cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kode van Hammurabi
Inhoud
Moderne argeoloë het die kode in 1901 ontdek en die vertaling daarvan is in 1902 gepubliseer. Hierdie feitlik volledige weergawe is uitgekap op ’n stele in die vorm van ’n groot wysvinger van 2,25 m hoog. Die kode is in Akkadiese wigskrif geskryf. Dit word tans in die Louvre uitgestal.
Ingeborg Brams
Ingeborg Brams (9 Desember 1921 – 14 Oktober 1989) was 'n Deense aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente En søndag på Amager (1941), Oktoberroser (1946), Lucky Journey (1947), en Cafe Paradise (1950).
Tom Hennesy
Tom Hennesy (4 Augustus 1923 – 23 Mei 2011) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent The President's Lady (1953) en in die televisiereekse Cheyenne (1955), 26 Men (1957), en Thriller (1960).
Île aux Cochons
Île aux Cochons (Varkeiland), geleë by 110 km wes van Île de la Possession met oppervlak 67 km² is die mees westelike van die Crozeteilande. Dit is van vulkaniese oorsprong met klein onaktiewe kraters wat plek-plek voorkom. Die hoogste punt is 826 m op Mont Richard-Foy. Die kuslyn word deur lae hange gevorm. Die varke wat ingevoer is om kos te verskaf aan robjagters en ander besoekers aan die eilande is reeds uitgeroei, maar daar kom steeds katte, konyne en muise voor. Daar is geen menslike infrastruktuur op die eiland nie en die eiland word selde deur wetenskaplike ekspedisies besoek.
Île aux Cochons behoort tot die westelike groep Crozet eilande (Frans: L'Occidental) wat in 1772 deur Marion-Dufresne die Iles Froides (Koue eilande) genoem is. Die Engelse en Amerikaanse robjagters het die eilande in die 19de eeu herdoop na Hog Island (Frans: Ile des Cochons) as gevolg van die invoer van die soogdiere as voedselbron. Guillaume Lesquin gee dit in 1825 die naam Ile Dauphine ter ere van die hertogin van Angoulême, dogter van Louis XVI.
Die eiland bied tuiste aan honderde-duisende pikkewyne. Tussen 400 en 500- duisend Koningpikkewyne broei op die eiland. Langkuifpikkewyn (272 000) en die Oostelike Geelkuifpikkewyn (51 000 ) en Witoorpikkewyne (5000 tot 6000) word ook aangetref.
Ander voëls wat op die eiland voorkom sluit in die Grootmalmok, Bruinmalmok, Grootnellie, Marionwalvisvoël (4 000 000 ), Swartstertwalvisvoël, Kleinduikstormvoël (Pelecanoides georgicus – 1 000 000), Keiserduiker (Phalacrocorax atriceps) en Bruinroofmeeu.
Ander diere op die eiland sluit pelsrobbe en suidelike seeolifante in.
Antibes
Antibes is 'n stad in die département Alpes-Maritimes in die suidooste van Frankryk, geleë aan die voet van die Alpe en langs die Côte d'Azur of Franse Riviera, tussen Cannes in die ooste en Nice in die weste, met sowat 73 000 inwoners. Gedurende die somermaande huisves die stad daarnaas sowat 200 000 toeriste. Die stad is naby die grootpad Autoroute 8 ("La Provençale"), die spoorweg tussen Marseille en Monaco en die lughawe van Nice geleë.
Antibes het saam met die strandoord Juan-les-Pins, een van sy kwartiere wat oorspronklik 'n klein vissershawe was, en sy see- en jaghawe Port Vauban (die grootste jaghawe in Europa) in die vroeë 20ste eeu tot 'n gewilde toeristebestemming ontwikkel. Antibes – een van die oudste nedersettings langs die Côte d'Azur – staan veral bekend vir sy historiese middestad wat 'n deur goed bewaarde 16de eeuse stadsmuur en versterkings omring word. Die stervormige vesting Fort Carré is tans 'n gewilde uitsigpunt bo-oor die jaghawe met sy luukse en megajagte.
Die beboste skiereiland Kaap Antibes (Cap d'Antibes) skei Antibes van Juan-les-Pins, 'n elegante strandoord wat vir sy naglewe en sy musiekfees Jazz à Juan bekendstaan.
Geskiedenis
Antibes is omstreeks 340 v.C. deur Griekse koloniste gestig. Die moderne Franse stadsnaam naam is afgelei van die Griekse Antipolis ("die stad teenoor" Nice). In die Romeinse tydperk het Antipolis die status van municipium (Romeinse stad) verwerf.
Tussen 400 en 1244 was Antibes die setel van 'n biskop wat vervolgens na Grasse verskuif is. In 1481 is Antibes as 'n deel van die graafskap Provence by Frankryk ingelyf en het 'n belangrike strategiese rol as grensstad met Savoie gespeel. In die 17de eeu is die stad en sy hawe deur die argitek Vauban versterk. Napoleon I Bonaparte het ná sy terugkeer van die eiland Elba in die stadswyk Golfe-Juan voet aan wal gesit. Die vakansieoord Juan-les-Pins is in 1882 gestig. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938.
Besienswaardighede
Die historiese middestad van Antibes met sy stadsmuur en versterkings is, saam met die strande van Juan-les-Pins en die jaghawe die belangrikste besienswaardighede. Die Musée Picasso in die Château Grimaldi vertoon kunswerke van Pablo Picasso wat tydens sy verblyf in Antibes ontstaan het – keramiek, sketse, tekeninge en skilderye. Sy ligging vlak by die Middellandse See maak van hierdie museum een van die mooiste instellings van sy soort in Frankryk.
Trey Parker
Trey Parker (gebore 19 Oktober 1969) is 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Orgazmo (1997), South Park: Bigger, Longer & Uncut (1999), en Team America: World Police (2004), en in die televisiereeks South Park (1997).
Hy is bekend as mede-stigter van South Park saam met Matt Stone.
Braunschweig, Oos-Kaap
Braunschweig is 'n klein dorp in die Oos-Kaap (Suid-Afrika), 15 km noord van King William's Town.
Die nedersetting het ontstaan weens die hervestiging van 'n groep vrywilligers, die Duitse Legioen, wat tydens die Krimoorlog aan Britse kant geveg het.
Oosseefinse tale
Oosseefins is 'n dialek kontinuum wat gewoonlik in sewe tale verdeel word. Die hoof moderne Oosseefins tale is Fins en Estnies Die ander Finse tale in die Oossee gebied is Ingries, Karelies, Wepsies, Woties, wat om die Finse Golf en die mere Onega en Ladoga gepraat word asook Võro wat in die suidooste van Estland gepraat word en Lyfs in Lyfland in Letland. Ludies word soms van Karelies onderskei en Seto van Estnies en Võro.
