cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ballets Russes
Paryse debuut
Op 25 Junie 1910 is die première van L'oiseau de feu in die Théâtre National d'Opéra gehou. Fokine se choreografie en Igor Strawinski se musiek het 'n diep indruk by Paryse gehore gelaat, net soos die kleurryke toneeldekor en kostuums wat deur Alexander Golowin en Léon Bakst ontwerp is.
Die storie het op twee tradisionele Russiese sprokies gebaseer, die "Vuurvoël" met Iwan Tsarewitsj as held en hoofkarakter (vertolk deur Michel Fokine), vergesel deur prinses Tsarewna (vertolk deur Vera Fokina), en "Die towenaar Kosjtsjei" waarin Kosjtsjei die Onsterflike, 'n mitologiese figuur en bose persoon (vertolk deur Enrico Cecchetti), 'n sentrale rol speel.
Londense debuut
Die "kulturele ontdekking" van Europa was 'n belangrike aspek in die laat Edwardiaanse kunslewe, alhoewel Britse gehore hul aandag slegs op sekere dele van die vasteland gevestig het. So het Franse en Russiese kunstenaars wél belangstelling gewek aangesien dié twee lande politieke bondgenote was, terwyl Duitse kuns 'n mindere plek ingeneem het. Kunstenaars is volgens die beleid van hul land van herkoms geklassifiseer en kon sodoende "goed" of "kwaad" wees. So is ter geleentheid van die tweede Post-impressionistiese kunsuitstalling werke van Engelse, Franse en Russiese kunstenaars vertoon, alhoewel die laasgenoemdes onbekend en onbeduidend was, maar geen enkele skildery van Duitse kunstenaars soos Kandinsky of Kokoschka ingesluit nie. Teen die begin van die eeu is Duitse drama's nog gereeld gedurende Londense teaterseisoene opgevoer, maar ná 1906 het hierdie toneelproduksies ongewild geraak.
Die skeptiese en bevooroordeelde gesindheid teenoor alles wat Duits was het sterk gekontrasteer met die groot bewondering wat Edwardiane vir Rusland gekoester het. Russiese literatuur, kleremodes, drama, opera en ballet het tussen 1910 en 1914 skielik ongekende sukses behaal. Russiese invloede was op byna alle vlakke van die Engelse lewe waarneembaar: intellektueles het Dostojefski ontdek, gehore in musiekteaters was gaande oor die sterballerina Anna Pavlova, en Léon Bakst se kostuumontwerpe het hulle invloed op die mode vir welgestelde dames laat geld.
Terwyl Franse Post-impressionisme en Russiese literatuur hoog aangeslaan is in Britse intellektuele kringe, is toegang tot 'n ander Europese kunsvorm onder 'n breë en diverse gehoor in 1910 juis deur die mees demokratiese van alle Edwardiaanse kultuurinstellings bevorder – die varietéteater. Die jare voor die Eerste Wêreldoorlog was die bloeitydperk van varietés, en groot sterre wat in hierdie soort teaters opgetree het – soos byvoorbeeld Marie Lloyd en Little Tich – was net so bekend en gewild soos lede van die koningshuis. Varietéteaters is oorspronklik as populêre vermaak beskou, maar het in die vroeë 20ste eeu aanklank by 'n wyer gehoor gevind. In die varietéwêreld is alle Edwardiaanse klasverskille uitgewis en kon Gaiety Girls, verhoogsterre uit die Gaiety Theatre-varieté, met hertoë trou. Selfs koning Edward VII het liewer 'n aand by die Gaiety- of Empire-varieté deurgebring as 'n opvoering van 'n George Bernard Shaw-stuk in die Royal Court by te woon.
Aaptos kanuux
Die spons kom uit die genus Aaptos en behoort tot die familie Suberitidae. Aaptos kanuux is die eerste keer in 2008 wetenskaplik beskryf deur Lehnert, Hocevar & Stone.
Casamancerivier
Die Casamancerivier (Frans: fleuve Casamance) is 'n rivier in Senegal wat wes vloei tussen Gambië en Guinee-Bissau en in die Atlantiese Oseaan in vir omtrent 320 km (199 myl). Slegs 130 km (81 myl) daarvan is egter bevaarbaar.
Clube de Regatas do Flamengo
Flamengo is vernoem na die wyk Flamengo in Rio de Janeiro, wat weer na die Vlaminge vernoem is. Die klub is aanvanklik vir roei gestig, maar nadat 'n paar spelers van Fluminense in 1911 met die bestuur gebots het, het hulle afgestig van Flu en by Fla aangesluit om daar ook 'n sokkerafdeling op die been te bring.
Salman Khan (onderwyser)
Salman Amin "Sal" Khan (Bengaals: সালমান খান, gebore in New Orleans op 11 Oktober 1976) is 'n Amerikaanse internetonderwyser van Bengaalse afkoms en stigter van die Khan Academy, 'n gratis aanlyn niewinsgewende onderwysdiens. Met behulp van meer as 2700 YouTube-video's (2011) verduidelik Khan 'n groot aantal onderwerpe uit.
Sy onderwysloopbaan het aan die einde van 2005 begin toe hy sy neef deur middel van die internet met wiskunde gehelp het. Die sukses daarvan het hom beïnvloed om in 2006 sy videolesse op YouTube te publiseer. Voor 2009 het hy as 'n heining fonds ontleder gewerk, maar tans raak hy voltyds betrokke met sy aanlyn onderwysdiens.
Gelykrigter
'n Gelykrigter (English: Rectifier) is 'n drywingselektronika toestel wat gebruik word om 'n wisselstroom (WS) toevoer om te skakel na 'n gelykstroom (GS) toevoer deur die gebruik van diodes.
Erica schlechteri
Erica schlechteri is 'n plant wat tot die genus Erica behoort. Die plant is inheems aan die KwaZulu-Natal, Lesotho, Oos-Kaap en die Vrystaat.
Jumièges
Jumièges is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), wes van Rouen, met sowat 1800 inwoners (2014).
Die dorp is op die regteroewer van die Seinerivier in die meander van Jumièges geleë. Die dorp is bekend vir die ruïnes van die klooster Saint-Pierre.
Die dorp word as Gemeticum vir die eerste keer in 837 genoem.
Heurteauville was 'n dorpie van Jumièges tot Oktober 1868.
Natasha Bassett
Natasha Bassett is 'n Australiese aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hail, Caesar! (2016) en Spinning Man (2018), en in die televisiereeks Camp (2013).
