cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Afrikaans hoort by Nederlands
Ontvangs
Steyn skryf in 1998 dat Van Eeden nie genoeg rekening hou met die ander stelling van Louw nie, naamlik dat die wysheid van dwase en vermeteles sou geseëvier het en dat die dwepers weereens die geskiedenis sou bepaal het. Hy wys uit dat Afrikaans mense gouer en magtiger aangegryp het as wat Nederlands dit ooit sou kon doen, en dit voordat die volk kon verdwyn. In 1999 betwyfel hy dit sterk dat Afrikaanse ouers en kinders Nederlands as vak of onderrigmedium sal aanvaar. Meer waarskynlik sou dit daartoe lei dat nog meer Afrikaanstaliges eerder Engels as skooltaal sou verkies. Van Eeden het hierop uitgewys dat menige bedrywe stelsels invoer, wat met terugsig baie duidelik minder rooskleurig daar uitsien as wat hulle aanvanklik vermoed het (Hy verwys hier nie na politiek alleen nie, maar ook na Amerika, Brasilië, Noorweë en Quebec wat misluk het in pogings om hul eie tale te probeer deurvoer). Philip Meelhuysen skryf in 2000 uit Londen dat dit duidelik is dat die Nederlandse regering sy rug gekeer het op alle kultuur wat Afrikaans (en dus Nederlands) is en dat die Afrikaner geen simpatie of samewerking uit Nederland moet verwag nie. Hy wys onder meer na Koningin Beatrix: Koningin Beatrix vermijdde bij haar laatste officiële bezoek aan Zuid-Afrika, zowat elk contact met de Afrikaner cultuur. Anders as wat Van Eeden se boek voorstel, stel hy eerder 'n werksvisum voor waar daar meer persoonlike kontak tussen die Nederlandse/Vlaamse jongmense en die Afrikanerjongmense is. Die tale sal dan natuurlikerwys na mekaar begin groei en die belangstelling wedersyds prikkel. Bly weg van Londen.
Twintig jaar na sy publikasie, op 05 Julie 2015, skryf Van Eeden aan die Briewekolom van Netwerk24, en lewer 'n opsomming van sy werk, en 'n week later reageer Lina Spies hierop. Na haar mening staan Nederlands wel nou op die 8ste plek in Europa en sou dit die taalgemeenskap in Suid-Afrika besmoontlik baie sterker in die wêreld gelaat het. Sy glo egter dat die konsep van 'n "moedertaal" nie vereenselwig kan word met die gedagte om 'n "hoë" sowel as 'n "lae" variant aan te leer nie, en dat dit sou neerkom op 'n denkfout. Dit is wel die taal van die hart en die verstand, die taal waarin hy of sy spontaan voel en dink. Steyn wys egter uit dat dit in Sleeswyk-Holstein nie vreemd is om Deens as huistaal, Platduits as dorpstaal en Standaardduits op kantoor te praat nie. Net so is daar ook Limburgers wat Limburgs aan huis en in die onmiddellike omgewing praat, maar Standaardnederlands op skool leer en Standaardnederlands op televisie hoor en Standaardnederlands nasionaal gebruik. Die frappante verengelsing in Kaaps ten spyt, beskou Spies Afrikaans ook as die taal van die bruin sprekers. Spies meen dat wit Afrikaanses wat nie twee moedertaalvariante het nie, tog geleer het om Kaaps te waardeer as die eksklusiewe moedertaalvariant van hul bruin mede-Afrikaanses, oor die eiesoortige skoonheid en besondere uitdrukkingsvermoë daarvan as spreek- en skryftaal. Afrikaans is volgens Spies verryk deur die skrywers en digters vir wie dit die medium van hul kuns is, soos onder andere die digter en dramaturg Adam Small, wat uiteindelik deur die Suid-Afrikaanse Akademie bekroon is met die Hertzogprys vir sy dramaoeuvre, waaronder Kanna hy kô hystoe. Laastens skryf Spies dat die band met Nederlands nie heeltemal deurgesny is nie. Die etimologiese navorsing maak steeds van Nederlandse werke gebruik en skrywers, soos Marlene van Niekerk, sluit ook meer Nederlandse woorde in hul werke in. Dit kan aanvaar word dat haar lesers dikwels die volksvreemde woorde sal gaan naslaan. Dan is daar ook vertalings wat uit Nederlands na Afrikaans gedoen word – wat mag aandui dat 'n blote passiewe kennis van Nederlands onvoldoende is (en dat 'n passiewe kennis van 'n vreemde "inheemse taal" wel die aanleer daarvan vergemaklik). Sy skryf ook dat Engels as lingua franca nie in Suid-Afrika sou nodig wees as die sprekers veeltalig was nie.
Scuderia AlphaTauri
Scuderia AlphaTauri, voorheen bekend as Scuderia Toro Rosso of die afkorting STR, is 'n Italiaanse Formule Eenwedrenspan. Dit is een van twee F1-spanne wat besit word deur die Oostenrykse energiedrankiemaatskappy Red Bull, die ander is Red Bull Racing. Die benaming is nogal interessant, want Toro Rosso beteken Red Bull in Italiaans.
Afrikaans hoort by Nederlands
Ontvangs
In sy weerskrif van 19 Julie 2015 stip Van Eeden die saak duideliker uiteen. [Onderstaande teks in vierkantshakies is uit die gepubliseerde teks in Rapport verwyder]:
Scuderia AlphaTauri
Dit het sy debuut gemaak in die 2006 Formule Een-seisoen, nadat Paul Stoddard sy oorblywende belang in die Minardi-span aan die einde van 2005 verkoop het aan Red Bull se eienaar, Dietrich Mateschitz. Dié het daarna 'n 50/50 vennootskap gesluit met die voormalige F1-renjaer, Gerhard Berger, voor die begin van die seisoen. Einde November 2008 het Red Bull volle eienaarskap van Toro Rosso bekom na die uitkoop van Berger se aandeel in die span.
Scuderia AlphaTauri funksioneer as 'n juniorspan van Red Bull Racing, met die doel om die vaardighede van belowende renjaers vir die seniorspan te ontwikkel. Sedert 2010 het die span egter onafhanklik van hulle seniorspan deelgeneem.
Vitantonio Liuzzi behaal die span se eerste punt in sy eerste seisoen by die 2006 Verenigde State Grand Prix. Die span se eerste en enigste voorste wegspringposisie, podiumplek en oorwinning is behaal deur die Duitse renjaer Sebastian Vettel by die 2008 Italiaanse Grand Prix.
Toro Rosso maak van 2007 tot 2013 gebruik van Ferrari V8-enjins, maar in 2014-2015 gebuik die span Renault V6-turboenjins, a.g.v. die oorname van die kontrak van hul seniorspan wat aan die einde van 2013 na Renault as enjinbouer oorgeskakel het. Sedert 2016 is daar weer 'n Ferrari V6-turboenjin in die Toro Rosso.
