cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dresden
Bevolking
As gevolg van die Tweede Wêreldoorlog het die inwonertal van Dresden verminder tot sowat 468 000 volgens die sensus van 1946. In die volgende dekades het die bevolking tot in die middel van die 1980's toegeneem tot 520 000. Daarna het migrasie vanuit die kernstad na voorstede buite die stadsgrens asook na ander dele van Duitsland die inwonertal weer laat daal tot 453 000 in 1998.
Die bevolkingsgroei in die vroeë 21ste eeu was die gevolg van administratiewe hervormings waarby nedersettings in die omgewing van Dresden ingesluit is, positiewe migrasiesyfers en 'n geboorteoorskot. Volgens amptelike statistieke is Dresden se bevolking op 31 Desember 2014 op 541 304 beraam.
Antho granditoxa
Antho granditoxa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2007 deur Picton & Goodwin.
Richard Rosson
Richard Rosson (4 April 1893 – 31 Mei 1953) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Always the Woman (1922), Dead Man's Curve (1928), Scarface (1932), en Behind the Headlines (1937).
Kamassie
Die Kamassie (Gonioma kamassi) is 'n klein boom wat onder die kruin van die afrikabergwoud vanaf Knysna tot by Durban en ook plek-plek in die Lebomboberge voorkom. Die blare is meesal in kranse van vier gerangskik en is smal, ellipties en glansend.
Emerson Strykkwartet
Die Emerson Strykkwartet, ook bekend as die Emerson Kwartet, is 'n professionele Strykensemble – wat inwonend is by die Stony Brook Universiteit.
Gedurende die 1980s was die kwartet inwonend gewees by Die Hartt Skool wat geleë is in West Hartford, Connecticut. Die strykensemble het die Amerikaanse digter en filosoof Ralph Waldo Emerson as naamgenoot geneem en was gevorm by die Juilliard Skool van musiek as 'n studente ensemble. Hulle het in 1976 professioneel geword, met beide van hul violiste wat onder die vlerk van die roemryke Oscar Shumsky gestudeer het om die beurt eerste en tweede violis gespeel het. Toe die Emerson Kwartet gevorm was, was dit een van die eerste musiekgroepe met die twee violiste wat om die beurt gespeel het as eerste en tweede violiste.
Die Emerson Kwartet was in 2010 ingelyf in die Amerikaanse Klassieke Musiek Hall of Fame en Museum. Teen 2014/15 het hulle meer as dertig plate vrygestel en nege Grammys gewen, sowel as die gesogte Avery Fisher-prys.
Penny Marshall
Penny Marshall (gebore 15 Oktober 1943) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Big (1988), Awakenings (1990), en A League of Their Own (1992), en in die televisiereeks Laverne & Shirley (1976).
Swart-bosbruintjie
'n Swart-bosbruintjie (of Common Bush Brown soos dit in Engels bekend staan), is 'n vlinder, Bicyclus safitza, met 'n aantal subspesies, en behoort tot die familie van vierpootskoenlappers (Nymphalidae).
Verspreiding
Dit kom dwarsoor Afrika voor, insluitend Madagaskar.
Habitat
Swart-bosbruintjie kom hoofsaaklik in savanna en oop of afgetakelde droë woude voor, maar in die droë seisoen word dit ook in reënwoude aangetref, waar die woud nie te dig is nie.
Kenmerke
Die mannetjie is donkerbruin en die wyfie is effens ligter van kleur. Albei geslagte het kenmerkende oogkolle aan die onderkant van die voorvlerk en somtyds aan die agtervlerk. Die vlerkspan van die mannetjie is 45 – 48 mm, en die van die wyfie is 40 – 43 mm. Die oogkolle is baie opvallend in die somermaande en minder in die wintermaande.
Cajuns
Cajuns ([ˈkeɪdʒəns]; Frans: les Cadiens of les Acadiens [le kadjɛ̃, lez‿akadjɛ̃]) is 'n Franssprekende etniese groep wat in die suide van die Amerikaanse deelstaat Louisiana saamgetrek is.
Die naamgewende bevolkingselement was Franssprekende ballinge uit Akadië, 'n historiese streek in die huidige Atlantiese provinsies van Oos-Kanada, wat in die 18de eeu deur die koloniale Britse owerheid verdryf is en later met ander etniese groepe, waaronder Duitse setlaars, vermeng het. Cajun is 'n Anglo-Amerikaanse verbastering van die Franse Acadiens wat in Engels as Acadians oorgeneem is en later tot Cajuns ontwikkel het. Terwyl Laer Louisiana vanaf die laat 16de eeu deur Franse setlaars gekoloniseer is, voer Cajuns hul oorsprong terug na Akadiese vlugtelinge wat as gevolg van politieke spanninge tussen Groot-Brittanje en Frankryk in 1755 uit hul geboorteland Akadië - 'n streek wat destyds naas die huidige Nova Scotia en ander Atlantiese provinsies van Kanada ook dele van Oos-Quebec en Noord-Maine ingesluit het - verdryf is nadat hulle geweier het om die eed van trou aan die Britse Kroon te sweer.
Die meeste van hulle was bewoners van plattelandse gebiede wat hulle - ná jare van dwaaltogte - in die 1760's in die moeraslande van die Mississippi-rivierdelta gevestig en hier boerderye gestig het. Tot in die vroeë 20ste eeu is hul nedersettings en leefstyl nouliks deur hul Anglo-Amerikaanse omgewing geraak nie sodat hul eie taal, wat ou Wes-Franse dialekte as grondslag het, hul kenmerkende musiekstyl en kookkuns bewaar gebly het.
Cajuns verteenwoordig steeds 'n noemenswaardige persentasie van Suid-Louisiana se bevolking en het sedert hulle vestiging in dié gebied nie net hul eie dialek, Cajun-Frans, ontwikkel nie, maar ook beslissende invloed op Louisiana se kultuur en leefstyl uitgeoefen.
Anthony Penderis
Anthony Penderis (gebore in Kaapstad) was die leier van die A Party wat in die 2009-verkiesing deelgeneem het. Sy party kon nie daarin slaag om genoeg stemme vir 'n setel te kry nie. Uit sy huwelik van 22 jaar het hy drie dogters.
Opvoeding
Penderis is in Kaapstad gebore en het aan die Universiteite van Stellenbosch, Kaapstad en Unisa gestudeer. In Stellenbosch het hy 'n honneurskursus in siviele ingenieurswese in vyf jaar voltooi. Dit was egter vir hom 'n moeilike tyd aangesien hy vir sy eie studies moes betaal en hy meen dat daar makliker maniere is om deur universiteit te kom.
