cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Henry Sampson
Hy kom in 1892 na Suid-Afrika as drukker en word aktief in die Suid-Afrkaanse Tipografiese Vakbond, waarvan hy die hoofbestuurder was van 1903 tot 1929. Hy verhuis van Kaapstad na Oos-Londen en van daar in 1902 na Johannesburg, waar hy sekretaris word van die Witwatersrand Trades and Labour Council in 1903. Hy was een van die stigters van die Onafhanklike Arbeidersparty. Hy word in 1907 verkies tot lid van die Transvaalse Wetgewende Raad en tree toe tot die Unie-Volksraad in 1910 toe hy in die algemene verkiesing op 15 September 1910 in die kiesafdeling Commissionerstraat met net 40 stemme wen teen R. Curry van die Unionisteparty. Hy word die eerste voorsitter van die Arbeidersparty. Hy voer wetgewing aan vir mynwerkers se vergoeding vir myntering.
Onder die Pakt-regering (1924 tot 1933) tussen genl. J.B.M. Hertzog se Nasionale Party en die Arbeidersparty onder leiding van kol. F.H.P. Creswell, volg hy Walter Madeley op as minister van pos en telegraafwese en van openbare werke van 1928 tot 1933, toe die N.P. ten koste van die Arbeiders 'n koalisie vorm met die Suid-Afrikaanse Party van genl. Jan Smuts. Hy was verantwoordelik vir baie wetgewing oor arbeidsake. Hy het ook as onderhandelaar opgetree in internasionale arbeidsbetrekkinge en Suid-Afrika verteenwoordig op die Internasionale Arbeidsorganisasie in Genève in 1925 en weer in 1927.
Sampson tree uit die politiek toe hy in die 1933-verkiesing verslaan word.
Verkiesings
Sampson wen in die 1910-verkiesing in die kiesafdeling Commissionerstraat naelskraaps teen R. Curry van die Unionisteparty met net 40 stemme en word lid van die eerste Unie-Volksraad. In die 1915-verkiesing staan hy as Arbeiderskandidaat in die kiesafdeling Siemert en wen gemaklik met 316 stemme teen die Unionisteparty se A.E. Cowley, wat 593 stemme op hom verenig het. In die 1920-verkiesing staan hy in Jeppes (Siemert was net 'n tydelike naam vir dieselfde kiesafdeling) en klop drie ander kandidate oortuigend toe hy 1 257 stemme kry, 'n meerderheid van 1 101 op die naaswenner, C. Grobbelaar van die Nasionale Party. In die 1921-verkiesing word hy weer in Jeppes verkies, maar dié keer onbestrede.
In 1924 kom hy teen die Suid-Afrikaanse Party (nadat die party en die Unionisteparty saamgesmelt het) se D. Anderson te staan en kry 1 301 stemme vir 'n meerderheid van 611. Hy wen net-net in Jeppes in die 1929-verkiesing toe hy 1 230 stemme kry vergeleke met die Suid-Afrikaanse Party-kandidaat, H. Carter, se 1 064 stemme. In die 1933-verkiesing klop Hjalmar Reitz, lid van Tielman Roos se party (die Roosiete of Sentrale Party), hom oortuigend met 2 552 stemme vergeleke met Sampson se 1 330 vir 'n meerderheid van 1 222, min of meer soveel stemme soos Sampson in die vorige drie bestrede verkiesings (1920: 1 257, 1921: onbestrede, 1924: 1 301, 1929: 1 230) kon kry. Die toename in die getal kiesers was te danke daaraan dat vroue in 1930 die stemreg in die Unie gekry het, grotendeels deur die onvermoeide ywer van Bertha Solomon, Volksraadslid vir Jeppes van 1938 tot 1958.
Axinyssa tenuispiculata
Axinyssa tenuispiculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Märkisch-Oderland
Märkisch-Oderland (amptelik: Landkreis Märkisch-Oderland) is 'n administratiewe distrik in die ooste van die Duitse deelstaat Brandenburg. Dit word in die noorde begrens deur die distrik Barnim, in die ooste deur die Republiek van Pole, in die suide deur die selfregerende stad Frankfurt (Oder) en die distrik Oder-Spree, en in die weste deur die deelstaat Berlyn.
Axinyssa tenuispiculata
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Burton.
Märkisch-Oderland
Seelow is die administratiewe setel van Märkisch-Oderland, Strausberg die grootste stad in die distrik. Die natuurpark Märkische Schweiz is in Märkisch-Oderland geleë.
Geografie
Die landelike distrik oos van die Duitse hoofstad Berlyn behels die landskappe van Oberbarnim, die Duitse deel van Lebus en die binnelandse Oderbruch-rivierdelta tot by die Duits-Poolse grensrivier Oder.
Axinyssa tethyoides
Axinyssa tethyoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1903 deur Kirkpatrick.
Ansgard van Boergondië
Ansgard van Boergondië (* 826; † 880) was die eerste vrou van die Wes-Frankiese koning Lodewyk II.
Sy is as dogter van Hardouin van Boergondië gebore. Op die ouderdom van 36 jaar het sy in 862, in die geheim, die later Wes-Frankiese koning Lodewyk II getrou, wat eers 16 jaar oud was.. Die huwelik het plaasgevind teen die wil van Lodewyk se pa, Keiser Karel II, wat sy seun met Adelheid van Friaul wou laat trou.
Keiser Karel het die huwelik van sy seun deur die Pous laat ongeldig verklaar, en in Februarie 878 het Lodewyk met Adelheid van Friaul getrou. Lodewyk het egter op hierdie tydstip reeds vyf kinders uit sy eerste huwelik. Ansgard is verstoot. Die tweede huwelik het net kort geduur, omdat Lodewyk reeds een jaar later gesterf het.
Ansgard probeer om hul egskeiding deur die Aartsbiskop van Reims ongedaan te maak om sodoende haar seuns te laat wettig, sodat hulle die opvolging van hul vader kon aantree. Koningin Adelheid was egter swanger en het ná haar man se dood die lewe geskenk aan 'n seun.
Adelheid is deur Ansgard en haar seuns van egbreuk beskuldig en die moeilike proses het vir etlike jaar voortgesleep. Ansgard se seuns Lodewyk III en Karloman II vermag daardeur om hul vader as konings op te volg. Beide sterf egter na 'n kort bewind sonder 'n erfgenaam. Adelheid is uiteindlik vrygespreek, haar seun is wettig verklaar en later as Karel III gekroon.
Wat van Ansgard geword het is nie bekend nie. Die presiese datum van haar dood en die plek waar sy begrawe is is onbekend.
