cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Brian Lara
Brian Charles Lara (gebore 2 Mei 1969) is 'n voormalige internasionale krieketspeler van Trinidad, wat algemeen erken word as een van die grootste kolwers van alle tye. Hy was by verskeie geleenthede boaan die toetskolfranglys en hou verskeie krieketrekords, insluitend die rekord vir die hoogste individuele telling in eersterangse krieket, met 501 nie uit nie vir Warwickshire teen Durham by Edgbaston in 1994, wat die enigste vyfhonderdtal in eersterangse krieketgeskiedenis is. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 1992, Krieketwêreldbeker 1996, Krieketwêreldbeker 1999, Kampioenetrofee 2002, Krieketwêreldbeker 2003, Kampioenetrofee 2004 en Krieketwêreldbeker 2007 vir Wes-Indië gespeel.
Babiana radiata
Babiana radiata is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom by De Rust naby Oudtshoorn voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km² en daar was drie, klein gefragmenteerde subpopulasies. Een subpopulasie is egter in 2006 vernietig tydens die uitbreiding van landbou aktiwiteite. Die ander twee groei op padskouers en word bedreig deur padinstandhouding en konstruksie.
Brian Lara
Lara se wedstrydwennende vertoning van 153 nie uit nie teen Australië in Bridgetown, Barbados, in 1999, is deur Wisden as die tweede beste kolfvertoning in die geskiedenis van toetskrieket aangewys, naas die 270 lopies wat deur Donald Bradman in die As aangeteken is in 'n toetswedstryd van 1937. Muttiah Muralitharan het Lara as sy moeilikste teenstander onder alle kolwers in die wêreld beskou. Lara is in 1994 en 1995 bekroon met die Wisden Leading Cricketer en is ook een van slegs drie krieketspelers wat die BBC Oorsese Sportpersoonlikheid van die Jaar ontvang het, die ander twee is Garfield Sobers en Shane Warne.
Brian Lara is op 27 November 2009 as erelid van die Orde van Australië aangestel. In September 2012 is hy opgeneem in die IKR se Heldesaal. In 2013 het Lara Lewenslange Erelidmaatskap van die Marylebone-krieketklub ontvang en die 31ste Wes-Indiër geword wat dié eerbewys ontvang het.
Kevin Miles
Kevin Miles (gebore 17 April 1929) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Dynasty (1969), Delta (1969), Carson's Law (1983), en The Power, the Passion (1989).
Tatiana Maslany
Tatiana Maslany (gebore 22 September 1985) is 'n Kanadese aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ginger Snaps 2: Unleashed (2004), Picture Day (2012), en Stronger (2017), en in die televisiereeks Orphan Black (2013).
Pergamonmuseum
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Berlyn
Zeusaltaar
Geopen in
1910
Ligging
Dwarsrivier (Noordwes)
Die Dwarsrivier is 'n rivier wat in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika vloei.
Pergamonmuseum
Museumsinsel Berlin
Unesco-wêrelderfenisterrein
Boustyl
Neoklassisisme
Boumeesters
Alfred Messel Ludwig Hoffmann
Webtuiste
Pergamonmuseum
Die Pergamonmuseum maak deel uit van die museumkompleks wat op die Berlynse Museumeiland opgerig is.
Die museum is vanaf 1907 volgens 'n konsep van Wilhelm von Bode deur Alfred Messel beplan en tussen 1910 en 1930 volgens planne van Alfred Messel en Ludwig Hoffmann gebou om die Pergamonaltaar, wat deur Carl Humann in die huidige Turkye ontdek is, asook die versameling van post-antieke Duitse kunswerke uit die Skilderye- en Skulpturegalery – die sogenaamde Duitse Museum, die Suidwes-Asiatiese afdeling (tans Vorderasiatisches Museum Berlin) met Hetitiese, Assiriese, Babiloniese en Persiese kunswerke en die Islamitiese kunsafdeling (tans Museum vir Islamitiese Kuns), wat onder meer die Msjatta-fasade vertoon, te huisves. Elkeen van hierdie afdelings het oorspronklik sy eie naam gedra, en eers in 1958 het die museum sy huidige naam Pergamonmuseum gekry wat aanvanklik net vir die museumsale in die oosvleuel met hul antiekeversameling gebruik is.
Tans huisves die museum die antiekeversameling, die Suidwes-Asiatiese Museum en die Museum vir Islamitiese Kuns. Met 1 135 000 besoekers was die Pergamonmuseum in 2007 die mees besoekte Berlynse museum asook die mees besoekte kunsmuseum in Duitsland.
Die eerste Pergamonmuseum
Nadat die eerste Pergamonmuseum in 1908 afgebreek is, is die Pergameense kunswerke na die oostelike suilesaal van die Berlynse Nuwe Museum verskuif waar hulle tot by die voltooiing van die tweede Pergamonmuseum vertoon is.
Die tweede Pergamonmuseum
Aangesien die monumentale werke, wat tydens argeologiese opgrawings in Babilon, Oeroek, Assoer en Egipte ontdek is, in die eerste museumgebou nie op 'n gepaste manier vertoon kon word nie (die museum se fondament het begin wegsak, en daar was destyds blykbaar nie die politieke wil om die gebou te herstel nie), het Wilhelm von Bode, wat sedert 1905 as direkteur-generaal van die destyds Koninklike en vanaf 1918 Staatsmuseums van Berlyn gedien het, vanaf 1906 'n nuwe museumgebou op dieselfde erf beplan. Hier sou naas antieke boukuns in die noordvleuel ook post-antieke Duitse kunswerke in die Duitse Museum, asook die Suidwes-Asiatiese afdeling en (volgens planne wat vanaf die jaar 1927 bestaan het) die Islamitiese kunsafdeling gehuisves word.
Die monumentale museumgebou met drie vleuels in die strawwe Neo-klassisistiese styl is vanaf 1907 deur Alfred Messel ontwerp. Ná sy afsterwe in 1909 het sy vriend, die Berlynse boudirekteur Ludwig Hoffmann, die uitvoering van die gebou voortgesit. Ander argitekte, wat by die projekt betrokke was, het Wilhelm Wille, Walter Andrae (Suidwes-Asiatiese afdeling, tans die Suidwes-Asiatiese Museum), German Bestelmeyer (noordvleuel van die Duitse Museum) en Ernst Kühne, wat saam met Hoffmann die Islamitiese kunsafdeling en huidige Museum vir Islamitiese Kuns met die Msjatta-fasade ontwikkel het, ingesluit.
