cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Namibiese volksmoord 1904-1908
Die volksmoord
Goewerneur Leutwein, wat later van sy poste ontslaan is omdat hy nie die Herero's kon verslaan nie, het by kanselier Bernhard von Bülow oor Von Trotha se aksies gekla aangesien hy ervaar het dat die generaal se aksies enige kans van 'n skikking in die wiele gery het en dat hy ingemeng het met burgerlike koloniale jurisdiksie. Volgens Mahmood Mamdani wat teenstand teen die beleid van uitwissing grootliks 'n gevolg van die feit dat koloniale amptenare die Herero's gesien het as goedkoop arbeiders, dus hulle was van ekonomiese belang. Goewerneur Leutwein het byvoorbeeld geskryf: "Ek stem nie saam met die fanatici wat die Herero's totaal wil uitwis nie … ek beskou dit as 'n ernstige fout vanuit 'n ekonomiese oogpunt. Ons het die Herero's nodig as veetelers … en veral as arbeiders."
Kanselier von Bülow kon slegs die Keiser adviseer dat Von Trotha se aksies "teen Christelike en humanitêre beginsels indruis, dat dit ekonomies verwoestend is en dat dit Duitsland se internasionale beeld skaad" omdat hy geen outoriteit oor die weermag gehad het nie. Na 'n politieke geveg in Berlyn tussen die burgerlike regering en die weermag, het Wilhelm II Von Trotha se besluit van 2 Oktober op 8 Desember onklaar gemaak, maar die bloedbad het reeds begin. Toe die bevel aan die einde van 1904 gelig is, is gevangenes in konsentrasiekampe gesit en as slawe-arbeiders aan Duitse besighede gegee. Baie gevangenes het gesterf weens wanvoeding en oorwerking.
Konsentrasiekampe
Oorlewendes, hoofsaaklik vroue en kinders, is uiteindelik in konsentrasiekampe geplaas, soos dié by Haai-eiland, soortgelyk aan die kampe wat die Britte teen die Boere in die Anglo-Boereoorlog gebruik het. Die Duitse owerhede het aan elke Herero 'n nommer toegeken en het elke sterftegeval noukeurig aangeteken, hetsy in die kampe of weens gedwonge arbeid. Duitse ondernemings kon Herero's huur om as mannekrag gebruik en verslag sterftes van werknemers is aan Duitse owerhede gelewer. Gedwonge arbeid, siekte en wanvoeding het 'n geraamde 50-80% van die totale Herero-populasie teen 1908, toe die kampe toegemaak is, uitgewis.
'n Amptelike verslag oor die kampe in 1908 het die sterftesyfer as 45,2% van alle gevangenes in al vyf kampe voorgehou. Die gevangenes is omhein deur doringtakke en doringdraad en mense is in klein areas geprop. In die kamp in Windhoek was daar in 1906 ongeveer 5 000 gevangenes. Rantsoene is tot die minimum beperk en het bestaan uit 'n daaglikse porsie van een handvol ongekookte rys, bietjie water en sout. Die Herero's en Namas was onbekend met rys en die ongewone dieet kon moontlik bygedra het tot die hoë sterftesyfer. Siektes in kampe is swak beheer. 'n Tekort aan mediese aandag, onhigiëniese leefkwartiere en tekort aan klere asook die hoë konsentrasie van mense in die kampe het bygedra tot die verspreiding van siektes soos tifus. Lyfstraf was ook deel van die kamplewe en gevangenes is geslaan as hulle nie wou werk nie. Op 28 September 1905 het die Cape Argus die volgende opskrif gehad: "In German S.W. Africa: Further Startling Allegations: Horrible Cruelty (In Duits S.W. Afrika: Verdere Ontstellende Bewerings: Verskriklike Wreedhede)" 'n Onderhoud met Percival Griffith wat in Lüderitz gewerk het, het die volgende opgeklaar: "Daar is honderde van hulle, hoofsaaklik vroue, kinders en 'n paar ou mans … wanneer hulle val word hulle geslaan deur die soldate wat in beheer is, totdat hulle opstaan … Met een geleentheid het ek 'n vrou gesien met 'n klein kindie op haar rug en sak graan op haar kop … sy het geval. Die korporaal het haar en die kindjie geslaan vir langer as vier minute … die vrou het stadig opgestaan. Sy het die hele tyd stilgebly maar die kind het baie hard gehuil."
Gedurende die oorlog het 'n hele aantal mense van die Kaapkolonie, wat nie baie geld gehad het nie, gewerk as transportryers vir Duitse troepe in Duits Suidwes-Afrika. Met hulle terugkeer aan die Kaap het van hierdie mense hulle stories oorvertel, waaronder dié van die gevangenisskap en volksmoord van die Herero's en Namas. Fred Cornell 'n Britse diamantprospekteerder was in Lüderitz toe die Haai-eilandkamp gebruik is. Cornell het van die kamp geskryf: "Koue – in die nagte dikwels bitter koud – hongerte, dors, blootstelling, siekte en waansin het daagliks talle slagoffers geëis en wavragte lyke is daagliks begrawe in die strand sodat die see die liggame kan wegspoel."
Die konsentrasiekamp op Haai-eiland was die ergste van die vyf kampe. Lüderitz, waar die kamp was, lê tussen die woestyn en die see. Haai-eiland lê in die hawe wat met 'n klein laagwaterbrug aan die vasteland verbind is. Die eiland was en is steeds onvrugbaar. Die kamp was geleë op die verste end van die klein eiland waar die gevangenes totale blootstelling aan die sterk winde sou ervaar. Die eerste gevangenes, volgens 'n sendeling genaamd Kuhlman, was 487 Herero's wat op die spoorweg tussen Lüderitz en Kubub moes werk. In 1905 het Kuhlman verslag gelewer oor die swak toestande en hoë sterftesyfer onder die Herero's op die eiland. Regdeur 1906 was daar 'n invloei van gevangenes met 1,790 Namagevangenes wat op 9 September aangekom het. In die jaarlikse verslag oor Lüderitz in 1906 het 'n onbekende klerk opgemerk dat die "Engel van die Dood" na Haai-eiland gekom het. Duitse Kommandeur Von Estorff het in 'n verslag gemeld dat ongeveer 1,700 gevangenes teen 1907 gesterf het (1,203 was Namas). In Desember 1906, vier maande na hul aankoms, het 291 Namas gesterf teen 'n tempo van meer as nege per dag. Sendelingverslae het die sterftekoers op tussen 12 en 18 per dag geraam; soveel as 80% van gevangenes op Haai-eiland het nie lewend daarvan af gekom nie.
