cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Doug Hurley
Hy was ook die eerste marinier om die F/A-18E/F Super Hornet te vlieg.
William Ashton
Hoewel daar nooit enige werklike rusie ontstaan nie, voel Ashton nie heeltemal gelukkig oor sy samewerking met Moffat op Kuruman nie. Hy stem nie saam met sekere aspekte van die organisasie van die sendingstasie nie en voel ook gebelg oor die feit dat sy aandeel aan die vertaling deur sowel die direkteure van die Genootskap as die publiek geringgeskat word. In 1864 verhuis hy van Kuruman na Likhatlong (tans Delportshoop) aan die westelike oewer van die Hartsrivier, maar keer in 1871 na Kuruman terug.
In 1873 word besluit om die Moffat-inrigting vir die opleiding van swart onderwysers van Shoshong, waar dit onder leiding van John Mackenzie van stapel laat loop is, na Kuruman te verskuif. Die taak om die gebou te begin word aan Ashton opgedra, maar die werk word heelwat vertraag deur die teenkanting van J.S. Moffat, Robert se seun, wat met Ashton en later ook met Mackenzie bots toe laasgenoemde in 1876 aankom om die werk oor te neem. In daardie jaar verhuis Ashton, wat toe die senior sendeling van die LSG in Suid-Afrika is, na Barkly-Wes waar hy tot feitlik die laaste dag van sy lewe arbei. Hy skryf Warning; large drops before the coming storm (Kaapstad, 1855), waarin hy die aandag vestig op die Boere se planne met die Betsjoeana-stamme en daarop aandring dat Brittanje hulle moet beskerm.
Ashton trou eers met Sarah Dixon, wat in 1859 oorlede is. Hulle het vier kinders: twee seuns en twee dogters. Hy trou daarna met Cathrine Henslie en hulle het twee seuns. Ná haar dood in 1879 trou hy met Martha Jane Hardy (oorlede 1928), wat hom oorleef. Geen kinders word uit hierdie huwelik gebore nie.
Dahme-Spreewald
Dahme-Spreewald (amptelik: Landkreis Dahme-Spreewald, Neder-Sorbies Wokrejs Dubja-Błota) is 'n administratiewe distrik in die suidooste van die Duitse deelstaat Brandenburg. Die distrik strek van die suidoostelike stadsgrens van Berlyn tot in die Spreewald en die uitlopers van die Lae Fläming (Niederer Fläming).
Sycon
Sycon is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Sycettidae.
Dahme-Spreewald
Die distrik Dahme-Spreewald is ingevolge administratiewe hervormings amptelik op 6 Desember 1993 gevorm met die samesmelting van drie kleiner vroeëre distrikte (Königs Wusterhausen, Luckau en Lübben), drie stede (Lieberose, Märkisch Buchholz en Golßen) en tien nedersettings (Blasdorf, Doberburg, Jamlitz, Leeskow, Plattkow, Speichrow, Telz, Trebitz, Ullersdorf en Wernsdorf).
Die voormalige lughawe Berlyn-Schönefeld (tans die snelste groeiende in Duitsland met 12,7 miljoen passasiers in 2018 ) is hier buite die nedersetting Schönefeld geleë, net soos die nuwe lughawe Berlyn-Brandenburg Internasionale Lughawe wat op 31 Oktober 2020 geopen is. Die suide van Dahme-Spreewald het 'n sterk agrariese karakter as een van die belangrikste produsente van groente in Duitsland wat onder die internasionaal beskermde handelsmerk Spreewald bemark word, terwyl ook toerisme 'n belangrike bron van inkomste geword het, onder meer danksy die groeiende gewildheid van plaasvakansies.
Ekonomie
Die belangrikste ekonomiese sektore is lug- en ruimtevaart, logistiek, biotegnologie, metaalverwerking, toerisme en voedselvervaardiging. Die distrik se sowat 14 000 klein en middelgroot ondernemings het in 2017 werk aan 60 900 mense verskaf.
Ingewandskoors
[[Lêer:Fievre typhoide.png|duimnael|400px|Voorkoms van ingewandskoors:
]] Ingewandskoors (ook bekend as buiktifus wat egter verwarring skep deurdat dit soos 'n onverwante siekte Tifus klink) is 'n siekte wat veroorsaak word deur die bakterium Salmonella typhii.
Verspreiding
Dit kom wêreldwyd algemeen voor en word versprei deur water of voedsel wat besmet is met die ontlasting van 'n persoon wat daarmee aangesteek is.
Simptome
Na 'n persoon aangesteek het kry hy simptome wat 'n hoë koors van 39 ° tot 40 °C wat stadig styg, 'n stadige polsslag (bradikardie), swakheid, kopsere, gebrekkige aptyt, ernstige diarree, maagkrampe, en 'n uitslag wat bestaan uit plat, rooskleurige vlekke – ook roosvlekke genoem. Uiterste simptome soos gaatjies in die ingewande of bloeding, hallusinasies en verwarring is ook moontlik.
Behandeling
In minder welgestelde lande word, nadat malaria, disenterie of longontsteking as oorsake uitgeskakel is, 'n terapeutiese toediening van chlooramfenikol gegee terwyl daar gewag word op die resultate van die Widal-toets en bloedkulture. Ingewandskoors kan noodlottig wees. Antibiotika soos ampisillien, chlooramfenikol, trimetopriem-sulfametoksasool en siprofloksasien word algemeen ingespan om ingewandskoors te behandel.
Asimptomatiese draers
Dit kan ook gebeur dat mense asimptomatiese draers van ingewandskoors kan word, wat geen uiterlike simptome vertoon nie, maar in staat is om ander aan te steek.
In 1907 het Mary Mallon die eerste Amerikaanse draer geword om geïdentifiseer te word. Tussen 1901, toe Mary haar eerste aanval van ingewandskoors gehad het, en 1907 het sy in vier verskillende huishoudinge gewerk as kok. In elk van die huise het sy lede van die gesin aangesteek, soms met noodlottige gevolge. Sy het by hospitale as kok gewerk en was dan ook verantwoordelik vir ingewandskoors wat skielik uitbreek. Daar word vermoed dat sy tot 2 000 mense in haar lewe besmet het met die kiem.
Ongeveer 5% van die mense wat ingewandskoors opdoen, word as sulks draers van die siekte nadat hulle herstel het.
Tydsduur
As ingewandskoors nie behandel word nie kan dit aangaan vir drie weke tot 'n maand. Sterfgevalle kom voor in tussen 10% tot 30% van onbehandelde gevalle. Inentings vir ingewandskoors is beskikbaar en word aanbeveel vir mense wat in streke reis waar die siekte algemeen voorkom (veral Asië, Afrika en Latyns-Amerika).
