cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Inversium
Titel beskrywing
Die titel verwys enersyds na 'n omgekeerde toestand, m.a.w. 'n milieu wat anders is as die een wat ons aardlinge aan gewoond is en andersyds is dit die naam van 'n planeet.
Milieu
Inversium speel gedeeltelik op die (post-apokaliptiese) aarde af, en gedeeltelik op Inversium ('n vreemde planeet met mitiese kwaliteite).
Inleiding
Dié boek bevat meer fantasie-elemente as Verster se vorige wetenskapfiksieroman Deur na Nebula Nege, want waar laasgenoemde oor die talle aspekte van verraad handel, gaan Inversium oor wraak – en mites. En mitologie is dikwels verstrengel met godsdiens, legendariese karakters en – in hierdie geval – ’n Valhalla-agtige plek met allerhande “newe-effekte.” Die ou tradisies van volksverhale en sprokies word ook hier ingeweef. Daar is vermenslikte diere, trolle, en vlieënde “drake”, maar ook buiteruimtelike wesens en ’n geheime Nazi-agtige organisasie, almal met eie agendas wat hulle teen alle koste wil uitvoer. Die verhaal is veral ’n kommentaar op oeroue stories wat mense aan mekaar vertel het en later opgeteken is, maar soos alle mites, bevat dit elemente van waarheid – die tragiese verhaal van die buitengewoon talentvolle Hypatia wat in 414 n.C. deur monnike in Aleksandrië vermoor is.
Ontvouing
Terwyl sekere spannende gebeure op Inversium plaasvind – die oorlewingsvaardighede van die karakters word byna onophoudelik getoets – vind ook geheimsinnige dinge in 'n kasteel op aarde plaas.
Intrige
Wat is hierdie Inversium? Is dié planeet 'n natuurlike verskynsel of 'n sintetiese maaksel? Watter wonderbaarlike komponent is op Inversium aanwesig wat ten alle koste bekom moet word? Wie is die Heks en wat is die rede vir haar dodelike gedrag? Hoe ken sy vir Ariel en wat is die verband tussen die enigmatiese vroue wat op Inversium woon? Wat het Hypatia, wat in die antieke Aleksandrië geleef het met hulle te doen? Wie is die pragtige Majoor op wie die aarde se bevelvoerder verlief is? Wat is die verband tussen HiLari, Sinten en Basdian? Hierdie en talle ander vrae word beantwoord wanneer 'n ruimtetuig skielik in Inversium se reënboogagtige lugruim verskyn.
Samevloeiing
Uiteindelik kom die bose en goeie karakters op Inversium byeen en 'n klimaks word bereik toe 'n epiese geveg in die Klowe van Gamadrok uitbreek. Die identiteit van die Heks word ontbloot en dinge begin val uiteindelik in plek.
Karakters
Sommige karakters is aardlinge, sommige is mitiese figure en daar is ook buiteruimtelike wesens – en 'n oulike klein robot.
Hoofkarakters
Ariel, die Heks, Admiraal Resznik, Majoor Umanza, Sonia, die koningin, Sinten, HiLari, Basdian, Orrin, Smirri, Ali.
Ondersteunende karakters
Die Trolle, Ridonii, Taranoks, woduks, griffns en hiskers.
Publikasie
“Inversium” is in 2015 deur Thompson Drukkers gepubliseer
Verwerkings
“Inversium” is in beide papier- en e-boekweergawes (met illustrasies) beskibaar.
Toekennings en Vermeldings
Vir Verster se nie-fiksieboek “Op die spore van Simon van der Stel” (2005) het die joernalis Martie Retief-Meiring na hom as 'n “gedugte” argivaris/historikus bestempel. In 2008 het Verster vir sy navoring en artikels in beide vakkundige en populêre publikasies die spesiale trofee van die Minister van Kuns en Kultuur ontvang wat jaarliks aan persone wat erfenissake uitnemend bevorder, toegeken word. Verster het in 2013 die Afrikaanse afdeling van Maskew Miller Longman se jeugromankompetisie gewen met sy historiese roman “Een teen Adamastor.” Sy kortverhaal “Stort by die werk”wat in die bundel “Skalakenkoors” (2014) opgeneem is, is in Husigenoot georys as die storie met die mees onvoorspelbare einde in die betrokke bundel.
Biografie
Verster (gebore 24 Januarie 1962, Bellville, S.A.) het aan die Universiteit van Stellenbosch gestudeer – Gesk. Honneurs, M.A. (Gesk.), H.O.D. en D. Phil (Kultuurgesk.). Sy liefde vir boeke en kennis en die behoefte om 'n bydrae daartoe te maak lei tot navorsing en sou uiting vind in honderde skryfsels in verskillende genres. Gedurende sy dienspligjare (1986–1987) het hy vir Boesmans skoolgegee, daarna (1988–1990) by Kaaplandse skole. In 1991 begin hy by die Staatsargief in Kaapstad werk tot 2007. Intertyds verwerf hy 'n nagraadse diploma in Argiefwetenskap (Tech SA). In Julie 2007 begin hy by Naspers werk as maatskappy-argivaris en verwerf 'n diploma in Joernalistiek (CPUT) en 'n Meestergraad in Joernalistiek (Univ. Stellenbosch). Sedert die 1990s begin hy akademiese en vakkundige artikels skryf, later ook vir populêre publikasies, insluitend rubrieke en resensies. Sy rubriek “Geskiedenis” vandag loop steeds ononderbroke vanaf 2007. Sedertdien het hy tot dosyne publikasies, in papier of elektroniese formate bygedra. Hierdie daaglikse skryfoefening was goeie voorbereiding vir langer werke en sy eerste nie-fiksie boeke verskyn in 2004 en 2005, nl. “Van Kapaas tot Kaas” en “Op die Spore van Simon van der Stel”, dan volg fiksieboeke, nl. “Een teen Adamstor” (2013), “Deur na Nebula 9” (2014), “Inversium” (2015) en “Omega” (2016).
