cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Suradet Piniwat
Suradet Piniwat (gebore 4 Maart 1999) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks 2 Moons: The Series (2017).
Kevin Taumata
Kevin Taumata is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Kick (1999) en Dumb Criminals: The Movie (2015), en in die televisiereekse Pizza (2000) en Housos (2011).
Al-Anbiya
thumb|182px|Bladsy van die Koefiese Koran van [[Samarkand met die soera "Die Profete". Laat 8ste - vroeë 9de eeu. Metropolitan-kunsmuseum.]]
Al-Anbiyâ’ (Arabies: الأنبياء, "Die Profete") is die 21ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 112 ajat, of verse, en is vermoedelik in Mekka aan Mohammed geopenbaar.
Dit gaan hoofsaaklik oor die profete van die verlede, wat dieselfde geloof as Mohammed gepredik het.
Historiese konteks
Moslems glo dié soera is in die tweede Mekkaanse tydperk geopenbaar. In die verse is talle oproepings van vroeëre Joods-Christelike profete. Dit integreer Mohammed se profetiese sending in 'n groter godsdienstige raamwerk en verbreed dus die horisonne van beide die Koran en Islam as 'n godsdiensbeweging. Die soera is tematies en stilisties tipies van die tweede Mekkaanse tydperk. Die verse identifiseer die godsdienstige werksaamheid van Mohammed deur hom in verband te bring met vroeëre Joods-Christelike figure en gedeelde leerstellings te illustreer soos die Oordeelsdag, die lot van die gelowiges en ongelowiges, en die genade van God. Soera 21 het 'n driedelige samestelling en naspeurbare ringstruktuur, waarin die weg van openbaring 'n kring voltooi deur die opeenvolging van die drie onderskeidelike dele.
Steven Tandy
Steven Tandy (gebore 23 Oktober 1952) is 'n Australiese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Horseman (2008) en Girl Clock! (2010), en in die televisiereekse Mortified (2006) en Sea Patrol (2007).
Juliette Gosselin
Juliette Gosselin (gebore 15 Junie 1991) is 'n Kanadese aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Battle of the Brave (2004) en Embrasse-moi comme tu m'aimes (2016), en in die televisiereeks 19-2 (2014).
Bonsmara
Die bonsmara is 'n inheemse Suid-Afrikaanse bees wat in die dertigerjare (van die vorige eeu) by die navorsingstasie Mara spesiaal vir die subtropiese Suid-Afrikaanse klimaatstoestande geteel is.
Die Afrikanerbees van Suid-Afrika en die Korthoring en die Hereford van Brittanje is die drie beesrasse wat vir die ontwikkeling van die Bonsmara gebruik is. Die projek vir die teel van die Bonsmara het onder leiding van prof. J.C. Bonsma gestaan, en die ras se naam is uiteindelik aan sy familienaam ontleen.
Afrikanerbeeste is gebruik weens hul goeie vleiseienskappe, uierontwikkeling en gladde vel, en omdat hulle meer as enige ander ras teen die plaaslike siektes bestand is.
Na die aanvanklike kruising tussen bulle van die twee Britse rasse en uitsoek-Afrikanerkoeie is die halfbloed-bulkalwers uitgesoek en is hulle met Afrikanerkoeie gepaar, terwyl die beste halfbloedverse met opreggeteelde Afrikanerbulle gekruis is. Op die manier is daar 'n bees ontwikkel wat driekwart Afrikaner en 'n kwart uitheems was. Die beste bulkalwers uit hierdie kruisings is uitgesoek en die kruising van halfbloed- en driekwartbloeddiere is as die ideale dier beskou. Hierdie bees was drie agstes Korthoring/ Hereford en vyf agstes Afrikaner. Bonsmaras het 'n kenmerkende rooibruin kleur en is sterk in aanvraag weens hul goeie vleiseienskappe.
Lucas Radebe
Lucas Valeriu Ntuba Radebe OIS (gebore op 12 April 1969 in Soweto) is 'n voormalige Kaizer Chiefs-, Leeds United- en Suid-Afrikaanse sokkerspeler. Hy het vir die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan uitgedraf van 1992 tot 2003, en was ook in daardie tyd die kaptein van die Bafana Bafana.
Radebe het aan die einde van 2005 by Leeds afgetree uit professionele sokker.
Al-Hadj
thumb|182px|'n Skildery deur Siyer-i Nebi. [[Ali onthoof Nadr ibn al-Harith in die teenwoordigheid van Mohammed en sy volgelinge.]]
Al-Hadj (Arabies: الحج, "Die Bedevaart", "Die Hadj") is die 22ste soera, of hoofstuk, van die Koran. Dit bevat 78 ajat, of verse, en is vermoedelik in Medina aan Mohammed geopenbaar. Die hoofstuk se naam kom van vers 27.
Hooftema
Die belangrikste sake, goddelike wette en riglyne in die teks kan soos volg gekategoriseer word:
Combretum inflatum
Combretum inflatum is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is inheems aan Gaboen, die Demokratiese Republiek die Kongo en die Republiek die Kongo.
Sontermyn
’n Sontermyn (tradisionele Chinees: 節氣, vereenvoudigde Chinees: 节气, pinyin: jiéqì; Japannees: 節気, sekki) is een van 24 punte op tradisionele Chinese maansonkalenders wat met ’n spesifieke astronomiese voorval ooreenstem of op ’n natuurlike verskynsel dui. Die punte is 15° uitmekaar aan die sonnebaan en word deur maansonkalenders gebruik om gekroniseerd te bly met die seisoene, wat belangrik is vir die landbou.
Omdat die son se spoed deur die jaar wissel na gelang van die afstand tussen die son en die aarde, verskil die getal dae wat die son tussen die punte beweeg. Elke sontermyn word in drie pentades verdeel en daar is dus 72 pentades in ’n jaar. Elke pentade bestaan uit vyf, of soms ses dae, en word gewoonlik genoem na verskynsels wat met dié tyd ooreenstem.
Sontermyne het hul oorsprong in China gehad, en van daar het dit versprei na Korea, Viëtnam en Japan, lande in die Oos-Asiatiese sfeer, dikwels onveranderd met die name wat na Noord-Chinese klimaatsveranderings verwys.
Op 1 Desember 2016 is die 24 sontermyne deur Unesco gelys as ’n "onskatbare kulturele erfenis".
Boeginees
Boeginees (Basa Ugi, ᨅᨔ ᨕᨘᨁᨗ; letterlik: "taal van Boegi/Oegi") is 'n Maleis-Polinesiese taal wat in Suidoos-Asië op die eiland Sulawesi van Indonesië gepraat word. Die taal word tans deur sowat 5,5 miljoen mense gepraat, hoofsaaklik Boeginese, en word met die Latynse alfabet of die Lontara-skrif geskryf.