Die Nederlandse historikus Jan-Bart Gewald van die Universiteit van Keulen het geskryf dat die Duitsers spesiale kampe vir hulle troepe opgestel het en dat baie kinders van gemengde ras daar gebore is. Nadat die meeste Hereromans doodgemaak is moes die oorlewende vroue as prostitute vir die Duitsers dien. Von Trotha het nie gehou van die idee van kontak tussen die Herero's en Duitsers nie en het geglo dat die opstand "die begin van rassespanning" was en hy was ook bang dat die koloniste besmet sou word met die siektes van die inboorlinge.
Verband met die Sjoa (Holocaust)
Die Hererovolksmoord word met die slagting van die Jode tydens die Tweede Wêreldoorlog verbind aangesien 'n hele aantal navorsers argumenteer dat die Herero-volksmoord 'n presedent in die Duitse Keiserryk geskep het wat gelei het tot die stigting van konsentrasiekampe in Nazi-Duitsland soos die een by Auschwitz.
Mahmoud Mamdani meen dat die verband tussen die Sjoa en die Herero-volksmoord verder strek as die uitvoering van 'n vernietigingsbevel en die oprigting van konsentrasiekampe. Mamdani let op die ooreenkomste tussen die doelwitte en begeertes van generaal Von Trotha en die Nazi's deur te fokus op 'n stelling wat Von Trotha gemaak het waarin hy geskryf het: "Ek verwoes die Afrika-stamme met baie bloed … slegs na so 'n reiniging kan iets nuuts na vore kom wat sal hou." In beide gevalle was daar 'n Sosialistiese Darwinistiese begrip van "reiniging" waarna "iets nuuts" "na vore sal kom".
Die Duitse genetikus Eugen Fischer het ook nog na die kampe gekom om mediese eksperimente wat verband hou met ras, op die Herero's en die basterkinders van Hererovroue en Duitse mans te doen. Fischer het later die kanselier van die Universiteit van Berlyn geword waar hy aan opkomende Duitse dokters klas gegee het. Een van sy prominente studente was Josef Mengele, die dokter wat genetiese eksperimente op Joodse kinders by Auschwitz gedoen het.
Erkenning, ontkenning en vergoeding
Volgens die "Whitaker-verslag" van die Verenigde Nasies in 1985 is ongeveer 65 000 Herero's (80% van die totale Herero-bevolking) en 10 000 Namas (50% van die totale Nama-bevolking) doodgemaak tussen 1904 en 1907. Ander skattings gee 'n totaal van 100 000 sterftes. Die Duitse skrywer Walter Nuhn meen egter dat daar in 1904 slegs 40 000 Herero's in Duits-Suidwes-Afrika gewoon het wat beteken dat "slegs 24,000 doodgemaak kon word."
Die Duitse administrasie het geen sensus voor 1904 gehou nie. Die eerste mensetelling het in 1905 plaasgevind wat aangedui het dat daar slegs 25 000 Herero's in Duits-Suidwes-Afrika was.
In 1998 het die Duitse president Roman Herzog Namibië en die Herero-leiers besoek. Hoofman Munjuku Nguvauva het 'n openbare verskoning en vergoeding geëis. Herzog het sy spyt uitgespreek maar het nie 'n verskoning aangebied nie. Hy het ook gesê dat vergoeding buite die kwessie is.
Op 16 Augustus 2004, met die 100-jarige herdenking aan die begin van die oorlog, het Heidemarie Wieczorek-Zeul, Duitsland se Minister van Ontwikkelingshulp, vir die heel eerste keer amptelik om verskoning gevra en rou betoon oor die volksmoord wat deur die Duitsers gepleeg is. Sy het gesê: "Ons, Duitsers, aanvaar ons historiese en morele verpligting en het 'n skuldgevoel oor wat die Duitsers in daardie tyd gedoen het." Sy het bygevoeg dat die bloedbad gelykstaande aan volksmoord is sonder om uitdruklik te verwys na die konsentrasiekampe en slawerny wat deur die Duitsers gedokumenteer is. Sy het 'n spesiale vergoeding uitgesluit en genoem dat die Duitse regering reeds 'n jaarlikse bedrag van €11,5 miljoen aan Namibië betaal as ontwikkelingshulp.
Die Herero's het in 2001 'n regsgeding in die Verenigde State teen die Duitste regering en die Deutsche Bank gebring waarin in vergoeding gëeis word. Die Deutsche Bank het die Duitse regering en maatskappye in Suider-Afrika gefinansier.
Die nasate van Lothar von Trotha en die Von Trotha-familie het in Oktober 2007 op uitnodiging van die Hererohoofmanne na Omaruru gereis en in die openbaar verskoning gevra vir die generaal se aksies. Wolf-Thilo von Trotha het gesê "Ons, die Von Trotha-familie, kry baie skaam vir die verskriklike gebeure wat 100 jaar gelede hied plaasgevind het. Menseregte is erg aangetas in daardie tyd."
Die voormalige Namibiese ambassadeur in Duitsland, Peter Katjavivi, het in 2008 daarop aangedring dat die skedels van die Herero- en Namagevangenes van die 1904–1908 opstande na Namibië terug moet keer. Dit is na Duitsland geneem om te bewys dat die Europeërs superieur is oor die Afrikane. Katjavivi het gereageer op 'n Duitse televisie-dokumentêr wat bekend gemaak het dat die navorsers vir die dokumentêr meer as 40 skedels aan twee Duitse universiteite gekry het. Een van die skedels was waarskynlik dié van 'n Namahoofman wat op Haai-eiland naby Lüderitz gesterf het.
Nasleep
Dit het tot 1908 geduur voordat die Duitsers volle beheer oor die gebied kon verkry. Tydens die toppunt van die veldtog was ongeveer 19 000 Duitse troepe betrokke. In dieselfde tyd is diamante in die gebied ontdek en dit het die vooruitgang 'n groot hupstoot gegee. Dit was egter van korte duur. Die Duitse kolonie is oorgeneem en beset deur die Unie van Suid-Afrika in 1915 in een van die veldtogte van die Eerste Wêreldoorlog. Suid-Afrika het 'n mandaat van die Volkebond in 1919 onder die Verdrag van Versailles oor Suidwes-Afrika gekry.
Fiktiewe voorstellings
Een hoofstuk in Thomas Pynchon se boek V. (1963) handel oor die volksmoord op die Herero's. 'n Groep van die karakters in Gravity's Rainbow (Pynchon, 1974) is ook afstammelinge van die Herero's en daar word subtiel na die volksmoord verwys.
Media
'n BBC dokumentêre rolprent kyk na die Herero/Nama-volksmoord en die omstandighede daar rondom.
'n Kort dokumentêr wat nog vervaardig word, From Herero To Hitler: Planting the Seeds of a Future Genocide, sal kyk na hoe gebeure in Duits Suidwes-Afrika inskakel by die aksies van Nazi-Duitsland.