Saam met Theodor Wiegand het Ludwig Hoffmann die konsep vir die museumsale met antieke suile uit Priëne, Magnesia, Milet en Pergamon asook die saal vir die Pergamonaltaar en die Markpoort van Milet ontwikkel. Die boubedrywighede het in 1910 'n aanvang geneem, maar die museumgebou se voltooiing is as gevolg van die Eerste Wêreldoorlog, die Rewolusie van 1918 en die hiperinflasie in 1922/1923 vertraag. Eers in 1930 was die museum grotendeels voltooi en kon die vier museums, wat daarin gehuisves is, ingewy word.
Op hierdie tydstip was die saal met kolonnades by die Kupfergraben, wat deur Messel en Hoffmann ontwerp is, en die vleuel vir die Egiptiese Museum van Berlyn met sy Nofretete-skulptuur, wat tussen die Nuwe Museum en die Kupfergraben opgerig is, voltooi. Die museum se buitefasade is met Frankiese en Oberdorlase Thuringiese muschelkalk ('n besondere soort kalksteen wat in Duitsland voorkom), granodioriet uit die Lausitz-streek, Beuchase granietporfier uit Sakse en Kroatiese Bale-kalksteen versier.
Ptolemeïese Ryk
Die Ptolemeïese Ryk (Grieks: Πτολεμαϊκὴ βασιλεία, Ptolemaïkḕ Basileía) was ’n Hellenistiese koninkryk in Antieke Egipte. Dit is deur Ptolemeus I Soter gestig ná die dood van Alexander die Grote in 323 v.C., en het geëindig met die dood van Cleopatra VII en die Romeinse verowering van Egipte in 30 v.C.
Pergamonmuseum
Die Tweede Wêreldoorlog en die gevolge
In die huidige Pergamonmuseum is die Antiekeversameling, die Suidwes-Asiatiese Museum, die Museum vir Islamitiese Kuns, die Oos-Asiatiese afdeling (wat in die DDR gestig is) en die Museum vir Duitse Volkskunde gehuisves. Die twee laasgenoemdes is in die vroeë 1990's weer verskuif om met hul nou verwante afdelings in Berlyn-Dahlem verenig te kan word.
Matt Battaglia
Matt Battaglia (gebore 25 September 1965) is 'n Amerikaanse vervaardiger en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Brothers (2009) en Thor (2011), en in die televisiereekse Last Shot with Judge Gunn (2011) en Best Worst Weekend Ever (2018).
Orbea parviloba
Orbea parviloba is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die spesie is endemies aan Jemen.
Richard Moir
Richard Moir (gebore 1950) is 'n Australiese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente In Search of Anna (1978), An Indecent Obsession (1985), en Welcome to Woop Woop (1997).
Pergamonmuseum
Uitstalling
Die Pergamonmuseum vertoon versamelings van drie museums – die Antiekeversameling, die Museum vir Islamitiese Kuns en die Suidwes-Asiatiese Museum. Die belangrikste antieke stukke bouwerk, wat hier besigtig kan word, is onder meer:
Oceanapia phillipensis
Oceanapia phillipensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Pergamonmuseum
Antiekeversameling
Met die Duitse verdeling ná die Tweede Wêreldoorlog is ook die Antiekeversameling verdeel. Die Pergamonmuseum in Oos-Berlyn is in 1959 heropen, terwyl die Wes-Berlynse versamelings tot in die jaar 1995 in die Stüler-gebou oorkant die Charlottenburg-kasteel vertoon is.
Ptolemeïese Ryk
Stigting
Hoewel die Ptolemeïese koninkryk ook buite Egipte gebiede beheers het, was Egipte die hartland en het Ptolemeus as farao opgetree. Sy Egiptiese naam was Meryamon Setepenre Geliefd deur Amon, gekies deur Ra.
Oceanapia phillipensis
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1895 deur Dendy.
Pergamonmuseum
Antiekeversameling
Die Antiekeversamelings word tans in twee museums gehuisves: in die Pergamonmuseum en in die hoofverdieping van die Ou Museum. Die Pergamonmuseum se versameling vertoon kunswerke uit die klassieke Griekse en Romeinse ouderdom: boukuns, skulpture, inskrifte, mosaïeke, bronsvoorwerpe en juweliersware. Die hooftrekpleisters vir besoekers is die Pergamonaltaar uit die 2de eeu v.C., waarvan die skulpturevries indrukwekkende tonele van die stryd tussen Gode en Gigante uitbeeld, en die Markpoort van Milet wat in die Romeinse periode ontstaan het. Verdere hoofstukke sluit die hoogargaïese Berlynse godin uit Keratea asook die laatargaïese Tronende Godin uit Tarent in.
Ptolemeïese Ryk
Verhouding met die bevolking
Die Ptolemeïese konings het hulself die opvolgers van die farao's genoem om erkenning te kry onder die Egiptiese bevolking. Die latere Ptolemeërs het die Egiptiese tradisie gevolg om met hul susters te trou en het hulself op openbare monumente laat uitbeeld in 'n Egiptiese kunsstyl. Hulle het ook deelgeneem aan die Egiptiese godsdienslewe. Die Ptolemeërs moes egter dikwels rebellies onderdruk en was betrokke in buitelandse en burgeroorloë wat gelei het tot die verval van die ryk en sy anneksasie deur die Romeinse Ryk. Die Hellenistiese kultuur het in Egipte floreer regdeur die Romeinse en die Bisantynse tydperk tot met die Moslemse verowering van die land.
Einde
Die laaste farao was Cleopatra VII. In haar tyd het die mag van die Romeine so groot geword dat Egipte 'n Romeinse provinsie geword het. Kleopatra het geprobeer om dit teen te hou deur eers 'n verhouding met Julius Caesar te begin. Hulle het 'n seun Caesarion gehad. Later het sy 'n verhouding met Marcus Antonius gehad. Hy het egter die burgeroorlog teen Octavianus verloor. Beide die Romeinse Drieman Markus Antonius en die Egiptiese koningin het selfmoord gepleeg en Egipte het 'n Romeinse provinsie geword.
