cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gyselaar
thumb|250px|Polisiemanne oefen gereeld om gyselaars met geweld te bevry, soos in dié oefening. ’n Gyselaar is iemand wat gevange geneem en aangehou word sodat hy as borg kan dien vir die nakoming van voorwaardes of die uitvoering van ’n handeling deur ’n familielid, werkgewer of regering. Daar word gewoonlik gedreig, of ’n ultimatum uitgereik, dat die gyselaar(s) leed aangedoen sal word as nog nie voor ’n vasgestelde datum aan eise voldoen is nie.
Die praktyk is antiek en het deur die Middeleeue ook voortgeduur. Daar was ook gyselaar betrokke in die vroeë tydperk van die Britse besetting van Indië en by Franse betrekkinge in Noord-Afrika.
Historiese praktyke
thumb|250px|"Gyselaars", ’n skildery van 1896 deur Jean-Paul Laurens, Musée des Beaux-Arts, Lyon. Uit die lang geskiedenis van die neem van politieke en militêre gyselaars is dit duidelik dat owerhede of generaals wettiglik gyselaars aan die ander kant sou oorhandig as waarborg vir die nakoming van verpligtinge. Dit sou wees die ondertekening van ’n vredesverdrag of ’n wapenstilstand.
Groot moondhede soos Antieke Rome en die Britse Ryk wat koloniale vasalstate gehad het sou veral baie sulke gyselaars kry, soms hoës wat goed behandel is. Die Romeine sou dikwels die seuns van prinse as gyselaars neem en hulle in Rome opvoed om hulle voortgesette lojaliteit te verseker en idees van die Romeinse beskawing by hulle in te skerp.
Moderne tye
Die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies het in 1979 die Internasionale Konvensie teen die Neem van Gyselaars aanvaar, wat die neem van gyselaars verbied en die straf van gyselaarnemers magtig. Dit het in 1983 van krag geword en deur al die VN se lede buiten 24 bekragtig.
In sommige lande het die neem van gyselaars ’n manier geword om bloot lospryse te eis.
Suid-Afrikaanse gyselaars
Sommige bekende Suid-Afrikaners wat die afgelope 20 jaar as gyselaar aangehou is, is:
SC Rooiwit Essen
SC Rooiwit Essen is 'n sokkerklub uit die stad Essen in Duitsland. Die klub het in 1907 ontstaan as SV Vogelheim met die samesmelting van SC Preußen en Deutsche Eiche. Die huidige naam is in 1923 aangeneem.
RW Essen se beste jare was gedurende die vroeë vyftigs van die vorige eeu en wen in 1953 die Duitse beker en in 1955 die Duitse kampioenskap. Hierdeur het RW Essen die eerste Duitse span geword wat deelgeneem het aan die Europese beker I.
Deur finansiële probleme is die klub al drie keer 'n lisensie geweier (1984, 1991 en 1994) en dit het elke slag 'n verpligte relegasie tot gevolg gehad. In 1994 het die span die eindstryd van die Duitse beker gehaal, maar verloor teen SV Werder Bremen.
Erelys
Duitse sokkerkampioen DFB-Pokal
Google
Google LLC (NASDAQ: GOOG) is 'n multinasionale Amerikaanse onderneming wat op internet-gebaseerde dienste en produkte fokus, waaronder advertensie-verwante tegnologieë, soekenjins (waarvan die bekendste die onderneming se naam dra), wolkrekenaardienste, sagteware en hardeware. Tans word dit as een van die Big Four of groot vier ondernemings in die tegnologiebedryf beskou - naas Amazon, Apple en Facebook. Die onderneming se missieverklaring is «om die wêreld se inligting te organiseer en dit op 'n universele basis toeganklik en nuttig te maak».
Google is in September 1998 deur Larry Page en Sergey Brin, twee Ph.D.-studente aan die Kaliforniese Stanford-universiteit, in die motorhuis van 'n vriend gestig. Die onderneming se hoofkantoor, Googleplex, is in Mountain View, Kalifornië geleë. Die maatskappy het op 19 Augustus 2004 op die Amerikaanse beurs genoteer.
Die naam Google
Die woord "google" is 'n afgelei van "googol". Googol is 'n sinoniem vir 'n 1 met honderd nulle.
Oorspronklik sou Google as "Googol" bekend gestaan het, maar as gevolg van 'n spelfout deur een van die stigters word dit later Google. 'n Ander moontlike rede is dat die domeinnaam googol.com toe reeds beset was.
Britse Kroongebiede
Die Britse Kroongebiede (Engels: Crown Dependencies) van die Britse Kroon is geen deel van die Verenigde Koninkryk en die Europese Unie nie. Die gebiede bestaan uit die Eiland Man in die Ierse See en die Kanaaleilande Guernsey en Jersey.
Sheugnet Buys
Sheugnet Buys (*1 September 1935, Kestell-) is ’n Afrikaanse skrywer en dramaturg. Sy is 'n tweemalige wenner van die RSG/Sanlam radiodrama-kompetisie.
Lewe en werk
Sheugnet Hugo is op 1 September 1935 op Kestell in die Vrystaat gebore. Haar pa was ’n apteker en oogkundige en haar ma ’n onderwyseres. Sy het ’n ouer broer. Haar kinderjare is traumaties in ’n huis waar die ouers in onmin lewe. Haar ouers skei eindelik en sy en haar broer is daarna na Bloemfontein vir verdere skoolonderrig, maar sy slaag weens persoonlike tragedie slegs standerd agt. Ná skool verpleeg sy vir ’n aantal jare. As volwassene bly sy eers op Hibberdene en later op Mtwalume naby Scottburgh aan die Natalse Suidkus. Sy is getroud en het ’n seun en ’n dogter. Vir ontspanning leer sy om met ’n duikbril en snorkel te duik. Sy slaag ook haar eksamens in Braille, wat sy aanleer nadat die Skool vir Blindes in Worcester vir haar ’n kopie van haar boek Hitler sterf in die Vrystaat in Braille stuur.
