cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Rugbywêreldbeker 2015
Stadions
Op 2 Mei 2013 is die stadions vir die toernooi bevestig. Twickenham was gasheer vir die eindstryd, die twee halfeindstryde, een kwarteindstryd en vier poelwedstryde, waaronder die openingswedstryd. Die Millennium-stadion het twee kwarteindstryde en ses poelwedstryde gekry en Wembley die vierde een. Die Londense Olimpiese Stadion het die bronseindstryd en vier poelwedstryde gehuisves. Al die ander stadions is vir poelwedstryde gebruik.
Standerton
Distrik
Die distrik is 4 836 km2 groot. Gemengde boerdery word beoefen - beeste, perdetelery, wol, mielies, sonneblomsaad, grondboontjies, aartappels en suiwelprodukte.
Rugbywêreldbeker 2015
Formaat
Die Rugbywêreldbeker 2015 is oor 44 dae tussen 20 verskillende spanne oor 48 wedstryde beslis. Dit het op 18 September 2015 afgeskop op Twickenham met die openingswedstryd tussen die nominale gasheer Engeland en Fidji. Die toernooi het geëindig by dieselfde stadion op 31 Oktober met die eindstryd tussen Nieu-Seeland en Australië, waartydens die All Blacks die Webb Ellis-beker verdedig het.
Standerton
Distrik
Die Grootdraaidam is 10 km oos van Standerton en Eskom se Tutuka-kragstasie is net noord van die dorp.
Rugbywêreldbeker 2015
Kalender
Die volgende tabel dui die Rugbywêreldbeker 2015 se daaglikse program aan. ’n Rooi blokkie dui op beide die openings- en sluitingseremonie, ’n pers blokkie op wedstryde tydens die poelfase, ’n groen blokkie op wedstryde tydens die uitklopfase, ’n blou blokkie op die bronseindstryd en ’n geel blokkie op die eindstryd.
Poele
Die eerste rondte, of die poelfase, het 20 lande wat in vier poele van vyf spanne gedeel is met dieselfde formaat as wat in 2003, 2007 en 2011 gebruik is. Die loting vir die poelfase was op 3 Desember 2012, gedurende die kwalifisering, in die Londense Tate Modern waar die twaalf regstreekse kwalifiseerders in drie poele gedeel is na aanleiding van hul posisie op die IRR-ranglys. Die loting het plaasgevind ná die Noordelike Halfrond se 2012 eindjaarrugbytoetsreeks wat op 1 Desember klaar was en van die ranglys ná die toetsreeks gebruik gemaak. Die loting se vroeë datum, drie jaar voor die toernooi, is gekritiseer en die wêreldbeheerliggaam het belowe om die volgende rugbywêreldbekertoernooi se loting nader aan die toernooi te laat plaasvind.
Die lootstelsel van vorige rugbywêreldbekertoernooie is behou met die twaalf regstreekse kwalifiseerders uit 2011 wat op die lotingsdag aan hul onderskeie groepe toegewys is, gebaseer op hul plek op die IRR-ranglys op 1 Desember 2012:
Die oorblywende twee groepe bestaan uit die agt bykomende spanne, met die toewysing in elke groep gebaseer op die vorige Rugbywêreldbekertoernooi:
Die poele is soos volg (in hakies is die ranglysplasing vóór die loting:
Ná die loting op 3 Desember 2012 lyk die poele soos volg):
Elke land kon 31 spelers vir die toernooi kies. Die spanne moes teen 31 Augustus 2015 aan Wêreldrugby voorgelê word. Nadat die span voorgelê is kan ’n beseerde speler vervang word, maar so ’n speler sal nie toegelaat word om weer by die span aan te sluit nie. Daar was ook ’n uitstaanperiode van 48 uur voordat die nuwe speler toegelaat is om die veld in te neem. Gevolglik sal ’n plaasvervanger wat op die vooraand van ’n wedstryd in die span ingeroep is, nie toegelaat word om in daardie wedstryd te speel nie.
Poelfase
Soos in die Rugbywêreldbekertoernooie van 2003, 2007 en 2011 is die 20 nasies wat vir die Rugbywêreldbeker 2015 gekwalifiseer het, in vier poele verdeel. Die poele is verdeel van Poel A tot Poel D en elke poel het uit vyf spanne bestaan. Elke poel het drie regstreekse kwalifiseerders van die Rugbywêreldbeker 2011 gehad, met die ander twee plekke wat deur die kwalifiseringstelsel gevul is. Elke nasie het een keer teen elke ander span in hulle poel gespeel: elke nasie het dus vier wedstryde in die poelfase gespeel.
Klassifisering binne elke poel was gegrond op die volgende puntestelsel:
Bonuspunte wat bydra tot spanne se kumulatiewe wedstrydpuntetelling is in elkeen van die volgende omstandighede (een wedstrydpunt vir elke geval) toegeken:
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit agt wedstryde bestaan het: vier kwarteindstryde, twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.
Die wenner en naaswenner van elk van die poele het na die uitklopfase deurgedring. Poelwenners het teen naaswenners in ander poele in die kwarteindstryde gespeel, byvoorbeeld: die wenner van Poel A het teen die naaswenner van Poel B en die wenner van Poel B teen die naaswenner van Poel A gespeel. Spanne van dieselfde poel sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Elke wedstryd in die uitklopfase moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná tagtig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om te bepaal wie die wenner is. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, tien minute in elke rigting: as daar dan steeds geen wenner was nie, is daar vir tien minute gespeel in ’n uitklopformaat, waar die eerste span wat daarin geslaag het om punte aan te teken, gewen het. As daar steeds nie ’n wenner was ná 110 minute nie is die wenner bepaal deur ’n stelskopkompetisie.
2015-effek op 2019-kwalifisering
Soos tydens die Rugbywêreldbekertoernooie van 2007 en 2011 het die beste drie spanne in elke poel regstreeks vir die volgende Rugbywêreldbeker 2019 in Japan gekwalifiseer. Hulle was Argentinië, Australië, Engeland, Frankryk, Georgië, Ierland, Italië, Japan, Nieu-Seeland, Skotland, Suid-Afrika en Wallis.
Kaartjies en borgskappe
Kaartjies vir die Rugbywêreldbeker 2015 is in vyf fases verdeel. Die eerste-fase-kaartjies is op 1 Januarie 2014 vrygestel toe oorsese aanhangers die geleentheid gebied is om verskeie kaartjiepakkette aan te skaf. Op 1 Februarie 2014 is gasvryheidspakkette vrygestel. In Mei en Junie dieselfde jaar is aanhangers die geleentheid gegee om kaartjies by rugbyklubs te koop. In September 2014 is met die algemene kaartjieverkoop begin en vanaf November 2014 is in die laaste fase die oorblywende kaartjies vrygestel. In Oktober 2014 is daar aangekondig dat daar reeds 950 000 van die 2,4 miljoen kaartjies verkoop is. Altesaam is daar 2,42 miljoen kaartjies verkoop, wat die 2007-toernooi se 2,25 miljoen oorskry en die 2011-toernooi se 1,6 miljoen uitoorlê.
