cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Myxilla hentscheli
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1929 deur Burton.
Diplopodospongia macquariensis
Diplopodospongia macquariensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Diplopodospongia en tot die familie Podospongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Sim-Smith & Kelly.
Gertrude Flynn
Gertrude Flynn (14 Januarie 1909 – 16 Oktober 1996) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Barefoot Contessa (1954), I Want to Live! (1958), en Funny Girl (1968), en in die televisiereeks The Twilight Zone (1959).
Diplopodospongia teliformis
Diplopodospongia teliformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Diplopodospongia en tot die familie Podospongiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Sim-Smith & Kelly.
Hinamatsuri
Hinamatsuri (雛祭り) word jaarliks op 3 Maart in Japan gevier. Die dag staan ook as die Japannese poppefees of meisiesdag bekend. Die geluk en gesondheid van jong meisies word op die dag gedenk. Dit is een van twee tradisionele dae wat sedert die 8ste eeu aan kinders gewei word, die ander is seunsdag op 5 Mei.
Poppe word op die dag op platforms met rooi tapyte uitgestal. Die poppe verteenwoordig die keiser, keiserin, hofdames en musikante in tradisionele hofrokke van die Heian-tydperk (794 tot 1185). Hierdie platforms het vyf of sewe trappe. Dit word gewoonlik as volg opgestel:
Boonste vlak (voor 'n goue kamerskerm):
Tweede vlak:
Derde vlak:
Vierde vlak:
Vyfde vlak:
Laer vlakke:
Families begin gewoonlik om die poppe in Februarie uit te stal en verwyder dit onmiddellik na die fees. Volgens bygeloof sal mense wat die poppe tot na 4 Maart los se dogter eers laat in hul lewens trou.
Elias Koteas
Elias Koteas (gebore 11 Maart 1961) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Prophecy (1995), Crash (1996), The Thin Red Line (1998), en Shooter (2007).
Robert McBride
Robert McBride (gebore 6 Julie 1963) was hoof van die die buitelandse tak van die Staatsveiligheidsagentskap vanaf 1 Julie 2020 tot Julie 2021. Hy was hoof van die Suid-Afrikaanse Polisiediens se Onafhanklike Ondersoekdirektoraat (Opod) tot in 2019. Hy was voorheen die hoof van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit se verkeerspolisie. In sy jeugjare was hy betrokke by Umkhonto we Sizwe, die ANC se gewapende vleuel.
Biografie
Beide McBride se ouers was onderwysers. Hy is in Addington-hospitaal gebore en het in Wentworth, 'n voorstad 11 km vanaf Durban, grootgeword.
Op 14 Junie 1986 speel hy 'n leidende rol met die opblaas van die "Why Not"-restaurant en die Magoo's Bar in Durban. Drie wit vroue is tydens die ontploffings dood en 69 mense is beseer. Hy is vervolgens in hegtenis geneem en ter dood veroordeel, maar is later begenadig. In 1992 word hy vrygelaat nadat sy optrede as "polities gemotiveerd" geklassifiseer is. Hy ontvang amnestie by die Waarheid-en-versoeningskommissie (WVK) nadat die ANC aanvanklik alle betrokkenheid by die gebeure ontken het. Ten spyte van die amnestie beskryf die WVK die aanval as 'n "growwe skending van menseregte".
Op 9 Maart 1998 is hy, destyds as hooggeplaaste amptenaar in die departement van buitelandse sake, op aanklagte van wapensmokkel in Mosambiek in hegtenis geneem. Sy verweer was dat hy die smokkel van wapens namens die Suid-Afrikaanse Nasionale Intelligensie (NIA) ondersoek het. Na 'n tyd in aanhouding is alle klagte teen hom laat vaar. Mangosuthu Buthelezi, die hoof van die Inkatha-Vryheidsparty, het beweer dat die wapens vir sluipmoorde op IVP-leiers bedoel was.
In 2003 is McBride as hoof van Ekurhuleni se metropolisie (verkeersafdeling) aangestel. Op 21 Desember 2006 is hy alleen in Centurion in 'n nagtelike motorongeluk betrokke. Hy word in 2011 op aanklagte van dronkbestuur en dwarsboming van die gereg met vyf jaar gevangenisstraf gevonnis en is gevolglik uit sy pos ontslaan. In April 2013 word hy op parool vrygelaat.
In ‘n regsaak deur McBride teen The Citizen het die Konstitusionele Hof van Suid-Afrika op 12 April 2011 beslis dat kritiek beskerm word, selfs al is dit hewig, mits dit 'n eerlike opinie uitspreek, sonder kwaadwilligheid, oor bewese feite. The Citizen-koerant het verskeie artikels teen die aanstelling van McBride in 'n senior polisiepos gepubliseer op grond van die feit dat hy 'n veroordeelde moordenaar was, ondanks die feit dat hy amnestie aan daardie misdaad toegestaan is ingevolge die Wet op die Bevordering van Nasionale Eenheid en Versoening. 34 van 1995 (Versoeningswet). Die hof het geredeneer dat die versoeningswet die feit dat McBride moord gepleeg het, nie verander het nie, en dat die openlike openbare bespreking van sy optrede as 'moordenaar' nie verbied is nie, of dat hy as 'n 'misdadiger' beskryf is en daarom die koerant se grondwetlike reg op vryheid van uitdrukking beskerm onder die Handves van Regte.
Ondanks omstredenheid, word hy in Maart 2014 as die hoof van die Onafhanklike Polisieondersoekdirektoraat van Suid-Afrika (Opod) aangestel.
Discodermia
Discodermia is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Myxilla kerguelensis
Myxilla kerguelensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Mbuzulwane-spruit
Die Mbuzulwanespruit is 'n sytak van die Blinkwaterspruit, op sy beurt 'n takrivier van die Witrivier in  Mpumalanga in Suid-Afrika.
Evan-Burrows Fontaine
Evan-Burrows Fontaine (3 Oktober 1898 – 27 Desember 1984) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Madonnas and Men (1920), A Romantic Adventuress (1920), en Women Men Love (1921).
Gerald L'Ecuyer
Gerald L'Ecuyer (gebore 1959) is 'n Kanadese akteur, regisseur, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Dexter Reports (1982), The Dexter Reports (1984), en The Grace of God (1998).
Myxilla kerguelensis
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1914 deur Hentschel.
