cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Marie Curie
Lewensloop
Maar haar belangstelling in die wetenskap was so vurig dat niks dit kon demp en geen opoffering te groot was nie. In Parys het sy in 'n dakkamertjie gewoon wat winters ysig koud en somers weer verstikkend warm geword het. Soms het sy weke lank net van 'n stukkie brood en 'n bietjie sjokolade geleef. Maar Marie was gelukkig.
Al wat sy van die lewe begeer het, was om al meer en meer van die wetenskap te leer, en in Parys het sy die geleentheid gehad om dit te doen, en om die lesings van sommige van die wêreld se grootste wetenskaplikes by te woon. In dieselfde laboratorium as Marie het 'n geniale jong Franse wetenskaplike, Pierre Curie, en sy broer navorsing in die elektro-fisika gedoen. In 1894 het Marie en Pierre ontmoet. Hul gemeenskaplike belangstelling in die wetenskap het hulle dadelik tot mekaar aangetrek.
Geleidelik het die gevoel verdiep, en agtien maande na die ontmoeting is hulle getroud. So is hulle saamgevoeg tot die beroemde egpaar wat in die geskiedenis van die wetenskap as die Curies bekend staan. Marie en Pierre het twee dogters gehad, Ève en Irène. Marie Curie is op 4 Julie 1934 by Sallanches in Frankryk aan leukemie oorlede. Sy het dit waarskynlik as gevolg van haar werk opgedoen, omdat sy aan groot hoeveelhede bestraling blootgestel is.
Geheimsinnige element
Terwyl die Curies in die klein laboratorium van professor Henri Becquerel met hul navorsing besig was, het daar iets merkwaardigs gebeur. Die professor het 'n pakkie uraansout in 'n donker kamer op 'n dig verpakte fotografiese plaat laat le; later toe hy die plaat ontwikkel, was daar 'n afbeelding van die sout daarop. Becquerel het dadelik vermoed dat die een of ander spontane uitstraling van die uraansout daarvoor verantwoordelik moet wees.
Die professor het die Curies se bekwaamhede geken, en hy het hulle gevra of hulle die saak nie dalk verder wil ondersoek nie. Marie was dadelik geesdriftig, en sy het haar man ook oortuig dat dit 'n unieke opdrag is. Hulle het hul navorsing met uraan begin, maar toe hulle van die uraanhoudende pikblende gebruik maak, het hulle ontdek dat die uitstraling drie maal sterker is as wat volgens die uraaninhoud verwag sou word.
Die Curies het aan die Oostenrykse regering geskryf, verduidelik wat hul voorneme is, en gevra of ŉ voorraad pikblende-afval uit Boheme, waar uraansout in die vervaardiging van glas gebruik is, nie tot hul beskikking gestel kon word nie. Binne ŉ kort tydjie is ŉ ton van die stof voor die Curies se laboratorium afgelaai. Nou het die groot werk begin.
Dag in en dag uit het hulle by die kokende pot pikblende gestaan, wat hulle met ŉ lang ysterstaaf omgeroer het. Die verstikkende rook het hul oë en kele gebrand. Maar moedig het hulle voortgegaan. Teen die tyd dat die ton pikblende tot omtrent 45 kg verkook was, het die Curies ŉ nuwe element afgesonder waarvan die uitstraling 300 maal kragtiger as die van uraan was. Marie het die polonium genoem ter ere van haar geboorteland, Pole.
Hulle was egter nog nie tevrede nie, want daar het ŉ stof oorgebly wat nog kragtiger as polonium was, en hulle het van voor af begin. Steeds kragtiger konsentrate is in die pakkamer, totdat Marie en Pierre eindelik twee jaar na die begin van hul ondersoek die finale produk kon aanskou: ŉ klein bietjie ondeursigtige wit stof wat omtrent soos kombuissout gelyk het, naamlik radiumchloried. Hulle het geslaag. Dit het egter nog twaalf jaar geduur voordat Marie Curie en A. Debierne daarin geslaag het om die element radium af te sonder, naamlik in die jaar 1910.
Die Curies het die wêreld van die nuwe element vertel wat twee miljoen maal meer radioaktief (soos Marie Curie dit eerste genoem het) as uraan was. Hul ontdekking is met geweldige geesdrif deur wetenskaplikes begroet. Die egpaar is met eerbewyse en toekennings oorlaai. In 1903 het die grootste eer hulle te beurt geval toe die Nobelprys aan hulle toegeken is. In 1905 is Pierre tot lid van die Franse Akademie verkies, en hy hoogleraar in die natuurkunde aan die Sorbonne geword.
Leucosolenia cyathus
Leucosolenia cyathus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Haeckel.
Gene Kelly
Gene Kelly (23 Augustus 1912 – 2 Februarie 1996) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Take Me Out to the Ball Game (1949), On the Town (1949), An American in Paris (1951), en Singin' in the Rain (1952).
Joyce Van Patten
Joyce Van Patten (gebore 9 Maart 1934) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente St. Elmo's Fire (1985), Monkey Shines (1988), Marley & Me (2008), en Grown Ups (2010).
Joseph Jacobus Bosman
Joseph Jacobus Bosman (1895–1952) was 'n Suid-Afrikaanse bankier en stigter van Volkskas.
Biografie
Bosman is op 23 Januarie 1895 Rustenburg gebore. Teen die einde van die Tweede Vryheidsoorlog was hy saam met sy ma en twee ouer broers in die Potchefstroomse konsentrasiekamp. Op negentienjarige ouderdom aanvaar hy 'n betrekking in Johannesburg, waar hy by 'n handelsonderneming van assistent-boekhouer tot rekenmeester vorder. Later het hy by 'n rekenmeesters- en ouditeursmaatskappy gewerk, waar hy ondervinding van die administrasie van maatskappye opgedoen het.
Die gedagte om 'n eie Afrikaanse bank te stig, het in 1921 by hom ontstaan. Hierdie gedagte het gaandeweg gestalte gekry en in 1934 word Volkskas Ko-op Bpk, met Bosman as die hoofbestuurder, gestig. Die bank het later tot een van die belangrikste instellings in Suid-Afrika ontwikkel.
Bosman is op 29 Junie 1952 in Pretoria oorlede.
Morene
'n Morene bestaan uit gletserpuin. Dit is materiaal wat deur 'n gletser verplaas en nagelaat is. Dit is dikwels 'n mengsel van klippe, klei en sand. Die gletser se vloeiende ys kan groot rotsblokke afruk en meesleur en werk as 'n kragtige rasper. Die rotsvloer waaroor dit beweeg word afgekuur en omgevorm. Die stukke klip wat meegesleep word, word self gefasetter en afgeskuur. Die fynste gemaalde materiaal word in smeltwater soos gletsermelk afgevoer. As die gletser smelt word alle materiaal grof of fyn op een hoop afgeset. Hierde sediment word till genoem. In versteende vorm word van tilliet gepraat.
