cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Carl Heyne
Kroondal se ou Lutherse kerk
In 1892 is die Deutsche Schule Kroondal begin, wat vandag nog bestaan en onderrig in sowel Duits as Afrikaans bied aan van voorskoolse tot gr. 7-leerders.
Intelligensie by voëls
Bewustheid van die self
Die spieëltoets word gedoen om te kyk of voëls hulself in ’n spieël kan herken en stel navorsers in staat om te bepaal of voëls bewus is van die self en hulself van ander diere kan onderskei. Eurasiese eksters is die enigste diere benewens ’n paar soorte soogdiere wat dié toets slaag deurdat hulle ’n kleurplakker wat onderaan hul snawel geplak is, probeer verwyder wanneer ’n spieël voor hulle neergesit word.
Carl Heyne
Kroondal se ou Lutherse kerk
Voor die kerk vir dié Duitse nedersetting gebou is, het die gemeente byeengekom vir eredienste in die voorkamer van G. Ottermann, wat ook die plaaslike meul opgerig het. Onder sy toesig is 40 000 bakstene vervaardig en gebak deur die plaaslike gemeenskappie. Heyne en sy vakmanne het die deure en vensters gemaak en die kerk se dak gebou. Wilhelm Glatthaar van die nabygeleë Rustenburg het die altaartafel en preekstoel vervaardig en aan die kerk geskenk. Op 2 Augustus 1896, twee maande nadat die kerk met sy sitplek vir 150 kerkgangers, ingewy is, is die Duitse Evangelies-Lutherse gemeente Kroondal met 12 lidmate gestig. Die stigtingsakte bepaal dat dit altyd 'n Evangelies-Lutherse gemeente sal wees. Aan die begin het die "vader van die gemeente", eerw. Christian Müller, sedert 1872 sendeling van die nabygeleë Tswana-gemeente, voorgegaan as deeltydse pastoor. Hy is op 15 Junie 1916 op Rustenburg oorlede en begrawe in die Kroondalse begraafplaas.
Intelligensie by voëls
Bewustheid van die self
Sommige studies wys op die moontlikheid dat voëls – wat meer as 300 miljoen jaar gelede van die soogdiere afgeskei en onafhanklik geëvolueer het – breine ontwikkel het wat in staat is tot soogdieragtige bewustheid deur middel van ’n proses wat "samelopende evolusie" genoem word. Hoewel voëls se brein ’n heel ander struktuur het as dié van ontwikkelde soogdiere, bevat albei die soort senuweekringloop wat verbind word met bewustheid op ’n hoër vlak, volgens ’n ontleding in 2006 van die neuroanatomie van bewustheid in voëls en soogdiere. Die navorsers het erken eenderse senuweekringlope alleen is nie noodwendig ’n teken van bewustheid nie, maar het opgemerk hul studies is in ooreenstemming met ander navorsing.
Carl Heyne
Kroondal se ou Lutherse kerk
In later jare het die kerk in onbruik verval nadat die nuwe kerk in 1961 gebou is en daar was selfs sprake van sloping. Die Afrikaanse sakemagnaat Anton Rupert het deur sy bewaringstigting betrokke geraak en nadat dit gerestoureer is, het hy 'n groot aandeel daarin gehad dat dit in 1980 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar is. Die Duitse gemeenskap gebruik dit nou as biblioteek en museum, wat die geskiedenis van die nedersetting en gemeente uitbeeld.
Intelligensie by voëls
Gereedskap
duimnael|280px|Dié [[Spegvoëls|spegvink gebruik ’n stokkie om ’n wurm te deurboor (links); op die foto regs sit hy met die wurm in sy bek.]]
Carl Heyne
Kroondal se ou Lutherse kerk
Daar bestaan nog heelwat meer geboue in Rustenburg wat deur Carl Heyne ontwerp en gebou is: Landdroshof – 1903, Spoorweg Stasiegebou – 1906, Anglikaanse Kerk – 1922, Hospitaal – 1923, Sinagoge – 1924, Vrymesselaars Saal – 1928, Stadsaal – 1932.
Intelligensie by voëls
Gereedskap
Volgens dié definisie gebruik ’n baardaasvoël wat ’n been op ’n klip gooi nie gereedskap nie, want die klip is nie ’n uitbreiding van sy liggaam nie. Die gebruik van ’n klip in die bek om ’n volstruiseier te breek, kwalifiseer egter die Egiptiese aasvoël as ’n gereedskapgebruiker. Baie ander spesies soos pappegaaie, kraaie en verskeie sangvoëls gebruik ook gereedskap.
Wipsnawelkraaie is al in die natuur gesien waar hulle insekte met ’n stok in hul bek uit boomstompe krap. Terwyl jong voëls dié gedrag in die natuur leer, het ’n laboratoriumkraai met die naam Betty ’n stuk haakgereedskap van ’n draad gemaak sonder enige vorige ondervinding. Die spegvink van die Galapagos-eilande gebruik ook eenvoudige stokgereedskap om kos in die hande te kry. ’n Jong groot kaktusgrondvink in aanhouding het dié gedrag nageboots nadat hy ’n spegvink in die hok langsaan dopgehou het.
Aras is al gesien waar hulle ’n stuk tou gebruik om kos in die hande te kry wat moeilik bereikbaar is. Groenrugreiers gebruik aas om vis mee te vang.
Waarneming
Die gebruik van belonings om reaksies uit te lok word dikwels in laboratoriums gebruik om intelligensie te toets. Diere se vermoë om te leer deur waarneming en nabootsing word egter as belangriker beskou. Kraaie word beskou as voëls wat by mekaar leer.
Breinsamestelling
duimnael|links|180px|Pappegaaie, soos dié gryspapegaai, is van die slimste voëls.
Aan die begin van die 20ste eeu is gemeen voëls het hoogs ontwikkelde basale ganglia (senuknope in die voorbrein), maar moderne studies weerspreek dit. Die basale ganglia maak ’n klein deel van die voël se brein uit. Wat wel met soogdiere ooreenstem, is die grootte van voëls se brein in vergelyking met die res van hul liggaam. Veral die kraaifamilie en pappegaaie se brein is in dié opsig vergelykbaar met dié van hoër primate.
Studies met voëls in aanhouding het ’n idee gegee van watter voëls die intelligentste is. Terwyl pappegaaie menslike spraak kan namaak, toon studies met die gryspapegaai sommige het die vermoë om woorde met hul betekenis te verbind en om eenvoudige sinne saam te stel. Pappegaaie, kraaie en gaaie word beskou as die intelligentste voëls. Navorsing het ook getoon hulle het die grootste hoë vokale sentrums, wat belangrik is by sangvoëls.
