cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Apollo 8
Tog terug na die Aarde en binnedringing van die atmosfeer
Nadat die ruimtetuig die water getref het, het die valskerms se trekweerstand in die water dit laat omkantel en dit onderstebo gelos. Hulle het in 3 m hoë deinings rondgedobber en Borman het naar geword terwyl hulle gewag het vir die dryfballone om die ruimtetuig regop te draai. Ongeveer ses minute na neerplonsing het die ruimtetuig self in die normale posisie gekom deur die opblaasbare sakstelsel wat ontwerp is vir dié doel. Die eerste duikers van die vliegdekskip USS Yorktown het die ruimtetuig 43 minute na neerplonsing bereik. Vyf-en-veertig minute later was die ruimtemanne veilig op die vliegdek van die Yorktown.
Geskiedkundige belangerikheid
Die Apollo 8-sending het aan die einde van 1968 plaasgevind, 'n jaar in Amerika se geskiedenis met vele gebeurtenisse, ook in ander dele van die wêreld. Gedurende die jaar was daar politieke sluipmoorde, politieke onrus in die strate van Europa en Amerika asook die Praagse Lente, tog het Time Magazine die bemanning van Apollo 8 gekies as hulle Persoon van die Jaar in 1968. Hulle het die bemanning die erkenning gegee as die mense wat die grootste invloed uitgeoefen het in 1968. Hulle was die eerste persone ooit wat uit die aantrekkingskrag van die Aarde ontsnap en in 'n wentelbaan om 'n ander hemelliggaam gegaan het. Hulle het 'n sending oorleef wat hulle self 'n vyftig persent kans van sukses gegee het. Die invloed van die Apollo 8-sending word opgesom in 'n telegram wat Borman van 'n vreemdeling ontvang het, wat eenvoudig gelees het: "Dankie Apollo 8. Julle het 1968 gered!"
Een van die merkwaardigste aspekte van die sending was die Aardopkoms-foto wat deur die bemanning geneem is terwyl hulle met hul vierde wenteling om die Maan besig was. Dit was die eerste keer dat 'n mens só 'n foto geneem het van agter 'n kamera en die foto het krediet ontvang weens die groot inspirasie vir die eerste Aardedag in 1970. Dié foto is ook deur Life-tydskrif gekies as die eerste van 100 foto's wat die wêreld verander het.
Apollo 11-ruimteman Michael Collins het gesê: "Eight's momentous historic significance was foremost"; terwyl die ruimtehistorikus Robert K. Poole Apollo 8 histories as die belangrikste van al die Apollo-sendings beskou het. Die sending was die wydste gedek deur die media sedert die eerste Amerikaanse wentelbaanruimtevlug, dié van Mercury-Atlas 6 deur John Glenn, in 1962. Daar was 1 200 joernaliste wat die sending gedek het en die BBC se dekking is in 54 lande uitgesaai in 15 verskillende tale. Die Sowjetkoerant Pravda het kommentaar van Boris Nikolaevich Petrov, Voorsitter van die Sowjet Interkosmos-program aangehaal. Hy het die sending as 'n "buitengewone prestasie van die Amerikaanse Ruimtewetenskappe en -tegnologie" beskryf. Daar is beraam dat 'n kwart van die Aarde se bevolking die Kersaand-uitsending, lewendig of met heruitsending, gesien het met die negende omwenteling om die Maan. Die Apollo8 uitsendings het ook 'n Emmy gewen, die hoogste toekenning deur die Academy of Television Arts & Sciences.
'n Amerikaanse vrou en ateïs, Madalyn Murray O'Hair, het later groot kontroversie veroorsaak toe sy NASA aangekla het oor die lees van Genesis. Sy het geëis dat alle Amerikaanse ruimtemanne (almal is in diens van die Staat) verbied word om publieke gebede in die ruimte te doen. Die saak is verwerp deur die Hooggeregshof van die Verenigde State; hulle rede was dat hulle geen jurisdiksie in die ruimte het nie. Dit het wel tot gevolg gehad dat NASA sensitief was oor die godsdiensbeginsel gedurende die res van die Apollo-program. Buzz Aldrin het met die Apollo11-sending alleen nagmaal gehou volgens die Presbiteriaanse beginsels op die oppervlakte van die Maan. Hy het vir jare lank niemand daarvan vertel nie en slegs vaagweg daarna verwys net ná hulle sending.
In 1969 het die Amerikaanse Poskantoor 'n posseël uitgereik, nommer 1371 in die Scott-katalogus, wat Apollo8 se vlug om die Maan herdenk het. Op die seël was 'n detail uitbeelding van die beroemde Aardopkoms-foto geneem deur Anders op Kersaand. Die woorde "In the beginning God..."; die eerste woorde uit die boek Genesis was ook op die seël. In Januarie 1969, net agttien dae nadat hulle van die Maan teruggekeer het, het hulle verskyn by die Super Bowl III se voorskou en die Eed van getrouheid van opgesê waarna die volkslied "The Star-Spangled Banner" deur 'n trompetspeler, Lloyd Geisler, gespeel is. Geisler was 'n lid van die National Symphony Orchestra.
Ligging van die ruimtetuig
In Januarie 1970 was die ruimtetuig na Osaka, Japan geneem waar dit ten toongestel is by die Amerikaanse Uitstalling by Expoc'70. Dit word nou uitgestal by die Museum of Science and Industry] in Chicago tesame met 'n klomp persoonlike items wat geskenk is deur Lovell en die ruimtepak wat deur Frank Borman gedra is. Jim Lovell se Apollo8 ruimtepak word vertoon by die Besoekersentrum van NASA se Glenn Research Center. Bill Anders se ruimtepak word vertoon by die Science Museum in Londen.
In die massakultuur
Daar is baie na Apollo 8 se geskiedkundige sending verwys in beide dokumentêre sowel as fiksie formaat. Die verskeie televisie uitsendings en 16 mm skote, soos geskiet deur die bemanning van Apollo8, was saamgestel, verwerk en deur NASA vrygestel in 1969 as 'n dokumentêre rolprent met die naam Debrief: Apollo8 met Burgess Meredith as gasheer. In 2003 het Spacecraft Films 'n drieskyf DVD-stel, wat al NASA se televisie en 16 mm materiaal asook al die televisieuitsendings uit die ruimte, opleidingmateriaal en die lansering en foto's geneem tydens die vlug bevat het, vrygestel. Ander dokumentêre rolprente sluit in "Race to the Moon" (2005) wat deel was van die American Experience TV-reeks (seisoen 18) asook "In the Shadow of the Moon" (2007). Die program Apollo's Daring Mission is deur PBS op hulle Nova-reeks uitgesaai in Desember 2018, wat die 50ste herdenking van die sending was.