Garnwerd
Garnwerd is ’n dorp in die munisipaliteit Westerkwartier in die provinsie Groningen in Nederland. Die dorp lê aan die Reitdiep, wat van die stad Groningen na die Waddesee vloei. Aan die diep lê café Hammingh, een van die bekendste café's in die provinsie.
Die St. Ludgerkerk in Garnwerd is in die 13de eeu gebou. Die oorspronklike toring stort in 1738 in. In 1758 is 'n nuwe toring gebou.
Bonobo
Die bonobo is 'n bedreigde spesie en een van die twee spesies van die genus Pan. Die ander spesie is die sjimpansee. Hoewel die term "sjimpansee" soms gebruik word om na albei spesies te verwys, word dit deesdae meestal gebruik vir Pan troglodytes, terwyl die naam "bonobo" gebruik word vir Pan paniscus. Hulle is voorheen as 'n enkele spesie beskou en die bonobo was bekend as die dwergsjimpansee. Taksonomies word die subtribus Panina heeltemal deur die genus Pan opgeneem en daarom is die sjimpansee en bonobo saam as die "paniene" bekend.
Die bonobo word gekenmerk deur relatief lang bene, pienk lippe, ’n donker gesig en lang hare wat 'n middelpaadjie vorm. Hy kom voor in ’n gebied van 500 000 km2 in die Kongobekken van die Demokratiese Republiek die Kongo. Die spesie is omnivore, veral vrugtevreters, en kom hoofsaaklik in woude voor.
Nie die bonobo of sjimpansee is goeie swemmers nie en die vorming van die Kongorivier sowat 1,5-2 miljoen jaar gelede het moontlik gelei tot die splitsing van die bonobolyn vanweë spesievorming. Bonobo's bly suid van die rivier en het dus geskei geraak van die voorouers van die sjimpansee, wat noord van die rivier voorgekom het. Daar is geen konkrete inligting oor getalle nie, maar daar is na raming tussen 29 500 en 50 000 bonobo's oor. Die spesie is op die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN) se lys van bedreigde spesies. Hulle word bedreig deur die vernietiging van hul habitat en die groter wordende mensbevolkings, maar hoofsaaklik deur wilddiefstal. In aanhouding leef hulle sowat 40 jaar. Hulle lewensverwagting in die natuur is onbekend, maar waarskynlik heelwat korter.
Etimologie
Ondanks die ou naam "dwergsjimpansee" is die bonobo nie eintlik kleiner as die gewone sjimpansee nie. Die "dwerg"-deel kom moontlik van die pigmeevolk wat in dieselfde gebied woon. Die naam "bonobo" is in 1954 die eerste keer gebruik deur Tratz en Heck. Dit is vermoedelik die verkeerde spelling op ’n skeepskrat van die dorp Bolobo aan die Kongorivier, wat verbind word met die verskeping van sjimpansees in die 1920's.
Taksonomie
Die Duitse anatoom Ernst Schwarz het die bonobo in 1928 eerste as 'n aparte takson erken, gebaseer op 'n skedel in die Tervuren-museum in België wat voorheen geklassifiseer is as 'n jong Pan troglodytes (sjimpansee). Schwarz het sy bevindings in 1929 gepubliseer en die bonobo geklassifiseer as Pan satyrus paniscus, 'n subspesie van die sjimpansee. In 1933 het die Amerikaanse anatoom Harold Coolidge dit tot spesiestatus verhoog.
Groot gedragsverskille tussen bonobo's en sjimpansees is in die vroeë 1950's die eerste keer in detail deur Tratz en Heck bespreek. Die Amerikaanse sielkundige en primatoloog Robert Yerkes was ook een van die eerste mense wat groot gedragsverskille bespeur het.
Bonobo's en sjimpansees is die twee spesies wat die genus Pan vorm. Hulle is die naaste lewende verwante van die mens (Homo sapiens). Die presiese tyd waarin die laaste gemeenskaplike voorsaat van Pan en Homo gelewe het, is onbekend, maar DNS-vergelykings dui daarop dat verbastering tussen die twee groepe se voorsate nadat die spesies geskei het, tot sowat 4 miljoen jaar gelede voorgekom het.
DNS-bewyse dui aan die bonobo en sjimpansee het sowat 890 000 - 860 000 jaar gelede geskei vanweë veranderings in die omgewing. Die twee spesies word tans deur die Kongorivier geskei. Die rivier het lank voor die skeidingsdatum bestaan, maar die voorouers van Pan het dalk die rivier oorgesteek met natuurlike brûe wat nie meer bestaan nie. Die eerste Pan-fossiele is in 2005 aangeteken uit die Middel-Pleistoseen (ná die splitsing tussen bonobo's en sjimpansees) van Kenia, saam met fossiele van vroeë lede van Homo.
Volgens A. Zihlman lyk die beenproporsies van die bonobo baie soos dié van Australopithecus, en dit het die evolusionêre bioloog Jeremy Griffith laat voorstel bonobo's kan 'n lewende voorbeeld van ons verlangse menslike voorsate wees. Volgens die Australiese antropoloë Gary Clark en Maciej Henneberg het die menslike voorsate deur 'n bonobo-agtige fase gegaan met minder aggressie en verwante anatomiese veranderings, soos voorkom in Ardipithecus ramidus.
Beskrywing
thumb|links|220px|Die bonobos Kanzi (middel) en Panbanisha by Sue Savage-Rumbaugh en 'n buitelug-simbole-"toetsbord".
Die lengte van bonobo's van die neus tot die agterstewe as hy handeviervoet staan, is 70 tot 83 cm.
Die bonobo se kop is relatief kleiner as dié van gewone sjimpansees en hulle het minder prominente oogbanke. Hulle het 'n swart gesig met pienk lippe, klein ore, wye neusvleuels en lang hare op die kop wat 'n paadjie vorm. Wyfies se borste is effens groter as die ander mensape se plat borste, maar nie so prominent soos by mense nie. Die bonobo het ook 'n slank torso, smal skouers, 'n dun nek en lang bene in vergelyking met die gewone sjimpansee.
Bonobo's hou op die grond en in bome. Op die grond loop hulle meestal op hulle kneukels. In minder as 1% van gevalle loop hulle op twee voete in die natuur, terwyl daar in gevangenskap 'n groot mate van variasie is – van sowat 3,9% van die tyd tot sowat 19% wanneer volop kos verskaf word.