Sosiale gedrag
’n Sosiale lewe is nog altyd beskou as ’n belangrike faktor in die evolusie van intelligensie. Baie voëls het sosiale organisasies, en los gemeenskappe is algemeen. Baie kraaispesies stig af in klein familiegroepe (of "clans") vir bedrywighede soos nesmakery en territoriale verdediging. Hulle kom dan in groot swerms bymekaar wat uit verskillende spesies bestaan wanneer hulle migreer. Sommige voëls gebruik spanwerk om te jag. Roofvoëls is al gesien waar hulle in pare werk – die een sal die prooi se aandag aflei terwyl die ander daarop toesak.
Sosiale gedrag verg individuele identifikasie, en die meeste voëls lyk of hulle hul maats, sibbes en kleintjies uitken. Nog tekens van intelligensie is speel en samewerkende paring.
Kommunikasie
Voëls kommunikeer met ander in ’n swerm deur sang, fluite en lyftaal. Studies het getoon die ingewikkelde territoriale sang van sommige voëls moet op ’n jong ouderdom geleer word, en die voël sal die sang vir die res van sy lewe onthou. Sommige voëls kan in verskeie streekvariëteite van hul sang kommunikeer. Die Nieu-Seelandse saalrug sal die verskillende "dialekte" van clans van sy eie spesie leer, net soos mense verskeie streekdialekte kan leer. Wanneer ’n mannetjie wat die hoof van ’n gebied is, doodgaan, sal ’n jong mannetjie dadelik sy plek inneem en vir moontlike paarmaats in die dialek van daardie gebied sing. Sowat 300 sangvariëteite van die Nieu-Seelandse toei is al aangeteken.
Begripsvermoë
duimnael|160px|Dit blyk aras ken die verskil tussen "links" en "regs" en verstaan die permanensie van voorwerpe.
Bewyse dat voëls abstrakte begrippe soos "eenders teenoor verskillend" kan verstaan, is verskaf deur Alex die gryspapegaai. Hy is deur die dieresielkundige Irene Pepperberg afgerig om meer as 100 voorwerpe van verskillende kleure, vorms en materiale op te noem. Alex kon ook dié voorwerpe vra of wegwys ("Ek wil X hê") en sê hoeveel hy daarvan wil hê.
Aras het al gewys hulle verstaan die begrippe "links" en "regs".
Permanensie van voorwerpe
Aras het al getoon hulle verstaan die begrip voorwerppermanensie ten volle. Dit is die begrip dat ’n voorwerp steeds bestaan, al kan dit nie meer op enige manier waargeneem word nie. Wanneer aan hulle ’n voorwerp gewys word, veral een wat hulle ken, en dit word weer weggevat, sal hulle daarna soek op allerhande plekke waar dit moontlik geplaas kon wees.
’n Toets wat vir YouTube gedoen is, het die volgende behels: ’n Voorwerp is aan ’n ara gewys en toe agter die afrigter se rug gehou, waar dit in ’n houer geplaas is. Die houer waarin die voorwerp geplaas is sonder dat die ara dit sien, is toe gelykertyd saam met ’n ander houer en verskeie ander voorwerpe op ’n tafel neergesit. Die ara het nog nie voorheen die houer gesien waarin die voorwerp versteek is nie. Hy het die houer ’n bietjie ondersoek, toe die ander houer, en eindelik het hy teruggekeer na die regte houer en die voorwerp gevind. Dit wys hy weet hy kan na ’n voorwerp soek en hy kan dit doen.
Invoeling
Invoeling is om ’n idee te hê wat in ander se kop aangaan. ’n Studie met die groenbyvreter dui daarop dat dié voël uit die gesigspunt kan sien van ’n ander een wat hom jag. ’n Bruinnekraaf is gesien terwyl hy akkedisse jag in ingewikkelde samewerking met ander rawe, wat wys hulle verstaan die gedrag van hul prooi. Die Kaliforniese struikgaai steek kos weg en sal dit later op ’n ander plek gaan wegsteek as hy die eerste keer deur ’n ander voël gesien is, maar net as die eerste voël self al kos van ’n ander een gesteel het. So ’n vermoë om ’n ander individu se gedagtes te lees is voorheen net beskou as ’n kenmerk van die groot ape en soms olifante. Dié vermoë vorm die basis van empatie.
Eunice Lenore Basson
Eunice Lenore Basson is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en digteres wat in Pretoria gebore is, waar sy ook grootword het.
Lewe en werk
Sy is die enigste dogter in die gesin en 'n laatlam, met slegs ouer broers. Na skool studeer sy verder aan die Universiteit van Pretoria, waar sy 'n B.A.-graad, 'n B.A. Honneurs-graad in Duits, 'n B.A. Honneursgraad in Kunsgeskiedenis en 'n M.A.-graad in Kunsgeskiedenis verwerf. Hierna promoveer sy (D.Litt. et Phil.-graad) in 2003 aan die Universiteit van Suid-Afrika (Unisa) met 'n proefskrif oor “Die bydrae van Erich Mayer tot die vestiging van 'n estetiese bewussyn en die bevordering van 'n kunsidentiteit in Suid-Afrika tot aan die einde van die 1930’s”. In 2002 behaal sy ook 'n sertifikaat in Noord-Sotho kommunikasievaardighede aan die Sentrum vir Pan-Afrika Tale en Kulturele Ontwikkeling aan Unisa. Na 'n kort tydperk as navorser by die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing is sy as dosent verbonde aan die Universiteit van Pretoria en daarna sedert die laat tagtigerjare aan die Universiteit van Suid-Afrika. Sy tree af in 2011, maar is daarna steeds betrokke by nagraadse studieleiding by drie tersiêre instansies en is ook kunsadviseur vir korporatiewe ondernemings en private kunsversamelaars. In 2008 skryf sy in vir 'n M.A.-graad in Kreatiewe Skryfkuns aan die Universiteit van Pretoria, onder leiding van Henning Pieterse, wat sy in 2011 met lof verwerf. Sy verkry in 2009 Lapa-Uitgewers se beurs vir Kreatiewe Skryfkuns vir hierdie studie. Baie van die gedigte wat later in haar debuutbundel opgeneem word, is geskryf ter voldoening aan die vereistes van hierdie graad, terwyl haar mini-verhandeling getiteld was “Die uitbeelding van die vrou in geselekteerde kortverhale van Rachelle Greeff met spesifieke verwysing na Die rugkant van die bruid (1990) en Merke van die nag (2001)”.
Skryfwerk
Sy publiseer in 1996 'n aantal gedigte in Tydskrif vir Letterkunde, maar haar debuutdigbundel, “Leiboom”,  verskyn eers in 2014. Sy kies die titel na aanleiding van die wyse waarop haar pa in die tuin plante en lote gelei en met sisaltou aan strukture gevestig het. Die titel stel ook reeds die tema van die familiestamboom en dus die herinnering aan die jeug en ouers be-kend. Die bundel word in drie genommerde afdelings verdeel. Die eerste bevat hoofsaaklik natuurgedigte, terwyl die tweede etlike gedigte met kuns as tema of onderliggend aan die boodskap bevat, met aktuele verse wat vanuit 'n vroulike perspektief aangebied word. “Nuusleser” besin oor die sielkundige impak van 'n nuusbulletin op die leser daarvan, terwyl “Biografie” opgedra word aan die digter se oom, majoor N.V. Basson, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in Noord-Afrika neergeskiet is. Die effektiewe gebruik van enjambemente simuleer die aanhoudende beweging en opbouende spanning. Die laaste afdeling bevat herinneringsgedigte van die jeug, ouers en ander geliefdes. Deurgaans word gebruik gemaak van suggestie eerder as direkte segging. “Leiboom” is in 2015 op die kortlys vir die toekenning van die Ingrid Jonker-prys. In 2020 word haar gedig ‘Bidsnoer’ in Vers en vrou opgeneem.
