cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Boris en Gleb
In die Primêre Kronieke word hul ouer broer Swjatopolk die Vervloekte vir hul dood verantwoordelik gehou. Hy het hul pa in hul afwesigheid opgevolg en hulle albei laat vermoor. Die presiese omstandighede van hul lewe en dood is egter onseker omdat die biografie en kronieke nie baie betroubaar is nie.
Seekos-allergie
Seekos-allergie is 'n tipe voedselallergie. Dit is 'n hipersensitiwiteit vir voedingstowwe (of moontlik allergene) uit skulpvis, skubvis of skaaldiere. Dit veroorsaak dan 'n oorreaksie van die immuunstelsel, wat vir miljoene mense tot ernstige gesondheidsimptome kan lei, insluitend anafilaktiese skok. Die Asma- en Allergiestigting van Amerika (AAFA) beraam dat die meerderheid van voedselallergie-pasiënte, kinders en volwassenes is met 'n seekos-allergie. Dit kom hoofsaaklik (maar nie uitsluitlik nie) by volwassenes voor.
Allergiese reaksies kan voorkom wanneer die gevoelige persoon die allergeenstof inneem, òf deur die blootstelling aan dampe wat voortspruit uit kook van seekos, òf selfs slegs voorbereiding of hantering.
Behandeling
Seekos-allergieë kan gewoonlik behandel word met 'n uitsluitingsdieet en waaksaamheid om voedsel te vermy wat met skulpvis- of visbestanddele en/of visolies besmet is. In ernstige gevalle kan 'n geval van seekos-allergie lei tot 'n anafilaktiese reaksie, wat 'n noodgeval is en onmiddellike mediese aandag benodig. Dit word behandel met adrenalien (Am: Epinefrien), wat met 'n EpiPen toegedien kan word.
Bjorn Basson
Bjorn Basson (gebore in King William's Town op 11 Februarie 1987) is 'n oud-Springbokrugbyspeler wat lank vir die Blou Bulle in die Curriebeker en die in Superrugby op vleuel gespeel het. Basson gaan skool op Dale-kollege in sy tuisdorp. Hy begin sy provinsiale rugbyloopbaan by die Wildeklawer Griekwas, en draf 55 keer vir hul uit sedert sy Curriebekerdebuut in 2007 voordat hy na die Blou Bulle skuif in 2011.
Mark Ezra
Mark Ezra is 'n Britse skrywer, regisseur, en akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Slaughter High (1986), Savage Hearts (1995), Riders (2002), en House Swap (2010).
Clathria shirahama
Clathria shirahama is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1977 deur Tanita.
Afrikanerbond (vereniging)
Die Afrikanerbond is in 1994 gestig nadat die organisasie se voorganger, die Afrikaner Broederbond ontbind is. Alhoewel hulle hulle hoofkantoor in Aucklandpark, Johannesburg behou het, is lidmaatskap oop vir enige persoon oor die ouderdom van 18 wat hulle met die Afrikanergemeenskap identifiseer. Aansoeke word eers gekeur voordat lidmaatskap toegeken word. Die bestaan van die organisasie is nie meer in geheimhouding gehul nie, en hulle het nou selfs 'n publieke webwerf.
Julian Goldsmith
Julian Royce Goldsmith (1918 – 1999) was 'n mineraloog en geochemikus by die Universiteit van Chicago (Moore, 1971). Goldsmith, tesame met kollega Fritz Laves, het eerste die kristallografiese polimorfisme van alkali veldspaat gedefinieer (Newton, 1989). Goldsmith het ook geëksperimenteer op die temperatuurafhanklikheid van die soliede oplossing tussen kalsiet en dolomiet (Newton, 1989). Sy navorsing het hom gelei om te eksperimenteer met die bepaling van die stabiliteit van intermediêre strukturele toestande van albiet (Newton, 1989). Die gesogte Roebling-medalje is in 1988 deur die Mineralogiese Vereniging van Amerika (Newton, 1989) aan hom toegeken vir sy uitstaande bydraes tot die studie van mineralogie en geochemie. Die mineraal julgoldiet is na hom vernoem.
Buysrivier
Die Buysrivier is 'n spruit wat in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
1227
Die jaar 1227 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 27ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Emily O'Brien
Emily O'Brien (gebore 28 Mei 1985) is 'n Engelse aktrise, skryfster, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks The Young and the Restless (1973).
Iridium
<!--
Iridium is 'n chemiese element met die chemiese simbool Ir en 'n atoomgetal van 77.
Mynbou
Suid-Afrika het in 2018 met 87% van die iridiumproduksie die wêreldmark oorheers. Zimbabwe het 8% voortgebring en Kanada en Rusland beide 3%. Dit is 'n byproduk van die mynbou van platinumgroepmetale en een van die raarste metale van die wêreld. Dit maak slegs 0,000.000.03% van die aardkors se massa uit. Die jaarlikse wêreldproduksie is ongeveer 7 ton.
Toepassings
'n Toepassing wat in die jare 2020 baie belangrik geword het, is die katalise van die elektrolitiese watersplitsing. Die populêrste tegnologie vir die vervaardiging van sg. groen waterstof gebruik 'n katalisator was 65% Ir en 35% Pt bevat. Dit is 'n probleem vir die oorgang na groen tegnologie. Die koste van die eletroliseproses kan deur massaproduksie van die apparate dalk nog baie verminder word, maar iridium is nie volop genoeg vir wêreldwye massaproduksie nie.
Daar is egter baie navorsing om alternatiewe te vind, soos kobaltnitried op kobalt Co Hierdie materiaal is maklik duisendmaal goedkoper.
Chemiese eienskappe
Iridium is baie inert. 'n Smeltkroesie van iridium kan ure lank in koningswater gekook word sonder om aangetas te word. Dit word ook niet deur gesmelte goud, koper, nikkel of yster aangetas nie. In teenstelling tot platinum wat by hoër temperature met koolsof reageer, bly iridium ook hierdeur onaangetas.
Rou iridium word gewoonlik verkry as 'n legering met osmium wat osmiridium genoem word. Dit is 'n baie hard metaal wat egter gepoeier kan word deur dit in gemelte sink op te los waarmee dit 'n legering vorm. Die sink kan by hoër temperature afgedistilleer word. Die osmiridiumpoeier wat verkry word, kan in 'n fluks van bariumnitraat geoksideer word. Dit vorm bariumosmate en iridiumoksied. In salpetersuur opgelos kan die osmium verwyder word omdat osmiumtetroksied vlugtig (maar ook baie toksies en blindmakend) is. Die iridiumoksied bly as poeier agter en kan in koningswater opgelos word.