Dié fisieke eienskappe en houding laat die bonobo meer soos die mens as soos die gewone sjimpansee lyk. Die bonobo het ook hoogs individuele gelaatstrekke, nes mense, sodat een individu heelwat anders as ander individue kan lyk. Dié eienskap sorg vir visuele herkenning in sosiale situasies.
Algemeen
Volgens die Nederlandse primatoloog Frans de Waal is bonobo's in staat tot naasteliefde, deernis, empatie, goedhartigheid, geduld en sensitiwiteit. Hy beskryf die bonobogemeenskap as matriargaal. Primatoloë wat bonobo's in die natuur bestudeer het, het 'n wye verskeidenheid gedrag waargeneem, onder meer aggressiwiteit en meer sikliese seksuele gedrag nes by sjimpansees, hoewel bonobo's meer seksuele gedrag in 'n groter verskeidenheid verhoudings openbaar. 'n Ontleding van die binding (bonding) tussen wyfies in die natuur het vroulike seksualiteit beklemtoon en gewys hoe wyfies baie langer bronstig bly as sjimpansees.
Sommige primatoloë reken De Waal se data weerspieël net die gedrag van bonobo's in gevangenskap, wat aandui dat hulle in die natuur 'n vlak van aggressiwiteit toon wat nader aan dié van sjimpansees is. De Waal het gereageer deur te sê die kontras in temperament tussen bonobo's en sjimpansees in gevangenskap is betekenisvol, want die invloed van die omgewing kan beheer word. Die twee spesies tree verskillend op, al is die omstandighede identies.
'n Studie in 2014 het ook bevind bonobo's is minder aggressief as sjimpansees, veral die oostelike sjimpansees. Die skrywers reken die relatiewe vreedsaamheid van westelike sjimpansees en bonobo's kan hoofsaaklik aan ekologiese faktore toegeskryf word. Bonobo's waarsku mekaar oor gevaar minder doeltreffend as sjimpansees in dieselfde situasie.
Sosiale gedrag
thumb|220px|Bonobo's is baie sosiaal. Bonobo's is ongewoon onder mensape vanweë hulle matriargale sosiale struktuur (die groot oorvleueling van manlike en vroulike hiërargieë laat sommige kenners na hulle verwys as gendergebalanseerd in hulle magstruktuur). Bonobo's het nie 'n afgebakende gebied nie en gemeenskappe sal oor groot gebiede rondbeweeg. Danksy die nomadiese aard van die wyfies en die eweredige verspreiding van voedsel in hulle omgewing kry mannetjies nie 'n duidelike oorhand in die vorming van bondgenootskappe met ander mannetjies of in die verdediging van hulle tuiste, soos by sjimpansees, nie. Bonobowyfies het ook skerper oogtande as sjimpanseewyfies, en dit help verder om hulle status in die groep te verhoog.
Hoewel 'n mannetjie in 'n bonobopaartjie oorheers, na gelang van die gemeenskap, kan wyfies wat sosiaal bind net so oorheersend as mannetjies wees of die mannetjies oorheers, in so 'n mate dat wyfies onwillige mannetjies kan oorreed om met hulle te paar.
Terwyl bonobo's dikwels matriargaal genoem word en elke gemeenskap deur 'n wyfie oorheers word, sal sommige mannetjies steeds 'n hoë rang bereik en saam met die alfawyfie werk. Hulle sal dikwels die inisiatief neem om die groepsbewegings te koördineer. Hulle kan nie net 'n hoër rang as die ander mannetjies in die groep bereik nie, maar ook as baie wyfies. Sekere mannetjies waarsku die groep teen moontlike bedreigings en beskerm die groep teen roofdiere soos slange en luiperds.
thumb|links|'n Bonobo op soek na termiete. Aggressiewe wisselwerking tussen mannetjies en wyfies is seldsaam, en mannetjies verdra kleintjies en jong diere. Daar is 'n bevestigde geval van 'n mannetjie wat sy boetie aangeneem het nadat dié wees gelaat is. 'n Mannetjie kry gewoonlik sy status van dié van sy ma. Die band tussen ma en seun bly dikwels dwarsdeur hulle lewe sterk. Hoewel sosiale hiërargieë bestaan en die seun van 'n wyfie met 'n hoë rang groter beheer as 'n wyfie met 'n laer rang kan hê, speel range 'n kleiner rol as in ander primaatgemeenskappe.
Bonobo's is nie territoriale diere nie en die verhoudings tussen verskillende gemeenskappe is dikwels positief en samewerkend. Hulle sal ook hulle kos met ander deel, selfs met vreemdelinge. Volwasse bonobo's behou dikwels eienskappe van jong diere, en dit verhoed aggressie in 'n groot mate. Dit stel ook vreemde bonobo's in staat om vrylik te meng en saam te werk.
Bloomsbury
Bloomsbury is 'n buurt in die Londense administratiewe distrik Borough of Camden wat in die 17de en 18de eeu deur die Russell-familie (met die hertog van Bedford as sy bekendste lid) tot 'n gesogte woongebied ontwikkel is. Bloomsbury, wat tussen Euston Road en Holborn in westelike Sentraal-Londen geleë is, staan veral bekend vir sy tuinpleine of garden squares, sy verbintenisse met die Engelse literatuur (waaronder die befaamde Bloomsbury-groep, 'n invloedryke kring van skrywers, intellektueles, filosowe en kunstenaars) en die verskeidenheid kulturele, opvoedkundige en geneeskundige instellings wat hier gesetel is. Alhoewel Bloomsbury nie die eerste Londense buurt was waar 'n formele plein aangelê is nie, was Bloomsbury-plein (Bloomsbury Square), wat in 1660 deur Thomas Wriothesley, 4de graaf van Southampton as Southampton Square aangelê is, nogtans die eerste plein of square waarna as sulks verwys is.
Naas sy Georgiaanse boukuns en tuinkultuur roep Bloomsbury as die setel van die befaamde Britse Museum en die Universiteit van Londen se Bloomsbury-kampus met altesaam 180 geboue by Londenaars ook die konnotasie van 'n sentrum van geleerdheid op.
Bonobo
Sosiale gedrag
Bonobowyfies migreer na nuwe gemeenskappe, terwyl die mannetjies in die groep bly waarin hulle gebore is. Dit is egter nie ongehoord dat mannetjies ook na 'n nuwe groep trek nie. Soms bly wyfies met invloedryke ma's ook in hulle geboortegroep.
