cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Gubeni KwaSilatsha
Gubeni KwaSilatsha is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Hanna
Hanna (Heb: "lieflikheid", "guns", "genade") word in die boek van 1 Samuel (1 Sam. 1, 2:1-10) van die Ou Testament van die Bybel genoem.
Sy is een van die twee vroue van Elkana, en die moeder van Samuel.
Middelstum
Middelstum is ’n nedersetting in die munisipaliteit Eemsdelta in die provinsie Groningen in Nederland.
Espírito Santo
Espírito Santo (uitgespreek as [isˈpiɾitu ˈsɐ̃tu]) is een van die 26 state van Brasilië. Die hoofstad is Vitória, met 'n bevolking van 313 312 (2005).
Ligging
Espírito Santo is in die suidooste van die land geleë en word deur die deelstaat Minas Gerais in die weste, Rio de Janeiro in die suidweste, Bahia in die noorde en die Atlantiese Oseaan in die ooste begrens.
Etniese groepe
Die blanke bevolking van Espírito Santo was in die 1940's tussen 70-80%, maar baie bruin en swartmense van Bahia het geïmmigreer na Espírito Santo na die Tweede Wêreldoorlog. Die grootste Etniese groep in die staat is Italiaans.
Wayne Ferreira
Wayne Ferreira (* 15 September 1971– ) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse tennisspeler. Hy het in 1989 as 'n juniorspeler reeds professioneel begin speel. Ferreira was die nommer-een dubbelspeler en die 6de gekeurde junior enkelspeler in die wêreld. Oor sy loopbaan het hy altesaam 15 enkelspel- en agt dubbelspeltitels ingepalm. Ferreira het professioneel geword in 1989. Hy het in 1991 sy eerste ATP-dubbeltitel in Adelaide gewen.
Tydens die Olimpiese Somerspele van 1992 het hy saam met Pietie Norval 'n silwermedalje 'n Barcelona verower. Hy het aan 'n rekord 56 agtereenvolgende Grand Slam-toernooie deelgeneem. In 2000 het hy die Hopmanbeker saam met Amanda Coetzer gewen.
Hy het in 2005 uit tennis afgetree en woon tans in die VSA.
Grand Slam-rekord
Die tabel toon Ferreira se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in mansenkels waaraan hy deelgeneem het:
Fopdosser
duimnael|Rory O’neill as Panti Bliss. duimnael|RuPaul in 2007.
’n Fopdosser (Engels: drag queen) is gewoonlik ’n man wat buitensporige vroueklere dra en oordadig vroulik optree met die doel om te vermaak. Hulle sal dikwels sekere eienskappe, soos grimering en vals wimpers, dra vir komiese, dramatiese of satiriese effek. Hoewel fopdossers gewoonlik verbind word met gay mans en die gay kultuur, is daar fopdossers van alle seksualiteite. Daar is baie soorte, en hulle wissel grootliks in toewyding – van professionele vermaakkunstenaars in rolprente en op die verhoog tot mense wat dit net een keer beproef. Vroue kan ook fopdossers (drag kings) wees deur soos mans aan te trek en manlike rolle aan te neem.
Benewens die vermaakfaktor, is daar talle redes waarom mense klere van die teenoorgestelde geslag dra, soos selfuitdrukking, fetisjisme en spirituele redes. Dit kan dien as ’n manier om uitings aan ’n kunsgevoel te gee of om kulturele stellings te maak. Hoewel die algemene publiek fopdossers gewoonlik met vermaakkunstenaars verbind, is daar ook mense op ander vlakke wat klere van die teenoorgstelde geslag dra, soos dié met ’n sekere gender-identifikasie wat hulself nie as fopdossers beskou nie.
Wat vermaak betref, kan bedrywighede onder fopdossers insluit sing, dans, deelname aan feeste soos Gay Pride-optogte en kabaretvertonings. Sommige werk in nagklubs of tree by privaat partytjies op.
’n Ander term vir ’n fopdosser is ’n vrouenabootser. Hoewel dit steeds gebruik word, word dit soms as onakkuraat beskou omdat dit die idee wek van ’n man wat soos ’n vrou probeer lyk. Die Amerikaanse fopdosser RuPaul het eenkeer gesê: "Ek boots nie vroue na nie! Hoeveel vroue ken jy wat seweduimhakke, viervoetpruike en velklewende rokke dra?" Op 'n ander geleentheid het hy gesê: "Ek trek nie soos ’n vrou aan nie; ek trek soos ’n fopdosser aan!"
In Suid-Afrika
Suid-Afrikaanse akteurs wat bekend is vir vroulike rolle wat hulle vertolk of vertolk het, is Pieter-Dirk Uys as Evita Bezuidenhout, Marc Lottering as Aunty Merle en Casper de Vries as Greetje Appelmoes asook Wynand Kotze as Tollie Parton.
Hiro Kanagawa
Hiro Kanagawa (gebore 13 Oktober 1963) is 'n Kanadese akteur en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die televisiereekse The X-Files (1993), iZombie (2015), en Altered Carbon (2018).
John Kapelos
John Kapelos (gebore 8 Maart 1956) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Breakfast Club (1985), Internal Affairs (1990), en The Shape of Water (2017), en in die televisiereeks Justified (2010).
NG gemeente Darling
Die NG gemeente Darling is 'n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk op die kusdorp Darling in die Weskus-gebied van die Wes-Kaap. Die gemeente se kerkgebou in Kerkstraat is deur Wynand Louw ontwerp en die hoeksteen is in 1958 gelê. Hulle bedien ook die Yzerfontein-gebied en ressorteer onder die sinode van die Wes-en-Suid-Kaap.
Die gemeente het aanvanklik ’n deel van die NG Gemeente Swartland uitgemaak en was vanaf 1833 onder die bearbeiding van ds. F.C. Le Febre Moorrees. Reeds in Oktober 1844 maak hy sy kerkraad bekend “het voornemen van enige Ingezetenen van Groenekloof om aldaar eene Kerk te stichten”, maar dit was eers in Februarie 1853 dat die inwoners die plaas Langfontein uit die boedel van wyle mev. Crowcher vir 50 000 guldens aangekoop het. In Desember 1853 verskyn die grensskeidings van Darling, so genoem na die toenmalige goewerneur, Charles Henry Darling, in De Kerkbode.
Op 19 September 1857 is die eerste kerkgebou deur ds. Moorrees van Swartland ingewy. As voorleser, onderwyser en koster het die heer J. Schelling opgetree.
Ds. J.J. Kotzé se dienstyd
Die eerste vaste predikant was ds. J.J. Kotze, wat in 1859 deur ds. Moorrees bevestig is. Hy was ’n knap redenaar, maar ongelukkig word sy naam verbind aan die stryd teen die liberalisme gedurende die jare 1862-1875.