Kaapse hardepeer
Die Kaapse hardepeer (Olinia capensis) is 'n boom en kom in die Wes-Kaap voor. Dit is baie moeilik om hierdie boom en die Hardepeer uitmekaar te ken. By beide is die blare ellipties en 30 – 75 mm lank, glansend aan die bokant en dof aan die onderkant.
Bulhoekspruit
Bulhoekspruit kan een van die volgende spruite in die Oos-Kaap wees:
Hanna Alström
Hanna Carolina Alström (gebore op 7 Julie 1981) is 'n Sweedse aktrise mees bekend vir haar rol in Kingsman: The Secret Service en sy opvolger Kingsman: The Golden Sircle as Kroon Prinses Tilde van Swede.
Biografie
Alström is in Stockholm, Swede gebore. Sy het by Unga Teatern begin optree toe sy vyf jaar oud is, dan saam met haar ouer suster Sara, en die teater was gerig deur Maggie Widstrand. Die teater-groep het by baie teaters in Stockholm gespeel. Wanneer Alström ses jaar oud was, het sy in Staffan Götestam se toneelstuk Gränsland verskyn by Puckteatern en by die Gröna Lund Teater. Later het sy 'n paar kinder rolle gespeel by die Koninklike Dramatiese Teater. Sy het by  Sankt Eriks gimnasium gestudeer en later by die Sweedse Nasionale Akademie van Mimiek en Optree. In 2014 het sy Prinses Tilde in die film Kingsman: The Secret Service gespeel, 'n rol wat sy veer gespeel het in die 2017 opvolger ''Kingsman: The Golded Circle ''
Grysruglewerik
Die Grysruglewerik (Eremopterix verticalis) is 'n algemene, amper-endemiese nomade en plaaslike trekvoël in Karoobossieveld, halfwoestyn, grasveld, dorre savanne en landerye. Hulle kom gewoonlik in swerms voor na goeie reën. Die voël is 12 – 13 cm groot en weeg 13 - 21 gram. In Engels staan die voël bekend as die Grey-backed Sparrow-Lark.
Pieter Spaarwater
Pieter Spaarwater (24 Desember 1936 - 4 Oktober 2020) was 'n rubriekskrywer, motorredakteur en radio-omroeper. Spaarwater is in Pelgrimsrus gebore, sy pa was ook Pieter, 'n huisdokter, en sy ma Mollie, 'n onderwyseres. Hy matrikuleer aan die Afrikaanse Hoër Seunskool en werk daarna by die SAUK se Afrikaanse radiodiens. Daarna het hy vir sewe jaar by Radio Nederland as omroeper gewerk. By sy terugkeer was hy motorredakteur en later rubriekskrywer by Huisgenoot.
Hy word oorleef deur sy vrou, Estelle, seuns Ebbe en Pieter, dogter Esther en drie kleinkinders.
Thomas Victor Bulpin
T.V. Bulpin (1918–1999) was 'n produktiewe Suid-Afrikaanse skrywer, hoofsaaklik van reisverhale. Hy was die outeur van boeke soos Discovering Southern Africa, Illustrated Guide to Southern Afica, Lost Trails of the Transvaal, Shakaïs Country, The Great Trek, The Hunter is Death, Tickey: The Story of a Clown, To the Banks of the Zambezi, To the Shores of Natal, Southern Africa: Land of Beauty and Splendor en Stellenbosch.
Lewensloop
Thomas Victor Bulpin is in 1918 in Umkomaas in KwaZulu-Natal gebore. Op 16 het hy as tegnikus in die rolprentbedryf begin werk en daarna by die Suid-Afrikaanse Lugmag aangesluit. Hy was ook 'n nuusredakteur vir die Associated British Cinema Corporation, wat hom oor Afrika gestuur het om die nuusgebeure te dek. Tydens sy reise het hy materiaal vir sy boeke versamel. Later het hy sy eie uitgewery begin.
Oor sy loopbaan het hy 29 boeke geskryf en meer as 2000 boekies, pamflette, koerant- en tydskrifartikels gelewer, en selfs reisvideo's vervaardig. Hy het oor Afrika se grootwildjagters geskryf (hoewel hy nie self gejag het nie), sowel as oor sy Suid-Afrikaanse reise en die geskiedenis.
Bulpin is in 1999 in Kaapstad aan kanker oorlede. Hy was 81 jaar oud.
Kragbron
Kragbron is 'n dorp in die verrenoorde van die Vrystaat, in Suid-Afrika. Die dorp lê 5 km suidoos van Sasolburg.
1228
Die jaar 1228 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 28ste jaar van die 13de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
1229
Die jaar 1229 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 29ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Wapen van Suid-Afrika
Die wapen van Suid-Afrika is Suid-Afrika se amptelike heraldiese simbool. Sedert uniewording op 31 Mei 1910 is twee agtereenvolgende landswapens gebruik: die oorspronklike wapen van 1910 tot 2000 en die huidige wapen sedert 2000.
Geskiedenis
Die ontwerpproses het in 1999 begin, toe die Departement van Kuns, Kultuur, Wetenskap en Tegnologie die publiek vir voorstelle gevra het. Daarna is, op grond van die idees wat ontvang is, saam met die insette van die kabinet, ’n opdrag opgestel. Die regering se kommunikasie- en inligtingstelsel het toe Design South Africa genader om tien van die voorste ontwerpers in te lig. Drie ontwerpers is uitgenooi om hul konsepte aan die kabinet voor te lê. Uiteindelik is Iaan Bekker se ontwerp gekies.
Die nuwe wapen is op Vryheidsdag, 27 April 2000, deur president Thabo Mbeki bekendgestel. Die verandering weerspieël die doel van die regering om die demokratiese verandering in Suid-Afrika en ’n nuwe gevoel van patriotisme te bevorder.
Die wapen bestaan uit ’n reeks elemente wat gerangskik is in ’n duidelike simmetriese eieragtige of ovale vorm wat op mekaar geplaas word. Die voltooide struktuur van die wapen kombineer die onderste en hoër ovaalvorm in ’n simbool van oneindigheid. Die pad wat die onderste rand van die boekrol verbind, deur die lyne van die slagtande, met die horison bo en die son wat bo uitkom, en verteenwoordig die vorm van die kosmiese eier waaruit die sekretarisvoël opkom. In ’n simboliese sin is dit die geïmpliseerde hergeboorte van die groot en heldhaftige Suid-Afrikaanse nasie se gees.
