cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Denon
Geskiedenis
Die maatskappy se naam is in 1946 gewysig tot Nippon Columbia, en ná die samesmelting met Japan Denki Onkyo (wat algemeen as Den-on bekend gestaan het) is die handelsmerk Denon ingevoer. Den-on, wat in 1939 in die lewe geroep is, het uit 'n groep klankingenieurs bestaan wat hulle op professionele ateljeetoerusting toegespits het. Die maatskappy het destyds platespelers en kassetbandopnemers vir die nasionale Japanse uitsaaikorporasie NHK en ander uitsaaiers ontwikkel en vervaardig.
Gedurende die 1960's het Nippon Columbia begin om sy bedrywighede te diversifiseer, en uiteindelik het die maatskappye 'n wye reeks produkte vervaardig, waaronder plate, hoëtrou-toestelle, televisie-toestelle, musiekinstrumente en elektroniese rekenmasjiene.
Wildemoerbei
Die Wildemoerbei (Trimeria grandifolia), ook bekend as die tropiese grootblaarwildemoerbei, is 'n klein tot middelgroot boom wat in immergroen kus- en bergwoude voorkom. Die blare is enkelvoudig, donkergroen en ronderig wat amper soos die dié van die Moerbeiboom lyk. Die blomme is klein en groenerig. Die vrugte is 5 x 2.5 mm groot wanneer hul ryp is, bars dan oop en stel klein, donkergrys sade vry wat elk 'n rooi aanhegsel aan die een kant het.
Die spesie is inheems in Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Ethiopië, Kameroen, Kenia, Lesotho, Mosambiek, Rwanda, Tanzanië, Uganda en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die boom in KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga, die Oos-Kaap, Vrystaat en die Wes-Kaap voor.
Die boom kom in dieselfde habitatte as die bruinysterhout voor. Die boom is 'n bietjie kleiner maar die blare groter as die bruinysterhout.
Die spesie het ook twee subspesies:
Harald II van Denemarke
Harald II van Denemarke (omstreeks 980's – 1018) was van 1014 tot 1018 koning van Denemarke. Hy was die oudste seun van Sven Vurkbaard en Gunhilda, en was regent terwyl sy pa in Engeland teen Ethelred II geveg het. Hy is ná sy dood opgevolg deur sy broer, Knoet die Grote.
Stratosfeer
thumb|260px|Die lae van die Aarde se atmosfeer.
By die ewenaar begin die stratosfeer op ongeveer 17km bo die aardoppervlak (seevlak) en by die pole op ongeveer 10km. Op 'n hoogte van 50km gaan die stratosfeer oor na die mesosfeer.
Die begin van hierdie laag word - in teenstelling met die onderliggende troposfeer - gekenmerk deur 'n temperatuur wat toeneem soos die hoogte toeneem. Waar die stratosfeer oorgaan na die mesosfeer, neem die temperatuur weer af. Dit is ongeveer -50 °C by die laagste punt van die stratosfeer en tussen 0 en 30°C by die hoogste punt.
Die troposfeer en stratosfeer se samestellings verskil aansienlik. Die stratosfeer bevat meer osoon ('n vorm van suurstof) en minder waterdamp en Koolstofdioksiede as die troposfeer.
Bo in die stratosfeer vind mens 'n hoër konsentrasie osoon en dus word die gebied dan ook die osoonlaag genoem. Die toename van die temperatuur in die stratosfeer is as gevolg van die absorbering van die ultraviolet lig van die son. Die hoeveelheid straling wat deurdring verminder soos mens nader aan die aardoppervlak beweeg. Gekombineerd met die groter digtheid van die atmosfeer, skep dit 'n temperatuurdaling.
Barbara Barrie
Barbara Barrie (gebore 23 Mei 1931) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente One Potato, Two Potato (1964), Breaking Away (1979), en Hercules (1997), en in die televisiereeks Barney Miller (1975).
Afrikaanse volksoorlewering
Leerders van Afrikaans as 'n addisionele taal kan in staat gestel word om te reageer op estetiese, emosionele, kulturele en sosiale waardes. Onderwysers kan Afrikaanse volksoorlewering (Engels: "folklore") gebruik om te fokus op die ontwikkeling van die leerders se vermoë om om te gaan met kulturele en estetiese sensitiwiteit in verskillende sosiale kontekste. Afrikaanse voorbeelde van volksoorlewering sluit in stories met humor, toordery, die oordrag van sosiale en kulturele waardes en tradisies, ekologiese betekenis, idiomatiese uitdrukkings, prysgedigte, monsterkarakters en stereotipes.
Deur middel van 'n bekende agtergrond en/of konteks van 'n teks, kan leerders van Afrikaans as 'n addisionele taal bewus raak van die estetiese verskeidenheid van die teikentaal; hulle kan vertroud raak met die diepte en inhoud van betekenis wat in die teks geïmpliseer word.
As 'n teks verstaan word, raak die leser persoonlik betrokke en kan dit die leser lei om kreatief om te gaan met die teks – met sowel die meganiese aspekte van die taalstelsel as die analitiese aspekte – waar sy/hy kan deelneem aan die storie. Die leerder kan dus vind hoe die gebeure ontvou, sy/hy kan deel in die karakters se emosionele ervarings en hul persoonlike ervaring kommunikeer. Hierin lê die relevansie van 'n goeie lees van die teks (ten spyte van die oorsprong wat in 'n ander taal is) – omdat die leser leef in die teks en in die proses word die taal deursigtig.
Volksoorlewering is deel van 'n kernletterkunde en in hierdie artikel word die volgende Afrikaans voorbeelde van volksoorlewering bespreek: stories met humor, toordery, die oordrag van sosiale en kulturele waardes en tradisies, ekologiese betekenis, idiomatiese uitdrukkings, prysliedere, monsterkarakters en stereotipes.
Volksoorlewering fasiliteer die aanleer van die taal en kultuur van Afrikaans
Volksoorlewering, soos Potter dit beskryf, kan gesien word as 'n lewendige fossiel wat weier om te sterf. Dit is 'n neerslag van die wetenskaplike en kulturele rykdom van die eeue en millennia van menslike ervaring. Volksoorlewering het ontwikkel as die tradisionele, meestal  mondelinge oordrag en verduideliking van die oorsprong en vroeë geskiedenis van die mens."
