cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
See van Japan
Naam van die See
Die naam van die waterliggaam is omstrede. Alhoewel See van Japan die naam is wat algemeen deur meeste lande gebruik word, stel Noord-Korea die naam "Oossee van Korea" voor. Suid-Korea stel weer die naam "Oossee" voor, of die "See van Korea/Koreaanse See" onderskeidelik of as name wat gelyktydig met "See van Japan" gebruik word. Die Koreane beweer dat die naam See van Japan deur Japan ingevoer is tydens Japannese kolonialisasie van Korea en dat die volgens hulle gebruiklike benaming van Oossee in die tydperk deur Japan uitgeroei is. Hulle wys daarop dat die naam "Sea of Japan" amptelik gemaak is deur die Internasionale Hidrografiese Organisasie in 1929 toe Korea 'n kolonie van Japan was en nie beswaar kon aanteken nie, aangesien Korea nie destyds op die vergadering verteenwoordig was nie. Die Japannese reaksie wys daarop dat, gegrond op 'n studie van 200 kaarte van die 16de tot die 20ste eeu, die naam "See van Japan" vir die eerste keer gebruik is in die kaart "Kunyu Wanguo Quantu" wat opgestel is deur die Italiaanse sendeling Matteo Ricci in die begin van die 17de eeu. Volgens die studie is verskeie name vir die see gebruik tydens die 17de en 18de eeu, hoofsaaklik aangesien die geografie van die gebied nog slegs vaag bekend was. Nadat Die Franse ontdekkingsreisiger Jean La Pérouse, die Engelse ontdekkingsreisiger William R. Broughton, en die Russiese ontdekkingsreisiger Adam J. von Krusenstern die omgewing behoorlik opgemeet en gekarteer het, het Europese kaarte die naam "See van Japan" of "Japannese See" konsekwent begin gebruik en is dit internasionaeel aanvaar. Die Japanners wys verder daarop dat Japan op daardie stadium onder Tokugawa Shogunate se regering 'n beleid van isolasionisme gevolg het en dus kwalik enige dekrete rol kon speel in die bevordering van die naam.
As gevolg van die Koreaanse veldtogte het sommige Engelse publikasies na die see as Sea of Japan (East Sea) begin verwys. Op 27 Augustus 2007 het die Negende Kongres oor die Standaardisering van Geografiese name gestem om die naam "See van Japan" (Engels: Sea of Japan) te behou. F. J. Ormeling, voorsitter van die sessie het gestel dat, "Ek moedig die drie betrokke lande aan om 'n oplossing te vind wat vir almal aanvaarbaar is, met in agneming van enige relevante oplossings, of andersins om ooreen te kom om van mekaar te verskil en die uitkoms van die besprekinge by die volgende kongres te rapporteer."
Celtodoryx ciocalyptoides
Celtodoryx ciocalyptoides is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Celtodoryx en tot die familie Coelosphaeridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1935 deur Burton.
Don-rivier (dubbelsinnigheid)
Daar is verskeie riviere met die naam Don:
Rhenoy
Rhenoy is ’n nedersetting in die munisipaliteit West Betuwe in die provinsie Gelderland in Nederland.
Lorenzo Tucker
Lorenzo Tucker (27 Junie 1907 – 19 September 1986) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Wages of Sin (1929), Veiled Aristocrats (1932), Temptation (1935), en Reet, Petite, and Gone (1947).
Corinne Bohrer
Corinne Bohrer (gebore 18 Oktober 1958) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Police Academy 4: Citizens on Patrol (1987) en Big Eden (2000), en in die televisiereekse T.J. Hooker (1982) en The Flash (1990).
Richard Branson
Richard Charles Nicholas Branson (gebore te Blackheath, Londen, op 18 Julie 1950) is 'n Engelse sakeman. Hy is veral bekend vir sy Virgin-handelsnaam wat deur meer as 350 maatskappye gebruik word. Met sy lang hare en informele kleredrag lyk hy nie na ’n tipiese sakeman nie.
In 2006 is sy welvaart op meer as £4 miljard beraam deur The Times se lys van rykste persone.
Onderwys
Branson het opleiding ontvang by die Scaitcliffe-skool (tans bekend as Bishopsgate) tot op dertienjarige ouderdom. Hy het toe by Stowe skoolgegaan tot op vyftienjarige ouderdom. Branson het aan disleksie gely wat meegebring het dat hy akademies swak presteer het. Hy was kaptein van sy skool se rugby- en krieketspanne gewees. Hy het op 'n jeugdige ouderdom reeds ondernemingsgees getoon deur twee ondernemings te probeer: een om kersbome te kweek en 'n ander om parkiete (budgies) te teel.
Johan van Ryssen
Buiten die bediening, het ds. Van Ryssen ook in kultuursake belanggestel en dikwels leiding geneem. In Suidwes-Afrika, waar hy leraar van Outjo was, het hy hom veral die lot van die Dorslandtrekkers aangetrek en tree hy op as voorsitter van die reëlingskomitee van twee Dorslandtrek-herdenkingsfeeste, onderskeidelik in 1950 en 1953. Baie artikels en briewe het uit sy pen verskyn. Hy was ook medeskrywer van Die leë wieg en skrywer van Die Messias uit die aarde. Hy het 'n tyd lank in die kuratorium van die Teologiese Skool Potchefstroom gedien en ook in die kieskollege.
Richard Branson
Onderwys
Op sestien het Branson die skool verlaat en na Londen verhuis waar hy sy eerste suksesvolle onderneming, die tydskrif Student begin het. Op sewentienjarige ouderdom het hy sy eerste liefdadigheidsorganisasie begin, die "Student Advisory Centre" wat studente bygestaan het met raad oor sensitiewe aangeleenthede soos geslagsiektes en aborsies.
Johan van Ryssen
Herkoms en opleiding
duimnael|regs|200px|Ds. Van Ryssen as jong predikant in die [[Gereformeerde kerk Kaapstad, sy eerste gemeente.]]
Richard Branson
Plate-onderneming
Branson het sy eerste plate-onderneming begin nadat hy die Engelse Kanaal oorgesteek het om kratte plate aan te koop by 'n afslagwinkel. Hy het die plate uit die kattebak van sy motor verkwansel aan winkels in Londen. Hy het hierdie plate ook op posbestelling begin verkoop in 1969. Die plate wat hy onder die handelsnaam "Virgin" verkoop het was baie goedkoper as dié wat deur gevestigde handelaars in Londen verkoop is. Op hierdie tydstip is baie produkte verkoop onder beperkende herverkoop-ooreenkomste wat groothandelaars met kleinhandelaars aangegaan het in 'n poging om 'n minimumvloerprys vir produkte daar te stel. Branson het sodoende 'n reeks veranderinge aan die gang gesit wat gelei het tot grootskaalse afslag op die pryse van plate. Richard en van sy kollegas het op die naam Virgin besluit nadat een van hulle opgemerk het dat hulle maar almal nog maagde in die besigheidswêreld was.
