cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Walmer-landgoed
Ten spyte hiervan was Afrikaans die oorheersende taal in die omgewing. Armoede en bendebedrywighede was altyd 'n groot probleem. Die onlangse gentrifikasie van die buurt het die demografie egter drasties verander. Dit het daartoe gelei dat baie inwoners wat generasies lank daar gewoon het uit hulle huise gesit is en in die Kaapse Vlaktes moes gaan bly waar daar baie probleme is met bendebedrywighede. Heelwat van hierdie inwoners het hulle nou in Blikkiesdorp en ander dele van die nuwe Delft-township op die Kaapse Vlaktes gevestig. Die gentrifikasie het Walmer-landgoed byna heeltemal verander in die laaste paar jaar. Dit sluit ook die argitektuur in, wat gelei het tot 'n verlies aan die sogenaamde ou-Kaapse, Distrik Ses-sjarme. Die ou kulturele bedrywighede het hiermee saam ook verdwyn. Die tradisionele Kaapse Klopse word byvoorbeeld nou byna glad nie meer in die nuwe jaar opgevoer nie, as gevolg van 'n gebrek aan ondersteuning en selfs afkeer van die nuwe inwoners. Dieselfde situasie word ook in die naburige Bo-Kaap ondervind.
Skaal van Pauling
Legende:
Electronegativity
Ethelbald van Wessex
Ethelbald (ca. 834 – 860) was van 856 tot met sy dood koning van Wessex en Kent.
Hy was die tweede oudste seun van koning Ethelwulf. Hy het sy pa van die troon gedwing en het in 858 met sy stiefma, Judith, getrou. Sy was ’n dogter van Karel die Kale, koning van die Frankiese Ryk.
Die huwelik is nietig verklaar weens die verwantskap en Karel het sy dogter beveel om terug te keer na Frankryk, waar sy in ’n klooster gaan woon het. Van hier is sy later ontvoer deur Boudewyn I, Graaf van Vlaandere. Uit hul verbintenis het ’n stamboom ontstaan waaruit die latere koningin Mathilda van Vlaandere, die vrou van Willem die Veroweraar, gekom het.
Ethelbald is in 860 dood en is opgevolg deur sy broer Ethelbert.
Depeche Mode
Depeche Mode (uitgespreek /dəˌpɛʃˈmoʊd/) is 'n musiekgroep wat in 1980 in Basildon, Essex (Engeland) gevorm is. Die oorspronklike lede was Dave Gahan op voorsang, Martin Gore op sintetiese klavier, kitaar, sang en as hoofliedjieskrywer ná 1981, Andrew Fletcher op sintetiese klavier, en Vince Clarke op sintetiese klavier en as hoofliedjieskrywer van 1980 — 1981. Vince Clarke het die groep in 1981, ná die vrystelling van die debuutalbum, verlaat en is deur Alan Wilder op leidende sintetiese klavier en produksie (1982 — 1995) vervang. Nadat Wilder ook die groep verlaat het, het Gahan, Gore en Fletcher die groep as 'n trio voortgesit.
In die New Wave-era is Depeche Mode een van die langste bestaande, suksesvolste en invloedrykste musiekgroepe. Die groep het al 45 snitte op die VK-enkelsnittrefferlys gehad, sowel as een nommereenalbum in die VSA en twee in die VK. Volgens EMI het Depeche Mode reeds meer as 75 miljoen albums wêreldwyd verkoop, as breuk van 'n totale produksieverkoopsyfer van 100 miljoen.
Albertwaterval
Die Albertwaterval is in die Umgenirivier en tussen die Karkloofheuwels, naby die dorpie Albert Falls en die Albert Falls-dam. Die waterval lê 22 km van Pietermaritzburg in die rigting van Greytown, by die koördinate.
Die waterval is nie baie hoog nie en is in die vorm van 'n hoefyster. Vroeër was hier 'n klein hidroëlektriese kragsentrale.
Die waterval is waarskynlik vernoem na prins Albert, die eggenoot van koningin Victoria.
Media (kommunikasie)
Media is die kollektiewe kommunikasieuitlatings of gereedskap wat gebruik word om inligting of data te stoor of uitsaai. Dit is of geassosieer met kommunikasie media, of met gespesialiseerde massamedia kommunikasie besighede soos drukmedia, die pers, Fotografie, advertering, film, uitsaaiing (radio en televisie),en drukkerswese.
Definisie
Die term "medium" (die enkelvorm van "media") word gedefinieer as "een van die metode of kanale van algemene kommunikasie in die samelewing, soos koerante, radio, televisie, ens."
Geoffrey Chaucer
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Geoffrey Chaucer
Middeleeuse Engelse digter, filosoof, alchemis, sterrekundige en diplomaat
Beduidende werke
The Canterbury Tales
The Book of the Duchess House of Fame Legend of Good Women Troilus and Criseyde
Geoffrey Chaucer ([ˈtʃɔːsər]; * omstreeks 1343; † 25 Oktober 1400 in Londen) word algemeen as die beduidendste Engelse digter van die Middeleeue en as die "vader van die Engelse literatuur" beskou. Hy is veral bekend vir sy verhale, The Canterbury Tales, een van die belangrikste werke in die Engelse letterkunde. Dit handel oor ’n groep pelgrims wat na Canterbury reis en vir mekaar stories vertel.
Terwyl hy tydens sy leeftyd wye erkenning en waardering as skrywer, filosoof, alchemis en sterrekundige geniet het (hy het vir sy tienjarige seun Lewis 'n wetenskaplike verhandeling oor die astrolabium geskryf), het hy daarnaas ook 'n suksesvolle loopbaan in die staatsdiens gevolg en hom as burokraat, howeling en diplomaat bekwaam.
Chaucer se literêre werk sluit naas The Book of the Duchess, House of Fame, Legend of Good Women en Troilus and Criseyde veral sy befaamde Canterbury Tales in. Chaucer het 'n beslissende rol in die taalkundige proses gespeel waardeur Middelengels as destydse omgangstaal sy status as literêre taal sou herwin, in 'n tyd toe die literêre lewe in Engeland nog deur Frans en Latyn oorheers is.
Digitale media
Digitale media is enige media wat in masjienleesbare formate geënkodeer is. Digitale media kan geskep, gekyk, versprei, gewysig en bewaar word op digitale elektroniese toestelle.
Geoffrey Chaucer
Hy was die eerste digter wat in die sogenaamde Poets' Corner van die Londense Westminster-abdy ter ruste gelê is.
Digitale media
Hardeskywe
Hardeskywe stoor inligting in binêre vorm en so word beskou as 'n soort fisiese digitale media.