Afrikaans hoort by Nederlands
Ontvangs
"In Vlaandere is na die Tweede Wêreldoorlog op groot skaal oorgestap na Standaardnederlands. [Ondersoekers wys daarop dat Vlaminge selfs 20% dialekgoed per geslag laat val, inruil vir Nederlandse taalgoed. Kom voer gerus 'n praatjie in Vlaandere met Jan Alleman, waaruit die volgende sal blyk: 'n Bejaarde Vlaming is onverstaanbaar (uitgesonderd die geskoolde elite). 'n Middeljarige Vlaming is redelik verstaanbaar, maar die Vlaamse jeug is klokhelder verstaanbaar.] Die Vlaamse volk [stap oor na Standaardnederlands en] vermag dus iets waartoe die Afrikaner nie in staat was nie. Die Vlaamse volk het nie vir taalskeiding gekies nie, maar vir taalbehoud met Nederlands. Dit was ’n slim set. Nederlands was vir die Vlaminge haalbaar! (verbatim)"
Scuderia AlphaTauri
Die spanhoof is Franz Tost, voorheen van BMW se motorsportafdeling.
Afrikaans hoort by Nederlands
Ontvangs
Van Eeden vra ook waarom het die sprekers van Kaapse Afrikaans dan nie ook op standaardisering van Afrikaans aangedring nie, want taalskeiding (met die gevolglike standaardisering) sou immers toegeskryf kon word aan die groot kloof tussen die omgangstaal en die kultuurtaal.
Scuderia AlphaTauri
2010 - 2019
† Die renjaer het nie die Grand Prix voltooi nie, maar is geklassifiseer omdat hy meer as 90% van die ren voltooi het.
2020 -
* Seisoen nog aan die gang ‡ Halwe punte is in België toegeken in 2021 omdat daar minder as 75% van die wedren afgelê is weens hewige reën. † Die renjaer het nie die Grand Prix voltooi nie, maar is geklassifiseer omdat hy meer as 90% van die ren voltooi het.
Afrikaans hoort by Nederlands
Ontvangs
Van Eeden pleit ten laaste vir 'n sterker toenadering en uitruil van media en kultuurskatte (soos te vinde is onder die Nordiese lande) tussen Afrikaans- en Nederlandssprekendes, en dat die bande tussen bruin en wit Afrikaners versterk sal word.
Tuute
Tuute is ’n nedersetting in die munisipaliteit Oost Gelre in die provinsie Gelderland in Nederland.
Suurkool
duimnael|240px|Duitse sauerkraut.
Bai Ling
Bai Ling (gebore 10 Oktober 1966) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Crow (1994), Red Corner (1997), Southland Tales (2006), en Crank: High Voltage (2009).
Megan Mullally
Megan Mullally (gebore 12 November 1958) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Bee Movie (2007), The Kings of Summer (2013), en Why Him? (2016), en in die televisiereeks Will & Grace (1998).
Suurkool
Suurkool, of sauerkraut, is fyngesnyde kool wat vanweë verskeie soorte melksuurbakterieë gegis het. Dit het ’n lang raklewe en ’n kenmerkende suur smaak danksy die melksuur wat gevorm word wanneer die bakterieë die suikers in die kool laat fermenteer.
Oorsig
duimnael|links|220px|Tuisgemaakte suurkool.
Suurkool is veral gewild in Oos-Europese en Duitse kookkuns, maar ook in Nederland (zuurkool) en Frankryk (choucroute). Die woord "sauerkraut", soos dit ook in Engels genoem word, kom uit Duits en beteken letterlik suurkool. Die name in Slawiese en ander Oos-Europese lande beteken soms "gegiste kool" – soos квашеная капуста, kwasjenaja kapoesta (Russies), kiszona kapusta (Pools) en skābēti kāposti (Letties) – of "suur kool" – soos кисело зеле, kiselo zele (Bulgaars), kiselo zelje (Kroaties) en savanyúkáposzta (Hongaars).
Voordat bevrore kos, yskaste en goedkoop vervoer uit warmer gebiede algemeen geraak het in Noord-, Sentraal- en Oos-Europa, was sauerkraut nes ander gepreserveerde kossoorte in die winter ’n belangrike bron van voedingstowwe. James Cook het altyd suurkool saamgeneem op sy seereise, want hy het uit ondervinding geweet dit voorkom skeurbuik.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog het die Amerikaanse vervaardigers van suurkool dit "liberty cabbage" genoem uit vrees dat die Amerikaanse publiek ’n produk met ’n Duitse naam sou verwerp.
Taran Noah Smith
Taran Noah Smith (gebore 8 April 1984) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Little Bigfoot 2: The Journey Home (1998) en in die televisiereekse Home Improvement (1991) en Batman Beyond (1999).
Slaapversteuring
Slaapversteurings word verdeel in dissomnias en parasomnias.
Dissomnias
Dissomnias is toestande gekenmerk deur versteuring in die aanvang of instandhouding van slaap of oormatige slaperigheid. Dit word as volg onderverdeel:
Potjiesberg
Potjiesbergpas is 'n bergpas op die N9 nasionale pad net noord van waar die R62 provinsiale pad (die Langkloofpad) uit die ooste by die N9 aansluit. Die pas is ongeveer 15 km suid van Uniondale en bereik 'n hoogte van 910 m bo seespieël met 'n maksimum helling van 1 in 14. Paaie rondom Uniondale het bekend geword weens verhale van rylopers wat spoke blyk te wees nadat hulle opgelaai is.
Maatskappy
'n Maatskappy of kompanjie is, anders as 'n eenmansaak en vennootskap, 'n regspersoon onafhanklik van sy eienaars, wat sy aandeelhouers genoem word. Hy kan dus op sy eie onafhanklik van sy aandeelhouers optree, deur byvoorbeeld kontrakte te sluit en verpligtinge aan te gaan. Op hierdie wyse verkry maatskappye 'n handelingsbevoegdheid wat nie aan 'n persoon of persone gekoppel is nie. Maatskappye het ook nie 'n bepaalde leeftyd nie, maar kan onbeperk voortbestaan. Daar bestaan twee hooftipes maatskappye, naamlik publieke- en private maatskappye.
Regulering
In Suid-Afrika verkry maatskappye regspersoonlikhede volgens die bepalinge van die Maatskappyewet, wat die bestaan en beheer van maatskappye in die land beheer. Dié wet bevat verskeie bepalinge wat belangrik is as maatskappye ter sprake kom.