Boeginees was eens saam met Javaans en Maleis een van die tale van die Kaapse Maleiers in Suid-Afrika, toe hulle na die stigting van Kaapstad deur die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie van Nederlands-Indië na die Nederlandse Kaapkolonie gebring is, maar dit is eers deur Nederlands vervang en het later tot Afrikaans ontwikkel.
Pentade
’n Sontermyn is een van 24 punte op tradisionele Chinese maansonkalenders wat met ’n spesifieke astronomiese voorval ooreenstem of op ’n natuurlike verskynsel dui. Elke sontermyn word in drie pentades verdeel. Daar is dus 72 pentades in ’n jaar. Omdat die son se spoed deur die jaar wissel na gelang van die afstand tussen die son en die aarde, verskil die getal dae wat die son tussen sontermyne beweeg. Daarom wissel die lengte van pentades tussen vyf en ses dae. Die pentades word gewoonlik genoem na verskynsels wat met dié tyd ooreenstem.
Voorbeeld
Die pentades van chunfen is:
Jen Gould
Jen Gould (gebore 10 Maart 1971) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Rhinoceros Eyes (2003) en in die televisiereekse Sailor Moon (1995), Twice in a Lifetime (1999), en John from Cincinnati (2007).
Noah Taylor
Noah Taylor (gebore 4 September 1969) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Shine (1996), Almost Famous (2000), The Life Aquatic with Steve Zissou (2004), en Edge of Tomorrow (2014).
Chris Ashworth
Chris Ashworth (gebore 13 Maart 1975) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Deepwater Horizon (2016) en in die televisiereekse The Wire (2002), Bosch (2014), en Sneaky Pete (2015).
Pueblokultuur
Die term Pueblokultuur of Pueblovolke verwys na inheemse Amerikaners in Suidwes-VSA wat landbou-, materiële en godsdienspraktyke deel. Pueblo, wat "dorp" in Spaans beteken, is deur koloniale Spanjaarde gebruik om te verwys na die volke se spesifieke huisstyl.
Toe die Spanjaarde vanaf die 16de eeu in die gebied aankom en Nuevo México stig, het hulle afgekom op veelverdieping-"dorpe" van die Pueblo wat met plaaslike materiaal gebou is. Die mees erkende Pueblogemeenskappe kom in Nieu-Mexiko voor, maar gemeenskappe kom ook voor in Arizona en Texas, veral aan die Rio Grande en Coloradorivier en hulle sytakke.
Daar is tans 100 Pueblo's wat nog bewoon word. Die volke praat tale van vier verskillende taalfamilies, en elke Pueblo word verder kultureel verdeel deur familiestelsels en landboupraktyke, hoewel almal variëteite van mielies verbou.
Pueblovolke het ’n groot deel behou van hulle tradisionele kulture, wat op landbou gerig is, asook ’n intieme familiegemeenskap wat om familie en respek vir kultuur gesentreer is. Hulle was besonder vaardig in die handhawing van hulle kultuur en geloofsoortuigings, insluitende ’n sinkretiese (vermengende) benadering tot Katolisisme/Chistenskap. Die presiese getalle van die lede van die Pueblovolke is onbekend, maar in die 21ste eeu is geraam sowat 35 000 woon in Nieu-Mexiko en Arizona.
Sabrina Grdevich
Sabrina Grdevich (gebore 7 Oktober 1971) is 'n Kanadese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente A.I. Artificial Intelligence (2001), Secretary (2002), en Cake (2005), en in die televisiereeks Traders (1996).
Combretum latialatum
Combretum latialatum is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is inheems aan Cabinda, die Demokratiese Republiek die Kongo, Ekwatoriaal-Guinee, Gaboen, Kameroen, Nigerië, Republiek die Kongo en die Sentraal-Afrikaanse Republiek.
1997 Italiaanse Grand Prix
Die 1997 Formule 1 Italiaanse Grand Prix is op 7 September 1997 op die Autodromo Nazionale Monza, in Italië, gehou. Die wedren is deur David Coulthard in 'n McLaren-Mercedes gewen.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1984
Die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1984 het in Augustus 1984 in Suid-Afrika plaasgevind om Kleurling- en Indiër-verteenwoordigers vir hulle onderskeie huise in die driekamerparlement te kies. Dit volg na die Suid-Afrikaanse referendum van 1983 waartydens Blanke kiesers met 'n twee-derde meerderheid ten gunste van die instelling van 'n driekamerparlement gestem het.
Breskens
Die dorp is bekend vir die Visserijfeesten, die grootste fees in Zeeland.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1984
Verloop
Die verkiesing van bruinmense vir die Raad van Verteenwoordigers het op 22 Augustus plaasgevind. Die Arbeidersparty onder leiding van eerwaarde Allan Hendrickse wen die verkiesing en palm 76 van die 80 setels in.
Breskens
Daar bestaan 'n veerbootverbinding tussen Breskens en Vlissingen. Sedert die opening van die Westerschelde-tonnel naby Terneuzen in 2003, vervoer die veerboot nou net voetganger- en fietsverkeer.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1984
Verloop
Na afloop van die verkiesing reik die Verenigde Nasies resolusie 554 van 1984 uit wat die verkiesing as onregverdig en ongeldig bestempel, omdat dit die Blanke minderheidsregering in stand hou. Ander het dit weer as 'n belangrike stap in die proses van demokratisering van die Suid-Afrikaanse samelewing beskou.
Phupoom Pongpanu
Phupoom Pongpanu (gebore 20 Oktober 1991) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Fabulous 30 (2011) en in die televisiereekse The Cupids Series: Kamathep Online (2017), The Cupids Series: Loob Korn Kammathep (2017), en The Cupids Series: Kammathep Hunsa (2017).
Breskens
Besienswaardighede
Die vuurtoring van Breskens is die oudste oorblywende gietyster-vuurtoring in Nederland. Dit is in 1867 gebou en is in 1982 as 'n monument verklaar.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1984
Raad van Verteenwoordigers
duimnael|Setels in die [[Raad van Verteenwoordigers van Suid-Afrika|Raad van Verteenwoordigers na die 1984-verkiesing
]]
Breskens
Geskiedenis
Vroeg in 1487 het Maksimiliaan I die Heilige Romeinse keiser, die kusstreek van die Schelde vir beheer aan Filips van Kleef oorgedra. Die kusgebiede is gedreineer en die dorpie Breskens is in 1510 gestig.
Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1984
Raad van Afgevaardigdes
duimnael|Setels in die [[Raad van Afgevaardigdes van Suid-Afrika|Raad van Afgevaardigdes na die 1984-verkiesing
Breskens
Geskiedenis
Op 11 September 1944, tydens Operasie Switchback, is die dorp deur die Geallieerde magte gebombardeer, wat baie min van die historiese sentrum ongeskonde gelaat het. Na die oorlog is die dorp herbou en word dit 'n sentrum vir die Nederlandse visbedryf en ander maritieme ondernemings.
Voor 1 Januarie 2003 was die dorp by die Oostburg munisipaliteit ingelyf.
Julia Fischer
Julia Fischer (* 15 Junie 1983 in München – ) is 'n bekroonde en begaafde Duitse klassieke violis en pianis. Sy gee klas by die Münchense Universiteit van Musiek en Uitvoerende Kunste en gee tot soveel as sestig uitvoerings per jaar. Sy het op 1 Januarie 2008 by die Alte Oper in Frankfurt Camille Saint-Saëns se Vioolconcerto No. 3 in B mineur as die solo violis gespeel asook Edvard Grieg se Klavierconcerto in A mineur as die solo pianis, welke twee van die tegnies-veeleisendste concertos is.
BMW B57
Die BMW B57 is 'n turbodiesel-inlynsessilinderenjin, vervaardig deur BMW sedert 2015.
Ontwerp
Die B57 behoort tot 'n familie modulêre enjins, waaronder die B37- en B47- dieselenjins, en B38-, B48- en B58- petrolenjins. Die enjins het almal 'n verplasing van 500 cc per silinder. Die B57 het die vorige N57-dieselenjin vervang en is die eerste keer in die BMW G11 7-reeks bekendgestel. Die B57 is beskikbaar in konfigurasies van tot 4 turbo-aanjaers wat in 'n dubbele serie-uitleg werk.
Blommerangskikking
Blommerangskikking is die kuns om blomme, takke, blare, vrugte, ensovoorts op so 'n manier in 'n houer te rangskik dat dit saam 'n dekoratiewe geheel vorm. Blommerangskikking het eers gedurende die 19de eeu in die Westerse wêreld opgang begin maak, maar in Japan, waar die tradisie ikebana genoem word, word die kuns al meer as 'n duisend jaar lank beoefen. Dit het tot vandag nog 'n groot invloed op die Westerse blommerangskikkingskuns van die 20ste eeu.
Die eenvoudigste manier van blommerangskikking is om 'n bos blomme in 'n houer te sit. As houer kan 'n blompot, 'n vaas of 'n bak gebruik word, maar ook drinkglase, kannetjies en dergelike. Benewens blomme word ook takke, blare, grasse, boombas, mos, vrugte, linte en ander klein voorwerpe gebruik. Vars geplukte of gedroogde blomme kan gebruik word; selfs gedroogde blomme wat met goue of 'n ander kleur verf bespuit is, word in blommerangskikkings gebruik.
In die Westerse wereld is daar gedurende die 19de eeu gebruik gemaak van spesiaal gekweekte snyblomme.
Eers gedurende die 20ste eeu het daar onder invloed van die Japanse blommerangskikkingskuns 'n belangstelling ontstaan in die moontlike gebruik van bloeiseltakke en wilde of veldblomme (die sogenaamde 'onkruid' waaruit 'n veldrangskikking saamgestel word). Vir meer ingewikkelde blommerangskikkings word hulpmiddels aangewend, byvoorbeeld draad, veral ook inmekaargedrukte ogiesdraad, wat van oudsher al gebruik word. Vandag word spykervoetstukkies van metaal of plastiek gebruik en ook 'n soort harde waterhoudende skuimvorm of "oase" waarin die blomme gedruk kan word.
Geskiedenis
Daar is min bekend oor die kuns van blommerangskikking in die Westerse wêreld voor 1800. Op skilderye of tekeninge van binnenshuise tonele uit hierdie tyd is daar baie selde blomme te sien en ook geen potplante nie. Uitsondering op die reel was egter die kamers waarin die engel Gabriel aan Maria die geboorte van Jesus aangekondig het. Op sulke skilderye was daar soms 'n pot met een of meer lelies of irisse in, albei 'n simbool van Maria se reinheid en kuisheid. Daar bestaan wel skilderye uit die 17de en 18de eeu waarop daar 'n bos blomme, gewoonlik baie realisties uitgebeeld word. Hierdie skilderye is die sogenaamde blomstillewes. Die kunstenaar het gewoonlik blomme uit verskillende seisoene geneem en hulle dan, ter wille van kleur en komposisie, saam in een ouer geskilder.
Daar was gewoonlik heeltemal te veel blomme in een pot om van 'n ware rangskikking te kan praat. Hoe die moontlike 17de en 18de-eeuse rangskikkings gelyk het, kan dus nie uit skilderye afgelei word nie; dat blomme wei binnenshuis gebruik is, word bevestig deur die blompotte wat uit die tyd dagteken. Van omstreeks 1810 sien 'n mens op talle afbeeldinge van binnenshuise tonele blomme en potplante.
Eers was dit net op skilderye en tekeninge, maar later ook op foto's. Die Franse Neoklassisistiese argitekte en meubelontwerpers Charles Percier (1764-1838) en Pierre Francois Fontaine (1762-1853), wat onder meer Napoleon se binnenshuise versiering behartig het, was van die eerste ontwerpers wat dikwels van 'n groot blombak (jardinière), waarin potplante sowel as blompotte met snyblomme netjies gepas het, gebruik gemaak het. In so 'n blombak was daar dikwels ook 'n visbak en soms is die bak versier met klein beeldjies.
Gedroogde blomme, uitgestal onder 'n glasdop, het ook gewild geword. Gedroogde blomme was baie gewild gedurende die tweede helfte van die 18de eeu. Klein ruikertjies in 'n papier- of kartonomhulsel, in Europa bekend as 'n "biedermeiertjie" en in Engeland as 'n "Victorian posy", het baie gewild geword. Skouerruikertjies en 'n blom in die knoopsgat was toe ook hoogmode. Grasse is in die tyd ook die eerste keer in rangskikkings gebruik, en benewens blompotte is gevlegte staan - of hangmandjies baie gebruik. Tafelrangskikkings het al hoe meer aandag begin kry.
Simboliek
Blommerangskikking was gedurende die 19e eeu so gewild dat lang artikels daaroor in vrouetydskrifte verskyn het. Daar is baie waarde geheg aan die sogenaamde blomsimboliek; veral bosse blomme wat vir geliefdes bedoel was, is met sorg saamgestel. Blomme het al van die vroegste tye af 'n simboliese betekenis. Diere wat geoffer is, is met blomkranse versier, die Grieke het hul gode met blomme vereer (vuurpyle aan Juno, Diana en Luna, affodille aan Pluto en Proserpina, en die grasangelier aan Jupiter). Papawers en klimop is dikwels in die ruikers van troupaartjies gebruik as simbool van hul eenheid, en blomme soos koringblomme en papawers, is saam met mense begrawe.