Vroeë lewe
Na 'n kort loopbaan as siviele ingenieur in 'n privaat praktyk en as 'n lektor by die Kaapse Tegnikon het hy hom tot die joernalistiek gewend vir 'n tydperk van vier jaar. Hy het sy eie kommunikasie-agentskap op die been gebring, waarmee hy vir vyftien jaar besig was met, eers Kaapstad en later Somerset-Wes as sy basis. Sy agentskap het gespesialiseer in openbare verhoudinge en advertensie meestal vir klante uit die landboubedryf, wynbedryf en sport.
Hy woon vir die afgelope ses jaar in Dubai waar hy die stigtersredakteur van verskeie tydskrifte was en het sy loopbaan as Besturende Redakteur vir die tydskrifafdeling van Al Nisr Media, die grootste uitgewersmaatskappy in die Arabiese Golf, afgesluit. Die nege tydskriftitels wat aan hom verslag moes doen het in 2007 'n inkomste van meer as R120 miljoen gegenereer.
Sport
Penderis is sy hele lewe al 'n ywerige sportman. Sy avontuurlustige gees het verseker dat hy in verskeie sportsoorte sou uitblink. Hy het aan die Universiteite van Stellenbosch en Kaapstad in karate en kanovaart. Die hoogtepunt van sy sportloopbaan was om gekies te word vir die Suid-Afrikaanse Springbokspan wat sy land tydens 'n internasionale toer van Engeland, Skotland, Ierland en Denemarke verteenwoordig het. Hy bemoei homself deesdae met roei en joga.
Andrew Wilson (akteur)
Andrew Wilson (gebore 22 Augustus 1964) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bottle Rocket (1996), The Royal Tenenbaums (2001), Idiocracy (2006), en Whip It (2009).
Hoektand-tuna
Die Hoektand-tuna (Gymnosarda unicolor) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Dogtooth tuna.
Identifikasie
Die vis word tot 180 cm lank. Dit het 'n robuuste, silwer lyf en die bek is vol slagtande. Die punte van die agterste dorsale- en analevinne is wit. Die sylyn staan uit.
Litaus
Litaus (lietuvių kalba) behoort saam met Lets tot die oostelike of sentrale groep van die Baltiese taalfamilie (alhoewel die twee tale wedersyds nouliks verstaanbaar is). Dit is die amptelike taal van Litaue en, sedert Litaue se aansluiting op 1 Mei 2004, ook een van die amptelike tale van die Europese Unie. Litaus word deur ongeveer vier miljoen moedertaalsprekers gepraat, waarvan 2,9 miljoen in Litaue.
Litaus is van groot belang vir die taalkunde vanweë sy behoudende karakter. So word dit as die mees argaïese van alle lewende Indo-Europese tale beskou wat naaste verwant is aan Proto-Indo-Europees. Volgens die sogenaamde Balto-Slawiese hipotese het 'n Balto-Slawiese prototaal uit Proto-Indo-Europees ontwikkel wat as gemeenskaplike voorloper van die Baltiese en Slawiese taalfamilies beskou word. Albei families behoort tot die Satem-tale binne die Indo-Europese taalgroep.
Geografiese verspreiding
Litaus word hoofsaaklik as meerderheidstaal in Litaue gepraat, terwyl daar ook minderhede van Litaussprekendes in Belarus, Letland, Pole en die Kaliningrad-oblast van die Russiese Federasie aangetref word. Die taal word daarnaas deur beduidende Litause immigrantegemeenskappe in Argentinië, Australië, Brasilië, Kanada, Denemarke, Estland, Frankryk, Ysland, Ierland, Noorweë, Rusland, Swede, die Verenigde Koninkryk, die Verenigde State, Uruguay en Spanje gepraat.
Gene Roth
Gene Roth (8 Januarie 1903 – 19 Julie 1976) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Captain Video, Master of the Stratosphere (1951), The Spider (1958), en Twice-Told Tales (1963), en in die televisiereeks The Twilight Zone (1959).
Litaus
Geografiese verspreiding
In Litaue self word Litaus deur 2 955 200 sprekers (insluitende 3 460 Tatare) - of sowat 80 persent van die totale bevolking in 1998 - as moedertaal gepraat. Die meeste Litause inwoners met ander etniese agtergronde praat eweneens in 'n mate Litaus. Die totale aantal Litaussprekendes wêreldwyd word op sowat vier miljoen beraam.
Vroeë geskiedenis
Litaus het uit 'n dialekgroep van die Indo-Europese oertaal ontstaan waarby in die algemeen nog Slawies nog Germaans gereken kan word nie. Moontlik het hierdie dialekgroep oor 'n langer tydperk saam met die Oerbaltiese en Oerslawiese taal 'n taalkundige eenheid gevorm. Van die oorspronklike Baltiese tale leef naas Litaus slegs nog die Letse taal voort. Die nou verwante, maar uitgestorwe Oudpruisiese taal kan danksy 'n aantal beduidende taalhistoriese monumente ondersoek word. Taalkundiges neem aan dat Lets en Litaus in die vroeë Middeleeue (omstreeks 7de en 8ste eeu) tot selfstandige tale ontwikkel het.
Litaus word deur 'n groot aantal baie ou grammatikale vorme gekenmerk wat gedeeltelik ook in Sanskrit en in ander ou Indo-Europese tale voorkom. Geen ander lewende taal wat in Europa gepraat word is nouer aan hierdie Indiese tak van die Indo-Europese taalfamile verwant as Litaus nie.
Baltiese stamme het hulle in die 3de millennium v.C. in die huidige taalgebied gevestig. Uit taalkundige ondersoeke van rivier- en meername het geblyk dat die Baltiese stamgebiede oorspronklik vanuit die Weichsel-rivier tot by Moskou en Kijif gestrek het, alhoewel hulle moontlik maar ylbevolk was. Baltiessprekendes is hier later tydens die uitbreiding van Slawiese groepe geassimileer.
Die eerste Litause staat is tydens die 13de eeu deur die Mindaugas gevestig. Daar is min bekend oor die rol wat Litaus in hierdie ryk gespeel het - die destyds gebruiklike skryftaal was Oos-Slawies waarvoor Cyrilliese letters gebruik is. Dié taal is nogtans met Litause terme verryk.
Litaus se status was tot in die 16de eeu beperk tot dié van 'n spreektaal wat in twee state gebesig is - die Grootvorstedom Litaue (ook Groot-Litaue genoem) en die Hertogdom (en latere Koninkryk) Pruise of Klein-Litaue. Voor die begin van die skryftaalperiode was daar volgens Litause taalnavorsers drie variante of interdialekte van gesproke Litaus wat naas mekaar gepraat is en later die basis sou vorm vir drie geskrewe standaardvariante wat deur die Litause adel en geestelikes gebruik is.