Fins en Estnies is amptelike tale van die Europese Unie en Finland en Estland onderskeidelik. Die kleiner Oosseefinse tale is almal bedreig en Lyfs en Woties het beide minder as 100 sprekers oor en word as uiters bedreig beskou. Fins en Estnies is die enigste van die tale wat gevestigde literêre tale is. Meänkieli (in noordelike Swede in die Tornedal en Kven in Finnmark in Noorweë is Finse dialekte wat deur die twee Skandinawiese lande as onafhanklike minderheidstale erken word.
Aldous Huxley
Aldous Huxley (26 Julie 1894 – 22 November 1963) was 'n Engelse skrywer wat hoofsaaklik romans en essays geskryf het, en wat in veral die twintiger- en dertigerjare baie invloed gehad het. Hy het ongeveer 50 boeke geskryf, waarvan Crome Yellow, Point Counter Point en Brave New World die bekendste is.
Karooskurwepadda
Die Karooskurwepadda (Vandijkophrynus gariepensis) is 'n padda wat endemies is aan Suid-Afrika. Dit kom voor in die westelike en die suide van die land. Die padda is 7 – 9 cm lank en gevlek of effe kakiekleurig met 'n knopperige vel. Die pens is naaswit, dikwels met kolletjies. Hulle hoofvoedsel is insekte en wurms.
Oosseefinse tale
Die Oosseefinse tale deel 'n aantal kenmerke soos die gebrek aan grammatikale geslag, gebrek aan lidwoorde, soortgelyke klem, komplekse klanklengtes, konsonant gradiasie, ens.
Aldous Huxley
Aldous Leonard Huxley kom uit 'n beroemde familie. Sy oupa  T.H. Huxley was 'n vooraanstaande Darwinis, en sy broer, Julian Huxley, het as bioloog uitgeblink. Aldous Huxley is op 26 Julie 1894 in Godalming, Surrey, gebore, was in Eton op skool en het aan Oxford studeer. Sy eerste digbundel het in 1916 verskyn. Tot met sy dood in 1963 het hy meer as 50 boeke gepubliseer: romans, digbundels, kortverhaalbundels, essays, biografieë en toneelstukke.
Oosseefinse tale
Die taalfamilieboom in die inligtingskas verteenwoordig die tradisionele binêre boom vir die Oraalse tale. Sommige vakkundiges is van mening dat aanpassings in Oeralies gemaak moet word wat tot 'n kleiner boom lei.
Aldous Huxley
Huxley was 'n deskundige op talle terreine, soos blyk uit sy kritieke en essays oor die letterkunde, skilderkuns, musiek, filosofie, godsdiens, psigologie en natuurwetenskappe. Hy het in die eerste oor idees geskryf, waarvan sy romans nie minder gehad het as sy essays nie. Sy romans pas dus goed in die Engelse tradisie van die "novel of ideas", waartoe ook die romans van H.G. Wells en G.K. Chesterton gereken word.
In 1921 het Huxley se eerste roman, Crome Yellow, verskyn. Dié werk het hom baie gewild onder die jonger geslag van die twintigerjare gemaak. Dit is sy lugtigste boek; dit beskryf die gebeurtenisse en gesprekke tydens 'n geselligheid. Huxley sit sy eie idees deur die romanfiguur se gesprekke uiteen. Die hooffiguur is 'n skeptiese jong man wat moeite ondervind om seks en romantiese liefde bymekaar te bring. Soortgelyke hooffigure kom dikwels in Huxley se werke voor, soos byvoorbeeld in sy tweede roman, Antic Hay (1923). Dié boek is ietwat ernstiger as die vorige een – met sommige komiese dele wat uit pas met die res van die boek is. Wat karakteruitbeelding betref, is dit egter miskien Huxley se beste werk. Hy beskryf dikwels bestaande persone, en 'n aantal van Huxley se kunstenaarsvriende kan in hierdie beskrywings herken word. Those Barren Leaves (1925) bestaan weer eens hoofsaaklik uit gesprekke wat tydens 'n geselligheid gevoer word. Hierin beskryf Huxley seks ook as 'n noodsaaklike kwaad en kies die hoofkarakter uiteindelik 'n asketiese lewe: hy gaan op 'n berg mediteer. Huxley het dié rigting self later in sy lewe ingeslaan. Dit is egter voorafgegaan deur ’n periode waarin hy met die skrywer D.H. Lawrence bevriend was. Lawrence het geglo dat die mens volgens sy instinkte moet handel, 'n siening wat 'n tyd lank deur Huxley onderskryf is. Uit dié periode dateer Point Counter Point (1928) waarin Lawrence duidelik in die karakter van Mark Rampion herken kan word. Dié roman is somberder as die vorige en taamlik baie geweld kom daarin voor. Wat skryftegniek betref, is dit Huxley se mees ambisieuse boek. Hy pas hierin 'n metode toe wat aan die musiek ontleen is: soos wat daar in musiek verskillende melodieë tegelykertyd voortgebring kan word wat nogtans as 'n klankeenheid waargeneem word, word die lewens van verskillende karakters tegelykertyd gevolg en word daar plotseling van die een karakter na die ander oorgeskakel. Huxley het nie net aan die musiek nie, maar ook aan ander skrywers (soos Proust en Gide) bepaalde tegnieke ontleen, waardeur hy oorspronkliker voorgekom het as wat hy in werklikheid was. In sy daaropvolgende romans het hy weer die patroon van die "novels of ideas" gevolg waarin die gesprek oorheers. In sy verhale is daar dikwels 'n beter ewewig tussen handeling en gesprek.
Met Brave New World (1932) het Huxley sy grootste leserspubliek bereik: dit beskryf 'n skrikwekkende toekomstige wêreld waarin wetenskap en higiëne die hoogste waardes is. Die menslike vryheid word heeltemal aan bande gelê, en die owerhede verskaf verdowingsmiddels om die ontevrede mense te sus.
Ander romans van Huxley is Eyeless in Gaza (1936); After Many a Summer (1939) ; Time Must Have a Stop (1944) ; Ape and Essence (1949) ; The Genius and the Gaddess (1955) ; Brave New World Revisited (1958) en Island (1962).
Huxley het baie en gereeld gereis en baie daaroor geskryf. In 1947 het hy hom in Kalifornië gevestig, waar hy tot met sy dood op 22 November 1963 in Los Angeles gewoon het. In dié jare het hy al hoe meer in die mistiek geluk gesoek, waaroor hy in The Perennial Philosophy  (1946) 'n studie geskryf het; hy het egter nooit die natuurwetenskappe verwerp nie. Hy het ook 'n paar keer aan eksperimente met meskaline deelgeneem. Oor sy ervarings hiermee, het hy in sy essays The Doors of Perception (1954) en Heaven and Hell (1956) verslag gedoen.
Otto Brandenburg
Otto Brandenburg (4 September 1934 – 1 Maart 2007) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Did Somebody Laugh? (1978), Rubber Tarzan (1981), en Beyond (2000), en in die televisiereeks The Kingdom (1994).