Apollo8 is gebruik vir karakterontwikkeling in die 1995-rolprent Apollo 13 waarin Jim Lovell gemotiveer word om op die Maan te loop na aanleiding van sy Apollo8 ondervinding en later teleurgesteld was om twee keer so naby die Maan se oppervlakte te kom sonder om op dit te kon loop.
Gedeeltes van die sending is gedramatiseerd in die 1998-minireeks From the Earth to the Moon episode 1968. Die S-IVB stadium van Apollo8 was ook gebruik in die 1970-TV-reeks UFO in die episode getiteld "Conflict" as die ligging van 'n uitheemse toestel. Apollo 8 se maanbaan-invoeging is gechroniseer met werklike opnames in die liedjie "The Other Side", op die album The Race for Space deur die popgroep Public Service Broadcasting.
In die kredietlys van die animasierolprent Free Birds (2013) was 'n koerantvoorblad oor die Apollo8-sending verander om te lees: "As one of the most turbulent, tragic years in American history drew to a close, millions around the world were watching and listening as the Apollo 8 astronauts – Frank Gobbler, Jim Snood, and Bill Wattles – became the first turkeys to orbit another world."
'n Dokumentêre rolprent, First to the Moon: The Journey of Apollo 8 is vrygestel in 2018.
Die koormusiekstuk Earthrise deur Luke Byrne herdenk die sending. Die première van die stuk was op 19 Januarie 2020 deur die Sydney Philharmonia Choirs by die Sydney-operahuis.
Avril Malan
Vroeë lewe
Avril het grootgeword en skoolgegaan by Hoërskool Wonderboom in Pretoria. Sy pa was prof. Avril Malan en sy broer Magnus Malan, wat indertyd minister van verdediging in die Botha-regering was. Ná skool het hy in Stellenbosch gaan studeer.
Rugbyloopbaan
Op twintigjarige ouderdom het hy reeds vir die Westelike Provinsie gespeel as slot saam met Jan Pickard. In 1960 speel hy die eerste keer vir die Springbokke, teen die All Blacks. Alhoewel Avril korter as sy direkte teenstanders was, wen hy en Johan Claassen die lynstaanoorlog teen die All Blacks. Avril het ongelooflike veerkrag in sy bene gehad.
Hy word as kaptein gekies vir die derde toets – op drie-en-twintigjarige ouderdom. Hy was die jongste Springbokkaptein ooit. Hy neem twee toerspanne na die Britse Eilande, in 1960/61 en 1965. Hy speel nie in 1962 teen die Iere en Britse Leeus nie weens 'n besering. Hy speel teen die Wallabies in 1963 (kaptein in slegs een toets) en was weer kaptein in 1964 in die enigste toets teen Wallis. In 1965 was hy die kaptein van die rampspoedige toer na Ierland en Skotland. Hulle wen nie een wedstryd nie en Avril tree uit rugby – slegs agt-en-twintig jaar oud. Hy werk by die Transvaal-Unie en was die Springbokke se afrigter op die 1969/70-betogertoer na Groot Brittanje en Ierland.
Petropawlofsk-Kamtsjatski
Petropawlofsk-Kamtsjatski (Russies: Петропа́вловск-Камча́тский; in die Russiese omgangstaal van sy bewoners meestal kortweg PK of Petropawlofsk genoem) is die administratiewe, wetenskap- en kultuurhoofstad van Kamtsjatka-krai in Rusland. Belangrike instellings, wat in Petropawlofsk gesetel is, sluit wetenskaplike institute vir oseaannavorsing, kommersiële vissery en geologie in. Die belangrikste industriële sektor is skeepsbou. 'n Grondstasie van die Russiese SDCM-satellietstelsel is eweneens in die stad geleë.
Die bevolking is op 1 Junie 2019 op 179 807 beraam.
Geografie
Die stad is 6 766 km van Moskou (nege uur per vliegtuig). Dit is op hoë heuwels geleë en deur vulkane omring. Die onewe terrein bemoeilik vervoer. Oorkant die Awatsja-baai is Rusland se grootste duikboot-basis, die Ribatsji-basis. Dit is in die tyd van die Sowjetunie gestig en word steeds deur Rusland gebruik.
Petropawlofsk-Kamtsjatski is die tweede grootste stad in die wêreld naas Iquitos, Peru, wat nie per pad bereik kan word nie. ’n Reis na die stad is duur, maar word al hoe gewilder vanweë die pragtige landskap regdeur die skiereiland.
Geskiedenis
Petropawlofsk is deur die Deense navigator Vitus Bering gestig, wat in diens van die Russiese vloot was. Hy het Awatsja-baai op 10 Julie 1740 bereik en die plek Petropawlofsk genoem na sy twee skepe, die Sint Petrus en Sint Paulus. Die beskutte ligging het die dorp help groei tot een van die belangrikste nedersettings in Kamtsjatka.
Woonstelgeboue in Petropawlofsk dateer nog grotendeels uit die Sowjettydperk en is van voorafvervaardigde bouelemente opgerig sodat die stad, ondanks sy skouspelagtige ligging, oor min argitektoniese besienswaardighede beskik. Hulle is oorspronklik ontwerp om werkers te huisves wat net tydelik in Kamtsjatka gebly het, en eers in die vroeë 21ste eeu is daarmee begin om die stad aantrekliker te maak vir inwoners en besoekers. President Wladimir Poetin het Petropawlofsk tydens 'n besoek in 2010 in elk geval nog as die "vuilste stad in Rusland" beskryf. Dat sy kritiek ernstig geneem is, blyk uit die boubedrywighede en restourasiewerk (onder meer aan die stad se Russies-Ortodokse katedraal) wat tans aan die gang is. Ook die lughawe, waar passasiers dekades lank aan die elemente blootgestel is, word vir die erste keer van 'n terminaal voorsien.
Bevolking
Petropawlofsk het 'n multi-etniese bevolking, alhoewel die meeste inwoners van Russiese afkoms is. Naas nuwe aankomelinge is daar ook talle nasate van 19de eeuse setlaars en burgers wat hulle in die Sowjettydperk hier gevestig het.
In die 19de eeu was Petropawlofsk 'n betreklik klein nedersetting met 'n bevolking wat stadig van 400 tot sowat 1 500 gegroei het. Grootskaalse ontwikkeling en die vinnige bevolkingstoename, wat daarmee gepaard gegaan het, het eers in die Sowjettydperk plaasgevind. Die hoogste inwonertal ooit is in hierdie periode aangeteken met 286 000 in 1986. Die ekonomiese krisis van die 1990's het tot 'n sterk bevolkingsafname gelei, en eers in die vroeë 21ste eeu het die inwonertal begin stabiliseer. Die persentasie hoër gekwalifiseerdes en afgetrede persone beloop sowat 25 persent elk.
