cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gábor Kósa
Beroep
Kósa is bekroon met die nadoktorale beurs van die Japanse Vereniging vir die Bevordering van Wetenskap (JSPS, 2008-2009) en die Taiwanese Chiang Ching-kuo-stigting vir Internasionale Wetenskaplike Uitruil (2010-2012). In 2014-15 was hy 'n EURIAS-genoot by Sentrum vir Navorsing in die Kunste, Sosiale Wetenskappe en Geesteswetenskappe (CRASSH), Universiteit van Cambridge. In 2020-21 was hy Roger E. Covey-lid in Oos-Asiatiese Studies by die Instituut vir Gevorderde Studie (IAS, Princeton)
Pieter du Plessis
Laaste gemeentes
In sy derde gemeente, Krokodilrivier, asook in die laaste gemeente, Pretoria-Rooiwal, was vanweë die groterwordende kinders ook 'n besonderse betrokkenheid by die skole. Sy dienende karakter is duidelik opgemerk in beheerrade asook in ander gemeenskapsbetrokkenheid. Die Hammanskraalse Teologiese Skool (HTS) was binne die gemeentegrense van Rooiwal. Hy en sy vrou het 'n besondere pad met die HTS geloop. Ina was onder meer 14 jaar lank die administratiewe klerk by die HTS, tot en met die oorskakeling na die Teologiese Skool Potchefstroom.
Gábor Kósa
Beroep
Hy is lid van die Silk Road Navorsingsgroep by ELTE Universiteit, hy is vennoot ondersoeker in die Australiese Navorsingsraad Projek getiteld "Manichaean Liturgical Texts and Practices from Egypt to China". Hy is een van die redakteurs van die Hongaarse tydskrif getitel Távol-keleti Tanulmányok (Oos-Asiatiese Studies). Vanaf 2019 dien hy as die hoofredakteur van die Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae. Hy is lid van die Komitee oor Oosterse Studies by die Hongaarse Akademie vir Wetenskappe.
Pieter du Plessis
Waardering
Ds. Sarel Cilliers skryf in ds. Du Plessis se lewensberig in Die Kerkblad van Februarie 2016: "Hulle het ’n besonderse band met die destydse HTS gehad. As herder en leraar het hy sy lidmate in elke gemeente se belange op die hart gedra. In liefde het hy hulle bygestaan en vertroos in tye van nood. Almal is in nederigheid op gelyke voet behandel. Die kerkjeug het hom na aan die hart gelê en katkisasie was 'n baie belangrike deel van sy bediening. As bedienaar van die Woord was sy grootste worsteling om die nimmereindigende skatte uit die Woord in 'n beperkte tyd te moet deurgee.
"Vir my was dit een van die juweeltjies in my bedieningstyd om ds. Pieter as emeritus te besoek. Die lang en diepgaande geestelike gesprekke uit die Bybel en oor die kerk sal mens altyd bybly. Hy het altyd nuut probeer put uit die nimmereindigende Bron. Daarby was sy innemende geaardheid en liefde altyd 'n bron van bemoediging en waardering. Sy besondere melewing as emeritus in Waterberg was vir die gemeente kosbaar. Hierdie geestelike vader deurdagte adviese in verskillende situasies sal inderdaad gemis word.
Gábor Kósa
Beroep
Sy hoofnavorsingsveld sluit Chinese mitologie, antieke Chinese sjamanistiese (Wu) praktyke en Chinese Manicheïsme in.
Pieter du Plessis
Waardering
"Die kerk van die Here was vir hom baie kosbaar; daarom was hy altyd meelewend met kerklike aktiwiteite. Hy was baie belang-stellend oor meerdere vergaderings en het voluit meegeleef by plaaslike aktiwiteite. Sy nederige opregtheid sal mens altyd bybly. Selfs in moeilike tye was daar opregte dankbaarheid teenoor die Here."
Gesinslewe en afsterwe
Op universiteit het Du Plessis sy aanstaande, Ina ('n nooi Du Plessis), ontmoet. Hulle is op 13 Julie 1957, tydens sy bedieningsjare in Johannesburg-Sentraal getroud. Uit die huwelik is vier kinders (twee seuns en twee dogters) gebore. Die eerste twee, Pieter en Marilette, is in Johannesburg-Sentraal gebore.
Du Plessis is ná 'n skielike terugslag in sy gesondheid in die Montana-hospitaal in Pretoria opgeneem. Net voor sy operasie het hy nog vir sy vrou, Ina, en die kinders 'n gebed gedoen. Met 'n handgewuif is hy die teater ingestoot. Ná die operasie het hy nie sy bewussyn herwin nie en is enkele dae later op 87-jarige ouderdom oorlede.
Rudolf van Wyk
Herkoms
Van Wyk is op die plaas Hamelfontein gebore waar ds. Dirk Postma die Gereformeerde kerk Colesberg op 8 Desember 1860 gestig het. Hy was die sesde seun en sewende kind van Jacobus Daniël van Wyk en Magdalena Hendrina (née De Klerk). ln 1938 is hy in die huwelik bevestig met Hendrina Johanna Coetzee. Uit dié geseënde huwelik is twee seuns gebore. Die een was professor aan RAU en die ander een verbonde aan die assuransiewese.
Opleiding
Ná voltooiing van sy skoolloopbaan, skryf hy as student in aan die PUK met die oog daarop om predikant te word. Einde 1930 behaal hy die B.A.-graad en einde 1933 die B.D.-graad, om einde 1934 sy kandidaats te voltooi. As proponent lewer hy diens in die gemeentes Venterstad en Klerksdorp.
Gemeentediening
duimnael|links|160px|Mev. ds. R.S.J. (Hendrina) van Wyk.
As predikant het hy agtereenvolgens bedien: Fauresmith-kombinasie van 1938–1942, Barkly-Oos van 1942–1945, Kuruman van 1945–1949, Kimberley 1949–1953 en Bronkhorstspruit 1954–1971. In die kerkverband het hy in verskeie deputategroepe en kommissies gedien en was hy jare lank deputaat vir korrespondensie van die Klassis Lydenburg. Uit sy pen het talle artikels asook twee kosbare bundels Skrifoordenkings met die titel: Balsem van Gilead verskyn.