Gabeba Baderoon
Baderoon is op 21 Februarie 1969 in Port Elizabeth gebore. In 1989 verwerf sy 'n BA in Engels en Sielkunde aan die Universiteit van Kaapstad. Sy voltooi haar honneursgraad in 1991 en later 'n meerstersgraad in Postmodernistiese Televisie (Mediastudies). In 2004 ontvang sy 'n doktorsgraad in Mediastudies van die Universiteit van Kaapstad.
Pat Nye
Pat Nye (11 Februarie 1908 – 11 April 1994) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Mirror Crack'd (1980) en in die televisiereekse BBC Sunday-Night Theatre (1950) en Goodyear Playhouse (1951).
Gabeba Baderoon
Sy woon en werk tans in Kaapstad en Pennsilvanië (in die VSA) en dien as 'n assistent-professor in Vrouestudies, asook Afrika- en Afro-Amerikaanse Studies aan die Pennsilvaniese Staatsuniversiteit.
Beeldende kunste
Beeldende kuns (ook genoem visuele kuns) behels enige sigbare kuns, maar sluit uitvoerende kunste uit.
Pat Henning
Pat Henning (5 Julie 1908 – 28 April 1973) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Man on a Tightrope (1953), On the Waterfront (1954), en The Cardinal (1963), en in die televisiereeks The Jackie Gleason Show (1966).
Wasili Tsjoeikof
Wasili Iwanowitsj Tsjoeikof (Russies: Васи́лий Ива́нович Чуйко́в; 12 Februarie 1900 – 18 Maart 1982) was ’n luitenant-generaal van die Sowjetunie in die Rooi Leër tydens die Tweede Wêreldoorlog, bevelvoerder van die 62ste Leër tydens die Slag van Stalingrad, ’n dubbele Held van die Sowjetunie (1944 en 1945) en ná die oorlog ’n maarskalk van die Sowjetunie.
Vroeë lewe
Tsjoeikof is op die dorp Serebrjanije Proedi in die Toela-streek suid van Moskou gebore as die agtste van twaalf kinders. Hy en al sewe sy broers het soldate geword en in die Russiese Burgeroorlog geveg. Op die ouderdom van twaalf het hy die skool en sy ouerhuis verlaat om in ’n fabriek in Sint Petersburg te gaan werk.
Tydens die Russiese Rewolusie in 1917 was hy werkloos en ’n ouer broer het gereël dat hy deel word van die Rooi Garde. Die volgende jaar, in 1918, het hy by die Rooi Leër aangesluit.
In Oktober 1918 is Tsjoeikof na die suidfront gestuur as ’n onderbevelvoerder teen die Wit Lëer. In die lente van 1919 het hy bevelvoerder van die 40ste Regiment geword en in Siberië teen die Wit Leër geveg.
Hy het van 1919 tot 1920 twee Ordes van die Rooi Vlag ontvang vir dapperheid. Hy is onder meer in sy linkerarm gewond en dit kon nie geopereer word nie. Dit het gedeeltelike verlamming veroorsaak. In 1981 het dit tot septisemie en eindelik sy dood gelei.
Nadat hy in verskeie oorloë geveg het, is Tsjoeikof in beheer van die 64ste Leër op die wesoewer van die Donrivier geplaas. Net voor die Slag van Stalingrad het hy bevelvoerder van die 62ste Leër geword wat Stalingrad moes verdedig, met die 64ste Leër aan sy suidelike flank.
Slag van Stalingrad
In Stalingrad het Tsjoeikof die taktiek van "omarming" van die vyand (guerrilla-oorlogvoering) begin gebruik waardeur die Sowjet-magte so naby aan die soldate van Nazi-Duitsland gebly het dat dit hul uitstekende skietvermoë ondermyn het. Hulle het aan gevegte van naby deelgeneem, waarin die Sowjet-soldate weer beter was. Dit het ook meegebring dat Duitse vliegtuie nie die Sowjet-magte kon aanval sonder om hul eie soldate in gevaar te stel nie.
duimnael|Die grafsteen van maarskalk Wasili Tsjoeikof. Ná die oorwinning by Stalingrad het die 62ste Leër die 8ste Wagteleër geword en ’n veldtog deur Pole gelei. Eindelik was Tsjoeikof aan die hoof van die Sowjet-offensief wat Berlyn in April/Mei 1945 saam met die Geallieerdes verower het.
Hy het in die dokumentêre rolprent Berlin (1945) verskyn wat deur Joeli Raizman geregisseer is.
Latere lewe
Ná die oorlog het Tsjoeikof in Duitsland gebly en later hoof van die Groep van Sowjet-magte daar geword. In 1953 het hy bevelvoerder van die Kiëfse Militêre Distrik geword en terwyl hy daar diens gedoen het, is hy op 11 Maart 1955 bevorder tot maarskalk van die Sowjetunie. Van 1961 tot met sy dood was hy lid van die Sentrale Komitee van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie.
Hy was ’n belangrike raadgewer met die oprig van die gedenkkompleks by die Mamajef Koergan in Stalingrad en is ná sy dood op 82 daar begrawe.
Lila Star
Lila Star is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Jerry Springer (1991).
Hanover
duimnael|links|200px|Die [[NG gemeente Hanover|NG kerk op Hanover se hoeksteen is op 30 November 1907 gelê. Dit is ontwerp deur William Henry Ford, wat tydens die Anglo-Boereoorlog uit Australië na Suid-Afrika geëmigreer het.]]
duimnael|links|240px|Die ou NG sendingkerkie in die middedorp.
Hanover is 'n klein dorpie waar die N1 en N10 nasionale paaie kruis in die Noord-Kaap, Suid-Afrika. Die oorspronklike eienaar, Gert Gouws, het ingestem om sy plaas Petrusvallei te verkoop om 'n nuwe dorp te begin op voorwaarde dat die dorp Hanover (na Hannover in Duitsland) genoem word. Die tweede "n" is weggelaat om die spelling minder Duits en meer Engels te maak. Die naaste groot dorpe is De Aar, Colesberg en Middelburg, Oos-Kaap. Die dorpie lê presies halfpad tussen Kaapstad en Johannesburg, asook so te sê ewe ver van Upington en Oos-Londen of Port Elizabeth.
Die bekende skryfster Olive Schreiner en haar man, Samuel Cronwright, het van 1899 tot 1907 op Hanover gewoon. Hy was destyds eers lid van die Kaapse Wetgewende Vergadering vir Colesberg en later vir Beaufort-Wes. Schreiner het Hanover aanvanklik beskryf as "one of the prettiest and nicest villages" wat sy al gesien het, maar omdat sy tydens die Tweede Vryheidsoorlog onder militêre toesig geplaas is, het omstandighede op die dorpie vir haar baie moeilik geword. Cronwright het sy sakebelange mettertyd na De Aar uitgebrei omdat hy reg voorspel het dat dié dorp meer groeipotensiaal as Hanover gehad het. Eindelik, in 1907, het die egpaar daarheen verhuis sodat Cronwright sy onderneming van daar af kon bedryf.
