cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jean Piaget
Verskeie onderrig implikasies was ook betrokke. Piaget se teorie was nie op onderrig en leer gefokus nie, maar latere navorsers het gesê dat verskeie funksies van Piaget se teorie in die onderrig praktyk kan werk.
Ayub Khan
Die gevoel oor sy nalatenskap bly gemeng; hy word gekrediteer vir oënskynlike ekonomiese welvaart en wat ondersteuners die "dekade van ontwikkeling" noem, maar word gekritiseer omdat hy die eerste van die insidente van die intelligensie-agentskappe in die nasionale politiek begin het. Verder omdat hy korrupte rykdom in enkele hande gekonsentreer het, en 'n beleid van segregasie toegepas het wat later gelei het tot die verbrokkeling van die volkseenheid en die skepping van die staat Bangladesj op wat voorheen die grondgebied van Oos-Pakistan was.
Elektromagnetiese spektrum
Die frekwensies waarteen elektromagnetiese golwe voortplant vorm 'n aaneenlopende spektrum. Hierdie spektrum wissel vanaf lae frekwensies, soos in die geval van laefrekwensie (LF) wisselstroom, tot by kosmiese straling. Daar is in beginsel geen verskillende tipes elektromagnetiese radiasie nie en die verdeling daarvan in verskillende frekwensie bande is as gevolg van geskiedkundige faktore, fisiologiese faktore (bv. sigbare lig), opwekkingsmetodes en spesifieke eienskappe van die straling wat bestudeer is.
Germaanse godsdiens
Gemeenskaplike trekke
Maar net soos ander lewende dinge was ook Yggdrasil deur verval bedreig – sy val sou die einde van die wêreld (Ragnarök) beteken, 'n slag waarin Gode en demone teen mekaar sou veg en uiteindelik almal sou vergaan sodat die siklus van wording opnuut kon begin en die wêreld weer kon ontstaan.
Die lot van die Germaanse stamgemeenskap is deur drie skikgodinne, die Norne, bepaal wat oor die water van die lewe onder Yggdrasil se wortels gewaak het. Hulle het oor die lot van mense bestem, en die gemeenskap het hul besluite as onafwendbaar beskou en aanvaar. 'n Enkele mens is in hierdie verband steeds net as deel van 'n gemeenskap beskou wat verantwoordelik was vir die wêreldse bestaan van sy sibbe en die vervulling van hul lot. Hoe beter hy daarin geslaag het, onder meer as heldhaftige kryger, hoe groter was sy eer. Daarenteen is alles, wat die voortbestaan van sy sibbe op enige manier sou kon bedreig het, soos onvrugbaarheid, lafhartigheid of minagting van die godsdienstige orde, verafsku.
Elektromagnetiese spektrum
Die elektromagnetiese spektrum word hieronder aangegee:
Germaanse godsdiens
Gemeenskaplike trekke
Vir die menslike geslag was die Germaanse godhede vennote in hul stryd om die heersende orde te handhaaf, maar ook hulle was aan die lot van wording en vergaan onderworpe. Die religieuse feeste is in die ritme van seisoene gevier (somer- en wintersonstilstand, lente en oestyd) of ter geleentheid van belangrike biografiese gebeurtenisse (oorgangsrites wat 'n onomkeerbare ritus in die status van 'n mens gesimboliseer het). Die afsterwe van 'n mens is as die oorgang na 'n ander bestaan beskou. Daar was twee hemelryke of rusoorde waar die menslike siel sou voortleef. Die een was die onderaardse doderyk of Hel. Die siele van mense wat 'n natuurlike dood gesterf het, het hierheen gegaan. Die ander rusoord was die Walhalla. Die Walhalla was die paradys vir (dapper) gesneuwelde krygers. Hulle word gekeur deur die Walkure.
Elektromagnetiese spektrum
Radiofrekwensies (RF) word konvensioneel verdeel in bande van tientalle van frekwensie of golflengte.
Germaanse godsdiens
Beskikbare bronne
Die rekonstruksie van die Germaanse godsdiens en rituele bly moeilik aangesien navorsers oor min betroubare bronne beskik. Argeologiese vondste, Romeinse dokumente en beskrywings van Christelike sendelinge is naas Oud-Noorse literêre werke (soos die Edda en die 13de eeuse sagas van Snorri Sturluson) die belangrikste basis vir wetenskaplike ondersoek. Edda en saga's dateer egter uit die laaste periode van die Germaanse godsdiens en gee dus geen indruk van die godsdienstige lewe in vroeër tydperke nie. Dit is dus tans nie duidelik of daar ooit 'n gemeenskaplike Nordiese godsdiens was wat die historiese basis vir latere geloofsoortuigings sou kon gevorm het nie.
Elektromagnetiese spektrum
Sigbare straling (lig)
Saamgestelde ofte wel wit lig kan op verskillende maniere (byvoorbeeld deur middel van 'n prisma, spektroskoop of reëndruppels) in 'n spektrum van kleure, naamlik violet, indigo, blou, groen, geel, oranje en rooi, opgebreek word.
Germaanse godsdiens
Godhede van die Steentydperk
Die Godhede van die Steentyd is die oudste bekende Godhede van die Germane. Hierdie Godhede word ook in die Germaanse Skeppingsgeskiedenis vermeld. Dit gaan naamlik om Reuse en Reusinne en ook Gigante en Jotuns. Dit was reuse figure met menslike trekke. Met die koms van die Bronstyd vervaag die glans van hierdie Godhede. Hulle word nou dikwels ook in 'n negatiewe lig beskou.
Elektromagnetiese spektrum
Sigbare straling (lig)
Dit blyk dat hierdie spektrale kleure elk 'n unieke frekwensie of golflengte het waaraan dit herken kan word. Baie ligbronne vertoon nie 'n deurlopende spektrum waarin al die golflengtes aanwesig is nie maar 'n onderbroke spektrum of 'n spektrum wat slegs uit 'n aantal smal lyne bestaan. Sulke spektra kan heelwat inligting verskaf oor die bou van die deeltjies waardeur lig uitgestraal word. Spektrumontleding behels atoomspektroskopie of molekuulspektroskopie; laasgenoemde staan meestal net as spektroskopie bekend.
Germaanse godsdiens
Godhede van die Bronstydperk
Aan die einde van die Steentyd en die begin van die Bronstydperk tree veral 'n nuwe groep Godhede op die voorgond. Hierdie groep Godhede word veral gedomineer deur Godinne. Moedergodinne en Vrugbaarheidsgodinne speel nou 'n sentrale rol in die lewe van die ou Germane. Hulle staan ook bekend as die Wane. Reeds in die Bronstyd, maar veral met die koms van die Ystertyd sou manlike Gode op die voorgrond tree, en veral dan Krygsgode en Regsgode. Hierdie laaste groep Godhede staan bekend as die Ase.