Pergamonmuseum
Museum vir Islamitiese Kuns
Die Museum versamel en vertoon kunswerke van Islamitiese volkere wat in die periode tussen die 8ste en 19de eeu in die gebied tussen Spanje en Indië geskep is. Opgrawings in Ktesiphon, Samarra en Tabgha en die geleenthede om kunswerke aan te koop het daartoe gelei dat die versameling veral op Egipte, die Midde-Ooste en Iran fokus. Nogtans is daar ook baie objekte en groepe van kunswerke uit ander gebiede soos byvoorbeeld kalligrafie en miniatuurskilderye uit die Mogoelryk of Sisiliaanse ivoorkuns.
Padon
Padon is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 47) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.
Die vloek van Boontjieskraal
Die vloek van Boontjieskraal, Die vloek oor die De Wets of kortweg die De Wet-vloek is 'n legende wat sedert 1972 in die volksmond herleef het en op die plaas Boontjieskraal in die Caledondistrik afspeel, wat al die manlike erfgename sou raak.
Die vloek
Volgens oorlewering sou Pieter Daniel de Wet (Ou Vader) op 'n donker, koue en stormagtige nag iewers tussen 1885 en 1927 weier om aan 'n verbytrekker skuiling te bied. Soms is hierdie reisiger 'n vrou, 'n man, of 'n hele gesin. Partymaal is daar selfs 'n kind betrokke, ander kere nie. Hoe dit ook al sy, omdat die oornagplek geweier is, en die gesin noodgedwonge die Swartrivier moet oorsteek, is daar iemand wat verdrink (die kind, soms die moeder en kind). Die enkele oorlewende vervloek dan Ou Vader as die oorsaak van sy verlies: elke geslag sal net een seun oplewer; en daardie seun sal 'n gewelddadige, onnatuurlike dood sterf.
Slagoffers
Die volgende oënskynlike onnatuurlike afsterwe vind in elke opkomende geslag plaas:
Só het die laaste manlike erfgenaam, ongetroud, gesterf.
Hierdie bostaande feite sal in isolasie beskou genoeg aanleiding gee tot menige sensasionele koerantopskrifte.
Weerlegging
Volgens Kersandt is hierdie wolhaarstorie gegrond op onkunde.
Kersandt sluit sy betoog af dat 'n Christen hom nie met sulke vloeke, wat heksery of die okkulte is, mee ophou of in glo nie, maar dat die pers juis sulke gerugte sal gebruik om hul verkoopsyfers mee op te jaag.
Kultuurinvloed
Die fiktiewe boek van die Romanza-reeks, #liefvirjou (2016), deur Elsa Winckler, is gegrond op die vloek van Boontjieskraal.
Anton Goosen se enkelsnit "Swart Water (Die Vloek Van Boontjieskraal)" (2019) is ook op die verhaal gegrond.
Padon
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Orbea taitica
Orbea taitica is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die plant is endemies aan Kenia.
Pergamonmuseum
Museum vir Islamitiese Kuns
Beduidende stukke, wat van kunshistoriese belang of besonder gewild by museumbesoekers is, sluit kunswerke in soos:
Hananja
Hananja is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 2) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.
Pergamonmuseum
Suidwes-Asiatiese Museum
Die Suidwes-Asiatiese Museum vertoon kunswerke van die Sumeriese, Babiloniese en Assiriese beskawings wat tydens argeologiese opgrawings deur Duitse wetenskaplikes, waaronder die Deutsche Orient-Gesellschaft, ontdek is. Hierdie stukke sluit groot monumente en reliëfs asook kleiner kultusvoorwerpe, juweliersware en huishoudelike gebruiksgoedere in.
Hananja
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Pergamonmuseum
Suidwes-Asiatiese Museum
Belangrike trekpleisters is die Babiloniese Isjtar-poort, 'n gedeelte van die prosessiestraat wat daarvoor geleë was asook die troonsaalfasade van koning Nebukadnezar II.
Babiana rigidifolia
Babiana rigidifolia is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Pergamonmuseum
Meesterplan vir die Museumeiland
In die bestek van die sogenaamde Meesterplan vir die Museumeiland sal die Pergamonmuseum tot 'n sentrum van die museumkompleks uitgebou word aangesien dit op 'n aantreklike manier by die Nuwe Museum, die Bodemuseum, die Alte Nationalgalerie en die nuwe ingangsgebou kan aansluit.
In die jaar 2000 het argitekte 'n geleentheid gekry om hul voorstelle vir die bouprojek in 'n kompetisie te maak. Die Keulense argitek Oswald Mathias Ungers is as die wenner aangewys. Volgens sy planne sal die museumgebou gerestoureer word. Sy planne is egter omstrede omdat hulle die argitektoniese karakter van die Pergamonmuseum, wat sedert 1930 grotendeels in sy oorspronklike toestand bewaar gebly het, duidelik sal verander.
Die bestaande toegangsgebou in die erehof, wat in die 1980's opgerig is, sal deur 'n geabstraheerde portikus vervang en die binnehof, wat tot dusver in suidelike rigting oop is, deur middel van 'n vierde vleuel gesluit word. Die noordvleuel, wat vroeër die Duitse Museum gehuisves het en eweneens in sy oorspronklike toestand bewaar gebly het, sal geheel en al omgebou word. Sodoende sal van hierdie unieke voorbeeld van museumshervorming in die tydperk van die Weimarrepubliek min bewaar bly.
Die Pergamonmuseum sal deur middel van 'n Argeologiese Promenade in die grondverdiepings met die ander museumgeboue verbind word. Ook hierdie deel van die bouprojek is vanweë die hoë koste, wat daaraan verbonde is, en sy opvoedkundige konsep omstrede. Die Pergamonmuseum word vanaf 2008 stapsgewys gerestoureer.
Gelede woorde
Gelede woorde, oftewel komplekse, kom voor in die veld van morfologie waar hulle die teenoorgestelde van simplekse (ongelede woorde) is. Waar 'n simpleks beskryf kan word as 'n woord wat nie morfologies ontleedbaar is nie soos die, daar, nou en gister, is 'n kompleks daarenteen 'n morfologies ontleedbare woord, soos kêrel+tjie en ridder+lik.
