Elizabeth_Kotze
Kortverhale
Halfkrone vir die nagmaal word in 1983 met die Eugène Maraisprys bekroon en is ook haar debuut as belangrike kortverhaalskrywer. Meeste van hierdie verhale het voorheen in tydskrifte verskyn. Dit is veral die lewenskragtige weergawe van die taal van die streek en die lewens en kultuur van die mense van die Weskus wat indruk maak. Gewone mense se lief en leed word ingeklee met universele betekenis. Dis ’n harde wêreld en lewe wat hier beskryf word, met oorlewing wat die leefwyse bepaal. Tog word hierdie wêreld sonder sentiment of nostalgie geskets, sodat die leser meeleef in die verhaal en met die mense.In Bloedige dag is die Weskus-vrou Lya Solms die hoofkarakter. Sy bring ongeluk oor die huis omdat sy die vuurgees gevloek het, want daarna het Jakkie se beentjies uitgeteer, hul melkkoei is deur die weerlig doodgeslaan en hulle het verarm. Eindelik brand ook hulle huis af, waarna sy besluit dat haar skuld nou vereffen is. Daarna kry sy vele geskenke en gawes van die bure wat soveel beter is as wat sy voor die brand gehad het en selfs ’n nuwe huis. Hier raak haar nuwe tafeldoek aan die brand en sy gooi die melk wat die buurvrou gebring het oor die tafeldoek en op die slagoffer, klein Jakkie. Hierdie is ’n laaste plengoffer aan die vuurgees en sy kan dit besweer met melk, ’n teken van voorspoed. By Franken se pan is ’n hoogtepunt in die bundel en ook die langste verhaal, wat strek oor ’n periode van sewentig jaar. Dit begin met die ou Frankens se werk by die soutpanne en eindig met hulle kinders, Heila en Jiems, reeds baie oud en krom getrek van rumatiek. Deur die jare raak die soutwerkers al minder, verarm die gemeenskap en word hulle al hoe meer afgesluit van die buitewêreld. Na sy ouers se dood trou Jiems met Sielie en na Sielie se dood trou hy teen sy sewentigste jaar met die veel jonger Makkie Dixon, ’n huwelik wat nie Heila se goedkeuring wegdra nie. Sy behandel dan ook vir Makkie as ’n buitestaander en woon nie eens die troue by die kerk by nie. Eindelik is dit net hulle drie wat by die soutpan agterbly en staar hongersnood hulle in die gesig. Makkie bring uitkoms deur brood te bak in ’n vleispot wat toegedraai is in ’n goiingsak. Hierdie subtiele verhaal beeld uit hoe rasse- en karakterverskille onbelangrik raak sodra mense moet saamstaan om te kan oorleef. Die treffende milieu-beskrywings skep deurgaans die regte atmosfeer, terwyl die aftakeling en verval van die gemeenskap doeltreffend op verskeie maniere beskryf word. In Halfkrone vir die nagmaal wil die jong Frits dolgraag die basaar op die Saterdag voor nagmaal bywoon, waar hy lekkergoed kan eet en pryse kan wen met skiet. Hy beplan haarfyn en gaan dan saam met Dampies op die visserskuit en vang dan vir ’n week lank eers vis en daarna kreef sonder om te rus. Hulle kom eers op die Saterdagoggend van die basaar tuis. Die geld wat hy huis toe bring, is so baie dat sy pa verbaas is daaroor. Frits vra verlof om die perd te gebruik om basaar toe te gaan en sy pa stem in, maar wanneer hy skoon gewas is en uitgevat in sy beste klere, gee sy pa van al daardie geld vir hom net ’n sjieling. Dit is veels te min om die basaar te geniet en Frits trek sy klere uit en gaan lê teleurgesteld in sy kamer. Benewens die sterk verhaalelement munt hierdie verhaal verder uit in sy beskrywing van die intieme verhouding wat daar tussen die mens en die natuur heers. Noemenswaardig is ook Die jaar van die groot reëns. Verhale soos Man van die sensus, Pouveer en Die erfdeel styg egter nie uit bo die vlak van die populêre tydskrifverhaal nie. Hierdie boek word in Nederlands vertaal.