cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Hemofilie
Gevolge
Bloeding is natuurlik die algemeenste gevolg van hemofilie. Bloeding in die gewrigte en intrakraniale bloeding as gevolg van beserings is van die ernstige gevolge van die siekte. Hemofilielyers het baie dinge waarvoor hulle op die uitkyk moet wees. Medikasies moet voortdurend gemonitor word, want die gebruik van sekere medisynes soos bloedverdunningsmiddels kan gevaarlike gevolge hê. Goeie mondhigiëne kan bloeding uit die tandvleis voorkom. Laastens staan die mense wat bloedoortappings nodig het die kans om siektes van die geïnfekteerde plasma te kry.
Een van die goeie gevolge is dat mense met hemofilie wat lae stollingsvlakke het, nie bloedklonte kan kry nie.
Behandeling
Alhoewel daar nog nie 'n kuur vir hemofilie is nie, kan dit beheer word deur die vermiste faktor, byvoorbeeld faktor VIII, terug te spuit elke keer wanneer dit benodig word. Die manier van behandeling is veilig en effektief om bloeding te stop.
Toekomstige behandeling
Hemofilie is die perfekte kandidaat vir navorsing in geenterapie omdat die siekte deur 'n mutasie op die X-chromosoom veroorsaak word. Hemofilie kan genees word as navorsers sou uitvind hoe om die defekte geen te vervang of te herstel.
Nadia Comăneci
Nadia Comăneci is 'n Roemeense gimnas en wenner van vyf goue medaljes tydens die 1976 Olimpiese Spele. Sy was die eerste gimnas om ooit 'n perfekte 10 in 'n Olimpiese gimnastiekitem te kry. Sy het ook twee goue medaljes tydens die 1980 Olimpiese Spele gewen en is een van die bekendste gimnaste ter wêreld.
Dit was egter eers in 1975, toe sy vier oorwinnings by die Europese Kampioenskap in Noorweë behaal het, dat sy internasionale aandag begin trek het. In Maart 1976 het sy haar eerste kompetisie in Amerika gewen. Dit was ook hier wat sy kennis gemaak het met Bart Conner, die wenner van die mansafdeling en haar toekomstige eggenoot. Later daardie jaar het Nadia, op 14-jarige ouderdom, die eerste 10 op die brug gewen, plus nog twee goue medaljes en een silwer medalje. Ook op die 1980 Olimpiese Spele het sy twee goue en twee silwer medaljes gewen.
In 1989 het Nadia van die toenmalige kommunistiese Roemenië na die VSA uitgewyk, waar sy getoer het en reklame vir gimastiekklere gemaak het. In hierdie tydperk het sy weer in kontak met Bart Conner gekom. Die paartjie het in 1994 verloof geraak en is in 1996 in Boekarest getroud; dit was die eerste keer dat Nadia sedert haar uitwyking die land weer besoek het. Die paartjie woon tans in Oklahoma Stad, Oklahoma en het 'n seun, Dylan Paul, wat in 2006 gebore is.
Taalfilosofie
Taalfilosofie is die vertakking van filosofie wat handel rondom die wese, herkoms en gebruik van taal.
In analitiese filosofie is taalfilosofie een van die fundamentele dissiplines van die tradisie: dit speel histories 'n baie belangrike rol, en dra by tot en word na verwys in verskeie ander vertakkings van filosofie. Dit behels veral die studie van vier sentrale probleme: wat betekenis behels, hoe taal gebruik word, hoe tale verstaan word, en die verhouding tussen taal en die werklikheid.
Ek lief jou
Ek lief jou is 'n Afrikaanse rolprent wat op 3 Junie 2011 in teaters dwarsoor Suid-Afrika begin draai het. Groot dele van die dialoog is ook in Nederlands en Engels en die rolprent is van Engelse onderskrifte voorsien. Die rolprent is op Naboomspruit, Krugersdorp, die O.R. Tambo Internasionale Lughawe en in België geskiet. Die ouderdomsperk is 10 jaar.
Taalfilosofie
Analitiese filosofie as as 'n tradisie is baie verskuldig aan Gottlob Frege, Bertrand Russell en Ludwig Wittgenstein, wat baie aandag gegee aan die taalfilosofie in die oorsprong van die tradisie tydens die vroeë 20ste eeu. Later, in die 1970's, het die taalfilosofiese teorieë van Saul Kripke, uitgebrei deur onder andere Hilary Putnam, gelei tot omvattende innovasies in verskeie ander vertakkings van filosofie.
Ek lief jou
Genre
Die rolprent is 'n romantiese komedie. Anders as verwag is dit nie 'n musiekblyspele nie, en daar word glad nie so baie in die fliek gesing nie.