Die wêreldwye vennote van die toernooi was Heineken, Land Rover, Société Générale, DHL, Emirates en Mastercard, en die amptelike borge sluit in Coca-Cola, Canon en Toshiba. Gilbert het die rugbyballe vir die toernooi verskaf en die Match XV-wedstrydbal is deurgaans in die toernooi gebruik. Dit sit Gilbert se betrokkenheid by rugbywêreldbekertoernooie voort nadat die maatskappy die Barbarian- (1995), Revolution- (1999), Xact- (2003), Synergie- (2007) en Virtuo-balle (2011) vir vorige toernooie verskaf het. Saam met Gilbert was die amptelike verskaffers Canterbury, Clifford Chance, EY, Dove en Duracell.
Wedstrydbeamptes
’n Paneel van twaalf skeidsregters, sewe lynregters en vier televisieskeidsregters is vir die poelfase ingespan.
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die poel- en die uitklopfase.
Poelfase
20 spanne het aan die poelfase deelgeneem. Die twee beste spanne in elke poel het na die uitklopfase deurgedring, terwyl die drie beste spanne regstreeks vir die volgende toernooi gekwalifiseer het.
Finale puntestand
Hierdie tabel toon die finale puntestand van al 20 deelnemende nasionale rugbyspanne in die Rugbywêreldbeker 2015.
Silwerbaber
Die Silwerbaber (Schilbe intermedius) is 'n varswater vis wat voorkom in die Kunene-, Okavango-, Zambezi- en verder suidwaarts tot by Pongolarivier in KwaZulu-Natal. Dit kom ook voor in die tropiese Afrika, die Nylrivier en in Wes-Afrika tot by die Senegalrivier. Die vis staan ook bekend as die Botterbaber en in Engels as die Silver catfish.
Voorkoms
Die vis het 'n lang, ietwat plat lyf wat taps na agter is. Die vel is glad en die dorsale en pektorale vinne is dun en nou en die stertvin is gevurk. Daar is vier pare baarde om die mond. Die kleur van die vis word bepaal deur die toestande en kondisie van die lyf; in troebel water is die vis lig olyf of silwer grys van kleur en in helder water is die vis sjokolade kleur gespikkel. Die onderkant van die kop en lyf is wit met geel strepe en daar is 'n groot swart vlek agter die kop. Die onvolwasse vissies het drie donker strepe op die sye. Die vis word tot 300 mm lank en die Suid-Afrikaanse hengelrekord is 1.05 kg.
Habitat
Die vis leef in skole saam in staande of stadig vloeiende oop water met plantegroei wat bo die water uitsteek of onder water is. Hulle is gewoonlik meer aktief in die nag.
Hallstatt
Hallstatt is 'n nedersetting en markdorp in die Oostenrykse deelstaat Opper-Oostenryk met 'n bevolking van 757 (soos op 1 Januarie 2016).
Hallstatt, wat aan die gelyknamige meer geleë is, is deur Unesco saam met die Dachstein-bergmassief en die Salzkammergut-streek as wêrelderfenisgebied gelys. Argeoloë het bo-op Hallstatt op 'n uitgestrekte grafveld afgekom, en na 'n periode van die vroeë Ystertydperk word as Hallstatt-periode verwys.
Dap 'Sugar' Willie
Dap 'Sugar' Willie (7 Mei 1939 – 15 Oktober 1994) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Getting Over (1981) en Wildcats (1986), en in die televisiereekse Good Times (1974) en CHiPs (1977).
Jen
Die jen (円) is die geldeenheid van Japan. Dit is die derde mees verhandelde geldeenheid in die buitelandse valutamarkte ná die Amerikaanse dollar en die euro. Dit word ook algemeen gebruik as 'n reserwegeldeenheid na die dollar, euro en Britse pond. Die ISO 4217-kodes vir jen is JPY en 392. Die Latynse simbool is ¥ terwyl dit in Japannees ook met die kanji-simbool aangedui word. Soos dikwels in Asië die gebruik is, word groot bedrae dikwels uitgedruk in veelvoude van 10 000 (man, 万), nes dit in Westerse lande in veelvoude van duisend uitgedruk word.
Die jen is in 1872 deur die Meiji-regering ingevoer as 'n geldstelsel soortgelyk aan dié in Europa. Dit het die ingewikkelde monetêre stelsel van die Edo-tydperk, gegrond op die mon, vervang. Die Nuwe Geldeenheid-wet van 1871 het die aanvaarding van die desimale stelsel van jen (1, 圓), sen (, 錢), en rin (, 厘) tot gevolg gehad met ronde munte wat in die Weste geslaan is. Die jen is wetlik gedefinieer as 0,78 troois-onse (24,26 g) suiwer silwer, of 1,5 gram suiwer goud. Dieselfde hoeveelheid silwer is vandag ongeveer 1 181 moderne jen werd, terwyl dieselfde hoeveelheid goud ongeveer 3 572 jen werd is. Die wet het Japan ook na die goudstandaard laat oorskakel. (Die sen en rin is uiteindelik aan die einde van 1953 uit sirkulsie verwyder. )
Nasionale Biblioteek van Letland
duimnael|Die hoofgebou van die Nasionale Biblioteek van Letland in Riga
Die Nasionale Biblioteek van Letland (Lets: Latvijas Nacionālā bibliotēka), ook bekend as die Kasteel van Lig (Gaismas pils), is ’n nasionale kultuurinstelling onder toesig van Letland se departement van kultuur. Die biblioteek is in 1919 gestig nadat die onafhanklike Republiek Letland in 1918 afgekondig is.
Die huidige gebou in Riga is in 1989 ontwerp en in 2014 geopen. Dit speel ’n belangrike rol in die ontwikkeling van Letland se inligtingsgemeenskap, verskaf internettoegang aan inwoners en ondersteun navorsing en opvoedkunde.
Canon EOS 500D
Dit is die derde digitale enkellensreflekskamera om 'n rolprentfunksie te bied en die tweede met die funksie van volle 1080p video-opname, al is dit teen die koers van 20 rame/sek. Die kamera deel 'n paar funksies met die luukse Canon EOS 5D Mark II, insluitend rolprent, lewendige voorskou en DiGIC 4 prosesering. Soos die EOS 450D en EOS 1000D, maak dit gebruik van SDHC mediastoor, dit is reeds die derde Canon EOS-model wat hierdie medium gebruik in plaas van CompactFlash. Soos die EOS 5D Merk II, word videoskote opgeneem as MOV (QuickTime) lêers met H. 264/MPEG-4 saamgeperste video en lineêre PCM klank.