1892
Die jaar 1892 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Vrydag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 19de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
ADO Den Haag
Alles Door Oefening Den Haag, algemeen bekend as ADO Den Haag, is 'n Nederlandse sokkerklub in die stad Den Haag. Die klub was vir 'n tyd bekend as FC Den Haag, met ADO wat die amateur tak van die klub verteenwoordig het. Alhoewel dit deel van een van die tradisionele drie groot Nederlandse stede uitmaak, kon die klub nie die suksesse van AFC Ajax, Feyenoord of PSV in terme van die Eredivisie of Europese kompetisies ewenaar nie. Daar is nieteenstaande 'n groot mededinging met Ajax en Feyenoord.
Geskiedenis
Die klub is gestig in 1905, maar het dit moeilik gevind om teen die groot Nederlandse spanne te kompeteer, deels a.g.v. die populariteit van krieket in die stad.
ADO Den Haag wen die Eredivisie titel in 1942 en 1943 en die KNVB-Beker in 1968 en 1975 (onder die naam FC Den Haag). Hulle grootste Europese sukses was 'n kwarteindronde wedstryd teen West Ham United vir die Europese Beker Wenners Beker in 1976. 'n 4-2 wen in Den Haag gevolg deur 'n 3-1 verloor in Londen het eliminasie tot gevolg gehad.
ADO ondersteuners het sterk bande met die Walliese klub Swansea City. Vlae van die respektiewe klubs word dikwels by die ander klub se wedstryde gewaai, en beide klubs speel gereeld voor-seisoen vriendelike wedstryde teen mekaar. Legia Warszawa (Pole), Club Brugge (België), en Juventus F.C. (Italië) deel ook sterk ondersteuner bande met ADO Den Haag.
Na 'n lang stryd in die land se Eerste divisie, het ADO Den Haag vir seisoene in die Eredivisie gespeel en is weer afgeskuif in die Eredivisie 2006/2007 seisoen. Nietemin, na 'n 6de plek in die 2007-08 seisoen, wen hulle 'n uitspeel wedstryd, wat bevordering na die Eredivisie 2008-09 seisoen tot gevolg gehad het. Die klub se nuwe tuiste is die 15 000 sitplek Den Haag Stadion; daar is nog nie 'n amptelike naam vir die stadion nie. Hulle het gewoonlik hulle tuiswedstryde by die Zuiderpark Stadion gespeel; die grond gaan verkoop word vir publieke behuising. Hul kleure is geel en groen en hul gemiddelde tuiswedstryd bywoning in 2005-06 was 6 800 toeskouers, een van die laagste in die Eredivisie. Hulle het die 2008-09 seisoen begin met twee oorwinnings, wat hulle vir die eerste keer in 32 jaar aan die bo-punt van die Eredivisie geplaas het.
Erelys
Nederlandse kampioen (2)
KNVB-Beker (2) (naaswenner (6)
Eerste divisie (2)
Louis van Assenburgh
Louis van Assenburg was goewerneur van die Kaap van 1708 tot 1711.
Montfort, Limburg
Montfort (Limburgs: Mofert) is 'n stad in die Nederlandse provinsie Limburg, wat tot die munisipale gebied van Roerdalen behoort (tot 2007 tot die munisipale gebied van Ambt Montfort). Die stadjie het sowat 3 150 inwoners (2006).
Montfort het in 1263 stadsregte gekry en staan bekend vir die Kasteel Montfort se ruïne, wat terugdateer tot omstreeks die jaar 1260.
Glen-Roy
Glen-Roy is 'n Swart nedersetting wes van Polokwane, in die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Willem Helot
Willem Helot was waarnemende goewerneur van die Kaap van 1711 tot 1714.
Budd Buster
Budd Buster (14 Junie 1891 – 22 Desember 1967) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Cavalry (1936), Battle of Greed (1937), Bullets and Saddles (1943), en Lone Texas Ranger (1945).
Kuifhert
Subspesies
Vier subspesies van die kuifhert word erken, waarvan een twyfelagtige taksonomiese status het:
Beskrywing
duimnael|links|200px|’n Kuifhert-ooi. Die kuifhert lyk baie soos die moentjak, maar die langer nek en bene gee dit ’n effens slanker voorkoms. Die pels is grof met kort, stywe hare en is amper swart in die winter; in die somer is dit sjokoladebruin. Die lippe, punte van die ore en onderkant van die stert is wit. Dit het ’n kuif hare op die voorkop wat tot 17 cm lank kan wees.
Dalk die grootste kenmerk van die dier is die slagtande van die ramme. Hulle kan tot 2,6 cm lank word, of selfs langer in uitsonderlike gevalle.
Die kuifhert is klein, maar steeds groter as die meeste moentjak-spesies. Dit is 50 tot 70 cm hoog by die skouers en weeg tussen 17 en 50 kg. Net ramme het gewei (horings) en dit is besonder kort; dit word byna onder die kuif versteek.
Habitat en gedrag
Die kuifhert kom hoofsaaklik in China voor, waar dit van die ooskos tot Oos-Tibet aangetref word. Dit bewoon hoë, klam woude van 500 tot 4 500 m bo die seevlak. Dit hou van immergroen sowel as bladwisselende woude met baie onderbos en water.
Hulle is alleendiere, maar kom soms in pare voor. Die ramme verdedig hul hougebied. Dit is egter ’n mak dier en verkies dele waar hulle kan wegkruip. Wanneer dit gepla word, sal dit bulk en weghardloop.
Gallinago
Gallinago is 'n genus van voëls in die familie van strandlopers en snippe (Scolopacidae). Die genus omvat 17 spesies.
Voëls in die genus is morfologies dieselfde, met besonder lang, skraal snawels en kriptiese vere. Die meeste het 'n kenmerkende pronk, wat hulle gewoonlik teen dagbreek of sononder uitvoer. Hulle vreet ongewerweldes wat hulle met 'n herhaalde steek-aksie in die modder soek.
Sulechów
Geskiedenis
Die gebied was oorwin deur Hertog Mieszko I van Pole in 990 en het in 1138 deel geword van die Hertogdom van Silesië. Die eerste verwysing ná die nedersetting deur Waldemar van Askanië dateer uit die jaar 1319, waar Sulechów vir Brandenburg verower is. Waldemar het in dieselfde jaar gesterf en die ligging val weer terug na die Piast Hertogdom van Glogow.