Ander boeke deur die skrywer
Ander boeke deur dr. Francois Verster wat in 2016 verskyn, sluit in "Omega, oor en uit" byTafelberg, (die verhaal van ’n onwillige Dienspligtige) en "Die Groot Drie", oor die spotprenttekenaars van Die Burger (1915–2015) by Penguin S.A. Hy het sedert die 1990’s vakkundige artikels, kortverhale, kinderverhale en –rympies, asook ’n verskeidenheid rubrieke, artikels en boekresensies in tydskrifte, koerante, webblaaie en boekbundels gepubliseer. Sy memoir "Omega, oor en uit" is in Die Burger aangeprys as "Die Grenslit-boek van 2016 wat gelees moet word." Die skrywer Dan Sleigh bestempel dit as "beide 'n lekker lees en insiggewend", en ook Pieter Haasboek, Dana Snyman en die historici Fransjohan Pretorius en Hans Heese beveel dit aan.
Kyle Massey
Kyle Massey (gebore 28 Augustus 1991) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Underdog (2007) en in die televisiereekse That's So Raven (2003) en Cory in the House (2007).
Moraea debilis
Moraea debilis is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos en renosterveld is. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Botrivier tot by Bredasdorp en Swellendam voor. Dit het 'n voorkomsgebied van 2 700 km² en het habitat verloor weens oorbeweiding, padkonstruksie, gewasverbouing en indringerplante. Laasgenoemde is steeds 'n bedreiging.
Cissy Fitzgerald
Cissy Fitzgerald (1 Februarie 1873 – 10 Mei 1941) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Babbitt (1924), The Painted Angel (1929), Flirtation (1934), en Patricia Gets Her Man (1937).
Vic Perrin
Vic Perrin (26 April 1916 – 4 Julie 1989) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprent Watchmen (2009) en in die televisiereekse Gunsmoke (1955), Star Trek (1966), en Mission: Impossible (1966).
Robert Perry (akteur)
Robert Perry (26 Desember 1878 – 8 Januarie 1962) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Thundering Herd (1925), The Light of Western Stars (1925), The Fighting Marshal (1931), en The Long Voyage Home (1940).
Boulton Paul Balliol
Die Boulton Paul Balliol en die maritieme weergawe Sea Balliol is enkelvlerk militêre opleidingsvliegtuie wat ontwikkel is vir die Britse Lugmag en Britse Vloot deur Boulton Paul Aircraft. Die vliegtuig is ontwikkel in die laat 1940's en is ontwikkel om die Harvard te vervang. Dit gebruik 'n Rolls-Royce Merlin enjin. Die Sea Balliol is ontwikkel vir landing op vliegdekskepe.
James Woods
James Howard Woods (gebore op 18 April 1947) is ’n Amerikaanse akteur en rolprentvervaardiger.
Boulton Paul Balliol
Die P.108 Balliol T.Mk 1 is 'n variant wat ontwikkel is waarvan drie prototipes gebou is. Hulle is aangedryf deur 'n Armstrong Siddeley Mamba turboskroef enjin.
James Woods
Loopbaan
duimnael|links|200px|Woods in 1992 by die Emmys.
Woods het in 36 toneelstukke gespeel voordat hy sy Broadway-debuut in 1970 gemaak het in Borstal Boy – hy het die rol gekry deur voor te gee hy is Brits. Sy eerste televisierol was in 1971 in All the Way Home en sy rolprentdebuut in 1972 in The Visitors.
Hy is veral bekend in die rol van donker karakters en skurke. Van sy prente sluit in The Onion Field (1979), Once Upon a Time in America (1984), Salvador (1986), Casino (1995), Nixon (1995), Ghosts of Mississippi (1996), Hercules (1997) en White House Down (2013). Op televisie is hy bekend vir sy spel in die reeks Shark (2006–2008).
Woods is twee keer vir ’n Oscar benoem en het ’n Golden Globe vir beste akteur (vir Promise) gewen. Hy het benewens ander pryse ook drie Emmys gewen: vir die TV-flieks Promise en My Name Is Bill W., en die animasiereeks Hercules (vir sy stemwerk as Hades).
Benewens Hercules het hy die stemme verskaf vir karakters in The Simpsons, Family Guy, Grand Theft Auto: San Andreas en Stuart Little 2.
Merlia normani
Merlia normani is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Merlia en tot die familie Merliidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1908 deur Kirkpatrick.
Merlia lipoclavidisca
Merlia lipoclavidisca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Merlia en tot die familie Merliidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Vacelet & Uriz.
Langvin-mako
Die Langvin-mako (Isurus paucus) is 'n haai wat wêreldwyd in tropiese water voorkom. Dit word soms gevind om die kus van Suider-Afrika. In Engels staan die haai bekend as die Longfin mako.
Chris Massoglia
Chris Massoglia is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Hole (2009) en Cirque du Freak: The Vampire's Assistant (2009), en in die televisiereeks Wanted (2005).
Sharon Stone
Sharon Yvonne Stone (gebore 10 Maart 1958) is ’n Amerikaanse aktrise, rolprentvervaardiger en voormalige model.
Loopbaan
Sy het in 1990 die eerste keer aandag getrek toe sy saam met Arnold Schwarzenegger in die wetenskapsfiksieriller Total Recall was, en daarna vir haar hoofrol in die erotiese riller Basic Instinct (1992). Sy is vir ’n Oscar benoem en het ’n Golden Globe vir beste aktrise gewen vir haar spel as Ginger McKenna in die misdaaddrama Casino (1995).
Daarna het sy lof en Golden Globe-benoemings gekry vir haar rolle in die 1998-drama The Mighty en die 1999-komedie The Muse. In 2004 het sy ’n Emmy gewen vir haar spel in The Practice. Sy het ook gespeel in flieks soos Alpha Dog (2006), Bobby (2006) en Lovelace (2013), ’n biografieprent oor dié pornografie-aktrise.
In 2005 is sy ’n offisier van die Franse Orde van Kuns en Lettere gemaak.
Filmografie
duimnael|regs|160px|Stone in 1991.
Susan Sarandon
Susan Abigail Sarandon (gebore Tomalin; 4 Oktober 1946) is ’n Amerikaanse aktrise. Sy het ’n Oscar en Bafta gewen en is ook bekend vir haar sosiale en politieke aktivisme. Sy is in 1999 aangestel as ’n Unicef-welwillendheidsambassadeur en het in 2006 die Action Against Hunger Humanitêre Prys ontvang.
Loopbaan
Sarandon het haar loopbaan in 1970 in die prent Joe begin voordat sy in die televisiesepie A World Apart (1970–71) was. Sy was in 1975 te sien in die kultusfliek The Rocky Horror Picture Show (1975), wat die langste speeltyd van alle prente nog gehad het. Sy is vir ’n Oscar vir beste aktrise benoem vir Atlantic City (1980), Thelma & Louise (1991), Lorenzo's Oil (1992) en The Client (1994), voordat sy dit gewen het vir Dead Man Walking (1995), waarin sy saam met Sean Penn speel. Sy het ook die Bafta vir The Client gewen en die Screen Actors Guild Award vir Dead Man Walking.
