cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Arrows
Footwork as borg
Die naaste wat 'n bestuurder aan 'n oorwinning vir die span kon kom, was Damon Hill. Nadat hy van die derde plek op die rooster by die 1997 Hongaarse Grand Prix weggespring het, was hy gemaklik voor tot naby die einde van die wedren. Tydens die laaste rondte het hy tegniese probleme ondervind, wat veroorsaak het dat die motor aansienlik stadiger gejaag het. Hy kon nie verhoed dat Jacques Villeneuve hom op die laaste rondte verbysteek nie en het dus in die tweede plek geëindig. Dit was ook die laaste podiumplek vir die span.
Die Nederlander Jos Verstappen het in 2000 en 2001 vir die span gejaag en drie keer in die punte geëindig.
Einde van Arrows
Ná die Franse Grand Prix in 2002 kon hul nie meer vir die Cosworth-enjins betaal nie en Arrows het vir die res van die seisoen verdwyn. Weens 'n gebrek aan hulpbronne het die span gesukkel om te oorleef en ten spyte van eksterne beleggings en die aankoop van Prost Grand Prix-onderdele, het die FIA Arrows se lisensie vir die jaar 2003 gekanselleer, wat veroorsaak het dat die span uit Formule Een verdwyn het. Die motor, intellektuele eiendomsregte en fabriek is oorgeneem deur Minardi, wat die motor as konsep vir hul motor vir die volgende seisoen gebruik het.
Die span het in 25 jaar aan 382 Grands Prix deelgeneem en hou die onbenydenswaardige rekord van die meeste Grands Prix sonder 'n oorwinning. Arrows-jaers het vyf keer tweede en vier keer derde geëindig tydens 'n wedren.
Searsia gracillima
Die Grasdwergkaree (Searsia gracillima) is 'n struik wat hoort tot die genus Searsia. Die spesie is endemies aan Gauteng.
Swartrivier (Prins Albert)
Die Swartrivier vloei naby Prins Albert in die Wes-Kaapse binneland. Dit is 'n sytak van die Gouritsrivier wat heelwat verder stroomaf in die Indiese Oseaan uitmond.
Searsia gracillima
Die spesie het twee subspesies:
Hyrtios pulcher
Hyrtios pulcher is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1885 deur Carter.
Farrea
Farrea is 'n genus van sponse uit die familie van die glassponse (Hexactinellida).
X- en Y-bosone
In deeltjiefisika is die X- en Y-bosone (soms saam X-bosone genoem ) hipotetiese elementêre deeltjies soortgelyk aan die W- en Z-bosone, maar dit stem ooreen met ’n nuwe soort krag wat voorspel is in die Georgi-Glashow-model.
Hyrtios reticulatus
Hyrtios reticulatus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Toros Universiteit
Toros Universiteit is 'n onlangs gestigte universiteit in Mersin, Turkye.
Dit is amptelik gestig op 23 Julie 2009 deur die Mersin Onderwys Stigting (Mersin Eğitim Vakfı), 'n stigting gestig 40 jaar gelede en aktief in die stigting van hoërskole. Dit is 'n private nie-wins (vakıf) universiteit. Dit is vernoem na die Taurus-Berge, 'n bergreeks wat strek vanaf oos na wes in die suide van Turkye.
Vandag, is daar twee universiteite in Mersin Provinsie; Mersin Universiteit is 'n openbare universiteit en Çağ Universiteit is nog 'n private universiteit.
Akademiese eenhede van Toros Universiteit
Tans is die eenhede van die universiteit is soos volg
Navorsing & Ontwikkeling Laboratoriums
Verder, nagraadse skole en 'n professionele skool, sowel as 'n paar ander departemente van die Skool vir Ingenieurswese en die Skool van Ekonomiese, Administratiewe en Sosiale Wetenskappe, is onder die beplanning.
Jouy-en-Josas
Jouy-en-Josas is 'n gemeente in die Yvelines-departement in die Île-de-France-streek van Frankryk.
Die inwoners word "Jovaciens" en "Jovaciennes" genoem.
Geelkoper
Geelkoper of messing is 'n legering van koper (Cu) en sink (Zn), in verhoudings wat gevarieer kan word om verskillende kleure en meganiese, elektriese en chemiese eienskappe te verkry, maar koper het tipies die groter verhouding. Dit is sedert prehistoriese tye in gebruik.
Dit is 'n substitusionele legering: atome van die twee bestanddele kan mekaar binne dieselfde kristalstruktuur vervang.
Geelkoper is soortgelyk aan Brons, 'n ander koperlegering wat tin in plaas van sink gebruik. Beide brons en geelkoper kan klein proporsies van 'n reeks ander elemente insluit, insluitend arseen (As), lood (Pb), fosfor (P), aluminium (Al), mangaan (Mn), en silikon (Si). Histories was die onderskeid tussen die twee legerings minder konsekwent en duidelik, en toenemend gebruik museums die meer algemene term "koperlegering".
Stanley Skewes
Stanley Skewes was 'n Suid-Afrikaanse wiskundige, bekend vir sy ontdekking van die Skewes-getalle in 1933 en 1955. Hy was een van John Edensor Littlewood se studente aan Cambridge-universiteit. Skewes se getalle het bygedra tot die verfyning van die teorie van priemgetalle.
Akademiese loopbaan
Skewes het 'n graad in siviele ingenieurswese aan die Universiteit van Kaapstad behaal voordat hy na Engeland geëmigreer het. Hy het wiskunde aan die Universiteit van Cambridge studeer en in 1938 'n PhD in wiskunde behaal.
Hy het die eerste Skewes-getal in 1933 ontdek. Dit word ook na verwys as die "Riemann true Skewes number" as gevolg van sy verwantskap met die Riemann-hipotese in verband met die teorie van priemgetalle. Hy het die tweede Skewes-getal in 1955 ontdek. Hierdie nommer was van toepassing indien die Riemann-hipotese vals is. Sedert sy oorspronklike ontdekking is die getalle verder verfyn.
Persoonlike lewe
Stanley Skewes is in 1899 in Germiston gebore. Sy ouers was Henry (Harry) Skewes, 'n blikmynwerker en metaaltoetser van Cury, Cornwallis en Emily Moyle, wat in Amerika geboore was. Sy ouers het van Redruth, Cornwallis in 1894 na die Transvaal verskuif.
Hy het met Ena Allen getrou. Sy was die dogter van die hoofsjef by King's College, Cambridge en was ook 'n talentvolle operasanger. Onder sy tydgenote in Cambridge was Alan Turing. Hulle het saam by Cambridge geroei. Alhoewel Skewes na Suid-Afrika teruggekeer het, het hy Cambridge en Cornwall herbesoek. Hy was ook 'n ywerige rugbyspeler in sy jeug.
