cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Langhoring-koeivis
Identifikasie
Die vis word tot 45 cm lank en die lyf het 'n amper vierkantige deursnit. Daar is twee stekels wat vorentoe wys op die kop en twee by die op die basis van die stertvin wat agtertoe wys. Die vis het 'n plat pens en 'n groot waaier tipe stert. Die bek is klein met uitstaan lippe. Die vis is gewoonlik olyfkleurig tot geel of bruin met blou kolletjies in die middel.
Hulle leef in starndmere, hawens en beskutte riwwe. Die vis is alleenlopers wat die gras verkies naby die riwwe en kom voor in water wat 1 tot 50m diep is. Hulle vreet ongewerweldes wat in die sand leef; hulle vind die diertjies deur die sand van hulle af te blaas. Die onvolwasse vissies kom elke seisoen naby KwaZulu-Natal voor.
Dennis Holmes
Dennis Holmes (gebore 3 Oktober 1959) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse General Electric Theater (1953), The Restless Gun (1957), Laramie (1959), en One Step Beyond (1959).
Tara Strong
Tara Strong (gebore 12 Februarie 1973) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Batman: The Killing Joke (2016) en My Little Pony: The Movie (2017), en in die televisiereekse The Powerpuff Girls (1998) en The Fairly OddParents (2001).
Kate Reid
Kate Reid (4 November 1930 – 27 Maart 1993) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Andromeda Strain (1971) en Atlantic City (1980), en in die televisiereeks Philip Marlowe, Private Eye (1983).
Grantessa anisactina
Grantessa anisactina is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1976 deur Borojevic & Peixinho.
Nuwe Taiwannese dollar
Die Nuwe Taiwannese dollar (ISO 4217-kode: TWD), Chinees: 新臺幣, is sedert 1949 die amptelike geldeenheid van die Republiek China (Taiwan).
Huis der Nederlanden
Het Huis der Nederlanden is 'n sosiale instansie in Pinelands, Suid-Afrika, wat 'n biblioteek aan die Nederlandse gemeenskap van Suid-Afrika verskaf. Dit het ook 'n saal vir sosiale vergaderings, en twee konferensiesentrums. Die saal word dikwels uitverhuur aan buite-entiteite wat samekomste wil hou, soos die NG gemeente Pinelands (aan wie die gebou eers behoort het) wat koek en tee ná Sondagkerk daar hou.
Laerskool Groote Schuur
Die Laerskool Groote Schuur is 'n staatslaerskool in Rondebosch, Kaapstad, wat onderrig aan seuns en meisies van gr. R tot gr. 5 bied. Die skool is in 1936 gestig om in die behoeftes van die destydse Afrikaanse gemeenskap te voorsien, maar met die geleidelike kwyning van die Afrikaanse bevolking in die suidelike voorstede, het dit in 1996 dubbelmedium geword en in 2009 eentalig Engels.
Agtergrond
duimnael|links|180px|Dr. [[F.C.L. Bosman (1898–1981) was die dryfkrag agter die stigting van die Laerskool Groote Schuur.]] Die vader van die skool is wyle prof. F.C.L. Bosman (indertyd lektor in Nederlands-Afrikaans aan die Universiteit van Kaapstad, later sekretaris van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en hoogleraar aan die Universiteit van Pretoria), wat met sy terugkoms na Suid-Afrika uit Nederland in 1935 die probleem gehad het dat daar geen Afrikaansmediumskool in die Rondebosse omgewing vir sy ses jaar oue dogtertjie, Gracelina, was nie. Hy het 'n predikant van die NG gemeente Rondebosch, ds. A.M. Meiring, gevra om hom te help om die minimum van 15 kinders en 'n lokaal te help bekom. Meiring het dadelik ingestem.
Die skooltjie sou voorlopig uit een klassie van sub. A tot st. 2 bestaan en as dit moes, sou ouers hulle kinders uit bestaande skole moes haal om hulle aan die nuwe skooltjie in Rondebosch toe te vertrou. 'n Afvaardiging het by die skoolraad om die oprigting van die Afrikaansmediumskool in die onafrikaanse gebied gepleit, maar die raad het geweier en voorgestel die Meisieskool Oakhurst kan parallelle klasse vir daardie standerds instel, mits die nodige getal Afrikaanse leerlinge gevind kon word.
Begin
Toe die ouers die oggend van 29 Januarie 1936 by Oakhurst opdaag om hulle kinders in te skryf, moes hulle hoor Oakhurst se skoolkomitee weier beslis om parallelle klasse by die skool in te voer. Die ouers het buite die skool gewag terwyl Bosman en mev. J.D.M. Claassens per motor stad toe is om met die departement van onderwys te beraadslaag. Die superintendent-generaal was met vakansie op Hermanus; daarom het die sekretaris van die departement toestemming verleen die kinders kon tydelik in die NG gemeente Rondebosch se kerksaal gehuisves word.
duimnael|regs|300px|Die skool het begin in die kerksaal van die [[NG gemeente Rondebosch.]]
Die kerkraad het onmiddellik ingewillig om die saal aan die skooltjie te verhuur en mev. G. Dippenaar is as tydelike onderwyseres aangestel. Saam met die skoolhoof, mnr. D. Lamprecht, wat in Julie 1936 op aanbeveling van die stigters aangestel is, is die stewige fondamente van die skool gelê. In dieselfde maand as die hoof is ook 'n tydelike assistente aangestel. Gedurende die tweede kwartaal van die eerste jaar is reeds 36 kinders ingeskryf, sodat die kerksaal met 'n gordyn verdeel moes word en die konsistorie ook as klaskamer moes dien.
Amptelike erkenning
Op 13 Julie 1936 is die skool amptelik erken. Dit het aanvanklik as die Primêre Afrikaansmedium Skool bekend gestaan. Oor die skool se erkenning berig Die Burger op 14 Julie 1936: "Die dae is verby toe die blanke bevolking volgens ras en taal in twee geografiese groepe verdeel was, 'n plattelandse groep wat Afrikaans praat en 'n stedelike groep wat Engels praat . . . Die Afrikaner vind sy weg na die ou Moederstad terug, maar nie meer as vreemdeling of om, soos 'n aantal van die ou Hollandse families wat vandaar nooit weggegaan het, daar sy volksgevoel en sy taal te verloor nie. Besonder tekenend van hierdie ontwikkeling was die gebeurtenis wat daar gister in die saal van die Rondebosse kerk plaasgevind het. Die Afrikaansmedium-laerskool van Rondebosch is daar gister mondig verklaar."
