cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Reformisteparty
Die party het op 25 Julie 1975 met die Progressiewe Party saamgesmelt onder leiding van Colin Eglin en so het die Progressiewe Reformisteparty ontstaan.
Lauren Cohan
Lauren Cohan (gebore 7 Januarie 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Casanova (2005), The Boy (2016), en Batman v Superman: Dawn of Justice (2016), en in die televisiereeks The Walking Dead (2010).
Somereend
Die somereend is 'n skaars somer besoeker in Suid-Afrika.
Identifikasie
37–41 cm. 'n Grys eend met 'n wit-streep oor die oë en 'n donker kop. Grys swawel en pote.
Habitat
Binnelandse vars water.
Verspreiding
Broei in die meeste van Europa en Wes-Asië, maar is 'n trek-voël en oor-winter in Afrika. Skaars somer besoeker in Suidelike-Afrika.
Geluid
Die manlike eend uiter 'n klerrb geluid. Beide geslagte uiter 'n jêg-jêg geluid.
Somerpaleis
Somerpaleis (Russies: Летний дворец; Ljetni dworets) is die naam van drie Russiese keiserlike wonings in Sint Petersburg. Net een van hulle staan vandag nog.
Somerhuis
Die Somerhuis (1710–1714), een van die eerste geboue in Sint Petersburg en klein in vergelyking met ander keiserlike wonings, is deur Domenico Trezzini in die Barok-styl ontwerp vir tsaar Pieter die Grote. Die klipgebou, wat steeds staan, het net vier hoofkamers.
Somerpaleise
Daar was eers twee Somerpaleise voor in die Somertuin. Albei is deur Bartolomeo Rastrelli ontwerp vir Russiese keiserinne. Die eerste een (1730) was ’n eenverdiepinggebou in ’n Barok-styl met 28 kamers en ’n groot sentrale saal.
Die tweede een (1741–1744) was ’n groot, indrukwekkende malvapienk gebou met 160 vergulde kamers, ’n kerk en fonteine. Dit was die hoofwoning van keiserin Elisabeth. Katharina die Grote het egter haar hof verskuif na die Winterpaleis. 'n Jaar ná haar dood het haar seun, keiser Paul, wat daar gebore is, gelas dat die verwaasloosde gebou gesloop en vervang word met 'n nuwe woning, die Sint Michail-kasteel.
1034
Die jaar 1034 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 34ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Malamulele
Voor die vorming van die Collins Chabane Plaaslike munisipaliteit deur die samesmelting van dele van die Mutale en Makhado Plaaslike Munisipaliteite in die Vhembe-distriksmunisipaliteit in 2016, was Malamulele deel van Thulamela.
Groothertog Wladimir Aleksandrowitsj van Rusland
Lewe
Wladimir het ’n militêre loopbaan gevolg en het belangrike militêre poste beklee tydens die bewind van die laaste drie Russiese keisers. Hy het kuns- en intellektuele belange nagejaag en was voorsitter van Akademie van Beeldende Kunste. Hy was ook beskermheer van verskeie kunstenaars en ’n borg van ballet.
Tydens die bewind van sy pa, Aleksander II, is hy ’n adjudantgeneraal gemaak, asook ’n senator in 1868 en ’n lid van die Staatsraad in 1872. Onder sy broer Aleksander III het hy lid geword van die Ministersraad, bevelvoerder van die Keiserlike Wagkorps en militêre goewerneur van Sint Petersburg. Met Swart Sondag in 1905 tydens die bewind van sy broerskind Nikolaas II, het sy reputasie ’n knou gekry omdat hy militêre goewerneur was. In sy laaste jare het die kloof tussen sy familie en dié van Nikolaas II groter geword. Hy is in 1909 ná ’n beroerte dood.
Wladimir Aleksandrowitsj se agterkleindogter, groothertogin Maria Wladimirowna, is een van die huidige aanspraakmakers op die troon van Rusland.
New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars
Die New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (afgekort as NGC) is ’n bekende sterrekunde-katalogus van diepruimtevoorwerpe wat in 1888 deur John Louis Emil Dreyer opgestel is as ’n nuwe weergawe van John Herschel se Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars.
Inhoud
Die NGC bevat 7 840 voorwerpe, bekend as NGC-voorwerpe. Dit is een van die mees omvattende katalogusse omdat dit alle soorte diepruimtevoorwerpe insluit en nie net een soort soos byvoorbeeld sterrestelsels nie. Dreyer het twee byvoegsels tot die NGC gepubliseer bekend as die Index Catalogues (afgekort as IC). Die eerste een (1895) bevat 1 520 voorwerpe en die tweede een (1908) 3 866 voorwerpe. Dit is ’n totaal van 5 386 IC-voorwerpe.
Hersiene weergawes
Daar was baie foute in die NGC, maar ’n ernstige poging om die meeste daarvan uit te skakel, is in 1993 deur die NGC/IC Project begin ná minder geslaagde pogings deur Sulentic en Tifft met hul Revised New General Catalogue (RNGC) in 1973 en Sinnott met sy NGC2000.0 in 1988.
Die Revised New General Catalogue and Index Catalogue (RNGC/IC) is in 2009 deur Wolfgang Steinicke gepubliseer. Dit word beskou as een van die mees omvattende en gesaghebbende weergawes van die NGC en IC.
Pawlofsk-paleis
Pawlofsk (Russies: Павловск) is ’n dorp in Sint Petersburg, Rusland, net suid van Tsarskoje Selo. In 2002 het dit ’n bevolking van 14 960 gehad.
Die dorp het ontstaan rondom die Pawlofsk-paleis, wat gebou is op ’n stuk grond wat Katharina die Grote aan haar seun, Paul (Russies: Павел; Pawel), geskenk het met die geboorte van sy oudste seun. In 1780 het die argitek Charles Cameron ’n paleis in die Nieu-Klassieke styl vir Paul ontwerp.
Sicelo Shiceka
Sicelo Shiceka is 'n Suid-Afrikaanse politikus.
1035
Die jaar 1035 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 35ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj van Rusland
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj (Russies: Николай Константинович; – ) was die eersgebore seun van groothertog Konstantyn Nikolajewitsj van Rusland en ’n kleinseun van keiser Nikolaas I.
Lewe
duimnael|260px|links|Die paleis van groothertog Nikolaas Konstantinowitsj in Tasjkent soos dit tans lyk.