Isaac Albeniz
Isaac Manuel Francisco Albéniz y Pascual (Spaans: iˈsak alˈβeniθ; 29 Mei 1860 – 18 Mei 1909) was a Katalaanse virtuoos, pianis, komponis, en Dirigent. Hy is een van die vooraanstaande komponiste van die Post-Romanties era, wat 'n beduidende invloed op sy tydgenote gehad het asook op jonger komponiste. Hy is die beste bekend om sy klavierwerke wat gebaseer is op Spaanse volksidiome.
Petropawlofsk-Kamtsjatski
Vervoer
Busse is die belangrikste openbare vervoermiddel. Alle roetes lei na die middestad of sentrale distrik. Alhoewel die meeste huishoudings oor hul eie voertuig beskik, skep die beperkte aantal parkeerplekke moeilikhede. Paaie kan in 'n slegte toestand wees weens die voortdurende seismiese aktiwiteit wat die asfalt laat breek.
Isaac Albeniz
Transkripsies van baie van sy werke, soos Asturias (Leyenda), Granada (Albéniz), Sevilla (Albéniz), Cadiz (Albéniz), Córdoba (Albéniz), Cataluña (Albéniz), en die Tango in D, is belangrike stukke vir klassieke kitaar, alhoewel hulle nie vir die kitaar gekomponeer was nie. Die persoonlike manuskripte van Albéniz word gepreserveer in onder andere die Biblioteca de Catalunya.
Lewe
Hy is gebore in Camprodon, Girona Provinsie, as die kind van Ángel Albéniz ('n doeane beampte) en sy vrou, Dolors Pascual. Albéniz was 'n wonderkind wat vir die eerste keer op die ouderdom van vier musiek opgevoer het. Op die ouderdom van sewe jaar, nadat hy klaarblyklik lesse geneem het by Antoine François Marmontel, het hy die toelatingseksamen vir klavier geslaag by die Parys Konservatoria, maar hy is egter toelating geweier omrede daar geglo is dat hy te jonk was. Teen die tyd dat hy die ouderdom van 12 jaar bereik het, het hy reeds baie keer gepoog om van die huis af weg te hardloop.
Sy konsertloopbaan het op die ouderdom van nege jaar begin toe sy vader saam met beide Isaac en sy suster, Clementina, deur noordelike Spanje getoer het. 'n Gewilde mite is dat Albéniz op die ouderdom van twaalf weggekruip het in 'n skip wat oppad was na Buenos Aires. Hy het glo toe homself in Kuba gevind, en daarna in die Verenigde State, en konserte gespeel in New York Stad, San Francisco en toe na Liverpool , Londen en Leipzig gereis. Teen die ouderdom van vyftien jaar sou hy glo alreeds wêreldwyd konserte gegee het.
Die storie is nie heeltemal onwaar nie, Albéniz het die wêreld vol gereis as 'n opvoerder, maar hy was egter vergesel van sy vader; wat as doeane agent verplig was om gereeld te reis. Dit kan bevestig word deur die vergelyking van Albéniz se konsertdatums met sy vader se reisskedule.
Na 'n kort verblyf in 1876 by die Leipzig Konservatoria, het hy by die Koninklike Konservatoria van Brussel gaan studeer nadat Koning Alfons se persoonlike sekretaris, Guillermo Morphy, vir hom 'n koninklike toekenning verkry het. Graaf Morphy het 'n hoë dunk van Albéniz gehad, wie later sy Sevilla (Albéniz) aan Morphy se vrou sou wy toe dit in Parys sy premieropvoering ontvang het in Januarie 1886.
In 1880 het Albéniz na Boedapest, Hongarye gegaan om saam met Franz Liszt te studeer, net om uit te vind dat Liszt in Weimar, Duitsland, was.
In 1883 het hy die onderwyser en komponis, Felip Pedrell, ontmoet wat hom geïnspireer het om Spaanse musiek soos die Chants d'Espagne te skryf. Die eerste beweging (Prelude) van daardie suite, wat later 'n ander titel gegee is na die komponis se dood synde Asturias (Leyenda), is waarskynlik vandag die bekendste as deel van die klassieke kitaar repertoire, alhoewel dit oorspronklik gekomponeer was vir klavier. (Baie van Albéniz se ander komposisies was ook getranskribeer vir kitaar, veral deur Francisco Tárrega.) By die 1888 Barcelona Universele Uitstalling het die klaviervervaardiger Sébastien Érard 'n reeks van 20 konserte wat Albéniz se musiek bevat geborg.
Die toppunt van Albéniz se konsertloopbaan word beskou as die tydperk tussen 1889 tot 1892 toe hy konserttoere regdeur Europa gehad het. Gedurende die 1890's het Albéniz in Londen en Parys gewoon. Hy het vir Londen sekere musikale komedies geskryf wat hom die aandag van die vermoënde en welgestelde Francis Money-Coutts besorg het. Money-Coutts het hom opdrag gegee en voorsien van librettos vir die opera Henry Clifford (opera) en vir 'n voorgestelde trilogie van Arthuriaanse operas. Die eerste van hierdie, Merlin (opera) (1898–1902), was vermoed verlore te wees, maar was onlangs ge-herkonstrueer en opgevoer. Albéniz het nooit die voorgestelde opera, Lancelot, voltooi nie (slegs die eerste deel is klaargemaak, as 'n vokale en klavierstuk), en hy het ook nooit die operastuk Guinevere, die laaste deel, begin nie.
In 1900 het hy begin ly aan Bright se siekte en teruggekeer na die skryf van klaviermusiek. Tussen 1905 en 1908 het hy sy finale meesterstuk, Iberia (1908), geskryf, wat 'n suite van twaalf klavier "indrukke" is.
In 1883 het die komponis met sy student, Rosina Jordana, getrou. Hulle het drie kinders gehad naamlik: Blanca (wat in 1886 dood is), Laura ('n skilderes), en Alfonso (wat vir Real Madrid C.F. gespeel het in die vroee 1900s voordat hy 'n loopbaan as 'n diplomaat begin het). Twee ander kinders het in in hul kinderskoene beswyk. Sy agterkleindogter is Cécilia Attias, voormalige vrou van Nicolas Sarkozy.
Albéniz het op die ouderdom van 48 op 18 Mei 1909 beswyk aan sy niersiekte in Cambo-les-Bains, in Labourd, suidwes-Frankryk. Slegs 'n paar weke voor sy dood het die regering van Frankryk aan Albéniz sy hoogste eer, die Grand-Croix de la Légion d'honneur, toegeken. Hy is begrawe in die Montjuïc Begraafplaas, in Barcelona, Spanje.
Vroee Werke
Albéniz se vroeë werke was meestal in die styl van "salon musiek". Albéniz se eerste gepubliseerde komposisie, Marcha Militar, het in 1868 verskyn. 'n Aantal werke wat voor die tyd geskryf is is nou verlore. Hy het voortgegaan om te komponeer in tradisionele style wat gestrek het van Jean-Philippe Rameau, Johann Sebastian Bach, Ludwig van Beethoven, Frédéric Chopin en Franz Liszt tot die middel 1880s. Hy het ook ten minste vyf zarzuelas geskryf, van wie almal nou verlore is, behalwe twee.
