cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Dooie See-rolle
Grotte 5 en 6
Grotte 5 en 6 is saam in 1952 ontdek, kort ná grot 4. In grot 5 was ongeveer 25 manuskripte. Grot 6 het die fragmente van sowat 31 manuskripte bevat.
Grot 7
thumb|200px|Fragmente 7Q4, 7Q5 en 7Q8, wat op papirus geskryf is. Grot 7 het minder as 20 fragmente van Griekse dokumente opgelewer, onder meer 7Q2 (die "Brief van Jeremia" = Barug 6); 7Q5, wat in latere dekades die onderwerp van groot spekulasie geword het; en 'n Griekse afskrif van die rol van Henog. In die grot was ook verskeie potskerwe met inskripsies en ander houers.
Grot 8
Grot 8 is, nes grotte 7 en 9, een van die min grotte wat van die nedersetting by Qumran bereik kan word. Grot 8 is in 1957 opgegrawe. Dit het vyf fragmente opgelewer: Genesis (8QGen), Psalms (8QPs), 'n tefillinfragment (8QPhyl), 'n mezoeza (8QMez) en 'n gesang (8QHymn). Daar was ook verskeie tefillinhouers, 'n boks met leervoorwerpe, talle lampe, potte en die sool van 'n leerskoen.
Grot 9
Grot 9 is in 1957 deur argeoloë opgegrawe. Daar was net een fragment in.
Grot 10
In Grot 10 het argeoloë twee potskerwe gevind waarop geskryf is, asook 'n onbekende simbool op 'n grys klip.
Grot 11
Grot 11 is in 1956 ontdek en het 21 tekste opgelewer waarvan sommige taamlik lank is. Die Tempelrol (wat so genoem is omdat meer as die helfte daarvan gaan oor die bou van die Tempel van Jerusalem) is in grot 11 ontdek en is verreweg die langste rol. Dit is nou 8,15 m lank, maar kon aanvanklik langer as 8,75 m gewees het. Die Israeliese argeoloog Yigael Yadin het die tempelrol beskou as "die Tora volgens die Essene". Hartmut Stegemann, 'n tydgenoot en vriend van Yadin, het egter gedink dit het geen besondere waarde nie. Hy het gesê dit word in geen bekende geskrif van die Essene genoem nie. Verder is 'n eskatologiese fragment oor die Bybelfiguur Melgisedek (11Q13) en 'n afskrif van Jubileë ontdek.
Grot 12
Grot 12 is in Februarie 2017 ontdek op kranse wes van Qumran, naby die noordweskus van die Dooie See. Argeoloë het pikke en leë, gebreekte houers gekry, wat daarop dui dat die grot in die 1950's ontdek en geplunder is.
Oorsprong
Daar is al baie gedebatteer oor die oorsprong van die Dooie See-rolle. Die oorheersende teorie is steeds dat die rolle geskryf is deur die Essene, 'n Joodse sekte wat naby Qumran gewoon het, maar verskeie moderne geleerdes trek dit in twyfel.
Qumran-sektariese teorie
Die belangrikste verskil tussen dié teorie en die een hier bo is 'n weifeling om die rolle spesifiek met die Essene te verbind. Die meeste ondersteuners van die Qumran-sektariese teorie glo 'n groep Jode het in of naby Qumran gewoon en was verantwoordelik vir die rolle, maar nie dat hulle noodwendig Essene was nie.
'n Spesifieke variasie van die teorie wat in die 1990's gewild geword het, is dié van Lawrence H. Schiffman, wat voorgestel het die gemeenskap is gelei deur 'n groep Saddusese priesters. Die belangrikste dokument wat dit ondersteun, is die "Miqsat Ma'ase Ha-Torah" (4QMMT), wat reinheidswette noem wat identies is met dié wat aan die Sadduseërs toegeskryf word. 4QMMT bevat ook 'n feeskalender wat die Saddusese beginsels vir die datering van sekere feesdae volg.
Jerusalem-teorie
Sommige geleerdes glo die rolle is geskep deur Jode wat in Jerusalem gewoon en die rolle in die grotte weggesteek het terwyl hulle van die Romeine gevlug het tydens die verwoesting van Jerusalem in 70 n.C. Karl Heinrich Rengstorf het in die 1960's eerste voorgestel dat die rolle in die biblioteek van die Tempel van Jerusalem ontstaan het. Later het Norman Golb voorgestel die rolle is in verskeie biblioteke in Jerusalem geskryf.
Ondersteuners van die Jerusalem-teorie wys op die uiteenlopendheid van gedagtes en handskrifte in die rolle. Verskeie argeoloë steun ook die teorie dat die rolle op 'n ander plek as Qumran ontstaan het, insluitende Yizhar Hirschfeld en, meer onlangs, Yizhak Magen en Yuval Peleg. Hulle glo almal die oorblyfsels van Qumran is dié van 'n Hasmonese fort wat in latere tydperke weer gebruik is.
Bybelse belang
Voor die ontdekking van die Dooie See-rolle was die oudste Hebreeuse manuskripte van die Bybel die Masoretiese tekste uit die 10de eeu n.C., soos die Aleppo-kodeks. Vandag is die oudste bestaande manuskripte van die Masoretiese teks uit omstreeks die 9de eeu. Die Bybelse manuskripte onder die Dooie See-rolle stoot dié datum met 'n volle duisend jaar terug, na die 2de eeu v.C. Dit is 'n belangrike ontdekking vir geleerdes van die Ou Testament, wat verwag het die Dooie See-rolle sou die betroubaarheid van die teksoordrag van die oorspronklike na die Masoretiese teks óf bevestig óf weerspreek. Die ontdekking demonstreer die ongewone akkuraatheid van oordrag oor 'n tydperk van duisend jaar, wat dit redelik maak om te glo die huidige tekste van die Ou Testament is betroubare afskrifte van die oorspronklike werk.
Die Hebreeuse kenner Millar Burrows sê oor die rolle:
"Van die 166 woorde in Jesaja 53, is net 17 letters anders. Tien van dié letters is bloot 'n kwessie van spelling, wat nie die betekenis raak nie. Nog vier letters is klein stilistiese veranderings, soos voegwoorde. Die oorblywende drie letters gaan oor die woord "lig" en is in vers 11 bygevoeg; dit raak nie die betekenis baie nie."
Bybelse boeke wat ontdek is
Daar is 225 Bybelse tekste onder die Dooie See-rolle, of sowat 22% van die geheel. Met die byvoeging van deuterokanonieke boeke styg die getal tot 235. Die Dooie See-rolle bevat dele van al die boeke van die Hebreeuse Bybel en die Ou Testament-protokanon buiten een. Hulle sluit ook vier van die deuterokanonieke boeke in die Katolieke en Oosters-Ortodokse Bybel in: Tobit, Sirag, Barug 6 en Psalm 151.