Siphiwe Nyanda
Generaal Siphiwe Nyanda SSA, SBS, CLS, DMG, MMS, MMM (gebore 1950) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse militêre bevelvoerder en politikus. Hy was van 1998 tot 2005 hoof van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag, Minister van Kommunikasie van 2009 tot 2010 en in Mei 2018 as 'n bestuurslid van Denel.
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj van Rusland
Lewe
Hy is in Sint Petersburg gebore en toe hy groter was, was hy ’n bekwame militêre offisier en ongeneeslike rokjagter. Hy het ’n affair gehad met ’n berugte Amerikaanse vrou, Fanny Lear. Dit het daartoe gelei dat hy drie waardevolle diamante gesteel het van ’n ikoon wat aan sy ma behoort het. Hy is geestelik versteur verklaar en is na die buitewyke van die Russiese Ryk verban.
Parafilie
Parafilie (voorheen bekend as seksuele perversie en seksuele afwyking) is intense seksuele prikkeling wat meegebring word deur atipiese voorwerpe, situasies, fantasieë, gedrag of individue.
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj van Rusland
Lewe
Hy het baie jare onder toesig in die gebied om Tasjkent in die suidoostelike deel van die keiserryk (nou in Oesbekistan) gewoon en het ’n groot bydrae tot die stad gemaak deur die plaaslike gebied met sy eie geld te help verbeter. In 1890 het hy vir hom ’n paleis in Tasjkent laat bou om sy groot, waardevolle versameling kunswerke uit te stal; die versameling is nou die middelpunt van die Kunsmuseum van Oesbekistan. Hy was hier ook bekend as ’n bekwame ingenieur wat twee groot besproeiingskanale laat bou het.
Siphiwe Nyanda
Militêre loopbaan
Nyanda het in 1974 by Umkhonto we Sizwe (MK), die militêre vleuel van die African National Congress, aangesluit en het in die tagtigerjare as veldbevelvoerder gedien. Hy is in 1992 as MK-stafhoof aangestel en dien in die Uitvoerende Raad van Oorgang wat in 1994 toesig gehou het oor die verandering van regering.
Parafilie
Idees oor die aantal en soorte parafilies verskil; een bron noem tot 549 soorte. Die DSM-5 het spesifieke inskrywings vir agt parafiliese steurings. Verskeie subgroepe parafilies is al voorgestel.
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj van Rusland
Lewe
Nikolaas het verskeie kinders by verskillende vroue gehad.
Siphiwe Nyanda
Militêre loopbaan
Generaal-Majoor Nyanda het deel geword van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag, waarin MK in 1994 opgeneem is, en agtereenvolgens gedien as Personeelhoof van die Weermag (1994–1996), Algemene Bevelvoerder van die Gautengse Bevel (1996-1997), Adjunkhoof van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag (1997–1998), en Hoof van die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag (1998–2005). .
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj van Rusland
Dood
Nikolaas is op 26 Januarie 1918 aan longontsteking dood en is in Tasjkent begrawe.
Familie
Hy is in 1882 met Nadezjda Aleksandrowna van Dreyer getroud; sy was die dogter van die Orenburgse polisiehoof, Aleksander Goestawowitsj Dreyer. Twee kinders is uit die huwelik gebore:
Onder sy buite-egtelike kinders tel:
Parafilie
Terminologie
Baie terme is al gebruik om atipiese seksuele belangstellings te beskryf, en daar word steeds debatte gevoer oor tegniese akkuraatheid en sienings van stigma. Die seksuoloog John Money het die term "parafilie" gewild gemaak as ’n nieverkleinerende naam vir ongewone seksuele belangstellings. Money het parafilie beskryf as ’n "seksuo-erotiese optooiing, of alternatief, van die amptelike, ideologiese norm". Volgens die psigiater Glen Gabbard is die term "parafilie" egter steeds "in die meeste omstandighede verkleinerend". Die term kom van die Griekse παρά (para, "buite") en φιλία (-philia, "vriendskap", "liefde").
Homoseksualiteit en nieheteroseksualiteit
Homoseksualiteit, wat nou algemeen as ’n normale variasie van menslike seksualiteit aanvaar word, is in ’n stadium as ’n seksuele afwyking beskou. Sigmund Freud en psigoanalitiese denkers ná hom het homoseksualiteit en parafilies beskou as spruitend uit psigoseksuele nienormatiewe verwantskappe aan die Oidipuskompleks. Daarom het die terme "seksuele perversie" en "pervert" histories na gay mans verwys, sowel as na ander nieheteroseksueles (mense wat beskou is as buite die waargenome norme van seksuele oriëntasie).
Teen die middel 20ste eeu het geestesgesondheidswerkers klassifikasies van "afwykende seksualiteit" in kategorieë begin plaas. Met die aanvanklike kode 000-x63 was homoseksualiteit boaan die klassifikasielys (Kode 302.0), totdat die Amerikaanse Psigiatriese Vereniging homoseksualiteit in 1973 uit die DSM verwyder het. Martin Kafka het geskryf: "Seksuele steurings wat eens as parafilies beskou is (byvoorbeeld homoseksualiteit) word nou beskou as variasies van normale seksualiteit."
Oorsake
Die oorsake van parafiliese seksuele voorkeure in mense is onseker, hoewel al hoe meer navorsing dui op ’n moontlike verband met voorgeboortelike neuro-ontwikkeling. ’n Studie in 2008 wat die seksuele fantasieë van 200 heteroseksuele mans ontleed het, het bepaal dat die mans met ’n duidelike mate van belangstelling in fetisje meer ouer broers gehad het, asook ’n hoë verhouding van 2D:4D tussen vingers (wat dui op ’n groot blootstelling aan estrogeen voor geboorte) en ’n groter geneigdheid om linkshandig te wees, wat daarop dui dat versteurde hemisferiese spesialisasie in die brein ’n rol kan speel in afwykende attraksies.
Tipies teenoor atipies
Die volgehoue insluiting van seksverwante diagnoses soos parafilies in die DSM is wetenskaplik en polities omstrede vanweë die stigma van die klassifikasie as ’n geestesteuring.
Sommige groepe wat ’n groter begrip en aanvaarding van seksuele diversiteit voorstaan, beywer hulle vir veranderings aan die regs- en mediese status van ongewone seksuele praktyke en belangstellings. Charles Allen Moser, ’n geneesheer en verdediger van seksuele minderheidsgroepe, is een van die mense wat meen die diagnoses moet uit diagnostiese handleidings verwyder word.