Volgens die Maatskappyewet moet elke maatskappy twee dokumente, naamlik die Akte van oprigting en die Statute, as sogenaamde stigtingsdokumente hê voordat die maatskappy kan begin bestaan. Die dokumente moet by die Registrateur van Maatskappye geregistreer word voordat die maatskappy regspersoonlikheid kry en kan begin sake doen. Die Registrateur van Maatskappye is die amptenaar van die staat wat verantwoordelik is vir die beheer en kontrole van maatskappye.
Akte van oprigting
Die akte van oprigting van 'n maatskappy reël veral die maatskappy se verhoudinge na buite, dit wil sê met die lede van die algemene publiek, en moet besonderhede van die volgende bevat:
Statute
Die statute van 'n maatskappy omskryf die interne reëlings van die maatskappy. Die Maatskappyewet bepaal dat, as 'n maatskappy nie sy eie statute het nie, die statute soos vervat in die wet outomaties as statute vir die maatskappy sal geld. Die statute van 'n maatskappy sal gewoonlik onder andere die volgende bepaal: prosedure by uitreiking en oordrag van aandele; hou van lederegister; prosedure by hou van vergaderings; stem by vergaderings; hou van notules; verkiesing en bedanking van direkteure; verkiesing van besturende direkteur; verklaring en betaling van dividende; hou van rekeningkundige gegewens; en die opstel van finansiële jaarstate.
Publieke en private maatskappye
Die Maatskappyewet maak voorsiening vir die verdeling van maatskappye in publieke- (openbare) en private maatskappye. Openbare maatskappye kry die afkorting "Bpk." na die naam en private maatskappye "(Edms.) Bpk."
'n Maatskappy moet aan ál drie hierdie vereistes voldoen om as privaat geklassifiseer te word. Daar is sekere voorregte verbonde aan klassifikasie as private maatskappy. Die maatskappy kry onder andere langer tyd om sy winste af te kondig en hoef nie finansiële jaarstate by die Registrateur van Maatskappye in te dien nie, soos wat wél die geval by 'n publieke maatskappy is.
Aandelekapitaal
Die kapitaal van 'n maatskappy word deur sy aandeelhouers bygedra. Vir elke sekere voorafbepaalde bedrag wat 'n aandeelhouer bereid is om as aandelekapitaal tot die maatskappy by te dra, verkry hy 'n sogenoemde aandeel in die maatskappy. As bewys van sy eiendomsreg op die aandele wat hy besit, word 'n aandelesertifikaat aan hom uitgereik en word hy in die lederegister van die maatskappy as aandeelhouer geregistreer. Die aandele gehou deur 'n aandeelhouer is gewoonlik verhandelbaar, dit wil sê dit mag deur die eienaar daarvan aan 'n ander persoon verkoop word. Die getal aandeelhouers van 'n maatskappy mag wissel van 'n enkele persoon tot, soos in die geval van groot internasionale firmas, miljoene persone. Die getal aandele gehou deur 'n aandeelhouer in die maatskappy kan natuurlik ook wissel van 'n enkele tot miljoene.
Daar is veral twee soorte aandele wat 'n maatskappy kan uitreik. Hulle is:
As voorkeuraandele kumulatief is, moet agterstallige dividende eers betaal word voordat 'n besondere jaar se dividend aan die voorkeuraandeelhouers en natuurlik ook aan die gewone aandeelhouers betaal mag word.
'n Aandeel het gewoonlik 'n bepaalde nominale waarde. So kan daar gewone aandele van R1 of 9%-voorkeuraandele van R2 wees. Die nominale waarde gee 'n aanduiding van die aandelekapitaal wat by die uitreiking van die aandele gevorder is. As aandele teen meer as nominale waarde uitgereik word, word die verskil as aandelepremie beskou. Aandele wat geen nominale waarde het nie, word aandele sonder pariwaarde genoem.
Genoteerde aandele
Aandele in 'n maatskappy is vrylik verhandelbaar, behalwe in die geval van 'n private maatskappy, waarvan die oordraagbaarheid van die aandele beperk is. Om dit vir 'n moontlike koper en verkoper van 'n bepaalde aandeel makliker te maak om by mekaar uit te kom, het daar in die meeste finansiële sentrums van die wêreld effektebeurse ontstaan. 'n Aandeel wat op 'n effektebeurs verhandel word, word op die beurs genoteer.
Die eerste effektebeurs in Suid-Afrika was op Barberton; later het daar beurse in Kaapstad, Kimberley, Durban en Pietermaritzburg ontstaan. Hulle het egter gesluit en tans is die Johannesburgse Effektebeurs die enigste in die land. Die aandele van die meeste groot publieke maatskappye in Suid-Afrika word op die Johannesburgse Effektebeurs genoteer. Die prys van 'n aandeel op die beurs word bepaal deur die vraag na en aanbod van die bepaalde aandeel. Die dividend wat die aandeel verdien, die winsgewendheid van die maatskappy, die beeld van veiligheid deur die maatskappy geskep, en die algemene ekonomiese klimaat van die tyd is ook faktore wat 'n rol speel by die bepaling van die prys van die aandeel. Dit hoef dus glad nie ooreen te stem met die nominale waarde of uitgifteprys van die aandeel nie. Die prys waarteen 'n bepaalde aandeel verhandel is, en die prys wat kopers bereid is om te betaal, of verkopers bereid is om vir die aandeel te aanvaar, word daagliks deur die effektebeurs beskikbaar gestel en in die meeste koerante gepubliseer. In die eenvoudigste vorm is dit in drie kolomme, byvoorbeeld: Veka 25 28 27. Die syfers dui aan, in sent per aandeel, onderskeidelik wat kopers aangebied het, wat verkopers wou hê, en waarvoor die aandeel uiteindelik verhandel is. 'n Aandeelhouer of belegger kan dus daagliks vasstel wat sy aandeel se markwaarde is.
Koerante wat effektebeursverslae publiseer, het gewoonlik ook indekse vir elke afdeling op die beurs, en vir die beurs in sy geheel 'n algemene indeks. Die indeks vir 'n afdeling is die gemiddelde prys van 'n uitgesoekte aantal goeie aandele in die betrokke afdeling op 'n bepaalde dag. Die gemiddelde vir al die afdelings saam gee die algemene indeks. Die indekse gee 'n aanduiding of daar 'n opwaartse of 'n afwaartse neiging is in die pryse van aandele in enige afdeling en van die beurs in sy geheel, as 'n mens hulle met indekse vir vorige dae vergelyk. 'n Algemene indeks waarvan 'n mens meermale hoor, is die Reuter-gemiddelde van die Johannesburgse Effektebeurs.