In 1482 het hertog Jan II die Mad uiteindelik Sulechów saam met die naburige dorpie Krosno aan Brandenburg onder keurvors Albrecht III oorgedra. 'n deel van die Neumark-distrik het sedert 1537 en Züllichau sedert 1815 tot die Pruisiese provinsie van Brandenburg behoort. In 1945 is dit met die implementering van die Oder-Neisse lyn volgens die Potsdam-ooreenkoms aan Pole oorgedra.
Marcus Trescothick
Marcus Edward Trescothick (gebore 25 Desember 1975 in Keynsham, Somerset) is 'n Engelse krieketspeler. Hy het onder meer tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir Engeland gekolf.
Norman Rose
Norman Rose (23 Junie 1917 – 12 November 2004) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Anderson Tapes (1971), The Front (1976), en Radio Days (1987), en in die televisiereeks Lights Out (1946).
Gianni Versace
Giovanni "Gianni" Versace (Italiaans: [ˈdʒanni verˈsaːtʃe]; Reggio Calabria, 2 Desember 1946 – Miami, 15 Julie 1997) was 'n charismatiese en begaafde Italiaanse ontwerper van klere en teaterkostuums. Hy is deur Andy Warhol en moderne abstrakte kuns beïnvloed en is as een van die mees kleurvolle en talentvolle ontwerpers van die laat 20ste eeu beskou.
Antho signata
Antho signata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Annika Marks
Annika Marks is 'n Amerikaanse aktrise, vervaardiger, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent The Sessions (2012) en in die televisiereekse The Fosters (2013) en Goliath (2016).
GarageBand
GarageBand is ’n programmatuurtoepassing vir Mac OS X en iOS wat gebruikers in staat stel om musiek of potgooie te skep. Dit is ontwikkel deur Apple Inc. en is deel van die iLife-pakket vir Mac OS X
Oudio-opname
GarageBand is ’n vaartbelynde digitale oudio-werkstasie (DOW) en klankverwerker wat veelvuldige klanksnitte kan opneem en terugspeel. Ingeboude oudiofilters wat die AU (klankeenheid) standaard gebruik, stel die gebruiker in staat om die klanksnit te verbeter met behulp van verskeie effekte insluitend onder andere nagalm, eggo en verdraaiing. GarageBand bied ook die moontlikheid om in 16-bis- en 24-bis-oudioresolusie op te neem ’n Ingesluite stemstelsel help met toonhoogtekorreksie en kan die outo-stemeffek effektief namaak wanneer dit op die hoogste vlak ingestel is.
Virtuele sagteware-instrumente
GarageBand sluit ’n groot verskeidenheid van realistiese, getoetste instrumente en sintetiseerders wat op sagteware geskoei is, in. Dit kan gebruik word om oorspronklike komposisies te skep of om musiek regstreeks te speel deur die gebruik van ’n USB MIDI-klawerbord wat aan die rekenaar gekoppel is, ’n virtuele klawerbord op die skerm of deur gebruik te maak van ’n standaard QWERTY-sleutelbord met die “musiektik”-eienskap. Die sintetiseerders is opgebreek in twee groepe: analoog en digitaal. Elke sintetiseerder het ’n wye verskeidenheid van verstelbare parameters, insluitend rykheid, gly, sny, af, standaard aanval, verval, volhou en verlos; dit maak voorsiening vir ’n wye verskeidenheid van klanke wat geskep kan word.
Kitaareienskappe
Naas die standaard snitte maak GarageBand voorsiening vir kitaar-spesifieke snitte wat ’n verskeidenheid van gesimuleerde klankversterkers, pedale en effekverwerkers kan gebruik. Hierdie gesimuleerde klankversterkers maak gewilde hardeware van maatskappye soos Masrhall Amplification, Orange Music Electronic Company en Fender Musical Instruments Corporation na. Soveel as vyf gesimuleerde effekte kan in vlakke bo-op die virtuele klankversterkers, wat verstelbare parameters soos intonasie, nagalm en volume insluit, geplaas word. Kitare kan aan Macs verbind word deur gebruik te maak van die ingeboude invoer (moet hardeware hê wat ’n standaard stereosein kan voortbring deur ’n 3.5mm uitvoer te gebruik) of ’n USB-koppelvlak.
MIDI-redigering
GarageBand kan MIDI-lêers invoer en bied nootrol of notasiestyl redigering en terugspeel. Deur aan die MIDI-standaard te voldoen kan ’n gebruiker baie verskillende aspekte van ’n opgeneemde noot wysig insluitend intonasie, spoed en tydsduur. Toonhoogte kan gestel word op 1/128 van ’n halftoon, op ’n skaal van 0-127 (soms beskryf as ’n skaal van 1-128 om duidelikheid). Spoed, wat die amplitude (volume) bepaal kan gestel en gewysig word op ’n skaal van 0-127. Tydsduur kan handmatig gestel word via die nootrol of in die partituur-aansig. Nootritmes kan gespeel word via die sagteware-instrumente of geskep word in die nootrolomgewing; ritmeregstelling word ook ingesluit om note te sluit subafdeling van ’n tydmaatteken. GarageBand bied ook globale redigeringsmoontlikhede aan MIDI-inligting met Gevorderde Tydreëling, ook bekend as kwantisering. Terwyl dit omvattende beheer oor MIDI-lêers aanbied, is daar sekere eienskappe wat GarageBand nie het nie in vergelyking met professionele vlak DOW’s, soos ’n klankverwerker vir tromsnitte wat apart is van die gewone nootrol. Baie van hierdie tekortkominge is egter aangespreek in elke opeenvolgende vrystelling van GarageBand.
Musieklesse
In albei tipes lesse bied ’n musiekonderwyser die les, wat in ’ spesiale formaat is wat hoë kwaliteit instruksies in beeld en klank bied, aan. Die lesse sluit ’n virtuele kitaar of klavier in wat vingerposisies demostreer asook ’n musieknotasie-area om aan te dui hoe die korrekte musikale notasies lyk. Die musiekvoorbeelde in die lesse bevat populêre musiek.
In ’n Kunstenaarsles  is die musiekonderwyser die werklike musikant/liedjieskrywer van liedjie wat in die les aangebied word. Soos in November 2009 het die kunstenaars die volgende ingesluit: Sting (Roxanne, Message in a bottle, Fragile), Sarah McLachlan (Angel), Patrick Stump van Fall Out Boy (I Don't Care, Sugar, We're Goin' Down), Norah Jones (Thinking About You), Colbie Caillat (Bubbly), Sara Bareilles (Love Song), John Fogerty (Proud Mary, Fortunate Son, Centerfield), Ryan Tedder van OneRepublic (Apologize), Ben Folds (Brick, Zak and Sara), John Legend (Ordinary People), en Alex Lifeson of Rush (Tom Sawyer, Limelight, Working Man, The Spirit of Radio). Geen nuwe Kunstenaarslesse is in 2010 vrygestel nie en Apple het nog geen planne aangekondig om enige nuwes try te stel nie.
