cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
George Eliot
The Mill on the Floss (1860) Silas Marner (1861) Middlemarch (1871-72) Daniel Deronda (1876)
Eggenoot
John Cross (1880)
Lewensmaat
George Henry Lewes (1854-78)
Mary Anne Evans (* 22 November 1819, † 22 Desember 1880; alternatiewe spellings van haar voornaam soos "Mary Ann" of "Marian" kom voor), algemeen bekend onder haar (manlike) skuilnaam George Eliot, was 'n Engelse skryfster, joernalis en vertaler. Sy word as een van die voorste skryfsters van die Victoriaanse tydperk beskou.
Die meeste van Eliot se sewe romans, waaronder Adam Bede (1839), The Mill on the Floss (1860), Silas Marner (1861), Middlemarch (1871-72) en Daniel Deronda (1876) speel in landelike gebiede van Engeland af, en staan bekend vir hulle realisme en sielkundige insig. Sy het 'n manlike skuilnaam gebruik om, soos sy dit verduidelik het, seker te maak dat haar werke ernstig geneem word. Alhoewel die werke van vroulike outeurs in die Victoriaanse tydperk onder hul eie name gepubliseer is, het sy sodoende die stereotipe opvatting dat vroue slegs in staat sou wees om lighartige romanse te skryf probeer vermy. 'n Ander rede vir haar manlike skuilnaam was moontlik die wens om haar privaatlewe te beskerm en enige skandaal rondom haar liefdesverhouding met die getroude George Henry Lewes, met wie sy meer as twintig jaar saamgeleef het, te vermy.
Martin Amis en Julian Barnes het haar werk Middlemarch as die grootste roman in die Engelse literatuur beskryf. In elk geval word dié roman, saam met The Mill on the Floss, as 'n klassieke Engelse meesterwerk beskou.
1376
Die jaar 1376 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 76ste jaar van die 14de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Mikael Persbrandt
Mikael Persbrandt (gebore 25 September 1963) is 'n Sweedse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Cha shan qing ge (1962), In a Better World (2010), The Hobbit: The Battle of the Five Armies (2014), en Eurovision Song Contest: The Story of Fire Saga (2020).
Clathria burtoni
Clathria burtoni is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1996 deur Hooper.
Astrofisika
Astrofisika is die deel van sterrekunde en fisika wat die fisiese heelal bestudeer. Dit handel oor eienskappe, soos ligsterkte, digtheid, temperatuur en chemiese samestelling, van hemelliggame soos sterre en sterrestelsels. Die studie van kosmologie is die teoretiese sy van astrofisika op die grootste moontlike skaal, waar die algemene relatiwiteitsteorie van Albert Einstein ’n belangrike rol speel.
Omdat astrofisika ’n baie groot veld dek, word verskeie velde betrek soos meganika, elektromagnetisme, statistiese meganika, termodinamika, kwantummeganika, relatiwiteit en kern-, deeltjie-, atomiese, optiese en molekulêre fisika.
Afstand na ’n ander hemelliggaam
===Direkte metode vir kort afstande dmv driehoeksmeetkunde ===
Die direkte berekening van afstande in die ruimte deur middel van driehoeksmeting (parallaksmetode) is beperk tot 1 000 ligjare omdat die deursnee van die aarde se wentelbaan om die son die grootste afstand is wat as basis vir die driehoeksmeting gebruik kan word (die afstand van die aarde na die son is ~150 miljoen km, wat maar 8,3 ligminute is). Hiervolgens kan aan enigiets wat verder as 1 000 ligjare is op die beste ’n afstand van groter as 1 000 ligjaar vanaf die aarde toegeken word. Dit beteken ons kan met driehoeksmeting nie eens die grootte van die Melkweg bepaal nie, want die deursnee daarvan word geraam op ongeveer 100 000 ligjare.
Die hoek (α in figuur aan die regterkant) wat ’n hemelligaam met die aarde se oppervlak maak, word gemeet wanneer die aarde, son en die betrokke hemelligaam ongeveer ’n hoek van 90° maak. Na ses maande, wanneer die aarde aan die ander kant van die son is, word die hoek weer gemeet. Nou word driehoeksmeting (trigonometrie) gebruik om die afstand soos volg uit te werk met tangens:
Wanneer die hoek α 1 boogsekonde (1/3600°) is, dan is die afstand 1 parsek, wat gelyk is aan 3,26 ligjare.
Helderheid vir langer afstande
Daar is geen direkte metode om langer afstande te bepaal nie en daarom word na die helderheid (of liggewendheid) van hemelliggame gekyk. Sterrekundiges meet die afstand na ’n sterrestelsel op dieselfde manier as waarop ons die afstand na ’n aankomende motor skat deur die helderheid van sy hoofligte waar te neem. Ons weet uit ervaring hoeveel lig ’n motor se hoofligte uitstraal, dus kan ons bepaal hoe ver die motor is. Op soortgelyke wyse kan ons bepaal hoe ver 'n hemelliggaam van ons is deur die volgende drie stappe:
Stap 2: Vervang d_0 en I_0, soos gemeet in stap 1 hierbo in die omgekeerde kwadraatswet om die afstand (d) van 'n voorwerp uit te druk in terme van sy ligintensiteit (I):
Stap 3: Meet die ligintensiteit van die verafgeleë ster (I) en vervang dit in die formule hierbo om die afstand (d) te kry.
As ’n sterrestelsel te ver is om individuele sterre te onderskei, kan sterrekundiges supernovas gebruik op dieselfde wyse. Dit is omdat die liguitset van supernovas ’n bekende feit is (veral tipe Ia supernovas is baie gewild om te gebruik). Supernovas kan gebruik word om die afstand na sterrestelsels tot so ver as 10 miljard (1) ligjare te meet.
Rooiverskuiwing vir langer afstande
Edwin Hubble het uitgevind dat die mate van rooiverskuiwing in die algemeen al hoe groter word namate die hemelliggame al hoe dowwer word. Hy het in 1929 ’n verslag daaroor gepubliseer.
Jack Eric Williams
Jack Eric Williams (28 Maart 1944 – 28 Januarie 1994) was 'n Amerikaanse akteur en komponis. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Nightmare (1981) en Strong Medicine (1981).
Aquila
Aquila kan verwys na:
Aquila (genus)
Aquila is 'n genus van voëls in die familie van ouwêreldse aasvoëls (Accipitridae). Die genus omvat 11 spesies.