Een van hierdie interdialekte, waarna as Litause taal verwys is en wat 'n tyd lank in die Grootvorstedom Litaue gepraat is, was op die Oos-Aukštaitiese dialek van Vilnius en sy nadere omgewing gebaseer. 'n Tweede variant is in die Žemaitiese Vorstedom gebesig wat oor 'n lang tydperk as selfstandige politieke entiteit binne die Grootvorstedom bestaan het. Na hierdie variant, wat op die basis van die Wes-Aukštaitiese dialek ontwikkel het, is as Žemaitiese taal verwys. Die derde variant het met die die Pruisies-Wes-Aukštaitiese of Suidwes-Aukštaitiese dialek as kerntaal ontwikkel.
Skriftelike oorlewering
Die oudste handgeskrewe glos, 'n Christelike Onse Vader-gebed, dateer uit die jaar 1503. Die eerste Litause boek was Martynas Mažvydas se kategisme wat in 1547 in Königsberg (Koningsberg in Pruise, tans Kaliningrad) gedruk is. In 1620 het die eerste drietalige woordeboek verskyn - Konstantinas Sirvydas se Dictionarum trium linguarum het inskrywings in Pools, Latyn en Litaus bevat.
Die meeste vroeë Litause tekste, wat oorgelewer is, het 'n kerklike agtergrond en is uit ander tale na Litaus vertaal - met die gevolg dat in die vertaalde tekste dikwels die brontaal se sinsbou laat deurskyn. Hulle gee dus nie noodsaaklik 'n presiese indruk van die destydse Litause sintaks nie.
Daarnaas is ook plek- of persoonsname van belang wat in anderstalige dokumente soos verslae van die Duitse Ridderorde of Oud-Russiese kronieke voorkom. Selfs al word hulle dikwels foutief weergegee, word hulle nogtans vanweë hul ouderdom as belangrike bronmateriaal vir navorsers beskou.
Mondelinge oorlewering
Mondelinge oorlewering speel nog steeds 'n belangrike rol by die bewaring van Litause dialekte. Ondanks die relatief klein taalgebied is daar 'n aantal idiome wat in twee hoofgroepe verdeel kan word: Aukštaities (Opper-Litaus) en Žemaities (Neder-Litaus). Die huidige skryftaal baseer op die dialek van die gewes Suvalkija (wat by Aukštaities gereken word), en hier veral op die variant wat in die huidige Pruisiese gedeelte van die gebied gebesig word.
Die mondelinge oorlewering van liedere en verhale kan in taalkundige opsig as histories beskryf word - daar bestaan 'n groot verskeidenheid liedtekste, sprokies, legendes en ander genres wat grotendeels in die 20ste eeu neergeskryf is. Hierdie materiaal bevat talle argaïese woorde en vorme.
Onlangse geskiedenis en taalnormering
Die normering van Litaus as 'n moderne skryftaal het veral tydens die onafhanklikheid van Litaue binne sy etnografiese grense tussen die twee wêreldoorloë (1918–1941) plaasgevind. Die taalkundiges Kazimieras Būga en Jonas Jablonskis het groot bydraes tot hierdie proses gelewer. Gedurende die Sowjetbesetting het Russies tot 'n beduidende verkeerstaal in Litaue ontwikkel, veral in nywerheidsgebiede waar immigrante uit ander dele van die Sowjetunie hulle gevestig het, in die politieke en militêre sfeer, maar ook in die mediabedryf (film en televisie) en as publikasietaal vir wetenskaplike werke. Nogtans het Russies nooit die status van eerste ampstaal behaal nie - straatborde, amptelike kennisgewings en vorms was steeds tweetalig. In vergelyking met die Baltiese buurlande Letland en Estland het die persentasie Rusiessprekendes in Litaue relatief klein gebly.
Pogings tot taalsuiwering verteenwoordig 'n belangrike aspek van die moderne ontwikkeling van Litaus, net soos steeds groter aandag aan korrekte taalgebruik geskenk word. 'n Parlementêre kommissie (Lietuvių kalbos komisija) waak oor die Litause taal en probeer die invloed van vreemde tale soos Engels deur die skepping van suiwer Litause neologismes te beperk. Selfs die uitspraak van radio- en televisiepersoonlikhede, asook spelling en grammatikale vorme, wat in die openbare sfeer (byvoorbeeld in winkels) gebruik word, word dopgehou. Die kommissie het 'n verskeidenheid reëls vasgestel - soos die skryfwyses van Litause vanne, maar ook vir die korrekte benaming van nuwe ondernemings en produkte, dienste wat verskaf word, asook buitelandse plekname. Terminologiese woordeboeke vir verskillende vakgebiede is deur die kommissie goedgekeur.
'n Tipiese verskynsel van die Litause skryftaal is die aanpassing (transliterasie) van buitelandse leenwoorde en selfs name by Litause spelling en uitspraakgewoontes; sodat die literêre figuur Harry Potter as Haris Poteris, name van buitelandse politici soos George Bush as Džordžas Bušas en Gerhard Schröder as Gerhardas Šrėderis weergegee word. Dieselfde reëls word op vreemde plekname toegepas.
'n Ander kenmerk van Litaus is manlike (-as, -is of -us) en vroulike (-a of -ė) uitgange by selfstandige naamwoorde, persoonsname (voorname en vanne) en plekname (vergelyk Berlynas "Berlyn", Las Vegasas "Las Vegas", Paryžius "Parys"; šlagbaumas, afgelei van die Duitse Schlagbaum, "slagboom"; ananasas van Ananas, "pynappel"; vunderkindas van Wunderkind; riteris van Ritter, "ridder"). Hierdie uitgange is suiwer grammatikaal van aard en word onder meer benodig om die verstaan van tekste te vergemaklik aangesien Litaus nie oor lidwoorde beskik nie.
In 'n referendum, wat op 25 Oktober 1992 gehou is, het Litause kiesers die nuwe grondwet goedgekeur waarin aan Litaus die status van ampstaal toegeken word. Die Seimas, die Litause parlement, het op 31 Januarie 1995 die Wet op die Beskerming van Litaus (Lietuvos Respublikos valstybinės kalbos įstatymas) aanvaar waardeur die gebruik van Litaus in die openbare lewe gereël word - in openbare instellings, organisasies en tydens amptelike plegtighede en ander gebeurtenisse. Op 1 Mei 2004 het Litaus een van die Europese Unie se ampstale geword.