Die wapen is ook ’n sentrale deel van die Seël van die Republiek, wat tradisioneel as die hoogste embleem van die staat beskou word. Absolute gesag word aan elke dokument met ’n indruk van die Seël van die Republiek gegee, aangesien dit beteken dat dit deur die president van Suid-Afrika goedgekeur is. Sedert 1997 vereis die Grondwet egter nie meer die gebruik van die Seël van die Republiek nie, maar dit word steeds gebruik.
1910–2000
Die oorspronklike landswapen is deur Arthur Holland ontwerp en op 17 September 1910 deur koning George V aan die Unie van Suid-Afrika toegeken. Dit was enkele maande ná die stigting van die Unie van Suid-Afrika. Die wapenbeskrywing is:
Die vier kwarte verteenwoordig die vier provinsies: Kaapland, Natal, die Oranje-Vrystaat en Transvaal. Die leeu kom van die Britse en Nederlandse landswapen. Die wapenspreuk is ’n Latynse vertaling van die voormalige Transvaalse leuse, “Eendrag maak mag”. Die vakkies met proteas is eers in 1932 bygevoeg.
Oor die jare is vier amptelike afbeeldings van die wapen gebruik: die 1910-, 1930-, 1932- (soos op hierdie bladsy getoon) en die Buro vir Heraldiek se afbeelding wat ten tye van die Republiekfees in 1971 gebruik is. Die wapen is in 1968 by die Buro geregistreer.
Dit was ’n kombinasie van simbole van die vier provinsies (voorheen kolonies) wat die Unie gevorm het.
Die leuse, Ex Unitate Vires is tot 1961 amptelik as “Union is sterkte” en daarna as “Vereniging is sterkte” vertaal.
Ontwikkeling
Drie amptelike weergawes van die wapen is gebruik. Die oorspronklike weergawe (1910) was die enigste weergawe wat tot in 1930 gebruik is, en dit is as die rangkenteken van lasbeamptes in die Suid-Afrikaanse Weermag en die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag tot in 2002 gebruik. Die tweede weergawe, geskilder in 1930 en bekend as die “gewone wapen”, en die derde weergawe, geskilder in 1932 en bekend as die “versierde wapen”, is albei gebruik tot in 2000. Eersgenoemde is ook tot in die 1990’s op die kentekens van die Suid-Afrikaanse Polisie gebruik.
2000-hede
Die huidige wapen is in 2000 deur Iaan Bekker in opdrag van die Kabinet ontwerp, en is amptelik op 27 April 2000 goedgekeur. Die wapenbeskrywing is:
Op ’n goue skild staan twee rooi-oker figure van Khoisan-rotskuns met hul hande in ’n groetgreep. Daarbo is ’n gekruiste knopkierie en assegaai, ’n protea en die bokant van ’n goue sekretarisvoël met uitgespreide vlerke en sonstrale bo sy kop. Op ’n groen band onder aan die wapen is die leuse ǃke e꞉ ǀxarra ǀǀke (“eenheid in diversiteit”) in die uitgestorwe Khoisan-taal ǀXam in silwer letters, met twee goue olifanttande wat uit die groen band loop. Binne die tande is twee koringare.
Die ovale vorm van die fondament
Die eerste element is die leuse in ’n groen halfsirkel. Die halfsirkel word voltooi deur twee simmetriese pare van olifanttande wat opwaarts kyk. Binne die ovale vorm wat deur die slagtande gevorm word is twee simmetriese koringare wat ’n sentraal geplaasde goue skild omraam.
Die vorm van die skild verwys na die trommel en bevat twee menslike figure wat ontleen is aan die Khoisan-rotskuns by Linton Stone, wat in die Suid-Afrikaanse museum in Kaapstad gehuisves en vertoon word. Die figure groet mekaar.
Bo die skild is ’n speer en ’n knopkierie wat mekaar kruis. Hierdie elemente is harmonieus gerangskik om die fokus op die skild te laat en voltooi die onderste ovaal wat die fondament vorm.
Die ovale vorm van opkoms
Onmiddellik bokant die ovale vorm van die onderlaag is die visuele middelpunt van die wapen, ’n protea. Die kroonblare van die protea word in ’n driehoekige patroon weergegee wat herinner aan die kunsvlyt van Afrika.
Die kombinasie van die boonste en onderste ovale vorms kruis mekaar om ’n ononderbroke loop te vorm, en die groot harmonie tussen die basiese elemente lei tot ’n dinamiese, elegante en deeglik kenmerkende ontwerp. Tog behou dit duidelik die stabiliteit, swaartekrag en onmiddellikheid wat ’n wapen eis.
1910–1994
Vanaf 1910 tot 1994 was Suid-Afrika in vier provinsies opgedeel: Kaapprovinsie, Oranje-Vrystaat, Transvaal en Natal. Elkeen van hierdie vier provinsies het sy eie wapen gehad.
Sedert 1994
In April 1994 is Suid-Afrika in nege provinsies herverdeel. Elke provinsie is ’n eie wapen toegestaan, wat in die meeste gevalle deur die Suid-Afrikaanse staatsheraldikus Frederick Brownell ontwerp is.
Clathria sohuksanensis
Clathria sohuksanensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2006 deur Kim & Sim.
Justin Bieber
Justin Drew Bieber (uitspraak: [biːbər]; * 1 Maart 1994) is 'n Kanadese pop- en R&B-sanger. Bieber se ouers het video's van hom op YouTube gelaai, waar hy deur sy uiteindelike bestuurder Scooter Braun ontdek is. Braun het gereël dat Bieber met Usher in Atlanta, Georgia in die VSA moes ontmoet, waarna Bieber spoedig 'n kontrak met Raymond Braun Media Group (RBMG) aangebied is. Daarna het hy 'n opneemkontrak met Island Records losgeslaan.
Justin Bieber se debuutenkelspeler, "One Time", is in 2009 wêreldwyd uitgereik en het in meer as 10 lande onder die top-30 op die trefferlyste verskyn. Dít is op 17 November 2009 deur die EP My World opgevolg, wat deur die RIAA in die Verenigde State as 'n platinumvrystelling gesertifiseer is. Hiermee het Bieber die hoogste debuut deur 'n nuwe kunstenaar in daardie jaar bereik en hy het dan ook die eerste persoon geword wat sewe snitte op een debuutalbum op die Billboard Hot 100 gehad het. Sy eerste volledige ateljeevrystelling, My World 2.0, is op 23 Maart 2010 vrygestel en het soortgelyke sukses behaal: dit het op nommer een en binne die toptien van verskeie lande gedebuteer en is in minder as twee maande in die Verenigde State as platinum gesertifiseer. Hierdie uitreiking is deur die internasionale treffer "Baby" voorafgegaan.