Karel XII van Swede (1682-1718) kan as die vader van die moderne blommetaal in Europa beskou word. Sedert sy dae is rooi rose die simbool van liefde en wit lelies die simbool van reinheid. Daar het ook 'n bygeloof ontstaan dat wit en rooi blomme nooit saam in een rangskikking gebruik moet word nie: dit is as simbool van die dood beskou. Vir verjaardagruikers is dikwels blomme gekies wat mettertyd eie aan die spesifieke maand geword het, soos bv. angeliere in Januarie, viooltjies in Februarie, affodille in Maart, pronkertjies in April, dallelies in Mei, rose in Jun ie, ridderspore in Julie, gladiolas of swaardlelies in Augustus, asters in September, gousblomme in Oktober, krisante in November en poinsettias in Desember. Die feit dat die seisoene in die twee Halfrondes verskil, het nie veel verskil gemaak aan die keuse van die blom nie omdat hulle byna almal in kweekhuise gekweek kan word.
Japan
In Japan is daar baie vroeër as in Europa van takke en blare en stukkies riet in rangskikkings gebruik gemaak. Dit hang ten nouste saam met die Japanse opvatting dat 'n blommerangskikking 'n weerspieëling moet wees van die natuurlike omgewing. Volgens hierdie tradisie mag slegs blomme uit dieselfde seisoen bymekaar gebring word. So 'n rangskikking kan ook 'n hele landskap voorstel, soos byvoorbeeld 'n meer of 'n berg.
Die houer was ook baie belangrik. Behalwe vase, komme en bakke word mandjies of selfs stukke bamboes ook gebruik. Die houers staan meestal op 'n spesiale voetstuk. Dit word gewoonlik op 'n plankie in 'n nis (tokonomo) geplaas, saam met 'n "Japanse rolskildery" en 'n ander kunsvoorwerp.
Die oudste en formeelste styl in die Japanse rangskikkingskuns is die rikka, 'n baie strak en stywe rangskikking wat aan baie vereistes moet voldoen. 'n Eenvoudige en minder formele styl, bekend as die ikenobo, is gedurende die 15de eeu ontwikkel. Die basis van hierdie styl is drie hooflyne wat saam 'n driehoekvorm: Die langste lyn is die hemel, die middelste lyn die mens en die kortste Iyn die aarde. Later het nog 'n styl, die nagegire, 'n baie informele styl, ontstaan, waarin daar dikwels net van een blom of tak gebruik gemaak word. Die heel jongste rigting, die moribana, word sterk deur die Westerse rangskikkingskuns beinvloed.
In Japan word daar veral baie mistieke waarde aan blomme geheg. Die krisant word as 'n heilige blom beskou en vroeër was dit 'n kriminele oortreding vir iemand om 'n roos of die potplant Rhapis excelsa ('n palmpie) te kweek. Net die rykes het die voorreg gehad. Rangskikkings word dikwels in Japan gebruik om boodskappe mee oor te dra. Die keuse van blomme en die manier waarop hulle gerangskik is, beteken altyd iets anders. Vandag nog volg Japanse meisies spesiale kursusse om die ingewikkelde taal van blomme te leer.
Ontwerp
Vir aile blommerangskikkings bestaan daar basiese reëls. Die kuns bestaan daarin dat blomme s6 gerangskik word dat hulle 'n geheel vorm en strelend vir die oog is. Die volgende punte is belangrik:
Bandjarees
Bandjarees (Bahasa Banjar, بهاس بنجر; letterlik: "taal van Bandjar") is 'n Maleis-Polinesiese taal wat in Suidoos-Asië op die eiland Borneo in die Suid-Kalimantan-provinsie van Indonesië gepraat word. Die taal word tans deur sowat 3,5 miljoen mense gepraat, hoofsaaklik Bandjarese.
Pongsak Pongsuwan
Pongsak Pongsuwan (gebore 7 April 1966) is 'n Thaise akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bullet Teen (1997), Teng Nong Khon Maha-Hia (2007), Teng Nong jiworn bin (2011), en Cat a Wabb (2015).
Dwarsrivier (Ceres)
Die Dwarsrivier is 'n rivier wat verby die dorp Ceres in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Breederivier
Bandjarees
Bandjarees is verwant aan Balinees, Chamorro, Indonesies/Maleis, Javaans, Madoerees, Minangkabau, Palauaans en Soendanees. Dit is ietwat minder verwant aan Filippynse tale soos Cebuano en Tagalog (Filippyns) en het daarnaas nog 'n los verbintenis met Malgassies in Madagaskar.
Bandjarees word soms as 'n dialek van Maleis beskou, maar dit word nie algemeen aanvaar nie, hoewel die Maleise taal 'n groot invloed op Bandjarees uitgeoefen het. Dit word met die Latynse of die Arabiese alfabet geskryf.
Blommerangskikking
Vorm
Die houer beïnvloed die basiese Iyne van die rangskikking, byvoorbeeld 'n regop vaas vir 'n vertikale Iynrangskikking. Die agtergrond is ook belangrik. Vir 'n rangskikking teen 'n smal stukkie muur in 'n ingangsportaal, sal lang, regop Iyne gebruik word. Elke rangskikking moet 'n instellingspunt hê. Dit word verkry deur 'n blom met 'n donkerder skakering te gebruik. Dit is die punt waar die "gewig" van die rangskikking gekonsentreer is. Die vyf basiese vorms van blommerangskik is die simmetriese driehoek, die asimmetriese driehoek, die horisontale, die halfmaanvormige en die S-lyn-rangskikking.
Balans
Ewewig is baie belangrik, nie net werklike fisiese ewewig nie, maar ook optiese ewewig. Die blomme moet dus nooit swaarder as die houers wees of Iyk nie.
Skaal
Die verhouding van die plantmateriaal onderling en tot die houer, sowel as die verhouding van die rangskikking tot die tafel en die hele vertrek, moet 'n aangename, gebalanseerde indruk wek. In Suid-Afrika het die kuns van blommerangskikking gedurende die afgelope paar dekades 'n interessante stokperdjie geword. Lesings en demonstrasies om die kuns te bemeester, word by Technikons en ander volwassene-onderwysinrigtings aangebied.
Robert Taylor (Australiese akteur)
Robert Taylor (gebore 7 Julie 1963) is 'n Australiese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Matrix (1999), Vertical Limit (2000), Kong: Skull Island (2017), en The Meg (2018).
Kathy Greenwood
Kathy Greenwood (gebore 21 Maart 1962) is 'n Kanadese aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Man (2005) en Poltergeist (2015), en in die televisiereekse Goosebumps (1995) en Wind at My Back (1996).