Spesies
Sedert 2013 is die volgende spesies (volgens die IOC World Bird List) na die genus Clanga geskuif:
Tom Forman (akteur)
Tom Forman (22 Februarie 1893 – 7 November 1927) was 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente To Have and to Hold (1916), The Broken Wing (1923), Roaring Rails (1924), en Devil's Dice (1926).
Margaret Cabourn-Smith
Margaret Cabourn-Smith (gebore 1975) is 'n Engelse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Katy Brand's Big Ass Show (2007), The Increasingly Poor Decisions of Todd Margaret (2009), Miranda (2009), en The Bleak Old Shop of Stuff (2011).
Medusa
Medusa (Grieks: Μέδουσα) was in die Griekse mitologie ’n Gorgo, ’n vroulike monster en een van drie susters. Sy het slange in plaas van hare op haar kop gehad en enigiemand wat na haar gekyk het, het in klip verander.
Volgens Hesiodus was Medusa die enigste van die Gorgone wat sterflik was. Ovidius vertel Medusa was eers pragtig en het slange op haar kop gekry toe sy deur Athena vervloek is. Medusa het met Poseidon omgang gehad in ’n tempel van Atena nadat Poseidon deur die goue kleur van haar hare aangetrek is. Atena het toe die aanloklike goue hare in slange verander.
Sy is eindelik deur Perseus onthoof met die hulp van die gode Hermes, Athena en Hades. Hermes het vir hom ’n antieke swaard gegee, Athena haar goed gepoleerde bronsskild en Hades sy helm van onsigbaarheid.
Nimfe het vir hom die pad aangewys. Toe hy in die grot kom waar die Gorgone geslaap het, het hy na Medusa se weerkaatsing in Athena se blink skild gekyk. So kon hy veilig tot by haar kom en haar kop afkap. Van die bloed wat uit haar nek gespuit het, het Pegasus, haar seun by Poseidon, ontstaan. Volgens ander bronne het elke druppel bloed in ’n slang verander. Die ander twee Gorgone het Perseus probeer vang, maar danksy die helm van onsigbaarheid het hy ontsnap.
Histories
’n Paar vroeë geleerdes van klassieke letterkunde het die mite van Medusa vertolk as kwasihistories – "geskoei op of gerekonstrueer uit ’n gebeurtenis, gebruik, styl, ens. in die verlede", of ’n "veredelde" herinnering aan ’n werklike indringing.
Psigoanalise
In 1940 is Sigmund Freud se Das Medusenhaupt (Medusa se kop) ná sy dood gepubliseer. In Freud se vertolking is "om te onthoof = om te kastreer". Die vrees vir Medusa is dus ’n vrees vir kastrasie wat verbind word met die sien van iets. "Talle ontledings het ons vertroud gemaak met die geleentheid hiervoor: Dit gebeur wanneer ’n seun, wat tot nog toe onwillig was om die bedreiging van kastrasie te glo, die vroulike geslagsdele sien, moontlik dié van ’n volwassene, omring deur hare, en veral dié van sy moeder." In hierdie perspektief is die "pragtige" Medusa (sien bo) die moeder wat in onskuld onthou word; voor die mitiese waarheid van kastrasie tot die onderwerp deurdring. Die klassieke Medusa, in teenstelling, is ’n Oedipus/libido-simptoom. Om na die verbode moeder te kyk (in haar haarbedekte geslagsdele, om dit so te stel) verstyf die onderwerp in ongeoorloofde begeerte en vries hom uit vrees vir die vader se vergelding. Daar is geen aangetekende geval van waar Medusa ’n vrou versteen het nie.
Feminisme
In die 20ste eeu het feministe Medusa se voorkoms in letterkunde en moderne kultuur herwaardeer, insluitende die gebruik van Medusa as ’n logo deur die modemaatskappy Versace. Die naam "Medusa" self word dikwels gebruik op maniere wat nie verband hou met die mitologiese figuur nie, maar om op die Gorgo se vermoëns te skimp of om boosaardigheid uit te beeld; ondanks haar aanvanklike skoonheid "het haar naam monster begin beteken". In die boek Female Rage: Unlocking Its Secrets, Claiming Its Power deur Mary Valentis en Anne Devane word gesê: Wanneer ons vroue gevra het hoe vroulike woede daar uitsien, was dit altyd Medusa, die monster met die slange vir hare uit die mites, waaraan hulle gedink het ... In die een onderhoud ná die ander wat ons gevoer het, is vir ons gesê Medusa is die 'skrikwekkendste vrou in die wêreld' ... nie een van die vroue kon [egter] die besonderhede van die mite onthou nie."
Medusa se beeld is intussen deur baie vroue aangeneem as die simbool van vroulike woede; een van die eerste publikasies wat dit gedoen het, was die feministiese tydskrif Women: A Journal of Liberation in hulle eerste uitgawe, volume ses van 1978. Op die voorblad was ’n uitbeelding van die Gorgo Medusa deur Froggi Lupton. In die tydskrif het die redakteurs verduidelik die beeld "kan ’n kaart wees om ons deur ons vrese te lei, deur die dieptes van ons woede na die bronne van ons mag as vroue."
In die tydskrif Woman of Power se herfsuitgawe van 1986 verskyn ’n artikel met die opskrif "Gorgons: A Face for Contemporary Women's Rage" deur Emily Erwin Culpepper, wat skryf: "Die Amasoongorgo se gesig is die verpersoonliking van vroulike woede", en dat baie feministe Medusa se beeld aanvaar "as een gesig van ons eie woede".
Die feministiese teoretikus Hélène Cixous het die mite van Medusa behandel in haar essay "The Laugh of the Medusa". Sy reken mans verander Medusa in ’n monster wanneer hulle haar verhaal oorvertel omdat hulle vroulike begeerte vrees. Die essay is grootliks ’n manier om vroue sover te kry om hulle identiteit deur hulle skrywes terug te eis, omdat sy die patriargale gemeenskap van die Westerse kultuur verwerp. Deur skryfwerk sal ’n vrou toegang tot haar ingebore krag kry; dit sal haar plesiere, organe, haar groot liggaamlike streke wat bedek is, teruggee. "Ons moet die valse vrou doodmaak wat die lewende een keer om asem te haal." Cixous wil die fallogosentriese stelsel vernietig en vroue se liggame en taal bemagtig. "Jy moet net reguit na Medusa kyk om haar te sien," skryf Cixous. "En sy is nie dodelik nie. Sy is beeldskoon en sy lag."