Die boek Ester is nie gevind nie en geleerdes glo dit is omdat Ester, 'n Jood, met 'n Persiese koning getroud was en dat die inwoners van Qumran op haar neergesien het. Dit kan ook wees omdat die boek die Purim-fees inhet wat nie in die Qumran-kalender voorkom nie. Hier onder is die kanonieke en deuterokanonieke boeke met die meeste afskrifte:
Nie-Bybelse boeke
Die meeste tekste is nie-Bybels van aard en is eers as onbelangrik beskou vir 'n begrip van die samestelling of kanonisering van die Bybelse boeke, maar daar is deesdae 'n konsensus dat baie van dié werke deur die Essene bymekaargemaak en nie deur hulle geskryf is nie. Geleerdes erken nou dat van die werke voor die tyd van die Essene geskryf is, toe party van die Bybelse boeke nog geskryf of hulle huidige vorm aangeneem het.
Beskadiging tydens berging
thumb|180px|Twee van die kruike waarin die Dooie See-rolle ontdek is. thumb|180px|Nog twee kruike in die Jordaniese Museum in Amman.
Die rolle wat ontdek is, is aanvanklik bewaar deur die droë lug en lae humiditeit in die Qumran-gebied aan die Dooie See. Verder het die gebrek aan looistowwe op die perkament en die lae lugvloei deur die grotte ook baie tot die goeie bewaring bygedra. Sommige van die rolle is in kleikruike gekry, wat hulle verder beskerm het.
Die rolle is aanvanklik verkeerd hanteer deur die argeoloë en geleerdes, en dit is in onbeheerde omgewings geberg, waar dit vinnig begin verweer het. In die eerste paar jaar van die laat 1940's en vroeë 1950's is kleeflint gebruik om fragmente aanmekaar te las en krake te seël, wat die manuskripte verder beskadig het. Die Jordaniese regering het besef die dokumente moet dringend beskerm word, maar het nie genoeg geld gehad om al die rolle te koop nie en het ingestem dat buitelandse instellings die rolle koop en in 'n museum in Jerusalem hou totdat hulle "voldoende bestudeer" kon word.
Vroeg in 1953 is hulle verskuif na die Palestynse Argeologiese Museum (algemeen bekend as die Rockefeller-museum) in Oos-Jerusalem. Deur die vervoer is hulle verder beskadig. Die museum het nie genoeg geld gehad om die rolle te bestudeer nie en die bergingstoestande was redelik onbeheer volgens moderne standaarde. Die museum het die meeste fragmente en rolle tussen stukke glas laat lê, wat vogtigheid vasgevang en agteruitgang verhaas het.
Tydens 'n deel van die konflik oor die Suezkanaal in 1956 tussen Israel, Brittanje, Frankryk en Egipte is die rolle van die argeologiese museum in 'n bankkluis in Amman, Jordanië, gestoor. Die klam toestande in die kluis het die rolle verder beskadig. Muf het begin vorm en sommige fragmente is gedeeltelik vernietig of is onleesbaar gemaak deur die gom en papier van die koeverte waarin hulle in die kluis gebêre is. Teen 1958 is opgemerk tot 5% van sommige rolle is heeltemal beskadig. 'n Groot deel van die teks het onleesbaar geword en baie van die rolle het aansienlik donkerder geword.
Die agteruitgang het voortgeduur tot in die 1970's. Fragmente wat op perkament geskryf is (eerder as op papirus of koper) in die hande van privaat versamelaars en geleerdes was nog erger daaraan toe en teen 1966 het baie van die fragmente verlore gegaan. In die laat 1960's het geleerdes 'n beroep gedoen dat die bergingstoestande verbeter. Pogings deur die Britse en die Israeliese Museum om die kleeflint te verwyder, het die rolle aan verskeie chemikalieë blootgestel en van hulle het ook aansienlik donkerder geword. In die 1970's en 1980's is verdere pogings aangewend om die rolle en fragmente onder beter toestande te berg, maar die agteruitgang het voortgeduur.
In 1991 het die Israeliese Oudhede-owerheid (IAA) 'n temperatuurbeheerde laboratorium daargestel vir die berging en bewaring van die rolle.
thumb|220px|Die Israeliese argeoloog Eleazar Sukenik bestudeer aan van die rolle in die 1950's. Nege klein houers is in 2014 deur die IAA herontdek wat sedert hulle ontdekking onoopgemaak gebly het. Hulle sal toegehou word totdat op 'n veilige prosedure besluit is.
Bestudering deur geleerdes
Nadat die meeste rolle en fragmente in 1953 na die Palestynse Argeologiese Museum geskuif is, het geleerdes hulle begin saamstel en aanteken vir vertaling en bestudering.
Die teks van die Dooie See-rolle is in vier verskillende tale geskryf: Hebreeus, Aramees, Grieks en Nabatees.
Publikasie
thumb|240px|Geleerdes las fragmente aanmekaar in die Rockefeller-museum.
Sommige van die rolle en fragmente is vroeg gepubliseer – die meeste van die langer, vollediger rolle kort ná hulle ontdekking. Die geskrifte in grot 1 het tussen 1950 en 1956 in druk verskyn; dié van agt ander grotte is in 1963 gepubliseer; en in 1965 het die Psalmrol van grot 11 die lig gesien. Vertalings in Engels het gou daarop gevolg.
Oponthoude in die publikasie van ander rolle het omstredenheid veroorsaak, en baie navorsers het gevra dat die proses bespoedig word. Die saak is eers in 1991 opgelos, toe die Amerikaanse Bybelse Argeologiese Vereniging die "Facsimile Edition of the Dead Sea Scrolls" kon publiseer ná ingryping deur die Israeliese regering en Israeliese Oudhede-owerheid (IAA).
Die inhoud van die rolle is tussen 1955 en 2009 ook gepubliseer in 'n reeks van 40 volumes deur Oxford University Press. Dit was bekend as Discoveries in the Judaean Desert. Nog verskeie publikasies hier hierna gevolg.
Digitale publikasie
Van die digitale publikasies van die rolle sluit in die uitgewer E.J. Brill se CD-ROM-uitgawe in 2005. Die teks word gesorteer volgens genres wat insluit godsdiensreg, poëtiese en liturgies werke en ander.
Hoëresolusiefoto's, insluitende infrarooifoto's, van sommige rolle is nou aanlyn beskikbaar. Op 19 Oktober 2010 is aangekondig die IAA sou die rolle inskandeer met tegnologie wat deur Nasa ontwikkel is. In 'n vennootskap met Google sou dit gratis aanlyn beskikbaar gestel word, op 'n deursoekbare databasis en aangevul met vertalings en ander soorte gereedskap.
