cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Lando Norris
Renloopbaan
In Februarie 2017 is Norris as 'n junior bestuurder by McLaren onderteken. Later daardie jaar het Norris vir McLaren getoets in 'n geskeduleerde middelseisoentoets. Hy het die tweede vinnigste rondte in die tweede dag van toetse by die Hungaroring afgelê. Aan die einde van 2017 het Norris die amptelike McLaren-toets- en reserwejaer vir die 2018-seisoen geword. Norris het aan sy eerste amptelike oefensessie by die Belgiese Grand Prix deelgeneem en 26 rondtes aangeteken. Norris het gedurende die jaar ses verdere oefensessies gery.
Sedert 2019 by McLaren
Norris is gekontrakteer om vir McLaren te jaag vir die 2019 Formule Een Wêreldkampioenskapseisoen, saam met Carlos Sainz jr.. Hy het met sy debuut by die 2019 Australiese Grand Prix agtste gekwalifiseer en die wedren in die twaalfde plek voltooi. Hy het sy eerste Formule Een-punte behaal deur sesde te eindig by die volgende ren, die Bahreinse Grand Prix. Die Chinese Grand Prix was die eerste van Norris se onttrekkings daardie seisoen, nadat skade van 'n eerste rondte botsing met Daniil Kvyat veroorsaak het dat hy later aan die wedren onttrek. Verdere onttrekkings het gekom by die Spaanse Grand Prix ná 'n botsing met Lance Stroll en by die Kanadese Grand Prix toe 'n rembrand veroorsaak het dat sy suspensie ingegee het.
Norris was op koers om sewende by die Franse Grand Prix te eindig, maar het laat in die wedren hidrouliese probleme ondervind en is uiteindelik negende geklassifiseer. Dit is gevolg deur 'n sesde plek by die Oostenrykse Grand Prix, wat sy beste uitslag verteenwoordig het. Hy is gedwing om laaste by die Duitse Grand Prix weg te spring as gevolg van boetes vir die oorskryding van die toegelate aantal enjinkomponente vir die seisoen. Hy het later uit die wedren geval ná 'n kragverlies. By die Belgiese Grand Prix het hy sy pad van elfde tot vyfde in die vroeë stadiums van die wedren gemaak. Hy het hierdie posisie behou en was ingestel om sy beste loopbaanuitslag aan te teken, maar het 'n kragverlies op sy laaste rondte opgedoen en is elfde geklassifiseer.
2022
In Februarie 2022 het Norris 'n kontrakverlenging met McLaren onderteken wat hom tot ten minste 2025 by die span sal verseker. Norris het al drie dae van die Bahrein-amptelike voorseisoentoetse voltooi nadat Ricciardo positief getoets het vir COVID-19 en dit nie kon bywoon nie.
Volle Formule Een-uitslae
* Seisoen nog aan die gang.
Copperton
Copperton is 'n voormalige myndorpie in die Karoogebied van die Noord-Kaap. Dis geleë in die Pixley ka Seme-distriksmunisipaliteit en die Siyathemba Plaaslike Munisipaliteit, met sy setel op Prieska.
Dit is in 1971 gestig in verband met die kopermyn op die plaas Vogelstruisbult. Dit was van 1975 tot 1987 die middelpunt van die NG gemeente Vergesig, wat van die NG gemeente Prieska afgestig het en weer daarby ingelyf is. Die dorp het in 'n stadium 3 000 inwoners gehuisves en 'n skool en verskeie ontspanningsgeriewe gehad, onder meer 'n gholfbaan. Anglovaal het die myn, wat in 1972 geopen is, in 1991 gesluit. Die meeste van die geboue is intussen gesloop en net enkele huise word nog gebruik deur Denel, wat 'n missieltoetssentrum hier bedryf.
Jason Hervey
Jason Hervey (gebore 6 April 1972) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Pee-wee's Big Adventure (1985), Back to the Future (1985), en The Monster Squad (1987), en in die televisiereeks The Wonder Years (1988).
Copperton
Die dorpie se oppervlak is 70,55 km². In 2011 was die inwonertal 57, van wie 49 wit, ses bruin en een swart was. Dis vergeleke met 'n inwonertal van 36 in 2001, van wie 27 bruin en nege wit was.
Garob Wind Farm (Pty) Ltd het in Junie 2013 omgewingsgoedkeuring gekry om 'n windplaas in die omgewing, wat besonder winderig is, op te rig.
Haliclona punctata
Haliclona punctata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Haliclona rectangularis
Haliclona rectangularis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1886 deur Ridley & Dendy.
Worcestersous
Worcestersous is 'n gegiste vloeistofkruiery. Dit is dikwels 'n bestanddeel van Walliese toebroodjies (Engels: rarebit), Caesar-slaai, "Oesters Kirkpatrick", en soms by "chili con carne", tsjakalaka, beesbredie, hamburgers en ander vleisgeregte. Worcestersous word ook gebruik om mengeldrankies soos 'n "Bloody Mary" of 'n "Caesar" te geur.
Saint-Paul-en-Cornillon
Saint-Paul-en-Cornillon is 'n Franse dorp in die département Loire (région Auvergne-Rhône-Alpes), weste van Saint-Étienne, met sowat 1400 inwoners (2014).
Worcestersous
Ontstaan
Volgens die historikus en heraldikus van Wallis, majoor Francis Jones (1908-1993) kan die uitvinding van die resep toegeskryf word aan ene kapt. Henry Lewis Edwardes (1788-1866). Edwardes, oorspronklik van Rhyd-y-Gors, Carmarthenshire, was 'n veteraan van die Napoleontiese Oorloë en het die rang van adjunk-luitenant van Carmarthenshire beklee. Hy het vermoedelik die resep tuis gebring na sy reise in Indië. Die artikel sê nie hoe die resep sy weg gevind het na mnre Lea en Perrins toe nie.
Carmen Zapata
Carmen Zapata (15 Julie 1927 – 5 Januarie 2014) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Telefon (1977), Sister Act (1992), en Sister Act 2: Back in the Habit (1993), en in die televisiereeks Matt Houston (1982).
Saint-Paul-en-Cornillon
Die dorp is op die regteroewer van die Loirerivier.
Die dorp word as Curnillon vir die eerste keer in 1284 genoem.