Echidna
Echidna is 'n genus in die familie van bontpalings (Muraenidae).
Spesies
Die genus omvat die volgende spesies:
U-107 (Kriegsmarine)
U-107 was 'n Duitse IXB tipe duikboot tydens die Tweede Wêreldoorlog. U 107 is in diens gestel gedurende Oktober 1940, en het hoofsaaklik diens gedoen in die noord-Atlantiese Oseaan en somtyds in die omgewing van Freetown. Hy het 38 skepe met 'n gesamentlike tonnemaat van 217 751 ton gesink, maar is self uiteindelik in Augustus 1944 deur 'n Short Sunderland vlieënde boot met dieptebomme gekelder.
Tipe IX duikboot
Dié tipe duikboot was 251 voet lank en toegerus met vier 21-duim torpedobuise in die boeg en twee in die agterkant. Die tipe kon twee-en-twintig torpedo's dra en het genoeg diesel gedra om 'n tog van 8 700 myl te verseker. Die duikbote het 1 051 ton water verplaas wanneer op die oppervlak, was ook toegerus met een 4,1-duim kanon en twee lugafweermasjiengewere van 37 mm en 20 mm.
Die duikboot was aangedryf deur twee diesel-elektriese enjins van 4 400/1 000 perdekrag wat snelhede van 18,5 knope (op die oppervlak) en 7,25 knope (onder die water) kon verseker.
Hierdie klas het altesaam 1,4 miljoen ton se skepe gesink, een tiende van alle skepe gesink deur U-bote.
Elandsrivier (Wes-Kaap, lat -33,68, long 23,43)
Die Elandsrivier is 'n rivier wat in die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Pomacentridae
Die Nooientjievisse (Pomacentridae) is 'n visfamilie wat hoort tot die orde Perciformes. Daar is nege-en-twintig genera met driehonderd-en-vyftig spesies wat hoort tot dié familie en vyftig van die spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor.
Kenmerke
Die familie se lywe is bedek met klein skubbe en die grootte wissel van 7 – 30 cm. Die meeste van die genera verkies om in koraal- en rotsriwwe te leef. Die familie kan in drie groepe verdeel word volgens vreetgewoontes:
By die familie lê die wyfie haar eiers op 'n oop rif, wat dan deur die mannetjie bevrug en opgepas word.
Baie van die visse kan oorleef in akwariums.
Genera
Die volgende genera en gepaardgaande spesies kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:
Isohieet
'n Kaart met isohiëte daarop word 'n Isohieetkaart genoem.
Doebai
Die term Doebai kan verwys na:
Fearless Nadia
Fearless Nadia (8 Januarie 1908 – 9 Januarie 1996) was 'n Australiese aktrise en skryfster. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Princess and the Hunter (1935), Miss Frontier Mail (1936), Hurricane Hansa (1937), en Diamond Queen (1940).
SpVgg Unterhaching
SpVgg Unterhaching is 'n sokkerklub uit die dorp Unterhaching naby München in Beiere, Duitsland.
Die klub het ontstaan in 1925 met die afstigting van die sokkerafdeling van die gimnastiek- en sportklub TSV Hachinger. Ag jaar later is die klub ontbind deur die Nazi’s, maar die klub is heropgerig in 1945. Die volgende 35 jaar het die klub 'n relatief anonieme bestaan gevoer totdat die klub in 1980 van die Landesliga Suid-Beiere na die Amateur-Oberliga Beiere (derde klas) gepromoveer het.
In 1989 het die klub die eerste keer gepromoveer na die 2. Bundesliga. In die 1998/99-seisoen het die klub die sokkerwêreld geskud deur tweede te eindig in die 2. Bundesliga en hiermee promosie te kry na die Bundesliga.
In sy eerste seisoen in die Duitse topklas oortref die klub alle verwagtinge deur 10de te eindig. Verder het die klub ook 'n deurslaggewende rol gespeel in die stryd om die Duitse kampioenskap:
Bayer Leverkusen was in 'n sterk posisie om sy eerste titel te wen en moes op die laaste speeldag slegs 'n gelykopuitslag teen Unterhaching behaal om bo-aan die punteleer te eindig. Unterhaching het egter met 2-0 gewen en FC Beiere München, wat teen SV Werder Bremen gespeel en gewen het, eindig gevolglik bo-aan die leer en word dus die Duitse kampioen!
Garonne
Die Garonne ([ga.ˈʁɔn̪] in Standaardfrans, Garona in Oksitaans, Katalaans en Spaans) is 'n rivier wat naby die bergpiek Aneto in die Katalaanse gedeelte van die Pireneë-bergreeks ontspring, enkele kilometer deur Spanje en daarna vir die grootste deel van sy rivierloop van 647 km deur Suidwes-Frankryk vloei voordat dit in die Gironde, 'n uitgestrekte rivierdelta naby Bordeaux, met 'n ander rivier, die Dordogne, verenig en in die Atlantiese Oseaan uitmond. Die rivier het sy naam aan drie Franse départements verleen - Haute-Garonne, Lot-et-Garonne en Tarn-et-Garonne. Die grootste nedersettings, wat langs die Garonne geleë is, is Bordeaux en Toulouse. Die Garonne is die belangrikste rivier in Suidwes-Frankryk, maar nie bevaarbaar nie. 'n Ou en min gebruikte kanaal loop tussen Toulouse en Vastets langs die rivier. 'n Tweede historiese kanaal, die Canal du Midi, loop vanaf Toulouse en verbind die Garonne met die Middellandse See.
In die antieke tydperk, toe die rivier in Latyns as Garumna (so in die werke van Gaius Julius Caesar) en Garunna bekend gestaan het (afgelei van 'n plaaslike Keltiese stam, die Garumni of Garunni), het die Garonne die grens tussen Akwitanië en die res van Gallië gevorm. Tans vorm die rivier die noordelike grens van die historiese Gascogne-streek.
Elandsrivier (Oos-Kaap, lat -33,75, long 25,34)
Die Elandsrivier is 'n rivier wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
23 Junie
23 Junie is die 174ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (175ste in skrikkeljare). Daar volg nog 191 dae in die res van die jaar.