Leucandra multiformis
Leucandra multiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1883 deur Polejaeff.
Neodimium
Neodimium is 'n element wat in 1885 deur Carl Auer von Welsbach ontdek is.
Die element is 'n glansende silwergeel metaal wat taamlik reaktief is. Dit oksideer aan die lug en moet só gestoor word dat dit nie met lug in kontak kom nie. Dit reageer ook stadig met koue en vinnig met warme water.
Gebruik
Van die ouer toepassings is in vuursteentjies in ligters, maar vandag is dit veral die uitstekende permanente magnete  waarin dit aangetref word. Dit word gebruik in hardeskywe, luidsprekers, elektriese motors ensomeer.
Daar word verwag dat die koms van elektriese motorkarre die vraag na neodimium sal verhoog. In 2009 is daar beraam dat dit tussen 1 en 2 kg Nd per kar sal wees en dit sal vereis dat die wêreldproduksie verhoog moet word. Neodimium word gewoonlik uit seldsame aardoksides verkry. Die produksie daarvan het tot die 1950s veral uit Indië en Brasilië gekom. In die 1970s en 1980s was daar 'n groot oop myn in Mountain Pass, Kalifornië wat dit versorg het, maar dit het in 1998 gesluit. Daarna het die produksie vir 95% na China geskuif. Die oksides word daar uit bastnasiet-ertse in Binne-Mongolië verkry. Hulle is veral ryk in neodimium. China hou egter liewer die stowwe vir sy eie groeiende markte as om die produksie te verhoog om dit net uit te voer. Daar is ander plekke soos in Kanada en die VSA waar dit voorkom, maar dit is dalk nie genoeg nie.
'n Ander belangrike gebruik is as die aktiewe dotering in lasers, veral die Nd:YAG-laser.
Geochemie
Een van die stabiele isotope van neodimium 143Nd is die vervalproduk van 'n radioaktiewe isotoop van samarium 147Sm. Hierdie isotoop ondergaan α-verval met 'n uiters lang halfleeftyd van 106 miljard jaar, wat 23 keer langer as die Aarde se ouderdom is. Hierdie proses verander die isotoopverhouding van neodimium 'n bietjie en hierdie klein verskille kan met massaspektrometrie gemeet word. Hierdie metings kan gebruik word om die ouderdom van gesteentes en die chemiese evolusie van planete te bepaal.
Jay W. Jensen
Jay W. Jensen (4 Augustus 1931 – 17 Februarie 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Big Country (1958), Lenny (1974), Kickboxer Against the Odds (1992), en Class Act (2006).
Lascaux
Lascaux is 'n nedersetting in die département Corrèze (Nieu-Akwitanië, Frankryk).
Gouda
Gouda kan na een van die volgende verwys:
Frankies
Frankies is 'n versamelnaam vir die Wes-Germaanse tale en Frankiese dialekte, wat hulle historiese oorsprong in die ooste van die Frankiese Ryk het:
Taalkundiges verskil oor die vraag of daar werklik sprake van 'n Frankiese taalfamilie kan wees, aangesien daar nog geen bewyse gelewer word dat die huidige Frankiese tale en dialekte taalhistories uit een gemeenskaplike Frankiese oorsprongstaal ontwikkel het. (Sien ook: Franke)
Geskiedenis
duimnael|regs|350px|Die Frankiese taalgebied met Nederfrankies (geel), Middelfrankies (groen) en Opper-Frankies (blou) Die Franke se herkoms is tans - net soos dié van baie ander vroeë Germaanse stamme - nie duidelik nie. Hulle het eers in die laat 5de eeu 'n soort nasionale eenheid begin vorm.
Voor hulle verowering van die Romeinse Gallië was die Frankiese stamgebied heel waarskynlik tussen die Middel- en Nederrynse gebiede tussen die huidige Duitse stede Keulen en Xanten geleë en het moontlik tot die ooste van die huidige Nederland tussen die Ryn en Ysselrivier gestrek. Die Ryn- en Meusemondings het óf tot die Frankiese óf tot die Friese magsgebied behoort. Die Wes-Nederfranke het hulle reeds sedert die 4de eeu in die huidige Suid-Nederland en België gevestig.
Die Frankiese tale het hulle oorsprong in die Salies-Frankiese dialekte van die vroeë Middeleeue. Die Saliërs word as die Frankiese kernstam beskou waaruit later 'n aantal Frankiese deelstamme ontwikkel het soos byvoorbeeld die Ripuariërs in die gebied van Keulen en die Lotaringers in Noordoos-Frankryk.
Oudfrankiese elemente is veral in die Neder- en Middelfrankiese (Ripuaries, Moeselfrankies) dialekte bewaar. Die verder suidwaarts geleë Rynfrankiese en Opperduits-Frankiese taalgebiede met Suid- en Oosfrankies toon sterk Alemanniese en - in die geval van Oosfrankies - Beierse invloede. Hulle toon nou ook meer ooreenkomste met hul naburige Suid-Duitse dialekte as met die Middel- en Nederrynse idiome en word tans by die Opperduitse dialekte gereken.
Moontlik was hierdie gebiede reeds voor die Frankiese verowering en kolonisasie deur 'n groter groepe Alemanniese en Beierse setlaars bewoon wat uiteindelik nie verdryf is nie, maar met die Franke vermeng het.
Die grote uitbreiding van die Frankiese taalgebied toon die belangrike rol wat Frankiese dialekte by die vorming van 'n gemeenskaplike Duitse en Nederlandse verkeerstaal gespeel het. Onder die Frankiese heerskappy die Middeleeuse Duitse staatswese begin ontwikkel, terwyl die kanselarye geleidelik hul eie taalvorme ontwikkel het. Daarnaas het oorgangsdialekte gevorm wat onderlinge kommunikasie tussen die bewoners van die verskillende stamgebiede eers moontlik gemaak het.
In die Oosfrankiese of Duitse Ryk het die Franke ook die taalkundige en politieke hoeksteen vir die vereniging van die verskillende stamme tot die latere Duitse volk gelê. Die ander stamme in die Ryk, waaronder Nedersakse, Beiers, Alemanne, Hesse en Thuringers, het hulle oorspronklike tale grotendeels kwytgeraak en strukturele elemente uit die Frankiese taal oorgeneem, maar ook self groot invloed op die taal uitgeoefen.