Romans en kinderverhale
Nadat sy ’n skryfkursus voltooi, laat sy talle kinderstories vir die radio en tydskrifte die lig sien. Sy skryf ook kortverhale en vervolgverhale wat in tydskrifte verskyn. Haar eerste boek is die spanningsverhaal Onrus op Excelsior, wat sy onder die skuilnaam Tessa publiseer. Hierna verskyn Hitler sterf in die Vrystaat, wat die verhaal vertel van hoe kinders in die Vrystaatse dorpie Clocolan die gebeure van die Tweede Wêreldoorlog beleef en interpreteer binne die konteks van ’n verbrokkelende huisgesin. Die verhaal word vertel uit die perspektief van ’n tienjarige dogter, wat toekyk hoe haar apteker-pa hom oorgee aan drank, haar ma ogies maak vir ’n ander man en hoe haar boetie hom al meer met sy held Hitler vereenselwig. Hoewel sy toekyk hoe haar pa haar boetie aanrand en self moet vlug wanneer hy hulle wil skiet, kies sy steeds nie werklik teen hom kant nie. Die boetie se vereenselwiging met Hitler staan in sy begeerte van totale verandering in sy lewensomstandighede en Hitler se werklike val in die oorlog word dan ook voorspel tot sy aflê van hoop en sy besluit om weg te loop. Hitler sterf in die Vrystaat is vir lank ’n voorgeskrewe boek vir skole in KwaZulu-Natal. Die skrywer slaag daarin om die verhaalgegewens op twee vlakke vol te hou, die politieke en oorlogstoestande en die intens persoonlike belewenis van die verbrokkeling van ’n huisgesin. Hierdie boek is volgens erkenning van die skrywer outobiografies, soos ook die opvolg, Dit is koud in die somer ook. Hierin het die huwelik verbrokkel en bly die kinders by die ma. Die jeugdige Sheugnet Hugo vertel weer die verhaal. Daar is die rampspoedige besoek aan haar pa en sy nuwe verloofde en haar ma se oninspirerende nuwe aanhangsel, maar ook haar eie verliefdheid en die hoofseun van Grey-Kollege wat haar na die Grey-dans vra. Haar jong, geskeide ma kom nog op ’n manier oor die weg ten spyte van geldnood, maar haar broer Mickey loop weg. Die eens briljante matriekseun is ná sy terugkeer nie weer dieselfde nie. Die twee tieners is hier vasgevang in die eise van ’n volwasse wêreld, waaruit elkeen op sy eie manier probeer ontsnap. Mickey is egter op ’n afdraande pad en degenereer geleidelik op geestelike vlak. Hierdie boek ondersoek veral die verantwoordelikheid van ouerskap en die impak daarvan op die gesinslewe. In Die totempaal word die jeugdige Nelia te vroeg in haar lewe met die harde werklikheid van die volwasse lewe en liefde gekonfronteer. Sy betrap haar ma en haar vriend saam in die bed. Haar reis na haar broer Paul hierna word terselfdertyd die eerste treë op die harde pad na volwassenheid. Nelia word gedwing om die gebeure te verwerk en te besluit oor haar toekoms.
Die kinderroman Tim-Tam se Afrika-avontuur word opgedra aan haar kleindogters, Sarah en Caitlin, wat in Melbourne in Australië woon. Die hoofkarakter van die storie is ’n opreggeteelde Australiese miniatuurworshond van Afrikaner-immigrante. Hy moet egter sy trauma van verwerping oorkom, want sy mens-pa Yules het hom op ’n dag uit die draadhok in Joe's Pet Shop kom verlos. As sy mens-sussies Caitlin en Sarah ’n hondebiblioteek in Suid-Afrika erf, reis Tim-Tam saam en op reis gaps Tim-Tam mevrou Drakenstein se sjokolade. In Durban raak Tim-Tam betrokke by die hondebiblioteek se bedrywighede, soos honde wat uitgeneem word na bejaardes en ’n modeparade wat vir poedels gehou word. Mevrou Drakenstein neem egter wraak en ’n hondeontvoering volg. Tussen al die vermaaklike avonture slaag die skrywer ook daarin om die kwessie van emigrasie vir jong lesers aan te spreek.
Dramas
Nadat sy vir ongeveer drie jaar saam met Wena Naudé toneelspeel byt die drama-gogga haar en sy skryf meer as twintig vollengte toneelstukke. Die dramas wat sy skryf sluit in Seepsopsonnet, wat in 1990 ’n finalis is tydens die toekenning van die Amstel Dramaturg van die Jaar-toekennings. Sy verwerk Die totempaal ook tot ’n drama en hierdie drama is in 1991 ’n finalis tydens die toekenning van die Amstel Dramaturg van die Jaar-toekennings. Haar dramas word in Natal en by die Nasionale Kunstefees op Grahamstad opgevoer.
Radiodramas
Haar radiodrama Volg die gids wen in 1999 die eerste prys in die beginnerkategorie van Radiosondergrense en Sanlam se Radiodramakompetisie en dit word op 18 April 2000 uitgesaai. Die drama speel hoofsaaklik by die hemelpoort af, waar ’n naamlose gids die pas gestorwe dronklap Bernardus Benade ontvang en toesien dat hy op eg Katolieke wyse deur verpligte stadiums van heiligmaking beweeg. Bernardus besef eers nie dat hy dood is nie en die gebeure ontstel hom, waarop hy in gekruide taal sy misnoeë betuig. Wanneer hy egter oortree, lui daar ’n waarskuwingsklokkie. Bernardus vorder stadig en sukkel om van sy aardse begeertes en gewoontes ontslae te raak. Die gids gee hom eindelik ’n kans om te verbeter deur terug te gaan aarde toe, maar as hy sou droogmaak, moet hy wanneer hy terugkom weer van voor af begin. In 2001 wen sy die Radiosondergrense en Sanlam se Radiodramakompetisie vir gevestigde skrywers met Te jonk om pa te wees. Die beoordelaars beskryf dit as “’n tong-in-die-kies, onmoontlike, maar geloofbare storie met goeie dialoog en karakterisering”. Die hoofkarakter is ’n man wat sy dogter se verjongingskuur gebruik en dan só jonk word dat hy weer tande kry. Die komiese radiodrama Teraardebestelling onder die paw-paw boom word in 2002 uitgesaai.
Sy skryf ook etlike Engelse dramas, onder andere die eerste stuk spesiaal vir blinde akteurs, getitel The dognappers. Vir hierdie drama se opvoering behartig sy self die spelleiding en vertolk ook ’n rol daarin. Ander Engelse dramas sluit in Semi-detached” en Gutter flowers need love, ’n lewensdrama wat hom onder die karakters by ’n bushalte afspeel. In 1983 kry sy ’n spesiale meriete-toekenning tydens die Amstel Dramaturg van die Jaar toekennings vir Gutter flowers need love.
Afleiding (taalkunde)
Ter voorbeeld kan die woord "skool" gebruik word. Die woord "skool" is 'n selfstandige naamwoord. Wanneer die woord as 'n werkwoord gebruik word kan dit as 'n afleiding beskou word. Deur die agtervoegsel '-agtig' by die woord skool te voeg, verander die selfstandige naamwoord na 'n byvoeglike naamwoord. 'n Nuwe lemma word ook gevorm wanneer die daar 'n '-s' by die woord "skool" gevoeg word, na 'n byvoeglike naamwoord of bywoord.
Gebaseer op die woordsoort wat gevorm word deur die afleidingsproses, onderskei ons vier kategorieë van afleidingsaffikse:
Afleidingsaffikse word verder ingedeel volgens inheemse of uitheemse stratum. Stratuminligting is van besondere belang vir afleidngsaffikse veral met betrekking tot die verbindingsmoontlikhede met ander morfeme. Veralgemenend kan daar gesê word dat uitheemse affikse met uitheemse stamme verbind (byvoorbeeld '-êr'), en dieselfde vir inheemse affikse en stamme byvoorbeeld 'her-'. Daar is ook affikse wat ongemerk is ten opsigte van stratuminligting en word gesien as hibriede (byvoorbeeld '-eer').