Johan van Ryssen
Herkoms en opleiding
Johan Wilhelm Jansen van Ryssen is op Reddersburg in die Vrystaat gebore. Sy vader was 'n CNO-onderwyser wat in 1898 na Suid-Afrika gekom het, blykbaar uit Nederland. J.B. Jansen van Ryssen het op Reddersburg hoofonderwyser geword van die Vrye Christelike Nasionale Skool wat die kerkraad van die Gereformeerde kerk Reddersburg in Januarie 1906 gestig het danksy die bemoeiing van ds. J.A. du Plessis. 'n Vereniging, genoem die Vereniging vir Vrye Christelike Nasionale Onderwys, is in die lewe geroep om die skoolsaak namens die gemeente te behartig. Die heer Van Ryssen se assistente was mej. A. Postma (gebore 9 November 1876 as vyfde kind uit ds. Dirk Postma se vyfde huwelik, en later getroud met prof. J.A. du Plessis. Hulle was die ouers van prof. Wicus du Plessis). Die bestaan van die skool was egter van korte duur, want in Julie 1908 is op die kerkraad gerapporteer dat die CNO-skool met die goewermentskool geamalgameer is. In 1918 verhuis die Van Ryssen-gesin na Potchefstroom waar Johan van Ryssen leerling van die Laer Gimnasium en die Potchefstroom Gimnasium was en in 1927 gematrikuleer het. Daarna studeer hy aan die PUK vir CHO, en voltooi sy studies (B.A., B.D.) in 1934. Die jare 1933 en ’34 was krisisjare weens die Groot Depressie. Daar was geen hoop op 'n spoedige beroep nie. Hy help eers tydelik uit in Pretoria-Oos, en met die hulp van vriende gaan studeer hy dan later daardie jaar aan die Vrye Universiteit in Amsterdam, Nederland. In 1937 voltooi hy die Theol. Drs. en kom terug na Suid-Afrika. Volgens oorlewering het hy sy proefskrif geskryf het, maar dit nie ingehandig het nie omdat hy nie "dr." genoem wou word nie. Moontlik is sy boek Die Messias uit die aarde die proefskrif wat hy in toeganklike taal vir gewone lidmate oorgeskryf het.
Richard Branson
Plate-onderneming
Branson het uiteindelik 'n platewinkel in Oxfordstraat in Londen begin en kort daarna die Virgin Records-handelsmerk saam met Nik Powell geloods. Branson het genoeg geld uit sy platewinkel verdien om 'n herehuis op die platteland te koop wat hy in 'n ateljee omskep het. Hy het die ateljee aan opkomende kunstenaars verhuur, insluitende die musikant Mike Oldfield.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
duimnael|regs|300px|Die Nasionale Sinode van die GKSA van 1939 voor die [[Vrouemonument in Bloemfontein. Eerste ry: H.S. van Jaarsveld, F.N. Lion Cachet, W.J. Postma, B. de Klerk, H.J. Venter, J. van Rooy, P.W. van der Walt, P.G.W. Snyman. Tweede ry: N.H. van der Walt, J.G.H. van der Walt, D. Postma, dr. J.D. Du Toit, J.A. van Rooy, dr. C.J.H de Wet, dr. S.O. Los, dr. J.P. Jooste, J.V. Coetzee, I.D Kruger, J.C. van der Walt. Derde ry: J.P. van der Berg, G.H.J. Kruger, A.L Aucamp, M. Postma, J.M. de Wet, I.J. Lessing. Vierde ry: Jacs van Rooy, J.L. de Bruin, J.A. Schutte, A. Postma, E.L.J. Venter, D.G. Venter, J.L. Vorster, T.T. Spoelstra, Derk Rumpff, H. du Plessis. Vyfde ry: dr. B.J. de Klerk, P.J. de Klerk, J.J. Venter, J.H. Boneschans, L.S. van der Walt, S. du Toit, J.F. du Plooy, A.S.E. Yssel. Sesde ry: H.F.V. Kruger, P.J.S. de Klerk, D.N. Kotze, W.J. Snyman, W.F. Venter, S.P. van der Walt, J.W.J. van Ryssen, N.J. Snyman, B.R. Krüger, D.J. van der Walt.]]
Richard Branson
Plate-onderneming
In 1971 is Branson gearresteer en daarvan aangekla dat hy plate in Virgin se winkels verkoop het wat vir uitvoer gemerk was, en waarop daar dus nie die nodige belasting op betaal was nie. Hy het 'n skikking buite die hof met die Britse Doeanediens aangegaan waarvolgens hy die onbetaalde belastings tesame met 'n boete sou terugbetaal. Branson se moeder moes weer 'n verband op hul huis uitneem om te help betaal aan die skikkingsbedrag.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
duimnael|links|300px|Ds. en mev. Van Ryssen woon die ontvangs van ds. D.L. de Beer in die [[Gereformeerde kerk Potgietersrus-Wes in 1974 by. Van links: Mev. Venter, ds P.J. Venter, mev. Van Ryssen, ds. Van Ryssen, mev. (ds.) G.B.S Pasch, mev. De Vos, ds. W. de Vos, mev. De Beer en ds. D.L. de Beer.]]
Richard Branson
Plate-onderneming
Virgin Records se eerste vrystelling was Mike Oldfield se Tubular Bells, wat 'n topverkoper was en die eerste plek op die Britse langspeelplaat-ranglys behaal het. Die maatskappy het ook ooreenkomste met ander omstrede groepe soos die Sex Pistols aangegaan met wie ander maatskappye huiwerig was om sake mee te doen. Virgin het lof ontvang vir hulle bekendstelling van obskure avant-garde musiek soos die krautrockgroepe Faust en Can. Virgin Records het ook Culture Club aan die musiekwêreld bekendgestel.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
Hy is op Saterdagaand 2 Oktober 1943 in die Gereformeerde kerk Kaapstad bevestig wat toe reeds sedert sy stigting in 1923 vakant was omdat die lidmate selfs in 1943 net 160 getel het. Ds. J.G.H. van der Walt, leraar van die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap, van 1904 tot 1937, het die bevestiging waargeneem. Ds. Van Ryssen sou later onthou: "Daar was groot dankbaarheid in my hart; verwagtings en ideale; en tog ook 'n besef van swakheid en afhanklikheid."