Met die ontwikkeling van 'n aantal mengdialekte het Frankies sy eenheid verloor, en met die Hoogduitse klankverskuiwing, wat vanaf die 6de eeu vanuit die suide in noordwaartse rigting beweeg het, het nuwe dialekgroepe met verskillende klankstelsels ontstaan. Die Frankiese tale was nou verdeel in Neder-, Middel- en selfs Opperduitse variante, alhoewel die woordeskat deur hierdie verandering nie aangetas is nie en hierdie verdeling niks oor die verwantskap tussen die verskillende dialekte sê nie. Middel- en Nederfrankies stem ten opsigte van hulle leksikale struktuur nog steeds grootliks ooreen.
In Nederland en Vlaandere kan verskillende kenmerke, waarin Nederlands vandag van Fries verskil, op die vroeë Frankiese invloed teruggevoer word.
Leliefontein
Leliefontein is 'n klein sendingstasie-dorpie wat ongeveer 29 km vanaf Kamieskroon in die Kamiesberge geleë is.
Die dorpie het blykbaar sy naam gekry van die wit lelies, met botaniese naam Androcymbium ciliolatum maar algemeen bekend as die "Bobbejaanskoen" of "Patrysblom", wat in die maande Augustus tot Oktober deel is van die Namakwalandse blommeprag.
Geskiedenis
Die dorpie het in 1816 ontstaan toe eerwaarde Barnabas Shaw die eerste Wesleyaanse sendingstasie geopen het na hy en 'n hoofman van die Namakwastam mekaar in die middel van nêrens ontmoet het. In 1854 het die goewerneur sir George Cathcart die grond om die kerk aan die Namakwastam geskenk in 'n ewigdurende erfpag.
Tweede Vryheidsoorlog
In Januarie 1902 het die dorpie deel gehad aan die Tweede Vryheidsoorlog toe kommandant Manie Maritz die dorp besoek het om 'n proklamasie te bedien op die destydse kleurlinginwoners, omdat hulle beskuldig is van sameswering met die Engelse soldate teen die Boerekrygers. Die leier van die Basters, soos wat Maritz na die inwoners verwys het, het na bewering vir Maritz met 'n kierie geslaan en dit het tot 'n geveg gelei waartydens van die inwoners gedood is.
Die Boerekrygers onder Maritz se bevel het die volgende dag, 28 Januarie 1902, teruggekeer en in die daaropvolgende geveg is nog ongeveer 28 van die inwoners doodgeskiet. Die name van 36 gesneuweldes verskyn op 'n plaket wat aangebring is in die Metodistekerk op die dorpie. Die kerkgebou is ook as 'n nasionale gedenkwaardigheid verklaar.
Maggie Geha
Maggie Geha (gebore 4 April 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Rewrite (2014) en Ted 2 (2015), en in die televisiereeks Gotham (2014).
217
Die jaar 217 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 17de jaar van die 3de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Lance Armstrong
Lance Armstrong (gebore Lance Edward Gunderson; September 18, 1971) is 'n Amerikaanse professionele padwedrenfietsryer. Nadat hy kanker oorwin het, het hy die Tour de France van 1999 tot 2005 'n rekordbrekende sewe keer in 'n ry gewen. Hy is die enigste deelnemer wat sewe keer gewen het, die vorige rekord was vyf keer. Hy is egter uit die sport geskors en van sy toekennings gestroop nadat hy aan die gebruik van opkikkers skuldig bevind is.
Biografie
Op 16-jarige ouderdom het Armstrong in 1989 as 'n driekampatleet begin kompeteer en was in 1989 en 1990 'n nasionale driekampatleetkampioen. In 1992 het Armstrong sy loopbaan as professionele fietsryer met die Motorola-span begin. Hy het tussen 1993 en 1996 opmerklike sukses behaal met die UCI Road World Championships in 1993, die Clásica de San Sebastián in 1995, Tour DuPont in 1995 en 1996, en 'n handjievol oorwinnings in Europa, insluitend dag 8 van die 1993 Tour de France en dag 18 van die 1995 Tour de France.
In 1996 is dit bekend gemaak dat Armstrong met testikelkanker gediagnoseer is en dat hy slegs 20 tot 40% kans op oorlewing sou hê. Sy behandeling het 'n brein- en testikeloperasie ingesluit, asook uitgebreide chemoterapie.
Adam Kok I
Adam Kok I (1710–1795), gebore as Adam Eta, was die eerste leier (kaptein) van die Griekwas in Suid-Afrika.
Lance Armstrong
Biografie
Armstrong het talle toekennings verower: In 1999 is hy deur die American Broadcasting Company benoem as die Wêreldwye Atleet van die Jaar. In 2000 het hy ook die "Prins van Austurië"-toekenning gewen vir sy sportprestasies. In 2002 is hy deur die tydskrif Sports Illustrated benoem tot die Sportman van die Jaar. Hy het in 2002, 2003, 2004 en 2005 die Associated Press se "Manlike Atleet van die Jaar"-toekenning gewen en in 2003, 2004, 2005 en 2006 ESPN se ESPY-toekenning vir Beste Manlike Atleet. Hy is ook in 2003 aangewys as die BBC se Oorsese Sportspersoonlikheid van die Jaar.
Adam Kok I
Biografie
Adam Kok is in 1710 as Adam Eta gebore. Sy ouers sterf in 1713 tydens 'n pokke-epidemie en hy is deur sy oom en tante in die omgewing van Piketberg opgevoed.
Lance Armstrong
Biografie
Armstrong het aan die einde van die 2005 Tour de France op 24 Julie 2005 afgetree, maar het op 9 September 2009 bevestig dat hy tydens die 2009-seisoen na die wêreld van kompeterende fietsry sal terugkeer.
Adam Kok I
Biografie
Adam Eta word die slaaf van die Nederlander Jacobus Hollander, wat hom in ruil vir 'n stuk grond aan die goewerneur van die Kaapkolonie (Jan de la Fontaine) aanbied. Hy werk as 'n kok vir die goewerneur en neem die naam "Adam Kok" aan. Omdat die volgende goewerneur (Hendrik Swellengrebel) sy eie kok gehad het, word Kok opgesluit. Die volgende goewerneur (Ryk Tulbagh) stel Kok vry en vergoed hom vir sy gevangenskap met 'n wa, gewere, buskruit, tien osse en 'n huis by Boesmanskloof.
Lance Armstrong
Opkikker-skandaal
In 2012 publiseer die Amerikaanse agentskap teen verbode middels (Usada) 'n verslag wat Armstrong van opkikker-misbruik beskuldig. Dit word as een van die mees gesofistikeerde, professionele en suksesvolle opkikkerprogramme nog in fietsry beskryf. Armstrong ontken aanvanklik die bewering, maar word later deur die UCI (Internasionale Fietsryvereniging) van sy medaljes gestroop, nadat hy nie teen die besluit appelleer nie. Die Internasionale Olimpiese komitee het ook besluit om die brons medalje wat hy tydens die Sydney Spele in 2000 gewen het van hom te ontneem. Hy het later in 'n onderhoud met Oprah Winfrey erken dat hy wel opkikkers gebruik het en daarvoor om verskoning gevra.