Luke Askew
Luke Askew (26 Maart 1932 – 29 Maart 2012) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cool Hand Luke (1967), Easy Rider (1969), The Magnificent Seven Ride! (1972), en Frailty (2001).
Gareth Cliff
In 2003 het hy 'n posaanbieding van die SAUK-jeugradiostasie 5FM aanvaar en lei tans die oggendprogram daar. Op 10 Maart 2004 is Cliff vir twee dae by die 5FM-stasie geskors nadat hy die vorige dag 'n foponderhoud met Jesus van Nasaret gevoer het en klagtes van die publiek gelok het. In sy voorafopgeneemde onderhoud het Cliff ook die rol van Van Nasaret behartig en dus met homself gepraat. Hy voer egter aan dat hy nie die Christelike religie wou satiriseer nie, maar eerder The Passion of the Christ-rolprent wat daardie maand in Suid-Afrika vrygestel sou word.
Alitalia
Alitalia is die vlagdraer en nasionale lugredery van Italië en die 19de grootste ter wêreld. Die lugredery se hoofkwartier is in Fiumicino, Italië en sy spilpunt is die Lughawe Leonardo da Vinci–Fiumicino naby Rome. Die naam "Alitalia" is 'n Italiaanse samevoeging van die woorde Ali (vleuels), en Italia (Italië).
Finansiële geskiedenis
Die Italiaanse maatskappy Alitalia-Linee Aeree Italiane S.p.A. is op 16 September 1946 gestig en was die land se vlagdraerredery tot 12 Januarie 2009. Ná die oliekrisis van 1973 en die strawwe ekonomiese klimaat sedert 1996, het die Italiaanse regering en 'n paar ander organisasies sedert 1998 €4,9 miljard in Alitalia belê om dit operasioneel te hou. Tussen 2005 en 2009 het verskeie pogings om Alitalia oor te neem, of saam te smelt met ander rederye, misluk. Sedert 2006 kon die regering nie meer finansiële ondersteuning bied aan die sukkelende lugredery nie, omdat hul verbied was deur die Europese Unie om nuwe staatskapitaal in te spuit. In Augustus 2008 is Alitalia gelikwideer na vele jare van finansiële probleme.
"Nuwe" Alitalia
'n Geheel nuwe maatskappy Alitalia-Compagnia Aerea Italiana SpA (Engels: Alitalia-Italian Air Company) is toe op die been gebring deur 'n groep sakebelange. CAI het die handelsnaam, landingsregte, meeste van die vliegtuie en 'n paar ander bates tydens die likwidasie-proses van die ou Alitalia, en alles van Air One bekom, na die betaling van €427 miljoen in kontant en oorname van €625 miljoen van Alitalia se skuld op 12 Desember 2008.
Teen laat-2013 sou die maatskappy weer bankrotskap in die gesig staar, met die verlies van 'n groot brandstofverskaffer en 'n moontlike vliegverbod deur Italië se burgerlike lugvaartowerheid. Hierna het die lugredery se direkteure 'n €500 miljoen reddingspakket aangekondig. Die sukkelende Italiaanse lugredery was in staat om sy aandeelhouers, wat Air France-KLM insluit, en krediteure te oortuig om addisionele befondsingsmaatreëls te ondersteun, wat 'n €75 miljoen-verbintenis deur die Italiaanse staatsbeheerde poskantoor ingesluit het.
Poste Italiane se ondersteuning verkry die Italiaanse regering was deurslaggewend om Air France-KLM sover te kry om die nuwe befondsingsplan te aanvaar. Alitalia se direksie het 'n voorstel goedgekeur om €300 miljoen in nuwe kapitaal te bekom, asook 'n verdere nuwe kredietlyn van €200 miljoen, wat bekom is van 'n aandeelhouerbank.
Mulholland Drive (film)
Mulholland Drive is 'n 2001 neo-noir misterierolprent wat geskryf en gemaak is deur David Lynch. Naomi Watts, Laura Harring, Justin Theroux, Ann Miller en Robert Forster speel daarin.
Die verhaal fokus rondom 'n aspirant aktrise genaamd Betty Elms (gespeel deur Watts) wat 'n vrou met geheueverlies (Harring), wat van 'n motorongeluk herstel, ontmoet en bevriend. Die storie volg verskeie ander gebeure en karakters, insluitende 'n Hollywood film direkteur (Theroux). Die rolprent is oorspronklik beplan as 'n televisiereeks, en 'n groot deel van die rolprent was verfilm in 1999 met Lynch se plan om dit 'n oop-einde te gee, met 'n potensiele reeks ingedagte.
Die rolprent word gekategoriseer as 'n sielkundige riller, en het aan Lynch die Prix de la mise en scene (Beste Direkteurstoekenning) tydens die Cannes Filmfees van 2001 besorg, sowel as 'n Oscar-nominasie vir Beste Direkteur. Mulholland Drive het Harring se loopbaan geloods, en Watts se Hollywood profiel aansienlik versterk; en was die laaste rolprent waarin die veteraan Hollywoodaktrise Ann Miller gespeel het. Dit word deesdae algemeen beskou as een van Lynch se beste werke, en as een van die grootste rolprente van die 21ste eeu.
Ingevolge die Britse Filminstituut se 2012 Sight & Sound Peiling, was Mulholland Drive die 28ste grootste film wat ooit gemaak was. Bykomend hiertoe is Mulholland Drive in 2016 aangewys as die grootste rolprent van die 21ste eeu, in 'n meningspeiling deur BBC Culture.
Prachaya Ruangroj
Prachaya Ruangroj (gebore 28 Julie 1994) is 'n Thaise akteur. Hy is bekend vir sy rol in die televisiereeks Sotus (2016).
Henri Bergson
Henri-Louis Bergson (Parys, 18 Oktober 1859 – Parys, 4 Januarie 1941) was 'n invloedryke Franse filosoof, veral gedurende die eerste helfte van die 20ste eeu. Bergson oortuig baie denkers dat die prosesse van onmiddelike ervaring en intuïsie belangriker is as die abstrakte rasionaliteit en wetenskap om realiteit te verstaan. Bergson was ook die wenner van die Nobelprys vir Letterkunde in 1927.
Lewe en invloed
Henri Bergson word in Parys, Frankryk gebore in 1859, dieselfde jaar wat Charles Darwin sy The Origin of Species publiseer. Die evolusieteorie sou later belangrik word vir die filosofie van Bergson. Op die École normale supérieure is Bergson en Émile Durkheim in dieselfde klas. Bergson se werk was in die begin van die 20ste eeu baie populêr en sy filosofie invloedryk. In 1914 word hy dan ook verkies as lid van die Académie française. Sy debat met Albert Einstein oor die interpretasie van die relatiwiteitsteorie in 1922 merk die val van Bergson en die opkoms van Einstein se roem. Bergson kry vir sy werk in 1927 die Nobelprys vir Letterkunde. Hy sterf op 81-jarige leeftyd in 1941.