Die Johannesburgse Effektebeurs
Die Johannesburgse Effektebeurs word deur 'n voorsitter, 'n ondervoorsitter, en dertien ander bestuurslede beheer. Alleen lede kan daar aandele koop en verkoop – vir hulself en ook vir hul kliënte. Lidmaatskap word alleen toegestaan nadat die bestuur hom vergewis het van die finansiële vermoë van die applikant, wat 'n hoë toetreegeld moet betaal en voldoende sekuriteit moet lewer. As 'n lid nie die reëls nakom nie, kan hy sy lidmaatskap verbeur. Hy het ook die reg om sy lidmaatskap te verkoop, onderworpe aan die goedkeuring van die raad. Groot bedrae word vir só 'n lidmaatskap betaal.
Aanbiedinge van kopers en verkopers op die beurs word mondeling gedoen, en transaksies word mondeling gesluit. Hierdie mondelinge ooreenkomste word nooit verbreek nie, wat ook al daarna met die pryse van die verhandelde aandele en effekte gebeur.
Daar is voordele vir 'n maatskappy om sy aandele op 'n effektebeurs te noteer. Die belangrikste is seker dat die verhandelbaarheid van sy aandele verhoog word. Die maatskappy sal nou makliker die algemene publiek kan oorhaal om geld in die maatskappy te belê deur aandele op te neem, want die voornemende aandeelhouers is verseker dat sy aandele maklik sal kan verkoop as dit vir hom nodig sou wees.
Etimologie
Die woord maatskappy is 'n vorm van toutologiese uitdrukking, aangesien die morfeme skap en y presies dieselfde beteken. Dit is wel nie n toutologies proposisie nie omdat die intensie nie is om te bedrieg nie. Vergelyk die Nederlandse woord maatschap.
Brechtje van Rooy
duimnael|links|300px|Ds. [[Koos van Rooy|J.A. en mev. Brechtje van Rooy.]]
duimnael|regs|300px|'n Gesinsfoto van prof. [[Dirk Postma en sy vyfde en laaste vrou, Johanna (gebore Van Biljon), Breggie se ouers. Ds. Willem Postma staan agter in die middel. Haar suster Lettie, prof. J.A. du Plessis se tweede vrou, staan links. Marie (in die middel) was getroud met Totius. Breggie staan naas regs en Laurika, prof. Du Plessis se eerste vrou, regs.]]
duimnael|links|300px|Ouma Breggie van Rooy en van haar kinders in 1932 afgeneem voor die [[Gereformeerde kerk Ventersburg. Haar skoondogter Ellie van Rooy staan naasregs.]]
regs|duimnael|320px|Die begrafnisstoet van Brechtje van Rooy, [[Bethulie, 1936.]]
Brechtje van Rooy (noemnaam Breggie, née Postma, Burgersdorp, Kaapkolonie, 26 Maart 1871 – Bethulie, Suid-Afrika, 20 Maart 1936) was ’n dogter van die stigter van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, ds. Dirk Postma, en die eggenote van ds. J.A. van Rooy.
Herkoms
Brechtje Postma was die oudste van die ses kinders uit ds. Postma se vyfde huwelik, op 20 Desember 1869, met Johanna Wilhelmina van Biljon (27 Mei 1854 – 12 Julie 1901). Die tweede kind, Helenius, is in die ouderdom van twee jaar en twee weke oorlede. Daarna volg nog ’n seun, Willem (1874–1920), ook bekend as dr. O'kulis en vader van die beeldhouer Laurika Postma en nog nege kinders asook skoonvader van die Afrikaanse skryfster Minnie Postma. Haar suster Laurika Postma (1875–1905) was prof. J.A. du Plessis se eerste vrou. Ná haar dood is hy getroud met Aletta (1876–1957), Brechtje se volgende sibbe. Deur dié egverbintenis het Brechtje die tante geword van onder andere proff. Wicus du Plessis, Hugo du Plessis en mev. Ida Bosman. Haar jongste suster, Maria (1881–1966), was getroud met die digter, psalmberymer, predikant en teoloog Totius.
Huwelik
Brechtje Postma is op 14 September 1892, twee jaar ná haar vader se dood, op haar geboortedorp getroud met die teologiese student Jacobus Albertus (Koos) van Rooy (9 Augustus 1868 – 11 Augustus 1962). Reeds in hul eerste gemeente, Postmasburg (1895–1898), het Brechtje as jong predikantsvrou in die omgang met die lidmate getoon dat sy haar roeping en pligte ten volle wou nakom. Op Nylstroom, in die tyd toe haar man predikant was van die kombinasie Waterberg–Pietersburg (1898–1905), moes sy tydens die Tweede Vryheidsoorlog in die afwesigheid van haar man, wat op kommando was onder genl. C.F. Beyers en later op parool in Pretoria, ses klein kindertjies versorg, terwyl die pastorie in ’n kamphospitaal omskep is. In hul laaste gemeente, Bethulie (1905–1931), is die Dorkasvereniging onder haar leiding opgerig.
Van haar skryf Ida Bosman in 1959 in die Gedenkboek van die Gereformeerde Vrou: "In die tyd toe die volksiel deur bitterheid versmoor is, het sy haar daarop toegelê om ’n waardering vir ons kultuurgoedere aan te kweek en het sy op talle gebiede daadwerklike steun verleen."
Kinders
Tien kinders is tussen 1894 en 1907 uit Brechtje van Rooy se huwelik gebore. Die eersteling, Jan Dirk, is op ses maande oorlede, maar al die ander het grootgeword: Johanna (Nan), Dirk Jan (Dirk), Claartje (Kaat), Willem van Biljon (Willem), Anne Francoise (Anne) (genoem na die Van Rooy-stammoeder, Anne Françoise Holsters), (later ds.) Jacs van Rooy, die tweeling Aletta Jacoba (Lettie) en Martinus Paul (Boet), en Laurika (Riek).
Andrew Gilbert Wauchope
Andrew Gilbert Wauchope (5 Julie 1846, Niddrie, Midlothian, Skotland – 11 Desember 1899, Magersfontein) was 'n Britse soldaat. In 1860 sluit hy by die Britse vloot aan as 'n seekadet en kry 'n oorplasing na die Britse Leër ses jaar later. Hy doen diens in die Ashanti Oorlog (1873–1874), die Egiptiese Oorlog van 1882 by Tel-el-Kebir. Hy doen ook mee aan die Nylekspedisie van 1884–1885 waar hy ernstig gewond word; sy derde wond tydens gevegte. Hy doen ook diens in Soedan in 1898. Hy arriveer in Suid-Afrika as 'n Generaal-majoor en was in bevel van die Highland Brigade. Hy sneuwel tydens die Slag van Magersfontein op 11 Desember 1899.
George Layton
George Layton (gebore 2 Maart 1943) is 'n Engelse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Doctor at Large (1971), Doctor in Charge (1972), Robin's Nest (1977), en Doctor at the Top (1991).