Die Amerikaanse antropoloog Bascom definieer volksoorlewering as 'n deel van die kultuur, nie die geheel nie. Dit sluit mites, legendes, verhale, spreuke, raaisels, die tekste van ballades en ander liedjies, en ander vorme van mindere belang in; ook ander volksbesit soos kuns, dans, musiek, kostuums, die medisyne, en selfs geloof.
Miruka gee 'n spesifieke bespreking van wat 'n narratief is: 'n verhaal van mense, gebeure, plekke, ensovoorts – feitelik en/of fiktief. Die verhale is hoofsaaklik mondeling oorgedra van persoon tot persoon en van geslag tot geslag. Die term "verhaal" en "volksverhaal" word gebruik om dieselfde konsep aan te dui.
Volksoorlewering as deel van 'n kernletterkunde
Een manier om harmonie in Suid-Afrika se multikulturele nasie te herstel is om leerders te help om interkulturele sensitiwiteit te ontwikkel. Die onderrig van 'n kernletterkunde kan bydra tot hierdie doel. Volksoorlewering is 'n voorbeeld van so 'n kernletterkunde. Dit bestaan uit die oordraagbare verwoording van die gebeure en waardes wat inherent deel van die menslike ras as 'n spesie is – waardes wat spesifiek en tog universeel is: integriteit, lojaliteit, eer, vryheid, ensovoorts.
Die multikulturele karakter van die Suid-Afrikaanse samelewing impliseer dat elke gemeenskap sy eie beelde van universele waardes en idees skep. Met die bestudering van 'n letterkundeteks lei die opvoeder in die addisionele taal die leerders om die relevante waardes wat inherent aan die teks is te ontdek en te bestudeer. volksoorlewering as 'n literêre instrument kan daartoe bydra dat niemand se integriteit of self-agting bedreig word nie. Elke leerder bring met hom/haar sy/haar eie weergawe van hierdie waardes na die klaskamer.
Die term "volksoorlewering" het' n wye verskeidenheid van betekenisse en sommige navorsers interpreteer die konsep losweg en ander meer intensief, soveel so dat daar 'n hele woordeboek vir hierdie een term. Die artikel fokus op Afrikaanse volksoorlewering wat humor, toordery, die oordrag van kultuur, ekologiese vertellings, idiomatiese uitdrukkings, prysgedigte en stereotipes behels.
Ervaring met Zoeloe-onderwysstudente het getoon dat die Afrika-volksverhale (deur Minnie Postma, Eugène Marais en volksverhale uit Oos-Afrika), sowel as die strokiesprente van T.O. Honiball die belangstelling van die studente stimuleer en hulle aandag gevange gehou het. Hulle het nie gesukkel om die agtergrond te verstaan terwyl die verkryging van nuwe woordeskat plaasgevind het. Hulle was onmiddellik in staat om te identifiseer met die karakters en kon deelneem aan die uitgebreide leeswerk. Terwyl hulle hierdie stories en strokiesprente gelees het, het hulle reseptiewe woordeskat verhoog en dit het uiteindelik hulle vordering gefasiliteer om 'n meer aktiewe en produktiewe vorm van taal aan te leer (praat en skryf).
Afrikaanse voorbeelde van volksoorlewering
Die volgende belangrike elemente van volksoorlewering kan geïdentifiseer en ontleed word in die letterkunde-onderrigklaskamer waar Afrikaans as addisionele taal aangeleer het.
Humor: die komiese gebruik van taal, gebeure, en bedrieëry
Die praktiese implementering van die navorsing wat gedoen is deur Bosch op verskillende aspekte van humor kan bydra tot die genot van die lees van humoristiese volksverhale – sodoende dra dit by tot 'n gevoel van pret in die aanleer van 'n addisionele taal. Ervaring het getoon dat die humor deur Zoelesprekende onderwysstudente verstaan en uitgedruk word deur die navolging van komiese situasies, toon van die stem, gesigsuitdrukkings en lyftaal. Addisionele taalleerders sukkel om humor wat die implisiete subtiliteit van die woord speletjies behels, te waardeer.
Morain verwys na "kinesics" wat deel moet wees van enige leerprogram dit sluit persepsie. Morain is van die mening dat kinestiek kan bydra tot die begrip van die sosiale en interkulturele verhoudings, omdat diegene wat 'n addisionele taal aanleer ernstig gestrem is as hulle van plan is om in interaksie te tree met die lewende lede van die kultuur in plaas van met papier en die gedrukte media. Kiinestiek in die vorm van komiese lyftaal is 'n kreatiewe manier van kommunikasie oor die grense heen en voeg 'n ander dimensie aan die waardering en uitdrukking van die humor in die addisionele taal.
Een van die funksies van die volksoorlewering is om die gehoor te vermaak. Humoristiese gebeure veroorsaak deur bedrieërs kan bydra tot vermaak en geestelike stimulasie. Voorbeelde hiervan is die optrede van die "Jakkals en Wolf" karakters van Afrikaanse volksverhale wat Honiball uitgebeeld in strokiesprente en spotprente. Sy stories volg 'n ou tradisie van die Middel-Nederlandse letterkunde – van die satiriese Van den Vos Reynaerde – en Honiball het die Walt Disney van Afrikaans geword met sy spotprente en strokies. Hy gebruik satire om mense liggies te bespot en om menslike swakheid in die Afrikaanssprekende samelewing van die dag te ontmasker; hy spot met die eksentrieke gewoontes en gebruike van 'n gemeenskap.
Dit word nie deur al die volksoorlewering-spesialiste aanvaar dat spotprente en strokiesprente soos hierdie deel uitmaak van volksoorlewering nie, omdat hulle nie uitdruklik mondelinge tradisies insluit nie. Maar, aangesien hierdie strokiesprente van Honiball gebaseer is op die "Jakkals en Wolf" intertekstuele tradisie van orale volksverhale in Afrikaans wat vir geslagte oorgelewer is, is Honiball se Adoons-hulle (1977) en Wolf en Jakkals van Uilekraal (1978) deel van die massakulturele volksoorlewering waar die stadslewe en verstedeliking uitgebeeld word deur die massamedia van die dag. Dorson haal Bausinger (1961): "we no longer believe that industrialization necessarily implies the end of a specific folk culture, but rather we attempt to trace the modifications and mutations undergone by folk culture in the industrialized and urbanized world."