Terwyl alliansies tussen wyfies sterk is, is dié tussen mannetjies in die meeste gemeenskappe onderontwikkel. Wyfies kan ook alliansies met mannetjies vorm, soos in 'n jaggeselskap met albei geslagte.
'n Wyfie sal haar volwasse seun ondersteun in konflikte met ander mannetjies en hom help om beter bande met wyfies aan te knoop. So sal sy haar kans vergroot om kleinkinders van hom te kry. Sy sal selfs fisiek tussenbeide tree om mannetjies te keer om met sekere wyfies te paar wat sy vir haar seun wil hê. Wyfies is ook al waargeneem wat kinders van 'n ander gemeenskap aanneem.
Bonobo's maak mekaar gewoonlik nie dood nie en hoewel hulle minder aggressief as sjimpansees is, kom aggressiwiteit wel soms voor. Sommige vryerige mannetjies bereik makliker 'n hoër rang en het baie kleintjies, en hulle dwing dikwels hulle rang aan ander, jonger mannetjies op. Mannetjies val mekaar dikwels aan en berokken mekaar groot skade. Soms word mannetjies ook deur wyfies met 'n hoë rang beseer wanneer hulle hom in 'n groep aanval.
thumb|180px|'n Bonobopaartjie. Hoewel die doodmaak van kleintjies nog nie waargeneem is nie, het dit al gebeur dat wyfies en ook mannetjies kleintjies gevange neem en dit lei soms tot die dood van die kleintjies deur dehidrasie omdat hulle gekeer word om melk te drink. Mense is ook al deur bonobo's aangeval en beseer, hoewel nie noodlottig nie.
Weens die promiskuïteit van wyfies is 'n mannetjie nie altyd seker watter kinders syne is nie, en die versorging van die kleintjies berus dus gewoonlik by die ma's. Bonobo's is egter nie so promisku as sjimpansees nie en hoewel poligame neigings voorkom, het mannetjies met 'n hoë rang gewoonlik groter sukses om te paar. Anders as by sjimpansees, waar enige mannetjie 'n wyfie kan oorreed om met hom te paar, het bonobowyfies 'n vryer keuse en kan hulle die aandag van 'n mannetjie verwerp ten gunste van een met 'n hoër rang.
Bonobogroepe wissel in grootte, want 'n groep van sê 100 sal deur die dag in kleiner groepe opdeel om kos te soek, terwyl hulle saans weer sal byeenkom om te slaap. Hulle slaap in neste wat hulle in bome bou.
Wyfies het gewoonlik die voorreg om eerste te eet en hoewel sy haar nie teen 'n mannetjie sal kan verdedig nie, kan sy saam met haar bondgenote seker maak sy het alleenreg op kosbronne. Verskillende gemeenskappe het verskillende kosvoorkeure. In sommige gemeenskappe sal net die wyfies jag en verkies hulle knaagdiere, terwyl albei geslagte in ander gemeenskappe jag en apies sal teiken. In die natuur kan wyfies verdraagsamer teenoor jong mannetjies wees wat hulle om kos treiter, terwyl hulle aggressief teenoor ouer mannetjies sal wees.
Sosioseksuele gedrag
Seksuele aktiwiteit speel gewoonlik 'n groot rol in bonobogemeenskappe; dit kan volgens sommige wetenskaplikes 'n manier van groet wees, 'n manier om sosiale bande te vorm, 'n manier om konflik op te los en om vrede te maak ná konflik. Bonobo's is die enigste niemenslike dier waarby tongsoene waargeneem is. Bonobo's en mense is die enigste primate wat dikwels van aangesig tot aangesig in genitale seks betrokke is, buiten in een geval van westelike gorillas wat waargeneem is.
thumb|links|240px|Twee bonobo's wat paar. thumb|links|240px|'n Groep bonobo's. Bonobo's gee nie om van watter ouderdom of geslag hulle seksmaat is nie, met die moontlike uitsondering van seks tussen ma's en hulle volwasse seuns. Wanneer bonobo's op 'n nuwe voedselbron of -terrein afkom, sal die opwinding gewoonlik lei tot gemeenskapseks, wat vermoedelik die spanning verlig en lei tot 'n vreedsame maaltyd.
Veral wyfies raak betrokke by wedersydse genitale wrywing, moontlik om sosiale bande te vorm en so die mannetjies te oorheers. Op dié manier word soms ook nuwe wyfies in 'n groep verwelkom. Wyfies se klitoris is groter en uitwendiger as by die meeste soogdiere. Terwyl 'n jong bonobowyfie dalk die helfte so groot soos 'n menslike tienermeisie is, is haar klitoris omtrent "drie keer so groot as die menslike ekwivalent, en sigbaar genoeg om rond te swaai terwyl sy loop". Wyfies skuur dkwels hulle geslagsdele teen mekaar, soms binne 'n gemeenskap en soms daarbuite. Die etoloog (gedragskundige) Jonathan Balcombe sê die skuur van bonobowyfies se klitorisse teen mekaar geskied vinnig en duur 10 tot 20 sekondes; dit kan met kort tussenposes geskied "en gepaardgaan met 'n gekners, gegil en die swelling van die klitorisse"; volgens hom doen hulle dit gemiddeld "omtrent elke twee uur".
Omdat bonobo's soms van aangesig tot aangesig paar, "het die evolusionêre bioloog Marlene Zuk voorgestel die posisie van die bonobo en sommige ander primate se klitoris het ontwikkel om maksimum seksuele bevrediging te bied tydens paring".
Bonobomannetjies raak ook soms betrokke by wedersydse genitale gedrag. Die algemeenste vorm van een mannetjie op 'n ander is dieselfde as by heteroseksuele: Een van die mannetjies "lê passief op sy rug met die ander mannetjie wat teen hom stoot". Hulle penisse skuur dan teen mekaar danksy albei mannetjies se ereksie.