John Conte (akteur)
John Conte (15 September 1915 – 4 September 2006) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Thousands Cheer (1943), Lost in a Harem (1944), en The Man with the Golden Arm (1955), en in die televisiereeks Musical Comedy Time (1950).
Polisiefoto
'n Polisiefoto is 'n fotografiese portret van 'n persoon van die middellyf boontoe wat na arrestasie geneem word. Die oorspronklike doel van die polisiefoto was om wetstoepassing in staat te stel om 'n fotografiese rekord van gearresteerde individue te hou sodat slagoffers, die publiek en ondersoekers misdadigers kan uitken. In die Verenigde State het entrepreneurs hierdie openbare rekords via die polisiefotopublikasie-industrie begin aanmunt.
Die fotografering van misdadigers begin in die 1840's, enkele jare na die uitvinding van fotografie, maar die proses word eers in 1888 deur die Franse polisiebeampte Alphonse Bertillon gestandardiseer.
Bitterfontein
Bitterfontein is 'n baie klein dorpie in die noordweste van die Wes-Kaap aan die N7 nasionale pad tussen Kaapstad en Windhoek, net suid van die Noord-Kaapse grens en 14 km noord van Nuwerus. Die spoorlyn van Kaapstad na Namakwaland kom by Bitterfontein tot 'n skielike einde.
Vinuesa
Vinuesa is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Bitterfontein
Bouwerk aan 'n smalspoorlyn is in 1869 van die kopermyn op Okiep na die uitvoerhawe by Port Nolloth begin nadat die kopererts voorheen per ossewa daarheen vervoer is. Dié spoorlyn is in 1876 voltooi. Dit is tot 1941 gebruik toe die diens gestaak is weens mededinging met padvervoer. Intussen het die spoorweg uit die Kaap Bitterfontein in 1927 bereik nadat dit in 1926 tot op Lutzville voltooi is. Die Suid-Afrikaanse Spoorweë (SAS) het dadelik sy pas gestigte Padvervoerdiens tussen Bitterfontein en Springbok ingestel omdat sir William Hoy (SAS se hoof van 1910 tot 1929) juis toe besef het dis goedkoper om paddienste na afgeleë plekke in te stel as om die spoorweg daarheen te verleng. Ook het die padvervoerdiens die voordeel gehad dat dit vrygeskeld is van voertuiglisensies (dis eers in 1990 ingestel).
Ondanks dié toegif was die Padvervoerdiens tussen Bitterfontein en Springbok onekonomies; dus is dit in 1930 beëindig. 'n Springbok se motorhawe-eienaar, Joe Jowell, het gevolglik met J.D. du Plessis saamgespan en Jowells Transport gestig. Hul eerste voertuig was 'n ou Buick-motorkar wat in 'n vragmotor omskep is. Dié twee sakemanne het besef die Namakwalandse Spoorweg sou kwesbaar wees vir 'n alternatiewe uitvoerroete per vragmotor tot op Bitterfontein en van daar per spoor tot in Tafelbaai. Kort voor lank het hulle 'n vloot vragmotors in bedryf gehad wat eindelik al die Namakwalandse Spoorweg se sake kon afrokkel omdat net twee van Jowells se voertuie voldoende was om 'n hele Namakwalandse trein se vrag te vervoer. Jowells het eindelik die maatskappy Trencor geword, wat op sy beurt baie van Spoornet se algemene sake afgeneem het.
Een van die wêreld se grootste treinrooftogte het in 1931 hier plaasgevind toe £80 000 se diamante uit 'n possak verdwyn het.
Bitterfontein het sedert 1971 sy eie munisipaliteit gehad, maar dit is met die nuwe munisipale bedeling in 2000 afgeskaf. Sedertdien word Bitterfontein deur die Matzikama Plaaslike Munisipaliteit, deel van die Weskus-distriksmunisipaliteit, geadministreer.
Die dorpie Rietpoort is sowat 25 km wes; slegs bereikbaar per grondpad.
Tuil
Tuil is ’n dorp in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Maake
Maake is 'n nedersetting in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Groter Tzaneen Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer. Dit lê ongeveer 25 km suidoos van Tzaneen
Matt B. Snyder
Matt B. Snyder (22 Maart 1835 – 17 Januarie 1917) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Money (1915) en The Crisis (1916).
R538 (Suid-Afrika)
Die R538 is 'n streeksroete wat die N4-nasionale pad by Karino, met die R40-provinsiale by Hazyview verbind. Die roete begin waar dit aftak vanaf die N4 by Karino, noordwaarts hou en deur Witrivier gaan waarna dit medebeskryf word met die R40 vir 2.6 km. Hierna gaan dit verby die R569-streeksroete en eindig in Hazyview waar dit weer by die R40 aansluit.
Patty Mullen
Patty Mullen is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Doom Asylum (1987) en Frankenhooker (1990), en in die televisiereeks The Equalizer (1985).
Laloentjie
Die laloentjie (Momordica balsamina) is inheems aan Suid-Afrika, Eswatini, Botswana en Namibië. Op die SANBI-rooilys is dit as 'veilig' (LC) gelys.
Dit is wydverspreid in die tropiese Afrika en Asië, Arabië, Indië en Australië.
Weergalming
Weergalming is die voortduur van klank in 'n spesifieke ruimte nadat die oorspronklike klank verwyder is. 'n Weergalming, of galm, word geskep wanneer 'n klank in 'n omslote ruimte geproduseer word en veroorsaak dat 'n groot aantal eggo's op mekaar bou en dan stadig aan verval soos wat die klank deur die mure en lug geabsorbeer word. Dít is die waarneembaarste wanneer die klankbron staak, maar die weerkaatsings duur voort, terwyl die amplitudes van die weerkaatsings daal totdat hulle nie meer gehoor kan word nie. Die lengte van hierdie klankverval, of weergalmingstyd, is van kardinale belang by die argitekturele ontwerp van groot kamers wat spesifieke weergalmingstye verg om die optimale uitvoering van hul beoogde aktiwiteite te verseker. In vergelyking met 'n herkenbare eggo wat 50 tot 100 ms ná die oorspronklike klank gehoor word, is 'n weergalming menige duisend eggo's wat in snelle opvolging na mekaar arriveer (0.01 tot 1 ms tussen eggo's). Met die verloop van tyd daal die volume (amplitude) van die vele eggo's totdat hulle nie meer gehoor kan word nie.
Borgen
Borgen is 'n Deense televisiereeks. Die reeks word deur Adam Price, Jeppe Gjervig Gram en Tobias Lindhold geskryf en deur DR, die Deense openbare uitsaaier, vervaardig. "Borgen" ("Die Kasteel") is die informele naam van die Christiansborg Palace waar al drie takke van die Deense regering geleë is: die parlement, die kantoor van die premier, en die hooggeregshof. Dit is sinekdogee om na die Deense regering te verwys.