Worcestersous
Ontstaan
Toe die worcestersousresep vir die eerste keer berei is in die apteek van John Wheeley Lea en William Henry Perrins, was die gevolglike produk so sterk dat dit as oneetbaar beskou is en die vaatjie is net so in die kelder agtergelaat. 'n Paar jaar later is die stoor skoongemaak en opgeruim, en toe die aptekers besluit om dit weer te proe, ontdek hulle dat die sous nou gegis het en sagter en meer aanvaarbaar was. Hulle was heel in hulle skik daarmee en teen 1838 word die eerste bottels "Lea & Perrins Worcestersous" aan die verbruikerspubliek vrygestel.
Nobumba
Nobumba is 'n landelike nedersetting in die Ngqushwa Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit is 12 km suidwes van Peddie aan die Mgwalanarivier geleë. Volgens die 2011-sensus woon hier 1063 mense in 304 huishoudings.
Haliclona rapanui
Haliclona rapanui is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Desqueyroux-Faundez.
Strubendam-voëlreservaat
Die Strubendam-voëlreservaat in Lynnwood Glen, Pretoria is geleë op 'n gedeelte van die oorspronklike plaas Hartebeestpoort 362 JR wat aan mnr. F.E.B. Struben behoort het.
Strubendam
Die dam is gebou in die Waterkloofspruit en dit het 'n bakmaat van 108 000 m3. Die damwal is ongeveer 6 meter hoog.
Die presiese ouderdom van die oorspronklike dam is nie bekend nie, maar daar word geskat dat die dam tussen die 1940's en 1960's gebou is. Kaarte wat dateer uit 1929 dui daarop dat die dam in daardie tyd nog nie bestaan ​​het nie.
Die damwal is in September 1984 opgegradeer en sedert 1985 dien dit ook as die vloedbeheerdam.
Dierelewe
Voëllewe is volop en 'n verskeidenheid vissoorte soos die vleikurper, skerptandbaber, kanariekurper, karp en varswaterbaars kom in die dam voor.
Berggeelbos
Die berggeelbos (Leucadendron gandogeri) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom in die Hottentots-Hollandberge, Kogelberg, Kleinmondberg, Groenlandberg, Babylonstoringberg, Kleinrivierberge en Bredasdorpberge. Die struik word 1.6 m hoog en dra blomme van Augustus tot September.
Strubendam-voëlreservaat
Plantegroei
Die plantegroei by Strubendam is bakenveld, wat 'n oorgangplantegroei tussen grasveld en bosveld is. Daar is ook moeras-areas en oewerbos onder die damwal. Riviervaderlandswilg, soetdoring, gewone haakdoring en witstinkhout is die algemeenste bome in die reservaat.
Droëvlaktetolbos
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat waar dit na die grond val en moontlik deur die wind versprei word. Die plant is eenslagtig en daar is manlike- en vroulike plant. Bestuiwing vind plaas deur die werking van insekte. Die plant groei hoofsaaklik in sandgrond op hoogtes van 0 - 200 m.
Strubendam-voëlreservaat
Fasiliteite en aktiwiteite
Die reservaat is is ideaal vir stap, voëlkyk en piekniek. Daar is ablusiegeriewe beskikbaar en groot skaduryke grasperke waar besoekers kan ontspan. Die dam word gebruik vir visvang. Geen vure word toegelaat nie.
Besoektye
Somer (September - April): 06:00 - 18:00
Berggeelbos
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat na 'n brand, dit val na die grond en word deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig en daar is gevolglik manlike en vroulike plante. Bestuiwing vind plaas deur die werking van klein torre. Die plant groei op rotsagtige berghellings in sandgrond op hoogtes vanaf seevlak tot 1 350 m.
In Engels staan dit as die broad-leaf conebush bekend.
SAA
Die afkorting SAA kan moontlik verwys na:
Mathias Wieman
Mathias Wieman (23 Junie 1902 – 3 Desember 1969) was 'n Duitse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Der Schimmelreiter (1934), Die ewige Maske (1935), Träumerei (1944), en Fear (1954).
Eliza Butterworth
Eliza Butterworth (gebore 24 Julie 1993) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse DCI Banks (2010), WPC 56 (2013), en The Last Kingdom (2015).
Grande Terre
Grande Terre (Frans vir: "groot land" of "hoofland") is verreweg die grootste eiland van die Franse oorsese gebied Nieu-Kaledonië, beide volgens oppervlakte en bevolking. Op die eiland is ook Nieu-Kaledonië se hoofstad en grootste stad, Nouméa, geleë. Grande Terre lê in die oostelike Koraalsee, met Australië in die weste en Nieu-Seeland in die suide.
Grande Terre beslaan 'n oppervlakte van 16 372 km² en word soms as die grootste eiland van Frankryk beskou, aangesien dit selfs groter as Korsika (8 680 km²) is. Dit streek sowat 400 km in 'n noord-suidelike rigting en is 50–70 km breed. Die hoogste berg is Mont Panié met 'n hoogte van 1 628 m.
Die Britse ontdekkingsreisiger James Cook het Grande Terre in 1774 vir Europa ontdek en dit New Caledonia genoem, Caledonia was 'n Latynse benaming vir dele van Noord-Skotland. Later is die naam Nieu-Kaledonië vir Grande Terre en die omliggende eilande toegepas. Soms word die benaming Nieu-Kaledonië egter ook vir Grande Terre gebruik.
Justin Herwick
Justin Herwick (gebore 27 Junie 1970) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Romeo + Juliet (1996), As Good as It Gets (1997), Broken Vessels (1998), en Luster (2002).
Thomas de Ridder
duimnael|regs|240px|Thomas en sy meisie op universiteit, Ilse Nolte.
Johannes Thomas de Ridder (noemnaam Thomas, Pretoria, 20 Februarie 1964 – Pretoria, 23 Oktober 1982) was ’n argitektuurstudent.
Herkoms en skooljare
duimnael|links|180px|Thomas de Ridder as kleuter. Johannes Thomas (Thomas) de Ridder is in die Eastwoodkraam-inrigting in Pretoria gebore as die jongste van die vier kinders van Johan en Suzette de Ridder. Hulle is in 1956 getroud. Die ander kinders was Johannes Andries (Johan, 1958, was getroud met Elizabeth Helena [Helene] van der Merwe en het drie seuns gehad; oorlede op 12 November 2012 aan breinkanker), Gertruida Anna Susanna (Trudy, 1959, was getroud met Nicholas Anthony [Nic] Borain) en Josephus Marthinus (Tienie) (1962).