Hoofrolspelers
en andere.
Taalfilosofie
Die filosofiese studie van taal het 'n baie ryk geskiedenis in verskeie tradisies: in Indiese filosofie bestaan daar sedert omtrent 1500 v.C. so 'n studie, met 'n omvattende dissipline van die taalfilosofie wat ontwikkel tussen die 5de en 10de eeue, en in antieke Griekeland gee Sokrates, Plato en Aristoteles elk aandag aan probleme aangaande die wese van taal. Die werk van die laasgenoemdes word verder uitgebrei deur die Stoïse filosowe, en van hulle af loop 'n tradisie deur Middeleeuse filosofie tot die hedendaagse. In beide die ooste en die weste word 'n erkenbare taalfilosofie ontwikkel ietwat voor die eerste pogings tot taalwetenskappe.
Laurasië
regs|duimnael|250px|Die Laurasië-superkontinent.
Laurasië of Laurasia was 'n superkontinent wat van die Pangaea-supercontinent afgebreek het in die laat Mesosoïkumtydperk. Dit het meeste van die landmassas waaruit vandag se kontinente van die noordelike halfrond bestaan, ingesluit. Ongeveer 200 miljoen jaar gelede het Laurasië verdeel in die kontinente waarna dit vernoem is: Laurentia (nou Noord-Amerika) en Eurasië (uitgesluit Indië en Arabië). Gondwana was die eweknie van Laurasië as suidelike superkontinent.
Travis Schuldt
Travis Schuldt (gebore 18 September 1974) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Hitcher (2007), The Giant Mechanical Man (2012), en The Boy Next Door (2015), en in die televisiereeks Passions (1999).
Oekase
duimnael|200px|’n Voorbeeld van ’n moderne oekase: vir die aanstelling van ’n ambassadeur.
’n Oekase (Russies: указ, oekaz) was in die Russiese Ryk ’n proklamasie van die tsaar, regering of patriarg wat regsgeldig was. Dit kan ook as "edik" of "verordening" vertaal word.
Geskiedenis
Voor die Russiese Rewolusie (1917) is die term in Rusland gebruik vir ’n edik of verordening, geregtelik of administratief, wat die status van ’n wet gehad het. Dit is deur óf die keiser óf die senaat uitgereik.
Renée Fleming
Renée Lynn Fleming (gebore 14 Februarie 1959) is 'n Amerikaanse operasopraan. Fleming beskik oor 'n volle liriese sopraanstem. Sy het coloratura, liriese en ligter spinto-sopraan operarolle in onderskeidelik Italiaans, Duits, Frans, Tsjeggies en Russies gesing, bykomend tot haar moedertaal Engels. Haar mees bekende rolle sluit Gravin Almaviva in Mozart se Le nozze di Figaro, Desdemona in Verdi se Otello, Violetta in Verdi se La traviata, die titelrol Dvořák se Rusalka, die titelrol in Jules Massenet se Manon, die titelrol in Massenet se Thaïs, Tatyana in Tsjaikofski se Eugene Onegin, die titelrol in Richard Strauss se Arabella, die Marschallin in Strauss se Der Rosenkavalier, die Gravin in Strauss se Capriccio, en Blanche DuBois in André Previn se A Streetcar Named Desire in.
Sy is 'n ontvanger van die National Medal of Arts en is benoem vir 17 Grammy toekennings en het reeds vier keer gewen. Fleming sing gereeld in operahuise en konsertale van regoor die wêreld tot kritiese lof. Haar pryse en toekennings sluit ondermeer die Chevalier de la Légion d'Honneur van die Franse regering, Duitsland se Kruis van die Orde van Verdienstelikheid, Swede se Polar Musiekprys en erelidmaatskap van Engeland se Royal Academy of Music in. Behalwe vir opera het Fleming lieder, chansons, jazz en indie rock gesing en opgeneem. Fleming het ook liedjies opgeneem vir die klankbane van verskeie groot rolprente, waarvan twee 'n Oscar gewen het. (The Shape of Water en The Lord of the Rings: Return of the King). Sy is in 2018 genomineer vir 'n Tony Award, en het ook opgetree by Broadway en in teaterstukke in Londen. Fleming het reeds verskeie televisieverskynings gemaak. Sy is die enigste klassieke sanger wat al ooit die nasionale lied van die Verenigde State tydens die Super Bowl gesing het.
Die dirigent Georg Solti het van Fleming gesê: "In my long life, I have met maybe two sopranos with this quality of singing; the other was Renata Tebaldi."
Soetrissie
Voedingswaarde
Soetrissies het 'n redelike hoë vitamien A-inhoud. Verder bevat dit ook vitamien B6, riboflavien,vitamien C, vitamien E, kalium en mangaan.