Tweede tuiste
In die middel van 1937 is die moontlikheid van die verkryging van 'n statige ou herehuis, Forest Lodge, asook die huis van ene dr. Watermeyer, ondersoek. Die skoolraad het dit goegekeur dat Forest Lodge plus 'n syveldjie gehuur word ten einde die laerskool te huisves. Na die besluit geneem is, het die personeel en leerlinge hul tasse gepak en vanaf die kerk deur die duikweg langs Whyteweg tot by die hekkie naaste aan die huidige skool se swembad en daarna in die rigting van die woonhuis gestap waarin die skool byna 13 jaar lank onder uiters moeilike omstandighede gehuisves sou word.
Teen die einde van 1937 was die getal leerlinge reeds 127 en in 1938 het dit gestyg tot 136. 'n Bykomende onderwyseres is toegestaan.
Op 4 Desember 1939 onthul Bosman, wat ondervoorsitter van die skoolkomitee geword het, die skool se wapen, ontwerp deur Die Burger se beroemde spotprenttekenaar, T.O. Honiball, en word die skool se leuse, "Groter en Hoër" aanvaar.
Huidige gebou
Die skool ontvang in Mei 1946 'n brief van die skoolraad waarin hy meegedeel word dat die raad by die departement aanbeveel het dat 'n gebou bestaande uit nege klaskamers, 'n gekombineerde houtwerk- en huishoudkundeklas, saal, biblioteek, personeelkamer, pakkamer, kleedkamers en skuiling vir die leerlinge opgerig word. Die aanbeveling is goedgekeur en die gebou is uiteindelik ingewy op 7 September 1949 deur die superintendent-generaal van onderwys, dr. W. de Vos Malan. Bykomende klaskamers is op 7 September 1951 ingewy en op 30 Mei 1955 is die skoolsaal deur dr. J.G. Meiring, superintendent-generaal van onderwys, ingewy.
Onlangse verlede
Mnr. D. Lamprecht, skoolhoof, het aan die einde van 1969 ná 44 jaar in die onderwys afgetree. Hy was van 1936 af aan die Laerskool Groote Schuur verbonde en onder sy leiding het die skool van 17 leerlinge tot meer as 500 gegroei. 'n Borsbeeld van hom is in die skool onthul deur Chris Heunis, 'n latere minister.
Lamprecht is opgevolg deur mnr. Danie Marais (1970 tot 1986), wat op sy beurt opgevolg is deur mnr. Anton Meyer (1987–2014). Begin 2015 het J.P. Arendse die nuwe skoolfhoof geword nadat Meyer afgetree het. Daar was dus net drie skoolhoofde in die skool se eerste 75 jaar.
'n Hoogtepunt in die skool se geskiedenis was toe die senior koor, onder leiding van me. Veranza Winterbach, die laerskoolkoor-afdeling van die Roodepoortse Internasionale Eisteddfod in 1983 wen met 'n gemiddelde persentasie van 90.
In die tagtigerjare het die skool se leerlingtal onder druk gekom weens die voortdurende verhuising uit Rondebosch en omgewing van Afrikaanssprekendes, veral na die noordelike stadsgebiede. Die Laerskool Oude Molen in Pinelands se leerlinge het aan die begin van 1985 by Groote Schuur ingeskakel, maar steeds het die afname voortgeduur tot Engels as onderrigmedium naas Afrikaans in 1996 ingevoer is. Die getal Afrikaanse kinders het bly daal tot minder as 'n tiende van die totaal, maar die leerdertal is stabiel op sowat 350, verdeel in twee klasse per graad. Die skool het in 2009 besluit om voortaan net Engels as onderwysmedium te gebruik.
Poul Bundgaard
Poul Bundgaard (27 Oktober 1922 – 3 Junie 1998) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Strike First Freddy (1965), Havoc (1977), The Olsen Gang Never Surrenders (1979), en The Olsen Gang - Final Mission (1998).
Laerskool Groote Schuur
Onlangse verlede
Mnr. Anton Meyer, net die derde hoof in die skool se 78-jarige bestaan, het einde 2014 afgetree.
Oudleerlinge
duimnael|regs|200px|Die sangeres [[Laurika Rauch is 'n oudleerling van die Laerskool Groote Schuur.]]
Enkele van die oudleerlinge van Groote Schuur is die sangeresse Laurika Rauch en Mynie Grové, die skilderes Ann Nosworthy, die aktrise Annette Hartman, die TV-persoonlikheid Eon de Vos, die Springbokswemmer Pieter Störzner, sangeres Anize du Plessis, skrywer en verslaggewer Anoeschka von Meck, mediese navorser dr. Anneke Hesseling, medikus en musikant dr. Braam Ackermann, skrywer Carina Diedericks-Hugo, wêreldkampioen-perderuiter Bongani Mvumvu, pianis Janine Neethling, bekroonde joernalis Willemien Brümmer, en die kinders van onder andere P.W. Botha, ministers Dawie de Villiers en Ami Venter, dr. D.F. Malan en die TV-nuusman Charl Pauw.
Laurika Rauch het in 2008 aan Sarie gesê: "Ek en Mynie Grové was saam in die Laerskool Groote Schuur in Rondebosch. Sy was ’n jaar ouer as ek. Sy was ’n wonderlike, talentvolle kind. Alles wat sy aangepak het, was perfek. Sy was pragtig en ek was ’n pokkeltjie. Ek het nie die volwassenheid gehad wat sy in daardie stadium gehad het nie. As sy haar voet op die verhoog gewaag het, het sy fantasties gelyk. Pragtig gedans, gesing en toneel gespeel. Ons het saam bus gery en ons byna doodgelag op daardie bus."
Joel Perez
Joel Perez is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Person of Interest (2011), The Outs (2012), en Odd Mom Out (2015).
Joseph P. Kerwin
Joseph Peter Kerwin (19 Februarie 1932 – ; Kaptein, Amerikaanse Vloot) is 'n Amerikaanse dokter en voormalige Nasa-ruimtevaarder. Hy was 'n wetenskaplike vlieënier van die Skylab-2-missie vanaf 25 Mei tot 22 Junie 1973. Hy was die eerste dokter wat gekeur is vir ruimtevaarderopleiding. Hy was deel van Nasa se Ruimtevaardergroep 4-inname.
Phillips Holmes
Phillips Holmes (22 Julie 1907 – 12 Augustus 1942) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente An American Tragedy (1931), The Criminal Code (1931), Broken Lullaby (1932), en General Spanky (1936).
Jessica Stroup
Jessica Stroup (gebore 23 Oktober 1986) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente School for Scoundrels (2006), The Hills Have Eyes II (2007), Prom Night (2008), en Ted (2012).