Adam Kok I
Biografie
Na sy vrylating ontmoet Kok die Griekwa-stamhoof Koos Kleinman, wat hom as sy opvolger aanwys. Na die dood van Kleinman word Kok deur die Kaapkolonie as stamhoof van die Griekwa erken en tot kaptein benoem. Hy tree in die huwelik met Donna Gogosa, die dogter van 'n stamhoof van die Chariguriqua, 'n ander Griekwavolk. Hy het 'n semi-nomadiese lewe saam met sy volk in die Namakwaland geleef.
Kok is in 1795 oorlede en is deur sy seun Cornelius Kok I opgevolg.
Herdenking
In 2011 is Adam Kok se 300ste geboortedag deur die Suid-Afrikaanse president Jacob Zuma herdenk. Zuma noem Kok " 'n buitengewone held in die versetoorloë teen blanke koloniste en kolonialisme."
Kadmiumrooi
Kadmiumrooi is 'n skakering van rooi kleur.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word kadmiumrooi as volg voorgestel:
Konvensie van Pretoria
Die volksraad het vervolgens besware geopper om 'n aantal bepalings van die verdrag te verander, maar het uiteindelik die weergawe wat in Pretoria onderteken is bekragtig, nadat die Britte geweier het om enige verdere toegewings of veranderinge aan die verdrag toe te laat.
Britse voorbereidingswerk vir die Pretoriakonvensie in 1881 is in Newcastle gedoen.
Volgens hierdie ooreenkoms het die Zuid-Afrikaansche Republiek weer selfregerend geword onder nominale Britse susereiniteit.
Die konvensie is in 1884 vervang deur die Londenkonvensie.
Agtergrond
Ná die Slag van Majuba, het die regerings van die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Verenigde Koninkryk kontak gemaak om 'n moontlike einde aan die uitgerekte oorlog te bring. President Brand van die Oranje-Vrijstaat het as tussenganger opgetree.
Chris Karsten
Chris Karsten is ’n Afrikaanse joernalis en skrywer wat al verskeie toekennings vir sy skryfwerk ontvang het.
Lewe en werk
Chris Karsten is op 9 November 1947 op Morgenzon in Mpumalanga gebore. Hy matrikuleer aan die Hoërskool Hoogenhout op Bethal. Hierna studeer hy verder aan die Universiteit van Pretoria en behaal in 1970 ’n BA-graad met Afrikaans-Nederlands en sielkunde as hoofvakke.
Frans Engelenburg
Dr. Frans Vredenrijk Engelenburg (Arnhem, Nederland, 17 Maart 1863 – Pretoria, Suid-Afrika, 21 Augustus 1938) was 'n Suid-Afrikaanse joernalis en koerantredakteur en twee maal voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.
Chris Karsten
Lewe en werk
Op 1 Junie 1987 word hy aangestel as nuusredakteur en lid van die hoofredaksie by Rapport en hy word later bevorder tot senior adjunkredakteur. Sy verantwoordelikhede in hierdie posisies veroorsaak dat hy wêreldwyd reis om nuusgebeure te dek. Hy en sy gesin woon in hierdie tyd in Westdene in Johannesburg. Na aftrede verhuis hy na George, waar hy steeds optree as kantoorhoof vir Rapport. Hy is getroud met Simone, wat in Kanada gebore is en as kind na Suid-Afrika gekom het. In 2010 besluit hulle om na haar geboorteland te immigreer en hulle vestig hulle op die klein vissersdorpie Lunenburg in Nova Scotia in Kanada. Karsten het drie seuns, Christoff, Eric en Udo. Christoff is op twintigjarige ouderdom in ’n motorongeluk oorlede.
Frans Engelenburg
Herkoms en agtergrond
Engelenburg het uit 'n welgestelde Nederlandse familie gekom. Sy vader was Frans Thomas Vredenrijk Engelenburg en sy moeder Anna Maria Koopmans. Hy behaal sy doktorsgraad in die regte in 1889 met lof aan die Universiteit van Leiden, waarna hy hom as advokaat vestig in Den Haag. Hy was 'n ruk lank 'n medewerker van die Dagblad van Zuid-Holland en 's-Gravenhage in Den Haag asook talle ander Europese koerante. Hy besoek die Kaap in 1889 as gas van sy aangetroude tante Marie Koopmans-De Wet, wat vir hom 'n voorstellingsbrief aan pres. Paul Kruger gee. Hulle het die eerste keer in 1881 ontmoet toe sy haar eerste reis na Europa onderneem het en het gou heg bevriend geraak omdat albei in kuns belanggestel het.
Chris Karsten
Skryfwerk
Verskeie van sy kortverhale verskyn in tydskrifte voordat hy sy eerste boek publiseer, die jeugverhaal Floris Sapiens. Die titel van die boek is afgelei van die Florisbad-opgrawingsterrein in die Vrystaat. Hierdie boek is wetenskapsfiksie en handel oor ’n groep prehistoriese kinders. Floris en sy vriend Saldanna wil nie tradisies blindelings aanvaar nie en gaan op ’n swerftog om nuwe dinge te ervaar. Deur hulle omswerwinge kry hulle te doen met oorlewing, liefde en oorlog, wat oortuigend teen die agtergrond van die oertyd geskets word binne ’n kontemporêre perspektief op selfstandigheid en individualiteit. In 1985 ontvang hy die Sanlamprys (Silwer) vir Jeuglektuur vir Floris Sapiens.
Frans Engelenburg
Herkoms en agtergrond
Engelenburg het op sy eerste besoek aan die Kaap besluit om hom as advokaat in Transvaal te vestig, maar word dieselfde jaar nog redakteur van De Volksstem teen 'n vergoeding van £25 per jaar. Hy sou later 'n tyd lank mede-eienaar van die koerant word.
Chris Karsten
Skryfwerk
Die jokkie wat met perde kon praat is ook gemik op die jeug en vertel die verhaal van die swart seun Letsie wat stom is en deur ’n wit gesin, die verteller Billy se ouers, aangeneem is. Hoewel Letsie stom is, kan hy uitstekend perdry en telepaties met perde kommunikeer en die gesin belê in ’n resiesperd, Pegasus, wat aan die groot wedren moet deelneem. Die skurk wat die wedrenne beheer, Mannie, sal egter enigiets doen om te voorkom dat sy perd geklop word.