Pous Leo III
Leo III was die 96ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Leo III is gebore ongeveer in 750 in Rome as die seun van Atyuppius en Elizabeth. Op 26 Desember 795 volg hy Pous Adrianus I op en regeer tot sy dood op 12 Junie 816. Hy word opgevolg deur Pous Stefanus IV. Die naam ‘Leo’ beteken 'Leeu'.
Pontifikaat
Pous Leo III was nie van adellike afkoms nie, maar het langsaam opgang gemaak in die kerk. Net voor sy verkiesing was hy kardinaal van Sint Susanna en pouslike penningmeester. Aan die begin van sy pontifikaat kom hy in botsing met die adel van Rome veral die familie van sy voorganger Pous Adrianus I. Op 25 April 799 word 'n aanslag op sy lewe gepleeg deur die adel, maar dit misluk. Leo, onder die beskerming van Winichis, hertog van Spoleto, het na Karel die Grote gevlug. Karel het saam met hom en 'n klein leër na Rome teruggekeer. Die adel het toe 'n aanklag teen Leo by Karel ingedien as sou die pous sy amp deur simonie bekom het. Op 23 Desember 800 lê die pous 'n eed af waarin hy verklaar dat die beskuldigings vals is. Op 25 Desember 800 kroon die pous Karel die Grote as keiser. Leo het gehoop dat Karel met Irene die keiserin van Bisantium sou trou om so die Romeinse Ryk te herstel, maar Irene is in 802 afgeset.
Leo het gehelp om koning Eardwulf van Northumbrië weer op sy troon te kry en het stryery tussen die aartsbiskoppe Wulfred van Kantelberg en Eanbald van York besleg. Hy het die besluit van sy voorganger Pous Adrianus I herroep om van Lichfield 'n aartsbisdom te maak. Hy het bevind dat die voorlegging aan Adrianus I foutief was en in 803 is Lichfield weer 'n gewone bisdom.
Na die dood van Karel die Grote in 814 het daar weer moeilikheid in Rome ontstaan. Daar was weer 'n sameswering, maar die pous het tydig daarvan te hore gekom en het die leiers laat arresteer en ter dood veroordeel. Die klein adel van Campagnië het probeer om na Rome op te trek, maar is deur die hertog van Spoleto uit mekaar gedryf.
Leo het ook die Neo-Nestorianisme in Spanje bestry.
In 1673 word Leo III deur Pous Clemens X heilig verklaar.
Verering
Pous Leo III word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag was voorheen op 12 Junie.
Claud Allister
Claud Allister (3 Oktober 1888 – 26 Julie 1970) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bulldog Drummond (1929), Bulldog Drummond at Bay (1937), The Reluctant Dragon (1941), en The Adventures of Ichabod and Mr. Toad (1949).
Phitsanulok
Phitsanulok (Thai: พิษณุโลก) is 'n stad in die noorde van Thailand met 'n bevolking van 68 000.
Minerva (voertuig)
Minerva was 'n Belgiese fiets-, motorfiets- en motorvervaardiger. Minerva word in 1897 deur Sylvain de Jong in Antwerpen gestig.
P.A. Jacobs
Petrus A. Jacobs is ’n township-dramaturg wat op Matroosfontein in die Kaap bly. Jacobs se dramas bevat meestal religieuse en/of liefdes temas.
Skryfwerk
Hy skryf sowat dertig ongepubliseerde dramas, van veral religieus-didakties en sentimenteel-romantiese aard. Hierdie dramas sluit in “As die galgtou weer swaai”, “Die koms van Lord Gladystone”, “Die goue kandelaar”, “Die hart van die mens”, “Daar’s ’n reënboog in haar oë”, “In haar trourok op sy graf”, “So eg die liefde”, “Maak oop die graf van my moeder”, “Vreemde skoen onder my bed”, “Pieter se troue”, “Spelonk van onheil”, “Die waarde van ’n glimlag”, “Bloed is dikker as water”, “Stiefseun se geliefde”, “In die glans van die gloeiende panga”, “Uurtjie van lof”, “Oorlede Louw se bos”, “In die skadu van die sipres” en “Haar belofte aan Mammie”. Laasgenoemde word onder andere in April 1986 op Saron in die Kaapse Vlakte opgevoer. Kort voor sy dood voltooi hy ’n gewyde drama vir die New Heritage Church van Montana.
Chaunté Wayans
Chaunté Wayans (gebore 24 Mei 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Scary Movie 2 (2001), Dance Flick (2009), en Fifty Shades of Black (2016), en in die televisiereeks Add-TV (2017).