Deels deur sy toedoen het die eerste Sinode wat die jong predikant van Darling bygewoon het, een van die belangrikstes in die geskiedenis van die NG Kerk geword. Hier het die vonke opgevlam van die stryd wat reeds ’n aantal jare in Kaapse kerklike kringe gesmeul het op en ’n tiental jare en langer sou die moderne teologie, ook die “liberalisme” genoem, die kerklike lewe in Suid-Afrika in beroering gehou.
Voor die stigting van die teologiese seminarie op Stellenbosch het Kaapse studente vir hul teologiese opleiding veral na die Nederlandse universiteite gegaan, waar, sedert ongeveer 1855, die moderne rigting – onder knap hoogleraars soos C.W. Opzoomer (Utrecht), J.H. Scholten (Leiden) en later ook Abraham Kuenen (Utrecht) – groot opgang gemaak het. Vanselfsprekend was sommige van dié studente toe hulle terugkeer, deurdrenk van vrysinnige leerstellings wat die ortodokse beskouinge van hul kerk en volk verdring het.
Dit was in die besonder die geval met die drie proponente, Kotzé self, Thomas François Burgers en S.P. Naudé, wat tussen 1858 en 1860 aan die Kaap gelegitimeer is. Van hierdie driemanskap het Kotzé “met sy besonderse gawes, sterk persoonlikheid, indrukwekkende prediking en onvermoeide persarbeid” (volgens ds. H.C. Hopkins), sowel die aangewese leidsman as die mondstuk van die “liberale” beweging in die algemeen geword.
Regstryd
Sy herhaaldelike weiering daarna om die gewraakte woorde terug te trek, het tot gevolg gehad dat hy eindelik op 19 April 1864 finaal uit die bediening geskors is. Intussen het hy hom op die wêreldlike hof beroep, hoofsaaklik omdat die Sinode, volgens sy eie reglemente, slegs ’n hof van appèl van die Ring was en dus nie in eerste instansie bevoegd was om ’n saak te verhoor nie. Hierteenoor het die Sinode, by monde van sy bekwame voorsitter en verteenwoordiger, ds. Andrew Murray, die jonge, volgehou dat hy binne sy reg gehandel het omdat die beweerde oortreding deur ’n lid van die Sinode in die vergadering self begaan is. Uitspraak is teen die Sinode gegee en die skorsing van ds. Kotzé is op 2 September 1864 ter syde gestel in ’n uitspraak wat daarna gepubliseer is: Judgement in the case of the Rev. J.J. Kotzé, minister of the Dutch Reformed church at Darling versus the Right Rev. A. Murray, moderator of the synod of the Dutch Reformed church, delivered in the supreme court of the Colony of the Cape of Good Hope (Kaapstad, 1864).
Dit was maar een van ’n reeks hofsake waarin die Kaapse NG Kerk destyds gewikkel was, in verskeie waarvan die kerk, op grond van verkeerde prosedure wat deur hom gevolg is, in die ongelyk gestel is. Kragtens die uitspraak van 1864 het ds. Kotzé intussen sitting in die volgende vergadering van die Ring van Tulbagh geëis. Toe dit hom met ’n skrale meerderheid geweier word, het hy hom nog eens na die Hooggeregshof gewend. Die Ring kry op ’n tegniese punt gelyk, maar terselfdertyd het die hof verklaar dat die eiser volle sittingsreg het. In 1865 het die Ring, pleks dat hy Kotzé toelaat, sy vergadering opgeskort, om eers in 1871 weer byeen te kom. Die Sinode wat in 1867 om byna dieselfde rede verdaag het, het eers in 1870 weer vergader en toe is die vroeër afgesette leraars Kotzé en Burgers noodgedwonge herstel. Hierna is Darling tot aan die einde van ds. Kotzé se dienstyd nie weer op Sinodale vergaderings verteenwoordig nie en ná 1873 ook nie op Ringsvergaderings nie.
Ds. Kotze het predikant van Darling gebly tot 1894, toe hy na Kaapstad vertrek, waar hy op 19 Maart 1902 oorlede is.
Ds. P.K. Albertyn
Hy is opgevolg deur ds. I.F.A. de Villiers (1895-1899), wat die sendingwerk op Darling begin het. Sy opvolger, ds. P.K. Albertyn (1900-1906), het die sendingwerk voortgesit en stel die eerste sendeling, eerw. Grebe, aan. In 1904 is die kerk vergroot, ’n pragtige toring gebou en ’n groot pyporrel aangekoop.
Hy is op 14 Desember 1899 as predikant georden en op Vrydag 18 Mei 1900 in die NG Gemeente Darling georden. Hier het hy alleen in die pastorie gewoon en ‘n aantal van sy broers en susters gehuisves terwyl hul ouers op Bermuda was waar ds. Johannes Rudolph Albertyn die Boerekrygsgevangenes geestelik bearbei het. In Januarie 1901 voer Albertyn die reisplanne uit wat hy voor sy beroep na Darling gemaak het en vertrek saam met drie vriende na Europa, terwyl sy gemeentelike werk op Darling deur prop. J.G. Steytler behartig is. Hy sou nie lank in die gemeente bly nie en op 29 Januarie 1906 is aan hom demissie gegee omdat hy ‘n beroep na Graaff-Reinet aanvaar het, waar hy bly tot 1921, toe hy vertrek na Brandfort. Sy laaste gemeente was Swellendam van 1926 tot 1929.
Ds. Michiel Smuts
Nadat die gemeente Darling agt maande herderloos was, het hulle die voorreg gehad om hul nuwe leraar, ds. Michiel Smuts, met sy gesin op 19 September 1906 te verwelkom. ’n Groot aantal rytuie het die Smuts-gesin by die stasie ingewag en daarvandaan in ’n lang stoet na die pastorie gegaan waar die gebruiklike adresse aangebied en gepas beantwoord is. Die bevestiging het die volgende dag plaasgevind. Uit Malmesbury het nie minder nie as 70 belangstellendes met ’n spesiale trein na Darling gekom. Onder die besoekers was ds. C. Rabie en eerww. S.B. Weich, F.N. van Niekerk en J.N. Murray. Ds. Steytler van die buurgemeente Hopefield het reeds die vorige dag aangekom. Die bevestigingsrede is deur ds. C. Rabie, die waardige ou leraar van Swartland, oor 2 Korintiërs 6:1 (“En wij, als medearbeidende, bidden u ook, dat gij de genade Gods niet tevergeefs moogt ontvangen hebben.”) gehou, terwyl die bevestigde se intreepreek oor Ps. 122: 8,9 (“Om mijner broederen en mijner vrienden wil, zal ik nu spreken, vrede zij in u! Om des huizes des HEEREN, onzes Gods wil, zal ik het goede voor u zoeken.”) gehandel het.