Richard Branson
Plate-onderneming
In die vroeë 1980's het Virgin die gay-nagklub Heaven aangekoop. Branson het in 1992 sy Virgin-musiekhandelsmerk aan EMI verkoop ten einde sy lugredery aan die gang te kan hou. Later jare sou hy weer die musiekwêreld betree met die stigting van V2 Records.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
Kaapstad, met sy 160 lidmate, was destyds in kombinasie met Clanwilliam, wat in 1914 gestig is as 'n Kruiskerk en dus die oudste gemeente in die Wes-Kaap. Die lidmate het verspreid gewoon oor die hele Westelike Provinsie met lidmate op Worcester, Prince Alfred Hamlet, die Paarl, Stellenbosch, Malmesbury, Moorreesburg, Piketberg, Tulbagh en Riebeek-Wes, benewens in die stad en sy voorstede. Later was daar lidmate tot selfs op Calvinia en Beaufort-Wes. Van dié dorpe (buiten Bellville in 1957) en Bellville-Oos in 1972) het die volgende in latere jare hul eie Gereformeerde gemeente gekry: Worcester (1954), Paarl (1963), Stellenbosch (1967), Vredenburg/Saldanha (1976), die Strand (1978), Hermanus (2000), Kleinmond (2006) en Agulhas (2006). Hy moes selfs een maal per jaar George toe gaan om 'n diens vir die Gereformeerde lidmate daar te lei.
Richard Branson
Persoonlike lewe
Branson is tans met sy tweede vrou, Joan Templeman, getroud by wie hy twee kinders het, Holly en Sam Branson. Hy is die eienaar van Necker-eiland, 'n 74-akker eiland in die Britse Maagde-eilande. Branson het sy outobiografie, getiteld Losing My Virginity, in 1998 gepubliseer.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
Die Kaapstadse pastorie was vas aan die kerksaal. Hierheen het ds. Van Ryssen sy vrou aan die begin van 1939 gebring. In 1944 het die pastoriepaar na 'n groter huis in Bellevuestraat verhuis. Aan die begin kon die gemeente geen voertuig bekostig nie, die predikant nog minder. Vir huisbesoek in die uitgestrekte gemeente moes ds. Van Ryssen van treine en busse gebruik maak. So moes hy myle stap en laat nagte werk om al die werk te doen. Heel gou is besluit om dienste ook op ander plekke te hou: eers Worcester en later ook Stellenbosch en die Paarl. In April 1939 is 'n begin gemaak met radio-uitsaaidienste, wat baie gehelp het om die verspreidwonende lidmate van die Gereformeerde Kerk te bereik en die Kerk wyer bekend te stel.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Branson het Virgin Atlantic Airways in 1984 gestig, Virgin Mobile in 1999 geloods en Virgin Blue in Australië in 2000 en het later in dieselfde jaar 'n mislukte bod gemaak om die Britse Nasionale lotery te bestuur.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
Die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in 1939 was vir die gemeente 'n donker tyd omdat 'n aansienlike persentasie van die lidmate uit Nederland afkomstig was. Die inval van hul vaderland, die lang jare waarin hulle niks van hul geliefdes gehoor het nie, het dit vir hulle 'n bange tyd gemaak. Talle gemeentelede het aktiewe diens verrig en so het drie lidmate verdrink toe die skip wat die Sewende Hollandse Kontingent vervoer het, in die Baai van Biskaje getorpedeer is. Ná die verowering van Java het heelwat vlugtelinge van daar 'n tydelike tuiste in die gemeente Kaapstad gevind.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
In 1997, het Branson 'n stap geneem wat deur baie as waaghalsig beskou is deur die spoorwegbedryf te betree. Virgin Trains het twee konsessies van die voormalige Intercity oorgeneem. Infrastruktuurprobleme het byna daartoe gelei dat Virgin se reputasie blywende skade berokken is.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
Die oorlog het die gemeentelike lewe ook bemoeilik omdat brandstof besnoei is. Petrolkoepons is karig uitgedeel. Kerkbesoek aan die verafgeleë lidmate is bemoeilik. Verdonkering is ingestel. Ds. Van Ryssen vertel: "Dit was 'n gesukkel om by 'n klein skrefie lig wat vir 'n motorkar toegelaat was, jou pad te vind. Om in die Egiptiese duisternis by 'n glad ander plek uit te kom, was glad nie iets ongewoons nie."
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Virgin het die kortafstand Europese lugredery Euro Belgian Airlines in 1996 aangekoop en dit herdoop na Virgin Express. In 2006 het die lugredery met SN Brussels Airlines saamgesmelt om Brussels Airlines te vorm. Die maatskappy het ook 'n nasionale lugredery gebaseer in Nigerië begin met die naam Virgin Nigeria. 'n Ander lugredery, Virgin America, sou in 2007 nog vanaf San Francisco Internasionale Lughawe sake doen. Branson het ook die Virgin Cola handelsnaam ontwikkel en selfs Virgin Vodka wat 'n minder suksesvolle onderneming was. As gevolg van hierdie swakker presterende ondernemings moes Branson heelwat kritiek deur die pers verduur.
Johan van Ryssen
Kaapstad, sy eerste gemeente
Die gemeente het geleidelik gegroei sodat daar met ds. Van Ryssen se vertrek na die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap, in 1945 reeds twee maal meer lidmate was as met sy koms. (Die getal het teen 2014 teruggesak tot net 114 nadat dit in 1998 nog 298 was.)
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Na 'n veldtog van slinkse streke wat British Airways teen Virgin geloods het, het Branson besluit om hulle in 1992 hof toe te sleep en van laster aan te kla. John King, die destydse voorsitter van British Airways, het 'n teenklag gelê en die saak is in 1993 na die hof. British Airways het buite die hof geskik toe dit blyk dat hulle die saak kon verloor en Branson 'n vergoeding van £500,000 betaal en 'n verdere £110,000 aan sy lugredery en moes ook regskoste van £3 miljoen betaal. Branson het die vergoeding verdeel en aan sy personeel as 'n bonus uitbetaal.
Ligurië
---Sidenote START--- Ligurië (Italiaans: Liguria) is 'n kusstreek in Noordwes-Italië en die derde kleinste van Italië se administratiewe streke. Sy hoofstad is Genua. Ligurië grens aan Frankryk in die weste, Piëmont in die noorde en Emilia-Romagna en Toskana in die ooste. Die Liguriese See, wat deel uitmaak van die Tirreense See (of noordelike Middellandse See) vorm sy natuurlike suidelike grens.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Op 25 September 2004 het Branson aangekondig dat 'n ooreenkoms bereik is waarvolgens 'n nuwe ruimtetoerismemaatskappy, Virgin Galactic die Spaceship One tegnologie onder lisensie sou gebruik om toeriste na die ruimte te neem. Virgin Galactic (ten volle in besit van die Virgin Groep) beplan om vlugte aan die publiek teen laat 2009 met kaartjies geprys teen rondom VSA $200 000.
