cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Sisiliaanse Mafia
Moderne Mafia in Italië
In Oktober 2017 is lede van die Renzvillo-misdaadfamilie en twee militêre polisiemanne in hegtenis geneem vir hul betrokkenheid by die dwelmhandel en grootskaalse afpersing. Altesaam 37 mens is in hegtenis geneem en meer as 600 offisiere ontslaan. Die polisie het beslag gelê op eiendomme en goedere van €11 miljoen.
Op 1 Februarie 2018 is 31 mense in hegtenis geneem wat bande met ’n misdaadfamilie in Palermo gehad het. Hulle is aangekla van geldwassery, bedrog en dwelmsmokkelary. Benedetto Bacchi het na bewering meer as 700 wedkantore dwarsoor Italië gehad en sowat €1 miljoen per maand verdien deur ’n aanlyn dobbeloperateur te gebruik wat in Malta geregistreer is; sy lisensie is teruggetrek. Hy het volgens aanklaers ’n boumaatskappy en ’n villa wat voorheen aan ’n sokkerspeler behoort het, met sy winste aangeskaf. Hy het glo ook oorweeg om ’n nuuspublikasie oor te neem.
Samestelling
Cosa Nostra is nie ’n enekele organisasie nie, maar eerder ’n losse konfederasie van sowat honderd groepe wat bekend is as "families", "clans" of "cosche" (enkelvoud "cosca"). (Ondanks die naam is lede gewoonlik nie bloedfamilie van mekaar nie.) Elk van hierdie clans maak aanspraak op die oorheersing van ’n dorp, buurt of stad, hoewel hulle dit nooit ten volle beheer nie.
Hiërargie van die clan
In 1984 het die Mafia-informant Tommaso Buscetta aan aanklaers die struktuur van ’n tipiese clan verduidelik. ’n Clan word gelei deur ’n baas (capofamiglia of rappresentante), wat bygestaan word deur ’n onderbaas (capo bastone of sotto capo) en onder toesig is van een of meer raadgewers (consigliere). Onder sy bevel is groepe (decina) van sowat 10 soldate (soldati, operai of picciotti). Elke decina word gelei deur ’n soldateleier (capodecina).
Die struktuur van ’n clan kan wissel. Ondanks die naam decina is daar nie altyd 10 soldate nie; dit kan enigiets van 5 tot 30 wees. Sommige klein clans het nie eens decinas en capodecinas nie, en selfs in groot clans kan sekere soldate direk aan die baas verantwoording moet doen.
Die baas van ’n clan word gewoonlik deur die gewone soldate gekies (hoewel geweldddaige opvolgings voorkom). Vanweë die beskeie grootte van die meeste Sisiliaanse clans is die baas in noue kontak met alle lede en kry hy nie veel in terme van voorregte of toekennings soos in groter organisasies soos dié van New York nie. Sy termyn is gewoonlik ook kort; verkiesings is jaarliks en hy kan selfs vroeër afgesit word weens wangedrag of onbevoegdheid.
Die onderbaas is tweede in bevel. Dit is soms ’n familielid, soos ’n seun, wat sal oorneem as die baas siek is, sterf of in hegtenis geneem word.
Die consigliere ("raadgewer") van die clan word ook jaarliks gekies. Een van sy pligte is om ’n ogie te hou oor die handelinge van die baas en sy onmiddellike ondergeskiktes, veral in finansiële sake. Hy dien ook as ’n onpartydige raadgewer vir die baas en bemiddelaar in interne dispute. Om sy rol te kan vervul moet die consigliere onpartydig wees en geen botsende belange of ambisie hê nie.
Lidmaatskap
Net Sisiliaanse mans mag lid word van Cosa Nostra. ’n Kandidaat mag nie ’n familielid wees van ’n wetstoepasser soos ’n polisieman of regter of noue bande met so ’n persoon hê nie. Daar is geen streng ouderdomsperk nie; seuns van net 16 het al aangesluit. ’n Voornemende mafioso word versigtig getoets vir gehoorsaamheid, diskresie, moed, roekeloosheid en ’n vermoë om te spioeneer. Daar word amper altyd van hom verwag om ’n moord te pleeg as sy finale toets, al beplan hy nie om ’n sluipmoordenaar te word nie. Die moord is om sy opregtheid te toets (byvoorbeeld dat hy nie ’n polisieman is nie) en om hom tot stilswye te dwing (want hy kan nie die omertà verbreek sonder om self van moord aangekla te word nie).
Om ’n Mafialid te wees is aanloklik vir baie straatmisdadigers. Mafiosi kry groot respek, want almal weet om ’n mafioso te na te kom beteken die risiko van dodelike wraak van hom of sy kollegas. Mafiosi kan makliker misdaad pleeg, ooreenkomste aangaan en voorregte eis. ’n Volle lid het ook groter vryheid om aan sekere soorte misdaad deel te neem wat die Mafia beheer (veral beskerming met geweld).
Tradisioneel kan net mans lid word, maar in onlangs tye was daar berigte van vroue wat die verantwoordelikhede van Mafiafamilielede oorgeneem het nadat hulle in hegtenis geneem is.
Ondanks die naam "families" is lede gewoonlik nie bloedverwante nie; die Mafia het eintlik reëls om nepotisme te verhoed. Lidmaatskap en rang in die Mafia is nie oorerflik nie. Die meeste base is nie aan hul voorgangers verwant nie. Mafiosi stel egter dikwels hul seuns aan die bedryf voor. Dis vir die seuns makliker om lid te word; hulle dra die pa se goedkeuring weg en is vertroud met die tradisies en vereistes van Cosa Nostra.
Kommissies
Sedert die 1950's het die Mafia verskeie kommissies wat dispute oplos en samwewerking tussen clans bevorder. Elke provinsie in Sisilië het sy eie kommissie. Clans word in distrikte (mandamenti) van drie of vier georganiseer. Elke distrik kies ’n verteenwoordiger (capo mandamento) vir sy provinsiale kommissie. Die kommissies dien nie as ’n sentrale beheerliggaam vir die Mafia nie. Hul gesag is beperk en clans is outonoom en onafhanklik.
Die kommissies hanteer ook opvolgingskwessies. As ’n baas sterf of aftree, neem sy clan se reputasie gewoonlik af. Dit kan veroorsaak dat kliënte ’n ander clan se beskerming opsoek. Hierdie clans kan baie meer status en mag kry in verhouding tot hul teenstanders en dit kan moontlik die gebied destabiliseer en tot oorlog lei. Die kommissie kan kies om die clan se gebied en lede op te deel onder sy bure. Die kommissie het ook die mag om ’n tussentydse baas aan te stel totdat ’n nuwe baas gekies word.
