cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Vergelegen
Barend Gildenhuys
Gildenhuys se deel was 145 ha groot en is vandag bekend as die plaas Vergelegen. Die wingerd was toe 18 ha groot en daar was slawekwartiere, 'n parskelder, 'n koringskuur, 'n meul, veekrale en drie skaapskure. Dit was 'n buitengewone plaas en kon destyds met Meerlust en Groot Constantia vergelyk word. Die huis was daardie tyd waarskynlik die enigste plaashuis aan die Kaap  wat deeglik, planmatig en stilisties ontwerp is om die Europese tydsgees en die gegoede   Nederlanders se liefde vir die barokstyl te toon. In 1710 het Gildenhuys en sy vrou Anna Margaretha Siek op Vergelegen gaan woon. Na Gildenhuys se dood, trou Siek met Michiel Otto en hulle boer op Vergelegen. Na haar egskeiding van Otto sit Siek en haar kinders die boerdery daar voort.
Enkele latere bewoners
duimnael|links|220px|Lady [[Florence Phillips stel Issie Smuts voor tydens ’n onthaal wat die mynmagnaat sir Lionel Phillips en sy eggenote vir mev. Smuts op die Phillips-egpaar se plaas, Vergelegen, gereël het.]] In 1751 is Jurgen Radyn, in 1757 Arnoldus Maasdorp, in die 1770's Jacob Malan en in die 1780's Rudolph Loubser die boere op Vergelegen. In 1798 kom M.W. Theunissen daar woon en hy gee baie aandag aan die wingerde en brei dit selfs uit. Vroeg in die 20ste eeu koop die mynmagnaat sir Lionel Phillips en sy vrou lady Florence die plaas. Die geboue was toe reeds in 'n halfvervalle toestand en baie veranderinge is deur die jare heen deur die lang reeks bewoners aan die huis aangebring. Gelukkig het die oorspronklike tekeninge uit die Van der Stel-tydperk nog bestaan en is die huis en die tuin tot sy eertydse glorie herstel. Die Phillipse en hul opvolgers, die Barlow-familie, kon nie die wingerde weer laat floreer nie. In 1987 het die firma Anglo American-korporasie die plaas gekoop.
Vergelegen-wyn
Laat in die 19de eeu is die meeste van die wingerde hier soos elders in die wêreld uitgewis deur filloksera. Na hul oorname van die plaas het Anglo American hom ernstig toegespits op wynproduksie en lewer die landgoed nou wyn van 'n hoë gehalte.
Bome
Die reusagtige kanferbome (Cinnamomum camphora) by die plaashuis is om en by 1705 deur Van der Stel geplant. Een het reeds 'n stamdeursnit van 4 meter en die groep is in 1942 tot monument verklaar. Die Vergelegen-eik, die oudste Steeleik (Quercus robur) in Suid-Afrika, kan ook hier gesien word. Dit het reeds 'n stamdeursnit van meer as 3 meter. Die huis, tuin en wynkelder kan deur die publiek besoek word.
Adam Tas
In die dagboek van Adam Tas kom W.A. van der Stel ter sprake en dit het as bron vir D.J. Opperman se versdrama Vergelegen gedien.
Domenico Ghirlandaio
Domenico Ghirlandaio (1449—11 Januarie 1494) was 'n Italiaanse skilder van Florence wat tydens die Renaissance aktief was. Hy het baie vakleerlinge gehad, waaronder Michelangelo en Francesco Granacci. Hy het self onder Verrocchio gestudeer en dié se invloed kan bespeur word in Ghirlandaio se vroeë werke.
Ghirlandaio het as 'n skilder van die Florentynse skool veral godsdienstige werke geskilder. Hy het ook saam met ander beroemde skilders soos Botticelli, Perugino en Signorelli muurskilderye in die Sixtynse kapel in Rome geskep van 1481 - 1482.
Kalifaat
duimnael|Die eerste islamiese kalifaat
Die term "kalifaat" (van Arabies خلافة khilāfa) verwys na die eerste regeringstelsels in Islam en verteenwoordig die politieke mag en eenheid van die Moslemwêreld. Aanvanklik is dit gelei deur die dissipels van Mohammed as 'n voortsetting van die politieke mag wat gevestig is deur die profeet bekend as Alawitiese kalifat in die streek van Rojava
Die kalief, of staatshoof, was dikwels bekend as Amir al-Mu'minin (أمير المؤمنين), "Aanvoerder van die Gelowiges". Mohammed het Medina sy hoofstad gemaak en ná sy dood het dit die hoofstad gebly vir die res van die rasjidoen-tydperk.
Die eerste vier kaliefs was die sogenaamde "reggeleide" kaliefs: Aboe Bakr As-Siddiq, Omar ibn al-Khattab, Oethman ibn Affan en Ali ibn Abi Talib.
Hierna is die kalifaat opgeëis deur verskeie dinastieë, soos die Omajjadiese, die Abbasidiese en die Ottomaanse Kalifaat, en vir kort periodes deur ander mededingende dinastieë in Noord-Afrika. Mustafa Kemal Atatürk het die laaste kalifaat, die Ottomaanse Kalifaat, in 1924 amptelik afgeskaf en die Republiek van Turkye gestig.
Reggeleide kaliefs
Hier volg 'n lys van reggeleide kaliefs:
1. Aboe Bakr (632-634)
Hy was Mohammed se direkte opvolger en dus die eerste kalief. Hy was Mohammed se gunstelingvrou, Aisha, se pa. Mohammed en Ashia is getroud toe sy net nege jaar oud (of jonger) was.
2. Omar ibn al-Khattab (634-644)
Hy was die pa van Hafsa, een van Mohammed se vroue. Hy is deur 'n Persiër vermoor.
3. Oethman ibn Affan (644-656)
Hy was die man van Mohammed se dogters Ruqayya en later Umm Kulthum.
4. Ali ibn Abi Talib (656-661)
Hy was Mohammed se neef en die man van Mohammed se dogter Fatimah. Alle moderne afstammelinge van Mohammed is deur Ali.
Groblersdal
Groblersdal is 'n dorp in die Limpopoprovinsie (en voorheen in Mpumalanga), in Suid-Afrika. Die dorp is tussen Loskopdam en Marble Hall geleë. Die N11 nasionale pad gaan deur Groblersdal. Volgens die 2011-sensus het Groblersdal 'n bevolking van 4 329 gehad.
Geskiedenis
Die dorp het sy ontstaan te danke aan die besproeiingskema vanuit die Loskopdam, 32 km suid van die dorp. Die dorp is uitgelê op die plaas Klipbank van WJ Grobler en na die eienaar vernoem. Die dorp is in 1938 geproklameer toe die besproeiingskema voltooi is. Munisipale status is in 1952 toegeken.
Loskopdambesproeiingskema
Gewasse wat onder besproeiing gekweek word is: katoen, sonneblomsaad, grondboontjies, mielies, koring, lusern, tabak, groente, druiwe, perskes en sitrus.