Kassiopeia (sterrebeeld)
Kassiopeia is ’n sterrebeeld in die noordelike hemelruim wat genoem is na die ydel koningin met dieselfde naam in die Griekse mitologie. Dit is een van die 48 konstellasies wat deur die 2de-eeuse sterrekundige Ptolemeus beskryf is en is steeds een van die 88 moderne sterrebeelde. Dit kan maklik uitgeken word aan sy W-patroon wat deur vyf helder sterre gevorm word.
Ruimtevoorwerpe
Cassiopeia bevat twee sterre wat met die blote oog sigbaar is. Hulle is van die helderste sterre in die Melkweg: Rho Cassiopeiae en V509 Cassiopeiae, albei van die baie skaars tipe geel hiperreuse. Eta Cassiopeiae is ’n nabygeleë dubbelster wat uit ’n sonagtige geel dwerg en ’n oranje dwerg bestaan.
Binne die W-patroon van die sterrebeeld lê Cassiopeia A. Dit is die oorblyfsel van ’n supernova wat sowat 300 jaar gelede plaasgevind het (soos nou van die Aarde af gesien 10 000 ligjare ver). Dit is die sterkste radiobron wat buite ons sonnestelsel waargeneem kan word. In sy wolk is die radioaktiewe isotoop titaan-44 aangetref.
As ’n mens ons son van ons naaste ster, Alpha Centauri, af kon sien, sou die son ’n geel-wit ster met ’n helderheid van 0,5 mag gewees het. Die bekende W-patroon sou ’n sagsag-patroon gewees het met die son op die linkerkantse punt, die naaste aan Epsilon Cassiopeiae.
Mitologie
Die sterrebeeld is genoem na koningin Kassiopeia in die Griekse mitologie. Sy was die vrou van Kefeus, koning van Aithiopië, en die ma van prinses Andromeda. Die drie is naby mekaar tussen die sterre geplaas. Kassiopeia is daar gesit omdat sy gespog het Andromeda is mooier as die Nereïdes.
Oranjemund
Oranjemund is 'n diamantmyndorp in die mees suidwestelike hoek van Namibië, 10 km noord van Alexanderbaai in die Noord-Kaap. Dit bly een van die wêreld se vernaamste diamantsentrums. Dit is in 1944 gestig om werkers te huisves van die mynboumaatskappy wat daar bedrywig is. Groente en blomme word hier verbou deur moderne besproeiingsmetodes omdat die omliggende gebied te dor is om landbou te onderhou. Die dorp is merkwaardig omdat gemsbokke in die strate rondloop en soms die verkeer ontwrig. Die geskatte bevolking in 2006 was 8 538, wat dit die 18de grootste dorp in Namibië gemaak het.
Koninklijke Bibliotheek
Die Koninklijke Bibliotheek (KB), of Royal Library of the Netherlands, is die nasionale biblioteek van Nederland. Dit is in 1798 gestig en is in Den Haag gesetel.
Die KB versamel alle inligting wat oor Nederland gepubliseer word en op dié land betrekking het, van Middeleeuse letterkunde tot hedendaagse publikasies. Sowat 7 miljoen publikasies word geberg, onder meer boeke, koerante, tydskrifte en kaarte. Dit lewer ook baie digitale dienste, soos die aanlynbiblioteek (met e-boeke en oudioboeke) en Delpher (miljoene gedigitaliseerde bladsye). Sedert 2015 speel die KB ’n koördinerende rol vir die netwerk van die openbare biblioteek.
Valsrivier
Die naam Valsrivier kan verwys na:
Eland
Die eland (Taurotragus oryx), is 'n wildsbok wat op grasvlaktes in Oos- en Suider-Afrika aangetref word. Die suidelike subspesie staan ook as die Kaapse eland bekend.
Die eland se skouerhoogte is ongeveer 2 m en hulle weeg van 300 tot 1 000 kg. Elandbulle is gewoonlik donkerbruin of grys, terwyl elandkoeie bruin of ligbruin is. Elande het dikwels ook 'n wit streep vertikaal oor die lyf aan albei kante. Beide die bul en koei het reguit horings wat ongeveer 65 cm lank kan wees. Die koei se horings is gewoonlik langer, maar dunner. 'n Enkele kalf word ná 'n draagtyd van nege maande gebore.
Elande vreet gras, takkies en blare. Hulle leef gewoonlik in troppe van 30 tot 80, maar groter troppe van by die 400 is al aangetref. Ten spyte van hul grootte, kan 'n eland maklik oor 'n heining van 1,5 m spring sonder 'n aanloop.
Elande kan hulself goed verdedig teen roofdiere en is selfs in staat om 'n leeu dood te maak. Dit is waarskynlik die rede waarom hulle deur die geskiedenis 'n mistieke of spirituele eienskap verkry het. Hulle is algemeen in rotskuns uitgebeeld, wat aandui dat hulle beskou is as diere met 'n sterk verbintenis tot 'n ander wêreld. Elandvet is vir die teken van rotskuns gebruik en ook om medisyne mee te maak.
Die vroeëre reisigers na die Kaap het geglo die eland en die eenhoring is verwant, waarskynlik omdat sommige reisigers aangeteken het dat eenhoring-elande in die Kaap voorkom. Daar is ook die geval van 'n horing in die McLeod-kasteel in Skotland wat as die horing van 'n eenhoring bewaar is, maar later geïdentifiseer is as die horing van 'n eland.
Douglas Henshall
Douglas Henshall (gebore 19 November 1965) is 'n Skotse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Angels and Insects (1995) en in die televisiereekse Primeval (2007) en Shetland (2013).
J.A.R. du Toit
duimnael|180px|regs|Ds. J.A.R. du Toit was die [[NG gemeente Namakwaland se vierde leraar en het daar gearbei van 1910 tot 1918. Dié foto is omstreeks 1916 of '17 geneem.]]
Ds. Jacobus Arnoldus Retief du Toit (distrik Graaff-Reinet, 26 Julie 1880 - Dealesville, 4 Augustus 1930) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Ds. Du Toit is op die plaas Uitkoms in die distrik Graaff-Reinet gebore en het sy opleiding tot die evangeliebediening aan die Kweekskool op Stellenbosch ontvang, waarna hy in 1907 gelegitimeer is. Terwyl hy nog studeer het, het die Tweede Vryheidsoorlog uitgebreek. Hy het sy studie tydelik gestaak en hom by die Boeremagte aangesluit. Hy het egter later na aan sy geboorteplek in die hande van die vyand beland en is toe as krygsgevangene verban.
By die sluiting van vrede in 1902 het hy na die Kweekskool teruggegaan en sy studie in 1907 voltooi. Op 12 Junie 1908 is hy as hulpprediker van die NG gemeente Paarl georden. Sy eerste eie gemeente was die NG gemeente Namakwaland, waarvan hy op 12 Februarie 1910 op Bowesdorp bevestig is.