In 'n ander, seldsamer vorm word die penisse soos by mense teen mekaar geskuur terwyl twee mannetjies byvoorbeeld aan 'n tak hang. Soms sal twee mannetjies ná 'n rusie vrede maak deur hulle stuitjies en skrotums teen mekaar te skuur, maar dit is ook al buite rusieverband waargeneem: Kitamura (1989) het dié geskuur waargeneem tussen volwasse mannetjies wat seksuele toenadering by mekaar gesoek het soos wat wyfies doen. Ook Takayoshi Kano het soortgelyke gedrag tussen mannetjies in die natuur waargeneem. Tongsoene, orale seks en genitale massering is ook al by bonobomannetjies gesien.
Wyfies skenk in die natuur die eerste keer op 13- of 14-jarige ouderdom die lewe. Die voortplantingstempo is nie hoër as by die sjimpansee nie. Wyfies is egter langer bronstig. Tydens bronstigheid is daar 'n swelling van die perineum (die deel tussen die anus en die vulva) wat 10 tot 20 dae duur. 'n Wyfie is gemiddeld 240 dae dragtig. 'n Jaar later kan sy weer bronstig raak, hoewel sy nie in dié stadium vrugbaar is nie. Wyfies versorg hulle kinders sowat vier jaar lank en skenk elke 4,6 jaar die lewe. Wyfies wat steriel of nog nie vrugbaar is nie, kan egter seksueel aktief wees. Ma's sal vir hulle seuns bronstige wyfies kry om mee te paar.
Bonobomannetjies sal seks met kinders hê, maar sonder penetrasie. Wyfies kan ook seks met kinders hê, maar minder gereeld. Kinders is nie passiewe seksmaats nie; hulle inisieer dikwels seksuele kontak met mannetjies én wyfies, sowel as diere van hulle eie ouderdom.
Dit is onbekend hoe bonobo's voorkom dat hulle die Simiaanse immuniteitsgebreksvirus (MIV by ape) kry.
Vreedsame diere
thumb|220px|'n Bonobowyfie en haar kleintjie.
Dit beteken nie bonobo's is glad nie aggressief nie. In die natuur is bonobomannetjies omtrent die helfte so aggressief as sjimpanseemannetjies, en wyfies is aggressiewer as sjimpanseewyfies. Beide bonobo's en sjimpansees is omtrent 100 keer so geneig om fisieke aggressie te toon as die mens.
Onlangse studies dui aan daar is aansienlike breinverskille tussen die twee spesies. Bonobo's het meer grysstof in dele van die brein wat empatie, die aanvoel van ongelukkigheid in ander en angstigheid beheer. Hulle het ook 'n dik verbinding tussen die amigdala, 'n belangrike breindeel wat aggressie meebring, en die cingularis anterior ventralis, wat impulse by mense beheer. Dié dikker verbinding help hulle dalk om hulle emosionele impulse en gedrag te beheer.
Bonobogemeenskappe word deur wyfies oorheers, en die afsny van lewenslange alliansies tussen ma's en hulle seuns kan hulle kwesbaar vir vroulike aggressie maak. De Waal het gewaarsku teen die gevaar om bonobo's te romantiseer: "Alle diere is mededingend van aard en net in spesifieke omstandighede samewerkend. Toe ek die eerste keer oor hulle gedrag geskryf het, het ek gepraat van "seks vir vrede" juis omdat bonobo's baie konflikte het. Daar sou geen rede gewees het om vrede te maak as hulle in perfekte harmonie gelewe het nie."
Dieet
thumb|160px|Bonobos gebruik sekere plantspesies vir selfmedikasie.
Bonobo's is omnivore vrugtevreters; 57% van hulle dieet bestaan uit vrugte, maar dit word aangevul met blare, heuning en eiers, asook die vleis van klein gewerweldes soos eekhorings en duikers en ongewerweldes. In sommige gevalle sal hulle selfs primate van 'n laer orde eet.
Kognitiewe vergelyking met sjimpansees
thumb|220px|links|'n Manlike sjimpansee (links) en bonobo. In 2020 is die eerste genoomvergelyking tussen bonobo's en sjimpansees gepubliseer. Dit het aspekte van die genoom getoon wat hulle skeiding en gedragsverskille kon veroorsaak of daaruit kon gevloei het, insluitende seleksie vir gene wat met dieet en hormone verband hou. Volgens 'n studie in 2010 het "bonobowyfies 'n groter omvang van gereedskapgebruik as mannetjies getoon, 'n patroon wat voorheen vir sjimpansees beskryf is, maar nie vir ander groot ape nie".
Die bevinding is bevestig deur 'n ander studie in 2010 wat ook bevind het "bonobo's is bekwamer in take wat met die lees van gedagtes en 'n begrip van sosiale oorsaaklikheid te doen het, terwyl sjimpansees bekwamer is in take wat die gebruik van gereedskap en 'n begrip van fisieke oorsaaklikheid vereis".
Ooreenkoms met mense
Bonobo's slaag, nes alle groot ape, die spieëltoets vir selferkenning. Hulle kommunikeer hoofsaaklik op 'n vokale manier, hoewel die betekenis van hulle geluide tans nog onbekend is. Die meeste mense verstaan egter hulle gesigsuitdrukkings en sommige van hulle handgebare, soos 'n uitnodiging om te speel. Hulle kommunikasiestelsel in die natuur sluit 'n eienskap in wat tevore net in mense bekend was: Hulle gebruik dieselfde roep wat verskillende dinge in verskillende situasies kan beteken, en ander bonobo's moet die konteks in ag neem om te verstaan wat daarmee bedoel word.
Twee bonobo's van die Great Ape Trust in Iowa, Kanzi en Panbanisha, is geleer om te kommunikeer deur die gebruik van 'n "toetsbord" wat met geometriese simbole gemerk is en om op gesproke sinne te reageer. Kanzi se woordeskat bestaan uit meer as 500 Engelse woorde, en hy kan sowat 3 000 woorde in dié taal verstaan. Kanzi het ook geleer deur dop te hou hoe mense sy ma probeer leer. Hy het take begin verrig wat vir sy ma geleer is deur net toe te kyk. Van dié take het sy ma nooit leer verrig nie. In 'n studie in die 1990's om agter te kom of Kanzi die kognitiewe en biomeganiese vermoëns het om eenvoudige steengereedskap te maak en gebruik, is hy geleer om dit te doen. Hy het byvoorbeeld geleer hoe om klippe te breek, maar het dit anders as mense gedoen. Waar mense die klip in een hand sal hou en dit met 'n klip in die ander hand slaan, het Kanzi die klip teen 'n harde oppervlak of 'n ander klip gegooi. Dit het hom groter krag gegee om die klip te breek.