Erica schmidtii
Erica schmidtii is 'n plant wat tot die genus Erica behoort.
Dwight F. Davis
Dwight Filley Davis (5 Julie 1879 - 28 November 1945) was 'n politikus en professionele tennisspeler van die Verenigde State van Amerika. Hy is veral bekend as die stigter van die Davisbeker. Hy was van 1923 tot 1925 die Amerikaanse minister van oorlog.
Raymond Bloomer
Raymond Bloomer is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Love Light (1921) en The Net (1923).
Lori Loughlin
Lori Loughlin (gebore 28 Julie 1964) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Secret Admirer (1985) en Old Dogs (2009), en in die televisiereekse Full House (1987) en Summerland (2004).
Torpedolipvis
Die torpedolipvis (Pseudocoris heteroptera) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan. In Engels staan die vis bekend as die Torpedo wrasse.
Identifikasie
Die vis word tot 15cm lank en het 'n slanke lyf. Die volwasse mannetjies is groenblou met donker vertikale strepe oor die sye en 'n donker vlek agter die oog. Die stertvin is deurskynend met swart rante. Die strepe op die agterkant van die lyf wissel na gelang van die gemoedstoestand van die vis.
Die jong gebore visse en volwasse wyfies is grysgeel en die stertvin is ook deurskynend met swart rante. Later word die onvolwasse visse swart met 'n ligte penskant en twee kenmerkende strepe op die sye terwyl die dorsale-, anale- en stertvinne geel is.
Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 8 tot 50 m diep is. Die mannetjies is alleenlopend maar bly naby die wyfies wat op hulle beurt in klein groepies saambly. Hulle swem dikwels saam met ander klein vissies bo die rif rond. Die visse vreet soöplankton.
Coen-broers
Die Amerikaanse broers Joel (1954-) en Ethan Coen (1957-) staan kollektief as die Coen-broers (of Coen Brothers) bekend. Hulle is bekend vir die draaiboeke wat hulle skryf en die rolprente wat hulle maak. In die filmwêreld word hulle die "tweekoppige regisseur" genoem, omdat hul meestal nou saamwerk en dieselfde idees vir hul prente deel. Hulle flieks sluit in Fargo (1996), The Big Lebowski (1998) en No Country for Old Men (2007). Hulle het Oscars vir Fargo en No Country for Old Men ontvang.
Kristallografie
Kristallografie is die wetenskap van kristalle, hul fases, vorme, simmetrieë en strukture.
Coen-broers
Lewensloop
Hul eerste film, Blood Simple (1984) handel oor 'n kroeg-eienaar wat 'n speurder vra om sy vrou en haar minnaar te vermoor. Cohens het die regie behartig, maar slegs Joel is vir die fliek gekrediteer.
Kristallografie
Anisotropie
In vloeistowwe of amorfe vastestowwe is eienskappe in alle rigtings dieselfde, en hierdie materiale is isotroop. 'n Kristalsimmetrie is egter altyd laer as 'n ewekansige bolsimmetrie. 'n Kristalliet het daardeur bepaalde rigtings waarin sy eienskappe anders is as in die oorblywende rigtings, en dit staan bekend as anisotropie.
Polikristallyne materiale
'n Kristallyne materiaal bestaan meestal uit talle mikroskopiese kristalliete. Elke kristalliet het sy eie rangskikking maar die materiaal-klomp – byvoorbeeld 'n stuk yster of 'n ysblokkie – kan sy eie vorm hê wat nie die simmetrie van die indiwiduele kristalliete verraai nie. Kristalliete vorm deur 'n groeiproses, byvoorbeeld uit 'n oplossing of uit 'n gesmelte stof wat afgekoel word. Dikwels is daar talle groeikerne wat almal groei totdat hulle mekaar raak. Dit lewer 'n polikristallyne stof met talle klein kristalliete as resultaat, wat in sy geheel isotroop kan wees, indien die kristalliete ewekansig oor alle rigtings verdeel is. Die kristalliete se rigtings hoef egter nie heeltemal ewekansig te wees nie – 'n voorkeuroriëntasie kan naamlik bestaan. Ewekansigheid kan egter bereik word deur die materiaal te verpoeier. 'n Poeier is meestal isotroop tensy die poeierdeeltjies sterk naaldvormig is of uit vesels of plaatjies bestaan.
Kristalle
Indien een kristalkern vrylik kan groei, kan dit 'n kristal word wat sentimeters of selfs meters in omvang is. Die groei is dikwels nie perfek nie en die groot kristal kan in der waarheid uit twee of meer tweelinge of meerlinge bestaan. Onder besondere omstandighede kan 'n enkelkristal verkry word waarin daar net een onversteurde kristalrooster teenwoordig is. Groot kristalle wat in die natuur gevind word of sinteties vervaardig word, het dikwels 'n vorm wat toon watter inwendige rotasiesimmetrie hulle besit. Indien hierdie simmetrie kubies is, het kristalle dikwels 'n oktaëdriese of kubiese vorm. Heksagonale of tetragonale simmetrie lewer dikwels naaldjies of plaatjies met 'n seshoekige of vierkantige omtrek.
Tegnieke
Kristalgroei kan onder verskeie omstandighede plaasvind en daar is heelparty tegnieke om kristalle te vervaardig.
Optiese kristallografie
Die studie van die optiese eienskappe van kristalle is 'n belangrike afdeling van kristallografie. Optiese navorsing is veral belangrik as 'n onderafdeling van mineralogie en die uitkenning van minerale. Dit is nuttig om die kristalstelsel van die mineraal te bepaal.
Mikroskopie
'n Petrografiese mikroskoop ('n ligmikroskoop met gepolariseerde lig) word dikwels hiervoor aangewend. Dit bevat twee polariseerders waarvan die rigtings loodreg op mekaar gestel is, en as gekruisde polariseerders bekend staan. 'n Nie-kristallyne monster sal langs hierdie optiese pad donker voorkom. Indien die monster egter dubbelbrekend is, verander die polarisasierigting van die lig wat die kristal deurskyn en sal dit die oogstuk bereik. Omdat die lig se polarisasierigting mag verskil van een golflengte na die ander, ontstaan daar soms kleurryke beelde.
'n Ander belangrike kenmerk van 'n kristal is die hoeke wat die kristalvlakke met mekaar vorm. Vir tetragonale kristalle is dit dikwels 90 grade, terwyl dit byvoorbeeld by heksagonale kristalle dikwels 60 of 120 grade sal wees.