Sy meer as vyfjarige arbeid op Darling was ’n geseënde tyd vir die gemeente en in meer as een opsig ook ’n vrugbare, skryf ds. H.C. Hopkins in die gemeente se eeufeesgedenkboek. In die werk is hy getrou bygestaan deur sy eggenote wat die tweede predikantsvrou sou wees om haar laaste rusplek hier op aarde in die Darlingse kerkhof te vind. Mev. Miemie Smuts was ’n dogter van eerw. J.H.L. Schumann wat as sendeling en apteker werksaam was tot hy in 1889 as leraar van die Independente Gemeente op Cradock skielik heengegaan het. Ook sy dogter sou later aan haar hart beswyk. Hoewel sy reeds lank lydende was, het haar einde onverwags in die namiddag van 25 Julie 1910 in die pastorie gekom. “Deur haar heengaan het ds. Smuts ’n troue lewensgesellin, die kinders ’n tere moeder en die gemeente ’n ywerige werkster verloor,” volgens ds. Hopkins.
In ’n berig wat waarskynlik in die De Kerkbode verskyn het, is indertyd geskryf: “Blymoedigheid en opgeruimdheid waren zeker trekken in het karakter van mevr. Smuts, die elkeen troffen. Welgemoed onder alle beproevingen, kon zy ze te gemakkeliker dragen. Met een zwak en lydend lichaam was zy steeds gewillig om te helpen, waar zy kon. Zy scheen een hart te hebben, dat liefde had voor allen en voor alle goede zaken binnen en buiten de gemeente. Haar arbeid in de gemeente was zonder bazuin. Haar leven bevatte geen biezonder grote daad, maar is te meer overvloedig in kleine daden, die een waarde en kracht eraan geven, die luider spreken dan vele daden, die de wereld in beweging zetten.”
Sy afskeidspreek het hy op Sondag 7 April 1912 met Nagmaal gehou. By die bediening van die sakrament het hy oor Mat. 28:6 (“Hij is hier niet; want Hij is opgestaan, gelijk Hij gezegd heeft. Komt herwaarts, ziet de plaats, waar de Heere gelegen heeft.”) gepraat en toe het die afskeidswoord oor Hand. 20:32 (“En nu, broeders, ik bevele u Gode, en den woorde Zijner genade, Die machtig is u op te bouwen, en u een erfdeel te geven onder al de geheiligden.”) gevolg. In nog ’n berig sonder bron of datum, is berig: “Hy vergeleek zyn scheiding van ons als die van echtgenoot en echtgenote, die elkander diep beminden en waar de liefde uit biddende harten riep om vereniging. ‘Ik was naar Darling gekomen met een gevoel dat al steenigen my de menschen ook, dan ga ik nog daarheen, want ik heb toen geen goed gerucht van u vernomen. Doch nu moet ik waarlik zeggen, dat u myn weg met rozen heeft bezaaid.'”
Hoogtepunte op Darling
Op die eerste kerkraadsvergadering met ds. Smuts as voorsitter (in 1907) is besluit om vir die gemeentewerk ’n paar perde aan te koop, maar die leraar wou dit goed verstaan hê dat dit nie sy eiendom sou wees nie. Aanddienste het in hierdie tyd waarskynlik gebruiklik geword want daar word 10 sjielings per maand gestem vir “een lichtaansteker en klokkenluider”.
In die jaar van die ontstaan van die Mannesendingbond, en wel op 17 November 1908, het die kerkraad eenparig besluit om ’n tak van die MBS te stig. Dit sou onder toesig van die kerkraad staan wat voorlopig ook as bestuur sou optree. Op gevoelvolle wyse het ds. Smuts sy blydskap en dankbaarheid oor hierdie besluit uitgespreek.
Dorchester, Dorset
Dorchester [ˈdɔrtʃɛstər] is die administratiewe setel of county town van die Suidwes-Engelse graafskap Dorset met 'n bevolking van 19 060 volgens die sensus van 2011.
NG gemeente Darling
Hoogtepunte op Darling
Ds. Smuts het hom sterk beywer om die kerkskuld uit te wis en die gemeentelike finansies op ’n gesonder voet te bring. ’n Aansienlike som was in kleiner bedrae deur verskillende persone aan die kerk verskuldig en op allerlei maniere is getrag om hierdie skulde in te vorder. In April 1909 is daar ’n kommissie vir finansies benoem wat die geldelike sake van die gemeente moes help behartig. Die eerste lede van hierdie kommissie was dr. Nieuwoudt en die broers W.J. Spiers en. J.G. Loubser. Met ’n “kollekte reisje” deur die gemeente het die leraar so goed gevaar dat £300 op ’n skuldbewys van mnr. Fred. Duckitt (Waylands) afbetaal kon word. Toe die diakens in Februarie 1911 hul boekies inhandig, het die voorsitter met ’n spesiale woord van dank melding gemaak van die feit dat die £233 14s. 6d. wat die kommissie ingesamel het. die grootste bedrag was wat tot daardie tyd op kollektelyste ingekom het. Nogtans moes daar weer ’n skuldbewys vir £700 teen 5% rente aan mnr. Fred. Duckitt gegee word. Aangesien die geldelike sake van die gemeente toe in orde was, sou die kerkraad nie meer maandeliks vergader nie.
Didiscus verdensis
Didiscus verdensis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Dorchester, Dorset
As die woonplek van en inspirasie vir die Engelse digter Thomas Hardy het Dorchester nuwe literêre betekenis as die hart van Hardy Country gekry, die gebied waar baie van Hardy se 19de eeuse verhale en romans afspeel, waaronder The Mayor of Casterbridge, een van die vernaamste prosawerke in die laat 19de eeuse Engelse literatuur.
NG gemeente Darling
Hoogtepunte op Darling
Die kombuis van die pastorie het in 1908 ’n plankvloer gekry en dit het £6 3s. gekos. In dieselfde jaar is die kerkplein weer met bome beplant en gemeentelede het werkvolk gestuur om eers die kerkhof en toe ook die kerkplein in orde te bring. Aan die broer Spiers is opdrag gegee om ’n werker teen 6d. tot 1s. per Sondag in diens te neem om van die tweede gelui tot ná die oggenddiens ’n oog oor die rytuie by die kerk te hou. Twee jaar later is daar weer op die noodsaaklikheid van so iemand te hê gewys en toe kon br. Van Niekerk ls. tot ls. 6d. per Sondag aanbied. Daar was ook kettings waaraan die perde vasgemaak kon word.