Ingewandskoors het al die lewens van verskeie beroemde mense geëis, onder andere Franz Schubert, Mark Hanna en Wilbur Wright.
Þorsteinn Bachmann
Þorsteinn Bachmann (gebore 25 Oktober 1965) is 'n Yslandse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Life in a Fishbowl (2014), Under the Tree (2017), en Let Me Fall (2018), en in die televisiereeks Ófærð (2015).
Sekstant (sterrebeeld)
Die Sekstant (Latyn: Sextans) is ’n klein sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is in 1687 deur die sterrekundige Johannes Hevelius voorgestel en is genoem na die meetinstrument sekstant, wat hy dikwels in sy waarnemings gebruik het.
Ruimtevoorwerpe
Die Sekstant dek ’n taamlik yl, dowwe deel van die hemelruim. Dit het net een ster met ’n helderheid van groter as 5 mag, Alpha Sextantis (4,49 mag). Daar is ’n paar dubbelsterre soos Gamma, 35 en 40 Sextantis, asook ’n paar veranderlike sterre soos Beta, 25 en 23 Sextantis.
Vlag van El Salvador
Simboliek
Volgens die huidige interpretasie dui die kleure aan:
Bou-wit-blou
Die kleurkombinasie van blou-wit-blou is afgelei van die vlag van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika. Die Federale Republiek van Sentraal-Amerika was ’n federasie van Sentraal-Amerikaanse state wat van 1823 tot 1841 bestaan het. Die land het ’n blou-wit-blou vlag gebruik met die land se nasionale wapen in die middel van die wit baan. Die blou-wit-blou is gebaseer op die vlag van Argentinië omdat Argentinië die eerste land was wat onafhanklikheid verkry het van Spaans-Amerika. Naas dit het die kleurvolgorde die volgende voorgestel: die ligging van die "suiwer" (wit) Amerika tussen die Atlantiese en die Stille Oseane.
Dit is opmerklik dat die simboliek van die vlag van El Salvador steeds verwys na die ligging van die land tussen die twee oseane, terwyl die land slegs aan een oseaan ’n kuslyn het.
Nasionale wapen
Die wapen van El Salvador stem redelik ooreen met die wapen van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika. Dit vertoon enersyds geografiese elemente wat moet simboliseer dat Sentraal-Amerika baie vulkane het en tussen twee oseane geleë is. Andersyds vertoon dit vryheids- en gelykheidsimbole soos die frigiese mus, die reënboog en die driehoek.
Dios, Union, Libertad
In militêre vlae van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika het dikwels die leuse "DIOS, UNION, LIBERTAD" ("God, Eenheid, Vryheid") gestaan. Hierdie liberale leuse verwys na die katolieke geloof en die wens van die Criollo-ondernemers en koopliede wat vir beter omstandighede in terme van vryheid, vryhandel en die handhawing van die maatskaplike stabiliteit. El Salvador het die leuse later oorgeneem as nasionale leuse.
Ontwerp
Die Bandera magna het deurgaans ’n ongewone hoogte-breedteverhouding van 189:335. Volgens die Salvadoraanse wet moet hierdie vlag 3,35 meter breed en 1,89 meter lank wees, maar daar mag van die afmetings afgewyk word indien die omstandighede dit vereis. Presies in die middel van die Bandera magna is die nasionale wapen.
Die ander twee variante het ’n hoogte-breedteverhouding van 3:5. Die drie bane is ewe wyd en elkeen neem dus een derde van die vlag in beslag.
Die eerste Salvadoraanse vlag
Die elites van San Salvador en San Vicente het hulle in 1822 onafhanklik van Meksiko verklaar. Hulle wou Sentraal-Amerika in een onafhanklike staat verenig. Hulle het in Februarie 1822 ’n blou-wit-blou aangeneem wat geskoei is op die Argentynse vlag. Hoewel El Salvador nog nie bestaan het nie kon die opstandelinge beskou word as die voorlopers van El Salvador en die vlag wat hulle aangeneem het as die eerste ‘Salvadoraanse’ vlag. Die opstandelinge het in hul opstand geslaag en in 1823 is die Federale Republiek van Sentraal-Amerika gestig. Op 5 Maart 1824 is El Salvador amptelik gestig as ’n deelstaat van die federasie. Die Salvadoraanse wapen is in die middel van die vlag geplaas en hierdie vlag sou — ook na onafhanklikheid in Januarie 1841 — tot 1865 in gebruik bly, waarby opgemerk moet word dat die afgebeelde wapen wel by tye aangepas is.
Vlae van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika
Die huidige vlag van El Salvador is in feite afgelei van die vlag van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika wat op sy beurt weer beïnvloed is deur die Salvadoraanse opstandelinge wat Sentraal-Amerika wou verenig. Hierdie vlag het bestaan uit drie horisontale bane in blou-wit-blou, met die nasionale wapen in die middel. In die periode van die bestaan van die federasie (1823–1841, vanaf 1825 bekend as die Federale Republiek van Sentraal-Amerika) was die Salvadoraanse vlag die deelstaatvlag en die federale vlag die nasionale vlag.
Die ander lande wat uit die federasie ontstaan het (Costa Rica, Guatemala, Honduras en Nicaragua) het elk ook hul vlae op die vlag van die Federale Republiek van Sentraal-Amerika gebaseer. Die vlae van hierdie lande bestaan ook uit die blou-wit-blou. Slegs Costa Rica het rooi tot die vlag toegevoeg en die vlag van Guatemala is vertikale bane.
Die Salvadoraanse Stars and Stripes
Tussen 1865 en 1912 het die land ’n reeks ander vlae, wat baie lyk soos die vlag van die Verenigde State, gebruik, daarom is daar soms verwys na die Salvadoraanse Stars and Stripes. Die vlag het nege horisontale bane in blou en wit gehad met ’n rooi skildhoek en ’n aantal vyfpuntige wit sterre. Die rooi blok in die skildhoek wat altyd vierkantig en die aantal sterre het ooreengestem met die aantal departemente waarin die land onderverdeel was. Omdat ’n aantal departemente deur splitsing uitgebrei het, het die aantal sterre ook verander.
Die eerste Stars and Stripes is in April 1865 aanvaar. Dit het nege sterre bevat in drie rye van drie elk as verwysing na die departemente Chalatenango, Cuscatlán, La Libertad, La Paz, San Miguel, San Salvador, Santa Ana, San Vicente en Sonsonate.