Dakota Fanning
Dakota Fanning (gebore 23 Februarie 1994) is 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Am Sam (2001), Man on Fire (2004), War of the Worlds (2005), en Coraline (2009).
Ashley Parker Angel
Ashley Parker Angel (gebore 1 Augustus 1981) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Longshot (2001) en Superbabies: Baby Geniuses 2 (2004).
Ludvig Brandstrup (akteur)
Ludvig Brandstrup (20 Augustus 1892 – 27 Junie 1949) was 'n Deense akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente København, Kalundborg og - ? (1934), Pas på Svinget i Solby (1940), Hemtrevnad i kasern (1941), en Gröna hissen (1944).
HD 10180
HD 10180 is ’n ster baie soos die Son in die sterrebeeld Suidelike Waterslang wat bekend is as die ster met dalk sover bekend die meeste planete – moontlik nege, waarvan sewe bevestig is. Dit is dus dalk die grootste planetêre stelsel, insluitend ons sonnestelsel.
Maikop
Maikop (Russies: Майкоп; Adigies: Мыекъуапэ, Mijekoeape) is die hoofstad van die Republiek van Adigea, ’n federale deelgebied van Rusland. Dit is geleë aan die regteroewer van die Belaja-rivier, ’n sytak van die Koeban. Die bevolking in 2014 was 144 544.
HD 10180
Eienskappe
Die ster is sowat 127 ligjare (39 parsek) van die Aarde af. Sy skynbare helderheid is 7,33 mag en dit kan dus nie met die blote oog gesien word nie, maar wel met ’n klein teleskoop.
Die sterreklassifikasie van die ster is G1V, wat beteken dit is ’n hoofreeksster wat energie in sy kern opwek deur die fusie van waterstof. Sy massa is 6% groter as dié van die Son. Dit het ’n 20% groter metaalinhoud (elemente benewens waterstof en helium) as die Son. Met ’n geraamde ouderdom van 7,3 miljard jaar is dit ’n stabiele ster met geen noemenswaardige magneet-aktiwiteit nie. Sy geraamde rotasieperiode is sowat 24 dae.
Planetêre stelsel
In 2010 het ’n navorsingspan onder Christophe Lovis van die Universiteit van Genève aangekondig die ster het minstens vyf planete, en dalk tot sewe. Op 6 April 2012 het die sterrekundige Mikko Tuomi van die Universiteit van Hertfordshire ’n verslag in Astronomy and Astrophysics gepubliseer wat voorstel dat die ster nege planete het. Nadat die data hersien is, is verdere bewyse gevind van die ster se heel binneste planeet (b) sowel as van twee bykomende planete (i en j).
Die stelsel bevat vyf planete met ’n minimum massa van 12 tot 25 keer dié van die Aarde (vergelykbaar met dié van Uranus en Neptunus) en met wentelbaanradiusse van 0,06, 0,13, 0,27, 0,49 en 1,42 AE, net minder as Mars s’n.
Die planeet HD 10180 b is onbevestig, maar as dit bestaan moontlik min of meer so groot soos die Aarde (minimum massa 1,4 keer die Aarde s'n). HD 10180 c, wat omtrent so groot soos Uranus is, is moontlik ’n gasreus. HD 10180 i is ’n moontlike, maar onbevestigde planeet nie baie groter as die Aarde nie wat in 2012 deur Mikko Tuomi ontdek is.
HD 10180 d is omtrent die grootte van Neptunus en moontlik ook ’n gasreus. HD 10180 e is moontlik nog ’n gasreus, maar is waarskynlik omtrent twee keer so groot soos Neptunus. HD 10180 j is ’n moontlike, maar onbevestigde planeet omtrent so groot soos die Aarde of dalk ’n gasdwerg wat in 2012 deur Mikko Tuomi ontdek is.
HD 10180 f is min of die meer dieselfde soort planeet as HD 10180 e. HD 10180 g is ’n gasreus groter as Neptunus (dalk 24 keer die massa van die Aarde). HD 10180 h is sover bekend die grootste en verste planeet. Dit is waarskynlik ’n gasreus omtrent so groot soos Saturnus (met ’n minimum massa van 65 keer dié van die Aarde).
Tiaan Liebenberg
Tiaan Liebenberg (* 18 Desember 1981, Kimberley) is ’n Suid-Afrikaanse Springbokrugbyspeler. Hy het die Griekwas in die Curriebeker- en Vodacombekerreekse verteenwoordig en speel tans vir die Westelike Provinsie. Hy het ook vir die Cheetahs en Stormers in die Superrugbykompetisie uitgedraf.
Liebenberg het sy internasionale debuut in 2007 gemaak toe hy vir die Springbokke teen die Barbarians in Londen gespeel het. Sy eerste toets was egter eers as plaasvervanger op 8 September 2012 toe die Springbokke teen Australië in Perth gespeel het.
Paula Styger
Paula Styger was 'n Suid-Afrikaanse aktrise, joernalis en advertensiebestuurder. Sy maak haar verhoogdebuut in 1935 in André Huguenet se toneelstuk Haar egskeiding. Daarna volg Gevaarlike huwelik in 1935, Die Kwaksalwer in 1939, Ek het 'n man vermoor en Helshoogte saam met hom. In 1942 sluit sy by die Pierre de Wet-geselskap aan, saam met James Norval en Anna Cloete, en tree op in verhoogproduksies soos Pinkie (1942–1943) en Satansloon (1942). In 1944, ná 'n ernstige operasie, roep sy die verhoog vaarwel en konsentreer op kommersiële kuns en die bemarkingsektor. Maar sy het nogtans in Pierre de Wet se rolprente opgetree.
Herkoms
Die stamvader van Paula Styger se familie, J. Styger, het as onderwyser uit Nederland na Suid-Afrika geëmigreer en was getuie in die saak oor die Gereformeerde Kerk tussen J. Herman (sendeling) en ds. Beyers. Dié saak het voor landdros George Croman op Burgersdorp gedien. Ná die dood van J. Styger (1867) is sy vrou met 5 kinders terug na Nederland, terwyl sy seuns, J.J. Styger en D.T. Styger, toe nege en drie jaar oud, in Suid-Afrika agtergebly het. D.T. (David) Styger (28 Oktober 1864 – 22 Julie 1946), wat op die plaas Rooipoort en later Nooitgedacht gewoon het, was Paula se oupa. Hy was getroud met tant Annie (gebore 1866 en oorlede in die eeufeesjaar van die Gereformeerde kerk Burgersdorp, 1960) en het altesaam 44 jaar ononderbroke as diaken en ouderling in die gemeente gedien. Uit dié huwelik is vyf kinders gebore, van wie die twee seuns D.G. Styger (1895–1945) en J.J. Styger was.