Sy het haar Broadway-debuut in 1972 in An Evening with Richard Nixon gemaak en is benoem vir ’n Drama Desk Award vir A Coupla White Chicks Sitting Around Talking (1979) en Extremities (1982).
Sy is vyf keer benoem vir ’n Emmy vir haar TV-werk, onder meer vir haar gasrolle in Friends (2001) en Malcolm in the Middle (2002), en die TV-prente Bernard and Doris (2007) en You Don't Know Jack (2010). Sy het in 2009 na Broadway teruggekeer vir Exit the King.
Sarandon se ander rolprente sluit in Pretty Baby (1978), The Hunger (1983), The Witches of Eastwick (1987), Bull Durham (1988), Little Women (1994), Stepmom (1998), Enchanted (2007), The Lovely Bones (2012) en Tammy (2014).
Joseph V. Perry
Joseph V. Perry (13 Februarie 1931 – 23 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Domino Principle (1977), The Karate Kid Part III (1989), en ''Hot Shots! Part Deux (1993), en in die televisiereeks That Girl'' (1966).
Merliida
Merliida is 'n orde van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Danny Masterson
Danny Masterson (gebore 13 Maart 1976) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Face/Off (1997), Dracula 2000 (2000), en Yes Man (2008), en in die televisiereeks That '70s Show (1998).
Tara Fitzgerald
Tara Fitzgerald (gebore 18 September 1967) is 'n Engelse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Brassed Off (1996), Exodus: Gods and Kings (2014), en Legend (2015), en in die televisiereeks Game of Thrones (2011).
Lou Perryman
Lou Perryman (15 Augustus 1941 – 1 April 2009) was 'n Amerikaanse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Texas Chain Saw Massacre (1974), The Blues Brothers (1980), The Texas Chainsaw Massacre 2 (1986), en Boys Don't Cry (1999).
Merlia tenuis
Merlia tenuis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Merlia en tot die familie Merliidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Hoshino.
Krieketwêreldbeker 2003
Die Krieketwêreldbeker 2003 (Engels: 2003 Cricket World Cup) is van 9 Februarie tot 23 Maart 2003 in Suid-Afrika, Zimbabwe en Kenia beslis. Dit was die agtste krieketwêreldbeker van die vierjaarlikse krieketwêreldkampioenskap in internasionale eendagkrieket (EDI) wat deur die Internasionale Krieketraad (IKR) aangebied word en die eerste in Afrika. Ná die Rugbywêreldbeker 1995 was dit die tweede wêreldbekertoernooi in een van Suid-Afrika se gewildste sportsoorte; later het dié land ook die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 aangebied. Beide Kenia en Zimbabwe het vir die eerste keer ’n wêreldbekertoernooi aangebied. Suid-Afrika sou vier jaar later ook die T20I-wêreldbeker 2007 en daarna die Kampioenetrofee 2009 aanbied, waarmee dit as die eerste land al drie vername kriekettoernooie gehuisves het.
14 nasionale krieketspanne het aan die Krieketwêreldbeker 2003 deelgeneem: Die destydse tien toetskrieketlande (Australië, Bangladesj, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe), saam met die vier beste spanne van die IKK-trofee 2001 (Kanada, Kenia, Namibië en Nederland). Tydens die Krieketwêreldbeker 2003 is 54 wedstryde gespeel, waaronder 42 tydens die groepfase, nege in die Super Ses, en drie in die uitklopfase, insluitende die eindstryd. Die spanne is in twee groepe van sewe elk verdeel, waarvan elke span een keer teen al die ander spanne in die groep gespeel het. Die drie beste spanne van elke groep het hierna vir die Super Ses gekwalifiseer, waarvandaan die vier beste spanne vir die halfeindrondte gekwalifiseer en die wenners mekaar in die eindstryd ontmoet het. Elke wedstryd het uit 50 boulbeurte per span bestaan.
Die toernooi het talle ontwrigtings ondervind, soos die uitskakeling van Suid-Afrika, Pakistan, Wes-Indië en Engeland in die groepfase (Suid-Afrika het met slegs een lopie verloor nadat hulle die Duckworth-Lewis-metode verkeerd gelees het). Engeland het die wedstryd teen Zimbabwe weens die politieke onrus in dié land verbeur, waardeur Zimbabwe eindelik vir die Super Ses gekwalifiseer het. Net só het Nieu-Seeland sy wedstryd teen Kenia om sekuriteitsredes verbeur, waardeur Kenia as die enigste nietoetsspelende land tot dusver die halfeindrondte gehaal het. Nog ’n skokgolf het twee dae ná die toernooi se begin gevolg, toe Shane Warne, destyds een van die spel se voorste draaiers, in skande huis toe gestuur is ná ’n positiewe toets vir ’n verbode middel. Tydens die eerste wedstryd teen Namibië het beide die Zimbabwiese speler Andy Flower en die snelbouler Henry Olonga swart armbande in “rou oor die dood van demokrasie” in Zimbabwe gedra. Albei spelers is onmiddellik uit die span geskors en het oorsee om politieke asiel gevra. Hierdie openbare politieke protes het ’n aansienlike verleentheid met die medegashere veroorsaak en ook die spanharmonie ontwrig.
Australië, Indië, Kenia en Sri Lanka het vir die halfeindrondte gekwalifiseer. Australië het Sri Lanka en Indië het Kenia geklop, voordat die verdedigende kampioen Australië die eindstryd op Wanderers in Johannesburg teen Indië met 125 lopies gewen en sodoende sy derde titel ingepalm het, die eerste land wat daarin geslaag het. Hulle het tydens die toernooi al hul elf wedstryde gewen. Namibië het vir die eerste keer aan ’n krieketwêreldbekertoernooi deelgeneem. Dit is tot dusver die enigste krieketwêreldbeker waaraan vier Afrikaspanne deelgeneem het.
Toewysing
Die Krieketwêreldbeker 2003 is deur die IKR toegewys aan Suid-Afrika. Van die medegashere was Kenia en Zimbabwe. Terwyl die toetskrieketlande Suid-Afrika en Zimbabwe regstreeks vir die toernooi gekwalifiseer het, moes Kenia tydens die IKR-trofee 2001 vir die toernooi kwalifiseer. Saam met die T20I-wêreldbeker 2007 en die Kampioenetrofee 2009 was dit een van drie groot kriekettoernooie wat in die 2000’s in Suid-Afrika aangebied is.