In Junie 1865 is die aantal departemente, en dus die aantal sterre op die vlag, uitgebrei na elf (La Unión en Usulután is gestig) waarna daar in 1869 nog een bygekom het (Ahuachapán). Die vlag van 1869 het dus twaalf sterre in drie rye van vier getoon. In 1873 het daar nog ’n departement bygekom (Cabañas) en een ster is by die middelste ry gevoeg.
In 1875 sou die aantal sterre uitgebrei word na veertien omdat die veertiende departement gestig is (Morazán, tot 1877 bekend as Gotera). Dit was die laaste toevoeging van ’n departement. Die sterre is in drie rye geplaas, twee van vyf met een van vier in die middel. Daar was ook ’n variant in omloop met vier rye van 4-3-4-3 sterre.
Hierdie laaste vlag sou tot in 1912 in gebruik bly totdat dit vervang is deur die huidige vlag. Tussendeur war die vlag egter een maand buite gebruik. In 1896 het El Salvador saam met Honduras en Nicaragua die Federale Republiek van Sentraal-Amerika gevorm. Hierdie republiek het op 2 November 1898 ’n eie vlag in gebruik geneem wat ook as die vlag van El Salvador gedien het. In dieselfde maand is die republiek egter ontbind en op 1 Desember is die Salvadoraanse vlag van 1875 weer in gebruik geneem.
Chester A. Arthur
Chester Alan Arthur (5 Oktober 1829 – 18 November 1886) was die 21ste President van die Verenigde State. Arthur het president geword nadat James Garfield deur 'n sluipmoordenaar vermoor is.
Arthur is in Fairfield, Vermont, gebore, het in die staat New York grootgeword en het in New York as regspraktisyn gepraktiseer. Hy het gedien as kwartiermeester-generaal van die New York Milisie tydens die Amerikaanse Burgeroorlog. Na die oorlog het hy meer tyd aan New York se Republikeinse politiek gewy en vinnig in Senator Roscoe Conkling se politieke organisasie vooruitgegaan. President Ulysses S. Grant het hom in 1871 in die pos van hoof belastinggaarder van die hawe van New York aangestel, en hy was 'n belangrike ondersteuner van Conkling en die "Staatmaker"-faksie van die Republikeinse Party. In 1878 het president Rutherford B. Hayes, Arthur afgedank as deel van 'n plan om die federale patronaatstelsel in New York te hervorm. Garfield het die Republikeinse benoeming vir president in 1880 gewen, en Arthur is genomineer as visepresident om die kandidaat keuse met 'n "Ooskus Staatmaker - faksie" te balanseer. Vier maande in sy termyn is Garfield deur 'n sluipmoordenaar geskiet; hy is 11 weke later oorlede, en Arthur het die presidentskap aanvaar.
Aan die begin het Arthur gesukkel om 'n negatiewe reputasie as 'n "Staatmaker" en produk van Conkling se organisasie te oorkom. Tot die verbasing van hervormers het hy die Pendleton-staatsdienshervormingswet voorgestaan en afgedwing. Hy het die wedergeboorte van die Amerikaanse Vloot voorgesit, maar hy is gekritiseer omdat hy nie die federale begrotingsoorskot wat sedert die einde van die Burgeroorlog opgehoop het, verlig het nie. Arthur het die eerste weergawe van die Chinese Uitsluitingswet van 1882 geveto, met die argument dat die verbod van twintig jaar op Chinese immigrante na die Verenigde State die Burlingame-verdrag oortree het, maar hy het 'n tweede weergawe onderteken, wat 'n verbod van tien jaar ingesluit het.
Rugkoorddiere
Die Rugkoorddiere of Chordata is 'n filum in die koninkryk Animalia (diere) wat gewerweldes, maar ook ’n groep naverwante ongewerweldes, insluit. Die gemeenskaplike eienskap van al hierdie diere is dat hulle óf tydelik óf blywend in besit is van 'n chorda dorsalis (rugkoord), dorsale senukoord, kieusplete, endostiele en 'n stert wat verby die anus strek.
Kladogram
Die Chordata is 'n deel van die Deuterostomia
Subfilums
Die filum Chordata word onderverdeel in drie subfilums:
Die Rugkoorddiere en twee susterfilums, die Hemichordata en Echinodermata, vorm die superfilum Deuterostomia.
Daar word bespiegel dat die filum ontstaan het as gevolg van pedomorfisme wat in ’n primitiewe dier soos ’n spons of koraal plaasgevind het. Die bestaande groepe Chordata is verwant soos in die filogenetiese boom hieronder aangetoon word.
Karl Heinrich Bergius
Karl Heinrich Bergius (Duitsland, omstreeks 1790 – Kaapstad, Kaapkolonie 7 Januarie 1818) was ’n Suid-Afrikaanse apteker en natuurkenner van Duitse herkoms.
Bergius was ’n skoolmaat van die Berlynse versamelaar Leopold Mundt, saam met wie hy in die Pruisiese leër gedien het. Hy het die Ysterkruis ontvang. Hy word as 'n briljante jong man beskou en in 1815 deur dr. M.H.C. Lichtenstein gestuur om in die Kaapstadse aptekersaak van Pallas en Polemann behulpsaam te wees. Swak gesondheid en ongelukkigheid laat hom egter bedank en aangesien hy vroeër onderneem het om in sy vrye tyd eksemplare vir die Berlynse Museum te versamel, besluit hy om dit sy hooftaak te maak.
Met kenmerkende ywer gaan hy op versameltogte en vername mense soos pastoor C.F.H. Hesse, W.J. Burchell, C.G.C. Rheinwardt, Ludwig Krebs, Mundt en Le Maire vergesel hom by hierdie geleenthede. Baie van sy plante bereik eindelik die Berlynse herbarium, en ander eksemplare word in die Natuurhistoriese Museum van die Humboldt-Universiteit in Berlyn bewaar.
Bergius en Mundt is besig om 'n geillustreerde werk oor Kaapse orgideë voor te berei en beplan ook 'n ekspedisie na Betsjoeanaland, toe hy aan tuberkulose sterf. Toe die botanikus Adalbert von Chamisso drie maande later in die Kaap aankom, was hy baie ontsteld om van sy vriend se dood te verneem.
Ted Knight
Ted Knight (7 Desember 1923 – 26 Augustus 1986) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Countdown (1967) en Caddyshack (1980), en in die televisiereekse Mary Tyler Moore (1970) en Super Friends (1973).