Anna Amelia Obermeyer
Loopbaan
Obermeyer is op 30 Julie 1907 in Pretoria gebore en het Oos Eind Skool bygewoon. Sy het haar BSc in 1928 en MSc in 1931 aan die Transvaalse Universiteitskollege, Pretoria, onder CEB Bremekamp verwerf. Sy is vanaf 1929 tot 1938 aangestel as 'n botanis aan die Transvaal-museum.
Rudolf van Wyk
Aftrede en dood
Ds. P.A. Smit skryf in ds. Van Wyk se lewensberig in die Almanak van 1979: "As sy opvolger hier op Bronkhorstspruit, wil ek getuig van oom Roelf en tant Henna se pragtige gesindheid teenoor my en my vrou en die mooi samewerking wat daar tussen ons bestaan het. Kerkraad, gemeente en gemeenskap van Bronkhorstspruit, sowel as die kerkverband, bring in dankbare herinnering die mooi werk van hierdie dienskneg van die Here wat eg Gereformeerd wou wees en gebly het tot sy dood toe."
Anna Amelia Obermeyer
Loopbaan
Haar verantwoordelikheidsgebied by die Nasionale Herbarium was petaloid monocots en sy het hierdie posisie behou totdat sy in Julie 1972 aftree-ouderdom bereik het. In Oktober 1972 na 'n kort vakansie het sy teruggekeer na die Nasionale Herbarium in 'n tydelike kapasiteit en, twaalf jaar later, in 1984 is sy bevorder tot tydelike senior landbounavorser. In Augustus 1985 het sy uiteindelik afgetree en verhuis na Pinelands, Kaapstad. Sy is op 10 Oktober 2001 in Kaapstad oorlede.
Studierigting
Aan die Transvaal-museum het Obermeyer meestal met Acanthaceae en veral Barleria, Blepharis en Petalidium gewerk. Sy het 'n groot versameling plante van die Vernay-Lang-ekspedisie na die Kalahari gekatalogiseer en een van die eerste rekords van die flora van hierdie streek geskep. Sy was ook deel van 'n ekspedisie, saam met H.G.W.J. Schweickerdt en I.C. Verdoorn, na die Soutpansberg se soutpanne en het 'n verslag van die monsters van plante wat ingesamel is, geskryf.
Toekennings en eerbewyse
Obermeyer is die Suid-Afrikaanse vereniging van Plantkundiges (South African Association of Botanists) se senior medalje vir plantkunde toegeken met die aanhaling dat sy meer bygedra het tot die projek as enige ander botanis. Sy was 'n lid van die Suid-Afrikaanse Biologiese Vereniging en het dié se joernaal gewysig. Sy was 'n stigterslid van die Suid-Afrikaanse vereniging vir Plantkundiges, 'n lid van die Association pour l'Étude Taxonomique de la Flore d'Afrique Tropicale en 'n lid van S2A3.
Eponieme
Die standaard skrywer afkorting Oberm. word gebruik om Anna Amelia Obermeyer as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam gebruik word.
Geselekteerde publikasies
Van die meer as 4000 eksemplare van plante wat deur Obermeyer gekatalogiseer was, word in die volgende lys van publikasies gedek:
Andrew Leeds (akteur)
Andrew Leeds is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Office Christmas Party (2016) en in die televisiereekse Bones (2005), Veep (2012), en Cristela (2014).
Vepris elliotii
Vepris elliotii is 'n boom wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Janko de Beer
Janko de Beer (gebore op 24 Februarie 1980, Pretoria), is 'n Suid-Afrikaanse visuele kunstenaar, advokaat en natuurbewaarder.
De Beer woon en werk in Somerset-Wes, Suid-Afrika, maar word internasionaal verteenwoordig in België, Doebai, Venesië en Genève.
Geskiedenis
De Beer verwerf sy Nasionale Senior Sertifikaat van Pro Arte (Alphen Park) (1997), 'n gerekende kunsskool in Pretoria, waar hy blootgestel is aan 'n verskeidenheid kunsvorme.
In 2003 het De Beer sy Baccalaureus in die regte van die Universiteit van Suid-Afrika. In 2006 word De Beer toegelaat tot die rol van advokate en beoefen hy onafhanklik strafreg as lid van die Kaapse balie, 'n vereniging van regslui in die Hooggeregshof van Suid-Afrika wat spesialiseer in litigasie.
Gedurende sy ampstermyn as advokaat hy het aan meer as dertig groepkuns- en beeldhou-uitstallings deelgeneem en in 2010 het hy sy eerste solo-beeldhouwerkuitstalling in Kaapstad gehou.
In 2016 staak De Beer sy beroep in die regte om hom voltyds as beeldende kunstenaar toe te wy.
De Beer se oupagrootjie aan moederskant, dr. Theo Wassenaar, was deel van sy inspirasie om 'n multi-loopbaan as 'n advokaat, visuele kunstenaar en natuurbewaarder te volg.
De Beer deel ook familiebande met Jopie Fourie aan moederskant en Siener van Rensburg aan vaderskant.
Aleksandar Vučić
Aleksandar Vučić (Serwies: Александар Вучић; 5 Maart 1970) is 'n Serwiese politikus Hy is sedert 31 Mei 2017 president van Serwië.
Janko de Beer
Werk-, proses- en onderwerpsake
Terwyl Janko de Beer se formele loopbaan as kunstenaar met beeldhouwerk begin het, balanseer hy nou skilderkuns en beeldhouwerk ewe veel. Vir De Beer is die proses en metode om verf op doek of papier aan te bring, soortgelyk aan die toepassing van patina's op rou beeldhouwerke.
De Beer se artistieke proses begin gewoonlik êrens in die natuur. Hy is van mening dat tyd wat in die buitelug deurgebring word, sy werk die beste beïnvloed omdat dit nodig is vir die verstand om nuwe dinge te sien, as dit is om nuwe dinge te skep. Sy beeldhouwerke is vet en opvallend, en kombineer beweging, vorm, tekstuur en 'n subtiele tikkie surrealisme. Beïnvloed deur die beginsels van kontemporêr futurisme in beeldhouwerk dra die werke die geskiedenis van die medium oor deur sterk, eiesinnige karakters.
