cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Düsseldorf
Hertoglike regeringsetel
Die internasionale karakter en bande van die stad is deur die hertoglike huweliksbeleid nog versterk. Van Johann Wilhelm se susters was met die keiser of konings getrou, terwyl van sy broeders as aartsbiskoppe of biskoppe oor uitgestrekte bisdomme geregeer het. Johann Wilhelm se eerste vrou was Maria Anna Josepha († 1689), die dogter van keiser Ferdinand. Sy tweede eggenote, Maria Anna Louisa Medici († 1748) was die dogter van hertog Cosmas III van Toskana.
Düsseldorf ná die Tweede Wêreldoorlog
Die gevolge van die oorlog het in Düsseldorf vir die oorlewendes sigbaar en voelbaar geraak, en dit het jare geneem voordat die stad uit die puinhope verrys het. Meer as die helfte van die bevolking is gedurende die oorlog vermoor of gedeporteer, het gesneuwel, is in lug- of artillerie-aanvalle dood of het uit die stad gevlug. Terwyl alle administratiewe strukture vernietig was, is mense se daaglikse lewe deur honger, behuisingsnood en onsekerheid oor vermiste familielede oorheers.
Die inwonertal het van slegs 235 000 in Maart 1945 gestyg tot 466 000 in 1949. Nog voor die invoering van die Duitse mark as nuwe geldeenheid op 20 Junie 1948 het Düsseldorf se ekonomie 'n klein opswaai beleef. So is die eerste kongresse en vergaderings al in 1946 gehou en kongresgangers op hotelskepe gehuisves. In die najaar van 1947 is die Duitse Persuitstalling in Düsseldorf gehou.
Die stadsregering het moeite gedoen om 'n volhoubare strategie vir die heropbou te ontwikkel wat as basis vir latere stadsbeplanning kon dien. In 1947 is besluit om die heropbou van die middestad twee jaar lank uit te stel, maar weens die behuisingsnood is hierdie besluit uiteindelik nie verwesenlik nie.
In 1950 is planne vir 'n noord-suidelike-straatverbinding in die middestad goedgekeur wat parallel met die Königsallee sou loop. Naas die bestaande spoorwegbrug is vyf bykomende padbrûe oor die Ryn beplan wat deel sou uitmaak van wes-oostelike-roetes. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1974.
Oorsig
Ten opsigte van sy produktiwiteit en groeikoers speel die ekonomie van Düsseldorf 'n leidende rol in Duitsland. Die hooffaktore, wat tot die ekonomiese sukses lei, is die sentrale ligging in die dig bevolkte ekonomiese hartland van Duitsland, die Internasionale Lughawe van Düsseldorf (op twee na die grootste in Duitsland) en die Messe Düsseldorf met 25 van die wêreld se grootste handelskoue en tentoonstellings.
Düsseldorf is ook die hoofstad van die Duitse telekommunikasie-, advertensie- en modebedryf. Die modeskou Collections Premieren Düsseldorf is die grootste wêreldwyd. Die stad is na Frankfurt am Main met die Düsseldorfse Beurs en talle banke ook die belangrikste finansiële sentrum van Duitsland en die hoofkwartier van groot internasionale maatskappye soos Metro, Thyssen, e.on, L'Oréal en Henkel. Daarbenewens is dit die hoofkwartier van baie Japanse maatskappye, met 'n groot Japanse gemeenskap wat hier leef en werk en Düsseldorf die bynaam "Nippon aan die Ryn" besorg het.
Handel
Düsseldorf word met meer as 2 000 groothandels- en meer as 4 000 kleinhandelsondernemings by die belangrikste handelsentrums van Duitsland gereken. Van die bekendste nasionale en internasionale handelsondernemings het hulle hoofkwartiere in die stad, waaronder die Metro-groep, Thyssen Krupp Services, Electronic Partner (EP), Salzgitter Steel Trading, C&A, Peek & Cloppenburg, Mitsubishi en Mitsui.
Vanweë die hoë koopkrag van verbruikers is die metropolitaanse gebied van Düsseldorf, wat deel uitmaak van 'n groter verstedelikte gebied met 'n bevolking van 11,5 miljoen, tegelykertyd 'n eersterangse afsetmark. Die besteebare inkomste per capita beloop €22 500 en is een van die hoogstes in Duitsland na dié van München en Hamburg.
Mode- en kosmetiekbedryf
Düsseldorf is een van die leidende internasionale modesentrums waar eersterangse mode-vervaardigers asook modewinkels gesetel is. Die plaaslike modekleinhandel met 1 400 ondernemings, waaronder Metro (Kaufhof- en Real-afdelingswinkels), C&A, Peek & Cloppenburg en Esprit, genereer 'n jaarlikse omset van €14,5 miljard. 'n Groot verskeidenheid modeskoue word jaarliks in Düsseldorf gehou, waaronder sewe handelskoue vir mode en ontwerpersklere, skoenmodes, mode-bybehore en kosmetiek wat jaarliks 180 000 vakbesoekers na Düsseldorf lok. Handelskoue soos The Gallery Düsseldorf, Supreme, Premium, GDS, Beauty INTERNATIONAL, TOP HAIR International en Global Art of Perfumes word by die internasionaal belangrikstes van hul soort gereken. Düsseldorf tree daarnaas as gasheerstad van die Duitse Mode-handelskongres op wat jaarliks gehou word. Die nuutste modes word in 800 permanente uitstallingsruimtes vertoon.
As modesentrum het Düsseldorf lankal ook vir die kosmetiekbedryf aantreklik geword. Die kosmetiekreus L'Oréal bestuur sy bedrywighede vanuit die Rynmetropool, en ook Shiseido, die vierde grootste kosmetiek-vervaardiger ter wêreld, het sy Duitse hoofkwartier in Düsseldorf. Die Shiseido Beauty Academy is in die moderne stadsbuurt MedienHafen gesetel. Alessandro International, 'n leidende vervaardiger van hand- en naelsorgprodukte, het sy hoofkwartier in Langenfeld.
Vodafone Campus
In Desember 2012 het die eerste Vodafone-medewerkers in die nuwe Duitse hoofkwartier van die Britse kommunikasiereus in die stadsdeel Heerdt ingetrek wat as een van die modernste en mees ekologiese kantoorkomplekse in Europa beskryf word. Die kompleks, wat deur die Düsseldorfse argitekte-ateljee HPP Hentrich-Petschnigg & Partner ontwerp en teen 'n koste van €330 miljoen opgerig is, word deur sy eie biogas-kragsentrale van elektrisiteit voorsien en bied sowat 5 000 werkgeleenthede.