550
Die jaar 550 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 50ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
551
Die jaar 551 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 51ste jaar van die 6de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Swartkroonsanger
Die Swartkroonsanger (Sylvia atricapilla) is 'n seldsame voël en Palearkties-broeiende swerwer en nog min opgeteken in Suider-Afrika. Hulle leef in digte struikgewasse. Die voël is 13 cm groot en weeg 14 - 20 gram. In Engels staan die voël bekend as die Eurasian Blackcap
Grantessa basipapillata
Grantessa basipapillata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1916 deur Hozawa.
Short Stirling
Die Short Stirling was die eerste viermotorige bomwerper van die Britse Lugmag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die prototipe het sy nooiensvlug op 14 Mei 1939 voltooi. Dit is verwoes tydens die landing. Hierdie vliegtuig het op 10 Februarie 1941 sy eerste operasionele vlug voltooi oor Rotterdam waar die teiken 'n olieraffinadery was. Gedurende 1942 is hulle gebruik met die eerste strategiese bombarderingmissies wat later deur die Handley Page Halifax en Avro Lancaster voortgesit is. Hulle het ook deelgeneem aan die eerste 1000-bomwerper missie.
Kelly Reilly
Kelly Reilly (gebore 18 Julie 1977) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Pride & Prejudice (2005), Eden Lake (2008), Sherlock Holmes (2009), en Flight (2012).
Ian Burns
Ian Burns (gebore 10 Februarie 1957) is 'n Deense akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Speak of the Devil (2005), Craig (2008), en Westbrick Murders (2010).
Streng Baptiste
Die Streng Baptiste (Engels: Strict Baptists) is 'n Baptistiese kerkverband wat bestaan uit 120 kerke waarvan die meeste in Engeland geleë is. Hulle glo in die Calvinistiese verduideliking van die verlossing deur Jesus Christus.
Punta Arenas
Punta Arenas is 'n stad in die Chileense gebied van Patagonië en het 'n bevolking van 127 454 in 2012 gehad. Dié stad is aan die Straat van Magellaan teenoor Vuurland geleë en is die hoofstad van die Chileense streek Magallanes y de la Antártica Chilena. Dit word soms as suidelikste stad ter wêreld beskou.
Cottesloe
Cottesloe is 'n klein voorstad wes van Johannesburg se middestad, sowat 3 km noordwes van die stadsaal, wes van Braamfontein, noord van Vrededorp en Jan Hofmeyr, en suid van Parktown. Dit is so genoem deur die eertydse minister van lande dr. Adam Jameson na die Wes-Australiese dorp met dieselfde naam, sowat 11 km suidwes van Perth.
In 1960 het Cottesloe wêreldbekend geraak vanweë die Cottesloe-kerkeberaad wat hier gehou is.
Jan van Gent
Jan van Gent (Engels: John of Gaunt; 6 Maart 1340 – 3 Februarie 1399), die 1ste Hertog van Lancaster, was ’n lid van die Huis van Plantagenêt, die derde oorlewende seun van koning Eduard III van Engeland. Hy kry sy naam van sy geboorteplek, Gent in België.
As die jonger broer van Eduard die Swart Prins het hy groot invloed uitgeoefen op die Engelse troon tydens die bewind van Eduard se seun, Richard II, terwyl dié minderjarig was.
Die Huis van Lancaster, Jan se wettige manlike erfgename by sy eerste vrou, sluit in konings Hendrik IV, Hendrik V en Hendrik VI. Afstammelinge van sy buite-egtelike kinders (hulle is later wettig verklaar) by sy latere derde vrou, Katharina Swynford, sluit in Eduard IV, Richard III, Hendrik VII en Johanna Beaufort, koningin van Skotland, van wie alle Skotse monarge sedert 1437 afstam, asook van 1603 tot vandag die monarge van Engeland, Groot-Brittanje en die Verenigde Koninkryk. Die voorafgaande koningshuise sedert 1399 – dié van Lancaster, York en Tudor – was afstammelinge van Jan deur onderskeidelik Hendrik Bolingbroke, Johanna Beaufort en Jan Beaufort.
552
Die jaar 552 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 52ste jaar van die 6de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Amerikium
Amerikium (IFA: ) of Amerisium, is 'n sintetiese element in die periodieke tabel met die simbool Am en atoomgetal 95. 'n Radioaktiewe metaal element, americium is 'n aktinied wat verkry word deur plutonium met neutrone te bombardeer en is die vierde transuraan wat ontdek is. Dit is na die Amerikas genoem na aanleiding van die vernoeming van europium na Europa.
Merkbare eienskappe
Suiwer amerikium het 'n wit en silwerige glinstering, maar teen kamertemperatuur verdof dit stadig in droë lug. Dit is meer silwerig as plutonium en neptunium en skynbaar meer smeebaar as neptunium of uraan. Alfauitstraling van 241Am is ongeveer drie keer soveel as die van radium. Gram hoeveelhede van 241Am stel intense gammastrale vry wat ernstige blootstellingsprobleme skep vir enige iemand wat die element hanteer.
Amerikium is ook splytbaar; die kritieke massa vir 'n sfeer van 241Am is ongeveer 60 kilogram. Dit is onwaarskynlik dat Amerikium as wapenmateriaal gebruik sal word, aangesien die kritieke massa daarvan heelwat groter is as dié van die makliker bekombare plutonium of uraanisotope.
Toepassings
Hierdie element kan in kilogramhoeveelhede vervaardig word en het 'n paar gebruike (meestal 241Am aangesien dit makliker is om betreklik suiwer monsters van die isotoop te vervaardig). Amerikium word in huise en kantore aangetref waar sekere tipes rookspeurders 'n baie klein hoeveelheid (omtrent 0,2 mikrogram) van 241Am as 'n bron van ioniseringstraling het. 241Am word gebruik as 'n draagbare gammastraalbron vir gebruik in radiografie. Die element word ook gebruik om die dikte van glas te bepaal wanneer plaatglas vervaardig word. 242Am is a neutronuitstraler en word gebruik in neutronradiografie. Die isitoop is egter baie duur om in bruikbare hoeveelhede te vervaardig.
Geskiedenis
Amerikium is laat in 1944 deur Glenn T. Seaborg, Leon O. Morgan, Ralph A. James, en Albert Ghiorso by die oorlogstydse Metallurgiese Laboratorium van die Universiteit van Chicago (nou bekend as die Argonne National Laboratory) vir die eerste keer gesintetiseer. Die span het die isotoop 241Am geskep deur 239Pu in 'n kernreaktor aan opeenvolgende neutronvangreaksies te onderwerp. Dit het 240Pu en toe 241Pu geskep wat weer na 241Am verval het deur betaverval. Seaborg is patent 3 156 523 vir "Element 95 and Method of Producing Said Element" toegeken. Die ontdekking van amerikium en curium is vir die eerste keer in 1945 informeel op 'n kindervasvrae program aangekondig.