Afleidingsaffikse het ook 'n spesiale kategorie van kategorie-neutrale afleidingsaffikse wat nie die woordsoort van die kategorie verander nie, Hierdie affikse dui dikwels op negatiwiteit ('on-', 'mis-', 'wan-' en 'a-'), inchoatiwiteit ('ont-'), intensiwiteit ('oer-', 'aarts-', 'ver-' en 'be-') en kousatiwiteit ('be-'). By hierdie reeks kan daar ook nog die vroulikepersoonsvormer (byvoorbeeld held-in, werk-ster, orrelist-e) en die generiteitsuffiks (die -e dui op Hondagtiges nie verskillende honde nie) gevoeg word.
Michael McConnohie
Michael McConnohie (gebore 23 Julie 1951) is 'n Amerikaanse akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Teenage Mutant Ninja Turtles (1990), Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze (1991), en Resident Evil: Degeneration (2008), en in die televisiereeks The Big O (1999).
Chinese silwerpanda
Die Chinese silwerpanda is 'n reeks silwermunte wat deur die Chinese regering geproduseer word. Die ontwerp op die muntkant van die muntstuk word jaarliks verander. Dit kom in verskeie groottes voor, maar die 1 ons is die gewildste by versamelaars en het 'n waarde van 10 yaun. Die reeks was vir die eerste keer in 1984 uitgereik.
Kopkant
Die kopkant bevat 'n tekening van die Tempel van die Hemele.
Muntkant
Elke jaar word 'n nuwe ontwerp op die muntkant gedruk. Die jare 2001 en 2002 was 'n uitsondering en dieselfde ontwerp is vir beide jare gebruik.
Slag van Jutland
Die Slag van Jutland het plaasgevind op 31 Mei 1916 in die Noordsee tydens die Eerste Wêreldoorlog toe die Britse Grand Fleet slaags geraak het met die Duitse High Seas Fleet. Dit was die laaste keer dat twee lande se volledige vlote slaags geraak het. Die Britse Vloot het uit 148 skepe- en die Duitse vloot uit 99 skepe van alle tipes en grotes bestaan. Vise-Admiraal Reinhard Scheer was die bevelvoerder van die Duitse vloot en Admiraal Sir John Jellicoe was in beheer van die Britse vloot.
Veronica Sywak
Veronica Sywak (gebore 11 Augustus 1984) is 'n Australiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Jammed (2007), Romulus, My Father (2007), en 10Terrorists (2012), en in die televisiereeks Packed to the Rafters (2008).
Duncan Renaldo
Duncan Renaldo (23 April 1904 – 3 September 1980) was 'n Amerikaanse akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Trader Horn (1931), The Daring Caballero (1949), The Gay Amigo (1949), en Satan's Cradle (1949).
Uxmal
Uxmal (Mayathan: Óoxmáal, [óˑʃmáˑl], Spaans: [ʊʃ.ˈmal]) verwys na die ruïnes van 'n voormalige groot en kultureel belangrike Majastad in Meksiko. Die naam Uxmal is moontlik afgelei van die Mayathanse word ox-mal wat "drie keer" beteken. Die ruïnes is in die effens golwende karstlandskap Puuc (Mayathan: pu'uk) op die Yucatán-skiereiland in die gelyknamige Meksikaanse deelstaat sowat 80 km suid vanaf Mérida geleë.
Uxmal word as een van die belangrikste argeologiese terreine van die Majabeskawing beskou, saam met Palenque, Chichén Itzá en Calakmul in Meksiko, Caracol en Xunantunich in Belize, en Tikal in Guatemala. Dit is in die Puuc-streek geleë en word as een van die mees representatiewe Majastede vir dié streek se argitektoniese styl beskou. Sy geboue is bekend vir hul grootte en versierings. Antieke paaie, sacbes genoem, verbind die geboue met mekaar en is ook na ander stede in die omgewing, soos Chichén Itzá in hedendaagse Meksiko, Caracol en Xunantunich in hedendaagse Belize, en Tikal in hedendaagse Guatemala gebou.
Die stad het sy goue eeu aan die einde van die Laat-Klassieke tydperk in die 9de en vroeë 10de eeu beleef, maar is reeds een of twee eeue later heeltemal verlaat. Die geboue word deur die "Piramide van die Towenaar" oorheers, wat soos die meeste ander geboue in Uxmal tydens die vestiging van die stad weer en weer herbou en uitgebrei is. Die sogenaamde "Goewerneur se Paleis" is die mees kragtige enkele gebou en is geleë op 'n hoë platform. Uxmal is een van die mees besoekte Majaruïnes en deur restourasie van geboue bied dit 'n goeie insig in die oorspronklike voorkoms van die stad.
Die geboue trek voordeel uit die terrein om hoogte te kry en belangrike volumes te bekom, insluitende die Piramide van die Towenaar, met vyf vlakke, en die Goewerneurspaleis, wat 'n oppervlakte van meer as 1 200 m² (12 917 vt²) beslaan.
Die Voor-Spaanse stad van Uxmal is in 1996 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.
Jarmo
Jarmo (Qal'at Jarmo) (Koerdies: Çermo) is ’n prehistoriese argeologiese terrein in die hedendaagse Irak, aan die voorheuwels van die Zagrosberge. Dit lê op ’n hoogte van 800 m bo die seevlak in ’n gordel woudland van eike- en pistachiobome. Uitgrawings het onthul Jarmo was ’n landbougemeenskap wat van 7090 v.C. dateer. Dit was ’n tydgenoot van sulke belangrike Neolitiese terreine soos Jericho in die Suid-Levant en Çatal Hüyük in Anatolië.
Ontdekking en uitgrawings
Die terrein is oorspronklik in 1940 deur die Irakse Oudhededirektoraat ontdek, en later het die argeoloog Robert Braidwood dit besoek. Hy was destyds op soek na geskikte plekke waar hy die oorsprong van die Neolitiese Omwenteling kon navors.
Braidwood het drie seisoene as deel van die Irak-Jarmo-program gewerk, dié van 1948, 1950-'51 en 1954-'55; ’n vierde veldtog is deur die 14 Julie-revolusie in die wiele gery. Tydens sy uitgrawings in 1954-'55 in Jarmo het Braidwood vir die eerste keer ’n multidissiplinêre benadering gevolg in ’n poging om navorsingsmetodes te verfyn en die oorsprong van die domestikering van plante en diere uit te klaar. In sy span was ’n geolooog, paleobotanis, kundige op die gebied van erdeware en radiokoolstofdatering en soöloog, sowel as verskeie argeoloë. Dié metode is daarna in alle ernstige veldwerk in argeologie gebruik.
