cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Ranavalona III
Bewind
Ranavalona het probeer om kolonialisme te keer deur handels- en diplomatieke bande met die VSA en Brittanje te versterk. Franse aanvalle op kusdorpe en ’n aanslag op die hoofstad, Antananarivo, het eindelik daartoe gelei dat die koninklike paleis in 1895 verower is. Dit het ’n einde gebring aan die soewereiniteit en politieke outonomiteit van die eeu oue monargie.
Die nuwe Franse koloniale regering het die eerste minister dadelik na Algiers verban. Ranavalona en haar hof is aanvanklik toegelaat om te bly as simboliese leiers, maar ’n weerstandsbeweging onder die volk en die ontdekking van anti-Franse politieke intriges in die hof het daartoe gelei dat Frankryk die koningin in 1897 na die eiland Réunion verban het. Die eerste minister is in dieselfde jaar oorlede, en Ranavalona en verskeie familielede is kort daarna na ’n villa in Algiers verban. Hulle het ’n toelaag gekry en ’n gerieflike lewenstandaard gehandhaaf, met onder meer besoeke aan Parys.
Ondanks verskeie versoeke is Ranavalona nooit toegelaat om na Madagaskar terug te keer nie. Sy is in 1917 op 55-jarige ouderdom in Algiers oorlede. Sy is daar begrawe, maar haar oorskot is 21 jaar later na Madagaskar gebring en in die graftombe van koningin Rasoherina by die Rova van Antananarivo herbegrawe.
Suid-Afrikaanse Rugbyunie
Die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (afgekort “SARU”), oftewel SA Rugby, is die bestuursliggaam wat rugby in Suid-Afrika beheer en reël. SARU is by die Wêreldrugby geaffilieer en organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend die Springbokke (Suid-Afrika se nasionale seniormansrugbyspan), Blitsbokke, Junior Bokke en Opkomende Springbokke. Hulle bestuur saam met die Argentynse Rugbyunie, Rugby Australia en Nieu-Seeland Rugby as ’n gesamentlike onderneming SANZAAR, die beheerliggaam van beide Superrugby en Die Rugbykampioenskap, die vernaamste rugbytoernooie in die Suidelike Halfrond. Die SARU hou ook toesig oor Sewesrugby in Suid-Afrika en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Suid-Afrikaanse Nasionale Olimpiese Komitee saam. Die Suid-Afrikaanse Rugbyunie het reeds belangrike toernooie soos die Rugbywêreldbeker 1995 aangebied.
Die SARU het in 1992 met die saamsluiting van die “blanke” Suid-Afrikaanse Rugbyraad en die multietniese Suid-Afrikaanse Rugbyunie ontstaan. Die SARU bestaan uit 14 plaaslike beheerliggame, wat elkeen sy eie span vir die Curriebeker, die oudste en belangrikste Suid-Afrikaanse rugbybeker ontbied. Daarnaas word jaarliks die Vodacombeker uitgespeel.
Naas die amptelike nasionale span roep die SARU ook ander keurspanne byeen. Die Junior Bokke is die o/20-nasionale span en hulle neem aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deel. Die Blitsbokke is die Suid-Afrikaanse sewesrugbyspan en hulle draf tydens internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker, Olimpiese Somerspele en Statebondspele uit. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Die talentvolste spelers op skoolvlak word jaarliks ná die Cravenweek (genoem na Danie Craven) vir die span “SA Skole” gekeur. Elke Suid-Afrikaanse universiteit beskik oor ’n eie rugbyspan wat aan die Varsitybeker en die Varsityskild mag deelneem.
Bo die nasionale kampioenskap word jaarliks saam met spanne uit Australië, Nieu-Seeland en Argentinië die internasionale toernooi Superrugby uitgespeel. Suid-Afrika neem met vier konsessies, waaroor SARU toesig hou, deel: Die Bulls uit Pretoria, die Lions uit Johannesburg, die Sharks uit Durban en die Stormers uit Kaapstad. Aangesien die seisoene min oorvleuel word baie spelers in albei professionele ligas ingespan. Voorheen het Suid-Afrika oor ses Superrugby konsessie-areas beskik. Ná ’n herstrukturering het beide die Central Cheetahs uit Bloemfontein en die Southern Kings uit Port Elizabeth vir die 2017/18-seisoen by die internasionale toernooi Pro14 aangesluit, waar hulle saam met spanne uit Ierland, Italië, Skotland en Wallis deelneem.
In die debakel van die Wêreldbekertoernooi in 2003 word die Springbokke in die kwarteindronde uitgeskakel. Verder het SARU die skandaal ervaar van Kamp Staaldraad, die oefenkamp wat deur die destydse Bokafrigter, Rudolf Straeuli, gereël is. Straeuli moes bedank, asook Rian Oberholzer, die besturende direkteur van South Africa Rugby (Pty) Ltd, die kommersiële arm van SARFU. Kort daarna het SARFU-president Silas Nkununu, wat voor ’n sterk herverkiesingsuitdaging te staan gekom het, sy verkiesingsnominasie onttrek. Brian van Rooyen word in 2004 tot president van SARU verkies. Hy word spoedig ’n baie polariserende figuur in die Suid-Afrikaanse sport, met sy teenstanders wat hom beskuldig van finansiële kansvattery, voortrekkery en algemene wanbestuur. Sy bestuurstyl is ook in die algemeen as outokraties beskou. Een van die belangrikste klagtes teen die Van Rooyen-administrasie was die toekenning van stadions vir die Springbokke se tuistoetswedstryde. Die KwaZulu-Natalse Unie en die Vrystaatse Unie het in 2005 of 2006 nie ’n Drienasiestoets ontvang nie. Beide unies, uitgesproke teenstanders van Van Rooyen, beskuldig hom daarvan dat hy hulle vir hul teenstand gestraf het.
Sikkim
Sikkim (Nepalees: सिक्किम, [ˈsikːim]; Newari: सिक्किम; Tibettaans: འབྲས་མོ་ལྗོངས་) is 'n klein deelstaat in die noordooste van Indië. Dit grens in die noorde aan die Volksrepubliek China se Outonome Gewes Tibet, in die weste aan Nepal, in die ooste aan Bhoetan en in die suide aan die Indiese deelstaat Wes-Bengale. Sikkim lê ook naby die Indiese Siliguri-korridor naby Bangladesj. Die hoofstad en die grootste nedersetting is Gangtok. Die deelstaat het 'n bevolking van 607 688 in 2011 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 7 096 km². Sedert 1975 is die gebied 'n Indiese deelstaat en tot 2005 was die gebied tussen Indië en China omstrede.