Inisiasieseremonie
Ná sy arres het die mafioso Giovanni Brusca die seremonie beskryf waartydens hy ’n volle lid van die Cosa Nostra geword het. Hy is in 1976 genooi na ’n "banket" op die platteland. Hy is na ’n vertrek geneem waar verskeie mafiosi om ’n tafel gesit het. Op die tafel was ’n pistool, dolk en ’n stuk papier met die afbeelding van ’n heilige. Hulle het hom uitgevra oor sy gesindheid en sy mening oor misdaad en moord (al het hy al ’n geskiedenis van dié dade gehad). Daarna het Salvatore Riina, destyds die magtigste baas in Cosa Nostra, Brusca se vinger met ’n naald geprik. Brusca het sy bloed aan die foto van die heilige afgevee terwyl hy dit in sy hande gehou het. Riina het dit aan die brand gesteek en terwyl Brusca die foto tussen sy hande rondgegooi het om te keer dat hy brand, het Riina gesê: "As jy Cosa Nostra verraai, sal jou vlees brand soos hierdie heilige."
Voorstellings
Daar is altyd die risiko dat buitestanders en polisiemanne kan voorgee hulle is ’n mafioso om die organisasie te infiltreer. Om te verhoed dat dit gebeur, mag ’n mafioso ’n ander een nie nader tensy hy hom persoonlik ken nie, al ken hy die ander een deur sy reputasie. As hy ’n verhouding met iemand wil opbou, moet hy ’n derde mafioso wat hulle albei persoonlik ken, vra om hulle aan mekaar voor te stel op ’n ontmoeting waar al drie fisiek teenwoordig is. Die tussenganger kan dan bevestig dat nie een van die ander twee ’n indringer is nie.
Hierdie tradisie word nougeset gevolg, al klink dit soms absurd. Toe die mafioso Indelicato Amedeo byvoorbeeld na Sisilië terugkeer nadat hy in die 1950's in Amerika tot die Mafia toegelaat is, kon hy nie sy eie pa, ook ’n mafioso, van sy lidmaatskap vertel nie; hy moes wag dat ’n ander mafioso van Amerika wat van sy toelating geweet het, na Sisilië kom om die seun aan die pa "voor te stel".
Etiket
Mafiosi van gelyke status noem mekaar soms compare, terwyl ondergeskiktes hul seniors padrino noem. Compare beteken "kameraad" en padrino "peetpa" (Engels: godfather).
Tien gebooie
In November 2007 het die Sisiliaanse polisie berig dat hulle ’n lys met "tien gebooie" in die wegkruipplek van Mafiabaas Salvatore Lo Piccolo ontdek het. Hulle het vermoed dit is ’n kode vir hoe om ’n goeie, gerespekteerde en eervolle mafioso te wees.
Omertà
In ’n mate dwing mafiosi ook omertà aan die algemene publiek op. Daar word van mense wat hul beskerming koop of ander transaksies met hulle aangaan, verwag om diskreet te wees, of hulle kan vermoor word. Die intimidasie van getuies is ook algemeen.
Beskerming
Kenners soos Diego Gambetta en Leopold Franchetti noem die Mafia ’n "kartel van privaat beskermingsfirmas". Die hoofbedrywigheid van die Mafia is om beskerming te bied en vertroue te waarborg op gebiede van die Sisiliaanse ekonomie waar die polisie en howe nie kan nie. Die Mafia tree as bemiddelaar op in dispute tussen misdadigers, organiseer en hou ’n oog oor onwettige saketransaksies en beskerm sakelui en misdadigers teen diefstal, bedrog en vandale. Hierdie aspek van die Mafia word dikwels in die media geïgnoreer, want anders as dwelmhandel en afpersing word die polisie nie daarvan verwittig nie.
In een van sy boeke illustreer Gambetta hierdie begrip met die scenario van ’n vleisverskaffer wat vleis aan ’n supermark wil verkoop sonder om verkoopbelasting te betaal. Omdat dit eintlik ’n swartmarktransaksie is, kan die partye hulle nie op die polisie of howe beroep as een die ander bedrieg nie. Die verskaffer kan verrottende vleis verskaf en die supermark kan weier om te betaal. Die vrees om bedrieg te word sonder om iets daaraan te kan doen, kan die twee partye keer om ’n lonende transaksie aan te gaan. Om mekaar se eerlikheid te verseker kan die twee partye die plaaslike Mafiafamilie vra om toesig oor die transaksie te hou. In ruil vir ’n kommissie dreig die mafioso beide die verkoper en die koper dat as enigeen die ander probeer verkul, die bedrieër kan verwag om aangerand te word of dat sy besigheid gevandaliseer sal word. Die Mafia se reputasie vir gewelddadigheid, onpartydigheid en betroubaarheid is so groot dat nie een van die partye dit sal oorweeg om die ander te verkul nie.
Die Mafia se beskerming is nie beperk tot onwettige bedrywighede nie. Winkeleienaars betaal die Mafia dikwels om hulle teen diewe te beskerm. As ’n eienaar ’n beskermingskontrak met ’n mafioso aangaan, sal die mafioso dit algemeen bekend maak dat as enige dief so dom sal wees om sy kliënt se winkel te beroof, hy die dief sal opspoor, hom aanrand en indien moontlik die gesteelde goed probeer terugkry (mafiosi ken al die handelaars in gesteelde goedere in hul gebied).
Mafiosi het oor die jare ’n groot verskeidenheid kliënte beskerm: plantasie-, winkel- en grondeienaars, politici, dwelmhandelaars, ens. Hoewel sommige mense omgepraat word om beskerming te koop en ander nie werklik die beskerming kry waarvoor hulle betaal het nie, is daar oor die algemeen baie kliënte wat die Mafia se beskerming opsoek en baat daarby vind. Dit is een van die hoofredes hoekom die Mafia meer as ’n eeu lank die regering se pogings om dit te vernietig, weerstaan het: Die mense wat dié soort beskerming wil hê, beskerm weer die Mafia teen die owerhede. As iemand deur die Mafia beskerm word, wil hy nie hê sy mafioso moet in hegtenis geneem word nie.