De Beer is geïnspireer deur voorwerpe wat uit die natuur versamel is, veral strande regdeur Suid-Afrika. Hy versamel rotse, hout, gedroog bul kelp en ander natuurlike materiale wat interessante vorms, teksture en kleure besit om in sy beeldhouwerke te gebruik.
De Beer hand maak al sy beelde af met behulp van konvensionele warm en koud patinas, sowel as onkonvensionele materiale en metodes, soos motorverf, industriële spuitverf, skulpvernis insluitend verskeie ander kreatiewe tegnieke.
De Beer se portretskilderye bevat verskillende style en tegnieke, wat onverwags ryk en ongewone kleurkombinasies tot gevolg het. Hy word gelei deur die aanbring van die verf, eerder as om dit op die een of ander manier te dwing.
Erkenning
Janko de Beer se werk word wêreldwyd versamel en het in verskeie solo- en internasionale groepuitstallings verskyn. Hy was 'n tweemalige finalis vir 'n Global Art Award vir die Visuele Kunste, in 2017 en 2018.
Hy het sukses behaal in sy vaderland Suid-Afrika, waar sy werk in baie plaaslike publikasies verskyn het, soos: Sunday Times, Art Africa Magazine, Rooi Rose en Southern Vines Magazine.
Sy werk is ook internasionaal wyd vertoon, beide in gedrukte en uitgesaaide onderhoude, insluitend National Geographic-tydskrif, Tydskrif Aesthetica, Verenigde Koninkryk en HocTok Magazine, New York.
Röntgendiagnostiek
Die doel van die röntgendiagnostiek as 'n onderdeel van die geneeskunde is die vasstelling en opvolging van afwykings deur middel van röntgenstrale. Op die meeste röntgenfoto's is eintlik net die skelet herkenbaar, terwyl daar rondom die sigbare skelet min of meer 'n gelykmatige grys veld voorkom.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2021
Röntgendiagnostiek
Die longe vorm 'n uitsondering omdat dit lug bevat wat as swart gebiede afgebeeld word. Om meer van die strukture binne die liggaam sigbaar te maak, kan die liggaamsholtes met 'n kontrasmiddel gevul word. Röntgenstrale (X-strale) behoort tot dieselfde kategorie as ligstrale (elektromagnetiese golwe), maar kan baie beter deur materie dring. Hul deurdringingsvermoë is egter nie onbeperk nie: die intensiteit van röntgenstrale neem af tydens die beweging daarvan deur materie.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2020
2019
2018
Röntgendiagnostiek
In die mediese diagnostiek gebeur dit hoofsaaklik deur middel van 'n fotografiese plaat (röntgenfilm) of ŉ verligtingskerm. Laasgenoemde is 'n glasplaat waarop 'n laag kristalle aangebring is. Die kristalle word verlig wanneer röntgenstrale daarop val. Wanneer so 'n verligtingskerm gebruik word vir die waarneming van die skadubeeld van 'n voorwerp, word dit "deurligting" genoem; die bewegings van onder andere die hart en longe kan hiermee waargeneem word.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2017
2016
Röntgendiagnostiek
Die skeletdele, waardeur die strale baie verswak word, word waargeneem as gebiede wat slegs effens swart is. Net so vertoon kalkhoudende stene, byvoorbeeld in die nierbekken of galblaas, ook baie duidelik. Die ander weefsels (sagte weefsels) is nie van mekaar onderskeibaar nie en is min of meer alma I gelykmatig grys afgebeeld. Op die plaat waar gas voorkom (byvoorbeeld in die longe), word die röntgenstrale feitlik glad nie verswak nie, sodat dit as swart gebiede waargeneem word.
Indien die strukture binne die liggaam duideliker sigbaar moet wees, kan die holtes waar moontlik met gas ('n negatiewe kontrasmiddel) gevul word. Hierdeur word al die swart vlekke op die film sigbaar. Andersins kan die röntgenstrale met die een of ander stof baie nie stralingsdeurlaatverswak word, waardeur die holtes as ligte vlekke afgebeeld word. So ŉ stof staan bekend as 'n positiewe kontrasmiddel. In die praktyk word hoofsaaklik van barium en jodium gebruik gemaak as bestanddele van positiewe kontrasmiddels.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2015
Röntgendiagnostiek
Geskiedenis
Kort na die ontdekking van röntgenstrale deur Wilhelm Conrad Röntgen (1845-1923) is daar in die hele wêreld 'n begin gemaak met die mediese toepassing daarvan. In Nederland het die vooraanstaande Amsterdamse senuwee-arts J.V.A. Wertheim-Salomonson (1864-1922) in 1899 'n buitengewone hoogleraarskap in röntgengenologie aan die Universiteit van Amsterdam verkry.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2013
Hyalonema kentii
Hyalonema kentii is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2012
Röntgendiagnostiek
Geskiedenis
Hy was die eerste persoon ter wêreld wat so 'n steel beklee het. Gedurende die beginjare is daar behalwe die mediese diagnostiek met behulp van röntgenstrale ook werk gedoen ten opsigte van die behandeling van pasiënte met warmtestrale, kortgolfstrale en ultraviolet lig. Later het die behandeling van swelsels met röntgenstrale (radioterapie) ontwikkel, asook die toepassing van kunsmatige radioaktiewe stowwe in die geneeskunde (kerngeneeskunde).
Hyalonema kentii
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Schmidt.
Janko de Beer
Geselekteerde uitstallings
2010
Röntgendiagnostiek
Geskiedenis
Tans ontwikkel die röntgendiagnostiek, radioterapie en kerngeneeskunde in afsonderlike rigtings. Die behandeling met warmtestrale is na die vyftigerjare volledig oorgeneem deur fisioterapeute en deur artse wat hulle besig gehou het met fisioterapie.
