cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Prieska
NG gemeente
Die C.J.V.-saal is deur die derde leraar, ds. A G.T. Venter, gebou en die hoeksteen is gelê op 7 Oktober 1911. Reeds voor die koms van die vierde leraar, ds. W.J. du Toit, wat op 12 Februarie 1916 bevestig is, is gevoel dat daar met die oog op meer ruimte 'n nuwe kerk gebou moes word. Op 6 Desember 1919 is die hoeksteen van die teenswoordige kerkgebou dan deur hom gelê, en kon hy op 20 Augustus 1921 ingewy word.
Nywerhede
Die plaaslike ekonomie steun swaar op boerdery en mynbou. Prieska is een van die grootste uitvoerders van tieroog halfedelstene ter wêreld. Daar is ook 'n wapentoetsfasiliteit.
Feeste
Die Olyffees word in Mei en die Bosfees in September elke jaar aangebied.
Witysterhout
Die Witysterhout (Vepris lanceolata, voorheen Vepris undulata) is 'n boom wat naby kusstroke groei. Die spesie is inheems aan Kenia, Mauritius, Mosambiek, Rodrigues, Réunion en Tanzanië. In Suid-Afrika is die boom inheems in KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, Oos-kaap en die Wes-Kaap. In droë gebiede of in sandgrond naby die kus is die boom klein maar word groot in immergroen woude; tot 20 m hoog.
James Callis
James Callis (gebore 4 Junie 1971) is 'n Engelse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bridget Jones's Diary (2001), Austenland (2013), en Bridget Jones's Baby (2016), en in die televisiereeks Battlestar Galactica (2004).
Jimmy Smits
Jimmy Smits is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Wars: Episode III - Revenge of the Sith (2005) en Rogue One: A Star Wars Story (2016), en in die televisiereekse NYPD Blue (1993) en The West Wing (1999).
Westbrooke
Tot 1995 het die woning van die president van Suid-Afrika in Kaapstad Westbrooke geheet. Die woning is op die Groote Schuur-landgoed geleë. Dit is in 1995 deur President Mandela hernoem tot Genadendal – die naam van 'n sendingdorpie in die Overbergstreek.
Spesiale Olimpiade
duimnael|regs|300px|Opening van die 2003 Spesiale Olimpiese Somerspele in Dublin, Ierland.
Die Spesiale Olimpiade is 'n internasionale organisasie wat persone met verstandelike beperkinge help om hulle selfvertroue, sosiale vaardighede en fisiese kondisie te verbeter. Hulle organiseer ook die Spesiale Olimpiese Wêreldspele elke vier jaar. Die Spele vind die jaar voor die "normale" Olimpiese Spele plaas.
Die eed wat die atlete voor die wedstryde aflê is: "Let me win. But if I cannot win, let me be brave in the attempt" (Laat my wen. Maar as ek nie kan nie, laat my braaf probeer). Die leuse van die Spesiale Olimpiade is: meedoening is belangriker as die oorwinning.
Geskiedenis
Die Spesiale Olimpiade is in 1968 in Chicago deur Anne McGlone Burke en Eunice Kennedy Shriver gestig.
Die eerste Spesiale Somerspele vind in 1968 in Chicago, Verenigde State plaas. In 1977 vind die eerste Spesiale Winterspele plaas.
In 1988 word die Spesiale Olimpiade amptelik deur die Internasionale Olimpiese Komitee (IOK) erken. Dit is die enige sportorganisasie wat tot hede toestemming van die IOK verkry het om die titel Olimpies te mag gebruik.
Die eerste keer dat die Spesiale Somerspele buite die Verenigde State gehou was, was in 2003, toe die Spele in Dublin, Ierland vanaf 20 Junie tot 29 Junie plaasgevind het. Die tema van hierdie Spele was "Share the Feeling" (deel die gevoel). Dublin ontvang 166 internasionale delegasies, meer as 7000 atlete, 3000 afrigters en 28 000 familielede en vriende.
Coenie van Wyk
Coenie van Wyk (gebore in Bellville, 8 Januarie 1988) is ’n Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat vir die Cheetahs in Superrugby op heelagter en losskakel speel en ook vir die Vrystaat Cheetahs in die Vodacombeker en Curriebeker.
Golfleier
'n Golfleier is enige hol metaalsilinder wat gebruik word om elektromagnetiese golwe te lei. Die golfleiers wat mees algemeen gebruik word het ronde of reghoekige deursnitareas en word van koper of aluminium vervaardig.
Golfleiers kan egter enige deursnitareavorm hê. Die elektromagnetiese veldpatrone sal egter verskil vir verskillend gevormde golfleiers, aangesien die randvoorwaardes daardeur gewysig word.
Indien 'n golfleiersilinder afgesluit word aan albei kante en met elektromagnetiese energie gevoer word, word die energie deur die kante van die golfleier weerkaats. Hierdie tipe opstelling word 'n golfleierholte genoem. Indien die elektromagnetiese energie op so 'n manier weerkaats dat 'n staande golfpatroon in die holte vorm, word dit 'n resonante holte genoem.
Die veldpatrone in verskillende tipes leë en homogeen gevulde golfleiers is al goed nagevors en geklassifiseer in reghoekige, vierkantige, ronde sowel as elliptiese geometrieë.
Coenie van Wyk
Van Wyk is in 2014 by die Lions se span ingesluit vir die 2014 Superrugbyseisoen en is gekies as plaasvervanger in die eerste wedstryd van die seisoen teen die Cheetahs; hy het egter nie speelkans gekry nie.
Hy het hom in 2015 hy die Vrystaatse Rugbyunie aangesluit.
Gestreepte knorder
Die Gestreepte knorder (Pomadasys striatus) is 'n vis wat voorkom aan die Suider-Afrikaanse suid - en ooskus vanaf Knysna tot by Beira. Die teenwoordigheid van die vis is nêrens elders in die wêreld aangeteken nie. Die vis word 22 cm lank. Die lyf is bruinerig met drie horisontale donker strepe oor die boonste helfte van die lyf. Die vis kom voor op rots- en koraalriwwe en word hoofsaaklik deur hengelaars as aas gebruik. In Engels staan die vis bekend as Striped grunter.
Vroeë geskiedenis (Joods)
Die land Israel is geleë aan die ooskus van die Middellandse See en word begrens deur Libanon in die noorde, Sirië in die noordooste, Jordanië in die ooste en Egipte in die suidweste.