Mediese geskrifte bevat verwysings na baie parafilies, waarvan net sommige in die DSM en ICD verskyn. Daar is onenigheid oor watter seksuele belangstellings as parafiliese steurings en watter as normale variasies van seksuele belangstelling beskou moet word. In Mei 2000 het die DSM-IV-TR gelui: "Omdat sommige gevalle van seksuele sadisme dalk nie ’n slagoffer leed aandoen nie (byvoorbeeld vernedering van ’n instemmende maat), behels die beskrywing van seksuele sadisme ’n mengsel van dié in die DSM-III-R en DSM-IV (dit is: "die persoon het op hierdie drange gereageer teenoor ’n nie-instemmende persoon, of die drange, seksuele fantasieë of gedrag het groot angs of interpersoonlike probleme veroorsaak").
Die DSM-IV-TR erken ook dat die diagnose en klassifikasie van parafilies oor kulture of godsdienste heen "gekompliseer word deur die feit dat wat in een kultuuropset as afwykend beskou word, in ’n ander opset aanvaarbaarder is”. Sommige mense meen dit is belangrik om verskillende kulture in ag te neem wanneer parafilies bespreek word, want daar is groot variasie in verskillende kulture oor wat seksueel aanvaarbaar is.
Aktiwiteite tussen instemmende volwassenes en volwasse vermaak wat rolvertolking en minder ernstige aspekte van seksuele fetisjisme behels of die gebruik van seksspeelgoed insluit, is nie noodwendig parafilies nie. Parafiliese psigipatologie is nie dieselfde as psigologies normatiewe volwasse seksuele gedrag, seksuele fantasie en seksspeletjies nie.
Beheer sonder medisyne
Die meeste geneeshere en navorsers glo parafiliese seksuele belangstellings kan nie verander word nie, hoewel bewyse hiervoor nodig is. In terapie word gewoonlik eerder gefokus op die vermindering van die persoon se ongemak met sy parafilie en die beperking van enige misdadige gedrag.
Voorkoms onder vroue
Navorsing het getoon parafilies word selde by vroue waargeneem. Daar was agter al ’n paar studies hieroor. Daar is bevind seksuele masochisme is die algemeenste parafilie onder vroue; sowat een uit elke 20 gevalle van seksuele masochisme is vroue.
Cliona delitrix
Cliona delitrix is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Parafilie
Voorkoms onder vroue
Baie mense erken dat min navorsing nog gedoen is. Die meeste studies oor parafilies betrek mense wat aan seksmisdade skuldig bevind is. Een van die redes dat so min navorsing oor vroue gedoen is, is dat baie meer mans as vroue hieraan skuldig bevind word. Sommige navorsers reken daar is ’n onderverteenwoordiging wat betref pedofilie onder vroue. Die meeste studies is met mans gedoen. Dit kan lei tot ’n wanindruk by die publiek oor die negatiewe impak van seksuele verhoudings tussen jong seuns en volwasse vroue. Michele Elliott het uitgebreide navorsing gedoen oor die seksuele misbruik van kinders deur vroue, en het die boek Female Sexual Abuse of Children: The Last Taboo geskryf in ’n poging om die ongelykheid tussen geslagte reg te stel wat dit betref. John Hunsley meen die fisiologiese beperkings in studies oor vroulike seksualiteit moet ook in ag geneem word in navorsing oor parafilies. Volgens hom kan ’n man se seksuele prikkeling direk gemeet word aan sy ereksie, terwyl ’n vrou se seksuele prikkeling nie so duidelik is nie, en daarom is navorsing oor vroulike seksualiteit selde so doeltreffend as navorsing onder mans.
Cliona delitrix
Die spons behoort tot die genus Cliona en tot die familie Clionaidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1973 deur Pang.
Boskuil
Boskuil is 'n klein nedersetting suid van Wolmaransstad en suidwes van Makwassie in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika.
Cliona desimoni
Cliona desimoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Sutlej
Die Sutlej of Satluj (Chinees: 朗钦藏布, pinyin: Lăngqīn Zàngbù; Hindi: सतलुज; Oerdoe: درياۓ ستلُج; Pandjabi: ਸਤਲੁਜ; Sanskrit: शतद्रुम, shatadrum; Tibettaans: གླང་ཆེན་གཙང་པོ, Langqên Zangbo) is die grootste sytak van die Indus. Dié rivier, met 'n lengte van 1 400 km (900 myl), is die langste van die Indus se vyf sytakke in die streek Punjab (Pandjabi: پنجاب, letterlik: "land van vyf riviere").
Die Sutlej ontspring uit die Rakshastalmeer in die Chinese outonome gewes Tibet binne die Himalaja, net noord van die grens tot Nepal en net wes van die Brahmaputra se bron, naby die berg Kailash. Hier word dié rivier in Tibettaans གླང་ཆེན་གཙང་པོ Langqên Zangbo en in Chinees 朗钦藏布 Lăngqīn Zàngbù genoem. Aansluitend vloei dié rivier in 'n noordwestelike rigting en bereik die grens tot die Indiese deelstaat Himachal Pradesh. Hier vloei die Sutlej in 'n westelike rigting en bereik die deelstaat Punjab. Net suid van Amritsar en Lahore vorm dié rivier vir sowat 100 km die grens tussen Indië en Pakistan en vloei aansluitend in 'n suidwestelike rigting deur Bahawalpur. Sowat 60 km verder suidwes vloei die Sutlej en die Chenab saam, om die Panjnad te vorm. Die Panjnad (Oerdoe/Pandjabi: پنجند, panj = "vyf, nadi = "rivier"), met 'n lengte van 71 km, versamel al die water van die Punjab se vyf groot riviere en mond in die Indus uit.
Cultra
Cultra [kʌlˈtrɔː] (afgelei van Iers-Gaelies Cúl Trá "Agter die Strand") is 'n welgestelde residensiële voorstad naby Holywood in die Noord-Ierse graafskap Down wat deel uitmaak van Groter Belfast. Dit staan veral bekend vir die Ulster Folk and Transport Museum (Volks- en Vervoermuseum van Ulster), die Royal Belfast Golf Club en die Royal Norh of Ireland Yacht Club wat almal hier geleë is. Die North Down Coastal Path, 'n staproete langs die kuslyn van Noord-Down, loop deur Cultra.