Isotope
18 radioisotope van amerikium is gekarakteriseer waarvan die stabielste 243Am met 'n halfleeftyd van 7370 jaar is en 241Am met 'n halflewe van 432,2 jaar. Die res van die radioaktiewe isotope het halflewes van minder as 51 ure, en die meeste hiervan het halflewes van minder as 100 minute. Die element het ook agt metastate, waarvan die stabielste 242mAm (t½ 141 jaar) is. Die isotope van amerikium wissel in atoommassa van 231,046 ame (231Am) tot 249.078 ame (249Am).
Chemie
In waterige stelsels is die mees algemene oksidasietoestand +3, dit is baie moeiliker om Am(III) na Am(IV) te oksideer as wat dit is om dieselfde oksidasie vir Pu(III) te doen.
Tans is die oplossing-ontrekkingschemie van amerikium belangrik aangesien wetenskaplikes in verskeie dele van die wêreld daaraan werk om die mediumtermyn radiotoksisiteit van die afvalprodukte van die herprosessering van gebruikte kernbrandstof te verminder.
Anders as uraan vorm amerikium nie geredelik 'n dioksied amerisiel kern (AmO2) nie, omdat dit baie moeilik is om amerikium bo die +3 oksidasietoestand te oksideer as dit in 'n waterige oplossing is. In die natuur kan die amerisiel kern kombineer met karbonaat sowel as ander suurstof moieties (OH-, NO2-, NO3-, en SO4-2) om gelaaide komplekse te vorm wat geneig is om geredelik mobiel te wees met lae affiniteit aan grond.
Vlag van Eritrea
Die nasionale vlag van die Eritrea is op 5 Desember 1995 amptelik in gebruik geneem. Die vlag is gevorm uit drie driehoeke: twee reghoekige driehoeke in groen (bo) en blou (onder) met ’n rooi gelykbenige driehoek tussen in. Saam vorm dit ’n reghoek met ’n verhouding van 1:2. Die middelpunt van die olyftak is op ’n kwart van die lengte van die vlag.
Simboliek
Die drie kleure van die drie driehoeke het elk ’n simboliese betekenis: groen stel die vrugbaarheid van die land en die landbou voor, blou stel die oseaan voor en rooi stel die bloed voor wat gevloei het in die stryd om onafhanklikheid. Die olyftak en -krans stel vrede voor en is ook ’n verering vir die Verenigde Nasies vir die rol wat hy gespeel het in die totstandkoming van die Eritrese onafhanklikheid.
Eerste Eritrese vlag
In 1950 het die Verenigde Nasies besluit dat Eritrea deel van ’n federasie met Ethiopië moet vorm. Op 2 Desember van daardie jaar is die federasie gestig. Eritrea het onder meer ’n eie parlement gekry en het in 1952 ’n eie vlag in gebruik geneem. Die vlag het, net soos die huidige vlag, ’n olyfkrans met ’n olyftak daarin bevat. In 1952 was die krans egter groen en op ’n blou agtergrond. Die blou is afgelei van die vlag van die Verenigde Nasies en het, net soos die olyfkrans en -tak, verwys na die rol wat die Verenigde Nasies gespeel het in die verwerwing van outonomie binne Ethiopië.
Onafhanklikheidsoorlog
In 1961 is die federasie deur keiser Haile Selassie van Ethiopië ontbind en mog die Eritrese vlag nie meer gebruik word nie. Slegs die gebruik van die vlag van Ethiopië is toegelaat. ’n Kort tyd later het die Eritrese Onafhanklikheidsoorlog uitgebreek wat tot 1991 sou strek. Die burgeroorlog is begin deur die Eritrean Liberation Front (ELF), wat steeds die Eritrese vlag gebruik het.
In 1971 het die Eritrean People’s Libetarion Front (EPLF) weggebreek van die ELF en sou ’n selfs taaier stryd teen die Ethiopiërs voer. Die EPLF het ’n vlag gebruik wat as basis gedien het vir die huidige Eritrese vlag. Die EPLF-vlag het, net soos die huidige vlag, bestaan uit drie driehoeke in dieselfde kleure as die huidige, maar in die plek van die olyfkrans en -tak was ’n geel ster.
Onafhanklikheid
In 1993 het die meerderheid Eritrese burgers vir onafhanklikheid gestem. In Desember 1995 is, soos genoem, die huidige vlag aanvaar deur die Eritrese regering. Dit vlag is ’n kombinasie van die vlag van die EPLF met die olyfmotief uit die jare vyftig. Opposisiepartye en ander versetbewegings teen die regime van Isaias Afewerki gebruik dikwels nog die ou Eritrese vlag.
Carrie Fisher
Carrie Fisher was 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Star Wars: Episode IV - A New Hope (1977), Star Wars: Episode V - The Empire Strikes Back (1980), Star Wars: Episode VI - Return of the Jedi (1983), en Star Wars: The Last Jedi (2017).
Vroeë lewe
Carrie Frances Fisher is op 21 Oktober, 1956, in Burbank, Kalifornië, gebore as dogter van die rolprentster Debbie Reynolds en die sanger Eddie Fisher.
Bibliografie
Romans
Felsies
Felsiese gesteentes is gewoonlik ligter van kleur, met 'n soortlike gewig van minder as 3. Voorbeelde van algemene felsiese minerale is Kwarts en Veldspaat, en Graniet is 'n felsiese gesteente.
Felsiese minerale soos Kwarts en Veldspaat kan nie in 'n ultra-mafiese stollingsgesteente voorkom nie, aangesien die SiO2 eers opgebruik sal word om minerale te vorm, voordat dit as laer temperatuur felsiese minerale kan kristalliseer. Dus kan ultramafiese minerale soos Olivien nie in 'n silikaatryke magma vorm nie.
Carrie Fisher
Bibliografie
Nie-fiksie
Draaiboeke
Toneelstukke
Free Presbyterian Church of Scotland
Die Free Presbyterian Church of Scotland is 'n kerkverband wat bestaan uit 61 kerke waarvan die meeste in Skotland geleë is.
Dirk Jordaan
Dirk Jordaan is ’n Afrikaanse joernalis en skrywer.