Die Sisiliaanse Mafia kos die Sisiliaanse ekonomie na raming meer as €10 miljard per jaar met hul beskermingstransaksies. Rofweg 70 persent van Sisiliaanse besighede betaal beskermingsgeld aan Cosa Nostra. Maandelikse betalings kan wissel tussen €200 vir ’n klein winkel of kroeg tot €5 000 vir ’n supermark.
In Sisilië is beskermingsgeld bekend as pizzo. Mafiosi vra soms gunste in plaas van geld, soos hulp in die pleeg van ’n misdaad.
Beskerming teen diefstal
Beskerming teen diefstal is een van die dienste wat die Mafia aan betalende "kliënte" verskaf. Mafiosi self word gewoonlik verbied om te steel (hoewel hulle in die praktyk net verbied word om te steel van enigiemand wat bande met die Mafia het). In plaas daarvan maak mafiosi seker hulle ken al die diewe en handelaars in gesteelde goedere in hul gebied. As ’n beskermde besigheid beroof word, sal die clan dié kontakte gebruik om die gesteelde goedere op te spoor en die diewe te straf, gewoonlik deur hulle aan te rand.
Omdat diewe se spoor na die gebied van ander clans kan lei, sal clans dikwels saamwerk om inligting te verskaf of die verkoop van die buit te keer as hulle kan.
Beskerming teen mededinging
Mafiosi beskerm soms sakelui teen mededinging deur hul mededingers met geweld te dreig. As twee sakelui om ’n regeringskontrak meeding, kan die beskermde kliënt sy Mafiavriende vra om sy mededinger te intimideer sodat hy nie tender nie. In nog ’n voorbeeld kan ’n mafioso wat namens ’n koffieverskaffer optree, druk op plaaslike koffiekroeë uitoefen om net sy kliënt se koffie te verkoop.
Die belangrikste manier waarop die Mafia ’n demper op mededinging plaas, is die toesig oor en afdwinging van geheime samewerking tussen sakelui. Dit gebeur gewoonlik in besighede waar geheime samewerking beide wenslik is (onelastiese aanvraag, ’n gebrek aan produkdifferensiasie, ens.) en moeilik om te bewerkstellig (talle mededingers, ’n lae toetredeversperring).
Kliënteverhoudings
Mafiosi nader potensiële kliënte op ’n aggressiewe maar vriendelike manier, soos ’n deurverkoper. Hulle kan selfs ’n paar gratis gunste aanbied om die kliënte te lok. As hul aanbod verwerp word, kan mafiosi hulle soms probeer oorreed deur hul eiendom te vandaliseer of op ander maniere lastig te val. Aanrandings is seldsaam; kliënte word soms vermoor as hulle nie by ’n ooreenkoms hou nie of met die polisie praat, maar nie net deur beskerming te weier nie.
In baie gevalle verkies Mafiabase om ’n langtermynverhouding aan te knoop eerder as ’n eenmalige kontrak te sluit. Die baas kan dan openlik verklaar die kliënt is onder sy voltydse beskerming (sy "vriend" in Sisiliaanse spraakgebruik). Dit laat min verwarring oor wie beskerm word en wie nie, sodat diewe en ander misdadigers afgeskrik word.
Mafiosi raak gewoonlik nie betrokke by die bestuur van die besighede wat hulle beskerm of waar hulle as bemiddelaar optree nie. ’n Gebrek aan vermoë is ’n algemene rede, maar meestal is dit om hulle te weerhou van enige belange wat met hul rol as beskermer of bemiddelaar kan bots. Dit bring mee dat kliënte hulle meer vertrou, want hulle hoef nie bang te wees hul besigheid sal oorgeneem word nie.
Beskermingsgebiede
’n Beskermer kan nie mededinging met ’n ander beskermer in sy invloedsfeer toelaat nie. As ’n dispuut ontstaan tussen twee kliënte van verskillende beskermers, moet die twee beskermers dit uitbaklei om die dispuut vir een van die partye te wen. Die uiteinde van sulke gevegte kan onvoorspelbaar (en soms bloedig) wees, en dalk kan nie een van die beskermers vir sy kliënt ’n oorwinning verseker nie. Dit kan hul beskerming onbetroubaar en waardeloos maak. Hul kliënte kan hulle dan verwerp en die dispuut op ’n ander manier oplos, en hul reputasie kan geskaad word. Om dit te voorkom onderhandel Mafiafamilies oor gebiede waarin hulle die monopolie het om geweld te pleeg om dispute op te los. Dit geskied nie altyd vreedsaam nie, en dispute oor beskermingsgebiede is die oorsaak van die meeste Mafiaoorloë.
Ander aktiwiteite
Mafiosi bied beskerming aan en belê in smokkelbendes. Smokkeltransaksies vereis groot beleggings (goedere, bote, bemanning, ens.), maar min mense sal hul geld aan misdaadbendes toevertrou. Dit is mafiosi wat die nodige geld van beleggers insamel en seker maak alle partye tree eerlik op. Hulle maak ook seker die smokkelaars werk onder veilige omstandighede.
Die Sisiliaanse Mafia het vermoedelik ’n omset van sowat €6,5 miljard deur die beheer van openbare en privaat kontrakte. Mafiosi gebruik dreigemente van geweld en vandalisme om mededingers uit te dun en kontrakte vir hul kliënte te verseker.
Sekere soorte misdaad word deur Cosa Nostra verbied. Mafiosi word gewoonlik verbied om te steel. Ontvoering is ook gewoonlik verbode, selfs vir mense wat nie tot die Mafia behoort nie, omdat dit baie aandag trek, veral van die polisie, en die publiek vyandig maak. Hierdie reëls is al verbreek, met of sonder die toestemming van senior mafiosi.
Moord
Moorde word feitlik altyd deur Mafialede gepleeg. Dit is baie selde dat die Mafia iemand van buite kry, en sulke mense word dikwels gou daarna uitgeskakel omdat hulle ’n misbare las word. Mafiageweld word meestal teen ander Mafiafamilies gepleeg wat meeding om ’n gebied of besigheid. Geweld is meer algemeen in die Sisiliaanse as die Amerikaanse Mafia, want die families in Sisilië is kleiner en talryker, en dit skep ’n plofbaarder atmosfeer.
Reputasie
Die Mafia se mag kom van sy reputasie om geweld, veral moord, te pleeg en hul teiken kan enigiemand wees. Deur hul reputasie skrik mafiosi hul vyande en die vyande van hul kliënte af. Dit gee hulle die mag om hul kliënte te beskerm sonder om fisiek teenwoordig te wees (as byvoorbeeld wagte of lyfwagte), wat weer beteken hulle kan terselfdertyd baie kliënte beskerm.