Grete Frische
Grete Frische (15 Junie 1911 – 17 Augustus 1962) was 'n Deense skryfster, aktrise, en regisseuse. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Niels Pind og hans dreng (1941), Kriminalassistent Bloch (1943), En ny dag gryer (1945), en We Meet at Tove's (1946).
Amy Hill
Amy Hill (gebore 9 Mei 1953) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Next Friday (2000), The Cat in the Hat (2003), 50 First Dates (2004), en Herbie Fully Loaded (2005).
Orale seks
Orale seks verwys na alle seksuele praktyke waarby seksuele stimulering deur die mond, lippe of tong geskied, byvoorbeeld deur soen van die lippe, diep soen (waar die tong in die maat se mond gesteek word), soen van die borste, orale kontak met die liggaam in die algemeen en kontak tussen die mond en geslagsdele en omstreke.
Al die praktyke is algemene, aanvaarbare seksuele gedrag. In sommige gevalle is die plesier hoofsaaklik emosioneel, byvoorbeeld mond-tot-mond-soen. In ander gevalle weer, spruit die genot daaruit voort om die ander persoon genot te gee, soos wanneer die lyf gesoen word. Maar die mond is saam met die geslagsdele een van die mees erotiese dele van die liggaam soos bewys word deur diep soen.
Wedersydse genot word ook verkry wanneer daar gelyktydige oraal-genitale stimulering is. Die aanvaarde tegniek is vir die deelnemers om in verskillende rigtings te wys of lê sodat elkeen se mond by die ander se geslagsdele uitkom. Fellasie en cunnilingus kan albei as dade op sigself gebruik word, of as voorspel tot seksuele omgang.
Voorkoms
Fellasie kom algemeen voor by manlike homoseksualiteit en cunnilingus by vroulike homoseksualiteit. Dit is bloot omdat geen genitale penetrasie natuurlik tussen twee mense van dieselfde geslag moontlik is nie. Maar daar is niks gay aan dié praktyke per se nie. Alfred Kinsey het in sy ondersoeke bevind dat oraal-genitale kontak selfs by kinders in hulle pretiener-stadia voorkom en dat drie uit vyf van alle mans in een of ander stadium van hulle lewe deel het aan orale seks waarby die mond en geslagdele betrokke is. Sy syfers dui daarop dat meer as 45% van mans fellasie in 'n heteroseksuele verhouding ontvang het, terwyl net 16% cunnilingus gegee het. Omdat sy ondersoeke byna 'n halfeeu gelede onderneem is en die samelewing meer verdraagsaam jeens ander uitdrukkings van seksuele liefde geword het, kan daar aanvaar word dat die syfers tans baie hoër is.
In die huwelik bly die voorkoms van cunnilingus volgens Kinsey min of meer dieselfde terwyl die voorkoms van fellasie dramaties afneem. Dié soorte heteroseksuele praktyke is baie hoër hoe hoër die opvoedingsvlak is. Wat homoseksuele oraal-genitale kontak betref, het Kinsey bevind 30% van alle mans het dit in een of ander stadium beleef. Net 11% het dit gegee, terwyl 30% dit ontvang het. Daar word beweer dat die syfers onderskattings was, selfs destyds, en dat dit vandag selfs hoër kan wees.
Besware
Party mense maak ten sterkste beswaar teen kontak tussen die mond en die geslagsdele. In baie deelstate van die VSA is dit steeds teen die wet. Van die besware is dat dit onnatuurlik, sondig, onhigiënies of bloot onaangenaam is. Dit kom egter wyd in baie samelewings voor, dus kan dit beswaarlik onnatuurlik wees. Wat die sondigheid betref, word dit oorgelaat aan die individu se oordeel, aangesien die Bybel byvoorbeeld hom nie daaroor uitlaat nie. Mits die geslagsdele skoon gehou word, wat in elk geval die geval moet wees, is daar minder bakterieë as in die mond. En elke mens moet vir hom- of haarself besluit wat aangenaam is en wat nie.
Variante
Ander vorme van orale seks, is onder meer selffellasie, waar 'n man of vrou hulle eie geslagsdele met die mond kan stimuleer. Kinsey het bevind by mans is die voorkoms van dié vermoë net sowat twee of drie uit 'n duisend mans, en baie hang af van die man se buigbaarheid en die lengte van sy penis. By anilingus word die maat se anus met die mond gestimuleer deur die lippe en die tong. Dit kom veral by gay mans voor, hoewel hoegenaamd nie almal die praktyk beoefen nie, en dit nie net gay mans is wat hieraan deelneem nie.