Daar bestaan verskeie soorte morenes. Hulle word aan die einde van bestaande gletsers aangetref, die eindmorenes, maar die gletser kan ook in die verlede verdwyn het, soos die gletsers van die ystydperke. Die verste punt wat die landys in ystye bereik het word dikwels gekenmerk deur 'n eindmorene, hoewel die samestelling hiervan kan verskil. Tydens die terugtekking van die ys kan 'n reeks morenes gevorm word met lang lintvormige mere in die dale daartussen. Die Llyn Gwynant van Snowdonia in Wallis in 'n voorbeeld daarvan.
Geloftedag
Geloftedag of Dingaansdag was 'n openbare vakansiedag in Suid-Afrika wat jaarliks op 16 Desember gedenk is.
Geloftedag
'n Sonstraal val elke jaar op 16 Desember op die granietsenotaaf in die Voortrekkermonument in Pretoria. In 2019 het 'n rekordgetal Afrikaners geloftedagvieringe by die Voortrekkermonument in Pretoria bygewoon.
Oorgang na Versoeningsdag
In 1994 het die eerste ANC-regering die dag met Versoeningsdag vervang om versoening oor kultuur- en kleurgrense te bevorder. Party Afrikaners vier egter steeds Geloftedag in die gees van die Gelofte. Daarteenoor onthou swartmense die dag eerder as die dag waarop uMkhonto we Sizwe sy eerste aanvalle in 1961 uitgevoer het.
Martin Bucer
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Martin Bucer
Gebore
11 November 1491
in Schlettstadt (tans Sélestat), Elsas
Oorlede
28 Februarie 1551
in Cambridge, Engeland
Christelike stroming
Protestantisme, ekumeniese beweging
Bekende werke
De Regno Christi ("Die Koninkryk van Christus")
Martin Bucer (Duits vroeër ook dikwels Martin Butzer genoem; * 11 November 1491, † 28 Februarie 1551) was 'n Protestantse kerkhervormer wat vanuit Straatsburg invloed op die Lutherse, Calvinistiese en Anglikaanse kerkleer en praktyke uitgeoefen het. Bucer, wat algemeen as kerkhervormer van Elsas beskou word, was oorspronklik 'n monnik van die Dominikaanse Orde, maar het sy kloosterbelofte ná 'n ontmoeting met Martin Luther in 1518 herroep. Met die ondersteuning van Franz von Sickingen het hy vervolgens by die Protestantse Hervorming betrokke geraak.
Bucer se pogings om die kerk in Weißenburg (tans Wissembourg) te hervorm het tot sy ekskommunikasie uit die Rooms-Katolieke Kerk gelei, en hy was genoodsaak om na Straatsburg te vlug. Hier het hy by 'n groep kerkhervormers rondom Matthew Zell, Wolfgang Capito en Caspar Hedio aangesluit. Bucer het as middelaar tussen die twee leidende kerkhervormers, Martin Luther en Ulrich Zwingli, opgetree wat veral ten opsigte van hul leerstellings oor die Nagmaal of Eugaristie van mekaar verskil het. Later het Bucer pogings onderneem om 'n ooreenkoms ten opsigte van gemeenskaplike geloofsartikels soos die Confessio Tetrapolitana en die Wittenbergse Konkordie, waarby hy vir die laasgenoemde nou saamgewerk het met Philipp Melanchthon.
Bucer het geglo dat die Rooms-Katolieke bevolking in die Heilige Romeinse Ryk daarvan oortuig kon word om by die Protestantse Hervorming aan te sluit. Deur middel van 'n reeks konferensies, wat deur Karel V georganiseer is, het hy pogings onderneem om Protestante en Katolieke onder die dak van 'n nasionale Duitse Kerk te verenig wat onafhanklik van Rome sou wees. Sy poging het egter misluk nadat politieke gebeurtenisse aanleiding tot die Schmalkaldiese Oorlog gegee en tot kwynende Protestantse invloed in die Ryk gelei het.
In 1548 is Bucer onder sterk druk oorreed om die Augsburgse Interim te onderteken waardeur sekere vorme van Katolieke godsdiensbeoefening deur keiser Karel V verorden is. Bucer het hom nogtans steeds ten gunste van kerkhervorming uitgespreek totdat Straatsburg die Interim amptelik aanvaar en Bucer gedwing het om die stad te verlaat.
Vlag van die Dominikaanse Republiek
Die nasionale vlag van die Dominikaanse Republiek is op 6 November 1844 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n wit Sint Joriskruis met ’n blou reghoek bo aan die vlagpaalkant en onder aan die wapperkant en ’n rooi reghoek onder aan die vlagpaalkant en bo aan die wapperkant; die landswapen verskyn in die middel van die kruis.
Simboliek
Die kleure op van die vlag stel elk iets voor. Blou stel Vryheid of die lug voor, rooi kan die bloed van die patriotte voorstel wat gevloei het in die stryd om onafhanklikheid en die wit is ’n simbool van opoffering en dit stel waardigheid, die rustige karakter van die Dominikane en hul toewyding tot vrede voor.
Geskiedenis
Die vlag van die Dominikaanse Republiek is afgelei van die vlag van La Trinitaria, wat op sy beurt gebaseer is op die vlag van Haïti. Op 27 Februarie 1844 het die Dominikaanse Republiek onafhanklik geword en van 6 November 1844 het hulle ’n eie vlag gebruik. Hierdie vlag het, net soos die huidige vlag, bestaan uit vier vlakke wat geskei is deur ’n wit kruis. In die vlag van 1844 was die boonste twee vlakke blou en die onderste twee vlakke rooi. Vanaf 1861 was die Dominikaanse Republiek onder Spaanse bestuur maar in 1863 is daar oorlog (wat twee jaar sou duur) gevoer teen die Spanjaarde. Op 14 September 1863 is ’n nuwe vlag vasgestel wat sedertdien steeds in gebruik is.
Leucosolenia discoveryi
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Jenkin.
Argument van periapside
duimnael|250px|’n Diagram van wentelelemente, insluitende die argument van periapside (ω).
Die argument van periapside of periapsisargument, met die simbool ω, is een van die wentelelemente van ’n liggaam wat om ’n sentrale liggaam wentel. Dit is die hoek tussen die liggaam se klimmende knoop en sy periapside, gemeet in die rigting van sy beweging.