Die belangrikste ongelede woorde word in die selfstandigenaamwoord-, adjektief- en werkwoordklas aangetref. Van Huyssteen noem dat die onderskeid tussen simplekse en komplekse nie verwar moet word met die onderskeid tussen meerlettergreppige woorde (dit is woorde wat uit meer as een lettergreep bestaan, soos tafel bestaan uit “ta” en “fel”) en enkellettergreppige woorde (dit is woorde wat uit slegs een lettergreep bestaan, soos blad en poot) nie.
Trachyandra flexifolia
Trachyandra flexifolia is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Orbea halipedicola
Orbea halipedicola is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die plant is endemies aan Mosambiek.
Kari Matchett
Kari Matchett (gebore 25 Maart 1970) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Cypher (2002), Cube²: Hypercube (2002), en Maudie (2016), en in die televisiereeks Covert Affairs: Sights Unseen (2012).
Paul Biensfeldt
Paul Biensfeldt (4 Maart 1869 – 2 April 1933) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Das schwarze Los (1913), The Wildcat (1921), Arme Violetta (1921), en Ein Burschenlied aus Heidelberg (1930).
Jesua
Jesua is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 7) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.
Lloyd Battista
Lloyd Battista (gebore 14 Mei 1937) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blindman (1971), Love and Death (1975), Treasure of the Four Crowns (1983), en Driving Me Crazy (1991).
Waterkloofrivier (Wes-Kaap, lat -33,65, long 18,37)
Die Waterkloofrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit mond aan die Weskus uit in die Atlantiese Oseaan.
Trachyandra filiformis
Trachyandra filiformis is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort en is deel van die fynbos. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap. Dit kom voor vanaf Elandsbaai tot by die Kaapse Skiereiland en Bredasdorp. Die plant groei in nat gebiede en vloedvlaktes en het ongeveer 30% van sy habitat afgestaan oor die afgelope 60 jaar aan ontwikkeling en die drooglegging van nat gebiede.
Gevorderde Versleutelingstandaard
Die Gevorderde Versleutelingstandaard ("Advanced Encryption Standard" of AES), oorspronklik genoem Rijndael, is 'n spesifikasie vir die versleuteling van elektroniese data. Dit is deur die Amerikaanse Nasionale Instituut van Standaarde en Tegnologie (NIST) in 2001 voorgelê.
Hanani
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Gevorderde Versleutelingstandaard
Vir AES het NIST drie Rijndael-bloksyfers gekies, elk bestaande uit 128 bisse, maar met verskillende sleutelgroottes: 128, 192 en 256 bisse.
Allan Border
Allan Robert Border (gebore 27 Julie 1955) is 'n Australiese krieketkommentator en voormalige internasionale krieketspeler. Border was vir baie jare die kaptein van die Australiese span. Sy speelbynaam was "AB". Hy het 156 toetswedstryde in sy loopbaan gespeel, 'n rekord totdat dit deur mede-Australiër Steve Waugh oortref is. Border het voorheen die wêreldrekord vir die aantal opeenvolgende toetsverskynings van 153 gehou, voordat dit in Junie 2018 deur Alastair Cook oortref is, en is tweede op die lys van aantal toetse as kaptein. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 1979, Krieketwêreldbeker 1983, Krieketwêreldbeker 1987 en Krieketwêreldbeker 1992 vir Australië gespeel.
Hy was hoofsaaklik 'n linkerhandse kolwer, maar het ook af en toe sukses behaal as 'n deeltydse linkerarm-draaibouler. Border het 11 174 toetslopies gemoker ('n wêreldrekord totdat dit in 2006 deur Brian Lara verbeter is). Hy het 27 honderdtalle in sy toetsloopbaan geslaan. Hy het uitgetree as Australië se beste speler en voorste lopiemaker in beide toetse en eendagwedstryde. Sy Australiese rekord vir toetswedstryde het vir 15 jaar gestaan voordat Ricky Ponting hom verbygesteek het tydens die Derde As-toets teen Engeland in Julie 2009. Border was een van die 55 eerste ingehuldigdes van die IKR se Heldesaal.
Babiana regia
Babiana regia is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Babiana behoort. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Agter-Paarl tot by Stellenbosch in die fynbos en renosterveld voor. Dit het 'n voorkomsgebied van kleiner as 10 km² en daar is ses, klein gefragmenteerde subpopulasies. Die totale populasie is kleiner as 1 000 plante.
Die plant het 95% van sy habitat afgestaan aan hoofsaaklik gewasverbouing. Die oorblywende subpopulasies word bedreig deur onder andere ontwikkeling, gebrek aan 'n brandprogram, indringerplante, oorbeweiding, eutrofikasie en die ontginning van sand.
Waterkloofrivier (Wes-Kaap, lat -32,18, long 23,65)
Die Waterkloofrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.
Orbea wissmannii
Orbea wissmannii  is 'n vetplant wat aan die familie Apocynaceae behoort. Die plant is inheems aan Jemen en Saoedi-Arabië.
Die spesie het twee subspesies:
Amy Matysio
Amy Matysio (gebore 31 Augustus 1976) is 'n Kanadese aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Just Friends (2005) en Another WolfCop (2017), en in die televisiereekse InSayshable (2012) en Guilt Free Zone (2015).
Raämja
Raämja is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 7) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap teruggekeer het.
Brian Moll
Brian Moll (19 Mei 1925 – 9 Augustus 2013) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Dead Sleep (1990) en Street Fighter (1994), en in die televisiereekse Matlock Police (1971) en A Country Practice (1981).
Chris Bauer
Chris Bauer (gebore 28 Oktober 1966) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Wire (2002), True Blood (2008), Survivor's Remorse (2014), en The Deuce (2017).
Britse wêreldryk
Die grondslag vir die Britse wêreldryk is in die loop van die 18e eeu gelê toe Brittanje geleidelik beheer oor die wêreld se handelsroetes verkry het. Die skok van die Amerikaanse onafhanklikwording in die laat 18e eeu, het die koloniale geesdrif in die moederland laat afneem. Gedurende die 19e eeu het die Britse kolonies meer vryhede verkry. Aan die einde van die 19e eeu was die Britse ryk op sy hoogtepunt.
Handelsroetes en militêre basisse was nou nie meer so belangrik soos die blote besit van kolonies nie. Die Eerste Wêreldoorlog het egter 'n groot verandering teweeggebring. Die Blanke kolonies wat Brittanje daadwerklik in die oorlog bygestaan het, het nou op groter outonomiteit begin aandring en die status van dominiums verkry. Die Tweede Wêreldoorlog het grootskaalse en vinnige dekolonisasie tot gevolg gehad. Vandag is die Britse Gemenebes 'n organisasie met weinig betekenis.