Andor Semsey
Andor Semsey (1833 – 1923) was 'n Hongaarse edelman en mineraloog. Die mineraal semseyiet, die hoof antimoonsulfied wat in 1881 deur József Sándor Krenner ontdek is, is na Andor Semsey vernoem.
Andrew Faulds
Andrew Faulds (1 Maart 1923 – 31 Mei 2000) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Crawling Eye (1958), Jason and the Argonauts (1963), en Cleopatra (1963).
Neubrandenburg
Neubrandenburg (Duits: [nɔʏˈbʁandn̩bʊʁk]; letterlik: "Nieu-Brandenburg") is die derde grootste stad van die Duitse deelstaat Mecklenburg-Voorpommere ná die hawestad Rostock en die hoofstad Schwerin. Die stad het 'n bevolking van 63 749 in 2016 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 85,67 km². Die stad is genoem ná die moederstad Brandenburg an der Havel en die Mark Brandenburg. Neubrandenburg is op 4 Januarie 1248 deur Markgraf Johann I van Brandenburg gestig en behoort sedert 1298 tot Mecklenburgse gebied. Die stad is sentraal met die Oossee in die noorde, die Poolse stad Szczecin in die ooste, die Duitse hoofstad Berlyn in die suide en die hawestad Hamburg in die weste geleë.
Bulhoekspruit (lat -31,97, long 26,55)
Die Bulhoekspruit is 'n spruit wat in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Keirivier.
Ann Ogbomo
Ann Ogbomo is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente World War Z (2013), Wonder Woman (2017), en Justice League (2017), en in die televisiereeks Krypton (2018).
Benjamin Bennett
Benjamin Bennett (1904–1985) was ’n Suid-Afrikaanse misdaadskrywer en joernalis. Hy het talle boeke gelewer en was ook die spookskrywer van Looking At My Heart (1968), die biografie van die hartoorplantingspasiënt Philip Blaiberg.
Bennett is in 1904 in Kimberley gebore en matrikuleer van die Kimberley Boys' High School. Van 1925 tot 1975 werk hy as 'n joernalis vir die Cape Argus, daarna as nuusredakteur en uiteindelik as die redakteur van Argus Action. Hy is in 1985 oorlede.
1231
Die jaar 1231 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 31ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Joseph Shabalala
Vroeë lewe en begin van sy loopbaan
Joseph is in die dorp Ladysmith (eMnambithi-distrik) in die KwaZulu-Natal provinsie van Suid-Afrika gebore. Sy ouers, Jonathan Mluwane Shabalala en Nomandla Elina Shabalala, het Joseph en sy ses broers en susters grootgemaak op 'n plaas met die naam Tugela. Sy vader is in die laat 1940's oorlede; Josef, wat die oudste was, moes vir die gesin sorg. Hy het die plaas egter in 1958 verlaat om werk in die nabye stad Durban te gaan soek.
In hierdie tyd is hy raakgesien deur 'n bekende groep, die Durban Choir, nadat hy gehore verheug het met sy gladde kitaarspeel en sopraanstem. Toe hy by die koor aangesluit het, het hy probeer om van sy nuwe komposisies te leer, naamlik sy eerste liedjie "Nomathemba" (wat in 1995 tot 'n toneelstuk gemaak is). Hulle het geweier, en daarom het hy hulle na slegs twee jaar verlaat.
In 1958 ontdek Joseph 'n isicathamiya groep, The Highlanders, gelei deur sy held Galiyane Hlatshwayo. Hlatshwayo was die man wat Josef aangemoedig het om sy stem kragtig te gebruik. In 1959 stig hy sy eie groep, Ezimnyama ('die swartes'). 'n Reeks drome wat Joseph in Desember 1960 in sy slaap gehad het, was 'n belangrike keerpunt in die vorming van die groep; toe hy sien hoe goed sy groep gevaar het in die eenmalige weeklikse isicathamiya-kompetisie, hernoem hy hulle na Ladysmith Black Mambazo, Mambazo wat byl beteken, en verwys na hoe die groep die ander kore afgekap het deur byna elke keer te wen.
Na die plaaslike radio-lugtyd (op die SABC-stasie Radio Zulu), aanvaar Joseph 'n opname-kontrak wat in 1972 aangebied is deur die Gallo Music-vervaardiger West Nkosi. Die groep het meer as 40 000 eksemplare van hul eerste album verkoop en dit deur middel van ander opnames ook baie eksemplare verkoop. In 1976 word Joseph 'n Christen, en die liedjies in die Mambazo-repertoire word na een kant geskuif om ook Christelike, Metodiste en Sionistiese liedere in die Zoeloe-taal in te sluit.
Word wêreldbekend
In 1986 reis Paul Simon na Suid-Afrika om met Suid-Afrikaanse kunstenaars saam te werk vir sy komende album Graceland. Simon het saam met Shabalala en die groep saamgewerk en die nou beroemde liedjie, "Homeless", gekomponeer. Die groep se gewildheid het oor die hele wêreld versprei en sedertdien verkoop hulle opnames wat gewild genoeg is om platinumskyf-sertifisering te verdien. In 1987 het die groep hul eerste solo-Grammy-toekenning vir Shaka Zulu gewen. Sedertdien het hulle nog een gewen en is hulle tien keer benoem. Na die wêreldwye sukses van Graceland, het Joseph begin om meer liedjies in Engels te komponeer (voorheen het hulle slegs twee in Engels en een in Duits opgeneem).