Sikkim, wat in die oostelike Himalaja lê, is bekend vir sy biodiversiteit, insluitend alpiene en subtropiese klimaatssones, maar ook vir Kangchenjunga, die hoogste piek in Indië en die derde hoogste op aarde. Byna 35% van die deelstaat word beslaan deur die Nasionale Park Kangchenjunga – 'n Unesco-wêrelderfenisgebied.
Die Koninkryk Sikkim is in die 17de eeu deur die Namgyal-dinastie gestig. Dit is regeer deur Boeddhistiese priesterkonings, Chogyal genoem. Dit het in 1890 'n vorstelike staat van Brits-Indië geword. Ná die onafhanklikheid van Indië het Sikkim na 1947 sy protektoraatstatus by die Unie van Indië en die Republiek Indië voortgesit. Dit het die hoogste geletterdheidskoers en inkomste per capita onder die Himalajalande geniet. In 1973 het anti-koninklike onluste voor die Chogyal-paleis plaasgevind. In 1975, nadat die Indiese leër die stad Gangtok oorgeneem het, is 'n referendum gehou wat daartoe gelei het dat die monargie neergelê is en Sikkim as 22ste deelstaat by Indië aangesluit het.
Sikkim is die grootste vervaardiger van kardamom in Indië en die tweede grootste wêreldprodusent van dié spesery na Guatemala. Sikkim het sy ambisie bereik om sy landbou tussen 2003 en 2016 ten volle organies te omskep en het die eerste Indiese deelstaat geword wat dié mylpaal bereik het. Dit is ook een van die mees omgewingsbewuste Indiese deelstate, en het plastiekwaterbottels verbied "in enige regeringsfunksies en vergaderings" en polistireenprodukte (in die hele deelstaat).
Wikitravel
Wikitravel is 'n webwerf wat poog om 'n volledige, op-datum, en betroubare reisgids oor alle wêrelddele op die Internet beskikbaar te maak. Die webwerf gebruik die MediaWiki-sagteware wat ook op Wikipedia gebruik word. Wikitravel is nou in 19 tale beskikbaar, onder ander in Nederlands, Engels, Duits, Frans, Japannees, Roemeens en Sweeds. Ongelukkig is dit nog nie in Afrikaans beskikbaar nie.
Wikitravel is nie 'n sustersprojek van die Wikimedia Stigting nie, maar is wel afgelei van Wikimedia. Teks op Wikipedia word onder die GNU-lisensie vir vrye dokumentasie geplaas, terwyl Wikitravel die "Creative Commons Attribution ShareAlike" (CC-BY-SA) lisensie gebruik. Die nadeel hiervan is dat teks nie met Wikimedia projekte gedeel of uitgeruil mag word nie.
Semen
thumb|220px|[[Spermselle, in hierdie geval menslik, is ’n primêre bestanddeel van normale semen en die deel wat die vroulike eiersel bevrug.]] Semen is ’n taai, witterige uitskeiding van die manlike geslagsorgane. Dit bevat spermselle en bestaan uit afskeidings van die testikels, saadblasies, prostaat en Cowper se kliere. Dit word ook seminale vloeistof genoem.
Die semen van ’n individu wat geen siektes bevat nie, is onskadelik wanneer dit met die vel in kontak kom of ingesluk word. Semen kan wel die oordrag van seksueel oordraagbare infeksies soos MIV/vigs veroorsaak.
Bevrugting
Spermselle kan vroulike eierselle inwendig of uitwendig bevrug, na gelang van die spesie. Viswyfies skiet byvoorbeeld hulle eiers, wat kuit genoem word, in die omgewing uit waar dit deur die mannetjies se spermselle bevrug word.
Inwendige bevrugting vind in die vroulike geslagsorgane plaas. Die eierselle word bevrug ná seksuele omgang. In die meeste gewerweldes, insluitende amfibieë, reptiele en voëls, vind bevrugting plaas deur die fisieke paring van die manlike en vroulike kloaak. In soogdiere vind seks plaas deur die vagina.
Samestelling
Tydens ejakulasie beweeg sperma deur die saadbuise en meng met vloeistof van die saadblasies, prostaat en Cowper se kliere om die semen te vorm. Die saadblasies vervaardig ’n gelerige, taaierige vloeistof ryk aan fruktose en ander stowwe wat sowat 70% van menslike semen uitmaak. Die prostaat se afskeiding is ’n dun, witterige (soms helder) vloeistof wat proteolitiese ensieme, sitroensuur, suurfosfatase en lipiede bevat. Cowper se kliere skei ’n helder afskeiding in die buisholte van die uretra af om dit te smeer.
Die seminale plasma van mense bavat ’n komplekse verskeidenheid organiese en anorganiese stowwe wat ’n voedings- en beskermingsmedium vir die spermselle verskaf tydens hulle reis deur die vroulike voortplantingstelsel. Die normale omgewing van die vagina is vyandelik vir spermselle omdat dit baie suur en taai is en immuniteitselle bevat. Die bestanddele van die seminale vloeistof probeer daarvoor vergoed. Basiese amiene soos putressien, spermien, spermidien en kadawerien is verantwoordelik vir die reuk en smaak van semen. Hierdie alkalië werk die suur omgewing van die vaginale kanaal teen en beskerm DNS in die sperma teen die suur.
Die bestanddele en bydraes van semen lyk soos volg:
thumbnail|200px|Menslike semen.
Voorkoms
Semen is gewoonlik deurskynend met ’n wit, grys of gelerige kleur. Bloed in die semen kan ’n pienkerige of rooierige kleur veroorsaak en kan dui op ’n mediese probleem as dit voortduur.
Ná ejakulasie stol die laaste deel van die semen dadelik en vorm bolletjies, terwyl die eerste deel dit gewoonlik nie doen nie. Ná ’n ruk (sowat 15-30 minute) werk antigene in die semen stolling teen. Daar is al voorgestel dat stolling die semen in die vagina help bly, terwyl ontstolling die sperma vrymaak om na die eierselle te swem.
Wenela
Wenela is 'n werwingsagentskap vir trekarbeid op die goud-, diamant- en steenkoolmyne in Suid-Afrika.
Die Witwatersrand Native Labour Association, in die volksmond bekend as Wenela, is in 1901 gestig en het 'n 200 werwingskantore versprei oor die hele suidelike deel van Afrika tot selfs in die midde van die kontinent.