Algemene aspekte
In die loop van die 18e eeu het die destydse eerste minister William Pitt (1708-1778), in belang van die Britse handelaars die grondslag vir die Britse wêreldryk gelê. Brittanje se grootste vyand op handelsgebied was Frankryk. Buite Europa was hierdie twee moondhede voortdurend in botsing met mekaar ten einde beheer oor die wêreldsee te verkry. Die Sewejarige Oorlog (1756-1763) het die stryd eens en vir altyd in Brittanje se guns beëindig.
In Noord-Amerika het hulle Kanada en die Mississippi-vallei Van Frankryk afgeneem. Die Franse is ook uit Indië verdryf en in die Wes-Indiese eilande het die Franse se florerende suikerhandel ook in Britse hande geval. Pitt en sy opvolgers het kolonies beskou as leweransiers van die handelsroetes. Die idee van ŉ wêreldryk het toe nog nie bestaan nie. Hoewel Brittanje toe die nuwe kolonies bygekry het, het hy egter die Noord-Amerikaanse kolonies verloor. Na die Sewejarige Oorlog het die dertien kolonies aan die ooskus van Noord-Amerika in opstand gekom teen die Britse merkantiele beleid.
Hulle was voorstanders van vryhandel en was ontevrede oor die streng beheer wat daar uitgeoefen is oor hul handel met mekaar en met nie-Britse lande. Boonop moes hulle belasting betaal sonder dat hulle verteenwoordiging in die Britse Parlement geniet het en sonder dat hulle beheer kon uitoefen oor die besteding van die belasting. Hulle het gevoel dat Brittanje nie hulle belange op die hart dra nie. Brittanje het hom nie aan die Amerikaners se politieke en ekonomiese eise gesteur nie en daar het 'n lang onafhanklikheidstryd (1776-1783) ontstaan, wat geëindig het met die totstandkoming van 'n onafhanklike VSA. Die verlies van die Amerikaanse kolonies het Brittanje 'n tyd lank skepties laat voel oor die verwerwing van nuwe kolonies. Sommige radikale groepe was heeltemal teen koloniale besit gekant en was voorstanders van 'n wêreldwye vryhandelstelsel.
Asarja
Asarja is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 7) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.
Britse wêreldryk
19e eeu
Die kolonies was wei van groot waarde as afsetgebiede vir nywerheidsprodukte en as militêre basisse, maar tot in die helfte van die 19e eeu was hulle weinig of glad nie winsgewend nie. In die eerste helfte van die eeu is Brittanje se verhoudings met lande buite Europa grootliks beïnvloed deur die anti-slawernybeweging, wat deur William Wilberforce (1759-1833) van stapel laat loop is.
Asarja
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap teruggekeer het.
Britse wêreldryk
19e eeu
Veral na 1815 was Brittanje se internasionale politiek aktief teen slawehandel gekant. Vir 'n aansienlike vergoeding was slawehandelende lande soos Spanje, Portugal en Nederland bereid om van slawehandel af te sien. Frankryk en Amerika het egter geweier om enige ooreenkoms oor die afskaffing van slawerny met Brittanje aan te gaan. In 1833 het die Britse parlement wetgewing aangeneem waarvolgens slawerny in die volgende vyf jaar in al die Britse kolonies afgeskaf moes word. Die wet is in 1834 in die Kaapkolonie ten uitvoer gebring.
Die Durham-verslag
Terwyl daar nog in sekere groepe gewik en geweeg is oor die wenslikheid van kolonies, al dan nie, het die Durham-verslag in 1839 die grondslag gelê vir ŉ nuwe verhouding tussen die moederland en die kolonies. John George Lambton, die graaf van Durham (1792 – 1840), is in 1839 as Britse hoë kommissaris en as goewerneur-generaal na Kanada gestuur. Hy moes aanbevelings doen oor ŉ nuwe en doeltreffender bestuursvorm. Kanada het uit twee provinsies – Ontario en Quebec – bestaan, elk met ŉ goewerneur wat aan die Britse parlement verantwoording moes doen.
Hoewel Quebec onder Britse bestuur was, was die inwoners oorwegend Frans en wrywing het dikwels voorgekom. Durham se “Report on the Affairs of British North America” het twee belangrike aanbevelings bevat wat die grondslag vir ŉ nuwe koloniale bestuur sou vorm.
Ten eerste het hy aanbeveel dat die twee Kanadese provinsies onder een sentrale bestuur verenig moes word. Dan sou die Franse in die groter geheel ŉ minderheidsgroep vorm en dit sou dus makliker wees om hulle te verengels.
Cathay Pacific
Die lugredery Cathay Pacific (IATA: CX, ICAO: CPA) is die internasionale vlagdraer van Hongkong, met sy hoofkantoor en belangrikste spil geleë op Hongkong Internasionale Lughawe, hoewel die lugredery se geregistreerde kantoor op die 33ste vloer van "One Pacific Place" is.
Britse wêreldryk
Die Durham-verslag
Ten tweede moes die koloniste toegelaat word om hul eie parlement te behartig. Die moederland moes slegs internasionale aangeleenthede – ekonomies sowel as polities – hanteer. In die volgende twee dekades het Britanje Durham se aanbevelings in die meeste van sy kolonies deurgevoer. Die Kaapkolonie, sowel as die kolonies in Australië en Nieu-Seeland, het teen 1855 almal oor selfbestuur beskik. In 1841 is die tweede Kanadese provinsies met mekaar verenig. Daar was egter nog ander Britse kolonies in die Kanadese gebied buite die federasie. ŉ Federasie van al die kolonies onder een sentrale regering het eers in 1867 tot stand gekom.
Cathay Pacific
Die lugredery het vele bedrywighede, insluitend geskeduleerde passasiers- en vragdienste na 168 bestemmings in 42 lande wêreldwyd. Kodedeel en gesamentlike ondernemings word met 'n vloot van wyeromp-vliegtuie onderneem, bestaande uit toerusting van Airbus A330, A340, Boeing 747-400 en 777. Die lugredery bedryf ook 'n vyfde vryheidsvlug van Bangkok en Taipei, sy fokusstede. Sy volfiliaal, Dragonair, vlieg na 44 bestemmings in die Asië-Stille Oseaan-streek vanuit sy Hongkongbasis.