East Coast Main Line
Die East Coast Main Line (ECML) of Ooskus-hoofroete is 'n geëlektrifiseerde spoorweglyn in die Verenigde Koninkryk wat oor 'n afstand van 632 km (393 myl) tussen Londen, Peterborough, Doncaster, Wakefield, Leeds, York, Darlington, Newcastle, Edinburg en Aberdeen strek. Dit word as 'n hoëspoedlyn geklassifiseer aangesien die grootste deel daarvan geskik is vir snelhede van meer as 200 km (125 myl) per uur. Die hoofkonsessie vir die roete is aan East Coast Main Line Company Ltd. toegeken, 'n spoorwegmaatskappy in staatsbesit.
Die roete vorm die hoofaar aan die oostelike kant van Groot-Brittanje en loop grotendeels langs die A1-snelweg. Dit verbind Londen, Suidoos-Engeland en Oos-Anglia met Yorkshire, gebiede in die noord-ooste en Skotland en is daarnaas ook die belangrikste roete vir pendelaars in die noorde van die Britse hoofstad. Sodoende speel die Ooskus-hoofroete 'n belangrike rol vir die ekonomie van 'n aantal gebiede in die land. Naas pendelaars, streeks- en langafstand-passasiers word ook groot hoeveelhede vrag op hierdie roete vervoer.
Rosyntjie
'n Rosyntjie is 'n gedroogde druiwekorrel. Rosyntjies word in baie dele van die wêreld geproduseer en rou geëet of gebruik in gekook, gebak en brouery. In die Verenigde Koninkryk, Ierland, Nieu-Seeland, Australië en Kanada word die woord "rosyntjie" voorbehou vir die donkergekleurde gedroogde groot druiwe, met "sultana" 'n goue-bruin gedroogde druiwe, en "aalbessievla" om 'n gedroogde klein Swart Korinthe druiwe te beskryf.
Aboe Bakr
Aboe Bakr As-Siddiq (Arabies: أبو بكر الصديق; omstreeks 573 – 634) was die eerste "reggeleide" kalief van Islam (632–634). Bronne:
Rustfonteindam
Die Rustfonteindam in die Modderrivier verskaf water vir huishoudelike en nywerheidsgebruik aan Bloemfontein sowel as die landbou. Dit reguleer die vloei van die rivier vir besproeiingsdoeleindes.
Die dam is net suidwes van Botshabelo en Thaba Nchu en 43 km suidoos van Bloemfontein.
Dit is in 1955 deur die Departement Waterwese gebou ter aanvulling van die Mockesdam en die Maselspoortdam. Aanvanklik was die bruto opgaarvermoë van die dam 78 miljoen m³, maar dit het stadig gesak tot 72 miljoen m³. Met sy betonwal van 182 m lank en 33 m hoog skep die opvanggebied van 937 km² 'n meer met 'n oppervlakte van 12 km². Water vir die stad vloei rivieraf na die pomp- en filtreerstasie by Maselspoort.
Blatjang
Blatjang is 'n familie van speserye wat hoofsaaklik verband hou met Suid-Asiatiese kookkuns en gewoonlik 'n paar mengsels van speserye, groente en/of vrugte bevat. Daar is baie variëteite van blatjang.
Die woord "blatjang" dek 'n wye verskeidenheid voedseldisse. Die gemeenskaplike element wat hulle almal "blatjang" maak, is dat hulle bygevoeg word om geregte te geur en disse smaak te gee, dit word ook met 'n wye verskeidenheid van voedsel genuttig.
Tradisioneel is blatjang berei deur vrugte te maal met 'n stamper en vysel gemaak van klip of 'n ammikkal (Tamil). Speserye is bygevoeg en dan word alles saam gemaal, gewoonlik in 'n bepaalde volgorde; die nat pasta is vervolgens liggies gebraai in groente-olie, gewoonlik sesam-olie of grondboontjieolie. Elektriese mengers of voedselverwerkers kan gebruik word as arbeidsbesparende alternatief tot klipmaal.
Saalbekooievaar
Die saalbekooievaar (Ephippiorhynchus senegalensis) is met sy gekleurde snawel een van die kleurrykste ooievaars.
Die ooievaar kry sy naam van die saalvormige geel gedeelte aan die bokant van sy snawel. Die dieet van die saalbekooievaar bestaan hoofsaaklik uit vis, wat hy in vlak water vang. Volwasse mannetjies word ongeveer 150 cm hoog, terwyl vroulikes minstens 10 cm kleiner is, met 'n vlerkspan van 2,4-2,7 meter. 'n Verdere duidelike verskil tussen die twee geslagte is oogkleur; by die mannetjie is die oë bruinerig en by die wyfies geel.
Die voëls lewe gewoonlik in pare saam en maak nes in bome. Saalbekooievaars kom wydverspreid oor die hele Afrika voor, maar nie op Madagaskar nie. In teenstelling met die meeste ooievaarsoorte trek hierdie voëls nie, hul woon of bly meestal in dieselfde gebied.
Bandoeng
Bandoeng is 'n stad in die provinsie Wes-Java in Indonesië. Bandoeng is die provinsiale hoofstad.
duimnael|200px|links|Satehgebou Die stad beskik oor die oudste tegniese universiteit van Indonesië, die Institut Teknologi Bandung wat in 1920 gestig is. Dit het ook 'n treinstasie aan die lyn Jakarta-Jogjakarta. Die internasionale lughawe is Husein Sastranegara (vroeër lughawe Andir), wat in 1925 oorspronklik as 'n militêre lughawe geskep is, maar sedert 1928 ook burgerlugvaart hanteer.
Baie van die huise en kantore in die stad is in die Art Deco-styl gebou.
duimnael|links|500px|Bandoeng vanaf die berg
Burgemeester
duimnael|links|200px|Villa Isola in die Art-Deco-Styl
Malang
Geskiedenis
Die stad was van 1222- 1292 die hoofstad van die Javaanse koninkryk van die Singhasari-dinastie, die voorloper van die magtige Majapahit-ryk.
Klimaat
Die klimaat is tropies met 'n taamlik korte droë seisoen. In die klassifikasie van Köppen en Geiger word dit met Am aangedui. Die gemiddelde temperatuur is 23,7 °C en die reëval is 2088 mm.
Sultana
Die Sultana is 'n wit of liggroen, ovaal pitlose druiwesoort ook Sultanina genoem, Thompson Seedless (Verenigde State van Amerika), Lady de Coverly (Engeland), en ovaalvrug Kishmish (Turkye, Palestina). Daar word aanvaar dat dit afkomstig is van die Asiatiese deel van die Ottomaanse Ryk. In sommige lande, veral die Statebondslande, is dit ook die naam gegee aan die rosyntjie gemaak van sultana of groter pitlose druiwe; dus word sultanarosyne dikwels net "sultanas" genoem.
Dit is gewoonlik groter as Zante korente (wat eintlik 'n soort van gedroogde druiwe is, nie korente in die botaniese sin nie), en die Thompson verskeidenheid is kleiner as baie gekeurde rosyne. In die VSA, is die naam "raisin" (rosyntjie) van toepassing op alle gedroogde druiwe, so word die bekende ontbytgraan "Sultana Bra " in Australië en die Verenigde Koninkryk Raisin Bran genoem in die Verenigde State.