Ahmed Deedat
Ahmed Hoosen Deedat (Gujarati: અહમદ હુસેન દીદત, 1 Julie 1918 – 8 Augustus 2005) was 'n Suid-Afrikaanse skrywer en openbare spreker van Indiese afkoms. Hy was veral bekend as 'n Moslem-sendeling, wat talle inter-godsdienstige openbare debatte met evangeliese Christene, sowel as video-lesings oor Islam, die Christendom en die Bybel gehou het. Deedat het die IPCI, 'n internasionale Islamitiese sendelingsorganisasie gestig. Hy het ook verskeie boeke oor Islam en die Christendom geskryf. In 1986 het hy die Koning Faisal Internasionale Prys ontvang vir sy vyftig jaar van sendingwerk. Hy het sy skryfwerk en lesings in Engels gedoen.
Richard Simmons (akteur)
Richard Simmons (19 Augustus 1913 – 11 Januarie 2003) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Million to One (1937) en The Resurrection of Zachary Wheeler (1971), en in die televisiereekse Death Valley Days (1952) en Sergeant Preston of the Yukon (1955).
Anguillidae
Anguillidae, (varswater palings) is 'n vis-familie van die orde Anguilliformes. Die familie bestaan slegs uit een genus met sestien spesies waarvan vier in Suider-Afrika voorkom. Die familie is lank met die tipiese palinglyf. Daar is geen buikvin nie en die skubbe is baie klein. Die visse broei in die see uit, migreer na varswaterbronne en keer uiteindelik weer terug see toe om te broei.
John Collum
John Collum (29 Junie 1926 – 28 Augustus 1962) was 'n Amerikaanse akteur.
Parkade
duimnael|regs|300px|'n Multiverdieping parkade. duimnael|regs|300px|Ryvlak binne 'n parkade. 'n Parkade (ook bekend as 'n parkeergarage) is 'n gebou of gedeelte van 'n gebou wat parkeerplek aan motors verskaf.
Die eerste publieke parkeergarage in die VSA is op Mei 24, 1899 geopen in die stad Boston, Massachusetts.
Sedertdien het die behoefte aan parkering vir fietse aanleiding gegee tot die vestiging van parkeergeboue vir hierdie vervoermiddel. Die owerheid in Amsterdam, Nederland het bv. by die sentrale treinstasie, onderwater twee glimmende nuwe fietsmotorhuise weerskante van die stasie - een in die rivier en die ander in die hawe - met plek vir ongeveer 11 000 fietse ingerig [1].
Die nuwe motorhuise by Amsterdam Centraal Station is gratis vir 24 uur en is ontwerp om die 50% van pendelaars te bedien wat per fiets aankom.
Ontstaan
Die konsep is oorspronklik daarop gerig om publieke motorvoertuigverkeer te konsentreer na sentrale gebiede in stedelike sentra. Parkeerplek langs strate in die sentrale sakegebied van groter dorpe en veral, stede, het met die toename in motorvoertuigverkeer mettertyd te min geraak. Plaaslike owerhede moes 'n plan bedink om verkeer doelmatig in sentrale sakegebiede te huisves. Die parkeergarage word ondergronds of bogronds opgerig, of in kombinasie bo- of ondergronds. Die multivlakstruktuur van versterkte betonblaaie wat op pilare rus, is onderworpe aan streng ontwerpvereistes, omdat ontsaglike massas (voertuie) deur die verskillende vlakke gedra moet word.
Botterpit
Die botterpit of nar(r)a (Acanthosicyos horridus Welw. ex Hook.f ) is 'n plant wat wydverspreid en inheems is aan Namibië. In Suid-Afrika is sy status nie goed bekend nie. Die laaste melding stam uit 1925. Op die SANBI-rooilys is dit as Nie voldoende inligting nie (DDD) gelys. Die moontlike voorkomsgebied binne Suid-Afrika lê in streke wat nie toeganklik is nie omrede daar diamante gevind word, met afgesperde mynbou. Die plant groei veral in dié gebied van die Namib wat deur oggendmis bevog word. In die gebied rondom Walvisbaai en Swakopmund neem die populasie af, veral weens onttrekking van grondwater. Na goeie reën is die plant volop in die Kalahari van Namibië. Die plant is afhanklik van grondwater en dra by tot die duine se stabilisering.
Parkade
Ontstaan
Uitgang vir passassiers word verleen deur loopgange, hysers en trappe wat skakel met aangrensende kantoorblokke of winkelsentra, of wat bloot net op straatvlak uitmond in die voetgangerverkeer op sypaadjies.
Botterpit
Dit is 'n groot en doringagtige plant wat 'n spanspekagtige vrug voortbring. Die vrug en sy sade is 'n belangrike voedsel vir die Topnaar-mense van Namibië.
Die Topnaar-naam !nara is verwant aan die woord !na wat genoeg beteken, en dit gee aan hoe belangrik hierdie plant vir die Topnaarvolk is. Dit is reeds seker 8 000 jaar in gebruik. Botterpitte kan gebruik word soos amandels in gebak, olie, lyfroom ens. en van die vrugvleis word hoagaribeb gemaak deur dit te kook.
Dit is gladnie 'n vetplant nie en is blaarloos met 'n groen stam, wat vir sy fotosintese sorg. A. horridus is die enigste lid van die Cucurbitaceae wat aan die uiterse woestynklimaat van die Namib aangepas het en die gebrek van blare is een van sy aanpassings. Dit is 'n C3-plant. Die stamme kan meters lank word en is dikwels met sand bedek. Hulle het 'n deursnee met 15 groewe wat langs die stam loop. Die plant versamel sand rondom en vorm so 'n heuweltjie. Net die stingels wat bo die sand steek het dorings wat as 'n skroef op die tak groei. Die wortels kan tot 100 m diep groei en versamel grondwater van ondergrondse riviere soos die Kuisebrivier.
Parkade
Moderne ontwikkeling
Parkeergarages het unieke eienskappe wat ook tot verkeersprobleme aanleiding gee. 'n Goeie voorbeeld ontstaan tydens spitsverkeerstye, wanneer absorbering van verkeer nie vinnig genoeg plaasvind nie, of wanneer die garage kapasiteit bereik het.
Funksionering
Parkering is 'n tydverwante aktiwiteit. In die tipiese parkeergarage word daarom 'n tydgebaseerde fooi gehef vir hierdie gerief. Aanmoediging tot kort besoeke word gevind in die gratis aanbod van staanplek, gewoonlik beperk van dertig tot sestig minute. Vir enige langer staantyd word gelde gehef teen 'n glyskaal per interval van bykomende dertig tot sestig minute.