Hierdie strokiesprente deur Honiball verskaf interessante onderrigmoontlikhede in die addisioneletaalklaskamer, veral as gevolg van die elemente van humor in die dierebedrieërs, komiese situasies, liggaamstaal en taalgebruik (bv. die byname van sommige van die karakters). Volgens Jansen, moet strokiesprente en TV-reekse die belang van folkloristse erken en hulle aanmoedig om verder die voorkoms en betekenis van die esoteriese-eksoteriese faktor in die volksoorlewering te integreer.
Toordery
'n Afrikaanse storie wat geklassifiseer kan word as 'n magiese verhaal - omdat dit die rol van toordery en die herhaling van die nommer drie behels – is "Die Wolfkoningin" deur I. D. du Plessis. Hierdie storie word 'n Kaapse verhaal genoem omdat dit die kultuur van die mense van Maleise oorsprong beklemtoon en gekonsentreer is in die Wes-Kaap (Du Plessis kan beskou word as een van Suid-Afrika se voorste kenners op die Kaapse Maleise-stories). Steenberg meen daar is 'n verband tussen hierdie storie en sprokies. Dit is 'n verhaal van die toordery wat sommige aspekte van die innerlike wêreld van die mens weerspieël. Volgens Miruka se klassifikasie van die volksverhaalinhoud, kan dit 'n denkbeeldige (fiktiewe) verhaal genoem word.
Hierdie denkbeeldige verhaal het 'n tipies Oosterse omgewing met 'n landelike atmosfeer. Daar is jagters, 'n hut, ryk grondeienaars ("wazirs") en pragtige dames ("poeteri"). Daar is 'n definitiewe beweging van 'n aardse ruimte (die huis van 'n houtkapper) na 'n magiese ruimte ('n dansparty en 'n wolf se lêplek), en uiteindelik 'n terugkeer na 'n aardse werklikheid (die huis van die wazir). Die nommer drie kom telkemale voor in verskillende ruimtes en met betrekking tot die verskillende voorwerpe; dit simboliseer die karakter se soeke na vryheid, identiteit en die gemeenskap. Die hoofkarakter se inkantasie om die vrylating van die magiese krag (waar sy verander van 'n wolf in 'n pragtige dame) bewerkstellig sentreer ook rondom hierdie getal.Die simboliek van hierdie voorwerpe strek "the capacity of both expression and comprehension, and becomes the medium through which some of the most universal, elemental – and intangible – concepts of man are conveyed".
Die oordrag van sosiale en kulturele waardes en tradisies
Sommige van die beste voorbeelde van Afrikaanse volksoorlewering is stories aangeteken en geskryf deur Minnie Postma, wat grootgeword het en hierdie verhale heoor soos dit oorvertel is deur die Sotho-mense van daardie omgewing.
'n interessante voorbeeld van 'n Afrikaanse volksverhaal wat geleë is in 'n Afrika-konteks en wat die oordrag van kulturele waardes, tradisies en sienings behels, is Postma se storie "In die begin". Hierdie storie verduidelik hoe dinge was tussen vrou en man in die begin. Miller gee 'n soortgelyke bespreking van dieselfde verskynsel in 'n bespreking van 'n Sotho-Tswana-mite genoem "The First Marriage and the First Bachelor".
Hattingh bespreek Postma se mondelinge oordrag in detail en dui daarop dat Postma die verskillende eienskappe van die Suid-Sotho-verhale verstaan en in haar verhale integreer. Volgens Hattingh meen Jacottet (1908) dat hierdie storie sy oorsprong in die San-kultuur het, want die mense in die storie gebruik boë en pyle, wapens wat nooit gebruik is deur die Basotho nie. In beide Postma en Jacottet se voorstellings van hierdie mite, word die vrou se identiteit beskryf in terme van manlike kriteria. Postma voeg egter 'n nuwe dimensie by: haar vertelling toon 'n vrou as 'n intelligente, kreatiewe en innoverende wese, selfs as sy is die dienaar van die man is. Die dialoog in die storie is tipies van die mondelinge vertelling in dramatiese ontwikkeling. Die verhouding tussen die manlike en vroulike is besonder harmonieus, anders as in die meeste ander Suid-Sotho-verhale.
Barbara Niven
Barbara Niven (gebore 26 Februarie 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent A Perfect Ending (2012) en in die televisiereekse Cedar Cove (2013) en Chesapeake Shores (2016).
Afrikaanse volksoorlewering
Ekologiese stories
Die volksverhale van Eugène Marais is tipiese voorbeelde van Afrikaanse ekologiese verhale met betrekking tot die verhouding tussen dinge en mense. Marais volg die tradisie van die San-stories, meer spesifiek dié wat bekend is as dwaalstories, waarby liedjies en gedigte ingesluit is.
In "Die Vaal Koestertjie" vind ons die bekende temas van bedreigde onskuld en skoonheid, en die swakker karakter se oorwinning oor die fisiese krag en bespotting. Volgens Kannemeyer, volg hierdie storie – met sy gebruik van die Afrikaner, paradoks, inversie en kumulatiewe en progressiewe parallelisme – tot 'n groot mate die tradisionele lyn van feêverhaalliteratuur. 'n jong Koisan-meisie, Nampti, het 'n baie spesiale verhouding met 'n klein voëltjie wat sy haar klein grys suster noem omdat hulle beide koestertjies is.
Hierdie karakter pas baie goed by Miruka se algemene beskrywing van die voëls in ekologiese stories – sy lyk onfeilbaar en verskyn in tye van krisis, sy dien as 'n boodskapper wat dringende en belangrike boodskappe oordra – meer spesifiek inligting oor die magise formule wat kan verander en die protagonis versterk. Sy (die voël) is onoorwinlik, is in die lug en buite bereik van die antagoniste – in hierdie geval die ander jong vroue. Sy gee raad vir die protagonis en is haar voog.
Soos ander volksverhale, kan hierdie storie gebruik word in die taalklaskamer moraliteit, keuses en waardes soos geduld en verdraagsaamheid, selfs fatalistiese welwillendheid te verken en bespreek.
Idiomatiese uitdrukkings
Taal speel 'n belangrike rol in enige kultuur. Hyde meen dat mense nie noodwendig gevangenes van hul taal is nie, maar dat die manier waarop iemand 'n kultuur en die wêreld sien tog weerspieël word in sy taal. Trivedi beklemtoon die belangrikheid van die oordrag van waardes sowel as die erkenning van die emosionele probleme wat die leerders mag ervaar (soos kultuur skok en gevoelens van hulpeloosheid), taalangs en vrees van mislukking as hulle nie in staat is om die kulturele boodskap in die teks te verstaan of te interpeteer nie. Hulle kritiese waardering sal word versterk deur te luister na Afrikaanse volksoorlewering.