Die nag van 10 Desember 1991 word die broer van Joseph en mede-lid Headman Shabalala deur 'n wit veiligheidswag naby die dorp Ladysmith vermoor. Die dood van Shabalala word beskou as 'n rassemoord. Josef het gehelp deur sy geloof en het voortgegaan en die lede het nou ingesluit Joseph se broer Jockey, naasbestaandes Albert en Abednego Mazibuko, Russel Mthembu en Jabulani Dubazana en Joseph se seuns Sibongiseni, Thamsanqa, Thulani en Msizi in. Nietemin het nog tragedie hom getref. In Mei 2002 is Joseph se vrou van 30 jaar, Nellie, buite die egpaar se huis in Clermont, KwaZulu-Natal, deur 'n aanvaller doodgeskiet. Joseph is in die hand gewond in sy poging om sy vrou te beskerm. Mboneni Mdunge is aan die moord skuldig bevind en tot lewenslange tronkstraf gevonnis. By dieselfde verhoor is Joseph Shabalala se seun Nkosinathi Vivian Shabalala (Nellie se stiefseun) aangekla, verhoor en vrygespreek op aanklag vir die betaling van Mdunge vir die moord op Nellie.
Latere lewe en dood
Die volgende album van die groep, Wenyukela, sou na verwagting verwys na die tragedies. Inderdaad het dit, insluitend 'n huldeblyk aan Nellie deur haar kleinseuns Gagamela en Babuyile Shabalala. Ook Joseph word aangemoedig om aan te gaan en dat "S-H-A-B-A-L-A-L-A sal voortleef." Ses maande na Nellie se dood trou Joseph volgens Thoko Maduna, wat 'n 'kontroversiële publisiteit soekend' aksie was, volgens die Suid-Afrikaanse pers. Ten spyte van hierdie teenkanting, het Joseph daarin geslaag om aan te hou sing en selfs daarin geslaag om die Ladysmith Black Mambazo-stigting op te stel, 'n musiekakademie om isicathamiya-musiek aan jong Suid-Afrikaanse kinders te bevorder en te onderrig.
Die tragedie het weer in Junie 2004 plaasgevind toe Joseph se broer en voormalige Mambazo-lid Ben Shabalala deur 'n onbekende individu geskiet is terwyl hy sy twee kinders skool toe gery het. In Februarie 2006 sterf Joseph se broer Jockey (sy enigste broer in die groep teen hierdie tyd) aan natuurlike oorsake in sy huis in Ladysmith. Shabalala het in Januarie 2008 aangekondig dat sy jongste seun Thamsanqa sal oorneem as leier van Ladysmith Black Mambazo wanneer die tyd aanbreek vir hom om van internasionale toere af te sien.
Op 11 Februarie 2020 is Shabalala in die ouderdom van 78 in Pretoria oorlede.
Louieville
Louieville is 'n dorp in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die suidooste van die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika.
1230
Die jaar 1230 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 30ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Premiersokkerliga
Die Premiersokkerliga is die hoogste sokkerafdeling in Suid-Afrika in die betaalde manskompetisie wat deur die Suid-Afrikaanse Sokkervereniging georganiseer word. Die kompetisie bestaan uit sestien klubs, waar die nommer sestien aan die einde van die seisoen na die Nasionale Eerste Liga relegeer. Die kampioene kwalifiseer vir die CAF Kampioene-liga.
Wenners
In hierdie tabel verskyn die wenners van die Premiersokkerliga en sy voorgangers die Nasionale Sokkerliga (tussen 1985 en 1995) en die Nasionale Premiersokkerliga (tussen 1978 en 1985). Al die wenners in hierdie tabel kan beskou word as die sokkerkampioen van Suid-Afrika. Voor 1978 was daar twee afdelings gewees: die NPSL (sedert 1971) vir swart spelers en die Nasionale Sokkerliga (sedert 1959) vir wit spelers, as gevolg daarvan kan 'n duidelike sokkerkampioen van Suid-Afrika nie aangewys word nie.
Bulhoekspruit (lat -31,78, long 25,10)
Die Bulhoekspruit is 'n spruit wat in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Wapen (heraldiek)
Die woord heraldiek is afgelei van herout, en heroute was amptenare aan Middeleeuse howe wat plegtige bekendmakings en aankondigings namens die vors of regeerder by openbare byeenkomste gemaak het. Hy het ook as afgesant en boodskapper van die vorste of veldhere gedien en moes die seremonies aan die howe en by byeenkomste soos toernooie reël. Die herout moes bekend wees met die wapens, die regte en die eiendomme van die hoë en lae adel. Hy moes ook by feeste en toernooie die herkoms van die deelnemers verifieer deur die familiewapens wat hulle vertoon het. Mettertyd is registers van die wapens, die sogenaamde historiese wapenrolle, opgestel en op datum gehou. Die kennis wat op die manier ingewin is, het die grondslag gevorm vir die wetenskap van die heraldiek.
Oorsprong en ontwikkeling
Die kuns van die heraldiek het reeds in die Oudheid ontstaan toe krygsliede tekens op hul skilde gedra het waaraan hulle herken kon word. Die tekens het baie na die latere Middeleeuse heraldiese figure gelyk, soos gesien kan word op die afbeeldings op Griekse vase wat uit die 53e eeu v.C. dateer. Die versierings en tekens van identifikasie is egter nie aan die nageslagte van die oorspronklike draers daarvan oorgedra nie.
Die ontwikkeling van die moderne familiewapen het eers tydens die kruistogte (11e tot 13e eeu) begin. Omdat die kruisvaarders in so ’n gemengde, internasionale geselskap beweeg het, moes die here en hul volgelinge tekens dra waaraan hulle uitgeken kon word. Die tekens is op die skilde aangebring en dikwels het die veldheer ook ’n figuur op sy helm, wat sy gesig heeltemal bedek het, gedra sodat hy makliker op die slagveld herken kon word. Die skild met die wapenfigure wat daarop aangebring is, en die helm met sy helmteken en dekklede, het dus die identifikasiesimbool van die heer en sy manskappe geword.
Aanvanklik is skilde met wapens daarop net deur die hoë adellike here gedra, maar toe die aansien van die ridders begin toeneem (aanvanklik was hulle net swaar gewapende, berede soldate), het hulle ook wapenskilde begin dra. Die oudste voorbeeld van ’n moderne heraldiese figuur word op die grafsteen van Geoffry van Anjou aangetref. (Geoffry van Anjou het in die 12e eeu geleef, was getroud met Matilda, dogter van Hendrik I van Engeland, en was die vader van Hendrik 11.) Die wapen bestaan uit ’n skild met goue leeus in 'n blou veld met 'n helm bo-op waarop 'n leeu as helmteken aangebring is. Heraldiese tekens uit vroeëre tydperke wat behoue gebly het, is onder meer die fleur de lis ('n lelie), wat deur argeoloë op die mure van die tempel by Knossos gevind is. Die teken word vandag as ’n embleem van Frankryk gebruik. Een van die vroegste geskrifte wat na heraldiek verwys, is die van Plinius die Jongere wat in ongeveer 100 n.C. in Rome geleef het. Hy het die arend as simbool van Rome se mag bestempel. Kort daarna is opdrag gegee dat alle vaandels van die Romeinse leër onder meer silwer arende moet bevat. Die arend het as 'n belangrike simbool in die wapens van die Heilige Romeinse Ryk bly voortbestaan.