Suid-Tirol
Suid-Tirol of Suid-Tirool (Duits: Südtirol, Italiaans: Alto Adige, Ladinies: Südtirol), amptelik Outonome Provinsie Bozen - Suid-Tirol (Duits: Autonome Provinz Bozen – Südtirol, Italiaans: Provincia Autonoma di Bolzano – Alto Adige, Ladinies: Provinzia Autonóma de Balsan/Bulsan) is 'n merendeels Duitssprekende streek in Noord-Italië waaraan in 1972 uitgebreide outonomie toegestaan is, geleë in die Alpebergreeks langs die belangrike Brennerroete. Dit grens aan Oostenryk in die noorde en Switserland in die noordweste.
Suid-Tirol se bevolking is op 31 Maart 2019 op 531 342 beraam. Die streek het 'n oppervlakte van 7 400 km². Die hoofstad en grootste stad is Bolzano. Die amptelike tale is Duits, Ladinies en Italiaans. Suid-Tirol het voor 1918 deel uitgemaak van Tirol in Oostenryk-Hongarye en ná die Eerste Wêreldoorlog onder Italiaanse bewind gekom. Suid-Tirol vorm saam met Trentino die outonome gewes Trentino-Suid-Tirol.
Suid-Tirol word deur 'n sterk streekskultuur gekenmerk wat sy historiese wortels in die kolonisasie deur Alperomaanse en Beierse setlaars en die historiese bande met die Duitssprekende taal- en kultuurgebied in die noorde, met name Oostenryk waarvan dit tot 1919 deel uitgemaak het. Die Europese proses van verreikende samewerking en vereniging het die noue samewerking met ander dele van die historiese gebied Tirol anderkant die Oostenrykse grens vergemaklik. Met die stigting van die sogenaamde Europastreek Tirol-Suid-Tirol-Trentino is eerste stappe in die rigting van institusionele samesluiting onderneem.
Die grootste deel van Suid-Tirol, wat onder die welvarendste streke in Italië en die hele Europese Unie gereken word, het 'n landelike karakter. Tradisioneel was landbou die belangrikste ekonomiese bedryf. Vanaf die middel van die 20ste eeu het dienstesektore soos handel, vervoer en toerisme 'n opswaai getoon.
Bevolking
Suid-Tirol het 'n trikulturele bevolking van meer as 'n halfmiljoen, waarvan 69,1 persent Duitssprekende Tirolers, 26,5 persent Italiaans- en 4,4 persent Ladiniessprekendes (nasate van die oorspronklike Retoromaanse bevolking wat veral in die Dolomietevalleie saamgetrek is). Nedersettings met 'n oorwegend Italiaanssprekende bevolking sluit Bozen (Bolzano) en dorpe suid daarvan soos Leifers, Salurn, Branzoll en Pfatten in. 98 persent van die Suid-Tiroolse bevolking is lidmate van die Rooms-Katolieke Kerk.
Boukuns
Naas 'n groot aantal historiese kerkgeboue, kloosters, kastele en groot plaashuise, wat die streek se wisselvallige geskiedenis weerspieël, het innovasies met 'n eietydse vormtaal, wat gebruik maak van inheemse boumateriale en die doelwit van harmoniese integrasie van geboue in die omliggende landskap nastreef, hul stempel op die Suid-Tiroolse boukuns afgedruk. Die manier, waarop argitekte en boumeesters die uitdagings van 'n Alpynse bergagtige terrein die hoof bied, wek internasionale belangstelling.
In 2004 is die Argitektuurstigting Suid-Tirol (Architekturstiftung Südtirol / Fondazione Architettura Alto Adige) in die lewe geroep wat hom vir die handhawing van 'n hoë gehalte in die plaaslike boukuns en die volhoubare ontwikkeling van stedelike en landelike gebiede beywer.
San Antonio
San Antonio (uitgespreek /ˌsænænˈtoʊnioʊ/) is die tweede grootste stad in die Amerikaanse deelstaat Texas naas Houston en voor Dallas (en die sewende grootste in die VSA) met 'n bevolking van sowat 1,5 miljoen in 2017 en 'n oppervlakte van 1 205,4 km². Die stad het sy naam aan 'n Spaanse ekspedisie te danke wat dit in 1691 ter ere van Sint Antonius van Padua, wie se fees op 13 Junie gevier word, San Antonio genoem het. San Antonio se vyf 18de eeuse Spaanse sendingstasies, insluitende The Alamo and San Antonio Missions National Historical Park, is in 2015 deur Unesco as wêrelderfenis gelys – tot dusver die enigste in die deelstaat.
Die argitek Sir David Adjaye, OBE, se modernistiese kunssentrum Ruby City is deur die American Institute of Architects (AIA) aangewys as een van die opspraakwekkendste nuwe geboue van 2019. San Antonio is in 2019 ook ingesluit by die lys van bestemmings vir die AIA Architectural Adventures. Ruby City is ontwerp volgens 'n idee en visie van die kunsversamelaar Linda Pace (1945−2007).
Geografie
San Antonio is geleë in die middel van Texas.
Demografie
In 2007 was die rasse-samestelling van die stad: 64,3% wit (waarvan 29,3% nie-hispaans wit is), 6,6% swart of Afro-Amerikaans (waarvan 6,3% nie-hispaans is), 0,6% Amerikaanse inboorlinge (waarvan 0,3% nie-hispaans is), 2,0% Asiaties (waarvan 1,9% nie-hispaans is), 0,1% Pasifiese eilanders, 23,9% van ander rasse (waarvan 0,3% nie-hispaans is) en 2,9% van twee of meer rasse (waarvan 0,9% nie-hispaans is). Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 61,0% van die bevolking uitgemaak.
Trente
Trente (Italiaans: Trento, [ˈtrɛnto] of [ˈtrento], ; Duits: Trient; Ladinies: Trënt; Venesiaans: Trènt) is die hoofstad en grootste stad van die outonome provinsie Trentino en van die outonome streek Trentino-Suid-Tirool in Italië met 'n bevolking van 117 307 in 2012 en 'n oppervlakte van 157,92 km². Trente het in 1918 as gevolg van Oostenryk-Hongarye se neerlaag tydens die Eerste Wêreldoorlog onder Italiaanse bewind gekom. Die stad is langs die Adigerivier geleë.
Pretty Yende
Pretty Yende OIS (* 6 Maart 1985 te Piet Retief, Mpumalanga) is 'n Suid-Afrikaanse sopraan.
Jeug
Pretty is op 6 Maart 1985 in die Thandukukhanya-township van Piet Retief, Mpumalanga in 'n Zoeloesprekende gesin gebore. Sy was 'n kerkmeisie en het gereeld in die kerk gesing en was ook lid van die Sondagskoolkoor, waar sy soms as solis opgetree het. Sy was reeds 16 jaar oud toe sy operamusiek vir die eerste keer hoor. Dit was 'n advertensie op die televisie en die singery het net 10 sekondes geduur. Maar dit het tot haar siel gespreek. Haar onderwyser het vir haar verduidelik dat dit operamusiek was. Sy het later uitgevind dat dit die blomme-duet uit Léo Delibes se opera Lakmé was. Sy kon nie glo dat die pragtige klanke deur mense se stem gemaak kon word nie. In 2002 het sy as sopraan die eerste prys gewen by die Tirisano Nasionale Skole Eisteddfod. Sy het dieselfde jaar aan die Hoërskool Ndlela gematrikuleer.