Die kompleks word oorheers deur 'n kantoortoring met 19 verdiepings en 'n hoogte van 75 m. Die toring is van 'n fasade met glas- en aluminiumelemente voorsien.
Lugvervoer
Düsseldorf se lughawe is die derde grootste in Duitsland volgens passasiersgetalle (ná Frankfurt am Main en München) en die sesde grootste volgens die lugvrag wat hier gehanteer word. Die lughawe, wat op 19 April 1927 geopen is, is tans die belangrikste lugspilpunt in die bevolkingryke deelstaat Noordryn-Wesfale en dien as basis vir die laekoste-lugredery Eurowings, 'n onderneming in die Lufthansa Groep.
In 2018 was daar 218 818 vlugbewegings op die lughawe en is 24,28 miljoen passasiers en 74 574 ton se lugvrag gehanteer. Die belangrikste bestemmings in 2018 was Palma de Mallorca (1,5 miljoen), München (1,4 miljoen), Berlyn (1,2 miljoen), Istanboel (1,1 miljoen) en Londen (0,9 miljoen).
Susterstede
• 2
Ralph Vaughan Williams
Ralph Vaughan Williams OM (Engelse uitspraak: Die Engelse komponis is op 12 Oktober 1872 as predikantseun in Down Ampney, Gloucestershire, gebore. Hy het aan die Trinity College in Cambridge en aan die Royal College of Music in Londen gestudeer. Onder sy leermeesters is veral sir Charles Stanford en sir Hubert Parry noemenswaardig vanweë die rol wat hulle in die Engelse musiekherlewing teen die einde van die 19de eeu gespeel het.
Hoewel Vaughan Williams uit die staanspoor vasberade was om komponis te word, het hy eers orrel en klavierlesse ontvang-as deel van sy musikale opleiding, en na die voltooiing van sy studie aan die Royal College of Music, het hy in 1896 orrelis in 'n Londense kerk geword. In 1897 en 1898 het hy in Berlyn onder Max Bruch (1838- 1920) gestudeer en in 1909 in Parys onder Maurice Ravel (1875-1937). Intussen het hy in 1901 die graad DMus aan Cambridge verwerf.
Van 1903 af het hy in die volkslied begin belang stel en in 1904 het hy lid van die Volksliedvereniging geword. Tussen 1904 en 1906 was hy ook redakteur van The English hymnal, waarvoor hy sy Sine Nomine ("Vir al die heiliges") gekomponeer het. Vaughan Williams het sy eerste groot openbare sukses behaal met Towards the unknown region, 'n kantate wat by die Leedsfees van 1907 baie aandag getrek het.
Na sy diensplig gedurende die Eerste Wêreldoorlog is hy as professor in komposisie by die Royal College of Music aangestel. Sy belangstelling in die Engelse volkslied en die Engelse musiek uit die Tudor-tydperk het sy werk verryk. Sy oeuvre is besonder omvangryk en sluit orkeswerke, verhoogstukke, kamermusiek en vokale musiek in. Die 9 simfonieë vorm die basis van sy kuns en bestryk 'n breë gevoelskaal. Die Eerste ( 'n See-simfonie, 1910), vir stemme en orkes, is op gedigte van Walt Whitman gebaseer en die Sewende is die Sinfonia Antarctica (1953), wat 'n uitvloeisel was van sy musiek vir die rolprent Scott of the Antarctic (1949).
Besonder indrukwekkend en 'n hoogtepunt in die Engelse musiekgeskiedenis is die Fantasie op 'n tema van Tallis (1910). Ook sy Fantasie op Greensleeves is besonder gewild. Onder sy werke vir die verhoog is die opera The pilgrim's progress (1951) en die ballet Job, a masque for dancing (1931) van belang. Vaughan Williams het 'n groot aantal kunsliedere en sangsiklusse gekomponeer, met inbegrip van On Wenlock Edge (1909) op gedigte van A.E. Housman, Five mystical songs (1911) op gedigte van George Herbert en The house of life op gedigte van Dante Gabriel Rossetti.
Onder sy koorwerke is die indrukwekkende Mis in G-mineur, die Te Deum en die Fees-Te Deum. Vaughan Williams se musiek bevat elemente van die Engelse volksmusiek en Middeleeuse toonlere, gekombineer met invloede uit die vroeë Engelse musiek, spesifiek die van Henry Purcell (1659-1695). Soos verskeie belangrike Europese nasionalistiese komponiste, byvoorbeeld Moessorgski, Dvorák, Smetana en Bartok, het hy die volksmusiek van sy vaderland die basis van sy hoogs individuele en suiwer Engelse musiekstyl gemaak. Hy het in 1935 die Order of Merit-toekenning ontvang en is op 26 Augustus 1958 in Londen oorlede.
Hoogtevrees
Hoogtevrees is die menslike vrees vir hoogtes. Hierdie angs bestaan in 'n mindere of meerdere mate by alle mense. Indien dit buitensporig is, word dit akrofobie genoem. Akrofobie het baie met dieptevrees in gemeen. Albei fobies hou verband met die vrees om van 'n hoogte af te val.
Akrofobie kan net soos die meeste ander fobies met gedragsterapie behandel word. Mense wat aan akrofobie ly kan dikwels aan sekere hoë plekke, soos 'n woonstel, gewoond raak. Die angs kan egter terugkeer as die persoon vir 'n lang tyd nie aan hoogtes blootgestel was nie.
Daar is verskillende vorme van hoogtevrees:
Hoogtevrees kan 'n kombinasie van kognitiewe en optiese hoogtevrees wees. Spanning kan ook hoogtevrees aanwakker. In so 'n geval kan die hoogtevrees verdwyn as die persoon weer rustig en minder gespanne raak.
Hiperkeratose
Hiperkeratose is 'n algemene term wat verwys na vel wat beskadig is. Vel wat gereeld aan die son blootgestel is as jongmens, asook ligte velle, lyk maklik hieraan. Hiperkeratose kan tot velkanker ontwikkel.
Voorkoms
Die beskadigde area lyk soos growwe, opgehewe vel, maar is nie rooi nie en jeuk ook nie.