In 1918 het hy na die intussen ingelyfde gemeente Marydale in Noord-Kaapland vertrek waar hy werksaam was tot 1918, toe hy daardie standplaas verwissel het vir Dealesville in die Vrystaat. Hier is hy onverwags op 4 Augustus 1930 aan hartverlamming oorlede is terwyl hy tennis gespeel het. Eerw. Andries Dreyer skryf in sy in memoriam-stukkie hy was sowel "in die Kaapse as die Vrystaatse Kerk ... hooggeag om sy toegewyde lewenswandel en die deeglikheid waarmee hy sy werk gedoen het".
Nieu-Plymouth
Nieu-Plymouth (Engels: New Plymouth, Māori: Ngāmotu) is 'n dorp in Nieu-Seeland, wat na die stad Plymouth (in Engeland) vernoem is. Dit is in die Taranaki distrik (Noord Eiland).
Nieu-Plymouth was een van die Nieu-Seelandse gasheerstede tydens die Krieketwêreldbeker 1992 en Rugbywêreldbeker 2011.
Jacques Santer
Jacques Santer (gebore 18 Mei 1937 in Wasserbillig, Luxemburg) is 'n Luxemburgse en Europese politikus.
Hy is lid van die CSV, die Christen-Sosiale party van Luxemburg. Hy was Eerste Minister en Minister van Finansies van Luxemburg van 1991 - 1994. In 1995 was hy goewerneur van die Internasionale Monetêre Fonds (IMF) en van 1995-1999 het hy gedien as President van Europese Kommissie. In 1999 is verskeie kommissarisse beskuldig van korrupsie en het die Europese Parlement van sy reg gebruik gemaak om die Kommissie weg te stuur.
Die Cresson-skandaal
Die Franse kommissaris Edith Cresson word daarvan beskuldig dat sy 'n (nie-bestaande) posisie van 'wetenskaplike raadgewer aan 'n vriend en goedbetaalde kontrakte aan familielede gegee het. Ander kommissielede word ook beskuldig en gerugte ontstaan wat die Europese instellings as 'n plek beskryf waar 'korrupsie, bedrog en spesiale gunste vir vriende volop en algemeen is. Die Europese Parlement besluit dit nie te aanvaar nie en dreig die Kommissie vir die eerste keer in sy geskiedenis met 'n mosie van wantroue. Die Kommissie-Santer besluit om dit te voorkom en kondig sy aftreding aan. Hierdie gebeurtenis verander die verhouding met die Kommissie vir goed. Van nou af sal die Kommissie aan die Parlement verantwoording moet aflê. 'n Ander gevolg is die skepping van OLAF, 'n agentskap wat korrupsie moet beveg.
Name and Title Authority File of Catalonia
Die Name and Title Authority File of Catalonia (CANTIC) is ’n katalogus binne die Verenigde Katalogus van Universiteite van Katalonië (CCUC) onder leiding van die Biblioteca de Catalunya. Sy doel is om die toegangspunte in bibliografiese katalogusse te standaardiseer, kommunikasie tussen katalogusse te verbeter en veral om die navorsing en herwinning van inligting te vergemaklik. Spesiale voorkeur word aan die Kataloniese kultuur gegee.
Zeno van Bisantium
Zeno (Latyn: Flavius Zeno Augustus, Grieks: Ζήνων; omstreeks 425 – 9 April 491) was die Bisantynse keiser van 474 tot 475 en weer van 476 tot 491. Sy oorspronklike naam was Tarasis. Opstande en godsdienstige andersdenkendes het sy bewind gekenmerk, maar hy het tog in ’n mate in buitelandse sake sukses behaal. Tydens sy bewind het die Wes-Romeinse Ryk tot ’n einde gekom, maar hy het baie gedoen om die Oostelike Ryk te stabiliseer.
Sola Scriptura
Sola Scriptura (Latyn vir "deur die Skrif alleen") is die Christelike leer dat die Bybel die hoogste gesag in alle sake van die leer en praktyk is.
Zeno van Bisantium
Vroeë lewe
Tarasis is in Isaurië gebore as die seun van Kodisa en Lallis. Hy het ’n vrou, Arcadia, gehad wie se naam dui op ’n verwantskap met die aristokrasie van Konstantinopel. Tydens die stryd tussen keiser Leo I en Aspar, die aanvoerder van die leër wat hom keiser gemaak het, het Zeno se posisie versterk en het hy met Leo I bevriend geraak.
Sola Scriptura
Die term dateer uit die tyd van die kerklike reformasie in die 16de eeu, toe die hervormers dit in hul stryd teen die Roomse Kerk gebruik het. Die term stel die pous en die tradisies van die kerk ondergeskik aan die Woord van God. Die Skrif alleen – nie die pous of tradisie nie – word dus as bepalend geag.
Zeno van Bisantium
Vroeë lewe
Om hom meer aanvaarbaar vir die Romeinse hiërargie en inwoners van Konstantinopel te maak, het hy die Griekse naam Zeno aangeneem en dit vir die res van sy lewe gebruik. In 466 is Zeno met Ariadne, die oudste dogter van Leo I, getroud nadat Arcadia vermoedelik dood is. Zeno en Ariadne se seun is die volgende jaar gebore en Zeno was nou die pa van die troonopvolger. Om die seun se aanspraak op die troon te versterk, is hy Leo genoem.
Eerste bewind en Basiliscus se opstand (475–476)
Op 25 Oktober 473 het Leo I sy kleinseun as medekeiser aangestel. Op 18 Januarie 474 is Leo I dood en Leo II, toe maar sewe jaar oud, is deur sy ma en ouma Verina aangeraai om sy pa, Zeno, medekeiser te maak, en hy het dit op 9 Februarie 474 gedoen. Toe Leo II siek word en op 17 November sterf, het Zeno alleenheerser geword.
Zeno moes eerstens die probleem met die Vandale oplos – hulle het die kusgebiede van die ryk aangeval. Zeno het ’n ambassadeur na die Vandale gestuur wat "ewige" vrede gesluit het. Daarvolgens moes die Oos-Romeinse Ryk ’n losprys betaal vir gevangenes in die Vandale se hande en is ’n einde gebring aan die Vandale se vervolging van Ortodokse Christene in hul gebied.
