante wat goed ontwikkelde wortelstelsels het. Kommersiële gewasse wat op een slag geoes is, is ietwat immuun teen besorgdheid rakende die aspek van die stelsel, maar in geval van patogene indringing kan die probleem vinnig versprei, aangesien al die wortels dieselfde vloedbron het.
Die meeste eb-en-vloei-stelsels gebruik ook 'n herwinningsreservoir om die tafel te oorstroom. Oor 'n periode van tyd kan die pH van die voedingsoplossing fluktueer tot 'n reeks wat ongesond is vir die plant. As die pH nie reggestel word nie, kan daar verskillende probleme voorkom, insluitend, maar nie beperk nie tot, 'n swak opname van voedingstowwe en blaar kannibalisering. Soos die naam aandui, vind blaar-kannibalisering plaas omdat die plant voedingstowwe uit een deel van die plant neem en daardie voedingstowwe in 'n ander deel van die plant gebruik. Blaar kannibalisering verskyn as geel of bruin kolle op die blare.
Gedurende die blom styg pH elke dag nogal. Dit is die beste om elke dag die eerste ding en die laaste ding aan te pas. Tydens die blom neem die voedingstowwe en die opname van water toe, terwyl worteleksudaat na die reservoir teruggevoer word. Dit veroorsaak dat ppms aansienlik toeneem. Behoorlike beheer vereis dat u gereeld met vars voedingstowwe kontroleer en vervang word ~ 5 dae om toksisiteit te voorkom.
Aangesien die plant(e) verskeie kere per dag gevoer word, is die laer dpm-voedingstowwe (600–800) voldoende. As daar met hoër ppms gedruk word, kan die plant van binne af brand, veral as beduidende verdamping / gebruik van water daartoe lei dat die oorblywende voedingstofkonsentrasie verder as 1500 ppms styg.
Die keuse van 'n medium soos lava-rots is ideaal vir vloede en dreineer deurdat dit vinnig dreineer, en as gevolg van die growwe tekstuur, vang dit klein hoeveelhede suurstof en voedingstowwe in, wat die wortelsone klam hou tussen voedings. Omdat dit vinnig dreineer, kan die hoeveelheid voere tot ongeveer elke 45–60 minute tydens ligte verhoog word, wat ontploffende groei lewer. As die produsent hierdie metode kies, moet die voedingsppm onder 800 gehou word, nog beter as 600.
Swak dreinering, of onvolledige dreinering, kan 'n toestand veroorsaak waarin digte wortels blootgestel word aan stilstaande water wat deur die wortelmassa vasgevang word. Wortelvrot en swamgroei is die algemeenste gevolg van stilstaande water. Sommige E & V-stelsels is nie so immuun teen wortelvrot as wat 'n goed ontwerpte stelsel sou wees nie. In tabelle waar plante groter is as optimaal vir die stelsel, kan dit die behoefte aan modifikasies soos skerms of beddings van mediumgrootte gruis skep om staande water te voorkom. Die kantel van die bak is een manier om beter dreineienskappe te verkry. In emmer E&V kan hierdie probleem op 'n soortgelyke manier hanteer word, wat goeie dreinering verseker deur middel van voldoende grootte te gebruik en te verseker dat die dreinering van die houer tussen die vloedsiklusse voltooi is.
Waterstofperoksied word ook by voedingsoplossings gevoeg as die vermoede bestaan dat die anaërobiese pythiumwortelvrot op die wortels se oppervlaktes begin versprei het. Die suurstof wat uit die waterstofperoksied vrygestel word, is vernietigend vir eensellige organismes en word toegedien in dosisse wat wissel met die konsentrasie van die peroksied. Daar word gewoonlik verskeie eetlepels of meer van 3.5% peroksiedoplossing per liter water gebruik. Die tydelike styging in die suurstofvlak is slegs minimaal beskadig vir wortels, terwyl die uitroei van die watergedraagde vorm die opbrengs aansienlik kan verhoog of selfs die lewensvatbaarheid van 'n gewas kan bespaar.
Jamestown, Wes-Kaap
Jamestown, ook bekend as Webersvallei, is 'n dorp in die Wes-Kaap, Suid-Afrika, 6 km suid van Stellenbosch.
Hongwu
Hongwu (21 Oktober 1328 – 24 Junie 1398) was die stigter en eerste keiser van die Ming-dinastie in China. Sy persoonlike naam was Zhu Yuanzhang (voorheen Chu Yuan-chang of Tsjoe Joean-tsjang).