Circuit of the Americas
Die Circuit of the Americas is 'n 5,513 km lange motor- en motorfietsrenbaan in Travis County, Texas, net buitekant die stad van Austin. Dit huisves die jaarlikse Formule Een Verenigde State Grand Prix.
Ekwatoriaal-Guinee
Ekwatoriaal-Guinee (Spaans: Guinea Ecuatorial, [giˈnea ekwatoˈɾjal], ; Frans: Guinée équatoriale; Portugees: Guiné Equatorial), amptelik die Republiek Ekwatoriaal-Guinee (Spaans: República de Guinea Ecuatorial, [reˈpuβlika ðe ɣiˈnea ekwatoˈɾjal], ; Frans: République de Guinée équatoriale, [ʁepyblik də ɡine ekwatoˈʁjal]; Portugees: República da Guiné Equatorial, [ʁɛˈpublikɐ dɐ giˈnɛ ˌekwɐtuɾiˈaɫ]), is 'n republiek geleë in Sentraal-Afrika met 'n oppervlakte van 28 000 vierkante kilometer. 'n Voormalige kolonie van Spaans-Guinee, en die onafhanklikheidsnaam is verleen aan die gebied waar dit geleë is, naby die Ewenaar, asook die Golf van Guinee. Ekwatoriaal-Guinee is die enigste soewereine land van Afrika waar Spaans die amptelike taal is. Volgens die 2022-skatting is die geraamde bevolking meer as 1,6 miljoen.
Ekwatoriaal-Guinee bestaan uit twee dele, afsonderlike eilande en die vastelandstreek. Die eilande van Ekwatoriaal-Guinee bestaan uit die eilande van Bioko (voorheen Fernando Pó) in die Golf van Guinee en die provinsie van Annobón, 'n klein vulkaniese eiland suid van die ewenaar. Bioko-eiland is die mees noordelike deel van Ekwatoriaal-Guinee en is die setel van die land se hoofstad Malabo. Die eilandnasie van São Tomé en Príncipe lê tussen Bioko en Annobón. Die vastelandgebied Rio Muni grens aan Kameroen in die noorde en Gaboen aan die suide en die ooste. Dit is die gebied van Bata, Ekwatoriaal-Guinee se grootste stad, en Ojala, die land se beplande toekomstige hoofstad. Rio Muni sluit ook verskeie klein eilandjies in soos Corisco, Elobey Grande en Elobey Chico.
Sedert die middel-1990's het Ekwatoriaal-Guinee een van Afrika suid van die Sahara se grootste olieprodusente geword. Met 'n bevolking van meer as 750 000 is dit, per kapita, die rykste land in Afrika,  en sy Bruto binnelandse produk (BBP) per kapita is die 69ste grootste in die wêreld;  Die rykdom word egter baie oneweredig versprei en baie min mense baat by die olierykdomme. Volgens die Verenigde Nasies het minder as die helfte van die bevolking toegang tot skoon drinkwater en 20% van die land se kinders sterf voordat hulle vyf jaar oud is.
Die land se outoritêre regering spog met een van die swakste rekords vir menseregte in die wêreld en word permanenent onder die "swakste onder die swakkes" van Freedom House se jaarlikse verslag oor politieke- en burgerregte gereken. Verslaggewers Sonder Grense plaas president Teodoro Obiang Nguema Mbasogo onder hul "roofdiere" van persvryheid. Mensehandel word veral uitgesonder in die Amerikaanse Trafficking in Persons Report van 2012, met verwysing dat: "Ekwatoriaal-Guinee 'n bron en bestemming is vir vroue en kinders waar hulle onderwerp word aan dwangarbeid en sekshandel." Die verslag plaas Ekwatoriaal-Guinee op "vlak 3" as 'n land op die laagste (slegste) vlak.
Klimaat
Ekwatoriaal-Guinee het 'n tropiese klimaat met kenmerkende nat en droë seisoene. Vanaf Junie tot Augustus is Río Muni droog en Bioko nat; van Desember tot Februarie is dit weer die teenoorgestelde. Tussen-in is daar stelselmatige klimaatsveranderings. Reën of mis kom daagliks in Annobón voor, waar daar nog nooit 'n wolklose dag was nie.
Ekologie
Ekwatoriaal-Guinee strek oor verskeie eko-streke. Río Muni is in die Atlantiese ewenaar-kuswoud-ekostreek geleë, behalwe vir die kolle in die Sentraal-Afrikaanse mangroves aan die kus, veral in die Muniriviermonding.
Geskiedenis
Pigmeë het in alle waarskynlikheid in die kontinentale streek gebly wat die hedendaagse Ekwatoriaal-Guinee is, maar daar is nou net in die suide van Río Muni geïsoleerde groepe van die mense oor. Met die migrasie van die Bantoevolke in die 18de en 19de eeu het die etnies-talige groepe asook die Fang na die gebied migreer. Uit elemente van die laasgenoemde stam het die Bubi-mense voortgespruit, wat in verskillende tydvakke van Kameroen af na Río Muni en Bioko migreer het. Die Annobón-bevolking, met sy oorsprong in Angola, is deur die Portugese via die Sao Tomé-eiland ingebring.
Eerste Europese kontak (1472)
Die Portugese seevaarder, Fernando Pó, wat op soek was na 'n seeroete na Indië, was die eerste Europeër wat die Bioko-eieland in 1472 ontdek het. Hy het dit Formosa ("Pragtig") gedoop, maar dit is gou herdoop na die naam van die ontdekker. Die eilande van Fernando Pó en Annobón is in 1474 deur Portugal gekoloniseer.
Koningin Maria I van Portugal en Koning Karel III van Spanje onderteken in 1778 die Verdrag van El Padro waarvolgens Bioko, en die aangrensende eilandjies, asook die handelsregte van die gebied tussen Nigerrivier en die Ogouerivier aan Spanje oorgedra word. Hiermee wou Spanje toegang probeer kry oor die bron wat die slawe vir die Britse handelaars beheer het.
Van 1827 tot 1843 was daar 'n basis van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland op Bioko om die slawerny te beheer  wat, ingevolge 'n ooreenkoms in 1843 met Spanje, na Sierra Leone verskuif is. Met die restourasie van Spaanse soewereiniteit in 1844, word die gebied herdoop na die "Territorios Españoles del Golfo de Guinea." Die 1900-Verdrag van Pars het Spanje gelaat met die geringe kontinentale enklave van Rio Muni met 26 000 vierkante kilometer grondgebied teenoor die 300 000 vierkante kilometer oos van die Ubangirivier wat Spanje aanvanklik op aanspraak gemaak het.