In vergelyking met ander beroepe is die reputasie van ’n mafioso besonder waardevol, want sy hoofproduk is beskerming deur intimidasie. ’n Mafioso is óf ’n goeie óf ’n swak beskermer; daar is geen goue middeweg nie. ’n Paar mislukkings kan dus ’n mafioso se reputasie heeltemal vernietig.
Hoe angswekkender ’n mafioso se reputasie is, hoe groter is sy kans om ’n dispuut te wen sonder om hom tot geweld te wend. Dit kan selfs gebeur dat ’n mafioso wat sy middele verloor om geweld te pleeg (al sy soldate is byvoorbeeld in die tronk), steeds sy reputasie kan gebruik om te intimideer en beskerming te bied as niemand van sy swakheid weet nie en almal steeds in sy mag glo. In die rowwe wêreld van die Mafia duur sulke oëverblindery egter gewoonlik nie lank nie – sy teenstanders sal gou sy swakheid agterkom en hom uitdaag.
As ’n Mafiabaas aftree of vermoor word, verdwyn sy familie se reputasie as doeltreffende beskermers dikwels saam met hom. As sy opvolger ’n swakker reputasie het, kan kliënte vertroue in die clan verloor en na die bure oorloop. Dit veroorsaak ’n verskuiwing in die magsbalans en moontlike konflik. Idealisties gesproke sou die opvolger self ’n sterk reputasie opgebou het terwyl hy die leër na bo geklim het sodat die clan weer ’n geloofbare leier kan hê.
1997 Europese Grand Prix
Die 1997 Formule 1 Europese Grand Prix het op 26 Oktober 1997 op die Jerez-renbaan in Spanje plaasgevind. Dit is deur Mika Häkkinen in sy McLaren-Mercedes gewen.
Dysidea implexa
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Neopetrosia truncata
Die spons behoort tot die genus Neopetrosia en tot die familie Petrosiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Gereformeerde kerk Bloemfontein-Suidheuwels
duimnael|regs|170px|Dr. Petrus Paulus Kruger, leraar van 1982 tot 1991.
Die Gereformeerde kerk Bloemfontein-Suidheuwels is die sewende gemeente van die GKSA wat gestig is in die Vrystaat se hoofstad, Bloemfontein, maar nadat twee gemeentes, Bloemfontein en Bloemfontein-Oos ontbind het, is dit nou (2015) die vyfde oudste gemeente. Einde 2014 het die gemeente 294 belydende en 55 dooplidmate gehad.
In 1965 het die kerkraad van die Gereformeerde kerk Bloemfontein-Suid vergader en besluit om die wyke suid van die spoorlyn na Kimberley af te stig. Die amptelike afstigting het dan ook op 16 Mei 1965 plaasgevind. As bruidskat kry die nuwe gemeente ’n kerkerf in die voorstad Generaal De Wet, waarop die nuwe gemeente se kerkgebou opgerig moes word.
Aan die begin is eredienste op verskeie plekke gehou voor bouwerk aan die gebou kon begin. Die projek se beplanning het op 27 Julie 1967 begin en ’n tender van R60 877 van die firma J.P.M. Moffett is aanvaar. Ds. W.J.I.M. du Plessis het die hoeksteen op 27 Mei 1968 gelê. Die jongste uitgawe van die gemeenteblad is saam met die hoeksteen ingemessel. ’n Kenmerk van dié destyds moderne gebou is sy wegstaande toring wat met die gebou verbind is. Die gemeente se vrouelidmate het aan die werk gespring en die orrel, wat teen ’n koste van R6 475, betreklik gou afbetaal.
Net nege maande nadat die hoeksteen gelê is, en wel op 1 Maart 1969 kon die kerk in gebruik geneem word tydens ’n erediens wat dr. G.C.P. van der Vyver gelei het. Ds. W.J.I.M. du Plessis eggenote, Breggie du Plessis (gebore op 9 Februarie 1928), het die hoofingang by die hoeksteen plegtig oopgesluit. Die kerkgebou het sitplek vir sowat 600 kerkgangers, wat met 200 vermeerder kan word wanneer die voudeure oopgeskuif word wat die saal en die kerk skei. Lidmate het heelwat van die items in die kerk geskenk: die galeryhorlosie, doopbakkie, knielbank voor die preekstoel, Kanselbybel en kerkbanke.
Destyds het die gemeente nog gegroei; daarom is op ’n vergadering op 17 Maart 1976 besluit om die kerk te vergroot. Die gevolg was die bou van die kerksaal wat oudl. V. du Plessis teen ’n koste van R104 000 opgerig het. Weens die hoë boukoste het die kerkraad afstigting bespreek en so het die Gereformeerde kerk Bloempark in 1979 afgestig.
Ozoroa pulcherrima
Ozoroa pulcherrima is 'n struik wat aan die familie van mango-agtiges (Anacardiaceae) behoort. Die plant is endemies aan Benin, Burkina Faso, Ethiopië, Ghana, Guinee, Ivoorkus, Kameroen, Mali, Nigerië, Senegal, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tsjad en Uganda.
Engela van Rooyen
Outobiografiese werke
Haar volwasse herinneringe word opgeneem in Seisoene. Haar huwelik met ’n predikant en die lewe as pastoriepaar en ouers word beskryf. Die seisoene van die titel is aanduidend van die wisselende aard van die ervarings en gebeurtenisse op die lewenspad. Weereens slaag sy daarin om die gebeure sonder sentimentaliteit weer te gee. "Voortreflike herinneringskuns." "'n Waardige toevoeging tot die egodokument in Afrikaans.""Boeiende, pakkende styl, skerp waarneming, deernis, humor.""Stylvolle greep op eie gesinsgeskiedenis, geplaas teen die groter universele bestel."
In Erfstories vertel sy saam met haar broer Elias van Rooyen en suster Hetta Hager, die drie oudste kinders van die familie, anekdotes oor hulle grootwordjare. Die sketse is ook ’n nalatenskap van sommige van die stories waarmee hulle groot geword het.
In die reisverhaal Om op eeue te loop, doen sy in dagboekvorm verslag van haar reis na Israel. Sy skryf ook ’n hele aantal geestelike boeke, waaronder die Lux Verbi-publikasies God se pad van Vryheid en Op pad deur Betlehem.