Weense Sirkel
Die Weense Sirkel (Wiener Kreis) (1920-1938) was 'n groep filosowe en wetenskaplikes in Wene, Oostenryk wie hulself rondom die werk van die filosoof en fisikus Moritz Schlick skaar. Sentrale figure was die ekonoom Otto Neurath, die filosoof Friedrich Waismann en die filosoof Rudolf Carnap. Ludwig Wittgenstein en Karl Popper het gereeld byeenkomste bygewoon, maar hulle was nie lede van die groep nie aangesien hulle op essensiële punte afgewyk het van die groep se gepropageerde logiese positivisme oftewel logiese empirisisme. Ander lede was Gustav Bergmann, Herbert Feigl, Philipp Frank, Kurt Gödel, Hans Hahn, Eino Kaila, Victor Kraft, Karl Menger, Marcel Natkin, Olga Hahn-Neurath, Theodor Radakovic en Rose Rand. Twee boeke lê aan die basis van die ontwikkeling van hierdie stroming, naamlik Wittgenstein se Tractatus Logico-Philosophicus (1921), en Carnap se Der logische Aufbau der Welt (1926).
Cultra
Vervoer
Cultra se treinstasie is op 1 Mei 1865 geopen en word tans bedien deur treine van Northern Ireland Railways op die spoorlyn tussen Belfast en Bangor.
Weense Sirkel
Doelstellings en temas
Lede van die Wiener Kreis verwerp enersyds die metafisika en die tradisionele kennisleer as sinloos en andersyds word gepoog om die wetenskap tot 'n eenheid te bring deur gebruikmaking van 'n “universele” wetenskaptaal: die simboliese logika. Metafisiese uitsprake - byvoorbeeld 'God bestaan' - en kenteoretiese uitsprake - soos 'Ek weet dat daar ‘n wêreld onafhanklik van ons ervarings bestaan' – word geag as sinloos. Die rede hiervoor lê in hul opvatting van 'betekenis': iets het betekenis volgens die Wiener Kreis as dit 'n toutologie is, wan wel 'n uitspraak is wat geverifieer kan word. So is die uitspraak 'alle vrygeselle is ongetroud' sinvol aangesien dit toutologies waar is: die waarheid van die uitspraak is in die uitspraak self ingesluit. 'n Uitspraak soos 'die water in ‘n glas X kook teen 100°C is dan weer sinvol omdat dit duidelik is hoe mens hierdie hipotese kan toets: naamlik deur die water effektief tot 100°C te bring.
Baie klassieke filosofiese uitsprake soos 'God bestaan', 'die werklikheid is slegs 'n afbeelding van 'n hoër werklikheid' of 'dit is moontlik dat hierdie wêreld 'n illusie is' val nie onder een van hierdie twee kategorieë van uitsprake nie en het dus geen betekenis nie. Hulle kan met andere woorde nie 'n bydrae tot kennis lewer nie. Wysgerige uitsprake lyk sinvol, hoewel hulle sinloos is, as  gevolg van emosioneel gelaaide uitsprake wat geen kognitiewe inhoud het nie.
In dié verband moet mens ook opvattings oor die etiek en estetika evalueer. Etiese stellings word nie beskou as sinvolle uitsprake nie, maar as uitdrukkings van gevoelens of pogings om te ooreed. Dit is die sogenaamde teorie van die emotivisme en waarde-oordele en bevat geen proposisionele of kognitiewe inhoud nie. Daar kan geen waarheidsgehalte daaraan toegeskryf word nie. Soos vroeër gestel gaan dit by die soort uitspraak bloot om gevoelens. 'n Uitspraak soos 'Jan is 'n slegte mens' kan vertaal word as 'Ek voel nie goed oor wat Jan doen nie'.
Na die opkoms van die Nazi-regime in Duitsland moes baie lede van die Weense Sirkel vlug en stort dit ineen. Die meerderheid van die lede, soos Carnap, Feigl en Gödel vlug na die Verenigde State. Otto Neurath is 'n uitsondering en gaan via Nederland na Groot-Brittanje. Ook Popper verlaat die land en gaan na Nieu-Seeland. In die Verenigde State sorg hierdie voormalige lede daarrvoor dat die Amerikaanse filosofie 'n sterk logies positivistiese stempel kry. Die toe heersende pragmatisme word so verdryf en in plaas daarvan word die analitiese filosofie later meer prominent. 'n Bekende leerling van Carnap was Willard Van Orman Quine wie self egter kritiek op die logiese positivisme lewer, vernaamlik soos uiteengesit in sy Two Dogmas of Empiricism (1951).
Harry Schwarz
Harry Heinz Schwarz (Keulen, Republiek van Weimar, 13 Mei 1924 – 5 Februarie 2010, Johannesburg, Suid-Afrika ) was 'n Suid-Afrikaanse politieke leier en leier van die kortstondige Reformisteparty.
Hy emigreer as seun na Suid-Afrika weens die toename in Jodehaat in Duitsland, waarna hy 'n leerder was aan die Laerskool Tamboerskloof, die SACS in die Kaap en die Hoër Seunskool Jeppe in Johannesburg. Na matriek het hy hom as regsgeleerde aan die Universiteit van die Witwatersrand en aan die Universiteit van Londen bekwaam.
Sy politieke loopbaan het in 1951 begin toe hy as kandidaat van die Verenigde Party lid van die Johannesburgse stadsraad word. In 1958 word hy tot die Transvaalse Provinsiale Raad verkies en word leier van die Amptelike Opposisie. Hy word in 1974 verkies as Volksraadslid vir Yeoville.
Schwarz verlaat die Verenigde Party vroeg in die parlementsitting van 1975 saam met vier ander Volksraadslede en stig saam met hulle op 11 Februarie 1975 die Reformisteparty. Ná geslaagde onderhandelings met die Progressiewe Party smelt die twee partye saam as die Progressiewe Reformisteparty op 25 Julie 1975 met Colin Eglin as leier. Hy bly daarna lewenslank lid van agtereenvolgens die Progressiewe Federale Party, Demokratiese Party en Demokratiese Alliansie.
Schwarz is deur sy ou skool, die Hoër Seunskool Jeppe in Johannesburg, aangewys as politikus van die eeu vir sy werk as lid van die verdediging in die Rivonia-verhoor.
Sedert 1991 en ook tydens die bewind van die Regering van Nasionale Eenheid was hy Suid-Afrika se ambassadeur in Washington, D.C., nadat hy deur president Nelson Mandela versoek is om in die posisie aan te bly tot in Januarie 1995.
Gravis-aksentteken
'n Gravis-aksentteken ( ` ) is 'n diakritiese teken wat as 'n skuinsstrepie bo-op 'n letter (slegs vokale) geplaas word. Die strepie loop van links na regs, hoog na laag. Dus lê dit agteroor.