Die grootste struikelblok vir ekonomiese ontwikkeling was 'n chroniese tekort aan arbeid. Verdryf na die binneland van die eiland en uitgeroei deur alkoholisme, veneriese siektes, pokke en slaapsiekte het die inheemse Bubi-bevolking geweier om op die plantasies te werk. Hulle het verkies om op hul eie kakao-plase te werk en dit het hul aansienlike onafhanklikheid gebied.
Onafhanklikheid (1968)
In Julie 1970 verklaar Macias Nguema 'n eenpartystaat en stel homself in 1972 aan as lewenslange president van die land. Hy verbreek bande met Spanje en die Weste. Ondanks sy verwerping van Marxisme, wat hy as "neo-kolonialisme" beskou het, het Ekwatoriaal-Guinee tog baie goeie bande met sosialistiese lande soos die Volksrepubliek van China, Kuba en die Sowjetunie gehandhaaf. Hy het 'n voorkeur handelsooreenkoms en 'n skeepsverdag met die Sowjetunie gesluit. Die Sowjetunie het ook lenings aan die land toegestaan.
Teodoro Obiang het Macías Nguema se bewind op 3 Augustus 1979 in 'n bloedige staatsgreep omver gewerp. Macia Nguema is verhoor en kort daarna tereggestel.
In 1995 ontdek Mobil, 'n Amerikaanse oliemaatskappy, ruolie in Ekwatoriaal-Guinee en sedertdien het die land ongekende ekonomiese opbloei gehad. Die land se olierykdomme word egter nie met die land se mense gedeel nie en volgens die VN se Menslike ontwikkelingsindeks sterf 20% van die land se kinders voor hulle vyf jaar oud is en meer as 50% van die bevolking het nie toegang tot skoon drinkwater nie. Teodoro Obiang Nguema Mbasogo word wyd daarvan verdink dat hy die olierykdomme misbruik om homself,  en sy venotte te verryk. Forbes het in 2006 geraam dat sy persoonlike rykdom op $600-miljoen staan.
Tale
Vir jare was die land se amptelike tale Spaans (die plaaslike weergawe is Ekwatoguinese Spaans) en Frans. Portugees is ook later in 2010 as amptelike taal aanvaar. Spaans is sedert 1844 die ampstaal en is steeds die taal van onderrig en administrasie. Sowat 67,6% van die bevolking kan Spaans praat, veral diegene wat in die hoofstad Malabo bly.
Gelowe
Die vernaamste geloof in Ekwatoriaal-Guinee is Christenskap, wat deur sowat 93% van die bevolking nagevolg word. Daar is 87% Rooms-Katolieke, terwyl 'n minderheid van die mense (5%) Protestant is. 'n Totaal van 2% is Moslems – hoofsaaklik Soenni. Die oorbywende persentasie is Animiste, Baha’i en ander gelowe.
Clathria decumbens
Clathria decumbens is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Ridley.
Erfenis
Erfenis is die gebruik om eiendom, titels, skuld, regte en verpligtinge oor te dra ná die dood van 'n individu. Die reëls vir erfenis verskil tussen gemeenskappe en het met verloop van tyd verander.
Baktriese kameel
Die Baktriese kameel (Camelus bactrianus) is 'n groot gelyktonige hoefdier, inheems aan die steppe van Oos-Asië. Byna al die geskatte 1,4 miljoen Baktriese kamele wat vandag leef is makgemaakte diere, maar daar is steeds 'n beraamde 950 wilde Baktriese kamele in Noordwes-China en Mongolië. Hierdie diere is in Oktober 2002 op die lys van kritiek bedreigde spesies geplaas.
Voorkoms en habitat
Baktriese kamele is meer as 2 meter hoog by die boggels en weeg meer as 725 kg. Hulle is herbivore wat gras, blare en graan vreet en in staat is om tot 120 liter water op 'n slag te kan drink. Hulle het 'n uiters taai bek wat hulle in staat stel om doring-agtige woestynplante te vreet.
Erfenis
Terminologie
Volgens die wet is 'n "erfgenaam" 'n persoon wat daarop geregtig is om 'n deel van die oorledene se eiendom te ontvang, onderworpe aan die erfenisreëls in die jurisdiksie waar die oorledene gesterf het of eiendom besit het ten tyde van sy of haar dood. Iemand word nie 'n erfgenaam voor die dood van die oorledene nie, aangesien die presiese identiteit van die mense wat geregtig is om te erf eers dan bepaal word. Lede van heersende adellike of koninklike families wat volgens verwagting sal erf, word "regmatige erfgename" (of troonopvolgers) genoem as hulle eerste geregtig is en dit nie moontlik is dat hulle deur 'n ander eis vervang kan word nie; andersins is hulle "vermoedelike erfgename".
Baktriese kameel
Voorkoms en habitat
Hulle is uitstekend toegerus om hulleself te beskerm teen die woestynhitte en sand, met wye, gekussingde voetsole en leeragtige gekussingde kneë en bors, neusgate wat oop en toe kan maak, ore wat uitgevoer is met beskermende hare en ruie oogwimpers met twee rye ooghare. 'n Dik pels en wol hou die dier warm gedurende die koue woestynnagte en dien as insulasie gedurende die daaglikse hitte.
Erfenis
Terminologie
In die moderne reg verwys die terme erfenis en erfgenaam uitsluitlik na erfopvolging van eiendom deur afstamming van 'n oorledene wat sonder 'n testament gesterf het. Mense wat eiendom in erfopvolging na aanleiding van 'n testament ontvang, word gewoonlik "begunstigdes" genoem.
Baktriese kameel
Voorkoms en habitat
Die dromedariskameel (Camelus dromedarius) is die enigste ander kameelspesie inheems aan die Saharawoestyn, maar wat vandag uitgestorwe is in die natuur. In vergelyking is die Baktriese kameel 'n bonkiger en 'n meer geharde dier, wat in staat is om van die skroeiende hitte van Noord-Iran tot die vriesende winters van Tibet te kan oorleef. Die dromedaris is groter en vinniger, en met 'n ruiter kan dit vir baie ure 'n spoed van 12 tot 15 km/uur handhaaf, in vergelyking met die 2,5 km/uur van die Baktriese kameel.
Geskiedenis
Daar word vermoed dat die Baktriese kameel, onafhanklik van die Dromedaris, ongeveer 2500 v.C. moontlik in Noord-Iran of Suid-Wes Turkestan makgemaak is, en dat die Dromedaris ongeveer 4000 v.C. in Arabië makgemaak is.
Erfenis
Geskiedenis
Gedetailleerde antropologiese en sosiologiese studies is gedoen oor die gebruike van patriliniêre erfenis, waar slegs manlike kinders kan erf. Party kulture gebruik ook matriliniêre erfopvolging, waar eiendom net met die vroulike lyn langs beweeg, gewoonlik na die suster van die oorledene se seun; maar ook, in sommige gemeenskappe, van die ma na haar dogters. Sommige antieke gemeenskappe en die meeste moderne state gebruik gelykmakende erfenis, sonder diskriminasie gegrond op geslag en/of volgorde van geboorte.