Secunda
Secunda is 'n dorp in Mpumalanga (Suid-Afrika). Die dorp en omliggende woonbuurte het 'n bevolking van meer as 40 000.
Agtergrond
Tydens die oliekrisis van 1973 het die prys van olie oornag vervierdubbel. Die Suid-Afrikaanse regering het besluit om nog 'n olie-uit-steenkoolaanleg te bou en SASOL II is aangekondig. Bouwerk het in 1976 begin en die eerste olie is op 1 Maart 1980 gelewer. Secunda beteken "tweede". Dis so genoem omrede die tweede aanleg wat olie uit steenkool vervaardig, hier gebou is. Die eerste was Sasolburg.
Die omverwerping van die sjah van Iran se bewind in 1979 het vrese laat ontstaan dat Persiese ruolie onverkrygbaar of onbetaalbaar duur sou word. Dit het die Suid-Afrikaanse regering laat besluit om nog 'n brandstofaanleg by Secunda te bou. Dit is SASOL III genoem en het sy eerste olie op 10 Mei 1982 gelewer. Die totale koste van die twee projekte was R 5,8 miljard.
Omgewing
Steenkool vir die aanlegte word verkry van vier myne wat as die Secunda Steenkoolmyne bekend staan. Hulle is Brandspruit, Middelbult, Bosjesspruit en Twistdraai. Syferfontein, 'n oopgroefmyn, lewer ook steenkool aan die aanlegte. Die jaarlikse verbruik is ongeveer 35 miljoen ton. Water vir die aanlegte word uit die Grootdraaidam naby Standerton verkry. Daar is 'n hoë skoorsteen van 301 m in die dorp.
Sentrale mark van Riga
Die Sentrale mark van Riga (Lets: Rīgas Centrāltirgus) in die Letlandse hoofstad is die grootste voedselmark en onderdak-basaar in Europa.
Toe die markgebou, wat vanaf 1922 beplan en tussen 1924 en 1930 gebou is, op 2 November 1930 ingewy is, was dit die modernste van sy soort. Die mark met sy kenmerkende Neoklassisistiese en Art Déco-stylelemente word as een van die merkwaardigste voorbeelde van 20ste eeuse argitektuur in Letland beskou en is deur UNESCO in 1997 saam met die historiese middestad van Riga as wêrelderfenis gelys.
Vir die dakkonstruksie van die mark se vyf pawiljoene of hoofgeboue met 'n hoogte van 35 meter is dele van 'n Duitse lugskip-hangar in Vaiṇode, Koerland gebruik wat ná die Eerste Wêreldoorlog deur Letland oorgeneem is. Riga se sentrale mark het 'n gebou-oppervlakte van 72 300 m² en huisves meer as 3 000 verkoopstalletjies wat tussen 1 en 100 m² beslaan. Die mark lok daagliks tussen 80 000 en 100 000 besoekers.
Die sentrale mark het in 1995 'n aandelemaatskappy in besit van die munisipaliteit Riga geword.
Biemna omanensis
Biemna omanensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2002 deur Van Soest & Beglinger.
Jagten
Jagten is 'n Deense rolprent wat deur Thomas Vinterberg geregisseer is. Die verhaal speel af in 'n klein Deense gehug tydens Kerstyd, en volg 'n man wat die teiken van massahisterie word nadat hy verkeerdelik van die seksuele aanranding van 'n kind in sy voorskool beskuldig word.
Katherine Bailess
Katherine Bailess (gebore 24 April 1980) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent From Justin to Kelly (2003) en in die televisiereekse Gilmore Girls (2000), One Tree Hill (2003), en Hit the Floor (2013).
Eersterivier
Eersterivier is 'n voorstad van Stad Kaapstad in Suid-Afrika. Dit is in die Oosterberg substreek van die stad geleë, agter die Stellenbosch/Vlaebergkoppe op die Strand/Van Riebeeck-pad. Dit is omtrent 45 km vanaf Kaapstad se sentrale besigheidsgebied en 8 km vanaf Kaapstad Internasionale Lughawe op die N2-roete.
Gouemagrietjie
Die Gouemagrietjie (Euryops pectinatus) is 'n meerjarige klein struik wat endemies is aan die Wes-Kaap en dit blom vanaf Junie tot Oktober. Die plant is 'n vinnige groeier met silwergrys blare en heldergeel blomme. Dit benodig vol son en matige water.
Biemna parthenopea
Biemna parthenopea is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1978 deur Pulitzer-Finali.
John Leeson
John Leeson (gebore 16 Maart 1943) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Doctor Who (1963), The Spanish Farm (1968), en Doctor Who (2005).
Yukio Shimomura
Yukio Shimomura (下村 幸男) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japannese nasionale sokkerspan uitgedraf.
Vladimir Sokoloff
Vladimir Sokoloff (26 Desember 1889 – 15 Februarie 1962) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Life of Emile Zola (1937), Mission to Moscow (1943), For Whom the Bell Tolls (1943), en The Magnificent Seven (1960).
Narkolepsie
Narkolepsie is 'n toestand waar herhaalde "slaap-aanvalle" voorkom wat nie weerstaan kan word nie. Dit kan ook saam met katapleksie voorkom asook met indringende elemente van REM-slaap tydens die oorgang tussen slaap en wakker. Laasgenoemde manifesteer met hipnogogiese hallusinasies of hipnopompiese hallusinasies of selfs slaapparalise aan die begin of einde van slaap-episodes.
Simptome begin gewoonlik in adolessente of jong volwassenes en duur voort tot bejaardheid. Dit kom ewe veel in geslagte voor en 'n familiegeskiedenis is soms teenwoordig.
Koringblom
Die koringblom (Scabiosa africana) is 'n meerjarige blomplant wat blom vanaf September tot Februarie. Die plant is endemies aan die Wwes-Kaap. Die plant is 'n vinnige groeier met 'n grysgroen loof en mooi ligpers blommetjies aan lang stele. Die plant kan ook as 'n grondbedekker gebruik word. Dit benodig vol son en matig water.
NG gemeente Napierville
Die NG gemeente Napierville was 'n kortstondige gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in KwaZulu-Natal wat op 24 Mei 1957 in die hoofstad, Pietermaritzburg, gestig is toe die spoorweë landwyd en ook hier 'n bloeitydperk beleef het.