Oceanapia pinella
Oceanapia pinella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1954 deur De Laubenfels.
Britse wêreldryk
Indië
Indië vorm ŉ afsonderlike hoofstuk in die geskiedenis van die Britse Ryk. Nadat Pitt die Britse belange daar beveilig het, is die land deur die Engelse Oos-Indiese Kompanjie beheer. In 1833 is die handelsaktiwiteite van die Kompanjie deur die India Act beëindig. Anders as in die ander kolonies, was die meerderheid Blankes in Indië in diens van òf die Kroon òf die Kompanjie.
Nahamani
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap teruggekeer het.
Britse wêreldryk
Indië
Nogtans het Brittanje die land as ŉ blywende besitting beskou en die Indiese bevolking militêr onder beheer gehou. In 1857 het ŉ grootskaalse muitery uitgebreek onder die Indiese soldate in die Britse leërs. Talle Blankes is om die lewe gebring en die Britte het die toestand eers ná sewe maande onder beheer gekry. Die onluste en die roekelose onderdrukking daarvan het die verhoudings tussen die Britte en die Indiese bevolking permanent geskaad. In 1858 is die Kompanjie se bestuur beëindig en die Britse goewerneur-generaal het die onderkoning van Indië geword.
Gemenebes
Met die uitsondering van Indië en Nieu-Seeland het Brittanje in die eerste helfte van die 19e eeu nie veel gedoen om sy wêreldryk uit te brei nie. Dis was eers na 1870 dat Imperialisme sy kop uitgesteek het. Begeesterde patriotte was gevul met ŉ drang om die Britse vlag oral ter wêreld te plant. Hierdie gees van jingoïsme het ŉ verskeidenheid van oorsake gehad. Ten eerste was daar nog steeds die behoefte aan afsetgebiede vir produkte van die Britse industrieë en die begeerte om die Britse handel oral in die wêreld te beveilig deur, die oprigting van militêre basisse in Britse kolonies. Kolonies is gesien as die ideale oplossing vir die probleem van oorbevolking in die moederland. Die skeepvaart het sodanig verbeter dat die tydsafstand tussen die moederland en die kolonies aansienlik verminder het.
Daar is ook vooruitgang gemaak met die genesing van tropiese siektes wat Blanke koloniste voorheen afgeskrik het. Imperialisme het goed te pas gekom om die aandag van binnelandse probleme af te lei. Ontevredenes in die moederland is ŉ goue bestaan in een van die oorsese kolonies in die vooruitsig gestel. Die Britse bevolking sou meer geredelik binnelandse tekortkominge oor die hoof sien solank as wat die glorie van Brittanje na buite uitgebou word. Dan was daar ook nog die sogenaamde “white man’s burden”, ŉ godsdienstige en etiese regverdediging vir die onderwerping van inboorlingbevolkings aan Blanke gesag en kultuur. In die uitvoering van die selfopgelegde taak kon die kerstening van die inboorlinge en die bestryding van slawerny hand aan hand gaan met die ontwikkeling van ekonomiese belange vir die moederland.
In Brittanje self het imperialisme ontwikkel tot ŉ romantiese kultus waarvan koningin Victoria as regina emperatrix  (koningin en keiserin) die middelpunt gevorm het. Brittanje en die ander Europese moondhede was spoedig gewikkel in ŉ wedloop om oorsese besittings, veral in Afrika – die sogenaamde “scramble for Africa” (wedloop om Afrika). Benjamin Disreali was een van die eerste Britse staatsmanne wat die groot nut van ŉ Britse ryk ingesien het. Hy het aan koningin Victoria die titel van “keiserin van Indië” gegee en gesorg dat Egipte en die Suezkanaal nie in die Franse se hande val nie.
In Suider-Afrika het Cecil John Rhodes (1853 – 1902) hom onvermoeid beywer vir die uitbreiding van die Britse Ryk en onder andere gedroom van ŉ pad oor Britse gebied van die Kaap tot in Kaïro. Tydgenote van Rhodes en ewe imperialisties, was Joseph Chamberlain, minister van kolonies (1895-1903), en Alfred Milner. Tussen hulle drie het hulle onder andere ook die onderwerping van die twee Boererepublieke aan Britse gesag bewerkstellig. Ander groot imperialiste was G.N. Curzon, onderkoning van Indië, en E.B. Cromer, goewerneur-generaal van Egipte.
Ontstaan van dominiums
In die Blanke kolonies het die bande met die moederland al hoe losser geword omdat die bewindhebbers meestal self koloniste was. Tydens die sogenaamde "colonial conferences" wat van tyd tot tyd in Londen gehou is, het die premiers van die onderskeie kolonies steeds aangedring op 'n groter mate van onafhanklikheid van die moederland.
Die groot Blanke kolonies het nou as "dominiums" bekend gestaan. Aan die begin van die 20e eeu was die dominiums nog net aan die Britse kroon gebonde en nie aan die Britse parlement nie. Die samestelling van die Britse ryk het nou soos volg daar uitgesien: Die middelpunt is gevorm deur die Verenigde Koninkryk (Engeland, Skotland, Wallis en Noord-Ierland); daarna volg die dominiums: Kanada, Australië, Nieu-Seeland en die Unie van Suid-Afrika, gevolg deur egte kolonies soos Wes-Indië, Maleisië, Singapoer, Hongkong en die kolonies in Afrika.
Indië, die pêrel van die Britse kroon, was nog steeds apart, 'n ryk binne 'n ryk. Die opbou van die ryk het Brittanje in botsing gebring met ander Europese moondhede, veral met Frankryk in Noord-Afrika en Rusland in Sentraal-Asie. Imperialisme het ook teweeggebring dat Brittanje hom nie meer afsydig kon hou van die Europese politiek nie. AI die Europese groot moondhede, insluitende Duitsland, het een ding gemeen gehad: koloniale besittings.
Ontstaan van die Gemenebes
Met die Vrede van Versailles (1919) het dit duidelik geword dat die eens trotse Britse Ryk tekens van ontbinding begin toon het. Kanada het sonder Britse medewete 'n verdrag met die VSA aangegaan, lerland het dieselfde status as Kanada (dominium) geëis, en in Suid-Afrika het ŉ groot deel van die bevolking aangedring op die verbreking van die imperiale bande. By 'n imperiale konferensie van 1926 is die dominiums outonome status binne die ryk verleen.