Jarmo die dorpie
thumb|links|180px|Stukke alabasterpotte uit Jarmo van omstreeks 7500 v.C., voor die ontdekking van [[pottebakkery omstreeks 7000 v.C. Louvre.]] thumb|220px|Persoonlike versierings uit Jarmo. thumb|220px|Die [[Vrugbare Halfmaan omstreeks 7500 v.C. en die belangrikste terreine. Die grootste deel van Mesopotamië was nog onbewoon deur mense.]] In die uitgrawings is ’n klein dorpie van 12 000 tot 16 000 m2 ontdek. Volgens radiokoolstofdatering dateer die oudste vlakke van 7090 v.C. en die jongstes van 4950 v.C. Die hele terrein bestaan uit 12 vlakke. Dit lyk of Jarmo twee ouer, permanente Neolitiese nedersettings was. Die hoogtepunt was waarskynlik tussen 6200 en 5800 v.C.
Daar was sowat 25 huise met stutmure en songedroogde modderdakke wat op steenfondamente gestaan het, met ’n eenvoudige vloerplan wat uit die grond gegrawe is. Die huise is gereeld herstel of oorgebou. Daar was sowat 150 inwoners in die dorpie, wat duidelik ’n permanent nedersetting was.
Erdeware en godsdiens
Jarmo is een van die oudste terreine waar erdeware ontdek is. Dit word aangetref in die jongste laag wat uitgegrawe is – wat van die 7de millennium v.C. dateer. Dit is met die hand gemaak, eenvoudig en het dik kante gehad. Daar is kleifigure, onder andere van swanger vroue wat vermoedelik vrugbaarheidsgodinne was soortgelyk aan die moedergodin van ander Neolitiese beskawings in die streek.
NEC Nijmegen
NEC is 'n sokkerspan in Nijmegen, Nederland wat in die Eredivisie speel. Die klub is in 1900 gestig nadat Nijmegen en Eendracht saamgesmelt het. NEC se tuisveld is die Goffertstadion (kapasiteit: 12 500 sitplekke). Die korrekte uitspraak van die klub se naam is baie belangrik vir die Nijmeegse ondersteuners. Hulle verwys na die klub as "N-E-C", waar die ander mense die klubnaam as "nek" uitspreek.
Hannes Brümmer
Hannes Brümmer (gebore 15 Maart 1979) is 'n Suid-Afrikaanse akteur, televisieskrywer en -regisseur, en improvisasie- en skerpskertskomediant. Hy behaal in 2001 'n BA-graad in drama aan die Universiteit van Pretoria. Hy is ‘n lid van die Afrikaanse komedie-duo Die Flying Dutchmen saam met Melt Sieberhagen. Vir sy rol in Elke skewe pot is hy in 2019 met 'n South African Film and Television Awards-toekenning bekroon as beste akteur in 'n TV-komedie. Hy is sedert 2020 in ‘n skeppende hoedanigheid betrokke by die stromingsdiens PlatformZA.
Sobhuza II
Sobhuza II was 'n koning van die Swazi's. Hy is in 1898 gebore as seun van Bhunu, wie hy in 1899 opgevolg het, met sy ouma, Nabotsibeni, as regent.
Hy het sy skoolopleiding by Lovedale ontvang en word in 1922 tot Koning van die Swazi's uitgeroep. Hy lê 'n besoek aan Engeland af, waar hy vir koning George V ontmoet. In 1923 misluk sy appél na die Geheime Raad in verband met 'n belangrike grondsaak, wat gehandel het oor die geldigheid van konsessies wat sy oupa, Umbandine, vroeër aan blanke nedersetters toegestaan het.
Hy het hom voortdurend beywer vir die ontwikkeling van sy vaderland.
Amphimedon compressa
Amphimedon compressa is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1864 deur Duchassaing & Michelotti.
Gerald Charles Accom
Gerald Charles Accom is 'n Suid-Afrikaanse skrywer en studeer vanaf 1973 aan die Dower Onderwyskollege, waar hy in 1975 'n Primêre Onderwysdiploma in Liggaamsopvoeding verwerf.
Lewe en werk
Hierna tree hy uit die plaaslike politiek en begin vanaf 2006 deeltyds verder studeer aan die Rhodes Universiteit. In 2007 behaal hy 'n Gevorderde Sertifikaat in Opleiding (A.C.E.), in 2009 'n B.Ed. Honneurs-graad met onderskeiding in Tegnologie en die gebruik van Inligtings- en Kommunikasietegnologie in onderwys. In 2011 verwerf hy 'n M.Ed.-graad in wetenskaponderwys met 'n verhandeling oor “An investigation of the learning processes that take place during practical work activities when using electrical circuit boards in grade 8: a case study”. Hy is vanaf Januarie 2008 tot Desember 2012 deeltydse lektor aan die Gevorderde Sertifikaat vir Onderwys-program aan Rhodes Universiteit, waar hy klas gee in Tegnologie-onderwys, lewensoriëntasie en Inligtings- en Kommunikasietegnologie onderwys. Daarna sluit hy in Februarie 2014 as deeltydse lektor aan by die East Cape Midlands College, waar hy klasgee in Rekenaarpraktyk. Hy stig die webwerf www.technologerry.co.za en ontwikkel leer- en onderrigmateriaal om Senior Fase Technology Learning Area (GET Band) onderwysers in Suid-Afrika te ondersteun. Hy is getroud en het drie kinders, 'n dogter en twee seuns, en woon op Grahamstad.
Skryfwerk
Hy publiseer van sy gedigte en kortverhale op die webwerf Woes en gee self sy digbundel “Kinders van die Cocktail Country” uit. Sy gedig “Allooie” word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing “Die Afrikaanse poësie in 'n duisend en enkele gedigte”. Hy publiseer ook verskeie e-boeke, insluitende “Die spieël” ('n drama oor die innerlike stryd van 'n eensame persoon), “Semi-detached” ('n drama oor vaal mense in vaal huise, wat nogtans probeer om 'n blink bestaan te maak in 'n wêreld wat hulle nie goedgesind is nie),
2019 Australiese Grand Prix
Die 2019 Formule Een Australiese Grand Prix is op 17 Maart 2019 by die Albert Park-straatrenbaan in Melbourne, Australië gehou. Dit was die eerste wedren van die 2019-kampioenskapseisoen.
Bande beskikbaar gestel
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne in Melbourne verskaf:
Būtingė
Būtingė is 'n nedersetting aan die Litause Oosseekus en digby die grens met Letland. Dit maak deel uit van die munisipaliteit Palanga en is sowat 17 kilometer noord van sy middestad en vyf kilometer noord van die stadsdeel Šventoji geleë.