Gustaaf Molengraaff
Gustaaf Adolf Frederik Molengraaff (27 Februarie 1860 in Nijmegen - 26 Maart 1942 in Wassenaar) was 'n Nederlandse geoloog, bioloog en ontdekker. Hy het 'n gesaghebbende geword oor die geologie van Suid-Afrika en Nederlands-Indië.
Erfenis
Islamitiese wette
Die Koran het 'n aantal verskillende regte en beperkinge ten opsigte van erfenis in gebruik gestel, insluitend algemene verbeterings in die behandeling van vroue in die gesinslewe vergeleke met die voor-Islamitiese gemeenskappe in die Arabiese Skiereiland in daardie tyd. Die Koran het ook pogings aangewend om die erfeniswette reg te stel en sodoende 'n volledige regstelsel daar te stel. Hierdie ontwikkeling was in teenstelling met voor-Islamitiese gemeenskappe waar die reëls vir erflating heelwat verskil het. Boonop het die Koran bykomende erfgename wat nie in voor-Islamitiese tye geregtig was om te erf nie, en noem nege familielede waarvan ses vroulik en drie manlik is. Die Koran het ook beperkinge ingebring in die testamentêre mag van 'n Moslem wat sy eiendom verdeel. In 'n testament kan 'n Moslem net een derde van sy eiendom uitdeel.
Gustaaf Molengraaff
Gustaaf Molengraaff het wiskunde en fisika by Universiteit van Leiden studeer. Van 1882 het hy by Utrecht-universiteit studeer. As 'n student het hy sy eerste oorsese reis onderneem toe hy aangesluit het by die 1884-1885 ekspedisie na die Nederlandse Antille, wat gelei is deur W.F.R. Suringar en K. Martin. Hy het sy PhD ontvang met ‘n tesis oor die geologie van Sint Eustatius. Hy het kristallografie in München studeer, waar hy ook van die geleentheid gebruik gemaak het om die nabygeleë geologie van die Alpe te ondersoek.
Erfenis
Islamitiese wette
Die Koran bevat net drie verse wat spesifieke besonderhede oor erfenis en aandele gee, benewens enkele ander verse wat oor testament-aangeleenthede handel. Dié inligting is as 'n beginpunt deur Moslem-regskenners gebruik wat die wette van erfenis nog verder uiteengesit het met die gebruik van Hadith, asook metodes van juridiese redenering soos Qiyas. Deesdae word erfenis beskou as 'n integrale deel van die Sharia-wet en sy toepassing deur Moslems is verpligtend, hoewel baie mense wat wel Moslems is ander erfenisgebruike het.
Gustaaf Molengraaff
In 1888 het Molengraaff as onderwyser begin werk (en later as professor) by die Universiteit van Amsterdam. Voor hierdie toewysing is die geologiekursusse deur die chemikus J.H. van 't Hoff behartig. Tydens sy aanstelling in Amsterdam het Molengraaff na Suid-Afrika gereis om goudneerslae te bestudeer (1891), en benewens na Borneo (1894), waar hy groot dele van die binneland verken het. Klasgee in Amsterdam het hom nie geval nie, omdat daar te min materiale en studente teenwoordig was.
Erfenis
Joodse wette
Erfenis is in Joodse gebruik patriliniêr. Die pa – dus die eienaar van die grond – bemaak net aan sy manlike afstammelinge, gevolglik het die Beloofde Land van een Joodse vader na sy seuns gegaan.
Gustaaf Molengraaff
In 1897 het Molengraaff "staatsgeoloog" van die Transvaalse Republiek geword. Sy taak was om ‘n geologiese opname van die Transvaal te begin. Terwyl hy die Transvaal gekarteer het, het hy op die Bosveldkompleks afgekom. In 1900 het hy by die Tweede Vryheidsoorlog betrokke geraak, en moes na die Nederlande terugkeer. Dit het hom die tyd gegun om ‘n verslag op te stel omtrent die geologie van Transvaal, asook vir ‘n reis na Sulawesi waar hy (weereens) goudneerslae verken het.
Erfenis
Joodse wette
As daar geen lewende seuns was nie en geen afstammelinge van enige seuns wat voorheen geleef het nie, kon dogters erf. In Numeri 27:1-4 het die dogters van Selófhad (Magla, Noa, Hogla, Milka en Tirsa) van die stam Manasse na Moses gekom en vir hul pa se erfenis gevra, aangesien hulle nie broers gehad het nie. Die volgorde van erfenis word uiteengesit in Numeri 27:7-11: 'n man se seuns erf eerste, die dogters as daar geen seuns is nie, broers as hy geen kinders het nie, en so aan.
1393
Die jaar 1393 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 93ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Erfenis
Joodse wette
Later, in Numeri 36, het hoofde van die families van Manasse se stam na Moses gekom en daarop gewys dat as 'n dogter erf en dan met 'n man trou wat nie van haar vaderlike stam is nie, sal haar grond oorgaan van haar geboortestam se erfenis na haar huwelikstam s'n. Dus is nog 'n reël neergelê: As 'n dogter grond erf, moet sy met iemand binne haar vaderlike stam trou. (Die dogters van Selófhad het met die seuns van hul pa se broers getrou. Daar is geen aanduiding dat dit nie hul keuse was nie.)
Gustaaf Molengraaff
Weens sy reputasie as ‘n geoloog kon hy in 1901 na Suid-Afrika terugkeer om as geologiese konsultant te werk. Een van sy kontrakterings was om die nuutgevonde Cullinan-diamant vir die Sentrale Bank van Suid-Afrika te beskryf. Intussen was sy aandag steeds by die Boereoorlog. Een van sy idees was om elke manskap van ‘n klein blik-identiteitskaart te voorsien, iets wat later in gebruik gekom het in weermagte die wêreld oor.
Erfenis
Joodse wette
Die verhandeling Baba Bathra, wat gedurende die laat Oudheid in Babilon geskryf is, handel breedvoerig oor kwessies van die eienaarskap van eiendom en erfenis volgens die Joodse wet. Ander werke oor rabbynse wette, soos die ʻim yeter ha-mikhtavim be-divre ha-halakhah be-ʻAravit uve-ʻIvrit uve-Aramit  handel ook oor erfeniskwessies. Die eerste, wat dikwels as Mishneh Torah afgekort word, is deur Maimonides geskryf en was baie belangrik in die Joodse tradisie.