Ná skool het sy musiek studeer aan die Suid-Afrikaanse Musiekkollege, 'n deel van die Universiteit van Kaapstad. Daar is sy onder andere deur Virginia Davids en prof. Angelo Gobbato opgelei. Sy het 'n voordraersdiploma in opera met lof verwerf. Daarna het sy die nagraadse diploma ook voltooi. Sy het die kollege bygewoon van 2003 tot 2007. In 2005 sing sy Helena in die operaskool se produksie van "A Midsummer Night's Dream", gevolg deur die rolle van gravin Almaviva in die huwelik van Figaro en Fiordiligi in Così fan tutte. In 2006 was sy Clara in die Kaapstadse operahuis se opvoering van Gershwin se "Porgy and Bess" tydens hul toer van Noorweë en Swede. Die volgende jaar het sy die rol van Magda vertolk in "La Rondine" en haar eerste titelrol in Massenet se "Manon". In 2005 en 2006 het sy deelgeneem aan die Miagi-fees en as solis opgetree in Mozart se "Requiem", "The Solemn Vespers" deur Monteverdi en Vivaldi se "Magnificat". Sy het ook gesing in die Ooskaapse Filharmoniese Orkes se "Messiah" in 2007. In Februarie 2008 was sy deel van die Kaapstadse Filharmoniese Orkes se opvoering van Brahms se "Ein deutsches Requiem". Kort voor haar vertrek na Europa, neem sy deel aan die Kaapse Opera se H2OPERA-konsert van 15 tot 17 Desember en hul galakonsert vir haar op 19 Desember 2009.
Daarna het sy haar studies by die Accademia Teatro alla Scala in Milaan voortgesit en deelgeneem aan hul jong kunstenaarsprogram. Sy het die kursus in 2011 voltooi.
Wedstryde
In 2008 neem sy deel aan die Internasionale Sangkompetisie, gehou te 's-Hertogenbosch in Nederland en verower twee pryse. In 2009 wen sy die eerste prys in die Internasionale Hans Gabor Belvedere sangkompetisie, nadat sy eerste gekom het in vier afdelings. In September 2009 wen sy weer by die Montserrat Caballé Internasionale Sangkompetisie in Barcelona. In 2010 was sy tops in die sesde Leyla Gencer Voice Competition in Istanboel. Sy deel ook die eerste prys in die Savonnlina internasionale sangkompetisie in Finland. Op 22 Desember 2010 wen sy die Vincenzo Bellini internasionale kompetisie vir belcanto-sangkuns in Parys, Frankryk. In 2011 neem sy in Moskou deel aan Plácido Domingo se Operalia kompetisie vir jong opera singers. Sy verwerf die eerste prys, die Zarzuela prys en die gehoor prys.
Loopbaan
In 2010 het sy by die Teatro alla Scala gedebuteer toe sy die rol van Berenice vertolk het in Rossini se L’Occasione fa il Ladro. In dieselfde jaar maak sy haar professionele opera debuut in Litaue se Nasionale Teater as Micaela in Bizet se Carmen.
In Januarie 2013 debuteer sy by die Metropolitan in New York toe sy op die laaste nippertjie gevra is om die siek Nino Machaidze te vervang as La contesse Adèle in Rossini se Le comte Ory. Daarvoor was ’n coloratura sopraan benodig. Onmiddellik daarna was sy in dieselfde opera in Wene in Theater an der Wien. Na die draai in Suid-Afrika in 2013, was sy weer terug in Milan om Musetta te wees in Puccini se La Bohème. In Junie 2013 gee sy ’n uitvoering by die Wigmore Hall in London. John Allison skryf in The Telegraph van 13 Junie: "Among other composers heard here, Rossini, Bellini, Donizetti, Verdi and Puccini all gave her a chance to confirm her credentials as a singer in the Italianate tradition. Floating a line in which every note is always perfectly placed, Yende is best of all in the bel canto repertoire. Highlights included 'O luce di quest’anima', the show-stopping aria from Donizetti’s Linda di Chamounix, in which Yende displayed a good trill; some soft coloratura in 'Bel raggio' from Rossini’s Semiramide; and the stillness and poise she brought to Bellini’s song 'Almen, se non poss’io'." Van 21 September tot 6 Oktober 2013 was sy in Los Angeles, waar sy die rol van Micaela vertolk het in Bizet se Carmen.
Sy was Fiorilla in Rossini se Il Turco in Italia, wat opgevoer was aan die einde van Februarie 2014 by die Staatsoper in Hamburg. In Julie 2014 was sy terug in Milan om die gravin Adèle te wees in Rossini se Le Comte Ory. In Oktober 2014 was sy terug in New York. Eers het sy by die Metropolitan die rol van Pamina in Die Towerfluit gespeel. Toe het sy ’n alleenvertoning by Carnegie Hall gehou. Kort daarna was sy in Oslo vir Die Barbier van Sevilla. Volgende op haar spyskaart was Berlyn, waar sy in die titelrol in Lucia di Lammermoor vertolk het.
Op 21 Maart 2015 begin sy weer ’n nuwe seisoen met die Los Angeles operageselskap in die Dorothy Chandler Pawiljoen. Hierdie keer speel sy die rol van Susanna in Mozart se Huwelik van Figaro. Die seisoen duur tot 12 April. Op 27 Junie 2015 was dit die Spanjaarde se beurt om Pretty op die verhoog te sien en te hoor. Sy was Norina in Don Pascuale. Op 10 November 2015 het sy en Juan Diego Flórez in die Wiener Konzerthaus in Wene gesing.
R. D. Robb
R. D. Robb (gebore 31 Maart 1972) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente A Christmas Story (1983), The Brady Bunch Movie (1995), Matilda (1996), en One Point O (2004).
Pretty Yende
Besoeke aan Suid-Afrika
In Julie 2010 het sy in Johannesburg opgetree by die sluitingskonsert van die Fifa 2010 Sokkerwêreldbeker. Kaapstad se filharmoniese orkes het hul tiende verjaardag gevier deur ’n gala konsert by die Artscape Opera House op 29 Desember 2010 te hou. Die tenoor Given Nkosi asook die sopraan Pretty Yende het by dié geleentheid opgetree.