Die gemeente het egter mettertyd ontvolk sodat dit op 5 September 1993 by Pietermaritzburg-Wes ingelyf is, wat op sy beurt, eweneens oorspronklik 'n spoorweggemeente, nie meer afsonderlik sinvol kon bestaan nie en op 1 Maart 2000 een geword het met sy dogtergemeente Pietermaritzburg-Noord. Die daling in die getal Afrikaanse inwoners van Pietermaritzburg het hierna voortgeduur sodat ook Pietermaritzburg-Suid en Hayfields op 1 Maart 2012 moes saamsmelt nadat Merrivale vroeër reeds by die moedergemeente, NG gemeente Pietermaritzburg, ingelyf is. So het die getal gemeentes in die stad van 'n hoogtepunt van sewe tot net drie in 2012 afgeneem.
Pietermaritzburg se NG gemeentes
Die hele NG Kerk se belydende lidmate het van 1985 tot 2015 van sowat 953 000 tot 766 000 afgeneem, 'n verlies van amper 12%, maar in dieselfde tyd het Pietermaritzburg en omgewing se belydende lidmate van 4 491 tot 1 858 gekrimp, 'n verlies van amper 59%. Binne die volgende jaar het dit gedaal tot 1 660, wat beteken die verlies was amper tweederdes binne net meer as 30 jaar, en meer as 10% binne 'n jaar.
Bloupolgras
Bloupolgras (Eragrostis truncata Hack.) is inheems aan Namibië, Botswana en Suid-Afrika. Dit kom veral in die oostelike Nama-Karoo voor en is op die SANBI-rooilys as 'veilig' (LC) gelys.
Dit het 'n kort en vertakte wortelstok en dit is 'n meerjarige plant wat polle of matte vorm.
In die Gemsbokpark word dit dit op rivierterrasse langs die Nossob aangetref, saam met grasse soos Enneapogon desvauxii, Stipagrostis obtusa, Eragrostis echinochloidea, Sporobolus rangei en Schmidtia kalahariensis. Ook op panvloere kom dit voor.
Landbou
Dit is 'n soetgras wat ook in die droë wintermaande smaaklik bly, wanneer die suurgrasse onsmaaklik en onvoedsaam raak.
Dit is smaaklik en taamlik geskik vir beweiding:
Manfred von Richthofen
Manfred Albrecht Freiherr von Richthofen, tydens die Eerste Wêreldoorlog bekend as die Rooi Baron (Gebore Breslau, 2 Mei 1892 – sterf naby Cappy, Frankryk, 21 April 1918) was 'n Duitse vegvlieënier. Hy word beskou as die suksesvolste vegvlieënier van die Eerste Wêreldoorlog met amptelik tagtig luggevegoorwinnings.
Hoogtepunt as Rooi Baron
Op 16 Januarie 1917 kry hy bevel oor 'n eie eskader, Jagdstaffel 11, en op 26 Junie van daardie jaar oor Jagdgeschwader 1; 'n groep van vier staffeln (eskaders), almal bont geverf wat tot die naam Richthofens Flying Circus sou aanleiding gee. Die groep was saamgestel uit Duitse elitevlieëniers, waaronder sy broer Lothar. Sy vliegtuig, 'n Albatros D.III, was rooi geverf, wat hom die bynaam die Rooi Baron besorg. Von Richthofen sterf byna tydens 'n luggeveg in Julie 1917, maar ondanks 'n ernstige kopwond slaag hy daarin om met sy Albatros D.V te land. Op 2 September 1917 behaal hy met die nuwe Fokker Dr.I-driedekker-vliegtuig sy sestigste oorwinning. By die Britte was hy so gevrees dat aan die vlieënier wat hom kon afskiet sy eie vliegtuig, 5000 Pond Sterling en die Victoriakruis beloof word.
Gesneuwel
Op 20 April 1918 skiet hy sy tagtigste en laaste slagoffer; 'n Sopwith Camel van die Britse Koninklike Lugmag af. Op 21 April 1918 sterf von Richthofen toe hy die Kanadees Wilfrid May agtervolg. Dit blyk later dat hy deur 'n 303 koeël getref is wat waarskynlik van die grond afgevuur is. Sy Flying Circus word oorgeneem deur die latere Nazi-leier Hermann Göring.
Die verlies van von Richthofen was 'n verpletterende slag vir die Duitse moraal. In sy tyd het von Richthofen 'n reeks onderskeidinge ontvang, waaronder die Yster Kruis (1e en 2de klas), die militêre Heinrichsorden, die Roter Adlerorden en die Orden Pour le Mérite. Von Richthofen is in die Südfriedhof, Wiesbaden, in Duitsland, begrawe.
Luggevegoorwinings
Sy 80 luggevegoorwinings is deur geen ander gevegsvlieënier in die Eerste Wêreldoorlog oortref nie. Vir dekades na die Eerste Wêreldoorlog het sommige skrywers Von Richtofen se 80 lugoorwinings in twyfel getrek. Daar word beweer dat die getal vergroot was vir oorlog propagandadoeleindes. Sommige skrywers beweer dat hy krediet geneem het vir al die vliegtuie wat deur sy eskader afgeskiet is. In die 1990's was daar 'n herlewing van akademiese navorsing oor die Eerste Wêreldoorlog wat onder meer gedetaileerde navorsing van verskillende aspekte van luggevegte ingesluit het. Die breedvoerige studie deur die Britise geskiedkundige Norman Franks en twee kollegas het die publikasie van Under the Guns of the Red Baron in 1998 tot gevolg gehad. Hulle navorsing het die geldigheid van ten minste 73 van von Richtofen se aansprake bevestig en die identiteite van die geallieerde vlieëniers bekend gemaak teen wie von Richthofen geveg het.
Vlag van Mianmar
Die nasionale vlag van Mianmar is op 21 Oktober 2010 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon drie horisontale bane van bo na onder in geel, groen en rooi met ’n wit ster in die middel van die vlag.
Geskiedenis
Die twee vlae wat deur Mianmar gebruik is voor die aanvaarding van die huidige vlag het hul ontstaan in die Birmaanse Weerstand wat ’n rooi vlag met ’n wit ster as oorlogssvlag gebruik het gedurende die Tweede Wêreldoorlog teen Japan.
Die vlag wat aanvaar is na onafhanklikheid op 4 Januarie 1948 van die Verenigde Koninkryk verkry is, was ’n rooi vlag met ’n blou skildhoek waarin een wit ster met vyf omringende sterre verskyn het. Die groot ster het die unie, en die kleiner sterre die hoofetniese groepe van die nuwe onafhanklike staat voorgestel. Hierdie vlag het tot Januarie 1974 in gebruik gebly.
Die nuwe vlag met veertien sterre om ’n rat en rysplant is op 3 Januarie 1974 aanvaar toe Ne Win ’n sosialistiese republiek verklaar het. Die rysplant het boere voorgestel, die rat het die werker voorgestel en die veertien sterre het elk van die lidstate van die Unie voorgestel. Die vlag met veertien sterre is deur betogers in die 8888-opstand in 1988 onderstebo gehang as ’n teken teen die militante regering.