Baie van die antieke simbole word vandag nog gebruik, maar die meeste lande verander en pas dit aan om by hulle onderskeie kulture in te skakel. In Suid-Afrika is heelparty inheemse plant- en blomsoorte, voëls en bokke al in die heraldiek opgeneem, asook interessante skildverdelings wat op die Kaaps-Hollandse gewels gegrond is. Die figure word dikwels spesiaal gestileer om by die heraldiek aan te pas en op die skildvorm in te pas. 'n Wapen word altyd in die naam van 'n bepaalde persoon of instansie geregistreer en is die betrokke persoon of instansie se uitsluitlike eiendom. Dit word altyd met die blasoen en die heraldiese beskrywing geregistreer.
Die wapens en die skild
'n Wapen bestaan basies uit 'n skild, maar dikwels kom daar ook 'n helm met ’n helmteken en dekklede voor. Dan kan daar nog skildhouers, 'n wapen- spreuk en 'n strydkreet bygevoeg word. Die oudste skildvorm is die langwerpige Normandiese skild, wat gou deur die kleiner driehoekige Vroeg-Gotiese skild vervang is. Daarop het die Laat-Gotiese skild met 'n ronde onderkant gevolg. Tydens die Renaissance het swierige vorms gewild geraak. In die 17e en 18e eeu het die skilde weer eenvoudiger geword, maar die dekkleed is dikwels nog in swierige krulle om die skild gedrapeer.
'n Eeu later het die Gotiese vorm weer in gebruik gekom. Die moderne skild is gewoonlik in die vorm van 'n strykyster, maar die ronde skildsoort word ook gebruik. In die Laat Middeleeue het die gebruik ontstaan om die wapens van vroue in 'n diamantvormige skild te plaas. Later is die diamantvorm slegs vir die wapens van ongetroude vroue gebruik en is die wapens van getroude vroue in ’n ovaalvormige of gewone skildvorm geplaas.
Die helm
Die oudste vorm van ’n heraldiese helm is die pothelm of toernooihelm. Die vorm is gevolg deur die steekhelm en later die traliehelm, wat in sommige lande in bepaalde vorms slegs vir die adelstand gebruik is. Toe aangetroude familielede ook begin het om ’n spesifieke familie se wapen aan te neem – gewoonlik waar daar nie seuns was nie en die dogters die vader se wapen geërf het – het die gewoonte ontstaan om hulle helms en helmtekens ook op die wapens aan te bring.
Geestelikes se wapenskilde het geen helms nie omdat geestelikes hulle nie met oorlogvoering wou vereenselwig nie. In baie gevalle is die helm en helmteken egter in ooreenstemming met hul range met 'n hoed of mytervervang. Vroue se wapenskilde het ook nie helms of helmtekens bevat nie. Op die Barok-skilde van die 18e en 19e eeu is die helm soms weggelaat en is die wrong en helmteken reg bokant die skild aangebring. In plaas van 'n helm en helmtekens is die sogenaamde fleuronkroon, wat slegs 'n dekoratiewe betekenis gehad het, soms gebruik. In die wapens van adellikes is die helms soms vervang met 'n kroon of mus wat 'n aanduiding van die rang was.
Dekkleed
Die dekkleed was oorspronklik 'n doek wat rondom die helm vas was om die hitte van die son af te weer. Die helm met die dekklede is net so in die wapens opgeneem. In ou wapens word dit nog in die oorspronklike vorm met die oorspronklike funksie aangetref, maar dit het gaandeweg meer gestileer geraak en die vorm van ’n geskulpte en gekrulde doek aangeneem wat meestal aan weerskante van die helm rondom die wapenskild afhang. Die dekkleed is met die helm verbind deur middel van 'n wrong of helmkroon, waarop die helmteken weer aangebring is.
Helmtekens
Helmtekens is kort na die ontstaan van wapens in gebruik geneem. Soms is die helmtekens identies aan die figure op die skild. Dit hoef egter nie die geval te wees nie: pousterte of volstruisvere en selfs arendvlerke, 'n sogenaamde vlug, en ander figure is ewe dikwels gebruik. Veral gedurende die 18e en 19e eeu het helms op wapens dikwels ontbreek. Dit het meegebring dat daar geen helmtekens vir sommige wapens was nie. In Engeland het dit mode geword om die helmteken en die wrong, sonder die helm, reg op die skild te plaas. Die gebruik van die helmteken alleen dien dikwels om lede van ’n betrokke familie te onderskei.
Beskrywing van wapens
Wapens moet aan bepaalde heraldiese vereistes voldoen, wat ook die beskrywing (blasoenering) daarvan vergemaklik. Een van die reëls behels die gebruik van kleur: naas die metale, goud (geel) en silwer (wit), word slegs 'n beperkte aantal kleure gebruik, naamlik rooi, blou, groen, purper en swart. Afgesien van die kleure word die sogenaamde heraldiese pelse, hermelyn, teenhermelyn en goudhermelyn, gebruik en kom kombinasies van metaal en kleur soos byvoorbeeld die silwer en blou klokkiepatroon, wat as vair bekend staan, ook voor.
Bruin en oranje het eers later hul verskyning in die heraldiek gemaak. Die belangrikste reël by die gebruik van kleure en metale is dat 'n figuur van 'n bepaalde kleur op 'n agtergrond van metaal geplaas moet word en omgekeerd. Kleur word dus nie op kleur gebruik nie, en metaal ook nie op metaal nie. Silwer behoort nie langs goud gebruik te word nie, en kleur nie langs kleur nie. Die rede hiervoor is dat 'n mens nie maklik op 'n afstand tussen die 2 metale of tussen die heraldiese kleure kan onderskei nie. Slegs deur die gebruik van kontras tussen metaal en kleur is dit moontlik om kleur op 'n afstand te identifiseer.