Thompson rosyne Sultana is klein, soet en het 'n goue kleur.
Nog 'n pitlose druiwesoort van die voormalige Ottomaanse Ryk, die ovaalvrug Kishmish, word ook sultana genoem.
Frédéric Chopin
Frédéric François Chopin (1 Maart 1810 – 17 Oktober 1849), gebore Fryderyk Franciszek Chopin, was 'n Poolse pianis en komponis van romantiekmusiek. Hy is een van die bekendste skeppers van klaviermusiek. Hy is ook bekend vir sy liefdesverhouding met die Franse skryfster George Sand.
Chopin is in Żelazowa Wola (Pole) gebore. Hy is in Parys (Frankryk) oorlede.
Corlea Botha
Corlea Botha is 'n Suid-Afrikaanse sangeres. Sy sing reeds 30 jaar lank, en het amper 10 albums en DVD-opnames en gesamentlike verkope van meer as 250 000 eksemplare agter haar naam. Corlea sing in menigde genres en tale. Haar laaste album, Onbreekbaar, het nie net 'n nuwe byderwetse klank nie, maar vestig ook haar passie vir vroueregte. Sy loods haar niewinsgewende “Genadesakprojek” vir vroue wat in huishoudelike geweld vasgevang is. Vrouens van oor die land skenk gebruikte handsakke en toiletware, waarna Corlea en Care, Protect, Invest S.A. saamspan om dit na veiligheidshuise, sentrums en organisasie landwyd te versprei.
Corlea tree deesdae oor die hele wêreld voor internasionale gehore op.
Coca-Cola
Coca-Cola, ook Coke genoem, is ’n tipe gaskoeldrank. Die koeldrank is die wêreld se topverkoper-drankie en word in meer as 200 lande oor die wêreld verkoop. Dit word deur die Coca-Cola-maatskappy vervaardig. Hulle hoofkantoor is in Atlanta, Georgia, VSA en hul grootste kompetisie is Pepsi.
Die Coca-Cola-maatskappy vervaardig ’n konsentraat, wat dan aan gelisensieerde botteleerders oor die hele wêreld verskaf word. Die botteleerders vervaardig die eindproduk uit die konsentraat, water en versoeters in bottels of blikkies. Hulle verkoop en versprei ook die Coke.
Jane Eyre
Jane Eyre (/dʒeɪn ɛər/) is 'n beroemde en invloedryke roman deur die Engelse skryfster Charlotte Brontë. Dit is in 1847 in Londen met die titel Jane Eyre deur Smith, Elder & Co. gepubliseer. Die roman het in dieselfde jaar verskyn as Charlotte Bontë se suster, Emily, se Wuthering Heights. Terwyl Emily die skuilnaam Ellis Bell gebruik het, het Charlotte haarself Currer Bell genoem, 'n naam wat volgens Charlotte die naam van 'n man óf van 'n vrou kon wees. Die boek se onderliggende emosies is egter bloot vroulik. Letterkundige kritiek word op die oordrywing, melodrama en gebrekkige struktuur van die roman gerig, maar Jane Eyre is nietemin al baie geslagte lank 'n gewilde verhaal. Die roman is in die vorm van 'n outobiografie geskryf, en die digterlikheid en spanning in die verhaal het 'n nuwe era in die romankuns ingelui.
Coca-Cola
Van tyd tot tyd word ander koladrankies deur die Coca-Cola-maatskappy onder die Coke-naam vervaardig, soos Diet Coke, kafeïenvrye Coke en Coke Zero. Volgens ’n studie deur Interbrand in 2015 was Coca-Cola die wêreld se handelsnaam met die derde hoogste waarde, naas Apple en Google. In 2013 is Coke-produkte in meer as 200 lande wêreldwyd verkoop. Coca-Cola was in 2018 no. 87 in Fortune 500 se lys van die grootste Amerikaanse maatskappye na aanleiding van totale inkomste.
Die begin
duimnael|links|150px|John Pemberton, die oorspronklike uitvinder van Coca-Cola. duimnael|180px|’n Tekening wat op 12 Julie 1944 aan Coca-Cola oorhandig is ná die vervaardiging van die maatskappy se miljardste gelling Coca-Cola-stroop.
Coca-Cola is in 1886 deur ’n Amerikaanse apteker, John Pemberton, in Atlanta geskep. Hy was ’n kolonel wat in die Amerikaanse Burgeroorlog gewond is en verslaaf geraak het aan morfien. Hy het ’n soektog begin na ’n plaasvervanger vir dié problematiese middel.
Die prototipe-Coke-resep is geformuleer by Pemberton se Eagle Drug and Chemical House, ’n apteek in Columbus, Georgia. Dit was aanvanklik ’n kokaïengebaseerde drankie.
’n Spaanse drankie met die naam "Kola Coca" het reeds in 1885, ’n jaar voor die uitvinding van Coca-Cola, bestaan. Coca-Cola het die regte op dié Spaanse drankie in 1953 gekoop.
Die eerste Coca-Cola is op 8 Mei 1886 by Jacob's Pharmacy in Atlanta verkoop. Dit is oorspronklik as gepatenteerde medisyne verkoop teen vyf Amerikaanse sent per glas by sodafonteine, wat in dié tyd gewild was in Amerika. Pemberton het beweer Coca-Cola genees verskeie siektes, insluitende morfienverslawing, slegte spysvertering, senuweekwale, hoofpyn en impotensie.
20ste eeu
Die eerste buitemuuradvertensie vir Coca-Cola is in 1894 in Cartersville, Georgia, geverf. Teen die tyd van die 50ste herdenking van sy bestaan het die koeldrank in Amerika nasionale ikoonstatus behaal. In 1935 is dit deur die Atlanta-rabbi Tobias Geffen as kosjer verklaar nadat die maatskappy ’n paar klein veranderings aan die verkryging van sommige bestanddele gemaak het.
Op 12 Julie 1944 is die miljardste gelling Coca-Cola-stroop deur die maatskappy vervaardig. Blikkies Coke het in 1955 die eerste keer hul verskyning gemaak.
New Coke
Op 23 April 1985 het Coca-Cola, te midde van baie publisiteit, probeer om die koeldrank se formule te verander met die bekendstelling van "New Coke". Navorsing het gewys die meeste gebruikers verkies die smaak van New Coke bo dié van die ou Coke én Pepsi. Die Coca-Cola-bestuur was egter onvoorbereid op die publiek se nostalgie vir die ou koeldrank en hul veldtog het geboemerang. Die maatskappy het geswig onder die druk en sedert 10 Julie 1985 "Coca-Cola Classic" begin maak met die ou formule se mieliestroop in plaas van suikerrietstroop as die belangrikste versoeter.
21ste eeu
Op 5 Julie 2005 is aangekondig dat Coca-Cola weer in Irak beskikbaar sou wees, die eerste keer sedert die Arabiese Liga die maatskappy in 1968 geboikot het.