Ligurië
Ligurië het 'n oppervlakte van 5 420,24 vierkante kilometer met 'n bevolking van sowat 1,56 miljoen.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Branson se volgende onderneming met die Virgin groep is Virgin Fuels, wat 'n poging gaan wees om te reageer op aardverwarming en die skerp stygings in brandstofkostes wil uitbuit om rewolusionêre, goedkoper brandstowwe vir motors en in die afsienbare toekoms ook vliegtuie te verskaf. Branson het erken dat hy voorheen skepties was oor aardverwarming, maar na 'n ontbytvergadering saam met Al Gore tot ander insigte gebring is.
Ligurië
Geografie
Die huidige gewes Ligurië bestaan in administratiewe opsig uit vier provinsies: Genua, La Spezia, Imperia en Savona.
Die kuslyn van meer as 300 kilometer, bekend as die Italiaanse Riviera, word verdeel in die Riviera di Ponente (die westelike deel wat van Genua tot by die Franse grens strek en ook die "Kus van die opgaande son" genoem word) en die Riviera di Levante (die oostelike deel van Genua tot by La Spezia of die "Kus van die ondergaande son").
Die Riviera di Ponente word onderverdeel in die Blommeriviera (Riviera dei Fiori, tussen Ventimiglia en Cervo) en die Palmeriviera (Riviera delle Palme, tussen Cervo en Savona).
Twee bergreekse in die noorde beskerm die gebied teen koue winde: Die Alpe Marittime (Seealpe), wat van Frankryk tot by die grens van Piëmont in Noord-Italië strek), en die Appennino Ligure (die "Liguriese Appenyn", wat soms ook die "Noordelike Appenyn" genoem word en van die noordwestelike omgewing van Genua tot by die noordoostelike omgewing van die Cinque Terre strek).
Klimaat
In vergelyking met die halfkontinale klimaat van die Povlakte, wat slegs enkele kilometer ten noorde van Ligurië lê, word die Liguriese kusgebied deur 'n milde seeklimaat gekenmerk. Genua het in Januarie 'n gemiddelde temperatuur van 8-10 °C. Slegs in die bergagtige binnelande daal temperature in die winter soms benede die vriespunt. Die somers is warm met gemiddelde temperature van 24-25 °C. Die bergagtige omgewing het 'n orografiese effek op die reënval in die kusgebied, sodat Genua meer as 2 000 mm reën per jaar kry - baie meer as die gemiddelde 500 tot 800 mm in ander Mediterreense streke.
Geskiedenis
Die streek het reeds in die Romeinse Ryk bekend gestaan as Liguria. Die naam is afgelei van die historiese volk van die Liguriërs, wat oorspronklik die Mediterreense kusgebiede tussen die Rhônerivier in die huidige Frankryk en die Arno in Italië bewoon het. Met die aankoms van Keltiese setlaars het 'n gemengde Liguries-Galliese beskawing begin ontwikkel.
In die 2de eeu v.C. het die gebied onder Romeinse heerskappy gekom en in die tydperk van Augustus onder meer die noordelike hellings van die Appenyne en die gebied van die Seealpe tussen Trebia en die Porivier ingesluit.
Slegs 'n klein aantal nedersettings is in die bergagtige en beboste gebied gestig. Naas Dertona, die enigste kolonie in die antieke Ligurië, was Alba Pompeia, Augusta Bagiennorum (naby Bene Vagienna), Pollentia (wat vandag deel uitmaak van Bra), Hasta, Aquae Statiellae en Genua die belangrikste stede in die Romeinse tydperk, terwyl die meerderheid van die Liguriërs in plattelandse dorpe gekonsentreer was.
Die aanvanklike administratiewe verdeling, wat deur Augustus ingevoer is, is eers deur keiser Diocletianus gewysig. Onder sy heerskappy is die twee Alpeprovinsies ontbind en die waterskeiding as die grenslyn tussen Italië en Gallië vasgelê. Die naam Ligurië het in die laat antieke tydperk na 'n gebied verwys wat tot by Milaan gestrek het. In die 6de eeu is Ligurië weer van Milaan geskei om onder die Langobardiese heerskappy die vyfde Italiaanse provinsie, Alpes Cottiae, te vorm.
Tydens die Middeleeue is die gebied in 'n aantal stadstate opgedeel, waarvan die Republiek van Genua die bekendste was. Teen die laat 14de eeu het Genua die grootse deel van Ligurië oorheers, en die gebied het slegs vir kort tydperke onder Milaanse en Franse heerskappy gekom.
As gevolg van die Franse Rewolusie en Frankryk se uitbreiding na Italië het Napoléon Bonaparte in 1797 die Liguriese Republiek as 'n Franse satellietstaat gevestig. In 1805 is Ligurië by Frankryk ingelyf. Ná die einde van die Napoleontiese Oorloë is die gebied in 1815 deur die Koninkryk van Sardinië geannekseer, wat in 1861 hernoem is na Koninkryk van Italië.
Vandag staan Ligurië as 'n belangrike toeristebestemming bekend, veral danksy die Italiaanse Riviera. Sy landbou lewer olyfolie en wyn van hoë gehalte.
Johan van Ryssen
Op Middelburg, Kaap
duimnael|links|270px|Die [[Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap. Ds. Van Ryssen was van 1945 tot vroeg in 1949 die plaaslike predikant.]]
regs|270px|duimnael|Die [[Gereformeerde kerk Parys (1955), een van die argitek Johan de Ridder se bekendste kerkontwerpe wat baie aandag in die media geniet het, is opgerig tydens ds. Van Ryssen se dienstyd van 1953 tot 1960.]]
Ds. Van Ryssen is in 1945 in die gemeente Middelburg, Kaap, bevestig en sou daar bly tot 1949. Gedurende die maande tussen Mei 1945 en November 1947 is gewerk aan 'n grondige opknapping van die kerkgebou. Toe is nuwe banke en 'n nuwe preekstoel ingesit. Die samesteller van Middelburg, Kaap, se eeufeesgdenkboek van 1952 beskryf ds. Van Ryssen as 'n "geliefde in die gemeente" in die tyd toe die samewerking tussen die Afrikaanse kerke "baie hartlik en broederlik" was. Hy het sy afskeidspreek middel Januarie 1949 gelewer na aanleiding van Jes. 40:27-28: "Waarom sê jy dan, o Jakob, en spreek jy, o Israel: My weg is vir die HERE verborge, en my reg gaan by my God verby? Weet jy dit nie? Of het jy dit nie gehoor nie? ’n Ewige God is die HERE, Skepper van die eindes van die aarde; Hy word nie moeg of mat nie; daar is geen deurgronding van sy verstand nie."