Wasili II van Moskou
Wasili II of Wasili die Blinde (Russies: Василий II Васильевич Тёмный; 10 Maart 1415 – 27 Maart 1462) was die grootprins van Moskou. Tydens sy lang bewind, van 1425 tot 1462, het die grootste burgeroorlog (1425–1453) in die ou Russiese geskiedenis plaasgevind.
Stryd om die troon
Wasili II was die jongste seun van Wasili I en Sofia van Litaue en die enigste seun wat sy pa oorleef het. Hy was maar 10 jaar oud toe hy grootprins geword het met sy ma as regent.
Sy oom Joeri van Zwenigorod en dié se twee seuns, Dmitri en Wasili die Skele, het die geleentheid gebruik om self die troon op te eis. Hul eise was gegrond op die testament van Dmitri Donskoi, Joeri se pa en Wasili II se oupa, dat Joeri vir Wasili I moes opvolg. Wasili het toe egter nog nie kinders gehad nie. Sofia se pa, Vytautas van Litaue, het Wasili II gesteun.
Ná Vytautas se dood in 1430 het Joeri na die Goue Horde gegaan en teruggekeer met hul toestemming om die troon oor te neem. Die khan het hom egter nie verder gesteun nie. Toe Joeri Moskou met ’n leër aanval, is Wasili in 1433 verslaan en gevange geneem. Nadat Joeri grootprins van Moskou geword het, het hy sy broerskind begenadig en na Kolomna gestuur om daar te regeer. Wasili het egter dadelik teen hom begin saamsweer. Joeri het besef sy aanspraak op die troon is nie baie sterk nie en het Moskou verlaat.
Sy seuns het egter die geveg voortgesit. Hulle het Wasili verslaan en dié het by die Goue Horde skuiling gesoek. Toe Joeri in 1434 sterf, het sy seun Wasili die Skele grootprins geword. Sy broer, Dmitri, het egter self sy oog op die troon gehad en ’n bondgenootskap met Wasili II gesluit. In 1435 het hulle daarin geslaag om Wasili die Skele uit Moskou te verjaag. Dié is gevang en sy oë uitgesteek.
Tydens Wasili se bewind het die Goue Horde begin disintegreer en in kleiner khanate verdeel. In 1439 het die khan van Kazan Moskou aangeval. Ses jaar later het Wasili die khanaat aangeval, maar hy is verslaan en is gevange geneem. Die Russe moes ’n enorme losprys vir hulle prins bymekaarmaak en hy is vyf maande later vrygelaat. In dié tyd het die mag in Dmitri se hande beland. Hy het die lot van sy broer onthou en Wasili se oë ook laat uitsteek en hom in 1446 na Oeglitsj verban – vandaar Wasili se bynaam "die Blinde". Omdat Wasili nog aanhangers in Moskou gehad het, het Dmitri hom toegelaat om oor Wologda te regeer. Wasili het egter gou ’n leër bymekaargemaak en die troon teruggeneem.
In 1450 het Wasili sy laaste oorwinning oor sy neef behaal toe hy Galitsj-Merski oorgeneem en Dmitri laat vergiftig het.
Latere bewind
Ná die burgeroorlog het Wasili sy mag vergroot. Sy militêre veldtogte van 1441 tot 1460 het Moskou se houvas oor onder meer Soezdal, Nowgorod en Pskof verseker.
Intussen het die Ottomaanse Ryk Konstantinopel verower en die patriarg het ingestem om die pous in Rome se oppergesag te erken. Wasili het dit egter verwerp en in 1448 ’n Russiese biskop laat aanstel. Dit was ’n belangrike stap tot die wegbreek van die Russies-Ortodokse Kerk van die kerk in Konstantinopel. Dit het ook Wasili se aansien in die Ortodokse state verhoog.
In die laat 1450's is Wasili se oudste seun, Iwan, aangestel as medeheerser. Hy het sy pa in 1462 opgevolg as grootprins van Moskou.
Kjøbenhavnposten
Kjøbenhavnposten was ’n Deense koerant wat in 1827 deur A.P. Liunge gestig is.
Een van die Hans Christian Andersen se eerste gedigte, Det døende Barn (die sterwende kind) is op 27 September 1827 in hierdie koerant gepubliseer. Op 13 Mei 1833 is ’n parodie deur ’n anonieme skrywer oor hierdie werk ook gepubliseer.
AmaZulu FC
AmaZulu FC is 'n sokkerspan in Durban, wat in die Premier Sokkerliga speel. AmaZulu se tuisveld is die Moses Mabhida Stadion, wat 'n kapasiteit van 10 000 toeskouers het. Die span is in 1932 gestig as die Zulu Royals, wat in 1974 verander is na AmaZulu FC (tussen 2003 en 2006 het die span se naam terug verander na Zulu Royals). Usuthu (die span se bynaam; 'n Zoeloe-oorlogskreet) het twee keer die Nasionale Eerste Afdeling gewen.
Amstel (rivier)
Die Amstel (Na Aeme-stelle, 'n oud-Nederlandse woord vir "wateragtige gebied") is 'n gekanaliseerde rivier in die suide van Noord-Holland. Die gebied langs die rivier staan bekend as Amstelland.
Geskiedenis
Die plaaslike bevolking het veen vanaf die rivier ontgin: die afgesteekte grond is tot turf verwerk en as brandstof gebruik. Die veenwerkersgehug Amstelveen het waarskynlik in die veengebied ten weste van Ouderkerk in ongeveer die begin van die dertiende eeu so ontstaan.
Deur die aanleg van 'n dam in die monding van die rivier ontwikkel daar in die noordelike deel van Nieuwer-Amstel die vissersdorpje "Amstelredam", wat in ongeveer 1300 stadsregte verwerf. Die gehug groei tot die stadjie Amsteldam, wat as gevolg van die ligging daarvan aan die Suidersee algaande belangriker word.
Oorspronklik mond die rivier uit in die IJ, nou eindig die Amstel in die binnestad van Amsterdam (Rokin). Die laaste stuk van die straat langs die Amstel in Amsterdam heet ook Amstel. deur duikers onder die gedempte deel van die Rokin en die Dam stroom van die water nog steeds deur die Damrak in die IJ in, hoewel die meeste deur die Amsterdamse gragte omgelei word.
Loop van die rivier
Die oorspronklike Amstel se oorsprong was by die saamvloei van die Drecht en die Kromme Mijdrecht, effens suid van Uithoorn. Deur kanalisasie en aanleg van die Amstel-Drechtkanaal is hierdie oorspronklike loop minder duidelik waarneembaar.