Miruka noem 'n belangrike funksie van volksoorlewering, naamlik dié van geestelike stimulasie. Ontwikkelingsaspekte soos opleiding van geheue, sensoriese bewustheid, analise en sintese, sowel as die affektiewe ontwikkeling kan deel wees van die lees van volksoorlewering. Die ontwikkeling van al die geestelike en ander vermoëns kan verbeter word deur 'n Afrikaanse volksverhaal vol idiomatiese uitdrukkings, naamlik "Klein-Riet-alleen-in-die-roerkuil" deur Eugène Marais, wat deel vorm van Dwaalstories (1927).
Hierdie storie deur Marais volg die basiese patroon van die Wes-Europese sprokies en mites daarin dat die San-held (Klein Riet) die opdrag kry om 'n belangrike taak uit te voer binne 'n spesifieke tydraamwerk. Nolte dui aan dat die hele storie ontwikkel rondom 'n verskeidenheid Afrikaanse idiomatiese uitdrukkings. Hierdie uitdrukkings kan beskou word as 'n weerspieëling van die waardes van die bronkultuur in die klaskamer vir Afrikaans as 'n addisionele taal.
Idiomatiese uitdrukkings is baie goed ontvang en waardeer deur addisionele taal-leerders van Afrika-kulture (soos die ervaring met die Zulu-sprekende onderwysstudente toon – miskien omdat hulle so baie hiervan in hul moedertaal het. As gevolg van verstedeliking is baie idiomatiese uitdrukkings besig om verlore te raak in Afrika-tale. Hierdie leerders het 'n ryk instink vir idiome en het dikwels selfs nuwe uitdrukkings in die addisioneletaalkonteks geskep (bv. 'Matriek is nie matras nie').
'n Volksverhaal vol van idiomatiese uitdrukkings Afrikaanse kan leerders op hulle gemak (emosioneel) laat voel, hulle sintuie stimuleer (deur hulle bewus te maak van metafore in hul eie omgewing en deur te probeer om hierdie waarnemings en ervarings in hul eie manier in Afrikaans te verwoord soos genoemde voorbeeld). Dit kan ook 'n geleentheid skep om sommige van hierdie temas wat aangespreek word in 'n volksoorleweringsteks te bespreek.
Prysliedere
Volgens Mihálik is hierdie volksverhaal deur Marais – hoewel dit beskou kan word as 'n inheemse sprokie – 'n voorbeeld van 'n Afrikaanse pryslied wat vergelyk kan word met die Sotho-en Zulu prysliedere toegewy aan die natuur. Mihálik verwys na Finnegan se siening dat daar 'n ooreenkoms is tussen die Afrikaanse en Europese volksoorlewering en dat beide kom uit 'n oerbron. Marais het hierdie stories van 'n sekere "ou Hendrik" (waarskynlik Tswana of Sotho) tydens sy besoeke aan die Waterberge gehoor.
Gleniffer
Gleniffer is 'n klein voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg se B-streek geleë.
Afrikaanse volksoorlewering
Monsterkarakters
'n Volksverhaal wat beelde oproep van die Europese sprokie Skoonheid en die ondier aan die een kant en pas by Miruka se beskrywing van 'n verhaal waarin Afrikaanse monsterkarakters voorkom, is Brolloks en Bittergal deur C. J. Langenhoven. Dit is die eerste keer gepubliseer in 1925, en het Afrikaanssprekende luisteraars van een generasie na die volgende sedertdien vasgenael gehou.
Onderwys in Suid-Afrika
Onderwys in Suid-Afrika word deur twee nasionale departemente beheer, naamlik die Departement van Basiese Onderwys, wat verantwoordelik is vir laerskole en sekondêre skole, en die Departement van Hoër Onderwys en Opleiding, wat verantwoordelik is vir tersiêre onderwys en beroepsopleiding. Voor 2009 was beide departemente in 'n enkele Departement van Onderwys verteenwoordig.Onder Afrikalande suid van die Sahara het Suid-Afrika een van die hoogste geletterdheidsyfers. Volgens The World Factbook - Central Intelligence Agency vanaf 2019 was 95% van die bevolking van 15 jaar en ouer in Suid-Afrika onderskeidelik geletterd.
Suid-Afrika het 'n 3-vlak stelsel van onderwys waar leerlinge in 'n primêre skool (laerskool) begin, gevolg deur hoërskool en daarna tersiêre onderwys in die vorm van (akademiese) universiteite en universiteite van tegnologie (die ou technikons).
Afrikaanse volksoorlewering
Monsterkarakters
Temas wat in hierdie Afrikaanse volksoorleweringsteks tevore kom is ingewikkelde alledaagse morele kwessies, soos gierigheid, afknouery en hedonisme.
Onderwys in Suid-Afrika
In 2010 was daar 12 3 miljoen leerlinge, 386 000 onderwysers en ongeveer 48 000 skole (8 onderwysers per skool gemiddeld) - insluitend 390 Skole vir Spesiale Behoeftes en 1000 geregistreerde private skole in Suid-Afrika. Amptelik word Graad 1 tot 7 in laerskole aangebied en Graad 8 tot 12 in hoërskole. Op diskresie van die skool kan 'n Graad 0 en 13 ook aangebied word.
Afrikaanse volksoorlewering
Stereotipes
Robinson meen kennis van die verskille tussen kulture kan skei eerder as om te verenig, want dit kan lei tot stereotipering. Volgens haar is dit eintlik die studie van die ooreenkomste wat sal lei tot interkulturele begrip. Bredella & Haack kyk ook na stereotipes en voer aan dat "a foreign culture challenges our basic assumptions and demands that we reconstruct the original context of a culture in order to understand its symbols in terms of the people who have created them".
Onderwys in Suid-Afrika
Skoollewe strek oor 13 jaar - of grade - hoewel die eerste jaar van onderwys, Graad R of "ontvangsjaar", en die afgelope drie jaar, Graad 10, 11 en Graad 12 of "Matriek" is nie verpligtend nie. Baie primêre skole bied graad R, hoewel dit pre-skooljaar kan ook ingevul word by die kleuterskool.