In Suidwes-Afrika
duimnael|links|270px|Ds. Van Ryssen het die gedenksteen van die [[Gereformeerde kerk Otjiwarongo op 28 Junie 1958 onthul. Hy was toe reeds terug Republiek toe as predikant van die Gereformeerde kerk Parys.]]
duimnael|regs|240px|Die boukommissie van die [[Gereformeerde kerk Parys, afgeneem op 30 Julie 1955: (van links) J. Haywood, P. Malan, ds. Van Ryssen, S.M. du Plessis en J.V. Coetsee.]]
Voor ds. Van Ryssen in 1949 op Outjo bevestig is, het hy drie maande lank met busse en treine deur Suidwes-Afrika gereis waar hy gepreek, Nagmaal bedien en kinders gedoop het. Suidwes het destyds nie 'n Dopper-predikant gehad. 'n Lidmaat het vir hom gesê dat predikante nie Suidwes toe wou kom nie, want die mense het nie geld nie, waarop ds. Van Ryssen hom geantwoord het dat, as hulle hom beroep, hy sou kom, wat ook toe die geval was. Hy het tot 1953 op Outjo gebly.
Daarna was hy tot 1960 leraar van die Gereformeerde kerk Parys. In dié tyd het die gemeente 'n nuwe kerkgebou opgerig, wat ontwerp is deur Johan de Ridder, 'n Gereformeerde lidmaat.
Gesinslewe
duimnael|links|170px|Fredrika Jansen van Ryssen, jare lank predikantsvrou.
Ds. Van Ryssen het op 28 Desember 1938 getrou met Fredrika Wilhelmina (Friedie) Kruger van Postmasburg. Sy het hom lewenslank getrou bygestaan het. Hy is deur hulle vier kinders, Wilna, Jannes, Chris en Ansie, en sewe kleinkinders oorleef.
Fredrika Kruger was die dogter van J.C. Kruger, vroeër skoolhoof op Postmasburg. Sy het aan die Potchefstroomse Universiteitskollege die B.A.-graad en U.O.Diploma behaal. Voor haar huwelik het sy onderwys gegee. In gemeentes waarin hulle werksaam was, het sy 'n leidende aandeel onder die susters geneem. Sy het in talle komitees gedien en was onder andere visevoorsitter van Suidwes-Afrika en drie jaar lank nieamptelike lid van die Sustersorganisasie van die Oranje-Vrystaat.
Ds. Van Ryssen het as stokperdjie halfedelgesteentes in sy vrye tyd geslyp en was baie lief vir die natuur, veral die Krugerwildtuin.
Aftrede en daarna
Hy emeriteer in Oktober 1977, presies 40 jaar nadat hy in die bediening getree het. Tog het hy nie ophou werk nie, maar help uit in Messina, Sasolburg, Sasolburg-Grootfontein, Vaalpark en Mosselbaai. Hy is sowat 10 jaar ná sy aftrede aan lewerkanker oorlede.
Atsushi Yoneyama
Atsushi Yoneyama (gebore 20 November 1976) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Johan van Ryssen
Huldeblyk
Ds. A.S. Smit van Sasolburg het ná ds. Van Ryssen se dood as volg oor hom geskryf in die GKSA se Jaarboek van 1989: "Tussen ons wat hier op aarde volgens roeping nog besig is om die stryd vir die Koninkryk van God te stry, het die stem van ds. Johan van Ryssen op 12 Augustus 1987 stilgeraak. Daardie dringende, besige, deurdringende tenoorspreekstem sal ons hier nie meer hoor nie. Ons sal hom onthou as 'n man wat die woord vaardig kon hanteer: die geskrewe en gesproke woord. Sommige het hom 'n 'soap-box orator' genoem, ander het gepraat van sy beeldende, salwende taal. Almal, of hulle saamgestem of verskil het, het graag na hom geluister. Sy artikels het lewendige reaksie uitgelok en sy boekie Die Messias uit die aarde staan nou nog op baie rakke.
"By ander trekke was veral twee dinge opvallend: Die een is die besondere spitsvondigheid waarmee hy sake kon stel. Enkele van sy spitsvondige beskrywings in preke het selfs legendaries geword. So vertel sommige nog van 'n preek met 2 Tim 4:13 as teks waarin verwys word na die reismantel wat Timoteus na Paulus moes bring. Hy het dit Paulus se 'ou jas' genoem, verslete en vol gate, wat van die ontberinge van die evangeliebediening getuig. Ander weer onthou hoe by Saggeus geskets het as die kort Joodjie wat sy hoed vasgedruk het en met flappende klere by die skare verby, dit uitgekap het na die wildevyeboom waarin hy geklouter het om daarvandaan vir Jesus te sien.
"Die ander ding wat van hom onthou sal word, is die volhardende wyse waarop hy probeer oortuig het dat die reeds bepaalde Raad van God, onder meer die uitverkiesing aan die eenkant, en die vrye wil van die wens aan die ander kant, nie as 'n teenstelling gesien moet word nie, maar as een saak wat uit twee perspektiewe beskou moet word. Hyself het hiervan ongeveer die volgende gesê: 'Sommige noem my 'n metodis, ander weer kan my ortodokse houding nie verdra nie, maar ons maak die Gereformeerde prediking dood as ons die leer nie in die regte perspektiewe stel nie.'"
Iemand wie pa hom goed geken het, het in 2018 vertel: "Hy was 'n baie nederige persoon sonder opsmuk. Hy het byvoorbeeld tydens sy ontvangs op Potgietersrus, sowat 'n jaar nadat ds. G.B.S. Pasch oorlede is, gesê: 'Julle was gewoond aan poeding, nou sal julle met pap en kaboemielies tevrede moet wees.' Nie dat sy preke hoegenaamd agtergestaan het by dié van ds. Pasch nie, maar dit is hoe hy was - altyd gereed om die minste te wees."
John Francis Dillon (regisseur)
John Francis Dillon (13 Julie 1884 – 4 April 1934) was 'n Amerikaanse regisseur, akteur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Suds (1920), Kismet (1930), The Girl of the Golden West (1930), en Pagan Lady (1931).
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Branson staan in die besigheidswêreld as 'n transformasieleier bekend, vanweë sy ongewone strategieë en sy beklemtoning op informele bestuur met 'n breë laevlak basis eerder as een wat in die wurggreep van topbestuur vasgevang is.