Vroeë geskiedenis
Die vroeë geskiedenis van die Hebreeuse volk is mondelings van geslag tot geslag oorgedra totdat dit uiteindelik neergeskryf en saamgevat is in die eerste hoofstukke van die Bybel. Die meeste Hebreeuse geskiedkundiges stem saam dat hierdie 'n ware weergawe is van Israel se geskiedenis. Hoewel die Hebreërs hul oorsprong terugvoer na een aartsvader, genaamd Abraham, het hulle eers tydens hul ballingskap in Egipte saamgekom om 'n etniese groepering te vorm (c 1500-1250 vC). Hierdie tydperk staan bekend as die "Nuwe Koninkryk" in Egipte se geskiedenis. Afgesien van Abraham was daar 'n tweede sentrale figuur in die geskiedenis van die Hebreërs – Moses. Abraham word deur die Hebreërs beskou as hul aartsvader, terwyl Moses gesien word as die stigter van die Yahweh-sekte of Joodse godsdiens. Die eerste verwysing na die Hebreërs kom voor tydens die bewind van Marniptha, die seun van Ramses I van Egipte. In 1120 vC het Marniptha 'n militêre veldtog na Asië onderneem. In sy verslag oor die veldtog noem hy 'n lys van die nasies wat hy beset het en daar is ook 'n verwysing oor die Hebreërs wat "in Kanaän woon".
Ballingskap in Egipte
Die vreemdelinge, waaronder ook die Hebreërs wat in die land agtergebly het, is deur Ramses II (ongeveer 1290-1224 vC) ingespan om te help bou aan Egiptiese stede, soos onder meer Pithom (in die noordooste van Egipte) en Ramses. Dit was onder hierdie omstandighede wat die tweede sentrale figuur in die geskiedenis van Israel, Moses, gebore is. Moses word in die Bybel beskryf as die leier, raadgewer en mentor van die Hebreeuse volk wat hulle gelei het om een God, naamlik Yahweh, te aanbid. Volgens die Bybel is Moses deur sy ma in 'n mandjie versteek en tussen die riete langs die rivier weggesteek omdat sy gevrees het dat die Egiptiese soldate hom tydens een van hul "reinigingsveldtogte" sou doodmaak. Hy is deur 'n Egiptiese prinses ontdek en as prins grootgemaak. As volwassene het hy eendag sy humeur verloor toe hy sien hoe 'n Egiptiese opsigter 'n Hebreër slaan. Hy het die opsigter doodgemaak en het toe na die Mediaan gevlug. Tydens sy verblyf in die Mediaan is Moses getroud met Sipporah, die dogter van die hoëpriester van dié streek, en het hy sy skoonpa se kleinvee opgepas. Op 'n dag was hy weer doenig met die vee toe Yahweh in die vorm van 'n brandende bos aan hom verskyn. Dit het plaasgevind naby Horeb, oftewel die Berg van God. Toe Moses Hom vra wie Hy is, het Yahweh geantwoord "Ehyeh Asher Ehyeh" - dit word vertaal as "Ek is wat Ek is". Yahweh het Moses beveel om Sy "uitverkore volk" uit Egipte te lei na die land wat Hy eeue vantevore aan Abraham en sy nageslag belowe het. Moses het na Egipte teruggekeer en ná onsuksesvolle onderhandelinge met farao Amunhotep II het Yahweh die Egiptenare gestraf deur tien plae. Dit het 'n verstommende uitwerking op die Hebreërs gehad. Hulle het dit beskou as 'n manifestasie van God se mag ter ondersteuning van Sy volk en word vandag nog tydens Paasfees gevier. Dit het ook die geboorte van Israel as 'n nasie verteenwoordig.
Uittog uit Egipte
Dit is moeilik om vas stel presies hoeveel slawe tydens Israel se uittog uit Egipte ontsnap het. Volgens die Bybel was daar sowat 600 000 mans wat wapens gedra het, sowel as vrouens en kinders en 'n "menigte gemengde" groep – in totaal sowat drie miljoen mense. Die presiese ligging waar die Eksodus plaasgevind het, is ook onseker, veral omdat die Israeliete 'n see oorgesteek het wat dikwels verkeerdelik vertaal word as die Rooisee (in alle waarskynlikheid die Rietsee). Die Rietsee is 'n strook water oos van Avaris, die destydse hoofstad van Egipte, waar die Israeliete se tog deur die see plaasgevind het. Die wonderwerk het gebeur naby die hedendaagse el-Kantare op die Suezkanaal. Die vlugtelinge is vasgepen tussen die see en die Egiptiese weermag, maar is op 'n wonderbaarlike wyse gered toe 'n wind opgesteek het wat die water teruggedryf het en die Israeliete toegelaat het om die see ongehinderd oor te steek. Toe die wind gaan lê en die water teruggevloei, het baie van die Egiptiese soldate verdrink.
Die volk ontvang die Wet
Gedurende hulle veertig-jaar-lange trek na die Beloofde Land het die Israeliete die Verbond en die Wet of Tora ontvang by die berg Sinai. Dit het Israel omskep in 'n godsdienstige volk. Hoewel die presiese ligging van die berg Sinai onbekend is, word Jebel Musa naby die suidelike punt van die Sinai-skiereiland tradisioneel beskou as die plek waar Israel die Wet ontvang het. Die ontvangs van die Wet word beskou as die belangrikste gebeurtenis in die geskiedenis van Israel en word beskou as 'n verdere bewys van Yahweh se spesiale verbond met Israel. Dit het ook Sy oorspronklike belofte aan Abraham bevestig. Volgens die Bybel het die Israeliete volgende by Kadesj, 'n oase sowat vyftig myl suid van Beërsheba, aangekom. Hulle het vir 'n geruime tyd hier vertoef en daar word aangeneem dat Moses en sy ouderlinge begin het om die Wet te implementeer en die Verbondsark te bou. Laasgenoemde het volgens die Bybel die twee steentablette bevat waarop die Wet deur Yahweh self neergeskryf is.
Pous Clemens III
Clemens III was die 174ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1187 tot 1191. Die pous word soms verwar met Teenpous Clemens III.
Pontifikaat
Pous Clemens III word as pous verkies nadat kardinaal Theobald van Ostia geweier het. Kort na sy verkiesing sluit die pous 'n ooreenkoms bereik met die volk van Rome, waarvolgens die burgers self hulle magistrate kon verkies, maar die aanstelling van die goewerneur van die stad in die hande van die pous bly. Clemens het Hendrik II van Engeland en Philip II van Frankryk aangespoor om aan die derde kruistog deel te neem. Hy het ook verskeie minder belangrike hervormings op kerklike gebied deurgevoer. Op 31 Mei 1188 het hy vrede gesluit met die volk van Rome en in April 1189 met keiser Frederik I Barbarossa deur die verdrag van Straatsburg. Hy het die meningsverskil met koning Willem I van Skotland oor die aanstelling van die biskop van St. Andrews uit die weggeruim. Skotland is verwyder uit die gebied van die aartsbiskop van York en was nou onafhanklik onder Rome. Hendrik VI het egter kwaad geword vir die pous om dat hy (die pous) Tancred van Lecce, die buite-egtelike seun van koning Roger se familie, as koning van Sisilië erken het. Pous Clemens het Otto van Bamberg, die apostel van Pommere in 1189, Stephen van Thiers in Auvergne, stigter van die kluisenaars van Grammont en Malachias O'More in 1190, heilig verklaar.