Jeugverhale
Meer as twintig jeugboeke verskyn van haar en etlike van hierdie boeke word vertaal en/of wyd voorgeskryf vir gebruik in skole. Die eerste boek in die Gesie van Sonsig-reeks was een jaar die beste verkoper van Tafelberg.
Kaboep en Koer verskyn aanvanklik as vervolgverhaal in die tydskrif Sarie en speel tydens die Tweede Wêreldoorlog af. In Tjarie kom huis toe word Tjaart in ’n oorstroming meegesleur en moet probeer oorleef op ’n verlate eiland, wat nuwe perspektiewe vir hom open.
In Jat kry vlerke is Jat op soek na sy werklike pa, omdat hy nie die omstandighede waarin hy lewe kan hanteer nie. Hulle is arm en hy is wat verstandelike vermoëns betref sy ouers ver voor. Hierdie boek word gereeld voorgeskryf, veral vir tweedetaalonderrig.
Middelmannetjie speel tydens die Eerste Vryheidsoorlog af. Reinhardt Botes is verskeur oor waar hy tuishoort, want hy is Reinhardt vir die Boere, Hardy vir sy Engelse familie en hy het ook ’n naam by die swart mense, naamlik Lethola. Hierdie roman illustreer hoe alle mense in ’n oorlog ly.
Koenie se ontdekking speel af op die delwerye in die sewentigerjare van die negentiende eeu. Die dertienjarige Koenie loop van sy pleegouers weg om sy geluk by die delwerye te gaan soek.
Die môreboom speel ook af op die delwerye in die negentiende eeu. Die sestienjarige Ben bly droom van die groot diamant, wat hy dan eindelik kry, maar dit bring vir hom ongeluk. Die titel verwys na die kameelboompie wat opkom waar hy in moedeloosheid die pitte neergesmyt het.
In Joepie maak plek is Joepie die twaalfjarige seun van die skoolhoof. Hy het net ’n baie ouer suster en het dus nooit geleer om met ander te deel nie. Vier nuwe kinders kom na die skool en twee bly by hulle in, wat hom afgeskeep laat voel. Hy besluit om weg te loop, maar die vier nuwelinge agtervolg hom en hulle val almal vas in ’n grot. Ook hierdie boek word dikwels voorgeskryf.
Die duiwe van Botala het die swart hoërskoolseun Frank Modiba as hoofkarakter, wat saam met sy suster Katie van Botala High oorgeplaas word na die multikulturele skool Meliora, wat “iets beters” beteken. Hier kruis hulle paaie met dié van die ryk wit seun George Smith, of Carrots, die sportheld. Die swart gesin se omstandighede en familie-atmosfeer word treffend gekontrasteer met dié van die ryk wit seun George en sy gesin. "'n Juweel van 'n jeugboek."
Vuvuzela word in 2005 bekroon met die Silwertoekenning van die Sanlam-prys vir jeuglektuur. In hierdie boek word van Afrikaans, Engels en Fanagalô gebruik gemaak om die verhaal realisties weer te gee. Senke is dertien en sy ouer broer Buthi agtien. Na hulle ma se dood begin Buti werk sodat Senke skool kan klaarmaak, terwyl hy drome droom van ’n eie steenhuis eendag. Die boek word in Pools vertaal as jeugprojek vir die Wêreldsokker.
Onder die naam Engela Linde skryf sy meer as sestig liefdesverhale, die meese daarvan oorspronklike vervolgverhale. Op hulle beurt word die verhale uitgegee in grootdruk, en daarna in 13 omnibusse onder haar skryfnaam Louisa du Toit.
Kleuterboeke en bundelbydraes
Sy skryf ook etlike boeke vir kleuters. Jan Môre en die hamer vertel van die lui Jan Môre wat onder die motivering van sy oom in die flukse Jan Hamer verander. Hierdie en ander kinderboeke word in Engels vertaal. Die boom in die boot word vir voorskryf in al die Suid-Afrikaanse tale vertaal. Van haar verhale word ook in versamelbundels opgeneem, waaronder Die pienk engeltjie in Goue fluit my storie is uit onder redaksie van Linda Rode; Aan die punt van jou arm in Keerpunt saamgestel deur Linda Rode en Jakes Gerwel en Die boom in Stories suid van die son.
Ander skryfwerk
As Engela Linde lewer sy ook werk van vakkundige aard. In Kroniek van sonde (haar gepubliseerde M-verhandeling) ondersoek sy die beelding van sonde in Anna M. Louw se bekroonde roman Kroniek van Perdepoort. Die boek word uitgegee deur die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys.
Geagte skrywer: briewe van ’n verhaleredakteur is ’n handleiding aan voornemende skrywers.
Radiodrama
Vir haar hoorspele ontvang sy verskeie pryse. In 1970 wen sy ’n prys by die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie met die historiese hoorspel Die kokerbome sal dit uitroep en in 1986 wen sy die tweede prys vir hoorspele oor die Johannesburgse Eeufees.
Omdat die wind alleen is wen in 2004 ’n tweede prys in die -Sanlam radiodramakompetisie. Hierdie radiodrama word opgeneem in die versamelbundel Droomskip en ander radiodramas en handel oor die gevolge wanneer ’n afperserfiguur die lewens van ’n “broer” en “suster” binnedring. "Multi-genre talentvolle Engela van Rooyen." "Dit herinner aan die rillerelemente van Robert Thomas se Trap for a lonely Man.
Ver viole word in 2012 uitgesaai. Die weduwee Jacoba Krantz se man is in verdagte omstandighede oorlede. Na sy dood word sy deur die gewetenlose uitbuiter en afperser Frik Bosch afgedreig omdat hy haar lappie grond wil hê vir sy sake-uitbreiding. Dan klop 'n tronkvoël aan haar deur. Wie is bang vir die goeie wolf? is ’n Paasdrama wat in 2014 uitgesaai word. Rufus Roux, besig met 'n egskeiding van sy vrou, word oorgeslaan vir die pos as hoof van die departement by die universiteit en Herman Smit word eerder aangestel. Herman was Rufus se promotor vir sy doktorstesis en is bewus van sy poging om plagiaat te pleeg en Rufus is bang dat Herman net wag vir die geleentheid om dit teen hom te gebruik. Rufus besluit om Herman se swak gesondheid teen hom te gebruik in ’n poging om hom uit die pad te kry. Tot sy verbasing vind hy uit dat Herman volkome herstel het, maar ook dat Herman uitreik na hom en sy samewerking in die departement hoog op prys sal stel. Só word Rufus dan gedwing tot selfondersoek.