Behandeling
Beskadigde areas word gewoonlik met suurrome, bevriesing, brand, chirurgiese verwydering of kankerwerende salf behandel. In ouer pasiënte, wat groot areas van beskadigde areas het, is dit nie prakties om die areas uit te sny nie, daarom word dit gewoonlik aanbeveel dat sulke pasiënte gereeld die areas moet laat ondersoek, sodat enige veranderinge in die areas vinnig raakgesien en behandel kan word.
FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1970
16 nasionale sokkerspanne het aan die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1970 deelgeneem. Die spanne is in vier groepe verdeel, waarvan die twee beste spanne van elke groep na die uitklopfase deurgedring het. Die tweemalige kampioen Brasilië het die trofee gewen nadat hulle Italië, ’n ander tweemalige kampioen, met 4–1 in die eindstryd geklop en sodoende hul derde wêreldbekertitel ingepalm het. Brasilië kon daarmee die Jules Rimet-trofee permanent behou en met die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1974 is ’n nuwe trofee bekend gestel. Wes-Duitsland het in die derde en Uruguay in die vierde plek geëindig. Beide die verdedigende kampioen Engeland en die gasheer Meksiko is in die kwarteindrondte uitgeskakel.
Die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan het nie aan die toernooi deelgeneem nie omdat hulle nie ’n lid van FIFA was nie. Die nasionale sokkerspanne van El Salvador, Israel en Marokko het vir die eerste keer aan ’n Sokker-Wêreldbekertoernooi deelgeneem.
Toewysing
Die stemming het as volg verloop:
Kwalifisering
Noemenswaardige lande wat nie kon kwalifiseer nie sluit in Argentinië, tot dusver die enigste Sokker-Wêreldbekertoernooi wat hulle misgeloop het, nadat hulle ’n verrassende nederlaag teen Peru gely het.
El Salvador se oorwinning teen Honduras in die beslissende wedstryd het die Sokkeroorlog tussen albei lande tot gevolg gehad, waarin meer as 2 000 mense dood is. El Salvador het vir die eerste keer aan ’n sokkerWêreldbekertoernooi deelgeneem.
Kwalifiserende spanne
Die volgende 16 spanne het vir die finale toernooi gekwalifiseer:
[[Lêer:Qualification for the 1970 FIFA World Cup.png|duimnael|400px|Uitslag van die kwalifisering:
]]
Stadions
Wedstryde is in die volgende stede gespeel:
Formaat
Die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1970 is oor 22 dae tussen 16 verskillende nasies oor 32 wedstryde uitgespeel. Dit het op 31 Mei 1970 op die Estadio Azteca in Meksikostad met ’n wedstryd tussen die gasheer Meksiko en Sowjetunie afgeskop. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 21 Junie met die eindstryd tussen Brasilië en Italië, waartydens Brasilië die Jules Rimet-trofee ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooie in 1962 en 1966 ingespan.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1970 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Groepfase
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die kwarteindrondte deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Groepwenners het teen naaswenners in ander groepe in die kwarteindstrydwedstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Groep 1 het teen die naaswenner van Groep 2 en die wenner van Groep 2 het teen die naaswenner van Groep 1 gespeel. Spanne van dieselfde groep sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n lot bepaal. Die eindstryd sou ná ’n gelykopuitslag die daaropvolgende dag herhaal word en eers daarna sou dit deur ’n lot beslis word.
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 10 Januarie 1970 in die Maria Isabel Sheraton Hotel in Meksikostad gehou.
Groepfase
16 spanne het aan die groepfase deelgeneem. Die boonste twee spanne in elke groep het na die uitklopfase deurgedring.
FIFA se terugwerkende ranglys
In 1986 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne van elke Sokker-Wêreldbekertoernooi insluitende die destydse FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1986 geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 1970-toernooi is soos gevolg:
Meeste doele aangeteken
Meeste doele aangeteken:
Mercedes-Benz M117 enjin
Die Mercedes-Benz M117 is 'n enkelbonokas, 2 kleppe per silinder V8-enjin wat van 1971 tot 1992 in verskeie weergawes deur Mercedes-Benz vervaardig is.
Richard Bennett (akteur)
Richard Bennett (21 Mei 1870 – 22 Oktober 1944) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Damaged Goods (1914), The End of the Road (1919), If I Had a Million (1932), en The Magnificent Ambersons (1942).
Pretoriaanse Garde
Die Pretoriaanse Garde (Latyn: cohortes praetoriae) was in die Romeinse Ryk ’n elite-eenheid van die weermag waarvan die lede gedien het as persoonlike lyfwagte van die keiser.
Geskiedenis
In die tyd van die Romeinse Republiek was die Pretoriaanse Garde ’n klein eskortmag vir amptenare met hoë range, soos senatore en provinsiale goewerneurs.
Met die oorgang na die Romeinse Ryk het die eerste keiser, Augustus Octavianus, die garde as sy persoonlike lyfwagte aangestel. Hoewel hulle dié diens langer as 300 jaar gelewer het, het die garde bekend geraak vir sy intriges en inmenging in die weermag en politiek, tot op die punt waar hulle keisers omvergewerp en hul opvolgers aangewys het.
Alyvia Alyn Lind
Alyvia Alyn Lind (gebore 27 Julie 2007) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Blended (2014) en Overboard (2018).
Deryck Guyler
Deryck Guyler (29 April 1914 – 7 Oktober 1999) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Hard Day's Night (1964) en Please Sir! (1971), en in die televisiereekse Best of Enemies (1968) en Sykes (1972).
Mark (ekonomie)
Die mark of markomgewing is die omgewing wat onmiddellik buite die ondernemingsvlak geleë is en wat die onderneming op verskeie maniere beïnvloed. Alhoewel die meeste van hierdie faktore nie deur die besigheid beheer kan word nie, is daar tog 'n mate van invloed wat die besigheid kan uitoefen om die markomgewing te beïnvloed. Sonder verbruikers kan geen besigheid oorleef nie en alhoewel besighede nie aan voornemende verbruikers kan voorskryf wat om te koop of wanneer en waar hulle hul aankope moet doen nie, kan die besigheid in 'n redelike mate die optrede van verbruikers beïnvloed, deur seker te maak hulle lewer goeie kliëntediens, het 'n redelike prysbeleid in plek en is terselfdertyd gefokus op die lewering van gehalteprodukte.
Robert Pastene
Robert Pastene (29 Januarie 1918 – 15 Oktober 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Kraft Theatre (1947), Studio One in Hollywood (1948), The Prudential Family Playhouse (1950), en Buck Rogers (1950).