Karl Heinrich Bergius
Vier van Bergius se briewe (1815–'18) wat in Berlyn behoue gebly het, bevat heelwat wetenskaplike waarnemings en verwys na talle beroemde reisigers en versamelaars aan die Kaap. Hierdie briewe verraai in hoë mate die persoonlike tragiek in die lewe van hierdie jong natuurkenner, skryf P.M. Ffolliott in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek, wie se van voortleef in die name van twee varings en twee voëls. Ná sy dood verskyn die Musci frondosi exotici herbarii Wildenowiani tum Capenses a.b. Bergio lecti  (Bonn, 1820). Hy is nooit getroud nie en is in uiterste armoede oorlede.
Die standaard skrywer afkorting  K.Bergius word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Erica abelii
Erica abelii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Oos-Kaap waar dit in die Groendal Wildernisarea naby Uitenhage voorkom.
Stade de la Mosson
Die Stade de la Mosson (Frans: ​[stad də la mɔˈsɔ̃]) is die tuisveld van die Franse sokkerklub van Montpellier: Montpellier Hérault Sport Club. Die stadion se naam is afkomstig van die nabygeleë Mossonrivier. Die stadion wat hoofsaaklik aan sokker toegewy word, word ook vir rugby gebruik en het 'n kapasiteit van 32 900 sitplekke. Tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 was die amptelike naam van die stadion Stade le Mosson-Mondial 98.
Geskiedenis
Met die stadion se inhuldiging in 1972 het die stadion wat tussen die ZUP-toring en die Mossonrivier geleë is nie na veel gelyk nie. Dit was bloot 'n grasvierkant waar die klein klub AS Paillade gespeel het.
Grootgeelstert
Die Grootgeelstert (Seriola dumerili) is 'n vis wat in die Indiese-Pasifiese gebied en aan die ooskus van Afrika vanaf die Persiese Golf tot by Algoabaai voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Greater amberjack.
Stade de la Mosson
Geskiedenis
In 1974 het AS Paillade met Montpellier Littoral Sport Club (wat te vore by die Stade Richter gespeel het) saamgesmelt om geboorte te gee aan Montpellier la Paillade Sport Club Littoral, wat 'n ruk later die naam Montpellier Paillade Sport Club aangeneem het, waarvan die eerstespan in die Division d'Honneur se Suidoos-liga gespeel het. Die sowat 150 toeskouers wat elke Sondag houtpawiljoene of grondwalle plek ingeneem het sou skaar kon droom dat hulle die groei van 'n klub sou aanskou wat op die hoogste vlak sou speel onder die bestuur van die klub se emblematiese president Louis Nicollin.
Die klub het in die seisoen van 1975/76 tot die derde divisie gestyg. Die klub het hierop voortgebou deur Olympique de Marseille uit die finale 32 uit te skakel. Hierna is die stadion vergroot en die aantrekkamers verbeter (die werk is binne drie weke voltooi). Op 13 Maart 1977 het 18 000 toeskouers aanskou hoe die klub hulle bure en tradisionele vyande Nîmois in die finale 16 geklop het. Die nuwe stadion is hierna beslis in die plek van stade Richter gebruik. La Mosson het 'n reputasie as 'n cauldron opgebou. Met tye het ondersteuners wat nie kaartjies kon bekostig nie ure voor wedstryde in bome geklim om die prestasies van die manne van Kader Firoud te volg.
In 1988 met die klub se promosie na die eerste divisie, is die stadion verder vergroot om sitplek aan 23 500 te verskaf in lyn met die sportprestasies van die klub. Met die gebruik van die stadion tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 is die klub tot sy huidige grootte vergroot tot 'n kapasiteit van 35 500 sitplekke.
Rugby word ook by die stadion gespeel en vele belangrike wedstryde van die finale fases van die Franse kampioenskap is al daar gehou. Vir die Rugbywêreldbeker 2007 is verdere verbetering aan die stadion aangebring insluitend beter beligting en kleedkamers.
Internasionale wedstryde
Vyf poelwedstryde en 'n agste-eindrondte wedstryd is tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 by die Stade de la Mosson gehou. Dit het ingesluit die wedstryde tussen Marokko – Noorweë, Paraguay – Bulgarye, Italië – Kameroen, Colombia – Tunisië, Duitsland – Iran en Duitsland – Meksiko in die uitklop stadium. Ander internasionale sokker wedstryde was die tussen Brasilië – Algerië (2–0) op 22 Augustus 2007 (Amical). Die Franse sokkerspan het reeds vier keer op die stadion gespeel; teen RFA, Engeland, Andorra en Ivoorkus.
In 2007 dien die stadion as die plek waar die kwarteindstryd van die Rugbywêreldbeker tussen die wenner van Poel X en die span wat tweede gekom het in Poel Y. Vier poelwedstryde word ook in die stadion beslis insluitend Suid-Afrika teen die Verenigde State op 30 September 2007.
Karasberg-aalwyn
Die Karasberg-aalwyn (Aloe karasbergensis) is 'n aalwyn wat voorkom in die Noord-Kaap en Namibië. Die spesie het twee subspesies:
Roanoke, Virginië
Roanoke is 'n onafhanklike stad in Virginië, Verenigde State. Volgens die federale sensus van 2010 is die bevolking 97,032 siele. Dit is geleë in die Roanoke-vallei van die Roanoke-streek van Virginië.
Roanoke is die grootste munisipaliteit in suid-wes Virginië en die hoof-munisipaliteit van die Metropolitaanse gebied van Roanoke, wat met ingang 2010 oor 'n bevolking van 308,707 siele beskik het. Dit bestaan uit die onafhanklike stede van Roanoke en Salem, Botetourt County, Craig County, Franklin County en Roanoke County. Die Roanoke-rivier verdeel Roanoke in twee. Roanoke is die kommersiële- en kulturele spilpunt van die grootste deel van suid-wes Virginië.
Nederlands-Indië
Nederlands-Indië (vroeër ook Nederlands Oos-Indië, Oos-Indië of Indië, Indonesies: Hindia-Belanda, Maleis: Hindia Timur Belanda) was 'n Nederlandse kolonie en het bestaan vanaf 1800 tot 1949.
Die geskiedenis van die kolonie begin in 1619 met die verowering van Jayakarta en stigting van die hoofstad Batavia deur die Nederlandse kommandeur Jan Pieterszoon Coen, wat in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie (VOC) was.
Nederlands-Indië het op 31 Desember 1949 as die "Unie van Indonesië" onafhanklikheid van Nederland ontvang.
Nuth
Nuth (Limburgs: Nut) is 'n dorp en voormalige munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg. Die voormalige munisipale gebied het sowat 16 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 33 km². Die dorp Nuth het sowat 5 500 inwoners (2005).
Op 1 Januarie 2019 is Nuth opgegaan in die nuwe munisipaliteit Beekdaelen.