Thomas het opgegroei te Herbert Bakerstraat 56, Groenkloof, Pretoria, en sy laerskooldae deurgebring aan die Laerskool Anton van Wouw, waarna hy sy skoolloopbaan voltooi het aan die Afrikaanse Hoër Seunskool, Pretorie. In 1981 het hy matriek geslaag met onderskeiding in vier vakke. Hy hel veral uitgeblink in kuns en vir drie jaar agtereenvolgens die hoogste punte in sy klas in hierdie vak behaal.
Universiteit
Begin 1982 het hy aangesluit by sy broer Tienie en met groot idealisme ingeskryf as student aan die Universiteit van die OVS vir die B.A. in Argitektuur. Hier het hy pragtig presteer en besonderse talent geopenbaar. As inwoner van Reitz-kamerwonings het hy deelgeneem aan die studentelewe en sy koshuis in die eerste waterpolospan, die tennisspan en muurbalspan verteenwoordig, asook vir die Kossakke gesing.
Buitemuurse aktiwiteite
Elf jaar lank was hy, wat ook ’n besondere belangstelling en liefde vir sy volk en vaderland gehad het, 'n aktiewe lid van die Voortrekkerbeweging en in die Dirkie Uys-kommando het hy ook sy leierseienskappe as spanleier getoon.
Etlike jare lank het hy klavierlesse geneem by Peter Cruse en daarna by mej. W. de Wijn, en ook op dié gebied aansienlik talent openbaar en met sy gevoelvolle klavierspel sy ouerhuis versier. Die laaste herinnering van hom, het sy ouers vertel, was die 5de klavierkonsert van Beethoven waarna hy enkele ure voor sy dood geluister het.
Waardering en dood
Sy ouers skryf in sy begrafnisbrief: “As ernstige en gelowige seun was hy 'n getroue kerkganger en lidmaat, eers van die Gereformeerde kerk Pretoria-Sunnyside en die laaste maande van sy lewe van die Gereformeerde kerk Bloemfontein-Wes. Ook in die kerk het by 'n aktiewe bydrae gelewer as voorsitter van die JV.”
Hulle skryf: “As fyngevoelige en kunssinnige mens was hy 'n liefdevolle en dankbare kind vir sy ouers, 'n lojale en eerlike vriend vir baie en 'n opregte broer. Vir sy jong leeftyd het hy 'n besondere begrip getoon vir die lyding en beproewing van ander.”
Sy onverwagte en skielike heengaan in die vroeë oggendure van 23 Oktober 1982 in die ouderdom van 18 jaar en agt maande in 'n motorongeluk in Mainstraat, Pretoria, het 'n onherstelbare leemte in sy ouerhuis en vriendekring gelaat, maar veral ook by sy vriendin Ilse Nolte vir wie hy so lief was. Hy is op Woensdag 27 Oktober 1982 uit die Gereformeerde kerk Pretoria-Sunnyside begrawe.
Arthur Wiesner
Arthur Wiesner (17 Januarie 1895 – 7 Maart 1980) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Hauptsache glücklich! (1941), Reise in die Vergangenheit (1943), Street Acquaintances (1948), en Love's Awakening (1953).
Prinses Adrienne, Hertogin van Blekinge
Prinses Adrienne, Hertogin van Blekinge (* 9 Maart 2018) is 'n Sweedse prinses. Sy is die dogter van Prinses Madeleine, Hertogin van Hälsingland en Gästrikland en haar man, die Brits-Amerikaanse finansier Christopher O'Neill.
Sy is in die Danderyds hospitaal in Danderyd Munisipaliteit, Stockholm gebore, en op 8 Junie 2018 in die Drottningholm Paleis se kapel as Adrienne Josephine Alice gedoop. Sy is negende in die lyn van opvolging tot die Sweedse troon.
Zalla Zarana
Zalla Zarana (12 Julie 1897 – 16 Julie 1967) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Back Fire (1922), Silver Spurs (1922), en The Wheel of Fortune (1923).
Valentina Zimina
Valentina Zimina (1 Januarie 1899 – 3 Desember 1928) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente La Bohème (1926), The Woman on Trial (1927), en The Scarlet Lady (1928).
Scarlett Byrne
Scarlett Byrne (gebore 6 Oktober 1990) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Harry Potter and the Half-Blood Prince (2009), Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 (2010), en Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 2 (2011), en in die televisiereeks Falling Skies (2011).
David Hess
David Hess (19 September 1936 – 7 Oktober 2011) was 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last House on the Left (1972), Body Count (1986), Cabin Fever (2002), en The Hateful Eight (2015).
Loire
Loire (42) (IPA: lwaʁ, Arpitaans: Lêre, Oksitaans: Léger) is 'n Franse département van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes wat vernoem is na die rivier Loire.
Laurie Zimmer
Laurie Zimmer (gebore 1950) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Assault on Precinct 13 (1976), A Dirty Story (1977), en Prime Time (1977).
Samosdelka
Samosdelka (Russies: Самосделка) is 'n dorpie in Astrachan-oblast, Rusland en die setel van die Samosdelka Plaaslike Munisipaliteit. Soos baie ander nedersettings in Kamiziak-rajon, is dit op 'n eiland in die Wolga-rivierdelta geleë.
Demografie
Volgens Sensus 2010 het Samosdelka 1 240 inwoners gehad. Etniese Russe vorm die meerderheid van die dorpie se bevolking.
Haliclona reversa
Haliclona reversa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1911 deur Kirk.
Nadya A. Fouad
Nadya A. Fouad (gebore 1955) is 'n Amerikaanse beroepsvoorligtingsielkundige. Sy is die hoofredakteur van Journal of Vocational Behaviour en vooraanstaande professor en voorsitter van die Departement Opvoedkundige Sielkunde aan die Universiteit van Wisconsin-Milwaukee.
Fouad was die ontvanger van die 2009 American Psychological Association- toekenning vir uitnemende bydraes tot onderwys en opleiding in sielkunde. Haar toekenning het erkenning verleen vir haar bydraes tot "die ontwikkeling en implementering van die Multikulturele Riglyne, haar verbintenis tot sosiale geregtigheid en gelykheid, en haar baanbrekerswerk in die daarstelling van maatstawwe vir leerlingbevoegdheid."
Vroeë lewe en opvoeding
Fouad was een van twee kinders wat vir Aziz en Lisa Fouad in Ames, Iowa gebore is (1955). Nadat sy saam met haar gesin oor die wêreld heen gereis het, het sy in 1984 haar Baccalaureus Scientiae- graad aan die Iowa State University en PhD aan die Universiteit van Minnesota voltooi.