'n Deel van wat oorspronklik die Amstel genoem is, is nou eintlik 'n onderdeel van die Amstel-Drechtkanaal. Die kanaal begin by die samekoms van die Drecht en die Aarkanaal, effens noordwes van Nieuwveen, en loop tot aan Ouderkerk aan de Amstel waar die Bullewijk daarin uitmond. Daarvandaan heet die water amptelik nog steeds Amstel. Die deel van die Aarkanaal tot die Bullewijk is 18,5 km lank, vanaf daar tot die monding meet die water 12,5 km.
Ernst Cassirer
Ernst Cassirer (Breslau, 28 Julie 1874 – New York Stad, 13 April 1945) was 'n Joodse-Duitse filosoof. Hy word beskou as die laaste verteenwoordiger van die Marburg-skool, deel van die Neo-Kantianisme.
Amstel (rivier)
Loop van die rivier
Behalwe die Kromme Mijdrecht en die Bullewijk loop die riviertjie die Waver in die Amstel uit by die suidelikste punt van die polder die Ronde Hoep.
Die Amstel in die kunste
Enkele skilders wat die Amstel in kunswerke afegebeeld het sluit in:
Ernst Cassirer
Lewensloop
Sy werk word gekenmerk deur die verwerking van buitengewoon baie historiese materiaal, 'n breë siening wat fokus op beide vak filosofie en natuurwetenskap in 'n duidelike, verstaanbare styl. Hy het gebou op die filosofie van Immanuel Kant, Hermann Cohen en Paul Natorp. Cassirer fokus op sy navorsing op die logika, geesteswetenskappe en kulturele wetenskappe, wat taal-, mitiese en godsdienstige denke en artistieke visie insluit. Hiermee verbind hy homself met die linguistiese wending. Volgens Cassirer kan ons nooit dadelik iets begryp of wys nie. Om te bemiddel, benodig ons 'n stelsel van simbole of tekens. Met hierdie posisie kom hy naby die semiotiek. Sy belangrikste werk is die drie volume Philosophie der symbolische Formen (1923–1929).
Amar Bose
Amar Gopal Bose (Bengaals: |অমর বোস, * 2 November 1929 in Philadelphia, Pennsilvanië; † 12 Julie 2013 in Wayland, Massachusetts) was 'n Amerikaanse akademikus en entrepreneur aan wie erelidmaatskap van die Amerikaanse Audio Engineering Society (AES) toegeken is. Bose, wat 'n akademiese opleiding as elektriese en klankingenieur gevolg het, was 45 jaar lank as professor aan die Massachusetts Institute of Technology (MIT) verbonde.
Internasionaal het Amar Bose bekendheid verwerf as stigter van die Bose Corporation, 'n privaat maatskappy wat sedert 1964 oudio-toerusting volgens nie-konvensionele beginsels ontwerp, ontwikkel en bemark. So het Bose Corporation vir die ontwikkeling van sy luidsprekerstelsels begin om rekening te hou met psigo-akoestiese aspekte. Die doelwit is enersyds om die klankatmosfeer en -karakter van 'n ouditorium of ander konsertsaal met al sy onregstreekse klankweerkaatsings te reproduseer (die konvensionele konsep van hoëtroustelsels is die analitiese en presiese weergawe van klank waarvoor Bose-stelsels minder geskik is), andersyds om luidsprekers met kompakte afmetings te vervaardig. Hiervoor maak Bose Corporation onder meer gebruik van effenaars.
In 2011 het Bose 'n meerderheid aandele aan dié onderneming as nie-stemgeregtigde aandele aan die MIT geskenk om die instituut se missie as onderwys- en navorsingsinstelling te bevorder.
Richard Cock
Richard Cock (gebore in 1949) is 'n Suid-Afrikaans gebore musikant en dirigent wat tans in Johannesburg woonagtig is.
Verenigde Koninkryk
Hy was 'n alto by die Chichester Katedraal voordat hy in 1978 assistent-orrelis geword het. Soos gebruiklik was vir die assistent-orrelis van die katedraal, was hy ook direkteur van musiek by die Prebendal-skool, d.i. die katedraal se koorskool. Hy het ook die Chichester Cathedral Choristers Association(CCCA) gestig.
Suid-Afrika
Cock het in 1980 na Suid-Afrika teruggekeer. Hy het sedertdien by die SAUK, as musiekdirekteur van die Nasionale Simfonieorkes van Suid-Afrika (1991-1999), en as musiekdirekteur van St. Mary's Katedraal, Johannesburg, gewerk. Hy is die huidige artistieke direkteur van die Johannesburgse Feesorkes.
Murrayona phanolepis
Murrayona phanolepis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Murrayona en tot die familie Murrayonidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Kirkpatrick.
Moskovium (dubbelsinnig)
Die term Moskovium kan na een van die volgende verwys:
Joakim Berg
Joakim "Jocke" Berg (* 16 Maart 1970) is 'n Sweedse musikant uit Eskilstuna, wat egter sedert 1993 in Stockholm gebaseer is. Berg is mees bekend vir sy rol as hoof liedjieskrywer, voorsanger en ritmiese kitaarspeler vir die Sweedse musiekgroep Kent. Hy het ook al liedjies geskryf vir Titiyo, Lisa Miskovsky en Freddie Wadling.
Armeense brandewyn
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:center; width:20em;">
Marcello Mastroianni
Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni (28 September 1924 – 19 Desember 1996) was 'n Italiaanse akteur, beskou as sy land se grootste filmster van alle tye. Sy films sluit in: La Dolce Vita; 8½; La Notte; Divorce Italian Style; Yesterday, Today and Tomorrow; Marriage Italian Style; The 10th Victim; A Special Day; City of Women; Henry IV; Dark Eyes en Everybody's Fine.
Armeense brandewyn
Armeense brandewyn
'''Brandewyn van gewaarborgde oorsprong en gehalte uit '''
Marcello Mastroianni
Toekennings
Hy het hierdie toekennings ontvang (onder andere):
Armeense brandewyn
Bekendste handelsmerk
Yerevan Brandy Company
Ligging
Jerewan
Armeense brandewyn is 'n brandewyn van gewaarboorgde oorsprong en hoë gehalte wat in Armenië gestook word. Die term word deur die wet beskerm. In die vroeëre Oosbloklande is na hierdie drank meestal as "Armeense konjak" (Russies: Армянский коньяк, Armjanski konjak) verwys. Aangesien konjak intussen wêreldwyd as handelsnaam vir brandewyn uit die Franse Cognac-streek beskerm word, het die term brandewyn vir die Armeense produk gebruiklik geword.
Die stook van Armeense brandewyn word deur die Armeense regering streng beheer. 'n Wet bepaal van watter Armeense druiwesoorte die brandewyn gestook mag word. Tans sluit hierdie wyne Rkatsiteli, Mskhali, Garan Dmak, Kangu en Voskehat in.