Betaling van die fooi geskied gewoonlik deur 'n outomatiese (elektronies-beheerde) muntoutomaat. Skandering van die parkeerkaartjie vind plaas, die korrekte fooi word aangevra en betaal en die parkeerkaartjie word gemerk om die besoeker in staat te stel om die parkeergarage te verlaat.
In sommige parkeergarages word ontruimingsbeheer steeds uitgeoefen deur beamptes wat nog nie deur die koms van outomatisasie van die arbeidsmark uitgeskakel is nie.
Ander personeel verrig onontbeerlike verkeersbeheer wanneer outomatiese prosesse deur bv. kragonderbreking in die wiele gery word.
Patricia Arquette
Patricia Arquette (gebore 8 April 1968) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente True Romance (1993), Stigmata (1999), en Boyhood (2014), en in die televisiereeks Medium (2005).
Rouxville
Rouxville is 'n dorpie in die suidooste van die Vrystaat-provinsie in Suid-Afrika en wes van Lesotho.
Geskiedenis
Rouxville is in 1863 gestig as 'n kerklike middelpunt op die plaas Zuurbult, die eiendom van Petrus Wepenaar. Die dorp het munisipale status in 1893 gekry. Die dorp is vernoem na ds. Pieter Roux van Smithfield wat vir tien jaar die dorp besoek het.
Pous Damasus II
Damasus II was die 151ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Rouxville
Geskiedenis
Johanna van der Merwe is hier begrawe.
Pous Damasus II
Biografie
Pous Damasus II is gebore as Poppo von Brixen waarskynlik in Pildenau, Beiere, Duitsland, die seun van graaf Poppo II von Rott. Voor sy verkiesing was Poppo biskop van Brixen in Tirool. Op 17 Julie 1048 volg hy Pous Benedictus IX op en regeer tot sy dood op 9 Augustus 1048. Hy word opgevolg deur Pous Leo IX. Die naam ‘Damasus’ beteken 'van diamant'.
Rouxville
Distrik
Die dorp se ekonomie draai hoofsaaklik rondom Merinoskaap- en beesboerderye. Die N6 nasionale pad gaan deur Rouxville.
Pous Damasus II
Pontifikaat
Na die dood van Pous Clemens II in Julie 1047 het die Tusculum faksie weer sy mag laat geld en met die steun van Bonifatius, Markgraaf van Toskane, het hulle weer Benedictus IX pous gemaak. Op Kersdag 1047 het die gesante van Rome vir die keiser Hendrik III die nuus van Clemens se dood gebring en gevra dat hy iemand moet aanstel. Die gesante het, soos hulle opgedra is, vir Halinard, aartsbiskop van Lyon voorgestel. Die keiser het egter Poppo von Brixen aangestel as Pous Damasus II. Die keiser het Bonifatius opdrag gegee om Damasus na Rome te neem. Bonifatius het aanvanklik geweier omdat hy Benedictus verkies het, maar die keiser het sy voet neergesit. Na 'n baie kort pontifikaat van slegs 24 dae sterf die pous waarskynlik aan malaria, in Palestrina waarheen hy gereis het om aan die somerhitte in Rome te ontsnap.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Garies
duimnael|regs|160px|Ds. Christiaan Johannes Stander was die NG gemeente Garies se leraar van 1914 tot sy uittrede in 1917.
Garies is 'n dorpie in Namakwaland aan die voet van die Kamiesberg, sowat 46 km suid van Kamieskroon en 146 km noordwes van Vanrhynsdorp. Die dorp het 'n hotel en 'n brandstofvulstasie asook 'n hoërskool en 'n laerskool (laasgenoemde in die buurt Mooi-uitsig). Dit is die dienssentrum van 'n welvarende skaapboerderygebied. Die N7 nasionale pad gaan deur Garies.
Geskiedenis
Die dorpie is omstreeks 1845 op die plaas Goedverwagting, wat ook die dorp se eerste naam was, aangelê. Die huidige naam is aan die dorp gegee deur die voormalige eerste minister van die Kaapkolonie John X. Merriman. Die NG gemeente is in 1904 van die moedergemeente Namakwaland afgestig. Ds. Coert du Buisson word op 15 Januarie 2011 in die NG gemeente Garies bevestig en ontvang. Hy lewer sy intreepreek op 16 Januarie 2011.
Die hede
Die dorp het bekendheid verwerf weens die sakebedrywighede van sy bekendste inwoner, Adriaan Nieuwoudt. Die geskatte bevolking in 2007 was 1 418, sowat 40 minder as in 1996.
In die lente spog Garies met 'n kleurryke blommeprag. Tydens hierdie seisoen lok die dorpie, wat dan as die "Poort na Namakwaland" optree, talle toeriste met sy blommefeeste.
Takashi Kawanishi
Takashi Kawanishi (川西 隆) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Langa de Duero
Langa de Duero is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Cannes-rolprentfees 1997
Die 50ste jaarlikse Cannes-rolprentfees is van 7-18 Mei 1997 gehou. Die Franse aktrise en sangeres Isabelle Adjani was die voorsitter van die jurie en die Franse aktrise en regisseur Jeanne Moreau het die opening- en die afsluitingseremonie aangebied. Altesaam 53 rolprente en kortfilms is vir mededinging gekies.
Die Palme d'Or is gesamentlik toegeken aan Taste of Cherry (Ta'm e guilass) van die regisseur Abbas Kiarostami en The Eel (Unagi) van Shōhei Imamura. Die fees is geopen met Luc Besson se The Fifth Element en afgesluit met Absolute Power van Clint Eastwood.
Hoogmeien
Hoogmeien is ’n nedersetting in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
Franklinse meeu
Die Franklinse meeu (Leucophaeus pipixcan) is 'n voël en somerswerwer wat die volopste is aan die Weskus en word selde in die binneland gesien. Die voël word 32 – 36 cm lank, 240 – 320 g groot met 'n vlerkspan van 90 cm. In Engels staan die voël bekend as die Franklin's gull.
Eerste Grensoorlog
Die Eerste Grensoorlog van 1779 tot 1781 was in werklikheid 'n reeks botsings tussen koloniste van die Kaapkolonie en die Xhosastamme aan die Oosgrens.