Anna Maria Styger was die middelste van haar ouers se vyf kinders. Sy het haar skooljare op Burgersdorp deurgebring en ’n bynaam op skool gekry wat ontwikkel het tot die toneelnaam waaronder sy later in die hele Unie bekend sou word, Paula Styger. Sy het reeds op driejarige ouderdom toneeltalent getoon en bewys gelewer dat sy beroepspeelster sou word. Sy het baie daarvan gehou om op die eetkamertafel te staan en haar versies op te sê, en dan het sy gewoonlik ’n fooitjie vir haar voordrag ontvang.
Toneelloopbaan
300px|duimnael|regs|[[Gert van den Bergh, Paula Styger, Pierre de Wet en Anna Neethling-Pohl in 'n toneel uit Sita se Die Goeie ou tyd (1944).]]
duimnael|links|340px|Haar egskeiding (Clemence Dane se Bill of Divorcement) is in 1935 deur die Huguenet-geselskap opgevoer. Die aktrise heel links is onbekend. Langs haar sit [[Siegfried Mynhardt en dan volg Ena du Toit, André Huguenet, Lydia Lindeque, Paula Styger, Nico van Rooyen en Dewald van der Merwe. Die dekor was deur Cecil Pym van Kaapstad en die foto is op die verhoog van die ou His Majesty-teater in Johannesburg geneem.]]
duimnael|regs|320px|[[André Huguenet, Hermien Dommisse en Paula Styger in Helshoogte, 'n vertaling van Emily Brontë se Wuthering Heights (1943.).]]
duimnael|links|300px|Verfilming aan die rolprent [[Pinkie se Erfenis, omstreeks 1945. Pierre de Wet vertolk die rol van die kreupel Pinkie wat verlief raak op ’n blinde meisie, Naomi (Paula Styger). Van links: Styger, Eugenie Heyns, Pierre de Wet en Esther Mentz.]]
Eers nadat sy die skool verlaat het, het Paula Styger ’n ernstige studie van die drama en toneel begin maak en ’n drang en begeerte geopenbaar om haar lewe daaraan te wy. Teen haar ouers se sin het sy met die akteur André Huguenet in aanraking gekom en die gevolg van dié onderhoud was dat sy in Desember 1934 haar eerste kontrak geteken en op 16 Januarie 1935 in Kaapstad by sy geselskap aangesluit het. Styger het besef haar besluit sou baie liggaamlike en geestelike krag vereis, maar met haar streng Calvinistiese opvoeding, gesonde agtergrond, persoonlikheid, talent en morele ewewig was sy gestewel en gespoor om haar loopbaan te begin.
In haar loopbaan as verhoogaktrise het sy in die volgende toneelstukke opgetree: Haar egskeiding deur Clemence Dane (1935); Die doodsvonnis deur Emlyn Williams (1937); Gevaarlike huwelik deur Martin Vale (1937); Tamboer in die nag (radiodrama) deur Hendrik Brand (1937); By die ou meulstroom deur Jean Jacques Barnard (1938); Die kwaksalwer deur Dorothy Brandon (1938); Die tweede Grieta deur J.H.H. de Waal (1939); Is jy ’n bokryer? verwerk deur Dirk Mostert (1940); Helshoogte (Wuthering Heights) deur Emily Brontë (1941); en Absalom, my seun deur St. John Ervine (1942).
Met haar toere vir die Huguenet- en De Wet-geselskap het Paula Styger die Unie platgereis en die geleentheid gekry om kennis te maak met en onthaal te word deur skoolkinders, boere-ooms en –tantes, onderwysers, predikante, doktore en professore aan verskeie universiteite, vooraanstaande skrywers, skilders, beeldhouers, sangers, musici en medici. Sy was ook ’n welkome gas by regsgeleerdes, landsregeerders, administrateurs, prokureur-generaals, buitelandse gesante en goewerneur-generaals.
Werkbeskouing
Styger het haar werk in ’n ernstige lig beskou. In Burgersdorp se Eeufees-Gedenkboek van 1946 skryf P.J.T. de Wet, waarskynlik na aanleiding van korrespondensie met Styger: "Sy besef terdeë dat die toneel een van die magtigste faktore is in die lewe van ’n volk. Sy weet dat dit in baie opsigte die sigbare stempel is van wat aangaan in die siel van die gemeenskap waarin sy leef. Dat wat op die toneel plaasvind tot ’n groot mate die weerspieëling is van strominge en gestaltes binne die volkslewe. Sy weet ook dat die toneel nie alleen vermaaklik is nie; dit is ook opvoeding. Daarom is die werk van die toneelspeler ’n werk met ’n roeping, ’n ernstige roeping!"
Haar vader se dood
duimnael|regs|200px|Paula Styger in die rol van Naomi, die blinde dogter in die rolprent [[Pinkie se Erfenis.]]
Op 29 Mei 1945 het ’n ramp die Styger-huis getref met die afsterwe van Paula se vader. Vir haar was dit ook 'n persoonlike terugslag. Soos P.J.T. de Wet dit stel: "Haar ouerhuis was vir haar ’n anker in die lewe en ’n vesting waar sy na liggaam en gees kon uitrus. Tuis, op die ou woonplaas Rooipoort, vind sy in die teenwoordigheid van haar moeder ’n kalmte en rustigheid wat salwend is ná die gejaagde en vermoeiende reise, en haar vader was vir haar ’n bron van geestelike krag en besieling in haar lewe. Sy het egter die troos en aangename herinnering dat hy kort voor sy dood vir haar ’n wonderlike boodskap nagelaat het, naamlik: 'Nou besef ek haar doel met die Afrikaanse Toneel en ek sien in haar ’n boodskap aan ons Afrikaanse Volk.'"
Paula Styger was nooit getroud nie.
Bywoord
'n Bywoord of adverbium is 'n beskrywende woord wat 'n werkwoord, hele sin, byvoeglike naamwoord, telwoord of ander bywoord nader bepaal. Dit verskaf meer inligting oor plek, tyd, wyse of graad. Voorbeelde van bywoorde is: hier, nou, opsetlik, en daarom.
As 'n sin meer as een bywoord bevat, is die volgorde altyd: tyd, wyse en dan plek.
Bywoorde van plek
Toets met die vraag "waar?". Voorbeelde:
Bywoorde van tyd
Toets met die vraag "wanneer?". Voorbeelde:
Bywoorde van manier/wyse
Toets met die vraag "hoe?". Voorbeelde:
Voornaamwoordelike bywoorde
Hierdie bywoorde bestaan uit twee ander bywoorde: 'n bywoord van plek en 'n voorsetselbywoord. Voornaamwoordelike bywoorde vervang die kombinasie voorsetsel+naamwoord:
Allanridge
Allanridge is 'n mynboudorp in die Lejweleputswa Distriksmunisipaliteit in die Noord-Vrystaat, Suid-Afrika. Die dorp is 50 km suid van Bothaville en is deel van die Vrystaatse Goudveld.