Jy’s lieflik vanaand
Jy's Lieflik Vanaand is 'n Afrikaanse rolprent wat op 17 September 1962 vrygestel is. Die rolprent is in swart en wit verfilm, ongeag die feit dat die eerste Afrikaanse musiekrolprent in kleur, Nooi van my hart, drie jaar tevore verskyn het.
Genre
Die rolprent is 'n romantiese komedie en musiekblyspel. Dit het geen ouderdomsperk nie.
Storielyn
Anton Fourie, 'n teruggetrokke komponis, raak verlief op die stem wat sy liedjies sing. Hy wil dringend 'n foto van die sanger bekom, wat slegs bekend is as "die geheime stem". Ondertussen is mev. Venter, die sangeres, verlief op die persoon wat sulke mooi liedjies skryf en aan haar soveel vreugde verskaf. Sy reageer deur vir hom 'n foto van haar dogter te stuur en hy antwoord met 'n foto van sy seun. Wanneer hulle kinders mekaar per toeval ontmoet, beraam hulle planne om hulle bedeesde en skaam ouers te flous om mekaar te ontmoet.
Hemelstam
Die Hemelstamme (Chinees: 天干, tiāngān, of 十干, shígān; Japannees: jikkan, "10 Stamme") is onderdele van die Chinese kalender. Elk van die 10 Hemelstamme word aan ’n jaar toegeken. Saam met die 12 Aardtakke (Chinees: 地支, dìzhī) vorm hulle die 60-jaarsiklus van die Chinese kalender.
In Chinees word die Hemelstamme vandag soms in die plek van die alfabet gebruik om dinge te nommer, byvoorbeeld in die geneeskunde (hepatitis A: 甲型肝炎, jiǎxíng gānyán; hepatitis B: 乙型肝炎, yǐxíng gānyán, hepatitis C: 丙型肝炎, bǐngxíng gānyán; en selde ook vir bloedgroepe en vitamiene A, B, C, D, E en K). Dit word ook gebruik vir skoolgrade, sportligas (Reeks A: 意甲, yìjiǎ), vraestelle of om dialoog in kort tekste aan te dui (甲 praat, 乙 antwoord). Dit word ook in akupunktuur gebruik.
Н (Cyrillies)
Н (kleinletter: н) is ’n letter van die Cyrilliese alfabet en moenie met die letter H in die Latynse alfabet verwar word nie. Dit word uitgespreek as /n/. In die ou Cyrilliese alfabet was die letter se naam nasj (нашь) en het dit ’n syferwaarde van 50 gehad.
Mazanderani
Mazanderani (مازندرانی, Mazandarani) of Tabari (تبری, Tabari) is 'n Irannese taal wat deur sowat 2,4 miljoen mense, veral Mazanderani's, in die noorde van Iran (Mazandaran-provinsie) langs die Kaspiese See gepraat word.
Mazanderani is nou verwant aan Gilaki en die twee tale het 'n gemeensame woordeskat. Alhoewel Persies Mazandarani tot 'n groot mate beïnvloed het, bly Mazandarani 'n taal op sy eie met 'n Noordwes-Irannese oorsprong. Die tale Mazandarani en Gilaki (maar geen ander Irannese tale) deel bepaalde tipologiese eienskappe met Kaukasiese tale (veral Suid-Kaukasiese tale), wat die geskiedenis, etniese identiteit en 'n noue verwantskap tussen die etniese groepe van die Kaukasusstreek en beide die Mazandarani's en Gilaki's weerspieël.
Waterstofsulfied
Waterstofsulfied is 'n chemiese stof met formule. Dit is 'n brandbare en giftige gas met 'n vroteierreuk.
Die gas is oplosbaar in water (>1M) en 'n swak suur. Dit is 'n sterk reduserende stof.
Giftigheid
Die eienskappe van hierdie gas, waaronder sy giftigheid, is sedert dié tyd dikwels ondersoek. Daar moet 'n onderskeid gemaak word tussen die sitotoksisiteit - die vermoë om selle te dood - wat matig is (7,5 mM) en die genotoksisiteit - die vermoë om die gene aan te tas - wat reeds by konsentrasie van 250μM intree. Omdat sulfaatreduserende bakterie in die dunderm voorkom, word daar ook waterstofsulfied gevorm wat moontlik 'n rol in die ontstaan van dermkanker speel. In 2007 het Szabo aangetoon dat waterstofsulfied net soos stikstofoksied 'n sellulêre boodskapper is en dit word ook in lae konsentrasies in die liggaam vervaardig.
Newarivier
Die Newarivier (Russies: Нева́) is ’n rivier in Noordwes-Rusland wat van die Ladogameer deur die westelike deel van Leningrad-oblast en die stad Sint Petersburg na die Golf van Finland vloei. Hoewel dit nie baie lank is nie, is dit die derde grootste rivier in Europa in terme van sy gemiddelde uitmonding (naas die Wolga en die Donau).
Geografie
Die Newa is 74 km lank. Altesaam 28 km hiervan is binne die stadsgrense van Sint Petersburg en die res is in die Leningrad-oblast. Dit vloei suidwes van die Ladogameer, bereik sy mees suidelike punt naby sy samevloeiing met die Tosnarivier en draai dan noordwes en vloei uit in die Golf van Finland. Die rivier se gemiddelde breedte is 400-600 meter en die gemiddelde diepte 8-11 meter. Die Newastroomgebied sluit in die Ladoga en die Onegameer, die twee grootste mere in Europa.
Newadelta
Die eilande in die historiese deel van Sint Petersburg in die Newadelta word gevorm deur natuurlike sytakke sowel as mensgemaakte kanale. Die belangrikste sytakke is:
Die belangrikste eilande is:
Geskiedenis
In die Middeleeue was die breë Newa ’n belangrike verbinding tussen die Oossee en die Wolgarivierroetes na die Ooste. Dis by die samevloeiing van die Newa en die Izjorarivier waar die bekende maar swak gedokumenteerde Slag van die Newa (1240) tussen die Swede en die Russe plaasgevind het. Aleksander Jaroslawitsj, prins van Nowgorod, het die geveg gewen en daarna die titel "Nefski" (van die Newa) aangeneem.
In die 16de eeu was die Sweedse fort Nyen aan die Newa geleë. Pieter die Grote het dit verwoes en die Fort van Petrus en Paulus in 1703 daar gebou. Die fort, wat op die Zajatsji-eiland geleë is, word beskou as die eerste gebou in Sint Petersburg.