Godhede van die Ystertydperk
In die bekende oorlewerings word Germaanse Gode en Godinne as godhede uitgebeeld wat oor die lot van mense asook oorwinning of neerlaag in 'n slag besluit. Hierdie siening is egter tydsgebonde en verwys spesifiek na die aansien wat krygskuns by die Germaanse stamme en volkere tydens die groot volksverhuisings geniet het. Die ouer godhede van die Bronstydperk was van 'n heel ander aard.
Elektromagnetiese spektrum
Algemeen
Lig word in die vorm van elektromagnetiese golwe voortgeplant. Elke liggolf (byvoorbeeld groen lig, rooi lig, ensovoorts) het 'n spesifieke golflengte (\lambda), en word met 'n sekere frekwensie (\lambda) voortgeplant. Die golflengte is omgekeerd eweredig aan die frekwensie, dit wil sê c= \lambda. v, waarby c die ligsnelheid is.
Dokter Zjiwago
Dokter Zjiwago (Russies: До́ктор Жива́го, [ˈdoktər ʐɨˈvaɡə]) is ’n 20ste-eeuse roman deur Boris Pasternak wat in 1957 vir die eerste keer in Italiaans gepubliseer is as Il Dottor Zivago. Dit speel af in die laaste jare van tsaristiese Rusland en die eerste jare van die Sowjetunie. Dit is in Rusland verbied omdat dit as anti-sosialisties en anti-kommunisties beskou is, en uit die land na Italië gesmokkel waar dit deur Giangiacomo Feltrinelli gepubliseer is.
Germaanse godsdiens
Godhede van die Ystertydperk
Rotstekeninge uit die Bronstydperk, wat in Noorweë en Swede ontdek is, toon mans wat velde omploeg, mense en diere wat geslagsomgang het, maar ook skepe waarop mans dans, huppel en horings blaas, of skepe waarop bome vervoer word. Daarnaas word ook krygers uitgebeeld - mans met strydbyle en spere, of reusagtige en moontlik seremoniële wapens.
Elektromagnetiese spektrum
Algemeen
Sowel die ligsnelheid as die golflengte word beïnvloed deur die medium waardeur 'n liggolf beweeg. Die snelheid van lig in lug is byvoorbeeld 300 000 km/s, in water 225 000 km/s en in glas 200 000 km/s. Die frekwensie bly egter konstant en dit is gebruiklik om liggolwe uit te ken aan die frekwensies daarvan. Die frekwensie is ook 'n maatstaf vir die energie-inhoud van 'n golf. By sigbare lig is die liggolf-frekwensies baie hoog (sowat 5 X 1014 Hz).
Dokter Zjiwago
Die verhaal draai om die lewe van die dokter en digter Joeri Zjiwago, sy vrou Tonja en sy minnares Lara en hoe hul lewens geraak is deur die Russiese Rewolusie en die daaropvolgende burgeroorlog. Die Nobelprys vir Letterkunde is die volgende jaar aan Pasternak toegeken. Te midde van ’n geweldige veldtog teen hom deur die KGB en die Sowjet-skrywersunie het Pasternak teensinnig ingestem om die prys van die hand te wys.
Elektromagnetiese spektrum
Algemeen
Golflengtes word dikwels in die atomiese lengte-eenheid \dot A  (1\dot A= 10- 10 m) of in nm (nanometer of 10-9 m) uitgedruk. Die golflengtes van die verskillende kleure lig lê tussen 400 en 800 nm. Lig waarin slegs golwe met dieselfde frekwensie (en golflengte) voorkom, staan bekend as monochromatiese (eenkleurige) lig. Sulke lig gee die oog 'n enkelvoudige kleurindruk - blou lig se golflengte is 450 nm, dié van geel ongeveer 570 nm, dié van rooi ongeveer 650 nm, ensovoorts.
Germaanse godsdiens
Godhede van die Ystertydperk
Die gewildste motief van rotstekeninge was nogtans die son wat 'n beduidende rol in die lewe van Noord-Europese boere en veetelers gespeel het. Die son is dikwels as 'n groot skyf uitgebeeld wat deur mans op hul skouers gedra of op skepe vervoer word. Dikwels word die son ook deur meer as een skyf versinnebeeld. Een van die belangrikste argeologiese vondse in hierdie verband is die Sonstrydwa van Trundholm, 'n klein metaalfiguur uit Denemarke wat 'n goue sonskyf op 'n perdewa uitbeeld en moontlik as 'n klein model van 'n lewensgroot origineel vervaardig is.
Elektromagnetiese spektrum
Algemeen
Saamgestelde of wit lig, wat byvoorbeeld van 'n gloeilamp of die son afkomstig is, bestaan uit 'n kombinasie van al die golflengtes. Die spektrum van wit lig kan op verskeie maniere verkry word. Die algemeenste metode is breking met behulp van 'n prisma of 'n diffraksierooster. Die lugbundel wat op hierdie manier verkry word, het die kenmerkende kleurpatroon van die spektrum, naamlik violet, indigo, blou, groen, geel, oranje en rooi. Dieselfde spektrum word waargeneem in die reënboog, wat gevorm word deur die weerkaatsing en die breking van lig deur reëndruppels.
Vir die ondersoek van 'n spektrum word 'n spektroskoop gebruik, en wanneer die sterkte (intensiteit) van die lig terselfdertyd gemeet word, word dit 'n spektrometer genoem. 'n Spektrograaf is 'n samestelling van 'n spektrometer en 'n registreertoestel met 'n pen, waarmee die verskillende ligintensiteite by die verskillende golflengtes aangeteken word. Die golflengtes van die kleure van die spektrum kan bepaal word uit die hoeke waaronder dit gebreek word.
Dokter Zjiwago
In 1965 is ’n Hollywoodse rolprent met die Engelse titel Doctor Zhivago gemaak wat losweg op die boek gebaseer is met David Lean as regisseur en Omar Sharif in die naamrol.
Elektromagnetiese spektrum
Algemeen
In die geval van monochromatiese lig kan die golflengte op dieselfde manier bepaal word. Lig waarvan al die golflengtes binne die sigbare spektrum val, het 'n deurlopende spektrum. Sommige ligbronne soos natrium en kwiklampe het egter nie 'n deurlopende spektrum nie, maar 'n onderbroke spektrum wat byvoorbeeld uit 'n aantal smal lyne kan bestaan. Die golflengte en die intensiteit van die lyne word egter soos gewoonlik bepaal. Dit word die spektrale samestelling of die spektrum van die bron genoem.