In April 2007 is die naam Coca-Cola Classic in Kanada laat vaar omdat New Coke nie meer vervaardig is nie en dit onnodig was om tussen die twee te onderskei. Die formule het onveranderd gebly. In Januarie 2009 het Coca-Cola begin om ook in dele van Amerika die woord "Classic" te laat vaar. Sedert 2011 word die woord glad nie meer op Coke-produkte gebruik nie.
In 2012 het Coca-Cola sake in Mianmar hervat ná ’n afwesigheid van 60 jaar weens Amerikaanse sanksies teen die land. Dit was deel van die maatskappy se vyfjaarplan en ’n belegging van $200 miljoen in Mianmar. Coca-Cola en sy vennote beplan om teen 2020 altesaam $5 miljard in hul onderneming in Indië te stoot.
Coke in Suid-Afrika
Coca-Cola is vir die eerste keer in 1938 in Suid-Afrika by 'n sodapomp by die Waldorf Café in St. George-straat in Kaapstad verkoop. Diet Coke is vir die eerste keer in 1983 in Suid-Afrika bekend gestel.
Mehmet VI
Mehmet VI (Ottomaanse Turks: محمد سادس, moderne Turks: VI. Mehmet Vahideddin; 14 Januarie/2 Februarie 1861 – 15/16 Mei 1926) was van 1918 tot 1922 die 36ste en laaste sultan van die Ottomaanse Ryk.
Hy was die seun van sultan Abdülmecid I en die broer van sy voorganger, sultan Mehmet V. Hy het die troon bestyg as die oudste manlike lid van die Huis van Osman nadat die erfgenaam, Abdülaziz se seun Yusuf Izzettin Efendi, in 1916 selfmoord gepleeg het.
Bewind
Die Eerste Wêreldoorlog het rampspoedige gevolge vir die Ottomaanse Ryk gehad. Britse en Geallieerde magte het Bagdad, Damaskus en Jerusalem verower en die grootste deel van die ryk is deur die Gaillieerdes verdeel. Op 10 Augustus 1920 het Mehmet se verteenwoordigers die Verdrag van Sèvres onderteken wat bogenoemde aksies erken het, asook Ottomaanse beheer oor Anatolië en İzmir beëindig het en so die grootte van die ryk aansienlik verklein het.
Turkse nasionaliste was woedend oor die ondertekening van die verdrag. ’n Nuwe regering, die nasionale vergadering, is op 23 April 1920 onder die leierskap van Mustafa Kemal Atatürk gestig in Ankara, toe bekend as Angora. Die nuwe regering het ’n einde verklaar aan die heerskappy van Mehmet VI en ’n tussentydse grondwet is opgestel.
Op 1 November 1922 het die nasionale vergadering die sultanaat afgeskaf en Mehmet het Konstantinopel op 17 November verlaat. Hy het in ballingskap in Malta gaan woon en later aan die Italiaanse Riviera. Hy is op 16 Mei 1926 in Italië dood.
Sy neef Abdülmecid II is op 19 November 1922 gekies as kalief totdat die Kalifaat in 1924 afgeskaf is.
Bloemfonteinse Teatergroep
Die Bloemfonteinse Teatergroep was ’n Afrikaanse toneelgeselskap wat op 13 September 1946 in Bloemfontein gestig is ná ’n besoek van Anna Neethling-Pohl. Een van die stigterslede was Anna Richter-Visser.
Die groep se eerste opvoering was Die Kersspel in Desember 1946 in die ou Grand-teater. Toe die Grand se gebou onveilig raak, is verskeie ander geboue gebruik totdat die Bloemfonteinse Stadskouburg in 1959 gebou is. Teen die laat 1990's was die groep nog aktief in die stadskouburg, die Sterrewagteater en verskeie restaurante.
Stanislaw Moniuszko
Stanislaw Moniuszko (5 Mei 1819 - 4 Junie 1872) - was 'n Poolse komponis van romantiekmusiek.
Moniuszko is in Ubiel (Wit-Rusland) gebore. Hy is in Warskou (Pole) oorlede.
Ignacy Dobrzynski
Ignacy Feliks Dobrzyński (17 Februarie 1807 - 9 Oktober 1867) - was 'n Poolse pianis en komponis van romantiekmusiek.
Dobrzyński is in Romanów (Oekraïne) gebore. Hy is in Warskou (Pole) oorlede.
Toskane
Toskane is 'n welvarende streek volgens Italiaanse standaarde, met 'n bruto binnelandse produk (BBP) wat volgens koopkragpariteite effens hoër is as die Europese Unie se gemiddelde BBP. Toerisme is een van die florerende bedrywe van Toskane danksy die aantreklike landskappe en kunssinnige geskiedenis waaruit die grootste digtheid argitektoniese en kunsskatte in Italië voortgespruit het. Ses wêrelderfenisgebiede word deur Unesco beskerm word: die geskiedkundige sentrum van Florence, die geskiedkundige sentrum van Siena, die plein van die Katedraal van Pisa, die Middeleeuse middestad van San Gimignano (die "Manhattan van die Middeleeue"), die geskiedkundige sentrum van Pienza en die heuwelagtige gebied Val d'Orcia.
Die Toskaanse dialek, wat in die Middeleeue hoë aansien geniet het danksy digters en skrywers soos Dante Alighieri, Francesco Petrarca en Giovanni Boccaccio, het die basis gevorm vir Standaarditaliaans.
Geografie
Met bykans 23 000 km², insluitende eilande langs die kus, beslaan Toskana sowat agt persent van Italië se totale oppervlakte. Toskane strek oor 'n afstand van sowat 215 km in noord-suidelike en oor sowat 235 km in wes-oostelike rigting. In die weste vorm die Tirreense See 'n natuurlike grens. In die noorde grens Toskane aan Emilia-Romagna, in die noordweste aan Ligurië, in die ooste aan Umbrië en in die suide aan Latium (Lazio). Administratief word Toskane onderverdeel in tien provinsies - naas die hoofstad Florence (Firenze) Livorno, Grosseto, Pisa, Lucca, Massa-Carrara, Pistoia, Siena, Arezzo en Prato. Die sogenaamde Toskaanse Argipel langs die kus bestaan uit sewe eilande waarvan Elba (met 223 km² die derde grootste eiland van Italië) en Giglio (21 km²) die grootstes is. Die vasteland word oorheers deur golwende heuwellande. Die hoogste pieke, wat deel uitmaak van die Apuaanse Alpe (Alpi Apuane) en die Toskaans-Emiliaanse-Appenyn en 'n natuurlike grens in die noorde vorm, bereik hoogtes van meer as 2000 meter bo seevlak.
Ander belangrike bergreekse en -pieke is die Colline Metallifere (provinsie Grosseto), Monte Cetona naby die grens met Umbrië, Monte Amiata ('n bergpiek van vulkaniese oorsprong met 1 738 m in Suid-Toskane) en die bergketting Montagnola Senese (provinsie Siena).