Bethany Anne Lind
Bethany Anne Lind is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Flight (2012) en in die televisiereekse TURN: Washington's Spies (2014), Stranger Things (2016), en Ozark (2017).
Bladveer
Daar word somtyds na die tipe veer as 'n semi-elliptiese veer of waveer verwys. Dit neem die vorm aan van 'n slanke boogvormige staaf met 'n reghoekige deursnee wat uit veerstaal vervaardig word. Die as word aan die middelpunt van die boog ondersteun, terwyl daar gate aan elke punt is, waar die veer met boute aan die onderstel geheg word. Vir swaarvoertuie kan die bladveer bestaan uit verskeie blaaie wat in lae opmekaar gestapel word.
Bladvere was tot en met die 1970's nog algemeen in gebruik in motorvoertuie, toe die verskuiwing na voorwielaandrywing en meer gesofistikeerde veringstelsel-ontwerpe deur motorvervaardigers. Bladvere word egter nog steeds gebruik in kommersiële swaarvoertuie soos bakkies en vragmotors en treinwaens.
'n Meer moderne tipe vorm is die paraboliese bladveer. Hierdie ontwerp word gekenmerk deur minder blaaie waarvan die dikte volgens 'n paraboliese kromme variëer vanaf die middel tot by die punte. Met hierdie ontwerp is wrywing tussen die blaaie ongewens en daarom is dit belangrik dat die enigste kontak tussen die blaaie by die punte, en in die middel waar die as ondersteun word, plaasvind. Skeiplate ward gebruik om kontak op enige ander punt tussen die vere te vermy. Buiten die massabesparing is die hoofvoordeel van paraboliese vere hul groter soepelheid, wat 'n verbeterde ritervaring byna soortgelyk aan dié van spiraalvere meebring. Die dravermoë van die ontwerp is egter laer as dié van die konvensionele bladveer.
Feder (Technik)
Louis Bennison
Louis Bennison (17 Oktober 1884 – 9 Junie 1929) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Oh, Johnny! (1918), High Pockets (1919), Speedy Meade (1919), en A Misfit Earl (1919).
Lidwoord
Die lidwoord is 'n woordsoort en dit word saam met 'n selfstandige naamwoord gebruik. 'n Lidwoord staan voor 'n selfstandige naamwoord om daaraan bepaaldheid of onbepaaldheid te verleen. Die bekendste twee lidwoorde in Afrikaans is die bepaalde lidwoord die en die onbepaalde lidwoord  'n.
Soorte lidwoorde
die word 'n bepaalde lidwoord genoem omdat dit na 'n bepaalde kind in 'n bepaalde tuin verwys.
n word 'n onbepaalde lidwoord' genoem, want daar word nie verwys na 'n spesifieke man, klip of land nie.
As die eerste woord van 'n sin met die onbepaalde lidwoord 'n begin, word 'n met 'n kleinletter geskryf en kry die daaropvolgende woord 'n hoofletter, tensy die daaropvolgende element 'n syfer, getal, kleinletter of simbool is.
Dwergplaneet
'n Dwergplaneet is 'n klein voorwerp met die massa van 'n planeet wat regstreeks om die Son wentel; dit is kleiner as enige van die agt klassieke planete, maar steeds 'n wêreld uit eie reg. Die prototipiese dwergplaneet is Pluto. Voorwerpe wat groot genoeg is om ander voorwerpe in die omgewing van hul wentelbaan uit die weg te ruim, word as "planete" gedefinieer, terwyl dié wat te klein is om ’n hidrostatiese ewewigsvorm aan te neem as "klein Sonnestelselliggame" gedefinieer word. Dwergplanete lê tussenin. Planetêre geoloë stel in hulle belang omdat hulle geologies aktiewe liggame kan wees, 'n kwessie wat aan die lig gebring is in 2015 met die Dawn-sending na  en die New Horizons-sending na Pluto.
Sterrekundiges stem oor die algemeen saam dat daar minstens nege kandidate vir dwergplanete is: Pluto,, , , , , , Ceres en. Van hulle en die tiende grootste kandidaat,, is almal buiten Sedna óf deur ruimtetuie besoek (Pluto en Ceres) óf hulle het minstens een maan (Pluto, Eris, Haumea, Makemake, Gonggong, Quaoar, Orcus en Salacia), wat toelaat dat hulle massa en geraamde digtheid bereken kan word. Massa en digtheid kan weer in geologiese modelle gepas word in 'n poging om die aard van die wêrelde te bepaal. Sommige sterrekundiges sluit kleiner liggame ook in, maar daar is geen konsensus dat hulle waarskynlik dwergplanete is nie.
Die term "dwergplaneet" is uitgedink deur die planetêre wetenskaplike Alan Stern as deel van 'n drieledige klassifikasie van voorwerpe in die Sonnestelsel met 'n planetêre massa: klassieke planete, dwergplanete en satellietplanete. Die term is dus geskep met die idee dat 'n dwergplaneet 'n soort planeet is. Die Internasionale Sterrekundige Vereniging (IAU) het dit in 2006 egter as 'n subkategorie aanvaar, deel van die IAU se drieledige herklassifikasie van liggame wat om die Son wentel: planete, dwergplanete en klein Sonnestelselliggame.
Stern en ander planetêre geoloë beskou dwergplanete en groot mane dus as planete, maar sedert 2006 sluit die IAU en dalk die meeste ander sterrekundiges hulle uit van die lys planete.
Geskiedenis van die begrip
thumb|220px|[[Pluto en sy maan Charon.]] thumb|220px|[[4 Vesta, 'n asteroïde wat eens 'n dwergplaneet was. Sien Voormalige dwergplanete.]]
Van 1801 af het sterrekundiges Ceres en ander liggame tussen Mars en Jupiter ontdek wat jare lank as planete beskou is. Van omstreeks 1851 was daar al 23 planete, en sterrekundiges het onder hulle die woord asteroïde vir die kleiner liggame begin gebruik om hulle as "kleinplanete" te onderskei van "groot planete".
Met die ontdekking van Pluto in 1930 het die meeste sterrekundiges geglo die Sonnestelsel het nege groot planete en duisende aansienlik kleiner liggame (asteroïdes en komete). Byna 50 jaar lank is geglo Pluto is groter as Mercurius, maar met die ontdekking van Pluto se maan Charon in 1978 het dit moontlik geword om Pluto se massa akkuraat te meet en te bepaal dit is heelwat kleiner as wat aanvanklik geglo is.