Emmentaler
Emmentaler is 'n halfharde Switserse kaas, wat oorspronklik uit die Emmental (Emmenvallei) in die ooste van die kanton Bern kom. Emmentaler het intussen 'n generiese naam geword, en kaas met hierdie naam word tans ook in Duitsland, Oostenryk, Denemarke, Frankryk, Finland en Ierland vervaardig.
Emmentaler word van koeimelk gemaak en as ronde kaas met 'n gemiddelde gewig van 75 kilogram bemark.
Die beste tyd om die Switserse kaas van oorsprong te geniet is van Mei tot Oktober, na 'n veredelingstyd van tenminste drie maande. 'n Besonder geurige smaak vereis dat die kaas oor 'n tydperk van agt tot twaalf maande verfyn word.
Die jaarlikse Europese Emmentaler-produksie beloop tot nagenoeg 490 000 ton of sowat ses persent van die totale melkopbrengs van hierdie lande. Frankryk is tans die grootste produsent met sowat 240 000 ton of twaalf persent van die jaarlikse Franse melkproduksie. Veertien persent van die Franse Emmentaler word uitgevoer.
Brielle
Brielle is 'n stad en voormalige munisipaliteit in Nederland. Dit is in die provinsie Zuid-Holland op die eiland Voorne-Putten geleë. Die stad het sowat 13 900 inwoners en 'n oppervlak van sowat 11 km². Naas die stad Brielle self het die voormalige munisipaliteit ook die dorpe Vierpolders en Zwartewaal bevat. Die voormalige munisipaliteit was deel van die Stadsregio Rotterdam en later van die Metropoolregio Rotterdam-Den Haag gewees. Op 1 Januarie 2023 is hierdie munisipaliteit opgegaan in die nuwe munisipaliteit Voorne aan Zee (die voormalige Brielle-munisipaliteit het 17 704 inwoners in 2022).
Die stad is aan 'n stuk van die Maas geleë wat afgesluit is en nou die Brielse Meer vorm. Die meer het hom ontwikkel tot 'n belangrike gebied vir ontspanning in die stedelike gebied rondom Rotterdam. Die Brielse Maas het langs die Brielse Gat in die Noordsee uitgemond en dit het tot 1700 die stad Rotterdam verbind met die Noordsee. Hierna het dit toegeslik en het die suideliker Goereese Gat dié rol oorgeneem. Later is noordeliker die Nieuwe Waterweg gegrawe wat nou die kern van Rotterdam se hawe vorm.
Geskiedenis
Die naam Brielle stam af van die Keltiese woord brogilo wat "jaggebied", "ingeslote gebied" beteken. Uit ou dokumente blyk dat die huidige plek die nuwe Briel is, wat aandui dat die oorspronklike dorp moontlik weggespoel is. In die 11de en 12de eeu het Voorne net uit duine en party klein eilandjies bestaan wat dikwels oorstromings geken het. Deur die bou van dyke het Voorne 'n groter oppervlak gekry en het Brielle 'n stad kan word. Dit het 'n groot kerk -die St. Catharijnekerk- en party kloosters gehad.
Op 1 April 1572 het die stad 'n belangrike rol in die Nederlandse geskiedenis gekry. In November 1570 is daar 'n swaar watersnoodramp en in 1571 kondig die koning in Spanje, wat ook die graaf van Holland is, aan dat hy pleks van om die bevolking te help die belastings gaan verhoog met die Tiende Penning: 'n verhoging met 10%. Die bevolking is woedend. In 1572 verower 'n groep seerowers, die Watergeuse, onder leiding van Lumey en Bloys van Treslong die stad. Hulle kry hulp van die veerman Jan Koppestok. Die bevolking sien hulle as bevryders en die geuse verklaar hulle 'vir die prins van Oranje' wat die begin is van 'n opstand teen Filips II van Spanje. Hoewel dié konflik al sedert 1568 broei, word dit algemeen gesien as die eintlike begin van die Tagtigjarige Oorlog wat Nederland 'n onafhanklike land sal maak.
Die gebeure kry ook 'n onaangename religieuse kant. Baie van die opstandelinge het protestantse simpatieë, omrede Filips die kerk en sy Inkwisie vir poltieke onderdrukking gebruik. Na die verowering van die stad Gorinchem word 19 katolieke geestelikes na Brielle gebring en daar tereggestel. Later het die katolieke kerk 'n bedevaartkerk vir die "Martelare van Gorcum" gebou wat vandag nóg pelgrims trek.
In 1585 word Brielle Engels. Koningin Elizabeth I van Engeland het dit saam met Oostende, Vlissingen en Fort Rammekens vir haar hulp in die stryd teen Spanje as onderpand gekry. In 1616 word dit weer teruggegee aan die Nederlandse Republiek.