Bewaringstatus
Die IUBN-rooilys klassifiseer bonobo's as 'n bedreigde spesie, met 'n konserwatiewe raming van sowat 29 500 tot 50 000 individue. Groot bedreigings sluit in habitatverlies en die jag van diere vir bosvleis. Laasgenoemde het geweldig toegeneem sedert die Eeste en Tweede Kongo-oorlog in die Demokratiese Republiek die Kongo weens die teenwoordigheid van swaar gewapende soldate in afgeleë, "bewaarde" gebiede soos die Nasionale Park Salonga.
Omdat bonobo's hulle habitat met mense deel, berus die eindelike sukses van bewaringspogings op plaaslike en gemeenskapsbetrokkenheid. Daar is sterk plaaslike teenkanting teen die skep van nasionale parke, omdat inheemse bevolkings dikwels uit hulle huise in die woude verdryf is daarvoor. In die Nasionale Park Salonga, die enigste nasionale park in die bonobo's se habitat, is daar geen plaaslike betrokkenheid nie. Opnames sedert 2000 dui daarop dat die bonobo, Afrika-woudolifant en ander spesies byna uitgeroei is deur wilddiewe en die florerende bosvleismark. In teenstelling hiermee is daar steeds gebiede waar bonobo's en biodiversiteit floreer sonder gevestigde parke danksy die inheemse geloofsoortuigings en taboes oor die doodmaak van bonobo's.
Tydens die oorloë van die 1990's is navorsers en nieregeringsorganisasies (NGO's) uit die bonobohabitat gedryf. In 2002 het die Bonobo Conservation Initiative die Bonobovredeswoudprojek begin wat deur Bewaring Internasionaal ondersteun word en in samewerking met plaaslike instellings, NGO's en gemeenskappe bestuur word. 'n Paar gemeenskapsgebaseerde reservate word verbind en deur plaaslike mense bedryf. Daar was al ooreenkomste vir die bewaring van 130 000 km2 van die bonobo se habitat.
In 1995 het kommer oor die afnemende getalle bonobo's in die natuur daartoe gelei dat die soölogiese vereniging ZSM van Milwaukee, Wisconsin, begin het om geld van wetenskaplikes oor die wêreld heen in te samel om die Aksieplan vir Pan paniscus te publiseer, wat onder meer voorstelle maak ook bewaring. Dit bevat data van 20 jaar van navorsing op verskeie terreine in die bonobohabitat.
Van 2003 af het die Amerikaanse regering $54 miljoen bewillig aan die Congo Basin Forest Partnership. Dié belegging het internasionale NGO's betrokke gekry om te help met bewaringsprogramme.
Otto von Bismarck
Otto Eduard Leopold von Bismarck-Schönhausen (sedert 1865 Graaf, sedert 1871 Prins von Bismarck-Schönhausen, sedert 1890 Hertog te Lauenburg) (* 1 April 1815 in Schönhausen; † 30 Julie 1898 in Friedrichsruh naby Hamburg) was ’n Duitse politikus wat grootliks vir die samesnoering van al die verskillende Duitse state tot een land verantwoordelik was. Hy was vir lank die eerste minister van Pruise, kanselier van die Noord-Duitse Verbond (1867–1871) en die eerste rykskanselier van die Duitse Keiserryk (1871–1890), bekend as die "Ysterkanselier".
In Pruise het Bismarck in die kring van konserwatiewe politici aanvanklik bekendheid verwerf as 'n voorstander van die belange van die jonkers (of grootgrondbesitters) en het tydens die sogenaamde Reaksionêre Tydperk ná die Rewolusie van die jare 1848 en 1849 'n diplomatieke loopbaan gevolg (1851–1862). In 1862 is hy tot eerste minister van Pruise benoem.
Tydens die Pruisiese Grondwetlike Geskil het hy die monargiese stelsel teen die liberale magte verdedig. As minister van buitelandse sake het hy tydens die Duits-Deense Oorlog en die Duitse Oorlog tussen 1864 en 1866 die Pruisiese oorheersing van Duitsland verseker. Gedurende die Frans-Duitse Oorlog van 1870/1871 was Bismarck die drywende krag agter die sogenaamde Klein-Duitse rigting wat die Duitse kwessie deur die stigting van 'n Duitse keiserryk sonder insluiting van Oostenryk wou oplos.
Ná die stigting van die Duitse Keiserryk in 1871 het hy as rykskanselier en – met 'n klein onderbreking – as Pruisiese eerste minister tot met sy ontslag in 1890 groot invloed op die nuwe staat se beleid uitgeoefen. Ten opsigte van sy buitelandse beleid het hy geskille met ander moondhede met onderhandelde en vreedsame skikkings besleg en politieke ooreenkomste met ander Europese state aangegaan.
Sy binnelandse beleid kan ná die jaar 1866 in twee fases verdeel word. Aanvanklik het hy met gematigde liberales saamgewerk. Hierdie periode was deur talle politieke hervormings gekenmerk soos die invoering van die burgerlike huwelik, waarby hy die opposisie wat vanaf die kant van die Rooms-Katolieke Kerk gekom het tydens die sogenaamde "Kultuurstryd" (Duits: Kulturkampf) met drastiese maatreëls aangespreek het.
Vanaf die laat 1870's het Bismarck hom in toenemende mate van die liberales afgewend. Hierdie fase was deur die oorgang tot 'n beleid van invoerbeperkings en staatsintervensie in die ekonomie gekenmerk. In die 1880's is onderdrukkende wette teen die sosialistiese beweging in Duitsland ingestel. As gevolg van meningsverskille met keiser Wilhelm II, wat in 1888 die Duitse keisertroon bestyg het, moes Bismarck in 1890 bedank.
Oorloë
Bismarck se doelwit was om die Duitse state onder Pruisiese leiding te verenig. Sy eerste taak was egter om Pruise die sterkste staat in Duitsland te maak. Bismarck het goed geweet dat die Pruisiese militêre hoofde, Von Moltke en Von Roon, 'n onoorwinklike leër kon opbou. Onder Bismarck se leiding het hierdie twee manne aan die werk gespring en binne 'n kort tydjie ŉ gedugte leermag op die been gebring.