Geskiedenis
Wynmakery het net soos die stook van brandewyn 'n lang tradisie in Armenië. Volgens geskiedkundiges strek die geskiedenis van wynbou in die land meer as 3 000 jaar terug. Die droë en warm klimaat, die vrugbare grond in die Ararat-vallei met baie voedingstowwe en die sagte water uit die plaaslike berggebiede is uiters geskik vir 'n produk van hoë gehalte. Brandewyn word al sedert die middel van die 19de eeu in Armenië gedistilleer. In 1887 is met die industriële stook van die drank begin toe Nerses Tairjan die Yerevan Brandy Company in Jerewan gestig en die wyn- en brandewynproduksie aansienlik verhoog het. Tairjan het ook die gehalte van wyn en brandewyn danksy die invoering van nuwe druiwesoorte en die oprigting van 'n nuwe brandewynkelder verbeter.
Ses jaar later, in 1898, het die onderneming Sjoestof & Seuns, een van die beduidendste drankverspreiders in die destydse Rusland, met die bemarking van Armeense brandewyn op die Oos-Europese markte begin. Onder die bestuur van Sjoestof het die brandewyn-distilleerdery verder gegroei. In 1903 het die helfte van alle brandewyn, wat in Rusland gedrink is, uit Armenië gekom.
Nadat Armenië in 1922 'n Sowjet-republiek geword het, is die brandewynbedryf net soos ander ekonomiese sektore genasionaliseer. Die Jerewanse Brandewyn- en Wynfabriek het 'n monopolie vir wyn- en brandewynproduksie in die Armeense Sosialistiese Sowjetrepubliek gekry en meer as sewentig jaar lank op groot skaal belastinggeld vir die regering verdien. In die tyd van die Sowjetunie was Armeense brandewyn die gewildste alkoholiese drank van diplomate. Ná die verbrokkeling van die Sowjetunie en die herstigting van die onafhanklike Republiek van Armenië in 1991 het die Jerewanse distilleerdery sy monopolie op brandewyn van hoë gehalte verloor. Die staatsbeheerde onderneming is in 1998 ontbind en geprivatiseer. Die grootste deel van bedrywighede word deur die huidige Yerevan Brandy Company voortgesit wat sy brandewyn onder die handelsmerk Ararat bemark.
Die staatsdistillerdery het sy wyne oorspronklik van wynboere in die omgewing gekoop. Ná die politieke omwenteling is baie van die klein wynmakerye in brandewynstokerye omgeskep wat almal hul eie unieke brandewyn volgens die Armeense tradisie stook.
Bas (klank)
Bas (ook genoem onderpunt) beskryf toon van laagte (ook genoem "diepte") frekwensie, toonhoogte en omvang van 16 tot 256 Hz (C0 tot middel-C4) en bas instrumente wat toon in die lae-frekwensie - reeks C2-C4 produseer.
Gebruik in samestelling
In musikale komposisies, soos liedere en musiekstukke, is dit hierdie toon die laagste dele van die harmonie. In koormusiek, sonder instrumentale begeleiding, word die bas verskaf deur volwasse mansstemme. Vir 'n begeleide koor, word die bas gewoonlik verskaf deur 'n pyporrel of klavier (of as 'n koor dit kan bekostig om te huur een, deur die orkes). In 'n orkes word die bas verskaf deur die kontrabas en tjello's, fagot of kontrafagot, lae koper soos die tuba en bas tromboon en die keteldrom. In baie style van tradisionele musiek soos Bluegrass, folk musiek, en in style soos Rockabilly en Bebop jazz, word die bas se rol gevul deur die kontrabas. In die meeste rock en pop groepe en in jazz fusion groepe, word die bass rol gevul deur die baskitaar. In sommige van die 20ste en 21ste eeu pop genres, soos die 1980's pop, hip-hop musiek en elektroniese dans Musiek, is die bas rol ook vervul deur 'n sintetiese klavier.
Musikale rol
Wanneer bas note gespeel word in 'n musikale ensemble soos 'n orkes, word basinstrumente dikwels gebruik om 'n kontrapunt of nuwe melodie te skep, in 'n harmoniese konteks word dit gebruik om progressie van akkoorde te aksentueer of om die ritme in perkussie te beklemtoon.
Ritme-afdeling
In populêre musiek, verskaf die bas tipies die harmonie en die ritme. Die basspeler is deel van die ritme-afdeling in 'n musiekgroep tesame met die tromspeler, ritmiese kitaarspeler en in sommige gevalle die klawerbordspeler. Die basspeler beklemtoon die oorsprong of die vyfde van die akkoord in hul toon (en tot 'n mindere mate, die derde akkoord) en aksentueer die sterk ritmes.
Vorme van bas harmonie
In Klassieke musiek is die verskillende vorme van bas: basso concert, of basso recitante; die basstem van die koor; die bas wat gepaard gaan met die sagter gedeeltes van 'n samestelling, sowel as dié gedeeltes wat die krag dra van die ensemble, oor die algemeen gespeel deur die tjello in orkestrale musiek; kontrabas, is beskryf as daardie deel wat uitgevoer word onder die bastoon; tjellos speel dikwels dieselfde lyn 'n oktaaf hoër, of 'n ander melodiese of ritmiese deel; basso ripieno; die bas wat al die passasies van die komposisie saambring, en weens sy diepte en toon ook 'n kragtige kontras met ander sagter klanke meebring.
Die bas verskil van ander stemme weens die besondere rol wat dit speel in die ondersteuning sowel as definisie van harmoniese beweging. Dit word van koord-tot-koord of oor 'n breër harmoniese reeks van 'n hele komposisie aangewend.
Instrumente
Sommige instrumente val in meer as een kategorie. Die tjello word beskou as 'n tenoor instrument in sommige orkes instellings, maar in 'n strykkwartet is dit die bas instrument. Ook, die bas fluit is eintlik die tenoor lid van die fluit-familie, selfs al word dit die bas fluit genoem.
Voorbeelde gegroepeer deur die algemene vorm en speel tegniek sluit in:
'n Musikant wat een van hierdie instrumente speel is dikwels bekend as 'n basspeler. Ander meer spesifieke terme soos "baskitaarspeler', 'dubbele baskitaarspeler', 'basspeler', ens. kan ook gebruik word.
U Thant
U Thant (Birmaans: သန့်; [θa̰ɴ]; 1909–1974) was 'n Birmaanse diplomaat. Hy was van 1961 tot 1971 die derde sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies.
Lewensloop
U Thant is op 22 Januarie 1909 in Pantanaw, Birma (nou Mianmar) gebore. Hy is aan die National High School in Pantanaw en die University College in Rangoen (tans Yangon) opgelei. Voor sy funksie as sekretaris-generaal was hy 'n diplomaat, onderwyser en vryskutjoernalis.