Afrikaanse volksoorlewering
Stereotipes
Lippmann meen: "not to try and give up stereotypes but to learn to use them in a reflective and self-critical way … the insight into the selective nature of stereotypes can make us self-critical and can encourage us to compare other perspectives and the motives behind them."
Onderwys in Suid-Afrika
Onlangs het groot vordering gemaak is in die bekendstelling van nuwe tegnologie aan die voorheen benadeelde skole. Organisasies soos Khanya, [1] (Nguni vir verligting) gewerk rekenaar toegang in staat skole te voorsien. In 'n onlangse nasionale inisiatief is die skepping van "FOCUS" skole. Hierdie spesialiseer in spesifieke kurrikulum-areas (Sake en handel, Ingenieurswese, Kuns en Kultuur) en is baie soortgelyk aan die Britse spesialis skole-program.
Afrikaanse volksoorlewering
Stereotipes
Hattingh gee verslag van 'n studie waar sy die storie "Tséane en die perd" (geskryf deur Minnie Postma) gebruik in navorsing met haar Afrikaans Tweede Taal-studente. Hierdie volksverhaal vertel die verhaal van 'n swart vrou wat nie pas in met die tradisionele stereotipe nie. Tséane word uitgebeeld as 'n rebel – ten spyte van haar streng, tradisionele opvoeding smag sy na vryheid en om 'n rol te speel anders as die een wat haar patriargale samelewing van haar vereis. Hierdie storie was Hattingh se studente se eerste ontmoeting met Afrikaanse mondelinge letterkunde as deel van die belangrike kulturele erfenis van Afrika – hulle het waardering vir die storie gehad omdat hulle kon identifiseer met die inhoud.
Onderwys in Suid-Afrika
Vir toelating tot die universiteit, is 'n "Matrikulasie-endossement" vereis word, hoewel sommige universiteite nie hul eie addisionele akademiese vereistes. Suid-Afrika het 'n lewendige hoër sektor, met meer as' n miljoen ingeskrewe studente in die land se universiteite en universiteite van tegnologie. Al die universiteite outonome, verslag te doen aan hul eie rade eerder as die regering.
Suid-Afrika het die konsep van die openbare en private skole. Hulle wissel volgens karakter, grootte, gehalte van onderwys, en die finansiële voordele. Albei is belowend. Die meeste skole word befonds deur die staat en private skole word gefinansier deur gelde. 2,8% van die totale skoolbevolking is privaat gelyk 340.000 studente. In 2010, die geletterdheid-koers is 88,0% en Suid-Afrika is gelys gesamentlike 107 van die 180 lande oor die wêreld geletterdheid lys.
Afrikaanse volksoorlewering
Notas
Hierdie artikel is gebaseer op navorsing gedoen deur Kruger
Gerard ter Borch II
Gerard ter Borch (gebore in Zwolle, ? Desember 1617 – oorlede in Deventer, 8 Desember 1681), ook bekend onder die naam Gerard Terborch, was 'n Nederlandse kunsskilder. Hy is veral bekend vir sy klein en galante genrestukke, maar het ook portrette geskilder. Oor sy lewe is meer bekend as van vele ander skilders uit die sewentiende eeu.
Biografie
Gerard ter Borch het sy skildervaardighede by sy vader, Gerard ter Borch I (of Gerard ter Borch die Oue) wie 'n hoë amp beklee het, en wie self ook 'n amateur kunsskilder was, aangeleer. Gerard II het vir drie van sy eie kinders ook die kuns geleer. Sy dogter Gesina het in haar albums talryke familiegebeurtenisse vasgelê; sy seun Moses was in eie reg 'n talentvolle skilder maar het in 1667 by die vloot aangesluit maar in die Slag van Medway gesterf.
In 1933 het Gerard in Haarlem gaan werk in die ateljee van Pieter de Molijn. Sy landskappe is deur Ter Borch van figure voorsien. In 1635 het hy na Engeland verhuis en het hy sy oom besoek. Na sy oom oorlede is aan die pes is Gerard terug na Zwolle. Hy het vandaar na Italië gereis en hom in 1640 in Rome gevestig, maar het waarskynlik op pad ook Frankryk en die Suidelike Nederlande besoek
In 1645 keer hy terug na Nederland en gaan woon in Amsterdam. In 1646 het hy die Amsterdamse diplomaat Pauw na Münster vergesel en op die reis het hy een van sy beroemdste stukke geskilder: "Die Vredeskonferensie tussen Holland en Spanje". Hy wou so baie geld vir die werk hê dat hy dit uiteindelik nie kon verkoop nie. Een van die Spaanse diplomate genaamd Peñeranda het Ter Borch na Spanje geneem, waar hy o.a. Filips IV van Spanje geskilder het. In 1654 keer hy terug na Nederland.
In die jare vyftig het Ter Borch begin fokus op die genreskilderkuns. Op hierdie genrestukke is mense (soldate) in hulle daaglikse omgewing te sien, wat in onderlinge, soms in misterieuse of amoreuse onderlinge verhouding tot mekaar staan. Die genre is ontwikkel deur die Amsterdamse skilders Pieter Codde en Willem Duyster.
Hy was 'n leermeester vir o.a. Caspar Netscher en Gabriel Metsu, Frans van Mieris en Eglon van der Neer is deur Ter Borch se werke beïnvloed.
Hy is begrawe in die Grote of Sint-Michaëlskerk in Zwolle.
.mg
.mg is die Internettopvlakdomein vir Madagaskar.
Eksterne skakels
סיומת אינטרנט Toppdomän
TuS Celle FC
TuS Celle FC is 'n sportklub uit Celle in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Benewens sokker het die klub ook afdelings vir onder meer tennis, basketbal, gimnastiek, tafeltennis, handbal, judo, karate, atletiek, fietsry, taekwondo en driekamp.
.ma
.ma is die Internettopvlakdomein vir Marokko.
TuS Celle FC
Geskiedenis
Die klub is op 23 Augustus 1945 gestig as TuS Celle, 'n samesmelting van die voor-oorlogse klubs SpVgg Celle 1921 and Freie Turnschaft Celle. Freie Turnschaft Celle was reeds in 1899 gestig, maar is in 1933 deur die Nazi’s ontbind, terwyl SpVgg Celle 1921 deur die Geallieerdes ontbind is na die Tweede Wêreldoorlog. Tydens die oorlogsjare was daar ook 'n militêre klub in Celle, Wehrmacht SV Celle, wat twee seisoene op die hoogste vlak in die Gauliga deurgebring het.