Skewes en sy nommer word deur Isaac Asimov bespreek in sy boek Of Matters Great and Small en in die 20ste uitgawe van die Guinness Book of Records.
'n Nota wat deur Skewes op sy aftrede geskryf is, is in 'n glaskas in die departement van wiskunde aan die Universiteit van Kaapstad bewaar. Die nota bespreek die Skewes-getal en verdere ontwikkeling daarvan.
Hy is in 1988 in Kaapstad dood.
Jerry Lacy
Jerry Lacy (gebore 27 Maart 1936) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Play It Again, Sam (1972) en The Last Case of August T. Harrison (2015), en in die televisiereeks Dark Shadows (1966).
Aërobiese oefeninge
Aërobiese oefeninge (Aerobics) is 'n vorm van fisiese oefening wat ritmiese aërobiese oefening kombineer met strek- en kragoefenroetines met die doel om alle elemente van fiksheid (buigsaamheid, spierkrag en kardiovaskulêre fiksheid) te verbeter. Dit word gewoonlik op musiek uitgevoer en kan in 'n groepopset onder leiding van 'n instrukteur (fiksheidsprofessioneel) beoefen word, alhoewel dit solo en ook sonder musikale begeleiding gedoen kan word.
Met die doel om fisieke fiksheid te bevorder en siekte te voorkom, voer praktisyns verskeie roetines uit wat bestaan uit 'n aantal verskillende dansagtige oefeninge. Formele aërobiese klasse word in verskillende vlakke van intensiteit en kompleksiteit verdeel en sal vyf komponente hê: opwarming (5–10 minute), kardiovaskulêre kondisionering (25–30 minute), spierkrag en kondisionering (10–15 minute), koel- af (5–8 minute) en strek en buigsaamheid (5–8 minute). Aërobiese klasse kan deelnemers toelaat om hul vlak van deelname volgens hul fiksheidsvlak te kies. Baie gimnasiums bied verskillende tipes aërobiese klasse aan. Elke klas is ontwerp vir 'n sekere vlak van ervaring en onderrig deur 'n gesertifiseerde instrukteur met 'n spesialiteitsarea wat verband hou met hul spesifieke klas.
Aërobiese trappiesklim
"Step-aerobics" is 'n vorm van aërobiese oefening wat gebruik maak van 'n lae verhoogde platform, die trap, met 'n hoogte wat aangepas is vir individuele behoeftes deur ligters in te plaas. Aërobiese trappiesklasse word in baie gimnasiums aangebied.
Hyrtios sororia
Hyrtios sororia is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1905 deur Thiele.
Euplectella simplex
Die spons behoort tot die genus Euplectella en tot die familie Euplectellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Schulze.
Tiriese pers
Tiriese pers (Latin: purpura), ook bekend as Tiriese rooi, Feniciese pers, koninklike pers, imperiale pers of imperiale kleurstof, is 'n rooipers natuurlike kleurstof. Dit is 'n afskeiding wat deur verskeie spesies van predatoriese seeslakke, van die familie Muricidae, geproduseer word. Hierdie rotsslakke was oorspronklik onder die naam Murex (purperslakke) bekend. In die antieke tyd het die ekstraksie van die kleurstof tienduisende slakke vereis en die proses was baie arbeidsintensief, wat die kleurstof gevolglik baie waardevol gemaak het. Die belangrikste chemikalie is 6,6′-dibromoindigo.
John Dickie
Professor John Dickie (gebore in 1963) is 'n Britse skrywer, geskiedkundige en akademikus wat in Italië spesialiseer. Hy is gebore in Dundee en word in Leicestershire grootgemaak. Hy ontvang sy opvoeding by die Loughborough Grammar School. Hy studeer moderne tale aan Pembroke College, Oxford, en behaal 'n baccalaureusgraad met eersteklas honneurs. Hy het hierna sy studies aan die Universiteit van Sussex voortgesit, 'n meestersgraad voltooi en 'n doktor in filosofie geword. Hy is professor in Italiaanse studies aan die University College in Londen, waar hy sedert 1993 klas gee. Dickie is die skrywer van verskeie boeke soos: Darkest Italy. The Nation and Stereotypes of the Mezzogiorno, 1860-1900 (New York, 1999), Cosa Nostra: A History Of The Sicilian Mafia (2004), Delizia! The Epic History of Italians and their Food (2007), Una catastrofe patriottica. 1908: il terremoto di Messina (A Patriotic Catastrophe. 1908: The Earthquake of Messina, Rome, 2008), Blood Brotherhoods: the Rise of the Italian Mafias (2011) en Mafia Republic: Italy's Criminal Curse. Cosa Nostra, 'Ndrangheta en Camorra from 1946 to the Present (2014).
Tiriese pers
Agtergrond
Tiriese pers is moontlik vir die eerste keer in 1570 v.C. reeds deur die antieke Fenisiërs gebruik. Daar word beweer dat die naam Fenisië moontlik "land van pers" beteken. In antieke tye is die kleurstof baie hoog aangeslaan, omdat die kleur nie maklik verbleik het nie, maar eerder helderder geword het wanneer dit aan sonlig blootgestel is en verweer het. Dit is in verskillende skakerings beskikbaar; die waardevolste skakering het soos swartgekleurde bloed gelyk. Aangesien dit besonder moeilik was om te vervaardig, was Tiriese pers baie duur. Volgens die geskiedskrywer Theopompus, wat in die 4de eeu v.C geleef het, was "purper vir kleurstowwe, by Colophon in Klein-Asië, die gewig in silwer werd". Omdat dit so duur was, het persgekleurde tekstielstowwe statussimbole geword waarvan die gebruik deur weeldewette beperk is. Die mees senior Romeinse magistrate het 'n toga praetexta, 'n wit toga met 'n Tiriese pers streep, gedra. Die selfs meer weelderige toga picta, was 'n toga waarvan die materiaal geheel en al Tiriese pers was. Die pers toga is met 'n goue streep afgerond. Hierdie besondere toga is deur Romeinse generaals tydens Romeinse triomftogte gedra.
Pterocarpus santalinoides
Pterocarpus santalinoides is 'n boom wat deel is van die Fabaceae familie. Die spesie is inheems in Afrika en Suid-Amerika. Dit kom voor in Argentinië, Benin, Bolivië, Brasilië, Burkina Faso, Colombia, Ecuador, Ekwatoriaal-Guinee, Frans-Guyana, Gaboen, Gambië, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Golf van Guinee-eilande, Guyana, Honduras, Ivoorkus, Kameroen, Liberië, Mali, Nigerië, Paraguay, Peru, Republiek die Kongo, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Suriname, Togo, Trinidad en Tobago en Venezuela.