Beroep
Nadat sy aan die Universiteit van Minnesota gegradueer het, het Fouad haar loopbaan as professor aan die Universiteit van Wisconsin-Milwaukee (UWM) begin. In hierdie hoedanigheid het sy 'n deurlopende studie van drie jaar gelei wat daarop gemik was om "ondersteunings en hindernisse te identifiseer wat meisies tydens hul opleiding na of weg van wetenskap en wiskunde stuur." Van 2008 tot 2013 het Fouad as hoofredakteur van die tydskrif The Counseling Psychologist gedien.
In 2014 het Fouad voortgegaan om die geslagsverskil in STEM te bestudeer en 'n studie gelei wat fokus op die status van vroue-ingenieurs op nasionale vlak. Haar navorsingspan het die redes bestudeer waarom slegs 11 persent van praktiserende ingenieurs vroulik is en het kwessies gevind soos "'n gebrek aan werksbevrediging, 'n gebrek aan betroubare vroulike rolmodelle, onbuigsame werkskedules, werkplekdiskriminasie, wit Mid-Westerse mansindroom en glasplafonkwessies." Sy was later die ontvanger van die UWM Fakulteit Distinguished University Service Award. Hierna is Fouad aangestel as hoofredakteur van die Journal of Vocational Behaviour vir 'n termyn van ses jaar en is daar 'n eerste bekroonde leerstoel in opvoedkundige sielkunde aan haar toegeken. Terwyl hy in hierdie rol gedien het, is Fouad onder die top 2% van wetenskaplikes in die wêreld gerangskik in 'n studie deur Stanford Universiteit.
Carl Wilhelm
Carl Wilhelm (9 Februarie 1885 – September 1936) was 'n Duitse akteur, regisseur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Frau Annas Pilgerfahrt (1915), Die Sippschaft (1920), The Eyes of the World (1920), en Das Haus der Qualen (1921).
Haliclona robustaspicula
Haliclona robustaspicula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1981 deur Hoshino.
Henry Honiball
Henry William Honiball (gebore 1 Desember 1965) is 'n Suid-Afrikaanse voormalige professionele rugbyspeler. Hy het gewoonlik op losskakel gespeel en soms as 'n senter.
Honiball het vroeg in sy loopbaan vir die Vrystaat gespeel, maar het veral bekend geword tydens sy tyd saam met Natal en die Sharks. Teen die einde van sy rugbyloopbaan het hy by die Engelse klub Bristol aangesluit. Hy het 35 wedstryde vir Suid-Afrika van 1993 tot 1999 gespeel, tydens die vroeë post-apartheid-era.
Honiball het 'n baie uitgebreide hardloopwedstryd gehad wat die losvoorspelers vinnig in die wedstryd in aksie gebring het. Hy was ook baie lank vir 'n losskakel en uiters fisiek, aangesien hy 'n sterk verdediger was en nie bang was om die bal te vang en die opposisie uit te daag nie. Hy het sy bynaam "Lem" verdien vir sy vermoë om deur sy opponente se verdediging te "sny". Saam met Joost van der Westhuizen op skrumskakel was Honiball 'n integrale deel van Nick Mallett se legendariese Springbokgroep wat die rekord van 17 agtereenvolgende toetsoorwinnings geëwenaar het, 'n rekord wat met Nieu-Seeland gedeel is. Honiball het in 14 van die 17 oorwinnings gespeel, wat die skoonskip van die 1998-Drienasiesreeks, die Springbokke se eerste reeksoorwinning ooit, ingesluit het. Sodanig was sy lees, balverspreiding en taktiese kennis van die spel dat hy 'n benydenswaardige Springbok-suksessyfer van byna 75 persent gehad het.
Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole
Die Federasie van Beheerliggame van Suid-Afrikaanse Skole (Federation of Governing Bodies of South African Schools - FEDSAS), is een van verskeie erkende vrywillige verenigings van skoolbeheerliggame (SBL'e) in Suid-Afrika wat in die Suid-Afrikaanse Skolewet, 1996, beoog word. Dit is in 1993 gestig, voordat SBL'e deur die 1996-wet gemagtig is, as 'n vereniging van hoofsaaklik Afrikaansmediumskole wat toe wit Suid-Afrikaners geakkommodeer het.
Na die eerste demokratiese verkiesing in Suid-Afrika het dit 'n nasionale verteenwoordigende organisasie vir skoolbeheerliggame oor alle rasse en amptelike tale geword, wat sy lede inlig, organiseer, mobiliseer en ontwikkel om die hoogste erkende internasionale onderwysstandaarde te bereik en te handhaaf. Dit dien op Nasionale en Provinsiale Konsultatiewe Forums met onderwysrolspelers en die Departement van Basiese Onderwys.
FEDSAS is 'n prominente meningsleier en rolspeler in openbare onderwys op nasionale en provinsiale vlak. Die Nasionale Kantoor is in Bloemfontein geleë met provinsiale kantore in al 9 provinsies. Die organisasie staan skoolbeheerliggame by oor die hele spektrum van skoolbeheer, insluitend personeelaanstellings, arbeidsverhoudinge, strategiese beplanning en finansiële bestuur. FEDSAS bly ingelig oor veranderinge en herstrukturering in onderwys en adviseer sy lede dienooreenkomstig. Dit funksioneer as 'n demokratiese, nie-politieke organisasie en sy lede kies jaarliks hul leiers.
Vanaf 2022 bestaan sy lidmaatskap uit die SBL'e van meer as 2 000 openbare skole, insluitend al 11 amptelike tale enkelmedium- en dubbelmediumskole. FEDSAS het Afrikaanse taalregte in verskeie gevalle verdedig, maar bepleit dat elke leerder onderrig in hul moedertaal moet ontvang.
Lys van lugrederye van Azerbeidjan
Hierdie is 'n lys van lugrederye van Azerbeidjan, groepeer volgens soort.
Haliclona reticulata
Haliclona reticulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Haliclona en tot die familie Chalinidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Lendenfeld.
Mayabeque (provinsie)
Mayabeque is 'n provinsie in westelike Kuba met ongeveer 381 000 inwoners. Die provinsie se hoofstad, San José de las Lajas, het vandag 'n bevolking van sowat 70 duisend.