Bengaalse alfabet
Die Bengaalse alfabet of Bangla-alfabet (Bengali বাংলা বর্ণমালা, Bangla bôrṇômala) is die alfabet wat gebruik word om die Bengaalse taal te skryf gebaseer op die Bengaals-Assamese skrif, en is histories gebruik om Sanskrit binne Bengale te skryf. Dit is een van die mees algemene skryfstelsels ter wêreld, wat deur meer as 265 miljoen mense gebruik word.
Emily Fitzroy
Emily Fitzroy (24 Mei 1860 – 3 Maart 1954) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Way Down East (1920), The Red Lily (1924), The Bat (1926), en Show Boat (1929).
Krieketwêreldbeker 2003
Deelnemers
Die volgende 14 spanne het vir die Krieketwêreldbeker 2003 gekwalifiseer: Australië, Bangladesj, Engeland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Sri Lanka, Suid-Afrika (medegasheer), Wes-Indië en Zimbabwe (medegasheer) het as volle lede van die Internasionale Krieketraad met toetskrieketstatus regstreeks vir die Krieketwêreldbeker 2003 gekwalifiseer. Kanada, Kenia, Namibië en Nederland was spanne sonder toetsstatus en het tydens die IKR-trofee 2001 gekwalifiseer.
Bengaalse alfabet
Vanuit 'n klassifikasie-oogpunt is die Bengaalse skryfstelsel 'n abugida, dit wil sê sy vokaalgrafeme word hoofsaaklik nie as onafhanklike letters uitgedruk nie, maar as diakritiese tekens wat die vokaal wat inherent is aan die basisletter waarby hulle gevoeg word, wysig. Die Bengaalse skryfstelsel word van links na regs geskryf en gebruik 'n enkele letterkas, wat dit 'n eenkaskrif maak, in teenstelling met 'n tweekaskrif soos die Latynse skrif. Dit is herkenbaar, soos ander Brahmiese skrifte, aan 'n kenmerkende horisontale lyn bekend as 'n mātrā (মাত্রা) wat langs die bokant van die letters loop wat hulle aan mekaar verbind. Die Bengaalse skryfstelsel is egter minder blokkerig en het 'n meer kronkelende vorm as die Devanagari-skrif.
Krieketwêreldbeker 2003
Deelnemers
[[Lêer:2003 Cricket World Cup participating nations.svg|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering; altesaam 38 nasies het deelgeneem.
Bengaalse alfabet
Die Bengaalse skrif kan verdeel word in vokale en vokaal diakritiese tekens, konsonante en konsonante konjunkte, diakritiese en ander simbole, syfers en leestekens. Klinkers en konsonante word as letters en ook as diakritiese tekens gebruik.
Krieketwêreldbeker 2003
Deelnemers
]]
Bengaalse alfabet
Die Bengaalse skrif het 'n totaal van 9 vokaalgrafeme, wat elk 'n স্বরবর্ণ genoem word swôrôbôrnô "vokaalletter". Die swôrôbôrnôs verteenwoordig ses van die sewe hoofvokaalklanke van Bengaals, saam met twee vokaaldiftonge. Almal van hulle word in beide Bengaals en Assamees-tale gebruik.
1998 Monaco Grand Prix
Die 1998 Formule 1 Monaco Grand Prix is op 24 Mei 1998 in Monaco gehou.
Merliidae
Merliidae is 'n familie van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Krieketwêreldbeker 2003
Stadions
Suid-Afrika het 46 wedstryde op twaalf verskeie plekke gehuisves, terwyl Kenia twee wedstryde op een plek en Zimbabwe ses wedstryde op twee plekke aangebied het. In stadions buite Suid-Afrika was enkele wedstryde van die groepfase met die betrokke tuisspan beplan. Van Zimbabwe se Groep A-wedstryde is tuis gespeel en Kenia het twee van sy ses Groep B-wedstryde tuis gespeel. Daarmee het Kenia ná Skotland in 1999 die tweede geassosieerde nasie geword wat wedstryde tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi aangebied het. Die Engelse nasionale krieketspan het egter die wedstryd in Harare en die Nieu-Seelandse nasionale krieketspan die wedstryd in Nairobi om beweerde veiligheidsrisiko’s verbeur.
Formaat
Die Krieketwêreldbeker 2003 is oor 44 dae tussen 14 verskillende spanne oor 54 wedstryde beslis. Dit het op 9 Februarie 2003 op Nuweland in Kaapstad met die openingswedstryd tussen die medegasheer Suid-Afrika en Wes-Indië begin. Die toernooi het geëindig op Wanderers in Johannesburg op 23 Maart met die eindstryd tussen Australië en Indië, waartydens Australië die Krieketwêreldbekertrofee verdedig het.
Kalender
Die volgende tabel dui die Krieketwêreldbeker 2003 se daaglikse program aan. ’n Rooi blokkie dui op beide die openings- en sluitingseremonie, ’n pers blokkie op wedstryde tydens die groepfase, ’n siaan blokkie op die Super Ses, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase en Super Ses
Die Krieketwêreldbeker 2003 is deur 14 nasionale krieketspanne beslis. Vir die groepfase is die 14 deelnemende spanne in twee groepe van sewe elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span ses wedstryde in die groepfase gespeel. Vier punte is vir ’n oorwinning toegeken, twee vir ’n gelykop of onbesliste wedstryd en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens lopietempo, dan boultempo en dan die uitslag van die direkte ontmoeting gerangskik. Die drie beste spanne van albei groepe het na die Super Ses deurgedring.
In die Super Ses-rondte het elke span teen die spanne gespeel, waarteen in die groepfase geen wedstryde gespeel is nie. Spanne wat alreeds in die groepfase ontmoet het, het nie teen mekaar gespeel nie en die punte van dié wedstryde is na die Super Ses-rondte se tabel oorgedra. Die kwalifisering was gegrond op dieselfde kriterias as in die groepfase.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit drie wedstryde bestaan het: twee halfeindstryde en die eindstryd. Die vier beste spanne van die Super Ses het na die uitklopfase deurgedring. Die eerste span het teen die vierde span en die tweede span teen die derde span in die halfeindstryde gespeel. Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná albei kolfbeurte ’n gelykopuitslag was, is die wedstryd die volgende dag herhaal.