Tiriese pers
Agtergrond
Teen die vierde eeu n.C. het die Romeinse weeldewette so streng geword dat slegs die Romeinse keiser toegelaat is om Tiriese pers te dra. Gevolglik word 'pers' soms gebruik as 'n metoniem vir die keiserlike amp (bv. die uitdrukking 'het die pers aangetrek' het beteken dat die persoon die keiser geword het). Die produksie van Tiriese pers is tydens die daaropvolgende Bisantynse Ryk streng beheer, en deur die keiserlike hof gesubsidieer, wat die gebruik daarvan tot die kleur van koninklike systof beperk het. Later, tydens die 9de eeu, wanneer 'n kind van 'n regerende keiser gebore is, is daar gesê dat die kind "in die pers gebore" is.
John Dickie
Sy navorsingsvelde en - belangstellings word gelys as "Die Verhaal van die Italiaanse Suide, Italiaanse nasionalisme en nasionale identiteite, die kulturele geskiedenis van liberale Italië, kulturele en kritiese teorie, georganiseerde misdaad, en Italiaanse kos." In 2005 het die president van die Italiaanse Republiek hom met die Commendatore dell'Ordine della Stella della Solidarietà Italiana vereer (Kommandeur van die Orde van die Ster van Italiaanse Solidariteit), te wete 'n Italiaanse ridderskap. In 2005 trou hy met die skrywer Sarah Penny. Hulle het drie kinders.
Tiriese pers
Agtergrond
Daar word gespekuleer dat die kleurstof wat by die <i id="mwXw">Bolinus</i> brandaris verkry word, in die Bybelse Hebreeus as argaman (ארגמן) bekend staan. 'n Ander kleurstof wat uit 'n verwante seeslak, Hexaplex trunculus, onttrek is, het na blootstelling aan lig 'n blou kleur opgelewer.Dit is moontlik die kleur wat as tekhelet (תְּכֵלֶת) bekend staan, en die kleurstof wat gebruik word vir kledingstukke wat vir rituele doeleindes gedra is.
Produksie vanaf seeslakke
Die kleurstof is 'n slymafskeiding van die hipobranchiale klier van een van verskeie spesies van medium-grootte roofsugtige seeslakke wat in die oostelike Middellandse See voorkom. Die volgende seeslakke produseer die pers kleurstof: die marine buikpotiges Bolinus brandaris, die stekelrige purperslak (oorspronklik bekend as Murex brandaris Linnaeus, 1758), die gestreepte purperslak Hexaplex trunculus, die rotsskulp Stramonita hemastoom, en minder algemeen 'n aantal ander spesies soos Bolinus cornutus. Die kleurstof is 'n organiese verbinding van broom, 'n tipe verbinding wat gereeld in alge en in 'n ander seelewe voorkom, maar selde by landdiere teenwoordig is. In die natuur gebruik die slakke die afskeiding as deel van hul roofsugtige gedrag om prooi te verdoof en as 'n antimikrobiese voering op eiermassas. Die slak skei hierdie stof ook af as dit deur roofdiere aangeval word, of fisies deur mense geantagoniseer en gepla word. Die kleurstof kan verkry word deur die slakke te "melk", wat meer arbeidsintensief is, maar 'n hernieubare bron is, óf deur die slakke te versamel en dit vernietigend te vergruis. David Jacoby merk op dat “twaalfduisend slakke van Murex brandaris hoogstens 1,4 g suiwer kleurstof oplewer, wat slegs genoeg is om die versiersel van 'n enkele kledingstuk te kleur."
Wêreldwyd is daar baie ander spesies binne die familie Muricidae, byvoorbeeld Plicopurpura pansa, van die tropiese oostelike Stille Oseaan, en Plicopurpura patula uit die Karibiese gebied van die westelike Atlantiese Oseaan, wat ook 'n soortgelyke stof produseer ('n duursame pers kleurstof wat gevorm word wanneer dit aan sonlig blootgestel word). Hierdie vermoë is histories ook soms deur plaaslike inwoners in die gebiede waar hierdie slakke voorkom uitgebuit. (Dit wil voorkom asof sommige ander predatoriese buikpotiges, soos sommige wenteltrapslakke van die familie Epitoniidae, ook 'n soortgelyke stof produseer, maar dit is nog nie bestudeer of kommersieel uitgebuit nie.) Die hondewulkslak Nucella lapillus, uit die Noord-Atlantiese Oseaan, kan ook gebruik word om rooipers- en violetkleurige stowwe te produseer.
Koningsblou
Hierdie tweede spesie purperslak word deesdae by die Middellandse See en die Atlantiese kus van Europa en Afrika (Spanje en Portugal, Marokko en die Kanariese Eilande) aangetref.
Geskiedenis
Die onlangse argeologiese ontdekking van 'n aansienlike aantal purperslakkulpe op Kreta dui daarop dat die onttrekking van imperiale pers kleurstof moontlik eeue voordat dit deur die Tiriërs gedoen is, reeds by die Minoïse samelewing gedoen is. Pottebakkerswerk wat op Kreta gevind is dui daarop dat die kleurstof gedurende die Middel-Minoïese periode, in die 20ste -18de eeu v.C geproduseer is. Opeenhopings van vergruisde purperslakskulpe by 'n hut op die argeologiese terrein van Coppa Nevigata, in die suide van Italië, kan daarop dui dat pers kleurstof daar vanaf ten minste die 18de eeu v.C. geproduseer is.
Die produksie van pers kleurstof vanaf purperslakke vir die Bisantynse hof het 'n skielike einde beleef met die beleg van Konstantinopel in 1204, die kritieke gebeurtenis van die Vierde Kruistog. David Jacoby kom tot die gevolgtrekking dat "geen Bisantynse keiser of enige Latynse heerser in voormalige Bisantynse gebiede die finansiële hulpbronne wat nodig is vir die produksie van pers kleurstof vanaf purperslakke, bymekaar kon skraap nie. Aan die ander kant word purperslakvisvang en kleuring met egte pers in die 10de tot die 13de eeu aan Egipte toegeskryf. " Daarteenoor vind Jacoby dat daar geen melding van purperslakvisvang of kleuring in enige Westerse bron gemaak word nie, selfs nie in die Frankiese Levant nie. Die Europese Weste het intussen begin om eerder grana of karmosyn, afkomstig van vermiljoen wat deur die insek Kermes vermilio verskaf is, te vervaardig.