Sy hele lewe voer Bergson 'n tweestryd oor sy Joodse wortels en sy aanhang van die Katolieke geloof. Hy laat hom nooit doop nie maar was ook aktief teen die anti-semitiese stroom van die Franse Vichy-regering. Sy solidariteit met die Jode was hoog en hy staan byvoorbeeld in Parys in die ry om 'n Davidster te kry. Terselfdertyd spreek hy ook die hoop uit dat 'n Rooms-Katolieke priester by sy graf sou bid.
Filosofie
Daar is volgens Bergson twee wyses om na die wêreld te kyk: een analities en een metafisies. Hy sit hierdie twee benaderings uiteen in sy Introduction à la métaphysique (Inleiding tot die Metafisika, 1903). Die boek is geskryf in die aanloop tot sy bekendste werk L'Évolution créatrice (Die skeppende evolusie 1907). Hy beweer dat vanuit die wetenskaplike persepsie die wêreld suiwer analities beskou moet word en daarmee ook as rigied gesien moet word.
Hierdie werk bestaan uit vier hoofstukke. In die eerste hoofstuk skets Bergson die buitelyne van sy denke oor die evolusie. Hy verwys na die begrip duur (la durée), en skets die twee in sy tyd as dominante beskouings ten aansien van die evolusie van die lewe: die meganisme en die finalisme. Teen die agtergrond van die twee denkwyses ontvou Bergson sy eie visie. Hy benadruk die kenmerk van die lewe: dat die lewe reële tydsduur ervaar (la durée) en homself herskep. Die lewe gaan daarmee teen die stroom van die anorganiese materie in, wat as kenmerk verval het. In die tweede hoofstuk fokus Bergson op die evolusie. Hy beskryf die evolusie van die lewe en kom vanuit die evolusionêre perspektief tot 'n aantal gevolgtrekkings omtrent die verskillende kenmerke wat die lewe ons toon, naamlik die onbewustheid, die verstand en die instink. In die derde hoofstuk gaan Bergson dieper in op 'n aantal van die elemente wat hy reeds in die vroeëre hoofstukke genoem het. Hy behandel vrae oor die kennis van die lewe, die wysgerige metode, die verbinding tussen materie en verstand en die tussen skepping en evolusie. In die vierde en laaste hoofstuk bestee Bergson aandag aan die meganistiese aard van die verstandelike denke. Hy gaan daarby in op 'n aantal filosofiese temas. Hy voorsien 'n oorsig van die wysbegeerte en die wetenskap. Met die denke oor die evolusie steeds in sy visier, poog hy om 'n gefundeerde kritiek te formuleer oor die wysgerige en wetenskaplike stelsels.
Mahlakole
Mahlakole is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
BMW N57
Die BMW N57 is 'n familie van turboaangejaagde inlynsessilinder-gemenedrukbuisbrandstofinspuiting dieselenjins. Die enjins gebruik turboaanjaers met veranderlike geometrie en Bosch piëso-elektriese inspuiters. Die enjin het gesamentlik die M57 reguit-6 en M67 V8-enjins vervang. In 2015 is die N57 vervang met die B57-enjin, beginende met die G11 730d.
N57D30
N57D30Ox het 1800 bar brandstofdruk, terwyl N57D30Tx 2000 bar brandstofdruk het. N57D30Ox gebruik 'n enkele turboaanjaer, terwyl N57D30Tx tweeling-turboaanjaers gebruik, en N57S gebruik drie turboaanjaers van verskillende grootte.
Magoreng
Magoreng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Pax Britannica
thumb|250px|’n Uitvoerige kaart van die [[Britse Ryk in 1886, in pienk aangedui.]]
Huang Xianfan
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Pax Britannica
Pax Britannica (Latyn vir "Britse Vrede") was die tydperk van relatiewe vrede tussen die groot moondhede van die tyd waartydens die Britse Ryk die wêreldwye leidende mag geword en die rol van "wêreldwye polisieman" gespeel het.
Huang Xianfan
'''Huang Xianfan Foto geneem deur Huang Wenbin, omstreeks 1932 '''
Pax Britannica
Tussen 1815 en 1914, ’n tydperk waarna verwys word as Brittanje se "keiserlike eeu", is ’n gebied van sowat 26 000 000 km2 en rofweg 400 miljoen mense by die Britse Ryk gevoeg. ’n Oorwinning oor Napoleontiese Frankryk het gesorg dat Brittanje geen ernstige teenstanders gehad het nie, buiten miskien Rusland in Sentraal-Asië. Toe Rusland sy invloed in die Balkan probeer uitbrei, het die Britte en Franse hulle in die Krimoorlog (1853-1856) verslaan en so die Ottomaanse Ryk beskerm.
Huang Xianfan
Chinese geskiedskrywer, etnoloog, antropoloog, volkskundige en zhuangoloog
Pax Britannica
Die Britse Vloot het die grootste deel van die seehandelsroetes beheer en ongehinderde seemag geniet. Benewens die formele beheer wat dit oor sy eie kolonies uitgeoefen het, het Brittanje se oorheersende posisie in die wêreldhandel beteken dit het toegang tot baie gebiede beheer, soos Asië en Latyns-Amerika. Die Britte het ook, tot die misnoeë van ander koloniale ryke, die Verenigde State gehelp om sy ekonomiese oorheersing in die Amerikas te handhaaf. Britse handelaars, skeepseienaars en bankiers het so ’n oorweldigende voordeel bo dié van ander ryke gehad dat die land, benewens sy kolonies, ’n groot "informele ryk" (invloedsfeer) gehad het.
Huang Xianfan
Akademiese stroming
Positivisme
Beduidende werke
Omskryf van Chinese geskiedenis (1932–1934) Geen slaafgemeenskap in Chinese geskiedenis (1981) Algemene geskiedenis van die Zhuang (1988)
Plek van geboorte van die Huang Xianfan: Qusi klein nedersetting in Fusui, Chongzuo. Foto geneem deur Zh5194444, omstreeks 2010
Huang Xianfan (Tradisionele Chinees: 黄現璠; Vereenvoudigde Chinees: 黄现璠) (13 November 1899 — 18 Januarie 1982) was 'n beroemde Chinese geskiedskrywer, etnoloog, antropoloog, volkskundige en zhuangoloog. Huang word beskou as die vader van die zhuangologie. Hy word deur sommige deskundiges as een van die baanbrekers van die moderne Sjinese etnologie beskou.