In die 1990's het sterrekundiges nog voorwerpe in Pluto se omgewing begin ontdek (in wat nou as die Kuipergordel bekend is) en ander selfs verder. Baie van hulle het Pluto se belangrikste wenteleienskappe gedeel, en daar is na Pluto begin kyk as die grootste lid van 'n nuwe klas voorwerpe, die plutino's. Dit het duidelik geword die grootste van dié liggaame sou ook as planete geklassifiseer moes word of andersins sou Pluto herklassifiseer moes word, nes Ceres herklassifiseer is ná die ontdekking van nog asteroïdes.
Dit het daartoe gelei dat baie sterrekundiges nie meer na Pluto as 'n planeet verwys het nie. Verskeie terme soos "subplaneet" en "planetoïed" is gebruik om te verwys na wat nou as dwergplanete bekend is. Sterrekundiges was ook vol vertroue dat nog voorwerpe so groot soos Pluto ontdek sou word, en die getal planete sou dan aanhou groei as Pluto een bly.
Eris (toe bekend as ) is in Januarie 2005 ontdek. Daar is geglo dit is effens groter as Pluto en sommige verslae het informeel daarna verwys as "die 10de planeet". As gevolg hiervan het 'n intense debat tydens die IAU se algemene vergadering in Augustus 2006 ontstaan oor die definisie van 'n planeet. Die IAU se aanvanklike voorstel het Charon, Eris en Ceres op die lys planete ingesluit. Nadat baie sterrekundiges beswaar aangeteken het, is 'n alternatiewe lys opgestel deur die sterrekundiges Julio Ángel Fernández en Gonzalo Tancredi van Uruguay. Hulle het 'n tussenin-kategorie voorgestel vir voorwerpe wat groot genoeg is om rond te wees, maar nie hulle wentelbaan van planetesimale skoongevee het nie.
Definisie
Die volgende definisie van 'n dwergplaneet is aanvaar:
’n Dwergplaneet is dus ’n hemelliggaam met die massa van ’n planeet, maar wat nie aan al die vereistes vir ’n planeet voldoen nie en nie ’n maan is nie. Benewens Charon is ook Pluto, Ceres en Eris van die lys geskrap, want hulle het nie hulle wentelbane skoongevee nie. Hoewel die klassifikasie van planete om ander sterre aangeraak is, is die saak nie opgelos nie; daar is voorgestel dit word weer geopper wanneer dwergplaneetgrootte-voorwerpe om ander sterre opgespoor word.
Pas nadat die IAU die definisie vir 'n dwergplaneet opgestel het, het sommige wetenskaplike gesê hulle stem nie saam nie. Veldtogte is met onder meer bufferplakkers en T-hemde gevoer. Mike Brown, die ontdekker van Eris, stem saam met die vermindering van die getal planete tot agt. Nasa het in 2006 aangekondig hulle sal hulle neerlê by die nuwe riglyne van die IAU.
Alan Stern, die direkteur van Nasa se sending na Pluto, het die IAU se definisie van 'n planeet verwerp – beide wat betref die definisie van 'n dwergplaneet as iets anders as 'n planeet en die gebruik van wenteleienskappe (eerder as intrinsieke eienskappe) om hulle as dwergplanete te definieer. Hy het dus in 2011 en daarna na Pluto as 'n planeet bly verwys en het boonop al die ander moontlike dwergplanete soos Ceres en Eris, asook die grootste mane, as planete erken. 'n Paar jaar voor die IAU-definisie het hy wenteleienskappe gebruik om 'n onderskeid te tref tussen "überplanete" (die agt hoofplanete) en "unterplanete" (die dwergplanete). Hy het albei as planete beskou.
Naam
thumb|220px|Die Eulerdiagram wys die beskouing van die IAU se uitvoerende komitee van die soorte liggame in die Sonnestelsel (buiten die Son).
Name vir groter subplanetêre liggame sluit in "dwergplaneet", "planetoïed", "mesoplaneet", "kwasiplaneet" en in die streek anderkant Neptunus "plutoïed". "Dwergplaneet" is egter oorspronklik voorgestel as 'n term vir die kleinste planete en nie die grootste subplanete nie, en baie planetêre sterrekundiges gebruik dit nog so.
Alan Stern het die term "dwergplaneet" geskep na analogie van die term "dwergster", as 'n soort planeet in 'n drieledige klassifikasie. Die IAU het besluit dwergplanete moet nie as planete beskou word nie, maar het Stern se term vir hulle behou. Ander terme vir die IAU-definisie van die grootste subplanetêre liggame wat nie sulke teenstrydige verbindings of gebruike het nie, sluit in "kwasiplaneet" en die ouer term "planetoïed" ("met die vorm van 'n planeet"). Michael E. Brown het gesê "planetoïed" is 'n "perfekte woord" wat al jare lank vir sulke liggame gebruik word; die gebruik van die woord "dwergplaneet" vir 'n nieplaneet is "dom", maar dit is gemotiveer deur 'n poging van die IAU se volle sitting om Pluto weer as 'n planeet in te stel in 'n tweede resolusie.
Die eerste resolusie, 5A, het inderdaad die term "planetoïed" gebruik, maar die volle sitting het eenparig besluit om die naam na "dwergplaneet" te verander. In die tweede resolusie, 5B, word "dwergplaneet" gedefinieer as 'n subtipe planeet, nes Stern dit oorspronklik beplan het, om dit te onderskei van die agt ander planete wat "klassieke planete" genoem is. Hiervolgens kon die 12 planete van die afgekeurde voorstel opgedeel word in agt "klassieke planete" en vier "dwergplanete". Resolusie 5B is egter afgekeur in dieselfde sessie as waarin 5A goedgekeur is.
Kriteria
Die kategorie "dwergplaneet" het ontstaan uit 'n konflik tussen dinamiese en geofisiese idees van wat 'n planeet behoort te wees. In terme van die dinamika van die Sonnestelsel, is die grootste verskil tussen liggame wat met hulle swaartekrag hulle omgewing oorheers (Mercurius tot Neptunus) en dié wat dit nie doen nie (soos die asteroïdes en Kuipergordelvoorwerpe). 'n Hemelliggaam kan egter 'n dinamiese (planetêre) geologie hê omdat hy die nodige massa het dat sy mantel plasties word onder sy eie gewig, wat tot gevolg het dat die liggaam 'n ronde vorm verkry. Omdat dit 'n veel laer massa vereis as om sy omgewing naby sy wentelbaan met sy swaartekrag te oorheers, is daar voorwerpe wat swaar genoeg is om 'n wêreldlike voorkoms en planetêre geologie te hê, maar nie swaar genoeg om sy wentelbaan skoon te vee nie. Voorbeelde is Ceres in die asteroïdegordel en Pluto in die Kuipergordel.