Arsène Wenger
Arsène Wenger, OBE, (* 22 Oktober 1949) is 'n Franse sokkerbestuurder en voormalige speler. Hy was van 1996–2018 die bestuurder van Arsenal, wat hom die klub se langsdienende bestuurder maak en wie die meeste sukses behaal het in terme van titels gewen. Sokkerkenners gee Wenger krediet vir sy bydrae tot die omkeer van sokker in Engeland in die laat 1990's, weens sy bekendstelling van veranderinge in die afrigtingsmetodes asook dieet van spelers.
Herkoms
Wenger is in Straatsburg gebore en getoë in Duttlenheim. Sy pa, die bestuurder van die plaaslike dorpie se span, het hom aan sokker bekendgestel. Ná 'n beskeie loopbaan as speler, waarin hy vir 'n paar amateurklubs gespeel het, behaal Wenger in 1981 'n diploma in sokkerspanbestuur. Na 'n onsuksesvolle tydperk by Nancy wat uitgeloop het op sy afdanking in 1987, het Wenger by AS Monaco aangesluit, wat hy in 1988 tot die ligatitel gelei het en in 1991 tot oorwinning in die Coupe de France. Wenger se mislukking om die liga-titel weer die daaropvolgende seisoene te wen het egter gelei tot sy vertrek by Monaco in 1994 met wedersydse toestemming. Hy het daarna kortliks Japannese J. League span Nagoya Grampus Eight afgerig, wat onder sy bestuurskap die Keiser se sokkertoernooi en die Japannese Supertoernooi gewen het.
Vera Zorina
Vera Zorina (2 Januarie 1917 – 9 April 2003) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente I Was an Adventuress (1940), Louisiana Purchase (1941), Star Spangled Rhythm (1942), en Follow the Boys (1944).
Arsène Wenger
Stadionverskuiwing
Tydens Wenger se ampstermyn het Arsenal verskuif na 'n nuwe opleidingsentrum en in Augustus 2006, na die nuwe Emirates Stadium ná 93 jaar by hul ou Highbury-stadion. Gedurende die tydperk van 2006–2013 het Wenger se Arsenal deur ‘n trofeedroogte gegaan, wat deur baie toegeskryf is aan die gebrek van beskikbare fondse na die stadionverskuiwing. Gevolglik het Wenger minder geld op nuwe spelers spandeer en as gevolg van hoër lone by ander klubs en die voortdurende trofeedroogte het Arsenal gesukkel om hul sterspelers te behou.
Onlangs het die klub egter meeste van die oorblywende skuld betaal en dit blyk dat Wenger weer voldoende fondse tot sy beskikking het. Dit het duidelik geword toe Arsenal in September 2013, die 24-jarige Mesut Ozil vir ‘n fooi wat geskat word op £42,5 miljoen van Real Madrid aangeskaf het en in die proses hul vorige rekordfooi meer as verdubbel het. In Maart 2014 het Wenger die vierde bestuurder geword om 1000 wedstryde in beheer van ‘n enkele Engelse sokkerspan te wees. In 2014 breek Wenger se Arsenal hul trofeedroogte na 9 jaar en wen die FA-beker. Hy beëindig ook spekulasie oor sy toekoms deur ‘n nuwe kontrak met Arsenal te teken, wat op die ouderdom van 64 heel moontlik sy laaste een sou wees.
Bynaam en spelerdisipline
Wenger het by Arsenal die bynaam "Le Professeur" van ondersteuners en die Britse media ontvang om sy leergierige houding te weerspieël. Sy benadering tot die spel beklemtoon 'n aanvallende mentaliteit, met die doel dat sokker vermaak en plesier aan die toeskouers moet verskaf. Wenger se Arsenalspanne is dikwels gekritiseer vir hul gebrek aan dissipline; sy spelers het 100 rooikaarte tussen September 1996 en Februarie 2014 ontvang, alhoewel sy spanne al toekennings ontvang het vir regverdige spel.
Toekennings
Reeds in sy tydperk by Monaco het Wenger 'n reputasie gehad om jong talent raak te sien, en sy fokus deur sy volle loopbaan het op die ontwikkeling van 'n jeugstelsel gebly; sy klubs het verkies om meestal self jong spelers te ontwikkel in plaas daarvan om net duur, ervare spelers aan te koop. Wenger het al vier keer die Onze D’Or ("Wêreldbestuurder/afrigter van die jaar"-toekenning) ontvang: in 2000, 2002, 2003 en 2004. Verder ontvang hy ook in 2010, saam met baie ander toekennings, IFFHS se "Wêreldbestuurder/afrigter van die dekade"-toekenning.
Theodore Wilhelm
Theodore Wilhelm (1909 – 1971) was 'n Duitse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Case of the Red Monkey (1955) en The Crawling Eye (1958), en in die televisiereeks The Avengers (1961).
Skugtertolbos
Die skugtertolbos (Leucadendron modestum) is 'n blomdraende struik wat tot die genus Leucadendron behoort en deel van die fynbos-bioom vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap, waar dit voorkom op die Elimvlakte vanaf Stanford en Bredasdorp tot by Agulhas. Die struik word 60 cm hoog en dra blomme in Augustus.
Vuur vernietig die plant maar die sade oorleef. Die sade word geberg in 'n tol op die vroulike plant en word vrygelaat na 'n brand en moontlik deur die wind versprei. Die plant is eenslagtig; daar is manlike en vroulike plante wat voortplant deur die aktiwiteite van klein torre. Die plant groei hoofsaaklik op gelyk gruis of kleigrond op hoogtes van 0-165 m.
In Engels staan dit as die Rough-leaf Conebush bekend.
Sesmylspruit
Ontstaan en roete
Die spruit ontstaan as die Rietvleirivier oos van Kempton Park en vloei noordwaarts deur 'n aantal vleilande tot in die Rietvleidam. By die uitloop van die Rietvleidam word dit die Sesmylspruit genoem. Van daar af vloei dit weswaarts tot waar dit by die Olifantspruit aansluit, suid van Irene. Van hierdie punt af word dit die Hennopsrivier genoem.
Geskiedenis
Die gedeelte van die Hennopsrivier wat deur Centurion vloei was ook voorheen bekend as die Sesmylspruit. Die destydse Verwoerdburgse stadsraad het besluit dat die rivier in sy munisipale gebied net as die Hennopsrivier bekend sal staan. Pretoria se stadsraad was sterk gekant teen enige verandering aan die naam Sesmylspruit omdat dit belangrike historiese waarde vir die stad het.