Frans Engelenburg
Redakteur van De Volksstem
Die Volkstem was die eerste Afrikaans-Hollandse dagblad noord van die Oranjerivier. Dit het die eerste keer as weekblad verskyn in Pretoria op 8 Augustus 1873 en later tweeweekliks onder die naam De Volksstem, Nieuws- en Advertentieblad. Pres. Burgers het met Jan F. Celliers, assitent-redakteur van Het Volksblad in Kaapstad, onderhandel om 'n regeringsgesinde koerant in die Transvaalse hoofstad op te rig. N.J.R. Swart, staatsekretaris, James Buchanan, prokureur-generaal, H.C. Bergsma en Fred Jeppe het elkeen £80 belowe as aanvangskapitaal. Met sy aankoms in Transvaal word Cilliers die koerant se eienaar en bestuurder en hy bly ook aan as redakteur tot 1888.
216
Die jaar 216 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 16de jaar van die 3de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Frans Engelenburg
Redakteur van De Volksstem
Tydens die eerste anneksasie van Transvaal het die Britse administrasie die uitgee van die koerant van 1 tot 23 Oktober 1878 verbied toe beslag op die drukpers gelê is en weer van 20 Desember 1880 tot 2 April 1881, nadat Cilliers en sy assistent, W.E. Bok (later staatsekretaris en die man na wie Boksburg vernoem is), in hegtenis geneem is op 'n klag van hoogverraad.
Chris Karsten
Skryfwerk
Hierna spits hy hom toe op verhale vir volwassenes. Frats is ’n roman oor Khoena, gebaseer op die lewe van Saartjie Baartman. As jong kind word haar stat deur nedersetters verwoes en sy word as slaaf weggevoer. Later word sy na Londen geneem waar sy vertoon word en met haar groot boude as ’n frats beskou word. In elke hoofstuk word Khoena belig uit die perspektief van ’n ander karakter, sodat die kulturele en sosiale omstandighede van die tyd deur die diversiteit van die karakters beskryf word. Gekontrasteer hiermee is die Britse vrou Dolly van Londen, wat uitgelewer is aan die luste van die Engels aristokrasie. Dolly en haar joernalisvriend Simon beywer hulle vir die vrystelling van mense wat uitgebuit word in die sogenaamde “freak shows”. Khoena en Dolly se wêrelde kruis, sodat die leser insig kry in albei. Ten spyte van Dolly se pogings is sy magteloos om te verhoed dat Khoena Parys toe geneem word waar sy onderwerp word aan anatomiste se wetenskaplike studies. In 2008 verower Frats die ATKV-prys vir goeie gewilde prosa.
Aleksander Nefski
Sint Aleksander Nefski (Russies: Алекса́ндр Яросла́вич Не́вский; 30 Mei 1220 – 14 November 1263) was die grootprins van Nowgorod en Wladimir-Soezdal tydens een van die mees onstuimige tye in die stede se geskiedenis. Hy word algemeen beskou as die belangrikste figuur van die Middeleeuse Kiëf-Roes.
Chris Karsten
Skryfwerk
Hierna wend Karsten hom hoofsaaklik tot misdaadfiksie. Seisoen van sonde is ’n riller waarin ’n reeksmoordenaar mense stelselmatig uitwis, skynbaar in opdrag. Daar is ’n verband tussen hierdie gebeure en ’n regeringsprojek wat uit die apartheidsjare dateer. Hierdie boek verower in 2010 die ATKV se prys vir spanningsliteratuur en is ook op die kortlys vir die toekenning van M-Net se prys in die fliekkategorie.
Frans Engelenburg
Redakteur van De Volksstem
Cilliers verkoop die drukpers in 1888 aan die Transvaalse regering, maar enkele dae later neem Wichert Jonker van die Vrystaat die koerant oor, terwyl die regering 'n gedeelte van die toerusting gehou het om die grondslag te vorm van die Staatsdrukkery. Jonker bly slegs 'n jaar as redakteur aan voor hy selfmoord pleeg.
Aleksander Nefski
Aleksander was die kleinseun van Wsewolod die Groot Nes en het legendariese status behaal met sy militêre oorwinnings oor Duitse en Sweedse invallers terwyl hy ’n beleid van samewerking met die magtige Goue Horde gevolg het.
Chris Karsten
Skryfwerk
Abel se ontwaking se verhaal is gebaseer op dieselfde basiese gegewe as die rillerflieks Silence of the lambs en The Texas Chainsaw Massacre, wat albei die Amerikaanse reeksmoordenaar Ed Gein as primêre inspirasiebron gebruik het. Karsten plaas sy verhaal in Suid-Afrika, waar Abel Lotz ’n teruggetrokke handelaar in veral maskers uit Afrika en Suid-Amerika is. Hy word van kleins af groot tussen geestelike versteurdheid en dwepery met godsdiens en vind as volwassene weens sy onaansienlike voorkoms onvoldoende uiting vir sy seksuele drange. Die speurder Ella Neser kry die taak om die moord te ondersoek van Mia Vermooten, wie se lyk in ’n park gevind word. Skaars het sy begin om leidrade te versamel, of ’n tweede lyk word in dieselfde park gevind. Albei lyke is feitlik ongeskonde, behalwe vir ’n stuk vel wat daaruit gesny is. Dit blyk dat Abel die vel wil hê om sy manuskrip Kosmiese reise in te bind. Die karakterisering, veral van Abel, en die deeglike agtergrondinligting maak van die boek ’n geslaagde speurroman, wat die eerste is van ’n trilogie. Abel se ontwaking verower in 2011 die ATKV-Prosaprys asook die ATKV-prys vir Spanningslektuur. Dit word in Engels vertaal en die rolprentregte daarvan word ook verkoop, met die Suid-Afrikaanse Johnny Breedt wat vir die verfilming verantwoordelik is. Die rolprent word in 2015 uitgereik onder die titel Die ontwaking.
Frans Engelenburg
Redakteur van De Volksstem
In 1890 is De Volksstem Maatschappij Beperkt opgerig met 'n kapitaal van £15 000, waarvan aandele ter waarde van £1 125 aan die regering van die Zuid-Afrikaansche Republiek behoort het. Sewe jaar later is die maatskappy egter gelikwideer. Engelenburg besoek sy vaderland waar hy geruime tyd vertoef om reëlings te tref om De Volksstem te koop. Hy bekom sodoende al die bates, waarvan die helfte die volgende jaar oorgeneem is deur die drukker Izaak Wallach. Die naderende oorlog het Engelenburg intussen genoop om die koerant daagliks te begin uitgee nadat dit jare lank tweeweekliks verskyn het. Die middagkoerant maak sy verskyning in 1895 en, soos die geval was met 'n weeklikse uitgawe in Frans, La Semaine (Die Week), was die doel daarvan om die Z.A.R. te verdedig teen binnelandse sowel as buitelandse aanslae. In 1889 kom ook 'n weeklikse uitgawe in Engels by.