Khalil Gibran
Gibran Khalil Gibran, Arabies: جبران خليل جبران, Siries: ܓ̰ܒܪܢ ܚܠܝܠ ܓ̰ܒܪܢ, in Engels word na hom verwys as Kahlil Gibran, (Bsharri 6 Januarie 1883 - New York Stad, 10 April 1931) was 'n kunstenaar, digter en skrywer.
Lewensloop
Gibran is in Libanon gebore. Sy ouers was Maronitiese Christene. Toe hy 12 was, het sy ma saam met haar kinders na die Verenigde State van Amerika vertrek, maar Khalil na 'n kort tydjie teruggestuur om voort te gaan met sy opvoeding. In 1901 verlaat hy Beiroet en gaan na Europa. Daar het hy in kontak gekom met Europese moderniste en romantiek. Sy eerste boek al-Musiqa (1905), wat eintlik meer 'n pamflet was, was 'n romantiese lofsang vir musiek. Die grootste deel van sy produktiewe lewe bring hy deur in Boston en Parys.
Gibran het met sy digterlike werke geskiedenis gemaak: veral sy boek Die profeet het baie gewild geraak by die publiek en word tot vandag toe deur baie as 'n persoonlike Bybel gebruik. Hy is ook in die Arabiese wêreld bekend as 'n vrydenker en skrywer, een van die min van sy tyd wat buite die grense en oor verskille heen gekyk het. Hy het net soveel in Engels geskryf as in Arabies, meestal kortverhale en prosiëse gedigte. In teenstelling met die gewone Arabiese literatuur, is sy werk baie toeganklik, ook vir godsdienstiges en diegene wat tuis voel in ateïsme. Sy reputasie as 'n sentrale figuur in die moderne Arabiese letterkunde is nie betwyfel nie.
Benewens die skryfwerk, het hy gereeld geskilder; sy boeke bevat baie van sy kuns werke. Later beskryf hy sy lewe in Libanon as idillies, in sy werk skyn baie van die volkskultuur en die natuurlike skoonheid van Libanon deur.
Werk
Sy skilderye en tekeninge is oral in die wêreld te vind. Sy boeke kombineer Westerse en Oosterse mistisisme. Sy digterlike werk is in meer as 25 tale vertaal. Die volgende werke vermeld die datum van die oorspronklike uitgawe met die Afrikaanse titel:
1912: Gebreekte vlerke
1914: 'n Traan en 'n glimlag
1918: Die dwaas
1923: Die profeet
1928: Jesus, die mensekind
1933: Die tuin van die profeet
Allanridge
Geskiedenis
Die dorp is in 1950 gestig en vernoem na Allan Roberts, die Johannesburgse geoloog en tandtegnikus wie se boorgat op die nabygeleë plaas Aandenk binne 122 m van een van die rykste gouddraende riwwe in die wêreld gekom het. Allanridge is ontwerp deur die stadsbeplanner William Backhouse wat ook Welkom uitgelê het. Dit het op 21 Desember 1956 'n munisipaliteit geword.
Microsoft .NET Framework
Die Microsoft .NET Framework is 'n sagtewarekomponent wat deel vorm van die Microsoft Windows bedryfstelsel. Dit bestaan uit 'n groot versameling van voorafgeskrewe oplossings tot algemene programvereistes en bestuur die uitvoer van programme wat spesifieke ontwikkel is vir die raamwerk. Die .NET Framework is een van Microsoft se kernaanbiedinge en is die gedagte is dat dit gebruik sal word deur die meeste nuwe toepassings wat vir die Windows-platform ontwikkel word.
Allanridge
Omgewing
Al die water wat uit die myne kom word in 'n reuse meer gepomp waar duisende voëls nes geskop het. Die meer is Stinkpan gedoop.
Microsoft .NET Framework
Die voorafgeskrewe oplossings wat deel vorm van die raamwerk se Basis klasversameling dek 'n wye verskeidenheid programmeerbehoeftes op gebiede wat onder ander insluit: gebruikerskoppelvlak, datatoegang, Databasisverbinding, kriptografie, webtoepassing-ontwikkeling, numeriese algoritmes en netwerkkommunikasie. Die klasversameling word deur programmeerders saam met hulle eie bronkode gebruik om toepassings te skep.
Programme wat geskryf is vir die .NET Framework loop in 'n sagtewareomgewing wat die program se vereistes tydens uitvoering beheer. Hierdie omgewing wat ook deel is van die .NET Framework, staan bekend as die Common Language Runtime (CLR). Die CLR verskaf 'n virtuele masjien vir toepassings sodat programmeerders nie die vermoë van 'n spesifieke SVE in gedagte hoef te hou nie. Die CLR verskaf ook ander belangrike dienste soos sekuriteitsmeganismes, geheuebestuur en fouthantering. Die klasversameling en die CLR maak saam die .NET Framework uit.
Die .NET Framework word ingesluit by Windows Server 2003, Windows Server 2008 en Windows Vista en kan op die meeste ouer weergawes van Windows geïnstalleer word indien nodig.
Ontwerpsdoelwitte en hoofkenmerke
Microsoft .NET Framework is ontwerp met verskeie doelwitte voor oë:
Tweestreepanemoonvis
Die Tweestreepanemoonvis (Amphiprion allardi) is 'n vis wat hoofsaaklik aan die ooskus van Afrika voorkom vanaf Kenia tot by die Aliwal-bank. In Engels staan die vis bekend as die Twobar anemonefish.
Voorkoms
Die tweestreepanemoon word tot 15 cm lank en kom in koraalriwwe voor. Die vis het 'n opvallende bruinswart lyf met oranjegeel vinne en twee wit tot blou vertikale strepe. Dit is 'n gewilde akwariumvis.
Die vis het 'n simbiotiese verhouding met die groot seeanemoon wat beide bevoordeel. Die giftige tentakels van die anemoon beskerm die vis teen roofvisse; op sy beurt kry die anemoon afvalkos van die tweestreepanemoon. Die vis kan ook van geslag verander; dus is dit 'n hermafrodiet.
Microsoft .NET Framework
CLI
Die CLR bestaan uit vier primêre onderdele:
Assemblies
Die intermediêre CIL-kode word in .NET assemblies gehuisves. Die spesifikasie skryf voor dat assemblies in die Portable Execution-formaat gestoor word, wat dieselfde is vir alle DLL en EXE lêers op die Windows bedryfstelsel. Die assembly bestaan uit een of meer lêers maar elkeen moet die manifes bevat wat die metadata vir die assembly bevat. Die volledige naam van die assembly bevat sy eenvoudige teksnaam, weergawe nommer, kultuur en publiekesleutel datagreep. Die publiekesleutel datagreep bevat 'n unieke hash wat geskep word wanneer die assembly gekompileer word; dus sal twee assemblies met dieselfde publieke sleutel datagreep gewaarborg wees om identies te wees. 'n Privaatsleutel kan ook gespesifiseer word wat slegs aan die skepper van die assembly bekend is en kan gebruik word om te waarborg dat die assembly afkomstig is vanaf dieselfde skrywer wanneer 'n nuwe weergawe van die assembly saamgestel word.