Gustaaf Molengraaff
In 1906 is hy aangestel as professor by Delft-universiteit en hierdie keer het hy beskik oor voldoende hulpbronne en studente om sy werk ‘n sukses te maak. In 1910-1911 het hy ‘n geologiese ekspedisie na Timor gelei. Sy navorsing te Delft het hoofsaaklik gehandel oor die materiaal wat in daardie ekspedisie versamel is, benewens (saam met W.A.J.M. van Waterschoot van der Gracht) die geologie van die Nederlande. In 1927 was hy ‘n gids vir die Shaler-gedenkekspedisie na Suid-Afrika, wat deur Harvard-universiteit georganiseer is. Op hierdie ekspedisie het hy Alexander du Toit ontmoet, en beide geoloë was onder die (destyds weinige) ondersteuners van Alfred Wegener se teorie van kontinentale drywing.
Erfenis
Joodse wette
Al hierdie bronne stem saam dat die eersgebore seun geregtig is op 'n dubbele erfdeel van sy pa se boedel: Deuteronomium 27:17. Dit beteken byvoorbeeld dat as 'n pa vyf seuns nalaat, kry die eersgeborene 'n derde van die boedel en elk van die ander vier kry 'n sesde. As hy nege seuns agtergelaat het, kry die eersgeborene 'n vyfde en elk van die ander agt 'n tiende. As die oudste oorlewende seun nie die eersgeborene is nie, is hy nie op die dubbele erfdeel geregtig nie.
Gustaaf Molengraaff
Molengraaff was ‘n noue vriend van W.F. Gisolf, wat sy jongste seun na hom vernoem het, wat egter in ‘n Japanse konsentrasiekamp omgekom het.
Erfenis
Joodse wette
Philo van Alexandrië en Josephus  het ook geskryf oor die Joodse erfeniswette, en hulle geprys as beter as enige ander regstelsel van hul tyd. Hulle het ook saamgestem dat die eersgebore seun 'n dubbele erfdeel van sy pa se boedel moet ontvang.
Gustaaf Molengraaff
Molengraaff het in 1930 afgetree.
Erfenis
Ongelykheid
Die verspreiding van geërfde rykdom is dikwels ongelyk. Die meerderheid kan dalk min kry, terwyl enkele mense 'n groter bedrag erf, met die kleiner bedrag wat na die dogter in die gesin gaan. Die bedrag wat geërf word, is dikwels veel minder as die waarde van die besigheid wat aanvanklik aan die seun gegee is, veral wanneer die seun 'n florerende multimiljoenrand-onderneming oorneem, en die dogter net geregtig is op die res van die werklike erfenis, wat op veel minder te staan kom as die waarde van die besigheid wat aan die seun gegee is. Dit word veral in kulture in die ou wêreld gesien, maar duur tot vandag in baie families voort.
Argumente om erfenisongelykheid uit die weg te ruim sluit eiendomsreg en die meriete van die individuele toewysing van kapitaal teenoor die regering wat op rykdom beslag kan lê en herverdeel in, maar dit los nie die probleem van erfenisongelykheid op nie. Wat erfenisongelykheid betref, fokus sommige ekonome en sosioloë op die oordrag van inkomste en rykdom tussen generasies wat 'n regstreekse uitwerking het op 'n mens se moontlikhede van opgang maak en klasposisie in die gemeenskap. Nasies verskil oor die politieke struktuur en beleidsopsies wat die oordrag van rykdom beheer.
Volgens statistieke van die Amerikaanse federale regering wat Mark Zandi in 1985 saamgestel het, was die gemiddelde Amerikaanse erfenis $39,000. In die daaropvolgende jare was die algehele bedrag van die totale jaarlikse erfenis meer as dubbel, en het $200 miljard bereik. Teen 2050 sal daar 'n geraamde $25 triljoen van erflatings oor generasie heen oorgedra word.
Sommige navorsers skryf hierdie styging toe aan die generasie van die naoorlogse kinders. Histories is die naoorlogse kinders die groot toestroming van kinders wat na die Tweede Wêreldoorlog verwek is. Vir dié rede sê Thomas Shapiro dat hierdie generasie "in die middel is van die grootste erfenis van rykdom in die geskiedenis". Geërfde rykdom kan verklaar hoekom baie Amerikaners wat ryk geword het 'n "beduidende voorsprong" gekry het. In September 2012, volgens die Instituut vir Politieke Studies, het "meer as 60%" van Forbes se 400 rykste Amerikaners "in beduidende bevoorregting grootgeword". Die Franse ekonoom Thomas Piketty behandel dié verskynsel in sy topverkoperboek Capital in the Twenty-First Century, wat in 2013 verskyn het.
Sosiale stratifikasie
Erfenis het 'n groot uitwerking op stratifikasie. Erfenis is 'n integrale deel van familie-, ekonomiese en wetlike instellings, en 'n basiese meganisme in klasstratifikasie. Dit beïnvloed ook die verspreiding van rykdom op 'n gemeenskapsvlak. Die totale opeenhopende uitwerking van erfenis op stratifikasie neem drie vorme aan. Die eerste vorm van erfenis is die erf van kulturele kapitaal (byvoorbeeld spraakstyl, hoër status van sosiale sirkels en estetiese voorkeure). Die tweede vorm van erfenis is deur familiale toetrede in die vorm van inter vivos-oordragte (byvoorbeeld geskenke tussen die lewendes), veral in kritieke oomblikke in die verloop van die lewe. Voorbeelde is onder meer gedurende 'n kind se mylpaalstadiums soos om kollege toe te gaan, te trou, 'n werk te kry en 'n huis te koop. Die derde vorm van erfenis is die oordrag van groot erflatings wanneer die erflater sterf, wat lei tot 'n beduidende ekonomiese voordeel wat in die kinders se volwasse lewe ophoop. Die oorsprong van die stabiliteit van ongelykhede is tasbaar (persoonlike eiendom wat 'n mens kan bekom) en ook kultureel, wat gegrond is op verskillende kindgrootmaakgebruike en wat gerig is op die sosialisering volgens 'n sosiale klas of ekonomiese posisie. Kindgrootmaakgebruike onder diegene wat rykdom geërf het, kan byvoorbeeld daaroor gaan dat hulle eerder deel van sekere groepe wil wees ten koste van ander aan die onderpunt van die sosiale hiërargie.
Toyota S-enjin
Toyota Motorkorporasie se S-familie was 'n reeks van inlynviersilinderenjins met 'n verplasing van 1.8 L tot 2.2 L. Hulle is van Januarie 1980 tot Augustus 2007 vervaardig. Die reeks het gegote yster enjinblokke en allooi silinderkoppe gehad.