Ondanks sy sukses was Zeno ongewild by die volk en senaat vanweë sy "barbaarse" oorsprong. Hy was net op die troon vanweë sy huwelik met Ariadne en sy verhouding met sy skoonma, Verina. Hy het dus die steun van die Isauriese deel van die leër gesoek, veral van die Isauriese generaals en broers Illus en Trocundes. Verina het egter besluit om sy bewind omver te werp en hom te vervang met haar minnaar, Patricius, met die hulp van haar broer, Basiliscus. Die samesweerders het opstande gereël in die hoofstad teen die Isauriese keiser; Basiliscus het daarin geslaag om Illus, Trocundes en nog ’n generaal, Strabo, sover te kry om die sameswering te steun.
In Januarie 475 was Zeno verplig om uit Konstantinopel na Isaurië te vlug. Illus en Trocundes is agter hom aangestuur en Zeno het homself in ’n fort toegesluit. Hier het Illus hom omsingel, sy broer Longinus gevange geneem en dié as gyselaar aangehou.
Onmin het egter tussen die samesweerders uitgebreek. Basiliscus het self die troon bestyg en sy suster se minnaar laat vermoor. Hy het ook al die Isauriërs in die hoofstad laat doodmaak – ’n stap wat hom vervreem het van die Isauriese generaals Illus en Trocundes. Zeno het die staatskis saam met hom geneem toe hy vlug en daarom moes Basiliscus hoë belastings hef. Hy het ook die skuld gekry vir ’n groot brand wat verskeie dele van die stad vernietig het.
Met die geheime steun van die senaat en omkoopgeld deur Zeno, het Illus weer van kant verander en sy leër met Zeno s’n verenig. Saam het hulle na Konstantinopel opgeruk. Basiliscus het nog ’n leër gestuur om Zeno te stuit, dié keer onder aanvoering van sy nefie Armatus. Hy is egter ook omgekoop en het Zeno se troepe nie gekeer nie. Eindelik moes Basiliscus vlug en in die Aya Sophia skuil.
In Augustus 476 het Zeno Konstantinopel binnegeval nadat die senaat die stad se poorte vir hom oopgemaak het en hy het weer die troon bestyg. Basiliscus het hom oorgegee en hy en sy familie is na ’n fort in Kappadosië gestuur, waar hy in ’n droë waterbak toegesluit is om te sterf.
Opstand van Marcianus (479)
Marcianus was die seun van die Wes-Romeinse keiser Anthemius (467–472) en ’n kleinseun van die Oos-Romeinse keiser Marcianus (450–457). Hy was getroud met Ariadne se suster, Leontia, en was dus Zeno se swaer. Hy was twee keer konsul, in 467 en 472.
In 479 het Marcianus probeer om Zeno se bewind omver te werp en die troon vir homself op te eis. Met die hulp van sy broers Procopius en Romulus het hy troepe in Konstantinopel bymekaargemaak wat uit burgers en buitelanders bestaan het. Hulle het die keiser amper gevange geneem, maar hy het gevlug en Marcianus en sy broers is gevange geneem.
Marcianus is gedwing om ’n monnik te word. Ná ’n tweede probeerslag het hy ontsnap, maar nadat hy nog ’n leër op die been gebring het, is hy verslaan.
1377
Die jaar 1377 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 77ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Zeno van Bisantium
Opstand van Illus (484–488)
Uit haar tronk het sy haar dogter Ariadne aan haar kant gekry en dié het probeer om haar vryheid te bewerkstellig, eers by haar man Zeno en toe by Illus. Illus het geweier en Ariadne het hom ook probeer doodmaak. Dié plan het egter ook misluk.
Illus, sy vriend Pamprepius, die leëraanvoerder Leontius en Illus se broer Trocundus het hierna na Nicea vertrek. In Klein-Asië het hulle steun gewerf en in 484 het Illus Leontius tot keiser verklaar. Zeno het ’n leër gestuur om teen hulle te veg, maar Illus het gewen, Verina bevry en haar oorreed om Leontius as keiser te kroon.
BIBSYS
BIBSYS werk saam met alle Noorweegse universiteite, kolleges, navorsingsinstellings en die Nasionale Biblioteek van Noorweë. Dit word amptelik as ’n eenheid georganiseer by die Noorweegse Universiteit van Wetenskap en Tegnologie (NTNU) in Trondheim. Die direksie word deur die departement van opvoeding en navorsing aangestel.
Zeno van Bisantium
Opstand van Illus (484–488)
In 485 het Zeno weer ’n leër teen hulle gestuur. Dié keer is die rebelle verslaan en in ’n fort vasgekeer. Ná ’n paar maande is Trocundus dood, maar die fort is eers ná vier jaar verower. Illus en Leontius is doodgemaak en hul koppe na die keiser gestuur.
BIBSYS
BIBSYS bied aan navorsers, studente en ander maklike toegang tot biblioteekbronne deur middel van een soekdiens en ander biblioteekdienste. Hulle bied ook geïntegreerde produkte vir navorsing en oop opvoedingsbronne.
Zeno van Bisantium
Dood
Zeno is op 9 April 491 dood aan disenterie of epilepsie nadat hy 17 jaar lank regeer het. Sy seuns was albei al dood en Ariadne het ’n lid van die hof, Anastasius, gekies om Zeno op te volg. Dié se broer Longinus het in opstand gekom en so het die Isauriese Oorlog (492-497) begin.
Bibliografie
Die gebeure van Zeno se bewind is taamlik swak aangeteken. Net een bron gee ’n deurlopende weergawe daarvan: deur Evagrius Scholasticus in sy Historia Ecclesiastica (hoofstuk 3). Ander bronne is:
Allan Forrest
Allan Forrest (1 September 1885 – 25 Julie 1941) was 'n Amerikaanse akteur en regisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Melissa of the Hills (1917), The Great Divide (1925), Pampered Youth (1925), en Two Can Play (1926).
LGBT-regte in Irak
Die Republiek van Irak het onder die leierskap van Saddam Hoesein homoseksualiteit as 'n kriminele oortreding beskou, en ook na die bevryding van Irak deur Amerikaanse troepe en die verkiesing van 'n demokratiese regering bly die wettige status van homoseksualiteit omstrede. Alhoewel dit tans nie onwettig is nie, is dit steeds 'n taboe onderwerp. In 2014 verkeer Irak nog steeds in 'n soort burgeroorlog, en sommige burgermagte word daarvan beskuldig dat hulle homo- en transseksuele Irakiërs soek en vermoor.
Malcolm Williams (akteur)
Malcolm Williams (16 Julie 1870 – 10 Junie 1937) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Dancing Girl (1915), The Idol of the Stage (1916), Empty Pockets (1918), en The First Kiss (1928).