Vir spesifieke soorte wentelbane kan woorde soos "perihelium" (vir liggame wat om die Son wentel), "perigeum" (om die Aarde), "periastron" (om ’n ster), ensovoorts gebruik word in die plek van "periapside". (Sien apside vir nog inligting.)
’n Argument van periapside van 0° beteken dat die wentelende liggaam op sy naaste aan die sentrale liggaam is op dieselfde tyd dat dit die verwysingsvlak van suid na noord kruis. ’n Argument van periapside van 90° beteken dat die wentelende liggaam periapside bereik op sy noordelikste afstand van die verwysingsvlak af.
Wardruna
Wardruna is 'n Noorweegse musiekgroep wat in 2003 gestig is deur Einar Selvik saam met Gaahl en Lindy Fay Hella. Hulle is toegewyd aan die skep van musikale vertolkings van die Noorse kulturele en esoteriese tradisies, en maak op groot skaal gebruik van Nordiese historiese en tradisionele instrumente, insluitend veltromme, raamtromme, fluite, kraviklyr, jouhikko, mondharp, bukkehorn en lur. Nie-tradisionele instrumente en ander klankbronne soos bome, rotse, water en fakkels word ook gebruik.
Die groep het vyf vollengte albums vrygestel, die eerste drie gebaseer op die Noorse mitologie, die laaste twee gebaseer op die woorde van Odin uit die Völuspá en ander ou Noorse bronne.
TeamRock.com het Wardruna se musiek beskryf as 'n samevoeging van die aardse, die organiese en die eteriese 'met' rune-gebaseerde ritusse wat 'n frekwensie bevat wat eens gehoor is, altyd gelyk blyk aan die alledaagse bewussyn'.
Geskiedenis
Die groep se debuutalbum, Runaljod - Gap Var Ginnunga, is op 19 Januarie 2009 deur Indie Recordings uitgereik, gevolg deur Runaljod - Yggdrasil op 15 Maart 2013.
In 2014 het Selvik op die groep se amptelike Facebook-blad aangekondig dat hulle sou deelneem aan die samestelling van die musiek vir die tweede seisoen van die TV-reeks Vikings saam met Trevor Morris. Hy verskyn later as akteur in die program. In 2015 verlaat Gaahl Wardruna op vriendskaplike basis.
Wardruna se derde album, Runaljod - Ragnarok, is op 21 Oktober 2016 vrygestel. Deels te danke aan die sukses van die Vikings-reeks, debuteer die album op nommer 1 in Billboard se wêreldalbumranglys.
In Augustus 2017 was Wardruna hoof aantrekking van die 20ste alternatiewe musiek-, volksmusiek- en eksperimentele musiekfees Mėnuo Juodaragis in Dūburysmeer, Litaue. Vroeg in 2018 het hulle hul eerste toer deur Noord-Amerika onderneem. Die groep se vierde album, die akoestiese Skald, is op 23 November 2018 vrygestel.
In Oktober 2019 het Wardruna aangekondig dat hulle nou onderteken is by die groot etikette Sony Music / Columbia Records en dat hulle van Maart tot Augustus 2020 op 'n Europese konserttoer wou gaan.
In Februarie 2020 het die groep die vrystelling van hul vyfde studio album in Junie 2020 aangekondig. Die album het die naam Kvitravn, wat Wit Raaf beteken. Die album is vertraag weens die Covid-19-pandemie en eers op 22 Januarie 2021 vrygestel.
Vester Hornum
Vester Hornum is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Vesthimmerland-munisipaliteit. Dit het 550 inwoners (2008).
Arpitaans
Arpitaans of Frankoprovensaals (Frans: Arpitan; Francoprovençal) is 'n Romaanse taal, wat in 'n aantal plaaslike dialekte in die sentrale Rhônevallei en Savoie (Oos-Frankryk), in die noordweste van Italië (veral in die Aostavallei) en oorspronklik ook in die grootste deel van die Romandie, die Franstalige gebiede van Wes-Switserland, gepraat word. Arpitaans vorm saam met Oksitaans en die Langues d'oïl van Noord-Frankryk die Galloromaanse taalgroep.
Die benaming van die taal
Aangesien Arpitaans tans nie oor 'n standaardtaal beskik en sy taalgebied in die moderne geskiedenis ook nie as 'n politieke eenheid bestaan het nie, word daar met verskillende vakterme na die taal verwys.
Die term Frankoprovensaals is in 1873 deur die Italiaanse taalkundige Graziadio-Isaia Ascoli as 'n gemeenskaplike benaming vir 'n aantal Galloromaanse dialekte ingevoer, wat volgens dialektologiese beginsels nóg by die Langues d'oïl nóg by die Langues d'Oc (met onder meer Oksitaans) gereken kan word nie. Alhoewel hulle 'n eie taalgroep vorm en in die Romaanse taalwetenskap nou as Frankoprovensaals bekend staan, bly die gebruik op akademiese kringe beperk. Dit kan deels ook gewyt word aan die verwarring wat dit moontlik skep, aangesien daar ook 'n Provensaalse dialek bestaan wat in die suidooste van Frankryk gepraat word.
Veral in Frankryk word nou dikwels na die Frankoprovensaalse taal as Arpitaans verwys, waarby die term soms vir die hele Frankoprovensaalse taalgebied, soms net vir 'n aantal dialekte in die Alpegebied gebruik word.
Frankryk
Frankoprovensaalse dialekte word as omgangstaal in die grootste deel van die geweste Rhône-Alpes en Franche-Comté gepraat, onder meer in die départemente Jura (suidelike gebiede), Doubs (suidelike gebiede), Haute-Savoie, Savoie, Isère (met uitsondering van die mees suidelike gebiede), Rhône, Drôme (mees noordelike gebiede), Ardèche (mees noordelike gebiede), Loire, Ain en Saône-et-Loire (mees suidelike gebiede).
Switserland
Frankoprovensaals is oorspronklik die omgangstaal van die grootste deel van die Romandie of Franstalige gebied van Switserland, met uitsondering van die kanton Jura, die noordelike deel van die kanton Neuchâtel en die Franstalige gebiede van die kanton Bern, waar dialekte van die Langues d'oïl gepraat is. Intussen is die Frankoprovensaalse dialekte deur plaaslike variante van die Franse standaardtaal verdring.
Arp 193
Arp 193, ook bekend as IC 883, is ’n onreëlmatige sterrestelsel sowat 300 miljoen ligjare van die Aarde af in die sterrebeeld Jaghonde. Aangesien die stelsel twee verspreide arms het, word aangeneem dit is die resultaat van twee stelsels wat saamgesmelt het.