Metadata
Die CIL is selbeskrywend deur .NET metadata. Die CLR gaan die metadata na om te verseker dat die korrekte metode geroep word. Metadata word gewoonlik geskep deur die taalsamestellers (compilers) maar ontwikkelaars kan hulle eie metadata skep deur hul eie kenmerke (attributes) te definieer. Metadata bevat ook inligting oor die assembly. Metadata word ook gebruik om die reflektiewe programmeervermoëns van die .NET Framework te implementeer.
Klasversameling
Die Basis klasversameling (Base Class Library of BCL) is 'n versameling van klasse wat aan alle tale beskikbaar is deur die .NET Framework. Die BCL verskaf klasse wat 'n aantal algemene funksies verpak soos die lees- en skryf van lêers, verbeelding van grafika, databasisinteraksie, manipulasie van XML-dokumente ensovoorts.
Sekuriteit
.NET het sy eie sekuriteitsmeganisme wat twee algemene kenmerke insluit: Code Access Security (CAS) asook kontrole en geldigheidsversekering. Code Access Security is gebaseer op bewyse wat verbind word met 'n spesifieke assembly. Die bewyse is tipies die bron van die assembly. Code Access Security gebruik bewyse om die toestemming wat aan die kode verleen word vas te stel. Ander kode kan vereis dat die kode wat dit aanvra 'n spesifieke toestemming moet hê. Die aanvraag veroorsaak dat die CLR 'n call stack walk uitvoer, elke assembly word nagegaan om te verseker dat elke metode in die call stack die vereiste toestemming het en indien die toestemming nie verleen is nie word 'n sekuriteitsfout gegenereer.
Wanneer 'n assembly gelaai word, onderneem die CLR 'n verskeidenheid toetse. Twee sulke toetse is geldigheidsversekering en kontrolering. Tydens die geldigheidsversekeringstoets maak die CLR seker dat die assembly geldige metadata en CIL bevat en maak seker dat die interne tabelle korrek is. Kontrole is nie so noukeurig nie. Die kontrolemeganisme gaan na om te sien of die kode enigiets doen wat onveilig is. Die algoritme wat gebruik word is nogal konserwatief en kan soms veroorsaak dat veilige kode afgekeur word. Onveilige kode sal slegs uitgevoer word as die assembly die skip verification toestemming gegee is, wat gewoonlik beteken dat die kode op 'n plaaslike masjien geïnstalleer is.
Ramkop-lipvis
Die Ramkop-lipvis (Cheilinus undulatus) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van Mosambiek. In Engels staan die vis bekend as die Humphead wrasse.
Identifikasie
Die vis word tot 230 cm lank en is een van die grootste rifvisse. Dit kan tot 190 kg weeg. Die groot volwasse visse het 'n prominente knop op die voorkop. Beide geslagte se kleur variasies is dieselfde. Hulle is olyfkleurig tot groen met 'n donker, vertikale breë streep op elke skub wat die elisie van vertikale lyne skep. Daar is twee horisontale strepe net agter die oë.
Die vis leef in tropiese strandmere, aflandige koraalriwwe en skeepswrakke in water wat 1 tot 60m diep is. Die onvolwasse vissies leef in grasagtige gebiede en word min gesien. Hulle is meestal alleenlopers. Die volwasse visse is gedurig op soek na prooi op die riwwe en slaap in grotte gedurende die nag. Hulle vreet 'n verskeidenheid klein vissies, slakke, seekastaiings en ongewerweldes.
Hierdie vis word genadeloos gejag en die spesie word bedreig.
Peel en Maas
Peel en Maas (Limburgs: Pieël en Maas) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat grens aan die Maasrivier en aan die provinsie Noord-Brabant, en wat deels in die streek van Die Peel lê. Die munisipale gebied het sowat 43 000 inwoners (2012) en 'n oppervlakte van 161 km².
Peel en Maas is in 2010 gestig en gevorm uit die munisipaliteite Helden, Kessel, Maasbree en Meijel. Panningen is die administratiewe setel van die munisipaliteit.
Plekke
Plekke in die munisipale gebied van Peel en Maas:
Baarlo, Beringe, Egchel, Grashoek, Helden, Kessel, Kessel-Eik, Koningslust, Maasbree, Meijel en Panningen.
Tan Son Nhat Internasionale Lughawe
Die Tan Son Nhat Internasionale Lughawe (Viëtnamees: Sân bay Quốc tế Tân Sơn Nhất) (IATA: SGN, ICAO: VVTS) is 'n groot lughawe naby Ho Chi Minh Stad, Viëtnam en is die belangrikste lughawe vir binnelandse en buitelandse vlugte in Viëtnam. Die lughawe is die grootste op die skiereiland van Viëtnam, en het in 2019 meer as 41 miljoen reisigers hanteer.
Maria I van Engeland
Maria I (Engels: Mary I; 18 Februarie 1516 – 17 November 1558) was van 19 Julie 1553 tot met haar dood koningin van Engeland en van Ierland. Sy was die vierde gekroonde monarg van die Huis van Tudor en haar bewind word gekenmerk deur die feit dat sy Katolisisme in Engeland herstel het nadat sy haar Protestantse halfbroer, Eduard VI, opgevolg het. In die proses het sy byna 300 godsdienstige andersdenkendes op ’n brandstapel tereggestel. Dit het haar die bynaam "Bloedige Maria" besorg. Haar halfsuster en opvolger, Elizabeth I, het die proses weer omgekeer.
Vroeë jare
Hendrik was baie trots op sy dogter en het dikwels met haar gespog. Toe Maria nege jaar oud was, het sy baie voorregte by haar pa gekry wat gewoonlik net die Prins van Wallis beskore was. Hy het haar selfs die Prinses van Wallis genoem.
Desondanks was Hendrik baie teleurgesteld dat hy nie seuns gehad het nie. Hy het probeer om sy huwelik mat Catharina nietig te laat verklaar, maar pous Clemens VII het geweier. In 1533 het Hendrik in die geheim met ’n ander vrou, Anna Boleyn, getrou en kort daarna het die Aartsbiskop van Kantelberg die huwelik met Catharina nietig verklaar en die een met Anna gewettig. Hendrik het toe weggebreek van die Rooms-Katolieke Kerk en homself hoof van die Anglikaanse Kerk verklaar. Maria is onwettig verklaar en haar plek op die lys van opvolgers is ingeneem deur haar halfsuster, die toekomstige Elizabeth I, die dogter van Anna Boleyn. Maria het die titel "lady Maria" gekry weens haar buite-egtelik status.