Ná die destydse sekretaris-generaal, Dag Hammarskjöld, se dood in 'n vliegongeluk, is U Thant op 30 November 1961 tot die amp verkies. Beide die Verenigde State en die Sowjetunie was ontevrede met Hammarskjöld se onafhanklike optrede, en het U Thant se verkiesing as 'n bewuste keuse vir 'n swakker sekretaris-generaal gesien.
In sy tyd word die posisie van die VN in die internasionale politiek toenemend gemarginaliseer. U Thant gee toe aan Egipte se versoek om VN-troepe (wat 'n buffer tussen Egipte en Israel gevorm het) terug te trek. As gevolg hiervan val die Egiptiese leër Sinai in. Dit het die VN se geloofwaardigheid ernstig aangetas. Die VN het ook nouliks 'n rol in die eskalerende konflik in Indo-China gespeel.
Hy is op 25 November 1974 in New York Stad aan longkanker oorlede. Sy liggaam is na Rangoen teruggevlieg, waar dit sonder seremonie of eerbetoon begrawe sou word. Duisende daag egter by sy begrafnis op, en studente kaap sy kis voordat hy ter ruste gelê kon word. Die studente het hom toe op die voormalige terrein van die Rangoon Universiteit se Studente Unie, wat in 1962 deur die land se president met dinamiet opgeblaas is, ter ruste gelê en 'n mausoleum vir hom gebou. Soldate bestorm die betogende studente op 11 Desember en neem die kis terug, waarna dit aan die voet van die Shwedagon Pagoda-tempel begrawe is.
Notwanerivier
Die Notwanerivier is 'n sytak van die Limpoporivier. Dit ontspring in Noordwes in Suid-Afrika, strek vir 'n lang ent kronkelend as die internasionale grens met Botswana, en vloei dan deur die Gaboronedam en die stad Gaborone in Botswana. Die Notwane mond uit in die Limpoporivier op die grens met Suid-Afrika.
Ontspring
Noordwes by.
Grafwegen, Nederland
Grafwegen is ’n nedersetting in die munisipaliteit Berg en Dal in die provinsie Gelderland in Nederland.
Lotsanerivier
Die Lotsanerivier is 'n sytak van die Limpoporivier in Botswana. Dit vloei in die Limpoporivier in op die grens met Suid-Afrika.
Long Tompas
Die Long Tompas is 'n geteerde bergpas in Mpumalanga, Suid-Afrika. Dit verbind Lydenburg met Sabie via die R37-hoofpad oor die Drakensberg. Die pas dra die naam van die bekende Long Tomkanonne wat die Boere teen die Britte gebruik het gedurende die Tweede Vryheidsoorlog.
Geskiedenis
Die Voortrekkers het lank die droom gehad om 'n pad na Lourenço Marques (tans bekend as Maputo) te open. Lourenço Marques was nie onder Britse beheer nie. Die Drakensberg was egter 'n groot hindernis om die droom te bewaarheid. Toe goud gevind word by Lydenburg gedurende 1873 het die togryers 'n pad na Lourenço Marques gebou (200 km ver) bekend as die 'hawepad'. Gedurende 1871 het die Transvaalse Volksraad £3 000 bewillig vir die bou van 'n pad. Die kontrak is aan Abraham Espag toegeken. Sy pad het op baie plekke die ou 'hawepad' gevolg. Espag se pad is gedurende 1874 oopgestel.
Die Long Tompas
Die bestaande pas (55.6 km lank) bereik 'n hoogte van 2 150 m by sy hoogste punt. Vanaf Sabie klim die pad met 1 000 m en daal dan 670 m na Lydenburg. Aan die Sabiekant is daar baie plantasies terwyl die Lydenburgkant maar redelik kaal is. Die pas is op 22 Julie 1953 in gebruik geneem.
James V. Kern
James V. Kern (22 September 1909 – 9 November 1966) was 'n Amerikaanse regisseur, skrywer, en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Horn Blows at Midnight (1945), Never Say Goodbye (1946), Two Tickets to Broadway (1951), en Lum and Abner Abroad (1956).
Parasiet
'n Parasiet is 'n organisme wat op of binne 'n ander organisme, die gasheer, lewe. Gewoonlik is die verhouding nadelig vir die gasheer.
Saigawa Dam (Nagano-prefektuur)
Saigawa Dam (犀川ダム) ( 犀川ダム,  Saigawa-damu) is 'n dam in Nagano Prefektuur, Japan op die Sai Rivier. Die dam is ook bekend as Swan Lake ( 白鳥湖,  Hakuchō-ko) vir die swane wat elke winter kom.
Ethelred van Wessex
Ethelred van Wessex (ca. 837 – 871) was van 866 tot met sy dood koning van Wessex en Kent. Hy was die vierde oudste seun van koning Ethelwulf en het sy broer Ethelbert opgevolg. Hy het twee seuns gehad, van wie Ethelwald die oudste was.
Ethelred kon nie die toenemende aanvalle van die Vikings keer nie. Op 4 Januarie 871 het hy ’n Deense invallende leër in die Slag van Reading verslaan, maar later in dié jaar is hy in die Slag van Merton dood.
Hy is ná sy dood as ’n heilige beskou, maar is nooit amptelik heilig verklaar nie. Hy is opgevolg deur sy broer Alfred die Grote.
Motloutserivier
Die Motloutserivier (voorheen bekend as die Macloutsi(e)rivier) in die ooste van Botswana is ‘n tak van die Limpoporivier.
Die rivier ontspring suidwes van Francistown op ‘n hoogte van nagenoeg 900m bo seespieël. Daarna loop dit suidooswaarts verby Mmadinare, Selebi-Phikwe en Bobonong, deur die Tuli-blok en sluit ongeveer 12km stroomop van Pontdrif by die Limpopo aan. Die Motloutse het ‘n bekken van twee miljoen hektaar en dit maak 4.8% van die Limpopo se opvangsgebied uit. Gewoonlik is die rivier ‘n omaramba. Dit loop slegs in baie goeie reënjare. Die Letsibogodam verskaf water vir huishoudelike en nywerheidsgebruik aan Selebi-Phikwe.
Die Makgadigadipan en die Motloutse word geskei deur ‘n baie lae waterskeiding. Vermoed word dat toe dit in vroeëre tye in die gebied meer gereën het, die pan se water oor die huidige waterskeiding gestoot het en die pan dus via die Motloutse water aan die Limpopo verskaf het.
In 1200v.C. is daar al goud langs die rivier ontgin. Ook is diamante aan die oewers gevind.