In die eerste twintig jaar na die ontdekking van goud was die bedryf heeltemal afhanklik van buitelandse arbeid omdat die inwoners van die gebiede wat tans die Republiek van Suid-Afrika vorm, geen sinnigheid in die mynbou gehad het nie. So nypend was die tekort aan arbeid dat mynwerkers selfs uit China ingevoer is.
Wenela stuur agente na alle dorpies in die suidelike deel van die vasteland tot sover as Zambië en Malawi, en selfs voorheen tot in die destydse Belgiese Kongo. Hoofmanne help dikwels met die werwing, want die mynwerkers is 'n belangrike bron van buitelandse inkomste vir die land van herkoms.
Die arbeiders kom na die werwingskantore en bly daar oor in hostelle in boma’s tot hulle per bus, trein en vliegtuig na die Rand gaan. Voor die vertrek word die diensvoorwaardes bespreek en kontrakte van drie tot twaalf maande gesluit, geld vir die reiskoste verskaf, elke arbeider word medies ondersoek en basiese onderrig in mynboutegniek en Fanagalo verskaf.
In Johannesburg word die arbeiders na die onderskeie myne vervoer, waar hulle in hostelle in kampongs gehuisves word. Wenela sorg dat elke arbeider in kontak met sy familie bly en reël ook die oorplaas van 'n deel van sy salaris na sy gesin.
Nadat sy kontrak verstryk het, keer hy met sy verdiende geld en aangekoopte goedere na sy gesin terug. Dan betaal hy sy belasting en koop klere, meubels en voedsel vir sy gesinslede. Omdat daar in die stamgebiede dikwels te min grond beskikbaar is om 'n goeie bestaan te voer, sluit 'n arbeider in baie gevalle 'n verdere kontrak met Wenela.
Wenela bied 'n uitgebreide en omvattende geneeskundige diens aan die personeel wat hulle werf. Uit die mediese navorsing oor veral longontsteking, myntering en disenterie het die Suid-Afrikaanse Instituut vir Mediese Navorsing ontstaan. By die hospitaal van Wenela in Johannesburg is na die Tweede Wêreldoorlog die eerste eenheid vir parapleë gestig vir mynwerkers wat beseer is.
Helmut Schmidt
Helmut Heinrich Waldemar Schmidt (* 23 Desember 1918 in Hamburg; † 10 November 2015 in Hamburg) was 'n Duitse staatsman en politikus van die Sosiaaldemokratiese Party van Duitsland (SPD) wat tussen 1974 en 1982 as regeringsleier van 'n sosiaaldemokraties-liberale koalisieregering en vyfde bondskanselier (eerste minister) van die Federale Republiek van Duitsland (Wes-Duitsland) gedien het.
Watsonia watsonioides
Watsonia stokoei is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort. Die plant is inheems aan Mpumalanga en eSwatini.
Helmut Schmidt
Vanaf 1961 het Schmidt as senator van Hamburg se polisiediens gefungeer en in die volgende jaar, toe die hawestad deur 'n vernietigende stormvloed getref is, groot gewildheid as krisisbestuurder verwerf. Tussen 1967 en 1969 was hy voorsitter van die Sosiaaldemokratiese Party se lede in die federale parlement, die Bundestag, het vanaf 1969 tot 1972 as minister vir verdediging gedien en in 1972 gelyktydig ses maande lank ook die amp van federale minister vir ekonomie en finansies beklee. Vervolgens het hy die laasgenoemde amp tot en met 1974 beklee.
Vanaf 1983 tot en met sy afsterwe was hy mede-uitgewer van die gesiene weekblad Die Zeit.
Andriana
duimnael|180px|[[Radama I was van die andriana-klas van die Merina-volk. ’n Portret deur Ramanankirahina.]]
Andriana verwys na beide die adellike klas en ’n adellike titel van die voormalige Koninkryk Imerina op Madagaskar. Baie Malgassiese etniese groepe is histories in kastegebaseerde sosiale ordes ingedeel waarin die andriana die hoogste klas was. Die ander klasse was die hova (vry burgers) en andevo (slawe). Die andriana-klas het oorspronklik die adel, vegters en grondbesitters van die Merina-gemeenskap ingesluit. Hulle het net met mekaar getrou en het sekere voorregte geniet.
Die woord andriana het dikwels deel van die naam van Malgassiese konings, prinse en adellikes uitgemaak. Die konsep was egter nie tot die Merina-volk beperk nie; dit is ook vir adellikes van ander etniese groepe op Madagaskar gebruik, soos die Betsileo en ander.
Mount Ayliff
Mount Ayliff is 'n dorp in die oostelike Oos-Kaap, Suid-Afrika. Mount Ayliff is geleë in die vallei van die Umzimhlavarivier op die N2 nasionale pad in die Transkeistreek, Oos-Kaap, Suid-Afrika.
Nasionale Argief (Brasilië)
Die Nasionale Argief van Brasilië is die sentrale element van die lêerbestuurstelsel (SIGA) in Brasilië. Dit is geskep op 2 Januarie 1838 en het sy hoofkantoor in Rio de Janeiro. Volgens die wet van argiewe (wet 8.159) van 8 Januarie 1991, het dit die plig om die dokumentêre erfenis van die federale regering te organiseer, te berg, te bewaar, toegang te gee en die staat en burgers te bedien.
Mount Ayliff
Geskiedenis
Die dorpie is vernoem na William Ayliff, hoofbeampte van 'nie-blanke sake' in die Kaap. Hy het die dorp in 1878 besoek. Die dorpie was van 1948 af 'n kernpunt van die NG gemeente Pondoland wat later jare in die slag gebly het weens die Nasionale Party-regering se beleid van tuisland-konsolidering toe blanke plase uitgekoop is om die grondgebied van die destydse Transkei te vergroot.
Nasionale Argief (Brasilië)
Die versameling van die Nasionale Argief bevat 55 km tekstuele dokumente; 2.240.000 foto's en negatiewe; 27.000 illustrasies, spotprente; 75.000 kaarte en planne; 7000 skywe en 2000 magnetiese klankbande; 90.000 rolprente en 12.000 videobande. Dit het ook 'n biblioteek gespesialiseerde in geskiedenis, argiewe, inligtingkunde, administratiefreg en openbare administrasie, met sowat 43 000 boeke en boeke, 900 koerante en 6.300 seldsame werke.
Mount Ayliff
Omgewing
Mount Ayliff is die administriewe sentrum vir die Xesibe Xhosa stam. Hulle plaaslike naam vir die dorp is: MaXesibeni (die plek van die Xesibe). Die distrik is 922 km2 groot en huisves inheemse woude met eksotiese plantasies. Daar is klein afsettings van koper en tin in die Ntsizwaberge wat van tyd tot tyd gemyn word.