Produksie van pers kleurstof in Noord-Afrika
Die produksie van pers kleurstof vanaf purperslakke was 'n baie belangrike industrie in baie Feniciese kolonies en Carthago was geen uitsondering nie. Spore van hierdie eens hoogs winsgewende bedryf is nog steeds by baie Puniese terreine soos Kerkouane, Zouchis, Djerba en selfs in Carthago self, sigbaar. Volgens Plinius is die beste pers kleurstof in Afrika op Meninx (vandag se Djerba) geproduseer, en is die kwaliteit net deur Tiriese pers oortref. Dit is ook by Essaouira (Marokko) gevind. Die koninklike pers of keiserlike pers is waarskynlik tot die tyd van Augustinus van Hippo (354–430) en voor die ondergang van die Romeinse Ryk, gebruik.
Kleurchemie
Die belangrikste chemiese bestanddeel van die Tiriese kleurstof is in 1909 deur Paul Friedländer as 6,6′-dibromoindigo geïdentifiseer, afgelei van indigo-kleurstof wat voorheen in 1903 gesintetiseer is. Anders as indigo, is dit nog nooit kommersieel gesintetiseer nie. In 2010 is 'n doeltreffende protokol vir laboratoriumsintese van dibromoindigo ontwikkel.
Variasies in kleure van "Tiriese pers" van verskillende slakke is te wyte aan indigo-kleurstof (blou) of 6-bromoindigo (pers) wat bykomend tot die rooi 6,6′-dibromoindigo teenwoordig is. Bykomende kleurveranderings kan veroorsaak word deur debromering as gevolg van ligblootstelling (soos die geval is by Tekhelet) of deur hitteverwerking.
In 1998 het 'n Engelse ingenieur, John Edmonds, volgens 'n lang proefondervindelike metode, 'n proses om tekstielstowwe met Tiriese pers te kleur, ontdek. Hy het resepte en waarnemings van diegene wat vanaf die 15de tot die 18de eeu by die kleuring van tekstiele betrokke was nagevors, en ook die biotegnologiese proses van wedefermentasie ondersoek. Nadat hy saam met 'n chemikus gewerk het, het hy die hipotese daargestel dat 'n alkaliese gistingsvat nodig was. Hy het 'n onvolledige antieke resep vir Tiriese pers, wat deur Plinius die ouere opgeteken is, bestudeer. Deur die persentasie seesout in die kleurstofvat te verander en potas by te voeg, het hy daarin geslaag om wol tot 'n diep pers te verkleur.
Onlangse navorsing in organiese elektronika het getoon dat Tiriese pers 'n ambipolêre organiese halfgeleier is. Transistors en stroombane wat op die materiaal gebaseer is, kan deur sublimeerde dun films van die kleurstof vervaardig word. Die goeie halfgeleidende eienskappe van die kleurstof is afkomstig van 'n sterk intermolekulêre waterstofbinding wat pi-stapeling, wat nodig is vir geleiding, versterk.
Moderne kleurweergawe
Egte Tiriese pers, soos die meeste hoë-chroma pigmente, kan nie akkuraat op 'n RGB-rekenaarmonitor weergegee word nie. Antieke verslae is ook nie heeltemal konsekwent nie, maar hierdie monsterkaarte gee na beraming 'n aanduiding van die waarskynlike reikwydte waarin die kleur beskikbaar was:
_________   _________
Die onderste een is die sRGB- kleur # 990024, wat veronderstel is om op 'n uitsetapparaat met 'n gamma van 2,2 besigtig te word. Dit is 'n voorstelling van die RHS-kleurkode 66A, wat soortegelyk aan "Tiriese rooi" is, 'n term wat dikwels as 'n sinoniem vir die Tiriese pers gebruik is.
Filatelie
Die kleurnaam "Tiriese pruim" is gebruik om die kleur van 'n Britse posseël wat kort voor die dood van koning Edward VII in 1910 ontwerp is, maar nooit vrygestel is nie, te beskryf.
Port Grosvenor
Port Grosvenor is 'n nedersetting aan die Wildekus tussen Port St. Johns en Port Edward. Die hawe is in 1878 deur kaptein Sidney Turner gestig, naby waar die wrak van die Grosvenor is. Die Britse owerheid het die hawe egter in 1885 gesluit omrede hulle dit nie kon beheer nie en bang was vir wapensmokkelary. Die hawe was nooit baie besig nie.
Farrea ananchorata
Farrea ananchorata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Reiswig & Kelly.
Eerste Minister van Thailand
Die Eerste Minister van Thailand is die regeringshoof van Thailand. Die Eerste Minister is ook die voorsitter van die Kabinet van Thailand. Die pos bestaan sedert die rewolusie van 1932, toe die land 'n grondwetlike monargie was.
Voor die staatsgreep word die premier met 'n eenvoudige meerderheid genomineer deur 'n stem in die Thaise Huis van Verteenwoordigers, en word hy daarna deur die koning van Thailand aangestel en ingeëdig. Die keuse van die huis is gewoonlik gebaseer op die feit dat die eerste minister die leier van die grootste politieke party in die laerhuis is, óf die leier van die grootste koalisie van partye. In ooreenstemming met die grondwet kan die premier slegs twee keer aangestel word en is hy dus beperk tot 'n maksimum van twee opeenvolgende termyn. Die pos van premier word tans beklee deur die afgetrede generaal Prayut Chan-o-cha, sedert die staatsgreep op 22 Mei 2014.
Hyrtios spinifer
Hyrtios spinifer is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Seekoeirivier (Jeffreysbaai)
Die Seekoeirivier vloei aan die Oos-Kaapse kus net suid van Jeffreysbaai. Dit mond via 'n strandmeer saam met die Swartrivier uit in die Indiese Oseaan.
Ianthella
Ianthella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Hyrtios spinifer
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Poléjaeff.
Hyrtios vinciguerrae
Hyrtios vinciguerrae is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Sarà.
Diane Mary Bridson
Diane Mary Bridson (gebore 1942) is 'n Britse plantkundige.
Biografie
Bridson het in 1963 haar loopbaan begin as 'n assistent in die Afrika-afdeling van die Herbarium by Kew Gardens. Daar het sy meestal aan Rubiaceae gewerk. Sy word uiteindelik 'n Hoof Wetenskaplike Beampte. Sy was vir 'n paar jaar assistentbewaarder en het in 2002 afgetree. Sy was senior tutor op Kew se 'International Diploma Course in Herbarium Techniques' en was mederedakteur van The Herbarium handbook, wat die eerste keer in 1989 gepubliseer is. Sy het omvattend gepubliseer oor Rubiaceae, met 'n besondere fokus op Coffea, insluitend die verslag vir Flora of Tropical East Africa.
