cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Putsonderwater
Geskiedenis
Water was nog altyd belangrik vir oorlewing in die streek. Volgens die stories het David Ockhuis en sy seuns 'n put gegrawe en 'n sterk stroom water gekry. Hy versteek toe die put en hou die nuus stil dat hy water gekry het, wetende dat hy dan 'n gemerkte man sou wees. Aan almal wat daarna navraag gedoen het oor water uit 'n put, sê hy dan: "Ja, ek het 'n put, maar dit is 'n put sonder water". Die put lewer nog steeds water.
NG gemeente Orkney
duimnael|regs|170px|Ds. W.K. Troskie, leraar van 1954 tot 1960.
duimnael|regs|170px|Ds. C.J. van den Berg, leraar van 1960 tot 1962 en daarvan die [[NG gemeente Noordvaal.]]
Die NG gemeente Orkney is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1954. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Popelaan en Hoodweg, Orkney, Noordwes. In 2013 was die leraar dr. J.A. Kritzinger. Daar was in daardie jaar 84 doop- en 560 belydende lidmate.
Fidjiaanse Hindi
Fidjiaanse Hindi (Fiji Baat, फ़िजी बात, letterlik: "Fidji praat") is 'n Indo-Ariese taal wat deur mense van Indiese oorsprong wat in Fidji woon gepraat word. Dit is baie anders as die standaard Hindi wat in Indië gepraat word en die taalkundige verhouding tussen die twee tale is soortgelyk aan dié tussen Nederlands en Afrikaans. Die taal het uit die Oos-Hindi-dialekte Awadhi en Bhojpuri ontstaan, met verskeie Engelse en Fidjiaanse leenwoorde. Dit is nou verwant aan Karibiese Hindoestani en die Hindoestani-variëteite van beide Mauritius en Suid-Afrika. Volgens letterkundige navorsings baseer Fidjiaanse Hindi wel op Hindi, maar in teenstelling met die Hindi van Indië het Fidjiaanse Hindi sy eie grammatika en woordeskat ontwikkel, wat meer vir Fidji geskik is.
Fidjiaanse Hindi dien saam met Engels en Fidjiaans as ampstale van die eilandnasie Fidji. Fidjiaanse Hindi word veral die Latynse alfabet geskryf, maar soms ook in Devanagari, 'n Brahmi-skrif uit die Indiese skriffamilie. Fidjiaanse Hindi het sowat 380 000 moedertaalsprekers. As gevolg van migrasies deur Fidjiane in onlangse jare word die taal nou ook in lande soos Australië, Kanada, Nieu-Seeland en die Verenigde State gebesig.
Swartnekdobbertjie
Swartnekdobbertjie (Podiceps nigricollis) is 'n redelike maar algemene gelokaliseerde standvoël en nomade wat leef by mere, panne, en beskutte baaie. In Engels staan die voël bekend as die Black-necked Grebe of Eared Grebe
Identifikasie
Die voël is 28 tot 33 cm lank en weeg 300 gram. Dit is effens groter as die kleindobbertjie. Die nek is ook langer en meer slank, die kop hoekiger en snawel langer as die van die kleindobbertjie. Die oë is helderrooi. Broeiende volwasse voël het 'n goue oorklossie, sy kop en keel is swart en die sye is kastaiingsbruin.
Kwasar
’n Kwasar (van "kwasi-stellêre radiobron") is ’n energieryke, verafgeleë aktiewe sterrestelselkern. Kwasars is uiters helder en is aanvanklik beskou as bronne van elektromagnetiese energie met ’n hoë rooiverskuiwing, insluitende radiogolwe, en sigbare lig wat puntbronne, soos sterre, is eerder as verspreide bronne, soos sterrestelsels.
Terwyl die aard van die voorwerpe nog tot die vroeë 1980's omstrede was, stem wetenskaplikes nou saam dat ’n kwasar ’n kompakte streek in die middel van ’n groot sterrestelsel is wat ’n sentrale supermassiewe swartkolk omring. Hul grootte is 10–10 000 keer so groot soos die Schwarzschild-radius van die swartkolk. Die kwasar word van energie voorsien deur ’n akkresieskyf om die swartkolk.
Oorsig
Kwasars vertoon ’n baie hoë rooiverskuiwing, wat die gevolg is van die uitdying van die heelal tussen die kwasar en die Aarde. As Hubble se wet toegepas word, beteken die rooiverskuiwing dat die kwasars baie ver is en dus baie ou voorwerpe is. Hulle kom veral in die middel van aktiewe, jong sterrestelsels voor en is van die helderste, kragtigste en energierykste voorwerpe bekend in die heelal. Hulle straal ’n energie uit van tot duisend keer dié van die Melkweg, wat 200-400 miljard sterre het. Die uitstraling vind plaas oor die hele spektrum, feitlik in gelyke mate, van X-strale tot die verre infrarooi-bande, met ’n oplewing in die ultraviolet-bande. Sommige kwasars is ook sterk bronne van radio-emissies en gammastrale.
Op vroeëre beelde het kwasars soos ligpunte gelyk wat nie van sterre onderskei kon word nie, behalwe vir hul besonderse spektra. Met infrarooi-teleskope en die Hubble-ruimteteleskoop kon die sterrestelsels om sommige kwasars gesien word. Hierdie sterrestelsels is gewoonlik te dof om teen die skynsel van die kwasars gesien te word, behalwe met spesiale tegnieke. Die meeste kwasars kan nie met klein teleskope gesien word nie, maar 3C 273, met ’n gemiddelde skynbare magnitude van 12,9, is ’n uitsondering. Op ’n afstand van 2,44 miljard ligjare is dit een van die verste voorwerpe in die heelal wat met amateurtoerusting gesien kan word.
Daar word geglo kwasars word van energie voorsien deur die akkresie (aangroei) van materiaal in supermassiewe swartkolke in die middel van verafgeleë sterrestelsels, en dit skep hierdie helder weergawes van voorwerpe wat as aktiewe sterrestelselkerns bekend is. Omdat lig nie uit die massiewe swartkolke in die middel van die kwasars kan ontsnap nie, word die ontsnappende energie buite die waarnemingshorison opgewek deur swaartekragspanning en ’n enorme wrywing op die inkomende materiaal. Groot sentrale massas (van 106 tot 109 sonmassas) is al gemeet in kwasars.