Dokter Zjiwago
Storielyn
Zjiwago is sensitief en digterlik amper tot ’n mistieke vlak. In die mediese skool herinner een van sy professore hom dat bakterieë onder die mikroskoop mooi kan wees, maar lelike dinge aan mense doen. Zjiwago se idealisme en beginsels beland in skrille kontras met die gruwels van die Russiese revolusie. 'n Groot tema van die boek is hoe die mistiek van dinge en idealisme vernietig word deur beide die Bolsjewiste en die Wit Leër. Yuri word ’n getuie van kannibalisme, die afkap van ledemate en 'n jong man word doodgeskiet omdat hy sy familie wil sien. Selfs die liefde van sy lewe, Lara (partykeer genoem Larissa), word van hom ontneem. Hy peins oor hoe die oorlog die hele wêreld gevoelloos laat, en hoe 'n vroeëre redelike groep mense mekaar sonder respek vir die lewe kan laat verwoes. Sy reis deur Rusland bring 'n epiese gevoel weens sy toer deur 'n wêreld wat in kontras is tot homself, relatief onbesmet deur geweld, en bydra tot sy begeerte om 'n plek weg van dit alles te vind, wat hom uiteindelik voer na Siberië en terug na Moskou.
Elektromagnetiese spektrum
Algemeen
Uit hierdie spektrum kan inligting bekom word oor die bou en samestelling van die deeltjies (atome, molekules) waardeur die lig uitgestuur word. Die teorie oor die bou van die atoom is ook gegrond op onder meer spektroskopiese ondersoeke. 'n Emissiespektrum ontstaan wanneer 'n stof lig uitstraal. Dit geskied byvoorbeeld indien die stof sterk verhit word. Vaste stowwe en vloeistowwe het gewoonlik deurlopende spektra en gasse onderbroke spektra.
Hierdie absorpsie word beïnvloed deur die golflengte van die lig. As daar 'n absorberende stof tussen 'n ligbron met 'n deurlopende spektrum en 'n spektrometer is, sal hierdie stof dieselfde kleure absorbeer as wat dit by emissie sou uitsend. So is die Fraunhoferlyne in die sonspektrum byvoorbeeld absorpsielyne wat ontstaan het deurdat gasse sommige ligkomponente geabsorbeer het. Hierdie lyne is in 1814 deur Joseph van Fraunhofer (1787-1826) ontdek.
Die lyne wat in die emissiespektrum van hierdie stof afgebeeld sou wees, het dus uit die absorbsiespektrum verdwyn. Die sigbare spektrum bevat golwe met golflengtes van tussen 400 en 800 nm. Die spektrum met laer frekwensies as die van die rooi lig word die infrarooispektrum genoem en die spektrum met hoër frekwensies as dié van die violetlig die ultravioletspektrum. Onder die infrarooi gebied lê die radio- en radargolwe, en bokant die ultravioletgebied die röntgen- en gammastraling.
Atoomspektroskopie
In die spektraalanalise word die kenmerkende lynspektrum van atome en molekules bestudeer. Die molekuulspektroskopie, wat meestal kortweg spektroskopie genoem word, is vir chemici 'n baie nuttige hulpmiddel by die studie van die bou van molekules.
Die atoomspektroskopie word teenswoordig veral gebruik om die samestelling van die verskillende chemiese verbindings te ondersoek. Die aanwesigheid (en die hoeveelheid) van sekere elemente in 'n onbekende monster kan bevestig word deur die spektrum van die monster met bekende atoomspektra te vergelyk. Die verklaring waarom 'n atoom kenmerkende spektraallyne uitstraal, is egter nie eenvoudig nie. Die beskrywing van lig as 'n golfverskynsel is dan ook ontoereikend hiervoor.
Dit blyk dat daar by die wisselwerking tussen lig en materie verskynsels plaasvind wat slegs verklaar kan word as lig as 'n stroom energiepakkies beskou word. Hierdie pakkies, wat fotone of kwanta genoem word, word in die rigting van die straling voortgeplant.
Vlam- en boogspektroskopie
Die spektra van vloeistowwe en vaste stowwe is weens talle bykomende emissies baie ingewikkelder om te ontleed as die van gasse. Om 'n atoomspektrum te verkry, moet die monster eers in 'n damptoestand gebring word, want in dampvorm is die atome nie meer so sterk gebonde nie. In vlamspektroskopie dien die vlam as energiebron om 'n stof te laat verdamp. Die monster wat ontleed moet word, word opgelos en as vloeistofnewel in 'n vlam verhit.
'n Vlamspektrum vertoon egter weinig lyne. Die temperatuur van die vlam is nie hoog genoeg om baie elektrone van baan te laat verander en emissie te verkry nie. Die reproduseerbaarheid van die spektra is egter goed omdat die toevoer van die brandgasse noukeurig gereël kan word. Hoër temperature word verkry deur middel van boogontlading. Boogontlading vind plaas tussen twee elektrodes wat deel vorm van 'n elektriese stroomkring.
Die boog ontstaan as gevolg van 'n hoë elektriese spanning wat oor die elektrodes aangelê word. Die monster wat ontleed moet word, word in 'n verpoeierde vorm in 'n holte in een van die elektrodes geplaas. Wanneer die boogontlading plaasvind, sal die monster smelt, verdamp en vervolgens 'n emissie lewer (boogspektrum).
Sycon matsushimense
Sycon matsushimense is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Tanita.
Marc Fleurbaey
Marc Fleurbaey, gebore op 11 Oktober 1961 in Mesnil-Raoul (Departement Seine-Maritime, in die streek van Normandië, in Frankryk), is 'n Franse ekonoom wat spesialiseer in ekonomie van welsyn en normatiewe ekonomie. Navorser en onderwyser sedert 1994 in Frankryk, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State, is hy Robert E. Kuenne Professor in Ekonomie en Openbare Sake aan Universiteit van Princeton sedert 2011. Hy het ook die voorsitter in Ekonomie van Welstand by die Kollege vir Wêreldstudies gehou. Hy was van 1986 tot 1994 'n direkteur van die Nasionale Instituut vir Statistiek en Ekonomiese Studies.
Opleiding
Marc Fleurbaey studeer van ENSAE ParisTech (1986), 'n meestersgraad in filosofie van die Universiteit van Parys-Nanterre (1991) en 'n doktorsgraad in ekonomie van die Skool vir Hoërstudie in Sosiale Wetenskappe (1994).
Loopbaan
Marc Fleurbaey is sedert 2011 Robert E. Kuenne Professor in Ekonomie en Openbare Sake by die Woodrow Wilson Skool vir Openbare en Internasionale Aangeleenthede aan die Universiteit van Princeton. Hy is ook 'n navorsingsgenoot aan die Universiteit se Sentrum vir Menswaardighede, die Sentrum vir Gesondheid en Welsyn, die William S. Dietrich II Ekonomiese Teorie Sentrum en die Princeton Environmental Institute.