Gevare
Naas die onskatbare bydrae van röntgenstrale ten opsigte van die opsporing en behandeling van siektes, moet daar egter ook gewys word op die skadelike gevolge daarvan. Die eerste ondersoekers was nie hiervan bewus nie en het dikwels met hul eie lewens vir hul bedrywighede in die röntgengenologie geboet. Die berugste gevaar is die röntgenulkus (röntgensweer), 'n defek in die vel wat ontstaan op plekke waar die röntgenstrale te intens was.
Gevalle is ook bekend waar oordosering verantwoordelik was vir die ontstaan van bepaalde vorme van kanker. Vandag kom hierdie risiko's weens voorskrifte en tegniese voorsorgmaatreëls nie meer in die röntgendiagnostiek voor nie. Die toepassing van röntgenstrale moet egter beperk word omdat dit onder andere sekere veranderings kan veroorsaak in die gene (draers van die erflike eienskappe) van die geslagselle. Sulke veranderings kom dikwels eers geslagte later na vore.
Apparaat
Toestelle vir mediese röntgenondersoeke is gekompliseerd en derhalwe ook baie duur. Naas die röntgenbuis, waarin die strale opgewek word, en die transformator vir die verkryging van elektriese stroom met 'n baie hoë spanning, is daar rondom die buis ŉ apparaat aangebring wat dien om die bondel strale te rig sodat geen röntgenstrale buite die gewenste gebied val nie.
Verder is 'n beeldversterker nodig om die swak ligbeeld van die verligtingskerm in ŉ helder beeld om te sit, en ten slotte moet die persoon wat ondersoek moet word, in die röntgenbundel geplaas kan word. Dit is ook gewens dat hy tydens die ondersoek in verskillende houdings geplaas kan word (byvoorbeeld lê of staan).
Afgesien van toestelle wat spesiaal ontwerp is vir die ondersoek van die verskillende organe is daar ook apparatuur ontwikkel wat op spesifieke doelwitte gerig is, soos tomografie (vlakkebeelding) en rekenaartomografie. Die skadubeeld wat in die röntgenstraal ontstaan na deurgang deur 'n voorwerp, bestaan uit die som van die verswakkings wat veroorsaak is deur die deurgaan van die strale deur elke agtermekaarliggende struktuur.
Deur middel van tomografie word daarenteen slegs die verswakking in een bepaalde vlak afgebeeld. Sodoende ontstaan 'n deursneebeeld. Ook by rekenaartomografie word, soos deur die naam aangedui, 'n deursneebeeld geproduseer en kan nie alleen been- en sagte weefsel onderskei word nie, maar ook verskillende sagte weefsel onderling. In enkele gevalle kan hierdie metode die ondersoek wat met kontrasmiddels gedoen word, vervang en kan daar bowendien weefsels sigbaar gemaak word wat vantevore nie afbeeldbaar was nie omdat daar geen metode bekend was om hierdie weefsel met kontrasmiddel te vul nie.
Röntgenondersoeke met kontrasmiddels
Enkele ondersoeke wat dikwels uitgevoer word en waarby positiewe kontrasmiddels gebruik word, is die ondersoek van die maag-dermstelsel, die niere en urienweë, galblaas en galweë, asook van die bloedvate. Vir die ondersoek van die maag-dermstelsel word gebruik gemaak van bariumsulfaat, wat gedrink word as 'n suspensie in water of wat per klisma (inspuiting in die anus) in die dikderm beland. Vir 'n ondersoek van die niere en urienweë word van 'n vloeibare jodium houdende kontrasmiddel gebruik gemaak.
'n Afbeelding van 'n nierbekken wat met 'n kontrasmiddel gevul is, word 'n piëlogram (urienbaanbeeld) genoem; dit kan verkry word deur kontrasmiddel via 'n buisie in die blaas in die urienweë in te spuit (retrograde piëlogram) of deur dit in 'n aar in te spuit (intraveneuse piëlogram of IVP). In laasgenoemde geval word die stof deur die niere uitgeskei en kom dit so in die urienweë te lande, waardeur hierdie gebiede op die röntgenfoto sigbaar word.
'n Soortgelyke prosedure word gevolg by die afbeelding van die galweë (cholangiogram) en die galblaas (cholesistogram). Hierby word die jodiumverbinding, wat of in tabletvorm gedrink, of in vloeibare oplossing in die bloedvate ingespuit word, deur die lewer saam met die gal uitgeskei. Vir die sigbaarmaking van bloedvate word 'n kateter ('n dun pypie) in 'n bloedvat ingesteek en opgestoot (vaatkateterisasie) tot so naby moontlik aan die gebied wat ondersoek moet word.
Hierna word 'n jodiumbevattende kontrasmiddel via die kateter in die bloedvat ingespuit. Op 'n röntgenfoto wat dan geneem word, kan die bloedvate waargeneem word omdat hulle met die kontrasmiddel gevul is. Die afbeelding van slagare word ŉ arteriogram en die van are 'n flebogram genoem. Jodiumbevattende kontrasmiddels het die nadeel dat sommige persone allergies daarop reageer. As negatiewe kontrasmiddel word lug, suurstof of koolsuurgas gebruik.
Lug vind veral toepassing by die ondersoek van gewrigte (artrogram) en van die brein (pneumoënsefalogram). In laasgenoemde geval word 'n deel van die breinvog vervang deur lugmiddels via 'n suboksipitale punksie ('n gaatjie op die hoogte van die foramen agter in die skedel), of deur middel van 'n lumbale punksie (insteek van die naald in die lendegebied).
Vepris fitoravina
Vepris fitoravina is 'n boom wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Thereianthus juncifolius
Thereianthus juncifolius is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Thereianthus behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Sederberg tot by die Kogelberg, Kleinrivierberge en die westelike Riviersonderendberge voor.
Thereianthus ixioides
Thereianthus ixioides is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Thereianthus behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die berge van Wellington tot Franschhoek voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 313 km² en het geen bedreigings nie.
Ircinia intertexta
Ircinia intertexta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Hyatt.