Daar is al bewys dat tientalle nabygeleë groot sterrestelsels, met geen teken van ’n kwasarkern nie, ’n soortgelyke sentrale swartkolk in hul kern het. Daar word dus geglo alle groot sterrestelsels het een, maar net ’n klein getal se straling is so kragtig dat kwasars vorm. Die materie wat deur ’n swartkolk aangetrek word, sal waarskynlik nie direk inval nie, maar sal ’n hoekmomentum om die swartkolk hê wat sal veroorsaak dat die materie in ’n akkresieskyf versamel. Kwasars kan ook aangesteek of heraangesteek word wanneer twee sterrestelsels saamsmelt en die swartkolk ’n nuwe bron van materie aantrek. Daar is trouens al voorgestel dat ’n kwasar gevorm kan word wanneer die Andromeda-sterrestelsel en die Melkweg oor 2-5 miljard jaar bots.
Eienskappe
Daar is meer as 200 000 kwasars bekend, die meeste danksy die Digitale Sloan-lugopname. Al die bekende kwasarspektra het ’n rooiverskuiwing van tussen 0,056 en 7,085. As Hubble se wet toegepas word, is die kwasars tussen 600 miljoen en 28,85 miljard ligjare weg. Vanweë die groot afstande na die verste kwasars en die beperkte snelheid van lig, sien ons hulle vandag soos wat hulle in die heel vroeë heelal bestaan het.
Die meeste kwasars is meer as 3 miljard ligjare van die Aarde af. Hoewel hulle dof van hier af lyk, beteken die feit dat ons hulle enigsins kan sien dat hulle die helderste voorwerpe in die bekende heelal is. Die kwasar wat die helderste in die lug lyk, is 3C 273 in die sterrebeeld Maagd. Dit het ’n gemiddelde skynbare magnitude van 12,8 (helder genoeg om met ’n middelslag-amateurteleskoop te sien), maar ’n absolute magnitude van -26,7. As dit 33 ligjare van die Aarde af was, sou dié voorwerp so helder soos die Son gewees het. Die kwasar se ligsterkte is dus sowat 2 biljoen (2 × 1012) keer so groot soos die Son s'n, of sowat 100 keer dié van groot sterrestelsels soos die Melkweg. Dit sou egter net wees as ’n kwasar dieselfde hoeveelheid energie in alle rigtings uitstraal. ’n Aktiewe sterrestelselkern het ’n sterk stroom van materie en energie en straal sy meeste lig uit in die rigting van die stroom. In ’n heelal met honderdmiljarde sterrestelsels, waarvan die meeste miljarde jare gelede aktiewe kerns gehad het wat ons vandag eers kan sien, is dit statisties seker dat duisende energiestrome in ons rigting wys, party meer direk as ander. In talle gevalle is dit waarskynlik dat hoe helderder die kwasar is, hoe meer direk sy stroom na ons wys.
Toe die hiperhelder kwasar APM 08279+5255 in 1998 ontdek is, is gereken dit het ’n absolute magnitude van -32,2. Hoëresolusiebeelde van die Hubble-ruimteteleskoop en die W.M. Keck-teleskoop in Hawaii het onthul dat die stelsel se lig deur ’n gravitasielens versterk word – tot ’n faktor van ~10. Dit is egter steeds baie helderder as nabygeleë kwasars soos 3C 273.
Veelvoudige kwasars
’n Veelvoudigebeeld-kwasar is ’n kwasar waarvan die lig deur ’n gravitasielens verbuig word sodat dit soos twee, drie of selfs vier aparte kwasars lyk. Die eerste sodanige kwasar wat ontdek is, is die dubbelebeeld-kwasar Q0957+561 (of die Tweelingkwasar) in 1979.
’n Ware groepering van twee of meer kwasars kan die gevolg wees van toevallige oplyning, fisieke nabyheid of werklike fisiese interaksie. Omdat kwasars sulke seldsame voorwerpe is, is die moontlikheid dat drie of meer kwasars in dieselfde omgewing gevind sal word, baie klein. Die eerste ware drievoudige kwasar is in 2007 ontdek by die W.M. Keck-sterrewag. LBQS 1429-008 (of QQQ J1432−0106) is die eerste keer in 1989 waargeneem en daar is gevind dit is ’n dubbelkwasar, op sigself ’n seldsame verskynsel. Toe sterrekundiges die derde lid ontdek, het hulle bevestig dat dit wel drie aparte kwasars is en nie die gevolg van ’n gravitasielens nie. Hierdie drievoudige kwasar het ’n rooiverskuiwing van 2,076, wat gelykstaande is aan ’n afstand van 10,5 miljard ligjare. Die komponente word geskei deur ’n afstand van sowat 98 000 tot 160 000 ligjare, wat tipies is van wisselwerkende sterrestelsels. ’n Voorbeeld van ’n drievoudige kwasar wat deur ’n gravitasielens veroorsaak word, is PG1115 +08.
In 2013 is die tweede ware drievoudige kwasar, QQQ J1519+0627, ontdek met ’n rooiverskuiwing van 1,51 (sowat 9 miljard ligjare) deur ’n internasionale span sterrekundiges onder leiding van Farina van die Universiteit van Insubria.
Crystal Chappell
Crystal Chappell (gebore 4 Augustus 1965) is 'n Amerikaanse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent A Million Happy Nows (2017) en in die televisiereekse Guiding Light (1952), Days of Our Lives (1965), en Venice the Series (2009).
Simon Shelton
Simon Shelton (13 Januarie 1966 – 17 Januarie 2018) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Swing Kids (1993) en in die televisiereekse Incredible Games (1994), Teletubbies (1997), en Dr. Terrible's House of Horrible (2001).
Chakatha
Chakatha is 'n gehug geleë noord van Oos-Londen langs die N2 in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.
NG gemeente Oosterlig
Die NG Gemeente Oosterlig is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Sinode Goudland (voorheen Wes-Transvaal).
Die gemeente is gestig in 1974. Die kerkgebou is geleë op die hoek van Westinghouse Boulevard en Robert Broomstraat, Vanderbijlpark. In 2013 was die leraar ds. F.W. Badenhorst. Daar was in daardie jaar 99 doop- en 400 belydende lidmate. In 2019 het ds Badenhorst 'n beroep na 'n gemeente in Botswana aanvaar, die huidige leraar is dr Hans Brits.
Die Seks
Die Seks is 'n Afrikaanse musiekgroep van Bellville in die Wes-Kaap. Die Seks bestaan uit Christo van Wyk, Nicolaas van Wyk, Dewald Gerber, Calvin Siderfin, en Pieter Fabricius. Die groep is in die middel van 2007 begin en het 'n debuut-EP, Geeste van Heimwee, in Junie 2008 vrygestel. In September 2008 is hul eerste enkelsnit "Versigtig verslaaf" se musiekvideo op die Afrikaanse musiekkanaal MK uitgesaai.