Pretty het weer met Kaapstad se filharmoniese orkes opgetree in November 2013 met hul opvoering van Lucia di Lammermoor. Die kritikus Esther Kim skryf:"What evoked the standing ovation at the end of Act II, however, was Pretty Yende’s radiant coloratura which soared over the fifty or so other singers on the stage. Hers is not a flashy, flighty voice but a ripe and steady one that belies her tender age of 27. She may not possess the superb control of Joan Sutherland, but the dulcet glow of her voice and her bravura in particular are traits even the prima donna did not come into until middle age. There was no smudging in Yende’s trills, mordents, and arpeggios; her crisp, nimble runs could send Mariah Carey home weeping. Pairing technical skill with dramatic undertones that evoked Maria Callas – especially in the middle range – Yende delivered a seamless bel canto sound, at once delicate and focused."
Op 14 April 2016 was Pretty weer in Johannesburg, hierdie keer by die Lindersaal in Parktown. Sy het opgetree met die tenoor Levy Sekgapane en begelei deur Johannesburg se kamerorkes onder leiding van Kutlwane Masote.
Op Vrydag 14 Oktober 2016 het sy die eerste swart vrou geword om die hoofrol in Donizetti se "Lucia di Lammermoor" by die Parys Operahuis te vertolk.
Eerbetoon
Op 27 April 2013 het Suid-Afrika die Orde van Ikhamanga in die silwer klas aan Yende toegeken. Die verklaring van die voorsitter van die Nasionale Ordes Adviesraad, Dr Cassius Lubisi, lui dat dit toegeken word vir haar uitstekende prestasie en toejuiging in wêreldopera en omdat sy 'n rolmodel vir jong musikante was.
Waterkonyn (astrologie)
Die Waterkonyn (癸卯, guǐmǎo) is die 40ste jaar van die Chinese kalender (sien die tabel regs onder van die 60-jaarsiklus). Dit is ’n begrip uit die Chinese astrologie en dui op dié maanjare wat gekenmerk word deur ’n verbinding van die 10de Hemelstam (癸, guǐ; die element Water en Jin) met die vierde Aardtak (卯, mǎo), gesimboliseer deur die Konyn (兔, tù).
Volgens die Chinese kalender kom so ’n verbinding elke 60 jaar voor. Die laaste Waterkonynjaar het in 1963 begin en volgens die Gregoriaanse kalender het dit geduur van 25 Januarie 1963 tot 12 Februarie 1964.
Waterkonynjare
Die volgende jare is Waterkonynjare:
30 Februarie
Februarie het normaalweg 28 dae, en 29 in skrikkeljare. In 1712 het die kalender van die Sweedse Ryk 'n tweede skrikkeldag gehad, naamlik 30 Februarie, om 'n fout reg te stel met hul oorskakeling van die Juliaanse na die Gregoriaanse kalender wat sou plaasvind deur 40 jaar se skrikkeldae weg te laat van 1700, maar in 1704 en 1708 is skrikkeldae wel ingesluit.
In 1930 en 1931 het die Sowjetunie 30 dae gehad in Februarie as gevolg van hul revolusionêre kalender. Volgens hierdie kalender het elke maand 30 dae gehad, met 5 of 6 maandlose vakansiedae. Die oorspronklike maandlengtes is in 1932 herstel.
Elandsrivier (Oos-Kaap, lat -34,04, long 24,08)
Die Elandsrivier is 'n rivier wat by Witelsbos in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei.
Andries Cornelius
Andries Cornelius (1935 – 18 Januarie 1993) was ’n Afrikaans omroeper en skrywer.
Lewe en werk
Andries Cornelius is in 1935 gebore. Hy word aangestel as omroeper by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie SAUK, waar hy gereeld die nuus lees en as sportkommentator van verskeie sporte, insluitende rugby, stoei en snoeker, optree. Vir twee jaar doen hy ook diens by Radio Nederland se Wêreldomroep in Hilversum, waar hy veral help met Afrikaanse programme. Hy word bekroon vir verskeie van sy hoorbeelde. In die vroeë jare sewentig kwalifiseer hy as prokureur en werk vir ’n ruk as regsadviseur vir die Mynwerkersunie, terwyl hy steeds vryskutwerk doen vir die radio. Hy sluit later weer voltyds by die SAUK aan, maar word aan die einde van 1987 afgedank weens ’n arbeidsdispuut met die SAUK.
Skryfwerk
“Die vloek van Lamondo” is ’n jeugverhaal wat eers vir die radio geskryf en uitgesaai word, waarna dit ook in boekvorm verskyn. Die verhaal speel hom af tydens ’n skoolvakansie op Lamondo, die Cronjé’s se uitgestrekte wildplaas waar die Republiek en twee buurlande se grense ontmoet. Die sestienjarige Corrie Cronjé se nuwe maat Hennie Fourie is een oggend met die perd en sy geweer weg om ’n luiperd te gaan skiet, maar slegs die bloedbevlekte perd keer teen skemer terug. Die mense wonder of sy verdwyning iets te doen kan hê met die onverklaarbare verdwyning van die inwoners van die twee toordokters se statte hoog teen die berge van Lamondo. Daar het in die onlangse verlede nog op hierdie heilige grond van die voorvaders rituele moord plaasgevind. Corrie en Louis Fourie ontdek die eerste leidrade van wat moontlik met Hennie kon gebeur het, maar die spoor lei hulle na doodsgevaar.Spanningsverhale vir volwassenes is “Bloed op die papawer”, “Nagtrein na L.M.” en “Staatsprokureur Lafras du Preez”.
Rooiwal-kragstasie
Agtergrond
Rooiwal-kragstasie is 'n vyf-eenheid steenkoolkragstasie met 'n totale kapasiteit van 300 MW. Die aanleg is tussen 1962 en 1970 voltooi en word besit deur die afdeling Tshwane Elektrisiteit.
In April 2015 het die stad Tshwane voorstelle ingewag om twee steenkoolkragaanlegte tot hul oorspronklike ontwerpvermoë op te knap: Pretoria-Wes-kragstasie en die Rooiwal-kragstasie. Albei funksioneer aansienlik onder hul kapasiteit, deels omdat hulle ontwerp is om antrasiet te gebruik, 'n graad steenkool wat winsgewender is om uit te voer.
Bačka Bačka Palanka
Backa is 'n Serwiese sokkerspan in Backa Palanka, Serwië.
Bontkopkanarie
Die bontkopkanarie (Serinus alario leucolaema) is 'n endemiese, redelik algemene standvoël en plaaslike nomade op dorre vlaktes en in bergbossieveld en landerye. Hulle kom af en toe suid van hulle normale gebied voor. Die voël word 12 cm groot en weeg 11 - 13 gram. In Engels staan die voël as die Damara canary bekend.
Taksonomie
Die taksonomiese status van hierdie voël is onseker. Dit is in die International Ornithologists' Union as 'n subspesie van die swartkopkanarie (Serinus alario) beskryf.
Hier’s ons weer
Hier’s ons weer is ’n grapperige swart en wit Afrikaanse rolprent wat in Pretoria (onder andere in die Victoriaanse "Erasmuskasteel") verfilm is. Die film van 81 minute is op 1 September 1950 uitgereik. Al Debbo en Frederik Burgers, Suid-Afrika se eie Laurel en Hardy, het die hoofrolle vertolk.