Die Litause alfabet (Lietuvių abėcėlė)
Die Litause alfabet is op die Latynse alfabet gebaseer, maar dit behels bykomende diakritiese tekens. Dit is 'n oorwegend fonetiese alfabet wat uitsluitlik vir die Litause standaardtaal gebruik word. Žemaities, 'n Litause dialek, maak gebruik van 'n gewysigde variant van die Litause alfabet.
Litause klinkers
Die Litause alfabet behels twaalf geskrewe klinkers. Naas die Romeinse standaardletters word die aksent ogonek ("stertjie") gebruik om lang klinkers aan te dui. Dit is 'n historiese oorblyfsel uit 'n vroeëre taalperiode van Litaus toe hierdie klinkers nog genasaliseer is (soos ogonek-klinkers in moderne Pools). Oorspronklik was hulle selfs diftonge met 'n "n"-klank.
Litause medeklinkers
Die 20 Litause medeklinkers is uit die Romeinse alfabet oorgeneem. 'n Bykomende digraaf ch dui 'n stemlose velare frikatief [x] aan.
Woordeskat
Die Litause woordeskat behels, in teenstelling met die meeste Germaanse tale, min leenwoorde uit ander tale of "internasionale" woorde wat uit Oud-Grieks of Latyn oorgeneem is. Terme wat wél ontleen is sluit 'n groot deel van die Christelike terminologie in wat dikwels sy oorsprong in Slawiese buurtale het (soos bažnyčia "kerk"), maar soms ook uit Germaanse tale ontleen is soos kunigas "priester".
Aangesien Litaus vanaf die 16de tot in die vroeë 20ste eeu 'n oorwegend plattelandse taal was (die stedelike bevolking het net soos die adel Pools gepraat), was daar aanvanklik 'n gebrek aan talle abstrakte terme en ander uitdrukkings wat eers deur taalnormeerders soos Jonas Jablonskis nuut geskep moes word. In gevalle waar die moderne Litause taal oor sowel 'n vreemde asook 'n Litause woord vir 'n bepaalde term beskik, word dikwels voorkeur aan die Litause woord gegee (in teenstelling met byvoorbeeld Duits waar in baie gevalle 'n vreemde woord as beter taalgebruik beskou word).
Tans word die taalgebruik in Litaue, veral in die openbare sfeer, net soos in Frankryk deur 'n spesiale taalkommissie dopgehou. Spel- en grammatikale foute kan net soos foutiewe uitspraak in sekere gevalle (soos byvoorbeeld in reklametaal of die taal van amptenare) deur hierdie kommissie beboet word. Om die gebruik van anglisismes te vermy, is Litause neologismes soos žiniasklaida (letterlik "nuusverspreiders") vir "media" geskep. In ander gevalle soos kompiuteris ("rekenaar"), menedžeris (afgelei van Engels manager, "bestuurder"), resyveris (afgelei van Engels receiver, "tuisteater-ontvanger") is die vreemde vakterme behou en aan Litause spelling en morfologie aangepas.
Die Litause woordeskat is in die tydperk tussen 1941 en 2002 in 'n akademiese woordeboek met twintig boekdele versamel.
Leksikografie
Die skrywer Konstantinas Sirvydas (1579−1631) word as die eerste Litause leksikograaf beskou; ongelukkig het geen enkele eksemplaar van sy woordeboek, wat in 1620 in Vilnius gepubliseer is, bewaar gebly nie. So is 'n drietalige Pools-Latyns-Litause woordeboek met sowat 10 000 inskrywings, die Dictionarium trium lingvarum, wat in 1642 in Vilnius gedruk is, die oudste bewaarde Litause woordeboek.
Indo-Europese taalnavorsing
Die woordeskat van Litaus speel 'n belangrike rol in Indo-Europese taalnavorsing, veral as dit om taalrekonstruksie gaan - net soos Latyn, Grieks en Sanskrit. Een van die standaardsinne, wat dikwels gebruik word om die behoudende karakter van Litaus en Lets te verduidelik, net soos hul verwantskap met Sanskrit en Latyn (die vergelyking is vir die eerste keer in 1958 deur die Duitse indoloog Paul Thieme getrek) is:
Leksikale ooreenkomste tussen Litaus en Sanskrit dui nie op 'n nou verwantskap tussen die twee tale nie (Litaus behoort tot die Balto-Slawiese, Sanskrit tot die Indo-Ariese taalfamilie binne Indo-Europees), maar spruit voort uit 'n gemeenskaplike kulturele en historiese konteks - albei tale was in die loop van die geskiedenis nie aan ingrypende veranderinge blootgestel nie (byvoorbeeld deur eksterne faktore soos vreemde oorheersing, soos in die geval van Lets). Die status van Sanskrit as liturgiese taal het verseker dat dit grotendeels onveranderd gebly het.
Argeologiese gegewens dui daarop dat 'n groot deel van Noordoos-Europa, wat ongeveer van Moskou tot Berlyn gestrek en die noordelike deel van die Dnipro-bekken ingesluit het, gedurende die 1ste millennia v.C. en n.C. 'n Baltiessprekende gebied was. Slawiërs het hierdie gebied eers later binnegedring. Bedek met digte, byna ondeurdringbare bosgebiede, was hierdie streek veraf geleë van die belangrikste migrasie- en handelsroetes - faktore wat bygedra het tot die bewaring van dié uiters argaïese taalfamilie.
Dialekte
Litaus het twee groot dialekgroepe (tarmės): Aukštaičių (Aukštaities, Hoogland- of Opper-Litaus) en Žemaičių/Žemaitiu (Samogities, Neder-Litaus). Die huidige Samogitiese dialek het in die tydperk tussen die 13de en 16de eeu onder invloed van Koers ontwikkel.
Die twee groot dialekgroepe word elkeen verder verdeel in drie subdialekte (patarmės): Samogities in Wes-, Noord- en Suid-Samogities; Aukštaities in Wes- (Soduviečiai), Dainawies en Oos-Aukštaities. Die suidelike en oostelike dialekte word vanweë hul kenmerkende dz-klank (in plaas van dž) as selfstandige dialekgroep - Dzūkies - beskou. Alle subdialekte word verder verdeel in plaaslike variante (šnektos).
Die huidige Litause standaardtaal baseer hoofsaaklik op die dialekte van Wes-Aukštaitija en Pruisies- of Klein-Litaue, waarby die uitspraak veral deur die suidelike Opper-Litause dialek van die gewes Suvalkija beïnvloed is. Alle ander dialekte verskil min of meer van hierdie standaarduitspraak. Alle Litause dialekte is nou verbind met 'n spesifieke etnografiese gewes.
Opper-Litaus
Die opvallendste kenmerk van Opper-Litause dialekte in Aukštaitija is die vervanging van an- en en- deur un- en in-.