Ná Anna Boleyn
Nadat Anna Boleyn in 1536 onthoof is, is Elizabeth ook as buite-egtelik verklaar en van die lys van opvolgers verwyder, en het sy die titel "lady" gekry. Elf dae ná Anna se dood is Hendrik met Jane Seymour getroud, wat twaalf dae ná die geboorte van hul seun, prins Eduard, oorlede is.
Hendrik VIII is in 1547 dood en is deur sy seun opgevolg as Eduard VI. Eduard is op 6 Julie 1553 op 15-jarige ouderdom oorlede, waarskynlik weens tuberkulose. In sy testament het hy Maria van die troonopvolging uitgesluit omdat hy bang wees sy herstel Katolisisme en herroep van sy en Hendrik VIII se wette. Omdat hy nie net een suster kon uitsluit nie, het hy Elizabeth ook die troon ontsê.
Eduard het lady Jane Grey, kleindogter van Hendrik VIII se suster, Maria Tudor, die Hertogin van Suffolk, as sy erfgenaam aangewys. Die Geheime Raad het lady Jane se troonbestyging bekragtig, maar haar steun het vinnig afgeneem en sy is van die troon afgesit ná ’n bewind van net nege dae.
Bewind
Maria het op 19 Julie 1553 koningin Maria I geword. Sy het Londen triomfantelik binnegery met Elizabeth aan haar sy. Sy was 37 jaar oud en het dadelik ’n man begin soek sodat sy ’n erfgenaam kon hê en die Protestantse Elizabeth haar nie opvolg nie. Haar neef Karel V, keiser van die Heilige Romeinse Ryk, het voorgestel sy trou met sy enigste seun, die Spaanse prins Philip, later Filips II van Spanje.
Godsdiens
Maria was altyd teen die Anglikaanse Kerk en haar pa se breuk met Rome. Sy het die proses omgekeer en verskeie Protestantse leier is op die brandstapel tereggestel. Honderde het verkies om uit die land te vlug. Die vervolging het amper vier jaar geduur en dis onbekend hoeveel mense gesterf het. John Foxe skat in sy Book of Martyrs dat 284 mense tereggestel is vir hul geloof.
In Januarie en Februarie 1554 het die Wyatt-rebellie onder leiding van Thomas Wyatt in verskeie dele van Engeland en Wallis uitgebreek. Ná die opstand is Elizabeth ondervra omdat sy verdink is dat sy die Protestantse rebelle gesteun het. Op 18 Maart is sy in die Londense Tower opgesluit waar lady Jane Grey op 12 Februarie tereggestel is. Die verskrikte Elizabeth het daarmee volstaan dat sy onskuldig is. Sy was egter amper ’n jaar lank in huisarres geplaas.
Swangerskappe en dood
In dié tyd het Maria gedink sy verwag, maar dit was blykbaar die eerste van twee skynswangerskappe. Verskeie teorieë bestaan hieroor, maar die mees waarskynlike oorsake van haar toestand was óf psigologies van aard óf ’n hormonale afwyking. Met haar tweede skynswangerskap die volgende jaar het Maria in haar testament bepaal dat Philip die regent van hul minderjarige kind moes wees indien sy sou sterf. Geen kind is egter gebore nie en Maria is op 17 November 1558 in Sint James-paleis dood. Sy is deur haar halfsuster opgevolg as Elizabeth I, wat Engeland weer Prostestants gemaak het.
Bilbo Baalens
Bilbo Baalens is ’n fiktiewe karakter wat ’n hobbit genoem word (’n tipe dwerg), in die wêreld van die “Midde-aarde” (’n fiktiewe kontinent op Aarde). Hy is die hoofkarakter in J.R.R. Tolkien se kinderfantasie Die Hobbit, asook ’n ondersteunende karakter in Die Heerser van die Ringe.
Bilbo is op 22 September 2890 in die Derde Era, of in 1290 volgens die Goue Telling gebore. In Die Hobbit reis hy saam met die towenaar Gandalf en ’n groep van 13 Dwerge na Erebor om ’n skat wat aan die Dwerge behoort, van die draak Smaug terug te steel. In die storie vind Bilbo ’n ring wat die draer daarvan onsigbaar maak.
Op 29 September 3021 word hy deur sy neef Frodo en Gandalf na die Gryse Hawens (Mithlond) vergesel, waar hulle saam met die laaste groep Elwe ’n skip oor die see na Valinor neem. Bilbo is teen daardie tyd reeds 131 jaar oud. Hy is nie net die oudste hobbit van alle tye nie, maar ook die mees wêreldwyse hobbit ooit.
Hy speel vervolgens ’n rol in die eerste en laatste deel van die boek Die Heerser van die Ringe.
Lady Jane Grey
Lady Jane Grey (1536/1537 – 12 Februarie 1554) was ’n aanspraakmaker op die trone van Engeland en Ierland. Sy was in 1553 nege dae lank die de facto-monarg van Engeland. Sy is op 12 Februarie 1554 tereggestel.
Vroeë lewe
Jane, die oudste dogter van Henry Grey, 1ste Hertog van Suffolk, en sy vrou, lady Frances Brandon, is in Leicestershire gebore. Daar is eers gemeen dat sy in Oktober 1537 gebore is, maar onlangse navorsing bewys dat sy vroeër gebore is, op ’n onbekende datum in laat 1536 of vroeg 1537.
Lady Frances was die dogter van prinses Maria, die jongste suster van Hendrik VIII en was dus die niggie van Eduard VI. Sy het twee ouer susters gehad: lady Katherine Grey en lady Mary Grey; deur hul ma was die susters lede van die Huis van Tudor. Jane is besonder goed opgevoed en het Latyn, Grieks en Hebreeus sowel as moderne tale geleer.
Adolfo Suárez Madrid–Barajas Lughawe
Die Adolfo Suárez Madrid-Barajas Lughawe (IATA-kode: MAD, ICAO: LEMD) is die belangrikste internasionale lughawe wat Madrid in Spanje bedien. Byna 49 miljoen passasiers het in 2010/11 deur Madrid-Barajas beweeg, [3] wat dit die land se grootste en besigste lughawe maak, en in 2013 was dit Europa se sesde besigste lughawe. Die lughawe is in 1928 geopen en het gegroei tot een van die belangrikste sentrums van lugvaart in Europa. Geleë binne die stadsgrense van Madrid, net 9 km (5.6 myl) van die stad se finansiële distrik en 13 km (8.1 myl) noord van die Puerta del Sol, Madrid se historiese sentrum. Die lughawe se naam is afgelei van die aangrensende distrik Barajas, wat met sy eie metrostasie die lughawe bedien.