Dit word gebruik ter wille van uitspraak. Die woord word standaard so gespel, anders as met 'n akuut-aksentteken wat gebruik word om 'n woord in 'n sekere konteks uit te lig.
ASCII kodes
Hou die Alt-sleutel in terwyl hierdie syfers ingesleutel word.
In Microsoft Word kan jy Ctrl en ` druk en dan die letter.
'n Ander alternatief is ook om op die Windowsknoppie links onder te druk en in die soekblokkie "character" te tik en enter te druk. Daar kan feitlik enige simbool verkry word.
Progressiewe Reformisteparty
Die Progressiewe Reformisteparty het op 26 Julie 1976 tot stand gekom uit 'n samesmelting van die Reformisteparty onder leiding van Harry Schwarz en die Progressiewe Party onder leiding van Colin Eglin, wat ook die eerste en enigste partyleier was. Albei partye het uit die Verenigde Party ontstaan.
Die party het nooit 'n algemene verkiesing betwis nie (hoewel S.A. Pitman vir 'n verrassing gesorg het toe hy in 'n tussenverkiesing op 5 Mei 1976 in Durban-Noord, 'n veilige VP-setel, wen), want op 5 September 1977 het dit saamgesmelt met 'n groep lede van die Verenigde Party wat nie bereid was om by die Nuwe Republiekparty aan te sluit nie. Die eerste leier was weer Eglin. Die nuwe party het as die Progressiewe Federale Party bekend gestaan en het tydens die verkiesing van 1977 die amptelike opposisie in die Volksraad geword.
Hiperboloïed
In wiskunde is 'n hiperboloïed 'n kwadratiese vorm, 'n soort oppervlak in drie dimensies wat deur die volgende vergelyking beskryf word
of
As, en slegs as, a = b, is dit 'n omwentelingshiperboloïed. 'n Hiperboloïed van een vlak kan verkry word deur 'n hiperbool om sy transversale as te roteer. Alternatiewelik kan 'n hiperboloïed van twee vlakke van die as AB beskryf word as die versameling punte P sodat AP−BP 'n konstante, AP wat die afstand tussen A en P is. Punte A en B is die brandpunte van die hiperboloïed. 'n Hiperboloïed van twee vlakke kan verkry word deur die hiperbool om sy brandpuntas te roteer.
'n Hiperboloïed van een vlak is 'n dubbele reëloppervlak; as dit 'n omwentelings hiperboloïed is, kan dit ook verkry word deur 'n lyn om 'n skewe lyn te roteer.
'n Ontaarde hiperboloïed het die vorm as a = b sal dit 'n keël gee, indien nie gee dit 'n elliptiese keël.
Nasionale Konserwatiewe Party
Die Nasionale Konserwatiewe Party (NKP) was die derde afstigting van die Verenigde Party ná die party die verkiesing in 1948 teen die Nasionale Party verloor.
Ná afloop van die parlementsitting van 1953 word vyf V.P.-lede, waaronder Abraham Jonker en Bailey Bekker, uit die party geskors omdat hulle die party gekritiseer het vir sy hantering van die Kleurlingstemreg-vraagstuk. Hulle het gereken die V.P. moes 'n kompromis met die regering probeer bereik het en was dus lede van die party se regtervleuel, wat ongelukkig was omdat die party al linkser begin neig het onder adv. J.G.N. Strauss. Hulle wou graag sien dat die bruin kiesers op 'n aparte kiesersrol ingesluit word.
Aan die begin van die 1954-parlementsitting het twee lede hulle by die geskorste lede aangesluit en aan die einde van die jaar het hulle die Nasionale Konserwatiewe Party gestig.
Die party het niks uitgerig nie en ontbind op 23 Januarie 1957. Drie L.P.'s sluit later by die N.P. aan, een keer terug na die V.P., twee verdwyn van die politieke toneel. Die enigste leier van die party was Bailey Bekker, L.V. vir Johannesburg-Noord.
Stereoskopie
Die meeste stereoskopiese metodes behels twee beelde wat nie presies oplyn nie, een vir die kyker se linkeroog en die ander vir sy regteroog. Die twee tweedimensionele beelde word dan in die brein gekombineer om die illusie van drie dimensies te skep. Dit verskil van 3D-beelde, wat in drie volle dimensies vertoon word, omdat die kyker toegelaat word om meer inligting oor die driedimensionele voorwerpe te kry met behulp van kop- en oogbewegings.
Agtergrond
Stereoskopie skep die illusie van driedimensionele diepte op tweedimensionele beelde. Die menslike visie, insluitende die waarneming van diepte, is ’n komplekse proses wat maar net begin by die verkryging van visuele inligting deur die oë; ’n groot mate van verwerking vind in die brein plaas terwyl dit probeer sin maak van die rou inligting. Een van die funksies van die brein terwyl hy vertolk wat die oë sien, is om die relatiewe afstand van voorwerpe van die kyker af en die dieptedimensies daarvan te bepaal. Die "seine" wat die brein gebruik om relatiewe afstande en diepte in ’n waargenome toneel te peil sluit in:
(Almal buiten die eerste twee bestaan by tradisionele tweedimensionele beelde, soos skilderye, foto's en televisie.)
Stereoskopie is die skepping van die illusie van diepte in ’n foto, fliek of ander tweedimensionele beeld deur die voorstelling van ’n effens verskillende beeld aan elk van die oë, en dit behels die eerste van hierdie seine (stereopse). Die twee beelde word dan in die brein gekombineer vir die waarneming van diepte. Omdat al die punte op die beeld wat deur stereoskopie geskep word op dieselfde vlak fokus ongeag hul diepte in die oorspronklike toneel, word die tweede sein, fokus, nie gedupliseer nie en dus is die illusie van diepte onvoltooi. Daar is veral twee effekte van stereoskopie wat onnatuurlik vir menslike visie is: (1) die wanverhouding tussen konvergensie en akkommodasie, wat veroorsaak word deur die verskil tussen ’n voorwerp se waargenome posisie voor of agter die beeld of skerm en die werklike oorsprong van daardie lig; en (2) ’n moontlike wankommunikasie tussen die oë, wat veroorsaak word deur imperfekte beeldskeiding in sommige metodes van stereoskopie.
Hoewel die term "3D" algemeen gebruik word, verskil die voorstelling van twee eenderse 2D-beelde van ’n voorstelling in drie volle dimensies. In laasgenoemde verander ’n waarnemer se kop- en oogbewegings nie die inligting wat oor die voorwerpe ontvang word nie. Nes volle driedimensionele klank nie met twee stereoluidsprekers geskep kan word nie, is dit ’n oorvereenvoudiging om twee 2D-beelde "3D" te noem. Die regte term, "stereoskopies", is omslagtiger as die algemeen gebruikte verkeerde term, "3D". Hoewel die meeste stereoskopiese beelde nie werklik 3D-beelde is nie, is alle werklike 3D-beelde stereoskopies omdat hulle ook aan die laer kriteria voldoen.