Dzūkija
In Dzūkiese dialekte word d en t in bepaalde woordposisies deur dz en c vervang: so word dievas "God" as dzievas uitgespreek.
Fort Selwyn
Fort Selwyn is 'n klein vesting op Gunfire Hill aan die suidwestelike kant van Grahamstad. Dit is op dieselfde terrein geleë as die Setlaars Monument en die beroemde standbeeld van 'n Setlaarsfamilie deur Ivan Mitford-Barberton.
Die fortjie is gebou in die jare 1835/1836 as deel van die goewerneur, sir Benjamin D'Urban, se verdedigingsmaatreëls vir die Kaapkolonie in die Kaapse grensoorloë. Die bouwerk is onderneem onder toesig van maj. C.J. Selwyn, die bevelvoerder van die Royal Engineers in die Oos-Kaap en die fortjie is na hom vernoem. Alhoewel dit reeds in 1870 in onbruik verval het, staan die twee kanonne nog op hul plek. In 1936 is dit reeds tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Bewysteorie
Bewysteorie is 'n belangrike vertakking van wiskundige logika wat bewyse as formele wiskundige voorwerpe voorstel en sodoende die ontleding daarvan deur wiskundige tegnieke vergemaklik. Bewyse word tipies aangebied as induktief-gedefinieerde datastrukture soos gewone lyste, bokslyste of boomstrukture, wat opgestel is volgens die aksiomas en gevolgtrekkingreëls van die logiese stelsel. As sodanig is die bewysteorie sintakties van aard, in teenstelling met die modelteorie, wat semanties van aard is.
Sommige van die belangrikste gebiede van die bewysteorie is onder meer struktuurbewysteorie, ordinale analise, bewysbaarheidslogika, omgekeerde wiskunde, bewysmyn, outomatiese stellingbewys en bewyskompleksiteit. Baie navorsing fokus op aansoeke in rekenaarwetenskap, taalkunde en filosofie.
Peter Robinson (politikus)
Peter David Robinson (* 29 Desember 1948) is 'n Noord-Ierse politikus wat tussen 2008 en 2016 die ampte van eerste minister van Noord-Ierland en leier van die Demokratiese Unionisteparty (DUP) beklee het. Hy is sedert 1970, toe hy saam met Ian Paisley een van die stigtingslede van die DUP geword het, aktief betrokke in die Noord-Ierse politiek.
Robinson het as Paisley se parlementêre assistent in Westminster gedien voordat hy in 1975 die DUP se sekretaris-generaal geword het, 'n pos wat hy tot en met 1979 beklee het en waardeur die geleentheid gekry het om ongekende invloed in die Unionisteparty uit te oefen. In 1977 is Robinson as raadslid van die Castlereagh Borough Council in Dundonald verkies en het in die algemene Britse verkiesing in 1979 'n naelskraap oorwinning in die Belfast-Oos-kiesafdeling behaal wat van hom die jongste afgevaardigde in die Britse Laerhuis gemaak het. Toe hy in die algemene verkiesing in 2010 verslaan is, was hy die parlementslid wat 'n Belfast-kiesafdeling vir die langste ononderbroke tydperk sedert die Uniewet van 1800 in die Laerhuis verteenwoordig het.
In 1980 is Robinson as adjunkleier van die DUP verkies. Toe selfregering vir Noord-Ierland deur die Noord-Ierse Vergadering ná die onndertekening van die Goeie Vrydagooreenkoms heringestel is, het Robinson in 1998 as afgevaardigde vir die Belfast-Oos-kiesafdeling 'n setel in die Noord-Ierse Vergadering gewen. Hy het vervolgens as minister vir streeksontwikkeling en as minister van finansies en personeel in die Noord-Ierse regering gedien. Op 15 April 2008 is Robinson eenparig as opvolger van Ian Paisley tot die pos van DUP-leier verkies. Vanaf 5 Junie van dié jaar het hy ook as eerste minister van Noord-Ierland fungeer.
The Reeds
The Reeds is 'n residensiële voorstad in Centurion, suidwes van Pretoria, Gauteng.
Detlev Weiss
Prof. dr. Paul Friedrich Detlev Weiss (Standerton, 22 Oktober 1907 – Pretoria, 5 Desember 1999) was ’n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk, eerste hoogleraar in Semitiese tale aan die Universiteit van Stellenbosch (1948–1962) en die eerste Suid-Afrikaner aan wie ’n doktorsgraad op dié gebied toegeken is, eerste direkteur van Afrika-studies (1962–1970), voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns (1961–1963), voorsitter van die beheerraad van die SAUK (1969–1973) en voorsitter van die Afrikaanse Kultuurraad van Pretoria.
Gemeentebediening
duimnael|links|320px|Die [[NG gemeente Pretoria-Oos|NG kerk Pretoria-Oos. Dr. Weiss was hulpleraar hier van 1935 af, toe tweede leraar en eindelik medeleraar tot 1947.]] Ds. Weiss was van 1935 af medeleraar van die NG gemeente Pretoria-Oos en het op 14 Mei 1947 'n beroep as eerste leraar van die NG gemeente Hartbeesspruit, wat in April daardie jaar van die Ooskerk afgestig het, aanvaar. Hy is op 5 September 1947 bevestig. Die jong gemeente was egter gou weer vakant toe ds. Weiss in Februarie 1948 'n professoraat in Semitiese tale aan die Universiteit van Stellenbosch aanvaar. As leraar het hy hom beywer vir die oprigting van sendinghospitale. Dr. Weiss se swaer ds. Beyers Naudé was studenteleraar in die Ooskerk van 1949 tot 1955.
Op Stellenbosch
Dr. Weiss is aan die Universiteit van Stellenbosch aangestel as eerste professor in Semitiese tale. Hy het baanbrekerswerk in die nuutgestigte departement gedoen en dit van die grond af opgebou. Hy het besondere aandag aan die kursusse gegee en ook die inisiatief geneem met die uitbouing van 'n boekery vir die Semitiese tale, waarvan daar so te sê niks in die biblioteek was nie. Hierdie departement het spoedig uitgebrei. 'n Goeie aanduiding hiervan is dat daar in die 13 jaar tot sy uittrede in 1962 elke jaar M.A.-studente in die departement studeer het. Hy het baanbrekerswerk op die gebied van antieke tale gedoen omdat hy die Afrikaanssprekende student in die wêreld en tale van die ou Midde-Ooste ingelei het. Aan Maties het hy onder meer vakke doseer soos Akkadies, Oegarities en Sumeries, wat hy deur selfstudie bemeester het. Prof. Weiss het talle publikasies die lig laat sien en was medewerker in verskeie groot projekte, soos die uitgawe van die Bybel met Kantaantekeninge in Afrikaans. Aan sy studente het hy steeds hoë eise gestel, dieselfde eise wat hy ook aan homself gestel het.