Estudiantes Tecos
Estudiantes Tecos is 'n sokkerspan in Guadalajara (Meksiko), wat in die Primera División speel. Tecos (wat Spaans is vir 'uile') is gestig as sokkerspan van die Universidad Autónomia de Guadalajara ('n onafhanklike universiteit). Die span speel se tuiswedstryde in die Estadio Tres de Marzo (kapasiteit: 30 000), op die campus van die universiteit. Die span het in die 1992/93-seisoen die nasionale kampioenskap van Meksiko gewen en in 1995 die CONCACAF Bekerwenner-beker.
Kim Wayans
Kim Wayans (gebore 16 Oktober 1961) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Don't Be a Menace to South Central While Drinking Your Juice in the Hood (1996) en Pariah (2011), en in die televisiereekse In Living Color (1990) en My Wife and Kids (2001).
Dwight Schultz
Dwight Schultz is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Star Trek: First Contact (1996), Vampire Hunter D: Bloodlust (2000), en The A-Team (2010).
Anton Nel
Anton Nel (gebore op 29 Desember 1961) is 'n Suid-Afrikaanse klassieke pianis.
Biografie
Nel was gebore in 'n Afrikaanssprekende gesin in Johannesburg, Suid-Afrika. Hy het sy debuutuitvoering na slegs twee jaar se studie op 12-jarige ouderdom gemaak met die speel van Beethoven se Klavierconcerto No.1 in C-majeur. Hy was 'n student van Adolph Hallis gewees, en het voortgegaan om verskeie eerbewyse in Suid-Afrikaanse nasionale kompetisies tydens sy tienerjare te wen. Hy het uitvoerig deur die land getoer en 'n bekende radio - en televisie persoonlikheid geword.
Nel het in 1982 gegradueer aan die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg. Hy het in 1983 na die V.S.A verhuis, waar hy die Universiteit van Cincinnati bygewoon het en meesters - en doktorale grade onder Bela Siki en Frank Weinstock verwerf het. Hy is op 23-jarige ouderdom aangestel aan die fakulteit van die Universiteit van Texas by Austin, welke aanstelling gevolg was deur professorate by die Eastman-musiekskool en die Universiteit van Michigan waar hy voorsitter was van die klavierdepartement. In 2000 was Nel aangestel as die Priscilla Pond Flawn Regents Professor van klavier en kamermusiek by die Universiteit van Texas by Austin waar hy aan die hoof staan van die Afdeling vir Klawerbord-studies. In 2010 het hy die eerste houer van die Joe R. en Teresa Lozano Long Klavier-stoel geword.
Nel was in 1987 die wenner van die Naumburg Internasionale Klavierkompetisie by Carnegie Hall gewees. Hy het ook verskeie pryse gewen tydens die Joanna Hodges Internasionale Klavierkompetisie in Palm Desert in 1986.
Nel is 'n bekroonde interpreteerder van Beethoven, en het tydens verskeie geleenthede Beethoven se concerto-siklus opgevoer, waarvan die mees noemenswaardigste geleenthede twee opeenvolgende uitvoerings saam met die Kaapse Filharmoniese Orkes in 2003 was. Hy het saam met die Cleveland Simfonieorkes, die simfonieë orkeste van Chicago, San Francisco, Seattle, Detroit, en Londen, en vele meer opgetree. Nel beskik oor 'n aktiewe repertorium van meer as honderd werke vir klavier en orkes, insluitende die nuut-ontdekte Klavierconcerto No. 3 in E Mineur deur Felix Mendelssohn waarvan hy in 1997 die Noord-Amerikaanse debuutuitvoering gegee het.
Nel het reeds drie solo CDs opgeneem en het ook verskeie kamermusiek opnames gemaak. Onlangse vrystellings sluit in "Anton Nel in Recital", die volledige Beethoven-sonates en Variasies vir Klavier en Tjello, sowel as die Brahms-sonates en Hongaarse Danse (met Bion Tsang) op die Artek Recordings-plate-etiket (met verspreiding deur Naxos en sy uitvoerings van die Fauré Ballade en die Simfoniese Variasies van Franck saam met die Philharmonia Virtuosi op die ESS.A.Y plate-etiket.
Persoonlike lewe
Nel het in 2003 'n Amerikaanse burger geword.
Michele Weaver
Michele Weaver is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Sister Code (2015) en Illicit (2017), en in die televisiereeks Switched at Birth (2011).
Frischgewaagd
Frischgewaagd is 'n nedersetting in Noordwes aan die R565 tussen Rustenburg, Ledig en die Pilanesberg Natuurreservaat. Die Frischgewaagd-Ledig-gebied is bekend vir sy platinummyne.