Ceratoporella nicholsoni
Ceratoporella nicholsoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Ceratoporella en tot die familie Astroscleridae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Hickson.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Op 4 Julie 2006 het Branson sy Virgin Mobile maatskappy vir byna £1 miljard aan Telewest verkoop. As deel van die verkoopsooreenkoms betaal die maatskappy ook 'n minimum fooi van £8.5 miljoen per jaar vir die gebruik van die Virgin handelsnaam en Branson self het ook die grootste aandeelhouers geword. Die nuwe maatskappy is met groot geskal op die 8ste Februarie 2007 geloods onder die naam, Virgin Media.
In 2006 het Branson ook Virgin Comics en Virgin Animation, 'n vermaaklikheidsmaatskappy, gestig. Die maatskappy is saam met die bekende skrywer Deepak Chopra, die filmmaker Shekhar Kapur en entrepreneurs Sharad Devarajan en Gotham Chopra gestig.
Branson het ook die Virgin Health Bank op 1 Februarie 2007 geloods wat aan voornemende ouers die geleentheid bied om die stamselle uit hulle babas se naelstringbloed in private en publieke selbanke te stoor.
Camposanto Monumentale di Pisa
Die term "monument" dien om die begraafplaas te onderskei van die stedelike begraafplaas in Pisa.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Op 9 Februarie 2007 het Sir Richard Branson 'n nuwe wêreldwye wetenskap- en tegnologieprys, die Virgin Earth Challenge, aangekondig. Die Virgin Earth Challenge bied 'n prysgeld van $25 miljoen aan vir die indiwidu of groep wat 'n kommersieel-lewensvatbare ontwerp kan uitvind wat sal lei tot die netto verwydering van antropogeniese, atmosferiese kweekhuisgasse, vir 'n tydperk van minstens tien jaar sonder enige nadelige newe-effekte.
Camposanto Monumentale di Pisa
Geskiedenis
Die gebou was die vierde en laaste gebou wat opgerig is in die katedraalplein. Dit is 'n eeu nadat die grond vanaf Golgota gebring is opgerig, en is oor die vroeëre begraafplaas tot stand gebring.
Die konstruksie van hierdie groot en langwerpige Gotiese klooster is in 1278 deur die argitek Giovanni di Simone begin. Hy het in 1284 gesterf toe Pisa 'n nederlaag tydens die seeslag van Meloria teen die Republiek van Genua op die lyf geloop het. Die begraafplaas is eers in 1464 voltooi.
Dit wil voorkom asof die gebou nie 'n ware begraafplaas was nie, maar eerder 'n kerk genaamd Santissima Trinità (Mees heilige Drie-eenheid), maar die projek het tydens die konstruksie van baan verander. Ons weet egter nou dat die oorspronklike deel die westelike deel was (en dit sou vir ten minste 'n rukkie die kerk moes wees), en dat die hele oostelike deel laaste opgerig is, wat die struktuur uiteindelik voltooi het.
Richard Branson
Besigheidswedervaringe
Branson het ook aangekondig dat 'n paneel van vyf kundiges op verskeie gebiede hom sal bystaan met die beoordeling van die prys.
Humanitêre inisiatiewe
Op 18 Julie 2007 het Nelson Mandela in Johannesburg aangekondig dat 'n nuwe groep genaamd The Elders oftewel die ouderlinge gevorm gaan word ('n idee wat eers deur Branson geopper is). Die doelwit van die groep is om moeilike wêreldwye konflikte te probeer oplos. Die eerste lede van die groep is Desmond Tutu, Graça Machel, Kofi Annan, Ela Bhatt, Gro Harlem Brundtland, Jimmy Carter, Li Zhaoxing, Mary Robinson en Muhammad Yunus. Die groep word onafhanklik gefinansier deur onder andere Branson en Peter Gabriel.
Camposanto Monumentale di Pisa
Gebou
Die begraafplaas beskik oor drie kapelle. Die oudste is die Ammannati-kapel (1360), wat sy naam ontleen aan die graf van Ligo Ammannati, 'n lektor wat aan die Universiteit van Pisa klasgegee het. Die Aulla-kapel beskik oor 'n altaar wat deur Giovanni della Robbia in 1518 gemaak is. In die Aulla-kapel kan mens ook die oorspronklike wierooklamp sien wat Galileo Galilei gebruik het vir die berekening van pendulêre bewegings. Hierdie lamp is die een wat Galileo in die katedraal gesien het, maar wat nou vervang is deur 'n groter lamp. Die laaste kapel wat gebou is was Dal Pozzo, waarvoor die aartsbiskop van Pisa, Carlo Antonio Dal Pozzo, in 1594 opdrag gegee het; dit beskik oor 'n altaar wat aan St. Jerome gewy is, asook 'n klein koepel.
Richard Branson
Wêreldrekordpogings
Richard Branson was betrokke by 'n aantal pogings om wêreldrekords te breek sedert 1985, toe hy in die gees van die Blou Lint kompetisie probeer het om die Atlantiese Oseaan in die vinnigste tyd ooit per boot oor te steek. Sy eerste poging in die "Virgin Atlantic Challenger" het geëindig toe die boot in Britse waters omgeslaan het en hy en die res van die bemanning deur 'n helikopter gered moes word. In 1986 het hy die Atlantiese Oseaan suksesvol oorgesteek met die "Virgin Atlantic Challenger II" en die vorige rekord met twee ure verbeter. In die daaropvolgende jaar het hy weer die Atlantiese Oseaan oorgesteek met 'n warmlugballon, die "Virgin Atlantic Flyer" oorgesteek. Dit was nie alleen die eerste warmlugballon om die Atlantiese oseaan oor te steek nie maar ook die grootste wat ooit gevlieg het met 'n kapasiteit van 65 000 m³. Die ballon het snelhede van meer as 200 km/h bereik.
Camposanto Monumentale di Pisa
Sarkofae
Die Campo Santo bevat 'n groot versameling Romeinse sarkofae. Daar is tans slegs 84 oor, saam met 'n versameling Romeinse en Etruskiese beeldhouwerke en urne.
Richard Branson
Wêreldrekordpogings
In Januarie 1991 het Branson die Stille Oseaan vanaf Japan na die noorde van Kanada oorgesteek, 'n afstand van 10 700 km. Weereens het hy alle bestaande rekords verbeter met snelhede van 390 km/h in 'n ballon met 'n kapasiteit van 73 600 m³.
Camposanto Monumentale di Pisa
Sarkofae
Die sarkofae was aanvanklik rondom die katedraal opgerig en dikwels aan die gebou self geheg. Dit was die geval totdat die begraafplaas gebou is. Carlo Lasinio het tydens sy termyn as kurator van die Campo Santo verskeie ander antieke oorblyfsels in Pisa versamel ten einde 'n tipe argeologiese museum binne die begraafplaas te skep. Deesdae is die sarkofae in die galerye naby die mure geleë.