Hongwu het net sy familie vertrou en het sy talle seuns magtige feodale prinse aan die noordelike vleilande en die Yangtze-vallei gemaak. Hy het sy kleinseun, Jianwen, as sy opvolger aangewys. Jianwen se bewind het nie lank geduur nie, want sy pogings om sy ooms in toom te hou het daartoe gelei dat een van hulle, Yongle, die bewind oorgeneem het.
Die meeste van die historiese terreine wat met Hongwu verband hou, is in Nanjing, die oorspronklike hoofstad van die Ming-dinastie.
Vlag van Guadeloupe
Die Franse oorsese gebied Guadeloupe het geen amptelike vlag nie en gebruik die vlag van Frankryk as vlag. Die eiland het wel, soos die ander Franse oorsese gebied in die Karibiese See, Martinique ’n eie onderskeidende vlag. Die vlag is in twee horisontale bane met die boonste blou baan wat een derde van die vlag beslaan. In die blou baan is drie Fleur-de-Lis eweredig gespasiëer en in die rooi baan is ’n geel son in die middel met suikerriet daar agter.
Vlag van die gebied
Die amptelike vlag van die département is ’n wit vlag met ’n logo van ’n gestileerde son en ’n voël op ’n groen/blou vierkant. Onder die logo is die woorde Guadeloupe Region in swart aangebring en in geel onderstreep.
Ander vlae
Verskeie onafhanklikheidsbewegings gebruik hul eie simbole as vlag vir Guadeloupe. Die ontwerp van die Front de Libération Nationale de la Guadeloupe (FLNG) en die Groupement des Organisations Nationalistes Guadeloupéennes (GONG) is soortgelyk aan die vlag van Kuba en die vlag van die Union Populaire pour la Libération de la Guadeloupe (UPLG) herinner aan die vlag van Suriname.
Aiolochroia janusi
Aiolochroia janusi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aiolochroia en tot die familie Aplysinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Boury-Esnault.
The Golden Notebook
The Golden Notebook is 'n roman van Doris Lessing wat die eerste keer in 1962 gepubliseer is. Temas wat sterk na vore tree in hierdie roman is die verval van die samelewing, protes teen oorlog en veral ook teen Stalinisme, en die sosiale en seksuele emansipering van vroumense gedurende die twintigste eeu.
Die TIME-tydskryf het hierdie roman in 2005 benoem as een van die 100 beste Engelstalige romans sedert 1923.
Simone McAullay
Simone McAullay (gebore 14 April 1976) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Home and Away (1988), Blue Heelers (1994), The Strip (2008), en Broadchurch (2013).
Jonkheer Gerard Theodoor Beelaerts van Blokland
Jonkheer Gerard Jacob Theodoor Beelaerts van Blokland (1843 – 1897) was 'n Transvaalse diplomaat. Hy is in 1843 gebore en stam uit 'n ou Hollandse adelfamilie Beelaerts van Blokland. Sy vader, F.W.A. Beelaerts van Blokland, was een van die vroeë vriende van die Voortrekkers. Van Blokland jr. het 'n prokureur geword en 'n lid van 'n komitee vir die insameling van fondse om die Boere in die Suid-Afrikaanse Republiek te help. In 1883 het hy die afgevaardigdes wat na Londen toe is om die Pretoria Konvensie te hersien, ontmoet en hulle as regsadviseur bygestaan. In ruil is hy in 1884 aangestel as Minister van die Zuid-Afrikaansche Republiek vir Duitsland, Frankryk en Portugal. Hy het die amp sonder vergoeding tot sy dood beklee. In 1887 word hy Regeringskommissaris in Europa op die Raad van die Nederlands-Suid-Afrikaanse Spoorwegmaatskappy. Hy is in 1897 oorlede.
Tangier
Tangier (Arabies: طنجة‎ Ṭanjah; Berber: ⵟⴰⵏⵊⴰ Tanja of Tingi; Frans: Tanger; Spaans: Tánger; Portugees: Tânger) is 'n stad in die noorde van Marokko met sowat 850 000 inwoners (2012-skatting). Dit is geleë op die Noord-Afrikaanse kus by die westelike ingang na die Straat van Gibraltar, waar die Middellandse See en die Atlantiese Oseaan mekaar ontmoet naby Kaap Spartel. Dit is die hoofstad van die Tangier-Tetouan Streek en van die Tangier-Asilah prefektuur van Marokko.