Die ekonomie en die etiek van verantwoordelikheid
Die verantwoordelikheidsekonomie wat deur Marc Fleurbaey ontwikkel is, bestaan daarin om 'n gemodelleerde ekonomiese formulering van die etiek van verantwoordelikheid wat deur politieke filosowe ontwikkel word, voor te stel.
Politieke filosofie
Een van die beginsels van politieke filosofie is die definisie van standaarde van sosiale geregtigheid. As ekonomie dit moontlik maak om hierdie verskillende norme te modelleer, is dit die filosofie om die normatiewe geldigheid van hierdie beginsels te bevraagteken. In hierdie gebied het Marc Fleurbaey die normatiewe geldigheid van die standaard van gelyke geleenthede bevraagteken (sien veral sy artikel Gelyke Geleentheid of Gelyke Sosiale Uitkoms?). Ons kan sy gedagtes soos volg opsom: "'As ons dieselfde geleenthede aan twee lede van die samelewing gee en dat een van hulle hierdie geleenthede op so 'n manier gebruik dat dit tussen lewe en dood is, sal ons onsself verbied om te neem 'n paar hulpbronne van die tweede om dit te red onder die voorwendsel dat geleenthede gelyk gestel is? Marc Fleurbaey beweer dat dit sou beteken dat die aanvanklike egalitêre intuïsies geskend word. Hy aflei dat voordat 'n mens selfs na geleenthede soek, 'n egalitaristie moet fokus op basiese resultate, veral onder die oorlewing van individue en waarborg hierdie basiese resultate universeel, selfs om te spandeer meer vir sekere lede van die samelewing as wat voorgeskryf word deur gelyke geleenthede '(François Maniquet, op cit. )"
Verbintenisse in die openbare debat
Marc Fleurbaey is 'n navorser wat in die openbare lewe betrokke is. Sy verpligtinge is vervul in sy rol as adviseurs vir die Wêreldbank, die Verenigde Nasies en die OESO , deur middel van sy bydraes tot verskeie nasionale en internasionale kommissies en verslae en sy gereelde media dekking van maatskaplike kwessies rakende welsyn, maatskaplike vooruitgang, openbare beleid en klimaatsverandering.
Internasionale Paneel op Maatskaplike Ontwikkeling (IPSP)
Fleurbaey het die Internasionale Paneel vir Maatskaplike Ontwikkeling (IPSP) saamgelei, wat meer as 300 navorsers in die ekonomie en sosiale wetenskappe bymekaar gebring het. Die IPSP nooi ons uit om die samelewing in die 21ste eeu te heroorweeg en stel 'n nuwe visie van maatskaplike vooruitgang in 'n geglobaliseerde en onderlinge wêreld voor. Die Paneel het twee publikasies gelei  : die IPSP-verslag en 'n manifes, beide in 'n interdissiplinêre perspektief gebou. Onder sy talle openbare verhoudings was hy lid van die Stiglitz-kommissie oor die meting van ekonomiese prestasie en maatskaplike vooruitgang, in opdrag van die president van die Franse Republiek. Hy was ook die koördineerder vir die Vyfde Assesseringsverslag (2014) van die Interregeringspaneel oor klimaatverandering (IPCC). Hy het onlangs die Internasionale Paneel vir Maatskaplike Ontwikkeling (IPSP) gelei, wat meer as 300 navorsers in die ekonomie en sosiale wetenskappe bymekaar gebring het. Onder die lede van die borgskapskomitee is verskeie Nobels Ekonomie, waaronder Amartya Sen, Kenneth Arrow en James Heckman. Anthony Atkinson, 'n ekonoom wat spesialiseer in ongelykheid en professor in ekonomie by Oxford, Manuel Castells, sosioloog en wenner van die Holberg-prys, Edgar Morin, sosioloog en filosoof, en Michael Porter, ekonoom en professor in strategie by Harvard.
Bibliografie
Marc Fleurbaey is die skrywer van verskeie naslaanwerke:
The Last Temptation of Christ (rolprent)
The Last Temptation of Christ is 'n rolprent van die meesterregisseur Martin Scorsese wat in 1988 deur die Amerikaanse ateljee Universal Pictures vrygestel en op die Griekse skrywer Nikos Kazantzakis se gelyknamige kontroversiële roman uit die jaar 1951 gegrond is. Die rolprent pronk met sterre soos Willem Dafoe (as Jesus van Nasaret), Harvey Keitel (as Judas Iskariot), Barbara Hershey (as Maria Magdalena), David Bowie (as Pontius Pilatus) en Harry Dean Stanton (as Paulus). Die rolprent is in sy geheel in Marokko geskiet.
Net soos die roman behandel die rolprent die lewe van Jesus van Nasaret, en sy sentrale stelling is dat Jesus ten spyte van sy sondeloosheid tog onderhewig is aan enige versoeking wat deur mense ervaar word, waaronder vrees, twyfel, depressie, huiwering en sinlike lus. Sowel die boek asook die rolprent beeld Jesus uit as 'n man wat hom seksuele aktiwiteite verbeel – 'n openheid waarvoor sowel die boek asook die rolprent skerp kitiek en reaksies uitgelok het soos die Grieks-Ortodokse Kerk se ekskommunikasie van Nikos Kazantzakis. In die destydse apartheidstaat Suid-Afrika is die film verban. Die rolprent bevat egter 'n ontkenning wat duidelik maak dat hy van Jesus se tradisionele Bybelse uitbeelding afwyk en nie as 'n presiese weergawe van gebeurtenisse soos in die evangelies beskryf begryp mag word nie.
Agtergrond
Die rolprent is in 1988 bewonder en tegelykertyd ook skerp gekritiseer net soos Mel Gibson se The Passion of Christ in 2004. Terwyl Gibson se werk egter veral weens sy anti-Semitiese sentiment en verheerliking van geweld aangeval is, het The Last Temptation of Christ vanweë sy omstrede profiel van Jesus van Nasaret woedende reaksies by fundamentalistiese Christene uitgelok: Jesus is die Romeine behulpsaam met kruisigings, begeer om seks met Maria Magdalena te hê (wat hier as 'n prostituut uitgebeeld word), smeek Judas om hom aan die Romeine oor te lewer en deurleef tydens sy kruisiging die versoeking en visioen van 'n gesinsvader wat met Maria Magdalena getrou is. Jesus word oorwegend as 'n swak mens vertoon wat met sy uitverkiesing as die seun van God sukkel en deur 'n proses van swaarkry en beproewing gaan. Uiteindelik oorwin hy die versoeking.