Daar is ’n groot mate van stervorming en dit is een van die helderste steruitbarsting-sterrestelsels bekend. Dit is ook baie helder in die infrarooi-golflengte.
Leucosolenia echinata
Leucosolenia echinata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Kirk.
Aragonese Wikipedia
Die Aragonese Wikipedia is die Aragonese uitgawe van Wikipedia, 'n gratis aanlyn ensiklopedie. Dit het tans ongeveer 0 artikels en is die grootste Wikipedia.
Statistiek
Die Aragonese Wikipedia het tans bladsye, waarvan  artikels is. Dit het geregistreerde gebruikers, waarvan  as aktief gereken word. Hierdie gebruikers het in totaal wysigings aangebring en  lêers opgelaai.
Kristin Bauer van Straten
Kristin Bauer van Straten (gebore 26 November 1973) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Romy and Michele's High School Reunion (1997), 50 First Dates (2004), en Nocturnal Animals (2016), en in die televisiereeks True Blood (2008).
Stekelneus-perdvis
Die Stekelneus-perdvis (Congiopodus spinifer) is endemies aan Suider-Afrika en kom voor vanaf Walvisbaai tot by KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Spinenose horsefish.
Voorkoms
Die vis het stekels op die snoet bokant die mond, analevin strale en 'n skurwe vel.
Dmitri II van Twer
Dmitri van Twer of Dmitri die Verskriklike Oë (Russies: Дми́трий Миха́йлович Тверcко́й, Дми́трий Гро́зные О́чи; 1299 – 15 September 1326) was van 1318 tot 1326 die prins van Twer en van 1322 tot 1326 die grootprins van Wladimir. Hy was die seun van Michail van Twer en Anna van Kasjin.
Dmitri het sy pa se stryd teen Joeri III van Moskou voortgesit vir die amp van grootprins van Wladimir, wat die hoofprins van Rusland was en deur die khan van die Goue Horde aangestel is.
Ná Joeri se gekonkel, wat gelei het tot die toekenning van die amp aan hom en die teregstelling van Michail in 1318, het Michail se seuns, Dmitri en Aleksander, ’n reeks oorloë teen Joeri gemaak en hom by die Horde verkla. Dit het daartoe gelei dat Dmitri die amp van grootprins in 1322 gekry het en hy Joeri drie jaar later vermoor het. Dmitri self is vir die moord in hegtenis geneem en in 1326 deur die khan laat teregstel.
Galeichthys
Galeichthys is 'n genus van visse wat aan die familie van seebabers (Ariidae) behoort. Dit is die enigste genus in die subfamilie Galeichthyinae, hierdie genus word verder onderverdeel in vier spesies.
George Kelly (dramaturg)
George Kelly (16 Januarie 1887 – 18 Junie 1974) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Show-Off (1926), Men Are Like That (1930), Craig's Wife (1936), en Old Hutch (1936).
Leucosolenia eustephana
Leucosolenia eustephana is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1872 deur Haeckel.
Purity (roman)
Purity is 'n roman deur deur die Amerikaanse skrywer Jonathan Franzen. Dit is sy vyfde roman en is op 1 September 2015 deur Farrar, Straus en Giroux gepubliseer.
Die roman bestaan uit ses dele wat op 'n verskeidenheid karakters fokus en die storie vertel van Purity "Pip" Tyler en haar soektog om die identiteit van haar biologiese vader te ontdek. Dit lei haar na Andreas Wolf, 'n Duits-gebore kuberkraker wat woonagtig is in Bolivia; en Tom Aberant, 'n redakteur en joernalis wat woonagtig is in Denver.
Adresruimte
In rekenaarwetenskap definieer 'n adresruimte 'n reeks diskrete adresse waarvan elkeen kan ooreenstem met 'n fisiese of virtuele geheue-register, 'n netwerknodus, randtoestel, skyfsektor of ander logiese of fisiese eenheid.
'n Geheue-adres identifiseer 'n fisiese ligging in rekenaargeheue, soortgelyk aan 'n straatadres in 'n dorp. Die adres dui die ligging aan waar die data gestoor is, net soos 'n straatadres 'n spesifieke woonhuis in 'n woonbuurt aandui.
Voorbeelde van adresruimtes:
Spesifieke voorbeeld van toepassing op die Linux-bedryfstelselkern
Mari Gorman
Mari Gorman (gebore 1 September 1944) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Taking of Pelham One Two Three (1974), 10 (1979), en Max Dugan Returns (1983).
Vester Hjermitslev
Vester Hjermitslev is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Jammerbugt-munisipaliteit. Dit het 472 inwoners (2008).
Christendom in Pole
Pole is 'n land met 'n sterk Christelike karakter. Tans is meer as 80 persent van die totale bevolking praktiserende Katolieke. Die Rooms-Katolieke Kerk se sterk posisie is deur die land se geskiedenis bevorder - in tye van onderdrukking, toe Pole nie meer as selfstandige staat bestaan het nie (tussen 1795 en 1918), of deur Sowjet-Rusland oorheers is (tussen 1945 en 1989), was dit 'n belangrike bron van nasionale identiteit en 'n simbool van verset teen die onderdrukkers.
Die kerk se maatskaplike en politieke invloed het in 1978 'n hoogtepunt bereik met die verkiesing van die Poolse kardinaal Karol Wojtyła as pous Johannes Paulus II. Hy was die eerste pous in meer as 400 jaar wat geen boorling van Italië was nie - en het die magshebbers in Warskou in verleentheid gebring omdat hy nie geskroom het om ope kritiek op die kommunistiese bewind in Pole te lewer nie. Sy pontifikaat word deur baie politieke ontleders as 'n beslissende faktor by die omverwerping van die kommunistiese stelsel in Oos-Europa beskou.
Geskiedenis
Die Rooms-Katolieke Kerk (Kościół katolicki) se invloed in Pole strek terug na die kerstening van die land in 966. In teenstelling met sy huidige oorheersende posisie het dit eeue lank naas ander sterk Christelike kerke, veral die Oosters-Ortodokse Kerk (Kościół prawosławny), bestaan. As 'n grensland tussen Westerse en Oosterse Christendom is Pole se Christelike geskiedenis deur albei gelowe geskryf.
Oosters-Ortodokse en Geünieerde Kerk
Met die Unie van Brest het die Poolse Ortodokse kerkhiërargie in 1596 van die Oosters-Ortodokse Kerk afgesplits en hom aan die gesag van die pous in Rome onderwerp. Dit sou voortaan as die Geünieerde (Kościół unicki) of Grieks-Katolieke Kerk (Kościół Greko-katolicki) bekend staan. Ongeag die nuwe kerkdoktrines het die Geünieerde Kerk sy tradisionele Oosterse rites, praktyke en liturgiese taal bewaar.