Nota
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.
Panbraai
Panbraai of vlakbraai is 'n vinnige gaarmaakmetode vir kleiner, sagte vleissnitte in 'n oop pan op die stoof.
Arthur Millett
Arthur Millett (21 April 1874 – 24 Februarie 1952) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Land Just Over Yonder (1916), Mistaken Orders (1925), The Wildcat (1925), en Winds of the Wasteland (1936).
Nasie van Islam
Swart Moslems is 'n versamelnaam vir verskeie Islamitiese splintergroepe wat onder meer glo dat swart mense die hoogste ras is en dat hulle bestem is om die politieke leiers van die wêreld te word. Die grootste van dié groepe is die Nasie van Islam, wat tussen 30 000 en 200 000 lede in die VSA het. Omdat die Nasie van Islam hom grootliks beywer vir die opheffing van swart mense op veral ekonomiese en politieke gebied, word hulle en ander Swart Moslems soms as swart nasionalistiese bewegings eerder as godsdiensgroepe beskou. Hoewel hul leerstellinge in baie opsigte van die hoofstroom- Islamitiese groepe verskil, beskou die Swart Moslems hulleself as Moslems.
God as swartman in Amerika
Die Swart Moslems bely dat hulle dieselfde God (Allah) as die res van Islam aanbid. Hulle glo dus dat daar net Een God is wat alles geskape het wat bestaan en dat Hy alleen waardig is om aanbid en gehoorsaam te word. Waar tradisionele Islam egter glo dat Allah in die sewende hemel (hoogste en heiligste deel van die hemel) bly en nog nooit 'n mens geword het, in fisieke gedaante verskyn het of op aarde gewoon het nie, glo die Nasie van Islam dat hul stigter, Wallace Fard (1877-1934), die vleeslike inkarnasie van God was. Volgens hulle het hy as mens na die Aarde gekom om sy "verlore ras" - swartmense - te help om hul "blanke meesters" te oorwin en hul regmatige plek as die heersers van die mensdom in te neem.
Elijah, die laaste profeet
'n Ander leerstelling van die Nasie van Islam wat drasties van ortodokse Islam verskil, is hul aanspraak dat Elijah Poole (1897-1975) Allah se laaste en finale profeet en boodskapper was, en nie Mohammed nie. Poole, wat onder sy volgelinge bekend was as Elijah Mohammed en Fard in 1934 as leier van die beweging opgevolg het, het self verkondig dat Fard Allah was en dat hy Allah se boodskapper was. Nog 'n baie kontroversiële punt in Moslem-kringe is die Swart Moslems se leerstelling dat die swart ras deel is van die "Goddelike Familie". Hulle glo dat God swartmense gemaak het en dat hulle op alle gebiede hoër en meerderwaardig is teenoor ander rasse. Hulle is daarom die oorspronklike "uitverkore volk" en skrywers van onder meer die Bybel en die Koran. Witmense, daarenteen, is deur Satan gemaak en is self ook duiwels. In teenstelling met die swart nasie wat as "goddelike ras" geen begin en einde het nie, het die "wit duiwels" 6 000 jaar gelede ontstaan en het hulle nou aan die einde van hul bestaanstyd op aarde gekom. Volgens die ortodokse Islamitiese leer is alle rasse, nasies en kulture gelyk voor God en is die een groep nie belangriker as die ander nie.
Rituele en gebruike
Ortodokse Moslems glo daar is vyf belangrike "moets" wat 'n Moslem moet doen om volgens Allah se wil te leef en só die ewige lewe in die Paradys te verdien. Dié vyf "moets" is die belydenis van geloof, gebed, vas, gee van liefdesgawes aan armes en die pelgrimstog na Mekka, en staan bekend as die "Vyf pilare van Islam". Die meeste Swart Moslems heg heelwat minder waarde aan die onderhouding van die vyf pilare, hoewel sommige lede dit wel onderhou. Soos ander Moslems, gebruik hulle nie alkohol nie en word varkvleis as "onrein" beskou en daarom nie geëet nie. Sommiges eet net een groot maaltyd per dag - 'n aanpassing van die Islamitiese gebruik om tydens die maand van Ramadan deur die dag te vas en net ná donker te eet. Swart Moslems beskou die Islamitiese Koran amptelik as hul heilige skrif, maar verskil van ortodokse Islam oor die interpretasie van verskeie onderwerpe. Hulle maak ook daarop aanspraak dat swartmense die oorspronklike skrywers van die Koran en die Bybel is. Hiermee gee hulle dus byna gelyke aansien aan die Christelike Bybel, nog 'n punt waaroor hulle dus heelwat van ortodokse Islam verskil.
Geskiedenis
Die Swartmoslem-beweging is in wese 'n kombinasie van die politieke en sosiale ideale en strewes van swart nasionalisme en die godsdienstige leerstellings van Islam. Op godsdienstige vlak kan die beweging se oorsprong dus teruggevoer word na die ontstaan van Islam in die sewende eeu (sien artikel: "Geskiedenis van Islam"), terwyl die beweging se politieke oorsprong gewortel is in die bevrydingstryd van swartmense in veral die VSA.
Ware godsdiens van swartmense
In 1930 het Wallace D Fard, 'n sy-verkoopsman van Detroit in die VSA, teruggekeer van 'n besoek aan Mekka in Saoedi-Arabië en aangekondig dat Islam, en nie die Christendom nie, die "ware godsdiens" van swartmense is. Hy het sy naam verander na Wallace Fard Mohammed en saam met 'n groepie volgelinge 'n nuwe beweging - die Nasie van Islam - begin. Die doel van die beweging, wat net swartmense as lede toegelaat het, was enersyds om die Islamitiese godsdiens onder swartmense te bevorder en andersyds om hulle te bevry van die witmense se oorheersing. Hoewel "Nasie van Islam" hul amptelike naam was, sou die beweging vinnig bekend word as die "Swart Moslems". Die groep het hul eerste plek van aanbidding, die "Tempel van Islam 1" (wat later 'n moskee genoem is), in Detroit opgerig. Hulle het ook begin om lede te werf en was veral suksesvol onder arm swartmense wat uit die suide van Amerika in die krotbuurte van die noordelike stede saamgetrek het om weg te kom van die rasse-vooroordele en diskriminasie wat so kenmerkend van die suide was.