Miskien is die beste bron op die werke Albéniz self. Hy word as volg aangehaal betreffende die werke van sy vroeëre periode:"Daar is tussen hulle 'n paar dinge wat nie heeltemal nutteloos is nie. Die musiek is 'n bietjie infantiel, oppervlakkig, geestig; maar op die einde; is die mense, ons Spaanse mense, iets van alles daarvan. Ek glo dat die mense reg is wanneer hulle aangeroer word deur Córdoba, Mallorca; deur die copla van die Sevillanas, deur die Serenata; en Granada. In al die werke merk ek nou dat musikale wetenskap minder [deel daarvan] is, minder van die grootse idee; maar [met] meer kleur, sonlig, die geur van olywe. Daardie musiek van die jeug, met sy kleine sondetjies en snaaksighede wat amper die sentimentele aanstellerigheid uitwys...kom vir my voor soos die uitgrawings in die Alhambra, daardie eienaardige arabesques wat nie veel sê met hulle draaie en vorme nie, maar wat soos die lug is, soos die son, soos die nagtegale en merele van sy tuin. Hulle is meer waardevol as al die ander kenmerke van Moorse Spanje, wat, alhoewel ons nie daarvan mag hou nie, die ware Spanje is."
Middel periode
Gedurende die laat 1880s was die sterk invloed van die Spaanse styl merkbaar in Albéniz se musiek. In 1883 het Albéniz die onderwyser en komponis, Felipe Pedrell, ontmoet. Pedrell was die hooffiguur in die ontwikkeling van nasionalistiese Spaanse musiek. In sy boek Die Musiek van Spanje, beskryf Gilbert Chase Pedrell se invloed op Albéniz: "Wat Albéniz van Pedrell verkry het was bowenal 'n geestelike oriëntasie, die te berde bringing van die wonderlike waardes wat inherent is aan Spaanse musiek." Felipe Pedrell het Albéniz geïnspireer om Spaanse musiek te skryf soos die Suite española, Op. 47, wat bekend is om sy delikate, vervlegde melodie en skielike dinamiese veranderinge.
"1. Die dansritmes van Spanje, waarvan daar 'n groot variëteit van is. 2. Die gebruik van cante jondo, wat diepliggende of diepgaande sang beteken. Dit is die mees ernstige en hartroerende variëteit van flamenco of Spaanse sigeunersang, wat dikwels handel met temas van dood. 3. Die gebruik van eksotiese skale wat ook geassosieer word met flamenco musiek. Die Frigiese mode is die meeste prominent in Albéniz se musiek, alhoewel hy ook die Eoliese mode en Miksolodiaanse mode gebruik het sowel as die heeltoon skaal. 4. Die oordrag van kitaar idiome na klavierstukke."
Na sy huwelik het Albéniz hom in Madrid, Spain gevestig en 'n aansienlike kwantiteit musiek tydens 'n relatief kort tydperk gekomponeer. Teen 1886 het hy oor die vyftig klavierstukke gekomponeer. Albéniz se biograaf, Walter A. Clark verklaar dat stukke van hierdie periode 'n entoesiastiese ontvangs gehad het tydens die komponis se vele konserte. Chase beskryf die musiek van hierdie tydperk as volg,
"Deur die neem van die kitaar as sy instrumentale model, en deur die grootlikse verkryging van inspirasie vanaf die besondere kenmerke van die volksmusiek van die mense van Andalusië, maar sonder die gebruik van ware volkstemas, produseer Albéniz 'n styl van die Spaanse tradisionele idioom wat, terwyl dit ten volle artisties is, 'n boeiende indruk gee van spontane improvisasie...Cordoba is die stuk wat die styl van Albéniz gedurende hierdie tydperk die beste verteenwoordig, met sy spookagtig pragtige melodie, teen die skerp dissonansie van die geplukte begeleiding wat die note van die Moorse Gusla namaak. Hier is die bedwelmende aroma van jasmyn tussen die swaaiende palmbome, die droomagtige fantasie van 'n Andalusiese 'Arabiese Nagte'', waarin Albéniz sy verbeelding op laat laat gaan."
Latere periode
Terwyl Albéniz se grootste prestasie naamlik, Iberia (Albéniz), geskryf was gedurende die laaste jare van sy lewe in Frankryk, is baie van die voorafgaande werke bekend, en van groot belang. Die vyf stukke in die suite Chants d'Espagne, (Liedere van Spanje) is 'n behoorlike voorbeeld van die komposisionele idees wat hy gedurende sy middel periode ondersoek het. Die suite toon wat die Albéniz biograaf Walter Aaron Clark na verwys as "die eerste bloei van sy unieke kreatiewe genialiteit", en die roeringe van komposisionele eksplorasie wat die kenmerk van sy latere werke sou word. Hierdie periode sluit ook sy opera werke Merlin (opera), Henry Clifford (opera), en Pepita Jiménez in. Sy orkestrale werke van hierdie tydperk sluit die Spaanse Rapsodie (1887) en Katalonië in (1899), wat gewy is aan Ramon Casas i Carbó, wat sy vollengte portret in 1894 geskilder het.
In rolprente
'n Rolprent oor sy lewe getiteld Albéniz (rolprent) was in 1947 gemaak. Dit was in Argentinië geproduseer.
Slangkop-vuurtoring
Die Slangkop-vuurtoring is 'n vuurtoring by Slangkoppunt in Kommetjie op die Kaapse Skiereiland. Dit is op 4 Maart 1919 in gebruik geneem nadat 'n kommissie wat in 1906 deur die goewerneur in die Kaap, sir Francis Hely-Hutchinson, aangestel is, aanbevelings gemaak het vir veiligheidsmaatreëls om die suidkus van die Kaapkolonie.
Dit is 'n 33 meter hoë, wit geverfde gietystertoring. Dit is die hoogste metaaltoring in Suid-Afrika. Die toring is in Brittanje gebou en ontwerp en na Suid-Afrika verskeep waar dit aanmekaargesit en opgerig is. Hoewel dit reeds in 1916 voltooi is, is dit weens die Eerste Wêreldoorlog eers in 1919 in gebruik geneem.
Die oorspronklike 500 000 C.D.-lig is deur 'n driemantel-petroldamplamp van 55 mm verskaf. Dit is in 1936 deur 'n 4 kW elektriese lamp vervang wat die ligkrag tot 16 000 000 C.D. vermeerder het. In 1974 is dit weer vervang met 'n 1,5 kW-lamp wat die ligkrag na ongeveer 5 000 000 C.D. verminder het. Die vuurtoring is in 1979 ten volle geoutomatiseer, wat dit moontlik gemaak het om die bemanning van drie tot een te verminder.