Ná die Tweede Wêreldoorlog is die Poolse staatsgebied weswaarts verskuif, en groot dele van Oos-Pole met sy Ortodokse en Grieks-Katolieke bevolking het onder Russiese bewind gekom. Alhoewel aanhangers van die Pools-Ortodokse Kerk sodoende 'n klein minderheid van minder as twee persent geword het wat in die uiterste ooste en suid-ooste saamgetrek is, vorm hulle nogtans die tweede grootste kerkgemeenskap ná die Rooms-Katolieke Kerk.
Die Ortodokse Kerk se liturgie maak steeds gebruik van Kerk- of Oud-Slawies, terwyl preke - afhangende van die etniese samestelling van 'n kerkgemeente - in Wit-Russies of Oekraïens gehou word. Oosters-Ortodokse kerkgeboue (cerkwie) kan maklik aan hul uievormige koepels uitgeken word. Die heiligdom in die binneruimte word deur 'n ikonostase van die sentrale kerkskip geskei.
Die aanhangers van die Geünieerde Kerk (0,5 persent van die totale bevolking) is merendeels etniese Oekraïners en Lemke wat as gevolg van etniese verdrywings kort ná die Tweede Wêreldoorlog (sien die artikel oor Bieszczady) oor die hele land verstrooid is. Die argitektuur en binneruimte van geünieerde kerkgeboue, waarna in Pools eweneens as cerkwie verwys word, toon baie ooreenkomste met dié van ortodokse kerke.
Protestantse kerke
Sien die hoofartikel Evangelies-Augsburgse Kerk in Pole
'n Klein aantal Protestantse kerke bestaan hoofsaaklik in gebiede wat tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog deur etniese Duitsers bewoon is, so in Silesië (Suidwes-Pole) en in die vroeëre suidelike Oos-Pruise (Noordoos-Pole). Die persentasie Protestantse Christene in Pole beloop sowat 0,5 persent.
Rooms-Katolieke Kerk
Ná die politieke omwenteling in 1989 het die Rooms-Katolieke Kerk moeite gedoen om baie van die maatskaplike en politieke leemtes te vul wat die Kommunistiese Party gelaat het. So het dit onder meer as morele gesag vir die hele land probeer fungeer en politieke prioriteite begin verander. Sy veldtog teen aborsie, wat sedert 1956 wettig was en as 'n algemeen aanvaarde metode van geboortebeperking en gesinsbeplanning beskou is, het skielik 'n deel van die Poolse politieke agenda geword.
Alhoewel slegs tien persent van die totale bevolking ten gunste van 'n algehele ban op aborsie was, het die Poolse parlement in 1993 'n streng anti-aborsiewetgewing aanvaar. Meer gematigde politici het nogtans daarin geslaag om veranderinge aan die wet aan te bring waarvolgens voorbehoedmiddels aan vroue beskikbaar gestel moes word en vir die eerste keer in die geskiedenis seksopvoeding in Poolse skole aangebied is.
Omstreeks 1994 het die Rooms-Katolieke Kerk die slagoffer van sy eie suksesse geword. Groot dele van die Poolse publiek was moeg vir die kerk se politieke inmenging. In 1995 het die kerk se tradisionele aartsvyande, die vroeëre kommuniste en huidige Sosiaal-Demokratiese Party, met Aleksander Kwaśniewski as teenkandidaat van die behoudende en soms militant katolieke Lech Wałęsa, 'n oorwinning in die Poolse presidentsverkiesing behaal.
Pole gee graag uitdrukking aan hul godsdienstigheid deur hul deelname aan kerkdienste en die besoek van bedevaartsoorde, maar dit word dikwels ook as 'n vorm van sosiale kontak en ritueel van die alledaagse lewe beskou en weerspieël nie noodsaaklik hul ooreenstemming met kerkdoktrines of kerkbeleid nie.
Terwyl die gesinslewe 'n sentrale rol in ou Slawiese tradisies en die Rooms-Katolieke etiek speel, is die kerk se invloed beperk tot doopsels en kerklike huwelike - in teenstelling met hul eweknieë in ander Europese lande bly min Poolse pare ongetroud. Nogtans is geboortesyfers met 'n gemiddeld van 1,25 kinders per vrou intussen selfs laer as in lande wat in vergelyking met Pole algemeen as meer sekulêre samelewings beskou word, soos byvoorbeeld Duitsland (1,35) of Frankryk (2).
Die gewildheid van religieuse rituele en simbole word sigbaar in Rooms-Katolieke heiligdomme - kerkgeboue wat relikwies van heiliges bewaar en vertoon, of in godsdienstige beelde waaraan wonderdadige krag toegeskryf word. Heiligdomme word dikwels deur bewaarders versorg, privaat persone wat ook na pelgrims omsien. Maria as Moeder van God geniet besondere verering in Pole.
Victory Van Tuyl
Victory Van Tuyl (gebore 16 September 1995) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Bedeviled (2016) en in die televisiereekse Castle (2009) en Marvin Marvin (2012).
Eugen-Keidel Toring
Die Eugen-Keidel Toring is 'n 31 meter-hoë waarnemingstoring geleë op die Schauinsland berg naby Freiburg, Duitsland. Dit is gebou in 1981. Die Eugen-Keidel Toring het 'n buitengewone ontwerp met 'n driehoekige kruis-afdeling.
Chris Hattingh
Ds. Christiaan Hattingh (noemnaam Chris, 25 September 1921 – 1 Augustus 2001) was tussen 1948 en 1986 predikant in vyf gemeentes of kombinasies van die GKSA, waarvan sowat 17 jaar in sy laaste gemeente, Krugersdorp.
Herkoms en opleiding
Chris Hattingh se pa – wat self toe maar 26 was – is oorlede voor die babaseun op 25 September 1921 op Hofmeyr in die Oos-Kaap gebore is, net sewe jaar nadat die dorpie se naam van Maraisburg verander is om verwarring met die voorstad aan die Wes-Rand te voorkom. Sy pa het vir hom 'n plaas nagelaat en hy sou kon boer as hy wou, maar hy het van kleins af geweet hy is geroep om predikant te word.
Dr. Tjaart van der Walt skryf in sy lewensberig in die Almanak vir die jaar 2004: “(O)mdat hy werklik sy roeping beleef het, het hy sy werk altyd met vreugde gedoen. Ook ouderdom en die hartseer aftakeling van sy laaste jare kon die roepingsgevoel nie uitwis nie. Mense na aan hom weet hoe hy dikwels gehuil het omdat hy nie meer sy roeping kon uitleef nie.”