Oethman
Oethman ibn Affan (Arabies: عثمان بن عفان; omstreeks 577 tot 17 Julie 656), was die derde van die vier "reggeleide" kaliefs van Islam. Hy was ’n metgesel en skoonseun van Mohammed, en die vierde man wat hom tot Islam bekeer het.
Toskane
Campanilismo
Die historiese verdeling van Toskane in onafhanklike stadstate, die comuni, en die gebrek aan 'n Toskaanse streeksidentiteit en -lojaliteit onder die plaaslike bevolking, wat daaruit voortgespruit het, word weerspieël in die Italiaanse term campanilismo, afgelei van campanile ("kloktoring"). Hiermee word beweer dat die belangstelling, identiteitsgevoel en lojaliteit van Toskane nie verder strek as die geluid van die inheemse kloktoring nie.
Ekonomie
Ondanks die verbondenheid van Toskane met hul verlede en hul geboorteplek het die streek in maatskaplike en ekonomiese opsig sedert die Tweede Wêreldoorlog ingrypende verandering ondergaan. Nog in 1945 is Toskane se sosiale strukture deur landbou as die belangrikste bron van inkomste bepaal, waarby die oorgrote meerderheid van die landelike bevolking uit besitlose landarbeiders en kleinboere bestaan het. in die twee dekades tussen 1951 en 1971, die tydperk van Italië se ongekende ekonomiese groei tot een van die wêreld se voorste nywerheidslande, het 375 000 landarbeiders (of meer as sewentig persent van die oorspronklike landboumannekrag) na ander streke van Italië gemigreer waar hulle 'n beter heenkome in florerende bedrywe gevind het. Volgens die Sensus van 1991 het die persentasie werknemers in die Toskaanse landbousektor vir die eerste keer tot minder as vyf persent gedaal. Daarteenoor was 20,5 persent van die ekonomies aktiewe Toskaanse bevolking in die handelsbedryf, 35,7 persent in die nywerheidsektor en 37,4 persent in die dienstesektor werksaam.
Nogtans word Toskane se plattelandse gemeenskappe deur 'n lewendige gees en 'n bedrywige atmosfeer oorheers. Sowat die helfte van die streek se totale oppervlakte word tans vir landboudoeleindes gebruik wat van die verbouing van tradisionele gewasse (soos graan in die golwende heuwellandskappe suid van Siena of wingerde in die Chianti-gebied) tot verskeie nuwe landbougewasse soos sonneblomme, raap en vlas strek. Die verbouing van die laasgenoemde gewasse word deur die Europese Unie met subsidies bevorder. Met wyne van baie hoë gehalte soos die Brunello di Montalcino is 'n nuwe aansien aan die Toskaanse wynbedryf gegee nadat sy reputasie 'n tyd lank skade gely het weens sy assosiasie met swak massaprodukte. Baie Toskaanse boederye het die kans gegryp om met sogenaamde agriturismo - vakansie op plase - by die streek se florerende toerismebedryf in te skakel.
Sterrewagteater
Die Sterrewagteater is ’n sterrewag op Naval Hill in Bloemfontein wat in 1978 deur Sukovs in ’n teater omskep is.
Geskiedenis
Die Lamont-Hussey-sterrewag is in 1928 voltooi en het aan die Universiteit van Michigan behoort. Die bestuur daarvan is later deur die Universiteit van die Vrystaat oorgeneem. Teen 1971 is dit egter nie meer gebruik nie en in 1972 is dit gesluit. Aangesien die Universiteit van Michigan nie meer die gebou kon gebruik nie, het hulle dit aan die Bloemfonteinse munisipaliteit geskenk en dit het daarna ’n paar jaar lank leeg gestaan.
In 1978 het die munisipaliteit dit aan Sukovs beskikbaar gestel om vir eksperimentele teater te gebruik en hulle het die gebou in 'n teater omskep. Dit is heeltemal rond met ’n halfmaanvormige verhoog en 119 sitplekke. Dit het in 1979 geopen met ’n Sukovs-produksie van Die Huigelaar, ’n Afrikaanse vertaling van Molière se Tartuffe, onder spelleiding van Jannie Gildenhuys. In 1997 het die Vrystaat-ensemble die bedryf van die teater oorgeneem en dit opgeknap.
Die teater het intussen in onbruik geraak. Dit is in 2006 laas gebruik.
Kerkstraat-bomontploffing
Die Kerkstraat-bomontploffing was 'n aanval wat Umkhonto we Sizwe, die militêre vleuel van die ANC, op 20 Mei 1983 in Kerkstraat in Pretoria geloods het. 'n Motorbom is hiervoor gebruik wat 19 mense gedood en 217 beseer het (waaronder verskeie swartmense). Dit word as een van die grootste aanvalle deur die ANC in sy stryd teen apartheid beskou.
Die motorbom met 40 kg plofstof is buite Nedbank Plein in Kerkstraat-Wes gelaat om teen 4:30 nm op 'n Vrydagmiddag af te gaan. Die teiken was die Suid-Afrikaanse Lugmag (SALM) wat meeste van die kantore in die gebou gehuur het. Omdat dit teen spitstyd afgegaan het, is verskeie burgerlike persone egter ook gedood en beseer. Die hanteerders van die bom, Freddie Shangwe en Ezekial Maseko, sterf ook in die ontploffing, nadat dit 10 minute te vroeg afgegaan het. Ten minste 20 ambulanse is ingespan om die dooies en gewondes af te voer.
Waarheid- en Versoeningskommissie
In 1997 en 1998 maak die ANC voorleggings aan die Waarheid- en Versoeningskommissie (WVK) wat aan die lig bring dat die aanval deur 'n spesiale operasie-eenheid van die ANC se Umkhonto we Sizwe onder bevel van Aboobaker Ismail georkestreer is. Sulke eenhede is deur Oliver Tambo, die ANC se president, in 1979 gemagtig. Ten tye van die aanval het hulle aan Joe Slovo as hoof van personeel gerapporteer, en Tambo het toestemming vir die operasie gegee.
Volgens die ANC se voorlegging is die aanval geloods in reaksie op 'n Suid-Afrikaanse grensaanval in Lesotho in Desember 1982, waarin 42 ANC-ondersteuners en burgers omgekom het, en vir die sluipmoord op Ruth First, 'n ANC-aktivis en vrou van Joe Slovo in Maputo, Mosambiek. Die voorlegging beweer ook dat 11 van die slagoffers van die Kerkstraat-bom SALM-personeel was, en dus 'n militêre teiken was. Die regsverteenwoordiger van sommige slagoffers het aangevoer dat 'n aanval op administratiewe personeel, insluitende telefoniste en tiksters, nie as 'n geldige militêre teiken beskou kan word nie.
Tien MK-kaders, insluitende Aboobaker Ismail het vir amnestie vir hierdie daad (asook ander ontploffings) aansoek gedoen. Die aansoek is ​op verskeie gronde teengestaan, insluitende dat dit 'n terroriste-aanval was en dat dit disproporsioneel in verhouding tot die politieke doel was. Die WVK het bevind dat die aantal burgerlikes versus militêre personeel wat gedood is onduidelik is. Statistiek van die Suid-Afrikaanse Polisiediens het aangedui dat 7 lede van die SALM gedood is. Die kommissie het bevind dat minstens 84 van die beseerdes lede van die SALM of van sy werknemers was. Die amnestie is uiteindelik deur die WVK toegestaan.