Eerbewyse
By Woordfees van 2014 word haar 75e verjaarsdag en skryfwerk gevier in ’n gesprek met Danie Botha en Linda Rode, waar haar gespreksgenote om die beurt hoogtepunte in haar omvangryke oeuvre uitlig.
Dysidea pallescens
Dysidea pallescens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Liter
Die liter soos dit in 1901 gedefinieer is, sou dieselfde volume as 1,000028 hedendaagse liters opneem. Moderne metroloë skryf die verskil toe aan die foutiewe gebruik van 'n kilogramstandaard wat ongeveer 28 mg swaarder was as die internasionale kilogramprototipe.
Mathibestad
Mathibestad is 'n nedersetting in die Moretele Plaaslike Munisipaliteit, in die Bojanala-distriksmunisipaliteit op die oosgrens van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.
Nyck de Vries
Formule 1-uitslae
* Seisoen nog aan die gang.
Denimbroek
Denimbroeke is 'n baie gewilde vorm van informele drag dwarsoor die wêreld. Die broeke kom in verskeie style en kleure, alhoewel die bloudenim die algemeenste is.
Caroline, Prinses van Hannover
Opvolging
Voor 2002 het Monaco se grondwet bepaal dat net die "direkte en wettige manlike" kinders van die "laaste" regerende prins die troon mag bestyg. Op 2 April 2002 het Monaco ’n wet afgekondig waarin voorsiening gemaak word dat die troon na ’n regerende prins se broers en susters en hul kinders van albei geslagte mag gaan as hy sonder wettige kinders sterf. In Oktober 2005, toe Albert die troon bestyg, het die wet van krag geword toe dit deur Frankryk bekragtig is in ooreenstemming met die 2002-verdrag oor betrekkinge tussen dié twee lande. Sy susters en hul wettige kinders het dus nou die reg om hom op te volg.
Daar is ’n presedent in Monaco waar ’n prins sy eie buite-egtelike kind aangeneem het en dié so ’n wettige erfgenaam gemaak het, soos die geval was met Caroline se ouma, prinses Charlotte, Hertogin van Valentinois. Sedert ’n verandering aan die grondwet in 2002 is dit egter nie meer moontlik nie.
Prins Albert is op 2 Julie 2011 getroud met die voormalige Suid-Afrikaanse Olimpiese swemmer Charlene Wittstock. Hulle het 'n tweeling ryker geword op 10 Desember 2014.
Russiese misdadigertatoes
Oorsprong
Onder die Goelagstelsel is wette in 1940 aangeneem wat kort tronkstrawwe moontlik gemaak het vir klein diefstalle, boewery en oortredings van die arbeidswette. Dit het gelei tot ’n toename in die getal gevangenes tydens en ná WOII. Teen Januarie 1941 het die Goelagwerkmag met sowat 300 000 gevangenes toegeneem. Tatoes het onderskei tussen die hoog aangeskrewe diewe en die honderdduisende politieke gevangenes wat tydens en kort ná die oorlog in hegtenis geneem is vir misdade wat nie met diewery verband gehou het nie.
Van die motiewe is geskoei op dié van matroostatoes, soos vlieënde skepe, ’n hart deurboor deur ’n dolk, ankers of ’n tier wat sy tande ontbloot.
’n Dief se versameling tatoes het sy "kleur" (mast) verteenwoordig en dit het sy status in die gemeenskap van diewe aangedui, of sy beheer oor ander diewe volgens die wet. In Russiese misdadigerstaal, of Fenja (феня), is ’n volle stel tatoes bekend as frak s ordenami (’n "manel met dekorasies"). Die tatoes het ’n "diensrekord" gewys van prestasies en mislukkings, tronkstrawwe en die soort werk wat ’n midadiger doen. Dit kon ook ’n "misdadiger se familie" aandui deur hul naam in harte te wys of met die tradisionele beeld van ’n mannetjieskat. ’n Misdadiger met "onverdiende" tatoes kon doodgemaak word as sy straf, of hy kon gedwing word om dit self met ’n mes, skuurpapier, glasskerf of stuk baksteen te verwyder.
Teefoorlog
Gevegte, bekend as die Teefoorlog, het uitgebreek tussen die soeki en die gevangenes wat getrou gebly het aan die wette van die diewe. Tatoes is verander en nuwe ontwerpe het ontstaan om tussen die twee groepe te onderskei. Die dolk wat ’n hart deurboor, is met ’n pyl aangepas om ’n "ware" dief aan te dui en sy begeerte om wraak te neem teen dié wat die diewe se gedragskode oortree het. Die kompasroos was ’n aanduiding van aggressie teen tronkamptenare, die "tewe" en mense wat in die Sowjetweermag gedien het. Geheime akronieme het ontstaan onder die ware diewe wat "tewe" nie kon verstaan nie, soos SLON (letterlik "olifant") – dit het gestaan vir Soeki Ljoebyat Ostri Nozj ("Tewe hou van ’n skerp mes").
Chroesjtsjof se hervormings en die afname in tatoes
In die 1950's het Nikita Chroesjtsjof ’n beleid afgekondig dat misdadigheid uit die Sowjetgemeenskap gewis moes word. Saam met propaganda vir die verwerping van die "tradisionele dief", wat al hoe gewilder in die Russiese kultuur geword het, is swaarder strawwe in die tronke opgelê aan mense wat hulle as "ware diewe" geïdentifiseer het, insluitende marteling. Die reaksie hierop was dat diewe se wette verskerp is en die straf vir gevangenes met onverdiende tatoes toegeneem het van die verwydering daarvan tot verkragting en moord.
Teen die 1970's het die verskerping van die diewe se wette gelei tot vergelding deur die tronkowerhede teen die ware diewe – hulle sou dié diewe dikwels in selle plaas saam met gevangenes vir wie die diewe gestraf of verkrag het. Om die spanning te verlig het leiers onder die diewe inisiasierituele en verkragting as ’n straf verbied. Gevegte tussen gevangenes is ook verbied en konflik moes opgelos word deur senior diewe wat as bemiddelaars optree. Daarby het die tatoeëringsgier na tronke vir jeugdiges versprei en die getal diewe met onverdiende tatoes het toegeneem. Dit alles het daartoe gelei dat strawwe vir onverdiende tatoes stopgesit is.
In 1985 het perestroika en die toename in tatoesalonne tatoeëermerke onder gewone mense gewild gemaak en die status van tatoes as ’n statussimbool vir misdadigers verder afgewater.