.ma
Eksterne skakels
סיומת אינטרנט Toppdomän
TuS Celle FC
Geskiedenis
In 1992 het die sokkerafdeling onafhanklik geraak as  TuS Celle FC  en in 1996 is die naam verander na FC Celle. 'n Jaar later is die huidige benaming weer aangeneem.
Die klub het in 1968 na die Regionalliga Noord gepromoveer, destyds die tweede hoogste vlak van die Duitse sokkerstruktuur.
Ísafjörður
Ísafjörður (letterlik "Ysfjord") is 'n stad in die noordweste van Ysland met 'n bevolking van 2 867 mense (2008) en maak deel uit van die munisipaliteit Ísafjarðarbær met altesaam 4 098 inwoners. Die stad dien as die administratiewe en ekonomiese sentrum van die Yslandse Wesfjorde-streek.
Geografie
Ísafjörður is aan die Skutulsfjörður, 'n sytak van die Ísafjarðardjúp-fjord, geleë en word omring deur die steil berghellings van die Eyrarfjall met 'n hoogte van tot 731 meter bo seevlak en die Kirkjubólsdfjall (tot 832 meter).
Die sandbank (Yslands eyri) waarop die stad ontstaan het is verskeie kere vergroot om nuwe land aan te win. Die stadsgebied is sodoende aansienlik uitgebrei en strek tans byna van een oewer van die fjord tot die ander. As gevolg van die landwinning het ook 'n beskermde seehawe ontstaan.
Geskiedenis
Die Landnámabók, die belangrikste historiese bron oor die Skandinawiese volksplanting in Ysland, noem Helgi Hrólfsson as die eerste Wiking-setlaar in die gebied wat hom hier in omtrent 920 gevestig het. Helgi het die Fjord Skutulsfjörður na 'n harpoen (Yslands skutull) vernoem wat hy by die strand gevind het.
Later het Noorse en Yslandse handelaars gevolg wat tydelik in Ísafjörður gebly het. In die 16de eeu het ook Engelse en Duitse ondernemings hier handelsposte gestig. Die huise, wat tydens die Deense handelsmonopolie in Ysland aan die suidpunt van die skiereiland opgerig is, vorm vandag die seevaartsmuseum Neðstakaupstað. Hulle word as die oudste stadskern van Ysland beskou wat bewaar gebly het (die Tjöruhúsið dateer uit die jaar 1734).
Die verwerking van klipvis (gedroogde en gesoute Europese kabeljou) het in die 18de eeu die basis vir die stad se ekonomiese welvaart gevorm. in 1787 is Ísafjörður tot 'n amptelike handelsentrum verklaar, en in 1866 het die nedersetting stadstatus verkry.
Ottery
Ottery is 'n voorstad in Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het Ottery 'n bevolking van 5 089 gehad.
Jakkals
Jakkals kan na een van die volgende verwys:
Nyanga
Nyanga (Xhosa vir: "maan") is 'n township in Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het Nyanga 'n bevolking van 57 996 gehad. Nyanga is in 1955 tydens Apartheid vir swart mense gestig, nadat Langa nie meer geskik was vir verdere bevolkingsgroei nie.
Nyanga is sowat 26 km oos van Kaapstad langs die N2 op die Kaapse Vlakte, digby die Kaapstad Internasionale Lughawe geleë. Nyanga beskik oor 'n spoorwegstasie van PRASA se Metrorail. Vir toeriste word toere deur dié township aangebied.
Apolinario Mabini
Apolinario Mabini (23 Julie 1864 - 13 Mei 1903) was 'n Filippynse politikus en onafhanklikheidsaktivis. eerste Eerste Minister en minister van buitelandse sake van die Filippyne (23 Januarie 1899 - 10 Desember 1899).
Nyanga
Misdaad
Op Vrydag, 12 Julie 2019, is die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag in onder meer Nyanga ontplooi om hoë vlakke van misdaad, wat die Suid-Afrikaanse Polisiediens tot dusver nog nie onder beheer kon bring nie, te takel.
Wally Cox
Wally Cox (6 Desember 1924 – 15 Februarie 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent State Fair (1962) en in die televisiereekse Mister Peepers (1952) en Underdog (1964).
Felinae
Felinae is ’n subfamilie van die biologiese familie Felidae, die katagtiges. Die meeste is klein tot medium-grootte katte, hoewel dit ook groter diere soos die poema en jagluiperd insluit.
Hugenotekruis
Die Hugenotekruis is 'n Christelike simbool wat in Frankryk ontstaan het ná die herroeping van die Edik van Nantes. Die kruis word met protestantisme geassosieer en spesifiek met die Franse Hugenote.
Die Hugenotekruis is in 1688 deur die goudsmid Mystre van Nîmes ontwerp en deur hom vervaardig. Die kruis bestaan uit 'n Malteserkruis met vier Fleurs-de-Lis wat die arms van die kruis met mekaar verbind. Agt knoppies versier die buitepunte van die kruis se arms. Die Malteserkruis is tevore deur die Hospitaler Ridders van die Heilige Johannes van Jerusalem, ook bekend as die Ridders van Malta, gebruik. Die Ridders van Malta was 'n godsdienstige en Kruisvaarderorde wat in die 7de eeu in Jerusalem gestig is en in 1308 die eiland Rhodos beset het na die ineenstorting van die Kruisvaarderstate. Die orde van die Ridders van Malta is in 1530 gestig nadat Rhodos deur die Ottomaanse Turke verower is en hulle na Malta moes vlug waar hulle vir 4 eeue gewoon het - vandaar die naam "Malteserkruis".
Die Hugenotekruis is ryk aan simboliek:
Die Hugenotekruis word vandag algemeen in juweliersware gebruik of gegraveer op geboue van die Gereformeerde kerk in Frankryk. Dit is ook 'n onderdeel van die amptelike kenteken van die Gereformeerde Kerk in Frankryk.
Cynthia Nixon
Cynthia Nixon (gebore 9 April 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sex and the City (2008), Sex and the City 2 (2010), en James White (2015), en in die televisiereeks Sex and the City (1998).
Concordia
Concordia is ’n dorp in Namakwaland, Noord-Kaap, 19 km noordoos van Springbok, wat onder die ou bedeling uitsluitlik vir bruin mense gereserveer was.