Richard Branson
Wêreldrekordpogings
Tussen 1995 en 1998 het Branson, Per Lindstrand en Steve Fossett 'n aantal pogings aangewend om rondom die aarde in 'n ballon te reis. In laat 1998 het hulle vanaf Morokko na Hawaii gevlieg, maar kon nie 'n verdere poging aanwend voordat 'n ander span wat bestaan het uit Bertrand Piccard en Brian Jones in die Breitling Orbiter hulle voorgespring het met 'n ballonvaart om die wêreld in 1999 nie.
Camposanto Monumentale di Pisa
Fresko's
Die mure van die uitgestrekte struktuur was bedek met meer as 2600 meter se fresko's, wat meer is as die Sixtynse Kapel. Die vroegste fresko, wat toegeskryf word aan Francesco Traini, is in 1336/41 in die suidwestelike hoek geskilder. Die Laaste oordeel, Hel, Triomf van die Dood en Thebaid ("verhale van die woestynvaders"), wat gewoonlik toegeskryf word aan Buonamico di Martino da Firenze, detto il Buffalmacco, is geskilder in die jare na die Swart Dood. Verdere fresko's sluit in die Verhale uit die Ou Testament deur Benozzo Gozzoli (15de eeu), wat in die noordelike galery geleë was. Die suidelike arkade het die Die verhale van die Pisantynse Heliges deur Andrea Bonaiuti, Antonio Veneziano en Spinello Aretino (tussen 1377 en 1391) bevat, asook die Verhale van Job deur Taddeo Gaddi (einde van die 14de eeu). In die noordelike galery was die Verhale van Genesis deur Piero di Puccio. Die laaste beelde dateer uit die vroeë 17de eeu.
Richard Branson
Wêreldrekordpogings
In Maart van 2004 het Branson nóg 'n wêreldrekord opgestel deur die Engelse Kanaal die vinnigste ooit oor te steek met 'n amfibiese voertuig. Die reis het 1 uur 40 minute en 6 sekondes geduur. Die vorige rekord is deur twee Fransmanne in 6 ure opgestel.
Camposanto Monumentale di Pisa
Fresko's
Op 27 Julie 1944 het 'n bomfragment van 'n geallieerde aanval 'n brand in die Camposanto laat ontstaan wat drie dae gewoed het en veroorsaak het dat die houtdak in duie stort. Die vernietiging van die dak het die hele begraafplaas en die inhoud daarvan ernstig beskadig. Die meeste van die beelde en sarkofae is vernietig en al die fresko's is in gevaar gestel. 'n Aanvanklike poging om die fresko's te red is georganiseer deur Deane Keller van die Amerikaanse Weermag se monumente, beeldende kunste en argief-program. Dele van die fresko's is gered en 'n tydelike dak is opgerig om verdere skade te voorkom.
Suzie Plakson
Suzie Plakson (gebore 3 Junie 1958) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Disclosure (1994), Wag the Dog (1997), en Red Eye (2005), en in die televisiereeks Star Trek: Voyager (1995).
Camposanto Monumentale di Pisa
Fresko's
Na die Tweede Wêreldoorlog is daar 'n aanvang geneem met restourasiewerk. Die dak is so getrou as moontlik aan die oorspronklike gerestoureer en die fresko's is van die mure afgehaal om gerestoureer te word.
Die restourasieveldtog is afgesluit met die installasie van 'n deel van die Buffalmacco-siklus in 2005; die Thebiad-fresko's in 2014; Hel in 2015; die Laaste Oordeel in 2017; en die Triomf van die Dood in Julie 2018.
1547
Die jaar 1547 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 47ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad. Volgens die Juliaanse kalender het die jaar op 'n Saterdag begin.
Freddy Koch
Freddy Koch (21 Maart 1916 – 10 Augustus 1980) was 'n Deense akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hans im Glück (1949), Den gamle mølle paa Mols (1953), The Musketeers (1961), en Everything for the Woman (1964).
Woiwodskap
'n Woiwodskap (Pools: województwo) is 'n administratiewe gebied van Pole. Die naam is afgelei van die Pools woiwode - 'n term wat sy oorsprong in die Oud-Slawiese taal het en 'oorlogsleier' of 'krygsheer' beteken. Toe die woord teen ongeveer die 10de eeu begin gebruik is, is dit as naam gegee aan bevelvoerders van die plaaslike leër.
Ray Stevenson
Ray Stevenson (25 Mei 1964 – 21 Mei 2023) was 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Thor (2011), Kill the Irishman (2011), The Three Musketeers (2011), en Thor: The Dark World (2013).
Ceratopsion
Ceratopsion is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Ajax
Ajax kan na verskillende dinge verwys:
Vaatplant
Die vaatplante, tracheofiete of hoër plante is plante in die koninkryk Plantae wat gespesialiseerde weefsels vir die vervoer van water, minerale, en gefotosinteerde produkte deur die plant. Vaatplante sluit in die varings, kolfmosse, perdesterte, bedeksadiges (blomdraende plante), keëldraende plante en ander naaksadiges. Die wetenskaplike name vir vaatplante is Tracheophyta en Tracheobionta, maar dit word nie gereeld gebruik nie. Nievaatplante sluit vroeër ontwikkelde stamme in Plantae soos mosse, horingblad, en lewermosse in en lede van ander ryke soos verskeie alge.
Die vaatplante word op twee maniere onderskei:
Watervervoer vind in die xileem of floëem plaas: xileem dra water en anorganiese oplossings opwaarts uit die wortels na die blare, terwyl floëem organiese oplossings deur die hele plant vervoer.
Groepe plante wat lignified geleidende weefsel het (xileemvate of tracheïede):
Rheden
Rheden is ’n nedersetting en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
John T. Dillon (akteur)
John T. Dillon (19 Junie 1876 – 29 Desember 1937) was 'n Amerikaanse akteur.
Hell, Nederland
Hell is ’n nedersetting in die munisipaliteit Putten in die provinsie Gelderland in Nederland.
Richard Tucker (akteur)
Richard Tucker (4 Junie 1884 – 5 Desember 1942) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Great Lover (1920), The Squall (1929), The Bat Whispers (1930), en Flash Gordon (1936).
1548
Die jaar 1548 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 48ste jaar van die 16de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Soechoi Su-25
Die Su-25 (NAVO-naam 'Frogfoot') is 'n aanvalsvliegtuig en word gebruik om aan infanterie lugsteun te verleen en geboue en brûe aan te val. Dit is ontwerp in die Sowjetunie. Vandag word dit nog operasioneel ontplooi in veral Rusland, maar ook voormalige Sowjet-state en in bondgenote van dié lande.