Duikboot
'n Duikboot (vroeër ook onderseeboot en onderseër) is 'n watervoertuig wat spesifiek ontwerp is om onderwater te vaar. Duikbote word gebruik om onderwaternavorsing te doen en om dieper onder die water te werk as wat mense kan duik. Sulke gebruike sluit eksplorasie in en die terugbring van voorwerpe wat gesink het. Die meeste groot vlote gebruik duikbote vir militêre doeleindes.
Die Engelsman, William Bourne het in 1580 die eerste beskrywing van 'n duikboot gepubliseer. Die eerste werkende duikboot is in 1623 ontwerp vir koning Jakobus I van Engeland deur die Hollander Cornelius Drebbel. Volgens berigte was die duikboot 'n omgekeerde roeiboot met twaalf roeiers wat langs die Teemsrivier af gevaar het. Daar is egter geen aanvaarde verduidelikings van hoe die boot werklik gewerk het nie.
Die eerste duikbote is gebruik om navorsing te doen onder die water. Daar is egter gou gesien dat duikbote geweldige voordele inhou op militêre gebied. Die eerste militêre duikboot is die Skilpad ("Turtle") genoem. Die Turtle het plek gehad vir een persoon en moes met die hand bestuur word. Die geskiedenis van duikbote is deurspek met verhale van duikbote wat gesink of verdwyn het.
Diesel-/elektriese duikbote
Die eerste duikbote is aangedryf deur 'n kombinasie van diesel en elektriese enjins. Wanneer 'n duikboot op die oppervlak van die see vaar het dit sy dieselenjin gebruik. Terselfdertyd het die dieselenjin dan 'n stel batterye gelaai. Wanneer die duikboot terug onder die water gaan is die dieselenjin afgeskakel en die elektriese motor aangeskakel.
Die duikboot se vermoë om lank onderwater te bly is beperk deur twee faktore: die kapasiteit van die batterye en die hoeveelheid suurstof beskikbaar in die duikboot. In beide gevalle moes die duikboot na die oppervlaktterugkeeryg sodra een van die faktore krits min k raak. Sodra die dieselenjin aangeskakel is, het dit ook suurstof in die duikboot ingesuig.
Duikbote se spoed tydens die Tweede Wêreldoorlog op die oppervlakte was ongeveer 18 knope en onderwater sowat 7 knope. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Duitsers spesiale voorraadskepe gehad wat die Duitse duikbote van voorrade (voedsel, brandstof en torpedo's) voorsien het in die middel van die oseaan. Sodoende kon duikbote langer operasioneel bly.
Kernaangedrewe duikbote
Die eerste kernaangedrewe duikboot was die Amerikaanse Nautilus wat op 21 Januarie 1954 te water gelaat is. Die Nautilus was toegerus met 'n hoëdruk waterverkoelde kernreaktor. Die volgende kernaangedrewe duikboot was die Seawolf wat in 1957 te water gelaat is, en toegerus was met 'n vloeibare natrium verkoelbare reaktor. Dit was egter nie 'n groot sukses nie en is twee jaar later ook met 'n hoëdrukwaterverkoelde reaktor toegerus. Die Seawolf het egter 'n rekord opgestel deurdat dit vir sestig dae aaneen onderwater was en het in dié tyd 13 000 seemyl afgelê.
Gedurende 1960 het die Amerikaanse kernaangedrewe duikboot Triton van amper 8 000 ton verplasing (onder die water en amper twee keer so groot as die Nautilus en Seawolf) die rekord verbeter toe dit 41 500 seemyl onderwater afgelê het en in die proses om die wêreld gevaar het. Dit het 60 dae en 21 uur geneem om die tog te voltooi.
Die kernduikboot se vermoë om onderwater te bly hang net van een faktor af: die uithouvermoë van die bemanning, dit wil sê hoe lank hulle voedsel hou en hul uithouvermoë in so 'n beperkte omgewing. Die duikboot het toerusting wat die lug suiwer hou.
Die volgende groot stap in kernaangedrewe duikbote was die traandruppelontwerp; die duikboot se voorkoms was meer spoelvormig soos dié van 'n vis en is spesifiek gebaseer op die voorkoms van die walvis. Die USS Albacore was 'n eksperimentele duikboot wat met dié vorm ontwerp is. Die Albacore was dieselaangedrewe maar het aanleiding gegee tot die Skipjack-klas duikbote. Alhoewel die hantering van die duikboot op die oppervlakte baie moeiliker was, kon die duikboot 'n groter spoed van sowat 33 knope onderwater handhaaf. Die vinnigste wat 'n tradisionele diesel-/elektriese duikboot in die 1950's onderwater kon vaar was 16 knope. Vandag word alle duikbote met die spoelvorm ontwerp.
Ongelukke van kernaangedrewe duikbote
Die ontwikkeling van kernaangedrewe duikbote het egter ook sy kwota ongelukke opgelewer.
Kernduikbootontwikkeling in ander lande
Met die beskikbaarheid van twee kernkragaangedrewe duikbote gedurende die 1950's het Amerika 'n groot strategiese voordeel gehad. Die duikbote kon onder die Noordpool deurvaar en onder die yspak skuil en het selfs by die pool deur die ys gebreek.
Frankryk het eers in 1969 oor 'n kernaangedrewe duikboot beskik toe die Le Redoutable met toetsvaarte begin het.
Wapenstelsels in duikbote
Tradisioneel is duikbote toegerus met torpedo's en enkele ligte kanonne en masjiengewere. Na afloop van die Tweede Wêreldoorlog het die groot militêre moondhede hulself toegerus met interkontinentale ballistiese missiele ( ICBM) wat op land gebaseer en met kernplofkoppe toegerus was. Amerika het op daardie stadium ook voortdurend strategiese bomwerpers in die lug gehad wat kernwapens gedra het.
Die Amerikaners was onseker oor die betroubaarheid van die stelsel en het beplan om hulle Jupitermissiele op die duikbote aan te bring. Uiteindelik het hulle die Polaris A.1 missiel ontwerp wat uit duikbote gelanseer kon word terwyl hulle onderwater is. Die eerste duikboot (die voormalige Scorpion word USS George Washington na die ombouing) het sestien sulke missiele gedra. Die latere Polaris A.3 missiel se reikafstand is 2 500 myl.
Wetenskaplike navorsing
Duikbote word gebruik om navorsing te doen en die oseane te bestudeer aangesien die mens nie op sy eie so diep kan duik nie. Op 23 Januarie 1960 het die Trieste, met Lt. Don Walsh en Jacques Piccard aan boord, die bodem van die Mariana-trog bereik, sowat 35 800 voet diep.
Die onderwatervaartuig Geo is gebruik om selakante te bestudeer naby die Comore gedurende Januarie 1987.