Voorstanders van dinamika verkies gewoonlik swaartekragoorheersing as die drempel vir planete, omdat kleiner liggame uit hulle perspektief beter met hulle bure gegroepeer word, byvoorbeeld Ceres as 'n groot asteroïde en Pluto as 'n groot Kuipergordelvoorwerp.
Geowetenskaplikes verkies rondheid as die drempel, want uit hulle perspektief maak die interne geologie van 'n liggaam soos Ceres dit soortgelyk aan 'n klassieke planeet soos Mars, eerder as aan 'n klein asteroïde wat geen interne geologie het nie. Dit het die skepping van 'n kategorie van "dwergplanete" genoodsaak om hierdie tussenin-klas te beskryf.
Dwergplanete en moontlike dwergplanete
Daar is geen duidelike definisie van wat 'n dwergplaneet is nie. Individuele sterrekundiges vertolk dit op verskillende maniere. Dit is dus onbekend hoeveel dwergplanete daar in die Sonnestelsel is.
Die drie voorwerpe wat as dwergplanete oorweeg is tydens die debatte wat gelei het tot die IAU se besluit in 2006 om die kategorie dwergplanete te aanvaar – Ceres, Pluto en Eris – word algemeen as dwergplanete aanvaar, ook deur dié sterrekundiges wat dwergplanete steeds as planete klassifiseer. Net een van hulle – Pluto – is in genoeg besonderhede waargeneem om te bevestig dat dit in hidrostatiese ewewig is. Ceres is naby ewewig, maar 'n paar swaartekragafwykings kan steeds nie verduidelik word nie. Eris word algemeen as 'n dwergplaneet aanvaar omdat dit 'n groter massa as Pluto het.
Bill Nighy
William Francis "Bill" Nighy (uitgespreek /naɪ/; gebore op 12 Desember 1949) is 'n Engelse akteur. Voor sy eerste filmrol in 1981 het hy in teater en televisie gewerk. Sy eerste film waarin hy naam gemaak het was The Men's Room in 1991. Hierin het hy die rol van die vrouejagter, Professor Mark Carleton, vertolk. Laasgenoemde se buite-egtelike verhoudings het hom "lewenskrag" gegee.
Dwergplaneet
Dwergplanete en moontlike dwergplanete
In die volgorde waarin hulle ontdek is, is hulle:
Die IAU het net riglyne vasgestel waarvolgens die name van waarskynlike dwergplanete bepaal sou word: Enige trans-Neptunus-voorwerp sonder 'n naam en met 'n absolute magnitude van helderder as +1 (en dus 'n minimum deursnee van 838 km by die maksimum geometriese albedo van 1) sou name gegee word deur 'n gesamentlike komitee bestaande uit die Kleinplaneetsentrum en die planetêre werkkomitee van die IAU. Destyds, en nog steeds in 2021, was die enigste liggame wat die drempel bereik het en. Hulle word algemeen as dwergplanete aanvaar, hoewel daar nog geen bewyse is dat hulle in hidrostatiese ewewig is nie (veral oor Haumea is daar 'n meningsverskil):
thumb|220px|'n Voorstelling van 'n uitsig oor die oppervlak van Makemake met die Son bo.
Bill Nighy
Nighy is geken vir sy vertoning in Love Actually. Ander merkbare rolle wat hy in die film-bedryf vertolk het sluit in sy rol van Davy Jones in Pirates of the Caribbean: Dead Man's Chest en Pirates of the Caribbean: At World's End, asook Viktor in die Underworld-filmreeks.
Dwergplaneet
Dwergplanete en moontlike dwergplanete
Dié vyf liggame word algemeen genoem as die vyf dwergplanete in die Sonnestelsel, hoewel die beperkende faktor (albedo) nie deel van die definisie van 'n dwergplaneet is nie.
Usher (musikant)
Usher (gebore 14 Oktober 1978) is 'n Amerikaanse sanger, danser, akteur en komponis. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Faculty (1998), She's All That (1999), Killers (2010), en Fast & Furious 6 (2013).
Dwergplaneet
Dwergplanete en moontlike dwergplanete
Die sterrekundige gemeenskap verwys algemeen na ander groter TNV's ook as dwergplanete. Minstens vier liggame voldoen aan die voorlopige kriteria van Brown, Tancredi et al. en Grundy et al. vir die identifikasie van dwergplanete en word algemeen dwergplanete genoem deur sterrekundiges:
Usher (musikant)
Diskografie
Ateljeealbums
Dwergplaneet
Dwergplanete en moontlike dwergplanete
JPL/Nasa het Gonggong byvoorbeeld 'n dwergplaneet genoem ná waarnemings in 2016, en Simon Porter van die Suidwestelike Navorsingsinstituut het in 2018 gepraat van "die groot agt [TNV]-dwergplanete", met verwysing na Pluto, Eris, Haumea, Makemake, Gonggong, Quaoar, Sedna en Orcus.
Nog liggame is voorgestel, soos Salacia en deur Brown,  en Ixion deur Tancredi et al., en  deur Sheppard et al. Die meeste groter liggame het mane, wat beteken hulle massa en digtheid kan vasgestel word, wat bepaal of hulle dwergplanete kan wees of nie. Veral Salacia het 'n bekende massa en deursnee wat hom volgens die IAU 'n grensgeval maak.
Teen die tyd dat Makemake en Haumea name gekry het, is geglo TNV's met yskerns sal net 'n deursnee van sowat 400 km nodig hê om hidrostatiese ewewig te bereik. Dit is 3% van die grootte van die Aarde of die grootte van die mane Mimas, die kleinste maan wat rond is, en Proteus, die grootste een wat nie rond is nie. Navorsers het gedink daar is sowat 200 sulke liggame in die Kuipergordel en duisende verder weg van die Son af. Dit was een van die redes dat besluit is om die lys planete so kort as moontlik te hou en hoekom Pluto herklassifiseer is. Navorsing het egter sedertdien twyfel gewerp op die idee dat sulke klein liggame hidrostatiese ewewig sal kan bereik of behou onder die tipiese omstandighede in die Kuipergordel en verder weg.