Breër betrokkenheid
Prof. Weiss het hom nie net in sy studeerkamer toegesluit en alleen in sy vak belanggestel nie. Behalwe dat hy meer as 35 tale geken het, was hy geweldig veelsydig. Hy het tot talle kulturele liggame op Stellenbosch en elders behoort waar hy sy invloed laat geld het. Die gevolg is dat hy in 1961 tot voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns gekies is. Jare lank was hy gemoeid met die Suid-Afrikaanse Buro vir Rasseaangeleenthede (SABRA), waarvan hy omstreeks 1960 ondervoorsitter geword het. Juis hierdie wye belangstelling het aan hom die belangrike nuwe pos as direkteur van Afrika-studies in Pretoria besorg. Daar het hy gebly tot sy aftrede in 1970. Hy was ook lid van die beheerraad van die SAUK en voorsitter van die Afrikaanse Kultuurraad.
Gesinslewe
duimnael|regs|200px|Die skrywer en bekroonde vertaler [[Hymne Weiss, met wie dr. Weiss van 1935 tot sy dood in 1999 getroud was.]]
Thaise kookkuns
Thaise cuisine is die nasionale kookkuns van Thailand. Balans, detail, en verskeidenheid is van kardinale belang vir Thai sjefs.
Die plaaslike kookkuns en historiese invloede
Thai cuisine word meer akkuraat beskryf as vier plaaslike kookkunste, wat ooreenstem met die vier belangrikste streke van die land:
Thai cuisine en die kulinêre tradisies en kookkuns van Thailand se bure het mekaar wedersyds beïnvloed oor die verloop van baie eeue. Plaaslike variasies is geneig om te korreleer met die naburige lande (dikwels die deel van die dieselfde kulturele agtergrond en etnisiteit op beide kante van die grens) sowel as die klimaat en geografie. Noord-Thai geregte met Shan Staat in Birma, noord - Laos, en ook met die Yunnan Provinsie in China, terwyl die kookkuns van Isan (noordooste Thailand) soortgelyk is aan dié van die suide van Laos, en ook beïnvloed word deur die Khmer kookkuns uit Kambodja aan die suide, en deur Viëtnamese kookkuns na die ooste. Die suide van Thailand, met baie geregte wat heelwat klappermelk en vars borrie bevat, het dit in gemeen met die Indiese, Maleisiese, en Indonesiese kookkuns. Benewens hierdie vier plaaslike kookkunste, is daar ook die Koninklike Thaise cuisine wat se geskiedenis terugdateer tot die kosmopolitiese paleiskookkuns van die Ayutthaya koninkryk (1351-1767). Sy verfyning, kooktegnieke, aanbieding, en die gebruik van bestanddele was van groot invloed op die kookkuns van die sentrale Thai-vlaktes.
Bediening
Thaise kos word tradisioneel met die regterhand geëet terwyl op matte op die vloer gesit word. Die gebruik word steeds in die meer tradisionele huishoudings gevind. Deesdae egter, eet die meeste Thais met 'n vurk en 'n lepel. Tafels en stoele is bekendgestel as deel van 'n breër verwestering tydens die bewind van Koning Mongkut, Rama IV. Die vurk en lepel is bekendgestel deur Koning Chulalongkorn na sy terugkeer van 'n toer van Europa in 1897.
Papegaaiduif
'n Papegaaiduif (Treron calvus) is 'n voël wat 25–28 cm lank word. Die volksnaam is besonder gepas om dié papegaai-agtige voël te beskryf wat dikwels onderstebo aan takke hang op soek na kos. Hulle is besonders lief vir vye.
In die tuin
Papegaaiduiwe sal ook aangeplante vrugte, soos moerbei en lukwarte eet. In sommige gebiede besoek papegaaiduiwe gereeld die voertafel. 'n Verskeidenheid vrugte wat aan dorings aan bome vasgesteek word of tussen die skubbe van 'n dennebol ingedruk word, sal benut word.
Antho hallezi
Antho hallezi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Antho en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Topsent.
Zoeloe-kalender
Die Zoeloe-kalender is die tradisionele Maankalender wat deur die Zoeloes in Suid-Afrika gebruik word. Die nuwe jaar begin met die nuwe maan in Juliemaand van die Gregoriaanse kalender.
Lobostemon belliformis
Lobostemon belliformis is 'n plant wat tot die genus Lobostemon hoort en deel is van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap en kom by die Gouritsrivier by Gourikwa voor. Tagtig persent van die plant se habitat is verwoes deur mynbou sedert 1980. Daar is tans net 22 plante oor wat bedreig word deur landbou, verdere mynbou en indringerplante.
Katwijk, Zuid-Holland
Katwyk ( [[Media:323 Katwijk.ogg|luister]]) is 'n munisipaliteit en 'n dorp in die Nederlandse provinsie Zuid-Holland. Dié dorp is aan die Rynrivier en aan die Noordsee geleë.
Die dorp het 5 "kernen":
Vervoer
Die stad het 'n openbare busdiens. Katwijk kan per bus bereik word van spoorwegstasies Den Haag Centraal, Leiden, Voorhout en Nieuw Vennep. Die Smalspoormuseum kan per stoomtram bereik word van Katwijk-Suidoos.
TSV Schwieberdingen
TSV Schwieberdingen is 'n sportklub uit Schwieberdingen in die deelstaat Baden-Württemberg in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Behalwe sokker, het die klub nog 9 afdelings.
Die klub het geleidelik opgang gemaak deur van die Kreisliga A na die Bezirksliga te vorder in 1995, die Landesliga in 1996, die Verbandsliga in 2004 en die Oberliga Baden-Württemberg in 2007.
David Rounds
David Rounds (9 Oktober 1930 – 9 Desember 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Child's Play (1972) en in die televisiereekse Love of Life (1951) en Alice (1976).
Liguriese See
Die Liguriese See (Frans: Mer Ligurienne, Italiaans: Mar Ligure, Latyns: Mare Ligusticum) is 'n see van die Middellandse See tussen Korsika in die suide, Frankryk en Monaco in die noordweste en Italië in die noorde en ooste. Die see grens in die noordweste aan die Franse Riviera, in die noorde aan Ligurië, in die ooste aan Toskane en in die suidooste aan die Tirreense See. Die see is genoem ná die antieke volk van die Liguriërs.
Belangrikste nedersettings aan die see is Cannes, Genua, La Spezia, Monaco en Nice.