Bridson woon al meer as 50 jaar in Ham, Richmond en is aktief in die Friends of Ham Lands- groep, waar sy Nature Safaris lei.
Gebore Diane Sheppard, sy trou met Gavin Bridson (1936-2008) in 1963.
Die standaard outeur-afkorting Bridson word gebruik om hierdie persoon as die outeur aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.
Nalatenskap
Die volgende spesies is na haar vernoem:
Jobbik
Jobbik, die beweging vir 'n beter Hongarye (Hongaars: Jobbik Magyarországért Mozgalom, Jobbik) is 'n politieke party in Hongarye. Dit is in 2003 gestig en oorspronklik as regsgesind beskryf. In sy stigtingsmanifes fokus Jobbik as konserwatiewe party op tradisionele Christelike en patriotiese waardes, maar bevestig ook sy voorneme om radikaal op te tree soos 'n paramilitêre beweging. Intussen neem Jobbik meer gematigde standpunte in - blykbaar in 'n poging om tot 'n volksparty en strawwe mededinger vir die regeringsparty Fidesz te ontwikkel.
Farrea aculeata
Farrea aculeata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1875 deur Bowerbank.
Eric Ladin
Eric Ladin (gebore 16 Februarie 1978) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent American Sniper (2014) en in die televisiereekse Boardwalk Empire (2010), The Killing (2011), en The Brink (2015).
Wladimirofka (Astrachan-oblast)
Wladimirofka (Russies: Владимировка) is 'n dorpie in Jenotajefka-rajon van Astrachan-oblast, Rusland. Dit is die setel en die enigste nedersetting van die gelyknamige Wladimirofka Plaaslike Munisipaliteit. Dit lê op die regteroewer van die klein Jenotajefkarivier 8 kilometer suid van die rajon se setel.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Wladimirofka 910 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Hyrtios violaceus
Hyrtios violaceus is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Hyrtios en tot die familie Thorectidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Duchassaing & Michelotti.
Searsia grandidens
Die boom se FSA-nommer is 381.3.
Farrea anoxyhexastera
Farrea anoxyhexastera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die glassponse (Hexactinellida). Die spons lewe in die diepsee. Die skelet van die spons bestaan uit spikula van kiesel.
Die spons behoort tot die genus Farrea en tot die familie Farreidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Reiswig & Kelly.
Zamjani
Zamjani (Russies: Замьяны) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland en die mees suidelike nedersetting van die oblast se Jenotajefka-rajon. Dit is die setel van die gelyknamige Zamjani Plaaslike Munisipaliteit wat nog twee kleiner dorpies, Nowostroi en Pribrezjni, insluit. Dit lê op die regteroewer van die Wolgarivier 65 kilometer suidoos van die rajon se setel, Jenotajefka.
Die dorpie is in 1764 deur die Kosakse setlaars gestig en het oorspronklik die naam Zamjanskaja gekry.
Wihan Kwartet
Die Wihan Kwartet (Tsjeggies: Wihanovo kvarteto) is 'n Tsjeggiese strykkwartet wat tans inwonend is by die Trinity College of Music in Londen. Die kwartet was in 1985 gestig by die Akademie van Uitvoerende Kunste in Praag deur Leoš Čepický (viool), Jan Schulmeister (viool), Jiří Žigmund (altviolis) en Aleš Kaspřík (tjello). Die groep se onderwyser was Antonín Kohout van die Smetana Kwartet. Die kwartet het die naam van Hanuš Wihan (1855–1920) geneem, te wete die tjellis en spiritus rector van die Boheme Kwartet.
Die kwartet het reeds die Praag-lente Internasionale Musiekkompetisie (1988), die kamermusiekkompetisie te Trapani, Sisilië (1990), en die Londen Internasionale Strykkwartet Kompetisie (1991), gewen. Sedertdien toer dit uitgebreid, insluitende verskynings by die grootste feeste in Europa en die Verre-Ooste, asook verskeie toere na die Verenigde State, Japan, Australië, en Nieu-Seeland. Die groep het besondere prys ontvang vir hul uitvoerings en opnames van die werke van Dvořák en Janáček. Die kwartet het ook sukses gehad met die kwartette van Beethoven, welke die kwartet almal opgeneem het.
Luís Suárez (dubbelsinnig)
Luis Suárez (gebore 1987) is 'n Uruguayanse sokkerspeler wat tans vir FC Barcelona speel.
Luis Suárez kan ook verwys na:
NG gemeente Ficksburg
regs|300px|duimnael|Die NG kerk Ficksburg.
Searsia grossireticulata
Searsia grossireticulata is 'n boom wat hoort tot die genus Searsia. Die boom is endemies aan die Demokratiese Republiek die Kongo.
NG gemeente Ficksburg
Die NG gemeente Ficksburg is 'n Oos-Vrystaatse gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy middelpunt op die dorp Ficksburg. Met die gemeente se stigting in 1869 was dit slegs die 13de gemeente in die Vrystaatse Sinode. Die gemeente vier sy 150-jarige bestaan in 2019.
Van 1970 tot 1999 het die gemeente Ficksburg-Noord naas die moedergemeente hier bestaan, maar dit is in laasgenoemde jaar by Ficksburg-gemeente ingelyf, al was die belydende lidmate van die gemeentes saam in 1999 skaars 200 minder as by afstigting 29 jaar vantevore. Al ander Vrystaats dorpe wat net een NG gemeente oorhet ná 'n inlywing, is Hennenman (die Oos- sowel as Wes-gemeente is tegelykertyd in 2012 by die moedergemeente ingelyf) en Viljoenskroon (die Oos-gemeente is in 2011 by die moedergemeente ingelyf). Binne die volgende 15 jaar het dit egter skerp afgeneem van 1 153 tot 656 in 2014 as gevolg van die groter charismatiese kerke wat tot stand gekom het op die dorp.
Ontstaan
regs|200px|duimnael|Ds. en mev. R.H. van de Wall, Ficksburg se eerste leraarspaar.
duimnael|links|180px|Ds. Hermanus van Broekhuizen, van 1882 tot sy dood op [[23 Oktober 1894 Ficksburg se tweede leraar.]]
duimnael|regs|220px|Ds. en mev. [[Pieter Boshoff|P.J.J. Boshoff was die leraarspaar van Ficksburg van 1895 tot sy bedanking in 1899 ná 'n droewige tugsaak.]]
links|360px|duimnael|Ficksburg se kerkgebou en die eerste ses predikante, waarskynlik uitgereik in 1944 tydens die 75-jarige herdenking van die gemeente se ontstaan.