Lugversorging
Alhoewel duikbote ontwikkel word as vaartuie wat grootliks onder die wateroppervlak opereer, word daar verwag dat dit net so funksioneel as oppervlakvaartuie sal wees. Onder die wateroppervlak kan 'n duikboot egter geen lug van binne die romp met die skoon lug bo die see verwissel nie, en is gevolglik aangewese op die instandhouding van 'n kunsmatige atmosfeer. Aangesien daar verder verwag word dat die vaartuig vir lang tye ondergedompel sal bly, bied dit uitdagings vir die skep van 'n gesonde en gerieflike leefruimte vir die bemanning. Lugdruk en lugsamestelling word deurlopend gemonitor en beheer, en twee van die belangrikste parameters is CO2- en O2-vlakke. CO2-vlakke moet naamlik nie te hoog styg nie, en O2-vlakke moet weer nie te laag daal nie. Dit is moontlik om atmosferiese druk en die suurstof-, stikstof- en koolsuurgasverhouding dieselde as bo die wateroppervlak te hou. Om 'n brand aanboord te voorkom of te onderdruk, kan die druk binne die romp egter met 10% verhoog word, terwyl die parsiële druk van suurstof op 'n minimum van 140 mmHg gehou word. Asemhaling word geensins hierdeur beïnvloed nie, en enige vuur sal hoogstens smeul en maklik geblus kan word.
Duikbote in Suid-Afrika
Die Suid-Afrikaanse Vloot het gedurende die vroeë sewentigerjare hulle eerste drie Daphné-klas duikbote van Frankryk gekoop met diesel/elektriese aandrywing. Die duikbote was: Al drie die duikbote is uit diens gestel.
Die volgende duikbote is later aangekoop:
Paralelapia nipponica
Paralelapia nipponica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Skilder (sterrebeeld)
Die Skilder (Latyn: Pictor) is ’n klein, dowwe sterrebeeld in die suidelike hemelruim langs die Groot Magellaanse Wolk. Hoewel sy naam Skilder is, stel dit eintlik ’n skilder se esel voor – die oorspronklike Latynse naam was Equuleus Pictoris en is later verkort. Dit is in die 17de eeu uitgedink deur die sterrekundige Nicolas-Louis de Lacaille.
Ruimtevoorwerpe
Die Skilder het in onlangse jare aandag getrek vanweë sy tweede helderste ster, Beta Pictoris (β Pic), wat 63,4 ligjare van die Aarde af is en deur ’n ongewone, koolstofryke stofskyf omring is.
Kapteyn se Ster, ’n rooi dwergster 12,78 ligjare van hier, is die naaste bekende ster met ’n halo.
NGC 1705 is ’n onreëlmatige dwergsterrestelsel 17 miljoen ligjare van die Aarde af. Dit is een van die aktiefste stervormende sterrestelsels in die nabygeleë heelal, ondanks die feit dat hy sy hoogtepunt van stervorming sowat 30 miljoen jaar gelede bereik het.
Paraleucilla crosslandi
Paraleucilla crosslandi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Paraleucilla en tot die familie Amphoriscidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1909 deur Row.
1. SV Sleeswyk 06
1. SV Sleeswyk 06 is 'n sportklub uit Sleeswyk in die deelstaat Sleeswyk-Holstein in Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir onder meer pluimbal, boks, gewigstoot, handbal, judo en wandel.
Die klub is op 4 Februarie 1906 gestig as 1.Schleswiger FV. In 1907 het FC Normannia Schleswig by die klub aangesluit en op 3 Januarie 1929 is die klub herdoop na ''1. Schleswiger SV 06''. Op 27 Junie 1938 het VfR Schleswig by die klub aangesluit, maar na die Tweede Wêreldoorlog weer weggebreek.
Die klub het in 1937 onsuksesvol aan die uitspeelwedstryde om promosie na die Gauliga Nordmark op die hoogste vlak deelgeneem.
Farrar, Straus en Giroux
duimnael|regs Farrar, Straus en Giroux (FSG) is 'n Amerikaanse uitgewersmaatskappy wat in 1946 gestig is deur Roger W. Straus jr. en John C. Farrar. FSG is bekend vir die publisering van literêre werke. Die maatskappy se outeurs het al verskeie toekennings en pryse gewen, insluitende die Pulitzerprys, Nasionale Boekprys en Nobelprys. Die uitgewer is tans 'n afdeling van Macmillan Uitgewers, wat op sy beurt deel van die Duitse uitgewerskonglomeraat Holtzbrinck publiseringsgroep is.
Festival International de la Bande Dessinée d'Angoulême
Die Festival International de la Bande Dessinée d'Angoulême ("Internasionale Strokiesprentfees van Angoulême") is die beduidendste Europese strokiesprentfees wat sedert 1974 jaarliks in Januarie in die Wes-Franse stad Angoulême gehou word.
Die fees van die jaar 2009, wat op 29 Januarie geopen is, het met sy uitstalling oor Suid-Afrikaanse strokiesprente ook Afrikaanse bydraes tot hierdie genre soos Conrad Botes en Anton Kannemeyer se Bitterkomix aan die internasionale publiek bekend gestel.
Sedert 1974 ken deskundige beoordelaars 'n reeks toekennings in verskillende kategorieë aan strokiesprent-tekenaars toe. Die eerste wenners was onder meer Christian Godard, Victor de la Fuente en Roy Thomas. Met die "Groot Prys van die Stad Angoulême" of Grand Prix de la Ville d'Angoulême word tekenaars vir hul lewenswerk of hul buitengewone betekenis in die geskiedkundige ontwikkeling van die strokiesprent vereer.
Ocean View, Kaapstad
Ocean View is 'n kleurlingvoorstad in Kaapstad. Volgens die 2011-sensus het Ocean View 'n bevolking van 13 569 gehad.
Amstelland
Amstelland is die gebied langs die rivier die Amstel (Na Aeme-stelle, 'n oud-Nederlandse woord vir "waterachtig gebied") 'n gekanaliseerde rivier in die suide van Noord-Holland.
Geskiedenis
In die Middeleeue word die gebied deel van die kultuurstelsel. Die oudste nedersetting is die huidige dorp Ouderkerk aan de Amstel wat uit die 11de eeu dateer.
Met die verloop van tyd begin die bevolking vanaf die rivier veen uit te grawe: die afgesteekte grond is tot turf verwerk en as brandstof gebruik. Die veenwerkersgehug Amstelveen het waarskynlik in die veengebied ten weste van Ouderkerk in ongeveer die begin van die dertiende eeu so ontstaan.