Diffraksie
By blootstelling van kristalle aan straling met 'n golflengte wat in die grootteorde van die atome lê, soos x-strale, neutrone of elektrone, ontstaan diffraksiepatrone. Die studie van hierdie patrone kan die interne kristalstruktuur onthul en hierdie studie het hom ontwikkel tot eie vakgebiede wat soms ook kristallografie genoem word.
Sibayameer
Sibayameer is ongeveer 35 km suid van Kosibaai in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die meer is langs die Indiese Oseaan maar mond glad nie uit in die oseaan nie. Daar loop strome van die weste en noorde die meer in maar dit het geen sigbare uitgang nie. Die oostelike oewer is op een plek 'n sandduin wat net 800 m breed is. Die Zoeloenaam Tsibayi beskryf die meer perfek: 'n ingeslote plek met geen sigbare uitgang nie.
Die totale oppervlak van die meer is 45 km² en die omtrek is 35 km. Die meer is op plekke 25 m diep. Behalwe vis is hier ook seekoeie en krokodille. Die Sibayi-dikkop is endemies aan die meer wat deel uitmaak van die kuswoud van Maputaland-ekostreek. Dit is in 1991 tot Ramsar-vleiland verklaar.
Dertigjarige Oorlog
Die Dertigjarige Oorlog (1618–1648) was een van die verwoestendste konflikte in Europese geskiedenis. Die oorlog is hoofsaaklik (dog nie uitsluitlik) in Duitsland geveg en het met tye die meeste lande van Europa betrek. Seeoorlogvoering het ook oor die seë gereik en die koloniale vorming van toekomstige nasies beïnvloed.
Die oorsprong van die konflik en die doelwitte van die deelnemers is ingewikkeld en daar kan nie na één spesifieke geval verwys word as die hoofrede vir die oorlog nie. Die oorlog was oorspronklik geveg as 'n godsdienstige konflik tussen Protestante en Katolieke in die Heilige Romeinse Ryk, alhoewel geskille oor die interne politiek en balans van mag binne-in die Ryk ook 'n belangrike rol gespeel het. In hierdie fase het die oorlog 'n voortsetting geword van die Bourbon-Habsburg-wedywering vir Europese politieke superioriteit, wat weer gelei het tot verdere oorlogvoering tussen Frankryk en die Habsburg-magte, met minder klem op godsdiens.
Een van die grootste gevolge van die Dertigjarige Oorlog was die uitgebreide verwoesting van algehele streke; tallose gebiede is verweer deur plunderende troepe. Die bevolkings van die Duitse state, die Lae Lande en Italië het aansienlik afgeneem as gevolg van voorvalle van hongersnood en siekte, terwyl vegtende magte bankkrotskap in die gesig gestaar het.
In die 17de eeu was daar van leërs verwag om hul fondse grotendeels te verkry uit buit of huldeblyke (wat afgedwing is in die gebiede waar hulle gestasioneer is). Hierdie metode het 'n soort wetteloosheid aangemoedig, wat 'n swaar las vir inwoners van die beleërde gebiede was. Die Dertigjarige Oorlog is amptelik beëindig met die verdrae van Osnabrück en Münster, as deel van die groter Vrede van Wesfale.
Ripuaries
duimnael|350px|Die Ripuariese dialekgebied in blou. In ligblou die Nederlandse gebied waar 'n dialek met dieselde kenmerk gepraat word. Die Hertogenbos van België is dunbevolk sodat daar geen taalgrens te onderskei is nie. duimnael|350px|- DIE MAAS-RYNSE TAALLANDSKAP - Die [[Maas-Rynse (Limburgs-Nederrynse) dialekkontinuum]]
Ripuaries (ook Ripuaries-Frankies genoem, of Ripoarėsch in die volksmond) is 'n Germaanse dialekgroep, deel van die Wes-Sentraal-Germaanse taalgroep. Tesame met die Moeselfrankiese en Luxemburgse taal, behoort Ripuaries aan die groter Sentraal-Frankiese dialekfamilie en ook aan die Rynlandse linguistiese kontinuum met die Nederfrankiese tale.
Dit word gepraat in die Rynland suid van die Benrathlyn, van noordwes van Düsseldorf en Keulen tot by Aken in die weste, en Waldbröl in die ooste. Die taalgebied omvat ook die noorde van die Duitssprekende Belgiese gemeenskap benewens die suidelike rand van die Limburgprovinsie van Nederland, veral Kerkrade (Kirchroa). Die naam is afgelei van die Ripuariese Franke (Rheinfranken), wat hulself vanaf die 4de eeu in die area gevestig het.
Die mees beroemde daarvan is Kölsch, die plaaslike dialek van Keulen. Dialekte wat aan die Ripuariese groep behoort verwys byna altyd na hulself as Platt, byvoorbeeld Öcher Platt (van Aken) of Eischwiele Platt (van Eschweiler), Bocheser Platt (van Bocholtz) of Bönnsch Platt (van Bonn). Meeste van die meer as honderd Ripuariese dialekte is verbonde aan 'n spesifieke nedersetting of munisipaliteit. Gewoonlik is daar klein maar opvallende verskille tussen aanliggende dialekte (wat maklik deur die plaaslikes uitgewys word), en toenemend groter verskille by meer afgeleë dialekte. Hierdie oorgange word beskryf deur 'n stel isoglosse, wat in linguistiek die Rynlandse waaier genoem word. Sprekers se spraak, selfs as hulle nie Ripuaries besig nie, stel mens in staat om hulle herkoms presies na te speur na 'n nedersetting of stadsoord waar hulle die taal aangeleer het.
Getal sprekers
Omtrent 'n miljoen mense praat 'n Ripuariese dialek, wat neerkom op ongeveer een kwart van die gebied se inwoners. Penetrasie van Ripuaries in die omgangstaal wissel aansienlik, benewens die persentasie Ripuariessprekendes van plek tot plek. In sekere plekke mag daar slegs 'n paar bejaarde sprekers oor wees, terwyl Ripuaries elders algemeen in die daaglikse lewe gebruik word. Beide in die ware Ripuariese gebied, en wyd daaromheen, is 'n veel wyer bevolking in staat om Ripuaries tot 'n mate passief te verstaan, as die bevolking van aktiewe sprekers daarvan.