170px|regs|duimnael|Ds. [[John Daniel Kestell|J.D. Kestell, van 1903 tot 1912 Ficksburg se vierde leraar. Dit was hy wat die kerkgebou ontwerp het.]]
regs|duimnael|220px|Ds. en mev. A.J. Troskie en hul dogter Anna. Hy was leraar hier van 1913 tot 1928.
duimnael|regs|170px|Ds. [[Andries Stockenström (predikant)|Andries Stockenström, leraar van 1927 tot 1949. Hy was van 1917 tot 1927 leraar van die NG gemeente Bethulie. Hy is op 21 Julie 1977 op Ficksburg in die ouderdom van 93 jaar oorlede. ]]
Mispelagtiges
Die Mispelagtiges (orde Rubiales) word volgens 'n onlangse klassifikasiestelsel in vyf families ingedeel. Die grootste hiervan, wat ook vir die mens die belangrikste een is, is die mispelfamilie (Rubiaceae). Die familie sluit soorte soos die katjiepiering, koffie en wildelukwart in.
NG gemeente Ficksburg
Ontstaan
regs|220px|duimnael|Ds. en mev. D.J. Barnard. Hy was medeleraar van 1943 tot 1945.
Mispelagtiges
Die Mispelagtiges (orde Rubiales) is 'n groep plante wat deur deskundiges as hoogs ontwikkel beskou word, hoofsaaklik vanweë die min blomdele van hul blomme. Die blomme is tetrameries of pentameries (vier- of vyfledig saamgestel) en het ewe veel kroonblare en meeldrade of minder meeldrade as kroonblare. Verder is hulle aktinomorf (reëlmatig) of sigomorf (slegs een vlak van simmetrie). Die onderstandige vrugbeginsel bestaan gewoonlik uit twee of drie vrugblare.
NG gemeente Ficksburg
Ontstaan
duimnael|regs|170px|Ds. D.J. McDonald, medeleraar vanaf 1947.
Mispelagtiges
Die blare is meestal teenoorstaande en die bloeiwyse gewoonlik 'n byskerm. Kruidagtige gewasse, struike, bome, epifiete en rankplante word almal binne die orde aangetref. Die Rubiaceae en Caprifoliaceae is merendeels houtagtig en die Valerianaceae en Dipsacaceae merendeels kruidagtig. Die Adoxaceae het slegs een kruidagtige spesie.
NG gemeente Ficksburg
Ontstaan
duimnael|200px|regs|Ds. Petrus van Niekerk en sy gesin. Hy was leraar hier van 1951 tot 1968.
Mispelagtiges
Rubiaceae
Die mispelfamilie bestaan uit ongeveer 380 genera en 4600 spesies, wat hoofsaaklik oor die warmer wêrelddele versprei is, maar ook tot in bale koue dele voorkom. In Suider-Afrika is spesies van die familie veral goed verteenwoordig in inheemse woude. Steunblare is altyd aanwesig en is meestal interpetiolêr- hulle kom met ander woorde tussen die blaarbasisse voor. Die blare is altyd teenoorstaande. Hierdie 2 eienskappe maak lede van die familie betreklik maklik uitkenbaar.
In Suider-Afrika word hierdie familie deur 43 genera en ongeveer 110 spesies verteenwoordig. Die wildemispel (Vangueria infausta) en die bergmispel (Tapiphyllum parvifolium) is albei bekende veldvrugte wat in groot dele van Suider-Afrika voorkom.
NG gemeente Ficksburg
Ontstaan
Ficksburg, geleë in die vrugbare Verowerde Gebied, ontleen sy naam aan genl. J.I.J. Fick, ’n Boereheld van die Basoeto-oorlog 1865. Die gemeente is in 1869 gestig toe Fouriesburg (Witteberge), Rosendal, Clocolan en 'n gedeelte van Marquard nog deel van die gemeente uitgemaak het. Volgens die notule is die eerste kerkraadsvergadering op 1 Junie 1872 op Ficksburg gehou onder voorsitterskap van ds. P.V.A. van Heyningen, predikant van Winburg en konsulent van Ficksburg. Hy was reeds Winburg se derde predikant. Net vier kerkraadslede het die vergadering bygewoon waarop nog 'n ouderling en drie diakens toe verkies is. Op die kerkraadsvergadering van 12 Oktober 1873 het die kerkraad besluit om die kerkgebou te vergroot (tot 20 x 25 voet), van vier vensters te voorsien en "de vloer te maken van miershopen". Dié eerste kerkgebou is in 1873 ingewy. Op die vergadering van 12 Januarie 1874 besluit die kerkraad om "blikmsemafleiders voor de kerk aan te schaffen". Op die vergadering van 12 Julie 1875 is besluit om voortaan vier ouderlinge en agt diakens te hê. Die vergadering is gehou onder voorsitterskap van ds. Louis Hugo van die NG gemeente Ladybrand. Hy was daardie gemeente se eerste leraar. Nadat hy in 1896 deur die NG gemeente Beaufort-Wes geskors is, is hy later herstel en het 10 jaar lank met seën onder die melaatses op Robbeneiland gewerk. Hy is op 21 Augustus 1907 op die eiland oorlede en daar begrawe.
Mispelagtiges
Rubiaceae
Een of meer van die 19 Canthium-spesies (bokdrolle, klipelse, kwar) kan op byna enige plek in Suider-Afrika gevind word. Breonadia microcephala is die bekende mingerhout wat algemeen langs die Laeveldse riviere aangetref word en waaruit hout van goeie gehalte verkry word.
NG gemeente Ficksburg
Eerste leraar
Op 'n gekombineerde vergadering op 27 Mei 1876, toe die gemeente dus reeds nagenoeg sewe jaar oud was, waarop net 12 lede teenwoordig was, is oorgegaan tot die beroep van 'n leraar. Op die groslys het 'n volle 12 name het voorgekom; "elke lid het sy eie man gehad". Uit die tweetal P.A. van Heyningen (Ladybrand) en B.B. Keet (Wepener), vader van prof. B.B. Keet van die Kweekskool, is Wepener se predikant gekies. Toe hy die beroep bedank, het die kerkraad op 11 September 1876 weer 'n beroep uitgebring. Die konsulent was toe ds. C.P. Theron van Bethlehem. Dertien kerkraadslede was teenwoordig, maar net drie name het op die stemlys verskyn: J.H. Cloete, Bethulie se eerste leraar, B.B. Keet van Wepener en prop R.H. van de Wall. Ds. Keet is met 'n volstrekte meerderheid verkies.