Toe die Anglo-Boereoorlog uitbreek, vertrek Engelenburg na die front waar hy 'n veld-uitgawe die lig laat sien. Die eerste uitgawe verskyn op 27 Oktober 1899 op Glencoe in Natal, wat gedruk is op 'n trap-pers in 'n treinwa van die Nederlandsch-Zuid-Afrikaansche Spoorwegmaatschappij (NZASM). Engelenburg het in die veld ook opgetree as oorlogskorrespondent vir 'n aantal nuusblaaie in Europa terwyl hy bydraes aan sy eie koerant in Pretoria gestuur het. In 1900 haas hy hom terug na die Transvaalse hoofstad, waar die Britse owerheid hom in hegtenis neem, beboet en die land uitstuur. Hy gaan na Stellenbosch, waarna hy twee jaar lank deur Europa reis. Daar het hy dr. Willem Johannes Leyds met 'n inligtingsdiens rakende die oorlog bygestaan. Weens die rampspoedige verloop van die oorlog is die publikasie van De Volksstem gestaak van Junie 1900 tot Maart 1903.
Aleksander Nefski
Groot oorwinnings
Aleksander is in Pereslawl-Zalesski gebore as die vierde seun van prins Jaroslaf II van Wladimir en dit was onwaarskynlik dat hy ooit oor Wladimir sou regeer. In 1236 het die mense van Nowgorod hom egter gevra om hulle prins en militêre leier te word en hulle te help om hulle noordelike gebiede teen Sweedse, Duitse en Moslem-invallers te beskerm.
Dit het gevolg net drie jaar ná die rampspoedige inval van die Mongole in Rusland. Dit het Nefski se politieke invloed versterk, maar terselfdertyd het dit sy betrekkinge met die bojare geskaad. Hy moes Nowgorod gou daarna verlaat weens dié konflik.
Nadat die Lyflandse Orde, ’n afdeling van die Duitse Orde, Pskof binnegeval het, het Nowgorod Alexander gevra om terug te keer. In 1241 het hy ’n leër op die been gebring en op 5 April 1242 het hy die invallers op die ys van die Peipusmeer verslaan tydens die Slag op die Ys.
Aleksander se oorwinning was ’n belangrike gebeurtenis in die Middeleeue. Voetsoldate van Nowgorod het ’n leër van ridders omsingel en verslaan, ’n groot prestasie vir dié tyd. Dit was ’n belangrike mylpaal in die ontwikkeling van Moskowië.
Politikus
Ná die Lyflandse inval het Aleksander die Russiese noordweste verder versterk. Hy het ’n afvaardiging na Swede gestuur en hulle het in 1251 die eerste vredesooreenkoms tussen dié land en Rusland geteken.
Aleksander was ’n versigtige en versiende politikus. Hy het die Romeinse Curie se pogings om oorlog tussen Rusland en die Goue Horde aan te vuur afgekeur omdat hy verstaan het dat ’n oorlog met dié sterk mag geen nut gehad het nie. Historici is blykbaar onseker oor die redes vir Aleksander se houding teenoor die Mongole. Dit kan wees dat hy gedink het Katolisisme hou ’n groter bedreiging vir Russiese nasionalisme in as die betaling van belasting aan die Mongoolse khan, wat glad nie belanggestel het in Rusland se godsdiens en kultuur nie. Daar word ook gereken hy het die Mongole gebruik om sy eie status te beskerm en gedink hulle sou sy kant kies as iemand sy mag sou uitdaag.
Leucandra multituba
Leucandra multituba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Leucandra en tot die familie Grantiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Hozawa.
Frans Engelenburg
Ná die Anglo-Boereoorlog
Engelenburg keer in Februarie 1903 terug na Pretoria. In dié tyd het genls. Louis Botha en Jan Smuts die leiding geneem om die koerant weer te laat verskyn, nou as tweeweeklikse blad. In Mei 1904 is 'n vergadering op die perseel van die koerant gehou waar die afgevaardigdes, onder wie Engelenburg, besluit het om Het Volk as 'n politieke party vir die Afrikaners in Transvaal te stig. Net soos die koerant die spreekbuis van pres. Paul Kruger en die regering van die Z.A.R. voor die oorlog was, word dit nou die spreekbuis van genls. Botha en Smuts. Ná Uniewording was die koerant 'n ywerige ondersteuner van die Suid-Afrikaanse Party. Toe die skeuring in Afrikaanse geledere in 1912 plaasvind, wat die stigting van die Nasionale Party onder genl. J.B.M. Hertzog voorafgegaan het, bly Engelenburg en sy koerant getrou aan Botha en Smuts se beleid tot aan die einde, selfs nadat die Nasionale Party die hoofstroom van die Afrikaners se politieke denke begin verteenwoordig het.
Aan die begin van die 20ste eeu het Engelenburg en sy koerant hulle vir Uniewording beywer. Die naam is vereenvoudig tot De Volksstem op 1 Januarie 1905. In daardie jaar is 'n nuwe onderneming, Wallach's Printing and Publishing Company Ltd., opgerig met 'n groter kapitaal ten einde die koerant voort te sit. Tot aan die einde was dié maatskappy Die Volkstem se eienaar en uitgewer en selfs ná die koerant se ondergang, het dit as drukkery bly voortbestaan. In 1919 vergesel Engelenburg genl. Louis Botha na die Versailles-vredesonderhandelinge in Frankryk.
Aleksander Nefski
Politikus
Die mees waarskynlike rede was ’n poging deur Aleksander om te keer dat die Mongole die wydverspreide stadstate wat later Rusland sou word, herhaaldelik aanval. Hy het byvoorbeeld self na die Horde gegaan en groot sukses behaal om te keer dat Russe saam met die Mongoolse leërs teen laasgenoemde se vyande veg. Die feit dat die Russiese stadstate glad nie opgewasse teen die Goue Horde was nie, moet in ag geneem word wanneer Aleksander se optrede jeens die Mongole beoordeel word.
Chris Karsten
Skryfwerk
Abel se lot is die opvolg waarin Ella Neser se soektog na Abel Lotz voortgesit word. Verskillende storielyne word vernuftig aanmekaar gekoppel. Ella is nog besig om te herstel van haar amper noodlottige ontmoeting met Abel, toe hy haar geliefde vermoor het. Sy sit haar soektog in haar private hoedanigheid voort, al het almal haar beveel om die saak te los. Abel word nou gesoek deur die polisie en ook Interpol en hy ondergaan plastiese chirurgie in Bujumbura in Burundi om homself te vermom sodat hy kan terugkeer na Suid-Afrika.