Vroeëre historiese vlae van Birmaanse monarge het ’n groen pou opgehad. Die gebruik van die groen pou het voortgeduur gedurende die Britse koloniale tydperk en die Staat Birma. Die vlag van die Staat van Birma (1943–1945) was die geel-groen-rooi vlag met die pou in die middel. Gedurende die laaste jaar van die oorlog is ’n vereenvoudigde ontwerp van die pou gebruik.
Die vlag van die eens-verbande Nasionale Liga vir Demokrasie-party bevat ’n pou en ’n wit ster terwyl die Nasionale Koalisieregering van die Unie Birma die vlag van 1948 gebruik het.
Kleure
Die tabel bevat die kleurskemawaardes vir die kleure van die vlag van Mianmar (sedert 2010):
Die kleurskema vir die vlae van die Unie Burma (1948–1974 en 1974–2010):
Biemna pedonculata
Biemna pedonculata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Biemna en tot die familie Desmacellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Lévi.
Nagblom (kortverhaal)
Nagblom is 'n wetenskapsfiksie-kortverhaal opgeneem in Nagstories: laatnagverhale oor gruwels en die bonatuurlike (Twaalfuurkop Uitgewers, 2008), deur Gert Cornelius.
Intrige
Kerneels, 'n wewenaar wat aan rumatiek (en slapelose nagte) ly, gaan op 'n nagtelike wandeling saam met sy hond, Figaro. Hul verlaat die vyfstraat-dorpie en kom op die verlate landskap af. 'n Helder bal trek 'n vuurstreep oor die naghemel en val op die aarde neer. Kerneels twyfel of dit 'n VVV kan wees, aangesien dit te klein is en daar geen hoorbare slag was nie.
Die volgende oggend loop hy Boytjie raak. Boytjie weet van niks buitengewoon wat gebeur het nie, want hy slaap daardie tyd van die aand. Kerneels loop na die terrein, maar Figaro weier om 'n tree verder te loop. Kerneels vind niks nie en stryk aan. Op uitnodiging drink hy koffie by weduwee Rose Keet. Ook Rose het niks buitenaardig opgemerk nie. Rose nooi hom vir aandete, wat Kerneels ook aanvaar.
Twee weke later gaan hy een aand vlakte toe – hierdie keer is daar 'n vonkeling met 'n dieprooi glans op die klipplaat. Hy besluit wel om eers die volgende dag nadere ondersoek in te stel. In die eiervormige rotsplaat het duisende donkergroen plantjies uit die turfgrond opgekom. Een plant is heelwat hoër as die ander. Die plant lyk soos 'n dwergroos. Hy sny die turfgrond rondom die plant (met 'n vlak wortelstelsel) uit en plant tuis die "wilderoos" in 'n koperbak. Dit bak word in die sitkamer op 'n klein hoektafeltjie staangemaak. Die Maltese verseg om die vertrek binne te kom en Kerneels moet die hond se kos, water, en slaapmandjie stoep toe dra. Kerneels kry dit tog reg om te slaap – sy rumatiek is heelwat beter.
Hy skrik in die laat ure wakker en dink eers daar is inbrekers in sy huis. Met die .32-pistool kom hy af op die dwergroos wat ontvou het en pragtig robynrooi en diamantblink in die donker vertrek skitter. Kerneels is deur die plant betower. Die volgende oggend is die plant weer toegevou, maar dit wil voorkom of dit blom groter is as die vorige aand.
Hy vertel vir Rose van die wonderblom en waar hy hom gekry het. Rose sou graag die "wilderoos" laataand wou sien blom – maar die dorpie het reeds oor hulle twee begin skinder. Hulle gaan besoek die vlakte. Toe Kerneels vir Rose die aand groet, weier Figaro om hom terug huis toe te vergesel. Hy word weer soos die vorige aand wakker. Die juweelblom is nou groter en die stingels langer en dikker. Hy word bedwelm deur die heerlike eksotiese geur. Dan hoor hy die klanklose stem: Trek uit jou klere, wat Kerneels gehoorsaam. Die blom versmoor hom en sluk hom met huid en haar in.
Sooitjie en Rose stel laatmiddag die volgende dag ondersoek in, nadat Boytjie gevind het die oggendmelk is nie van die stoep kom haal nie. Hulle vind slegs die klere op die vloer. Die plantknop is nou so groot soos 'n kind se kop en rank byna die muur vol. Toe Rose aan Laaitjie noem van die Kerneels se rumatiekverbetering, stel Laaitjie voor dat hulle ook 'n paar kleinerige plantjies gaan uithaal. Ook vir mevrou Lenteveld en oom Abie wat met die knieë sukkel. Rose dink Kerneels is vlakte toe. Laaitjie vind dit vreemd dat Kerneels sonder klere soontoe sou loop. Rose val Sooitjie in die rede – met ander klere aan of te nie, Kerneels sou nêrens heengaan sonder 'n hoed nie.
LIDO
LIDO-restaurante word gekenmerk deur hul besondere atmosfeer en binnedekor wat aan ou Letlandse tradisies ontleen is: die gebruik van hout vir binnedekor en meubels, tradisionele Letlandse musiek, en spyskaarte waarop vars bier en 'n groot verskeidenheid Letlandse geregte teen lae pryse aangebied word. Dié konsep maak van LIDO-restaurante 'n mededinger vir buitelandse kitskos-restaurantkettings op die plaaslike mark. Die maatskappy het intussen ook na die Estniese en Russiese mark uitgebrei en selfbedienrestaurante in Tallinn en Moskou geopen.
Candace Bailey
Candace Bailey (gebore 20 Mei 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Jericho (2006).
Tricht
Tricht is ’n nedersetting in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Weense worsie
duimnael|220px|Würstl, of Europese Weense worsies. duimnael|220px|Geblikte Weense worsies in ’n tamatiesous.
’n Weense worsie (Duits: Wiener Würstchen of Wiener, in Oostenryk Frankfurter Würstel of Würstl, in Switserland Wienerli) is ’n soort worsie wat tradisioneel van vark- en beesvleis gemaak word. Dit word in Oostenryk nie eintlik Weense worsies genoem nie, maar eerder Frankfurter Würstchen.
Die bestanddele, grootte en bereiding van Weense worsies verskil baie van streek tot streek of van vervaardiger tot vervaardiger. In sommige Europese lande word hamworsies verkoop met Duitse of Franse name wat as "Weense worsies" vertaal kan word, maar gewoonlik lyk Weense worsies meer soos die Amerikaanse frankfurterworsies.