Die plaaslike olieterminaal in besit van die Litause oliemaatskappy ORLEN Lietuva (vroeër Mažeikių Nafta) is in 1999 in bedryf gestel. Weens die gevaar van oliestortings (op 23 November 2001 is 59 ton olie in die Oossee gestort ) is dit die teiken van omgewingsbewustes.
Die Būtingė-terminaal is op die in- en uitvoer van Russiese ru-olie gemik en maak deel uit van 'n groter Litause olie- en gaskompleks. 'n Pyplynstelsel verbind die terminaal met Letland en Rusland. Sedert Julie 2006 is die olieterminaal vir ORLEN Lietuva die enigste moontlikheid om ruolie in te voer nadat die Družba-oliepyplyn uit Rusland deur die Russiese maatskappy Lukoil buite werking gestel is. In 2008 het die Būtingė-terminaal nege miljoen ton goedere gehanteer.
Hassuna-beskawing
Die Hassuna-beskawing was ’n Neolitiese beskawing in Noord-Mesopotamië wat dateer van die vroeë 6de millennium v.C. Dit is genoem na die tipeterrein van die tydperk, Tell Hassuna in Irak. Ander terreine waar Hassuna-materiaal ontdek is, sluit Tell Shemshara in.
Beskrywing
Teen omstreeks 6000 v.C. het mense na die voorheuwels in die verre noorde van Mesopotamië getrek, waar daar op sommige plekke genoeg reënval vir landbou was. Dit was die eerste boere in die verre noorde. Hulle het pottebakkery beoefen en in klein dorpies van tot 3,2 hektaar gewoon.
By Tell Hassuna is huise met stutmure om oop sentrale pleine gebou, en fyn geverfde potte het vroeër tye se rowwe erdeware vervang. Handbyle, sekels, maalstene, bakoonde en verskeie bene van makgemaakte diere weerspieël ’n landboukultuur. Vrouefigure is met godsdiens verbind en potte wat met kos begrawe is, dui op ’n geloof in ’n hiernamaals. Die verwantskap tussen Hassuna-potte en dié van Jerigo dui daarop dat ’n dorpskultuur algemeen geraak het.
Proto-Hassuna
Die terrein Umm Dabaghiyah in dieselfde streek van Irak bevat vermoedelik van die vroegste erdeware in die gebied en word soms beskryf as ’n "Proto-Hassuna-beskawing". Ander verwante terreine is Sotto, Kul Tepe en Tell Maghzaliyah.
Meer onlangs het die idee van ’n "Pre-Proto-Hassuna"-erdewaretradisie posgevat nadat nog vroeëre erdeware ontdek is. Dit het bestaan omstreeks 7000-6000 v.C., toe daar nog min keramiekartikels was. Potte van ’n soort kalksteenpleister is nog saam met erdeware gebruik.
NG gemeente Noordhoek
duimnael|links|220px|Die gemeente se kerkgebou is blykbaar een van [[Gerard Moerdyk se laaste kerkontwerpe.]] duimnael|links|220px|Vooraansig van die kerkgebou.
Die NG gemeente Noordhoek is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Vrystaatse Sinode.
AS gevolg van die snelle uitbreiding van die stad Bloemfontein in die jare veertig, veral aan die noordoostekant, het die NG gemeente De Bloem so groot geword dat die afstigting van 'n nuwe gemeente noodsaaklik geword het. Op 'n kerkraadsvergadering van die gemeente De Bloem, gehou op 18 November 1948, is afstigting bespreek en toestemming tot die stigting van 'n nuwe gemeente gegee. Op 23 April 1949 is 'n afstigtingsvergadering in die saal van die Noordskool gehou en is 'n nuwe gemeente van die gemeente De Bloem afgestig. Uit 'n paar name voorgestel is Noordhoek as die naam van die nuwe gemeente vasgestel. As konsulent is ds. G. Thom van Bloemfontein-Oos aangestel. G.M. Burger is aangestel as die eerste scriba-kassier en mev. J.C. Pauw as die eerste orreliste.
Nadat die gemeente vyf maande met veel vrug deur ds. J.G. Strydom, oudsendingsekretaris van die Vrystaatse Kerk, bearbei is, is ds. P.J. Janse van Rensburg op 4 Februarie 1950 as die eerste leraar van die gemeente bevestig. Binne die eerste drie jaar ná afstigting het die gemeente met rasse skrede vooruitgegaan. Die getal lidmate het van ongeveer 750 tot byna 1 000 aangegroei. Toe het reeds bloeiende takke van die Vrouesendingbond, Strewersvereniging en Kinderkrans in die gemeente bestaan. Daar was reeds 'n pragtige nuwe pastorie en planne vir 'n kerkgebou is binne twee jaar ná afstigting opgestel. Dié gebou was glo een van Gerard Moerdyk se laaste kerkontwerpe.
Einde 1984, toe die gemeente 35 jaar oud was, was hier nog 1 039 belydende en 425 dooplidmate, terwyl die moedergemeente De Bloem onderskeidelik 1 592 en 550 gehad het. Nog 35 jaar later, einde 2014 toe Noordhoek 70 jaar oud was, het die belydende lidmate afgeneem tot 233 en die dooplimate tot 90. De Bloem se lidmaattalle was toe onderskeidelik 730 en 95. In 2022 se NG Kerk Jaarboek is Noordhoek se belydende lidmate aangedui as 199 en die dooplidmate 39. De Bloem was toe 710 en 60.
Amphimedon conferta
Amphimedon conferta is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Amphimedon en tot die familie Niphatidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Pulitzer-Finali.
Kongruum
In getalteorie is 'n kongruum (meervoud kongrua) die verskil tussen opeenvolgende vierkantgetalle in 'n rekenkundige progressie van drie blokkies. Dit is as x2, y2 en z2 (vir heelgetalle x, y en z) drie vierkante getalle is wat eweredig van mekaar geskei is, dan word die spasiëring tussen hulle, z2 – y2 = y2 – x2, 'n kongruum.
Die kongruumprobleem is die probleem om blokkies te vind in rekenkundige progressie en hul geassosieerde kongrua. Dit kan as 'n diofantiese vergelyking geformaliseer word: vind heelgetalle x, y en z soos dit Wanneer hierdie vergelyking bevredig word, is albei kante van die vergelyking gelyk aan die kongruum.
Fibonacci het die kongruumprobleem opgelos deur 'n formule met parameters te vind vir die opwekking van alle kongrua, tesame met hul gepaardgaande rekenkundige progressies. Volgens hierdie formule is elke kongruum vier keer die gebied van 'n Petagorasdriehoek.
Kongrua is ook nou verbind met kongruente getalle: elke kongruum is 'n kongruente getal, en elke kongruente getal is 'n kongruum vermenigvuldig met die vierkant van 'n rasionale getal.
Voorbeelde
Byvoorbeeld, die getal 96 is 'n kongruum, aangesien dit die verskil is tussen elke paar van die drie vierkante 4, 100 en 196 (die vierkante van 2, 10 en 14 onderskeidelik).