Didiscus verdensis
Die spons behoort tot die genus Didiscus en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1991 deur Hiemstra & Van Soest.
NG gemeente Darling
Hoogtepunte op Darling
Net voor ds. Smuts se vertrek het mnr. Fred. Duckitt (Waylands) £100 geskenk vir die verligting van die kerkgebou en hy is saam met mnr. H.K.J. van der Spuy en die heer J.G. Loubser as komitee benoem om die saak deur te voer. Gasligte is in die kerk gebruik tot dat die kerkraad in 1930 ’n eie elektriese verligtingstoestel teen £197 10s. aangekoop het.
Tot omstreeks die eeufees Ds. A.D. Luckhoff, jr. (1913-1916) moes moeilike jare hier deurmaak. Gedurende sy bediening het die ongelukkige gebeurtenis plaasgevind toe die Engelssprekende lidmate afgeskeur het om hul eie kerk te stig (1915). Deur die toedoen van ds. D.J. Malan (1916— 1946) is hier twee ruim koshuise opgerig. Ds. A.M. Botha (1946-1951) het die werk hier gestadig en met seën voortgesit. (Geskryf deur Morne van Rooyen)
Diplastrella
Diplastrella is 'n genus van sponsdiere uit die klas van die Demospongiae (gewone sponse).
Pietie Norval
Piet Norval (1970-) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse tennisspeler wat tussen 1988 en 2001 professioneel tennis gespeel het. Norval het veertien ATP-dubbelspeltoernooie gewen en daarnaas tot 'n verdere een-en-twintig eindstryde deurgedring. Tydens die Olimpiese Somerspele van 1992 het hy saam met Wayne Ferreira 'n silwermedalje in Barcelona verower. In 1999 wen hy die gemengde dubbelspel op Roland Garros saam met die Sloweense Katarina Srebotnik. Hy het in 2001 uit tennis afgetree.
Diepspruit
Die Diepspruit is 'n klein sytak van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap. Dit ontspring in die Drakensberge suid van Lesotho.
Susan Fleming
Susan Fleming (19 Februarie 1908 – 22 Desember 2002) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente The Range Feud (1931), Million Dollar Legs (1932), He Learned About Women (1933), en Call It Luck (1934).
Daniel Kash
Daniel Kash (gebore 25 April 1959) is 'n Kanadese akteur en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Aliens (1986), Diary of the Dead (2007), Mama (2013), en RoboCop (2014).
Gereformeerde kerk Port Elizabeth
links|300px|duimnael|Die Gereformeerde kerk Port Elizabeth.
duimnael|links|250px|Ds. en mev. W. Venter, die leraarspaar van 1950 tot 1952.
duimnael|regs|170px|Ds. [[Willie Venter|Willem Venter, leraar van 1950 tot 1952.]]
duimnael|regs|170px|Ds. Dirk Postma, leraar van 1988 tot 1996, sy vyfde gemeente.
Die Gereformeerde kerk Port Elizabeth is ’n gemeente van die Gereformeerde Kerk in die Oos-Kaapse hawestad Port Elizabeth (nou Gqeberha).
Geskiedenis
Port Elizabeth was eers ’n wyk van die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap, maar het op 21 Desember 1929 van dié gemeente afgestig. Van 1937 af het die gemeente ’n Duitse kerkie in die middedorp gehuur, wat 18 jaar gebruik is vir byeenkomste en eredienste. In 1958 het die gemeente die huidige kerkgebou in Adcockvale in gebruik geneem. Die argitek was Pieter van Rooyen, ’n lidmaat van die gemeente.
Eers in 1973 kon die gemeente ’n orrel in gebruik neem. In 1978 het die ingebruikneming van ’n gemeentesentrum langs die kerkgebou aan die beurt gekom. In 1991 het die kerkraad as bouaannemer opgetree tydens die vergroting van die kerkgebou met twee vleuels.
Lidmaattal
Die jaartal by die onderstaande syfers dui op die jaar waarin dit in die Gereformeerde Kerk se Almanak verskyn het; nie op die jaar waarin die lidmate getel is nie.
Didiscus stylifer
Didiscus stylifer is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Didiscus en tot die familie Heteroxyidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1969 deur Tsurnamal.
Universiteit van Pittsburgh
Universiteit van Pittsburgh (Engels: University of Pittsburgh) is 'n universiteit geleë in Pittsburgh [ˈpɪts.bɚg] in die Amerikaanse deelstaat Pennsilvanië.
Maroen
Maroen is 'n donker bruinrooi kleur wat sy naam kry van die Franse woord marron, of kastaiingbruin van die Engelse "chestnut". Dit is ook sinoniem met die Italiaanse woord marrone en die Middeleeuse Grieks maraon. Die Oxford English Dictionary beskryf dit as 'n "bruinrooi of klaret kleur"
Vir die RGB-model wat vir kleure op rekenaarskerms en televisiemonitors gebruik word, kan maroen geskep word deur die helderheid van rooi met sowat die helfte te verminder.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word maroen as volg voorgestel:
Slag van Ysterspruit
Die Slag van Ysterspruit het op 25 Februarie 1902 plaasgevind tydens die Tweede Vryheidsoorlog by Ysterspruit, 20 km wes van Klerksdorp. 'n Boeremag van 700 manskappe, onder beheer van Genl. Koos de la Rey, het 'n Britse mag van 700 soldate onder beheer van Kolonel William Anderson verslaan.
Myxilla sigmatifera
Myxilla sigmatifera is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Myxilla en tot die familie Myxillidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1963 deur Lévi.
Kronstadt
Kronstadt (Russies: Кронштадт; Kronsjtadt; «Kroonstad») is 'n versterkte Russiese hawestad op die eiland Kotlin in die oostelike deel van die Golf van Finland. Kronstadt is tans 'n administratiewe distrik van Sint Petersburg en sowat 30 km wes van die middestad geleë. Volgens die 2010-sensus het die plek 'n bevolking van 43 005. Kronstadt is een van Sint Petersburg se belangrikste hawens. 'n Basis van die Oosseevloot is ook hier geleë. Ortodokse Christene onderneem gereelde pelgrimstogte na die stad. Toere per bus en boot word daagliks van Sint Petersburg na Kronstadt onderneem.
In 1990 is die historiese middestad en die verskeie vestings deur Unesco as deel van Sint Petersburg se wêrelderfenisgebied gelys.
In Maart 1921 het die Kronstadt-rebellie hier plaasgevind.
David Kaye (stemakteur)
David Kaye (gebore 14 Oktober 1964) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Fido (2006) en Up (2009), en in die televisiereeks X-Men: Evolution (2000).