Mispelagtiges
Rubiaceae
Agt katjiepieringspesies (genus Gardenia) word in Suider-Afrika aangetref en 'n paar daarvan is ook gewilde tuinplante. Ook die breekhout (Alberta magna) is vanweë sy besondere, helderrooi blomme gewild in tuine, veral in die warmer dele van die land. Die wildelukwart (Oxyanthus gerrardii) word algemeen in die inheemse woude van die oostelike dele van Suid-Afrika aangetref. Koffieplante (genus Coffea) behoort ook tot die familie Rubiaceae.
NG gemeente Ficksburg
Eerste leraar
Weer het ds. Keet die beroep van die hand gewys sodat die kerkraad op 11 Desember 1876 weer tot 'n beroep moes oorgaan. Net twee name is op die stemlys geplaas: ds. A.A.L. Albertyn van Rouxville en prop. Van de Wall. Laasgenoemde is tot leraar gekies en van die kant van die gemeente sou sy salaris £75 per jaar wees. Eers vyf maande later, op 12 Mei 1877, is 'n brief op 'n buitengewone kerkraadsvergadering voorgelees waarin prop. Van de Wall te kenne gee dat hy die beroep aanvaar. Hiervoor was die kerkraad baie bly. Die leraar is versoek om 'n wa, agt esels en 'n tuig te koop en dadelik daarmee oor te kom na Ficksburg. Hy is op 26 Augustus 1877 as die eerste herder en leraar van die gemeente georden en bevestig.
Mispelagtiges
Rubiaceae
Die spesies wat normaalweg vir die produksie van koffie verbou word, is Goffea arabica en Goftea robusta. Eersgenoemde lewer die beste koffie, maar is nie so bestand teen siektes soos laasgenoemde nie, wat egter 'n swakker gehalte koffie lewer. Die sogenaamde arabicakoffie is om die rede heelwat duurder as die sogenaamde robustakoffie. Hoewel die twee spesies wat met die oog op koffieproduksie verbou word, nie inheems in Suider-Afrika is nie, is drie ander Coffea-spesies wel inheems.
NG gemeente Ficksburg
Eerste leraar
Ongelukkig was ds. Van de Wall se verblyf van korte duur, want reeds op die kerkraadsvergadering van 4 Desember 1880 het hy die kerkraad in kennis gestel dat hy die beroep na Simonstad aanvaar het. Hy bearbei die gemeente tot 3 Januarie 1881.
Mispelagtiges
Ander families
Die Dipsacaceae is 'n familie van kruidagtige gewasse met kenmerkende sigomorfiese (tweesydig simmetriese) blomme, wat so os by madeliefies op hofies gerangskik is. Die meeste van die 9 genera en ongeveer 155 spesies word in die Mediterreense gebied aangetref. 'n Paar verteenwoordigers, hoofsaaklik van die genus Scabiosa, kom ook in Suid-Afrika voor. Die uitsonderlikste kenmerk van die familie Valerianaceae is die blomme wat onreëlmatig is, met ander woorde geen vlak van simmetrie het nie.
NG gemeente Ficksburg
Eerste leraar
Die volgende leraar wat die gemeente bedien het, was ds. H. van Broekhuizen sr. van 1882 tot 1894.
Mispelagtiges
Ander families
Die kelkblare is voorts vergroei tot 'n struktuur wat die vrugbeginsel om ring en later saam met die vrug vergroot. Die 10 genera en ongeveer 350 spesies van die familie word hoofsaaklik in die gematigde dele van die Noordelike Halfrond aangetref. Daar is egter ’n paar spesies wat inheems in Suid-Afrika is. Van die familie Caprifoliaceae is daar geen verteenwoordigers inheems in Suider-Afrika nie, maar spesies van die Noordelike Halfrond, waar die meeste van hulle voorkom, word soms in Suid-Afrikaanse tuine aangeplant.
NG gemeente Ficksburg
Ds. P.J.J. Boshof
'n Gekombineerde kerkraadsvergadering is op 12 April 1895 gehou met die doel om 'n herder en leraar vir die gemeente te beroep. Die kieskollege het uit 29 lede bestaan. Op die groslys is 22 name van predikante geplaas, onder andere dié van Robbeneiland. Uit die tweetal Boshoff (Ventersburg) en Viljoen (Reitz), is eersgenoemde gekies. Hy het hom die beroep laat welgeval en is op 28 Julie 1895 hier bevestig. Reeds op 31 Augustus van dieselfde jaar is die wenslikheid bespreek om die gemeente te raadpleeg omtrent die bou van 'n nuwe kerk.
Op 18 Februarie 1899 is bekend gemaak dat ds. Boshoff bedank het as predikant van die gemeente. Die oorsaak was 'n "droewige tugsaak" wat groot beroering in die gemeente teweeggebring het. Die saak het later voor die Ring gedien. Ds. Boshoff is kort daarna beroep na die NG gemeente Jacobsdal en was later jare lank predikant van Bloemfontein, waar hy 'n gesiene persoon was. Hy was ook moderator van die Vrystaatse Kerk. Hier het hy hom beywer vir die onderwys van die jeug en die insameling van geld vir die nuwe kerk.
Mispelagtiges
Ander families
Van die bekendstes is verskeie spesies Viburnum, die sneeubalie, wat of vanweë hul mooi blomme, of vanweë hul aantreklike blare geplant word. Die familie Adoxaceae het net een verteenwoordiger, naamlik Adoxa moschatellina. Die plant is 'n kruidagtige gewas wat in groot dele van die Noordelike Halfrond voorkom.
NG gemeente Ficksburg
Ds. J.D. Kestell
Die bedanking van ds. Boshoff in Februarie 1899 het 'n vakature laat ontstaan wat geduur het tot 13 Desember 1902. Dit was die droewige tyd van die Tweede vryheidsoorlog met sy nasleep van ellende van afgebrande plase, vroue en kinders in konsentrasiekampe gestop en mans as krygsgevangenes in ballngskap gevoer. Die vergadering op 13 Januarie 1899 en al die daaropvolgende vergaderings is deur ds. P.S. van Heerden van Ladybrand as konsulent onderteken. Hy was die vierde leraar van daardie gemeente waar hy meer as 35 jaar gestaan het. Hy was 'n swaer van ds. Kestell, aangesien hy nes laasgenoemde getroud was met 'n dogter van prof. N.J. Hofmeyr van die Kweekskool op Stellenbosch. Albei was dus ook 'n swaer van ds. Adriaan Hofmeyr, wat hom tydens die Driejarige Oorlog die gramskap van baie Afrikaners op die hals gehaal het weens sy veldtog om die Boeremagte te oortuig om die wapens neer te lê.