Die eerste paar kongrua is:
Geskiedenis
Die kongruumprobleem is oorspronklik in die jaar 1225 gestel as deel van 'n wiskundige toernooi wat deur Frederik II, die Heilige Romeinse Keiser gehou is, en op daardie tydstip deur Fibonacci korrek beantwoord is. Hy het sy werk met hierdie probleem in sy boek van vierkante aangeteken.
Parameteriseerde oplossing
Die kongruumprobleem kan opgelos word deur twee afsonderlike positiewe heelgetalle m en n (met m> n) te kies; Dan is die getal 4mn (m2 -n2) 'n kongruum. Die middelste vierkant van die gepaardgaande rekenkundige vordering van vierkante is (m2 + n2) 2, en die ander twee blokkies kan gevind word deur die kongruum by te voeg of af te trek. Verder vermenigvuldig 'n kongruum met 'n vierkantige getal 'n ander kongruum, wie se vordering van vierkante vermenigvuldig word met dieselfde faktor. Alle oplossings ontstaan op een van hierdie twee maniere. Byvoorbeeld, die kongruum 96 kan met hierdie formules saamgestel word met m = 3 en n = 1, terwyl die kongruum 216 verkry word deur die kleiner kongruum 24 met die vierkant nommer 9 te vermenigvuldig
'n Ekwivalente formulering van hierdie oplossing, gestel deur Bernard Frénicle de Bessy, is dat vir die drie vierkante in rekenkundige vordering x2, y2 en z2, die middelgetal y die skuinssy van 'n Petagorasdriehoek is en die ander twee getalle x en z is die verskil en som onderskeidelik van die driehoeke se twee kante. Die kongruum self is vier keer die gebied van dieselfde Petagorasdriehoek. Die voorbeeld van 'n rekenkundige vordering met die kongruum 96 kan op hierdie wyse verkry word vanaf 'n regtedriehoek met sy- en skuinssyferlengtes 6, 8 en 10.
Verband met kongruente getalle
'n Kongruente getal word gedefinieer as die oppervlakte van 'n regtedriehoek met rasionele sye. Omdat elke kongruum (met behulp van die geparameteriseerde oplossing) as die gebied van 'n Petagorasdriehoek verkry kan word, volg dit dat elke kongruum kongruent is. Omgekeerd is elke kongruente getal 'n kongruum vermenigvuldig met die vierkant van 'n rasionale getal.
Om te toets of 'n getal 'n kongruum is, is egter baie makliker as om te toets of 'n getal kongruent is. Vir die kongruumprobleem, verminder die geparameteriseerde oplossing hierdie toetsprobleem om 'n eindige stel parameterwaardes te kontroleer. In teenstelling hiermee, vir die kongruente nommerprobleem, is 'n eindige toetsprosedure slegs bewustelik bekend, via Tunnell se stelling, onder die aanname dat die Birch- en Swinnerton-Dyer-veronderstelling waar is
Maroelavrugtevlieg
Die maroelavrugtevlieg (Ceratitis cosyra) is 'n inheemse vrugtevlieg aan Sub-Sahara Afrika en is 'n groot pes.
Igor Strawinski
Igor Fjodorowitsj Strawinski (tradisionele Afrikaanse spelling  ; Duits: Igor Strawinski of Strawinsky; Frans: Igor Stravinsky, Strawinsky of Stravinski; Engels: Igor Stravinsky; Russies: Игорь Фёдорович Стравинский, getranslitereer: Igorʹ Fëdorovič Stravinskij; Russiese uitspraak: [ˌiɡərʲ ˌfʲjodɐrɐvʲɪtɕ strɐˈvʲinskʲɪj]; * 17 Junie (5 Junie volgens die Juliaanse kalender) 1882; † 6 April 1971) was 'n Russiese, later Franse en Amerikaanse komponis, pianis en dirigent. Hy word algemeen beskou as een van die belangrikste en invloedrykste komponiste van die 20ste eeu asook as een van die belangrikste verteenwoordigers van die Nuwe Musiek-styl.
Strawinski se loopbaan as komponis is deur sy verskeidenheid van musiekstyle gekenmerk. Hy het internasionale bekendheid met drie ballette verwerf wat hy in opdrag van die impresiario Sergei Diaghilef gekomponeer het en wat vir die eerste keer deur Diaghilev se balletgeselskap Ballets Russes in Parys opgevoer is: L'oiseau de feu ("Die Vuurvoël", 1910), Pétrouchka ("Petroesjka", 1911) en Le Sacre du printemps ("Die Lentewyding", 1913).
Die laasgenoemde ballet het die manier, waarop latere komponiste oor ritmiese struktuur gedink het, ingrypend verander en het aan Strawinski sy reputasie as musikale rewolusionêr besorg wat die grense van musikale ontwerp verskuif het. Sy "Russiese fase" is in die 1920's deur 'n periode opgevolg waartydens hy hom op neo-klassieke musiek toegespits het. Werke uit hierdie periode maak dikwels gebruik van tradisionele musiekvorme soos concerto grosso, fuga en simfonie en bring hulde aan die musiek van vroeëre meesters soos Johann Sebastian Bach en Pjotr Tsjaikofski.
In die 1950's het Strawinski seriële prosedure begin volg. Sy werke uit hierdie periode toon kenmerke van sommige van sy vroeëre komposisies: ritmiese energie, die konstruksie van uitgebreide melodiese ideeë uit enkele selle met twee of drie note en die klaarheid van vorme, instrumentasie en musikale uiting.
Volgens sy wens het Strawinski sy laaste rusplek op die Venesiaanse begraafeiland San Michele gevind, nie ver van Sergei Diaghilev se graf nie.
Die Franse tydperk
Na die Eerste Wêreldoorlog het Strawinski van Switserland na Frankryk verhuis, waar hy vir die volgende 20 jaar gewoon het en waartydens hy die Russiese kenmerke in sy musiek ten gunste van Neo-Klassisistiese elemente laat vaar het. So byvoorbeeld is die musiek van die ballet Pulcinella (1920) op werke van Pergolesi gebaseer, terwyl die Symphonie de psaumes ("Simfonie van Psalms"; 1930) heelwat kenmerke van die Gregoriaanse koorsang bevat.
Sy laaste ballet vir Diaghilef se Ballet Russes, ApolIon Musagète (1928), toon ooreenkomste met Mozart. Die opera Oedipus Rex (na Sophokles se drama; 1928) is op 'n teks van Jean Cocteau gebaseer, maar in Latyns vertaal Strawinski het nou ook 'n bestaan as dirigent en konsertpianis gemaak, en 'n aantal werke uit hierdie tydperk het hy eintlik vir homself geskryf:
Konsert vir klavier en blaasinstrumente (1924), Sonate vir klavier (1924), Serenade in A-majeur vir klavier (1925) en Konsert vir twee solo-klaviere (1935), wat hy saam met sy seun Soulima (geb. 1910) tydens konsertreise in Europa en Suid-Amerika (1936) uitgevoer het. Hy het gereeld deur Europa getoer, maar Noord-Amerika ook in 1925, 1935 en 1937 besoek.