Jade
Jade (afgelei van die Chinese 玉 „Yù“) of niersteen verwys na mengsels van minerale wat hoofsaaklik uit jadeïet en die sagter nefriet bestaan. Hulle moet in 'n spesifieke hoeveelheid en struktuur voorkom om as jade-edelgesteente beskou te word.
Jade is in China reeds sedert ten minste 8000 v.C. in gebruik, en mettertyd het selfs 'n kult rondom dié edelgesteente ontwikkel. Jade is daarnaas ook al duisende jare in Europa, die Stille Oseaangebied, in die oostelike Middellandse Seegebied en veral in Sentraal-Amerika verwerk.
In die wêreld van edelgesteentes is jade nogal 'n spesiale geval gewees aangesien sy belangrikheid nie tot sy eienskappe as edelgesteente en mineraal of sy kultuurhistoriese betekenis beperk gebly het nie, maar deur die loop van die eeue as 'n simbool vir 'n groot verskeidenheid oortuigings en konsepte beskou is wat van argaïese denkbeelde oor lewe, dood en kosmiese orde, die mag van rituele en seremonies, die bekoring van jade-kunswerke tot by sy beweerde magiese geneeskrag gestrek het. Die laasgenoemde konsep herleef deesdae in esoteriese kringe.
Etimologie
Die term jade is afgelei van die Spaanse piedra de ijada ("lende-" of "niersteen"). Hierdie betekenis het in nefriet - afgelei van die Griekse nephros "nier" - bewaar gebly. Die term is in Frans as l'éjade oorgeneem en in omstreeks die 17de eeu omgevorm tot le jade.
Die Europese en Chinese definisie van die term "jade" verskil duidelik van mekaar. In China word edelserpentyne al duisende jaar lank as "steen van die Gode" vereer en waardeer, en die Chinese term yu verwys dan ook spesifiek na hierdie gesteente uit die serpentyn-groep as die oorspronklike en egte "jade", veral sedert die buitelandse term en definisie van jade in China bekend geword het.
Internasionale kommissies sluit edelserpentyne egter uitdruklik nie by die groep van minerale in waarna in die Westerse wêreld as "jade" verwys mag word nie. In China word nogtans ook na jadeïet en nefriet ("jade" volgens die Westerse definisie) as 'n soort jade verwys (Chinees: fei-tsui) sodat foto's wat in hierdie artikel ingevoeg is sowel nefriet en jadeïet asook edelserpentyn vertoon.
Pharcidodes rubiginosus
Pharcidodes rubiginosus is 'n spesie van besie in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur Thomson in 1878.
Leonid Brezjnef
Leonid Iljitsj Brezjnef (Russies: Леонид Ильич Брежнев; Oekraïens: Леонід Ілліч Брежнєв; 19 Desember 1906 – 10 November 1982) was ’n politikus van die Sowjetunie en sekretaris-generaal van die land se Kommunistiese Party. Hy was ná Nikita Chroesjtsjof, van 1964 tot 1982, leier van die Sowjetunie.
Vroeë jare
Brezjnef was Russies, maar is in die Oekraïne gebore. Hy het hom in metallurgie bekwaam, asook in ideologiese teorie. Hy het vinnig opgang gemaak in die partyhiëragie. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy ’n generaal in die weermag geword.
Leier
Tydens Chroesjtsjof se bewind het Brezjnef taamlik op die agtergrond gebly. Toe dit tydens die Kubaanse missielkrisis duidelik word dat Chroesjtsjof besig is om sy steun onder die topbestuur van die party te verloor, het Brezjnef sy kans waargeneem en na vore getree as ’n sterk leier.
Tydens sy bewind het hy gestreef na die konsolidasie van die Sowjet-mag in die binne- en buiteland, hoewel hy nie baie aandag aan die ekonomiese basis van die land gegee het nie. Hy het wel die groot olie- en gasvoorrade van Wes-Siberië laat ontgin. Die weermag is ook in sy tyd versterk en die lande se ruimtevaartprogram uitgebrei. Brezjnef se bewering dat die Sowjetunie die reg het om in te gryp wanneer ’n sosialistiese land deur kapitalisme bedreig word, het bekend geword as die Brezjnef-leerstelling. In ’n poging om die wapenwedloop te verslap, het die Sowjetunie en die VSA ’n reeks verdrae gesluit, maar agter die skerms het die Sowjetunie voortdurend gestreef na meer invloed in Afrika, die Midde-Ooste en Asië.
In 1979 het die Sowjetunie sy buurland Afganistan binnegeval toe dit lyk of die land ná ’n bewindsoorname uit die Sowjet-invloedsfeer sou ontsnap. Hy het ook die Oos-Europese lande agter die sogenaamde Ystergordyn in ’n stewige greep gehou, soos blyk uit die hardhandige onderdrukking van die Praagse lente in 1968 in Tsjeggo-Slowakye. Op sy bevel het die Kommunistiese Party in Pole ook dié land se oproep om meer vryheid onderdruk.
Hoogtepunt
In die 1970's het Brezjnef en die Sowjetunie ’n hoogtepunt bereik wat invloed en prestige betref, veral toe Amerika minder gewild geword het weens die Watergate-skandaal en die Viëtnam-oorlog. President Jimmy Carter het van 1976 af gestreef na groter ontwapening en meer détente, maar hy het min erkenning daarvoor gekry in die res van die wêreld. Van die SALT II-verdrag het ook nie veel gekom nadat die Sowjetunie Afganistan binnegeval het nie.
In die Derde Wêreld het die Sowjetunie op vele plekke invloed gehad by rewolusionêre bevrydingsbewegings, selfs op Amerika se drumpel in Midde- en Suid-Amerika.
Laaste jare
Brezjnef se laaste jare was ’n tyd van stagnasie. Hy het min in die openbaar verskyn, selfs by belangrike geleenthede waar hy verwag is. Intussen het die Brezjnef-familie hulself verryk. Kort voor Brezjnef se dood al is sy skoonseun Joeri Michailowitsj Tsjoerbanof in hegtenis geneem vir grootskaalse korrupsie en bedrog. Die diktator was teen daardie tyd nie meer in staat om in te gryp nie.
Brezjnef is in 1982 dood en is opgevolg deur Joeri Andropof.
Toekennings
Brezjnef was ’n ydel man. Hy het daarvan gehou om vereer te word en medaljes te ontvang. Op amptelike foto's dra hy 57 medaljes. Op van hulle het hy waarskynlik geen reg gehad nie, soos die kosbare, diamantversierde ster van die Orde van die Oorwinning, ’n medalje wat ná die Tweede Wêreldoorlog aan die elf groot maarskalke en ’n generaal toegeken is. Brezjnef het egter geen groot bydrae gelewer tot die oorwinning oor Duitsland nie. Die toekenning, en ’n paar ander, is ná sy dood teruggetrek.