Lewe en werk
Dirk Jordaan is op 18 Februarie 1963 op Vryheid gebore. In 1980 matrikuleer hy aan die Hoërskool Vryheid en na sy verpligte militêre diensplig studeer hy verder aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Hier behaal hy in 1986 sy B.A.-graad in Kommunikasiekunde, waarna hy by die redaksie van Beeld in Johannesburg aansluit. Later word hy senior assistent-redakteur. Hy bly in Rietfontein in Pretoria.
Skryfwerk
Sy roman “Die jakkalssomer” is in 2007 ’n finalis in Insig en Sanlam se Groot Romanwedstryd en dit is ook ’n finalis vir ’n ATKV-Veertjie-toekenning in die afdeling spanningslektuur. Hierin volg polisiekaptein Div Pelser van die Nasionale Vervolgingsgesag die spoor van vier lyke wat lank na hulle dood in ’n vlak graf in die Oos-Kaap gekry word. Die soektog is na Die Jakkals wat vir die moorde verantwoordelik is en Div se lewe is sommer gou in gevaar. In sy speurtog word die wêreld van Suid-Afrika onder apartheid en kort daarna oopgevlek. Die boek getuig van deeglike navorsing en ’n indringende waarnemingsvermoë. Arendsnes” is ’n misdaadriller wat worstel met die vraag of dit eties korrek is om die reg in eie hande te neem wanneer ’n gebrekkige regstelsel jou in die steek laat. Kalvyn Botha is ’n oudsoldaat en veiligheidskonsultant wat alleen met sy hond op ’n kleinhoewe buite Pretoria woon. Hy is klaarblyklik betrokke by ’n reeks moorde van misdadigers soos rowers en kapers wat weggekom het omdat die vervolging slordig hanteer is. Dit is egter duidelik dat hy nie alleen werk nie. Luitenant Lydia Stander van die Valke se afdeling vir prioriteitsmisdaad kom op die verdagtes se spoor, maar sy sukkel self om haar te handhaaf in ’n mans-gedomineerde beroep. Die spore loop deur Suid-Afrika, Mosambiek tot in die Kongo en die spanning word deurgaans styf getrek.
Grantessa boomerang
Grantessa boomerang is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Grantessa en tot die familie Heteropiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1893 deur Dendy.
Manny Pérez
Manny Pérez (gebore 5 Mei 1969) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bella (2006), Pride and Glory (2008), en La soga (2009), en in die televisiereeks Homeland (2011).
Sally Struthers
Sally Struthers (gebore 28 Julie 1947) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Five Easy Pieces (1970) en The Getaway (1972), en in die televisiereekse All in the Family (1971) en Gilmore Girls (2000).
Insurgensie in Cabo Delgado
Ansar al-Sunna (Afrikaans: Ondersteuners van die tradisie) is soortgelyk aan die naam van 'n Irakse Soenni-weerstandsgroep wat tussen 2003 en 2007 teen Amerikaanse troepe geveg het. Plaaslike inwoners noem hulle 'al-Shabaab', maar hulle is 'n aparte organisasie van Somaliese al-Shabaab. Dit is bekend dat die militantes Portugees praat, die amptelike taal van Mosambiek, Kimwane, die plaaslike taal, en Swahili, die lingua franca-taal wat in die Groot Mere-streek gepraat word. In die verslae word ook vermeld dat lede meestal Mosambiekers uit die distrikte Mocimboa da Praia, Palma en Macomia is, maar ook buitelandse burgers van Tanzanië en Somalië insluit.
Op 23 Junie 2021 het die Suider-Afrikaanse Ontwikkelingsgemeenskap van sestien lande "die missie van die SAOG-bystandmag goedgekeur om Mosambiek te ondersteun in sy stryd teen terrorisme en ekstremistiese geweld in Cabo Delgado" na 'n buitengewone beraad. . Rwandese en Mosambiekse magte herower die stad Mocímboa da Praia op 8 Augustus 2021, die laaste groot rebellevesting in die provinsie Cabo Delgado. Op 18 Augustus het regeringsmagte Marere suid van Mocimboa da Praia herower. Twee dae later herower regeringsmagte Mbau en skiet 11 militantes dood.
Agtergrond
Ansar al-Sunna, ook bekend onder die oorspronklike naam "Ahlu Sunnah Wa-Jamo" (vertaal as "bedrewenes van die profetiese tradisie"), was aanvanklik 'n godsdienstige beweging in die noordelike distrikte van Cabo Delgado wat die eerste keer omstreeks 2015 verskyn het. Dit was gevorm deur aanhangers van die radikale Keniaanse geestelikes Aboud Rogo, wat in 2012 vermoor is. Daarna het sommige lede van sy beweging hulle in Kibiti, Tanzanië, gevestig voordat hulle na Mosambiek verhuis het.
Ansar al-Sunna beweer dat Islam soos dit in Mosambiek beoefen is, gekorrupteer is en nie meer die leerstellings van Mohammed volg nie. Die lede van die beweging het gevolglik tradisionele moskees met wapens binnegegaan om ander te dreig om hul eie radikale geloof te volg. Die beweging is ook anti-Christelik en anti-Westers en het probeer om mense te verhoed om hospitale of skole wat hulle as sekulêr en anti-Islamities beskou, by te woon. Hierdie gedrag het 'n groot deel van die plaaslike bevolking vervreem in plaas daarvan om hulle na Ahlu Sunnah Wa-Jamo te bekeer, sodat die lede van die beweging weggebreek en hul eie plekke van aanbidding gevorm het. Met verloop van tyd het die groep toenemend gewelddadig geraak: dit het gevra dat die sharia-wetgewing in die land geïmplementeer moes word, die Mosambiekse regering nie meer erken het nie, en hulle het geheime kampe begin vorm in die distrik Macomia, die distrik Mocímboa da Praia en die distrik Montepuez. Daar is Ansar al-Sunna-militante opgelei deur oud-polisiemanne en voormalige wagte wat afgedank is en wrokke teen die regering gehou het. Die beweging het ook met ander Islamitiese militante in Oos-Afrika kontak gemaak, en volgens berigte is al-Shabaab-opleiers van Somalië, Tanzanië en Kenia gehuur. Hierdie al-Shabaab-opleiers het egter as huursoldate opgetree en het Ansar al-Sunna nie gehelp nie uit werklike verbande tussen al-Shabaab en Ansar al-Sunna, maar weens die betaling wat hulle van laasgenoemde ontvang het. Sommige van die Ansar al-Sunna-militantes het ook na die buiteland gereis om direkte opleiding deur ander militante groepe te ontvang.