Hyalonema lamella
Hyalonema lamella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1900 deur Schulze.
Hyalonema kirkpatricki
Hyalonema kirkpatricki is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Ircinia hummelincki
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Van Soest.
GaPhooko
GaPhooko is 'n landelike nedersetting sentraal in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Letaba Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Disperis majungensis
Disperis majungensis is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Acraman-krater
Die Acraman-krater is 'n kwaai verweerde impakkrater in die Gawlerbergreeks van Suid-Australië. Sy ligging word afgeëts deur die Acramanmeer, 'n ronde, verganklike droë meerbodem met 'n deursnee van sowat 20 km. Die ontdekking van die krater en die onafhanklike ontdekking van sy ejekta is in 1986 die eerste keer in die tydskrif Science aangekondig.
Die krater is baie verweer en sy oorspronklike grootte moet op 'n indirekte manier bepaal word. Sommige skrywers raam die oorspronklike deursnee op tot tussen 85 en 90 km, terwyl ander meen dit was kleiner, dalk net 35 tot 40 km, nadar aan die grootte van die depressie waarin die Acramanmeer lê. Die groter grootte sal dui op 'n energievrylating van 5,2 × 106 megaton TNT.
Derde Straat van Taiwan-krisis
Die Derde Straat van Taiwan-krisis was die derde reeks missieltoetse wat die Volksrepubliek China in die waters om die Republiek China (Taiwan), insluitende die Straat van Taiwan uitgevoer het. Die toetse het van 21 Julie 1995 tot 23 Maart 1996 plaasgevind.
Die eerste groep missiele wat van die middel tot laat 1995 afgevuur is, was na bewering daarop gemik om 'n sterk boodskap aan die Taiwannese regering onder leiding van Lee Teng-Hui te stuur, aangesien hulle buitelandse beleid van die een-China-beleid weggedryf het. Die tweede groep missiele is vroeg in 1996 afgevuur om Taiwannese kiesers in die aanloop na die 1996 presidensiële verkiesing te intimideer.
Ian Player
Dr. Ian Player (15 Maart 1927 - 30 November 2014) was 'n Suid-Afrikaanse natuurbewaarder en die broer van die gholflegende Gary Player. Hy is bekend as die persoon wat die witrenosters in die 1950’s in KwaZulu-Natal van uitsterwing gered het. Player het op verskeie parkerade, insluitend SANParke, gedien. Hy het ook 'n aantal bewaringsorganisasies op die been gebring en 'n paar boeke geskryf.
Player was die eerste wenner van die Dusi-kanowedvaart in 1951. Agt deelnemers het hieraan deelgeneem. Slegs Player kon die Dusi binne 6 dae voltooi. Dit was ten spyte daarvan dat ‘n nagadder hom vroeër gebyt het. Die kano wat hy gebruik het was van hout en borduurgaas gemaak en het 30 kilogram geweeg. Dit het natuurlik al sy voorraad vir die tog ingesluit.
Beknopte biografie
Ian Cedric Audley Player is op 15 Maart 1927 in Johannesburg gebore. Hy is by die St. John's College opgevoed, waarna hy in die SAW se 6de Suid-Afrikaanse Pantserdivisie gedien het, wat van 1944 tot 1946 aan die Amerikaanse 5de Leër in Italië verbonde was.
Player het sy loopbaan as wildbewaarder in 1952 by die Natalse Parkeraad begin. Hier het hy hom op die bewaring van laaste suidelike witrenosters toegespits.
Hy het twee eredoktorsgrade ontvang:
Wasili Petrenko
Wasili Eduardowitsj Petrenko (Russies: Васи́лий Эдуа́рдович Петре́нко; gebore op 7 Julie 1976) is 'n Russies-Britse dirigent. Hy is tans hoofdirigent van die Koninklike Liverpool Filharmoniese Orkes en van die Oslo Filharmoniese Orkes, en sedert 2015 die hoofdirigent van die Europese Unie se Jeugorkes.
Professionele loopbaan
Petrenko was in Leningrad, USSR gebore. Hy het die Capella Seuns Musiekskool en die Sint Petersburg Konservatoria bygewoon. Petrenko het dirigeer grotendeels onder Ravil Martynov studeer, maar ook van Mariss Jansons, Yuri Temirkanov, Esa-Pekka Salonen, die komponis George Benjamin en Roberto Carnevale geleer. Petrenko was van 1994 tot 1997 die inwonende dirigent by die Mikhaylovski Teater. Hy dien sedert 1994 as die hoofdirigent van die Staatakademie van Sint Petersburg. In 2002 het hy eerste prys tydens die Cadaqués Orkes Internasionale Dirigeer Kompetisie gewen.
Petrenko het in November 2004 sy buiging as dirigent by die Koninklike Liverpool Filharmoniese Orkes (KLFO) gemaak. Na hierdie verskyning was hy in Julie 2005, met ingang van die 2006-07 seisoen, aangewys as die KLFO se prinsipiële dirigent, met 'n aanvanklike kontrak van drie jaar. Sodoende het hy die jongste dirigent geword om aangestel te word in die pos. Sedertdien Petrenko die pos beklee, het die KLFO se finansiële posisie aansienlik verbeter en het bywoning ook 'n hupstoot ontvang. Petrenko het ook kritiese lof ontvang ten opsigte van die vernuwing van die orkes wat die speel van repertorium uit Rusland betref (veral wat die werke van Sjostakowitsj betref) sowel as die standaard repertorium soos Brahms, en Engelse musiek. In Mei 2007 het die KLFO aangekondig dat Petrenko sy kontrak met die orkes tot 2012 verleng het. In September 2009 het die orkes 'n verdere verlenging van sy kontrak aangekondig, met inbegrepe van 2015, met 'n wysiging van Petrenko se titel tot die van Hoofdirigent. In Maart 2013 het die KLFO die omskakeling van Petrenko se kontrak na die van 'n uitgebreide ooreenkoms met geen spesifieke geskeduleerde termyn aangekondig, en ingevolge waarvan Petrenko in geval hy sy termyn sou wou beëindig ten minste drie jaar kennis moet gee. Sy eerste verskyning by die Britse Promenade (die Proms) het in Augustus 2008 saam met die KLFO plaasgevind. Petrenko en die KLFO het reeds verskeie opnames vir Naxos gemaak. Petrenko se opname van Tsjaikofski se Manfred Symphony het in 2009 die Gramophone tydskrif se toekenning vir orkestrale opname van die jaar gewen.