Erfenis
Die sosiologiese en ekonomiese uitwerking van erfenisongelykheid
Die mate waartoe ekonomiese status en erfenis oor generasies heen oorgedra word, bepaal 'n mens se lewenskanse in die gemeenskap. Hoewel baie mense 'n mens se sosiale oorsprong en opvoeding koppel aan lewenskanse en geleenthede, kan opvoeding nie dien as die mees invloedryke voorspeller van ekonomiese vooruitgang nie. Trouens, kinders van welaf ouers ontvang gewoonlik beter onderrig en put voordeel uit materiële, kulturele en genetiese oorerwing. Net so is die verkryging van skoolopleiding dikwels blywend oor generasies heen en in families met groter bedrae erfenis is dit moontlik om groter bedrae menslike kapitaal te verkry en oor te dra. Laer bedrae menslike kapitaal en erfenis kan ongelykheid in die huismark en hoër onderwys laat voortbestaan. Navorsing toon dat erfenis 'n belangrike rol speel in die versameling van behuisingsrykdom. Diegene wat 'n erfenis ontvang, sal meer waarskynlik 'n huis besit as diegene daarsonder, ongeag die grootte van die erfenis.
Atcha
Plaaslike variasies
In Hindi, Oerdoe, Assamees, Bengaals, Sindhi en Pandjabi staan Atcha as Achaar bekend, in geskrewe vorm is hulle onderskeidelik अचार, اچار, আচাৰ, آچار/ کٽو, আচার en ਅਚਾਰ.
Erfenis
Die sosiologiese en ekonomiese uitwerking van erfenisongelykheid
Minderhede en individue van sosiaal minder bevoorregte agtergronde ontvang dikwels minder erfenis en rykdom. Gevolglik kan swart mense uitgesluit wees van erfenisvoorregte en sal meer waarskynlik huise huur of in armer buurte bly, asook opvoedkundig minder vermag vergeleke met wit mense in Amerika. Individue met 'n beduidende hoeveelheid rykdom en erfenis trou dikwels met ander in dieselfde sosiale klas om hul rykdom te beskerm en die volgehoue oordrag van erfenis oor generasies heen te verseker; sodoende word 'n siklus van bevoorregting volgehou.
Erasmuskloof
Erasmuskloof is 'n voorstad in die ooste van Pretoria, Suid-Afrika. Erasmuskloof is geleë tussen die woonbuurte Elarduspark, Erasmusrand, Constantiapark en Wingate Park.
Atcha
Plaaslike variasies
In Tamil staan Atcha as oorugaai (ஊறுகாய்) bekend. Die Marathi, Konkani en Gujarati woorde vir Atcha is lonache (लोणचे), adgai, en athāṇũ (અથાણું) onderskeidelik.
In Suid-Afrika staan dit net as Atcha bekend en party Suid-Afrikaners eet dit met brood.
Fredi Nest
Fredi Nester Esterhuizen (25 Maart 1959 – 3 Julie 2015) was 'n Afrikaanse liedjieskrywer en sanger. Hy het 14 albums en een DVD oor sy loopbaan opgeneem. Van sy populêre liedjies sluit in: Getoor, Sê My, Meer En Meer, Hey DJ en Bly Net Naby My. Sy verhoognaam, Fredi Nest, is 'n kombinasie van sy voornaam en eerste gedeelte van sy middelste naam.
Erasmuskloof
Die voorstad is bekend vir sy uitsig op die Erasmuskasteel (foto regs), of die ou Spookhuis, wat reeds in 1903 daar verrys het. Die hedendaagse inkopiesentrum staan dan ook bekend as Castle Walk.
Erfenis
Die sosiologiese en ekonomiese uitwerking van erfenisongelykheid
Lande met die hoogste ongelykhede in inkomste en rykdom het dikwels die hoogste voorkoms van moorde en siekte (soos vetsug, diabetes en hoë bloeddruk). 'n Artikel in die New York Times het aan die lig gebring dat die VSA die wêreld se rykste land is, maar 29ste in lewensverwagting, na Jordanië en Bosnië. Dit word toegeskryf aan onder meer die groot mate van erfenisongelykheid in die land.
Fredi Nest
Biografie
Fredi is op 25 Maart 1959 in Johannesburg, Suid-Afrika, gebore en was die oudste van vyf kinders. Hy het al van kleintyd af gesing en kitaar gespeel, maar het eers in sy laat dertigs besluit om musiek sy loopbaan te maak.
Erfenis
Die sosiologiese en ekonomiese uitwerking van erfenisongelykheid
Wanneer die sosiale en ekonomiese ongelykhede wat om erfenis wentel deur belangrike sosiale instellings soos familie, opvoeding, godsdiens, ens. aan die gang gehou word, word dié verskillende lewensgeleenthede na elke volgende generasie oorgedra. Gevolglik word hierdie ongelykhede deel van die algehele sosiale struktuur.
Fredi Nest
Biografie
In 1995 is sy debuutalbum, Memory Train, uitgereik. 'n Jaar later het hy die IBA-prys vir Listen To Me, as die mees gespeelde liedjie op gemeenskapradiostasies ontvang. Hy het sy deurbraak in die Afrikaanse musiekbedryf in 1999 met die album Wie is jy gemaak.
Nest het in Cullinan naby Pretoria gewoon, waar hy vir homself 'n ateljee gebou het wat ook vir CD-opnames en produksies gebruik is.
Korea
Korea (Koreaans: 한국 in Suid-Korea of 조선 in Noord-Korea) is 'n geografiese gebied, beskawing, en 'n voormalige staat wat geleë is op die Koreaanse Skiereiland in Oos-Asië. Korea is tans verdeel in Noord-Korea en Suid-Korea.
Fredi Nest
Biografie
'n Breingewas is in Mei 2015 by hom gediagnoseer, waarna hy behandeling by die Steve Biko Akademiese Hospitaal in Pretoria ontvang het. Die kanker het egter vinnig na die res van sy liggaam versprei. Hy is op 3 Julie 2015 by 'n plaaslike hospice oorlede.
Korea
Alhoewel die grense van die historiese Koreaanse dinastieë gewissel het, word die skiereiland vandag gedefinieer saamvallend met die politiese grens van die twee Koreas te same. Die skiereiland grens dus aan die Volksrepubliek China in die noordweste en Rusland in die noordooste, met Japan wat suidoos daarvan oorkant die Korea Seestraat geleë is. Die noordelike grens word deur die Yalu in die weste, die Changbai-gebergtes in die middel en die Tumen in die ooste gevorm.
Fredi Nest
Diskografie
Nest het die volgende albums opgeneem:
Korea
Die geskiedenis van Korea het begin met die legendariese stigting van Gojoseon in 2333 v.C. deur Dangun Feveron. Beperkte taalkundige getuienis dui op waarskynlike Altaïese oorsprong vir die mense van Korea wie se Mongoolse Steppe kultuur deur migrasie en handel deur die volke van Mantsjoerye en China beïnvloed is. Die aanneming van die Sjinese skryfstelsel ("hanja" in Koreaans) in die 2de eeu v.C., en Boeddhisme in die 4de eeu, het verreikende effekte op die Drie Koninkryke van Korea gehad. Koreane het later aangepaste weergawes van die kulturele innovasies aan Japan oorgedra.