Walliese ui
Die Walliese ui (Allium fistulosum), ook bekend as Japannese tros-ui, lang groenui, of sprietui is 'n meerjarige plantspesie wat dikwels as 'n soort spriet beskou word.
Die spesie is soortgelyk in smaak en reuk aan die verwante gewone ui, Allium cepa, en basters tussen die twee (boom-uie) bestaan. A. fistulosum ontwikkel egter nie bolle nie, en besit hol blare (fistulosum beteken "hol") en kappe. Groter variëteite van A. fistulosum, soos die Japannese negi, lyk soos die prei, terwyl kleiner variëteite na grasuie lyk. A. fistulosum kan vermeerder deur meerjarige immergroen trosse te vorm. Dit word ook in trosse as 'n sierplant gekweek.
Benamings
Die algemene naam "Walliese ui" (Eng.: "Welsh onion") verwys nie na Wallis nie, maar is afgelei van 'n byna verouderde gebruik van "Wallies" in die sin "vreemd, nie-inheems", aangesien die spesie inheems aan China is, hoewel dit op heelwat verspreide plekke in Eurasië en Noord-Amerika gekweek word en genaturaliseer is.
A. fistulosum is nie inheems aan Wallis of juis algemeen in Walliese kookkuns nie. Die groen Allium algemeen in Wallis is die prei, A. ampeloprasum, die nasionale groente van Wallis.
Ander name wat aan hierdie plant toegedig word, sluit in groenui, slaaiui en sprietui. Hierdie name is egter dubbelsinnig, aangesien hulle ook gebruik kan word om te verwys na enige jong groen uiestingel, hetsy gekweek van Walliese uie, gewone uie of ander soortgelyke lede van die genus Allium.
Kulinêre gebruik
In die Weste word A. fistulosum hoofsaaklik gebruik as 'n skulp- of slaai-ui, maar word meer algemeen in ander wêrelddele gebruik.
Sagrada Família
Bouwerk aan die Sagrada Família het op 19 Maart 1882, onder leiding van die argitek Francisco de Paula del Villar begin. In 1883, toe Villar bedank, het Antoni Gaudí as hoofargitek oorgeneem. Hy het die projek met sy eiesoortige argitektoniese- en ingenieurstyl, met 'n kombinasie van Gotiese en gekurfde Art Nouveau- vorms, omskep. Gaudí het die res van sy lewe aan die projek gewy, en hy is in die kript van die gebou begrawe. Ten tyde van sy dood in 1926 was minder as 'n kwart van die projek voltooi.
Omdat die konstruksie van die Sagrada Família slegs van private skenkings afhanklik was, het dit stadig gevorder, en is dit boonop deur die Spaanse Burgeroorlog onderbreek. Tydens Julie 1936 het rewolusionêres die kript aan die brand gesteek en by die werkswinkel ingebreek, waar hulle Gaudí se oorspronklike planne, tekeninge en gipsmodelle gedeeltelik vernietig het. Dit het 16 jaar se werk geneem om die fragmente van die meestermodel weer aanmekaar te sit. Tydens die 1950's is konstruksie met onderbroke vordering hervat. Vooruitgang in tegnologie soos rekenaargesteunde ontwerp en gerekenariseerde numeriese beheer (CNC) het vordering sedertdien bespoedig; konstruksie het in 2010 die halfpadmerk verbygesteek. Van die grootste uitdagings van die projek lê egter nog voor, insluitend die bou van nog tien torings, wat elk 'n belangrike Bybelse figuur in die Nuwe Testament sal simboliseer. Na verwagting is dit moontlik dat die gebou teen 2026 voltooi sal wees; dit sal ook die eeufeesherdenking van Gaudí se dood wees.
Die basilika het 'n lang geskiedenis van meningsverskille onder die inwoners van Barcelona: oor die aanvanklike moontlikheid dat dit met die Barcelona-katedraal sal kompeteer, oor Gaudí se ontwerp, oor die moontlikheid dat die bouwerk na Gaudí se dood sy ontwerp misken het, en die 2007-voorstel om 'n tonnel te bou wat Spanje se hoë-spoed treinstelsel met Frankryk verbind, en wat die stabiliteit van die basilika sou kon versteur. In 'n beskrywing van die Sagrada Família, het Rainer Zerbst, 'n kunskritikus, gesê "dit is waarskynlik onmoontlik om 'n kerkgebou, wat enigsins daarmee vergelyk, in die ganse kunsgeskiedenis te vind". Paul Goldberger beskryf dit as "die mees buitengewone interpretasie van Gotiese argitektuur sedert die Middeleeue”. Die basilika is nie die katedraalkerk van die aartsbisdom van Barcelona nie, want dié titel behoort aan die Katedraal van die Heilige Kruis en Sint Eulalia (Barcelona-katedraal).
Agtergrond
Die Basílica de la Sagrada Família was die inspirasie van 'n boekhandelaar, Josep Maria Bocabella, stigter van Asociación Espiritual de Devotos de San José (Spirituele assosiasie van aanhangers van Sint Josef).
Na 'n besoek aan die Vatikaan in 1872 het Bocabella van Italië teruggekeer met die voorneme om 'n kerk te bou wat deur die basilika by Loreto geïnspireer is. Op 19 Maart 1882, tydens die fees van Sint Josef, is daar met die apsiskript van die kerk begin, wat deur skenkings befonds is. Die kerk is deur die argitek Francisco de Paula del Villar ontwerp, wat beplan het om 'n standaardvorm Gotiese herlewingskerk te bou. Die apsiskript is voor Villar se bedanking op 18 Maart 1883 voltooi. Antoni Gaudí het hierna verantwoordelikheid vir die ontwerp, wat hy radikaal verander het, aanvaar. Gaudi het in 1883 aan die kerk begin werk, maar is eers in 1884 as direkteur van argitektuur aangestel.
Konstruksie
Oor die kwessie van die geweldige lang konstruksietydperk word beweer dat Gaudí opgemerk het: "My kliënt is nie haastig nie." Toe Gaudí in 1926 sterf, was tussen 15 en 25 persent van die basilika voltooi. Na Gaudí se dood is die werk onder leiding van Domènec Sugrañes i Gras voortgesit, totdat dit in 1936 deur die Spaanse Burgeroorlog onderbreek is.