Die Seks beskryf hulself as pop/rock. Hul musiek bevat kenmerkende elemente van die emo-musiekgenre, soos onder meer die verwringde kitaarriwwe wat dalend gespeel word om die negatiewe te beklemtoon, asook duistere lirieke waarin donker onderwerpe herhaaldelik voorkom.
Walkerspruit
Walkerspruit is 'n spruit wat deur Pretoria loop. Dit ontspring in die Waterkloof-koppies en vloei deur die Oostelike voorstede en Magnoliadal tot dit naby Leeubrug by die Apiesrivier aansluit. Walkerspruit vorm 'n dam in die Austin Roberts-voëlreservaat in Nieuw Muckleneuk, Pretoria waar die Argospruit daarmee saamvloei. Die dam was aanvanklik 'n kleigroef wat later met water gevul is.
Clathria cullingworthi
Clathria cullingworthi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1931 deur Burton.
Darling-eskarp
Die Darling-eskarp is ’n lae platorand wat oos van die Swan-kusvlakte en Perth in Wes-Australië van noord na suid loop.
Geskiedenis
Kaarte uit die 1830's verwys na die eskarp as die General Darlings Range; wat later in Engels afgekort is tot Darling Range.
Die platorand is deur die Britse setlaars van die Swanrivier-kolonie oorgesteek en verken. Die bekendste van hierdie verkenningstogte is dié deur Robert Dale, wat van ’n punt naby Guildford tot by die suide van Greenmountheuwel en op tot by die Helenavallei gereis het.
Geologie
Die Darling-eskarp is die gevolg van die Darling-breuk, 'n groot geologiese onderbreking wat die Yilgarn-kraton in die ooste van die jonger Pinjarragebergte en die daaroor liggende Perthkom in die weste skei. Die Darling-breuk is vir langer as 1 000 km blootgestel, vanaf die gebied wes van Shark-baai tot aan die suidkus van Wes-Australië oos van Albany.
Die graniet en gneis van die Yilgarn-kraton vorm die hoë grond van die Perthheuwels en kan waargeneem word waar paaie deur die heuwels loop, met baie goeie voorbeelde in die Mundaring Weir-gebied. Die enigste sediment van die Perthkom wat wes van die breuk blootgestel word, is afkomstig uit die Kainosoïkum en bestaan uit materiaal soos die sanderige kalksteen, travertyn en duinsand waarop die stad Perth gebou is, insluitende die sandduine van die Pleistoseen-tydperk wat tydens die laaste ystydperk gevorm is.
Alfastraling
Alfastraling (simbool: α) is een van die drie belangrikste soorte straling wat deur radioaktiwiteit vrygestel word.
Alfastraling word aangewend in rookdeteksie. Die amerikium-isotoop Am is 'n baie aktiewe alfastraler met 'n halfleeftyd van 432,2 jaar. Dit verval na Np wat ook radioaktief is, maar baie min omdat dit 'n lang halfleeftyd van 2,144 miljoen jaar het. Die vrygstelde alfastraling ioniseer 'n klein volume lug en dit verhoog die elektriese geleidbaarheid genoeg om 'n klein elektriese stroom deur te lei. Indien rook in die geïoniseerde lug deurdring verander hierdie stroompie en 'n alarm waarsku die bewoners dat daar dalk brand is.
Alfastraling is op aarde die bron van die element helium. Hierdie gas is taamlik seldsaam op ons planeet, omdat dit maklik ontsnap na die ruimte toe.
Hawker Siddeley Nimrod
Die Hawker Siddeley Nimrod was 'n Britse maritieme verkenningsvliegtuig. Ontwerp aan die vliegtuig het in 1964 begin met die doel om die verouderde Avro Shackletons te vervang. Die ontwerp van die romp se raamwerk was gebaseer op die De Havilland Comet. 'n Stoorplek van 15,8 m³ onder die romp vir wapens en elektroniese toerusting skep die indruk van 'n dubbeldekkerromp.
Die Britse regering het in 1965 toestemming verleen vir die projek om voort te gaan en twee prototipes, wat omskep is van die Comet, het reeds in 1967 gevlieg. Die eerste prototipe het sy nooiensvlug op 23 Mei 1967 onderneem en die produksiemodelle is in 1969 in diens gestel. Die Nimrod se ontwerp was rewolusionêr vir sy tyd aangesien patrollievliegtuie turboskroefmotore gebruik het.
Die Nimrod doen die volgende take: seeoppervlakverkenning, anti-skeeps en anti-duikboot oorlogvoering. In die anti-duikboot rol kan duikbote die vibrasies wat turboskroefmotore het bespeur, terwyl die Nimrod se straalmotore feitlik onbespeurbaar is. Die vliegtuig kan 'n verskeidenheid wapens dra: Stingray-torpedo's, Harpoon anti-skip missiel en Sidewinder infrarooimissiel vir selfverdediging of aanval. Dit kan ook sy eie chaff (metaalstrokies) en fakkels dra as verdediging teen inkomende missiele.
In die vroeë 1980's is die vliegtuig opgradeer na tipe MR2 deur die verkenningstoerusting te verbeter en op te gradeer.
Operasionele diens
Die Nimrod het in die Falklandoorlog en beide die Golfoorlog en Irakse Oorlog diens gedoen. Tydens die Falklandoorlog het 'n hervulkoppeling standaardtoerusting geword.
Die MR4 model sou feitlik 'n nuwe vliegtuig gewees het maar is gekanselleer weens hoê koste en vertragings. In die 1970's was drie Nimrods opgradeer na R1 modelle. Al die verkenningstoerusting is verwyder en die vliegtuig is toegerus met elektroniese afluistertoerusting.
Fisiese chemie
Fisiese chemie is die studie van die fisiese basis van chemiese stelsels en prosesse. Moderne fisiese chemie is stewig gegrond op fisika. Belangrike studierigtings sluit in
Fisiese chemie is ook van fundamentele belang tot moderne materiaalkunde.
Ain
Ain (01) is 'n Franse departement van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes wat vernoem is na die rivier Ain. Die hoofstad (prefektuur) is Bourg-en-Bresse.
Alex Kendrick
Alex Kendrick (* 11 Junie 1970 in Athens, Georgia) is 'n Amerikaanse akteur, filmregisseur en -vervaardiger.
Samuel Wallis
Samuel Wallis (23 April 1728 in Cornwallis - 21 Januarie 1795 in Londen) was ’n Engelse seevaarder wat om die wêreld geseil het.