Friedrich August Hayek
Friedrich August Hayek (* 8 Mei 1899 – † 23 Maart 1992) was 'n ekonoom en filosoof wat veral bekend is vir sy verdediging van vryemark kapitalisme en klassieke liberalisme teen sosialistiese en kollektivistiese denkrigtings. Hy word as een van die belangrikste ekonome en politieke filosowe van die twintigste eeu beskou en het die Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe in 1974 verower. Saam met sy mentor Ludwig von Mises was hy 'n belangrike bydraer tot die Oostenrykse denkskool in politiese ekonomie. Hayek se verduideliking van hoe prysveranderinge inligting weergee wat indiwidue in staat stel om hulle planne te koördineer, word allerweë as 'n belangrike mylpaal in ekonomie beskou. Hayek het ook betekenisvolle werk gedoen op die gebied van stelseldenke, regswetenskap, breinkunde en die geskiedenis van idees.
Hayek het diens gedoen tydens die Tweede Wêreldoorlog en het gesê dat dit sy ervaringe tydens die oorlog was wat hom gedryf het om te help om die foute te vermy wat tot die oorlog gelei het. Dit is dan ook hierdie begeerte wat aanleiding gegee het tot sy loopbaan. Hy het sy eerste pos in 1927 opgeneem, dieselfde jaar wat Josef Stalin sy mag in die Sowjetunie verenig het deur Leon Trotsky uit die kommunistiese party te verban. Fascisme het ook in daardie tyd opgang gemaak in Duitsland en Italië. Die Groot Depressie het ook in 1929 begin reg aan die begin van Hayek se loopbaan.
In 1974 het Hayek die Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe saam met die Sweedse ekonoom Gunnar Myrdal gedeel vir sy baanbrekerswerk in die teorie van geld en ekonomiese skommelinge asook sy in-diepte-analise van die interafhanklikheid van ekonomiese-, sosiale- en institusionele verskynsels.
Die Amerikaanse Presidential Medal of Freedom is ook in 1991 deur president George H.W. Bush aan hom toegeken.
Hayek was woonagtig in Oostenryk, Duitsland, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State en het in 1938 'n Britse onderdaan geword. Hy het die grootste deel van sy akademiese loopbaan by die London Skool vir Ekonomie (LSE), die Universiteit van Chicago en die Universiteit van Freiburg deurgebring.
Clathria caelata
Clathria caelata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1912 deur Hallmann.
1378
Die jaar 1378 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 78ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Verspreiding van rykdom
Die verspreiding van rykdom is 'n vergelyking van die rykdom van verskillende lede of groepe in 'n gemeenskap. Dit verskil van inkomsteverspreiding deurdat dit na die ekonomiese verspreiding van die eienaarskap van bates kyk, eerder as na die huidige inkomste. Die verspreiding van rykdom toon ekonomiese verskille volgens die Gini-indeks.
Definisie van rykdom
As 'n individu 'n groot inkomste het, maar ook 'n groot mate van uitgawes, kan die netto uitwerking van daardie inkomste op sy of haar rykdom klein en selfs negatief wees.
Die Verenigde Nasies se definisie van "inklusiewe rykdom" is 'n monetêre maateenheid wat die som van natuurlike, menslike en fisiese bates insluit.
Data oor die wêreldwye verspreiding van rykdom
Die gaping tussen die rykes en die armes kan geïllustreer word deur die feit dat die rykste individue in die wêreld bates het wat meer is as die armste 10% van die wêreld se bevolking. Die netto waarde van die wêreld se miljarders het gestyg van minder as $1 triljoen in 2000 tot meer as $7 triljoen in 2015, dus word die gaping dramaties groter.
Verspreiding van rykdom-piramide
Persoonlike rykdom verskil tussen volwassenes vanweë baie redes. Sommige individue met min rykdom kan aan die begin van hul loopbaan wees, met min kans of motivering om bates te versamel. Ander het dalk besigheidsterugslae of persoonlike teenspoed ervaar, of leef in dele van die wêreld waar die geleenthede vir die skep van rykdom uitermate beperk is. Aan die ander kant van die spektrum is daar individue wat 'n groot fortuin bekom het deur 'n kombinasie van erfenis, talent, harde werk of bloot deur op die regte tyd op die regte plek te wees. Die rykdompiramide hieronder is in 2013 deur Credit Suisse gemaak; dit vang hierdie verskille in treffende besonderhede vas. Dit het 'n groot basis van houers van min rykdom, met hoër vlakke waar daar progressief minder mense is. In 2003 het Credit Suisse geraam dat 3.2 miljard individue – meer as twee derdes van volwassenes in die wêreld – 'n rykdom van minder as VSA$10,000 het. 'n Verdere een miljard volwasse mense val in die groep van tussen $10,000 en $100,000. Hoewel die gemiddelde besit van rykdom min in die basis en die middelste segment van die piramide is, bedra hul algehele rykdom $40 triljoen.
Statistiese verspreiding
Daar is baie maniere waarop die verspreiding van rykdom ontleed kan word. Een voorbeeld is om die rykdom van die rykste 1% te vergelyk met die rykdom van die mediaan (die 50ste) persentiel. In baie gemeenskappe beheer die rykste 10% meer as die helfte van die algehele rykdom.
Pareto-verspreiding word dikwels gebruik om die verspreiding van rykdom wiskundig te kwantifiseer, aangesien dit 'n lukrake verspreiding gebruik.
Hani Park
Hani Park is 'n township van Welkom in die Vrystaat, Suid-Afrika. Volgens die 2011-sensus het die nedersetting 'n bevolking van 9 600 gehad.
Verspreiding van rykdom
Die herverspreiding van rykdom en die staat se beleid
In baie gemeenskappe is pogings aangewend deur die herverspreiding van eiendom, belasting en wetgewing om rykdom te herversprei, soms om die rykes te ondersteun, en soms om ekonomiese ongelykheid te verminder.
Voorbeelde van dié gebruik gaan so ver terug as die Romeinse republiek in die derde eeu VC,  toe wette ingestel is wat die rykdom of grond wat deur enige enkele familie besit word, beperk. Die motivering vir so 'n beperking van rykdom sluit in die begeerte vir die gelykheid van geleenthede, 'n vrees dat baie rykdom tot politieke korrupsie sal lei, tot die opvatting dat deur rykdom te beperk sal jy die politieke guns wen van 'n sekere groep kiesers, of die vrees dat 'n uiterste konsentrasie van rykdom in 'n rebellie sal uitloop. Verskeie vorme van sosialisme probeer om die ongelyke verspreiding van rykdom te verminder en die sosiale probleme wat daaruit voortspruit.