Dele van die onvoltooide basilika en Gaudí se modelle en werkswinkel is tydens die oorlog deur Katalaanse anargiste vernietig. Die huidige ontwerp is gebaseer op gerekonstrueerde weergawes van die planne wat in 'n vuur verbrand is, sowel as op moderne aanpassings. Die argitekte Francesc Quintana, Isidre Puig Boada, Lluís Bonet i Gari en Francesc Cardoner het sedert 1940 die werk voortgesit. Die verligting is deur Carles Buïgas ontwerp. Die huidige direkteur, en seun van Lluís Bonet, Jordi Bonet i Armengol, het sedert die 1980's rekenaars in die ontwerp- en konstruksieproses gebruik. Mark Burry van Nieu-Seeland is die uitvoerende argitek en navorser. Beeldhouwerke van J. Busquets, Etsuro Sotoo en die kontroversiële Josep Maria Subirachs versier die fantastiese fasades. Jordi Fauli, wat in Barcelona gebore is, het in 2012 as hoofargitek oorgeneem.
Die gewelwe van die sentrale middeskip is in 2000 voltooi en die belangrikste take sedertdien was die konstruksie van die dwarsvleuels en apsis. Teen 2006 het die werk op die kruising en die ondersteunende struktuur vir die hooftoring van Jesus Christus gekonsentreer, sowel as die suidelike afsluiting van die sentrale middeskip, wat die gloriefasade sal word.
Die Sagrada Família-skool wat oorspronklik in 1909 deur Gaudí ontwerp is vir die kinders van die konstruksiewerkers, is ook op die kerkterrein. Die gebou is in 2002 vanaf die oostelike hoek van die terrein na die suidelike hoek hervestig en huisves tans 'n uitstalling.
Konstruksiestatus
Die hoofargitek Jordi Fauli het in Oktober 2015 aangekondig dat 70 persent van die konstruksie voltooi is, en dat die finale fase, waartydens ses enorme torings gebou sal word, bereik is. Die torings en die grootste gedeelte van die kerkstruktuur behoort teen 2026, die honderdjarige herdenking van Gaudi se dood, voltooid te wees. Volgens beramings wat in 2017 gedoen is, behoort die dekoratiewe elemente teen 2030 of 2032 voltooi te wees. Die toegangsgeld van besoekers van € 15 tot € 20 finansier die jaarlikse konstruksiebegroting van € 25 miljoen. Rekenaarondersteunde ontwerptegnologie word gebruik om die konstruksie van die gebou te versnel. Die huidige tegnologie maak dit moontlik dat die klip weg van die bouperseel, deur 'n CNC-freeswerktuig gesny word, terwyl dit in die 20ste eeu met die hand gekerf is. In 2008 het 'n aantal bekende Katalaanse argitekte die staking van die konstruksie bepleit om Gaudí se oorspronklike ontwerpe te respekteer, wat hoewel dit nie volledig was nie en gedeeltelik vernietig is, oor die afgelope jare slegs gedeeltelik gerekonstrueer is.
In 2018 is die kliptipe wat vir die konstruksie benodig word in 'n steengroef in Brinscall, naby Chorley, Engeland, gevind.
AVE-tonnel
Sedert 2013 loop AVE-sneltreine naby die Sagrada Família, deur 'n tonnel wat onder die middestad van Barcelona geleë is. Die konstruksie van die tonnel, wat op 26 Maart 2010 begin is, was omstrede. Die Ministerie van Openbare Werke van Spanje (Ministerio de Fomento) het beweer dat die projek geen risiko vir die kerk inhou nie. Ingenieurs en argitekte van Sagrada Família het nie hiermee saamgestem nie en gesê daar is geen waarborg dat die tonnel nie die stabiliteit van die gebou sal beïnvloed nie. Die Raad van die Sagrada Família (Patronat de la Sagrada Família) en die Buurtvereniging AVE pel Litoral (AVE by die kus) het sonder sukses 'n veldtog teen die AVE-roete gelei. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2017)">aanhaling nodig  ] In Oktober 2010 het die tonnelboormasjien die kerk onder die grond, in lyn met die hooffasade van die gebou, bereik. Diens deur die tonnel is op 8 Januarie 2013 geopen. Die treinspoor in die tonnel maak gebruik van 'n stelsel deur Edilon Sedra waarvolgens die spore in 'n elastiese materiaal ingebed is om vibrasies te verminder. Daar is tot dusver nog geen skade aan die Sagrada Família gerapporteer nie.
Inwyding
Die hoof middeskip is in 2010 bedek, en 'n orrel is geïnstalleer, wat dit moontlik gemaak het om die gebou wat steeds half-voltooid was, vir godsdienstige doeleindes te gebruik. Die kerk is op 7 November 2010, voor 'n gemeente van 6 500 mense, deur pous Benedictus XVI ingewy. 'n Verdere 50,000 mense het die inwydingsmis aan die buitekant van die basilika gevolg, waar meer as 100 biskoppe en 300 priesters die Nagmaal bedien het.
Vanaf 9 Julie 2017 word daar elke Sondag en Heilige dag van verpligting, om 9 uur 'n internasionale mis by die basilika gehou. Dit is oop vir die publiek (totdat die kerk vol is). Soms word die mis ook op ander tye aangebied - 'n uitnodiging tot toegang is egter nodig. Wanneer 'n mis geskeduleer word, word aanwysings oor hoe om 'n uitnodiging te kry op die basilika se webwerf geplaas. Besoekers mag ook in die Kapel van die geseënde sakrament en boetedoening bid.
Brand
Op 19 April 2011 het 'n brandstigter 'n klein brand in die sakristie begin, wat die ontruiming van toeriste en konstruksiewerkers genoodsaak het. Die sakristie is beskadig, en dit het 45 minute geduur om die brand onder beheer te bring.
Pandemie
Op 11 Maart 2020, as gevolg van die 2020-koronaviruspandemie in Spanje, is die konstruksie gestaak en die basilika onbepaald gesluit. Die Gaudí-huismuseum in Park Güell is ook gesluit.
Ontwerp
Die styl van la Sagrada Família word as Spaanse laat-Goties, Katalaanse modernisme of Art Nouveau beskryf. Terwyl die Sagrada Família binne die Art Nouveau-periode val, wys Nikolaus Pevsner daarop dat Gaudí, sowel as Charles Rennie Mackintosh in Glasgow, die Art Nouveau-styl baie verder as die gewone gebruik daarvan as 'n oppervlakversiering gevoer het.