Wallis is naby Camelford, Cornwallis, gebore. In 1766 het hy met die HMS Dolphin vertrek om saam met die HMS Swallow om die wêreld te vaar. Die twee skepe het geskei geraak kort nadat hulle deur die Straat van Magellaan is. Wallis het na Tahiti geseil en dit die "Koning George die Derde-eiland" genoem. Hy het op 17 Junie 1767 in Matavaibaai geland terwyl dit deur ’n vroulike hoof, "Oberea" (Purea), regeer is. Die eerste kontak was moeilik, want op 24 en 26 Junie het sommige Tahitiane probeer om die skip oor te neem, waarskynlik omdat hulle bang was die Engelse gaan permanent bly of omdat hulle die metaalvoorwerpe aan die skip wou hê. Die matrose het op die kano's en die skares op die heuwels geskiet. Die bewoners van die baai se reaksie op dié kragtige aanval was om vir die Engelse offerandes aan te bied om te wys hulle soek vrede. Hierna het Wallis betrekkinge met Purea aangeknoop en 40 dae lank op die eiland gebly, tot 27 Julie.
Van Tahiti is Wallis na Batavia, waar baie van sy bemanning dood is aan disenterie, en toe via die Kaap die Goeie Hoop na Engeland, waar hy in Mei 1768 aangekom het. Hy kon nuttige inligting aan James Cook verskaf; dié sou kort daarna na die Stille Oseaan vertrek. Van die Dolphin se bemanning het ook saam met Cook geseil.
Die Polinesiese eiland Wallis is na Samuel Wallis genoem.
Isjaslaf II van Kiëf
Isjaslaf II (Russies: Изяслав II Мстиславич; omstreeks 1097–1154) het van 1146 tot 1154 as grootprins oor Kiëf-Roes regeer. Voor dit was hy grootprins van Wladimir en Wolin (1134–1142) en van Perejaslaf (1143–1145). Hy was die oudste seun van Mstislaf I, grootprins van Nowgorod en Kiëf.
25 September
25 September is die 268ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (269ste in skrikkeljare). Daar volg nog 97 dae.
Isjaslaf II van Kiëf
Wsewolod II het sy broer Igor as sy opvolger gekies en sy onderdane laat belowe hulle sal Igor as hul heerser aanvaar. Igor en sy familie was agter ongewild en daar was teenkanting teen sy troonopvolging. Hy was glo oneerlik, gierig, agterbaks en gewelddadig. Hy het minder as twee weke regeer toe die inwoners van Kiëf Isjaslaf nooi om hul prins te wees. Isjaslaf het sy belofte verbreek om nooit die mag te probeer oorneem nie en het Igor en sy broer Swjatoslaf aangeval en verslaan.
Isjaslaf se tweede vrou was Roesoedan, dogter van koning Demetre I van Georgië, maar hulle was net vir ’n paar maande in 1154 getroud voor hy dood is.
Kfar Saba
Kfar Saba, Hebreeus: כפר סבא, Arabies: كفار سابا , is 'n Israelse stad in die Sentrale distrik met 'n bevolking van sowat 100 000 in 2017.
Zweli Mkhize
Zwelini Lawrence Mkhize (gebore 2 Februarie 1956, Willowfontein) is 'n Suid-Afrikaanse dokter en oud-politikus. Hy was vanaf 6 Mei 2009 tot 1 September 2013 die vyfde premier van KwaZulu-Natal en is deur Senzo Mchunu opgevolg. Einde Februarie 2018 is hy deur president Cyril Ramaphosa as Minister van Samewerkende regering en Tradisionele aangeleenthede benoem.
Op 30 Mei 2019 volg hy dokter Aaron Motsoaledi op as die nasionale Minister van Gesondheid.
Digital Vibes-skandaal
Op 8 Junie 2021 plaas president Ramaphosa Zweli Mkhize op spesiale verlof, weens bewerings dat sy ministerie onbehoorlik kontrakte met betrekking tot die bestryding van die koronavirus toegeken het aan 'n kommunikasiemaatskappy wat deur sy voormalige medewerkers beheer word.
Op 29 Julie 2021 is die verslag van die spesiale ondersoekeenheid (SIU) vrygestel en dit is onthul dat Mkhize se seun Dedani na bewering "bokse vol kontant" van 'n sleutelfiguur in die korrupsieskandaal ontvang het. Dedani het Radha Hariram, die direkteur van Digital Vibes, by 'n vulstasie in Stanger in KwaZulu-Natal ontmoet, waar hy glo geld uit die kontrak ontvang het. Die SIU beskuldig Mkhize van onbehoorlike optrede vir sy rol en wil sowat R3,8 miljoen van Dedani terugeis. Die SIU het aangevoer dat die kontrak onregmatig toegeken is en dat die eenheid dit nou deur 'n hof wil hersien en tersyde stel. Die SIU poog ook om R150 miljoen terug te eis van verskeie ontvangers van die beweerde plunderskema.
Mkhize bedank as minister van gesondheid op 5 Augustus 2021, en na 'n kabinetskommeling word hy opgevolg deur dokter Joe Phaahla.
Willem Barnard
Willem Hendrik Minnaar Barnard (7 Augustus 1923, Gordonia - 14 Junie 2012, Upington) was 'n Springbokrugbyspeler wat in twee toetse vir Suid-Afrika en ook vir Noord-Transvaal en Griekwaland-Wes gespeel het.
Internasionale Slawiese Kanaal
Die Internasionale Slawiese Kanaal (Oekraïens: Міжнародний Слов'янський Канал, Russies: Международный Славянский Канал, Engels: Slavonic Channel International, ook genaamd SCI) is 'n Oekraïense satelliettelevisienetwerk wat in Kijif gebaseer is en op 14 Desember 1994 begin uitsaai het.
Aisne
Aisne (02) is 'n Franse departement van die gewes Hauts-de-France wat vernoem is na die Aisnerivier.
32ste AVN-prystoekenning
Die 32ste AVN-prystoekenning was ’n pornografiese prystoekenningsaand waar die beste akteurs, aktrises, regisseurs en rolprente van tussen 1 Oktober 2013 en 30 September 2014 in die volwasserolprentbedryf aangewys is. Dit is op 24 Januarie 2015 in die Hard Rock Hotel & Casino in Las Vegas gehou.
Die aanbieders was Alexis Texas, Tommy Pistol en Danielle Stewart.
Die prent 24 XXX: An Axel Braun Parody het die pryse gewen vir beste parodie, beste draaiboekparodie en rolprent van die jaar, terwyl Aftermath (wat altesaam 22 benoemings gehad het) die pryse gewen het vir beste drama, beste draaiboek en beste regisseur.
Wenners en benoemdes
Die vroulike kunstenaar van die jaar was Anikka Albrite, terwyl haar man, Mick Blue, die prys gewen het vir manlike kunstenaar van die jaar. Dit was die eerste keer dat ’n getroude paartjie dié twee gesogte pryse saam gewen het.