Brittanje sou nog die brand punt van die buitelandse politiek bly, maar die dominiums kon voortaan 'n eie buitelandse beleid voer en was nie meer gebonde aan Britse verpligtinge in Europa nie. In die praktyk het dit daarop neergekom dat die dominiums onafhanklik van Brittanje was en dat hulle nog net trou aan die Britse kroon verskuldig was.
Die nuwe status van die dominiums is in die Statuut van Westminster (1931) vasgelê. Hierdie statuut kon ook beskou word as die grondwet van die Britse Gemenebes (British Commonwealth of Nations) en het die amptelike verbrokkeling van die Ryk ingelui. Indie en die ander kolonies was nog nie deel van die Gemenebes nie, maar dit was ŉ kwessie van tyd voordat hulle ook op 'n groter mate van onafhanklikheid sou aandring.
Trachyandra glandulosa
Trachyandra glandulosa is 'n meerjarige plant wat tot die genus Trachyandra behoort. Die plant is endemies aan Namibië.
Babiana ringens
Die plant het twee subspesies:
Oceanapia polysiphonia
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Stoebe aethiopica
Die knoppiesslangbos (Stoebe aethiopica) is 'n struik wat tot die Asteraceae  familie hoort. Die spesie is endemies in die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap en is deel van die fynbos. Die plant staan ook as die withofie-slangbos bekend.
Oceanapia porosa
Oceanapia porosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Oceanapia en tot die familie Phloeodictyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1922 deur Dendy.
Cecil Beaton
Sir Cecil Walter Hardy Beaton CBE Kt (14 Januarie 1904 - 18 Januarie 1980) was 'n Britse mode-, portret- en oorlogsfotograaf, skilder en binneversierder, sowel as 'n verhoog- en kostuumontwerper vir rolprente en die teater wat twee Oscars gewen het.
Loopbaan
Ná 'n kort ruk in die familie se houtonderneming het hy in Holborn as 'n sementhandelaar gewerk. Dit het gelei tot 'n "orgie van fotografie oor naweke", en hy het besluit om dit sy loopbaan te maak. Onder beskerming van Osbert Sitwell het hy sy eerste uitstalling in die Cooling Gallery in Londen gehou. Dit het nogal 'n opskudding veroorsaak.
thumb|220px|links|'n Selfportret van Cecil Beaton in 'n tempel in [[Kalkutta, Indië.]] Hy het geglo hy sal meer sukses behaal aan die ander kant van die Atlantiese Oseaan; hy het na New York verhuis en stadigaan 'n reputasie daar opgebou. Teen die tyd dat hy die stad verlaat het, het hy 'n kontrak met Condé Nast Publications gehad om foto's eksklusief vir hulle te neem."
Van 1930 tot 1945 het Beaton in Wiltshire gewoon en baie bekendes daar onthaal. In 1947 het hy 'n huis gekoop wat hy gerestoureer het. Greta Garbo was 'n besoeker. Hy het tot met sy dood daar gewoon.
Beaton het in Amerika boekomslae en kostuums vir middagvertoning ten bate van welsyn ontwerp, totdat die tydskrif Vogue hom in 1927 dikwels begin gebruik het. Hy het later sy eie ateljee oopgemaak.
Beaton se eerste kamera was 'n Kodak 3A-voukamera. In sy loopbaan het hy beide grootformaat- as kleiner Rolleiflex-kameras gebruik. Hy was nooit bekend as 'n tegnies bekwame fotograaf nie en het eerder daarop gefokus om 'n treffende model of toneel te gebruik en vir die perfekte oomblik te wag om die foto te neem.
Die uitruil van idees tussen Beaton van die Britse uitgawe van Vogue, Horst P. Horst van die Franse Vogue en ander kunstenaars het gelei tot die voorkoms van styl en verfyndheid waarvoor die 1930's bekend is.
Beaton se beste werk was sy modefoto's en portrette van bekendes. Hy het ook vir Vanity Fair gewerk en bekendes in Hollywood afgeneem. In 1938 het Beaton na Engeland teruggekeer en 'n vooraanstaande oorlogsfotograaf geword. Hy is die bekendste vir sy foto's van die skade wat deur die Duitse Blitz aangerig is. Sy styl het verbeter en die omvang van sy foto's het vergroot.
thumb|links|220px|Beaton se foto van die driejarige Eileen Dunne. Beaton het dikwels foto's van die Britse koninklike familie geneem vir amptelike publikasie. Koningin Elizabeth die koninginmoeder was sy gunstelingonderwerp. Hy het die beroemde troufoto's van die Hertog en Hertogin van Windsor geneem. Hy het prinses Margaret in 1951 in 'n roomkleurige Diorrok afgeneem vir haar 21ste verjaardag, en dit het een van die mees ekoniese koninklike foto's van die 20ste eeu geword.
thumb|170px|Die ontwerp vir [[Audrey Hepburn in My Fair Lady (1964), waarvoor Beaton 'n Oscar gewen het.]] In die Tweede Wêreldoorlog is Beaton na die departement van inligting gestuur en het hy die taak gekry om foto's van die tuisfront te neem. Hy het een van die beroemdste foto's van die oorlog geneem: van die driejarige Blitz-slagoffer Eileen Dunne wat in die hospitaal aansterk terwyl sy haar lappop vashou.
Ná die oorlog het Beaton vir Broadway stelle, kostuums en beligting ontwerp vir Lady Windermere's Fan. Vir sy kostuumontwerpe vir die rolprentmusiekblyspele Gigi (1958) en My Fair Lady (1964) het hy 'n Oscar gewen. Hy het ook ontwerpe vir verskeie ander prente gedoen.
Beaton het ook die akademiese drag van die Universiteit van Oos-Anglië ontwerp.
Persoonlike lewe
Beaton het verhoudings met verskeie mans gehad, asook met verskeie vroue, onder andere die aktrises Greta Garbo en Coral Browne. Hy is in 1972 tot ridder geslaan. Twee jaar later het hy 'n beroerte gehad wat die regterkant van sy liggaam verlam gelaat het.
Hy is op 18 Januarie 1980 in sy huis in Wiltshire oorlede, vier dae ná sy 76ste verjaardag.