Kloppershoekspruit
Die Kloppershoekspruit is 'n sytak van die Bellrivier in Joe Gqabi-distriksmunisipaliteit in die noordoostelike deel van die Oos-Kaap. Dit ontspring op 2 700 meter in die suidelike Drakensberge teen die Lesothogrens by en vloei suidweswaarts as 'n voorloper van die Oranjerivier.
Hengelvis wat in die spruit voorkom is reënboogforel en grootbek-geelvis.
Diplastrella bistellata
Diplastrella bistellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Diplastrella en tot die familie Spirastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1862 deur Schmidt.
Lemmetjie (kleur)
Lemmetjie is 'n skerp groen kleur wat gewild is wanneer sg. neonkleure geproduseer word.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word lemmetjie as volg voorgestel:
Peter Kelamis
Peter Kelamis (gebore 11 Desember 1967) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en regisseur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Dragon Ball Z: Tree of Might (1990), Tooth Fairy (2010), 50/50 (2011), en The Cabin in the Woods (2012).
Olyf (kleur)
As 'n kleurwoord word dit reeds in laat Middel-Engels gebruik. Geskakeer na groen, raak dit 'n vaal-olyfkleur.
Kleurkoördinate
Volgens verskeie kleurskemas word olyf as volg voorgestel:
The Whitest Boy Alive
Geskiedenis
Die groep is in 2003 as 'n elektroniese projek begin, en hulle gebruik teenwoordig 'n styl waarby sang met akoestiese en elektroniese instrumente gekombineer word. Die debuutalbum Dreams is in Junie 2006 uitgekom. Sedertdien het die groep veel getoer en het hulle in 2007 onder andere op Lowlands en Pukkelpop opgetree. Die tweede studioalbum Rules is in Maart 2009 vrygestel.
Diplastrella gardineri
Die spons behoort tot die genus Diplastrella en tot die familie Spirastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1918 deur Topsent.
Justin Kelly (akteur)
Justin Kelly (gebore 7 Maart 1992) is 'n Kanadese akteur, skrywer, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Maps to the Stars (2014) en Lost After Dark (2015), en in die televisiereekse Warehouse 13 (2009) en Open Heart (2015).
Kings of Convenience
Kings of Convenience is 'n musiekduo uit Bergen, Noorweë. Die groep is deur die lede Erlend Øye en Eirik Glambek Bøe gevorm. Die musiekstyl word as dromerige en melankoliese kitaarpop beskryf.
Geskiedenis
Øye (* 21 November 1975) en Bøe (* 25 Oktober 1975) ken mekaar vanaf hul tiende lewensjaar. Op hul sestiende het hulle saam met twee andere vriende in die groep Skog gespeel. Hierdie groep het een EP, Tom Tids Tale, uitgebring, waarna die groep uitmekaar gegaan het en Øye en Bøe hul eie rigting as Kings of Convenience ingeslaan het.
Universiteit van Rennes 1
Die Universiteit van Rennes 1 (Frans: Université Rennes 1) is 'n universiteit geleë in Rennes, Frankryk.
Diplastrella megastellata
Diplastrella megastellata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Diplastrella en tot die familie Spirastrellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1965 deur Hechtel.
Dilophosauridae
Dilophosauridae was ’n wydverspreide familie van vroeë vleisvretende dinosourusse. Hulle was groot, grasieuse tweevoetige roofdiere van 4 tot 7 m en sowat 300 tot 500 kg. Hulle is bekend vir hul kenmerkende kuiwe, wat moontlik gebruik is vir vertoon om ’n maat te kry of om mededingers af te skrik.
Hulle was groter en het meer kenmerkende eienskappe gehad as Coelophysoidae in die Trias en die Vroeë Jura-periode.
Myxilla arenaria
Myxilla arenaria is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
USS Long Beach (CGN-9)
Die USS Long Beach was 'n kruiser van die Amerikaanse Vloot en die eerste oppervlakskip wat deur kernkrag aangedryf is. Dit is ook slegs toegerus met begeleide missiele en was die enigste skip van sy soort.
Aandrywing
Die skip is deur twee Westinghouse CIW reaktors via twee stoomturbines aangedryf. Elke reaktor lewer ongeveer 40 000 dryfasperdekrag wat 'n maksimumspoed van oor die 30 knope verseker.
Voorkoms
Die skip se brug is gehuisves in 'n vierkantige toring wat baie lyk soos die eiland van die USS Enterprise. Dit het ook geen skoorsteen nie.
Universiteit van Rennes 2
Die Universiteit van Rennes 2 (Frans: Université de Haute Bretagne - Rennes 2) is 'n universiteit geleë in Rennes, Frankryk.
Gwaba
Gwaba is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Maartenshoekspruit
Die Maartenshoekspruit is 'n klein sytak van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap. Dit ontspring in die Witteberg suid van Lesotho en is 'n voorloper van die Oranjerivier.
Marc Batchelor
Marc Batchelor (4 Januarie 1970 – 15 Julie 2019) was 'n Suid-Afrikaanse sokkerspeler. Hy het vir Orlando Pirates, Kaizer Chiefs, Mamelodi Sundowns, Maroka Swallows, SuperSport United, en die Suid-Afrikaanse nasionale sokkerspan, Bafana-Bafana, uitgedraf.
Tommy Malone
Tommy Malone ( – 25 April 2019) was 'n ultra maraton atleet wat die Comrades-maraton gewen het in 1966. Hy sal egter onthou word vir tweede plek in die 1967 Comrades, nadat hy voor die wenstreep kramp, struikel en Manie Kuhn genoeg tyd gee om die wenstreep voor hom oor te steek. Malone se tyd was 5:54:11, sy persoonlike beste tyd vir die Comrades. Hy het twee goue en agt silwer medaljes gewen in die Comrades. Hy het eers vir Germiston Callies Harriers en daarna vir Boksburg Athletic Club gehardloop.
Marc Batchelor
Hy is op 15 Julie 2019 in Olivedale, Johannesburg, naby sy huis doodgeskiet. Hy was 49 jaar oud.
Braai
Braai is 'n sosiale tradisie waartydens kos (gewoonlik vleis) op 'n rooster of braaier oor vuurwarm kole gaargemaak word. Die tradisie het oorspronklik by die Afrikaners in Suid-Afrika begin, maar het sedertdien na die res van Suidelike Afrika versprei, insluitend: Botswana, Namibië, Lesotho, Zimbabwe en Zambië.
Naas vleis word braaibroodjies, mielies, aartappels in foelie en sampioene ook algemeen gebraai, gewoonlik as bygeregte, maar ook soms as 'n vegetariese maal voorberei word.