Petrenko het die eerste keer in Desember 2009 die Oslo Filharmoniese Orkes gedirigeer. In Februarie 2011 het die orkes die aanstelling van Petrenko as volgende hoofdirigent daarvan aangekondig, met ingang van die 2013-2014 seisoen, met 'n aanvanklike kontrak van vier jaar. Petrenko se Oslo kontrak bepaal dat hy sewe weke se uitvoerings in sy eerste seisoen sal doen, en tien weke se uitvoerings tydens die daaropvolgende seisoene. In November 2015 was Petrenko se Oslo kontrak verleng na 2020.
Petrenko het die eerste keer in Maart 2016 as gas-dirigent van die Koninklike Filharmoniese Orkes (KFO) opgetree. Hy het teruggekeer vir 'n daaropvolgende betrekking in April 2017. In Julie 2018 het die KFO die aanstelling van Petrenko as die orkes se nuwe musiekdirekteur aangekondig met ingang van die 2021-22 seisoen, met 'n aanvanklike kontrak van vyf jaar. Ingevolge daarvan sal hy die titel van aangewese musiekdirekteur vir die 2020-21 seisoen hou. Gelyklopend met hierdie aankondiging, is Petrenko geskeduleer om na afloop van die 2019-2020 seisoen, sy tyd in die pos as hoofdirigent van die Oslo Filharmoniese Orkes, te beëindig. Gelyklopend met die aankondiging van die KFO het die KLFO aangekondig dat Petrenko sy tyd as Hoofdirigent by die KLFO teen die einde van die 2020-21 seisoen sal afsluit ten einde die titel van dirigent-laureaat by die KLFO op te neem.
Diskografie
Avie Records
EMI Classics
Ecstatic Records
LAWO Classics
Mercury Classics
Naxos
Ondine Records
Onyx Records
Orfeo Records
Rubicon
Sony Classical
Tritó Records
John Chen
John Chen (gebore op 10 Junie 1986, Kuala Lumpur) is 'n Maleisies-gebore Nieu-Seelandse pianis.
In 2004 het hy die jongste ontvanger van die Sydney Internasionale Klavierkompetisie geword. Tydens die daaropvolgende konserttoer van Australië het hy een-en-dertig uitvoerings gegee, wat dit die grootste toer ooit gemaak het wat deur 'n klassieke musikant in Australië onderneem is. Hy het 'n meestersgraad verwerf van die Universiteit van Auckland waar hy onder Rae de Lisle studeer het. Hy het saam met die grootste simfonieorkeste van Australië en Nieu-Seeland gespeel, en het opnames van die musiek van onderskeidelik Henri Dutilleux en Claude Debussy vir Naxos en ABC Classics gemaak. Op 2 Augustus 2012 het John Chen by die Chengelo Skool in Mkushi, Zambië opgetree tydens 'n besoek aan die land.
Vepris gossweileri
Vepris gossweileri is 'n struik wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is inheems aan Angola en die Republiek die Kongo.
Halberstadt CL.IV
Die Halberstadt CL.IV was 'n Duitse vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog gebruik is vir ondersteuning van die troepe. Die vliegtuig is ontwikkel uit die Halberstadt CL.II. Dit was 0.76 m korter as die CL.II maar meer beweeglik.
Vepris humbertii
Vepris humbertii is 'n boom wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Vepris glandulosa
Vepris glandulosa is 'n boom wat deel van die Rutaceae familie is. Die spesie is endemies aan Kenia.
James LeGros
James LeGros (gebore 27 April 1962) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Drugstore Cowboy (1989), The Last Winter (2006), en Certain Women (2016).
Lemondokop
Lemondokop is 'n landelike nedersetting sentraal in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Letaba Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Disperis masoalensis
Disperis masoalensis is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.
Ircinia lendenfeldi
Ircinia lendenfeldi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1948 deur De Laubenfels.
Hollywood Walk of Fame
Die Hollywood Walk of Fame bestaan uit meer as 2 500 vyfpuntige sterre uit terrazzo en koper in die sypaadjies van 15 straatblokke van Hollywood Boulevard en drie blokke van Vine Street in Hollywood, Kalifornië. Die sterre is permanente openbare monumente vir prestasies in die vermaakbedryf en bevat die name van akteurs, musikante, regisseurs, vervaardigers, musiek- en teatergroepe, fiktiewe karakters ens. Die administrasie van die Walk of Fame word behartig deur die Hollywoodse kamer van koophandel en in stand gehou deur die Hollywood Historic Trust. Dit is ’n gewilde toeriste-attraksie – dit het in 2003 sowat 10 miljoen besoekers gelok.
Beskrywing
Die Walk of Fame loop 2,1 km van oos na wes aan Hollywood Boulevard, plus 0,7 km van noord na suid aan Vine Street.
Daar is sowat 2 518 sterre, 1,8 meter uit mekaar. Dit is koraalpienk vyfpuntige sterre van terrazzo met ’n koperrand op ’n houtskoolkleurige terrazzo-agtergrond. In die boonste deel staan die vereerde persoon se naam in koperletters en in die onderste helfte is ’n ronde koperembleem wat aandui op watter terrein die persoon vereer is. Daar is vyf kategorieë:
Hyalonema polycoelum
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Lévi & Lévi.
Hollywood Walk of Fame
Beskrywing
Spesiale sterre word soms aan ander mense toegeken en hul "sterre" het dan ’n besonderse vorm. Die voormalige burgemeester van Los Angeles Tom Bradley se ster toon die stad se seël, en die ruimtevaarders van Apollo 11 (Neil Armstrong, Buzz Aldrin en Michael Collins) se sterre is vier identiese grys sirkels op ’n koraalpienk agtergrond met hul name, die datum van die maanlanding ("7/20/69") en die woorde "Apollo XI" in koper. Boaan die sirkels is die televisie-embleem.