Teen die middel van 1779 het veediefstal deur die Xhosas so algemeen voorgekom aan die suidwestelike grens van die kolonie dat die Hollandse boere hulle plase aan die Boesmansrivier begin verlaat het. In Desember 1779 het 'n gewapende botsing tussen die Boere en die Xhosas plaasgevind, blykbaar weens ongerymdhede wat deur sommige blankes aan die grens teen die Xhosas gepleeg is. Twee burgerlike kommando's, een onder leiding van Josua Joubert en die ander onder Pieter Hendrik Ferreira, het vroeg in 1780 uitgery en daarin geslaag om baie beeste aan te keer, maar hulle kon nie die Xhosas uit die plaasgebied verdryf nie.
In Oktober 1780 het die Kaapse regering Adriaan van Jaarsveld, 'n hoogs ervare kommandoleier, aangestel as veldkommandant van die hele Oosgrens. 'n Kommando onder sy leiding het 'n groot aantal beeste teruggekry en daarop aanspraak gemaak dat hulle al die Xhosas teen Julie 1781 uit die Zuurveld verdryf het.
Axinyssa topsenti
Axinyssa topsenti is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Mike Simmrin
Mike Simmrin (gebore 8 Julie 1979) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Radio Flyer (1992) en Casper (1995), en in die televisiereekse Dallas (1978) en Tales from the Crypt (1989).
Teiichi Matsumaru
Teiichi Matsumaru (松丸 貞一) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Derek Jacobi
Derek Jacobi (gebore 22 Oktober 1938) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Secret of NIMH (1982), Gladiator (2000), Gosford Park (2001), en Underworld: Evolution (2006).
Bud Collyer
Bud Collyer (18 Junie 1908 – 8 September 1969) was 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse The New Adventures of Superman (1966), The Superman/Aquaman Hour of Adventure (1967), The Batman/Superman Hour (1968), en Ken's Cinema of Shenanigans (2015).
Fred Astaire
Fred Astaire (1899–1987) was 'n Amerikaanse danser, choreograaf, sanger en akteur. Hy was veral bekend vir sy grasieuse dansstyl in rolprente en op die teaterverhoog in Broadway. Sy verhoog- en daaropvolgende rolprentloopbaan het oor 76 jaar gestrek; gedurende die tydperk het hy in altesaam 31 musiekprente verskyn. Hy word veral geassosieer met Ginger Rogers, 'n aktrise wat in tien rolprente saam met hom verskyn het en saam met wie hy die genre 'n gedaanteverwisseling laat ondergaan het. Sy bekendste fliek is Top Hat (1935).
Die Amerikaanse balletchoreograaf en medestigter van die New Yorkse Balletgeselskap (New York City Ballet), George Balanchine, en die Russiese ballerino, Rudolf Nureyev, het na Fred Astaire verwys as die beste danser van die twintigste eeu. Astaire word ook algemeen beskou as die invloedrykste danser in die geskiedenis van musikale rolprente en televisieprogramme. Die American Film Institute ("Amerikaanse Filminstituut") het Astaire gekies as die vyfde beste manlike ster van alle tye ("5th Greatest Male Star of All Time").
Vroeë lewe
links|200px|duimnael|Fred en Adele in ongeveer 1906. Fred Astaire is op 10 Mei 1899 in Omaha, Nebraska, gebore as Frederick Austerlitz. Tydens sy vierde lewensjaar het hy saam met sy gesin na New York verhuis, waar sy suster, Adele, danslesse sou neem – hy het haar (aanvanklik onwillige) dansmaat geword. Twee jaar later, op sesjarige leeftyd, bied hy en die negejarige Adele hulle eerste professionele vertoning aan, in November 1905, in Keyport, New Jersey.
Fred en Adele het tot in hulle twintigerjare saam opgetree en sukses behaal op die planke van beide New York en Londen. Na Adele in 1932 getroud is, het sy die teaterwêreld verlaat en Fred het op eie houtjie voortgegaan: reeds in 1933 het hy groot sukses behaal met die musiekblyspel The Gay Divorce ("Die Vrolike Skeiding"). Kort daarna het Astaire begin om aan oudisies vir rolprente deel te neem.
Dansloopbaan
In 1939 het Astaire RKO verlaat, wat gelei het tot 'n groter verskeidenheid rolle asook verskillende dansmaats, waaronder Rita Hayworth, Eleanor Powell en Cyd Charisse. Ná die voltooiing van Blue Skies in 1946 het Astaire onverwags aangekondig dat hy gaan aftree. In 1948 is hy egter oortuig om saam met Judy Garland in Easter Parade op te tree, nadat die oorspronklik gekose akteur, Gene Kelly, beseer is. Dié optrede het ook die einde van Astaire se aftrede beteken en hy het sy werk in die vermaaklikheidswêreld voortgesit.
Ná die voltooiing van Funny Face (1957) saam met Audrey Hepburn, het Astaire weereens sy aftrede aangekondig, maar dié keer was dit slegs van musiekblyspele: Astaire wou meer tyd spandeer aan dramatiese rolle, soos in die 1959-rolprent On the Beach, wat handel oor die uitwissing van die meerderheid van die mensdom deur wedersydse atoombomaanvalle.
Verdere rolprent- en televisieloopbaan
Ná sy aftrede van musiekblyspele het Astaire ook aan televisieproduksies begin deelneem. Van tyd tot tyd het sy werk in die televisiewêreld wel dansrolle ingesluit – die eerste hiervan was vir die program An Evening with Fred Astaire (1958). Die program het nege Emmy-toekennings gewen, waaronder "Beste enkele vertoning deur 'n akteur" en "Voortreflikste enkele program van die jaar".
Afsterwe
Astaire het op 22 Junie 1987 gesterf aan longontsteking. Hy was 88 jaar oud. Geen rolprente oor Astaire se lewe is ooit vervaardig nie en sal moontlik nooit vervaardig word nie. Astaire het altyd toestemming om biografiese verfilmings geweier: "Al bied hulle my ook hoeveel aan – en sulke aanbiedings is daar die hele tyd – ek sal nie verkoop nie". In sy testament het Astaire ook versoek dat geen so 'n biografiese verfilming ooit plaasvind nie: "[Die versoek] is daar omdat ek geen besondere begeerte het dat my lewe misgeïnterpreteer word nie, wat die geval sal wees".
Hologram-armband
'n Hologram-armband of energie-armband is 'n klein rubber-polsband wat vermoedelik met 'n hologram toegerus is. Vervaardigers het beweer dat die hologramme "die natuurlike vloei van energie om die liggaam optimaliseer, en die sterkte, balans en buigsaamheid van 'n atleet vermeerder". Slegs anekdotiese bewyse ondersteun hierdie aansprake en toetse uitgevoer deur die Australiese Skeptici, die Universiteit van Wallis, Cardiff, en die Royal Melbourne Institute of Technology  se Skool vir Gesondheidswetenskappe kon geen effek op prestasie identifiseer nie.