IPhoto
iPhoto is ’n digitale fotomanipulasiesagtewaretoepassing wat deur Apple Inc. ontwikkel is en word saam met elke Macintosh persoonlike rekenaar as deel van die iLife-pakket van digitale mediabestuurtoepassings. Dit is vir die eerste keer in 2002 vrygestel en die toepassing kan digitale foto’s imvoer, organiseer, redigeer, druk en deel.
Op 7 Maart 2012 het Apple se HUB, Tim Cook ’n nuwe, iOS-inheemse weergawe van iPhoto saam met die derde generasie iPad bekendgestel.
Mac-weergawe
iPhone is ontwerp om die invoer van prente van digitale kameras, skandeerders, prent-CD’s en die Internet toe te laat sodat die gebruiker die prente in die gebruiker se iPhoto-biblioteek geplaas kan word. Naastenby alle digitale kameras word erken sonder addisionele sagteware, soos baie skandeerders ook. iPhoto ondersteun die mees algemene lêerformate.
Nadat foto’s ingevoer is, kan dit getitel, geëtiketteer, gesorteer en georganiseer word in groepe (bekend as “gebeure”). Indiwiduele foto’s kan geredigeer word met basiese beeldmanipuleringswerktuie soos ’n rooi-oogfilter, kontras en helderheidsverstellings, knip en grootte-aanpassingswerktuie en ander basiese funksies. iPhoto bied egter nie die omvattende redigeringsfunksionaliteit van programme soos GIMP, Apple se eie Aperture of Adobe se Photoshop (moet nie Photoshop verwar met Elements of Album nie).
iPhoto bied talle opsies vir die deel van foto’s. Foto-albums kan omgeskep word in dinamiese skyfievertonings met die opsie om musiek van iTunes af in te voer. Hierdie skyfievertonings kan uitgevoer word na QuickTime-vidoelêers, verdergewysig word in iMovie of direk op DVD-Videoskywe geskryf word met iDVD. Skyfievertonings en statiese foto’s kan gedeel word met ander Macs via ’n plaaslike netwerk of deur gebruik te maak van die Bonjour “geen-verstellingsnetwerk”-tegnologie. iPhoto kan ook foto-albums sinkroniseer na enige iPod met ’n kleurskerm. Hierdie iPods mag ook ’n oudio/video-uitset hê om die foto’s te laat terugspeel saam met musiek op enige moderne televisie. Benewens dit kan foto’s na ’n plaaslike drukker gestuur word of in sekere markte kan dit via die internet gestuur word na Kodak vir professionele drukwerk. iPhoto-gebruikers kan ’n reeks van produkte bestel, insluitend standaard uitdrukke, kaarte, kalenders en 100-bladsy hardeband- of sagtebanduitgawes — maar sulke dienste is slegs beskikbaar aan gebruikers in sekere markte.
Mauritiusdoring
Die Mauritiusdoring (Caesalpinia decapetala) is 'n indringerplant en struik of klimplant wat inheems is aan Suidoos-Asië, en nie Mauritius soos die naam aandui nie. Dit groei aan rivieroewers, woudrande en woudooptes asook langs paaie.
IPhoto
iOS-weergawe
Tydens ’n Apple mediageleentheid op 7 Maart 2012 het Tim Cook ’n nuwe weergawe van iPhoto vir gebruik op die iOS mobiele bedryfstelsel aangekondig. iPhoto vir iOS is daardie dag beskikbaar gestel op die Toepwinkel vir $4.99 saam met die reeds vrygestelde iMovie en GarageBand vir iOS. Dit word amptelik ondersteun op die iPhone 4, iPhone 4S, iPad 2 en 3de generasie iPad maar stelselindringers het gevind dat dit handmatig geïnstalleer kan word op ouer modelle deur gebruik te maak van Apple se iPhone Verstellingsnutstoepassing.
Mauritiusdoring
Voorkoms
Die plant word 2 tot 4 m hoog, groei dig en is immergroen. Die Acacia-agtige plant het 'n veeragtige loof. Dit vorm verstrengelde ruigtes of klim in bome op. Kort dorings bedek die takkies, wat reguit of haakvormig kan wees. Die blare is saamgestel en die bokant is donkerder. Die blomme is aanskoulik, liggeel en verskyn in keëlvormige are. Die vrug is 'n houtagtige peul en skerp, amper soos 'n snawel.
IPhoto
iOS-weergawe
iPhoto vir iOS bied eienskappe wat redelik vergelykbaar is met die Mac-eweknie. Dit kan foto’s organiseer wat gesinkroniseer is met die toestel of wat met die kamera geneem is. Redigeringseienskappe sluit in kleurkorrigeringswerktuie en foto-effekte asook knip en regtrekwerktuie. iPhoto vir iOS skort werktuie om boeke, kalenders en kaarte te skep en uitdrukke te bestel maar dit kan “Fotodagboeke” skep — digitale fotocollage wat na Apple se iCloud opgelaai en gedeel kan word.
iPhoto vir iOS is krities goed ontvang as gevolg van sy professionele werktuie en goeie werkverrigting.
Distopie
Distopie is 'n (denkbeeldige) samelewing met uiters negatiewe eienskappe waarin die deursnee mens beslis nie sou wou lewe nie. 'n Distopie is dus die teenoorgestelde van 'n utopie, wat juis 'n besonder positiewe samelewing voorstel.
Ysteroksied
'n Ysteroksied is 'n chemiese verbinding van yster met suurstof met algemene formule.
Distopie
Distopië is 'n gewilde onderwerp in werke van fiksie. Die outeur bied gewoonlik daarmee 'n beeld van die toekoms soos deur hom/haar voorgestel en/of om die mensdom te probeer waarsku teen die moontlike gevolge van sekere optredes en beleidrigtings. Sommige wetenskaplikes, soos Gregory Claeys en Lyman Tower Sargent, onderskei tussen tipiese sinonieme van distopië. Claeys en Sargent definieer byvoorbeeld 'n literêre distopie as samelewings wat veronderstel is om aansienlik erger te wees as die samelewing waarin die skrywer skryf, terwyl “anti-utopië”  funksioneer as kritiek op pogings om verskillende konsepte van 'n utopie te implementeer.
Ysteroksied
Daar is verskillende ysteroksiede omdat hierdie element dikwels in twee oksidasietoestande (II en III) optree. Die belangrikste ysteroksiede is:
Distopie
Enkele populêre distopiese onderwerpe sluit in:
Vanessa Marshall
Vanessa Marshall (gebore 19 Oktober 1969) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Star Wars Rebels (2014).