Vlag van Japan
Die nasionale vlag van Japan is op 27 Februarie 1870 in gebruik geneem met klein wysigings wat op 13 Augustus 1999 aanvaar is. Die vlag vertoon ’n wit agtergrond met ’n groot rooi skyf in die middel. Die vlag se amptelike naam in Japannees is Nisshōki (日章旗) maar die vlag is beter bekend as Hinomaru (日の丸).
Verspreiding van rykdom
Die herverspreiding van rykdom en die staat se beleid
Kommunisme het ontstaan as 'n reaksie op 'n verspreiding van rykdom waar enkeles in weelde geleef het terwyl die massa in uiterste armoede geleef het. In die Kommunistiese manifes skryf Marx en Engels: "Van elkeen volgens se vermoë, vir elkeen volgens sy behoefte." Hoewel Marx se idees in naam gebruik is deur verskeie state (Rusland, Kuba, Viëtnam en China in die 20ste eeu), bly 'n Marxistiese utopie ontwykend.
Vlag van Japan
Die Nisshōki is aangewys as die nasionale vlag in die Wet op die Nasionale Vlag en Volkslied wat gepromulgeer is en op 13 Augustus 1999 in werking getree het. Hoewel geen vroeëre wetgewing ’n nasionale vlag gespesifiseer het nie was die “sonskyf” reeds die de facto nasionale vlag van Japan. Twee proklamasies wat in 1870 deur die Daijō-kan, die regerende liggaam van die vroeë Meijiperiode, uitgevaardig is het elk voorsiening gemaak vir die ontwerp van ’n nasionale vlag. ’n Sonskyfvlag is onder proklamasie 57 van Meiji 3 (uitgevaardig op 27 Februarie 1870) aanvaar as die nasionale vlag vir handelskepe en as die nasionale vlag wat deur die vloot gebruik is onder proklamasie 651 van Meiji 3 (uitgevaardig op 27 Oktober 1870). Gebruik van die Hinomaru is ernstig beperk gedurende die vroeë jare van die besetting van Japan na die Tweede Wêreldoorlog; hierdie beperkinge is later verslap.
Bhekindoda
Bhekindoda is 'n nedersetting in die Jozini Plaaslike Munisipaliteit, Umkhanyakude-distrik van KwaZulu-Natal provinsie in Suid-Afrika.
Vlag van Japan
Die son speel ’n belangrike rol in die Japannese mitologie en geloof waar dit vertel word dat die keiser ’n direkte afstammeling van die songodin Amaterasu is en dat die legitimiteit van die Japannese keisershuis gerus het op die goddelike aanstelling en afstamming van die hoof-godheid van die oorheersende Sjintoïsme. Die naam van die land asook die ontwerp van die vlag weerspieël hierdie sentrale belangrikheid van die son. Die antieke geskiedenis (Shoku Nihongi) voer aan dat Keiser Monmu in 701 ’n vlag gebruik het wat die son voorgestel het; dit is die eerste opgetekende gebruik van ’n vlag in Japan met ’n sonmotief. Die oudste bestaande vlag word bewaar in die Unpō-ji-tempel in Kōshū, Yamanashi wat dateer uit voor die 16de eeu, en ’n antieke legende wil dit hê dat die vlag deur Keiser Go Reizei in die 11de eeu aan die tempel gegee is.
Verspreiding van rykdom
Die herverspreiding van rykdom en die staat se beleid
Aan die ander kant het die kombinasie van arbeidsinstansies, tegnologie en sosiale liberalisme die uiterste armoede in die ontwikkelde wêreld verminder, hoewel uiterstes van rykdom en armoede voortduur in die Derde Wêreld.
Vlag van Japan
Openbare persepsie oor die nasionale vlag wissel. Vir sommige Japannese stel die vlag Japan voor en dit kan nie vervang word nie. Westerse en Japannese bronne beweer dat die vlag geskiedkundig ’n kragtige en blywende simbool van Japan was. Sedert die einde van die Tweede Wêreldoorlog (die Pasifiese Oorlog), is die gebruik van die vlag en die nasionale volkslied Kimigayo ’n omstrede onderwerp vir Japan se openbare skole. Geskille oor die gebruik daarvan het gelei tot protesoptogte en regsgedinge. Die vlag word nie gereeld in Japan vertoon nie weens die vlag se verbintenis met ultranasionalisme. Vir Okinawaers verteenwoordig die vlag die gebeure van die Tweede Wêreldoorlog en die gevolglike militêre teenwoordigheid van die Verenigde State. Vir sommige lande wat deur Japan beset is, is die vlag ’n simbool van aggressie en imperialisme. Die Hinomaru is gebruik as werktuig teen geokkupeerde nasies vir intimidasiedoeleindes, om Japan se oorheersing en onderwerping te handhaaf. Verskeie militêre baniere van Japan is op die Hinomaru gebaseer, insluitend die bestraalde Vlootvaandel. Die Hinomaru dien ook as sjabloon vir ander Japannese vlae in openbare en privaatgebruik.
Verspreiding van rykdom
Die herverspreiding van rykdom en die staat se beleid
In die Vooruitsig van die Wêreldwye Agenda 2014 van die Wêreld Ekonomiese Forum word die groeiende ongelykheid van inkomste in die tweede plek as 'n wêreldwye risiko geplaas.
Vlag van Japan
Voor 1900
Die presiese oorsprong van die Hinomaru is onbekend maar dit blyk dat die opkomende son reeds so vroeg as die 7de eeu simboliese betekenis gehad het (die Japannese argipel is oos van die Asiese vasteland en dus waar die son “opkom”). In 607 is ’n amptelike korrespondensie wat begin is met “van die keiser van die opkomende son” na Keiser Yang van Sui van China gestuur. Daar word dikwels na Japan as die “land van die opkomende son” verwys. In die 12de-eeuse werk Heike Monogatari is geskryf hoe verskillende samoerai sketse van die son op hul waaiers vertoon het. Een verbandhoudende legende word aan die Boeddhistiese priester Nichiren toegeskryf. Nichiren het kwansuis gedurende ’n 13de-eeuse Mongoolse inval in Japan ’n sonbanier aan die sjogoen gegee om na die slagveld te vat. Die son is ook nou verwant aan die Japannese Keiserhuis omdat die keiserlike troon neergedaal het van die songodin Amaterasu.