Betekenisse
Die tatoekunstenaars, of kolsjtsjiki ("prikkers"), het ’n hoë aansien gehad. Naalde is ’n pesjnja ("yspik"), ptsjolka ("by") of sjilo ("angel") genoem en die ink mazoet ("olie") of grjaz ("vuiligheid"). Die tatoes self was bekend as reklama ("reklame"), regalka ("regalia"), kleimo ("handelsnaam") of rospis ("skildery").
Algemene ontwerpe en temas het met die jare toegeneem en het dikwels verskillende betekenisse gehad na gelang van die plek waar hulle aangebring is. Die tatoes het dikwels nie beteken presies wat dit uitbeeld nie – ’n tatoe met ’n Nazisimbool het beteken die verwerping van mag eerder as ’n aanhang van Nazisme. Kombinasies van beelde, soos ’n roos, doringdraad en ’n dolk, het gekombineerde betekenisse gehad. Hulle het die houding van die misdadiger uitgebeeld jeens niediewe, die polisie en "tewe". Die Sowjet-era was vol visuele propaganda, en die tatoes was ’n weerspieëling daarvan. Leiers van die Kommunistiese Party is dikwels uitgebeeld as duiwels, donkies of varke.
Algemene tatoes
Van die betekenisse sluit in:
Gedwonge tatoes
Sommige tatoeëermerke is onder dwang aangebring om "demosie" (razzjalowanije) aan te dui. Dit kon seksdade uitbeeld en het ten doel gehad om die eienaar se status in die oë van ander gevangenes te verlaag en ruwe behandeling uit te lok. Dit kon toegepas word op dié wat aan seksmisdade skuldig bevind is, nie sy skuld betaal het nie of polisiespioene (ssoetsjenije); het beteken die eienaars is uitgeskop uit die bevoorregte kring van ’n diewegemeenskap en is "onaanraakbares" (nepriskasajemije/tsjoesjki). Ander diewe mag niks van hulle aanvaar het nie, of hulle sou "besmet raak" (zakontatsjitsja). Aangesien ’n misdadiger met sy tatoes "gebore" word, kon dit ook gebruik word om sy "dood" of status as ’n "onaanraakbare" aan te dui. Selfs diewe met aansien kon gedemoveer word as hulle byvoorbeeld ’n kaartspel verloor en nie hul skuld betaal het nie.
Dysidea ligneana
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1877 deur Hyatt.
Neophrissospongia nolitangere
Neophrissospongia nolitangere is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Neophrissospongia en tot die familie Corallistidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1870 deur Schmidt.
Dysidea perfistulata
Dysidea perfistulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Dysidea en tot die familie Dysideidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1980 deur Pulitzer-Finali & Pronzato.
Tadao Ando
<div style="background:#f9f9f9; border:1px solid #aaaaaa; clear:right; float:right; font-size:90%; margin:1em 0 1em 1em; padding:1em; text-align:left; width:20em;">
Tadao Ando
Japannese argitek
Gebore
Giovanni Domenico Cassini
Giovanni Domenico Cassini (8 Junie 1625 – 14 September 1712) was 'n Franse wiskundige, sterrekundige, ingenieur en astroloog van Italiaanse afkoms. Hy is gebore in Perinaldo naby Nice. Hy het vier mane van die planeet Saturnus ontdek en ook dat die ringe om Saturnus verdeel is.
Blantyre
Geskiedenis
Die naburige Limbe het in 1906 begin ontwikkel ná die stigting van die Shire Highlands Railways Company, waarvan die hoofkwartier daar was, en die oprig van die Imperial Tobacco Group se fabriek daarnaby. Teen 1910 was Limbe groter as Blantyre. In 1956 het die twee dorpe saamgesmelt om een stad te vorm.
Rob Collins (akteur)
Rob Collins (gebore 4 Augustus 1979) is 'n Australiese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Angel of Mine (2019) en in die televisiereekse Glitch (2015), The Wrong Girl (2016), en Cleverman (2016).
Blantyre
Geskiedenis
Blantyre het agt nasionale monumente, meestal geboue van historiese belang. Verskeie ander persele word tans ondersoek vir die status van nasionale en plaaslike monumente.
Geografie
Blantyre, die grootste kommersiële en nywerheidsentrum in Malawi, lê op die Shirehoogland en is die geografiese middelpunt van die Suidelike Streek van die land. Dit is ook ’n belangrike vervoersentrum met paaie, spoorlyne en lugverbindings na al die dele van die land en na nabyliggende lande soos Mosambiek, Zimbabwe, Suid-Afrika, Zambië en Tanzanië. Dit beslaan ’n gebied van 228 km2.
Die geologie van die stad bestaan uit twee hooftipes oergesteente uit die laat pre-Kambriese periode sowat 500 miljoen jaar gelede. Die grootste deel van die rotsformasie bestaan uit piroxeen-granuliet-gneis wat meer as 50% van die stadsgebied beslaan, van die noordweste tot die ooste, en dan verder in twee smal stroke suidwaarts loop in die westelike deel van die stad. Siënietgneis beslaan 40% van die gebied, in die suidelike, westelike en noordwestelike hoeke. Blantyre is op die oostekant van die suidelike deel van die Oos-Afrikaanse Skeur geleë, en daarom kom aardbewings soms voor. Die gebied is heuwelagtig en het wisselende topografie, met ’n hoogte van tussen 780 en 1 612 m bo die seevlak. Daar is drie hoofsoorte tipografie, wat groot implikasies vir die ontwikkeling van die stad inhou: die heuwels, plato en skeur.
Die oorheersende landskap bestaan uit heuwels, wat in alle dele van die stad voorkom. Die grootste heuwels is die bronne van verskeie riviere en strome wat in die stad begin en daarvandaan uitsprei. So word ’n natuurlike dreineringstelsel gevorm met nege afsonderlike opvanggebiede: Likhubula, Lunzu, Mombezi en Khombwi, wat die noordelike deel van die stad dreineer, en Mudi, Chisombezi, Limbe, Luchenza en Mwampanzi, wat die sentrale en die suidelike deel dreineer. Vanweë die heuwels is die afloopkanale smal en het hulle steil kante en hellings.
Tadao Ando
in Minato-ku, Osaka, Japan
Skool
Blantyre
Geografie
Die plato en skeur bevat al die land wat geskik is vir stedelike ontwikkeling en sluit groot dele relatief plat land in, asook die voete van die berge, vlaktes en smal stroke land tussen die riviere en strome.