Beelde langs mekaar
thumb|"The early bird catches the worm", ’n stereograaf wat in 1900 deur North-Western View Co. van Baraboo, [[Wisconsin, gepubliseer is (digitaal gerestoureer).]]
Tradisionele stereoskopiese fotografie behels die skepping van ’n 3D-illusie met behulp van twee 2D-beelde, ’n stereogram. Die oudste manier om dieptewaarneming in die brein te verbeter, is om vir die kyker twee verskillende beelde te gee wat twee perspektiewe van dieselfde voorwerp verteenwoordig, met ’n effense afwyking wat gelyk of byna gelyk is aan die perspektiewe wat die oë natuurlik in binokulêre visie waarneem.
Om oogspanning en distorsie te vermy moet elk van die twee 2D-beelde so aan die kyker gewys word dat enige voorwerp op ’n oneindige afstand deur die oog waargeneem word as reg voor hom; die kyker se oë moenie konvergeer of divergeer nie. As die foto geen voorwerp op ’n oneindige afstand, soos ’n horison of ’n wolk, bevat nie moet die foto's nader aan mekaar geplaas word.
Die voordeel van dié metode is dat daar nie ’n afname in helderheid is nie; beelde kan dus teen ’n baie hoë resolusie en in volle spektrumkleur gewys word, wat beteken min of geen beeldprosessering is nodig nie. In sommige omstandighede kan twee beelde besigtig word sonder enige spesiale toestel.
Die hoofnadeel van die metode is dat groot beelde nie prakties besigtig kan word nie. As die grootte van die beeld toeneem, moet óf die toestel óf die kyker proporsioneel verder van die beeld af beweeg om dit gemaklik te kan sien. Om nader aan die beeld te beweeg om meer besonderhede te kan sien, sal net moontlik wees met ’n toestel wat by die verskil aanpas.
Sonder ’n toestel
Daar is twee maniere om sonder ’n kyktoestel na twee beelde te kyk:
Om sonder ’n spesiale toestel of bril na sulke beelde te kyk, verg ’n onnatuurlike kombinasie van oogvergensie (die gelyktydige beweging van die oë in teenoorgestelde rigtings) en akkommodasie. Verskillende kykers kan ’n verskillende mate van ongemak verduur om versmelting en goeie fokus te ondervind, en dit kan wisselende mates van stremming op die oë plaas.
thumb|’n View-Master uit die 1950's.
Stereoskope
Die stereoskoop is basies ’n instrument wat twee foto's van dieselfde voorwerp wat uit effens verskillende hoeke geneem is, gelyktydig wys, een vir elke oog. ’n Eenvoudige stereoskoop word beperk deur die grootte van die beeld wat gebruik kan word. ’n Ingewikkelder stereoskoop gebruik twee horisontale periskoopagtige toestelle, wat die gebruik van groter beelde toelaat.
Skyfies
Sommige stereoskope word ontwerp vir die kyk van skyfies, ook bekend as diapositiewe, op film of glas. Van die oudste skyfies, wat in die 1850's uitgereik is, was op glas. In die vroeë 20ste eeu was glasskyfies van 45 x 107 mm en 6 x 13 cm algemene formate vir amateurstereofotografie, veral in Europa. In latere jare was verskeie filmgebaseerde formate in gebruik. Die bekendstes was Tru-Vue, wat in 1931 bekendgestel is, en View-Master, wat in 1939 bekendgestel is en steeds in omloop is. Vir amateurstereoskyfies is die Stereo Realist-formaat, wat in 1947 bekendgestel is, verreweg die algemeenste.
Anagliewe
thumb|’n Anagliefbril van karton. In dié metode word die twee beelde in rooi en sian gedruk (vroeër in rooi en blou, en soms in geel en blou) en deur ’n bril met ooreenkomstige kleurfilters bekyk, waar een oog net een beeld kan sien en die ander oog die ander beeld. Dit word ’n anaglief genoem. Groter beelde kan so gesien word omdat hulle oor mekaar geprojekteer of afgedruk word. Die bril moet gebruik word met die rooi glas links.
Hierdie metode is uiters geskik vir rekenaar- en televisiebeelde. Geen spesiale skerm is nodig nie.
Polarisasie
thumb|Polaroidbrille. Hier word gebruik gemaak van die feit dat lig ’n transversale vibrasie is en dat dit in ’n bepaalde rigting vibreer. Met polarisasiefilters word die beelde gepolariseer sodat een beeld van links bo na regs onder vibreer, en die ander van regs bo na links onder. Die beeld word geprojekteer op ’n skerm wat daarvoor geskik is (’n silwerskerm). Die kyker dra ’n polaroidbril. Hiermee is dit moontlik om kleurfoto's te wys, asook groot beelde omdat die beelde eenvoudig oor mekaar kan val.
Die projeksieskerm moet ’n silwerskerm wees, want dit versteur nie die polarisasie nie. Meestal bestaan die hele skerm nie uit metaal nie, maar word aluminium- of silwerdeeltjies tussen ’n gewone stof ingeweef en dit bewaar die polarisasierigting omdat dit baie weerkaatsend is.
Marjoe Gortner
Marjoe Gortner (gebore 14 Januarie 1944) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Earthquake (1974), Sidewinder 1 (1977), Starcrash (1978), en When You Comin' Back, Red Ryder? (1979).
Buyelwa Sonjica
Buyelwa Sonjica (gebore 23 Maart 1950) is 'n Suid-Afrikaanse politikus en voormalige kabinetsminster van die ANC.
1036
Die jaar 1036 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 36ste jaar van die 11de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Hiperbool
In wiskunde is 'n hiperbool (Grieks ὑπερβολή letterlik 'oortreffing') is 'n soort keëlsnit wat gedefinieer word as die snyding tussen 'n regtesirkelkeëloppervlak en 'n vlak wat deur beide helftes van 'n dubbelkeël gaan. Dit kan ook gedefinieer word as die lokus van punte in 'n vlak waar die verskil in afstand na twee vaste punte (die brandpunte) konstant is.
1037
Die jaar 1037 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 37ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Hiperbool
'n Eenvoudige bewys dat die bogenoemde twee beskrywings ekwivalent aan mekaar is kan met Dandelinsfere gedoen word.