Produkte
Hologram-armbande sluit in 'n klein hologram wat vervaardigers sê is "geprogrammeer" deur 'n onbekende proses. Die maatskappy Power Balance, wat die armbande sedert 2007 vervaardig het, sê dat die programmering 'Oosterse filosofieë' naboots. Die holograms word meestal in armbande en polsbande geïnstalleer, maar word ook verkoop as hangertjies of kettings, enkelbande, skoeninsetsels, troeteldiermerke, of apart verkoop vir gebruikers om byvoorbeeld, aan die agterkant van 'n horlosie te plak.
Vervaardigers, insluitend Power Balance en EFX Performance, maak geen aansprake op hul webwerwe vir hul produkte nie, maar lewer getuigskrifte van gebruikers wat sê dat hulle atletiese prestasies verbeter het. Tot 2010 het Power Balance gesê dat hul armbande die atleet se sterkte, balans en buigsaamheid help verbeter het omdat die hologramme ingebed is met 'n 'elektriese frekwensie' wat die liggaam se 'elektriese balans' herstel deur kontak met sy natuurlike energieveld. In Desember 2010, na suksesvolle regstappe deur die Australian Competition and Consumer Commission, het Power Balance erken dat daar geen geloofwaardige wetenskaplike bewyse vir hierdie eise was nie.
Reaksie
Mark Hodgkinson, wat in 2010 vir die Daily Telegraph geskryf het, het hologram-armbande 'n gier genoem, met baie professionele atlete wat hulle gedra het en aktief ondersteun het. Voetbalspelers David Beckham en Cristiano Ronaldo het hulle gedra, en tennisspelers Sam Querrey en Mardy Fish het hulle gedra tydens die eindstryd van die Queen's Club se kampioenskappe in 2010. Goedkeuring en aanbevelings vir die Power Balance-armband is afkomstig van Shaquille O'Neal, Rubens Barrichello, en Londen se rugbyspan, die Wasps RFC, terwyl yshokkiespan Cardiff Devils vroeg in 2010 'n vennootskap met Power Balance aangekondig het. NASCAR het in 2011 berig dat baie bestuurders EFX Performance-armbande dra en die Hendrick Motorsports- en Stewart-Haas Racing -spanne het lisensieooreenkomste aangegaan met EFX Performance.
Verskeie groepe het die uitwerking van hologram-armbande op atletiese prestasies ondersoek. In 'n 2011-studie deur die Royal Melbourne Institute of Technology se Skool vir Gesondheidswetenskappe is bevind dat daar 'n algehele afname in die balans en stabiliteit van draers was, hoewel dit nie statisties beduidend was nie en die algemene gevolgtrekking was dat die armbande geen invloed op hul werkverrigting gehad het nie. Die Australiese skeptici-groep Australian Skeptics het bevind dat die armbande se effek nie meer as dit van 'n plasebo was nie.
Navorsing deur die Universiteit van Wallis, Cardiff, in opdrag van die BBC, het ook bevind dat die dra van armbande geen invloed op die werkverrigting in standaardtoetse gehad het nie, en het bygevoeg dat die fisiologie en die biologie van draers nie verander is nie. Dr Gareth Irwin, wat die toetse uitgevoer het, het egter gesê dat daar veranderinge in prestasies kan wees as gevolg van die plasebo-effek, 'n siening wat deur sportsielkundiges weerspieël is. Sportsielkundige Victor Thompson sê die armbande speel op mense se bygelowe en gee mense bloot die verwagting dat hulle hul sportprestasies kan verbeter. Krieketafrigter Jeremy Snape het gesê hy verkies dat atlete in hulself glo eerder as in 'n eksterne produk, terwyl Roberto Forzoni die armbande beskryf as 'foefies' wat atlete in staat stel om werklike probleme tydens hul prestasies te vermy, met die hoëprofiel-aanbevelings wat die gevoel gee dat hulle aan 'n elite groep atlete behoort.
Demi Moore
Demi Moore (gebore 11 November 1962) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Indecent Proposal (1993), Striptease (1996), G.I. Jane (1997), en Charlie's Angels: Full Throttle (2003).
Axinyssa valida
Axinyssa valida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinyssa en tot die familie Halichondriidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1899 deur Thiele.
Europese korthaarkat
Die Europese korthaarkat is ’n katras wat in Swede ontstaan het. Die ras is onlangs erken om die rasse te bewaar wat al lank natuurlik in Europese dorpe en stede voorkom.
Geskiedenis
Die Eurpese korthaatkat het sy eweknieë in Brittanje (die Britse korthaarkat) en Amerika (die Amerikaanse korthaarkat), wat al baie langer geteel word.
Eersgenoemde is egter met Persiese katte gekruis en selektief geteel sodat dit ’n stewiger kat met ’n korter snoet en dikker pels kon wees. Dit is ook eers die Europese korthaarkat genoem en het saam met dié katte in een klas meegeding tydens skoue, tot in 1982, toe die Skandinawiese tipe Europese korthaarkat as ’n aparte ras met sy eie standaarde erken is.
Beskrywing
Die Europese korthaar is ’n sterk kat van gemiddelde grootte tot groot, met ’n breë, gespierde bors. Die sterk bene is van gemiddelde lengte en die pote is rond. Die stert is redelik dik by die basis en loop dunner na die punt, wat stomp is. Die redelike groot kop is rond, maar nie so rond soos die Britse korthaarkat s’n nie. Die ore is van gemiddelde grootte en het ’n effens ronde punt. Die oë is rond en kan enige kleur wees. Die pels is kort, sag en blink, en lê plat. Alle natuurlike kleure is aanvaarbaar, onder meer swart, wit, rooi, blou en room, en met of sonder strepe.
Dis onmoontlik om die kat se geaardheid akkuraat op te som, aangesien hulle geteel is uit gewone huiskatte met verskillende geaardhede. Hulle is meestal aktief en liefdevol. Die meeste sal muise in die huis of tuin vang.
Sien ook
Lys van katrasse
Aden gepantserde knorhaan
Die Aden gepantserde knorhaan (Satyrichthys adeni) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika vanaf die Golf van Aden tot by Mosselbaai.
Voorkoms
Die vis se lyf is lank en die kop is plat. Aan die snoet is daar twee lang bene wat uitsteek terwyl daar aan die ken twee baarde is. Die kop en lyf is oranjerooi tot rooibruin terwyl die rante van die dorsale en anale vin dof bruin is. Die vis word tot 70 cm lank.