Distopie
Politiek
In When the Sleeper Wakes, het H.G. Wells die regerende klas as hedonisties en vlak uitgewys. George Orwell het Wells se wêreld gekontrasteer met dié wat in Jack London se The Iron Heel uitgebeeld word, waar die distopiese heersers brutaal en toegewyd is tot die punt van fanatisme, wat Orwell as meer geloofwaardig beskou.
Die politieke beginsels in die wortel van fiktiewe utopieë (of "perfekte wêrelde") is in beginsel idealisties en lei tot positiewe gevolge vir die inwoners. Die politieke beginsels waarop fiktiewe distopieë gebaseer is, terwyl dit dikwels gebaseer is op utopiese ideale, lei tot negatiewe gevolge vir inwoners weens ten minste een noodlottige fout.
Distopieë word dikwels gevul met pessimistiese sienings van die regerende klas of 'n regering wat brutaal of nie omgee nie, met 'n ystervuis regeer. Distopiese regerings word soms deur 'n fascistiese regime of diktator beheer. Hierdie dystopiese regeringsinstellings het dikwels protagoniste of groepe wat 'n "weerstand" tot gevolg het om verandering in hul samelewing teweeg te bring, soos in Alan Moore se V for Vendetta gesien word.
Ekonomie
Die ekonomiese strukture van distopiese samelewings in die letterkunde en ander media het baie variasies, aangesien die ekonomie dikwels direk verband hou met die elemente wat die skrywer uitbeeld as die bron van die onderdrukking. Daar is verskeie argetipes wat sulke samelewings geneig is om te volg. 'n Tema is die digotomie van beplande ekonomieë teenoor vryemarkekonomieë, 'n konflik wat gevind word in sulke werke soos Ayn Rand se Anthem en Henry Kuttner se kortverhaal "The Iron Standard". Nog 'n voorbeeld hiervan word weerspieël in Norman Jewison se 1975-film Rollerball.
Sommige distopias, soos dié van Nineteen Eighty-Four, bevat swart markte met goedere wat gevaarlik en moeilik is om te verkry, of die karakters kan tot die genade van die staatsbeheerde ekonomie wees. Kurt Vonnegut se Player Piano toon 'n distopie waarin die sentraal beheerde ekonomiese stelsel inderdaad wesenlike oorvloed geskep het, maar die massa van die mensdom van betekenisvolle arbeid ontneem het; feitlik alle werk is menig, onbevredigend en slegs 'n klein getal van die kleingroep wat onderwys behaal, word tot die elite en sy werk toegelaat. In Tanith Lee se Do not Bite the Sun, is daar geen tekorte van enige aard nie - net onbenutte verbruik en hedonisme, wat die hoofkarakter lei om te begin soek na 'n dieper betekenis van die bestaan. Selfs in die distopieë waar die ekonomiese stelsel nie die bron van die samelewing se gebreke is nie, soos in Brave New World, beheer die staat dikwels die ekonomie; 'n karakter wat met afgryse reageer op die voorstel om nie deel van die sosiale struktuur te wees nie, noem as 'n rede dat almal vir almal werk.
Ander werke het as temas uitgebreide privatisering en korporatisme; Albei gevolge van kapitalisme, waar privaat besit en onaanspreeklike groot korporasies die regering vervang het in die opstel van beleid en besluite neem. Hulle manipuleer, infiltreer, beheer, koopom, word gekontrakteer en funksioneer as regering. Dit word gesien in die romans Jennifer Government en Oryx and Crake en die rolprente Alien, Avatar, RoboCop, Visioners, Idiocracy, Soylent Green, THX 1138, Wall-E en Rollerball. Korporatiewe republieke wat algemeen in die cyberpunk-genre voorkom, soos in Neal Stephenson se Snow Crash en Philip K. Dick se Do Androids Dream of Electric Sheep? (sowel as die film Blade Runner, beïnvloed deur Dick se roman).
Klas
Distopiese fiksie skets dikwels skerp kontraste tussen die voorregte van die regerende klas en die troostelose bestaan van die werkersklas. In die roman Brave New World, wat in 1931 deur Aldous Huxley geskryf is, word 'n klasstelsel prenataal bepaal met Alphas, Betas, Gammas, Deltas en Epsilons, met die laer klasse met verminderde breinfunksie en spesiale kondisionering om hulle tevrede te hou met hul posisie in die lewe. Buite hierdie samelewing bestaan daar ook verskeie menslike nedersettings wat op die konvensionele wyse bestaan, maar wat die klasstelsel as "onbeskaafd" beskryf.
Familie
Sommige fiktiewe distopias, soos Brave New World en Fahrenheit 451, word die gesin uitgewis en weerhou om dit weer as 'n sosiale instelling te herstel. In Brave New World, waar kinders kunsmatig gereproduseer word, word die konsepte "moeder" en "vader" as obseen beskou. In sommige romans is die staat vyandig teenoor moederskap; In Nineteen Eighty-Four word kinders georganiseer om hul ouers te spioeneer en in We, deur Yevgeny Zamyatin, veroorsaak die ontsnapping van 'n swanger vrou uit een staat, 'n opstand.
Godsdiens
Godsdienstige groepe speel die rol van die onderdrukte en onderdrukkers. In Brave New World het die vestiging van die staat ingesluit om die bokant van alle kruise (soos simbole van die Christendom) af te sny om hulle "T"s te maak (as simbole van Henry Ford se Model T). Margaret Atwood se roman The Handmaid's Tale vind plaas in 'n toekomstige Verenigde State onder 'n Christelike teokratiese regime. Een van die vroegste voorbeelde van hierdie tema is Robert Hugh Benson se Lord of the World, oor 'n futuristiese wêreld waar die Vrymesselaars die wêreld oorgeneem het en die enigste ander godsdiens wat oorbly, is 'n Rooms-Katolieke minderheid.
Identiteit
In die Russiese roman We deur Yevgeny Zamyatin, wat in 1921 gepubliseer is, word toegelaat om twee keer per week vir een uur uit die openbare oog te bly en word slegs na deur getalle in plaas van name verwys. In sommige distopiese werke, soos Kurt Vonnegut se Harrison Bergeron, dwing die samelewing individue om te voldoen aan radikale egalitêre maatskaplike norme wat ontmoediging of onderdrukking of selfs bekwaamheid as vorme van ongelykheid ontmoedig.
Geweld
Geweld kom algemeen voor in baie distopieë, dikwels in die vorm van oorlog; stedelike misdade wat deur bendes gelei word (dikwels tieners) (bv. A Clockwork Orange) toenemend misdaad met bloed sport (bv. Battle Royale, The Running Man, The Hunger Games en Divergent) voorkom. Ook verduidelik in Suzanne Berne se essay "Ground Zero", waar sy haar ervaring van die nasleep van 11 September 2001 verduidelik.