Deur die aanleg van 'n dam in die monding van die rivier ontwikkel daar in die noordelike deel van Nieuwer-Amstel die vissersdorpie "Amstelredam", wat in ongeveer 1300 stadsregte verwerf. Die gehug groei tot die stadjie Amsteldam, wat as gevolg van die ligging daarvan aan die Suidersee algaande belangriker word.
Die gebied Amstel word verdeel in Ouder-Amstel (regteroewer) en Nieuwer-Amstel (linkeroewer). Amsterdam breek later weg om 'n selfstandige stad te word. Uit hierdie klein nedersetting groei die groot stad wat deur die loop die eeue die hele omgewing sou domineer.
Ten tye van die Koninkryk Holland was Amstelland die naam van 'n departement.
In 1896 en 1921 is dele van Nieuwer Amstel deur die gemeente Amsterdam geannekseer en langs die oewers van die Amstel het woonbuurte verskyn (onder andere die Rivierenbuurt). Ten suid van die Utrechtsebrug het die gebied langs die rivier grotendeels vry van bebouing gebly. Dit vorm nou een van die groen wïe (scheggen) van Amsterdam.
Groengebied Amstelland is 'n organisasie wat die landelike gebied by Amstelveen en Ouderkerk beheer.
Julio San Emeterio
Julio San Emeterio (31 Maart 1930 – 28 April 2010) was 'n Spaanse professionele renfietsryer. Hy het deelgeneem in vyf uitgawes van die Tour de France.
Gortel
Gortel is ’n nedersetting in die munisipaliteit Epe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Chloroplas
'n Chloroplas is 'n organel wat in fotosinterende plante voorkom. Fotosintese vind in die organel plaas om glukose aan die plant verskaf. Dis die chloroplas wat verantwoordelik is vir die groen kleur van plante. Chloroplaste is die setel van fotosintese en bevat die groen pigment, chlorofil, en ander pigmente en komponente wat betrokke is by die vaslegging van ligenergie en die omskakeling daarvan na bruikbare chemiese energie. Tydens fotosintese word koolsuurgas uit die atmosfeer in die chloroplas geassimileer en omgeskakel na koolhidrate m.b.v. die produkte van ligvaslegging. Hierdie koolhidrate word gebruik in die res van die selmetabolisme. Binne-in die chloroplas kom ŉ komplekse lamellêre membraansisteem, bekend as die tilakoïedsisteem, voor. Op sommige plekke is die tilakoïed lamellas op mekaar gestapel om granums te vorm. Die tilakoïedmembrane bevat die komponente wat benodig word om ligenergie te oes. Die chloroplas matriks, of stroma, bevat die ensiem ribulose-1,5-bisfosfaatkarboksilase/oksigenase (RuBisCo) wat betrokke is by die vaslegging van koolsuurgas.
Sigismund III Wasa
Sigismund III Wasa (Pools Zygmunt III Waza, Litaus Zigmantas Vaza, Sweeds Sigismund Vasa; * 20 Junie 1566 in die Gripsholm-kasteel te Mariefred in Swede; † 30 April 1632 in Warskou, Pole) was vanaf 1587 as koning van die Koninkryk Pole en as grootvors van die Grootvorstedom Litaue die verkose staatshoof van Pole-Litaue, vanaf 1592 tot en met sy afsetting deur die Sweedse Ryksdag van State in 1599 erfkoning van Swede en vanaf 1599 tot en met sy afsterwe in 1632 titulêre koning van Swede.
Sigismund III is as die seun van koning Johan III van Swede en Katharina Jagiellonka, die suster van die Poolse koning Sigismund II Augustus, gebore. Hy was sodoende sowel 'n lid van die Huis van Wasa asook die Jagiëllone-dinastie.
Koninklike titulatuur
Titulatuur in Latyn: „Sigismundus Tertius Dei gratia rex Poloniæ, magnus dux Lithuaniæ, Russiæ, Prussiæ, Masoviæ, Samogitiæ, Livoniæque, necnon Suecorum, Gothorum Vandalorumque hæreditarius rex.“
The Copenhagen Post
The Copenhagen Post is ’n weekblad wat Deense nuus in Engels beide nasionaal en internasionaal aanbied; dit is die enigste Engelstalige koerant wat in Denemarke uitgegee word. Dit is in November 1997 deur San Shepherd gestig en het ’n weeklikse sirkulasie van tussen 12 000 en 15 000. Die huidige hoofredakteur is Kevin McGwin.
Sigismund III Wasa
Koninklike titulatuur
Afrikaanse vertaling: „Sigismund, deur die genade van God koning van Pole, grootvors van Litaue, Roes, Pruise, Masowië, Samogitië, Lyfland, eweso erfkoning van die Swede, Gote en Vandale.“
The Copenhagen Post
Geskiedenis
Hoewel die weekblad in 1997 gestig is, het die gedrukte weergawe van The Copenhagen Post eers in Februarie 1998 die lig gesien. Sedert 2000 is The Copenhagen Post deur Ejvind Sandal uitgegee. In 2002 het Jesper Nymark as Hoofuitvoerende Beampte ingetree.
Inhoud
The Copenhagen Post is geskoei rondom die redaksionele samewerking met nasionale nuusdiens Ritzaus Bureau en die dagblad Jyllands-Posten, sowel as om daaglikse nuus in Engels aan die Deense Ministerie van Buitelandse Sake, die Europese Kommissie en Jyllands-Posten te lewer.
Die inhoud sal kenmerkend politiek, sakenuus, opvoeding, finansies en algemene nuus insluit. Weekliks sluit die koerant ’n omvattende In & Out vermaaklikheidsgids in, wat in Mei 1998 deur Thomas Dalvang Fleurquin (Gidsredakteur 1998-2008) op die been gebring is.
Behalwe dat die weekblad bestel kan word, kan The Copenhagen Post ook by koerant-afsetpunte gekoop word of gratis by sekere punte soos die Kopenhaagse Lughawe verkry word. Intekenaars van gedrukte kopieë kan ook ’n wagwoordbeskermde PDF-kopie van die koerant op hul webwerf aflaai.
Nuusargief
The Copenhagen Post-webwerf is in die lente van 1998 aanlyn gebring tydens ’n kort landswye staking wat die druk van ’n koerant onmoontlik gemaak het. Die argief bied 'n leser die geleentheid om al die artikels wat vir die koerant geskryf was, te lees– ongeag of dit in die gedrukte uitgawe verskyn het of nie. Dit maak www.cphpost.dk die grootste Engelstalige databasis ter wêreld wat onlangse Deense nuus en gebeurtenisse betref.
John Kerr (akteur)
John Kerr (15 November 1931 – 2 Februarie 2013) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Tea and Sympathy (1956), South Pacific (1958), en Pit and the Pendulum (1961), en in die televisiereeks The Streets of San Francisco (1972).