Habitat
Die vis leef in sand en modder bodems in water wat 58 – 295 m diep is.
Nilo-Sahariese tale
Die Nilo-Sahariese tale is 'n taalfamilie wat uit omtrent 205 tale bestaan wat deur sowat 50–60 miljoen mense gepraat word. Hulle is oorwegend aan die boloop van die Shari- en Nylriviere (Wit Nyl) insluitende die historiese streek van Nubië versprei. Die Nilo-Sahariese tale word in 18 lande van Noord-Afrika vanaf Algerië en Mali in die noordweste oor Benin, Nigerië, Soedan, Suid-Soedan en die DR Kongo in die suide en vanaf Egipte in die noorde tot Kenia en Tanzanië in die ooste gepraat. Die grootste deel van die belangrikste sytak word in Soedan en Suid-Soedan aangetref.
Die naam van dié taalfamilie is van sy verspreiding in die binneland van Noord-Afrika aan die grotere Nylbekken met sy syriviere en die Sentraal-Sahariese woestyn afgelei. Dit bevat hoofsaaklik die tale wat nie tot die Afro-Asiatiese, Khoisan- of Niger-Kongo-tale behoort nie en word nie deur al taalkundiges erken nie.
Van die grootste tale volgens moedertaalsprekers is Kanuri (7,9 miljoen), Luo (4,2 miljoen), Masai (1,6 miljoen), Dinka (1,4 miljoen) en Nuer (0,9 miljoen).
Bloukurper
Die Bloukurper (Oreochromis mossambicus) is 'n varswatervis wat voorkom in suidoostelike Afrika. Dit staan ook bekend as die Grootbekkurper, die Mosambiekkurper, die Rooivinkurper en in Engels as die Mozambique tilapia.
Voorkoms
Die bloukurper is donker olyfgroen van kleur met rooi rante aan die stert en dorsale vin. Die onvolwasse visse het ses vertikale strepe oor die lyf. Bloukurpers word 40 cm lank en 3,2 kg swaar. Die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 3,265 kg, die Zimbabwe rekord is 2,181 kg en die Malawi rekord is 0,64 kg.
Voortplanting
Die mannetjie se nes is 'n sirkelvormige sandbekken op 'n rivierbedding. Dié verdedig hy aggressief teen ander mannetjies. Wanneer 'n wyfie dit nader sal hy pronk deur ondermeer donker te verkleur, en haar na die sandbekken te begelei. Ná die mannetjie en wyfie daar kuit skiet, sal die wyfie die bevrugte eiers uit die nes versamel, en dit in haar mond dra totdat hulle uitbroei.
Bloukurpers in Suid-Afrika
Óf 'n mens die eenvoudigste manier van hengel – ‘n bos erdwurms onder ‘n rooi-en-wit dobber – óf meer gevorderde kunsaastegnieke toepas, bly kurperhengel ‘n genot.
Alhoewel bloukurpers al vanaf September gevang word is Februarie tot April in die warmer, noordelike en oostelike dele van die land primakurpertyd. Bloukurpers van een kilogram en swaarder is veral die teiken in talle riviere en damme in Mpumalanga, Noordwes, Limpopo en KwaZulu-Natal.
Omrede die bloukurper so ‘n uithaler-sportvis op ligtegerei is, en ook omdat hy ‘n voortreflike tafelvis is, is hy lankal onwettig verplaas na ander dele van die land waar die winters nie te koud is nie. So byvoorbeeld is daar ‘n lewenskragtige bevolking bloukurpers in Zeekoeivlei op die Kaapse Skiereiland, asook in verskeie plaasdamme in die wynland.
Omdat die bloukurper in soutwater aanpasbaar is, word hy ook deur verbaasde hengelaars in verskeie getyriviere en -mondings soos byvoorbeeld die St. Luciameer teëgekom waar hengelaars eintlik vir knorders hengel.
Redvers Henry Buller
Redvers Buller (7 Desember 1839, Crediton, Devon, Engeland - 2 Junie 1908, aldaar) was 'n Britse Generaal. Hy het skool gegaan te Eton, Engeland.
Loopbaan voor die Tweede Vryheidsoorlog
In 1858 sluit hy by die leër aan en wel by die 60th Rifles regiment. Hy doen diens in die Red River Expedition in Kanada in 1870 en die Ashanti-oorlog van 1873-1874. In 1879 ontvang hy die Victoriakruis vir dapperheid tydens die Anglo-Zoeloe-oorlog. Hy was stafhoof onder die bevel van sir Evelyn Wood tydens die Slag van Majuba in 1881. Hy doen ook diens tydens die Tel-el-Kebir veldtog in Egipte in 1882 en ook in die Soedan in 1884-1885. Hy word bevorder na 'n generaal in 1896 en word in 'n hoë pos aangestel in die Ministerie van Oorlog.
Tweede Vryheidsoorlog
Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog word hy na die front gestuur as opperbevelhebber maar vind spoedig uit dat sy koloniale taktiek nie teen die Boere toegepas kan word. Tydens sy veldtog om Ladysmith te bevry verloor hy agtereenvolgens die slagte van Colenso, Spioenkop en Vaalkrans alvorens hy uiteindelik by Pietershoogte deurbreek om Ladysmith te bevry. Die teenslae het sy reputasie geknou. Nadat hy na die Transvaal oorbeweeg het, is hy suksesvol by Bergendal. Daarna het hy genl Louis Botha oor die Long Tompas gejaag tot by Komatipoort voor hy terug is Engeland toe in Oktober 1900. Hier neem hy bevel oor by Aldershot en sterf in 1908.
Chakassië
Demografie
Die republiek het ’n bevolking van 538 200 (2006-raming). Volgens die 2002-sensus maak Russe 80,3% van die bevolking uit, gevolg deur Chakas (12%). Ander etniese groepe sluit in Oekraïners, Duitsers, Tartare en talle klein groepe.
Geskiedenis
Van die 6de eeu af was Chakassië die kern van die Kirgisiese staat. In die 13de eeu, ná die nederlaag teen die Mongole, het die meeste Kirgisiërs suidweswaarts gemigreer na hul hedendaagse gebied in Sentraal-Asië (Kirgisië). Moderne Chakassiërs beskou hulself as nakomelinge van die Kirgisiërs wat in Siberië agtergebly het.
Chakassië is in 1707 by Rusland ingelyf. In 1727 is dit bevestig in ’n verdrag tussen Rusland en China. Goelag-kampe is in 1707 en 1718 in die republiek gevestig. Baie gevangenes het ná hul vrylating in die streek agtergebly.