Skeidsregters en wedstrydbeamptes
’n Paneel van 19 skeidsregters en vyf wedstrydbeamptes is vir die toernooi ingespan.
Wedstryde
Die wedstryde is in drie fases opgedeel, naamlik die groepfase, die Super Ses en die uitklopfase.
Groepfase
14 spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die drie beste spanne in elke groep het na die Super Ses deurgedring.
Super Ses
Australië, Indië, Zimbabwe, Sri Lanka, Kenia en Nieu-Seeland het die Super Ses-fase gehaal. Die punte wat oorgedra is, is soos volg bereken: Vier punte vir ’n oorwinning teen ’n ander kwalifiseerder, een vir ’n oorwinning teen ’n niekwalifiseerder, twee vir ’n staking of onbesliste wedstryd teen ’n ander kwalifiseerder, 0.5 vir ’n staking of onbesliste wedstryd teen ’n niekwalifiseerder.
Finale puntestand
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 14 deelnemende nasionale krieketspanne in die Krieketwêreldbeker 2003.
Kate Fleetwood
Kate Fleetwood (gebore 24 September 1972) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Harlots (2017).
Jordan Masterson
Jordan Masterson (gebore 9 April 1986) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The 40-Year-Old Virgin (2005) en in die televisiereekse Greek (2007) en Last Man Standing (2011).
Frederick Peters (akteur)
Frederick Peters (30 Junie 1884 – 23 April 1963) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Mother's Sin (1918), Miracles of the Jungle (1921), Tarzan and the Golden Lion (1927), en White Zombie (1932).
June Flewett
June Flewett (gebore 22 April 1927) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Love Actually (2003) en Tolkien & Lewis, en in die televisiereeks Theatre Night (1957).
Metania
Metania is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Gilly Flower
Gilly Flower (26 Augustus 1908 – Februarie 2001) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The New Hotel (1932) en in die televisiereekse Fawlty Towers (1975), Only Fools and Horses.... (1981), en Blood Money (1981).
Los Cabos Internasionale Lughawe
Los Cabos Internasionale Lughawe is die sesde besigste lughawe in Meksiko en een van die top 25 in Latyns-Amerika, geleë in San José del Cabo in Los Cabos Munisipaliteit, Baja California Sur staat, Meksiko.
Die lughawe bedien San José del Cabo, Cabo San Lucas en die Los Cabos-area.
Terminale
Die lughawe het drie terminale. Terminaal 1 bedryf binnelandse vlugte, en Terminaal 2 en die nuwe Terminaal 3 bedryf internasionale vlugte.
Leipoldtia rosea
Leipoldtia rosea is 'n sukkulent wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap.
Leipoldtia uniflora
Leipoldtia uniflora is 'n sukkulent wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap.
Howard Petrie
Howard Petrie (22 November 1906 – 24 Maart 1968) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bend of the River (1952), Seven Brides for Seven Brothers (1954), The Return of Jack Slade (1955), en The Maverick Queen (1956).
Danny Mastrogiorgio
Danny Mastrogiorgio (gebore 26 Oktober 1964) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Gotham (2014) en Billions (2016).
Buster Phelps
Buster Phelps (5 November 1926 – 10 Januarie 1983) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Little Orphan Annie (1932), Three on a Match (1932), Laughing at Life (1933), en Anna Karenina (1935).
Bloemfontein-Suid (kiesafdeling)
Geskiedenis van verteenwoordiging
Ná die oorlog tree kolonel Reitz tot die politiek toe as ondersteuner van genl. Smuts se Suid-Afrikaanse Party en haal in die algemene verkiesing van 1920 die paal in Bloemfontein-Suid. Hy word so Unie-Volksraadslid toe hy dr. Colin Steyn, eweneens 'n seun van 'n oud-Vrystaatse president, te wete M.T. Steyn, van die Nasionale Party met 101 stemme verslaan. Dit was al Vrystaatse setel wat die regering kon wen omdat dié provinsie redelik bankvas agter die Nasionale Party se leier en stigter, genl. J.B.M. Hertzog, gestaan het.
Op 3 Augustus 1920 kom hulle in dieselfde kiesafdeling in 'n tussenverkiesing teen mekaar te staan. (Dis nie bekend hoekom nie, tensy Steyn die uitslag suksesvol betwis het.) Reitz wen weer, dié keer met 'n meerderheid van 141.
In die algemene verkiesing van 1921, wat genl. Smuts wou gebruik om sy posisie in die Volksraad te versterk ná die Unionisteparty by sy Suid-Afrikaanse Party ingelyf is, kom Reitz en Steyn weer in Bloemfontein-Suid teen mekaar te staan. Steyn kry 1 189 stemme en Reitz 1 142 vir 'n skrale meerderheid vir die Nasionale Party van 47. Dr. Steyn het in sowel die Bloemfonteinse setel as Vredefort gestaan en albei gewen. Hy verkies egter om Bloemfontein-Suid te verteenwoordig, waarskynlik omdat hy wou keer dat die S.A.P. 'n tussenverkiesing in die hoofstad wen en so weer 'n houvas in die Vrystaat kry, want in die algemene verkiesing het die N.P. weer 16 uit die 17 setels gewen. Al uitsondering was Bloemfontein-Noord, waar die Arbeidersparty se Arthur Barlow met 316 stemme teen Die N.P. se J.W.G. Steyn gewen het.
Isurus
Die Mako(haai) (Isurus) is 'n genus van haaie in die familie van haringhaaie (Lamnidae). Makohaaie wissel van 2.5 tot 4.5 meter in lengte en het 'n geskatte maksimum gewig van 800 kg. Hulle kan teen 'n spoed van tot 60 km/h swem en kan tot 7 meter in die lug in spring.
Spesies
Die genus omvat twee lewende spesies:
Die volgende uitgestorwe spesies is van fossiele bekend:
Metania fittkaui
Metania fittkaui is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Metania en tot die familie Metaniidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1979 deur Volkmer-Ribeiro.
Lynn Fontanne
Lynn Fontanne (6 Desember 1887 – 30 Julie 1983) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Guardsman (1931) en Stage Door Canteen (1943), en in die televisiereeks The United States Steel Hour (1953).
1997 Monaco Grand Prix
Die 1997 Formule 1 Monaco Grand Prix is op 11 Mei 1997 in Monaco gehou.