Frischgewaagd was op 16 Junie 2011 in die nuus gewees nadat die DA-leier Helen Zille hier Jeugdag gevier het. In die munisipale verkiesings van Mei 2011 was Frischgewaagd die eerste wyk sonder enige kiesers van minderheidgroepe wat 'n DA-meerderheid opgelewer het. Die DA het 1006 stemme verower, die ANC 960.
Universiteit van die Bio-Bio
Geskiedenis
Hierdie universiteit is in 1988 gestig, te danke aan die versmelting van sommige instellings in die gebied.
Lauren Michelle Hill
Lauren Michelle Hill (gebore 27 Junie 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Made in Heaven (1987), Heavy Weights (1995), Sex and Death 101 (2007), en The House Bunny (2008).
Mercedes-Benz OM651-enjin
Die OM651 is 'n familie van Inlynviersilinder-dieselenjins wat in 2008 deur Mercedes-Benz bekendgestel is.
Ontwerp
Die hoofdoel was om 'n algemene enjinontwerp te skep wat die gemeenskaplike onderdele tussen die enjins wat deur die moedermaatskappy Daimler vervaardig word, te maksimaliseer.
Een van die vereistes vir die ontwerp was die vermoë om die enjin in die lengte of dwars te monteer. Verbeterde brandstofdoeltreffendheid en voldoening aan die Euro 5-emissiestandaarde was ook ontwerpdoelwitte; teen 2010 is dit opgedateer na die Euro 6-standaard; vier piëzo-elektriese inspuiters wat met baie hoë druk brandstof vanaf 'n gemenedrukbuis gevoer word, spuit brandstof direk in die verbrandingskamers in om die verbranding te verbeter in vergelyking met vorige Mercedes dieselenjins. Hersirkuleerde uitlaatgas verminder die suurstof in die silinders om enige reaksies wat sou ontstaan, te "verhonger" van suurstof om geen NO(x) te produseer.
Alhoewel al die enjins in die familie oor dieselfde 2.1 L inhoudsmaat beskik, word enjins met verskillende kraguitsette vervaardig, vanaf 80 kW tot 150 kW. Die 100 kW laeuitsetweergawe het bv. slegs 'n enkele turbo-aanjaer.
Matt Schulze
Matt Schulze is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en kinematograaf. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Blade (1998), The Fast and the Furious (2001), The Transporter (2002), en Blade II (2002).
Munwarivier
In die vallei van die Munwarivier in Zambië is 'n terrein van groot argeologiese belang.
Die rivier loop naby die Johnston-waterval in die Luapularivier. Op 'n hoogte van net oor die 1000 m bo seespieël, by 10° 10′  suid en 28°  42′  oos, suid van Kasenga, Mwense en Kashiba, en oos van die Luapula word rotsgravures aangetref wat dateer uit ongeveer 4500 v.C. Hulle is in 1930 deur Raymond Dart ontdek is is sedertdien tot gedenkwaardigheid verklaar.
Paul de Groot
Paul Christiaan de Groot (Java, 11 Januarie 1878 – Nederlands-Oos-Indië, vermoedelik 10 Mei 1940) word deur talle beskou as die vader van die Afrikaanse toneelkuns. Hy was ’n beroepsakteur wat in die vroeë dae van rondreisende toneelgeselskappe ’n belangrike rol gespeel het in die vestiging van ’n professioneel Afrikaanse beroepsteaterkultuur.
Lewe en werk
Paul Christiaan de Groot is op 11 Januarie 1878 in Soerabaja, in die destydse Nederlands-Oos-Indië (tans Indonesië) gebore. Min is oor hom bekend, maar hy het self vertel sy vader was ’n militaris en sy moeder ’n Franse sangeres. Hy het aan die toneelskool in Amsterdam studeer en onder beroemde toneelleiers gewerk. Die volledigste inligting oor Paul de Groot se lewe en loopbaan as akteur is te vinde in Anna Minnaar-Vos se Die spel gaan voort, terwyl die Esat-webwerf en ESAT ook nuttige inligting verskaf. André Huguenet se outobiografie (Applous! Die kronieke van ’n toneelspeler) bevat detail inligting van hulle gesamentlike optredes.
Hy ontvang sy opleiding as akteur in 1906 en 1907 aan die Toneelskool in Amsterdam en ondergaan sy vakleerlingskap by Eduard Verkade se De Hagespelers geselskap. Daarna vertolk hy talle rolle en toer saam met verskeie geselskappe deur Europa, Engeland en Amerika. Hy sluit weer in 1921 by Eduard Verkade se geselskap aan en saam met Anton Verheysen se geselskap onderneem hy in 1923 ’n toneelreis deur Nederlands-Oos-Indië. Hier is die mark versadig, aangesien hulle met sestien geselskappe moet meeding vir markaandeel.