Clathria pyramida
Clathria pyramida is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Kanadese volkslied
Die nasionale volkslied van Kanada is O Canada (Engels) of Ô Canada (Frans).
Clathria pyramida
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Lendenfeld.
Kanadese volkslied
Geskiedenis
Die lied is die eerste maal gesing op 24 Junie 1880. Net meer as 'n honderd jaar later, op 1 Julie 1980 is dit as Kanada se nasionale volkslied verklaar. Die musiek is gekomponeer deur Calixa Lavallée, 'n bekende komponis, terwyl die Engelse weergawe van die lied (wat natuurlik ook in Frans gesing word) gebaseer is op die gedig van Sy Edelagbare Regter Robert Stanley Weir, in 1908. Op sy beurt is dié weer gebaseer op die oorspronklike gedig van Sir Adolphe-Basile Routhier, 'n regter uit Quebec.
Die Engelse weergawe is waarskynlik die eerste keer in die openbaar gehoor toe die Hertog en Hertogin van Cornwall (wat later as Koning George V en Koningin Mary bekend sou staan) deur Kanada getoer het in 1901.
Toe die Eerste Wêreldoorlog uitbreek in 1914, was "O Canada" die mees bekende patriotiese lied in Kanada. Teen 1927 word gebruik van die lied goedgekeur om te sing in Kanadese skole, en by staatsgeleenthede. Teen 1966 het die destydse Eerste Minister, Lester B. Pearson, parlementêre stappe gedoen om "O Canada" sy plek as amptelike volkslied te laat inneem. In 1980 word dit in die wet vervat dat die lied die amptelike volkslied van Kanada word.
Vertaalde lirieke van die eerste vers van die Engelse weergawe van "O Canada!"
O Kanada!
Ons tuiste en geboorteland!
U kommandeer ware vaderlandsliefde in al u seuns.
Met gloeiende harte sien ons u opstyg,
Die Ware Noorde sterk en vry!
Van heinde en verre, o Kanada,
Staan ons op wag vir u.
God hou ons land glorieryk en vry!
O Kanada, ons staan op wag vir u.
Vertaalde lirieke van die eerste vers van die Franse weergawe van "O Canada!"
O Kanada!
Omdat u arm die swaard kan dra
Kan dit ook die kruis dra.
U geskiedenis is 'n epos van die briljantste wedervaringe.
U waarde, geskans in geloof,
Sal ons huise en ons regte beskerm
Sal ons huise en ons regte beskerm.
Mark Haddigan
Mark Haddigan is 'n Britse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent 101 Dalmatians (1996) en in die televisiereekse The Bill (1984) en The Manageress (1989).
Magic: The Gathering
Magic: The Gathering (algemeen bekend as Magic of MTG) is 'n versamelbare en digitaalversamelbare kaartspeletjie wat deur Richard Garfield geskep is. Magic is in 1993 vrygestel deur Wizards of the Coast (nou 'n filiaal van Hasbro), en was die eerste handelskaartspel. Sedert 2015 is daar ongeveer twintig miljoen spelers met meer as twintig miljard kaarte wat in die periode 2008 tot 2016 geproduseer is, waartydens dit in gewildheid toegeneem het.
Spoke in die Polinesiese kultuur
duimnael|300px|Gees van die dooies wat waghou (Manao tupapau), deur [[Paul Gauguin.]]
Magic: The Gathering
Elke wedstryd van Magic verteenwoordig 'n stryd tussen towenaars bekend as planeswalkers wat toor, artefakte gebruik, en wesens skep soos aangedui op individuele kaarte ten einde hul teenstanders te verslaan, tipies, maar nie altyd nie, deur die dreinering van hul 20 punte in die standaardformaat. Alhoewel die oorspronklike konsep van die spel grootliks afkomstig is van die motiewe van tradisionele fantasie- rolspeletjies soos Dungeons & Dragons, het die spel min ooreenkoms met potlood-en-papier-avontuurspeletjies, terwyl dit terselfdertyd aansienlik meer kaarte en meer ingewikkelde reëls het as baie ander kaartspeletjies.
Spoke in die Polinesiese kultuur
Daar was ’n algemene geloof in spoke in die Polinesiese kultuur, en sommige geld vandag nog. Ná die dood reis iemand se spook gewoonlik na die wêreld in die lug of die onderwêreld, maar van hulle sal op die aarde agterbly. In baie Polinesiese legendes is die spoke aktief betrokke in die sake van die lewendes. Spoke kan ook siektes veroorsaak en die liggaam van gewone mense binnedring. Dit kan deur sterk medisyne weer uitgedryf word.
Magic: The Gathering
Magic kan deur twee of meer spelers gespeel word, hetsy met gedrukte kaarte of op 'n rekenaar, slimfoon of tablet met virtuele kaarte via die internet-gebaseerde sagteware Magic: The Gathering Online of ander rekenaarspeletjies soos Magic: The Gathering Arena. Dit kan in verskillende reëlformate gespeel word, wat in twee kategorieë val: gekonstrueer en beperk. Beperkte formate behels dat spelers 'n pak spontaan bou uit 'n poel lukrake kaarte met 'n minimum pakgrootte van 40 kaarte; In gekonstrueerde formate skep spelers dekke van kaarte wat hulle besit, gewoonlik met 'n minimum van 60 kaarte per dek.
Spoke in die Polinesiese kultuur
Spoke
In gerekonstrueerde Proto-Polinesies beteken *qaitu" die gees van ’n afgestorwene, terwyl die woord "*tupuqa" ’n breër betekenis het, insluitende alle bonatuurlike wesens.
Magic: The Gathering
Nuwe kaarte word gereeld deur middel van uitbreidingsstelle vrygestel. 'n Georganiseerde toernooi-stelsel (DCI) wat op internasionale vlak gespeel word en 'n wêreldwye gemeenskap van professionele Magic-spelers het, asook 'n herverkoopmark vir Magic-kaarte. Sekere kaarte kan waardevol wees as gevolg van hul seldsaamheid in die produksie en hul nut in spel, met kaarte wat wissel van 'n paar sent tot duisende dollars in waarde.
Spoke in die Polinesiese kultuur
Spoke
Van die mites wat algemeen in Polinesië voorkom, sluit die idee in dat die mens ’n dubbele siel het. Die een verlaat die mens nooit, terwyl die ander een deur towerspreuke van die liggaam geskei of weggelok kan word.