Invloede
Hierdie Ripuariese variëteite is verwant aan die Moeselfrankiese tale wat in die suidelike Rynland, oftewel Rynland-Palts en Saarland in Duitsland gepraat word. Dit is naamlik verwant aan die Luxemburgse taal in Luxemburg, die Nederfrankiese Limburgse taal in die Nederlandse provinsie Limburg en aan Platdiets in die provinsie Liège, in België. Meeste van die historiese wortels van Ripuariese tale is in Middelhoogduits te vinde, maar daar was ook ander invloede soos Latyn, Nederduits, Nederlands, Frans en Suidelike Maas-Ryns (Limburgs). Verskeie grammatikale elemente is uniek tot Ripuaries, en bestaan in geen ander Germaanse taal nie. België en die Nederlande erken sekere Ripuariese dialekte amptelik as minderheidstale, en die Europese Unie insgelyk.
Atoomkern
Die atoomkern is net 'n klein deel van 'n atoom, maar dit bevat amper die volle massa van die atoom.
Protone en neutrone
Indien die verhouding N:Z nie reg is nie, is die kern nie stabiel nie en sal dit radioaktief wees. Daar is verskeie tipes radioaktiewe verval:
Massagetal
Protone en neutrone – wat saam nukleone heet – het amper dieselfde massa. Die definisie van die getal van Avogadro is so gekies dat 1 mol protone of neutrone amper 'n massa van 1 gram het. Materie van 1 gram sal dus altyd amper 1 mol nukleone bevat, ongeag of dit modder, lug of goud is. Die getal nukleone, die som van die getal protone en neutrone, word die massagetal (M) genoem en bepaal die atoommassa van die atoom.
Daar bestaan soms atome met dieselfde Z, maar verskillende getalle neutrone. Hulle word isotope genoem. Die waardes van Z en M word dikwels voor die elementsimbool van die atoom geskryf X. Vir die twee belangrikste isotope van chloor, wat 18 en 20 neutrone in die kern het, is dit byvoorbeeld Cl en Cl. Die Z=17 word nogtans dikwels weggelaat, omdat die elementsimbool Cl eintlik dieselfde inligting verskaf.
Omdat die kern Cl 37 nukleone bevat, sal 1 mol daarvan amper 'n massa van 37 gram hê. Chloor soos dit in die natuur voorkom is egter altyd 'n 3:1-mengsel van die twee isotope. Daardeur is die gemiddelde atoommassa van die element 35,5 en sal 1 mol chlooratome 'n massa van 35,5 g hê. In die periodieke tabel word hierdie natuurlike gemiddelde altyd as atoommassa aangedui.
Elektrone
Indien die atoom neutraal is, wentel daar ook Z elektrone rondom die kern. Hulle het 'n negatiewe lading, maar nouliks massa. Die atoom se radius word deur die elektrone en nie deur die kern bepaal nie. Indien die getal protone en elektrone nie dieselfde is nie, word dit 'n ioon genoem en het dit 'n elektriese lading.
Notasie
In die atoom/ioon/isotoop-notasie word die vier hoeke van die elementsimbool gebruik, maar vir verskillende begrippe.
In die notasie Cl dui die sentrale "Cl" byvoorbeeld op die element chloor. Die "2" regs onder dui aan dat dit 'n molekuul met twee gelyke kerne is. Die "17" links onder dui aan dat al twee atome 17 protone in die kern het, maar dit is by chloor altyd die geval. Die "35" links bo dui aan dat al twee kerne 35 nukleone (protone plus neutrone) het. Die getal neutrone is dus 35 - 17 = 18. En die "1-" regs bo dui aan dat die lading van hierdie diatomiese anioon negatief is en dat daar een elektron meer as die getal protone (2*17) moet wees.
Mongoolse tale
Die Mongoolse tale is 'n taalfamilie wat uit 15 tale bestaan en deur sowat 7,5 miljoen mense in Oos-, Suid- en Wes-Asië gepraat word. Dié taalfamilie bestaan uit vier groepe, naamlik die Sentraal-Mongoolse en die Suid-Mongoolse tale, asook die tale Daur en Moghol, waarvan die laasgenoemde waarskynlik uitgestorwe is. Soms word die Mongoolse tale ook in ses takke verdeel: Dagoer, Oos-Mongools, Sentraal-Mongools, Moghol, Suid-Mongools en Kitan, waarvan Sentraal-Mongools uitgestorwe is.
Die grootste tale (volgens moedertaalsprekers) is: Mongools (6 miljoen), Kalmikies (360 800) en Boerjaties (329 100). Net in Binne-Mongolië van die Volksrepubliek China word vir die plaaslike Mongoolse taal nog die tradisionele Mongoolse skrif gebruik, terwyl in Mongolië asook vir Boerjaties en Kalmikies in Rusland die Cyrilliese alfabet gebruik word.
Sommige taalkundiges groepeer die Mongoolse tale saam met die Toengoesiese en die Turkse tale, soms nog met die Japannese tale, Koreaans en Ainoe, by die Altaïese tale, hoewel dit algemeen betwis word.
Vakuumdiode
Die vakuumdiode is 'n vakuumbuis met die funksie van 'n gelykrigter. Die buis bestaan uit 'n vakuum kamer waarin 'n katode en 'n anode gereël word. Die katode is óf self ontwerp as 'n filament, of is rondom 'n filament gerangskik. Met die vakuumdiode het regstelling van wisselstroom vir groter elektriese vermoëns vir die eerste keer moontlik geword. Die uitvinding van die radiobuis word toegeskryf aan John Ambrose Fleming, wat in 1904 die vakuumdiode gepatenteer het.
Sedert die 1960's is hierdie tipe diode al hoe meer deur die halfgeleierdiode vervang.
Werking
Die werking van die vakuumdiode en alle buise wat daaruit afgelei word, is gebaseer op termiese emissie, wat in die verlede die Edison-effek genoem word.
Die katode word verhit met behulp van die filament. As gevolg van die hoë temperatuur, vloei elektrone uit die katode totdat 'n wolk om die katode ontstaan het met 'n ewewig tussen elektronies wat verlaat en val. 'n Plaat, die anode, is naby die katode geleë. Wanneer 'n positiewe spanning aan die anode gekoppel word, word 'n elektriese veld tussen katode en hierdie anode geskep. Hierdie veld oefen 'n krag op die elektrone in die wolk na die anode. Gevolglik beweeg 'n deel van die elektrone na die anode en veroorsaak die anode stroom. Die ontlote elektrone uit die wolk steur die ewewig, meer elektrone kom uit die katode as daarin. Daar vloei stroom deur die diode wanneer die anode positief is ten opsigte van die katode. As die anode negatief is ten opsigte van die katode, sal stroom nie vloei nie, want elektrone kom nie van die anode af nie. In die praktiese uitvoering sal die anode rondom die katode gebou word ten einde die grootste moontlike effek te verkry.