Tadao Ando
Verskeie invloede:
Blantyre
Klimaat
Die klimaat is tropies. Die reënseisoen is van November tot April, met aanhoudende ligte, koue buie wat plaaslik as "chiperoni" bekendstaan van einde Mei tot Julie. Die droë seisoen is van Mei tot Oktober. Die gemiddelde jaarlikse reënval is 1 122 mm, waarvan sowat 80% in drie en ’n half maande tussen November en Maart voorkom.
Tadao Ando
Modernisme Minimalisme Japannese tradisies
Beduidende projekte
Gereformeerde kerk Vleuels
Stigting
Die gemeente se motivering om die ou kerk te verkoop was tweërlei: Enersyds het die instandhoudingskoste van die gebou hoog geraak; andersyds het min lidmate in die gebied naby die kerkgebou oorgebly namate die gemeente se grense algaande weswaarts geskuif het van Westdene na Brandwag en in die rigting van Universitas tot eindelik Langenhovenpark. In Westdene met sy veranderende demografie en veranderende karakter het bitter min lidmate oorgebly. Daarom het die kerkraad die besluit geneem om die kerkgebou agter die lidmate aan te verskuif na Langenhovenpark.
Blantyre
Klimaat
Die stad is gewoonlik koel met gemiddelde maandelikse temperature van 19 °C in die koel seisoen (Mei tot Julie) tot 25 °C in die warm seisoen (September tot November).
Gereformeerde kerk Vleuels
Nuwe kerksentrum
Uit die staanspoor was die doel om ’n gebou op te rig wat vir die hele gemeenskap tot nut kon wees; daarom is dit nie ’n konvensionele kerkgebou nie, maar het die argitek Nico le Roux dit ontwerp as ’n gemeente- of eintlik gemeenskapsentrum wat die hele week lank gebruik kan word. Dit kan dis benut word vir kursusse, seminare, opleiding, vergaderings, geleenthede, troues, ens. Die eerste fase het bestaan uit die hoofgebou (met die meerdoelige saal waarin eredienste gebou word) en die administrasieblok. In Maart 2002 is die gemeentesentrum plegtig betrek nadat die orrel uit die ou gebou, wat intussen geberg is, opnuut geïnstalleer is.
Tadao Ando
Azuma-huis, Osaka (1976)
Kerk van die Lig, Ibaraki (1989)
Berg van die Boeddha, Sapporo (2015)
Toekennings en pryse
Webtuiste
Gereformeerde kerk Vleuels
Nuwe kerksentrum
Enkele jare later is begin met die tweede fase wat bestaan uit ’n kantoorblok met vyf kantore, ’n ontvangsgedeelte, wagkamer en kombuisie. Hierdie fase is in 2006 voltooi en is aan terapeute, sielkundiges en beraders verhuur. Dié praktyk heet Genesalem na aanleiding van "genesing" en "Jerusalem" en is op 1 September 2006 amptelik in gebruik geneem.
Blantyre
Ekonomie
Daar is verskeie regulasies vir die behandeling van nywerheidsafval, maar die stort van onbehandelde afvalwater in dreine, en dus die stad se belangrikste spruite, is algemeen. Dit hou ’n gesondheids- en omgewingsrisiko in vir die stad se inwoners en ander mense wat stroomaf woon. Ander bronne van waterbesoedeling is ook geïdentifiseer, soos afval van huishoudelike en landboubedrywighede, asook voertuigemissies. In vorige studies is aansienlike metaalbesoedeling in die stad se water gevind.
Vervaardiging dra sowat 14% tot die BBP by. In die tydperk van 1996 tot 1999 het dié sektor ’n groei van 0% getoon, deels weens die vinnige liberalisering van markte wat Malawi se vervaardigers aan mededinging van Suid-Afrika en Zimbabwe blootgestel het. Verskeie probleme staar die sektor steeds in die gesig, soos monopolieë, handelshindernisse, ’n gebrek aan toegang tot kapitaal, onwettige invoer en die onvoorspelbare of gebrekkige implementering van bestaande bilaterale handelsooreenkomste.
Werkverskaffing sluit ’n formele en informele sektor in wat werk aan tussen 50 000 en 55 000 mense verskaf en 62% van die werkmag absorbeer. Die formele sektor bestaan uit primêre, sekondêre en tersiêre subsektore, en die informele sektor is hoofsaaklik kleinsakeondernemings. Die tersiêre subsektor verskaf die meeste werk en is die belangrikste vir die stad se ekonomie; dit het 26 074 werknemers, of sowat 56,5% van die totale werkmag. Die sekondêre subsektor verskaf werk aan 18 824 mense, veral in vervaardiging, wat sowat 41% van die werkmag uitmaak. Inligting oor die bedrywighede van die informele sektor is min of onbeskikbaar. ’n Onlangse studie deur Africon en ondersoeke van die stadsbestuur toon egter ’n lewendige ekonomie wat werk aan sowat 4 500 mense verskaf wat andersins werkloos sou gewees het.
Die stad is elke Mei die gasheer van ’n jaarlikse internasionale handelskou. Die beste van Malawi se handel, nywerheid, landbou en inligtingstegnologie is daar te sien.
Infrastruktuur
Die stad het ’n redelik goed ontwikkelde infrastruktuur wat paaie, ’n waternetwerk, elektrisiteit, sanitasie, brandbestryding, gesondheid, opvoeding en kommersiële en ontspanningsgeriewe insluit. Probleme soos swak instandhouding, ’n gebrek aan goeie bestuur en gereelde onderbrekings in dienste word egter ondervind.
Malawi se grootste stadion, die Kamuzu-stadion met plek vir 60 000, is in Chichiri. Internasionale sokkerwedstryde word hier gehou, asook groot Malawiese geleenthede soos presidentsinhuldigings en onafhanklikheidsdagvierings.
Mogogelo
Mogogelo is 'n nedersetting in die Moretele Plaaslike Munisipaliteit, in die Bojanala-distriksmunisipaliteit in die ooste van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.
Blantyre
Vervoer
Blantyre het ’n padnetwerk van altesaam 554 km. Hoewel stap die algemeenste vorm van reis is, het padvervoer die afgelope paar jaar baie toegeneem vanweë ekonomiese vooruitgang. Privaat motors is nou algemeen asook minitaxi's, wat busse vervang het as die algemeenste vorm van openbare vervoer.