Springbokpark, Pretoria
Springbokpark of Springbokparkie soos dit ook bekendstaan, is 'n park in Hatfield, Pretoria, Suid-Afrika. Die drie hektaar bebosde park met inheemse plantegroei is tussen twee besige eenrigtingstrate Pretorius- en Schoemanstraat en die systrate Hilda- en Grosvenorstraat geleë. Die park bevat ongeveer 100 witstinkhoutbome en 'n aantal ander inheemse bome. 'n Dammetjie in die westelike deel van die park word deur 'n stroom met 'n klein waterval met 'n groter dam met watervoëls verbind.
Die park word versier met blou agapanthusse en bolplante soos watsonias en swaardlelies wat in die somer blom en oranje en geel Namakwalandse madeliefies en ander eenjarige plante wat in die lente vir 'n kleurskouspel sorg. Die park is binne loopafstand van die Universiteit van Pretoria en is 'n gewilde plek vir huweliksfoto's. Dit is in die 1970's tot nasionale monument verklaar.
Wilmington, Noord-Carolina
Wilmington is 'n stad in die deelstaat Noord-Carolina en is ongeveer 217km suidoos van Raleigh. Die stad is geleë aan die Cape Fearrivier en is 48km vanaf die Atlantiese Oseaan.
Geskiedenis
Die Engelse was die eerste persone wat hier gevestig geraak het in 1730 en hulle het die nedersetting New Liverpool genoem. Die naam het later verander na New Town en in 1734 het dit Wilmington geword. Die nedersetting het dorpstatus verkry in 1760 en stadstatus in 1866. Die nedersetting was die eerste om gewapende weerstand te bied teen Brittanje nadat die Seëlwet in 1765 afgekondig was. In 1775 het hulle die Britse Goewerneur uit die dorp verban en in 1781 tot 1792 het Lord Cornwallis die dorp beset.
Gedurende die Amerikaanse Burgeroorlog was die dorp onder beheer van die Gekonfedereerde State tot dit deur die Unie ingeneem is in Januarie 1865.
Wilmington was ook die tuiste van William Hooper, een van die persone wat die Amerikaanse Onafhanklikheidsverklaring geteken het.
Eswatini-spoorweë
Die Eswatini-spoorweë, voorheen bekend as Swazi Rail, is die nasionale spoorwegkorporasie van Eswatini.
Oorsig
Die spoorweë word gebruik om die landingeslote land met die see te verbind. Die ooswesskakel, genoem die Goba-lyn, lei van Matsapha (naby Manzini) deur Sidvokodvo, Phuzumoya en Mpaka na Goba in Mosambiek. Van Goba bied 'n lyn van die Mosambiekse Hawens en Spoorweë verbindings na die hawens van Matola en Maputo.
Die Eswatini-spoorweë besit ook twee verbindings na Suid-Afrika: 'n noordelike skakel vanaf Mpaka te Komatipoort in Mpumalanga op die Pretoria–Maputo spoorlyn, en 'n suidelike skakel van Phuzumoya te Golela in KwaZulu-Natal, waar die Transnet-netwerk dit verbind met die hawens van Richardsbaai en Durban.
Swazilink
In Januarie 2012 is die Swazilink-projek aangekondig, wat Sidvokodvo met Lothair in Mpumalanga, Suid-Afrika, sou verbind. Dit sou die steenkoolvragverkeer herlei na die Richardsbaailyn, en daardeur druk op die huidige Mpumalangalyne verlig. In Junie 2014 het Swazi Rail egter beraam dat die skakel R17 miljard sou kos, en waarskynlik eers diens sou betree in 2017.
Sneeuberg
Die Sneeuberg is die hoogste piek in die Sederberg, Wes-Kaap en is 2 028 m hoog. Hierdie piek moet nie verwar word met die Sneeuberge wat 'n bergreeks in die Oos-Kaap is nie.
Sien ook
Lys van Bergpieke in Suid-Afrika
Wattville
Wattville is 'n township van Kemptonpark, in Gauteng, Suid-Afrika.
Sycon mexico
Sycon mexico is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die kalksponse (Calcarea). Die spons leef in die see en sy steenselle bestaan uit kalsiumkarbonaat.
Die spons behoort tot die genus Sycon en tot die familie Sycettidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1940 deur Hôzawa.
Romuva
''
Romuva of Romowe was 'n Baltiese heiligdom of tempel in Wes-Samland, een van die historiese geweste van Oud-Pruise (tans Oblast Kaliningrad, Russiese Federasie). Die enigste bekende historiese dokument, waarin na hierdie kultiese sentrum verwys word, is 'n beskrywing deur Peter von Dusburg uit die jaar 1326. Volgens sy berig was Romuva die setel van Kriwe, die hoofpriester of "heidense pous" wat deur die Baltiese volkere as religieuse leier beskou is.
Daar is nogtans wetenskaplikes wat die bestaan van 'n sodanige heiligdom betwyfel. Ongeag die wetenskaplike debat oor Romuva het Litaue se Nieu-Heidense beweging sy naam aan hierdie kultiese sentrum ontleen.
Radiaal
Die radiaal, in wiskunde, is 'n eenheid van hoekmeting wat gelyk is aan 180/π grade, of ongeveer 57,2958 grade. Dit word voorgestel deur die simbool "rad" of, minder algemeen, deur die boskrif c (vir "circular measure"). 'n Hoek van 1,2 radiaal word geskryf as "1,2 rad" of "1,2c". Aangesien die radiaal die standaard eenheid vir hoekmeting in wiskunde is word die simbool "rad" egter byna altyd weggelaat. In die afwesigheid van enige simbool word radiale aangeneem en word die simbool ° gebruik om aan te dui wanneer grade bedoel word.
Die radiaal was te vore 'n SI aanvullende eenheid, maar die kategorie is in 1995 afgeskaf en dit word nou as 'n SI afgeleide eenheid beskou. Die SI-eenheid vir 'n soliede hoekmeting is die steradiaal.
Definisie
Een radiaal is die hoek by die middelpunt van 'n sirkel onderspan deur 'n boog waarvan die lengte langs die omtrek gelyk is aan die lengte van die radius van die sirkel.
Meer algemeen, die grootte in radiaal van enige hoek onderspan deur twee strale, is gelyk aan die verhouding tussen die lengte van die ingeslote boog tot die radius van die sirkel; dit wil sê, θ = s /r, waar θ die onderspande boog in radiale is, s is die booglengte en r is die radius. Omgekeer, die lengte van die ingeslote boog is gelyk aan die radius vermenigvuldig met die grootte in radiale; dit wil sê, s = rθ.
Dit volg dat die grootte in radiale van een algehele omwenteling (360 grade) die lengte van die hele omtrek gedeel deur die radius, of 2πr /r, of te wel 2π is. Dus is 2π radiale gelyk aan 360 grade, en een radiaal is gelyk aan 180/π grade.