Ian Scheckter
Ian Scheckter (gebore 22 Augustus 1947, Oos-Londen, Suid-Afrika) is 'n voormalige renjaer wat onder andere tussen 1974 en 1977 aan altesaam 20 renne in die Formule Een-wêreldkampioenskap deelgeneem het.
Hy het sy Formule Eendebuut by die Suid-Afrikaanse Grand Prix op 30 Maart 1974 gemaak. Hy kon gedurende sy Formule Eenloopbaan van twintig wedrenne geen bestuurderskampioenskappunte aanteken nie en die beste plek wat hy behaal het was 'n tiende plek. Hy het sy Formule Eenloopbaan as 'n lid van die Gunstonspan begin. Hy het in 1975 vir Williams aan die Sweedse Grand Prix en Hollandse Grand Prix deelgeneem.
In 1977 het hy vir die Team Rothmans International-span in 'n March gejaag en was vir die volle seisoen ingeskryf. Scheckter se finale Grand Prix sou die Japannese Grand Prix in 1977 wees, maar weens sy Suid-Afrikaanse paspoort is hy verhoed om Japan te besoek.
Ná sy Formule Eenloopbaan het hy na Suid-Afrika teruggekeer om die plaaslike Formula Atlantic-reeks vir 'n paar seisoene te oorheers. Hy was die Formula Atlantickampioen vanaf 1976 tot 1979, en weer in 1983 en 1984.
Ian Scheckter is die ouer broer van die 1979 Formule Eenwêreldkampioen Jody Scheckter, en die oom van die Indy Racing League-renjaer Thomas Scheckter.
Mendelssohn-versameling
Die Mendelssohn-versameling van Africana word gehuisves in die Parlementsbiblioteek in Kaapstad. Dit bestaan uit boeke, pamflette, landkaarte en honderde oorspronklike skilderye en tekeninge.
Biografie
Sidney Mendelssohn is op 31 Desember 1860 in Exeter as seun van 'n rabbi gebore. In Suid-Afrika vestig hy hom as diamanthandelaar, word voorsitter van die New Bultfontein Mining Company en stigter, besturende direkteur en later voorsitter van die Vaal River Diamond Co. Op die vooraand van die Tweede Vryheidsoorlog begin hy belangstel in Africana en ontwikkel tot een van die voorste versamelaars en kenners op die gebied. Mendelssohn het vier boeke oor die geskiedenis van die Jodedom geskryf. In 1920 publiseer hy sy bekendste werk The Jews of Asia: especially in the 16th and 17th century. Die dorpie Sydney on Vaal is gebou op grond waarvan hy die eienaar was en daarom dra die dorpie na bewering sy naam. Hy is op 26 September 1917 in Londen oorlede.
South African Bibliography
Elf jaar lank werk hy aan die South African Bibliography. Dit bevat meer as 9 000 noemenswaardige verwysings na Afrika vanaf die vroeë Portugese ontdekkers tot 1910. Die twee dele is in 1911 gepubliseer en word nog as een van die belangrikste werke in sy soort beskou en dit het 'n groot bydrae tot die kulturele ontwikkeling van Suider-Afrika gelewer.
Erflating
In sy testament het hy sy hele Africana-versameling aan die volk van Suid-Afrika bemaak. Daaronder is 134 sketse deur Thomas William Bowler (1812–1869). Mendelssohn se wens was dat sy versameling na sy dood verder uitgebou sou word. Die staat het William Jardine (1867–1948) se Africana-bibiloteek aangekoop en by die Mendelssohn-versameling gevoeg.
Esperanza-basis
Esperanza-basis (Spaans vir 'Basis van Hoop') is 'n permanente Argentynse navorsingstasie wat dwarsdeur die jaar bewoon word in Hope Bay, Trinity-skiereiland (in Graham Land op die Antarktiese Skiereiland). Dit is een van slegs twee burgerlike nedersettings in Antarktika (die ander is die Chileense Villa Las Estrellas). Die leuse van die basis is Permanencia, un acto de victimicio ('Permanensie, 'n daad van opoffering').
Beskrywing
Die basis is in 1953 gebou  en huisves 55 inwoners in die winter, waaronder tien gesinne en 2 skoolonderwysers. Die provinsiale skool #38 Presidente Raúl Ricardo Alfonsín (voorheen die naam Julio Argentino Roca ) is in 1978 gestig en het in 1997 onafhanklike status verwerf. Dit hou die verste Suid-verkennertroep in stand. Die basis het 'n Argentynse burgerlike registerkantoor waar geboortes en huwelike aangeteken word. Die basis het toeristegeriewe wat jaarliks deur ongeveer 1100 toeriste besoek word. Die LRA 36 Radio Nacional Arcangel San Gabriel radiostasie het in 1979 begin uitsaai en saai tans op kortgolf en FM uit. 'n Windkragopwekker is in 2008 geïnstalleer.
Die 43 geboue van die stasie het 'n gesamentlike oppervlak van 3 744 m2; 18 000 liter brandstof word jaarliks deur die vier kragopwekkers gebruik om elektrisiteit vir die stasie op te wek. Navorsingsprojekte sluit in: glasiologie, seismologie, oseanografie, kusekologie, biologie, geologie en limnologie.
Mordegai
Mordegai is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 7) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.
Palatalisasie
Palatalisasie is die verandering van 'n nie-palatale klank in 'n palatale klank. Meestal gebeur dit onder invloed van 'n ander aangrensende palataal. Palatalisasie is sowel in die taalgeskiedenis asook in die sinkrone fonetiek normaal.
Mordegai
Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.
Esperanza-basis
Geboortes
Die basis is die geboorteplek van Emilio Palma, die eerste persoon wat in Antarktika gebore is. Daar is minstens tien ander kinders by die basis gebore.
Palatalisasie
Die velare k/ g verander mees in die palato-alveolare voor die klinkers i en e. Dit gebeur in die geskiedenis van bykans alle Romaanse tale uit Latyn en in vele Slawiese tale.
Esperanza-basis
Klimaat
Soos die res van die Antarktiese skiereiland, het die basis 'n poolklimaat wat gekenmerk word deur sterk winde wat van die Antarktiese ysplaat afwaarts neerdaal. Hierdie winde kan meer as 250 km/h bereik, wat lei tot sneeu en swak sig. Die klimaat word in die Köppen-klimaatklassifikasie as 'n polêre toendra (ET) geklassifiseer.