Kritici van Nelson Mandela probeer sy betrokkenheid te bewys met hierdie aanhaling uit sy boek: "As a leading member of the ANC’s executive committee, I had ‘personally signed off’ in approving these acts of terrorism." Hierdie teks kom egter nie in sy boek voor nie.
Djakarta
Djakarta is ook die ekonomiese en finansiële sentrum van Indonesië en 'n spesiale provinsie. In die Metropolitaanse Hoofstadgebied van Djakarta is onder andere Tangerang en Suid-Tangerang geleë.
Geskiedenis
Djakarta is oorspronklik Sunda Kelapa genoem. Die stad is later verower deur Fatahillah, wat die stad Jayakarta genoem het (op 22 Junie 1527, steeds die amptelike stigtingsdatum van die stad),
Jan Pieterszoon Coen het die stad in 1613 van die inwoners verower en vernietig. Hy het die nuwe fort en die nuwe stad gebou op die oorblyfsels. Aanvanklik wou hy dit Nieuw-Hoorn (na sy geboortedorp Hoorn) noem, maar die Here XVII, die hoogste gesag van die VOC, het anders besluit. Die stad is Batavia genoem en het so gebly tot 1942, die jaar dat die Nederlandse Oos-Indiese Eilande deur Japannese troepe beset is. Batavia is toe herdoop tot Djakarta.
Na die onafhanklikheid van Indonesië het Djakarta die hoofstad van die nuwe land geword. In 1972 verander die spelling van die stadsnaam na Jakarta.
Lamont-Hussey-sterrewag
Aangesien die Universiteit van Michigan nie meer die gebou kon gebruik nie, het hulle dit aan die Bloemfonteinse munisipaliteit geskenk en dit het daarna ’n paar jaar lank leeg gestaan. In 1978 het die munisipaliteit dit aan Sukovs beskikbaar gestel om vir eksperimentele teater te gebruik en hulle het dit in 1978 in die Sterrewagteater omskep.
Die teater het intussen in onbruik geraak.
Omar
Omar ibn al-Khattab of Aboe Hafsa ibn al-Chattib (Arabies: عمر بن الخطاب; omstreeks 586-590 tot 7 November 644), ook bekend as Omar die Grote en Al-Farooq, was die tweede en magtigste van die vier "reggeleide" kaliefs van Islam en een van die invloedrykste Moslem-leiers. Hy was ’n metgesel van Mohammed en het Aboe Bakr in 634 as kalief opgevolg. Hy was ’n uitstekende wetgeleerde en dit het hom die titel Al-Farooq ("die een wat onderskei tussen reg en verkeerd") besorg en sy huis die naam Darul Adal ("huis van geregtigheid").
433 Eros
(433) Eros is die naasgrootste van al die asteroïdes wat, in hul wentelbane om die son, betreklik naby aan die Aarde verbyskuur. Die grootste van hierdie buurliggaampies in ons nabye buiteruimte is 1036 Ganymed. Eros is ongewoon langwerpig met afmetings van 34.4 × 11.2 × 11.2 kilometer. Die asteroïde het 'n sterk elliptiese baan met 'n gemiddelde afstand van 218 miljoen km vanaf die Son. Dit is vir die eerste keer op 13 Augustus 1898 deur twee sterrekundiges vanuit Berlyn en Nice waargeneem. Hierdie waarnemings is onafhanklik van mekaar gedoen.
In 2001 het die ruimtetuig NEAR Shoemaker die asteroïde besoek. Op 12 Februarie van dieselfde jaar word dit die eerste ruimtetuig wat op 'n asteroïde land, nadat dit 'n jaar lank foto's van Eros geneem het.
Waterkloof-vier
Die sogenaamde Waterkloof-vier bestaan uit vier blanke mans wat vir die moord op 'n ongeïdentifiseerde hawelose man in Pretoria skuldig bevind en gevonnis is. Hulle is ook skuldig bevind op 'n aanklag van aanranding met die opset om ernstig te beseer. Die vier lede is: Christoff Becker, Frikkie du Preez, Gert van Schalkwyk en Reinach Tiedt. Drie van hulle was destyds leerders aan die Hoërskool Waterkloof, terwyl Becker aan die nabygeleë Hoërskool Garsfontein verbonde was.
Skuldigbevinding
In 2004 het die vier (destydse) skoolseuns skuld ontken op 'n aanklag van moord op 'n onbekende man wat met ernstige beserings in 'n park in Moreletapark gevind is. Hulle ontken ook skuld op 'n aanklag van aanranding met die opset om ernstig te beseer nadat 'n ander hawelose man daardie selfde aand op 2 Desember 2001 aangerand is. Twee van die seuns was vyftien en die ander twee sestien toe die voorval plaasgevind het.
In 2005 word hulle op albei aanklagte skuldig bevind. In 2007 is hulle elk tot 12 jaar tronkstraf gevonnis. Hulle het teen hul skuldigbevinding geappelleer, maar dit is in 2008 deur die Appèlhof van die hand gewys.
Parool
Tiedt en Van Schalkwyk is in Desember 2011 vir agtien maande vrygelaat, maar hulle is weer in die gevangenis opgeneem nadat die departement van korrektiewe dienste suksesvol teen hul vroeë vrylating geappelleer het.
Op 11 Februarie 2014 is al vier onder streng paroolvoorwaardes vrygelaat. Hulle het vyf en 'n half jaar van hul vonnis uitgedien en het vir 'n spesiale vonnisvermindering van ses maande in aanmerking gekom. Derhalwe het hulle ingevolge wetgewing die helfte van hul vonnis uitgedien en is vir parool (totdat dit in 2019 verstryk) in aanmerking gebring. Tiedt en Van Schalkwyk is uit die Zonderwater-gevangenis naby Cullinan vrygelaat en Becker en Du Preez uit die Kgosi Mampuru-gevangenis (Pretoria-Sentraal).
Vyf dae later, op 16 Februarie 2014 is Becker en Du Preez weer in hegtenis geneem vir die beweerde gebruik van alkohol en 'n partytjie wat hulle in die tronk op video vasgelê het. Hulle parool is vervolgens teruggetrek, wat na 'n verder jaar se gevangenisskap weer oorweeg sou word. Beide is vir 'n verdere 10 maande aangehou en in Desember 2014 vrygelaat op parool.
Koors
Koors word waarskynlik veroorsaak deur 'n versteuring in die temperatuurbeheersentrum van die brein. Hierdie sentrum beheer die liggaamstemperatuur deur die produksie en die afgee van warmte in die liggaam te reguleer.