Ander voorstelle
In 2019 het Grundy et al. egter op grond van hulle bestudering van Gǃkúnǁʼhòmdímà voorgestel dat donker liggame met 'n lae digtheid en 'n kleiner deursnee as sowat 900-1 000 km, soos Salacia en Varda, nooit heeltemal in ewewig was nie en hulle interne poreusheid sedert hulle vorming behou het (in welke geval hulle nie dwergplanete kan wees nie). Hulle aanvaar dat die helderder (albedo > ≈0.2) of digter (> ≈1.4 g/cc) Orcus en Quaoar moontlik heeltemal solied is.
Verkenning
thumb|220px|Die dwergplaneet Ceres, soos afgeneem deur Nasa se [[Dawn-ruimtetuig.]]
Op 6 Maart 2015 het die Dawn-ruimtetuig in 'n wentelbaan om Ceres gegaan. Dit was die eerste ruimtetuig wat 'n dwergplaneet besoek. Op 14 Julie 2015 het New Horizons verby Pluto en sy vyf mane gevlieg.
Ceres toon soutneerslae en kriovulkane as bewys van 'n aktiewe geologie, terwyl Pluto waterysberge het wat in stikstofysgletsers dryf, sowel as 'n aansienlike atmosfeer. Ceres het blykbaar pekel wat deur sy suboppervlak syfer, terwyl daar bewyse is dat Pluto 'n oseaan onder sy oppervlak het.
Dawn het voorheen om die asteroïde Vesta gewentel. Saturnus se maan Foibe is deur Cassini afgeneem en voorheen deur Voyager 2, wat ook by Neptunus se maan Triton was. Al drie liggame toon bewyse dat hulle eens dwergplanete was, en hulle verkenning help om die evolusie van dwergplanete te verduidelik.
New Horizons het verafbeelde van Triton, Quaoar, Haumea, Eris en Makemake geneem, sowel as van die kleiner kandidate Ixion, en.
Soortgelyke voorwerpe
'n Paar liggame lyk fisies soos dwergplanete. Dit sluit in voormalige dwergplanete, wat steeds in ewewig is of bewyse van 'n aktiewe geologie toon; mane met 'n planetêre massa wat voldoen aan die fisiese definisie van 'n dwergplaneet, maar nie aan die wentelbaanvereistes nie; en Charon in die Pluto-Charon-stelsel, wat moontlik 'n dubbeldwergplaneet is. Die kategorieë kan oorvleuel: Triton is byvoorbeeld beide 'n voormalige dwergplaneet en 'n maan met 'n planetêre massa.
Voormalige dwergplanete
thumb|220px|Triton, soos afgeneem deur Voyager 2. Triton is vermoedelik 'n aangekeerde dwergplaneet.
Vesta, die voorwerp in die asteroïdegordel met die grootste massa naas Ceres, was eens in hidrostatiese ewewig en is rofweg rond. Dit wyk net af van 'n ronde vorm weens enorme impakte wat twee groot kraters gevorm het nadat die oppervlak weer hard geword het. Sy afmetings stem nie tans ooreen met 'n liggaam wat in hidrostastiese ewewig is nie.
Neptunus se maan Triton het 'n groter massa as Eris én Pluto, is in hidrostatiese ewewig en is vermoedelik 'n aangekeerde dwergplaneet (waarskynlik lid van 'n dubbelstelsel), maar wentel nie meer regstreeks om die Son nie. Foibe is 'n sentour wat deur Saturnus aangekeer is en wat, nes Vesta, nie meer in hidrostatiese ewewig is nie, maar vermoedelik voorheen was.
Bewyse uit 2019 dui daarop dat Theia, die voormalige planeet wat met die Aarde gebots het in die reuse-impakhipotese, dalk uit die buitenste Sonnestelsel gekom het en nie in die binneste Sonnestelsel ontstaan het nie, en dat die Aarde se water op Theia ontstaan het. Dit impliseer Theia was dalk 'n voormalige dwergplaneet uit die Kuipergordel.
Mane met ’n planetêre massa
Altesaam 19 mane in die Sonnestelsel het ’n groot genoeg massa om deur hul swaartekrag in ’n ronde vorm gedruk te word, en sewe van hulle het ’n groter massa as Eris en Pluto. Hulle is nie fisiek te onderskei van die dwergplanete nie, maar voldoen nie aan die kriteria nie omdat hulle nie direk om die Son wentel nie. Die sewe grotes is die Aarde se maan, Jupiter se vier Mane van Galilei (Io, Europa, Ganimedes en Callisto), een maan van Saturnus (Titaan) en een van Neptunus (Triton). Die ander mane is ses van Saturnus (Mimas, Enkelados, Tethis, Dione, Rhea en Iapetus), vyf van Uranus (Miranda, Ariel, Umbriel, Titania en Oberon), en een van Pluto (Charon). Die term "planemo" word gebruik vir voorwerpe met ’n planetêre massa en dit sluit dié mane, die dwergplanete en die planete in.
Sonny Rollins
Walter Theodore "Sonny" Rollins (gebore op 7 September 1930) is 'n Amerikaanse tenoor-saxofoonspeler wat jazzmusiek speel en wye erkenning geniet as een van die mees invloedryke jazzmusikante. Hy het reeds meer as sestig albums opgeneem as "bandleader". 'n Groot aantal van sy komposisies, insluitende "St. Thomas", "Oleo", "Doxy", "Pent-Up House" en "Airegin", het standaardwerke in die jazzrepertorium geword. Rollins is al "die grootste lewende improviseerder" en die "Saxofoon Kolos" genoem.
Vroeë lewe
Rollins is gebore in New York Stad. Sy ouers is afkomstig van die Amerikaanse Maagde-eilande. Hy is die jongste van drie kinders en het grootgeword in Harlem en Sugar Hill. Hy ontvang sy eerste alt-saxofoon op die ouderdom van sewe of agt. He woon die Edward W. Stitt Junior High School by, en matrikuleer aan die Benjamin Franklin High School in Oos-Harlem. Rollins bespeel aanvanklik die klavier, maar slaan later oor na die alt-saxofoon. In 1946 slaan hy uiteindelik oor na die tenoor-saxofoon. Gedurende sy hoërskooljare speel hy in 'n groep saam met toekomstige jazz legendes soos Jackie McLean, Kenny Drew en Art Taylor.