Geskiedenis
Die begrip van radiale meting, teenoor die grade van 'n hoek, behoort waarskynlik aan Roger Cotes in 1714 toegeskryf word. Hy het die begrip van die radiaal in alle opsigte behalwe vir die naam daarvan ontwikkel en het die natuurlikheiod daarvan as 'n eenheid van hoekmeting besef.
Die Engelse term radian het vir die eerste keer in gedrukte vorm verskyn op 5 Junie 1873, in eksamen vrae wat deur James Thomson (broer van Lord Kelvin) by Queen's College, Belfast. Hy het die term so vroeg as 1871 gebruik terwyl Thomas Muir in 1869 toe by die Universiteit van Sint Andrews, gewik en weeg of hy rad, radial of radian moes gebruik. In 1874 het Muir na oorleg met James Thomson op radian besluit.
Omskakeling tussen radiale en grade
Soos te vore gestel is een radiaal gelyk aan 180/π grade. Dus, om van radiale na grade om te skakel, verminigvuldig met 180/π. By voorbeeld:
'n Mens kan ook radiale van omwentelings omskakel deur die radiaal waarde deur 2π te deel.
Die onderstaande tabel vertoon die omskakeling van 'n aantal algemene hoeke.
Alan Ladd
Alan Ladd (3 September 1913 – 29 Januarie 1964) was 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente This Gun for Hire (1942), The Blue Dahlia (1946), Appointment with Danger (1950), en Shane (1953).
Radiaal
Omskakelingstabel
Die onderstaande tabel vertoon die omskakeling tssen radiale, grade en desimale grade van 'n aantal algemene hoeke.
Gebruik in Wiskunde en Fisika
In analise en meeste ander takke van wiskunde wat verder gaan as praktiese meetkunde, word hoeke altyd in radiale uitgedruk. 'n belangrike rede hiervoor is dat resultate in analise wat trigonometrie funksies betrek eenvoudig en "natuurlik" is wanneer die funksie se argumente in radiale is. Die gebruik van radiale lei byvoorbeeld tot die eenvoudige limiet formule
wat die grondslag is vir talle ander elegante identiteite in wiskunde, insluitend
As gevolg van hierdie en ander eienskappe,verskyn die trigonometriese funksies in oplossings tot wiskundige probleme wat nie ooglopend verwant is aan die funksie se meetkundige betekenis nie (byvoorbeeld die oplossing van die differensiaalvergelyking d2y/dx2 = −y, die evaluasie van die integraal ∫dx/(1 + x2), en so aan). In alle sulke gevalle word daar gevind dat die argumente van die funksies die natuurlikste in die vorm geskryf wat, in meetkundige kontekste, ooreenkom met die radiale meting van die hoeke.
As x in grade uitgedruk was, dan sou die reeks lastige faktore wat magte van π/180 behels moes insluit: as x die aantal grade is, is die radiale y = πx /180, so
Wiskundig belangrike verhoudings tussen die sinus en cosinus funksies en die eksponensiële funksie (sien byvoorbeeld Euler se formule) is weereens elegant en "natuurlik" as die funksies se argumente in radiale is.
Die rdaiaal word ook baie in fisika gebruik wanneer hoekmetings verlang word. Hoeksnelheid word byvoorbeeld tipies in radiale per sekonde (rad/s) gemeet. Een omwenteling per sekonde is gelyk aan 2π radiale per sekonde. Op soortgelyke wyse word hoekversnelling baie keer in radiale per sekonde per sekonde (rad/s2) gemeet.
Dimensionaliteit
Alhoewel die radiaal 'n maateenheid is, is dit 'n dimensielose hoeveelheid. Dit kan gesien word uit die definisie wat te vore gegee is: die hoek onderspan by die middelpunt van 'n sirkel, gemeet in radiale, is die verhouding van die lengthe van die ingeslote boog tot die lengte van die sirkel se radius. Aangesien die metingseenhede mekaar uit kanselleer is hierdie verhouding dimensieloos.
'n Ander manier waarop die dimensieloosheid van die radiaal gesien kan word is in die reeks voorstellings van die trigonometriese funksies, soos die Taylor reeks vir sin x wat te vore genoem is:
As x eenhede gehad het, dan sou die som betekenisloos gewees het: die lineêre term x kan nie opgetel of afgetrek word van kwadratiese term x^3/3! of die term x^5/5! met vyfde magsverheffing, ens. Daarom moet x dimensieloos wees.
Veelvoude van radiale
Metrieke voorvoegsel word op beperkte skaal saam met rdaiale gebruik en nooit in wiskunde nie.
Die milliradiaal (0.001 rad, of 1 mrad) is word in artillerie en skerpskutwerk gebruik aangesien dit ooreenkom met 'n fout van 1 meter oor 'n afstand van 1000 m. Die divergensie van laserstrale word ook milliradiaal gemeet.
Kleiner eenhede soos mikroradiale (μrads) en nanoradiale (nrads) word in sterrekunde gebruik en kan ook gebruik word om die straalkwalitiet van lasers met ultra-lae divergensie te meet.
Die groter voorvoegsel het geen ooglopende nut vir radiale nie aangesien enige hoek groter as 2π radiaal weer dieselfde sirkel of omwentelingsiklus begin.
James Henry Bowker
duimnael|regs|200px|James Henry Bowker.
Kol. James Henry Bowker (Port Kowie, Augustus 1822 – Malvern, Durban, 22 Oktober 1900) was ’n boer, krygsman, staatsamptenaar en natuurkenner. Die spoorweghalte Bowker's Park, sowat 20 km wesnoordwes van Queenstown, is na hom genoem.
Jeugjare
Bowker was die neënde seun van die jongste van die 11 kinders van Miles Bowker, wat ’n geselskap van 23 Setlaars in 1820 na Suid-Afrika gelei het, en sy eggenote, Anna Maria Mitford. Hy was 13 jaar oud toe hy die eerste maal bewus word van grensmoeilikhede. Toe die gesin se plaas Tharfield tydens die Sesde Grensoorlog (1834–'35) bedreig word, help hy om die familie se kosbare tafelsilwer te begrawe voordat hulle gaan skuiling soek op Bathurst.