Ceratopsion aurantiacum
Ceratopsion aurantiacum is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hiromi Kojima
Hiromi Kojima (gebore 12 Desember 1977) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Tara Platt
Tara Platt (gebore 18 Junie 1978) is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Call (2013) en in die televisiereekse Shelf Life (2011) en Whatta Lark (2017).
Spitskopdam
Die Spitskopdam in die Hartsrivier in Suid-Afrika verskaf hoofsaaklik besproeiingswater.
Ligging
Die grootste deel van die dam lê in die Noord-Kaap, die noordoostelike deel in Noordwes. Dit is suidsuidwes van Hartswater, 27 km wes van Warrenton, noord van Kimberley en 33 km suidwes van Jan Kempdorp en by die koördinate 28° 4′ 4,6″ suid en 24° 33′ 36,4″ oos.
Vleiland
Die vleiland by die dam is een van die grootstes in die andersins droë Noord-Kaap. Net soos Barberspan bied dit permanente water in ‘n omgewing waar waterbronne normaalweg wisselvallig en tydelik van aard is. Gereeld is daar meer as 10 000 voëls aanwesig wat 120 verskillende spesies verteenwoordig.
Soechoi Su-25
Tipes
Alle modelle van die 'Frogfoot-B' word aangewend vir opleiding.
Spitskopdam
Dam
Dit vorm deel van die Kalahari-Wes se watervoorsieningstelsel, en hengelaars en voëlliefhebbers kom dikwels na die dam.
Andrew Stewart-Jones
Andrew Stewart-Jones is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente It's Complicated (2009), Mr. Popper's Penguins (2011), en Dead Man Down (2013), en in die televisiereeks Gotham (2014).
Ponties-Griekse volksmoord
Die Ponties-Griekse volksmoord verwys na die massa-ontruiming en verwante sterftes van honderde duisende Grieke van Pontus tydens die regering van die Jong Turke vanaf 1915 tot 1917 in die Ottomaanse Ryk. Die amptelike aantal slagoffers is 353 000.
Henrik Koefoed
Henrik Koefoed (gebore 25 November 1955) is 'n Deense akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The Kingdom (1994), Taxa (1997), Unit 1 (2000), en Park Road (2009).
Yoshiharu Ueno
Yoshiharu Ueno (gebore 21 April 1973) is 'n voormalige Japannese sokkerspeler. Hy het slegs een keer vir die Japanse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Mosie Suzman
Dr. Moses Meyer (Mosie) Suzman (Johannesburg, 6 Maart 1904 – Johannesburg, 11 Julie 1994) was ’n Suid-Afrikaanse mediese spesialis. Hy het nog tot in sy tagtigerjare in sy tuisstad gepraktiseer. Buiten sy eie uitnemende loopbaan, was hy ook bekend as die eggenoot van seker Suid-Afrikaanse se beroemdste Volksraadslid, Helen Suzman, wat die kiesafdeling Houghton van 1958 tot 1989 vir vier verskillende partye verteenwoordig het nadat hy haar in 1957 gevra het om haar beskikbaar te stel vir benoeming. Wanneer die parlement in sitting was, het mev. Suzman al om die ander naweek opgevlieg Johannesburg toe om twee dae saam met hom deur te bring.
Herkoms en opleiding
Suzman is in 1904 in die Goudstad gebore, wat toe nog nie eens twee dekades oud was nie nadat goud in 1886 daar ontdek is. Sy vader was ’n welgestelde tabakgroothandelaar wat in die 1880’s uit Litaue na Transvaal geëmigreer het. Suzman, een van agt kinders, het eers aan die Universiteit van die Witwatersrand studeer, en toe sy studie voortgesit aan die Universiteit van Durham, die Massachusetts Algemene Hospitaal en die Thorndike-gedenklaboratorium in Boston in die VSA. Tydens die Tweede Wêreldoorlog, toe miljoene van Jode in Nazi-konsentrasiekampe omgekom het, het hy hom aangesluit by die Suid-Afrikaanse mediese korps en diens gedoen in Egipte, waar hy in bevel was van die 106 Mediese Eenheid van die Suid-Afrikaanse Algemene Hospitaal.
1549
Die jaar 1549 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 49ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Mosie Suzman
Gesinslewe
Voor die Tweede Wêreldoorlog het Suzman op ’n dag perd gery by ’n perdyskool aan die Rand toe hy in die ry langs ’n meisie, Helen Gavronsky, ook van Litause afkoms, beland. Hy was 14 jaar ouer as sy. Dié twee het mekaar reeds geken, maar toe het hul vriendskap geblom en in 1937 is hulle in die Groot Sinagoge in Wolmaransstraat, Johannesburg, getroud.
Die egpaar Suzman het twee dogters gehad. Die jongste, Patricia, ’n nefroloog, het in later jare in Boston in die VSA gewoon en gewerk. Frances, die oudste, was ’n kunshistorikus wat met ’n professor in die regte, Jeffrey Jowell, getrou het en in Londen gaan woon het. Dié egpaar het albei aan Harvard afstudeer. Hul eersteling, Joanna, is in Massachusetts gebore en die twee, Daniel, in Kanada, waar die gesin ’n tyd lank gewoon het.
Loopbaan
Dr. Suzman het wêreldwye erkenning gekry vir sy mediese navorsing en kliniese praktyk en ’n Rockefeller-stigtingsgenootskap aan Harvard. Hy was ’n genoot van die Royal College of Physicians in Londen, ’n eregenoot van dié instelling se Amerikaanse eweknie en ’n genoot van die American College of Cardiologists. Die Universiteit van die Witwatersrand het ’n eredoktorsgraad aan hom toegeken, soos trouens ook aan sy vrou. Aan dié universiteit het hy dekades lank kreatief klas gegee en geslagte Wits- mediese studente begeester met sy warm menslikheid. Hy was ’n dokter wat internasionale aansien geniet het danksy sy skerp en rustelose verstand wat gedurig bestaande opvattings bevraagteken het. Hy het ’n baanbrekersgees gebring na uiteenlopende vakgebiede soos hematologie, kardiologie en psigiatrie. Ná sy dood het sy vrou gesê: “Waar ek ook al in die buiteland gereis het, sou die een of ander dokter na my kom en sê: ‘Ek het alles wat ek van medisyne weet by Mosie geleer in Saal 11 van die Johannesburgse Algemene Hospitaal.’” Sy pasiënte het sy deernis en aandag aan besonderhede waardeer. Nooit sou hy ’n kitsoplossing bied nie, maar altyd moeite doen om tot sy eie gevolgtrekking te kom.