Daaropvolgende diodes wat vir regstelling bestem is, word dikwels as 'n dubbeldiode gebruik om dubbelfase-regstelling in kombinasie met 'n transformator met 'n middelpunt te aktiveer. Met dubbele diodes het die buis 'n katode en twee anodes word simmetries rondom die katode gerangskik.
Vir groot vermoëns is 'n gasvulbuis vroeër gebruik: 'n kwikdamp-gelykrigter. Hierdie tipe buis was meer doeltreffend as 'n vakuumdiode.
Direkte en indirekte verwarming
Met diodes is dit nie ongewoon dat die katode ook die filament van die buis sal wees nie. Ons noem hierdie direkte verwarming. Die filament word vir hierdie doel bedek met 'n materiaal (dikwels bariumoksied) wat elektrone vinnig uitstoot wanneer dit verhit word. Die nadeel van hierdie metode is dat die wisselstroom waarmee die filament verhit word, 'n effek op die stroom het, wat veroorsaak dat die hum. In die geval van regstelling is dit egter nie 'n probleem nie, aangesien die spanning met behulp van kapasitors afgeplat word. Versterkende buise is byna altyd indirek verhit: dit beteken dat die katode 'n afsonderlike elektrode om die filament is. Die katode word dan ook bedek met 'n geskikte materiaal vir die verskaffing van goeie elektron-emissie.
Aaptos laxosuberites
Aaptos laxosuberites is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons kom uit die genus Aaptos en behoort tot die familie Suberitidae. Aaptos laxosuberites is die eerste keer in 1902 wetenskaplik beskryf deur Sollas.
Upington
Upington is 'n belangrike dorp geleë op die oewer van die Oranjerivier in die Noord-Kaap, Suid-Afrika.
Geskiedenis
Upington is in 1871 as 'n klein sendingstasie deur eerwaarde Christiaan Schröder gestig. Hy het die sendingstasie "Olijvenhoutsdrift" genoem. In 1896 is dit herdoop tot Upington ter ere van sir Thomas Upington, die eerste minister van die Kaapkolonie. Die dorp het munisipale status in 1898 verkry.
Upington vandag
Vandag is Upington 'n groot dorp met 'n geskatte 101 504 inwoners in 2008, die naasgrootste nedersetting in die Noord-Kaap. Dit dien as 'n vername administratiewe sentrum van die provinsie Noord-Kaap. Upington lê in die Kalahariwoestyn, maar danksy die water van die Oranjerivier is dit 'n belangrike landbousentrum vir druiwe, koring en groente. Daarnaas is dit 'n gewilde toeristebestemming in die noordweste van Suid-Afrika.
Paul Walker
Paul Walker was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Fast and the Furious (2001), Running Scared (2006), Fast & Furious (2009), en Furious 7 (2015).
Upington
Infrastruktuur
Die Upington-lughawe (voorheen bekend as die Pierre van Ryneveld-lughawe) is by die dorp. Die N10 en N14 nasionale paaie kruis in Upington. Die spoorverbinding tussen Suid-Afrika en Namibië loop ook deur die dorp.
Klimaat
Upington kry gewoonlik 94 mm reënval per jaar met die meeste neerslae in die herfs. As 'n reël val geen reën in Junie nie en 29 mm in Maart. Die gemiddelde middagtemperatuur is 19,8 °C in Junie en 33 °C in Januarie, gewoonlik die warmste maand van die jaar. Die koudste maand is Julie, wanneer die kwik snags tot gemiddeld 2,8 °C daal. Vroeg in Januarie 2016 is 45 °C op Upington gemeet, die hoogste temperatuur sedert 1959.
Paul Walker
Walker is oorlede op November 30, 2013, opdie ouderdom van veertig in a motor-ongeluk.
Felix Obada
Oghenemine Felix Obada (gebore 3 November 1989 in Warri) is 'n Nigeriese sokkerspeler. Hy het vir die Nigeriese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Doringkroonseester
Die Doringkroonseester (Acanthaster planci) is 'n seester wat voorkom aan die noordelike kus van KwaZulu-Natal.
Pan-Afrika kleure
Die term "Pan-Afrika kleure" verwys soms na groen, goud en rooi. Die kleure word nou gevind op die vlae van baie Afrika-lande, en het hulle oorsprong in Ethiopië, waarvandaan hulle verwant is aan die Rastafariese beweging. Dit is op baie antieke Afrika vlae gebruik - noemenswaardig in die verband was hulle deel van die bloeisel wat op die vlag van Grenada, die Moorse staat in Spanje vesrkyn het. Die kleure verskyn mees prominent op die 1798 vlag van Abissinië, met die groen aan die onderkant; dit is egter per ongeluk onderstebo gehang by 'n staatsplegtigheid en die tradisie is deur die Ethiopiese regering en verskeie Afrika-lande, sowel as deur Pan-Afrikanistiese organisasies oral in die wêreld aangeneem. Die vlae word nou alledaags met groen bo (of voor) geel, en rooi aan die onderkant (of aan die agterkant) van die vlag gesien.
Behalwe vir 'n kort tydperk van besetting deur Italië onder die Fasciste, het Ethiopië buite Europese beheer gebly tydens die koloniala era, en is dus deur die nuut-onafhanklike lande in Afrika bewonder. Die aanemening van die Ethiopiese nasionale kleure is 'n gevolg hiervan. Die eerste Afrika-land om rooi, goud en groen vir die land se vlag aan te neem op omafhanklikheidswording is Ghana in 1957.
Volgens die UNIA se grondwet is die Pan-Afrika kleure rooi, swart en groen, "rooi verteenwoordig die edel bloed wat al die mense van Afrika afkoms verenig, die swart kleur vir swart mesne waarvan die waardigheid deur die bestaan van die vlag gehandhaaf word, groen vir die oorvloedige natuur rykdom van die moederland, Afrika." Die UNIA se vlag, wat hier gesien kan word, is aangewys as die amptelike kleure van die Afrika Ras deur die UNIA by sy byeenkoms in Madison Square Garden op 13 Augustus 1920 in New York Stad.
Huidige vlae met Pan-Afrika kleure
Die volgende lande kombineer drie tot vier van rooi, swart, groen, en geel in hulle vlae as verteenwoordigend van hulle Afrika identiteit.
Kate Beahan
Kate Beahan (gebore 12 Oktober 1974) is 'n Australiese aktrise en assistentregisseuse. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Chopper (2000), The Matrix Revolutions (2003), Flightplan (2005), en The Wicker Man (2006).