Hier volg van die wenners en benoemdes. Wenners word in vetdruk aangedui.
thumb|150px|Anikka Albrite, vroulike kunstenaar. thumb|150px|[[Mick Blue, manlike kunstenaar.]] thumb|150px|Carter Cruise, beste nuwe aktrise en beste aktrise. thumb|150px|Steven St. Croix, beste akteur.
Heldesaal
AVN het op 24 Desember 2014 aangekondig die volgende mense word in die heldesaal opgeneem:
Carl Frederik Albert Christensen
Carl Frederik Albert Christensen (16 Januarie 1872 – 24 November 1942) was 'n Deense sistematiese plantkundige. Hy het in die natuurwetenskappe by die Universiteit van Kopenhagen onder professor Eugenius Warming gegradueer. Hy was op daardie stadium 'n onderwyser in Kopenhagen, en later die superintendent van die Botaniese Museum. Hy was 'n spesialis in varings en het 'n katalogus van die wêreld se Pteridophytes, Index Filicum, gepubliseer. Daarbenewens het hy 'n driedelige werk op die geskiedenis van plantkunde in Denemarke geskryf.
Die standaard skrywers-afkorting C.Chr. word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer hy 'n botaniese naam aangehaal word.
Swanepoelspoort
Swanepoelspoort is 'n bergpas in die Oos-Kaap.
Ongeveer 30 km oos van Willowmore draai van die sementpad die R337-streekroete noordoos na Klipplaat. Op hierdie grondpad tussen Fullarton en Miller, Oos-Kaap lê die Swanepoelspoort.
Ronald Shiner
Ronald Shiner (8 Junie 1903 – 29 Junie 1966) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente They Drive by Night (1938), The Mysterious Mr. Reeder (1939), The Frightened Lady (1940), en My Wife's Family (1956).
Le Temple-sur-Lot
duimnael|regs|Uitsig op "Le Temple-sur-Lot" duimnael|regs|Kenteken van "Le Temple-sur-Lot"
Le Temple-sur-Lot is 'n munisipaliteit (commune) in die departement Lot-et-Garonne in die suidweste van Frankryk.
N5 (Suid-Afrika)
Die N5 is een van die nasionale paaie in Suid-Afrika. Die pad verbind Winburg met Harrismith. Die hele pad is in die Vrystaat geleë. Die N5 begin net noord van Winburg waar dit afdraai vanaf die N1 in ’n ooswaartse rigting. Die pad rol oor die Oos-Vrystaatse heuwels vir 64 km alvorens die dorp Senekal bereik word. Vanaf Senekal loop die pad verder vir 27 km tot by Paul Roux, ’n klein dorpie. Net buite Paul Roux gaan die pad oor die Sandrivier wat net ’n klein entjie suid hiervandaan ontspring. Van Paul Roux na Bethlehem is ’n afstand van 36 km.
Toksikologie
Toksikologie is ’n dissipline wat die nadelige uitwerking van chemiese stowwe op lewende organismes bestudeer en die praktyk om blootstelling aan giftige stowwe te diagnoseer en behandel. Dit oorvleuel met biologie, chemie, farmakologie en medisyne. Faktore wat chemiese giftigheid beïnvloed, sluit in die dosis, manier van blootstelling, spesie, ouderdom, geslag en omgewing. Toksikoloë is kenners op die gebied van gif en vergifting.
Geskiedenis
duimnael|160px|links|’n Litografie van Mathieu Orfila.
Dioscorides, ’n Griekse geneeskundige aan die hof van die Romeinse keiser Nero, het die eerste poging aangewend om plante volgens hul giftige en terapeutiese waarde te klassifiseer. Ibn Wahshiyya, ’n Arabiese alchemis en toksiloog, het in die 9de of 10de eeu die Boek oor Gifstowwe geskryf. Dit is in 1360 opgevolg deur die geskrif Khagendra Mani Darpana.
Clathria darwinensis
Clathria darwinensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Toksikologie
Geskiedenis
Die Belgiese chemis Jean Stas was in 1850 die eerste persoon wat plantgifstowwe suksesvol van menslike weefsel geïsoleer het. So het hy nikotien as ’n gifstof geïdentifiseer in die bekende Bocarmé-moordsaak en daarmee getuienis verskaf wat gelei het tot die skuldigbevinding van graaf Hippolyte Visart de Bocarmé aan die moord op sy swaer.
Fay Baker
Fay Baker (31 Januarie 1917 – 8 Desember 1987) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Notorious (1946), The House on Telegraph Hill (1951), The Star (1952), en Deadline - U.S.A. (1952).
Toksikologie
Geskiedenis
Theophrastus Phillipus Auroleus Bombastus von Hohenheim (1493-1541; ook bekend as Paracelsus vanweë sy geloof dat hy die gelyke of meerdere was van Celsus, ’n Romeinse geneeskundige uit die 1ste eeu) word ook beskou as ’n vader van toksikologie. Hy kry krediet vir die klassieke toksikologiese spreekwoord Alle Dinge sind Gift und nichts ist ohne Gift; allein die Dosis macht, dass ein Ding kein Gift ist. Dit kan vertaal word as "Alle dinge is gif en niks is sonder gif nie; net die dosis maak dat iets nie giftig is nie." Dit word dikwels verkort tot "Die dosis maak die gif", of in Latyn: "Sola dosis facit venenum."
Clathria darwinensis
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur John Hooper.
Toksikologie
Basiese beginsels
Die doel van die bepaling van giftigheid is om die nadelige uitwerking van ’n stof te identifiseer. Faktore wat chemiese giftigheid bepaal, is:
Joseph Bory Latour-Marliac
Joseph Bory Latour-Marliac (6 Maart 1830 in Granges-sur-Lot, Lot-et-Garonne – 26 Januarie 1911, botaniese skrywers-afkorting: Lat.-Marl.) was 'n Franse prokureur en tuinboukundige wat bekend was vir die teling van hibriede waterlelies. Latour-Marliac het in 1875 'n waterlelie-kwekery in Le Temple-sur-Lot gestig. 'n Uitstalling van sy plante by die 1889 Exposition Universelle in Parys, het die aandag van die skilder Claude Monet getrek, wat daarna waterlelies vir sy tuin in Giverny by Latour-Marliac verkry het.
Tangens
Die tangens van 'n hoek word gedefinieer as die verhouding tussen die teenoorstaande en die aanliggende sye van 'n reghoekige driehoek.
In reghoekige driehoek ABC is:
En ook:
Om te onthou
Cos: “cosas” → cos = aangrensend oor skuins
Tan: “tanta” → tan = teenoorstaande oor aangrensend
Inverse- of boogtan
Wanneer die hoek uitgewerk word van die verhouding van die sye, noem ons dit boogtan of die inverse van tan.