Outonomie is in 1930 tydens die Sowjet-bewind toegeken. In die 1920's en 1930's het die Sowjet-owerheid sowat ’n kwartmiljoen Russe in die gebied hervestig en teen 1959 het etniese Chakassiërs maar sowat ’n tiende van die bevolking uitgemaak. Chakassië het in 1991 volle republiek-status verwerf.
Ekonomie
Die belangrikste nywerhede in die republiek is steenkoolmynbou en hout.
Kamieskroon
Kamieskroon is 'n dorpie in die hartjie van Namakwaland, sowat 67 km suid van Springbok en 46 km noord van Garies in die Noord-Kaap, Suid-Afrika geleë.
Geskiedenis
Dit het in 1924 ontstaan toe die hele dorpie Bowesdorp 7 km suid hierheen verskuif is weens laasgenoemde se ligging in 'n smal kloof waar daar 'n gebrek aan water was. Die eerste NG gemeente in Namakwaland is in 1850 op Bowesdorp gestig, maar ná die verskuiwing het Kamieskroon sy eie NG gemeente in 1938 gekry. Die kerkgebou van klip in die middel van die dorp is 'n besonderse kenmerk van Kamieskroon. Die Khoi het na die omliggende berge as "Thamies" verwys. Die koppie by die dorp het 'n eienaardige piek wat aan 'n kroon herinner. Vandaar die naam.
Suid van die dorp, langs die pad na Garies, is die graf van 'n gesneuwelde Britse soldaat, lt. Charles Darter, te sien. Die N7 nasionale pad gaan deur Kamieskroon.
Larry Simms
Larry Simms (1 Oktober 1934 – 17 Junie 2009) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Blondie Takes a Vacation (1939), Mr. Smith Goes to Washington (1939), Blondie Goes Latin (1941), en It's a Wonderful Life (1946).
Robert James-Collier
Robert James-Collier (gebore 23 September 1976) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Ritual (2017) en in die televisiereekse Coronation Street (1960), Down to Earth (2000), en Downton Abbey (2010).
Rosanna Arquette
Rosanna Arquette (gebore 10 Augustus 1959) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente After Hours (1985), Desperately Seeking Susan (1985), Pulp Fiction (1994), en The Whole Nine Yards (2000).
Wêreldbeker
'n Wêreldbeker is 'n internasionale byeenkoms van verskeie lande se nasionale spanne wat deelneem om 'n beker of trofee in te palm. Die wenner word vir 'n seker periode as wêreldkampioen gekroon. Die deelnemende lande se nasionale eer is op die spel en alles word uitgehaal om 'n oorwinning te behaal. Die geleenthede lok gewoonlik 'n groot aantal toeskouers en word wêreldwyd gebeeldsend. Wêreldbekertoernooie soos Krieketwêreldbeker, Rugbywêreldbeker en Sokker-Wêreldbeker is van die mees gesiene sportgeleenthede ter wêreld, saam met die Olimpiese Somerspele.
Lande soos Engeland (krieket en rugby meer as een keer; sokker in 1966) en Suid-Afrika (rugby in 1995, krieket in 2003 en sokker in 2010) is in die sin uniek dat hulle al die drie groot wêreldbekertoernooie al gehuisves het, en Engeland is tot dusver die enigste land wat daarin geslaag het om al drie te wen (sokker in 1966, rugby in 2003 en krieket in 2019).
Krieketwêreldbeker
Die Internasionale Krieketraad se krieketwêreldbekertoernooi is 'n internasionale krieketkompetisie wat al om die vier jaar gehou word om die krieketwêreldkampioen te bepaal. Die huidige wêreldkampioen is wat die Krieketwêreldbeker 2019 gewen het.
Enkele voorbeelde:
Rugbywêreldbeker
Wêreldrugby se rugbywêreldbekertoernooi is 'n internasionale rugbykompetisie wat al om die vier jaar gehou word om die rugbywêreldkampioen te bepaal. Die huidige wêreldkampioen is wat die Rugbywêreldbeker 2019 gewen het.
Enkele voorbeelde:
Sokkerwêreldbeker
Die FIFA sokkerwêreldbekertoernooi word al om die vier jaar tussen nasionale spanne (wat lede van FIFA is) uitgespeel. Die huidige wêreldkampioen is wat die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2022 gewen het.
Enkele voorbeelde:
Ander
Ander wêreldbekerkampioenskappe sluit in:
Fuentestrún
Fuentestrún is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
J.R.R. Tolkien
John Ronald Reuel Tolkien (3 Januarie 1892 – 2 September 1973) was 'n Engelse skrywer wat veral met sy hoë fantasie romantrilogie The Lord of the Rings bekendheid verwerf het.
Vroeë lewe
Sy pa, Arthur, was van Engelse oorsprong, hoewel die Tolkien-stamvader (ene Toll-kühn) vermoedelik in die 1700’s uit Sakse in Duitsland na Engeland verhuis het.
Tolkien is op 3 Januarie 1892 in Bloemfontein gebore. Sy familie en kindervriende het hom Ronald genoem.
Bloemfontein
J.R.R. Tolkien het as volwassene min herinneringe aan sy Bloemfonteinse kinderdae gehad, maar die bietjie wat daar was, kon hy hom tog helder voor die gees roep – soseer dat dit sy latere geskrifte ook in 'n sekere mate beïnvloed het. Een daarvan was 'n ondervinding met 'n harige spinnekop.
Tolkien se verblyf in sy geboorteland was kortstondig. Hy was skaars vier toe sy pa sterf en hy, sy ma en boetie Hilary noodgedwonge na Engeland moes terugkeer. Hulle bevind hulle mettertyd in Birmingham.
Göran Persson
Hans Göran Persson ( Sweedse uitspraak: [ˇjœːran ˈpæːʂɔn]; gebore op 20 Januarie 1949) was van 1996 tot 2006 premier van Swede en was van 1996 tot 2007 leier van die Sweedse Sosiaal Demokratiese Party.
J.R.R. Tolkien
Bloemfontein
Die graf van J.R.R. Tolkien se vader is in die 1990's herontdek deur lede van die Suid-Afrikaanse Tolkienvereniging. Die graf lê in die staatsakker waar ook presidente van Suid-Afrika begrawe lê. Die Suid-Afrikaanse Tolkienvereniging het ook die testament van A.R. Tolkien herontdek in die argiewe van die stad. Die gedenkplate op die plek van die voormalige Bank van Afrika lê ook in die stadsargiewe vanweë metaaldiewe.