Sycantha tenella
Sycantha tenella is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy parenkiem bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycantha en tot die familie Sycanthidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1891 deur Lendenfeld.
Slag van Majuba
Die Slag van Majuba was die laaste van vier militêre botsings tussen Groot-Brittanje en die Boere van Transvaal gedurende die Eerste Vryheidsoorlog (Desember 1880 – Maart 1881). Dit het op 27 Februarie 1881 plaasgevind. Die klinkende oorwinning – en vernederende neerlaag vir die Britte – wat die Boere behaal het, het die Britte gedwing om Transvaal weer sy vryheid te gee, nadat dit op 12 April 1877 geannekseer is ('n verbreking van die Sandrivierkonvensie van 1852).
Boerereaksie
Na die Britse anneksasie van Transvaal het die Boere op 8 Desember 1880 te Paardekraal (wat later Krugersdorp geword het) tydens 'n protesvergadering die onafhanklikheid van Transvaal uitgeroep. Dit was die begin van die Eerste Vryheidoorlog. Die Boere het al die Britse garnisoene onder beleg geplaas en die eerste militêre botsing by Bronkhorstspruit oortuigend gewen.
Britse reaksie
Generaal-majoor Sir George Pomeroy Colley was die opperbevelvoerder van die Britse magte in Suid-Afrika, asook die goewerneur van Natal en Hoë Kommissaris oor die Britse Kolonies in Suidelike Afrika, 'n briljante man met 'n uitstekende militêre rekord en voormalige professor aan die Sandhurst Militêre Akademie in Engeland. Hy het 'n opmars van Natal na Pretoria begin om die garnisoene te ontset. Hy het met 1200 troepe kamp opgeslaan op die plaas Mount Prospect, suid van Laingsnek.
Laingsnek was 'n strategiese plek waar die roete tussen Pietermaritzburg (in Natal) en Pretoria (in Transvaal) oor die Drakensberge gegaan het. 'n Boeremag van 1500 man onder Kommandant-generaal Piet Joubert het hulle op die lang rug van Laingsnek, net oos van Majuba, ingegrawe om Colley se opmars te stuit.
Sycetta
Sycetta is 'n genus van sponsdiere uit die familie van die Sycettidae.
Slag van Majuba
Majuba: die geveg
Daardie Sondagoggend het die Boere onmiddellik nadat hulle die Britse soldate op die berg gesien het, planne beraam om dit te bestorm. Generaal Nicolaas Smit, die bevelvoerder, het vrywilligers gevra en drie afdelings is gevorm onder leiding van kommandant Joachim Ferreira, assistent-veldkornet Fanus Roos en assistent-veldkornet Danie Malan. Generaal Smit het opdrag gegee dat die manne bo 50 agter die rotse van die eerste plato moes bly skuil en na elke Engelsman wat sy kop oor die boonste rand uitsteek, moes skiet. Dit het dit moontlik gemaak vir die res van die Boere om onder vuurdekking tot reg onder die kruin te kom, wat hulle net voor die middaguur, na 'n klim van ses uur, bereik het.
Intussen het Colley opdrag gegee dat die berg vir ten minste drie dae verdedig moes word en hy en baie van die troepe wat dwarsdeur die nag die berg uitgeklim het, het verlore slaap ingehaal.
Teen 12:45 het die Boere met hewige geweervuur op Gordon se koppie losgebars en dit verower. Gedurende die volgende uur, het die Boere oor die kruin gestroom en die Britte met akkurate skietwerk groot verliese toegedien. Daar was groot verwarring en die Britte het na die suidekant van die bergtop begin vlug. Generaal Colley is bokant sy regteroog raakgeskiet en is op die berg oorlede. Die res van die Britse mag het oor die agterste kruin gespring en is beseer, geskiet of gevange geneem.
Van die Britse soldate het 92 gesneuwel, 134 is gewond en 59 is gevange geneem. Slegs een van die Boere (H. Bekker) het daardie dag gesneuwel ('n tweede een, J. Groenewald, het later aan sy wonde beswyk) en ses ander is gewond. Dit toon die verskil tussen die Britte en die Boere se kamoeflering en skietvernuf.
Ribbokkop
Die Ribbokkop is 'n bergpiek aan die suidekant van die Golden Gate-Hoogland- Nasionale Park in die Oos-Vrystaat, Suid-Afrika. Die bergpiek is digby die Lesothogrens in die voetheuwels van die Malutiberge, die hoogste bergreeks van die Drakensberge, geleë.
Slag van Majuba
Gevolge van die slag
Die veldslag het daartoe gelei dat die Britse bevelvoerders op 21 Maart 1881 'n vredesooreenkoms geteken het.
Alhoewel daar nie baie soldate betrokke was nie, was die veldslag belangrik, om die volgende redes:
Die Suid-Afrikaanse Krygshistoriese Vereniging het 'n volledige verslag van die veldslag, met kaarte, op hulle webwerf. Die webadres verskyn hieronder.
Kulturele erfenis
Die Majuba-slagveld, Plaas Majuba-Noord 11267, Newcastle-distrik, is op 30 Junie 1989 as 'n bewaringsgebied verklaar en word beskerm ingevolge van die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).
Kontakdubbelvoorwerp
duimnael|200px|67P/Churyumov-Gerasimenko is vermoedelik ’n kontakdubbelkomeet, met twee afsonderlike lobbe wat aan mekaar vas is (foto deur Rosetta). duimnael|200px|’n Kunstenaar se voorstelling van die kontakdubbelster VFTS 352. duimnael|200px|486958 Arrokoth, afgeneem deur New Horizons.
’n Kontakdubbelvoorwerp of kontakbinêr is ’n klein Sonnestelselliggaam soos ’n kleinplaneet of komeet wat uit twee liggame bestaan wat na mekaar toe beweeg het totdat hulle aan mekaar geraak en saamgesmelt het. Dit beteken hulle het vreemde vorms, amper soos ’n grondboontjie. Kontakdubbelvoorwerpe is iets anders as ’n dubbelvoorwerp soos ’n dubbelasteroïde, wat twee aparte liggame is. Die term word ook vir kontakdubbelsterre gebruik.
’n Voorbeeld van ’n liggaam wat as ’n kontakdubbelvoorwerp beskou word, is die Kuipergordelvoorwerp 486958 Arrokoth.
Beskrywing
Die komete 67P/Churyumov-Gerasimenko en 8P/Tuttle is waarskynlik kontakdubbelvoorwerpe. Asteroïdes wat vermoedelik kontakdubbelvoorwerpe is, is die ongewoon lang 624 Hektor, asook 216 Kleopatra en 4769 Castalia. 25143 Itokawa, wat deur die ruimtetuig Hayabusa afgeneem is, lyk ook soos ’n dubbelkontakvoorwerp; dit het ’n lang, krom vorm. 4179 Toutatis met sy lang vorm, wat deur Chang'e-2 afgeneem is, is ook ’n kandidaat vir ’n kontakdubbelliggaam. .