Plekke
Plekke in die voormalige munisipale gebied van Nuth:
Aalbeek, Arensgenhout, Brand, Brommelen, Grijzegrubben, Groot Haasdal, Helle, Hellebroek, Hommert, Hulsberg, Hunnecum, Kamp, Kathagen, Klein Haasdaal, Kleingenhout, Kruis, Laar, Leeuw, Molenveld, Nierhoven, Nuth (dorp), Oensel, Op de Bies, Reuken, Schimmert, Swier, Terstraten, Tervoorst, Vaesrade, Vink, Wijnandsrade en Wissengracht.
Pous Sergius I
Sergius I was die 84ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Pontifikaat
Die eksarg van Ravenna is deur Paschalis omgekoop om hom as teenpous aan te stel. Paschalis het egter nie betaal nie en die goewerneur het toe Pous Sergius I erken en die geld van hom afgepers. Ook Theodorus is as teenpous aangestel, maar hy het nie lank gehou nie.
Sergius het in konflik gekom met keiser Justinianus II van Bisantium toe die keiser die konsilie van Trullië opgeroep het. Sergius het al die besluite van die konsilie verwerp, waaronder wysiginge aan die selibaat. Die keiser wou Sergius verban, maar dit het nie gewerk nie.
Op 10 April 689 doop hy koning Caedwalla van Wessex in Rome. Hy steun ook Sint Aldhelm, ab van Malmesbury.
Sergius het die Agnus Dei in die mis ingevoer en nuwe feeste ingestel waaronder Mariaboodskap, Mariageboorte, Mariahemelvaart en Marialigmis.
Hy het goeie betrekkinge met die Franke onderhou en Willibrordus, die apostel van die Friese, tot biskop gewy. Hy het ook Berhtwald as aartsbiskop van Kantelberg aangestel.
Verering
Pous Sergius word as heilige in die Rooms-Katolieke Kerk vereer. Sy feesdag is op 8 September.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.
Kerkplein, Pretoria
2: Ou ZAR Raadsaal
3: Ou Capitol-teater
4: Ou Nederlandse Bank
5: Regskamers
6: Café Riche
7: Paleis van Justisie
8: Ou Reserwebank en Ou Mutual-gebou
9: Ons Eerste Volksbank
10: Eerste Nasionale Bank
12: Standard Bank
A: Bank van Afrika
B: Ou Muntgebou
C: Hoofposkantoor]]
Kerkplein is die historiese sentrum van Pretoria, Suid-Afrika by die kruising van Kerkstraat en Paul Krugerstraat.
Kerkplein is in 1855 opgerig toe die President van die Zuid-Afrikaansche Republiek, Marthinus Wessel Pretorius, die stadsbeplanners, die broers Devereaux, aangesê het om 'n plein vir mark- en kerkgangdoeleindes te ontwerp. Die plein is aanvanklik ook as 'n sportveld gebruik en die verspringer Izak Prinsloo het in 1883 die eerste wêreldrekord deur 'n Suid-Afrikaner hier opgestel
Die eerste kerk op die plein is in 1857 voltooi. Nadat die kerk in 1882 afgebrand het is 'n tweede Gereformeerde Kerk in 1884-85 gebou. Dit is weer in 1904-05 gesloop nadat die kerk die plein in 1899 aan die ZAR regering verkoop het wat dit weer 1905 aan die stadsraad oorhandig het.
Historiese geboue
Verskeie historiese en argitektonies belangrike geboue omring die plein: die Paleis van Justisie, die Ou Capitol-teater, die Tudor Kamers, die Ou Raadsaal, die Reserwebank, Ou Mutual-gebou, Ons Eerste Volksbank, Barclays Bank, Standard Bank, Law Chambersgebou, die Kirknessgebou, die Ou Nederlandsche Bank, Café Riche en die Hoofposkantoor wat deur John Cleland ontwerp is.
Geskiedenis
Belangrike historiese gebeure wat op Kerkplein plaasgevind het sluit in die eerste hys van die Vierkleur, die lees van die proklamasie waarvolgens die ZAR deur Brittanje geannekseer is deur Theophilus Shepstone in 1877, Paul Kruger se voorstelling aan die ZAR burgers na sy verkiesing as President, die viering van Koningin Victoria se diamantjubileum in 1897, die hys van die Union Jack na die besetting van Pretoria deur Britse troepe in 1900 tydens die Tweede Vryheidsoorlog, die proklamasie van die Unie van Suid-Afrika en die inhuldiging van die eerste Staatspresident van die Republiek van Suid-Afrika.
Die getoringde Paleis van Justisie is waar moontlik die bekendste politiese verhoor in Suid-Afrika se geskiedenis, die Rivoniaverhoor, plaasgevind het. Tydens die verhoor is Nelson Mandela en 'n aantal ander ANC terroriste aangekla van hoogverraad en vervolgens skuldig bevind en tronkstraf opgelê. Ironies genoeg sou, in 2003 in Suid-Afrika se eerste hoogverraadverhoor na die einde van Apartheid, 22 lede van die Boeremag verhoor en skuldig bevind word aan dieselfde tipe aanklagte as Mandela en sy kamerade.
Sycon abyssale
Sycon abyssale is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1965 deur Borojevic & Graat-Kleeton.
Qin-dinastie
Die Qin-dinastie (Chinees: 朝, Qín Cháo; 221-206 v.C.) was die eerste keiserlike dinastie van China en het van 221 tot 206 v.C. bestaan. Die dinastie is gestig ná die verowering van ses ander state deur die staat Qin; die stigter was Qin Shi Huang, die eerste keiser van ’n verenigde China. Die staat Qin se naam kom van sy hartland, in die hedendaagse Gansu en Shaanxi.
Jack Koenig
Jack Koenig (gebore 14 Mei 1959) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente I.Q. (1994), Marci X (2003), en Ceremony (2010), en in die televisiereeks Gotham (2014).
Qin-dinastie
Geskiedenis
Die krag van die staat is in ’n groot mate verhoog deur legalistiese hervormings in die 4de eeu v.C.. Die Qin het in die middel en laat 3de eeu v.C. ’n reeks vinnige verowerings geloods om eers die magtelose Zhou-dinastie en eindelik nog ander strydende state oor te neem. So het hulle die hele China verenig.