Die boogtan van 1.0 is 45° of:
In Engels word dit "arctan" genoem.
Excel
In Microsoft Excel word die hoek in radiale gebruik en daarom word tangens soos volg gebruik:
Karkams
Karkams is 'n klein dorp in die Noord-Kaap, Suid-Afrika langs die N7 nasionale pad. Dit is noord van Garies. Die naam is afgelei van 'n Khoikhoi woord of uitdrukking wat met water te doen het. Dit is al vertaal as 'vlak water', 'skaars water', of selfs 'springende water' verwysende na die artesiese put in die omgewing.
Clathria delaubenfelsi
Clathria delaubenfelsi is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Lévi.
Christenskap in Suid-Afrika
Reeds met die volksplanting in 1652 is die Christelike grondslag van die land daargestel en die Nederduitse Hervormde Kerk word as die oudste bestaande kerk in die land beskou. Die Kaapse gemeente het gegroei en baie gou is daar ook ander gemeentes gestig, en namate die binneland al hoe verder verken is, het meer gemeentes tot stand gekom. Nadat die boere onder die Engelse weg getrek het - het die Kapenaars wat agter gebly het die Nederduits Gereformeerde Kerk gestig. Later na vrede in die ou Transvaal het die twee kerke besluit om saam te smelt. Al die eiendomme was toe na die Nederduits Gereformeerde Kerk toe oorgedra. Kort hierna het die Kaapse devisie besluit om nie voort te gaan met die ooreenkoms nie. Die Nederduits Gereformeerde het die eiendomme behou maar die Boere in Transvaal het terug geval na die Nederduits Hervormde Kerk. Vandag is die Nederduitse Gereformeerde Kerk sowel as die Gereformeerde en die Nederduitsch Hervormde Kerk, wat later tot stand gekom het, selfstandige kerke.
Ander godsdiensgroepe het ook na Suid-Afrika gekom, soos die Lutherse Kerk, die Anglikaanse, die Presbiteriaanse Kerk, die Metodiste- en Rooms-Katolieke Kerk, terwyl die Apostoliese Geloofsending ook later tot stand gekom het. Vandag is hulle almal erkende kerke in Suid-Afrika. Meer kerklike vryheid en selfstandigheid was vervat in De Mist se nuwe kerkorde van 1804 sodat die staat en ander moederkerke uit die buiteland hulle al hoe minder kon inmeng. Sendingwerk het in al hierdie kerke 'n baie belangrike rol gespeel en daar is heelparty sendingstasies oor die hele land opgerig. Talle kerkgeboue is opgerig en sommige van hierdie geboue, wat 'n belangrike rol gespeel het in die geskiedenis van Suid-Afrika, is vandag nasionale gedenkwaardighede.
Historiese ontwikkeling
Daar word algemeen in die Nederduitse Gereformeerde Kerk aanvaar dat die kerk sedert die volksplanting van Jan van Riebeeck op 6 April 1652 bestaan. Die eerste kerkdienste is deur die sieketrooster, Willem Wijlant, waargeneem. Die dienste is eers in ’n huis en later in die Fort gehou en besoekende predikante het die amptelike Sakramentbediening soos die Doop en die Nagmaal waargeneem. Hierdie reëling het ongeveer 13 jaar gegeld, totdat ds. Johan van Arckel op 18 Augustus 1665 hier voet aan wal gesit het as die eerste permanente predikant van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. Sy aankoms word beskou as die amptelike totstandkoming van die oudste Nederduitse Gereformeerde gemeente in Suid-Afrika. Hy het die gemeentelike werksaamhede georganiseer, doop- en lidmaatregisters ingestel, 'n kerkraad laat kies en notules van kerkvergaderings gehou. Die lidmaattal van die Kaapse nedersetting het so toegeneem dat nog gemeentes mettertyd gestig is. Die tweede gemeente het in 1686 op Stellenbosch tot stand gekom. Die sieketrooster, Sybrand Mankadan, het die dienste en ander gemeentelike pligte waargeneem.
Die gereformeerde karakter van die kerk in die Kaap is verder versterk deur die koms van die Franse Hugenote in 1688. Hierna het die gemeentes Paarl (1691), Roodezand (Tulbagh, 1743) en Swartland (Malmesbury, 1745) tot stand gekom. Hierdie 5 gemeentes het in 1745 op 'n voorstel van die kerkraad van Stellenbosch 'n gekombineerde vergadering gehou. Dit is egter deur die kerkbestuur van Amsterdam verbied omdat die gemeentes nog onder hulle gesag was. Die Kerk het verder gebuk gegaan onder inmenging deur die staat.
Hierdie houding sou egter later verander en die Kerk kon toe sy eie sake begin reël. Ander gemeentes wat in die 18e eeu gestig is, was Graaff-Reinet (in 1792) en Swellendam (in 1798). Die politieke toestande van daardie tyd het die geestelike lewe in die gemeentes baie nadelig geraak. Wat die kerkorganisasie betref, was dit aanvanklik gegrond op die Hollandse patroon. Twee eredienste is gewoonlik op Sondae gehou, met 'n biduur gedurende die week.
Die sakramente is gereeld deur die sendelinge van die Wesleyaanse Kerk, naamlik eerw. Smit, Gerrit Maritz se swaer, en die Amerikaanse sendeling, ds. Daniel Lindley, bedien. Die oudste gemeente wat noord van die Oranjerivier gestig is, was Pietermaritzburg (1839). Winburg, wat op 31 Maart 1842 tot stand gekom het, is die oudste gemeente in die Oranje-Vrystaat en hierdie datum word ook as die amptelike stigtingsdatum van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in die Vrystaat beskou. Die Nederduitse Gereformeerde gemeente Potchefstroom, wat ook in 1842 tot stand gekom het, is die oudste Nederduitse Gereformeerde gemeente in Transvaal. Albei hierdie gemeentes is deur ds. Lindley gestig.
Allier
Allier (03) (Oksitaans Alèir) is 'n Franse departement van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes wat vernoem is na die rivier Allier.
Christenskap in Suid-Afrika
Historiese ontwikkeling
Die gemeentes noord van die Oranjerivier is in 1850 deur die Kaapse Kerk in 'n Ring georganiseer, wat bekend gestaan het as die Ring van die Transgariep. Die 5 gemeentes noord van die Oranjerivier was Pietermaritzburg, Port Natal en Weenen aan die oostekant van die Drakensberge en Winburg en Potchefstroom aan die westekant. Onder die predikante wat die gemeentes noord van die Oranjerivier op 'n tydelike grondslag besoek het, was ds. A.A. Louw, dr. A. Murray (jr.), dr. H.E. Faure en dr. W. Robertson.