Onder die verafgeleë kleinplanete is die ysige Kuipergordelvoorwerp 486958 Arrokoth as ’n kontakdubbelvoorwerp bevestig toe die New Horizons-tuig in 2019 verby die liggaam gevlieg het.
Vrye toegang
Vrye toegang (Engels: Open Access) verwys na navorsinguitsette wat aanlyn en sonder koste of ander hindernisse versprei word. Moontlik met die byvoeging van 'n Creative Commons lisensie om hergebruik te bevorder. Vrye toegang kan toegepas word op alle vorme van gepubliseerde navorsingsuitsette, insluitend akademiese joernaal artikels met of sonder kollegiale toetsing, konferensie papiere, tesisse, boek hoofstukke, en monografieë.
Kontakdubbelvoorwerp
Beskrywing
’n Dubbelster kan ook ’n kontakdubbelvoorwerp wees. Die meeste sulke sterre is verduisterende dubbelsterre, wat beteken hul wentelvlakke is so naby aan mekaar in die siglyn van die waarnemer dat hulle mekaar verduister. Algol, ’n driedubbele sterstelsel in die sterrebeeld Perseus, bevat die beste bekende voorbeeld van ’n verduisterende dubbelster.
Kandidate
Die tabel onder bevat naby-aarde-voorwerpe wat deur radar waargeneem is en moontlik kontakdubbelvoorwerpe is.
Sicelo
Sicelo is 'n naam wat aansoek in Xhosa beteken. Dit kan na die volgende mense verwys:
Bo-Kaap
Die Bo-Kaap is 'n deel van Kaapstad in Suid-Afrika wat voorheen as die Maleierbuurt bekend gestaan het. Dit is aan die hange van Vlaeberg bo die middestad geleë en is die historiese sentrum van die Kaapse Maleierkultuur in Kaapstad. Die bevolking is ongeveer 6 000, van wie ongeveer 90% Moslem is.
Geskiedenis
Die inwoners van die Bo-Kaap is meestal afstammelinge van slawe wat deur die Nederlanders en Britte in die 17de en 18de eeu ingevoer is. Hulle was afkomstig van ander dele van Afrika, Indonesië, Java en elders in Asië. Hoewel hulle as Kaapse Maleiers bekend gestaan het, is die term nie streng gesproke korrek nie aangesien slegs 'n klein persentasie uit Maleisië afkomstig was. Die voormalige slawe het hulle ná die afskaffing van slawerny in die Bo-Kaap gevestig.
Die Bo-Kaap het 10 moskees, waarvan die Auwal-moskee volgens oorlewering die eerste, en dus die oudste, moskee in Suid-Afrika is. Imam Abdullah Kadi Abdus Salaam, ook bekend as Tuan Guru, was die eerste imam by die moskee. Die Auwal-moskee is in 1798 tydens die eerste Britse besetting van die Kaap gevestig en was tussen 1804 en 1850 die hoogste godsdienstige instelling. Die moskee was 'n Shafiitiese moskee en is volgens die leerstellings van Moslems van Indonesiese oorsprong bedryf. Dit het meegebring dat meer as 90% van die Moslems in die Bo-Kaap tot vandag toe Shafii-volgelinge is. Die moskee was ook van die begin af 'n simbool van die stryd wat die Kaapse Moslems gevoer het vir erkenning van hulle geloof en vryheid van aanbidding.
Die Jamia-moskee is die eerste moskee waarvoor daar spesifiek grond verskaf is en staan daarom ook as Koningin Victoria-moskee bekend. Dit is die grootste moskee in die Bo-Kaap en die vyfde oudste in Suid-Afrika. Die minaret is in 1832 gebou en later in 1914 vergroot.
De Waterkant was aanvanklik ook deel van die Bo-Kaap en is soos die res van die Bo-Kaap deur afstammelinge van die slawe bewoon. In 1966 is bepaal dat Kleurlinge en swart mense in terme van die Groepsgebiedewet uit De Waterkant na die Kaapse Vlakte geskuif moes word. Inwoners van Loaderstraat was die tweede groep om geskuif te word, wat meegebring het dat die enigste bruin mense in die Bo-Kaap dié was wat bo Strandstraat gewoon het. Met die toepassing van die groepsgebiedewet het De Waterkant 'n wit buurt geword. Dit is intussen as 'n Nasionale Bewaringsgebied verklaar en word geleidelik gerestoureer volgens riglyne wat gemik is op die beskerming van die argitektuur wat in die 18de eeu deur die slawe gebruik is.
Waalstraat 71 is vandag die Bo-Kaap-museum. Die gebou is in 1763 deur Jan de Waal gebou. Hy het ook 'n aantal "huurhuisies" in die Bo-Kaap gebou. Die huis is gerestoureer om 'n “Maleierhuis” uit die 19de eeu voor te stel. Die museum stel die kulturele bydraes bekend van die vroeë Moslemsetlaars, waarvan baie geskoolde kleremakers, skrynwerkers, skoenmakers en bouers was. Dit bevat 19de-eeuse meubels, wat 'n voortreflike Kaapse opklaptafel, stoele in 'n Kaapse Regencystyl en 'n bruidskamer insluit wat versier is om by die bruid se rok te pas.
Argitektuur
Die Bo-Kaap se karakter het tussen 1790 en 1840 begin vorm aanneem. Die huise word gekenmerk deur beide Nederlandse en Britse invloed. Die oudste huise word aangetref in die onderste deel van die Bo-Kaap tussen Dorpstraat en die strandgebied. Die huise is meestal skakelhuise, maar daar is ook vrystaande huise. Dit is veral die fasades van die huise wat saam met die plat dakke, stoepe en helder kleure die voorstad se unieke karakter bepaal. Huise is meestal omtrent 6 meter wyd. Sommige huise het 'n L-vorm met 'n klein tuin aan die agterkant. Vensters en vensterrame is meestal uit hout, djati- of dennehout, in Kaaps-Hollandse, Georgiaanse of Victoriaanse styl.
Breinvliesontsteking
Breinvliesontsteking (meningitis) is die ontsteking van die lagies weefsel wat om die brein en ruggraat voorkom. Daar word tussen twee soorte onderskei: virale en bakteriologiese breinvliesontsteking. Dit ontstaan weens verspreiding van 'n infeksie. Die siekte staan ook bekend as harsing-en-rugmurgvliesontsteking, harsingvliesontsteking, rugmurgvliesontsteking en nekkramp.