Die twee sterkste Duitse state, Oostenryk en Pruise, het in daardie stadium die leiding in die Duitse invloedsfeer geneem. Pruise was geheel en al Duits, maar Oostenryk het ŉ groot nie-Duitse ryk gehad, wat Hongare, Serwiërs en talle ander volkere ingesluit het. Indien Duitsland verenig moes word, sou Oostenryk sonder sy ryk by die verenigde Duitsland moet aansluit, of anders heeltemal daarbuite bly, het Bismarck gemeen.
Ten tyde van die 1848 - opstande in Europa  het dit gelyk asof Pruise sy kans gaan waarneem om die leier van die Duitse state te word, maar die Ou Orde is in Oostenryk herstel voor so 'n plan tot uitvoer gebring kon word. Bismarck het gou ingesien dat Oostenryk die struikelblok in die pad na Duitse eenheid was. Kort na sy bewindsaanvaarding in 1862 het hy hom dus begin voorberei op sy eerste groot onderneming: om Oostenryk in ŉ oorlog te verslaan.
As briljante staatsman het hy daarin geslaag om verbonde te sluit met alle lande wat Oostenryk dalk kon help. So het hy aan Italië die gebiede beloof wat Oostenryk nog in die land besit het, en tydens 'n ontmoeting met die Franse keiser Napoleon III by Biarritz het hy ŉ klomp beloftes gemaak wat hy glad nie van plan was om te hou nie. Ingevolge hierdie beloftes sou Frankryk sekere regte in die Rynland kry. In 1863 het hy Rusland se vriendskap gewen deur die tsaar te help om die Poolse opstand te onderdruk.
Intussen het hy ook in 1864, deels om sy oorlogsmasjien te toets, deels om die Pruisiese kuslyn te verleng, die twee Duitssprekende hertogdomme Sleeswyk en Holstein in 'n oorlog teen Denemarke verower en by die Bond ingeskakel. Al wat nou nog kortgekom het, was 'n oorsaak vir die oorlog. Dit is verkry deur 'n twis tussen Oostenryk en Pruise oor die beheer van Sleeswyk en Holstein.
Die Oostenryks-Pruisiese Oorlog (Seweweekse Oorlog) van 1866 het op 'n groot oorwinning vir Pruise uitgeloop; binne sewe weke was die magtige Oostenrykse leer op sy knieë. Bismarck het egter gesorg dat hy Oostenryk nie onnodig verneder nie. Duitsland was nog nie verenig nie, en om hierdie vereniging te bewerkstellig, was dit noodsaaklik dat al die Duitse state teen hul gesamentlike vyand, Frankryk, in 'n ander oorlog veg. Bismarck wou egter nie hê dat Oostenryk dalk aan die kant van die Franse veg in so 'n oorlog nie.
Daarom het Oostenryk by die Vrede van Praag (1866) besonder lig daarvan afgekom, hoewel die Oostenrykers moes instem tot die ontbinding van die Duitse Bond en die totstandkoming van die Noord-Duitse Konfederasie van 22 Duitse state ten noorde van die rivier Main onder Pruisiese leiding. Oostenryk en die drie groot Suid-Duitse state (Beiere, Baden en Wurtemberg) was nie deel van die Konfederasie nie.
Weer eens was dit Bismarck wat die oorlog met Frankryk in 1870 fyn beplan het. In 1868, nadat koningin Isabella van Spanje na 'n reeks opstande gevlug het, het die Spanjaarde 'n nuwe koning gesoek. Onder andere is die kroon aan 'n Duitse prins, Leopold van Hohenzollern-Sigmaringen, aangebied. Op aandrang van Bismarck het Leopold die kroon aanvaar.
Frankryk het hom egter heeltemal met die Duitsers misgis. Napoleon III het gemeen dat die Duitse state onverenig was en dat Italië en Oostenryk hom sou help. Ongelukkig vir hom het die Duitse state (met die uitsondering van Oostenryk, wat neutraal gebly het) egter soos een man saamgestaan. Frankryk is binne sewe weke verpletter en tydens die Slag van Sedan is selfs Napoleon III gevange geneem. Hierdie keer het Bismarck sy vyand geen genade betoon nie. Frankryk is deur Duitse troepe beset, moes oorlogskuld betaal en Elsas en Lotharinge afstaan.
Vereniging
In die Duitse geskiedskrywing is die rol, wat Bismarck in die 19de eeuse Duitse politiek gespeel het, tot met die middel van die 20ste eeu as uiters positief beskou en soms op 'n nasionalistiese wyse geïdealiseer. Ná die Tweede Wêreldoorlog was daar toenemend kritiese stemme wat Bismarck vir Duitsland se mislukte demokrasie verantwoordelik gehou het en die Duitse Keiserryk, wat deur hom grootliks beïnvloed is, as 'n mislukte outoritêre stelsel beskryf het. Meer onlangse verhandelinge handhaaf 'n neutrale standpunt wat sowel Bismarck se prestasies asook sy tekortkominge verduidelik en sy politieke optrede te midde van destydse strukture en politieke prosesse beskou.
Al die Duitse state het aan die oorlog teen Frankryk deelgeneem. Na die oorlog is besluit om die losse federasie wat na die nederlaag van Oostenryk tot stand gekom het, te verander in die Duitse Ryk. Pruise sou klaarblyklik die belangrikste staat in die nuwe ryk wees, met die koning van Pruise as keiser, en Bismarck as die eerste kanselier. Sy vernaamste taak was nou om te handhaaf wat hy gewen het, en in hierdie taak was hy net so suksesvol as in sy oorloë.
Bismarck se groot vrees was nog altyd Frankryk, en hy het die land nou probeer isoleer deur verbonde met Italië, Oostenryk en Rusland te sluit. Die Pruisiese oorheersing van Duitsland, vrede in Europa en die isolasie van Frankryk was die belangrike kenmerke van “Bismarck se Europa" na 1871. In 1888 is keiser Wilhelm I egter opgevolg deur sy seun Wilhelm II. Bismarck het probeer om hom, soos sy vader voor hom, te oorheers, maar die jong keiser wou sy eie kop volg. Die gevolg was dat Bismarck in 1890 ontslaan is.
Teespruit
Die Teespruit is 'n lang sytak van die Komatirivier in  Mpumalanga in Suid-Afrika.
Ashland, Oregon
Ashland is 'n dorp in die suide van Oregon, in die Jackson-distrik.