Nadat die Trekkers in 3 kerke verdeel het, het ds. Frans Lion Cachet hom veral daarvoor beywer om die Nederduitse Gereformeerde Kerk afsonderlik te organiseer. Hierdie ideaal is in Desember 1866 verwesenlik nadat die eerste afsonderlike sinode van die Oranje-Vrystaat in Mei die vorige jaar in Bloemfontein vergader het en die eerste selfstandige sinode van Natal 2 maande later in Pietermaritzburg gekonstitueer is. Verskeie pogings is aangewend om toenadering tussen die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die Ned. Herv. Kerk te bewerkstellig.
Die sinodes van albei kerke het 'n kommissie, elk bestaande uit 7 lede, benoem om oor die saak te beraadslaag en op grond van hul pogings het die 2 kerke in 1885 saamgesmelt. Die Verenigde Kerk het sy eerste vergadering op 7 Desember 1885 gehou. Daar is voorlopig besluit om die kerk die Nederduits Hervormde of Gereformeerde Kerk te noem en die naam is in 1889 finaal aanvaar. Daar was egter 'n aantal ontevredenes in die gemeentes Pretoria, Standerton en Middelburg. Hulle het die vereniging van die 2 kerke verwerp en ds. M.J. Goddefroy beroep.
Die ontevrede lidmate van die gemeentes Rustenburg en Zeerust het in 1891 ds. J. Van Selkum beroep. Intussen het ’n groep ontevrede manslidmate ’n Prokurasiekommissie in die lewe geroep om op die kwessie van die transportering van kerklike eiendomme in te gaan. Die Verenigde Kerk het voortgegaan om die kerkgeboue van die Ned. Herv. Kerk te gebruik, totdat die ontevredenes saamgekom en 'n nuwe Ned. Herv. Kerk gestig het. In 1905 het die kommissies van die 4 afsonderlike Nederduitse Gereformeerde Kerke, naamlik Kaapland, Natal, die Oranje-Vrystaat en Transvaal, op Colesberg vergader ten einde nouer samewerking te bewerkstellig. Elke provinsie se Nederduitse Gereformeerde Kerk het egter sy eie onafhanklikheid behou. Soortgelyke Nederduitse Gereformeerde kerke is later in Namibië en Sentraal-Afrika gestig. Die Verenigde Kerk het in 1957 besluit om weer die naam van die Nederduitse Gereformeerde Kerk van Transvaal aan te neem. Ordonnansie 7 van 1842, wat verhinder het dat predikante en ouderlinge buite die politieke grense van die Kaapkolonie wettige lede van die sinode kon wees, is eers 'n eeu later herroep. In 1962 is die Algemene Sinode van die Nederduitse Gereformeerde Kerk van Suid-Afrika gestig.
Die Algemene Sinode, wat verantwoordelik is vir die bepaling van die algemene beleid van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika, is saamgestel uit 11 streeksinodes. Intussen het die Nederduitse Gereformeerde Kerk sy invloed op 'n wye verskeidenheid van terreine in die samelewing laat geld. Die Kerk het byvoorbeeld ’n belangrike rol gespeel in die onderwys, welsyn, sending en so meer. Teologiese fakulteite, waar predikante hul opleiding ontvang, is die Kweekskool van Stellenbosch, die Teologiese Fakulteit aan die Universiteit van Pretoria en die Teologiese Fakulteit aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat.
Sendingwerk
Die sendingaksie van die Nederduitse Gereformeerde Kerk word gewoonlik teruggevoer na 'n gebed van Jan van Riebeeck. Hoewel die Evangelie aan anderkleuriges verkondig is, was dit nooit ’n georganiseerde poging nie. Die gekerstende anderkleuriges is wel toegelaat om saam met die Blankes Nagmaal te gebruik en banke is spesiaal vir die doel in die kerke vir hulle afgesonder. Verskeie sendinggenootskappe is toegelaat om sendingwerk te doen. In 1799 het die Sendinggenootskap, wat 'n poging tot samewerking was tussen die Nederduitse Gereformeerde Kerk en die Londense Sendinggenootskap, tot stand gekom.
Hierdie gebruik is mettertyd algemeen aanvaar aangesien daar gemeen is dat anderkleuriges, veral die Swartmense met hul eie taal en kultuur, so die beste bearbei kon word. Die sendingwerk het so uitgebrei dat talle sendingkerke, later die dogterkerke, tot stand gekom het. Tans bestaan die volgende kerke vir anderkleuriges: die Sendingkerk in Suid-Afrika, die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Afrika, met 7 streeksinodes wat ’n algemene sinode vorm, en die Reformed Church in Africa. In al die dogterkerke word die werksaamhede op naastenby dieselfde grondslag onderneem as by die moederkerk. Sendingwerk is ook in die buiteland van stapel laat loop soos byvoorbeeld in Njassaland (tans Malawi), Noord-Nigerië (bekend as die Soedan-Sending), Kenia, Noordoos-Rhodesië (tans Zambië), Suid-Rhodesië (tans Zimbabwe), Mosambiek en Betsjoeanaland (tans Botswana).
Historiese ontwikkeling
Die saak is toe weer op die vergadering van Februarie 1855 bespreek en ŉ jaar later het ene P. Snyman 'n brief in die verband aan kommandant-generaal Pretorius gerig. Hy het in die brief beswaar gemaak teen die gesange asook teen die kerkregeringstelsel, wat hulle verhinder het om hul belydenis uit te leef. In November 1857 het die ontevredenes toestemming gekry om ŉ eie predikant te beroep. Intussen het 'n vooraanstaande politikus reeds in 1856 na Nederland geskryf met die doel am 'n konserwatiewe Gereformeerde predikant te werf. Ds. Dirk Postma is deur die Christelike Gereformeerde Kerk van Holland na Transvaal gestuur.
Op 'n Algemene Kerkvergadering op 11 Januarie 1859 het ds. Postma sy standpunt gestel oor die kerkregering en die sing van gesange, wat reeds deur die Nederduitse Gereformeerde Kerk verpligtend gemaak is. Toe daar op die vergadering besluit is om voort te gaan met die sing van die gesange, het ds. Postma en 15 ander persone, onder wie Paul Kruger, die latere president van Transvaal, weggebreek. Hulle het die eerste gemeente van die Gereformeerde Kerk in Transvaal op 10 Februarie 1859 op Rustenburg gestig.