Die militante is nie verenig nie, maar word in verskillende selle verdeel wat nie blyk om hul optrede te koördineer nie. Teen Augustus 2018 het die Mosambiekse polisie ses mans geïdentifiseer as leiers van die militante in Cabo Delgado: Abdul Faizal, Abdul Raim, Abdul Remane, Ibn Omar, "Salimo" en Nuno Remane. Ansar al-Sunna finansier homself deur heroïen, smokkelhandel en ivoorhandel.
Hoewel godsdiens 'n fundamentele rol in die konflik speel, meen ontleders dat die belangrikste faktore in die opstand wydverspreide sosiale, ekonomiese en politieke probleme in Mosambiek is. Werkloosheid en veral jeugwerkloosheid word beskou as die belangrikste oorsake vir die inwoners om by die Islamitiese rebelle aan te sluit. Toenemende ongelykhede het daartoe gelei dat baie jongmense maklik deur so 'n radikale beweging aangetrek word,   omdat Ansar al-Sunna belowe dat die vorm van Islam as 'n teenmiddel teen die bestaande "...korrupte, elitistiese heerskappy sal dien."
Galápagos-eilande
Die Galápagos-eilande (Spaans: Islas Galápagos [ˈislas gaˈlapaɣos], van galápago, "saal"—na die doppe van die Galápagos-skilpaaie, amptelik Archipiélago de Colón) is 'n argipel bestaande uit vulkaniese eilande wat om die ewenaar versprei is, 906 kilometer (563 myl) wes van kontinentale Ecuador in die Stille Oseaan (0° O, 91° W). Die groep bestaan uit 13 hoofeilande, ses kleiner eilande, 107 rotse en baie klein eilande.
Die Galápagos-eilande is geleë op 'n geologiese "hot spot": 'n plek waar die aarde se kors van benede deur 'n opwelling van abnormaal warme rots binne-in die aarde se mantel gesmelt word en vulkane gevorm word. Daar word gereken dat die oudste eiland tussen 5 en 10 miljoen jaar gelede gevorm is. Die jongste eilande, Isabella-eiland en Fernandina-eiland, is steeds besig om gevorm te word, met die mees onlangse vulkaniese uitbarsting in 2005.
Die Galápagos-argipel vorm 'n provinsie van Ecuador, 'n land in Noordwes-Suid-Amerika en die eilande is almal deel van Ecuador se nasionale parkstelsel.
Die eilande is beroemd vir hulle tallose endemiese spesies en die studies deur Charles Darwin wat tydens die reistog van die Beagle daar uitgevoer is. Dié studies het bygedra tot die vorming van Darwin se teorie van evolusie deur natuurlike seleksie. Die Galápagos-eilande is in 1978 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.
Administrasie
Die Galápagos-provinsie bestaan uit drie kantonne:
Radio
Radio is draadlose telekommunikasie. Dit is 'n tegniek om met radiogolwe draadloos boodskappe vanaf die stuurder na die ontvanger oor te dra.
Die grootste ontwikkeling van radio het egter eers van ongeveer 1920 af plaasgevind, toe elektroniese versterkingstegnieke algemeen begin gebruik is. Sedertdien het radio 'n belangrike plek in die samelewing ingeneem, in sowel die vorm van radio- as televisie-uitsendings (televisie maak in wese ook van radiotegniek gebruik), en ook in die vorm van radiotelekommunikasie.
'n Radiostelsel bestaan uit minstens een sender en een ontvanger waartussen golwe gestuur word. Vir spraak en musiek word hierdie golwe gemoduleer en daarvoor word AM en FM (amplitude- en frekwensiemodulasie) asook die moderne pulsmodulasie (PM) gebruik.
AM en FM
Aanvanklik vind klankoordrag plaas deur die amplitude van die dragolf te varieer. Die variasie is eweredig ten opsigte van die amplitude van die draende klanksien. Hierdie modulasievorm word amplitudemodulasie, of kortweg AM genoem.
Edwin Armstrong ontdek 'n beter metode om die dragolf te moduleer: deur nie die amplitude nie, maar die frekwensie van die dragolf met die amplitude van die sein te varieer, ontstaan frekwensiemodulasie (FM).
FM is minder gevoelig vir steurings as AM en lewer hoëtrou-klank.
Digitale oorskakeling
Hoewel meeste radiouitsendings steeds analoog plaasvind (AM of FM), sal dit in die toekoms slegs digitaal gestuur word. Dit sal die gehalte van die klank verder verbeter en meer radiospektrum vir ander gebruike beskikbaar maak.
Dit is ook moontlik om radiostasies op die Internet te luister. Hierdie uitsendings maak nie van radiogolwe gebruik nie, maar van die internetverbinding tussen rekenaars, wat digitale inligting na mekaar stuur. Hierdie verbinding kan egter steeds draadloos wees, en dus van radiogolwe gebruik maak.
Ontwikkeling
Hy het onder meer in 1888 met twee paraboliese weerkaatsers daarin geslaag om seine oor 'n kort afstand oor te dra. Om dit te doen, het hy 'n vonk in die brandpunt van een van die weerkaatsers opgewek, waardeur 'n vonk tussen twee elektrodes in die brandpunt van die ander weerkaatsers gespring het (vonksender). Met dergelike eksperimente kon Hertz die voorspellings bewaarheid van die persoon wat die elektromagnetiese golfteorie geformuleer het, naamlik James Clerk Maxwell (1831 - 1879).
Hertz se send- en ontvangstoestelle het egter 'n beperkte vermoë gehad en prakties georiënteerde fisici soos Nicola Tesla (1856-1943), Guglielmo Marconi (1874-1 937), Karl Ferdinand Braun (1850- 1918) en Aleksandr Popov (1859-1906) was die persone wat die ontwikkeling verder gevoer het. In 1897 het Marconi byvoorbeeld 'n radio-ontwikkelingsmaatskappy gestig, en in 1898 het Popov ŉ stelsel voltooi waardeur verbinding tussen oorlogskepe en die land bewerkstellig is.
Inmiddels is die koherer uitgevind, 'n glasbuis met ystervylsels waarvan die elektriese weerstand verander het by die ontvangs van 'n sein (golf). Met behulp van 'n koherer en 'n vonksender het Marconi daarin geslaag om 'n morsekode 3 200 km ver te stuur en te ontvang. Hierdeur het ŉ wêreldwye belangstelling in radio ontstaan en verdere ontwikkeling het vinnig plaasgevind. Marconi het veral groot bevrediging gesmaak toe hy ŉ transatlantiese uitsending kon waarneem, strydig met die voorspellings dat golwe nie verder as ongeveer 300 km gesend kon word nie. Dit het tot die ontdekking van die ionosfeer gelei.