Verspreiding van rykdom
21ste eeu
Teen die einde van die 20ste eeu was rykdom gekonsentreer onder die G8-lande en Westerlike geïndustrialiseerde lande, saam met etlike Asiatiese en Opec-lande.
Vlag van Japan
Voor 1900
Een van Japan se oudste vlae word bewaar in die Unpō-ji-tempel in die Yamanashi Prefektuur. Volgens oorlewering is dit deur Keiser Go-Reizei aan Minamoto no Yoshimitsu gegee en is dit vir die afgelope 1000 jaar as familieskat deur die Takeda-familiestam hanteer en dit dateer uit ten minste voor die 16de eeu.
Verspreiding van rykdom
Ongelykheid van rykdom
'n Studie van die Wêreldinstituut vir Ontwikkelings- Ekonomiese Navorsing deur die Verenigde Nasies-universiteit berig dat die rykste 1% van volwassenes 40% van wêreldwye bates in 2000 besit het, en dat die rykste 10% 85% besit het. Die onderste helfte van die wêreld se volwasse bevolking besit 1% van die wêreldwye rykdom.
Vlag van Japan
Voor 1900
Die vroegste aangetekende vlae in Japan dateer uit die tydperk van unifikasie in die laat-16de-eeu. Die vlae het aan elke daimyō behoort en is hoofsaaklik op die slagveld gebruik. Die meeste vlae was lang baniere waarop die mon (familiewapen) van die Daimyō-opperheer aangebring is. Lede van dieselfde familie het verskillende oorlogsvlae gebruik. Die vlae het identifikasiedoeleindes gehad en is deur soldate op hul rûe en perde vertoon. Generaals het ook hul eie vlae gehad wat verskil het van dié van die soldate in die opsig dat hulle vierkantig was.
Verspreiding van rykdom
Credit Suisse-verslag – Verspreiding van rykdom en Gini (2013)
Die tabel is saamgestel uit inligting wat verkry is uit Credit Suisse se "Wêreldwye-rykdomdataboek", wat in 2013 uitgegee is.
Vlag van Japan
Voor 1900
In 1854, gedurende die Tokugawa-sjogoenaat, is Japannese skepe beveel om die Hinomaru te vertoon om hulself te onderskei van buitelandse skepe. Voor dié tyd is verskillende tipes van die Hinomaru-vlag gebruik op skepe wat met Amerika en Rusland handel gedryf het. In 1870 is die Hinomaru as die vlag van Japan verorden en van 1870 tot 1885 was dit die wettige nasionale vlag van Japan (dit was die eerste nasionale vlag van Japan).
Hoewel die idee van nasionale simbole ’n vreemde konsep vir die Japannese was, het die Meiji-regering dit benodig om met die buitewêreld te kommunikeer. Dit het veral belangrik geword na die aanlanding van Kommodoor Matthew Perry van die Verenigde State in Yokohamabaai Die implementerings van die Meiji-regering het nog meer identifikasies aan Japan gegee, insluitend die Kimigayo en die keiserlike seël. In 1885 is alle vorige wette wat nie in die Amptelike Gaset van Japan gepubliseer is nie, afgeskaf. As gevolg van hierdie beslissing deur die nuwe Japannese kabinet, was die Hinomaru die de facto nasionale vlag aangesien geen wet in plek was na die Meiji-Herstelling nie.
Vroeë konflikte en die Stille Oseaanoorlog
Die gebruik van die nasionale vlag het toegeneem na gelang van Japan se versugting om ’n ryk te ontwikkel en die Hinomaru is gebruik tydens vieringe na Japan se oorwinnings in die Eerste Chinees-Japannese en Russies-Japannese Oorloë. Die vlag is ook deur die land in oorloë gebruik. In 1934 het ’n Japannese propagandafilm buitelandse nasionale vlae as onvolledig of gebrekkig in hul ontwerpe voorgestel terwyl die Japannese vlag perfek in alle opsigte was. In 1937 het ’n groep meisies van die Hiroshima-prefektuur solidariteit met Japannese soldate wat in China diens gedoen het gedurende die Tweede Chinees-Japannese Oorlog, getoon deur “vlagmaaltye” te eet wat bestaan het uit umeboshi en rys. Die Hinomaru bentō het tot die 1940’s die grootste simbool van Japan se oorlogsmobilisering en solidariteit met sy soldate geword.
Kostroma-oblast
Kostroma-oblast (Russies: Костромска́я о́бласть, Kostromskaja oblast) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Sentrale Federale Distrik en die hoofstad is Kostroma.
Vlag van Japan
Vroeë konflikte en die Stille Oseaanoorlog
Japan se vroeë oorwinnings in die Chinees-Japannese Oorlog het tot gevolg gehad dat die Hinomaru tydens die vieringe daarvan gebruik word. Talle Japannese het dit op parades vertoon.
Handboeke gedurende hierdie periode het ook die Hinomaru met verskeie slagspreuke op gehad wat toewyding aan die Keiser en die land verkondig het. Aan Japannese kinders is die deugde van patriotisme geleer. Uitdrukkings van patriotisme soos die vertoon van die vlag en daaglikse verering van die Keiser was deel daarvan om ’n “goeie Japannees” te wees.
Zuzwil, Bern
Zuzwil is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 572 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Vlag van Japan
Vroeë konflikte en die Stille Oseaanoorlog
Vir die Japannese was die Hinomaru die “Opkomende Son-vlag wat lig sou gee aan die ganse donker wêreld.” Vir Westerlinge was dit een van die Japannese weermag se kragtigste simbole.
Amerikaanse besetting
Die Hinomaru was die de facto vlag vir die verloop van die Tweede Wêreldoorlog en die tydperk van besetting. Gedurende die besetting van Japan na die Tweede Wêreldoorlog moes toestemming van die Opperbevelhebber van die Geallieerde Magte verkry word om die Hinomaru te vertoon. Bronne verskil oor die mate waarin die gebruik van die Hinomaru beperk is; sommiges gebruik die term “verbied”; maar hoewel die oorspronklike beperkinge swaar was, is die gebruik van die vlag nooit regstreeks verbied nie.
Na die Tweede Wêreldoorlog is ’n vaandel van die Amerikaanse Vlootskeepsbeheerowerheid vir Japannese handelskepe deur burgerlike Japannese skepe gebruik. Die vaandel, ’n gewysigde weergawe van die “E”-seinvlag, is van September 1945 gebruik tot aan die einde van die Amerikaanse besetting van Japan. Amerikaanse skepe wat in Japannese waters gevaar het, het ’n gewysigde “O”-seinvlag as hul vaandel gebruik.