Profeet word leier
In 1934 het Fard op raaiselagtige wyse verdwyn en is hy opgevolg deur Elijah Mohammed (1897-1975). Elijah, wat in 'n motorfabriek gewerk het, se van was oorspronklik Poole, maar hy het - soos Fard - sy naam verander nadat hy in 1930 by die Swart Moslems aangesluit het. Nadat hy as leier oorgeneem het, het Elijah die beweging se hoofkwartier van Detroit na Chicago verskuif. Hy het verklaar dat Fard nie 'n gewone mens was nie, maar dat hy eintlik 'n inkarnasie was van Allah en daarom as God aanbid moes word. Hy self (Elijah) was die boodskapper of profeet van Allah deur wie Allah sy volgelinge sou lei.
Elijah se boodskap
Elijah Mohammed het Fard se oorspronklike leerstellings verkondig, maar dit ook verder uitgebrei en afgerond. Hy het ook bekend gemaak dat die Nasie van Islam hulle voortaan nie net sou beywer vir gelyke regte met witmense nie, maar dat hulle ook 'n afsonderlike en onafhanklike staat vir swartmense in die VSA wou vestig. Elijah is in groot mate beïnvloed deur die werk van Marcus Garvey, 'n Jamaikaan van geboorte en stigter van die Universal Negro Improvement Association (UNIA) wat wêreldwyd aandag getrek het met sy "terug na Afrika"-beweging vir swartmense. Elijah het egter gevoel dat Amerikaanse swartmense hulle eerder moet beywer vir onafhanklikheid in Amerika. Om dit te doen, moes hulle hul eie identiteit ontdek en ontwikkel, asook ekonomies onafhanklik word van die witman.
Malcolm X
In die laat 1940's het die Nasie van Islam 'n lid bygekry wat nie net 'n groot bydrae sou lewer om die beweging se ledetal aansienlik uit te brei nie, maar wat dit ook meer kontroversieel sou maak met sy militante aanslag. Malcolm X, wat in 1925 in Omaha, Nebraska, gebore is as Malcolm Little, het by die Nasie van Islam aangesluit terwyl hy in Boston tronkstraf uitgedien het weens inbraak. Met sy skerp intellek en bytende sarkasme was hy as vurige spreker gewild onder 'n wye gehoor, wat gewissel het van stedelike armes tot jong swart studente. Hy het vinnig die beweging se belangrikste segsman geword en was ook verantwoordelik vir die oprig van verskeie nuwe tempels (later moskees genoem) regoor die land. Malcolm X het ook toenemend militant geword en onder meer die beginsel van "geweldlose verset" wat deur swart bewussynsleiers soos Martin Luther King Jr voorgestaan is, verwerp. In die plek daarvan het hy swartmense aangemoedig om hul vryheid te verseker "op enige manier wat nodig mag wees". In 1964 het die leierskap van die Nasie van Islam besluit dat Malcolm X té militant geword het en dat hy die beweging skade sou aandoen as hy daarmee voortgaan. Hy is gevra om te bedank, waarna hy hom tot die ortodokse Islam (Soennisme) bekeer het en sy eie beweging, die Organisasie van Afro-Amerikaanse Eenheid, begin het. In Februarie 1965 is Malcolm X deur drie lede van die Nasie van Islam doodgeskiet terwyl hy besig was om 'n toespraak in New York te lewer.
Witmense nie meer "duiwels"
In 1975 is Elijah Mohammed dood en het een van sy seuns, Warith Deen Mohammed, by hom oorgeneem as die leier van die Nasie van Islam. Warith Deen het 'n meer gematigde en versoenende houding teenoor witmense gehad as sy voorgangers en het baie van die beweging se swart-nasionalistiese oortuigings verwerp. Onder sy leiding het die Nasie van Islam op godsdienstige vlak nader beweeg aan ortodokse Islam en ook bepaal dat witmense nie duiwels is nie en daarom lede van die beweging mag word. Hul naam is verander na "Die Wêreldgemeenskap van Al-Islam in die Weste" en daarna na die "Amerikaanse Moslem-Sending". Dié beweging bestaan steeds en is vandag grootliks 'n nie-politieke Islamitiese groep.
Fiela se kind (rolprent)
Fiela se kind is 'n Afrikaanse rolprent wat op 12 Februarie 1988 vrygestel was. Die regisseur was Katinka Heyns en die draaiboek is deur Chris Barnard geskryf. Die rolprent is gebaseer op 'n roman met dieselfde naam geskryf deur Dalene Matthee.
Nasie van Islam
Nasie van Islam herleef
Warith Deen se gematigde houding het egter nie byval gevind by alle lede van die voormalige Nasie van Islam nie. In 1977 het Louis Farrakhan en 'n groep ontevrede volgelinge van Warith Deen weggebreek en hul eie beweging gestig wat hulle weer die Nasie van Islam genoem het. Farrakhan, wat in 1933 in New York gebore is as Louis Eugene Walcott, is in 1955 deur Malcolm X gewerf om by die oorspronklike Nasie van Islam aan te sluit. Hy het eers - soos Malcolm - sy van na "X" verander en daarna, in 1965, sy volle name na "Louis Haleem Abdul Farrakhan". Farrakhan en sy volgelinge het teruggekeer na die swart separatistiese leerstellings van Elijah Mohammed en Wallace Fard. Swart Moslems vandag Vandag is daar minstens sewentien groepe in die VSA wat as "Swart Moslems" geklassifiseer kan word - groepe soos die Nasie van Islam wat steeds swart separatisme en superioriteit verkondig, terwyl hulle Islam voorstaan as die "ware godsdiens van swartmense".
Fiela se kind (rolprent)
Genre
Die rolprent kan as 'n drama beskryf word.
Storielyn
Fiela se Kind vertel die storie van 'n wit seun wat deur 'n bruin familie grootgemaak word.
Nasie van Islam
Aktief op verskeie terreine
Louis Farrakhan se Nasie van Islam, wat steeds verreweg die grootste van dié groepe is, het aan die begin van die 21ste eeu geakkrediteerde skole bedryf in meer as 45 Amerikaanse stede en moskees in minstens 120 stede. Alle leiers in die beweging word deur Farrakhan self gekeur en aangestel. Die Nasie van Islam gee verskeie publikasies uit en bedryf verskeie restaurante, boekwinkels en ander sake-ondernemings. Farrakhan se toesprake word ook gereeld deur televisie-uitsendings wyer verkondig.
Kareem Abdul-Jabbar
Kareem Abdul-Jabbar (gebore 16 April 1947) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Airplane! (1980), Fletch (1985), Forget Paris (1995), en BASEketball (1998).