Die ryk geskiedenis van Tangier is as gevolg van die historiese teenwoordigheid van baie beskawings en ​​kulture vanaf die 5de eeu v.C. Tussen die tydperk van 'n Berber nedersetting, en later 'n Fenisiese stad na onafhanklikheid in die 1950's, was Tangier 'n toevlugsoord vir vele kulture. In 1923, het Tangier internasionale status gehad by buitelandse koloniale magte, en was dit 'n bestemming vir baie Europese en Amerikaanse diplomate, spioene, skrywers en sakemanne.
Zombies Ate My Girlfriend
Zombies Ate My Girlfriend is 'n Suid-Afrikaanse swaarmetaal-musiekgroep wat in 2012 gevorm is. Die groepslede is Gavin Marchbank, Marc Olwage, Adriano Rodrigues, Chris Hall en Ferdi Groenewald.
Tangier
Die stad ondergaan tans vinnige ontwikkeling en modernisering. Projekte sluit in nuwe 5-ster hotelle langs die baai, 'n moderne sakekern genoem "Tangier City Center", 'n nuwe lughawe en 'n nuwe sokkerstadion. Tangier se ekonomie het ook grootliks baat gevind by die nuwe Tanger-Med hawe.
Zombies Ate My Girlfriend
In 2012, het hulle die EP Patient Zero vrygestel. Hul eerste ateljeealbum, Retrocide, is in Februarie 2015 vrygestel.
Tangier
Tangier se sportspan I.R.T. (of Ittihad Riadi de Tanger) is 'n prominente klub met 'n groot ondersteunerbasis. Tangier is een van die gasheerstede vir die 2015 Afrikanasiesbeker (CAF-sokkertoernooi), wat by die nuwe Ibn Batouta-stadion en in ander stede in Marokko gespeel sal word.
Zombies Ate My Girlfriend
Hul tweede album, Shun the Reptile, is op 2 November 2018 vrygestel.
Lede
Huidige
Voormalige lede
Holrivier (Gamtoos, Oos-Kaap, lat -33,81, long 24,64)
Die Holrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Ernst Brocker
Ernst Bröcker is ’n Afrikaanse dramaturg.
Lewe en werk
Ernst Bröcker is op 1 September 1984 gebore. Hy matrikuleer aan die Groote Schuur Hoërskool in Kaapstad, waarna hy by die AFDA Filmskool in Kaapstad studeer in Regie en die skryf van draaiboeke. Tydens sy studies wen hy verskeie pryse, waaronder ’n kontantprys van Sanlam vir Teaterskryfwerk in 2003, in 2004 beste tweedejaar studenteproduksie vir sy selfgeskrewe film “Popster” en in 2005 die AFDA-pryse vir beste kortverhaal, beste verhoogdirekteur en beste verhoogproduksie. Vanaf 2006 tot 2012 is hy vir sewe jaar betrokke by die sepie “Sewende Laan” in diverse hoedanighede, insluitende as draaiboek-koördineerder en medeskrywer. Hy is terselfdertyd vryskutskrywer vir die tydskrif Gay Pages, vir wie hy ’n aantal artikels oor verhoudings binne homoseksuele verband skryf. In 2013 voltooi hy ’n internasionale internskap in sosiale media en kommunikasie by Party Earth in Barcelona in Spanje. Sy primêre taak is om foto’s te neem en oorsigte te skryf oor sosiale uithangplekke in en rondom Barcelona. Na sy terugkeer na Suid-Afrika is hy kopieskrywer vir Firefly Advertising. Hy het ’n swart gordel in karate
Judy McBurney
Judy McBurney (19 Mei 1948 – 1 Desember 2018) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die televisiereekse Homicide (1964), Number 96 (1972), The Young Doctors (1976), en Prisoner (1979).
The Grass Is Singing
The Grass Is Singing is die eerste roman van Doris Lessing wat die eerste keer in 1950 gepubliseer is. Hierdie roman se intrige vind plaas in Suid-Rhodesië (vandag Zimbabwe), en het te doen met die rassepolitiek van daardie land gedurende die 1940s. Dit is baie goed ontvang in beide die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State.
John Raitt
John Raitt (29 Januarie 1917 – 20 Februarie 2005) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The Pajama Game (1957) en in die televisiereekse Pulitzer Prize Playhouse (1950) en Shirley Temple's Storybook (1958).
Kwaggabal
Die kwaggabal (Pleiospilos bolusii (Hook.f) N.E.Br.) is 'n vygie.