Voorkoms
[[Lêer:Meningitis-Epidemics-World-Map.png|duimnael|400px|Gebiede waar breinvliesontsteking baie voorkom:
]] Voorheen het die meeste gevalle voorgekom by kinders tot ouderdom 5 jaar. Heersende kinder-inentingsprogramme het meegebring dat gevalle van meningitis merendeels in jong persone tussen 15 tot 24 voorkom. Ouer volwassenes ervaar ook ‘n groter insidensie.
Risiko-faktore
'n Aantal risiko-faktore dra by tot die ontwikkeling van meningitis:
Oorsake
Meningitis ontstaan uit virusinfeksie, maar mag ook weens bakteriële infeksie ontstaan. Minder algemeen, is dat 'n fungus die siekte meebring.
Bakteriële infeksie is die skadelikste en identifisering van die bron van die infeksie is belangrik om 'n behandelingsplan daarteen te ontwikkel.
Simptome
Nie alle simptome kom noodwendig gelyktydig by elke pasiënt voor nie:
Behandeling
As gevolg van die gevaar wat die siekte inhou is dit uiters belangrik om dadelik mediese hulp te kry. Behandeling kan effektief wees as dit in die vroeë stadium van die siekte toegepas word. Hoe vroeër die pasiënt geïdentifiseer word hoe beter is die kans op volkome herstel.
Virale meningitis
Virale meningitis is gewoonlik 'n matige toestand en klaar binne 10 dae op. Enterovirale virusse wat maaggriep veroorsaak bring in die VSA die meeste gevalle van virale meningitis mee.
Tekens en simptome in hierdie gevalle is seer keel, gewrigpyne en erge hoofpyn. Virusse sirkuleer gedurende somer en vroeë herfs.
Chroniese meninigitis
Volgehoue meningitis kom voor wanneer stadig-groeiende organismes die kritieke areas van die meninges binnedring. Hierdie toestand ontwikkel oor 'n tydperk van tot 4 weke. Dit is 'n skaars vorm van meningitis.
Die tekens en simptome stem ooreen met akute meningitis.
Fungale meningitis
Fungale meningitis is seldsaam.
Simptome van meningitis
· Hoë koors · Skerp hoofpyn · Braking of naarheid met gepaardgaande hoofpyn · Verwardheid, of verminderde konsentrasievermoë. By jong kinders mag 'n onvermoë om oogkontak te maak waargeneem word · Toeval · Lomerigheid, of traagheid om wakker te word uit slaap · Stywe nek · Ligsensitiwiteit · Gebrek aan belangstelling in voedsel en drank · 'n Veluitslag kom voor in die geval van virus- of meningococcus meningitis.
Vroeë tekens en simptome wat aanduidend is van infeksie sluit in: pyn in bene, koue hande en voete en abnormal-bleek velkleur. Dit dui nie noodwendig op 'n toestand van mengitis nie.
By vroeggeborenes en kleuters mag die volgende tekens waargeneem word: konstante huil, ongewone slaperigheid of geirriteerd, swak eetlus. Soms mag die sagte area op 'n kleuter se kop uitbult. 'n Laat teken mag spasmaties wees, wat 'n uiterste hiperekstensie van die liggaam meebring (opisthotonos).
Indien 'n bakteriële meningitis opgedoen is, bestaan die gevaar van permanente breinskade. Daarbenewens kan die dood binne enkele dae intree. Dit is noodsaaklik om die siekte onmiddellik te behandel.
Potensiële komplikasies
Ernstige gesondheidskomplikasies mag opgedoen word. Sonder behandeling ontstaan risiko's, gelykstaande aan toeval, permanente neurologiese skade, insluitende gehoorverlies, verlies van spraak, leergestremdheid, gedragsprobleme, breinskade en selfs verlamming. Nie-neurologiese komplikasies sluit in versaking van die niere en byniere.
Bakeriële infeksie van die sentrale senuweestelsel is snel en mag binne enkele dae lei tot skok en dood.
Voorkoming van Meningitis
Uitskakeling van aansteeklike infeksies. Verspreiding vind plaas deur hoes, nies, soen en self gemeenskaplike gebruik van eetgerei, 'n tandeborsel of 'n sigaret.
Persoonlike higiëne is noodsaaklik om blootstelling aan infeksiegeleiers uit te skakel. In hierdie opsig moet hande gereeld gewas word voor etes en na gebruik van die toilet, na blootstelling aan 'n publieke omgewing en kontak met diere.
Handhaaf en bou die immuunstelsel deur voldoende rus (slaap), gereelde oefening, gesonde dieet met vars vrugte, groente en volgraan.
Swanger vroue moet verseker dat vleis goed gaar is en skakel kaas wat van ongepasteuriseerde melk vervaardig is, uit.
Immunisering
Sommige vorme van meningitis kan voorkom word deur immunisering: Jong kinders volg 'n inentingsprogram vanaf ouderdom 2 jaar Sommige programme is gerig op kinders tussen ouderdom 11 – 12, op ouderdom 15 jaar en studente wat in slaapsale gehuisves word. Daar bestaan 'n inentingsprogram om kinders tussen 2 – 5 jaar en ouer kinders en volwassenes teen die longkokkus-bakterie te beskerm.
Eksterne skakels
]
Umjindi Plaaslike Munisipaliteit
Die Umjindi Plaaslike Munisipaliteit was een van die plaaslike munisipaliteite in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika. Op 3 Augustus 2016, met die Suid-Afrikaanse munisipale verkiesing van 2016, is die munisipaliteit by die Mbombela Plaaslike Munisipaliteit ingelyf.
Hoofprofete
Die Hoofprofete verwys na die vier profete in die Bybel naamlik: Jesaja, Jeremia, Esegiël en Daniël. Hulle word onderskei van die Sekondêre profete omrede hulle lang boeke geskryf het wat in die Bybel opgeneem is. Die Sekondêre profete het kort boeke geskryf. Elia en Elisa is ook twee grootprofete maar hulle het nie boeke geskryf wat in die Bybel opgeneem is nie.
Morné Nagel
Morné Nagel (*23 Maart 1978) is ’n Suid-Afrikaanse naelloper. Hy het saam met Corné du Plessis, Lee-Roy Newton en Matthew Quinn ’n goue medalje gewen in die 4 x 100 meter aflos by die 2001 Wêreld Atletiekkampioenskap.
Na ’n beslissing op 13 Desember 2005 wat die Amerikaanse atleet Tim Montgomery gediskwalifiseer het, en gevolglik daarmee saam die Amerikaanse aflosspan, is die Suid-Afrikaanse span tot die eerste plek bevorder. Morné Nagel is ook die tweede vinnigste man in Afrika met sy tyd van 6.48 in die 60 meter naelloop. Hy was in 2002 die vinnigste man in die wêreld volgens die IAAF.
2004 Europese Grand Prix
Die 2004 Formule 1 Europese Grand Prix het op 30 Mei 2004 op die Nürburgring in Duitsland plaasgevind. Dit is deur Michael Schumacher in sy Ferrari gewen.