Roberts Blossom
Roberts Blossom (25 Maart 1924 – 8 Julie 2011) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Close Encounters of the Third Kind (1977), Escape from Alcatraz (1979), Christine (1983), en Home Alone (1990).
Benny Hill
Benny Hill (21 Januarie 1924 – 20 April 1992) was 'n Engelse skrywer en akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Those Magnificent Men in Their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 hours 11 minutes (1965), Chitty Chitty Bang Bang (1968), en The Italian Job (1969), en in die televisiereeks The Benny Hill Show (1969).
Sodwanabaai
Sodwanabaai is 'n baai aan die Indiese Oseaan in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die St. Thomas het in 1589 hier gestrand. Die baai is in 1888 opgemeet om sy geskiktheid as 'n hawe te bepaal. Die planne is laat vaar toe 'n hawe by Richardsbaai 120 km verder suid ontwikkel is. Die baai is nou deel van 'n groot bewaararea, die iSimangaliso-vleilandpark. Jesser Point dui die suidelike landhoof van die baai aan.
Daar is onbeskadigde koraalriwwe en 'n groot verskeidenheid oseaanlewe in die baai. Die baai is bekend vir sy hengel, ryk voëllewe, skubaduik en die waterskilpaaie wat hier nes maak.
Skubaduik
Sodwana is ideaal vir haai- en klipbank-duike reg deur die jaar. Meer as 1200 visspesies word in Sodwana aangetref, insluitend haaie, dolfyne en walvisse. Die klipbanke is ongeveer 18 meter diep. Sigbaarheid onder die water is oor die algemeen goed en wissel van tien tot veertig meter. Die water se temperatuur wissel van 21°C in die winter tot 28°C in die somermaande. Duikers het 3 mm- of 5 mm-dik duikpakke nodig.
Selakant
In November 2000 en Mei 2001 het 'n groep duikers onder leiding van Pieter Venter in Jessor Canyon foto's geneem van drie skaars Selakante (Latimeria chalumnae) op 'n diepte van sowat 110 meter.
Charles Pierce (female impersonator)
Charles Pierce (14 Julie 1926 – 31 Mei 1999) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Rabbit Test (1978), Torch Song Trilogy (1988), en The Butcher's Wife (1991), en in die televisiereeks Madame's Place (1982).
Robert Redford
Charles Robert Redford Jr. (geb. 18 Augustus 1936) is ’n Amerikaanse akteur en regisseur en die stigter van die Sundance-rolprentfees. Hy het twee Oscars ontvang: in 1981 vir beste regisseur vir Ordinary People en in 2002 een vir sy lewenslange bydrae tot die rolprentbedryf. In 2010 is Franse ridderskap aan hom toegeken in die Legion d'Honneur..
Vroeë lewe
Redford is in Santa Monica, Kalifornië, gebore. Sy pa was Charles Robert Redford Sr., ’n melkman wat ’n rekenmeester geword het, en sy ma Martha Hart, van Texas. Hy het ’n stiefbroer, William, uit sy pa se tweede huwelik.
Sy gesin het na Van Nuys, Los Angeles, verhuis terwyl sy pa in El Segundo gewerk het. Hy het skoolgegaan aan die Hoërskool Van Nuys en daarna het hy ’n jaar en ’n half aan die Universiteit van Colorado studeer. Nadat die universiteit hom gevra het om te gaan, het hy na Europa gereis waar hy in Frankryk, Spanje en Italië gebly het. Hy het later skildering studeer aan die Pratt-instituut in Brooklyn en klas geloop aan die American Academy of Dramatic Arts in New York.
Televisie
Redford se loopbaan het soos dié van baie ander sterre van die 1950's in New York begin waar ’n akteur werk op die verhoog en televisie kon kry. Vanaf 1959 het hy as gasster opgetree op verskeie programme, onder meer The Untouchables, The Americans, Whispering Smith, Perry Mason, Alfred Hitchcock Presents, Route 66, Dr. Kildare en The Twilight Zone.
Hy het ’n Emmy-benoeming gekry vir beste manlike byspeler vir sy rol in The Voice of Charlie Pont (1962). Een van sy laaste TV-optredes was op 7 Oktober 1963 in Breaking Point, ’n mediese drama oor psigiatrie.
Teater
Redford se Broadway-debuut was ’n klein rol in Tall Story (1959), en dit is gevolg deur rolle in The Highest Tree (1959) en Sunday in New York (1961). Sy grootste Broadway-sukses was as die neusoptrekkerige pasgetroude man van Elizabeth Ashley in Neil Simon se Barefoot in the Park (1963).
Rolprente
Terwyl hy nog onbekend was, het Redford sy rolprentdebuut in War Hunt (1962) gemaak, ’n prent oor die laaste dae van die Koreaanse Oorlog. Dit was ook die debuut van die regisseur Sydney Pollack, saam met wie Redford daarna nog dikwels gewerk het, en die akteur Tom Skerritt. Ná sy sukses op Broadway het Redford groter fliekrolle gekry. Hy het saam met die legende Alec Guinness gespeel in die oorlogskomedie Situation Hopeless … But Not Serious. In Inside Daisy Clover (1965), waarvoor hy ’n Golden Globe as beste nuwe ster gewen het, speel hy ’n biseksuele filmster wat met die jong ster Natalie Wood trou.
Daarna het hy weer saam met haar en ook Charles Bronson gespeel in Pollack se This Property Is Condemned (1966). Dit was ’n nog groter sukses. In dieselfde jaar het hy saam met Jane Fonda en Marlon Brando gewerk aan The Chase. Fonda en Redford het weer saam gespeel in die gewilde rolprentweergawe van Barefoot in the Park (1967) en weer in Pollack se The Electric Horseman (1979).
Redford het rolle in Who's Afraid of Virginia Woolf? en The Graduate van die hand gewys en ’n rol aanvaar in Butch Cassidy and the Sundance Kid (1969), waarin hy die eerste keer saam met Paul Newman gespeel het. Die rolprent was ’n groot sukses en het sy beeld gevestig as ’n intelligente, betroubare en soms siniese goeie ou.
Hy het daarna ’n paar prente beleef wat nie groot sukses behaal het nie, onder meer Downhill Racer (1969), Tell Them Willie Boy Is Here (1969), Little Fauss and Big Halsy (1970) en The Hot Rock (1972). Sy loopbaan het weer ’n hupstoot gekry met die treffer Jeremiah Johnson (1972), die politieke satire The Candidate (1972), die uiters gewilde periodedrama The Way We Were (1973) en die grootste treffer van sy loopbaan, The Sting (1973), wat een van die 20 flieks is wat die meeste geld ooit gemaak het as inflasie in ag geneem word. Hy is ook benoem vir ’n Oscar vir beste akteur.