Die Amerikaanse tydperk
In 1938 en 1939 het Strawinski se oudste dogter, sy vrou en sy moeder kort na mekaar gesterf, en met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in September 1939 het hy na die VSA verhuis en hom in 1940 met sy tweede vrou in Hollywood gevestig, waar hy vir meer as 25 jaar gebly het.
Gedurende die oorlogsjare het Strawinski 'n paar simfoniese werke gekomponeer, en na die oorlog het hy 'n aantal van sy vroeë werke hersien. Tussen 1948 en 1951 het hy aan sy opera The rake's progress, met 'n teks deur W.H. Auden en Chester Kallmann, gewerk. Die opera is deur William Hogarth se skildersiklus uit die 18e eeu geïnspireer. In 1948 het Strawinski 'n artistieke verbintenis begin met die dirigent Robert Craft (geb. 1923), wie se geesdrif vir die musiek van Webern, Schoenberg en Berg 'n nuwe fase in Strawinski se skeppingslewe ingelui het.
Die Canticum Sacrum (1955) en die ballet Agon (1957) is deur sy eerste volkome seriële (gebaseer op notereekse) werke gevolg: Threni (1958), Movements (1959), Variations (1964) en Requiem Canticles (1966), wat net so ŉ belangrike deel van sy oeuvre as die meesterstukke uit sy vroeëre tydperk uitmaak. In 1962 het Strawinski en Craft 'n reeks konserte in Suid-Afrika gelei. Hoewel sy gesondheid geleidelik verswak het namate hy sy 90e lewensjaar genader het, was hy tot so laat as 1970 met transkripsies van Bach-werke besig. Strawinski is op 6 April 1971 in New York oorlede en is op die eiland San Michele in Venesië begrawe.
Waardering
Strawinski se skeppingslewe het oor 'n tydperk van 60 jaar gestrek en oor die lang tyd is die oorspronklikheid en die krag van sy werke gehandhaaf. Hy het opeenvolgende geslagte musici verbyster met sy vermoë om sy musikale denke te verander en te vernuwe.
Sy musiek het 'n kliniese klank; die orkes bestaan gewoonlik uit 'n betreklik klein groepie instrumente sodat musikale timbre nooit dig word nie maar selfs in die deurdringendste fortissimo gedetailleerd bly. Strawinski word allerweë as een van die voorste komponiste van die 20e eeu beskou.
Le Mesnil-sous-Jumièges
Le Mesnil-sous-Jumièges is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), wes van Rouen, met sowat 600 inwoners (2014).
Die dorp is op die regteroewer van die Seinerivier in die meander van Jumièges.
Die dorp word as Masnille vir die eerste keer in 1147 genoem.
Melsele
Melsele is 'n dorp in die Belgiese provinsie Oos-Vlaandere en 'n deel-munisipaliteit van Beveren-Waas. Deur aanleg van nuwe woongebiede is die kern van Melsele gaan aansluit op dié van Beveren self. Hierdie deel-munisipaliteit is ná Beveren-sentrum die tweede wat inwoners betref (10 500). Melsele is een van die oudste bewoonde plekke in die Land van Waas. Dit was 'n landelike dorp waar ook klompemakerye geleë was.
Verkeer en vervoer
Die stasie Melsele lê op spoorlyn 59 (Antwerpen – Gent). Vanuit Antwerpen ry tram 3 tot die Krijgsbaan in Melsele. Melsele lê tussen twee paaie in. Die A11 / E34 Sny die noorde van die dorp, en het 'n afrit na die dorp. Die A14 / E17 vorm die suidgrens van die Melsele, en dien die dorp via die afrit van Kruibeke. Tussen beide in gekruis die Gentse Baan, die N70 van Antwerpen na Gent, die dorp-sentrum.
Santiago Ramón y Cajal
Santiago Ramón y Cajal (Petilla de Aragón (Navarra), 1 Mei 1852 – Madrid, 18 Oktober 1934) was 'n Spaanse histoloog.
Ramón y Cajal word die vader van moderne natuurwetenskap genoem. Hy word in Petilla de Aragón gebore en studeer geneeskunde in Zaragoza waar hy in 1873 afstudeer. In 1883 word hy 'n doktor in geneeskunde te Madrid.
Hy is bekend vir sy navorsing oor die fyn struktuur van die senustelsel. Hy gebruik golgikleuring, 'n tegniek om neurone mee te kleur wat deur sy tydgenoot Camillo Golgi ontwikkel is.
Vir sy ontdekking ontvang hy in 1906 saam met Golgi die Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde.
Aktuariële wetenskap
Aktuariële wetenskap gebruik wiskundige en statistieke metodes om finansiële en versekeringsprobleme op te los.
Samarra-beskawing
Die Samarra-beskawing is ’n prehistoriese argeologiese kultuur in Noord-Mesopotamië wat rofweg van 5500 v.C. tot 4800 v.C. geduur het. Dit oorvleuel gedeeltelik met die Hassuna- en vroeë Obeid-tydperk. Die Samarra-kultuur is die eerste keer gedefinieer tydens uitgrawings deur die Duitse argeoloog Ernst Herzfeld by die Samarra-terrein. Ander terreine waar Samarran-materiaal ontdek is, sluit in Tell Shemshara, Tell es-Sawwan en Yarim Tepe.
By Tell es-Sawwan getuig bewyse van besproeiing van ’n vooruitstrewende gevestigde kultuur met ’n hoogs georganiseerde sosiale struktuur. Die kultuur is veral bekend vir sy fyn erdeware wat met diere, insluitende voëls, en geometriese patrone op ’n donker agtergrond versier is. Dié algemeen uitgevoerde soort erdeware, een van die eerste wydverspreide, relatief uniforme erdewarestyle in die antieke Nabye Ooste, is eerste by Samara gesien.
Die Samarran-beskawing was ’n voorloper van die Mesopotamiese kultuur van die Obeid-tydperk. By Tell Sabi Abyad en ander laat Neolitiese terreine in Sirië gebruik geleerdes vae terme soos Samarra-beïnvloed of Samarra-verwant, omdat verhoudings met die tradisionele Samarra-hartland nie verstaan word nie. Die term kan uitgebrei word om terreine in Sirië soos Tell Chagar Bazar, Tell Boueid II, Tell Sabi Abyad of Tell Halula in te sluit – hier word soortgelyke erdeware in Pre-Halaf- tot Vroeë Halaf-oorgangsverband tans uitgegrawe.
Kópavogur
Geskiedenis
Nogtans was die gebied van Kópavogur tot by die dertigerjare van die 20ste eeu yl bevolk en het eers met die toenemende verstedeliking van die Yslandse bevolking 'n vinnige bevolkingsgroei getoon.