'n Werklike groot sprong vorentoe is geneem met die ontwikkeling van vakuumelektronbuise deur sir Ambrose Fleming (1849-1945) en Leede Forest (1873-1961). Daarmee het die elektroniese versterking van seine en die bou van ossillators moontlik geword. Ossillators het vonksenders heeltemal verdring aangesien dit golwe van 'n spesifieke frekwensiegebied kon uitsend en selektiwiteit daardeur bevorder is.
Deur sendantennes te gebruik wat by die golflengtes aangepas is, kon sterk gekonsentreerde golwe gestuur en uiters selektief ontvang word. Die belangrikste ontwikkeling wat buise egter meegebring het, was die sogenaamde modulasie van golwe, waarmee byvoorbeel spraak gesend kon word. In 1915 is die eerste spraakseine versend en dieselfde beginsels wat toe vir die modulasietegniek opgestel is, geld vandag nog. Spraakgolwe (geluidsgolwe) kan nie regstreeks gestuur word nie.
Om spraak oor te dra, word konstante, hoëfrekwensiegolwe (dragolwe) uitgesend en dan gemoduleer. Modulasie vind plaas deur middel van geluidsgolwe wat met behulp van 'n mikrofoon in elektriese spanningsveranderings omgesit word. Die spanningsvariasies word dan by die hoëfrekwensie-spanningsvariasies van die dragolf gevoeg, wat meebring dat die amplitude (golfgrootte of seinsterkte) van die dragolf in ooreenstemming met die oudiogolwe varieer.
By die ontvanger word die dragolf dan gedemoduleer (gelykgerig en gefiltreer) en die oudiogolf deur 'n klankversterker versterk. Spoedig het radio-omroep tot stand gekom en sendstasies is oor die hele wêreld opgerig. Afgesien van militêre en navigasiekommunikasie is radio vir vermaaklikheidsprogramme gebruik en die "kommunikasie-ontploffing" het begin. Na 1930 is die beroemde super-heterodienontvangers in gebruik geneem waarmee 'n uitstekende selektiwiteit sowel as 'n sensitiwiteit moontlik gemaak is.
Dit het die kommersiële gebruik van lang-, medium- en kortgolfbande geweldig gestimuleer. Nog voor die Tweede Wêreldoorlog is die eerste mikrogolwe (frekwensie 1,7 GHz, golflengte 18 cm) opgewek en het radar en radiosterrekunde 'n werklikheid geword. Veral radarontwikkeling is gedurende die Tweede Wêreldoorlog gestimuleer en ironies genoeg het radio-ontwikkeling oor die algemeen heelwat aan die oorlog te danke. Afgesien van die bestaande AM-netwerke is FM-netwerke na die Tweede Wêreldoorlog opgerig en feitlik steuringsvrye kommunikasie het moontlik geword.
Moderne apparatuur
Met 'n radiosender word kragtige elektromagnetiese golwe (sinusgolwe) met 'n konstante frekwensie (dragolwe) opgewek, wat as "draer" van die eintlike informasie, soos morsekode, spraak of musiek, dien. Die inligtings - of oudiosein word in die sender se mengtrap (menger) tot die dragolf toegevoer en dit staan bekend as modulasie. Modulasie kan amplitudemodulasie (AM), frekwensiemodulasie (FM) of pulsmodulasie (PM) omvat.
Tipiese AM-dragolffrekwensies wissel van 100 kHz tot ongeveer 1 500 kHz. (1 Hz = 1 hertz en dit is gelyk aan een trillingsperiode of siklus per sekonde. Verder is 1 000 Hz = 1 kHz, 1 000 kHz = 1 MHz en 1 000 MHz = GHz, waar k = kilo, M = mega en G = giga.) Oudiofrekwensies wissel tussen 20 Hz en 20 kHz. Dit blyk dat wanneer 'n dragolf met 'n oudiogolf gemoduleer word, 'n frekwensie verkry word wat gelyk is aan die saamgestelde frekwensie van die dragolf en die modulasiegolf.
Wanneer 'n dragolf van 1 000 kHz met byvoorbeeld 'n oudiogolf van 5 kHz gemoduleer word, bestaan die totale uitsending uit frekwensies tussen 995 kHz en 1 005 kHz. Die sogenaamde bandwydte van die 1 000-kHz-kanaal is dus 10 kHz. 'n Golfband tussen 100 kHz en 1 500 kHz kan dan uit 140 kanale bestaan wat elk 10 kHz "wyd" is. Die bandwydte van die totale radiospektrum, dit wil sê alle elektromagnetiese golwe wat vir radio gebruik kan word, wissel van ongeveer 1 kHz tot 300 GHz.
Die owerhede het dus 'n enorme taak om die ongeveer 300 000 miljoen frekwensies in kanale op te deel wat deur die samelewing benut kan word. 'n Bandwydte van 10 kHz beteken dat musiek byvoorbeeld geen hoër tone as vyf kHz moet bevat nie (hoë frekwensies lewer hoë tone en lae frekwensies lae tone). Musiek van hoë kwaliteit kan slegs deur middel van 'n FM-stelsel uitgesend word aangesien die dragolffrekwensie 100 MHz en die bandwydte ongeveer 200 kHz is.
Vir die uitsending van televisieseine is 'n baie wye band (ongeveer 4,2 MHz) nodig, terwyl dit vir spraak (telekommunikasie) slegs 3 kHz en vir teks so min as 120 Hz hoef te wees.
In die verskillende stelsels moet daar ook maatreëls teen die interferensie van dragolwe getref word. So kan twee dragolwe van 1 000 kHz en 2 001 kHz byvoorbeeld meng en 'n verskilfrekwensie van 1 001 kHz lewer, wat deur 'n ontvanger ontvang kan word wat op 1 000 kHz ingestem is. In so 'n geval ontstaan daar 'n steuring (fluittoon) in die ontvanger.
Senders
'n Radiosender het drie essensiële onderdele, naamlik 'n ossillator, waarmee die dragolf opgewek word, 'n menger vir die modulering van die dragolf, en ŉ versterker waarmee die gemoduleerde golf versterk word. Die versterkingsvermoë van senders wissel tussen 50 en 300 kW (kilowatt), hoewel daar ook senders met 'n vermoë van 1000 kW is. Hoewel radiobuise grootliks deur halfgeleiers vervang is (transistors, ensovoorts) word dit steeds by senders gebruik omdat dit baie betroubaar is (dit kan hoë strome en temperatuur goed weerstaan).