'n Poging wat op aandrang van die regering aangewend is om die kerke te laat herenig, is 'n paar maande later sonder welslae laat vaar. Verskeie gemeentes is gestig, waarvan die eerstes die op Burgersdorp en Middelburg in die Kaapkolonie was. Die eerste voltydse predikant op Middelburg is in 1869 bevestig en daar is onmiddellik met die bou van 'n kerkgebou begin. Ds. Postma is deur J.J. Venter en 'n aantal ontevredenes in die Vrystaat gevra om hulle te help en die eerste gemeente is op 12 Mei 1859 op Reddersburg gestig. Die Gereformeerde Kerk het sy eerste sinode in Maart 1862 op Reddersburg gehou en in 1869 het ŉ Gereformeerde Kweekskool op Burgersdorp tot stand gekom. Tydens die sinode van 1904 is daar besluit om die kweekskool na Potchefstroom te verskuif, waar dit vandag 'n fakulteit is van die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys. Predikante van die Gereformeerde Kerk wat 'n belangrike rol gespeel het, was di. Dirk Postma en Jan Lion Cachet.
Laasgenoemde het ds. Postma op Burgersdorp gehelp as predikant en was veral nou betrokke by die plaaslike sendingwerk. Hy het ook begin met 'n kerkblad vir die Gereformeerde Kerk, De Maandblad, wat in April 1873 vir die eerste keer verskyn het. Die blad is op 1 November 1903 vervang deur Die Kerkblad. Ds. Jan Lion Cachet het van 1875 die gemeentes Philipstown en Steynsburg bedien en hy het ook die Eerste Taalbeweging ten volle gesteun. Hy het later hoogleraar aan die Kweekskool op Potchefstroom geword. 'n Ander predikant wat op verskeie terreine, veral op die gebied van die letterkunde, ŉ belangrike rol gespeel het, was ds. J.D. du Toit (Totius). Hy het bekend geword as digter, Bybelvertaler en Psalmberymer. Die Gereformeerde Kerk oefen ŉ belangrike invloed uit op die samelewing en doen welsynwerk deur die diakonie. Vandag het die Gereformeerde Kerk wel ‘n aantal eie Skrifberymings.
Sendingwerk
Op sendinggebied is daar aanvanklik min of geen daadwerklike pogings aangewend. In 1883 is daar met sendingwerk onder die Kleurlinge by Venterstad begin. Die eerste Blanke sendeling het in die Soutpansberg gebied met sendingwerk begin. Verskeie gemeentes is gestig wat as gelyke en volwaardige kerke erken is. Die jong kerke word sover moontlik op etniese grondslag in sinodes ingedeel. Hierdie sinodes vorm saam 'n Algemene Sinode waarheen hulle eweveel afgevaardigdes stuur. Daar is 'n Nasionale Sinode vir Blankes, 'n Sinode vir Kleurlinge, die Sinode van die Middellande (Nguni- en Suid-Sotho-volke) en die Sinode van Soutpansberg (Bavenda, Tsonga en Noord-Sotho). Die predikante van die jong kerke word aan die Hammanskraalse Teologiese Skool opgelei en hul opleiding is dieselfde as die van Blanke predikante.
Nederduitsch Hervormde Kerk
duimnael|regs|200px|Nagmaal op Potchefstroom in die 1880's. Die Hervormde kruiskerkie is op [[25 Februarie 1866 plegtig ingewy en is die oudste kerkgebou in Transvaal.]]
Historiese ontwikkeling
Verskeie gemeentes is deur die Voortrekkers in die Oranje-Vrystaat, Natal en Transvaal gestig. In 1853 het hulle hul eerste algemene vergadering gehou en verskeie predikante uit die suide is beroep, maar sonder welslae. Transvaal het in 1852 deur die Sandrivierkonvensie sy onafhanklikheid verkry, terwyl die Oranje-Vrystaat in 1854 ingevolge die Bloemfonteinkonvensie onafhanklik geword het. Terwyl die struwelinge tussen die Voortrekkergroepe voortgeduur het, het sommige lidmate kerklike onafhanklikheid van en ander inlywing by die Kaapse Kerk bepleit. Die Sinode van die Kaapkolonie het die versoek tot inlywing in Oktober 1852 goedgekeur, maar die sinode van die Transvaalse gemeentes het daarteen besluit.
Ds. Dirk van der Hoff het in die geskil 'n baie belangrike rol gespeel. Hy is deur die Transvaalse gemeentes versoek om as hul predikant na Transvaal te kom maar is aangesê om hom tot geen sinode te verbind nie. Tydens 'n krygsraadvergadering wat op 31 Mei 1853 deur kmdt.-genl. Pretorius belê is, is daar besluit om op 2 Augustus 'n algemene byeenkoms by Rustenburg te hou om kerksake te bespreek. Voorstelle van ds. Van der Hoff sou bespreek en wette vir die kerk opgestel word. Op 6 Junie is die eerste kerkvergadering gehou, en ds. Dirk van der Hoff wat teenwoordig was, is aangewys as predikant van die Ned. Herv. Kerk.
Dit was ook die Staatskerk en het dit tot in 1886 gebly. Daar het dus 2 onafhanklike kerke langs mekaar bestaan en later sou ook die naam 'n strydpunt tussen hulle word. Die Ned. Herv. Kerk het intussen gegroei en in 1917 het die kerk sy eie teologiese opleiding aan die Universiteit van Pretoria ingestel. Die kerk se werksaamhede het ook op die breër terrein van die samelewing uitgebrei.
Sendingwerk
Die Ned. Herv. Kerk het sy eie sendingaksie in 1928 in die Ixopo-distrik onder die Zoeloes begin. Die sendinggenootskap wat hierdie taak verrig het, het egter in 1949 ontbind en die kerk het toe self die sendingwerk behartig. Uit hierdie arbeid het 'n onafhanklike Swart kerk, die Hervormde Swart Kerk, tot stand gekom. Die Ned. Herv. Kerk behartig self die opleiding van sy Swart predikante en evangeliste in sy Fakulteit van Godgeleerdheid aan die Universiteit van die Noorde. Die Swart Kerk het, ook gegroei tot 'n sterk kerk wat sy invloed op verskeie terreine laat geld.
Historiese ontwikkeling
Die eerste Lutherse gemeente is in 1870 in Kaapstad gestig. Die getal Duitssprekendes het mettertyd toegeneem, sodat daar later meer Lutherse gemeentes tot stand gekom het. Verskeie sinodes is gestig om die werksaamhede van die kerk op verskeie terreine te onderneem, soos byvoorbeeld onder die jeug, sendingwerk, godsdiensonderrig, die versorging van bejaardes en die opleiding van predikante. Daar was ook Lutherane van Skandinawiese afkoms, wat hul eie gemeentes gestig het.