Torings
Gaudí se oorspronklike ontwerp het altesaam agtien torings, wat in stygende orde van hoogte die twaalf apostels, die Maagd Maria, die vier Evangeliste en, die hoogste van almal, Jesus Christus verteenwoordig. Teen 2010 was agt van die torings, wat die apostels verteenwoordig, reeds gebou. Vier hiervan is aan die geboortefasade se kant, en vier aan die passiefasade se kant.
Die voltooiing van die torings sal Sagrada Família die hoogste kerkgebou ter wêreld maak. <sup class="noprint Inline-Template Template-Fact" data-ve-ignore="true" style="white-space:nowrap;">[  <span title="This claim needs references to reliable sources. (August 2017)">aanhaling nodig  ]
Howard Hesseman
Howard Hesseman (27 Februarie 1940 - 29 Januarie 2022) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Flight of the Navigator (1986) en About Schmidt (2002), en in die televisiereekse WKRP in Cincinnati (1978) en Head of the Class (1986).
Sagrada Família
Fasades
By voltooiing sal die kerk drie groot fasades hê: die geboortefasade aan die oostekant, die passiefasade aan die westekant en die gloriefasade aan die suidekant. Die geboortefasade is voordat die werk in 1935 onderbreek is gebou, en toon die meeste Gaudí-invloed. Die passiefasade is volgens die ontwerp wat Gaudi in 1917 geskep het gebou. Die bouwerk het in 1954 begin, en die torings wat oor die elliptiese plan gebou is, is in 1976 voltooi. Die fasade is veral opvallend weens die skraal, grimmige, gekwelde karakters, wat ook uitgeteerde figure van Christus, wat gegesel en gekruisig word, insluit. Hierdie kontroversiële ontwerpe is die werk van Josep Maria Subirachs. Die gloriefasade, waarvan die konstruksie in 2002 begin is, sal die grootste en mees monumentale van die drie fasades wees, en sal die mens se hemelvaart uitbeeeld. Dit sal ook verskillende tonele soos die hel en die vagevuur, sowel as elemente soos die sewe dodelike sondes en die sewe hemelse deugde insluit.
Geboortefasade
Gedurende die tydperk tussen 1894 en 1930, is die geboortefasade gekonstrueer; dit was die eerste van die fasades wat voltooi is. Dit is aan die geboorte van Jesus toegewy, en is met tonele wat herinner aan elemente van lewe versier. Kenmerkend van Gaudí se naturalistiese styl, is die beeldhouwerk van die fasade oordadig, met versierings wat natuurbeelde- en tonele uitbeeld, elk met sy eie simboliek. Die drie portieke word byvoorbeeld deur twee groot kolomme geskei; aan die basis van elke kolom is daar 'n waterskilpad of 'n skilpad (een om die land voor te stel en die ander die see; beide is simbole van tyd, met die veronderstelling dat tyd in klip vasgevang is en onveranderlik is). In teenstelling met die figure van skilpaaie en hul simboliek, is daar aan weerskante van die fasade twee verkleurmannetjies, wat simbolies van verandering is.
Die fasade wys in 'n noordoostelike rigting, na die opkomende son, wat 'n simbool van die geboorte van Christus is. Dit word in drie portieke verdeel, wat elk 'n teologiese deugd verteenwoordig (hoop, geloof en liefdadigheid). Die Boom van die lewe is bokant die Jesusdeur, in die portiek van liefdadigheid. Vier torings voltooi die fasade; elk is aan 'n heilige opgedra (Matteus, Barnabas, die apostel Judas en Simon die dweper).
Dit was oorspronklik Gaudí se bedoeling dat hierdie fasade veelkleurig, en in 'n groot verskeidenheid kleure geverf, moet wees. Hy wou hê dat elke standbeeld en figuur geverf moet word. Hiervolgens sou die menslike figure net so lewendig as die plante en diere vertoon.
Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika
Die Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika in Pretoria is 'n fasiliteit van die Nasionale Navorsingstigting (NNS) waar 'n groot verskeidenheid spesies van diere aangehou word vir besoekers om te besigtig.
Sagrada Família
Geboortefasade
Gaudí het hierdie fasade gekies om die struktuur en ornamentasie van die hele kerk te verpersoonlik. Hy was deeglik bewus daarvan dat hy nie die kerk sou voltooi nie en dat hy 'n artistieke en argitektoniese voorbeeld sou moet stel vir ander om na te volg. Hy het ook gekies dat hierdie fasade die eerste sou wees waarmee bouwerk sou begin; volgens sy mening was dit ook die mooiste en mees toeganklikste vir die publiek. Hy het geglo dat indien hy met die passiefasade, wat hard en kaal (asof dit van bene gemaak is), voor die geboortefasade sou begin, mense die voorkoms daarvan ontstellend sou vind. Sommige van die standbeelde is in 1936 tydens die Spaanse burgeroorlog vernietig, en is daarna deur die Japanese kunstenaar Etsuro Sotoo gerekonstrueer.
Nasionale Dieretuin van Suid-Afrika
Die 85 ha dieretuin huisves 3117 voorbeelde van 209 soogdierspesies, 1358 voorbeelde van 202 voëlsoorte, 3871 voorbeelde van 190 visspesies, 388 voorbeelde van 4 ongewerwelde spesies, 309 voorbeelde van 93 reptielspesies, en 44 voorbeelde van 7 amfibiese spesies.
Sagrada Família
Passiefasade
In teenstelling met die hoogs versierde geboortefasade, is die passiefasade sober, eenvoudig en onopgesmuk. Daar is groot gedeeltes kaal klip, en dit is met harde reguit lyne gekerf om soos die bene van 'n skelet te lyk. Die fasade is aan die passie en lyding van Christus tydens sy kruisiging opgedra, met die bedoeling om die sondes van die mens uit te beeld. Bouwerk het in 1954 begin, volgens die tekeninge en instruksies wat Gaudí vir toekomstige argitekte en beeldhouers nagelaat het. Die torings is in 1976 voltooi, en in 1987 het 'n span beeldhouers, onder leiding van Josep Maria Subirachs, begin met die beeldhouwerk van die verskillende tonele en detail van die fasade. Hulle het daarna gestreef om 'n star, hoekige voorkoms, om 'n dramatiese effek te ontlok, weer te gee. Dit was Gaudí se bedoeling om met hierdie fasade vrees by die kyker in te boesem. Hy wou boë 'breek' en 'kolomme' deursny, en die effek van chiaroscuro (donker, hoekige skaduwees, gekontrasteer met fel, rigiede lig), gebruik om die erns en brutaliteit van Christus se offer verder te beklemtoon.