Andrew Matarazzo
Andrew Matarazzo (gebore 4 Maart 1997) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse Criminal Minds (2005), Teen Wolf (2011), Jane the Virgin (2014), en Speechless (2016).
Lord's Resistance Army
Die Lord's Resistance Army (LRA) (Die Heer se Versetleër) is 'n rebellegroep in Noord-Uganda wat in 1987 ontstaan het. Die groep word gelei deur Joseph Kony, wat homself as 'n profeet verklaar het en 'n staat wil skep op grond van sy eie interpretasie van die Bybelse Tien Gebooie.
Voorloper
Kony was aanvanklik die mededinger van sy 'niggie' Alice Auma, wat 'n privaatleër saamgestel het onder die naam "Beweging van die Heilige Gees" wat oudsoldate van die regeringsleër en skoolkinders gewerf het. Auma (wat haarself Lakwena genoem het - boodskapper - van 'n oorlede Italiaanse offisier wie se gees sy boodskappe wou oordra), het aan haar volgelinge gesê dat hulle onkwesbaar vir vyandelike vuur sou wees as hulle streng morele kodes volg, insluitend onthouding van rook en seks. Hulle het ook geglo in die magiese krag van sekere natuurlike olies. Die beweging het aanvanklik ver vanuit die noorde gevorder, tot 100 kilometer duskant die hoofstad Kampala. Die opstand is egter verslaan; Lakwena het na Kenia gevlug. Na 'n lang siekte is sy in Januarie 2007 daar oorlede.
Die stryd
Die rebelle van die LRA van Joseph Kony vorm 'n oënskynlik ongestruktureerde organisasie wat verantwoordelik is vir baie gruweldade. Hulle ontvoer seuns om hulle as kindersoldate te laat veg en meisies om hulle as seksslawe te laat werk. Kinders wat probeer ontsnap word doodgemaak of vermink, dikwels op gruwelike maniere. Die meeste lede van die leër kom van die Acholi-mense. Die Acholi-mense is dus ook die grootste slagoffers.
Benewens Uganda, vind hierdie ontvoerings ook in Suid-Soedan plaas. Die Soedanese regering, wat weinig beheer oor die gebied gehad het en gereeld hier met rebellie te kampe gehad het, het hierdie ontvoerings ooglopend toegelaat om voort te gaan en kon of wou niks daaraan doen nie. Dit het die opstandige stamme, wat die Soedanese regering in Khartoum gepas het, verswak.
Die Ugandese leër veg met die wisselende sukses om die stede en dorpe teen die rebelle te beskerm. Die regering het ook 'n milisie van Acholi-vegters bewapen. Wandade is aangemeld in die stede Kitgum, Gulu en Lira.
Kindersoldate wat deur die Ugandese leër gevange geneem is, word kontrakte aangebied om as soldate in die Ugandese leër te dien. Die seuns het al gevegservaring en is goedkoop. Hulle sien geen ander uitweg as om te teken nie, daarom moet hulle gereeld teen hul eie voormalige kamerade veg.
Daar word beraam dat 9 000 kinders tussen Junie 2002 en Mei 2003 ontvoer is. Die vrees vir nuwe ontvoering het daartoe gelei dat baie mense vlug, en dit het 'n vlugtelingprobleem geskep. Duisende gesinne het uit hul huise gevlug en slaap dikwels in die bos of in die ope lug.
Gaten Matarazzo
Gaten Matarazzo (gebore 8 September 2002) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Imagine the Moon (2018) en Zach's Lie, en in die televisiereekse The Blacklist (2013) en Stranger Things (2016).
Fleet (rivier)
Die Fleetrivier (Engels: Fleet River) is 'n takrivier van die Teems en tans die grootse van Londen se ondergrondse riviere. Sy bronriviere is twee klein stroompies wat in Hampstead Heath in die noorde van die Britse hoofstad ontspring. Die waterlope van dié twee riviertjies voed 'n reeks vywers, die Hampstead Ponds en Highgate Ponds, nadat hulle in die 18de eeu ingedam is om plaaslike nedersettings van drinkwater te voorsien.
Moraea virgata
Moraea virgata is 'n plant en geofiet wat tot die genus Moraea behoort en deel van die fynbos is. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap en die Wes-Kaap en kom van die suidelike Namakwaland tot by Port Elizabeth voor. Die populasie is stabiel.
Fleet (rivier)
Die twee stroompies se waterlope begin vanaf die suidelike rand van Hampstead Heath ondergronds vloei om as rioolkanale te dien voordat hulle in Camden Town verenig, verby die King's Cross- en Farringdon-stasies vloei en uiteindelik by Blackfriars-brug in die Teems uitmond. Die rivierloop se totale lengte vanaf die vywers tot die monding is 6 km (4 myl).
Moira Foot
Moira Foot (gebore 19 Junie 1953) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Hark at Barker (1969), Are You Being Served? (1972), His Lordship Entertains (1972), en 'Allo 'Allo! (1982).
Colette
Sidonie-Gabrielle Colette (Saint-Sauveur-en-Puisaye, 28 Januarie 1873 - Parys, 3 Augustus 1954) was 'n Franse skrywer. Sy het haar boeke onder haar familienaam, sonder voornaam of voorletters gepubliseer. Sy is veral bekend vir haar romans: Chéri (1920), La chatte (1933) en Gigi (1944).
Biografie
Colette was die jongste van vier dogters van die belastinggaarder (en voormalig offisier) Jules-Joseph Colette en Adèle Eugénie Sidonie ("Sido") Landoy. Haar vroeëre jeug is sterk deur haar moeder oorheers, met wie sy altyd deur briewewisseling in kontak gebly het.
In 1893 trou sy met Henry Gauthier-Villars (Willy), wat veel ouer as sy was, en vestig haarself in Parys. Dit was die begin van haar literêre loopbaan, maar sy verloor kontak met haar moeder en die natuur, waarna sy haar lewe lank in haar werke sal terughunker.
Haar man sluit haar soms vir lang periodes op en dwing haar om 'n aantal outobiografiese romans oor haar skooljare te skryf. Hy publiseer die werke onder sy eie naam, "Willy". Tussen 1900 en 1903 skryf sy haar vier min of meer outobiografiese Claudine-romans. Die reeks het onmiddellik groot sukses behaal en het talle erotiese tonele bevat. Kort na die laaste Claudine-roman skei hulle as gevolg van haar man se kompulsiewe karakter, ontrouheid en onenigheid oor die kopiereg van haar boeke. Sy het later haar teleurstelling oor haar gestrande huwelik in La Retraite sentimentale (1907) verwerk, waarin sy met weemoed op haar verlore jeug terugblik.