Jam Packs
Jam Packs is Apple se amptelike toevoegings vir GarageBand. Elke Jam Pack bevat lusse en sagteware-instrumente wat saam gegroepeer is in sekere style en genres.
Die huidige Jam Packs is soos volg:
MainStage 2
MainStage 2 deur Apple sluit ook 40 ingeboude instrumente in – insluitend sintetiseerders, ouderwetse klawerborde en ’n trommasjien – om in GarageBand te gebruik. Dit bevat ook ’n koppelvlak vir regstreekse opvoerings en sluit ’n groot versameling van inproppe en klanke in.
Derdeparty-instrument en Apple Loop-pakkette
Naas Apple bied baie ander maatskappye vandag kommersiële of deelware virtuele sagteware-instrumente wat spesifiek vir GarageBand ontwerp is asook versamelings van Apple Loops (lusse) wat bedoel is vir GarageBand-gebruikers.
GarageBand kan ook derdeparty sagtewaresintetiseerders gebruik wat voldoen aan die Core Audio (Audio Units) standaard. Daar is egter beperkinge insluitend dat Audio Unit-instrumente wat kan reageer op veelvuldige MIDI-kanale of poorte, geaktiveer kan word deur slegs die eerste kanaal van die eerste poort. Dit beteken dat instrumente met baie klanktinte, wat baie kanale bevat en op baie MIDI-kanale reageer, soos Native Instruments en MOTU MachFive, nie geskik is vir gebruik in GarageBand nie.
Derdeparty-verskaffers bied ook ekstra lusse vir gebruik in GarageBand. Gebruikers kan ook hul eie lusse opneem deur ’n mikrofoon, via ’n sagteware-instrument of deur gebruik te maak van ’n oudiokoppelvlak deur ’n kitaar of ander hardeware-instrument fisies aan ’n Mac of iOS-toestel te koppel.
Voorbeeld multisnitbronlêers
In 2005 het Trent Reznor van die groep Nine Inch Nails die multisnit GarageBand-bronlêers vir die liedjie The Hand That Feeds vrygestel om die publiek toe te laat om met sy musiek te eksperimenteer. Hy het voornemende GarageBand-gebruikers toegelaat om die liedjie te hermeng. Hy het ook toestemming gegee vir enigeen om hul gepersonaliseerde hermeng met die wêreld te deel. Sedertdien het Nine Inch Nails nog verskeie ander bronlêers vrygestel en ander kunstenaars het ook hul eie GarageBand-lêers vir die publiek oopgestel om mee te eksperimenteer.
Die Nieu-Seelandse groep Evermore het ook multisnit bronlêers vir GarageBand vir hul liedjie Never Let You Go vrygestel.
Ben Folds het Stems and Seeds, ’n spesiale weergawe van sy 2008-album Way to Normal vrygestel. Stems and Seeds het ’n herbemeesterde weergawe van Way to Nromal bevat tesame met ’n afsonderlike skyf waarin GarageBand-lêers was vir elke snit van die album. Dit het aanhangers in staat gestel om die liedjies te hermeng.
Beperkinge
’n Gebrek aan MIDI-uit-vermoë beperk die gebruik van eksterne MIDI-instrumente. Daar is ook slegs beperkte ondersteuning vir boodskappe wat gestuur word van knoppe op MIDI-klawerborde aangesien slegs intydse toonverbuiging, modulasie, volhou en voetbeheer erken word. Sedert GarageBand ’08 kan ander parameters wat deur MIDI-knoppe geaffekteer word, later per snit geoutomatiseer word. GarageBand het geen funksies vir die skep van veelvuldige tydmaattekens nie maar die sagteware laat nou ’n temposnit toe om tempoveranderinge te outomatiseer. Die vermoë om snitte om te keer, bestaan ook nie.
Buiten toonverbuiging is GarageBand beperk tot die toonhoogtes en intervalle van standaard 12-toon gelykswewende stemming sodat dit nie van nature xenharmoniese musiek ondersteun nie. Logic Pro bied verskillende stemminge, maar GarageBand nie; klankeenhede wat mikrostemming ondersteun (deur .scl of .tun-lêers of ’n ander metode te gebruik) kan in GarageBand gebruik word om alternatiewe toonhoogtes te verkry.
Geskiedenis
GarageBand is ontwikkel deur Apple onder die leiding van dr. Gerhard Lengeling, vroeër van die Duitse maatskappy Emagic, die skeppers van Logic Audio. (Emagic is in Julie 2002 deur Apple bekom.)
Die toepassing is aangekondig gedurende Steve Jobs se tematoespraak by die Macworld-kongres en Ekspo op 6 Januarie 2004; die musikant John Mayer het gehelp met die demonstrasie.
GarageBand 2 is bekendgestel by die 2005 Macworld-kongres en Ekspo op 11 Januarie 2005. Dit is vanaf 22 Januarie 2005 verskeep. Belangrike nuwe eienskappe het die moontlikheid om musiek in musieknotasie te besigtig en te wysig, om tot 8 snitte op ’n slag op te neem, om tydsberekening en toonhoogte van opnames reg te stel, om sntipanoramaposisie te outomatiseer, om volume en toonhoogte te beheer, om oudio en MIDI te transponeer en om MIDI-lêers in te voer, ingesluit.
GarageBand 3 wat bekendgestel is tydens 2006 se Macworld-kongres en Ekspo, sluit ’n ‘potgooi-ateljee’ in, insluiteend die opsie om meer as 200 effekte en klingels te gebruik asook integrasie met iChat vir afstandsonderhoude.
GarageBand 4, ook bekend as GarageBand ’08, is deel van iLife ’08. Dit het die vermoë om afdelings van ’n liedjie afsonderlik op te neem, soos brûe en refreine. Daarbenewens bied dit ook ondersteuning vir die outomatisering van tempo en instrumente, die skep en uitvoer van iPhone-luitone en ’n “Magic GarageBand”-eienskap wat virtuele speelsessies insluit met ’n 3D uitsig op die instrumente.
GarageBand 5 is deel van die iLife ’09-pakket. Dit sluit musiekinstruksie in en laat gebruikers toe om instruksievideo’s deur kontemporêre kunstenaars te koop. Dit bevat ook nuwe eienskappe vir elektriese kitaarspelers waaronder ’n toegewyde 3D Elektriese Kitaarsnit wat ’n virtuele effektepedaalbord en virtuele klankversterkers met ’n galmveerstelsel en tremolo. GarageBand 5 sluit ook ’n skoner, herontwerpte gebruikerskoppelvlak in tesame met Projeksjablone.