In sommige gemeenskappe dui die tatoes op ’n persoon se gesig hul kultus aan. Sommige simbole beteken die mens verkies die lugwêreld, maar voordat hy daarheen kan gaan, moet sy spook na sy volk se tuisland in die naeltjie van die wêreld gaan. Ander tatoes dui aan die spook verkies om in die onderwêreld te woon. Die mense van Hawaii glo in aumakua, spoke wat in die land van die lewendes bly en oor hul voormalige families waghou.
Legendes
Al die Polinesiese gemeenskappe het baie stories oor spoke of geeste wat ’n rol speel in hul tradisionele legendes. Die Amerikaanse skrywer William Drake Westervelt het 18 van hulle versamel en in Hawaiian Legends of Ghosts and Ghost-Gods (1915) gepubliseer. Die legende van Pele, die Hawaise godin van vulkaanvuur, vertel hoe sy op ’n man verlief raak en toe uitvind hy is dood. Sy vind sy spook as ’n karige teenwoordigheid in ’n grot en met groot moeite gebruik sy haar magiese kragte om hom weer lewend te maak. Hy word weer vernietig, maar sy spook word weer gevind, dié keer in die vorm van ’n voël, en hy word weer lewend gemaak.
Volgens ’n ander Hawaise legende neem die priesters van ’n tempel ’n jong man gevange en offer hom aan hul god. Daarna wil hulle sy bene oneervol behandel. Die jong man se spook onthul die situasie aan sy pa in ’n droom, en hy lei sy pa om sy bene terug te kry en hulle in ’n geheime begrafnisgrot te plaas. Die spook van die jong man kon toe sonder kommer na die geesteswêreld gaan.
North Harbour-stadion
Die North Harbour-stadion is 'n groot stadion in Albany, North Shore City in Nieu-Seeland. Die stadion is in 1997 geopen, na amper 'n dekade se besprekings, beplanning en konstruksie. Dit het 'n reghoekige vorm en word hoofsaaklik vir rugbywedstryde en opelugkonserte aangewend, terwyl die aangrensende ovaalvormige stadion vir krieketwedstryde ingespan word. Verskeie wedstryde is gedurende die Rugbywêreldbeker 2011 hier gespeel.
Justinianus I van Bisantium
’n Vernietigende builepes-epidemie in die vroeë 540's het die einde van ’n tydperk van grootsheid ingelui. Die ryk het ’n agteruitgang beleef wat eers in die 9de eeu omgekeer is.
Procopius is die primêre bron oor die bewind van Justinianus en latere gebeure is geboekstaaf deur Johannes van Efese. Albei historici het verbitter geraak teenoor Justinianus en sy vrou, Theodora.
Justinianus word onder Ortodokse Christene as ’n heilige beskou. Sy feesdag is 14 November (of soms 27 November volgens die Gregoriaanse kalender).
Lewe en bewind
Justinianus is omstreeks 482 gebore naby die moderne dorp Lebane in Suid-Serwië, naby Skopje in die Republiek van Masedonië. Hy het in verskeie van sy wette daarna verwys dat sy moedertaal Latyn was.
Die naam "Justinianus" wat hy later gebruik het, is aan hom gegee deur sy oom, Justinus I, wat hom aangeneem het. Sy ma was Vigilantia, Justinus se suster. Toe keiser Anastasius in 518 dood is, is Justinus as keiser gekies. Justinianus was een van die betroubaarste raadgewers en op 1 April 527 het Justinus hom as medekeiser en sy opvolger aangewys. Toe Justinus I op 1 Augustua 527 sterf, het Justinianus die alleenheerser geword.
As leier was Justinianus baie energiek. Vanweë sy nederige afkoms het hy geen magsbasis in die aristokrasie gehad nie, maar hy het hom omring met mans en vroue met buitengewone talent wat hy op grond van meriete gekies het eerder as adellike afkoms.
Omstreeks 525 is hy getroud met sy minnares, Theodora, wat ’n mimiekkunstenaar en sowat 20 jaar jonger as hy was. Sy het baie invloedryk in die politiek van die ryk geword.
In ’n poging om die Romeinse Ryk te herstel, het Justinianus dele van die ou Wes-Romeinse Ryk herwin, die Vandale in Noord-Afrika verower en die Romeinse beheer uitgebrei tot aan die Atlantiese Oseaan.
Nog ’n deel van sy nalatenskap was die herskryf van die Romeinse wetboek, die Corpus Juris Civilis, wat steeds die basis van baie moderne lande se regstelsel vorm. Die Bisantynse kultuur het ook gebloei en sy bouprogram het meesterstukke soos die Aya Sophia opgelewer wat eeue lank die middelpunt van die Oosters-Ortodokse geloof sou wees.
Justinianus was nie oral ewe gewild nie; vroeg in sy bewind het hy amper die troon verloor weens ’n opstand, en so laat as 562 is ’n sameswering deur ontevrede sakelui teen hom ontdek.
Justinianus het in die vroeë 540's builepes opgedoen, maar het herstel. Theodora is in 548 op ’n redelik jong ouderdom dood, dalk weens kanker. Toe hy op 14 November 565 sterf, het hy geen kinders gehad nie. Hy is opgevolg deur Justinus II, die seun van sy suster Vigilantia.
Reën
Reën is 'n neerslag in die vorm van vloeistof teenoor ander nie-vloeistof vorme soos sneeu, hael en ysreën. Reën benodig die teenwoordigheid van 'n lig laag van die Aarde se atmosfeer met temperature bo die smeltpunt van water naby en bo die aardoppervlak. Op die Aarde is reën die kondensasie van atmosferiese waterdamp na druppels water swaar genoeg om te val, wat meestal die aardoppervlak bereik. Twee prosesse, wat waarskynlik saamwerk, kan lei tot die versadiging van lug wat weer lei tot reënval: die verkoeling van lug en die toevoeging van water in die lig. Reën wat na die Aarde val maar verdamp voor dit die grond bereik word virga genoem – dit is ook een van die maniere waarop lug versadig word. Neerslag vorm deur die botsings van reëndruppels met ander reëndruppels of yskristalle binne 'n wolk. Die vorm van reëndruppels wissel van oblaat, pannekoekagtige vorms vir groot druppels tot klein sfere vir kleiner druppels.