Hierdie dwergvetplantjie is endemies aan Suid-Afrika. Dit kom op 'n hoogte van 750-1100 meter bo seevlak tussen Graaff-Reinet en Aberdeen in die Sondagsriviervallei voor.
Beskrywing
Dit groei tot 8 cm hoog en 15 cm breed en het net twee of vier verdikte blare wat soos stukkies graniet lyk. As gevolg hiervan is die plantjie moeilik om raak te sien op die grond waarop dit groei. Dit dra geel blommetjies en het 'n penwortel wat 10 cm diep kan groei.
Evangelie volgens Johannes
Die Evangelie volgens Johannes is die vierde boek van die Bybel se Nuwe Testament en een van die vier kanonieke evangelies. Dit vorm saam met die drie sinoptiese evangelies 'n sentrale grondslag van die Christelike geloof, maar verskil nogtans ten opsigte van sy selfstandige narratiewe en teologiese karakter duidelik van die drie ander evangelies.
Die outeurskap is onbekend. Volgens vroeë Christelike tradisies word die teks aan Johannes, een van Jesus se apostels, toegeskryf. Wat sy styl en inhoud betref, is dit nou verwant aan die drie briewe van Johannes, maar moderne geleerdes betwyfel dat die vier tekste deur dieselfde persoon geskryf is. Die evangelie het vermoedelik eers in die laat eerste of vroeë tweede eeu ontstaan en is later deur 'n bewerker uitgebrei.
Die outeur van die evangelie begin sy vertelling met die logos en verduidelik sodoende dat hy vertroud was met hellenistiese denke en filosofie. Hy beskryf dan ook geen geskiedkundige gebeurtenisse nie, maar eerder mistiese gewaarwordings wat nie vir menslike ervaring toeganklik is nie. Die skrywer is moontlik afkomstig van 'n Griekssprekende Joods-Christelike omgewing.
Die selfopenbaring van Jesus van Nasaret staan sentraal in die teks, net soos sy goddelikheid en die spirituele betekenis van sy heropstanding. Dikwels word na hierdie teks ook as 'n pneumatiese of spirituele evangelie verwys. Die skrywer het moontlik in aanraking gekom met mistiese en gnostiese tradisies.
Taipei 101
Die Taipei 101 is 'n wolkekrabber in die Taiwanese hoofstad Taipei. Die toring is op 31 Desember 2004 geopen. Met 'n hoogte van 508 meter (sonder antenne 449 meter) was dit tot Julie 2007 die hoogste gebou ter wêreld, waarna dit in hoogte oortref is deur die 2010-geopende Burj Khalifa.
Planne en konstruksie
Oorspronklik sou die gebou slegs 66 verdiepings hoog wees. Die bedoeling van die ontwerp was om 'n toring te bou wat as simbool van welvaart en voorspoed van die finansiële gebied in Taipei sou staan. Die bouwerk het op 13 Januarie 1998 begin, waarna besluit word om die gebou te verhoog tot 101 verdiepings. Die konstruksie word erg vertraag weens dié besluit. Nog later tref 'n aardbewing Taipei en omgewing met 'n krag van 6,8 op die richterskaal. Twee hyskrane val om, met vyf sterfgevalle en 'n sewe maande vertraging in bouwerk. Die bopunt word op eindelik 1 Julie 2003 bereik.
Elk jaar word daar volgens tradisie Chinese vuurwerk afgevuur vanaf Taipei 101. Met die toring se opening op oujaarsaand was dit ook die geval. Onder die aanwesiges was onder andere burgemeester Ma Ying-jeou.
Strukturele feite
Die hysers in die gebou behoort tot die vinnigstes ter wêreld, hulle beweeg teen 60,5 km/h na bo en daal met 'n snelheid van 36,6 km/h. Die hysers is toegerus met 'n eie drukstelsel en noodremme, die kostes per hyser bedra om en by VS$2 miljoen.
Dwarsrivier (nedersetting)
Dwarsrivier is 'n klein nedersetting in Kaapse Wynland-distriksmunisipaliteit in die provinsie Wes-Kaap van Suid-Afrika.
Aiolochroia thiona
Aiolochroia thiona is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aiolochroia en tot die familie Aplysinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1930 deur De Laubenfels.
Aka brevitubulata
Aka brevitubulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Aka en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Pang.
NG gemeente Loxton
duimnael|160px|Ds. [[Beyers Naudé se eerste gemeente was Loxton, van 1942 tot 1945. Hy het later bekend geword vir sy sterk standpunt teen apartheid wat in 1963 tot sy bedanking uit die bediening sou lei.]]