Sekulêre boukuns
Tans beskik Kópavogur oor die grootste winkelsentrum van Ysland, Smáralind. Hierdie sentrum pronk met die tweede hoogste gebou van die land, terwyl die hoogste, die Smáratorg-toring met 'n beplande hoogte van 77,6 meter, tans opgerig word.
Sakrale boukuns
Die Kópavogskirkja op die Kópavogur-heuwel is deur die argitekte Hörður Bjarnason en Ragnar Emilsson ontwerp en op 12 Desember 1962 ingewy. Die buitengewone dakkonstruksie lyk op die Deense argitek Jørn Utzon se ontwerp vir die beroemde Operahuis van Sydney (Australië).
Die kerkgebou se binneruimte is volgens die bouplan van 'n saalkerk ontwerp en baseer op die Griekse kruis. Die altaar lê in die ooste, terwyl die kerkorrel hom op 'n galery in die weste bevind. Twee bykomende galerye in die noorde en suide van die kerk bied sitplekke vir besoekers.
Die kerkvenster is deur Gerður Helgadóttir ontwerp en skep met hulle merendeels blou en rooi kleure 'n besondere atmosfeer.
Victor Rendina
Victor Rendina (28 Desember 1916 – 8 Julie 1985) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Godfather (1972) en The Man Who Wasn't There (1983), en in die televisiereekse Trapper John, M.D. (1979) en T.J. Hooker (1982).
Toilet
'n Toilet is waar die meeste mense van liggaamlike afvalstowwe, soos urine en ontlasting, ontslae raak. Spoeltoilette gebruik water, maar droë toilette nie. Hulle kan ontwerp wees met 'n toiletsitplek vir mense wat sit, soos in die Weste, met aanpassings vir gestremdes, of vir mense wat hurk, wat gewilder in Asië is. In stedelike gebiede is spoeltoilette gewoonlik verbind met 'n rioolstelsel en in afgeleë gebiede met 'n verteerput. Droë toilette is verbind met 'n put, verwyderbare houer of ander toestel.
Japan is bekend vir sy toilettegnologie. Vliegtuie het spesiaal ontwerpte toilette wat ontwerp is om in die lug te werk. 'n Toilet is gewoonlik toegerus met toiletpapier of 'n sitbadjie.
In privaat huise kan 'n toilet in dieselfde vertrek as 'n bad, stort of wasbak voorkom. 'n Ander opsie is om die toilet in 'n aparte vertrek te hê, veral vir gaste. Openbare toilette bestaan gewoonlik uit een of meer toilette vir gebruik deur die publiek, asook 'n urinaal in manstoilette vir gemeenskaplike gebruik. Produkte soos ontsmetblokkies help die reuk en higiëne in toom hou. Dikwels word draagbare toilette (gewoonlik chemiese toilette) gebruik vir groot, tydelike byeenkomste.
Sanitasie was histories 'n kommer sedert die vroegste menslike nedersettings. In baie arm lande gebruik mense egter steeds basiese, dikwels onhigiëniese toilette – en byna 'n miljard mense het geen toegang tot 'n toilet nie; hulle moet openlik ontlas en urineer. Dié kwessies kan lei tot die verspreiding van siektes wat van die anus tot die mond oorgedra word, of van siektes wat deur water versprei word soos cholera en disenterie. Daarom wil die Verenigde Nasies "toegang tot voldoende en billike sanitasie en higiëne bereik en 'n einde bring aan openlike ontlasting".
Oorsig
Toilette kan ontwerp wees vir 'n sittende of hurkende posisie. Elkeen het sy voordele. Die sittoilet is egter noodsaaklik vir ouer mense en dié met gestremdhede. Daar word dikwels na verwys as "Westerse toilette".
Mense gebruik verskillende toilette na gelang van die land waarin hulle gebore word. In ontwikkelende lande hou toegang tot toilette ook verband met mense se sosiaal-ekonomiese status. Arm mense in lande waar die inkomste meestal laag is, het dikwels nie toegang tot toilette nie.
Met water
'n Tipiese spoeltoilet is 'n keramiekbak wat bo gewoonlik 'n tenk het wat vinnig met water gevul word en onder 'n dreineringspyp wat die water en afval wegvoer. Wanneer die toilet gespoel word, behoort die riool in 'n verteerput of rioolstelsel te vloei.
Nog 'n soort toilet is die kragspoeltoilet. Dié soort het nie 'n watertenk nie, maar word direk deur water uit 'n pyp gespoel.
130px|thumb|'n Vakuumtoilet in 'n trein in [[Switserland.]]
Vakuumtoilet
'n Vakuumtoilet is 'n spoeltoilet wat aan 'n vakuumrioolstelsel gekoppel is en afval met 'n suigaksie verwyder. Hulle kan baie min water gebruik (minder as 'n kwartliter per spoel) of geen water nie (soos in waterlose urinale). Sommige word gespoel met 'n gekleurde ontsmettingsmiddel eerder as water.
Toilette op passasierstreine, vliegtuie, busse en skepe met loodgieterswerk gebruik dikwels vakuumtoilette. Die minder watergebruik bespaar water en keer dat water uit die bak spat weens beweging.
Puttoilet
'n Puttoilet is 'n toilet wat nie spoel nie. Die afval beland in 'n put in die grond en word met sekere tussenposes uitgepomp. In ander puttoilette sypel die afval in die grond in.
'n Puttoilet bestaan gewoonlik uit drie dele: 'n gat in die grond, 'n sement- of houtsitplek en 'n vertrek, wat dikwels 'n kleinhuisie genoem word. Die put is minstens 3 m diep en 1 m breed. Die sitplek moenie groter as 25 cm wees nie om te keer dat kinders inval. Geen lig moet in die put inkom nie om te keer dat vlieë inkom. Daarvoor kan 'n deksel gebruik word.
Die WGO beveel aan dat die puttoilet 'n redelike afstand van woonhuise af gebou word, sodat dit maklik bereik kan word, maar nie geruik kan word nie. Dit moet minstens 10 m van grondwater of waterputte af wees om besoedeling te voorkom.
Draagbare toilet
'n Draagbare of mobiele toilet is 'n soort toilet wat rondbeweeg kan word, óf deur een mens óf deur meganiese toerusting soos 'n vragmotor en hyskraan. Die meeste soorte verg nie vooraf bestaande dienste of infrastrukture soos 'n verteerput, rioolstelsel of loodgieterswerk nie, maar is heeltemal selfonderhoudend. Dit word in verskeie situasies gebruik, soos in 'n plakkerskamp of krotbuurt of op 'n fees-, kampeer- of bouterrein en op groot buitelugbyeenkomste waar geen vaste toilette beskikbaar is nie. Die meeste is vir albei geslagte en het 'n eenvoudige slot om privaatheid te verseker. Sommige is van plastiek of glasvesel.