By die nabygeleë TCL Chinese Theatre is ook talle sementteëls waar beroemdes sedert die 1920's hul hand- en voetafdrukke in die nat sement vaslê met ’n persoonlike boodskap en hul handtekening daarby.
Sien ook
Lys van sterre op die Hollywood Walk of Fame
Ircinia irregularis
Ircinia irregularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Yingluck Shinawatra
Yingluck Shinawatra (Thai: ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร, RTGS: Yinglak Chinnawat, uitgespreek [jîŋ.lák t͡ɕʰīn.nā.wát]; Serwies: Jingluk Šinavatra; gebore op 21 Junie 1967), bynaam Pou (Thai: ปู, RTGS: Pu, uitgespreek [pūː], wat beteken "krap"), is 'n Thaise sakevrou, politikus en 'n lid van die Pheu Thai-party wat ná die verkiesing van 2011 die Premier van Thailand geword het. Yingluck was die eerste vroulike premier van Thailand en die jongste in meer as 60 jaar. Sy is op 7 Mei 2014 uit die amp onthef deur 'n beslissing van die Konstitusionele Hof.
Yingluck Shinawatra, gebore in die provinsie Chiang Mai, in 'n welgestelde gesin van Hakka-Chinese afkoms, het 'n baccalaureusgraad aan die Universiteit van Chiang Mai en 'n meestersgraad aan die Kentucky State University behaal, albei in openbare administrasie. Sy het daarna 'n bestuurder geword in die besighede wat gestig is deur haar ouer broer, Thaksin Shinawatra, en later die president geword van eiendomsontwikkelaar SC Asset en besturende direkteur van Advanced Info Service. Thaksin het gedien as premier van 2001 tot 2006 toe hy verwyder is in 'n militêre staatsgreep. Hy het na die buiteland gevlug kort voordat hy skuldig bevind aan korrupsie. Hy woon sedertdien in selfopgelegde ballingskap om sy vonnis en die gevolglike gevangenisstraf te vermy.
In Mei 2011 het die Pheu Thai-party, wat noue bande met Thaksin handhaaf, Yingluck as hul kandidaat vir premier in die verkiesing van 2011 benoem. Sy het 'n veldtog van nasionale versoening, armoede-uitwissing en vermindering van inkomstebelasting op korporatiewe entiteite gevoer en 'n verkiesingoorwinning behaal.
Na massaprotes teen haar regering aan die einde van 2013, het sy op 9 Desember 2013 om 'n ontbinding van die parlement gevra, met die oog op 'n blitsverkiesing, maar het voortgegaan om as eerste minister op te tree. Op 7 Mei 2014 het die konstitusionele hof van Thailand Yingluck Shinawatra uit die amp van premier en minister van verdediging verwyder ná maande van politieke krisis. Die hof het haar skuldig bevind op aanklagte van magsmisbruik oor die verwydering van Thawil Pliensri, hoof van nasionale veiligheid. In die nasleep van die militêre staatsgreep in Mei 2014 is Yingluck gearresteer saam met voormalige kabinetsministers en politieke leiers van alle partye. Sy is in 'n leër kamp vir 'n paar dae aangehou terwyl die staatsgreep gekonsolideer is.
Sy is in 2016 verhoor, maar het nie in Augustus 2017 in die hof verskyn vir die uitspraak nie. Daar is 'n arrestasiebevel uitgereik. Volgens haar het sy uit die land gevlug. In September 2017 is sy in absentia skuldig bevind en tot vyf jaar gevangenisstraf gevonnis. Daar word beweer dat sy nou in Londen, Engeland is. Yingluck het sedert 12 Desember 2018 die voorsitter en regsverteenwoordiger van Shantou International Container Terminals Ltd geword, 'n Chinese hawe-operateur wat in die Shantou Port-gebied in die oostelike Guangdong werk.
Disperis monophylla
Disperis monophylla is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Indië.
Dion Kempff
Dr. Dionysius (Dion) Kempff (15 Julie 1922 – 12 Desember 2000) was van 1949 tot 1963 predikant in vier gemeentes van die Gereformeerde Kerk en daarna tot 1987 sowat 23 jaar lank redakteur van die Kerk se nuusblad Die Kerkblad.
Herkoms en opleiding
Kempff is in 'n sterk Christelike huis opgevoed en was van jongs af 'n knap student met 'n ondersoekende gees. Daarom het hy as skrander student en leier op die Puk ontluik. Hy het nie gehuiwer om die Gereformeerde leer as student te handhaaf nie. Onder prof. H.G. Stoker behaal hy die M.A. in filosofie en vertrek daarna na Nederland vir sy doktorale studie. Hoewel hy 'n alleenmens op universiteit was, kon hy tog die sprankelende Esther du Plessis se liefde wen en sy volg hom na Nederland, waar hulle getroud is. Hy behaal sy D.Theol. in Nederland.
Redakteur
duimnael|regs|230px|Dr. Dion en mev. Esther Kempff.
Dr. De Klerk skryf dr. Kemp "het met durf en volharding sy roeping nagekom om 'n behoudende, nugter en toekomsgerigte boodskap op skrif te stel. Die mate waarop hy menings gevorm het, kan nie bepaal word nie, maar baie van dit waarvoor hy gepleit en gestry het, het reeds werklikheid geword." Hy was eintlik preedikant vir al die lesers van Die Kerkblad (destyds was daar byna 14 000); daarom was daar uiteenlopende menings oor sy boodskap en die gesindheid wat hy met die blad uitgestraal het. "Hy het respek afgedwing sonder om meerderwaardig te wees, reguit maar sonder venyn, altyd gereed met goeie raad en advies. Soos 'n vader het hy wyse raad uitgedeel. Kwinkslae en grappies was daar genoeg."