Tydens sy bewind oor China het die Qin probeer om ’n keiserlike staat te verenig deur ’n hoogs gestruktureerde politieke mag en ’n stabiele ekonomie wat ’n groot weermag kon onderhou. Die sentrale regering het die rol van die aristokrate en grondeienaars verklein en regstreekse administratiewe beheer oor die boere, die grootste deel van die bevolking, uitgeoefen. Dit het ’n groot mannekrag tot gevolg gehad, asook ambisieuse bouprojekte soos ’n muur aan die noordelike grens (vandag bekend as die Groot Muur). Die Qin-dinastie het ook verskeie hervormings ingestel, soos die geldeenheid, die standaardisasie van gewigte en eenhede en ’n eenvormige skryfstelsel. Om kritiek te beperk en alle inligting oor ou dinastieë te vernietig, is boeke in 213 v.C. verbrand en 460 Konfusiaanse geleerdes lewendig begrawe. Die weermag was ook rewolusionêr in die sin dat dit die modernste wapens, vervoer en taktiek gebruik het.
Ondanks sy kort bestaan het die Qin-dinastie daaropvolgende Chinese ryke beïnvloed, veral die Han, en daar word geglo die Europese en Afrikaanse naam vir China kom van hulle af.
Alledaagse lewe
Die aristokrasie van die Qin-dinastie was in ’n groot mate eenders in hulle uitkyk op kultuur en die alledaagse lewe. Streeksvariëteite in kultuur was ’n simbool van die laer klasse. Dit het uit die Zhou gestam en is deur die Qin ontmoedig, omdat dit beskou is as teen die vereniging van die volk waarna die regering gestreef het.
Gewone mense en plattelandse dorpenaars, wat 90% van die bevolking uitgemaak het, het selde die dorpe en plase waar hulle gebore is, verlaat. Werke het van streek tot streek gewissel, hoewel landbou feitlik oral die algemeenste bedryf was. Beroepe is oorgeëef; ’n pa se werk is ná sy dood aan sy oudste seun nagelaat.
Boere is in die Qin-dinastie en daarna selde in letterkunde uitgebeeld; geleerdes en ander met hoër beroepe het die opwinding van die stede en van politiek verkies. ’n Noemenswaardige uitsondering was Shen Nong, die sogenaamde "Goddelike Vader", wat gepredik het dat huishoudings hulle eie kos moet vervaardig. Die Qin het dit aangemoedig: ’n Ritueel is elke paar jaar uitgevoer waartydens regeringsamptenare beurte gemaak het om op ’n spesiale land te ploeg; dit was ’n simulasie van die regering se belangstelling in en deelname aan landbou.
Frances le Roux
Frances le Roux is ’n Afrikaanse skrywer en digter. Sy is ook ’n praktiserende fisioterapeut wat haar doktorsgraad verwerf in die gebruik van musiek vir fisiese heling en verskeie artikels in vakkundige tydskrifte oor hierdie onderwerp skryf.
Lewe en werk
Frances Hendriehetta le Roux word groot op Wellington, waar sy in 1973 aan die Hugenote Hoërskool matrikuleer. Sy bekwaam haar daarna aan die Universiteit van Stellenbosch as fisioterapeut, waar sy in 1977 die B.Sc.-graad in Fisioterapie behaal. In die tydperk tussen 1977 en 1989 werk sy in verskeie hospitale in Kaapstad soos Victoria Hospitaal in Wynberg vir drie maande, Lady Michaelis Hospitaal in Plumstead vir twee jaar, Princess Alice Hospitaal in Retreat vir nege maande en Valsbaai Hospitaal in Vishoek vir ’n jaa In hierdie tyd is sy vanaf 1980 deeltyds betrokke in ’n private praktyk, maar open dan haar voltydse praktyk in fisioterapie in 1989 in Vishoek naby Kaapstad. Haar belangstelling in musiek en die kunste lei tot ’n M.Sc.-graad oor musiekterapie, wat sy in 1999 aan die Universiteit van die Wes-Kaap behaal met ’n tesis oor “Die effek van largo-tempo musiek op pyn tydens fisioterapeutiese behandeling van werwelkolom patologie”. In April 2005 behaal sy ook haar Ph.D.-graad aan die Universiteit van Stellenbosch oor hierdie onderwerp met ’n proefskrif getitel “Die effek van musiek op die immuunsisteem, emosies en longfunksie tydens die standaard fisioterapeutiese behandeling van spesifieke longpatologie”. In die tussentyd woon sy ook verskeie kursusse in Suid-Afrika en Duitsland by om haar verder te bekwaam vir haar professie, insluitende in Junie 2003 die International Music/Medicine Symposium in Hamburg in Duitsland. Self bied sy ook verskeie werkswinkels aan. Sy is ’n lid van die International Society of Music in Medicine en skryf verskeie artikels oor hierdie onderwerp wat in akademiese tydskrifte verskyn, onder andere in Natural medicine, Hands on, Physio Forum, Journal of Music Therapy en South African Journal of Physiotherapy. Ander professionele verenigings waaraan sy behoort sluit in die South African Society of Physiotherapy, Private Practice Associates, Orthopaedic Manipulative Therapists Group, Pain Management Society of South Africa en Women’s Health Society. Sy behoort ook aan die Kirstenbosch Botaniese Vereniging en musiek en plantkundige verenigings in Vishoek. Sy woon in Glencairn naby Simonstad.
Skryfwerk
“Maria” en “Herskep” is digbundels. “Rut” is die lewensverhaal van hierdie Bybelkarakter, wat as vreemdeling saam met haar skoonmoeder na Israel gekom het en eindelik in Jesus se bloedlyn opgeneem is. Die verhaal word aangebied as ek-vertelling. Haar debuutroman “Naby Verlatensvlakte” speel in die Karoo naby Hebron af. Nina Olivier moet na haar man se dood probeer oorlewe in hierdie dorre wêreld en sy is boonop swanger. Die kluisenaar-geoloog Ralph Deutch se belangstelling in die Boesmans bring hom hierheen, maar hy worstel steeds met die trauma van sy kinderjare in Duitsland. Wanneer Nina se kind gebore word, draai sy by die dood om, maar Ralph neem haar hospitaal toe. Ook in die veld kom daar nuwe lewe na die welkome reën. Die gebeure in die roman “Winterhuis” speel af op die Oostelike Hooglande van Manikaland. Nancy se fisiese reis na die spits van die berg word ook ’n innerlike reis. Die helende invloed van die natuur op die mens en die onbreekbare band wat tussen verskillende kultuurgroepe bestaan om te kan oorleef word beskryf. Sy skryf ook die vakkundige werke “Music is healing” en “Music and babies”
Sainte-Anne-de-Beaupré
Sainte-Anne-de-Beaupré is 'n dorp in die Franstalige provinsie Quebec (Kanada) met 2 800 inwoners in 2006. Die dorp lê teen die Sint-Laurensrivier en die grootpad Route 138.