Verskillende soorte koors kan onderskei word en die verloop van die koors kenmerk soms 'n bepaalde siekte. Koors kan deur 'n baie uiteenlopende aantal faktore veroorsaak word. Van die algemeenste oorsake is egter die wat deur infeksie met mikroörganismes soos bakterieë en virusse veroorsaak word. Behandeling van koors berus op die identifikasie en bekamping van die oorsaak van die siekte.
Daarmee saam word van koorswerende middels soos aspirien gebruik gemaak. Net soos alle soogdiere beskik die mens oor die vermoë om sy liggaamstemperatuur binne ŉ betreklik beperkte gebied konstant te hou, ondanks veranderinge in die omgewingstemperatuur. Onder liggaamstemperatuur word verstaan die temperatuur van die binneste dele van die liggaam soos die lewer, brein, dermkanaal, ensovoorts.
Die temperatuur van die dele is gewoonlik hoër as die van die vel en dit wissel onder normale omstandighede van 'n gemiddelde van 36 tot 37,5 °C. Om die toestand te handhaaf, moet die produksie van warmte-energie in ewewig wees met die verbruik en afgee daarvan. Warmte-energie word egter nie slegs in die liggaam self geproduseer nie, maar kan ook uit die omgewing opgeneem word deur die direkte absorpsie van warmte vanaf 'n eksterne hittebron, soos die son of 'n verwarmer.
Die warmteproduksie by ŉ vrou is ongeveer 10 tot 15% minder. Die liggaam verloor warmte deur uitstraling, deur geleiding na die omgewing en deur verdamping (die omsetting van water in waterdamp aan die veloppervlak en in die longe). Tydens verdamping kan sweetdruppeltjies op die vel gesien word. Warmteverlies en die produksie van warmte word gereguleer deur 'n temperatuurbeheersentrum, wat 'n deel uitmaak van die hipotalamus in die middelbrein.
Die werking van die sentrum kan met die van 'n termostaat vergelyk word. Liggaamstemperatuur word gemeet met behulp van 'n koorsmeter. Die betroubaarste en vinnigste lesings word gemeet in die endelderm en die metode word verkies bo temperatuurmeting in die mond of in die oksel. Die temperatuur kan ook deurlopend met behulp van 'n elektroniese apparaat gemonitor word. 'n Persoon het koors wanneer sy liggaamstemperatuur hoër as 38 ˚C is. 'n Subfebriele temperatuur van tussen 37 en 38 ˚C word as effens koorsig beskou.
Koors is waarskynlik die gevolg van 'n verandering of versteuring in die temperatuurbeheersentrum in die brein. Koorsverwekkende (pirogene) stowwe wat van mikro-organismes of weefselafbraakprodukte afkomstig kan wees, stimuleer die temperatuurbeheersentrum deur middel van 'n groepverbinding wat as prostaglandiene bekend staan. Hierdeur word die brein se "termostaat" op 'n hoër waarde ingestel en 'n boodskap gaan na die liggaam uit dat die liggaamstemperatuur verhoog moet word. Om dít moontlik te maak, word alles ingespan om hitteverlies te voorkom en hitteproduksie te stimuleer.
Die bloedvate van die vel trek saam ten einde so min moontlik warmte af te skei. Hitte kan ook opgewek word deur middel van spiertrekkings, wat koue rillings veroorsaak. Dit verklaar waarom ŉ skielike toename in liggaamstemperatuur met koue en rillings gepaard kan gaan. Dit kan dus gebeur dat 'n pasiënt bewe van die koue terwyl sy liggaamstemperatuur hoër as normaal is. By die sogenaamde krisis aan die einde van die koorsperiode geld die omgekeerde.
Vroeër, toe daar nog nie antibiotika beskikbaar was nie, is hierdie krisis as die keerpunt van die siekte beskou waarna die pasiënt sou begin genees. By die krisis word die "termostaat" van die temperatuurbeheersentrum op 'n laer liggaamstemperatuur ingestel. Die liggaam probeer om nou so gou moontlik van die oortollige hitte ontslae te raak. Die pasiënt begin sweet en die bloedvate in die vel rek wyer oop sodat die vel 'n rooi, gloeiende voorkoms kry. Die pasiënt lyk nou baie siek, hoewel genesing naby is.
Soorte koors
Baie siektes word gekenmerk deur 'n tipiese verloop van die koorsreaksie. Op die manier kan tussen verskillende soorte koors onderskei word. By aanhoudende koors styg die temperatuur tot bokant 39 °C en wissel op 'n dag met hoogstens een graad. Die koors kan verskeie dae of selfs weke duur na gelang van die behandeling daarteen. Dié tipe koors kom voor by tifoïed (buiktifus), brusellose, lobêre pneumonie (‘n tipe longontsteking) en skarlakenkoors.
Die koors kan oombliklik begin soos by lobêre pneumonie of geleidelik styg soos by tifoïed. By intermitterende en remitterende koors is die daaglikse temperatuurverskille meer as 1˚C. By remitterende koors daal die temperatuur egter nooit tot onder normaal nie, terwyl daar by intermitterende koors tussenperiodes is wanneer die pasiënt geen koors het nie. 'n Kombinasie van 'n hoë temperatuur en diep koorsdalings kom voor by sepse, wat veroorsaak word deur groot hoeveelhede bakterieë en hul toksiene in die bloed en weefsels.
Dit kom voor by brusellose en by sommige vorme van kanker. Lang periodes van effense koorsigheid kan ŉ aanduiding wees van infeksie in bepaalde dele van die liggaam, veral die keel en mond. Benewens die koorssiektes wat deur infeksie met bakterieë en virusse veroorsaak word, is daar ook 'n hele aantal ernstige koorssiektes bekend wat veroorsaak word deur mikroörganismes wat deur bosluise oorgedra word. Voorbeelde hiervan is bosluiskoors, wat in Suid-Afrika goed bekend is, asook die nou verwante terugvalkoors.
Albei is akute koorssiektes wat gekenmerk word deur afwisselende periodes van koors met ŉ duurte van vyf tot 10 dae. Daar is ook ‘n hele aantal oorsake van koors waarby geen infektiewe mikroörganismes betrokke is nie. Afwykings in die brein kan byvoorbeeld 'n akute koors van tot 42˚C veroorsaak. Koors kan ook veroorsaak word deur die stowwe wat tydens die afbraak van groot hoeveelhede proteïene afgegee word. So 'n grootskaalse afbraak van proteïene kom voor by ernstige brandwonde en groot maag- of ingewandsbloedings en in geval van die afsterwe van weefsel in die liggaam weens swak bloedtoevoer (infarksie). Ook sommige tipes kanker gaan met koors gepaard.
Hodgkin se siekte (‘n kanker van die limfkliere) veroorsaak 'n sikliese koorstoestand waartydens die koors oor 'n tydperk van dae styg, dae lank hoog bly en dan dae lank daal (Pel-Ebstein- koors). Koors kan ook voorkom by outoïmmuunsiektes, waartydens die liggaam se weefsel deur sy eie immunologiese verdedigingsmeganisme aangetas word. Ander oorsake van koors kan toegeskryf word aan ooraktiewe skildklierwerking, aan allergiese reaksies en veral aan 'n oorgevoeligheid vir sekere medisyne (geneesmiddelkoors). Dié tipe koors word gekenmerk deur 'n skielike aanvang van 'n koors van 40 °C of hoër tot drie weke na die gebruik van 'n bepaalde geneesmiddel.