Daar is 'n uitgebreide terminologie vir die beskrywing van die wapenskild. 'n Wapen word beskryf van die kant van die draer, wat die skild vir beskerming voor hom dra, met ander woorde in spieëlbeeld vir die aanskouer. Die heraldiese regterkant van 'n skild lê dus aan die aanskouer se linkerkant. Die blasoenering van 'n wapen word in 'n bepaalde volgorde gedoen, na gelang van die belangrikheid en plasing van die wapenfigure. Beginnende by die skild, word agtereenvolgens, indien aanwesig, die verdeling van die veld en die kleur(e) beskryf.
Daarna word die belangrikste heroutstuk(ke), figuur of figure wat 'n sentrale posisie op die skild beklee, genoem. Wanneer daar 'n enkele wapenfiguur is, word dit in die middel van die vlak wat dit inneem, geplaas. Indien daar meer figure is, moet hulle posisie teenoor mekaar duidelik aangedui word. Hierna volg die beskrywing van die sekondêre wapenfigure wat op die veld self aangebring is, die waarmee wapenfigure wat reeds genoem is, belaai is, en laastens word byvoegings soos byvoorbeeld 'n skildhoof en die figure waarmee dit belaai is, genoem.
Die houding wat 'n wapenfiguur op die skild inneem, moet duidelik gemeld word. Nadat die skild beskryf is, kom die beskrywing van die helmteken aan die beurt. Daarna word die kleure van die wrong en dekkleed aangedui. Die kleur van die buitenste kant van die dekkleed is gewoonlik dieselfde as die van die belangrikste kleur van die skild, terwyl die voering aan die binnekant daarvan dieselfde kleur is as die belangrikste metaal op die skild. Die wrong bevat dieselfde kleure as die dekkleed. Indien 'n helmkroon gebruik is, is dit, tensy anders beskryf, die gebruiklike fleuronkroon en hoef dit daarom nie afsonderlik beskryf te word nie, maar wei gemeld word.
Heraldiek in Suid-Afrika
Historiese familiewapens kan in 2 kategorieë verdeel word, en die indeling is van belang vir Suid-Afrikaners omdat sowat die helfte van die Blanke bevolking van Nederlandse afkoms is. Daar is die wapens wat deur gesaghebbendes in die naam van die vors toegeken is en wat gewoonlik die adellikheid of die belangrike posisie van die eienaar aangedui het. Dan is daar die sogenaamde burgerlike wapens, wat dikwels ontstaan het in Ian de waar die heerser se mag nie baie sterk was nie, of soos in Nederland waar die burgerlike en handelsklasse ’n sterk posisie ingeneem het.
Laasgenoemde wapens is nie deur die heersers erken nie en was ook nie 'n teken van adellike afkoms of verbintenis nie, hoewel dit tog gewoonlik 'n aanduiding van status was. Daar is families in Suid-Afrika wat wel op sodanige wapens aanspraak kan maak en wat die wapens al eeue lank gebruik. Ongelukkig kom dit dikwels voor dat baie van die sogenaamde familiewapens wat in Suid-Afrika in omloop is, nie bewys kan word as behorende tot die familie wat dit gebruik nie. Die rede hiervoor is dat baie van die wapens eers in die veertigerjare ontstaan het en dus nie as historiese wapens beskou kan word nie. Na die Britse besetting in 1806 het die inwoners van die Kaap toestemming gekry om hulle wapens by die College of Arms in Londen te registreer. (Die College of Arms is in 1484 deur Richard III gestig.) Enige persoon kon toe aansoek doen om 'n familiewapen amptelik te registreer, hoewel daar nie juis baie Suid-Afrikaners was wat van die geriewe gebruik gemaak het nie. Die reëling het tot in 1961 met Republiek-wording gegeld. Voor 1961 het 'n behoefte aan ’n amptelike heraldiese instelling in Suid-Afrika al bestaan. 'n Komitee is in die vyftigerjare aangestel om die saak te ondersoek en het aanbeveel dat 'n amptelike heraldiese instelling geskep word. In 1963 is die Buro vir Heraldiek in die lewe geroep. Dr. Coenrad Beyers is as die eerste Staatsheraldikus aangestel. Die Buro is deel van die Departement van Nasionale Opvoeding en ressorteer administratief onder die Direkteur van Argiewe. Die taak van die Buro is om wapens te keur en te registreer. Wapens word meestal deur munisipaliteite, skole en klubs geregistreer, maar ’n hele aantal persoonlike (familie-) wapens is ook al by die Buro geregistreer. Geregistreerde wapens geniet regsbeskerming teen ongemagtigde gebruik. Benewens die registrasie van wapens kan die
Buro ook voornemende wapenvoerders behulpsaam wees met die ontwerp van hul eie wapens. Daar bestaan 'n algemene wanopvatting dat 'n "familiewapen" aan alle persone met dieselfde van behoort. Dit is 'n grondbeginsel van die heraldiek dat 'n wapen aan ’n bepaalde persoon toegeken word en nie aan 'n familie as geheel nie. Slegs die oorspronklike wapenvoerder en sy regstreekse afstammelinge (in die manlike lyn) het ’n regmatige aanspraak op die wapen.
AI voer iemand anders dieselfde van, kan hy nog nie op die betrokke wapen aanspraak maak nie, tensy hy kan bewys dat hy 'n regstreekse afstammeling van die oorspronklike draer van die historiese wapen is. Dit beteken dat indien iemand ’n wapen wit bekom sonder dat ’n historiese wapen bestaan waarop hy aanspraak kan maak, hy by die Bure vir Heraldiek aansoek kan doen om die ontwerp van 'n nuwe wapen. Vir die registrasie van ’n wapen moet 'n skriftelike aansoek by die Buro ingedien word.
Die Staatsheraldikus gaan die wapen na om te verseker dat dit registreerbaar is. Die tegniese aspekte word deur die Staatsheraldikus, bygestaan deur die Heraldiekkomitee, nagegaan, terwyl die heraldiese beleid deur die Raad vir Heraldiek neergelê word.
Nadat die ingediende ontwerp in beginsel vir registrasie goedgekeur is, word die heraldiese beskrywing van die wapen in die Staatskoerant gepubliseer. Indien geen besware teen die wapen ingebring word nie, word die registrasie daarvan gepubliseer. 'n Sertifikaat met die wapen in kleur en die heraldiese beskrywing van die wapen word dan aan die aansoeker uitgereik. Die wapen van Suid-Afrika het sedert sy oorspronklike ontwerp in 1910 al 3 maal verander. Die eerste wapen is in 1910 vir die Unie van Suid-Afrika ontwerp.