Sedert die Goryeo-dinastie is Korea deur 'n enkele regering regeer en het dit politieke en kulturele onafhanklikheid behou tot die 19de eeu ten spyte van die Mongoolse invalle van die Goryeo-dinastie in die 13de eeu en Japannese invalle van die Joseon-dinastie in die 16de eeu. In die 15de eeu is die skilpadskepe, moontlik die wêreld se eerste gepanserde oorlogskepe, ontplooi en het koning Sejong die Grote die Koreaanse alfabet, hangeul, uitgevaardig om die hanja (Chinese karakters) te vervang.
Gedurende die latere deel van die Joseon-dinastie het Korea se isolasionistiese beleid dit die Westerse bynaam die "Kluisenaar Koninkryk" besorg. Teen die laat 19de eeu het die land die onderwerp van die koloniale ambisies van Japan en Europa geword. In 1910 is Korea onder dwang deur Japan geannekseer. Die gebied is tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Augustus 1945 deur Japan beset.
Geskiedenis
Die Koreane is waarskynlik afstammelinge van die Toengoesiese stamme wat uit Mantsjoerye na die suide beweeg en vermeng geraak het met mense uit Suidoos-Asië. Reeds in die 2de eeu v.C. het daar in die noorde van die skiereiland ’n staat bestaan waarop China 'n groot invloed gehad het. In 108 v.C. het China vier kolonies in die noordweste van die skiereiland gestig, wat Koreaanse uitbreiding egter nie gestuit het nie.
Na 'n lang stryd is die Chinese kolonies in 668 n.C. onderwerp en 'n eenheidstaat gestig. In 936 is 'n nuwe ryk gestig met die naam Korje, waarvan die woord Korea afgelei is. Vanweë sy ligging tussen China en Japan het die twee moondhede deur die eeue heen 'n sterk invloed op die Koreaanse geskiedenis gehad. Verskeie Chinese kultuurelemente soos die Boeddhisme en die Konfusianisme is in die Koreaanse leefwyse opgeneem.
China en Japan se magslus het egter met verloop van tyd 'n vernietigende greep op Korea gekry. Verskeie veldtogte is uitgevoer om die land in te palm – een so 'n veldtog deur Japan in 1597 het die land feitlik geheel en al in puin gelê. Westerse invloede het Korea in die 17de en 18ste eeu bereik. In die tydperk het 'n sterk volksbewussyn by die bevolking ontwikkel en van die 17de eeu af het die ryk betrekkinge met ander state verbreek en bekend geword as die Kluisenaarkoninkryk. In die tweede helfte van die 19de eeu het Japan Korea gedwing om handelsverdrae te sluit en het hy as die invloedrykste ekonomiese mag in Korea ontwikkel.
In 1937 het Japan begin om die minerale in die noorde te ontgin, nywerhede op te bou en elektrisiteitsopwekkingsprojekte op te rig. Uit hierdie tyd dateer die teenstelling tussen die industriële noorde en die agrariese suide. Teen 1945 was die noorde van Korea in ’n industriële rewolusie betrokke, wat veroorsaak het dat baie inwoners van die suidelike landboustreek na die noorde getrek het. 'n Menigte Koreane is ook deur Japan gedwing om in sy leër diens te doen of om in myne en fabrieke in Japan te gaan werk.
Die kern van die Koreaanse minderheid in Japan is deur hierdie mense gevorm. Op kulturele gebied het Japan Korea probeer verjapans. Die Koreaanse taal is verbied, studie van die Koreaanse geskiedenis is onmoontlik gemaak en Japanse voorname is ingevoer. Die magsituasie het voortgeduur tot na die Tweede Wêreldoorlog, toe Japan sy seggenskap oor Korea aan die Sowjetunie en die VSA moes afstaan.
Die Koreaanse Oorlog
Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Sowjetunie die industriële noorde beset en die VSA die suidelike landbougebied. Albei moondhede het onderneem om die twee gebiede te verenig, maar toe ’n ooreenkoms oor vereniging nie bereik kon word nie, is alle kontak tussen die noorde en die suide in 1948 finaal verbreek met die stigting van die Demokratiese Volksrepubliek Korea (Kommunisties) op 9 September 1948 deur die Sowjetunie, en die Republiek Korea (onder toesig van die VVO) op 15 Augustus 1948.
Op 28 Junie 1950 het Noord-Koreaanse magte Suid-Korea sonder waarskuwing binnegeval. Onder aansporing van die VSA het die Veiligheidsraad van die VN sy lidlande versoek om steun aan die aggressors te weerhou en militêre hulp aan Suid-Korea te verleen. Altesaam 14 lande, onder meer Suid-Afrika, het gereageer. Ander lande wat militêre hulp verleen het, was België, Frankryk, Nederland, Griekeland, Turkye, die Filippyne en Thailand.
Die Britse Statebondslande het 'n leëreenheid gestuur, met troepe uit die Verenigde Koninkryk, Kanada, Nieu-Seeland en Australië. Suid-Afrika se deelname was deels 'n daad van samewerking binne die Statebond, maar meer nog 'n bydrae tot verset teen die Kommunisme. Twee Lugmageskader (243 offisiere en 545 soldate) het hom in Oktober 1950 saam met 23 Suid-Afrikaanse leeroffisiere en 'n aantal voetsoldate by die Amerikaanse lugeenheid onder leiding van genl. Douglas MacArthur aangesluit. Die eskader is in 1940 in Oos-Afrika gestig en het reeds in die Tweede Wêreldoorlog naam gemaak as "The Flying Cheetahs" (hul kenteken was 'n vlieënde jagluiperd). Drie maande na die Kommunistiese inval was die grootste gedeelte van Suid-Korea beset.
Die Amerikaanse magte het egter daarin geslaag om die troepe met lugaanvalle te stuit, die grens na die noorde oor te steek en die Noord-Koreaanse hoofstad, Pjongjang, te verower. In November 1950, toe genl. MacArthur tot byna aan die Chinese grens gevorder het, het China hom by die Noord-Koreaanse magte aangesluit. Noord-Korea het 'n bevolking van net nege miljoen gehad teenoor die 20 miljoen van Suid-Korea, maar teen 1952 het die Kommunistiese gewapende magte al een miljoen getel, van wie die meeste Chinese was.
Volgens die ooreenkoms sou die hereniging van Korea internasionale aandag geniet. 'n Konferensie is wei met die doer in 1954 in Genève gehou, maar dit het geen vrugte afgewerp nie. Die oorlog het die lewe van 450 000 Suid-Koreane geëis en in die noorde het 1,3 miljoen mense gesterf. Altesaam tien miljoen Koreaanse families is deur die oorlog geskei. Na die stigting van die Demokratiese Volksrepubliek Korea en gedurende die Koreaanse Oorlog het sowat 2 miljoen Noord-Koreane na die suide getrek. Baie van hulle was Christene wat om godsdienstige redes gevlug het.