Net soos die woord boerewors, is die woord braai ook in Engels en meeste Suider-Afrikaanse tale opgeneem.
Kultuur en tradisie in Suider-Afrika
'n Braaivleis (soortgelyk aan 'n "potluck"-partytjie oorsee) is 'n gemaklike en ontspanne sosiale geleentheid waar familie en vriende bymekaarkom op 'n piekniekplek of by iemand se huis  (gewoonlik in die agtertuin of lapa) met hul eie vleis, slaai en bykosse byderhand. Vleis is die steunpilaar van die Suid-Afrikaanse braai. Dit sluit tipies boerewors, sosaties, gemarineerde hoender, vark- en lamtjops, steak, en moontlik selfs varkribbetjies in. Vis en kreef is ook gewild aan die kusgebiede.
Mieliepap is nog 'n vername deel van die maaltyd in die noordelike streke van die land. Hierdie gereg is 'n stywepap, of krummelpap, wat tradisioneel met die vleis geëet word. Pap word van fyngemaalde mieliemeel gemaak, en is 'n stapelvoedsel van die plaaslike gemeenskappe en kan geëet word met 'n tamatie-en-uiesous of 'n meer pittige smoor by 'n braai. In die Wes-Kaaparea, is die algemene bygereg 'n geroosterde broodjie met uie, tamaties en kaas, met appelkooskonfyt en gerasperde kaas nog 'n stapelvoedsel wat gewild is onder kinders.
Soms staan hierdie aktiwiteit bekend as tjop en dop (dop is Afrikaanse "slang" vir 'n alkoholiese drankie) en tjop die informele Afrikaanse naam vir 'n lamskotelet.
'n Braai is 'n sosiale geleentheid met spesifieke tradisies en sosiale norme. In wit en swart Suid-Afrikaanse kultuur, maak vrouens selde die vleis gaar by 'n sosiale byeenkoms, dit is gewoonlik die mans se verantwoordeikheid. Die mans versamel rondom die braaiplek in die buitelug en braai die vleis, terwyl die vroue die pap, slaaie, nagereg en groente in die kombuis voorberei. Die ete word buite by die braaier genuttig, aangesien hierdie byeenkomste gewoonlik tydens die lang somermaande gehou word. Die braai van die vleis is nie die prerogatief van al die mans om die vuur nie, net een persoon is gewoonlik in beheer van sake. Hy sal die vuur maak, kyk dat die kole gereed is en die vleis dan braai. Etiket hou voor dat ander persone nie mag inmeng met die braaiman se pligte nie, behalwe as hulle uitdruklik om hulp gevra word. Ander mans mag met die braaiwerk help, maar oor die algemeen neem almal om die vuur net deel aan kletsgesprekke terwyl hulle 'n drankie in die hand vashou. Dit is soortgelyk aan hoe die Australiese, Nieu-Seelandse en Amerikaanse agterplaas barbecues dikwels verloop. Wat 'n braai verskillend maak van 'n  barbecue is dat dit 'n belangrike sosiale geleentheid vir baie Suid-Afrikaners is, soos op Kersdag, na-gradeplegtigheidspartye, verjaarsdae en sommer alledaagse bymekaarkomste, wat as 'n rede gebruik word om iets te vier. Ander kulture mag 'n braai hou as 'n spesiale geleentheid in eie reg.
Braaimetodes en toerusting
'n Braaier is 'n toestel wat kos gaarmaak deur die aanwending van hitte, meestal van onder. Daar is verskeie soorte braaiers, die meeste val in een van twee kategorieë: hout/houtskool of gas-aangevuur. Daar word gedebateer oor watter metode die beste resultate lewer. Daar is baie verskillende braaimetodes wat gebruik kan word, asook verskillende soorte braaiers en braaitoerusting soos byvoorbeeld:
Braai oor oop kole
Die gewone metode van braai in Suid-Afrika is om die vleis of ander kos op 'n rooster wat bo-oor 'n sterk hittebron geplaas word, gaar te maak. Die vuur behoort verkieslik van egte hout, soos kameeldoring, mopanie, rooikrans of sekelbos, te wees. Dit is die gewildste metode van braai, veral omdat langer tyd bestee kan word in goeie geselskap, as bv. met 'n gasbraaier.
Waar egte hout voorheen die mees gebruikte braaibrandstof was, het die gebruik van houtskool, brikette en gas toegeneem in moderne tye as gevolg van hul gemak, soos met barbecues elders in die wêreld. Daar is egter 'n hernude belangstelling in die gebruik van hout na die Suid-Afrikaanse regering begin het met sy indringerplantspesie-uitroeiprogram. Baie huishoudings besit nou beide 'n gas- en hout- of houtskoolbraai.
Ketelbraaier
Die ketelbraaier het in 1952 ontstaan toe George Stephen Sr, 'n werknemer by Weber Brothers Metal Works in Chicago, Illinois, 'n vervaardiger van mariene boeie, vorendag gekom het met 'n idee vir 'n braaier. Sy uitvinding was 'n koepelvormige braaier met 'n deksel om kos te beskerm teen die elemente, terwyl die braaismaak ingeseël word. George Stephen het 'n boei in die helfte gesny, luggate daarin gemaak, en bene aangesit, en so die uitvinder van die Weber-braaier geword.
Spitbraai
Spitbraai is 'n metode van braai waar 'n groot stuk vleis op 'n roterende staaf vasgemaak word, en oor 'n hittebron van gas of oop kole gaargemaak word terwyl dit roteer. Die vleis word stadig gaar en word voortdurend bedruip totdat dit gaar is en gereed om te eet. 'n Hele skaapkarkas word dikwels op 'n spit gebraai, maar dit kan ook gedoen word met kleiner snitte soos skaap-, bees-, of varkboude en met heel hoenders. Wanneer 'n heel skaapkarkas op die spit gebraai word, word die vleis gewoonlik direk van die karkas gesny terwl dit nog aan die spit hang.
Gasbraaier
Gasbraaiers gebruik gewoonlik vloeibare petroleum (LP) of natuurlike gas (NG) as hul brandstofbron vir die gasvlam wat gebruik word vir die gaarmaak van vleis of ander kos deur direkte of indirekte verwarming. Gasbraaiers is beskikbaar in verskillende groottes wat wissel van klein tot groot asook industriële restaurantbraaiers wat gebruik word om vir groot groepe mense te braai.
Die buitemuurse gasbraaier is in die vroeë 1950's deur Don McGlaughlin, eienaar van die Chicago Combustion Corporation, uitgevind, en staan vandag bekend as LazyMan. McGlaughlin se vroeë ontwerp is aangepas en in 1954 het die Chicago Combustion Corporation die wêreld se eerste draagbare gasbraaier, die LazyMan Model AP bekend gemaak.