Die tweede ontwerp is in 1932 deur sir Herbert Baker en Kruger Gray gedoen en sou in die Suid-Afrika-Huis in Londen gebruik word. Die tweede ontwerp was meer dekoratief en ook meer gewild as die eerste ontwerp. Die derde wapen is 'n moderne weergawe van die eerste 2 en is deur die Buro vir Heraldiek geteken. 'n Ontwerp wat op die tekening gegrond was, is in die Republiekfees van 1971 gebruik.
Wiegeliedjie (Slaap, my kindjie, slaap sag)
Die wiegelied "Slaap, my kindjie, slaap sag" (Duits: "Guten Abend, gut’ Nacht"), ook bekend as die "Wiegelied van Brahms", is een van die bekendste komposisies van Johannes Brahms. Dit het die opusnommer 49 (4) en is in 1868 gepubliseer. Die Afrikaanse woorde is deur Jan F.E. Celliers geskryf.
Brahms het die wiegeliedjie aan sy vriendin en jeugliefde Bertha Faber opgedra ná die geboorte van haar tweede seun. Dit is een van die gewildste wiegeliedjies ter wêreld.
Woorde
"Slaap, my kindjie, slaap sag, onder rose vannag. Eers die armpies om my nek en dan warmpies toegedek. Môre vroeg, as God wil, word my kindjie gewek; môre vroeg, as God wil, word my kindjie gewek.
Slaap, my kindjie, slaap sag, onder eng'le se wag; hulle toon jou in 'n droom kindjie Jesus se boom. Slaap nou soet, hulle wys jou 'n droomparadys, Slaap nou soet, hulle wys jou 'n droomparadys."
Ammomanes
Ammomanes is 'n genus van voëls in die familie van lewerike (Alaudidae) wat aan die orde van sangvoëls (Passeriformes) behoort.
Spesies
Die genus omvat die volgende spesies:
Clathria spinispicula
Clathria spinispicula is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1968 deur Tanita.
Rayton
Rayton is 'n dorp in noordoostelike Gauteng, Suid-Afrika en is naby Cullinan. Die dorp was die setel van die Nokeng tsa Taemane Plaaslike Munisipaliteit, maar laasgenoemde, asook die Metsweding-distriksmunisipaliteit is in Mei 2011 ontbind en by Tshwane geïnkorporeer, dus Rayton ook. Die dorp dien tans as 'n slaapdorp vir mense wat in Pretoria werk.
Geskiedenis
Die dorp is in 1903 gestig toe die Montrose Mynmaatskappy 'n deel van die plaas Elandshoek verkry het en is vernoem na mev Ray Wollaston. Sy was die eggenote van kol. Wollaston, destyds hoofbestuurder van die Cullinanmyn.
Die R515-streeksroete verbind die dorp met die N4-nasionale pad en Cullinan.
József Sándor Krenner
József Sándor Krenner (3 Maart 1839 – 6 Januarie 1920) was 'n Hongaarse mineraloog, wat verskeie nuwe minerale ontdek het. Krenner is in Buda gebore en het by die Universiteit van Pest, Wene en Tübingen mineralogie en geologie gestudeer. Hy het sy Ph.D. In 1865 vir werk met Friedrich August Quenstedt in Tübingen ontvang. Krenner het gewerk in die mineralogie-afdeling van die Hongaarse Nasionale Museum. Vanaf 1870 het hy ook aan die Tegniese Universiteit van Boedapest gedoseer. In 1888 het hy lid van die Hongaarse Akademie vir Wetenskap geword. Krenner ontdek verskeie nuwe minerale, byvoorbeeld krenneriet wat hy in 1877 in Sacaramb, Roemenië ontdek het. Die minerale word duidelik na homself vernoem. Nog 'n mineraal wat hy ontdek het, was semseyiet, die hoof antimoonsulfied wat in 1881 ontdek is, is vernoem na Andor Semsey (1833–1923), 'n Hongaarse edelman en mineraloog.
Kevin Bacon
Kevin Norwood Bacon (8 Julie 1958) is 'n Amerikaanse akteur. Bacon is bekend vir rolprente soos Footloose, Stir of Echoes, Wild Things, JFK en Apollo 13. Hy maak sy filmdebuut in Animal House (1978) van John Landis, waarin hy Chip Diller speel. Naas sy loopbaan as akteur speel hy saam met sy broer Michael in die groep Bacon Brothers, wat verskeie albums uitgebring het. Hy is in 2003 met 'n ster op Hollywood se Walk of Fame vereer.
Groendoring
Die Groendoring (Balanites maughamii) is 'n beskermde boom in Suid-Afrika en die grootste in sy genus. Die spesie in inheems in Caprivistrook in Namibië, Eswatini, Kenia, Malawi, Mosambiek, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe. In Suid-Afrika is die boom inheems in KwaZulu-Natal, Limpopo en Mpumalanga.
Kevin Bacon
Persoonlike lewe
Bacon het getrou met aktrise Kyra Sedgwick op 4 September 1988. Hulle het twee kinders, Travis Sedgwick (gebore 1989) en Sosie Bacon (gebore 1992). Die familie woon in Manhattan.
Groendoring
Die boom groei in bosveld- en droë woudareas in warm, laagliggende gebiede noord van Durban tot in Beira, in die binneland in Limpopo en die suide van Zimbabwe asook die Zambeziriviervallei. Die boom staan in Zoeloe bekend as Ugobandlovu en in Engels, Torchwood.
Groendoring, 'n gemeenskap net buite Asab in die suide van Namibië is na die boom vernoem.
Fran Adams
Fran Adams is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rol in die televisiereeks Missing Persons (1993).
Amanda Luyt
Amanda Luyt (31 Maart 1965 –) is 'n Afrikaanse sangeres. Haar eerste album, My verlange, word in 1987 uitgereik en haar tweede album, Woorde, in 1989. Een van haar bekendste treffers is As Jy Aan Eendag Glo. Sy was ook die aanbieder van twee TV-programme, Op Versoek en Teletreffers.
Biografie
Amanda Luyt is op 31 Maart 1965, te Germiston, Transvaal gebore. Van 'n jong ouderdom toon sy reeds haar passie vir musiek en die verhoog. Sy was 'n leerling aan Laerskool Witfield, met haar hoërskoolloopbaan aan Kuswag, Amanzimtoti en Hoërskool Goudrif, Edenvale. In 1983 skryf sy in as dramastudent by Universiteit van Pretoria, maar verander haar studierigting en verwerf 'n Diploma in Joernalistiek aan die Technikon Pretoria.