Vogtigheid wat saam met drie-dimensionele temperatuursones beweeg en verskillende gebiede van vogtigheid bekend as fronte, is die hoofmetodes van reënvorming. Indien voldoende vog en 'n opwaartse beweging teenwoordig is, sal neerslag vanuit konveksie-wolke (dié met 'n sterk, opwaartse, vertikale beweging) val, soos cumulonimbus in donderstorms wat tot nou reënbande kan lei. In bergagtige gebiede is neerslag moontlik waar die opwaartse vloei maksimaliseer binne die windkante van die terrein by 'n elevasie waarby vogtige lug geforseer word om te kondenseer en dan val in die vorm van reën teen die kante van die berge. Aan die lykant van die berge kan woestynklimate bestaan weens die droë lug wat afwaarts vloei en dus verwarming en verdroging van die lugmassa veroorsaak. Die beweging van die moesontrog, of intertropiese konvergensie sone, bring die natseisoen by savanne-klimate. Reën is die primêre bron van varswater vir die meeste streke in die wêreld, en voorsien geskikte toestande vir diverse ekosisteme, sowel as die water vir hidroëlektriese kragsentrales en besproeiing vir verskeie gewasse. Reënval word met 'n reënmeter gemeet. reënvalhoeveelhede word aktief gemeet deur weerradars en passief deur weersatelliete.
Warmte afkomstig vanaf stedelike gebiede lei tot verhoogde reënval, beide in hoeveelheid en intensiteit, en gewoonlik windaf in stede. Aardverwarming veroorsaak ook veranderinge in globale neerslagpatrone, insluitend natter toestande oor oostelike Noord-Amerika en droër toestande in die trope. Neerslag is 'n hoofkomponent van die watersiklus, en is verantwoordelik vir die meeste varswaterafsettings op die planeet. Die jaarlikse wêreldwye gemiddelde neerslag is 900 mm. Australië is die Aarde se droogste kontinent. Reën is ook bekend, of word vermoed, op ander planete, saamgestel uit metaan, yster, neon en swaelsuur eerder as water.
Water-versadigde lug
Lug bevat waterdamp en die hoeveelheid water in 'n gegewe massa droë lug word gemeet in massa (gram) water per massa droë lug. Die hoeveelheid vog in lug word ook algemeen gegee as relatiewe humiditeit – die fraksie totale waterdamp wat lug kan bevat by 'n spesifieke temperatuur. Die hoeveelheid waterdamp wat 'n sekere volume lug kan bevat voor dit versadig is (100% relatiewe humiditeit) en dan 'n wolk vorm ('n groep sigbare en klein water- en ysdeeltjies gesuspendeer bo die aardoppervlakte) is temperatuurafhanklik. Warmer lug kan meer water opneem as koeler lug voor dit versadig word. Daarom, een manier waarop 'n volume lug versadig kan word is deur afkoeling. Die doupunt is die temperatuur tot waarby 'n volume lug afgekoel moet word by die versadigingspunt.
Daar bestaan vier hoofmeganismes vir die afkoeling van lug tot by die doupunt: Adiabatiese verkoeling ontstaan wanneer lug styg en uitsit. Die lug kan styg weens konveksie, grootskaalse atmosferiese bewegings, of 'n fisiese grens soos 'n bergreeks (orografiese styging). Geleidingsverkoeling vind plaas wanneer die lug in kontak met 'n koue oppervlakte kom, gewoonlik vanaf een oppervlak na 'n ander gewaai, byvoorbeeld vanaf 'n vloeistof wateroppervlakte na 'n kouer landoppervlakte. Stralingsverkoeling vind plaas weens die uitstraling van infrarooi straling, óf deur die lug, óf deur die grondoppervlakte onder die lug. Verdampingsverkoeling vind plaas wanneer vog tot die lug gevoeg word deur verdamping, wat die lugtemperatuur forseer om sy natbaltemperatuur af te koel, of totdat dit versadiging bereik.
Die hoofwyses waarop waterdamp tot lug gevoeg word is:
Waterdamp begin normaalweg kondenseer op kondensasiekerne soos stof, ys, en sout om wolke te vorm. Verhoogde dele van fronte (wat drie-dimensioneel in die natuur is) dryf wye gebiede van opwaartse beweging binne die Aarde se atmosfeer wat wolke vorm, soos altostratus of cirrostratus. Stratuswolke is 'n stabiele wolkbedekking wat neig om te vorm wanneer 'n koel, stabiele lugmassa vasgevang word onder 'n warm lugmassa. Dit kan ook vorm weens die styging van adveksie mis gedurende toestande met 'n ligte wind.
Samevloeiing
Samevloeiing vind plaas wanneer waterdruppels saamsmelt om groter waterdruppels te vorm, of wanneer waterdruppels vries op 'n yskristal. Lugweerstand veroorsaak tipies dat waterdruppels in 'n wolk stasionêr bly. Wanneer lugturbulensie plaasvind bots waterdruppels, wat groter waterdruppels produseer. Soos hierdie groot waterdruppels daal hou samevloeiing aan totdat waterdruppels groot genoeg word om die lugweerstand te oorkom en dan val as reën. Samevloeiing gebeur gewoonlik in wolke bo vriespunt, en staan ook bekend as die warmreën proses. In wolke benede vriespunt, wanneer yskristalle genoeg massa optel sal dit begin val. Dit vereis gewoonlik meer massatoevoeging as samevloeiing wanneer dit tussen kristal en buurdruppel plaasvind. Hierdie proses is temperatuurafhanklik, omdat superverkoelde waterdruppels net bestaan in 'n wolk benede die vriespunt van water. Hierdie yskristalle mag smelt soos wat dit na die Aarde val, afhangende van die temperatuurverskil tussen die wolk en aardoppervlak.
Reëndruppels beskik groottes wat strek vanaf 0,1 mm tot 9 mm gemiddelde deursnee. Bo dít neig die druppels om op te breek. Kleiner druppels word wolkdruppels genoem, en hul vorm is sferies. Soos wat die reëndruppel se grootte toeneem, word die vorm daarvan meer oblaat, met die grootste deursnee wat die aankomende lugvloei wys. Groot reëndruppels word toenemend platter teen die bodem, soos 'n hamburger, met baie groot druppels wat meer lyk soos valskerms. Teenoor algemene menings lyk die vorm van 'n waterdruppel glad nie soos 'n traandruppel nie. Die grootste reëndruppels op Aarde is gemeet in Brasilië en die Marshalleilande in 2004 – sommige was so groot soos 10 mm. Die noemenswaardige grootte kan verduidelik word deur kondensasie op groot rookdeeltjies of deur botsings tussen druppels in klein streke met 'n betreklike hoe inhoud van vloeistof water.