Algebraïes is 'n hiperbool 'n kromme in die Cartesiese vlak gedefinieer deur 'n vergelyking met die vrom sodat B^2 > 4 AC, waar al die koëffisiënte reël is, en waar meer as een oplossing, gedefinieer deur 'n paar punte (x, y) op die hiperbool, bestaan.
Definisies
'n Hiperbool kan ook gedefinieer word as die lokus van punte waarvoor die verhouding van die afstande na een brandpunt en na 'n lyn (genaamd die direktriks) 'n nie-veranderlike groter as 1 is. Die nie-veranderlike is die eksentrisiteit van die hiperbool. Die brandpunte lê op die transversale as en hulle middelpunt is die middelpunt van die hiperbool.
'n Hiperbool bestaan uit twee onverbinde krommes genaamd arms wat die brandpunte skei. Op afstande ver van die brandpunte begin die hiperbool twee lyne wat die asimptote bekend staan benader.
'n Hiperbool het die eienskap dat 'n straal wat by een brandpunt ontstaan op so 'n manier weerkaats word dat dit voorkom asof dit by die ander brandpunt ontstaan het.
An ambigenale hiperbool is een van die drie tweede orde hiperbole wat een van sy oneindige bene binne die hoek wat deur die asimptote gevrom word, en die ander daar buite.
'n Spesiale geval van die hiperbool is die gelyksydige of reghoekige hiperbool, waarin die asimptote teen regtehoeke kruis. Die reghoekige hiperbool met koördinaatasse as asimptote word gegee deur die vergelyking xy=c, waar c 'n onveranderlike waarde is.
Net soos die sinus en kosinus funksies parametriese vergelykings vir die ellips gee, gee die hiperboliese sinus en hiperboliese kosinus 'n parametriese vergelyking vir die hiperbool.
As mens die x en y in die hiperbool vergelyking omruil word die toegevoegde hiperbool verkry. 'n Hiperbool en sy teogevoegde het dieselfde asimptote.
Cartesies
Oos-wes opening hiperbool: Noord-suid opening hiperbool: In beide formules is (h,k) die middelpunt van die hiperbool, a is die semi-hoofas (helfte van die afstand tussen die twee takke), en b is die semi-kleinas. Let daarop dat b groter as a kan wees.
Die eksentrisiteit word gegee deur
Die brandpunt vir 'n oos-wes opening hiperbool word gegee deur en vir 'n noord-suid opening hiperbool word gegee deur
Vir regheokige hiperbole met die koördinaatasse parallel aan hulle asimptote:
Poolkoördinate
Oos-wes opening hiperbool: Noord-suid opening hiperbool: Noordoos-suidwes opening hiperbool: Noordwes-suidoos opening hiperbool: Reghoekige Hiperbool:''
In alle formules die middelpunt by die pool, en is a die semi-hoof- en semi-kortas.
Parametries
Oos-wes opening hiperbool: Noord-suid opening hiperbool:
In beide formules is (h,k) die middelpunt van die hiperbool, a is die semi-hoofas, en b is die semi-kortas.
Hiperboloïed
'n Driedimensionele vorm gegrond op die hiperbool, 'n omwentelingshiperboloïed, kan verkry word deur 'n hiperbool om sy transversale of brandpuntas as te roteer.
Lynn Cohen
Lynn Cohen (gebore 10 Augustus 1933) is 'n Amerikaanse aktrise van Joodse afkoms. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Munich (2005), Eagle Eye (2008), The Hunger Games: Catching Fire (2013), en The Cobbler (2014).
1038
Die jaar 1038 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 38ste jaar van die 11de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Katharinahof
Ekaterinhof of Katharinahof (Russies: Екатеринго́ф) is ’n historiese distrik in die suidwestelike deel van Sint Petersburg, Rusland. Die naam het in 1711 ontstaan toe tsaar Pieter die Grote die Ekaterinhof-eiland en die aangrensende grond geskenk het aan sy vrou, die latere Katharina I van Rusland. Hy het ’n houtpaleis met twee verdiepings, ’n kanaal en hawe laat bou. Die projek is ná sy dood laat vaar en dis eindelik in 1924 in ’n brand vernietig.
Witpoort, Noordwes
Witpoort is 'n hoofsaaklik wit nedersetting in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Dit is aan die R504-pad halfpad tussen Wolmaransstad en Leeudoringstad geleë.
Trotsville
Trotsville is 'n nedersetting digby Wolmaransstad in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika.
International Behavioural and Neural Genetics Society
Die International Behavioural and Neural Genetics Society (IBANGS, Internasionale Gedragswetenskappe en Neurale Genetiese Vereniging) is in 1996 gestig. Die doel van IBANGS is "die gebied van neurogedragsgenetika te bevorder".
Toekennings
Elke jaar erken IBANGS top-wetenskaplikes in die gebied van neurogedragsgenetika met:
'n "Distinguished Service Award" word gegee vir uitsonderlike bydraes tot die veld op 'n ongereelde basis.
Geskiedenis
IBANGS is in 1996 gestig as die "European Behavioural and Neural Genetics Society", met Hans-Peter Lipp as sy president. Die naam en omvang van die EBANGS word verander in "International" by die eerste vergadering van die vereniging in Orléans, Frankryk in 1997. IBANGS is 'n stigterslid van die Federation of European Neuroscience Societies. Die volgende persone het die president van die vereniging: Mary-Anne Enoch (2011-2012), Richard Brown (2010-2011), Jacqueline Crawley (2009-2010), Christopher Janus (2008-2009), Dan Goldowitz (2007-2008), Tamara J. Phillips (2006-2007), Hee-Sup Shin (2005-2006), Robert W. Williams (2004-2005), Mara Dierssen (2003-2004), John Crabbe (2002-2003), Fred van Leuven (2001-2002), Douglas Wahlsten (2000-2001), Wim E. Crusio (1999-2000) en Hans-Peter Lipp (1996-1999). Die huidige president is Josh Dubnau (2012-2013).
Grotius
Hugo Grotius (10 April 1583 – 28 Augustus 1645), ook bekend as Huig de Groot (Nederlands: ˈɦœyɣ də ɣroːt) en Hugo de Groot (Nederlands: ˈɦyɣoː də ɣroːt), was 'n Nederlandse humanis, diplomaat, regsgeleerde, teoloog, digter en dramaturg.