Nasie van Islam
Kontroversie oor uitsprake
Hoewel Louis Farrakhan waarskynlik nog lank nie in dieselfde asem as swart bewussynsleiers soos Martin Luther King Jr en Malcolm X genoem kan word nie, veroorsaak sy kontroversiële uitsprake dat mense toenemend van hom en die Nasie van Islam kennis neem. Sy uitsprake het hom by verskeie geleenthede veral die gramskap van die Joodse gemeenskap op die hals gehaal. Hy erken dat die Nasie van Islam anti-semitisme voorstaan. Lede van die beweging het die Joodse gemeenskap al daarvan beskuldig dat hulle die Amerikaanse samelewing manipuleer deur beheer uit te oefen oor massa-kommunikasiemiddels soos koerante, radio en televisie. Farrakhan self het die Judaïsme glo by geleentheid 'n "drein-godsdiens" en die staat van Israel 'n "onwettige staat" genoem. By geleentheid het hy Adolf Hitler, wat miljoene Jode tydens die Tweede Wêreldoorlog in strafkampe vermoor het, as 'n "baie groot man" beskryf. Hierdie uitsprake het onder meer daartoe gelei dat produkte van die Nasie van Islam se ondernemings deur Joodse verspreiders geboikot is.
Fiela se kind (rolprent)
Storielyn
'God vergewe ons baie, maar God vergewe ons nie die kwaad wat ons 'n kind aandoen nie.'
Nasie van Islam
Eie veiligheidsmag
Nog 'n saak wat waarnemers soms bekommerd maak oor die werksaamhede en uiteindelike doelwitte van die Nasie van Islam, is dat hulle hul eie veiligheidsmag bedryf. Dié veiligheidsmag word die "Vrug van Islam" genoem en het onder meer wagte voorsien vir die bewaking van senator Jesse Jackson tydens die Amerikaanse presidentsverkiesing in 1984. Die Vrug van Islam is volgens militêre strukture georganiseer en bied militêre en veiligheidsopleiding aan jong mans van die Nasie van Islam. Hoewel lede nie wapens dra nie, word haat teenoor witmense na bewering glo openlik tydens opleiding aangeblaas.
Fiela se kind (rolprent)
Storielyn
Aan die een kant van die berg, in die Lange Kloof, woon Fiela Komoetie, verknog aan haar hanskind – deur die Here aan haar 'toebetrou' een nag toe sy hom as driejarige gekry het waar hy voor haar deur staan en huil, 'n weggooilam. Aan die ander kant van die berg, in die Bos, woon die houtkapper Elias van Rooyen en sy vrou Barta, wie se driejarige kind weggeraak het.
Nasie van Islam
Miljoenman-mars in Washington
Op 16 Oktober 1995 het Farrakhan en sy beweging wêreldwyd aandag getrek met 'n reuse-saamtrek van swart Amerikaanse mans wat hulle in die stad Washington georganiseer het. Die doel van die byeenkoms, wat die "Miljoenman-mars" genoem is, was om swart mans aan te moedig om verantwoordelikheid vir hulself en hul gesinne te aanvaar. Hulle is ook aangemoedig om saam te werk ten einde dwelmgebruik, geweld en werkloosheid te bekamp. Waarnemers verskil oor die getal mans wat aan die saamtrek deelgeneem het, maar dit was waarskynlik tussen 400 000 en miljoen. Die saamtrek het die Nasie van Islam nie net opnuut op die voorgrond geplaas nie, maar het glo ook gelei tot 'n afname van swart-op-swart misdaad in die VSA. Dit het na bewering ook aanleiding daarote gegee dat meer swartmense aan Amerikaanse verkiesings deelneem en dat swartmense meer doen om mekaar te help. Rekonsiliasie of konflik? Die Nasie van Islam is al by geleentheid beskryf as "anti-alles" weens uitsprake van sy lede teen uiteenlopende sake soos onder meer "Joodse oorheersing", die Rooms-Katolieke Kerk en homoseksualisme. Telkens wanneer dit lyk asof Farrakhan en sy kollegas 'n gematigder houding inneem, vervaag hoop op rekonsiliasie weer met radikale en kontroversiële uitsprake en optredes daarna. Indien die beweging met dié pad volhou, sal die moontlikheid van konflik altyd daar wees. Aan die ander kant is daar hoop dat die Nasie van Islam en ander Swart Moslems, soos ortodokse Islamitiese groepe in veral Westerse lande, die diversiteit van die samelewings waarin hulle hul bevind, sal aanvaar en diegene wat van hulle verskil, steeds sal respekteer.
Fiela se kind (rolprent)
Storielyn
Die een kind is Benjamin Komoetie, die ander Lukas van Rooyen. Is dit dieselfde mens? Kon 'n klein kind so ver geloop het, uit die Bos tot in die Lange Kloof? Dié vraag word nege jaar later oopgekrap deur twee sensusmanne wat deur die Lange Kloof reis en die wit kind met die blou oë tussen die bruinmense kry.
En jare later is dit die vraag wat Benjamin/Lukas self vra: Wie is ek? Hy móét weet, anders kan die vrou wat hy liefgekry het nooit syne wees nie. Die antwoord is daar, weet hy: iewers in homself, diep verskuil in die verlede, bly dit hom ontwyk.
Tses
Tses is 'n dorpie in die ǁKarasstreek in die suide van Namibië. Die dorpie het 'n bevolking van ongeveer 1 000 mense met 'n beraamde verdere 1 000 mense wat in die omliggende semi-woestynarea woon. Dit is geleë een kilometer vanaf die belangrike B1-hoofweg vanaf Windhoek na Noordoewer, regoor die afdraai na Berseba en die Brukkarosberg. Tses in Khoekhoegowab beteken "die plek van daglig".
Geskiedenis
Van 1980 tot Namibië se onafhanklikheid in 1990, was Tses deel van Namaland, 'n reserwe opsy gesit vir die Namas.
Ekonomie en Infrastruktuur
Die belangrikste ekonomiese aktiwiteit in hierdie gebied is vee bestaansboere. Tses het 'n algemene handelaar en 'n vulstasie. Daar is 'n halte vir passasierstreine van Windhoek na Keetmanshoop by Tses.
Een van die grootste werkgewers by Tses is Groot Glass, voorheen bekend as Tses Glass, een van die modernste glasplante in die suidelike deel van Afrika wees. Weens onduidelik finansiering is die realisering van die projek onseker. Behalwe vir 'n simboliese daad van baanbrekerswerk, is die oprigting nie tot dusver begin nie.