GarageBand 6, ook bekend as GarageBand ’11 is deel van die iLife ’11-pakket wat op 20 Oktober 2010 bekendgestel is. Hierdie weergawe bring nuwe eienskappe soos Flextyd, ’n nutsmiddel om die ritme van ’n liedjie aan te pas. Dit sluit ook die moontlikheid in om die tempo van een snit onmiddellik aan te pas by die tempo van ’n ander snit, addisionele kitaarklankversterkers en effektepedale, 27 nuwe lesse vir kitaar en klavier en “Hoe Het Ek Gespeel?”, ’n nutsmiddel wat die akkuraatheid en voortgang van ’n klavier- of kitaarvertoning in ’n les meet.
GarageBand vir iOS
Op 2 Maart 2011 het Apple ’n weergawe van GarageBand vir die iPad aangekondig. Dit het baie funksies wat soortgelyk is aan die weergawe vir Mac OS X. Musiek kan geskep word deur die instruksies op die skerm te gebruik, insluitend sleutelborde, tromme, ’n toetser en verskeie “slim instrumente”. Dit tree ook op as ’n multisnit opnameateljee met ’n effektepedaal en kitaarklankversterkers. Liedjies kan per e-pos of na ’n iTunes-biblioteek verstuur word. Voorts kan projekte in GarageBand vir OS X ingevoer word om verder gewysig te word. Dit laat dan ook instrumente uit die iOS-platform toe om op die instrumentbiblioteek op die Mac gestoor te word. Die toep is versoenbaar met iPhone 3GS en nuwer, die derde generasie iPod Touch en nuwer en alle weergawes van die iPad, insluitend die iPad Mini. iOS 7 is ’n voorvereiste. Sedert weergawe 2.0 is die toep gratis maar aankope in die toep is nodig om al die instrumente en klanke te verkry.
Opdaterings
Op 1 November 2011 het Apple GarageBand vir iOS 1.1 bekendgestel met ondersteuning vir die iPhone en iPod Touch. Ander eienskappe sluit in die vermoë om pasgemaakde akkoorde vir Slim Instrumente te maak, ondersteuning vir 3/4 en 6/8 tydmaattekens en uitvoer in AAC of AIFF-formate.
Op 7 Maart 2012 het Apple GarageBand opgedateer na weergawe 1.2 met ondersteuning vir die derde generasie iPad. Die nuwe Slim Strykers-instrument, ’n strykorkes met 1ste en 2de viole, altviole, tjello’s en kontrabas, is ook bekendgestel. Hierdie instrument kan note legato, staccato en pizzicato speel. Dit het ook ’n nootredigeerder ingesluit wat gebruikers toelaat om nootplasings en -lengte te verfyn en die moontlikheid om liedjies na Facebook, YouTube en SoundCloud op te laai. Projekte kon ook na iCloud opgelaai word. Dit het ook Jam Session, ’n eienskap wat tot 4 iPhones, iPod Touches en/of iPads met GarageBand geïnstalleer toelaat om gesamentlik te speel, ingesluit.
Op 1 Mei 2012 is GarageBand na 1.2.1 opgedateer wat klein foutjies reggestel het en die stabiliteit verbeter.
Saam met die nuwe iOS 6 is GarageBand op 19 September 2012 na 1.3 opgedateer. Die opdatering het die vermoë om musiek vanuit ’n musiekbiblioteek in te voer, die skep van luitone, die vermoë om die toep in die agtergrond te gebruik en die regstelling van klein foutjies.
GarageBand is op 20 Maart 2013 na 1.4 opgedateer. Die opdatering het ondersteuning vir Audiobus toegevoeg, die vermoë om na roosterpunte te spring af te skakel, verwyder en klein foutregstellings.
GarageBand het op 22 Oktober 2013 ’n ontwerpsverbetering ondergaan tesame met die vrystelling van die iPad Air. GarageBand 2.0 het ’n nuwe ontwerp gekry om by iOS 7 te pas, ’n uitgebreide aantal klankspore per lied en nuwe funksies in die Toetserinstrument.
Beskikbaarheid
Voor die lansering van Apple se Mac-toepwinkel, was GarageBand slegs beskikbaar as deel van iLife, ’n toepassingspakket (wat ook iPhoto, iMovie, iDVD en iWeb ingesluit het) wat daarop gemik was om die skep en organisering van digitale inhoud te vereenvoudig. Op 6 Januarie 2011 is GarageBand ’11 beskikbaargestel op die Mac-toepwinkel vir $14.99.
Eyjafjallajökull
Eyjafjallajökull (letterlik "Eilandberggletser", afgelei van Yslands eyja "eiland", fjall "berg" en jökull "gletser") is een van die kleiner gletsers van Ysland. Die gletser, wat noord van Skógar en suid en wes van die groter Mýrdalsjökull-gletser lê, is streng gesproke 'n gletserkap wat 'n stratovulkaan op 'n hoogte van 1 666 meter bo seevlak oordek. Eyjafjallajökull is saam met Mýrdalsjökull en Tindfjallajökull een van drie gletsers wat die Þórsmörk-vallei in Suid-Ysland omring en lê in die oostelike vulkaangebied langs die suidkus.
Die Eyjafjallajökull-vulkaan is nog steeds aktief en het sedert die begin van die huidige gletserkundige Ystydperk sowat 2,6 tot 2,7 miljoen jaar gelede verskeie kere uitgebars. Sy krater het 'n deursnee van tussen drie en vier kilometer, en die gletser bedek 'n oppervlakte van sowat 100 vierkante kilometer wat van hom die sesde grootste in die land maak. Behalwe vir sy groot uitbarsting in die tydperk tussen 1821 en 1823 en 'n reeks aardbewings in Junie 1994 word Eyjafjallajökull tans as 'n sluimerende vulkaan beskou. Naby die Fimmvörðuháls-bergpas tussen Eyjafjallajökull en Mýrdalsjökull het seismografiese aktiwiteite soos aardbewings en -verskuiwings in die afgelope jare egter daarop gedui dat albei vulkane ten enige tyd weer sou kan uitbars. Uitbarstings hou ook die gevaar van verwoestende gletserlope in.
Die suidelike einde van die vulkaan het vroeër deel uitgemaak van die Atlantiese kuslyn. Aangesien die see sedertdien sowat vyf kilometer teruggetrek het, het in die gebied 'n landskap met steil rotswande en 'n groot aantal watervalle ontstaan. Die Skógafoss- en Seljalandsfoss-watervalle is die grootste hiervan, maar onder sterk windtoestande word die water van sommige van die kleiner watervalle selfs na die vulkaan se bergspits gewaai.