Tussen 1974 en 1976 is Redford gekies as die topnaam in Hollywood. Sy treffers sluit in The Great Gatsby (1974), The Great Waldo Pepper (1975) en Three Days of the Condor (1975). Die gewilde All the President's Men (1976) van regisseur Alan J. Pakula was ’n landmerk vir hom. Nie net was hy die uitvoerende vervaardiger en medespeler nie, maar die prent se ernstige tema (die Watergate-skandaal) en die poging om ’n realistiese uitbeelding van joernalisme te skep, het ook die akteur se belangstelling in politieke kwessies weerspieël.
Hierna het Reford gekonsentreer op regisseerwerk. Sy eerste prent as regisseur, Ordinary People, was een van die hoogs aangeskrewe prente van die dekade en het ’n paar Oscars gewen, insluitende vir beste regisseur vir Redford self. Sydney Pollack se Out of Africa (1985), met Redford en Meryl Streep, was ook ’n groot sukses en het sewe Oscars gewen, onder meer vir beste prent. Dit was Redford se grootste sukses van die dekade en die grootste van die ses prente waarin hy saam met Pollack gewerk het. Sy volgende prent, Legal Eagles (1986), was nie so ’n groot sukses nie.
Redford het ’n groot ster gebly deur die 1990's en 2000's. Hy het sy derde prent as regisseur, A River Runs Through It, in 1992 uitgereik. Dit was weer ’n sukses en het ook ’n jong Brad Pitt se loopbaan ’n hupstoot gegee. In 1993 het hy weer ’n gewilde rol gespeel as die miljoenêrsakeman wat mense se morele waardes met omkopery toets in Indecent Proposal; dit was een van die jaar se groot treffers. Hy het saam met Michelle Pfeiffer gespeel in Up Close & Personal (1996) en saam met Kristin Scott Thomas in The Horse Whisperer (1998), waarvan hy ook die regisseur was. Hy het ook tussendeur gewerk aan rolprente met ’n politieke tema, soos Havana (1990) en Sneakers (1992), waarin hy onder andere saam met River Phoenix gespeel het.
Hy het in 2001 in The Last Castle en Spy Game gespeel (in laasgenoemde weer saam met Brad Pitt). In 2004 het The Clearing gevolg saam met Helen Mirren.
In 2005 was hy weer voor die kameras in An Unfinished Life saam met Jennifer Lopez, maar die prent het lank op die rak bly lê omdat dit as ’n cliché en oorsensimenteel beskou is. Intussen het hy weer saam met Meryl Streep gewerk, 22 jaar ná Out of Africa, aan sy persoonlike projek Lions for Lambs (2007), waarin ook Tom Cruise verskyn. Ná ’n groot ophef het dit gemengde resensies gekry en teleurgestel by die loket.
In 2012 het Redford gespeel in The Company You Keep, waarvan hy ook die regisseur was, en in 2013 in All Is Lost. In April 2013 het Redford aangekondig hy sal volgende keer in ’n onkonvensionele rol te sien wees in Marvel Studios se superheldprent Captain America: The Winter Soldier. Hy sal die rol speel van die hoof van S.H.I.E.L.D.
Sundance
Redford het ’n hele ski-area aan die oostekant van Berg Timpanogos noordoos van Provo, Utah, gekoop en dit hernoem tot Sundance. Sy vrou, Lola, is van Utah en hulle het in 1963 ’n huis in die gebied gebou. Dele van die prent Jeremiah Johnson (1972), een van Redford se gunstelinge, is daar naby verfilm. Redford het die Sundance-rolprentfees gestig wat fokus op onafhanklike rolprentvervaardigers. In 2008 het Sundance 125 rolprente uit 34 lande gewys, met meer as 50 000 mense wat dit bygewoon het. Die naam Sundance kom van sy Sundance Kid-karakter.
Sint-Niklaaskerk
Die Sint-Niklaaskerk in die stad Gent in Vlaandere is 'n kerk wat aan die Korenmarkt geleë is en aan Nicolaas van Myra gewy is. Dit is 'n goeie voorbeeld van die Scheldegotiese boustyl.
Yongdingmen
Yongdingmen (letterlik "Yongding-poort") was die voorste poort in Beijing se ou buitenste stadsmuur. Dit is oorspronklik in 1553 tydens die Ming-dinastie gebou en in die 1950's platgeslaan om plek te maak vir die stad se nuwe padstelsel. Yongdingmen is in 2005 op die plek van die ou poort herbou.
Kommandeur
Tradisioneel behels "kommandeur" die titel vir 'n offisier wat oor meer as een skip bevel hou op 'n gegewe tyd, selfs tydelik, terwyl "kaptein" die tradisionele titel is vir die bevelvoerder van 'n enkele skip, selfs al beklee die offisier 'n laer rang in die mag. As 'n amptelike rang, hou 'n kommandeur tipies die bevel oor 'n flottielje of eskader van skepe as deel van 'n groter taakmag of vloot onder die aanvoering van 'n admiraal. Tydens die bewind van die VOC aan die Kaap de Goede Hoop het die kommandeurs - hul rang is vanaf 1691 tot goewerneur verhoog - 'n belangrike en interessante rol gespeel. Die meeste van die byna dertig bevelvoerders het deur hul persoonlike bekwaamhede, tekortkominge, eienaardighede en houdings teenoor die Kaapse koloniste, 'n eie, persoonlike stempel op die volksplanting aan die suidpunt an Afrika afgedruk. Dit was ten spyte van die Here XVII, die beheerliggaam van die VOC, se streng voorskrifte.
Die kommandeur of goewerneur was die vernaamste amptenaar aan die Kaap, maar hy was altyd ondergeskik aan die VOC deur wie hy aangestel en betaal is. As amptenaar in diens van die Here XVII moes hy hul opdragte uitvoer en kon hy in belangrike sake nie selfstandig optree nie.
Om die taak van die kommandeur te vergemaklik, is hy deur 'n Politieke Raad bygestaan, waarvan hy voorsitter was. Die ondervoorsitter van die raad was die Sekunde. Hy was die tweede in bevel na die kommandeur, en dit het dikwels gebeur dat die sekunde in die plek van die kommandeur waargeneem het.