Die NG gemeente Loxton is 'n klein gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die gelyknamige dorpie in die provinsie Noord-Kaap en die Sinode van Noord-Kaapland.
Agtergrond
Omdat die gemeente Victoria-Wes in die ou taal 18 uur te perd lank en 13 uur te perd breed was en 1 250 lede getel het, is daar 'n behoefte gevoel om hom kleiner te kry. So het eers Vosburg ontstaan, 10 uur te perd van Victoria-Wes af op die hoofpad na Prieska, en daarna Loxton, agt uur te perd op die groot pad tussen Victoria-Wes en Fraserburg.
Die NG Kerk het 'n leidende rol gespeel in die totstandkoming van die dorp Loxton toe die gemeente in 1899 op die plaas Phezantefontein (ook gespel Fizantefontein) gestig is. Die Ringskommissie van Beaufort het dié plaas bo Slangfontein verkies en 'n komitee het toe die plaas van die heer A.E. Loxton aangekoop teen £7 500 en die plek na hom genoem omdat hy £50 geskenk het vir die predikant se sustentasiefonds.
Ds. G.A. Maeder, predikant van die NG gemeente Victoria-Wes, het in die stigting 'n leidende en besielende rol gespeel en die nuwe gemeente jare lank as konsulent gedien. Volgens die stigtingsnotule het "de Rings-commissie van den Ring van Beaufort", na heelwat voorbereidingswerk, op 12 Julie 1899 op die plaas Phezantefontein vergader en finaal tot die stigting van 'n gemeente aldaar oorgegaan.
Die eerste kerkraad is op die stigtingsdag gekies. Dieselfde aand nog is genoemde plaas deur ds. Maeder, "in zijn capasiteit als voorzitter van de Ned. Ger. Gemeente te Phezantefontein", van die eienaar, die heer A.E. Loxton, vir die som van £7 500 gekoop. Ds. Maeder en sy kerkraad het dadelik die inisiatief in die opmeting van die dorp en die verkoop van erwe geneem. Die opbrengs van die verkoop van erwe op die nuwe dorpie het mettertyd vir die aankoop van die plaas betaal. Die sterk bronwater aan die oostelike kant van die dorp het aansienlike erfbesproeiing moontlik gemaak. Baie mense het erwe gekoop en Loxton het vinnig ontwikkel tot die boomryke dorpie wat dit vandag is.
Kerklike geboue
Die kerkraad het toe sy aandag aan die so noodsaaklike opvoeding gewy. 'n Voorlopige skoolgeboutjie is opgerig en op 13 Oktober 1900 kon die eerste skooltjie in die aanwesigheid van die onderwyser, mnr. Du Toit de Villiers, en 40 leerlinge geopen word.
Sendingwerk het ook aandag geniet. 'n Sendinggeboutjie, of "kapelletjie", is in 1901 opgerig. Afgesien van eerw. De Villiers, is die sendinggemeente al die jare deur plaaslike persone bearbei, t.w. in die eerste 50 jaar deur die heer Christiaan Maritz, C.J. Mans, J. Rossouw en mnr. P.J. Sauerman, wat meer as 20 jaar die geestelike werk van die gemeente behartig het.
Leraars
Die gemeente Loxton is in die eerste halfeeu van sy bestaan agtereenvolgens bedien deur di. G.A. Maeder (as konsulent), J.A. Koch, wat in 1903 hier bevestig is toe daar reeds 'n balans van £400 in die kerkkas was, A.G. Venter, wat die gemeente help vooruitgaan het deur sy sakevernuf en besadigdheid, C.W. Alheit, in wie se tyd meer as £2 000 vir 'n behoorlike kerkgebou ingesamel is, F.S. Malan, wat met hart en siel die werk van sy voorgangers voortgesit het en in wie se tyd die huidige kerk voltooi is, P.A. Alheit, W.S. Conradie, Beyers Naudé, P. de V. Muller en C. van der Merwe.
Ons gemeentelike feesalbum berig in 1952: "'n Terugblik op die ontwikkelingsgeskiedenis van die gemeente Loxton bring 'n mens onder die indruk van die harde en moedige werk in die aangesig van groot moeilikhede gedurende die stigtingsjare. Die geloof, onversaagde ywer en deursettingsvermoë van ds. Maeder en sy eerste kerkraadslede verdien, naas hulle Meester, die eerbiedige dank en hulde van die gemeente wat vandag die vrugte van hulle werk pluk."