Uitbarsting in 2010
Vanaf 20 Maart 2010 was daar 'n reeks uitbarstings. Groot hoeveelhede vulkaanas is in die atmosfeer gepomp en deur westelike winde oor groot dele van Europa versprei. Aangesien klein aspartikels 'n bedreiging vir vliegtuie kan inhou het Europese lugvaartowerhede 'n verbod op vlugte oor Noord- en Sentraal-Europa geplaas.
1891
Die jaar 1891 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 91ste jaar van die 19de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
1. FC Union Berlyn
1. FC Union Berlyn is 'n Duitse sokkerklub uit die hoofstad, Berlyn.
Geskiedenis
SC Olympia 06 Oberschöneweide is in 1906 gestig en verander in 1920 sy naam in FC Union Berlyn. In 1923 haal die klub die eindstryd om die Duitse kampioenskap, maar verloor teen Hamburger SV.
Na die Tweede Wêreldoorlog het die klub in twee verdeel deurdat die spelers en afrigters na Wes-Berlyn gevlug het en die klub weer daar hervestig het onder die naam SC Union 06 Berlyn. Die oorspronklike klub, wat bly voortbestaan het in Oos-Berlyn, is herdoop na SG Oberschönweide.
Die Wes-Berlynse span was aanvanklik baie suksesvol en het reuse-skares na sy wedstryde getrek (bv. 75 000 na 'n deurslaggewende wedstryd teen Tennis Borussia Berlyn), maar na die oprigting van die Berlynse Muur het dinge vinnig agteruitgegaan en vandag speel SC Union 06 Berlyn in die laer ligas van Berlyn (Kreisliga A Berlyn stapel 1).
Die oostelike klub ondergaan intussen heelwat naamsveranderinge: Union Oberschöneweide (1950), BSG Motor Oberschöneweide (1951), SC Motor Berlyn (1955), TSC Oberschöneweide (1957), TSC Berlyn (1963) en uiteindelik in 1966 ''1. FC Union Berlyn''. Die klub wen die Oos-Duitse beker in 1968.
Na die eenwording van Duitsland het die klub aanvanklik ernstige finansiële probleme gehad, maar in 2001 slaag die klub daarin om die 2. Bundesliga te haal.
Mikat
250px|duimnael|Die mikat vir mense wat van [[Medina af kom, Dhu'l-Hulayfah.]]
’n Mikat (Arabies: ميقات) is ’n punt waar pelgrims op die hadj of oemra na Mekka die gewyde toestand bekend as ihram binnegaan en hul ihram-klere aantrek. Vyf van die ses aangewese plekke is deur die profeet Mohammed vasgestel, terwyl die sesde een later bygekom het vir mense uit Indië en die Verre Ooste. Die mikats is soos volg:
Christian Wulff
Christian Wilhelm Walter Wulff (* 19 Junie 1959 in Osnabrück) is 'n Duitse juris en politikus.
Sedert 4 Maart 2003 het hy die amp van eerste minister van die deelstaat Nedersakse beklee. Op 30 Junie 2010 is hy deur die Bundesversammlung as nuwe bondspresident van Duitsland en opvolger van Horst Köhler verkies. Hy het op 17 Februarie 2012 bedank ná media-onthullings oor praktyke tydens sy ampstermyn as premier van Nedersakse wat aan korrupsie grens.
Lewe en loopbaan
Wulff se ouers het van mekaar vervreemd geraak toe hy twee jaar oud was. Nadat die stiefvader die gesin verlaat het, het Wulff op die ouderdom van 16 jaar die versorging van sy moeder oorgeneem wat aan veelvuldige sklerosis gely het en was ook by die opvoeding van sy jonger suster betrokke.
Wullf het by die Elisabeth-skool in Osnabrück skoolgegaan en sy Abitur (Duitse matriekeksamen) by die Ernst-Moritz-Arndt-gimnasium afgelê. Hy het regswetenskappe aan die Universiteit van Osnabrück gestudeer en in 1987 die eerste juristiese staatseksamen afgelê. In 1990 het hy die tweede staatseksamen afgelê en was vervolgens as advokaat in Osnabrück werksaam.
Wulff is Rooms-Katoliek en het twee kinders. Hy was tussen 1988 en 2007 met Christiane Wulff getrou. Uit die huwelik is 'n dogter gebore. Sedert 2008 is hy met sy tweede vrou Bettina getrou wat 'n kind uit 'n vroeëre verhouding het. Hul gemeenskaplike seun is in 2008 gebore.
Jason Willinger
Jason Willinger (* 1971) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Zebrahead (1992) en A Goofy Movie (1995), en in die televisiereekse Dinosaurs (1991) en TV Tales (2002).
Antho simplicissima
Antho simplicissima is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Richard Roland Holst
Richard Nicolaüs (Rik) Roland Holst (4 Desember 1868, Amsterdam – 31 Desember 1938, Bloemendaal, Noord-Holland) was 'n Nederlandse skilder, etser en skrywer.
Lewensloop
Holst is gebore as die seun van Adriaan Roland Holst, 'n fabrikant en versekeraar, en Sabina Posthumus. Sy neef was die digter Adriaan Roland Holst. Rik - sy bynaam - Roland Holst het van 1885 tot 1890 aan die Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam gestudeer. Hy het vanaf 1918 hier doseer, en van 1926 tot 1934 was hy direkteur daarvan. Hy het op 16 Januarie 1896 met die digter en revolusionêr Henriette van der Schalk getrou. Die huwelik was kinderloos.
Werk
Die skrywer William Morris het 'n reuse invloed op Holst uitgeoefen. Ten eerste het Holst aan kuns 'n idealistiese, diensgerigte taak toegewys en veral klem gelê op kunsmatige suiwerheid en skoon vorme. Hy het ook baie waarde geheg aan samewerking tussen kunstenaars (uit verskillende dissiplines). Daarom staan hy bekend as 'n gemeenskapskunstenaar. Hy was 'n vriend van Herman Gorter en oortuig van die verdienstelikheid van Sosialisme.
Holst het houtsneewerk gedoen, plakkate ontwerp, tipografiese ontwerpe van die digbundel Sonnetten en verzen in terzinen geschreven deur Henriette Roland Holst gemaak en muurskilderye in die Beurs van Berlage, die kantoor van die Algemeene Nederlandse Diamantbewerkersbond (die Burcht van Berlage) en die gebou van die Hoge Raad der Nederlanden in Den Haag geskilder.
Later het hy ook loodglasvensters gemaak, insluitend vir die Amsterdamse stadsaal, die Dom van Utrecht (Domkerk) en die poskantoor by die Neude ('n plein in die sentrum van Utrecht). Hy was ook 'n boekbandontwerper.