Concordia was een van die vyf kleurlingreservate in Klein-Namakwaland (die deel van Namakwaland suid van die Oranjerivier) en het 63 221 ha beslaan. Dit het ontstaan as ’n Rynse sendingstasie tydens die eerste helfte van die 19de eeu. In 1863 het die Nederduitse Gereformeerde Kerk tot die gebied toegetree en ’n sendingstasie tot stand gebring.
In 1940 het ’n Duitse mineraloog, Albert von Schlicht, uit Berlyn in Kaapstad aangekom, na Namakwaland gegaan as prospekteerder en die kopermyn ontdek wat later die naam Concordia gekry het. Maar die insinking in die koperprys het hom genoodsaak om die myn te sluit. In 1949 is dit heropen as die O’okiep-kopermaatskappy (OCC), waarin talle plaaslike mense gewerk het. Die inwoners van Concordia, wat omstreeks 1970 sowat 2 600 getel het, het tradisioneel ’n bestaan gevoer uit veeboerdery (skape en bokke) en die verbouing van Graan. Weens lae produktiwiteit het sowat ’n kwart van die volwasse bevolking as trekarbeiders in die mynbou, visserye en op die dorpie gewerk.
Volgens die sensus van 2011 was dorp se bevolking toe 4 988, van wie 4 878 (98%) bruin was. Die swart inwoners het 50 getel, die Indiërs of Asiërs 29, “ander” 19 en wittes 13.
R554 (Suid-Afrika)
Die R554 is 'n streeksroete wat Lenasia met Springs verbind. Die roete begin waar dit van die N12-nasionale pad aftak en as Nirvana Oosstraat bekend staan Die roete gaan oos, kruis die M10 in Lenasia, kruis die R533 en kruis die N1-nasionale pad. Dit gaan verby die R550-streeksroete en word medebeskryf met die R82-provinsiale pad vir kort entjie en swaai weer oos. Die roete gaan deur die suide van Johannesburg en staan bekend as Mainweg, gaan dan verby die M19 en word dan Duikerweg. Dit kruis die R536 en staan nou bekend as Swartkoppiesweg. Dit kruis die M82, die R59 en die R80 en gaan verby die M95. Die roete word nou Heidelberg Weg genoem en gaan verby die R61 en kruis die N3-nasionale pad. Die roete kruis die R37 en word dan medebeskryf met die R103 voor dit aftak en dan bekend staan as Van Dykweg. Die roete kruis die R35, R21 en staan nou as North Boundaryweg bekend. Dit kruis die R43 en staan dan as Elsburgweg bekend. Dit kruis dan die R23, die N17 en gaan verby die R45 waar dit eindig as dit by die R51 aansluit.
Sinenjongo Hoërskool
Sinenjongo Hoërskool is 'n hoërskool in Joe Slovopark, Milnerton, Kaapstad.
Geskiedenis
In 1993 het Elda Mahlentle 'n laerskool in Chukustad, 'n informele nedersetting teenoor die renperdestal in Milnerton, gestig wat na haar genoem is. Grade 1 tot 4 is almal in 'n enkele klein barak gehuisves. Teen die einde van 1994 is die skool, wat destyds uit agt houerklaskamers bestaan het, uitgebrei tot Graad 9. Die Departement van Onderwys het die skool gesubsidieer en die salarisse van tien onderwysers betaal.
In 1996 is die skool met 16 onderwysers na nuutgeboude geboue in Joe Slovo verskuif. Ná langdurige onderhandelinge is die skool in 2004 in 'n openbare skool omgeskep. Elda Mahlentle Laerskool het Sinenjongo Hoërskool en Marconi Beam Laerskool geword.
Die skool het in 2012 bekendheid verwerf deur 'n veldtog vir gratis selfoontoegang tot Wikipedia wat deur die Graad 11 A-klas georganiseer is. Victor Grigas en Charlene Music van die Wikimedia-stigting het in Mei 2013 'n besoek aan die skool gebring en 'n dokumentêr oor die veldtog verfilm.
Aardaap (astrologie)
Die Aardaap (戊申, wùshēn) is die 45ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die vyfde Hemelstam (戊, wù; die element Aarde en Jang) met die negende Aardtak (申, shēn), gesimboliseer deur die Aap (猴, hóu).
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Aardaapjaar het in 1968 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 30 Januarie 1968 tot 16 Februarie 1969.
Aardaapjare
Die volgende jare is Aardaapjare:
Ryah Nixon
Ryah Nixon is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Louie (2010) en Sitting on Babies (2012).
Kiyoshi Tomizawa
Kiyoshi Tomizawa (富沢 清司) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Termiese besoedeling
Termiese besoedeling is die agteruitgang van waterkwaliteit deur enige proses wat die omringende watertemperatuur verander. 'n Algemene oorsaak van termiese besoedeling is die gebruik van water as 'n afkoelmiddel deur kragsentrales en industriële vervaardigers. Water wat as 'n afkoelmiddel gebruik is, word teen 'n hoër temperatuur in die natuurlike omgewing gestort; die verandering in temperatuur verminder die beskikbare suurstof en affekteer die samestelling van die ekosisteem. Vis en ander organismes wat by 'n spesifieke temperatuur aangepas is, kan deur 'n skielike verandering in watertemperatuur ('n skielike toename óf afname) doodgemaak word. Dit staan bekend as "termiese skok".
Stedelike afloop—stormwater wat oor paaie en parkeerareas in oppervlakwater spoel—kan ook 'n bron van verhoogde watertemperature wees.
Warm water
Verhoogde temperature verlaag die vlak van opgeloste suurstof in water. Dit kan akwatiese diere soos visse, amfibieë en ander akwatiese organismes benadeel. Termiese besoedeling kan ook die metaboliese tempo van akwatiese diere verhoog. Verhoogde ensiemaktiwiteit veroorsaak byvoorbeeld dat organismes meer kos binne 'n korter tydjie inneem as wat die geval sou wees indien die omgewing nie versteur is nie. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:179 'n Verhoogde metaboliese tempo kan tot minder hulpbronne lei; die beter aangepaste organismes wat inbeweeg, kan 'n voordeel bo organismes hê wat nie aan die warmer temperatuur gewoond is nie. Dit kan daartoe lei dat die voedselkettings van die ou én nuwe omgewings benadeel word. Sommige visspesies sal stroomsegmente of kus-areas langs 'n termiese instroming vermy. Dit kan tot 'n afname in biodiversiteit lei. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:415-17 <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:340
Hoë temperature beperk suurstofverspreiding na dieper water, iets wat tot anaerobiese toestande bydra. Dit kan tot verhoogde bakterievlakke lei wanneer daar genoeg voedselvoorraad is. Baie akwatiese spesies sal nie teen verhoogde temperature voortplant nie. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:179-80
Primêre produsente (bv. plante, sianobakteriee) word deur warm water geaffekteer aangesien hoër watertemperature plantgroeitempo's laat toeneem wat tot 'n korter lewensduur en spesie-oorbevolking lei. Dit kan 'n algebloei veroorsaak wat suurstofvlakke verminder.