Gemeentebediening
duimnael|links|300px|Ds. Hattingh, van 1952 tot 1953 die eerste predikant (in kombinasie met [[Gereformeerde kerk Johannesburg|Johannesburg), en die kerkraad van Johannesburg-Sentraal.]]
Prop. Hattingh is in 1948 in sy eerste gemeente, Koster, bevestig, maar sou net drie jaar daar bly toe hy in 1951 ’n beroep aanneem na die Gereformeerde kerk Johannesburg. Met die stigting van Johannesburg-Sentraal in 1952 het hy predikant van dié gemeente geword, maar net die volgende jaar ’n beroep na Pretoria aanvaar en sowat 13 jaar daar gebly tot hy in 1966 na Potchefstroom-Noord verskuif het. Ná ’n driejarige bediening het hy in 1969 ’n beroep na Krugersdorp aanvaar en daar gebly tot sy emeritering in 1986.
Gesinslewe
Dr. Van der Walt skryf: "Van sy kinders sê hy het ook sy fiemies gehad, maar min mense buite die intieme kring het dit geweet, want 'Vroutjie' het sy voorkeursmake geken en hom veilig deur sy vooroordele gestuur. Trouens, hoe veral sy – maar ook hulle kinders, Chris, Rika en Elsa – hom tot die einde toe met die grootste liefde en geduld versorg het – was vir almal rondom hulle 'n ontroerende voorbeeld. En met die aftakeling van sy geestesvermoëns het dit al hoe meer veeleisend geword."
Waardering
Prof. Tjaart van der Walt skryf in ds. Hattingh se lewensberig in die Almanak vir die jaar 2004: "Chris Hattingh was een van die nederigste en sagmoedigste mense wat ek ooit geken het. Dit was nie moeilik om vir hom lief te wees nie – hy het so spontaan liefde gegee. En dit het diep, diep uit sy hart gekom. Daarby was hy altyd onkreukbaar eerlik – skerp en onomwonde as dit oor sy eie foute gaan, maar nooit sonder begrip en deernis as hy ander oor hulle foute – en sonde – moes aanspreek nie. Terselfdertyd het hy nie in die slaggat getrap om soveel liefde na buite te gee dat hy sy eie huis afgeskeep het nie. Hy was 'n gesinsman by uitnemendheid. Ondanks sy besige program het hy altyd vir sy kinders tyd gemaak. En dan veral 'Vroutjie' (soos hy Brechtje genoem het): tot aan die einde moes sy verkieslik nooit ver van hom gewees het nie."
Dr. Van der Walt skryf ds. Hattingh was "met hart en siel 'n herder. Sy kudde was nie bloot name op 'n lysie wat stelselmatig deurgewerk moes word nie. Elke besoek was 'n persoonlike ontmoeting – bowenal met dié Herder. Dit was vir hom vanselfsprekend om eers te luister, en nogmaals te luister, voor hy die woord neem. En nooit het hy die Woord verkondig voor hy nie self aandagtig en biddend daarna geluister het nie. Hy was lief vir lees, en om teologies besig te wees, was vir hom 'n vreugde. Hy het 'n besondere liefde vir die Heilige Gees gehad. Hy het nie net graag oor die Gees gelees en gestudeer nie; hy was inderdaad 'n Geesvervulde mens. Hierbenewens het die kerk hom altyd na aan die hart gelê. Hy het deurgaans die eenheid van al God se kinders oor kerkgrense, oor volks- en kleurgrense heen – sterk beklemtoon. Hy het nooit daarmee te koop geloop nie, maar sy diep roepingsbesef was onmiskenbaar."
Die Heuwels Fantasties
Die Heuwels Fantasties is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep uit Bellville. Hul musiek is elektronies van aard, met subtiele kitaarelemente. Die groep gee hul materiaal onder hul eie etiket, Supra Familias, uit.
Die groep bestaan uit Hunter Kennedy, Pierre Greeff en Fred den Hartog. Kennedy en Greeff het op die onderskeie ouderdomme van 15 en 16 saam begin om liedjies te skryf. Destyds het Kennedy in die groep New World Inside gespeel terwyl Greeff in Time Spent gespeel het. Later was Kennedy lid van Fokofpolisiekar en Greeff was lid van Lukraaketaar, voordat beide tydens hul breuk van hul hoofgroepe die projek Die Heuwels Fantasties gevorm het.
In 2010 ontvang hulle 'n SAMA-toekenning in die kategorie Beste Alternatiewe Album in Afrikaans vir Die Heuwels Fantasties.
Vroeg in 2014 is Die Heuwels Fantasties se nuutste lid (op daardie stadium) Phillip Erasmus uit die groep uit na hy op sosiale media 'n "ineenstorting" (soos die media daarna verwys het) gehad het en waar hy foto's en statusse met verwysing na geld en gierigheid op Die Heuwels Fantasties se facebook blad geplaas het.
Debuutalbum
Die ongetitelde debuutalbum bevat bydraes deur Francois van Coke (Fokofpolisiekar en Van Coke Kartel), Laudo Liebenberg (aKING), Adriaan Brand (Springbok Nude Girls), Neil Basson (Foto na Dans) en Jack Parow. Die album is op 19 Maart 2009 vrygestel en is die derde uitgawe op Hunter en Pierre se uitgewer Supra Familias.
Selfs voor die album se vrystelling het Die Heuwels Fantasties twee enkelsnitte op Last.fm vrygestel, wat duisende luisteraars gelok het. Hierdie snitte het by verskeie kampus radiostasies die nommer een plek bereik en die eerste musiekvideo, Vinger Alleen was vir drie weke nommer een op MK, die Suid-Afrikaanse musiekkanaal.
Volgende albums
Die groep se tweede studio album, Wilder as die Wildtuin, is op 11 Maart 2011 vrygestel. Hierdie is die eerste album met Phillip Erasmus op die dromstel.
Daarna is die vollengte albums Alles Wat Mal Is en ''Ja. Nee. Lekker.'' in onderskeidelik 2012 en 2014 vrygestel.
Sjarmekwark
Die sjarmekwark of c-kwark (simbool: c, van die Engelse charm quark) is die derde swaarste van al die kwarke, ’n soort elementêre deeltjie, en ’n hoofbestanddeel van materie. Hulle word in hadrone aangetref, wat subatomiese deeltjies is wat uit kwarke bestaan.
Saam met die vreemdkwark is dit ’n tweedegenerasie-kwark. Dit het ’n elektriese lading van +2⁄3 e en ’n massa van 1.29 GeV/c2. Nes ander kwarke is die sjarmekwark ’n elementêre fermion met spin-1⁄2 en ervaar dit al vier fundamentele kragte: swaartekrag, elektromagnetisme, swak kernkrag en sterk kernkrag. Sy antideeltjie is die anti-sjarmekwark of anti-sjarme, waarvan sekere eienskappe dieselfde magnitude maar teenoorgestelde teken het.
Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Kleinperdekaroo
Die kleinperdekaroo (Oedera genistifolia) is 'n klein struik wat inheems is aan die Noord-Kaap, Oos-Kaap en Wes-Kaap.
Leerskilpad
Die Leerskilpad (Dermochelys coriacea) is 'n seeskilpad wat in al die oseane voorkom. In Suid-Afrika word hulle aan die hele kusgebied aangetref. Hulle leef op oppervlakwaters van tropiese en gematigde oseane. Die skilpaaie is 1,3 tot 1,7 m lank en weeg tot 800 kg. Die skilpaaie kan besigtig word op die Maputalandstrande tussen St. Lucia en Kosibaai.
Rheineck
Rheineck is 'n dorpie in die Wahlkreis (kiesafdeling) van Rheintal in die Kanton St. Gallen in Switserland.
Jack Kelly (akteur)
Jack Kelly (16 September 1927 – 7 November 1992) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente To Hell and Back (1955), Forbidden Planet (1956), en A Fever in the Blood (1961), en in die televisiereeks Maverick (1957).
Laventelboom
Die Laventelboom (Heteropyxis natalensis) kom as 'n klein boompie of struik voor. Die boom kom noord van die Vaalrivier en in die suide van KwaZulu-Natal voor, noordwaarts tot in Eswatini, Malawi, Mosambiek en Zimbabwe. Die boom groei graag op klipperige heuwels, termiethope, in bosveld en op die rande van woude. Die takkies en blare ruik na laventel indien dit gekneus word. Die bas skilfer af en is grys tot witbont van kleur.
In Engels staan die boom bekend as Weeping lavender tree. Die boom was voorheen onder die familie Heteropyxidaceae geklassifiseer.
Leucosolenia falklandica
Leucosolenia falklandica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Klein-Venedig
Klein-Venedig of Welser-Kolonie was 'n mislukte 16de eeuse poging om 'n Duitse kolonie in Venezuela in Suid-Amerika te vestig.
Leucosolenia falklandica
Die spons behoort tot die genus Leucosolenia en tot die familie Leucosoleniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Breitfuss.
Klein-Venedig
Die Augsburgse bank-families van Anton en Bartholomeus Welser het in 1528 regte tot Venezuela verkry van Karel V, Heilige Romeinse Keiser en koning van Spanje. Die regte is deur Heinrich Ehinger en Hieronymus Sailer onderhandel, of onafhanklik, of as agente van die Welsers. Teen 1531 het die Welsers egter beslis beheer oor die voorreg gehad. 'n Kolonisasieskema is opgestel met Ambrosius Ehinger wat in 1529 as goewerneur opgedaag het. Hy het die binneland verken op soek na die goud van El Dorado.
Kreef (sterrebeeld)
Sterre
Die Kreef is die dofste van die diereriem-sterrebeelde en het net twee sterre met ’n skynbare magnitude van groter as 4. Die helderste ster in die sterrebeeld is die dubbelster Beta Cancri, ook bekend as Tarf of Al Tarf, met ’n magnitude van 3,5. Die primêre ster is ’n oranje K-tipe reusester 290 ligjare van die Aarde af. Die sekondêre ster, met ’n magnitude van 14, is 29 boogsekondes van hom af geleë.
Delta Cancri (Asellus Australis) is die tweede helderste ster. Dit is ’n oranje reus van 3,9 mag sowat 136 ligjare van hier. Sy gewone naam beteken "suidelike donkie". Die ster spog met die langste naam, Arkushanangarushashutu, wat afgelei is van Antieke Babilonies en beteken "die suidoostelike ster in die Kreef". Danksy Delta Cancri is dit ook maklik om X Cancri te vind wat die rooiste sigbare ster in die ruimte is.
Patriarg Filaret van Moskou
Patriarg Filaret (Russies: Филарет, 1553 - 1 Oktober 1633) is gebore as Fjodor Nikititsj Zacharin-Joerijef (Фёдор Никитич Захарьин-Юрьев) in 'n Russiese bojare-gesin. Nadat hy tydelik in onguns verval het, het hy patriarg van Moskou geword. Hy was die eerste lid van sy familie wat die van Romanof (Романов) aangeneem het en was die de facto-heerser tydens die bewind van sy seun, tsaar Michail van Rusland. His op 13 Oktober 1994 tot heilige verklaar. Sy feesdag is op 19 November.
Klein-Venedig
Ander Duitse goewerneurs, wat hulle ook hoofsaaklik met die soek na goud besig gehou het, het gevolg: Nikolaus Federmann, Georg Hohermuth von Speyer, Philipp von Hutten. Federmann het oor die Andes na Bogotá gereis waar hy en Sebastián de Belalcázar aanvanklik Gonzalo Jiménez de Quesada se aansprake op die provinsie betwis het. Duitse mynwerkers is ingevoer sowel as 4 000 slawe uit Afrika om op die suikerrietplantasies te werk. Teen 1541 het dispute met Spanje ontstaan en is die bankiers in 1556 van die beheer van hulle kolonie ontneem.
Patriarg Filaret van Moskou
Opgang
Fjodor word in Moskou gebore as die tweede seun van die vooraanstaande bojaar Nikita Romanowitsj Zacharin-Joerijef (die seun van Roman Joerijewitsj Zacharin en broer van tsarina Anastasia Romanowna), en verander later die familie se van na Romanof. Tydens die bewind van sy neef Fjodor I (1584-1598) blink die jong Fjodor Romanof uit as soldaat en diplomaat – in 1590 in die oorlog teen die magte van Johan III van Swede, en van 1593 tot 1594 in onderhandelinge met die ambassadeurs van die Romeinse keiser Rudolf II. Hy word in 1583 ’n bojaar.
Klein-Venedig
Baie Duitse koloniste het aan tropiese siektes gesterf of in vyandige aanvalle deur Indiane tydens die gereelde togte diep in die gebied van die Indiane op soek na goud.
Rudolph Lewis
Rudolph Lewis (12 Julie 1887 - 29 Oktober 1933), meer bekend as Okey Lewis, was die eerste Suid-Afrikaner wat 'n goue medalje in fietsry kon wen. Hy het dit vermag tydens die Olimpiese Somerspele 1912 te Stockholm.