E-boekleser
'n E-boekleser (dikwels ook kort e-leser of e-boektoestel genoem) is 'n mobiele elektroniese toestel wat veral ontwerp is om elektroniese boeke, dagblaaie en tydskrifte aanlyn te lees.
E-boeklesers is so dun, klein en lig soos tabletrekenaars sodat hulle maklik in 'n tas saamgedra kan word. Tabletrekenaars en e-boeklesers verskil nogtans ten opsigte van hul aanraakskerms. Eersgenoemde het gewoonlik 'n skerm met 'n hoë verfristempo wat dit meer geskik maak vir interaksie. Tabletrekenaars is daarteen vir 'n wyer verskeidenheid inhoud ontwerp.
Die meeste e-boeklesers is met swart-en-wit-skerms toegerus wat die voorkoms van gedrukte letters naboots – sogenaamde elektroniese papier of elektroniese ink. Hierdie gespesialiseerde skerms kombineer lae energieverbruik (slegs wanneer 'n mens bladsye omblaai word energie verbruik) met 'n relatief hoë kontras wat leesbaarheid selfs in helder sonlig vergemaklik. Elektroniese boeke, tydskrifte en koerante kan by aanlynwinkels gekoop en afgelaai of by biblioteke elektronies uitgeleen word.
E-boeklesers maak gewoonlik gebruik van spesiale lêerformate soos e-pub en mobi, terwyl ook ander formate soos byvoorbeeld PDF, HTML en TXT gelees kan word. Daar is nogtans steeds twee mededingende formate op die mark. Die Amerikaanse aanlynwinkel Amazon.com het vir sy Kindle-e-boekleser 'n eie formaat ontwikkel, terwyl die meeste Europese uitgewerye hul e-boeke tans in die e-pub-formaat aanbied. Die beskikbaarheid van titels in 'n bepaalde taal is dan ook afhanklik van die formaat wat op 'n nasionale mark beskikbaar is. Dikwels word spesiale sagteware benodig om 'n vreemde formaat te konverteer. In Oktober 2013 was daar reeds meer as 1 500 Afrikaanse e-boeke in die Kindle-formaat beskikbaar, alhoewel daar tans nog geen Suid-Afrikaanse filiaal van Amazon.com bestaan nie.
Kode
'n Kode is 'n reël waarvolgens 'n brokkie inligting (bv. 'n letter, woord, frase of gebaar) omgeskakel word na 'n ander – gewoonlik verkorte of verborge – vorm of voorstelling (een teken tot 'n ander teken), en nie noodwendig van dieselfde soort nie.
Met kommunikasie en inligtingverwerking behels kodering die proses waarvolgens inligting vanaf 'n bron omgeskakel word tot simbole wat gekommunikeer moet word. Dekodering is die teenoorgestelde proses waar die kodesimbole terug omgeskakel word na inligting verstaanbaar vir die ontvanger.
Een vername rede vir kodering is om kommunikasie moontlik te maak in gebiede waar gewone gesproke of geskrewe taal moeilik of onmoontlik is. Byvoorbeeld semafoor, waar die samestelling van vlae wat deur die seiner of die arms van 'n semafoortoring gehou word, dele van die boodskap kodeer, normaalweg, letters en getalle.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962
Die sewende FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi (Spaans: Campeonato Mundial de Fútbol – Copa Jules Rimet Chile 1962; Engels: FIFA World Cup) is vanaf 30 Mei tot 17 Junie 1962 in Chili aangebied. Dit was die eerste Sokker-Wêreldbekertoernooi wat in Chili aangebied is en die derde in Suid-Amerika. Net twee jaar vroeër is die gasheer Chili deur die sterkste aardbewing ooit getref en daar is oorweg om dié toernooi na ’n ander land te skuif.
16 nasionale sokkerspanne het aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962 deelgeneem. Die spanne is in vier groepe verdeel, waarvan die twee beste spanne van elke groep na die uitklopfase deurgedring het. Die verdedigende kampioen Brasilië het die trofee gewen nadat hulle Tsjeggo-Slowakye met 3–1 in die eindstryd geklop en sodoende hul tweede wêreldbekertitel ingepalm het. Brasilië het daarmee ná Italië in 1938 as tweede span daarin geslaag om sy titel suksesvol te verdedig. Die gasheer Chili het in die derde en Joego-Slawië in die vierde plek geëindig.
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan het nie aan die toernooi deelgeneem nie omdat hulle nie ’n lid van FIFA was nie. Die nasionale sokkerspanne van Bulgarye en Colombia het vir die eerste keer aan ’n Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem.
Toewysing
Chili is op 10 Junie 1956 in Lissabon deur FIFA gekies as gasheer vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962. Ander kandidaatlande was Argentinië en Wes-Duitsland, maar Wes-Duitsland het voor die stemming hulself onttrek. Nadat die vorige twee toernooie in Europa gehuisves is, het die sokkerverenigings van die Amerikas gedreig dat die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962 in Suid-Amerika moes plaasvind of deur hulle heeltemal geboikot sou word, soos die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1938.
Die stemming het as volg verloop:
Kwalifisering
Die gasheer Chili en die verdedigende kampioen Brasilië het regstreeks vir die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962 gekwalifiseer. Van die 14 oorblywende plekke is agt vir nasionale sokkerspanne van UEFA (Europa) gereserveer en drie vir CONMEBOL (Suid-Amerika). Drie plekke is tydens uitspeelwedstryde tussen AFC (Asië) en UEFA, CAF (Afrika) en UEFA, asook tussen CONCACAF (Karibiese gebied, Noord- en Sentraal-Amerika) en CONMEBOL beslis.
Dit was die laaste Sokker-Wêreldbekertoernooi waarvoor net nationale sokkerspanne van die Amerikas en Europa gekwalifiseer het.
Kwalifiserende spanne
Die volgende 16 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer:
[[Lêer:Qualification for the 1962 FIFA World Cup.png|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering:
]]
Stadions
Wedstryde is in die volgende stede gespeel:
Formaat
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962 is oor 19 dae tussen 16 verskillende nasies oor 32 wedstryde uitgespeel. Dit het op 30 Junie 1962 met vier gelyktydige wedstryde afgeskop. Die toernooi het geëindig by die Estadio Nacional in Santiago de Chile op 17 Junie met die eindstryd tussen Brasilië en Tsjeggo-Slowakye, waartydens Brasilië die Jules Rimet-trofee ingepalm het.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962 is deur 16 nasionale sokkerspanne uitgespeel. Vir die groepfase is die 16 deelnemende spanne in vier groepe van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Twee punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens aangetekende doele gerangskik.
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.