Na haar egskeiding woon Colette 'n tyd lank saam met die skrywer Natalie Clifford Barney. Sy veroorsaak 'n groot skandaal in 1907 tydens die opvoering van 'n pantomime (‘Rêve d'Égypte’) in die Moulin Rouge toe sy 'n ander vrou soen. Sy beskryf haar lewe as aktrise in haar romans L'Ingénue libertine (1909), La Vagabonde (1910) en L'Entrave (1913).
In 1910 word Colette die literêre bestuurder van die dagblad Le Matin en ontmoet haar tweede man, Henri de Jouvanel, die vader van haar dogter (Bel Gazou). In die jare 1913 tot 1920 ontpop sy as 'n volwaardig joernalis. Haar novelle Mitsou ou comment l’esprit vient aux filles (1917) vertolk haar nuwe optimisme. Sy begin om aan liefde te glo, maar die man word steeds merendeels as 'n swak figuur wat die harmoniese wêreld van die vrou verstoor beskryf, en daarom slegs 'n marginale rol in haar lewe speel. Haar eerste roman wat as 'n vervolgverhaal verskyn, Chéri (1920) beskryf die versaking van die liefde tussen Lea en die veel jonger Chéri, omdat sy insien dat verset teen die tyd nutteloos is. Die jongman, wat 'n obsessie as gevolg van Lea se aftakeling ontwikkel, sien slegs een uitweg in selfmoord (La fin de Chéri, 1926).
Colette is in 1924 na 'n opspraakwekkende verhouding met haar stiefseun, Bertrand de Jouvenel van Henri geskei.
In 1925 ontwikkel Colette 'n verhouding met die jong Belg, Maurice Goudeket, met wie sy in 1935 trou. Met La Naissance du jour (1928) en Sido (1929) maak sy haarself los van alle ydelheid en illusies oor die liefde. Sy verloor egter nie haar lewenslus nie en bly steeds geboei deur die vele aspekte van die liefde. Drie romans oor jaloesie volg: Le Pur et l'Impur (1932), La Chatte (1933) en Duo (1934). Sy het hierdie as haar beste werke beskou.
Om die mense met wie sy haar vrese tydens die Tweede Wêreldoorlog gedeel het op te beur, het sy in die tydperk 'n aantal ligter romans geskryf, waarvan Gigi die bekendste is. Gigi is twee keer verfilm, dit is in 'n toneelstuk verwerk en die storie is vir 'n musiekblyspele gebruik.
Georgia May Foote
Georgia May Foote (gebore 11 Februarie 1991) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Coronation Street (1960), Emmerdale (1972), en Sorted (2006).
Colette
Biografie
Colette se tagtigste verjaardag is in Frankryk as 'n nasionale gebeurtenis gevier. Toe sy in 1954 sterf het sy 'n staatsbegrafnis ontvang.
James Philbrook
James Philbrook (22 Oktober 1924 – 24 Oktober 1982) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Thin Red Line (1964) en Sound of Horror (1966), en in die televisiereekse Rescue 8 (1958) en The Investigators (1961).
Jerry Mathers
Jerry Mathers (gebore 2 Junie 1948) is 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Trouble with Harry (1955) en That Certain Feeling (1956), en in die televisiereekse Leave It to Beaver (1957) en The Love Boat (1977).
Bettino Craxi
Benedetto "Bettino" Craxi ( UK: /ˈkræksi/ KRAK-see, Italiaans: [betˈtiːno ˈkraksi], Siciliaanse: [ˈkɾaʃʃɪ]; 24 Februarie 1934 - 19 Januarie 2000) was 'n Italiaanse politikus, leier van die Italiaanse Sosialistiese Party van 1976 tot 1993 en Eerste minister van Italië van 1983 tot 1987. Hy was die eerste lid van die PSI wat die amp beklee het en die derde premier van 'n sosialistiese party. Hy het die derde langste regering in die Italiaanse Republiek gelei en word beskou as een van die magtigste en prominentste politici van die sogenaamde Eerste Republiek.
Craxi was betrokke by ondersoeke wat deur Mani Pulite-beoordelaars in Milaan gedoen is, en uiteindelik skuldig bevind is aan korrupsie en onwettige finansiering van die PSI. Hy het altyd die aanklagte van korrupsie verwerp terwyl hy toegegee het aan die onwettige finansiering wat kostelike politieke aktiwiteite moontlik gemaak het, terwyl die PSI minder finansieel magtig was as die twee groter partye, die Christelike Demokrasie en die Kommuniste. Craxi se regering en party is ook ondersteun deur die toekomstige premier Silvio Berlusconi, 'n media-magnaat en persoonlike vriend van Craxi.
Craxi het sterk bande gehad met baie leiers van die Europese linkse, waaronder François Mitterrand, Felipe González, Andreas Papandreou en Mário Soares en was een van die belangrikste verteenwoordigers van die Mediterreense of Suid-Europese sosialisme. Ondersteuners van Craxi het veral geprys vir sy buitelandse beleid, wat selfgeldend en dikwels tot konfrontasies met die Verenigde State gelei het, oor kwessies soos Palestina, terrorisme en Craxi se noue betrekkinge met Arabiese sosialistiese regerings.
Vanweë sy fisieke grootte is Craxi dikwels die bynaam van sy afskuwers il Cinghialone ('The Big Boar'). Hierdie naam is aan hom gegee deur sy jarelange bondgenoot en teenstander op dieselfde tyd, die Christen-Demokratiese leier Giulio Andreotti.
Rugby Kanada
Rugby Kanada (Engels: Rugby Canada; Frans: Fédération canadienne de rugby à XV) is die nasionale beheerliggaam van rugby in Kanada. Dit organiseer die Kanadese nasionale spanne, insluitend Kanada se nasionale seniormansrugbyspan, vroue en jeug. Rugby Kanada hou ook toesig oor sewesrugby in Kanada en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Kanadese Nasionale Olimpiese Komitee saam. Dit beheer ook die Nasionale Juniorkampioenskap, ’n nasionale kompetisie vir o/20-mansspanne. Dit het voorheen die Superliga ondersteun as die hoogste vlak van manskompetisie in die land, maar die liga is gestaak nadat die Amerikas Rugbykampioenskap geskep is in 2009, met slegs Kanadese spanne verteenwoordig in die eerste fase.