Alpes-Maritimes
Die Alpes-Maritimes (06) is 'n Franse département aan die Middellandse See. Sy prefektuur (hoofstad) is Nice en sy enigste onderprefektuur Grasse. Dit omsluit die Prinsdom van Monaco aan al sy kante behalwe die see.
Thaba Chweu Plaaslike Munisipaliteit
Die Thaba Chweu Plaaslike Munisipaliteit is een van die plaaslike munisipaliteite in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in Mpumalanga, Suid-Afrika.
Nedersettings
Nedersettings in die munisipaliteit:
Ganzert
Ganzert is ’n nedersetting in die munisipaliteit Buren in die provinsie Gelderland in Nederland.
George Kirby
George Kirby (8 Junie 1923 – 30 September 1995) was 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Trouble in Mind (1985) en Leonard Part 6 (1987), en in die televisiereekse Faerie Tale Theatre (1982) en 227 (1985).
Wêreldhandelsentrum
Die Wêreldhandelsentrum (Engels: World Trade Center) was 'n kompleks bestaande uit sewe geboue in New York, wat deur die Amerikaanse argitek Minoru Yamasaki ontwerp is. Dit is onder leiding van Larry Silverstein van die Haweowerheid van New York en New Jersey, rondom 'n sentrale plaza aan die suidekant van Manhattan in die hartjie van die finansiële distrik opgerig. Die kompleks was meestal bekend vanweë sy indrukwekkende Tweelingtorings met 110 verdiepings elk. Die geboue het 'n bomaanval op 26 Februarie 1993 oorleef. Al die geboue in die kompleks is egter met die terroriste-aanval op 11 September 2001 vernietig. Twee (die Tweelingtorings, geboue 1 en 2) het ineengestort en die ander (3, 4, 5, 6) is tydens die aanval onherstelbaar beskadig. Gebou 7 van die Wêreldhandelsentrum het ook ineengestort.
Oorsig
Die torings van die kompleks is deur die Amerikaanse argitek van Japannese afkoms, Minoru Yamasaki, in samewerking met Antonio Brittiochi ontwerp, en was een van die treffendste toepassings van die argitektoniese etiek van Le Corbusier asook 'n uitdrukking van Yamasaki se goties-modernistiese neigings. Die Wêreldhandelsentrum is in die vroeë 1970's onder leiding van die semi-onafhanklike Haweowerheid van New York en New Jersey opgerig.
NG gemeente De Hoop
Die NG gemeente De Hoop was 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk met sy middelpunt op die landbougemeenskap De Hoop, sowat 14 km wes van Oudtshoorn. Omdat die gemeenskap mettertyd gekwyn het en daarmee saam die gemeente, is dit later by die gemeente Oudtshoorn-Park ingelyf.
Agtergrond
'n Sterk gemeenskap het van omstreeks 1850 af opgebloei in die omgewing rondom Oudtshoorn, waar die moedergemeente eers op 11 Oktober 1853 as die 53ste gemeente in die NG Kerk gestig is. In 1908 het die kerkraad van die moedergemeente besluit om op ’n plaas sowat 15 km wes van die dorp erwe te verkoop en ’n kerk te bou (van dié erwe het blykbaar teen 2013, toe die Park-gemeente die kerkgebou in die mark gesit het, steeds aan die kerk behoort). Op 5 Mei 1909 is daar op die nuwe aanleg, wat die naam De Hoop gekry het, deur ds. George Murray van Oudtshoorn die hoeksteen van ’n kerkgebou gelê. Die argitek was Watson Hall (1876–1941). Intussen is ook ’n ruim pastorie gebou waarin ds. Murray, as die vader van 16, as medeleraar van Oudtshoorn sy intrek geneem het.
Kerkgebou
Die sierlike klipsteenkerkgebou met sitplek vir 700 kerkgangers, toring en uurwerk het slegs £4 810 gekos en is op 30 April 1910 ingewy. In dieselfde jaar is die stigting van ’n selfstandige gemeente deur die Ring van George goedgekeur en op 5 April 1911 voer die Ringskommissie die besluit deur. Die jong gemeente ontvang van Oudtshoorn, sonder skuld, die pastorie en kerk, asook die predikant, want op 17 Junie 1911 is die godsalige ds. Murray (toe reeds 66 jaar oud) hier bevestig deur sy gryse broer, dr. Andrew Murray, wat weens sy hoë ouderdom (83 jaar) ingelei moes word.
Ds. George Murray
De Hoop was gelukkig om die waardige ds. George Murray, met sy rype ervaring en diepe godsvrug, as eerste leraar in sy deurslaggewende beginjare te kon hê. Veral in die donker dae van die Eerste Wêreldoorlog en die gevolglike rampspoedige ineenstorting van die volstruisveerprys, was hy en sy minsame gade ’n ware vader en moeder vir die beproefde gemeente. In dié rustige, landelike omgewing het daar uit sy pen verskeie belangwekkende werke gevloei, onder meer die insigryke Oom Willem Smit en Een Beker Zonder Oor. In 1916 het ds. Murray afgetree en op 18 Mei 1921 is hy in die ouderdom van 75 jaar oorlede.
Ná ds. Murray is die herderstaf agtereenvolgens gedra deur di. F.J. de Kock (1916-’21), J.C. Lamprecht (1927-’33), H.L. Pepler (1933-’45) en A.Z.A. van Jaarsveld (1946–?).
Groei en vooruitgang
Die gemeente is telkens gestrem deur water en watersnood: die teisterende droogte van 1927 en die dekade ná 1940 asook die oorstromings van 1916 en 1932 het diep spore nagelaat. Te midde van persoonlike skommelinge was daar egter, veral in die beginjare, bestendige ontwikkeling en finansieel is die hoogtepunt in 1948 bereik. Verbeteringe is gaandeweg aangebring: die kerksaal is in 1914 al opgerig, net soos die kerk en die pastorie van die pragtige plaaslike klipgebou; elektriese ligte vir die kerk, saal en pastorie is in 1939 aangebring en die nuwe orrel is op 5 Desember 1948 ingewy. In die middel van die dekade ná 1950 is die kerksaal vergroot.
Jare nadat die gemeente ingelyf is by Oudtshoorn-Park, is die kerkgebou in 2013 in die mark geplaas vir R1 995 000.
Jacques Freitag
Jacques Freitag (*11 Junie 1982, Warrenton) is ’n Suid-Afrikaanse hoogspringer. Hy is een van slegs sewe atlete (saam met Valerie Adams, Usain Bolt, Veronica Campbell-Brown, Yelena Isinbayeva, Jana Pittmann en Dani Samuels) wat die wêreldkampioenskap in ’n item op jeug- junior- en seniorvlak kon wen. Sy persoonlike beste hoogte was 2.38 meter.