Temperatuurwisselings van selfs een of twee grade Celsius kan beduidende veranderinge in die metabolisme van organismes veroorsaak en sellulêre biologie benadeel. Die vernaamste nadelige veranderinge behels dat selwande minder deurlaatbaar vir osmose is, die koagulasie van selproteïene, en die verandering van ensiemmetabolisme. Hierdie uitwerking op sellulêre vlak kan 'n nadelige invloed op mortaliteit en voortplanting hê.
'n Beduidende toename in temperatuur kan tot die denaturering van die lewensinstandhoudende ensieme lei deur waterstof- en disulfiedbindings binne die kwaternêre struktuur van die ensieme af te breek. Verminderde ensiemaktiwiteit in akwatiese organismes veroorsaak probleme soos die onvermoë om lipiede af te breek, wat tot wanvoeding lei.
In beperkte gevalle het warm water nie 'n nadelige uitwerking nie, en kan dit selfs tot verbeterde funksie van die ontvangende akwatiese ekosisteem lei. Hierdie verskynsel word veral in seisoenale water gesien en word termiese verryking genoem. 'n Voorbeeld hiervan is die groepeergewoontes van die manatee, wat gedurende die winter dikwels van kragsentrales se afvoerterreine gebruik maak. Projeksies dui daarop dat die verwydering van hierdie afvoerplekke tot 'n daling in die manateebevolking sal lei.
Koue water
Die storting van onnatuurlik koue water uit reservoirs kan die vis- en makro-ongewerwelde fauna van riviere dramaties verander en rivierproduktiwiteit verminder. In Australië, waar baie riviere warmer temperatuurregimes het, is van die inheemse visspesies uitgewis en het die makro-ongewerwelde fauna dramatiese veranderinge ondergaan. Dit kan teegewerk word deur damme so te ontwerp dat die warmer oppervlakwater in plaas van die kouer water onder in die reservoir uitgelaat word.
Industriële afvalwater
In die Verenigde State van Amerika is kragsentrales vir ongeveer 75 tot 82 persent van die termiese besoedeling verantwoordelik. <sup class="reference" style="white-space:nowrap;">:335 Die res is afkomstig van industriële bronne soos aardolieraffinaderye, papiermeulens, chemiese aanlegte, staalpletterye en smelterye. Verhitte water van hierdie bronne kan met die volgende beheer word: ]] Sommige fasiliteite maak van deurvloeiverkoelingstelsels gebruik. Dit is egter minder effektief as bogenoemde stelsels. Die water wat deur die Potrero Generating Station in San Francisco (gesluit in 2011) in die baai gestort  is, was byvoorbeeld ongeveer 10 °C bo die omringende baaitemperatuur.
Stedelike afloop
Gedurende warm weer kan stedelike afloop 'n swaar termiese impak op klein stroompies hê wanneer stormwater oor warm parkeerterreine, paaie en sypaadjies loop. Stormwaterbestuurfasiliteite wat die afloop absorbeer of dit na grondwater herlei, soos bioretensiestelsels en infiltrasiekomme, kan hierdie termiese impakte verminder. Hierdie en verwante stelsels vir afloopbestuur is komponente van 'n groeiende stedelike ontwerpbenadering, algemeen bekend as groen infrastruktuur.
Retensiekomme (stormwaterdamme) is gewoonlik minder effektief in die verlaging van aflooptemperatuur, aangesien die water deur die son verhit kan word voordat dit 'n ontvangende stroom bereik.
Louis Fouché
Louis Fouché (gebore in Pretoria op 4 Januarie 1990) is 'n rugbyspeler wat tans in die Japannese Topliga vir die Kubota Spears op losskakel (no. 10) speel.
Hy het voorheen vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die en  in Superrugby gespeel.
.ml
.ml is die Internettopvlakdomein vir Mali.
Eksterne skakels
Toppdomän
Wildeperske
Die Wildeperske (Kiggelaria africana) is 'n klein tot middelslagboom. Hulle kom voor in immergroenwoude en op berggrasveld. Dit kom in al die provinsies van Suid-Afrika en asook Eswatini, Ethiopië, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Namibië, Tanzanië en Zimbabwe voor.
Die blare het dikwels klein stippels aan die onderkant wat van die bokant af na knoppe lyk; dit staan bekend as akadoromatia. Die vrugte is skurf en vratterig en is sowat 1,5 cm in deursnee. Die sade is swart en oortrek met 'n klewerige rooi laag. Dié bome is gasheer vir die larwes van die tuinrooitjieskoenlapper (Acraea horta), wat dikwels in groot getalle voorkom en 'n boom volkome kan ontblaar.
.mr
.mr is die Internettopvlakdomein vir Mauritanië.
Eksterne skakels
Toppdomän
Dana Barron
Dana Barron (gebore 22 April 1966) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente National Lampoon's Vacation (1983) en Happythankyoumoreplease (2010), en in die televisiereekse The Equalizer (1985) en Beverly Hills, 90210 (1990).
NG gemeente Berea
duimnael|200px|regs|Ds. J. Adler het in 1948 Berea se tweede leraar geword.
Die NG gemeente Berea is 'n klein gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die provinsie en Sinode van KwaZulu-Natal wat in 2015 68 belydende lidmate en een dooplidmaat gehad het. Volgens die NGK Jaarboek van 2021 was daar toe 63 belydende en geen dooplidmate nie. Met sy stigting op 17 Julie 1945 saam met die NG gemeente Port Natal was dit die eerste en enige geval dat twee gemeentes gelyktydig in die Tuinprovinsie afgestig is, en wel van die moedergemeente Durban. Dit is ook een van net enkele NG gemeentes wat twee maal gestig is, want nadat dit in 1992 met Port Natal en Glenwood saamgesmelt het, is Berea in 1997 opnuut as selfstandige gemeente gestig, 52 jaar ná sy oorspronklike stigting.