Politiek
Tses word beheer deur 'n dorpsraad wat vanaf November 2015 vyf setels het. In die 2010 plaaslike owerheid verkiesing was daar altesaam 984 stemme in die dorp. SWAPO het met ongeveer 55% van die stemme gewen. Van die vier ander partye wat op soek was na setels, het Demokratiese Turnhalle-alliansie (DTA) ongeveer 21% van die stemme ontvang, gevolg deur Rally for Democracy and Progress (19 %), Suidwes-Afrika Nasionale Unie (SWANU, 2%) en Kongres van Demokrate (COD, 2%). Die 2015 plaaslike owerheid verkiesing SWAPO het drie setels behaal (260 stemme). Die oorblywende twee setels het na die DTA gegaan wat 156 stemme behaal het.
Pax Romana
Pax Romana (Latyns vir "Romeinse Vrede") was die lang tydperk van relatiewe vrede en minimale uitbreiding deur militêre mag wat deur die Romeinse Ryk ondergaan is in die eerste en tweede eeue n.C. Aangesien dit deur Die Keiser Augustus bewerkstellig is, word daar soms daarna verwys as Pax Augustana.
Die idee van "Pax Romana" is vir die eerste keer deur Edward Gibbon voorgestel in sy The History of the Decline and Fall of the Roman Empire Gibbon het egter nie die term "Pax Romana" gebruik nie; een van die vroegste verwysing na die term is afkomstig uit die Maart 1853 uitgawe van Fraser's Magazine. Gibbon het voorgestel dat 'n tydperk van gematigheid onder Augustus en sy opvolgers bestaan het en geargumenteer dat generale wat geneig was tot uitbreiding (soos byvoorbeeld Germanicus, Agricola en Corbulo) deur die Keisers in toom gehou is en teruggeroep is tydens hulle oorwinning. Gibbon lys die oorwinnings oor Brittanje onder Claudius en die oorwinnings van Trajan as uitsonderings tot die beleid van gematigheid en plaas die einde van die tydperk op die dood van Marcus Aurelius in 180 n.C., ondanks die voltrekking van vrede deur laasgenoemde se seun Commodus in dieselfde jaar.
Ten spyte van die term was die tydperk nie sonder gewapende konflik nie, aangesien Keisers gereeld opstande moes onderdruk. Verder het beide grensgevegte en Romeinse oorwinningsoorloë in die tydperk plaasgevind. Trajan het 'n reeks veldtogte teen die Parthiane geloods tydens sy bewind en Marcus Aurelius het byna die hele laaste dekade van sy bewind spandeer om die grense van sy ryk te verdedig, veral teen die Germaanse stamme. 'n mens kan inderdaad redeneer dat Rome konstant in een of ander konflik betrokke was tydens die "Pax Romana."
Nogtans is die binneland van die ryk grootliks onaangeraak gelaat deur oorlog en die Pax Romana was 'n tydperk van relatiewe kalmte waarin Rome geen groot burgeroorloë ondervind het soos wat die geval in die 3de eeu n/C. was nie, nog ernstige invalle soos die van die Tweede Puniese oorlog drie eeue te vore. In die tydperk het Romeinse handel floreer, ongehinderd deur rowers of moordende vyandige troepe.
Gegrond op die vernaamheid van die konsep Pax Romana het historici variasies op die tema bedink om tye van relatiewe vrede te beskryf. Dit sluit in Pax Egyptiana, Pax Americana, Pax Assyriaca, Pax Britannica, Pax Europeana, Pax Germanica, Pax Hispanica, Pax Minoica, Pax Mongolica, Pax Ottomana, Pax Sinica, Pax Communistica en Pax Sovietica.
Die term word ook deur Pax Romana ICMICA/MIIC, 'n [//en.wikipedia.org/w/index.php?title=Pax_Romana_ICMICA/MIIC internasionale Vereniging van Katolieke professionele en intellektuele] gebruik.
Aloe bulbicaulis
Aloe bulbicaulis is 'n aalwyn wat inheems aan Angola, Malawi, Mosambiek, Namibië, Tanzanië en Zambië is.
Grootfontein (dubbelsinnig)
Grootfontein kan wees:
Rekenaarbus
In rekenaarargitektuur is 'n bus 'n substelsel wat data of krag tussen komponente in 'n rekenaar of tussen rekenaars oordra. Anders as punt-tot-punt verbindings (poorte) kan 'n bus verskeie randapparatuur (bybehore) oor dieselfde stel drade verbind. Elke soort bus definieer 'n stel verbinders wat toestelle, kaarte of kabels aanmekaar koppel.
Vroeë rekenaarbusse was letterlik parallelle elektriese busse met veelvuldige verbindings, maar die term word nou gebruik vir enige fisiese rangskikking wat dieselfde logiese funksionaliteit as 'n parallelle elektriese bus verrig. Moderne rekenaarbusse kan beide parallelle en bis-serieverbinders gebruik en kan bedraad word op so 'n wyse dat dit 'n veelvuldige verbindingtopologie (elektries parallel) of 'n kettingtopologie vorm of kan deur 'n geskakelde bus verbind word soos in die geval van USB.
Eerste generasie
Vroeë rekenaarbusse was bondels draad wat geheue en randtoestelle verbind het. Hulle is vernoem na die elektriese busse of verbindingstawe. Daar is bykans altyd voorsiening gemaak vir 'n geheuebus en ander randtoestelle en toegang tot hulle is deur afsonderlike instruksies verkry met geheel en al verskillende tydreëlings en protokolle.
Een van die eerste probleme wat ontstaan het was die gebruik van onderbrekingsversoeke (interrupts). Vroeë rekenaars het Invoer/uitvoer (I/O) verwerk deur in 'n lus te wag tot 'n randtoestel beskikbaar geword het. Dit het 'n groot tydvermorsing teweeg gebring vir programme wat ander take kon uitvoer. As die programme verder ook gepoog het om daardie take te verrig het dit soms te lank geneem vir die programme om weer te kyk vir die beskikbaarheid van randtoestelle met die gevolglike dataverlies. Ingenieurs het daarom die randtoestelle opgestel om die Sentrale verwerkingseenheid (SVE) te onderbreek. Die onderbrekings moes geprioritiseer word omdat die SVE slegs kode vir een randtoestel op 'n slag kon verwerk en sommige toestelle was meer tyd-afhanklik as ander.
Later het rekenaars begin om geheue tussen verskeie SVE's te deel. Op hierdie rekenaars moes toegang tot die bus ook geprioritiseer word.
Die klassieke eenvoudige manier om onderbrekings of bustoegang te prioriritiseer was deur middel van 'n ketting.
Vroeë mikrorekenaars se busstelsels was eintlik 'n passiewe stroombaan wat aan die penne van die sentrale verwerkingseenheid gekoppel was. Geheue en ander toestelle is by die bus gevoeg deur dieselfde adres- en datapenne as die SVE self gebruik het waar dit in parallel gekoppel was.