Antennes
Antennes word so ontwerp dat dit optimaal geskik is vir die send en ontvangs van 'n bepaalde frekwensies of frekwensiebande. Uitsending en ontvangs word byvoorbeeld beïnvloed deur die vorm en afmetings van antenne-elemente en dit moet eweredig aan die golflengte van die betrokke golwe wees. Die lengte van 'n golf word bepaal uit die vergelyking v = c/λ, waar v die frekwensie, λ die golflengte en c 'n konstante (die voortplantingsnelheid van elektromagnetiese golwe: 300 000 km/s) is.
Ontvangers
Aangesien 'n radio 'n hele aantal verskillende frekwensies kan ontvang, moet die versterkers in die radio almal wyebandversterkers wees (die frekwensies almal ewe goed versterk). Sulke versterkers is egter baie duur en daarom word die inkomende sein met die van die lokale ossillator gemeng, waardeur 'n golf opgewek word wat deur ŉ goedkoper tussenversterker (smalband) versterk kan word. Ontvangers het gewoonlik ook AFC-kringe (outomatiese frekwensiebeheer) en AVA-kringe (outomatiese versterkingsbeheer).
Die AFC-kring help die instemmer om op 'n bepaalde sein ingestem te bly, al sou die sein effens van frekwensie verander as gevolg van die temperatuurveranderings van komponente, ensovoorts. Die AVR-kring beheer die seinsterkte nadat die sein ontvang is. Die seinsterkte van uitgesende seine wissel van plek tot plek en kan veroorsaak dat die radio dit oneweredig versterk. In die demodulator of detektor word die oudiogolf van die dragolf geskei. Die dragolf word uitgefiltreer (weggevoer) terwyl die oudiosein deur die klankversterker versterk word.
Stereoradio
In sommige lande word stereofoniese uitsendings gedoen. By die stelsel word voorsiening gemaak vir die send en ontvang van twee kanale, die sogenaamde linkerkanaal (L) en die regterkanaal (A), waardeur byvoorbeeld die gehalte van musiek wat uitgesend word, baie verbeter word. Vir stereo-uitsendings word ŉ FM-sender van 'n ekstra modulator, 'n sogenaamde stereokodeerder, voorsien. Die stereokodeerder sorg dat die regte balans tussen die twee kanale gehandhaaf word en moduleer die dragolf dus met twee seine. Die FM-stereo-ontvanger het 'n dekodeerkring waarin die seine na die L- en die A-kanaal van die klankversterker gevoer word.
Multipleksstelsels
In multipleksers word 'n ander vorm van modulasie, naamlik pulsmodulasie, gebruik. Pulsmodulasie is veral nuttig in die telekommunikasie waar nie slegs gesprekke en beeld uitgesend word nie, maar ook rekenaargegewens. By pulsmodulasie word 'n dragolf in baie kort pulse, in ooreenstemming met die pulswydte, uitgesend. As die dragolwe egter op die konvensionele manier per frekwensiebande gestuur word, bly die aantal beskikbare frekwensiebande steeds beperk.
Die demultiplekser ontvang dan die pulse in dieselfde volgorde, dit wil sê dit moet met die versend-multiplekser gesinchroniseer wees. Die rotasie in die multiplekser en die demultiplekser vind so vinnig plaas dat dit vir die ontvanger (by 'n spesifieke kontak) voorkom asof hy 'n ononderbroke sein ontvang. Op hierdie manier kan tot 100 000 gesprekke gelyktydig deur 'n enkele kanaal gestuur word. Waar 'n frekwensieband van tussen 100 en 110 MHz dus slegs 101-MHz-kanale beskikbaar gehad het, word dit nou uitgebrei na 'n miljoen kanale.
Radiokommunikasie
Radiogolwe bereik teenswoordig nie alleen die mees geïsoleerde plekke op aarde nie, maar ook ruimtevaartuie in die uithoeke van die sonnestelsel. Die golwe het, danksy die elektronika, ontwikkel tot 'n universele inligtingsvervoermiddel. Desondanks word die bestaande frekwensiegebiede (kanale) reeds oorlaai en word daar, veral in die telekommunikasie, gewerk aan die ontsluiting van die mikrogolfgebied (met golflengtes korter as 1 mm, byvoorbeeld 300 GHz en hoër).
Die bestaande kanale word wel uitgebrei met behulp van multi- en demultipleksers, maar die apparaat is baie gekompliseerd. Dit word nietemin suksesvol gebruik en verlig die kommunikasiedruk terwyl daar met 'n baie belowende tegnologie geëksperimenteer word, naamlik glasveseloptika met lig as dragolfmedium.
Soorte radiokommunikasie
Die radiotelegraaf word vir die send van morsekodeboodskappe gebruik. Die sein word nie gemoduleer nie en die punte en strepe van die kode word in kort en lang golfpulse uitgestuur. Op see word 'n 500-kHz-dragolf gebruik vir byvoorbeeld die uitsend van die noodsein SOS (... --- ... ). In aangepaste vorm word die radiotelegraaf vir die send van teleksboodskappe gebruik. Die enkele sleutel waarmee byvoorbeeld morsekodes uitgestuur word, word deur 'n toetsbord op ŉ spesiale tikmasjien vervang.
Aan die ontvangkant word die uitgesaaide kode outomaties gedekodeer en die boodskap in woorde deur 'n aangepaste tikmasjien uitgetik. Die radiotelefoon ("walkie-talkie") bestaan uit 'n sender en 'n ontvanger waarby 'n dragolf deur byvoorbeeld spraak gemoduleer word. Die radio het vinnig ontwikkel tot die tweerigtingradio's wat in die 1970's, veral tussen voertuie, gebruik is. Die radiotelefoon word ook in kombinasie met die gewone telefoon as 'n mobilofoon gebruik.
Dit stel 'n persoon byvoorbeeld in staat om selfs vanuit sy motor met iemand oorsee te kommunikeer. Die bekendste radiotoepassing is egter radio-omroep, waarby 'n enkele, kragtige sender vir algemene uitsendings gebruik word. Daarvan spreek die talle nasionale en handel senders oor die hele wêreld. Die gewildste frekwensiebande is teenswoordig die AM-medium- en kortgolfbande tussen 100 en 1 600 kHz, en die FM-bande tussen 88 en 108 MHz.
Nog 'n radiotoepassing is amateurradio, 'n stokperdjie waarmee kommunikasie tot in die uithoeke van die aarde onderhou word. Radio-amateurs gebruik ook die medium- en kortgolfbande, en veral mediumgolwe geniet voorkeur vanweë die groot reikafstand. Die lang (ongeveer 1 km) golwe weerkaats om die beurt tussen die aarde en die ionosfeer en stel 'n radioamateur in staat om op redelik eenvoudige maniere baie groot reikafstande te verkry.