Intensiteit en duur van reënval beskik gewoonlik 'n omgekeerde verwantskap, dus hoë intensiteit storms sal waarskynlik van korte duur wees en lae intensiteit storms van 'n langer duur. Reëndruppels wat geassosieer word met gesmelte hael neig om groter as ander reendruppels te wees. Reëndruppels se botsing met die aardoppervlak geskied by hul eindsnelheid, wat groter sal wees vir groter druppels, weens die groter massa tot sleurkrag verhouding. By seevlak sonder wind sal 0,5 mm druppels bots teen ongeveer 2 m/s, terwyl groter 5 mm druppels 'n eindsnelheid van 9 m/s kan bereik. Die klank van reendruppels wat water slaan word veroorsaak deur borrels lug wat onderwater ossileer.
Golden Globe
Die Golden Globes is Amerikaanse pryse wat sedert 1944 deur die 93 lede van die Hollywood Foreign Press Association (HFPA) toegeken word vir uitnemendheid in rolprente en op televisie, plaaslik en internasionaal. Die jaarlikse formele seremonie waarop die pryse toegeken word, is ’n belangrike deel van die rolprentwese se prysseisoen, wat eindig met die jaarlikse Oscar-toekenningsaand.
Televisie
Sedert 1956:
Paarl (kiesafdeling)
duimnael|regs|250px|Die Afrikaanse Taalmonument is seker die bekendste baken in die [[Paar, destyds die kern van die kiesafdeling.]] Paarl was van 1910 strykdeur tot 1994 'n kiesafdeling in die Boland vir die Suid-Afrikaanse Volksraad.
1921-1938
De Jager behou die Paarl in 1921 teen die N.P. se F.G.W. Roux met 'n meerderheid van 638 en in 1921 weer teen Du Toit met 'n meerderheid van slegs 173. De Jager bly tot 30 April 1929 LV en in die verkiesing later daardie jaar wen Du Toit die Paarl die eerste keer vir die N.P. met 65 meer stemme as F.A. Joubert van die S.A.P. In 1933 skuif du Toit, wat nou as N.P.-Koalisie-kandidaat staan, sy meerderheid op tot 2 154 teen die onafhanklike T. Köhler. Du Toit volg nie vir dr. D.F. Malan en sy volgelinge tot in die Gesuiwerde Nasionale Party nie, maar bly onder genl. Jan Smuts in die Verenigde Party. Hy behou sy setel in 1938 se algemene verkiesing met 'n meerderheid van 427 stemme bo die N.P. se Petrus Jacobus Hugo.
1939-1953
Du Toit bly tot 26 Februarie 1939 LV vir die Paarl. In die tussenverkiesing op 19 April 1939 word Hugo die eerste suksesvolle N.P.-kandidaat in die Paarl toe hy die V.P. se F.P.S. le Roux met 107 stemme klop. Die V.P. se Jacobus Christiaan Faure verhang die bordjies in 1943 se algemene verkiesing toe hy Hugo met 449 stemme klop. Dit was die laaste keer tot 1994 dat enige party buiten die N.P. in die Paarl sou wen. Faure verloor in 1948 met 367 stemme teen Hugo, wat in 1953 weereens naelskraaps wen, maar nou teen die V.P. se P.D. Malherbe met 358 stemme.
1958-1966
Hugo bly LV tot 10 Maart 1958 en in die verkiesing van 1958 behaal Wynand Charl Malan die eerste oortuigende oorwinning vir enige party in die kiesafdeling toe hy W. Basson van die V.P. klop met 'n meerderheid van 3 193. In die volkstemming van 1960 bring Paarliete dan ook 7 314 stemme ten gunste van republiekwording uit en net 3 273 daarteen. D.A.K. Geldenhuys, wat in 1958 en 1966 onsuksesvol in Moorreesburg gestaan het vir die V.P., staan in 1961 teen Malan, maar verloor met 4 379 stemme. In 1966 is dit die V.P. se P.J. du Toit wat met 5 528 stemme minder as Malan in die stof byt.
1966 en later
In 1966 staan drie kandidate teen Malan, wat nou 7 945 stemme op hom verenig. Die V.P. se D.G. Malan kry 2 546, die Herstigte Nasionale Party se F.J. van der Merwe 325 en die onafhanklike H.F. Moller 61, wat aan Malan 'n meerderheid van 5 399 besorg. In 1974 wen Malan die vyfde keer in die Paarl, maar dié keer net teen die onafhanklike Moller en wel met 'n meerderheid van 7 129.
Sien ook
Bredasdorp, Caledon, Ceres, Clanwilliam, Helderberg, Hottentots-Holland, Malmesbury, Moorreesburg, Piketberg, Riversdal, Stellenbosch, Swellendam, Valsbaai, Wellington, Worcester
Sebraplant
Die sebraplant of  Aphelandra squarrosa is ’n spesie in die plantfamilie Acanthaceae en is inheems aan Brasilië. Dit het ’n roomkleurige nerfstelsel en is ’n gewilde huisplant. Dit word in die eerste jaar sowat 30 cm hoog en 20 cm breed. Daarna kan die grootte verdubbel.
Eienskappe
Daar is verskeie kultivars, waarvan squarrosa 'Louisae' die algemeenste is.
Die sebraplant hou van baie lig, maar nie direkte lig nie. Dit blom nie dikwels nie, maar kan aangemoedig word om te blom deur dit langer elke dag aan lig bloot te stel. Dit floreer by temperature van tussen 18 en 21 °C.
Probleme
Dopluise, plantluise, rooimyte en wolluise kan voorkom.
Die sebraplant is sensitief vir water; te veel of te min kan die blare laat bruin word en afval. Dit hou daarvan om klam gehou te word, maar nie nat nie. As die temperatuur lank onder 15 °C bly, sal die plant skade opdoen
Mabel Albertson
Mabel Albertson (24 Julie 1901 – 28 September 1982) was 'n Amerikaanse aktrise en regisseuse. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Gang War (1928), Barefoot in the Park (1967), en What's Up, Doc? (1972), en in die televisiereeks That Girl (1966).
Golf van Carpentaria
Die Golf van Carpentaria (Engels: Gulf of Carpentaria) is 'n golf van die Stille Oseaan in die noorde van Australië tussen Arnhemland, Noordelike Gebied, in die weste en Cape York-skiereiland, Queensland, in die ooste.
Die Golf van Carpentaria grens in die noordweste aan die Arafurasee. Die Golf van Carpentaria word deur die Torres-straat met die Koraalsee in die noordooste verbind. Die golf het 'n oppervlakte van sowat 310 000 km² en 'n maksimale diepte van 70 m.