In baie mikrobeheerders en ingeboude stelsels bestaan geen Invoer-/Uitvoerbus nie. Kommunikasie word beheer deur 'n SVE wat data vanaf toestelle lees en skryf asof hulle geheueblokke is, alles onder beheer van 'n sentrale klok wat die spoed van die SVE beheer. Toestelle vra vir diens deur seine op van die ander penne op die SVE te aktiveer, tipies in die vorm van een of ander onderbrekingsversoek.
'n Skyfaandrywer se beheerder sal tipies 'n sein na die SVE stuur om te laat weet dat nuwe data gereed is om gelees te word, op welke tydstip die SVE die data sal skuif deur die geheue te lees wat ooreenstem met die skyf. Bykans alle vroeë rekenaars is op hierdie wyse gebou, sedert die S-100-bus in die Altair en het voortgeduur tot en met die IBM persoonlike rekenaars in die 1980's.
Hierdie eenvoudige busstelsel het 'n ernstige nadeel vir rekenaars vir algemene doeleindes. Al die toerusting op die bus moet noodgedwonge teen dieselfde snelheid kommunikeer en het 'n enkele tydreëlaar gehad.
Om die spoed van die SVE te verhoog is nie eenvoudig nie, omdat die spoed van alle toestelle ook moes toeneem. Dit het dikwels gelei tot situasies waar baie vinnige SVE's stadiger moes loop om met ander toestelle in die rekenaar te kon kommunikeer. Terwyl dit by ingeboude stelsels aanvaarbaar is, kon die probleem nie langer in kommersiële rekenaars aanvaar word nie.
'n Ander probleem is dat die SVE benodig word om alle verwerkings te doen, dus as dit met ander take besig geraak het, het die werklike deurset van die bus ook dramaties daaronder gely.
Sulke busstelsel is moeilik om saam te stel wanneer dit uit komponente wat van die rak af beskikbaar is, gebou word. Elke gedrukte stroombaan vereis tipies baie brugskakelaars om die geheueadresse, toevoer-/afvoeradresse, onderbrekingsprioriteite en -nommers op te stel.
Tweede generasie
"Tweede generasie" busstelsels soos NuBus het verskeie van hierdie probleme aangespreek. Hulle het tipies die rekenaar in twee wêrelde geskei: met die SVE en geheue aan die een kant, en die verskeidenheid toestelle aan die ander kant en 'n busbeheerder tussenin. Dit het die SVE toegelaat om vinniger te hardloop sonder om die bus te beïnvloed. Dit het ook baie van die las vir die skuif van data vanaf die SVE na die kaarte en beheerder geskuif, sodat die toestelle met mekaar kon kommunikeer sonder ingryping deur die SVE. Dit het die werkverrigting verhoog, maar egter meer ingewikkelde kaarte vereis. Hierdie busse het ook dikwels spoedkwessies aangespreek deur eenvoudig groter te wees in soverre dit die databord aangaan deur te beweeg vanaf die 8-bis parallel busse van die eerste generasie tot 16- of 32-bis in die tweede en ook deur sagteware opstellings te verskaf (nou gestandaardiseer met "Plug-n-play") om die brugskakelaars te vervang.
Hierdie nuwer stelsels het egter een ding in gemeen met hul voorsate gehad, in die sin dat elke toestel op die bus teen dieselfde spoed moes kommunikeer. Terwyl die SVE nou geïsoleer was en sonder probleme kon versnel, het SVE's en geheue se spoed baie groter geword as die busse waarmee hulle moes kommunikeer. Die gevolg was dat die bussnelhede nou baie stadiger was as wat moderne stelsels benodig het en die masjiene het gebrekkige toegang tot data gehad. 'n Algemene voorbeeld van die probleem was dat videokaarte gou so vinnig was dat selfs die vinnigste busstelsels soos PCI nie kon byhou nie met die gevolg dat rekenaars van AGP-poorte voorsien is bloot om die videokaart aan te dryf. Teen 2004 is die AGP weereens oorweldig deur die hoëspoed-videokaarte met die gevolg dat dit met PCI Express-poorte vervang is.
'n Nuttige onderskeid het ook gewild geword naamlik die begrip van 'n plaaslike bus (local bus) teenoor 'n eksterne bus. Die eersgenoemde verwys na busstelsels wat ontwerp is om saam met interne toestelle gebruik te word soos grafikakaarte en die laasgenoemde na busse wat ontwerp is vir die koppeling van eksterne toestelle soos beeldskandeerders.
Derde generasie
"Derde generasie" busse word nou aan die mark bekendgestel, insluitend HyperTransport en InfiniBand. Hulle sluit tipies eienskappe in wat hulle in staat stel om teen die baie hoë snelhede te hardloop wat benodig word om geheue- en videokaarte te ondersteun terwyl dit ook laer snelhede ondersteun vir stadiger toestelle soos skyfaandrywers. Hulle neig ook om hoogs plooibaar te wees ten opsigte van die fisiese verbindings wat hulle in staat stel om as interne busse te funksioneer maar ook verskillende masjiene aanmekaar te koppel. Dit kan ingewikkelde probleme tot gevolg hê wanneer daar gepoog word om aan verskillende versoeke te voldoen, dus word baie van die werk op hierdie stelsels op sagteware-ontwerp gefokus eerder as op die hardeware-ontwerp self. Oor die algemeen lyk die derde generasie busse meer soos 'n netwerk eerder as na die oorspronklike buskonsep, met meer hulpbronne vir protokolverwerking as vroeëre stelsels maar met die voordeel dat veelvuldige toestelle van die bus gebruik kan maak.
Beskrywing
Eens op 'n tyd het die term "bus" verwys na 'n elektries parallelle stelsel, met elektriese geleiers soortgelyk of identies aan die penne op die SVE. Dit is nie meer die geval nie en word die grens tussen busse en netwerke al hoe vaer.
Busse kan parallelbusse wees wat datawoorde oor verskeie drade versprei dra of seriebusse wat data in bis-serie vorm dra. Die byvoeg van ekstra krag en beheerverbindings, differensiële aandrywers en dataverbindings in elke rigting beteken dat die meeste seriebusse meer geleiers het as die minimum van twee wat in die I²C seriebus gebruik word. Soos datatempo's verhoog begin die probleme as gevolg van tydsverskuiwing en oorspraak in parallelle busse al hoe moeiliker om te oorkom. Een gedeeltelike oplossing tot hierdie probleem is die dubbeldatatempobus. Dikwels kan 'n seriebus teen hoër oorhoofse datatempo's bedryf as parallelle busse, ten spyte van die feit dat hulle oor minder elektriese verbindings beskik, omdat 'n seriebus uit die aard van die ontwerp geen tydsverskuiwing of oorspraak het nie. USB, FireWire en Serial ATA is voorbeelde hiervan. Veelvuldige verbindings werk nie goed in vinnige seriebusse nie, dus gebruik seriebusse tipies kettingverbindings (daisy chain) of spilontwerpe (hub).