Verder was hy oprigter van die "Bagui-skool"(eerste etnologiese skool in China) en die "Wunu-skool" (moderne geskiedenisskool in China).
Afkoms en opleiding
Huang Xianfan is op 13 November 1899 in Fusui (Chinese Guangxi) gebore. Sy ouers was Zhuang. Sy moeder sterf toe hy net vier jaar oud was. Van kindsbeen af het hy graag gelees. Toe hy omstreeks twaalf jaar oud was, het hy begin om in geskiedenis en etnologie belang te stel. Hy voltooi sy hoërskoolloopbaan in sy tuisdorp. In 1922 het hy die Derde Normale Kollege van Guangxi begin bywoon (1922–1926). Van 1926 tot 1935 het hy akademiese opleiding aan die Fakulteit Geskiedenis van die Normale Universiteit van Beijing ontvang, waar hy oor nege jare sy nagraadse kursusse voltooi het. Tussen 1932 en 1934 publiseer hy sy eerste boek oor die Chinese geskiedenis waarvoor hy baie lof ontvang. In 1935 nadat hy gegradueer het, gaan hy na die Tokio Keiserlike Universiteit (tans Tokio Universiteit) in Japan om verder te studeer, waar hy saam met die geskiedskrywer Wase Da studeer. As 'n nagraadse student het Huang 'n belangstelling ontwikkel in die probleem van geskiedenis en skryf hy sy tesis oor die onderwerp wat later verwerk word in sy vyfde boek Patriotiese Beweging van Kollegestudente in die Song-dinastie (1936).
Rod Taylor
Rod Taylor (11 Januarie 1930 – 7 Januarie 2015) was 'n Australiese akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Time Machine (1960), 101 Dalmatians (1961), The Birds (1963), en Inglourious Basterds (2009).
Huang Xianfan
Loopbaan
In November 1937 ná die voltooiing van sy studies keer hy terug na China om hoërskoolgeskiedenis in Nanning te onderrig. In 1938 doseer hy aan die Universiteit van Guangxi en in 1940 word hy 'n professor aan die Universiteit van Guangxi. Hy was die eerste universiteitsprofessor van die Zhuang.
Van 1943 tot 1953 was hy geskiedenisprofessor in die Fakulteit Geskiedenis aan die Universiteit van Guangxi en Direkteur van die Fakulteit Letterkunde, asook kurator van die biblioteek aan dié universiteit. Van 1953 tot 1982 was hy geskiedenisprofessor in die Fakulteit Geskiedenis aan die Normale Kollege van Guangxi (tans Normale Universiteit van Guangxi) en kurator van die biblioteek aan dié kollege. Hy het as professor in geskiedenis by die universiteit gewerk tot en met sy dood in 1982. Gedurende sy leeftyd het Huang Xianfan aan baie universiteite gewerk en vele studente onderrig. In sy latere jare het hy die Li Jiang Sparetime-kollege gestig en was die hoof van hierdie kollege (eerste president).
Met die stigting van die Volksrepubliek China in 1949 is Huang Xianfan verkies as 'n direkteur van die "Chinese volk se vereniginge vir vriendskap met vreemde lande" in sy eerste kongres. Hy was die enigste verteenwoordiger van Guangxi in kulturele en opleidingsirkels. Van 1954 tot 1958 was hy 'n lid van die Kongres van die Volksrepubliek China en 'n lid van Etniese Komitee van die Kongres. Van 1980 tot 1982 was hy 'n lid (Kongreslid) van die Nasionale Komitee van die Chinese Mense politieke Raadplegende Kongres.
Verder was hy een van die stigters van die Chinese Etnologie-vereniging en die Chinese Baiyue Etnologie-vereniging.
Akademiese studie en werke
Huang Xianfan het altyd "die belangrikheid van onafhanklike akademiese navorsing" beklemtoon, en het baanbrekernavorsing en akademiese vryheid as sy lewenslange aspirasies gehou. Sy akademiese beginsel was eerlikheid maar nie onderdanigheid tot die owerhede. Gebaseer op hierdie konsep van geskiedenis het sy geskrifte 'n impak op 'n wye reeks akademiese werke gehad.
Hy het die ondersoekspan van die Sosiale Geskiedenis oor Etniese Minderhede in 1943 gestig. Hy het begin om kulture geskiedenis van die etniese minderhede te bestudeer en baie van sy tyd is later gewy aan die bevordering van etniese minderhede en zhuangologie studie. Teen die 1950's was Huang Xianfan reeds die bekendste geskiedskrywer en antropoloog in China. Toe hy in 1982 oorlede is, is hy by een van die bekendste skrywers van die Chinese etnologie. Geen Slawe Gemeenskap in die Chinese Geskiedenis en Algemene Geskiedenis van die Zhuang word meestal as sy belangrikste werk beskou. Amptelike biografieë beskryf hom as 'n bekendste geskiedskrywer wie se loopbaan vol bewonderenswaardige prestasies in 'n wye reeks vakgebiede is.
Sy akademiese artikels oor volksverhale onderwerpe sluit Chinese menslike haarversiering (1937), Vorm en verandering van Chinese etiket (1941), Vreemde huwelike van die Mongole in die Yuan-dinastie (1941), Vreemde kostuums in die Yuan-dinastie (1941), Verspreiding van die rookgewoonte (1941–1942), Soetpatats Insette (1942), Chinese kleremodes (1942), Studie oor Chinese mans- en vroueklere (1943), Studie oor eetgerei (1943), Studie oor Chinese Lewenswetenskap (2007, publiseer ná sy dood)
Sy boeke en akademiese artikels oor etnologie onderwerpe sluit in: Onderwys van die Miao (1946, Miao is een van 55 etniese minderhede wat amptelik deur die Volksrepubliek China erken word), Sosiale Organisasie van die Miao (1947), Studie oor volksliedjies van die Zhuang (1957), Opperhoofstelsel in die Wes-Guangxi (1962), Zhuang se naamsverandering (1980), Ooreenkomste en verskille van die Baiyue en die Baipu (1982), Nong Zhigao (1983, publiseer ná sy dood), Huashan-rotskuns en grotbegrafnis in Ningming (1983, publiseer ná sy dood), Studie oor Tonggu en Patrone (1985, publiseer ná sy dood), Beoordeling en Oorweging van die Etniese Opnames en Navorsing vir 40 jaar (2007, publiseer ná sy dood), Kritiese biografie van die Wei Baqun (2008, publiseer ná sy dood)
Sy boeke oor antropologie onderwerpe sluit Veldwerk Verslag oor Yao in Hechi (1953, Yao is een van 55 etniese minderhede wat amptelik deur die Volksrepubliek China erken word), Veldwerk Verslag oor Mulao in Luocheng (1954, Mulao is een van 55 etniese minderhede wat amptelik deur China erken word), Veldwerkverslag oor Zhuang in Daxin.