Sainte-Anne-de-Beaupré is vandag 'n bekende toeristebestemming en bedevaartsoord. 'n Skeepsbemanning, wat in die jaar 1658 tydens 'n storm gered is, het hier die eerste Rooms-Katolieke kerkgebou in Kanada as 'n offer van dankbaarheid opgerig. Die kerk het vinnig bekendheid verwerf vir sy wonderdade van Sainte Anne (die heilige Anna) en talle pelgrims na die oord gelok.
Die waterval van die Riviére Sainte-Anne du Nord (74 meter) met die Grand Canyon des Chutes Sainte-Anne lê sowat ses kilometer van die dorp.
Pieter Bos
duimnael|regs|300px|Ds. Pieter Bos (met die hoed), 'n [[Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika|Gereformeerde predikant, as krygsgevangene op Ceylon.]]
Pieter Bos (Schiedam, Nederland, 22 Oktober 1859 – Louis Trichardt, Transvaal, 21 September 1923) was 'n boekhouer en daarna baanbrekersendeling van die Gereformeerde Kerk.
Hy is in Nederland opgevoed en kom daarna op 37-jarige leeftyd na Suid-Afrika en vestig hom as boekhouer in Pretoria. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog (1899-1902) word hy as krygsgevangene na Brits-Indië verban. In 1904 begin Bos onder toesig van die kerkraad van die Gereformeerde kerk Pretoria met sendingwerk onder die swartmense in die township en in die distrik van Pretoria. 'n Swart gemeente word op Middelbult gestig en hiervandaan brei die werk uit na die Maletsi-reservaat naby Pietersburg, waar ook 'n gemeente gestig word die heel eerste gemeentes van die Gereformeerde Kerk onder die swart mense in Suid-Afrika.
Hoewel Bos nooit 'n swart taal kon praat nie, het hy nietemin deur middel van tolke baanbrekerswerk gedoen. Van 1907 af oriënteer hy hom in die teologie onder leiding van dr. S.O. Los, predikant in Pretoria. Kragtens art. 8 van die Kerkorde wat voorsiening maak dat persone met buitengewone natuurlike begaafdheid sonder akademiese studie beroepbaar gestel word, word Bos in 1910 deur sy kerk se Sinode met die oog op die sending as predikant toegelaat. In dieselfde jaar word hy deur die Gereformeerde kerk Pretoria as sendeling beroep en die sendingarbeid in Pretoria en omgewing en die Maletsi-reservaat as eintlike sendingterrein aan hom opgedra. So word hy die eerste heeltydse sendeling van die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika.
Sy arbeid is veral toegespits op die Vendas in die Soutpansberg. In 1911 koop hy en sy vrou die plaas Dundee en in 1915 die plaas Uniondale in die distrik Soutpansberg. Hoewel in getalle bereken Bos se sendingarbeid nie groot resultate bereik nie, is sy arbeid van groot belang, volgens B. Spoelstra in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek. Hy doen baie deeglike werk en juis die hoë vereistes wat hy stel voordat hy bekeerlinge tot die doop toelaat, verhinder die snelle uitbreiding van die kerk. Jare lank bly die gebied van Louis Trichardt die vernaamste sendingveld van die Gereformeerde Kerk. Volgens Spoelstra was Bos 'n mensliewende persoon met so 'n sterk verantwoordelikheidsgevoel, vaste geloof en taai deursettingsvermoë dat hy onder moeilike fisieke omstandighede steeds volhard het, selfs wanneer sy eie kerkgenote hul teen die sending verset het.
Eggert Þorleifsson
Eggert Þorleifsson (gebore 18 Julie 1952) is 'n Yslandse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente On Top (1982), A Policeman's Life (1985), Fiasco (2000), en In Tune with the Time (2004).
Kent Hovind
Kent Hovind (gebore 15 Januarie 1953) is 'n Jong Aarde Christen/kreasionis (Engels: Young Earth Creationist) wat van die VSA afkomstig is.
Hy is die pa van drie kinders, twee seuns en een dogter, en die grondlegger van Creation Science Evangelism. Hy het talle debatte gehad met ateïste en Ou Aarde-kreasioniste. Hy word dikwels gekriminaliseer deur sommige wetenskaplikes en ateïste wat byhou tot die evolusieteorie.
''Toe antwoord Jesus en sê vir hulle: Betaal aan die keiser wat die keiser toekom, en aan God wat God toekom. En hulle was verwonderd oor Hom.''
Hy het gesê op sy College Class (CSE 103 nr. 6) dat daardie deel sê om aan die keiser te gee wat aan hom toekom. Hy sê dat sy ministrie behoort aan God en dus kom dit aan die Here toe. Nie die "keiser" (regering) nie.
Sy seun, Eric Hovind, is tans besig met sy eie Jong Aarde Kreasioniste-ministerie.
Basenji
Die basenji is een van die oudste honderasse op aarde.
Die honde is gemiddeld 40cm hoog op hul pote. Hulle het ‘n pels wat bestaan uit kort, gladde, syerige hare wat óf koffiekleurig met wit óf swart met wit óf koffiekleurig, swart en wit is. Kenmerke is die geplooide voorkop, gekrulde stert, groot regopstaande ore, skerp snoet en bruin oë.
Merkwaardig van hierdie ras is dat hulle nie blaf nie. Die enigste klanke wat hulle voortbring is ‘n huilende geluid wat sterk laat dink aan jodel.
Hierdie ras is afkomstig uit die oerwoud van Midde-Afrika waar hulle as jaghonde gebruik is. Ook die farao’s van Egipte was reeds met die honde bekend. Afbeeldings van die honde is in Toetankamen se graf gevind. Sedertdien het die ras geen veranderinge ondergaan nie.
Wilhelmina van Nederland
Wilhelmina Helena Pauline Maria (Den Haag, 31 Augustus 1880 – Apeldoorn, 28 November 1962), Prinses der Nederlanden (1880-1890, 1948-1962), prinses van Oranje-Nassau en hertogin van Mecklenburg-Schwerin (1901-1962), was van 1890 tot 1948 koningin van Nederland en het regeer onder die naam Wilhelmina. Sy het haar vader, koning Willem III van Nederland, opgevolg.
James Watt
James Watt (* 19 Januarie 1736 in Greenock in die vroeëre Skotse graafskap Renfrewshire; † 25 Augustus 1819 in Handsworth, Birmingham, Engeland) was 'n Skotse uitvinder en meganiese ingenieur wat as een van die mees invloedryke persoonlikhede in die menslike geskiedenis beskryf is.
Wilhelmina van Nederland
In werklikheid het sy eers vanaf 1898 regeer; gedurende die eerste agt jaar was Emma van Waldeck en Pyrmont - haar moeder - die koningin omdat Wilhelmina nog te jonk was.