Hy is as intellektuele wonderkind gebore in Delft, en het aan die Universiteit van Leiden studeer. Hy is in Loevestein Kasteel gevange geneem vir sy betrokkenheid by die Calvinistiese geskille van die Nederlandse Republiek, maar het ontsnap in 'n kis vol boeke wat na Gorinchem vervoer is. Grotius het die meeste van sy groot werke in ballingskap in Frankryk geskryf.
Hugo Grotius was 'n belangrike figuur in die studievelde van filosofie, politieke teorie en regte gedurende die sestiende en sewentiende eeu. As sulks het hy 'n reuse invloed uitgeoefen op die Romeins-Hollandse Reg, wat vandag in Suid-Afrika toegepas word. Saam met die vroeëre werke van Francisco de Vitoria en Alberico Gentili het hy die grondslag gelê vir die internasionale reg wat gebaseer is op 'n Protestants-gekleurde natuurreg. Twee van sy boeke het 'n blywende impak gehad op die gebied van die internasionale reg: "De jure belli ac pacis" ["Oor die Reg betreffende Oorlog en Vrede"] wat gewy is aan Lodewyk XIII van Frankryk en die "Mare Liberum" ["Die Vrye Seë"]. Grotius het ook bygedra tot die ontwikkeling van die begrip "regte". Voor hom is regte beskou as verbonde aan voorwerpe; na hom is dit gesien as behorende tot persone, dit wil sê, as die uitdrukking van 'n vermoë om regshandelinge te verrig (regspersoonlikheid) of as 'n manier om iets te verwesenlik of aan te gaan soos 'n ooreenkoms.
Peter Borschberg stel voor dat Grotius grootliks beïnvloed is deur Francisco de Vitoria en die Skool van Salamanca in Spanje, wat die idee ondersteun het dat die soewereiniteit van nasies sy oorsprong in die volk het, en nie in konings as verteenwoordigers van God nie. Gebaseer hierop, stem die volk in om sodanige gesag aan hul owerhede, insluitend die konings, toe te ken.
Alhoewel Hugo Grotius nie die eerste was om die internasionale samelewing-leerstelling te formuleer nie, was hy een van die eerstes wat die idee van een samelewing uitdruklik omskryf het, dit wil sê 'n samelewing bestaande uit state wat nie by wyse van mag of oorheersing regeer word nie, maar deur wette en onderlinge ooreenkomste om daardie wette toe te pas. Hedley Bull het in 1990 verklaar: "Die idee van die internasionale samelewing wat Grotius voorgestaan het, het konkrete uitdrukking gekry in die Vrede van Wesfale, en Grotius kan beskou word as die intellektuele vader van hierdie eerste algemene vredeskikking van die moderne tye." Daarbenewens het sy bydraes tot die teologie van Arminianisme daartoe bygedra om die saad te plant vir latere bewegings soos Metodisme; Grotius word erken as 'n belangrike figuur in die Arminiaans-Calvinistiese debat. Vanweë sy teologiese ondersteuning van vrye handel word hy ook as 'n "ekonomiese teoloog" beskou.
Grotius was ook 'n dramaturg en digter. Sy denke het na die Eerste Wêreldoorlog weer op die voorgrond getree.
Bibliografie (keur)
Die Bibliotheek van het Vredespaleis in Den Haag huisves die Grotius-versameling, wat 'n groot aantal boeke van en oor Hugo Grotius insluit. Die versameling is met 'n skenking deur Martinus Nijhoff van 55 uitgawes van "De jure belli ac pacis libri tres" begin.
Werke word in volgorde van publikasie gelys, met die uitsondering van werke wat postuum of na lang vertraging gepubliseer is (geskatte skryfdatums word gegee).
Verdere leesmateriaal
Sien Katalogus van die Grotius Versameling (Bibliotheek van het Vredespaleis, Den Haag) en 'Grotius, Hugo' in Dictionary of Seventeenth Century Dutch Philosophers (Thoemmes Press 2003).
Eksterne skakels
Versamelings
Individuele werke deur Grotius
Ander
Jan Frans Willems
duimnael|Jan Frans Willems. Jan Frans Willems (11 Maart 1793 – 24 Junie 1846) was 'n Vlaamse skrywer, digter en die vader van die Vlaamse Beweging.
Willems is in die Belgiese stad Boechout gebore, terwyl dit onder Franse besetting was. Hy begin sy loopbaan in die kantoor van 'n notaris in Antwerpen.
Hy wy sy vrye tyd aan literatuur, en in 1810 verwerf hy 'n prys vir poësie met 'n ode ter viering van die vrede van Tilsit. Hy het met entoesiasme die stigting van die Verenigd Koninkrijk van Nederland en die herlewing van die Vlaamse letterkunde begroet; en 'n aantal geestige skrywes ter ondersteuning van die aansprake van die moedertaal van die Nederlande geskryf.
Sy politieke simpatie het gelê by die Oranje-party tydens die Belgiese revolusie (Revolusie van 1830). Die sienings het hom in die moeilikheid gebring by die voorlopige regering. Willems is egter gou erken as die onbetwiste leier van die Vlaamse volksbeweging, wat die volledige gelykheid van die tale in die regering en die regshowe verwesenlik het. Hy sterf in Gent in 1846.
Die belangrikste van sy verskeie skrywes was:
Publikasies
Biografieë van Willems is geskryf deur Ferdinand Augustijn Snellaert (Gent, 1847) en Max Rooses (Antwerpen, 1874). (New International Encyclopedia). Rooses, Julius Vuylsteke en Anton Bergmann het ook Jan Frans Willems, (Gent, 1893) gepubliseer.
Hugo Boss
Hugo Boss AG is 'n Duitse mode-onderneming en -etiket wat sy hoofkwartier in Metzingen in die deelstaat Baden-Württemberg het. Die maatskappy, waarvan die aandele op die MDAX-indeks vir middelgroot ondernemings genoteer word, vervaardig mode, leerprodukte en bybehore vir here, dames en kinders wat wêreldwyd in sy eie asook vreemde modewinkels verkoop word. Fyngeure en ander produkte word deur konsessienemers bemark. Boss en Hugo Boss word onder die bekendste Duitse mode-etikette gereken.
Ruth Cohen
Ruth Cohen (28 Januarie 1930 – 23 Augustus 2008) was 'n Amerikaanse aktrise van Joodse afkoms. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Life Among the Cannibals (1999) en in die televisiereekse Seinfeld (1989), V.I.P. (1998), en NCIS (2003).
Neteldier
duimnael|Die poliep- en die kwalvorm: die twee basiese vorme wat by die Cnidaria voorkom.