Rugby Kanada is in 1974 gestig en het in 1987, net voor die eerste rugbywêreldbekertoernooi, ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens was Rugby Kanada in 2001 ’n stigtingslid van die Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese Rugbyvereniging (North America and West Indies Rugby Association, NAWIRA; nou Rugby Amerikas Noord), nadat Kanada en die Verenigde State by die Wes-Indiese Rugbyvereniging (West Indies Rugby Association) aangesluit het.
Naas die amptelike nasionale span roep Rugby Kanada ook ander keurspanne byeen. Canada A is die tweede nasionale span van Kanada en hulle het tot in 2016 aan die Amerikaanse Rugbykampioenskap deelgeneem, voordat hulle na Wêreldrugby se Pasifiese uitdaging oorgeskakel het. Die Canada Sevens is die Kanadese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker, Olimpiese Somerspele en Statebondspele deel. Nes ander rugbylande beskik Kanada oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting.
Sedert 2019 neem ’n Kanadese span aan die professionele Major League Rugby, waaraan oorwegend Amerikaanse spanne deelneem, saam met die Toronto Arrows deel. Daarbenewens word die amateurtoernooi tussen die tien provinsiale beheerliggame beslis, van wie dié uit Brits-Columbië as sterkste beskou word. Van 2009 tot 2018 is die Kanadese Rugbykampioenskap tussen vier plaaslike keurspanne uitgespeel.
Saros
’n Saros is ’n tydperk van presies 223 sinodiese maande (sowat 6 585,3211 dae – of 18 jaar, 11 dae, 8 uur), wat kan gebruik word om sonsverduisterings en maansverduisterings te voorspel. Een sarostydperk ná ’n verduistering keer die Son, Aarde en Maan terug na min of meer dieselfde posisies relatief tot mekaar, ’n byna reguit lyn, en ’n feitlik identiese verduistering sal voorkom in wat as ’n verduisteringsiklus bekend is. ’n Sar is die helfte van ’n saros.
’n Reeks verduisterings wat deur ’n saros geskei word, word ’n "sarosreeks" genoem. Dit stem ooreen met:
Beskrywing
’n Saros, ’n tydperk van 6 585,3211 dae (14 gewone jare + 4 skrikkeljare + 11,321 dae, of 13 gewone jare + 5 skrikkeljare + 10,321 dae), is nuttig in die voorspelling van die tyd waarop byna identiese verduisterings sal plaasvind. Drie periodisiteite wat met die maanwentelbaan verband hou – sinodiese, drakoniese en anomalistiese maande – stem met elke sarossiklus feitlik presies ooreen. Vir ’n verduistering om plaas te vind moet óf die Maan tussen die Aarde en die Son lê (vir ’n sonsverduistering) óf die Aarde tussen die Son en die Maan (vir ’n maansverduistering). Dit kan net met onderskeidelik donkermaan of volmaan gebeur, en herhaalde voorvalle van hierdie maanfases is die gevolg van die son- en maanwentelbane wat die Maan se "sinodiese tydperk" van 29,53059 dae skep.
Tydens die meeste vol- en donkername val die Aarde se skaduwee of die Maan noord of suid van die ander liggaam. Verduisterings vind plaas wanneer die drie liggame ’n amper reguit lyn vorm. Omdat die vlak van die maanwentelbaan ’n helling vorm met dié van die Aarde, gebeur dit net wanneer ’n ’n vol- of donkermaan naby of in die sonnebaanvlak val, dus wanneer die Maan by een van die twee maanknope (die stygende of dalende knoop) is. Die tydperk waarin die Maan twee agtereenvolgende kere deur die sonnebaanvlak beweeg (en na dieselfde maanknoop terugkeer) word die "drakoniese maand" genoem; dit is ’n tydperk van 27,21222 dae.
Die driedimensionele geometrie van ’n verduistering, wanneer die donker- of volmaan naby een van die knope is, kom elke vyf of ses maande voor wanneer die Son in konjunksie of opposisie met die Maan is en toevallig terselfdertyd naby ’n maanknoop is, of twee keer per drakoniese jaar. Twee sarosverduisterings het dieselfde voorkoms en duur omdat die afstand tussen die Aarde en Maan byna dieselfde is, want die sarosverduisteringsiklus is ook ’n heelgetal van die "anomalistiese maand", die tydperk van die eksentrisiteit van die maanwentelbaan, 27,5545 dae.
Ná een saros sal die Maan rofweg ’n heelgetalaantal sinodiese, drakoniese en anomalistiese tydperke (223, 242 en 239) voltooi het en die Aarde-Son-Maan-geometrie sal byna identies wees: Die Maan sal in dieselfde fase, by dieselfde knoop en op dieselfde afstand van die Aarde af wees. Omdat ’n saros sowat 18 jaar is, sal die Aarde ook amper dieselfde afstand van die Son af wees, en met dieselfde hoek na die Son oorhel (dieselfde seisoen). Een saros later sal byna ’n identiese verduistering plaasvind. Gedurende hierdie tydperk van 18 jaar sal sowat 40 ander sons- en maansverduisterings plaasvind, maar met ’n effens ander geometrie.
Johann van der Sandt
Johann van der Sandt (*1966) is ’n Suid -Afrikaanse musikus wat in die Vrystaat gebore is. Hy studeer aan die Universiteit van Pretoria waar hy sy B.Mus. (Ed.), B.Mus. (Hons.), M.Mus. (Musiekwetenskap) en D.Mus. (koorleiding) behaal het, asook diploma’s in individuele musiekopvoeding in klavier, orrel, sangopleiding en klarinet.
Leipoldtia gigantea
Leipoldtia gigantea is 'n sukkulent wat deel is van die Aizoaceae familie. Die plant is endemies aan die Noord-Kaap.
Mary Forbes
Mary Forbes (30 Desember 1879 – 22 Julie 1974) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Anna Karenina (1935), The Awful Truth (1937), You Can't Take It with You (1938), en The Picture of Dorian Gray (1945).
Johann van der Sandt
Van der Sandt het as skoolseun in sy skoolkoor en in die Noord-Transvaalse Jeugkoor begin sing. Terwyl hy aan die Universiteit van Pretoria studeer, sing hy in die Universiteit van Pretoria Camerata. Hy woon gereeld oorsese meesterklasse en simposiums by.