Genre
Die rolprent is ’n lekkerlag komedie. Dit het geen ouderdomsperk nie en is geskik vir die hele gesin.
Storielyn
Diddervogel en As is twee speurders wat na ’n bende rampokkers soek. Die bende is weer op soek na geld wat as erflating aan die leier van die bende, Moorulle, bemaak is. Diddervogel en As word aangestel om wag te hou by die opening van ’n vermaaklikheidsoord, maar hulle moet in ’n ou spookhuis daar naby tuisgaan. Moorulle en een van sy trawante word as kelners vir dieselfde geleentheid aangestel, sonder dat Diddervogel en As daarvan weet. Die erflating is iewers in dieselfde ou huis versteek.
Sheila Florance
Sheila Florance (24 Julie 1916 – 12 Oktober 1991) was 'n Australiese aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Mad Max (1979) en A Woman's Tale (1991), en in die televisiereekse Consider Your Verdict (1961) en Prisoner (1979).
Jaart
‘n Jaart is ‘n Angelsaksiese lengtemaat nagenoeg gelyk aan 91.4cm. Hierdie historiese lengte-eenheid is gebruik in lande wat deel gevorm het van die Britse koloniale ryk.
Lengte
‘n Jaart bestaan uit 3 voet en elke voet (lengtemaat) is op sy beurt weer verdeel in 12 duim. Dus is ‘n jaart 36 duim lank. ‘n Myl is 1760 jaart, ‘n furlong 220 jaart lank en 1760 jaart is gelyk aan 8 furlong. Twee jaart is ‘n vadem (vaam), ‘n kwart jaart is bekend as ‘n span en ‘n agtste jaart as ‘n vinger. Die woorde stok en roede word soms as sinonieme vir die woord jaart gebruik. In 1963 het die Britse parlement ‘n wet aangeneem waarvolgens die jaart vasgestel is op 0.9143992 meter en ‘n meter is gelyk aan 1.0936143 jaart. 1250 jaart is 1143 meter.
Geskiedenis
Reeds in 1305 kom die jaart in Engelse wetgewing voor. Koning Hendrik I van Engeland het glo in sy tyd al bepaal dat die afstand van die punt van sy neus tot die punt van sy duim die wettige lengte van ‘n jaart sal wees. Met die Britse oorname van die vestiging aan die Kaap die Goeie Hoop in 1806 is die lengte van 4 Nederlandse el gelykgestel aan 5 jaart. In die praktyk het die veeboer-pionier in die binneland die jaart gemeet as die afstand van die punt van sy duim tot die middel van sy borsbeen of die punt van sy neus as hy stip voor hom kyk met die arm uitgestrek en ewewydig aan die grond. Dit is toe beskou as gelyk aan een tree, wat die afstand is tussen die twee opeenvolgende voetspore van dieselfde voet van ‘n volwasse man. Met die invoer van die metrieke stelsel van mate en gewigte in Suid-Afrika in die 1960’s is die jaart met die meter vervang. Soms word die jaart nog in die Verenigde Koninkryk, die VSA en Kanada gebruik. In die VSA en Engeland word materiaal vanaf ‘n rol daarin afgemeet en in Engeland kom dit soms nog op verkeersborde voor.
Etimologie
Die Afrikaanse woord jaart kom van die Engelse woord yard waarvan die herkoms weer die Angelsaksiese woord gyrd, gerd of gird is.
Homoniem
In Afrikaans het die woord jaart ook die betekenis van ‘n oppervlakte van onbepaalde omvang. Gewoonlik verwys dit na die omheinde gedeelte van die werf of agterplaas by ‘n huis of ander gebou. 'n Goeie voorbeeld hiervan is Scotland Yard.
Waarskuwing
In geskrifte ouer as die middel van die 20ste eeu kan die jaart nie altyd as ‘n presiese maat beskou word nie.
Vloot
'n Vloot is 'n groot groep skepe of bote. Die woord word ook soms gebruik om na 'n groep van ander voertuie te verwys, soos motorvoertuie, trokke en vliegtuie.
Fundamentalisme
Fundamentalisme het gewoonlik 'n godsdienstige konnotasie wat dui op onwankelbare gehegtheid aan 'n stel onverminderbare oortuigings. Fundamentalisme het egter toegepas op 'n neiging onder sekere groepe - hoofsaaklik, hoewel nie uitsluitlik nie, in godsdiens - wat gekenmerk word deur 'n merkwaardig streng letterlikheid, aangesien dit toegepas word op sekere Skrifgedeeltes, dogmas of ideologieë, en 'n sterk gevoel van die belangrikheid van onderskeid tussen in-groepe en uit-groepe, wat lei tot die beklemtoning van suiwerheid en die begeerte om terug te keer na 'n vorige ideaal waaruit advokate glo dat lede verdwaal het.Verwerping van die meningsverskille soos van toepassing op hierdie gevestigde 'grondbeginsels' en die aanvaarde interpretasie daarvan in die groep spruit dikwels uit hierdie neiging.
Vloot
'n Militêre vloot bestaan gewoonlik uit 'n kombinasie van vliegdekskepe, duikbote, mynveërs en patrollievaartuie.
Fundamentalisme
Afhangend van die konteks, kan die etiket "fundamentalisme" 'n pejoratief eerder as 'n neutrale karakterisering wees, soortgelyk aan hoe politieke perspektiewe "regs" of "links" te noem, negatiewe konnotasies kan hê.
2017 Chinese Grand Prix
Die 2017 Formule Een Chinese Grand Prix het op 9 April op die Shanghai Internasionale Renbaan plaasgevind. Dit was die tweede wedren van die 2017-kampioenskapseisoen en is deur Lewis Hamilton in sy Mercedes AMG gewen.
Bande beskikbaar gestel
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne by Shanghai verskaf:
Kaapse pietjiekanarie
Die Kaapse pietjiekanarie (Crithagra totta) is 'n endemiese, gelokaliseerde, algemene standvoël in bergfynbos, woudrande en soms langs die kus; ook denneplantasies en dig begroeide afvoerslote in die westelike Karoo. Die voël is 12 cm groot en weeg 10 - 16 gram. In Engels staan die voël as die Cape siskin bekend.
Nippur
Nippur (Sumeries: Nibru of, EN.LÍLKI, "Stad Enlil"; Akkadies: Nibbur) was ’n antieke Sumeriese stad. Dit was waar die god Enlil, die "Meester Wind", heerser van die kosmos, aanbid is. Dit is ’n argeologiese terrein in die hedendaagse Irak.
Nippur het nooit politieke heerskappy uit eie reg gehad nie, maar beheer oor die stad was uiters belangrik, want daar is geglo dit kon die koningskap van ander stadstate beïnvloed. Dit was ’n heilige stad en het die beroemde heiligdom van Enlil bevat. Ook die god Ninurta se hoofkultus was in die stadstaat.