Die meeste rekenaars het beide interne en eksterne busse. 'n Interne bus verbind a die interne komponente van 'n rekenaar aan die moederbord (dus ook die SVE en interne geheue). Hierdie soort busse word ook na verwys as 'n plaaslike bus omdat hulle bedoel is om plaaslike toestelle te verbind en nie daardie in ander masjiene of ekstern tot die rekenaar nie. 'n Eksterne bus verbind randtoestelle aan die moederbord.
Moderne neigings in persoonlike rekenaars, veral skootrekenaars, beweeg meer en meer na die wegdoen van alle eksterne verbindings buiten vir die modemverbinder, Kategorie 5-kabel, USB, oorfoonverbinder, en die opsionele VGA of Firewire verbindings.
Bustopologie
In 'n netwerk beheer die meesterskeduleerder die dataverkeer. As data oorgedra moet word stuur die rekenaar wat dit aanvra 'n boodskap na die skeduleerder wat die versoek in 'n tou plaas. Hierdie boodskap bevat 'n identifikasiekode wat na al die nodes in die netwerk uitgesaai word. Die skeduleerder bereken die prioriteite en stel die ontvanger in kennis sodra die bus beskikbaar word.
Die geïdentifiseerde node neem die boodskap en voer die data-oordrag tussen die twee rekenaars uit. Met die voltooiing van die oordrag is die bus weer beskikbaar vir die volgende versoek in die skeduleerder se tou.
Voordeel van die bus: Daar kan direk toegang tot enige rekenaar verkry word en boodskappe kan in 'n relatief eenvoudige en vinnige manier gestuur word.
Bus versus poort
'n Bus is een van die tegnieke waarmee eksterne apparatuur met 'n rekenaar verbind kan word. Die andere tegniek is 'n rekenaarpoort. Die verskil tussen 'n bus en 'n poort is dat 'n bus gemaak is om 'n willekeurige aantal apparate te koppel en daar dus voorsiening gemaak word om die bestemming van verkeer oor die bus te bepaal, terwyl 'n poort 'n verbinding is waar slegs een toestel aangesluit word en hiervoor dus nie voorsiening gemaak hoef te word nie. Poorte is gewoonlik eenvoudiger om te bou.
"Accelerated Graphics Port" en "PCI Express" is poorte wat in die daaglikse gebruik foutiewelik busse genoem word, maar eintlik poorte is.
Traci Paige Johnson
Traci Paige Johnson (gebore 21 April 1969) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Nick Jr. Network Bumpers (1994) en Blue's Clues (1996).
Donald Calthrop
Donald Calthrop (11 April 1888 – 15 Julie 1940) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Blackmail (1929), The Phantom Light (1935), The Man Who Lived Again (1936), en A Night of Terror (1937).
Walter Abel
Walter Abel (6 Junie 1898 – 26 Maart 1987) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Three Musketeers (1935), First Offenders (1939), Skylark (1941), en 13 Rue Madeleine (1946).
Rooster
Rooster is 'n vinnige, droë alternatief vir panbraai vir sagte vleissnitte, met intense stralingshitte bo-oor of onder die vleis. Wanneer vleis gerooster of gebraai word, word die vleissappe behou deurdat 'n kors op die oppervlak van die vleis vorm. Die vleis moet bedruip word met 'n glanssous, botter, olie of marinademengsel. Dit verleen 'n uitsonderlike geur aan die vleis en hou dit vogtig en sappig.
Elektromagnetisme
Elektromagnetisme is ’n tak van fisika wat die bestudering van die elektromagnetiese wisselwerking tussen elektries gelaaide deeltjies behels. Die elektromagnetiese wisselwerking toon elektromagnetiese velde, soos elektriese en magneetvelde, en lig, en is een van die vier basiese natuurkragte. Die ander drie is die sterk wisselwerking, die swak wisselwerking en swaartekrag.
duimnael|[[Weerlig is ’n elektriese ontlading wat tussen twee gelaaide streke beweeg.]] By hoë energie word die elektromagnetiese en die swak wisselwerking verenig as ’n enkele krag, die elektroswak wisselwerking.
Elektromagnetiese verskynsels word gedefinieer in terme van die elektromagnetiese krag, wat soms die Lorentzkrag genoem word. Dit sluit beide elektrisiteit en magnetisme in as verskillende manifastasies van dieselfde verskynsel. Die elektromagnetiese krag speel ’n groot rol in die bepaling van die interne eienskappe van die meeste voorwerpe in die alledaagse lewe. Gewone materie se vorm kom van die intermolekulêre kragte tussen individuele atome en molekules in materie, en is ’n manifestasie van die elektromagnetiese krag. Elektrone word deur die elektromagnetiese krag gebind aan atoomkerns, en hul wentelvorms en hul invloed op nabygeleë atome met hul elektrone word beskryf deur kwantummeganika. Die elektromagnetiese krag beheer alle chemiese prosesse, wat meegebring word deur wisselwerkings tussen die elektrone van naburige atome.
In elektromeganiese energie-oordrag, transmissiestelsels wat teen RF-radiofrekwensies funksioneer, golfleiers wat teen mikrogolf- of optiese frekwensies funksioneer en die ontwerp van antennas is ’n deeglike kennis van die gedrag van elektriese en magnetiese velde noodsaaklik. Stroombaanteorie beskryf die verband tussen spanning en stroom en is grotendeels gebaseer op Ohm se wet. Terwyl dit dikwels voldoende is in elektriese ontwerptoepassings, word hierdie wette omvergewerp wanneer daar teen hoë frekwensies gewerk word. Om hier agter die kap van die byl te kom, moet elektromagnetiese veldteorie verstaan word. Ohm se wet is as't ware ’n spesiale geval in veldteorie.
Geskiedenis
’n Magdom navorsers was direk en indirek betrokke by die ontwikkeling van die beginsels van elektromagnetiese teorie. Hulle sluit in Hans Christian Oersted, Hendrik Lorentz, Karl Friedrich Gauss, Charles Coulomb, André-Marie Ampère, Michael Faraday James Clerk Maxwell en Heinrich Hertz.
In 1820 het Oersted, ’n Sweedse professor in fisika, ’n verband tussen elektrisiteit en magnetisme aangekondig. Maxwell, 'n Skotse professor in natuurlike filosofie, staan egter kop en skouers uit bo ander wetenskaplikes in hierdie rigting. Hy het breedvoerige wiskundige analises uitgevoer en ’n stel vergelykings opgestel waarin al die bydraes van sy voorlopers op die terrein van elektrisiteit en magnetisme saamgevat word. Hierdie stel vergelykings is dan ook na hom genoem.