Patriarg Filaret van Moskou
Opgang
Toe tsaar Fjodor sonder erfgename sterf, is hy die gewildste keuse vir die troon, maar hy berus in die verkiesing van Boris Godoenof. Drie jaar later dwing Godoenof hom en sy vrou, Ksenia Sjestowa, om kloostergeloftes af te lê onder die name Filaret en Marta.
Rudolph Lewis
Vroeë lewe
Lewis is in die Waterberg-distrik gebore en het in 1903 in 'n myn begin werk. Later het hy by die spoorweë gewerk en toe uit sy werk bedank om aan die Olimpiese Somerspele deel te neem.
Patriarg Filaret van Moskou
Opgang
Filaret bly onder die strengste aanhouding in die Antonijef Sijiski-klooster in die noorde van Rusland, waar hy blootgestel word aan elke denkbare vernedering. Toe Vals Dmitri I die Godoenofs se bewind omvergooi, laat hy Filaret vry en stel hom aan as biskop van Rostof (1605).
Rudolph Lewis
Olimpiese Somerspele 1912
Gedurende 1911 het Lewis 'n 25 myl padwedren te Paarl gewen. Die padproefwedren het op 30 Maart 1912 plaasgevind en Lewis was die enigste ryer van die vyf deelnemers wat die wedren voltooi het. Die wedren was 241 km lank. Lewis is op 5 April tot die Olimpiese span verkies. Die Olimpiese span het op 11 April met die SS Armadale Castle uit Kaapstad vertrek en op 17 April in Southampton aan wal gegaan. Twee weke voor die Spele se opening het hulle per skip in Swede gearriveer.
Patriarg Filaret van Moskou
Opgang
In 1609 word Filaret deur Vals Dmitri II aangewys as patriarg. Van 1610 af is hy ’n gevangene van die Poolse koning Sigismund III Wasa, wat hy geweier het om as tsaar van Moskowië te erken toe hy in 1610 op ’n afvaardiging na die Poolse kamp gestuur is. Op 13 Februarie 1619 word hy vrygelaat met die Wapenstilstand van Deulino en op 2 Junie in dieselfde jaar word hy ingeseën as patriarg van Moskou en Rusland.
Kreef (sterrebeeld)
Sterre
Iota Cancri, met ’n magnitude van 4,03, is nog ’n ster wat helderder as Alpha Cancri is. Dit is ’n dubbelster wat bestaan uit ’n G-tipe geel reus en ’n A-tipe hoofreeksster. Albei kan deur ’n klein teleskoop gesien word.
Alpha Cancri (Acubens) is ’n dubbelster met ’n komponent van 4,3 mag wat 173 ligjare van die Aarde af is en een van 12 mag wat met klein teleskope gesien kan word. Sy gewone naam beteken "knypers".
Rudolph Lewis
Olimpiese Somerspele 1912
Die tydtoets vir die fietsryers is oor 315 km gehou op 'n gruispad om die Mälar-meer. Die eerste ryers het op 7 Julie om 2:00 weggespring. Daar was 123 deelnemers uit 16 lande en hulle het met 2 minute intervalle weggespring. Wegspringplekke is per lootjie bepaal, Lewis het tweede weggespring en die eerste ryer na 8 km verbygesteek. Hy het 'n 88-rat Swift fiets gery. Vir die eerste 160 km was die wind van voor en met 10 km oor het hy 'n lekband opgedoen. Hierna moes hy elke 400 stop om die wiel te pomp. Hy het egter die wedren in 10:42:39 voltooi vir sy goue medalje. Slegs 94 deelnemers het die wedren voltooi.
Patriarg Filaret van Moskou
Bewind
Sedertdien, tot met sy dood, het Moskowië in werklikheid twee heersers, tsaar Michail en sy pa, die "heiligste patriarg Filaret". Teoreties is hulle mede-heersers, maar Filaret gaan dikwels ooreenkomste aan sonder om die tsaar te raadpleeg. Sy belangrikste binnelandse maatreël is om die landbouers aan die grond te bind om sodoende die groter wordende aantal verdrukte lyfeienes te keer om na die steppe uit te wyk waar hulle Kosakke word in plaas van belastingbetalers.
Rudolph Lewis
Latere lewe
Na die Olimpiese spele het Lewis gedurende 1913 in Duitsland gaan fietry. Hy verskyn op die podium 'n paar keer en keer terug na Suid-Afrika aan die einde van die seisoen. Hy vertrek weer na Europa gedurende 1914 maar die Eerste Wêreldoorlog bring 'n einde aan sy fietsry loopbaan.
Patriarg Filaret van Moskou
Bewind
Filaret se beywering vir die reinheid van ortodoksie laat hom soms buitensporig optree, maar hy moedig die publikasie van teologiese werke aan en beveel dat elke aartsbiskop ’n kweekskool moet stig, en hyself stel die voorbeeld. Hy herorganiseer ook die Moskowiese leër met behulp van buitelandse offisiere.
Rudolph Lewis
Latere lewe
Hy sluit by die Duitse magte aan en verower 'n Duitse Ysterkruis voor hy 'n krygsgevange word. Hy keer na die oorlog terug na Suid-Afrika in 'n swak fisieke toestand waarvan hy nooit heeltemal herstel nie. Hy sterf op 29 Oktober 1933.
Patriarg Filaret van Moskou
Kinders
Fjodor Romanof het ses kinders gehad:
Kreef (sterrebeeld)
Sterre
Gamma Cancri (Asellus Borealis) is ’n wit ster van 4,7 mag sowat 158 ligjare van hier. Sy gewone naam beteken "noordelike donkie".
Vester Hassing
Vester Hassing is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek in die Aalborg-munisipaliteit. Dit het 2 420 inwoners. (2007)
Kreef (sterrebeeld)
Sterre
Zeta Cancri of Tegmine ("die dop") is ’n veelvoudige ster 83 ligjare van die Aarde af. Dit bestaan uit minstens vier komponente. Die helderste twee komponente, Zeta 1 Cancri, is ’n dubbelster van 5 en 6,2 mag wat elke 1 100 jaar om mekaar wentel. Die helderste komponent is self ’n dubbelster met ’n periode van 59,5 jaar. Dié twee komponente sal in 2018 die verste van mekaar af wees in hul wentelbaan. Zeta 2 Cancri bestaan uit ’n G-tipe geel ster en ’n metgesel van 10 mag wat óf ’n rooi dwerg óf twee rooi dwerge na aan mekaar is.
Diepruimtevoorwerpe
Die sterrebeeld bevat ook ’n kleiner, digter oop swerm, Messier 67, wat 2 500 ligjare van hier is. Dit beslaan sowat 0,5 vierkante grade, of die grootte van die volmaan. Dit het sowat 200 sterre, waarvan die helderste 10 mag is.