Op 'n gekombineerde vergadering op 15 April 1899 is oorgegaan tot die beroep van 'n leraar vir die gemeente. Saam met die rustende lede was daar 32 stemgeregtigdes. Die stembriefies het die name van 21 predikante getoon en uit die tweetal Viljoen (Reitz) en Pienaar (Ventersburg) is ds. D.J. Viljoen met 'n meerderheid van een stem gekies. Omdat ds. Viljoen vir die beroep bedank het, is 'n tweede beroep uitgebring op 10 Junie 1899. Weer was daar 17 name. Die tweetal het bestaan uit die predikante van Amersfoort en Harrismith. Eersgenoemde is beroepbaar verklaar met 19 stemme vergeleke met 14 vir die leraar van Harrismith. Aangesien dié beroep ook ongeslaag was, is 'n derde beroep uitgebring op 14 Augustus 1899 en wel op ds. A.F.Louw van Graaff-Reinet.
Die buitengewone vergadering op 2 September 1899 is gelei deur ds. Paul Roux, tweede predikant van Senekal. Ook ds. Louw het die beroep van die hand gewys en vir die vierde keer het die breë kerkraad byeengekom en wel op 18 September 1899 om 'n beroep uit te bring. Nou was daar 15 name, van wie ds, J. Rabie, hulpprediker van Uitenhage en ds. Kestell elkeen elf gekry het. Die lot het toe beslis dat ds. Rabie wettiglik gekies is.
Op die vergadering van 11 Oktober 1902 het die konsulent die broeders verwelkom en 'n enkel woord gespreek tot inleiding oor die drie laaste jare toe daar weens die oorlog geen vergadering gehou kon word nie. Omdat ds. Rabie, wat in September 1899 beroep is, weens die uitbreek van die oorlog nie kon bevestig word nie, besluit die vergadering dat die beroep nie meer as geldig beskou word nie en om 'n nuwe beroep uit te bring. Dit het gebeur op 13 Desember 1902. Agt predikante het die groslys gehaal en die tweetal het bestaan uit ds. Kestell en ds. Rabie, wat toe elkeen 16 stemme kry. By die derde stemming het ds. Kestell 12 en ds. Rabie 10 stemme gekry. So is eersgenoemde beroep.
Sy bevestiging
Ds. Kestell se bevestiging is bepaal vir 7 Maart 1903 en sy eerste vergadering is op 9 Maart daardie jaar gehou. Reeds 'n paar maande ná sy bevestiging het ds. Kestell hom vir die bou van 'n nuwe kerk op Ficksburg beywer. Op die gemeentevergadering van 25 Julie 1903 is dan ook besluit dat 'n monument ter gedagtenis aan die gemeente se gesneuweldes die vorm van 'n nuwe kerk sal wees. Die notule het gelui: Daar "werd besloten een monument op te richten ter gedachtenis der gesneuvelde burgers, en dit monument te zijn een nieuwe Kerk". Hierdie sierlike Godshuis, waarvan ds. Kestell self die argitek was, is op 12 April 1907 ingewy. Die besluit om 'n kerk te bou is deur 'n gemeentevergadering bekragtig en 'n boukommissie bestaande uit die volgende broeders is gekies: P. Wille, P. Fourie, L. Bornman, Stephanus Fourie, J. van Schalkwyk, T. Barry, Mat. I. Fourie, J.J. van Niekerk, H.L. van der Merwe, D.J. de Villiers, F. Theunissen, N.J. du Toit, Charles von Maltitz, Jan Fick, S.G. van Niekerk en Gert Olivier met ds. Kestell as adviserende lid. Later is ook die lede C. Kriek, D.L. Visagie, A. Radley en S. van Niekerk bygevoeg. Onder die lede van die boukommissie kom ook die naam voor van die S.G. van Niekerk. Hy was die vader van ouderling C.J. van Niekerk van Louterbronnen. Sy weduwee, tant Truia, het die ouderdom van 87 jaar bereik. Sy en haar man het 14 kinders gehad. Een het gesneuwel en 'n tweede is swaar gewond in die slag van Magersfontein. In die konsentrasiekamp van Brandfort is sy afgeneem met nege van haar kroos. In die tweede ry onder sit Kerneels, die jongste. Met haar afsterwe was daar 150 kinders en kleinkinders!
Op 23 Oktober 1903 het die voorsitter 'n geskenk aan die gemeente van die heer en mev. J.G. Keyter ontvang bestaande uit 'n Bybel, 'n Psalm-en-gesangboek en 'n Formulierboek. Keyter was jare lank Volksraadslid en later lid van die Unie-Parlement. Hy was 'n wetgeleerde en het 'n som van £300 000 aan die Sending van die Kaapse kerk nagelaat. Sy weduwee het hom vir etlike jare oorleef. Sy was 'n dame van edel inbors en onbaatsugtige lewe. Sy het ongeveer £10 000 gegee vir die oprigting van die Jan en Nellie Keyter-Verpleeginrigting. Die Kerk het 'n donasie van £1 000 ontvang en verskeie sendinggemeentes het deur haar vrygewigheid veel gebaat. Op die vergadering van 4 Maart 1905 word die broeder kassier, P. Wille, wat jare lank sy opofferende werk sonder klae en gratis gedoen het spesiaal deur die kerkraad bedank. Op die vergadering van 5 Augustus 1905 is die broeder G.C. Olivier gekies tot scriba. Hy was 'n waardige lid van die kerkraad, streng godsdienstig en 'n hartlike ondersteuner van die gemeente. Hy het in sy testament sy plaas Uitkyk bemaak aan die Kerkraad vir die opvoeding van behoeftige kinders. Op die vergadering is ook melding gemaak van die stigting van die gemeente Marquard.
Op die vergadering van 8 November 1906 het 'n versoekskrif gedien deur 97 lede van die NG gemeente Ficksburg waarin hulle toestemming vra tot die afstigting die gemeente Clocolan. Op 2 Februarie 1907 is die volgende besluit geneem: "Daar in de nieuwe kerk een groot orgel geplaast sal worden, en er 'n bekwame orgelist toe nodig zyn, besluit de vergadering het salaris te verhogen tot £48 per jaar." 'n Maand later, op 2 Maart 1907 is die heer G.W. van der Vyver benoem tot orrelist en L.R. Prinsloo tot koster.