Beheervraat
'n Beheervraat is 'n neerhalende term vir 'n persoon wat poog om te dikteer hoe alles rondom hom gedoen moet word. Die woord is vir die eerste keer in die laat 1960's geformuleer — 'n era toe spanning met beheergevegte geassosieer is by persone wat poog om ander mense se optrede te beïnvloed.
Frans Engelenburg
Ná die Anglo-Boereoorlog
Van 1923 tot 1925 was C. Louis Leipoldt assistentredakteur van De Volksstem. Met Engelenburg se bedanking in 1924 het Gustav Preller redakteur geword, maar bly net 'n jaar in die pos toe hy in 1925 redakteur van Ons Vaderland word, die mondstuk van die Nasionale Party, wat pas die vorige jaar die bewind in die sogenaamde Pakt-regering met behulp van die Arbeidersparty oorgeneem het by die Suid-Afrikaanse Party van genl. Smuts.
Engelenburg, toe 'n 61-jarige oujongkêrel, het ná sy bedanking op 2 Junie 1924 in die huwelik getree met Amalia Marguerite Halliday (gebore in Londen op 22 Augustus 1883) en 'n wêreldreis onderneem, maar in 1925 keer hy terug as redakteur, met Nathan Levi as waarnemende redakteur. Sy opvolgers was C.S. Coetzee van 1929 tot 1942 en Hubertus C. de Kock van 1942 tot 1950, wat later lid van die Volksraad sou word vir Pretoria-Oos van 1950 tot 1958 en vir Pretoria-Rissik van 1958 tot 1966.
Beheervraat
Persone wat hieraan lei voel normaalweg onderliggend angstig en onseker van hulleself. Dit manifesteer as die persoon voel dat hy nie in beheer van sy lewe is nie, en dan oorkompenseer deur alles rondom hom te probeer beheer.
Chris Karsten
Skryfwerk
’n Ander storielyn is dié van Milo en Kaja Borić, wat in die negentigerjare van die twintigste eeu in die burgeroorlog in die eertydse Joego-Slawië wees gelaat is. Dan word hulle deur Suid-Afrikaners aangeneem. Tussendeur word ook vertel van ’n klomp kleinskaalse misdadigers in Johannesburg wat aanknooppunte het met Abel Lotz en sy familie. Abel se lot is in 2012 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-prys vir spanningslektuur.
Frans Engelenburg
Ná die Anglo-Boereoorlog
Op 1 Januarie 1927 ondergaan die koerant dan ook sy laaste naamsverandering toe dit Die Volkstem word, hoewel Afrikaans al dikwels lank voor dié tyd in die koerant gebruik is en dit 'n groot voorstander van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging was. Die Afrikaanse Taalgenootskap is trouens in die Volkstem-gebou gestig. Die Engelenburg-skool het 'n belangrike bydrae gelewer tot die skoling van 'n geslag joernaliste wat elders baanbrekers van die pers sou wees. J.M.H. Viljoen het later bekendgeraak as redakteur van die Huisgenoot, L.W. Hiemstra het assistentredakteur van Die Volksblad en later taalredakteur van die Nasionale Pers geword en E.A. Malga politieke medewerker vir dieselfde maatskappy. Hulle en ander verslaggewers is deur Frederik Rompel na Die Burger oorgebring. Hy was die Nasionale Pers se eerste tegniese redakteur in 1921.
Geaardheid en werkswyse
duimnael|regs|320px|Die reëlingskomitee vir die begrafnis van pres. [[Paul Kruger op 16 Desember 1904, hier afgeneem die dag vantevore, 15 Desember. Voor (van links): A.D.W. Wolmarans, S.W. Burger, Louis Botha (voorsitter), J.H. de la Rey, J.C. Smuts en C.F. Beyers. Middel: S. Meintjes, H. Visser, J. Joubert, I.N. van Alphen, G.W.S. Lingbeek, T.W. Beckett, F.V. Engelenburg en L.L. Steen (sekretaris). Agter: P.L.A. Goldman, N.J. de Wet, P. van der Byl, Watermeyer, P.G.W. Grobler, D. Liebenberg, I.S. Ferreira en Hans Minnaar.]]
Elena Tovar
Elena Tovar is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Home (2018).
Frans Engelenburg
Geaardheid en werkswyse
Hy was 'n kultuurmens by uitstek. Toe Onze Taal op 1 Februarie 1891 in Pretoria gestig is as rederykerskamer ('n voordrag- en toneelklub en letterkundige vereniging vir die beoefening van die digkuns en welsprekendheid, veral in die 15de en 16de eeu in Holland ) om die welsprekendheid van die Hollandse taal te beoefen en ter bevordering van gesellige verkeer in kleine kring, was Engelenburg van die eerste lede. Die genotvolle aande het 'n groot bydrae tot die kultuurlewe van Pretoria in die 1890's gelewer.
In 1893 ontvang Engelenburg van die Taalfeeskommissie 'n silwerpenning namens Onze Taal. Die vereniging staak sy werksaamhede tydens die Anglo-Boereoorlog en herleef in Maart 1904, maar sy ondergang was onvermydelik weens die opkoms van Afrikaans as kultuurtaal
Aleksander Nefski
Grootprins van Wladimir
Danksy sy vriendskap met Sartaq Khan is Aleksander in 1252 aangestel as grootprins van Wladimir (en dus die Russiese hoofleier). Hy is ’n dekade later op die dorp Gorodets dood terwyl hy van die stad Sarai, die hoofstad van die Goue Horde, op pad terug was huis toe. Hy is in Wladimir begrawe. Net voor sy dood het hy ’n kloostergelofte afgelê en die religieuse naam Alexis gekry.
Chris Karsten
Skryfwerk
Die afreis van Abel Lotz sluit die trilogie af. Abel ontmoet in Brugge sy kubervriend Ignaz Boutz, ’n boekbinder, vir wie hy opdrag wil gee om sy Kosmiese reise in mensvel te bind. In Johannesburg is Ella Neser besig om twee moorde te ondersoek wat niks met Abel te doen het nie. Daar is ook ’n Oscar-bekroonde aktrise en op die agtergrond is die oorlog teen terreur. Die skrywer slaag weereens daarin om verskillende storielyne inmekaar te vleg terwyl hy deurgaans die spanning laat toeneem, met die onafwendbare finale ontmoeting tussen Abel en Ella as hoogtepunt. Die sonderlinge karakters met hulle komplekse sielkundige ingesteldheid word geloofwaardig geteken. Die afreis van Abel Lotz is in 2013 op die kortlys vir die toekenning van die ATKV-prys vir spanningslektuur en die Engelse vertaling daarvan, Face-off, is in 2015 op die kortlys vir die toekenning van die Herman Charles Bosman-prys.