Soldaat
duimnael|regs|270px|"Tembus leaving Fort Bowker on patrol" (1878). Bowker het dié fort opgerig. In die volgende Grensoorlog (1846–'47) neem hy aktief deel aan die gevegte rondom die landgoedere van Tharfield en Thornkloof en hy sluit later by die koloniale troepe aan, in hul gevegte teen die Xhosa. Tydens die Agtste Grensoorlog (1850–'53) is hy hoofsaaklik besig met die onderdrukking van die Katrivier-rebellie, is teenwoordig by die slag by Balfour en by die inneem van Fort Armstrong in 1851. 'n Medalje en gespe word aan hom toegeken vir dapperheid, en vanweë sy ervaring in die veld, sy onverskrokkenheid en vermoë om kommando's te lei, word hy in 1855 aangestel as inspekteur van die Frontier Armed and Mounted Police (FAMP, later die Cape Mounted Rifles). Ná sy deelname aan die ekspedisie wat Sarili oor die Kei teruggedryf het, word hy in 1815 tot die rang van kommandant bevorder.
Daarop werk hy en sir Walter Currie saam aan 'n plan om die Mfengu in die Transkeise gebied te vestig, waar hulle te doen kry met talryke geskille insake grenslyne. Hulle werk ook saam aan die voorgenome anneksasie van Tembuland en die uitsoek van 'n geskikte terrein vir Umtata. Hy bly in die Transkei tot die ministerie van kolonies, sir Philip Wodehouse, in 1865 opdrag gee om sy nedersettingsplan te laat vaar.
In 1868 neem Bowker deel aan ekspedisies na Basoetoland en ná anneksasie word hy aldaar aangestel as agent van die hoë kommissaris, met 'n ontoereikende polisiemag, hoofsaaklik om geskille te besleg en om toesig te hou oor die indeling in verskillende distrikte.
Militêre bevelvoerder
Nog tydens sy verblyf in Basoetoland word hy in 1870, as opvolger van sir Walter Currie, aangestel as bevelvoerder van die FAMP. In 1871 staan hy in bevel van die ekspedisie wat die diamantvelde van Griekwaland-Wes by die Kaapkolonie inlyf. Ná afloop van dié taak word hy daar aangestel as een van die kommissarisse en dien hy 'n ruk lank as hoofkommissaris.
In 1872 word die onderdrukking van die Langalibalele-rebellie aan hom toevertrou. In 1876 vra die Colonial Defence Commission hom om advies in verband met verdedigingsake. As alternatief stel hy voor 'n vergrote permanente polisiemag in plaas van die gebruiklike vrywilligers. Verder doen hy aan die hand dat siviele kommissarisse aan hulle eienaars en bewoners van vaste eiendom 'n opgeskorte oorlogsbelasting oplê in distrikte wat nie aan krygswet onderhewig is nie. Hy was 'n voorstander van gebiedsuitbreiding en krities oor die sienswyse van politici en sendelinge wat gekant was teen die uitbreiding van Britse gesag oor ekstra-territoriale gebiede.
Blouaap
Die blouaap (Cercopithecus aethiops) is 'n primaat van gemiddelde grootte. Die spesie word slegs in Afrika suid van die Sahara gevind. 'n Klein bevolking blouape wat saam met die slawe van Afrika as troeteldiere gereis het, is tans gevestig op eilande – veral Barbados en St. Kitts – in die Karibiese See.
James Henry Bowker
Militêre bevelvoerder
Toe die kwessie van Basoeto-administrasie en die toepassing van koloniale wet en orde netelig raak, word hy in 1877 as goewerneursagent aangestel, en met behulp van 'n geringe afdeling van die Cape Mounted Rifles (CMR.) onderdruk hy die rebellie van Moorosi.
Blouaap
Identifikasie
Die spesie het die tipiese aapvoorkoms. Hulle is skraal gebou, met lang arms en bene. Die pels op die lyf is liggrys, maar die penspels en die binnekante van die ledemate is roomkleurig tot wit. Die gesiggie is swart, maar omkring met 'n wit band pels wat dwarsoor die voorkop strek en met die wange af. 'n Volwasse mannetjie se skrotum is helderblou, en die penis skarlakenrooi.
Verspreiding
Blouape word in die noorde en ooste van Suider-Afrika aangetref, en langs die suidelike kus tot so ver wes as Mosselbaai. Hulle leef ook in andersins onherbergsame areas langs riviere, insluitende die Oranjerivier tot so ver wes as sy monding, en beboste lope diep in die Karoo. Hulle is wyd verspreid deur sentraal- en Oos-Afrika, behalwe in die oerwoudareas naby die ewenaar.
Pharcidodes nigripennis
Pharcidodes nigripennis is 'n spesie van besie in die Cerambycidae familie. Dit is beskryf deur die Martins in 1985.
James Henry Bowker
Militêre bevelvoerder
Soos S.J.P. Kruger, was Bowker een van dié wat die Britse militêre owerheid voor die Slag van Isandlwana in 1879 waarsku om nie oormoedig te wees met betrekking tot Zoeloetaktiek nie.
Blouaap
Habitat
Blouape kan in 'n wye verskeidenheid van leefplekke floreer, veral bebosde en graslandgebied, maar kom ook in voorstede voor. Die beskikbaarheid van drinkwater is ook noodsaaklik.
James Henry Bowker
Wetenskaplike
duimnael|regs|170px|Bowkeria verticillata, een van die drie spesies van die blomplant-genus Bowkeria wat na James en Mary Bowker genoem is. Ná sy aftrede doen Bowker waardevolle wetenskaplike navorsing en word hy 'n gesaghebbende op die gebied van skoenlappers, waarvan hy 40 spesies ontdek. Hy help Roland Trimen met sy werk South African butterflies (Londen, 1887–'89) en sy suster Mary Elizabeth Barber met haar talryke verhandelinge oor plante en insekte. Vroeër reeds het W.H. Harvey 'n plantegeslag Bowkeria ter ere van hulle genoem.
Blouaap
Gedrag
Lees ook die artikel aap.
James Henry Bowker
Wetenskaplike
As argeoloog was Bowker besonder bedrywig in die jare vyftig en ontdek prehistoriese werktuie in die omgewing van die Visrivier en die Ciskei. Ná 1880 bou hy 'n volledige versameling skoenlappers vir die Suid-Afrikaanse Museum, Kaapstad, op. Hy was 'n fellow van die Linnean, Zoological en Royal Geographical Societies. Die plek waar Fort Bowker deur hom opgerig is, is dekades lank nog deur die swart mense daar "kwa-Bokolo" ("by Bowker") genoem. Die bloekombome, wat voortgegroei het lank nadat die gebou afgebreek is, is "imiti ka-Bokolo" ("Bowker se bome") genoem.
Blouaap
Gedrag
Hulle is aktief gedurende die dag en slaap snags in bome of op kranse.
James Henry Bowker
Wetenskaplike
Bowker is in Malvern, Natal, oorlede, sonder testament, en daar begrawe. Sy boedel is gelykop verdeel tussen sy broers- en susterskinders, aangesien hy nooit getrou het nie. Daar is 'n foto van Bowker in die versameling van die SA Biblioteek, Kaapstad.