Oorsake van koors
Let Wel: Oorsake van koors is egter nie beperk tot hierdie voorbeelde nie
Geskiedenis
regs|duimnael|[[Carl August Wunderlich, Duitse geneesheer wat die maatstaf vir koors vasgestel het]]
Die "normale" maatstaf vir liggaamstemperatuur is gevestig deur die 19de eeuse Duitse geneesheer Dr Carl Wunderlich. Hy het temperatuur lesings van 'n aantal pasiënte geneem wat hom tot die oortuiging gebring het dat 37°C die normale liggaamstemperatuur is. Vandag is dit egter (meer akkuraat) bekend dat dit nader aan 36.8°C is.
Koorsbestryding
In die geval van koors is dit belangrik om so gou moontlik die oorsaak daarvan te identifiseer en te neutraliseer. Daarmee saam kan die koors onderdruk word met behulp van koorswerende middels (antipirektika). Baie van hierdie middels het ook ŉ pynstillende werking.
Die bekendste van hierdie middels is aspirien. Ander middels is fenasetien en parasetamol. AI drie hierdie stowwe is in die bekendste pynstillers en koorswerende middels verwerk. Die werking van baie van hierdie middels berus moontlik op die remming van die sintese van prostaglandiene, 'n groep stowwe wat onder meer betrokke kan wees by die stimulasie van die temperatuurbeheersentrum in die brein en by die sintetisering van pynreseptore.
Die verkeerde gebruik van veral aspirien en fenasetien kan egter nadelige gevolge hê. Benewens dié middels word daar soms ook van die pirasoloonderivate as koorswerende middels gebruik gemaak. Vanweë die moontlikheid van ernstige newe-effekte moet hierdie middels met groot versigtigheid gebruik word.
Ali
Ali ibn Abi Talib (599/600 tot 661; Arabies: علي بن أﺑﻲ طالب) was van 656 tot 661 die vierde en laaste van die "reggeleide" kaliefs van Islam. Hy was die neef en skoonseun van Mohammed. Hy is ook die eerste Sjiitiese imam.
Ná sy dood is die kalifaat opgeëis deur verskeie dinastieë, soos die Omajjadiese, die Abbasidiese en die Ottomaanse Kalifaat, totdat laasgenoemde in 1924 amptelik afgeskaf is met die stigting van die Republiek van Turkye.
MediaMarktSaturn Retail Group
MediaMarktSaturn Retail Group is die houermaatskappy vir die grootste Europese winkelketting vir elektroniese verbruikersware waarin twee oorspronklik selfstandige winkelkettings en huidige handelsmerke, Media Markt en Saturn (vroeër Saturn-Hansa), saamgesmelt is. Vir die publiek tree Media Markt en Saturn nogtans as mededingers op waarby elkeen sy eie bestuur het en sy eie winkels (en aanlynwinkels) bedryf. 'n Derde handelsmerk, redcoon, tree uitsluitlik as aanlynhandelaar op. Die houermaatskappy maak tans nog deel uit van die aandelemaatskappy Metro AG, maar sal na dié se opsplitsing in 2017 deel uitmaak van die nuwe onderneming Ceconomy. MediaMarktSaturn Retail Group se hoofkwartier is in die Beierse stad Ingolstadt geleë.
Die maatskappy word deur sy desentrale struktuur gekenmerk - sy winkels is in regtelike opsig selfstandige ondernemings waarin die MediaMarktSaturn Retail Group 'n meerderheid aandele hou. Die plaaslike bestuurders beskik oor 'n minderheid aandele van sowat tien persent. Hulle het 'n beperkte invloed op die aanbod, pryse, personeelbestuur en advertensies van hul handelswinkels.
Die MediaMarktSaturn Retail Group het in die afgelope dekades sterk groei getoon en tot die leidende handelsmaatskappy vir elektroniese verbruikersware in Europa ontwikkel. Tans is daar 1042 Media Markt- en Saturn-winkels in altesaam 14 lande wat in 2018/19 'n totale omset van 21,5 miljard € gegenereer het. Die groep het tans sowat 55 000 medewerkers, waarvan 2 000 in die hoofkwartier in Ingolstadt.
Koronakrisis 2020
As gevolg van die Koronavirus-pandemie is 90 persent van die groep se Europese winkels in Maart 2020 voorlopig gesluit, terwyl klante steeds aanlynbestellings kan plaas en hierdie bestellings tuis mag ontvang of in 'n winkel kan afhaal. Volgens persberigte ly die maatskappy verliese van daagliks €55 miljoen en is sy likiditeit sodoende onder druk geplaas. Aangesien die groep se finansiering hoofsaaklik op korttermynlenings berus wat deur leweransiers toegestaan en ná 'n periode van drie tot vier maande, wanneer goedere verkoop is, terugbetaal moet word, het die groep in April 2020 in finansiële moeilikhede beland. 'n Lening ter waarde van €2 miljard is deur die moedermaatskappy Ceconomy AG aangevra om korttermyn-likiditeit te verseker.
Die onderneming onderhandel tans met sy sowat 800 leweransiers en verhuurders, terwyl die plasing van advertensies gestaak is. Die Duitse federale regering en deelstaatowerhede se besluit om die heropening van besighede tot winkels met 'n verkoopruimte van maksimaal 800 vk meter te beperk, is deur Media-Saturn gekritiseer - die groep se verkoopruimtes varieer tussen 1 000 en 18 000 vk meter en is dus groot genoeg om sosiale distansiëring te beoefen. Daar word oorweeg om 'n oplossing in lyn met die besluit te vind.
Medan
Medan (Indonesies: die Plein) is 'n stad in Indonesië op die Sumatra-eiland in die Noord-Sumatra-provinsie. Medan is die provinsiehoofstad. duimnael|250px|links|Die Maimoon paleis van die Sultan van Deli
Buurte
Die stad 21 buurte/administratiewe distrikte (Indonesies: kecamantan):
Burgemeester
Nederlands-Indiese tyd: Mr. D. baron Mackay (1918-1931) Mr. J.M. Wesselink (1931-1935) Mr. G. Pitlo (1935-1938) Mr. C.E.E. Kuntze (1938-1942).
Indonesiese tyd: Luat Siregar (1945-1945) M. Yusuf (1945-1947) Djaidin Purba (1947-1952) A.M. Jalaludin (1952-1954) Muda Siregar (1954-1958) Madja Purba (1958-1961) Basyrah Lubis (1961-1964) P.R. Telaumbanua (1964-1965) Aminurrasyid (1965-1966) Sjoerkani (1966-1974) A.M. Saleh Arifin (1974-1980) H.A.S. Rangkuti (1980-1990) Bachtiar Djafar (1990-2000) Abdillah (2000-2008) Drs. H. Afifuddin Lubis, MSi (2008-nu)