Waardering
Dr. Kempff het sy vrou langer as 30 jaar bygestaan in 'n siekte en kruis wat sy moes dra. Dr. De Klerk skryf: "Miskien was sy grootste lewensvrug nie die talle geskrifte (soos artikels en boeke) wat uit sy pen verskyn het nie. Ook nie die indeksering van Calvyn se werke, Kerkblad-artikels en die deeglike taalkundige versorging van sinodes se agendas en handelinge nie. Dit is eerder sy liefde, geduld, lewensblydskap, selfbeheersing en diep geloof waarmee hy sy lewensmaat bygestaan het."
Dr. Kempff was in sy laaste lewensjare alleen, maar nog wakker van gees, op die hoogte van gebeure en ’n raadgewer en vriend vir baie. In die ouderdom van 78 het hy rustig ontslaap.
Győr
Győr (uitgespreek [ˈɟøːr]; Duits: Raab, Slowaaks: Ráb) is 'n stad in noordwestelike Hongarye wat halfpad tussen Wene en Boedapest geleë is. Die stad is geleë aan beide kante van die Donau en is 8 kilometer van die Hongarye-Slowaakse grens en 62 km van die Slowaakse hoofstad, Bratislava. Met sowat 128 duisend inwoners is die stad die sesde grootste in die land.
Thereianthus minutus
Thereianthus minutus is 'n meerjarige blomplant en geofiet wat tot die genus Thereianthus behoort en deel is van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van die Groot Winterhoekberge tot die Kogelberg en die westelike Riviersonderendberge voor. Die plant het geen bedreigings nie.
Disperis natascha-oppeltiae
Disperis natascha-oppeltiae is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Rwanda.
Ircinia microconulosa
Ircinia microconulosa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1982 deur Pulitzer-Finali.
Disperis nitida
Disperis nitida is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die Orchidaceae familie. Die spesie is endemies aan Kameroen.
Hyalonema pateriferum
Hyalonema pateriferum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Hyalonema en tot die familie Hyalonematidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1904 deur Wilson.
Lubosi Imwiko II-brug
Die Lubosi Imwiko II-brug is ‘n padbrug oor die Zambezirivier in Barotseland in Zambië.
Die brug is by 15° 12′ 53″ suid en 22° 55′ 34″ oos op die pad van Mongu via Lealui noordwes na Kalabo. Dit is die grootste van die 26 brûe (Barotse Vloedvlaktelaagwaterbrug) oor die Barotse-vloedvlakte wat in die reëntyd meesal oorspoel. Dit dra die naam van die Litunga (die koning) van Barotseland, die westelike provinsie van Zambië.
Die konstruksie is 10m breed en net meer as ‘n kilometer lang. Weerskante van die rybane is smal voetpaadjies. Die bouwerk is tussen 2011 en 2016 uitgevoer deur die Chinese firma AVIC International.
Lebaka
Lebaka is 'n landelike nedersetting sentraal in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder die beheer van die Groter Letaba Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Ircinia marginalis
Ircinia marginalis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ircinia en tot die familie Irciniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Duchassaing & Michelotti.
Stikstofvaslegging
Stikstofvaslegging is 'n proses waardeur molekulêre stikstof in die lug omgeskakel word na ammoniak of verwante stikstofverbindings in die grond. Atmosferiese stikstof is molekulêre dinitrogeen, 'n relatief nie-reaktiewe molekule wat metabolies nutteloos is, met uitsluiting van slegs 'n paar mikroörganismes. Biologiese stikstofvaslegging skakel om na ammoniak, wat dan deur die meeste organismes metaboliseer word.
Stikstofvaslegging is lewensnoodsaaklik omdat vaste anorganiese stikstofverbindings benodig word vir die biosintese van alle stikstofbevattende organiese verbindings, soos aminosure en proteïene, nukleosied-trifosfate en nukleïensure. As deel van die stikstofsiklus is dit noodsaaklik vir die landbou en die vervaardiging van kunsmis. Dit is ook indirek relevant vir die vervaardiging van alle chemiese stikstofverbindings, wat plofstof, farmaseutiese middels en kleurstowwe insluit.
Stikstofvaslegging word op natuurlike wyse in die grond deur mikro-organismes, wat as diasotrofe bekend staan en wat bakterieë soos Azotobacter en archaea insluit, uitgevoer. Sommige stikstofbevattende bakterieë het simbiotiese verwantskappe met plantgroepe, veral peulgewasse. Losser, nie-simbiotiese verwantskappe tussen diasotrofe en plante word dikwels na verwys as assosiatief, soos gesien word tydens stikstofvaslegging op ryswortels. Stikstofvaslegging kom tussen sommige termiete en swamme voor. Dit vind op natuurlike wyse in die lug plaas deur middel van NO <sub id="mwKg">x -produksie deur weerlig.
Alle biologiese stikstofvaslegging word gedoen deur ensieme wat nitrogenase genoem word. Hierdie ensieme bevat yster, dikwels met 'n tweede metaal, meestal molibdeen, maar somtyds vanadium.
Nie-biologies
Stikstof kan deur weerlig vasgelê word wat stikstof en suurstof omskakel na NOx (stikstofoksiede). NOx kan met water reageer om salpetersuur te vervaardig, wat in die grond insypel, waar dit nitrate maak wat vir plante nuttig is. Stikstof in die atmosfeer is baie stabiel en nie-reaktief as gevolg van die drievoudige verbinding tussen atome in die molekule. Weerlig produseer genoeg energie en hitte om hierdie verbinding te breek waardeur stikstofatome met suurstof kan reageer en  vorm. Hierdie verbindings kan nie deur plante gebruik word nie, maar terwyl hierdie molekule afkoel, reageer dit met suurstof om te vorm. Hierdie molekule reageer op sy beurt met water om (salpetersuur), of sy ioon  (nitraat) te vorm, wat deur plante gebruik kan word.
Biologies
Biologiese stikstofvaslegging is deur die Duitse landboukundige Hermann Hellriegel en die Nederlandse mikrobioloog Martinus Beijerinck ontdek. Biologiese stikstofvaslegging (BNF) vind plaas wanneer atmosferiese stikstof deur 'n nitrogenase- ensiem na ammoniak omgeskakel word.