Sy boeke oor linguistiek onderwerpe sluit in sy studie oor Chinese paleografie (2004, publiseer ná sy dood)
Hierdie werke (seleksie) het 'n blywende uitwerking op intellektuele denke van die Chinese akademici gehad.
Pisut Praesangeam
Pisut Praesangeam is 'n Thaise regisseur, skrywer, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Bangkok Haunted (2001), 999-9999 (2002), The Thai Thief (2006), en Suay sink krating zab (2008).
Mahabaneng
Mahabaneng is 'n landelike nedersetting in die Makhuduthamaga Plaaslike Munisipaliteit, Sekhukhune in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Borsklier
Die menslike borsklier bestaan uit vetweefsel en klierweefsel. Die borsklier (mamma) is 'n skyfvormige struktuur met 'n uitloper in die rigting van die armholte.
Tydens swangerskap vermeerder die klierweefsel vir die produksie van moedersmelk. Kanker van die borsklier behoort in 'n vroeë stadium gediagnoseer word en die kanse op genesing is dan gunstig.
Die klier lê op die spierlaag van die borskas en is deur 'n dun bindweefsellaag van die spier geskei. Die klierweefsel is opgebou uit 'n twintigtal klierlobbe, wat weer uit kleiner kliereenhede bestaan. Die kleinste kliereenhede word deur unieke spierselle omring. Wanneer hierdie spierselle saamtrek, word moedersmelk wat deur die kliere gevorm is, in die melkbuisies ingepers.
Die melkbuisies mond uit in die tepel (mamilla). Die gepigmenteerde ring om die tepel word die areola genoem. Hoewel daar by 'n pasgebore baba nouliks sprake is van 'n borsklier, is daar wel 'n aantal klierbuisies onder die tepel. Tot by die puberteitstadium is daar bykans geen verskil tussen die borskliere van seuns en die van meisies nie. Met die aanvang van menstruasie begin die meisie se borskliere ontwikkel. Tydens swangerskap vermeerder die kliereenhede in die bors as gevolg van hormone wat afgeskei word. Na die bevalling verander die liggaam se hormonale balans as gevolg van die hormoon prolaktien, wat deur die hipofise afgeskei word. Dit gee aanleiding tot melkproduksie in die bars. Tydens borsvoeding veroorsaak die suigbewegings van die baba die vrystelling van die moedersmelk. Dit gebeur onder die invloed van die hormoon oksitosien, dieselfde hormoon wat die baarmoeder laat saamtrek tydens geboorte.
Indien die borsklier tydens borsvoeding met bakterieë besmet word, kan dit borsklierontsteking (mastitis) veroorsaak. Die ontsteekte bors is rooi, geswel en baie seer. Soms vorm 'n abses in die borsklier. So 'n abses moet deur 'n chirurg oopgesny word, sodat die inhoud van die abses gedreineer kan word.
Gewasse
Gewasse van die borsklier kan goedaardig of kwaadaardig wees. Goedaardige bindweefselgewasse groei dikwels in die borsklier. Nog 'n goedaardige siekte van die borsklier is mastopatie.
Borskanker (mammakarsinoom)
Van alle kwaadaardige borssiektes kom borskanker die algemeenste by vroue voor. Mans kan egter ook kanker in hul borskliere ontwikkel. 'n Klont in die bors of 'n abnormale afskeiding uit die tepel kan simptome van borskanker wees. Omdat dit moeilik is om tydens 'n doktersondersoek te bepaal of 'n gewas goedaardig of kwaadaardig is, moet aangetaste borsweefsel in 'n operasie verwyder word vir mikroskopiese ondersoek. Die behandeling van borskanker sal van die aard van die gewas afhang. In ernstige gevalle moet die bors afgesit word. As die gewas in 'n vroeë stadium heeltemal verwyder word, kan die kanker ten volle genees.
Combretum gabonense
Combretum gabonense is 'n struik wat aan die familie Combretaceae behoort. Die spesie is endemies aan Gaboen.
Velociraptor
Velociraptor ("vinnige gryper") is ’n genus teropode-dinosourusse wat sowat 75 tot 71 miljoen jaar gelede tydens die laaste deel van die Kryt-periode geleef het. Twee spesies word tans erken, hoewel ander al in die verlede in dié genus geplaas is. Die tipe-spesie is V. mongoliensis; fossiele daarvan is in Mongolië ontdek. ’n Tweede spesie, V. osmolskae, is in 2008 erken na aanleiding van skedelmateriaal wat in Binne-Mongolië, China, ontdek is.
Velociraptor was kleiner as ander dinosourusse in die familie Dromaeosauridae soos Deinonychus en Achillobator, maar hy het baie van dieselfde anatomiese eienskappe as hulle gehad. Hy was ’n tweevoetige, geveerde karnivoor met ’n lang stert en ’n lang, sekelvormige klou aan elke agterpoot. Laasgenoemde het hy waarskynlik gebruik om sy prooi mee vas te druk. Hy kan van ander Dromaeosauridae uitgeken word aan sy lang, lae skedel en bek wat na bo wys.
Velociraptor (algemeen verkort tot "raptor") is een van die dinosourus-genusse wat die bekendste is onder die publiek vanweë sy prominente rol in die rolprentreeks Jurassic Park. In die prente word hy anatomies verkeerd uitgebeeld: groter as wat hy werklik was en sonder vere. Velociraptor is ook baie bekend onder paleontoloë, met meer as ’n dosyn fossiele skelette wat al beskryf is, die meeste van enige lid van Dromaeosauridae. Een voorbeeld wat veral bekend is, is die fossiel van ’n Velociraptor wat besig is om met ’n Protoceratops te baklei.
Ontdekkingsgeskiedenis
Tydens 'n ekspedisie van die Amerikaanse Natuurhistoriese Museum na die Vlammende Rotse (of Bajanzag) van die Djadochtaformasie in die Gobiwoestyn het Peter Kaisen op 11 Augustus 1923 die eerste Velociraptor-fossiel ontdek wat aan die wetenkap bekend is – 'n verbryselde maar volledige skedel wat verbind is met 'n fossiel van die dier se tweede toonklou (AMNH 6515).
In 1924 het die museum se president, Henry Fairfield Osborn, die skedel en klou (wat hy gedink het uit die hand kom) aangewys as die tipespesimen van sy nuwe genus, Velociraptor. Osborn het die tipespesie V. mongoliensis genoem na die land waar dit ontdek is. Vroeër dié jaar het hy die dier informeel "Ovoraptor djadochtari" genoem in 'n persartikel, maar dit later amptelik in V. mongoliensis verander.