Die vaderlose Tolkien-gesin moes maar spartel om kop bo water te hou, veral toe ma Mabel 'n Katoliek word en hierdie ommeswaai haar totaal van haar familie vervreem. Nog 'n gevolg van dié stap was dat Ronald en Hilary in die Roomse geloof geskool is en hul lewe deur stoere Katolieke gebly het.
In 1904 tref ’n ramp die gesin toe diabetes by Mabel gediagnoseer word. Die siekte kon destyds nog nie met geneesmiddels beheer word nie en was inderdaad 'n doodsvonnis. Mabel sterf. Haar twee jong seuns bevind hulle in die uiterste armoede. Hul priester, die half-Spaanse, half-Walliese vader Francis Morgan, ontferm hom oor die kinders en sorg vir hul verdere opvoeding.
Teen hierdie tyd toon Ronald reeds dat hy 'n merkwaardige taalkundige talent het. Hy bemeester Latyn en Grieks en raak meer as vaardig met 'n aantal ander tale. Hy is ook besig om sy eie tale op te maak – sommer vir die lekkerte.
Hy ontmoet vir Edith Brad. Ronald is slegs 16 en sy 19. Die twee is erg danig met mekaar en hul verhouding verdiep geleidelik. Vader Francis verbied egter vir Ronald om Edith te sien of aan haar te skryf, totdat hy 21 is. Stoïsyns gee Ronald ten volle gehoor aan sy instaan-pa se bevel.
Oplaas verower hy haar hart ten volle en sy word self 'n Katoliek. Die Eerste Wêreldoorlog breek in Augustus 1914 uit.
Eerste Wêreldoorlog
Uiteindelik word hy gestuur om aktiewe diens aan die Westelike Front te verrig. Ná vier maande in en uit die loopgrawe, word hy 'n slagoffer van "loopgraafkoors", 'n tifusagtige infeksie wat volop voorkom in onhigiëniese toestande. Hy word teruggestuur na Engeland, waar hy 'n maand lank in die hospitaal in Birmingham deurbring. Daar herstel hy darem sodanig dat hy hom by Edith in Great Haywood, Staffordshire, kan aansluit.
Maar regdeur 1917 en 1918 pak die koors hom telkens weer. Gelukkig is hy tussendeur gesond genoeg om tuisdiens in verskillende kampe te verrig en daardeur tot luitenant bevorder te word.
Toe hy by Hull gestasioneer was, het hy en Edith by die nabygeleë Roos in die woude gaan stap en het sy in 'n bos vir hom gedans. Dit word die inspirasie van die verhaal van Beren en Lúthien, 'n herhalende tema in sy werk Legendarium. Hy het aan Edith begin dink as "Lúthien" en aan homself as "Beren". Hul eerste seun, John (wat later ’n priester sou word), is reeds op 16 November 1917 gebore.
Na die Eerste Wêreldoorlog
Toe die wapenstilstand op 11 November 1918 onderteken word, was Tolkien reeds aan die soek na akademiese werk. Hy werk 'n tyd lank vir die Oxford English Dictionary, wat destyds nog in wording was, en word in die somer van 1920 as adjunk-professor in Engels aan die Universiteit van Leeds aangestel. Hier word nog twee seuns tot sy en Edith se gesin toegevoeg. In 1925 ontvang hy 'n pos as professor aan Oxford.
Edith skenk in 1929 die lewe aan hul laaste kind, 'n dogter, wat net soos die seuns 'n groot rol sou speel om Tolkien se vrugbare verbeelding te stimuleer. Hy het talle slaaptydstories vir sy kinders vertel, wat later in boeke verewig sou word.
Tog was dit, interessant genoeg, nie presies waar sy beheptheid met Middelaarde begin het nie. Na wat hy self vertel het, was hy eendag met die sieldodende taak besig om studente se eksamenskrifte te merk, toe hy opmerk dat 'n student een bladsy van sy antwoordeboek blanko gelaat het.
Op hierdie bladsy skryf hy toe: "In a hole in the ground there lived a Hobbit."
Tipies Tolkien besluit hy daarna hy moet uitvind wat 'n Hobbit is, in watter soort gat hy woon, hoekom hy hom juis in 'n gat gaan tuismaak het, ensovoorts. Uit hierdie fassinasie groei 'n storie wat hy wel vir sy kinders begin vertel en waarvan 'n onvoltooide getikte manuskrip in 1936 in die hande van 'n uitgewer beland.
Tolkien is gevra om die manuskrip te voltooi en die uitgewersfirma se voorsitter, Stanley Unwin, lê die voltooide werk aan sy tienjarige seun, Rayner, voor. Die kind skryf 'n verslag van goedkeuring en dit word in 1937 as The Hobbit uitgegee.
Die boek was 'n onmiddellike sukses en kinders het nog nooit opgehou om dit aan te beveel nie. Dit is so geslaag dat Stanley sr. vir Tolkien vra of hy nie soortgelyke geskrifte het wat uitgegee kan word nie.
Uiteindelik ontwikkel dit tot iets veel groters as 'n blote kinderverhaal – die hoogs komplekse sestienjare geskiedenis van dit wat The Lord of the Rings sou word. Rayner Unwin raak as volwassene diep betrokke in die latere stadiums van hierdie opus. Hy werk op 'n uitmuntende manier saam met 'n talmende en temperamentele skrywer wat, in een stadium, die hele werk aan 'n mededinger van die betrokke uitgewer aanbied. Hierdie konkurrent raak egter gou knypstert toe hy die presiese aard en omvang van die pakket besef.
Dis danksy Rayner Unwin se voorspraak dat The Lord of the Rings hoegenaamd gepubliseer is. Sy pa se firma het besluit om die waarskynlike verlies van duisend Britse pond vir die prestige-werk te dra en dit in 1954 en 1955 in drie dele uit te gee. Dit raak gou duidelik dat sowel die skrywer as die uitgewer die gewildheid wat die boek sou bring, om die minste te sê, totaal onderskat het.
Die kultus en 'n enkelgraf vir twee
Tolkien het sy roem met gemengde gevoelens ervaar. Enersyds het hy uiters gevlei gevoel en, tot sy groot verbasing, nogal ryk geword. Andersyds kon hy maar net 'n walging voel vir die feit dat sekere van die destydse dwelmslawe dit as ’n "great trip" beskou het om The Lord of the Rings saam met LSD te verteer.
The Lord of the Rings was sy beroemdste, maar natuurlik nie sy enigste werk nie. Tussen 1925 en sy dood het hy 'n aantal ander werke, waaronder 'n reeks akademiese essays gepubliseer.