James Watt
Die tegniese verbeterings, wat hy aan Thomas Newcomen se stoomenjin van 1712 aangebring het, was baanbrekend en het die grondslag vir die nywerheidsomwenteling in Groot-Brittanje en die res van die wêreld gevorm.
Weens sy swak gesondheid, wat hom lewenslank las gegee het, het Watt private onderrig ontvang. Hy het ŉ aanleg vir die wetenskap gehad en was besonder handvaardig, sodat dit bykans vanselfsprekend was dat hy 'n instrumentemaker sou word. Op 18-jarige ouderdom is Watt na Londen, waar hy binne slegs een jaar sy studie, wat normaalweg sewe jaar sou duur, voltooi het.
In 1757 is hy as instrumentemaker aan die Universiteit van Glasgow aangestel. In die daaropvolgende jaar het Watt sy eie instrumentmakery begin. Hy het deurentyd in noue verbinding gebly met onder andere Joseph Black en John Robinson, wat besig was om met stoom proefnemings te doen. Dit het Watt aangespoor om die moontlikhede van stoomkrag te ondersoek, en hy het 'n studie van alle bestaande stoomenjins begin maak.
Die vernaamste enjin in sy tyd was die stoomenjin van Newcomen, wat by 'n druk gelyk aan die van die atmosfeer gewerk het. Die onderdruk in die enjin is verkry met behulp van kondenserende stoom. Watt het instinktief aangevoel dat die Newcomen-enjin nie al die stoomenergie benut nie en in 1765 het hy in eksperimente die stoom buite die silinder laat kondenseer.
Gladdeblaaraalwyn
Die gladdeblaaraalwyn (Aloe komaggasensis) is 'n aalwyn wat endemies aan die Noord-Kaap is en kom slegs op die eskarp oos van Komaggas voor. Die aalwyn is stamloos en blom van November tot Januarie.
James Watt
Hy het 'n afsonderlike kondensator gebruik waarop hy die patent in 1769 verkry het. Met die finansiële steun van John Roeback het hy ŉ eksperimentele stoomenjin gebou, maar sonder welslae. Ondanks die terugslag, waardeur die vennootskap met Roeback beëindig is, het Watt die ontwerp verbeter en dit het die belangstelling gewek van Matthew Boulton (1728 - 1809), die stigter van Soho Works in Londen. Om die krag van verskillende stoomenjins te vergelyk, het hy die term "perdekrag" ontwikkel.
Boulton het groot moontlikhede in Watt se enjin gesien en in 1775 het hulle 'n vennootskap gesluit wat lank gehandhaaf sou word. Watt het na Birmingham verhuis om voltyds in die Soho-fabriek daar te werk, en dit het dan ook nie lank geduur voordat al die Newcomen-stoommynpype in Cornwallis vervang is deur Boulton-en-Watt-stoomenjins nie. In ongeveer 1780 ontwikkel hy die begrip perdekrag as 'n vergelyking tussen verskillende stoomenjins.
Die enjin het dieselfde hoeveelheid steenkool verbruik, maar kon drie maal soveel water verplaas. Na 1780 het Watt talle verbeterings aan die bestaande enjins aangebring en nuwe patente verkry. Dit sluit onder meer in ŉ dubbelwerkende suier, 'n vliegwiel en 'n baltoestel waarmee die toeretal van die enjin gereguleer is. Na 1800 het Watt hom op Heathfield, naby Birmingham, teruggetrek, en daar 'n rustige lewe gelei.
Hy het egter steeds sy wetenskaplike werk voortgesit. So het hy byvoorbeeld kopieerink ontwikkel, skroewe vir lugskepe ontwerp en die chemiese samestelling van water bepaal. In 1806 is 'n eredoktorsgraad deur die Universiteit van Cambridge aan hom toegeken en in 1814 het hy lid geword van die Académie française. Watt is op 25 Augustus 1819 te Heathfield oorlede en is in Birmingham langs Boulton begrawe. Om Watt te vereer, is die eenheid van drywing of arbeid na hom vernoem. Die watt (W) is die tempo waarin arbeid verrig word en word as volg gedefinieer: Elektriese arbeid is die produk van die elektriese spanning wat aangelê word en die elektriese stroom wat vloei: Die energie-eenhede, die kilowattuur (kWh) en die wattsekonde, is ook van die watt afgelei.
Die watt en die perdekrag (HP) meet albei drywing. Die vergelyking tussen hulle is:
Terrorisme
Terrorisme is die gebruik van vrees en geweld om regerings en samelewings te intimideer. Verskillende tipes organisasies (sosiaal of polities) kan terrorisme aanwend in 'n poging om hulle doelwitte te bereik. Mense wat terrorisme pleeg word terroriste genoem.
Definisie
Dis nie altyd maklik om terrorisme te verduidelik nie. Daar is geen amptelike strafregtelike definisie vir terrorisme op internasionale vlak nie. Algemene definisies van terrorisme verwys na die gewelddadige optrede wat bedoel is om vrees (terreur) in te boesem; die najaag van 'n godsdienstige, politieke of ideologiese doel; en die teiken van burgerlikes. Sommige definisies sluit ook dade van onwettige geweld en oorlog in. Die gebruik van soortgelyke taktiek deur kriminele bendes word gewoonlik nie terrorisme genoem nie, alhoewel dieselfde aksies as terrorisme geklassifiseer sal word as dit deur 'n polities gemotiveerde groep uitgevoer word.
Karoo Woestyn Nasionale Botaniese Tuin
Die Karoo Woestyn Nasionale Botaniese Tuin beskerm vetplante en ander inheemse plante uit die woestyn- en halfwoestynstreke van Suider-Afrika.
Ligging
Die tuin lê aan die noordekant van die dorpsgebied van Worcester en aan die voet van die Hexrivierberge. Dit is dus in die winterreënvalstreek.
Flora en fauna
In die tuin van 154 ha kom 400 plantspesies (veral vygies) natuurlik voor. Driehonderd beskermde spesies word hier versorg vir kweekdoeleindes. Meer as 70 voëlspesies is reeds hier waargeneem. Verskeie klein soogdiere, onder andere die gewone duiker, word hier aangetref.
Geskiedenis
Die Karoo Tuin is in 1921 as die Logan Memorial Garden gestig op 'n plaas by die spoorweghalte Whitehill, 5 km van Matjiesfontein in die rigting van Laingsburg. Weens 'n akute tekort aan water is die tuin in 1945 na Worcester verskuif. Sedert 2001 dra die park die huidige naam.