Skottelbraai
Die skottelbraai bestaan uit 'n pan wat op 'n gasbrander geplaas word, en is veral gewild vir die maak van ontbyt, veral wanneer daar kampeer word.
Nasionale Braaidag
Nasionale Braaidag word jaarliks op 24 September op erfenisdag gevier. Alle Suid-Afrikaners wêreldwyd word aangemoedig om op die dag hulle vure aan te steek en iets te rooster. Die dag gedenk Suid-Afrika sy ryk erfenis en sy unieke tydverdryf, die braai. Mense van alle demografiese groepe en godsdienste neem hieraan deel.
Braaidag is vir die eerste keer in 2005 deur die Mzansi Braai-instituut georganiseer, en sedert 2008 word dit deur Jan Braai onder die vaandel van Braai vir Erfenis (Braai4Heritage), 'n nie-winsbejag inisiatief bemark. Op 5 September 2007 word aartsbiskop Desmond Tutu as die beskermheer van die dag aangestel. Die inisiatief ontvang in 2008 die amptelike goedkeuring van Suid-Afrika se Nasionale Erfenisraad.
Shane Kippel
Shane Kippel (gebore 4 Junie 1986) is 'n Kanadese akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Dog Pound (2010) en in die televisiereekse Degrassi: The Next Generation (2001), Degrassi: Minis (2005), en Degrassi: Next Class (2016).
Kwelera
Kwelera is 'n nedersetting geleë noord van Oos-Londen in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Dit val onder die Groot Kei Plaaslike Munisipaliteit.
Darlanne Fluegel
Darlanne Fluegel (25 November 1953 – 15 Desember 2017) was 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Once Upon a Time in America (1984), To Live and Die in L.A. (1985), Running Scared (1986), en Lock Up (1989).
Afrikaanse kerkbou in die Karoo
Afrikaanse kerkbou in die Karoo is die argitektuur van die kerkgeboue van veral die drie gereformeerde Afrikaanse kerkgenootskappe, naamlik die Nederduitse Gereformeerde Kerk, die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika en die Nederduitsch Hervormde Kerk, in die meer as 40 landdrosdistrikte in die provinsies Wes-, Noord en Oos-Kaap asook vier suidwestelike landdrosdistrikte van die Suidwes-Vrystaat wat gewoonlik as die Karoo beskou word. Dié landdrosdistrikte beslaan 395 200 km2, meer as die helfte van die destydse Kaapprovinsie en amper 'n derde van Suid-Afrika se grondgebied, hoewel die grense nie met sekerheid vasgestel kan word nie.
Die hele spektrum van Afrikaanse kerkboustyle is in die Karoo te sien, van die eenvoudige, toringlose kerkgeboutjies uit die vroeë tye tot die katedraalagtige, Neogotiese of Neoklassieke kerkgeboue op dorpe soos Aberdeen, Beaufort-Wes, Graaff-Reinet en Cradock. In die meeste gevalle is die NG kerk vandag nog die grootste of dan wel indrukwekkendste gebou op die meeste van dié dorpe. In sommige gevalle, soos Fraserburg en Aberdeen wat as kerkdorp ontstaan het, is aan die kerk 'n plein in die middel van die dorp afgestaan wat die oorheersing van die omliggende geboue beklemtoon het. Net enkele moedergemeentes in die Karoo aanbid vandag nog in hul oorspronklike kerk, want in die meeste gevalle is die eerste kerk deur 'n tweede en selfs 'n derde vang. In sommige gevalle was dit omdat die eerste kerk te klein vir die groeiende gemeente geword het; in ander gevalle was die ou kerk nie deftig genoeg vir 'n gemeente wat welvarend geword het nie; in nog gevalle het die ou kerk bouvallig of gevaarlik geword en het die gemeente die herstelkoste ontsien en liewer 'n nuwe gebou laat oprig.
Die landstreek
duimnael|links|300px|Die Karoo het van Suid-Afrika se mees afgeleë dorpe. 300px|regs|duimnael|Veral plantegroei bepaal die grense van die Karoo en namate tipiese Karooplante veral ooswaarts versprei, word die Karoo geleidelik groter. Die Khoi, wat honderde jare deur dié dorre gebied geswerf het, het die naam "Karoo" aan die landstreek gegee wat die Hollandse nedersetters die Droogeveld genoem het. Die vroegste benaming beteken "hard" en daaruit kom die begrip "droog". Voor dit gestandaardiseer is, het die naam ook voorgekom as onder meer Carro, Caro, Carrow, Karo, Karroo, Kuru en Xhaeruh. Die huidige benaming is 'n kompromis tussen die vroeë Engelse vorm Caro en die Afrikaanse Karroo.
Dit is amper onmoontlik om 'n presiese beskrywing te gee van óf die aard óf die grense van die Karoo. Die streek word as 'n eenheid beskou op grond van onder meer die topografie, die geologie en veral die klimaat, wat gekenmerk word deur lae reënval, fel sonskyn en droë lug, met uiterste koue en hitte. Dié faktore het saam bygedra tot omstandighede waarin die xerofitiese plantegroei van die Karoo ontwikkel het om te oorleef in die strawwe klimaat. Veral dié plantegroei bepaal die Karoo se grense, maar egte Karooplantegroei kom in die aanliggende grasveldstreke voor en omgekeerd, sodat dit moeilik word om dié gebiede se presiese grense te bepaal. Boonop versprei tipiese Karooplante algaande ooswaarts en neem streke in waar hulle enkele honderde jare gelede heeltemal onbekend was. Vernietigende boerderymetodes dra by tot dié verspreiding wat dié agteruitgang en soms vernietiging van 'n groot deel van die oorspronklike plantegroei. Na raming het die Karoo teen 1970 reeds 240 km ooswaarts geskuif en dié uitbreiding duur gedurig voort.