Die Golf van Carpentaria is in 1606 deur die Nederlandse ontdekkingsreisiger Willem Jansz vir Europa ontdek en in 1623 is die golf deur Jan Carstenszoon ná die destydse Nederlandse goewerneur van Nederlands-Indië, Pieter de Carpentier, genoem. In 1644 het Abel Tasman die golf se kus verken.
Quattrocento
Die kulturele en artistieke gebeure in Italië tydens die tydperk 1400 tot 1499 staan kollektief bekend as die Quattrocento en is afkomstig van die Italiaanse woord vir die nommer 400, en op sy beurt van millequattrocento, wat Italiaans is vir die jaar 1400. Die Quattrocento omvat die artistieke style van die laat-Middeleeue (mees noemenswaardig die Internasionale Gotiek), die vroeë Renaissance (wat omstreeks 1425 'n aanvang geneem het), en die begin van die Hoë Renaissance, wat omstreeks tussen 1495 en 1500 'n aanvang geneem het.
Historiese konteks
Na die agteruitgang van die Westerse Romeinse Ryk in 476 het ekonomiese wanorde en handelsontwrigting deur Europa versprei.
Dit was die begin van die Vroeë Middeleeue, wat tot ongeveer die 11de eeu geduur het, toe handel toegeneem het, die bevolking begin uitbrei het en die pousdom sy gesag herwin het.
In die laat Middeleeue het die politieke struktuur van die Europese vasteland stadig ontwikkel van onstabiele feodalisme tot nasiestate wat deur monargieë regeer is en sodoende groter stabiliteit gelewer het. In Italië het stedelike sentrums ontstaan wat bevolk is deur handelaars- en handelsklasse wat hulself kon verdedig.
Geld het grond as ruilmiddel vervang, en 'n toenemende aantal lyfeienes het bevry geword. Die veranderinge in Middeleeuse Italië en die agteruitgang van feodalisme het die weg gebaan vir sosiale, kulturele en ekonomiese veranderinge.
Die Quattrocento word beskou as die oorgang van die Middeleeuse tydperk na die Italiaanse Renaissance, hoofsaaklik in die stede Rome, Florence, Milaan, Venesië en Napels.
Ontwikkeling van Quattrocento style
Die Quattrocento-kuns het die dekoratiewe mosaïek wat tipies geassosieer is met Bisantynse kuns, saam met Christelike en Gotiese style in gebrandskilderde - en loodglas, fresko's, geïllustreerde manuskripte en beeldhouwerk, afgewerp. In die plek daarvan het Quattrocento-kunstenaars die meer klassieke vorms wat deur klassieke Romeinse en Griekse kuns ontwikkel is opgeneem.
Lys van Italiaanse Quattrocento kunstenaars
Aangesien die Quattrocento deels met die Renaissance oorvleuel, sou dit onakkuraat wees om te sê dat 'n bepaalde kunstenaar van die Quattrocento of Renaissance is. Kunstenaars van die tyd sou hulself waarskynlik nie as lede van 'n skool of tydperk geïdentifiseer het nie.
Alfabet
'n Alfabet is 'n volledige gestandaardiseerde stel karakters wat bestaan uit letters en gebruik word om iets in 'n gekose taal neer te skryf. Geskrewe taal bestaan uit sinne, sinne bestaan uit woorde en woorde bestaan uit een of meer letters van die alfabet. Elke letter verteenwoordig rofweg 'n klank in die gesproke taal. 'n Alfabet is verskillend van ander vorme van skryfstelsels soos ideogramme, waarin elke simbool 'n volledige konsep verteenwoordig.
Die woord alfabet is afgelei van 'n kombinasie van die woorde alfa en beta, die eerste twee simbole in die Griekse alfabet. Daar word ook soms verwys na die gewone alfabet as die ABC (uitgespreek aa-bee-see). Die woord alfabet word ook soms gebruik om te verwys na die basiese elemente of dele van 'n stelsel, bv. die DNA-alfabet.
Geskiedenis
Hoofartikel: Geskiedenis van die alfabet
Tekens wat voorwerpe voorgestel het, eerder as klanke, dateer uit voor 10 000 v.C., uit die Madaleniese periode.
Die Egiptiese hiërogliewe was die voorloper tot die Fenisiese alfabet. Die Egiptiese hiërogliewe het simboliese en verborge betekenisse gehad en het ook klanke voorgestel. Bykomende karakters is later bygevoeg om te onderskei of die simbool verwys na die simbool self, of na die klank wat die simbool voorstel. Die Egiptenare het die stelsel uiteindelik gestandaardiseer tot 'n stelsel met 24 konsonante. Die Egiptiese stelsel was egter te lomp en omslagtig en moes plek maak vir 'n vokaalgedrewe stelsel.
Die Fenisiese alfabet het bestaan uit 22 karakters en was die eerste alfabet wat primêre klanke van 'n taal voorgestel het. Die Fenisiese skrif is van links na regs gelees en is gestandaardiseer deur koning Ahiram. Volgens oorlewering is Cadmos, die stigter van die stad Thebes, die persoon wat die Fenisiese alfabet ontwikkel het. Die term "foneties" verwys steeds na die herkoms van klank in die alfabet vanaf die Fenisiese alfabet. Die Fenisiese alfabet het die basis gelê vir die ontwikkeling van die antieke Griekse alfabet (800 v.C.).
Fascisme
Die term fascisme is aanvanklik gebruik om na die Italiaanse politieke beweging van Benito Mussolini te verwys wat in 1922 die mag in die land oorgeneem het. Later is dit ingespan om as sambreelterm ook ander lande se soortgelyke politieke strominge en stelsels veral in die tydperk tussen 1920 en 1945 in te sluit.
As 'n sambreelterm verwys fascisme na verskillende geskiedkundige en ideologies-politieke rigtings, waaronder die Duitse Nasionaal-Sosialisme en Afrikaner-organisasies soos die Gryshemde en Ossewabrandwag, maar ook regsgsinde diktature wat ná 1945 gevorm is, waaronder dié van Spanje, Portugal en Chili. Hierdie bewegings en bewinde het hul oorsprong meestal in nasionaal- en sosiaal-rewolusionêre bewegings met totalitêre trekke.
Nogtans behels die term fascisme - in teenstelling met ander politieke denkrigtings en vakterme soos demokrasie, liberalisme, sosialisme of kommunisme - op sigself nog geen politieke doelwit nie en is aanvanklik - vir die eerste keer in 1923 - op internasionale vlak eerder deur sy politieke teenstanders as sy aanhangers gebruik. Die term fascis het uiteindelik een van die mees gebruiklike politieke skeldwoorde geword, maar min navorsers het die moeite gedoen om 'n noukeurige wetenskaplike definisie te gee.