Seekomkommer
Seekomkommers is seediere in die klas Holothuroidea in die filum Echinodermata (stekelhuidiges). Hulle het 'n kenmerkende wurmagtige tipe lyf wat bedek is met 'n leeragtige vel. Hulle kom wêreldwyd in oseane voor en is oor die algemeen swart, bruin of olyfgroen van kleur. Hul lywe is die buigbaarste van al die stekelhuidiges omrede die harde beenplate verklein het na verspreide mikroskopiese beenagtige gedeeltes in die vleis.
Die mond word omring deur verskeie terugtrekbare tentakels wat vir voeding gebruik word, wat eintlik ontwikkelde buisvoete is. By sommige spesies ontbreek voete aan die bokant en is so skraps aan die onderkant dat die dier oor die seevloer beweeg deur middel van spierbewegings van die lyf. Sommige seekomkommers is aasvreters wat leef op verrotende, organiese materiaal. Ander gebruik hulle taai tentakels om plankton wat onder in die water dryf, te vang en dan in hulle monde te druk om dit skoon te lek. Dié seediere staan bekend as suspensievoeders.
Wanneer sommige spesies bedreig word, skiet hulle lang, taai, toksiese drade uit hul anusse in 'n poging om die aanvaller vas te woel. Ander het die vermoë om hul lywe se wand te laat oopbars en dan ingewande vry te laat wat giftige chemikalieë bevat. Die ingewande en wond sal mettertyd toegroei en herstel. Wetenskaplikes het egter tot die slotsom gekom dat die praktyk nie 'n verdedigingsmeganisme is nie, maar eerder 'n manier om hulself teen 'n opbou van toksisiteit as gevolg van hul dieet te beskerm.
Seekomkommers is of 'n mannetjie of 'n wyfie (dus nie-hermafrodieties) en bevrugting vind plaas as 'n resultaat van eiers en sperma wat in die water losgelaat word. Die larwes ondergaan ontwikkelingsfases voordat hulle begin om op die bodem te leef.
In verskeie Oosterse lande is seekomkommers 'n gesogte lekkerny; dit word veral in sop gebruik en is ook in aanvraag vir hulle medisinale waarde. Ooroesting is egter 'n groot probleem. Seekomkommers leef ook in kommensalistiese simbiose saam met onder andere krappe, garnale, seewurms en vis.
Taksonomie
Aangesien seekomkommers nie soos ander klasse in die filum Echinodermata oor 'n skelet beskik nie, is hul taksonomiese indeling meer ingewikkeld en berus hul paleontologiese filogenie op 'n handvol van goed bewaarde monsters. Die moderne taksonomie is eerstens op die teenwoordigheid of vorm van sekere sagte liggaamsdele (podia, longe, tentakels, periferale kroon) gebaseer om die ordes te bepaal, en tweedens op die mikroskopiese ondersoek van ossikels om die genus en spesie te bepaal. Moderne genetiese metodes help ook om die klassifikasie van hierdie diere te bevorder.
Die taksonomie soos aanvaar deur die World Register of Marine Species sien tans soos volg daaruit:
Marc Robbins
Marc Robbins (3 Januarie 1868 – 5 April 1931) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Tale of Two Cities (1917), Riders of the Purple Sage (1918), Alias Jimmy Valentine (1920), en Human Hearts (1922).
Biebrza
Die Biebrza [ˈbʲɛbʒa] is 'n rivier in die noord-weste van Pole. Die sterk kronkelende Biebrza vloei noordwes van Białystok deur die Biebrza-moerasland, een van die grootstes van sy soort in Europa met 'n oppervlakte van 1 290 km².
Natuurbewaring
Die Biebrza-riviervallei is 'n ongerepte landskap en natuurlike habitat vir talle plant- en dierspesies. Hier kom meer as 70 plantgemeenskappe en meer as 950 spesies van vaatplante voor. Die vallei dien as broeigebied vir meer as 270 voëlspesies.
Die Biebrza-moerasland maak deel uit van die Nasionale Biebrza-park wat in 1993 gestig is.
Treurgrond
Treurgrond is 'n Afrikaanse rolprent wat op 29 Mei 2015 vrygestel is met Steve Hofmeyr in die hoofrol en Darrell Roodt as regisseur. Die rolprent het R749 286 in sy openingsnaweek by die loket verdien.
Genre
Die film handel oor plaasmoorde in Suid-Afrika en hoe hierdie moorde elkeen op die plaas en omgewing raak. Die dramaprent is van Engelse onderskrifte voorsien. Dit het 'n ouderdomsperk van 16(TG) vir taal en geweld.
Storielyn
Treurgrond vertel die storie van Lukas van Staden (gespeel deur Steve Hofmeyr) wat sy bes doen om sy familie, vriende en plaas te beskerm. Dit wys hoe ineengevleg die lewe van almal in die boeregemeenskap is. Sonder die boere en die gemeenskap, sal daar geen kos geproduseer word nie en sal die land nie kan eet nie. Dit vertel verder hoe die boere voortgaan met hul boerdery, ten spyte van die plaasaanvalle en grondeise wat hulle moet trotseer. Elke moord laat 'n klomp mense sonder heenkome en 'n inkomste.
Gemeente
duimnael|240px|Die kerkgebou vorm gewoonlik die spil waarom 'n godsdienstige gemeente se bedrywighede draai. Hier verlaat lidmate van die [[NG gemeente Drieankerbaai die kerk ná die erediens op Sondag 28 November 2010.]]
NG gemeente Aberdeen
duimnael|links|280px|Die NG gemeente op Aberdeen maak daarop aanspraak dat die gebou se toring die hoogste kerktoring in Suid-Afrika is, maar dié van die [[Toringkerk in die Paarl is 57 m hoog. Weens die gewig van die dakspane hel die toring glo op sy hoogste punt sowat 45 cm oor na die een kant.]] duimnael|regs|180px|Ds. D.H. Cilliers was leraar hier van 1887 tot 1917, sy enigste gemeente. duimnael|regs|180px|Ds. [[Abraham Faure Louw|A.F. Louw, leraar van 1917 tot 1920.]] duimnael|links|340px|Die kerkgebou is besonder ruim. duimnael|regs|180px|Ds. Gerhardus Johannes Barnard, leraar van 1921 tot 1948. duimnael|regs|180px|Ds. Jacobus Joubert Krige, hierheen gekom van die [[NG gemeente Johannesburg-Wes en toe leraar van 1948 tot hy emeriteer op 14 Maart 1970.]]
Gemeente
'n Gemeente is in Protestantse tradisie 'n plaaslike geloofsgemeenskap. Die nasionale kerkverband word meestal met die term kerk aangedui, byvoorbeeld Nederduitse Gereformeerde Kerk. In die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika word egter gewoonlik na elke plaaslike groepering as 'n kerk verwys omdat, volgens dié kerkverband, "elke plaaslike kerk (gemeente) 'n komplete openbaring van die liggaam van Christus is". Vandaar die meervoudsvorm "Kerke" in die genootskap se naam.