Demografie
In 2000 het die dorp 'n bevolking van 19 522 gehad: 91,55% wit, 0,60% swart of Afro-Amerikaans, 1,02% Amerikaanse inboorlinge, 1,87% Asiaties, 0,13% Pasifiese eilanders, 1,71% van ander rasse en 3,11% van twee of meer rasse. Spaans-Amerikaners of Latyns-Amerikaners van enige ras het 3,56% van die bevolking uitgemaak.
Mizanespruit
Die Mizanespruit is 'n klein sytak van die Teespruit, op sy beurt 'n lang sytak van die Komatirivier in Mpumalanga in Suid-Afrika.
KwaMahomba
KwaMahomba is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Discodermia calyx
Discodermia calyx is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Hoërskool A.J.C. Jooste
Hoërskool A. J. C. Jooste is 'n openbare mede-opvoedkundige gekombineerde (laer - en hoërskool) skool wat in Petrusburg, Suid-Vrystaat, Suid-Afrika geleë is. Saam met die geassosieerde primêre skool staan dit bekend as Gekombineerde Skool AJC Jooste.
Discodermia calyx
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1884 deur Döderlein.
Hoërskool A.J.C. Jooste
Skoollied
Refrein: AJC Jooste bou dus op rots AJC Jooste sterk, fier en trots AJC Jooste jou sal ons onthou, Jy sal vir ewig, ewig ons liefde behou!
Kyle Labine
Kyle Labine (gebore 7 April 1983) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Halloween: Resurrection (2002) en Freddy vs. Jason (2003), en in die televisiereekse Avonlea (1990) en Goosebumps (1995).
Mlingasespruit
Die Mlingasespruit is 'n klein sytak van die Teespruit, op sy beurt 'n lang sytak van die Komatirivier in Mpumalanga in Suid-Afrika.
KwaJongilanga
KwaJongilanga is 'n klein nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Siyanabanispruit
Die Siyanabanispruit is 'n regterhandse sytak van die Teespruit, op sy beurt 'n lang sytak van die Komatirivier in Mpumalanga in Suid-Afrika.
Anitra Ford
Anitra Ford (gebore 1942) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Invasion of the Bee Girls (1973), Messiah of Evil (1974), en The Longest Yard (1974), en in die televisiereeks Starsky and Hutch (1975).
Penne
220px|duimnael|links|Penne met eiervrug en [[basilie in tamatiesous.]]
Penne is ’n soort pasta met ’n ronde, hol vorm. Penne is die meervoud van die Italiaanse woord penna ("slagpen" of "pen").
Beskrywing
In Italië word twee soorte penne vervaardig: penne lisce (glad) en penne rigate (met riwwe). Pennoni is ’n groter weergawe.
Muzentuspruit
Die Muzentuspruit is 'n klein sytak van die Teespruit, op sy beurt 'n lang sytak van die Komatirivier in Mpumalanga in Suid-Afrika.
Discodermia claviformis
Discodermia claviformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Char Fontane
Char Fontane (12 Januarie 1952 – 1 April 2007) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Too Much (1987) en The Punisher (1989), en in die televisiereekse Love, American Style (1969) en Barnaby Jones (1973).
Discodermia claviformis
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1896 deur Kieschnick.
Jack Langedijk
Jack Langedijk (gebore 1956) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent The Lost World (1998) en in die televisiereeks Sue Thomas: F.B.Eye (2002).
Discodermia discifurca
Discodermia discifurca is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1888 deur Sollas.
Discodermia aspera
Discodermia aspera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1880 deur Carter.
Maurice LaMarche
Maurice LaMarche (gebore 30 Maart 1958) is 'n Kanadese akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Zootopia (2016) en in die televisiereekse The Simpsons (1989), Pinky and the Brain (1995), en Futurama (1999).
Alexandre Landry
Alexandre Landry (gebore 20 Desember 1985) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Gabrielle (2013), Love in the Time of Civil War (2014), Boundaries (2016), en The Fall of the American Empire (2018).
Joan Fontaine
Joan Fontaine (22 Oktober 1917 – 15 Desember 2013) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Rebecca (1940), Suspicion (1941), Jane Eyre (1943), en Ivy (1947). Olivia de Havilland was haar suster.
Discodermia discifera
Discodermia discifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1907 deur Lendenfeld.
Belekumntwana
Belekumntwana is 'n klein nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Discodermia dubia
Die spons behoort tot die genus Discodermia en tot die familie Theonellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1971 deur Vacelet & Vasseur.
Depok
Depok is 'n stad en lê in die provinsie Wes-Java in Indonesië, vlakby die hoofstad Djakarta.
Lusasa
Lusasa is 'n klein nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
GPON
GPON, die akroniem vir Gigabis Passiewe Optiese Netwerk is die nuutste van 'n familie van PON-(Passiewe Optiese Netwerk) standaarde. Ander standaarde is onder andere APON, BPON, EPON en XGPON.
Toegangsnetwerk
Die toegangsnetwerk verbind die eindgebruiker (huurder) met die Sentrale Kantoor (SK) - voorheen die sentrale of skakeleenheid genoem. In die verlede het die toegangsnetwerk slegs uit koperkabels bestaan. Deesdae word optiese vesel meer en meer gebruik in die toegangsnetwerk.
Die optiese gedeelte van die toegangsnetwerk kan aktief of passief wees en die ontwerp kan punt-na-punt of punt-na-multipunt wees. Aktief beteken dat die optiese netwerk eksterne energie vereis, terwyl passiewe netwerk nie sodanige behoefte het nie.
Die kombinasie van koper en veselkabels in die toegangsnetwerk kan in verskeie formate uitgerol word: vesel-na-die-huis (VNDH), vesel-na-die-randsteen (VNDR), vesel-na-die-gebou (VNDB) en vesel-na-die-kabinet (VNDK).
GPON
Die GPON-familie word in die toegangsnetwerk gebruik en is 'n punt-na-multipunt standaard, d.w.s. een poort in die Sentrale Kantoor word met verskeie eindgebruikers verbind en voldoen aan die VNDH-standaard.
Die eindgebruiker se toerusting kan 'n dataterminaal, telefoon, persoonlike rekenaar of televisie of 'n kombinasie van die drie wees wat aan 'n Optiese Netwerk Terminaal (ONT) verbind word. 'n Stem-oor-IP (VoIP - Voice Over IP) diens kan ook verskaf word.