Die huidige grense is die Langeberg-reeks in die suide en sy noordwaartse uitlopers in die distrikte Montagu, Ladismith, Oudtshoorn en Willowmore. In die ooste, waar die Karoo algaande uitbrei, sluit dit die distrikte Pearston, Somerset-Oos, Cradock en Venterstad in met 'n verlenging oor die Oranjerivier tot in die suidweste van die Vrystaat, onder meer die distrikte Philippolis en Bethulie. Die Karoo bestaan uit talle onderverdelings, soos die Hantam-Karoo (rondom Calvinia), die Klein-Karoo ('n gebied van sowat 480 km lank en 128 km breed tussen die Witte- en Swartberge in die noorde en die Langeberge in die suide en wat strek van Worcester in die weste tot by Oudtshoorn in die ooste), die Moordenaarskaroo (noord van die N1 tussen Prins Albertweg en Laingsburg en sluit Sutherland en Middelpos in), die Tankwa-Karoo (tussen die Ceres- of Bokkeveld-Karoo en die Klein-Roggeveldberg in die noorde, die dorp Ceres uitgesluit), die Koup (Laingsburg, Leeu-Gamka, Matjiesfontein en Beaufort-Wes), die Kamdeboo (met Graaff-Reinet in die middel en dorpe Nieu-Bethesda, Aberdeen, Jansenville en Pearston daaromheen), die sentrale Bo-Karoo (wat dorpe insluit soos Richmond, Hanover en Drie Susters aan die N1, maar strek tot by De Aar, Britstown, Victoria-Wes en Murraysburg), die oostelike Karoo (Somerset-Oos en Cradock), die Koup-Kamdeboo-Karoo (Steytlerville en Willowmore), die oostelike Bo-Karoo (Middelburg, Colesberg en Noupoort) en die westelike Bo-Karoo (die driehoek wat gevorm word deur Williston, Fraserburg, Carnarvon).
Karoogemeentes
duimnael|regs|320px|Op feitlik elke Karoodorp is die NG kerkgebou die indrukwekkendste bousel waarvan die toring bo die omliggende huise en sakegeboue uittroon. Die toneel is in Rossouwstraat op [[Fraserburg.]] Vir die doeleindes van dié artikel, beslaan die Karoo die volgende gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk. In die Sinode van Wes-en-Suid-Kaapland: Barrydale, Beaufort-Wes, Calitzdorp, Calvinia, Calvinia-Hantam, De Rust, Fraserburg, Gamka-Oos, Gamkavallei, Kangovalleie, Ladismith, Laingsburg, Leeu-Gamka, Loeriesfontein, Merweville, Montagu, Nieuwoudtville, Oudtshoorn, Oudtshoorn-Noord, Oudtshoorn-Park, Oudtshoorn-Suid, Oudtshoorn-Welgeluk, Oudtshoorn-Wes, Prins Albert, Richmond, Sutherland, Touwsrivier, Uniondale, Vanwyksdorp, Victoria-Wes en Volmoed. In die Sinode van Oos-Kaapland: Aberdeen, Colesberg, Cradock, Cradock-Noord, Cradock-Oos, Graaff-Reinet, Hofmeyr, Jansenville, Klipplaat, Middelburg Karoo, Murraysburg, Nieu-Bethesda, Noupoort, Nuwekerk, Graaff-Reinet, Pearston, Rietbron, Somerset-Oos, Steytlerville, Venterstad, Waterford, Willowmore. In die Sinode van Noord-Kaapland: Brandvlei, Britstown, Carnarvon, De Aar, De Aar-Noord, Hanover, Hopetown, Loxton, Orania, Petrusville-Uitsig, Petrusville, Philipstown, Prieska, Strydenburg, Vanderkloof, Van Wyksvlei, Vosburg, Williston. In die Vrystaatse Sinode: Philippolis en Bethulie.
Van die Nederduitsch Hervormde Kerk is net twee gemeentes in die Karoo geleë: Vanderkloof (sluit in De Aar, Philipstown, Petrusville, Vanderkloof, Luckhoff, Orania, Hopetown, Strydenburg) en Cradock (sluit in Cradock, Graaff-Reinet, Middelburg, Noupoort, Hofmeyr, Tarkastad en Somerset-Oos).
Vroeë kerke
Die vroegste kerkgeboue in die Karoo was eenvoudige, langwerpige geboue wat meer aan 'n saal as 'n kerkgebou herinner, met 'n spitsdak van riet en 'n eenvoudige gewel aan elke end van die gebou. Dit is gewoonlik gebou van bakstene en dan witgekalk of van sandsteen. Enkele Gereformeerde gemeentes in die Karoo het vandag nog so 'n onopgesmukte, langwerpige kerkgebou, onder meer Colesberg en Venterstad (1876). Die Gereformeerde kerkgebou op Noupoort is in dieselfde styl opgerig, hoewel dit van die eerste helfte van die 20ste eeu dateer, terwyl NG kerkgeboue op dorpies wat klein gebly en dus nie 'n groot kerk kon bekostig nie, ook vandag nog so lyk, onder meer Klipplaat, Vanwyksvlei en Venterstad. Namate die gemeentes se lidmate toegeneem het en die landelike lidmate vooruit geboer het, kon hulle dit bekostig om deftiger kerke op te rig. Beaufort-Wes het in 1831 reeds 'n kerkgebou gekry wat groter en sierliker was as baie van die kerkgeboue wat selfs nog dekades later opgerig sou word. Dié vlaag deftiger toringkerke was gewoonlik die tweede kerkgebou van een van die eerste ses Karoo-gemeentes: Graaff-Reinet (1792, die sesde NG gemeente landwyd), Cradock (1818, 11de), Beaufort-Wes (1820, 12de), Somerset-Oos (1825, 15de) en Colesberg (1826, 18de), of die eerste of tweede kerkgebou van die menigte Karoo-gemeentes wat ná 1850 afgestig is.
Terwyl daar tussen die stigting van die eerste Karoo-gemeente, Graaff-Reinet in 1792 en die stigting van die tiende gemeente, Calvinia, 55 jaar verloop het, is daar in die 15 jaar tussen 1851 en 1866 'n volle 16 gemeentes in die Karoo afgestig. Hiervan was vier in die Klein-Karoo, twee in die Vrystaatse Karoo, vyf in die Oos-Kaapse Karoo, en vyf in die teenswoordige Wes- of Noord-Kaap.
Kerke in die Gotiese herlewingstyl
Daar word soms na die 19de eeu verwys as jare van argitektoniese ballingskap, in Suid-Afrika sowel as in die buiteland, want vergeleke met die swier en staatsie van die 18de eeu, lyk die voortbrengsels van die tydperk tussen 1830 en 1880 soms op die oog af na 'n insinking. Wat die boukuns is Suid-Afrika se binneland betref, was dit wel te wyte aan ekonomiese agteruitgang en aanpassing by die primitiewe leefwyse wat die harde pionierslewe aan die trekkers voorgeskryf het. Die hele ontwikkeling van die beskeie wonings van die vryburgers in die skadu van Tafelberg tot die prag en praal van Vergelegen, moes hom nou op die vlaktes van die Vrystaat en Transvaal herhaal. Maar in die Karoo was daar 'n voortsetting van die ou tradisies, 'n voortbouing op al die swaar verworwe kennis van drie eeue se koloniale boukuns.