Beeld
Roland Holst word in die vorm van 'n beeldhouwerk op die brug van die Parnassusweg oor die Zuider Amstelkanaal in Amsterdam uitgebeeld. Hy word uitgebeeld met 'n palet en kwas, saam met die argitek H.P. Berlage en die beeldhouer Joseph Mendes da Costa. Die stadsbeeldhouer Hildo Krop het die standbeeld in 1940-1941 geskep. Dit is uiteindelik op 17 April 1957 onthul. .
Adriaan Roland Holst
Adrianus (Adriaan) Roland Holst (23 Mei 1888, Amsterdam - 5 Augustus 1976, Bergen Noord-Holland) was 'n Nederlandse digter. Sy oeuvre word gekenmerk deur 'n unieke, plegtige styl en ryk simboliek.
Familie
Sy vader was die broer van die beeldende kunstenaar Richard Roland Holst wat getroud was met Henriette Roland Holst-van der Schalk, die digteres, skryfster en sosialis. Sy was dus die tante van Adriaan Roland Holst. Adriaan is deur vriende en familie "Jany" genoem. Die drie - Adriaan, Richard en Henriette - het gereeld kontak met mekaar gehad.
Biografie
In 1918 het Holst in Bergen, Noord-Holland gaan woon waar sy woonhuis bewoon is deur 'n verskeidenheid skrywers en digters. Hy het verskillende literêre vriende gehad soos Menno ter Braak, J.C. Bloem, E. du Perron, J. Slauerhoff, Herman Gorter, Vasalis en Victor van Vriesland. Hy het ook kontak gehad met die skilder Carel Willink, wat in 1948 in opdrag van die ministerie van onderwyskunste en wetenskap 'n portret van hom geskilder het.
Uit die argief vir benoemings vir die Nobelprys vir Letterkunde by die Sweedse Akademie blyk dit dat Holst in 1955 en 1961 benoem is vir die Nobelprys.
Hy het gesterf aan komplikasies wat teweeggebring is nadat hy uit sy bed geval het.
Nasionale Monument
Roland Holst word in verskeie opsigte gesien as 'n monumentale digter. By die beeld ‘’De stedemaagd’’ in Alkmaar (1950) is daar 'n kort gedig van Roland Holst aangebring. Op die binnekant van die gedenkmuur van die Nationaal Monument op de Dam (in 1956 onthul) is 'n gedig van Roland Holst aangebring in belettering wat deur Jan van Krimpen ontwerp is: "Nimmer, van erts tot arend, was enig schepsel vrij onder de zon, noch de zon zelve, noch de gesternten. Maar geest brak wet en stelde op de geslagen bres de mens. Uit die eersteling daalden de ontelbaren. [...]"
NG gemeente King William's Town
duimnael|links|270px|King William's Town se NG kerkgebou is in die sogenaamde tentboustyl ontwerp, ook bekend as die kappiekerk, wat in die onmiddellike omgewing ook te sien is op [[Bedford (NG gemeente Glen Lynden) en Stutterheim (NG gemeente Stutterheim).]]
duimnael|regs|300px|King William's Town is tussen die voormalige tuislande [[Ciskei en Transkei in die Grensstreek geleë.]]
duimnael|links|230px|Die eerste van die gemeente se drie kerkgeboue het eers behoort aan 'n gemeente bestaande uit lidmate van die Duitse Lutherse kerk wat weggebreek en hul eie gemeente gestig het. Dié foto is in 1917 geneem.
duimnael|160px|regs|Ds. G.J. Barnardt, Kingwilliamstown se tweede leraar van 1915 tot 1921.
duimnael|links|230px|[[King William's Town se NG kerksaal.]]
duimnael|160px|regs|Ds. Carl Jacobus Steyn, Kingwilliamstown se vierde leraar van 1931 tot 1945.
duimnael|160px|Ds. Daniël Johannes Malan, van 1945 tot 1947 die gemeente se vyfde leraar. Hy was van 1966 af Sondagskoolsekretaris en van 1967 af Algemene Sondagskoolsekretaris.
duimnael|regs|160px|Ds. Pieter Willem Jordaan, leraar van 1948 tot 1950. Ook in die Oos-Kaap, was hy leraar van [[NG gemeente Lady Grey|Lady Grey van 1940 tot 1945, Sondagsrivier-Suid van 1945 tot 1948 en Tarkastad van 1950 tot 1958.]]
duimnael|regs|160px|Ds. Johannes Jacobus Uys Fourie, leraar van 1951 tot 1958.
duimnael|regs|160px|Ds. Pieter Jacobus van Jaarsveld, leraar van 1962 tot 1969.
Agtergrond
Die eerste NG kerkgeboutjie op King William's Town het 'n eienaardige geskiedenis gehad. Dit is opgerig weens 'n skeuring in die plaaslike Duitse Lutherse gemeente. Die afgeskeidenes het 'n nuwe gemeente gestig en die kerkie laat bou. Later het die twee partye egter vrywillig herenig.
In 1904 koop die kerkraad van die ou McCleantown (later die hoofkerk wat na Komga verplaas is, 'n gemeente wat nie meer bestaan nie, maar die oudste in die Grensstreek was) die kerkie van die Lutherse gemeente vir £700. Hebreërs 13:8 was toe nog binne die hoofingang van die gebou in Duits te lees: "Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid." ("Jesus Christus ist derselbe gestern und heute und in Ewigkeit.")
Toe die kerkie gekoop is, het McCleantown behoort tot die Ring van Albanie. Dit is getransporteer op die naam van sekere trustees, wat teen 1917 almal vertrek of gesterf het. Omdat nuwe trustees nooit aangestel is deur die moedergemeente Komga nie, het die oorplasing van die eiendom in die naam van die nuwe gemeente Kingwilliamstown groot koste meegebring.
Mettertyd is slegs £400 van die £700 afbetaal. Toe ds. H.A. Boshoff in 1913 as eerste leraar bevestig is, rus daar dus nog 'n skuld van £300 op die geboutjie. Die som is mettertyd afbetaal tot net £85 oorgebly het. Dit is in Junie 1915 afbetaal onder die leiding van ds. G.J. Barnardt, die opvolger van ds. Boshoff, wat op 10 April 1915 hier georden is.
Seestraat
'n Seestraat is 'n nou kanaal water wat twee groter waterliggame met mekaar verbind en dus tussen twee landmassas lê. Die terme seestraat, kanaal, deurgang en see-arm kan sinonieme van mekaar en omruilbaar wees. Kanaal en see-arm kan egter ook ander betekenisse hê. Baie seestrate is ekonomies belangrik. Seestrate kan op belangrike skeepsroetes lê en oorloës is al geveg ter wille van die beheer van hierdie seestrate. Talle kunsmatige kanale is opgerig om twee waterliggame oor land te verbind.