Ná verskeie rolle in Nederland, Nederlands-Oos-Indië, die Verre-Ooste, Rusland en Amerika het hy hom toegespits op voordragte en kabaretnommers, veral Franse liedjies onder die skuilnaam Paul Duprez.
Skryfwerk
Hy besluit om na Suid-Afrika te kom en na onderhandelinge met African Theatres stap hy in November 1924 in Kaapstad aan wal. Sy eerste opvoering is ’n voordragaand in die Koffiehuis, waarna hy in Januarie 1925 saam met Nederlandse amateurs by die Spoorweginstituut in Kaapstad optree in Zaken zijn zaken van Octave Mirbeau en Overschotje (Nederlandse vertaling van die Italiaanse Scampolo van Dario Niccodemi). In Maart 1925 vertrek hy na Pretoria, waar hy lesse neem by Stephanie Faure om sy Afrikaanse uitspraak te verbeter. Sy eerste opvoering in Pretoria is ’n voordragaand op 2 April 1925 in die Nasionale Klubsaal van die Nederlandse Vereniging, waarna hy voordragkonserte in Pretoria en orals op die Rand lewer. Hy tree op 23 April 1925 in die Nasionale Klubsaal saam met Nederlandse amateurs in Pretoria op met dieopvoering van De Gentleman Inbreker en Claire Bellerosa. Op 2 Mei 1925 tree hy vir die eerste keer saam met Afrikaanse amateurs in die Operahuis op wanneer hulle Lenie van H.A. Fagan opvoer, met Stephanie Faure as regisseur, en Die heks van C. Louis Leipoldt, wat hy self regisseer. Hierna onderneem hy ’n kort reis met Die heks en bied dan op 9 en 11 Julie 1925 Huistoe (Heimat van Sudermann vertaal deur A. Carinus-Holzhausen) in die Pretoria Stadhuis aan. Hierdie opvoering ontlok ’n waarderende resensie van Gustav Preller in De Volkstem. Op 14 Augustus 1925 tree hy weer in ’n Nederlandse opvoering op en op 7 September voer hy Oorskotjie, nou in Afrikaans, by die Premiermyn op.
Die sukses van die opvoering van Huistoe in Pretoria noop African Theatres om hom ’n kontrak vir ’n week se opvoering in Johannesburg aan te bied. Tussen 14 en 19 September 1925 word Huistoe dan voor vol sale in die Standard Theatre in Johannesburg opgevoer. African Theatres besluit dan om hom vanaf Januarie 1926 te finansier vir ’n landsreis. Hy stel dan ’n beroepstoneelgeselskap saam, waarvan onder andere Wena Naudé en die dramaturg W.J. Pienaar (gewese eggenoot van Helen Martins, die bekende uilvrou van Nieu-Bethesda) ook lede is. Oorskotjie is die eerste drama wat hulle opvoer. Hoewel hulle orals goed ontvang word, is die opbrengs nie vir African Theatres aantreklik nie en hulle kanselleer die kontrak met De Groot op 5 Februarie 1926, terwyl die geselskap in Kaapstad is. Hierna gaan De Groot op sy eie voort, met behulp van finansiële ondersteuning van Danie du Preez. Hy kan egter nie meer vir Oorskotjie opvoer nie, omdat African Theatres nou die opvoerregte besit. Hy voer dus Die heks op, soms aangevul deur die eenbedryf Die doel heilig die middele van L. Hansma. Hulle reis deur die Kaapprovinsie, die Vrystaat en Transvaal. Terug in Pretoria ontbind die geselskap egter en moet De Groot ’n ander heenkome vind.
In ’n brief van 3 Mei 1926 stel hy aan Hendrik Hanekom voor dat sy geselskap met dié van die Hanekoms moet saamsmelt. Hendrik reageer positief en in Julie 1926 vind die amalgamasie in Potchefstroom plaas, met die nuwe geselskap wat onder die naam Paul de Groot-toneelgeselskap bekend sal staan, hoewel Hendrik Hanekom die toneelleier sal wees. Behalwe De Groot en Hendrik en Mathilde Hanekom bestaan hierdie geselskap uit Wena Naudé en Maxie Botha van De Groot se kamp en Simon Malherbe en Anna Marais van die Hanekom kamp. Die nuweling Gert Borstlap, later bekend as André Huguenet, sluit hom ook nou by hulle aan. Die eerste drama waarmee hulle op reis gaan, is Huistoe. Die bywoning van hierdie ernstige stuk is egter swak en die toer is ’n finansiële mislukking, hoewel die akteurs waardevolle ondervinding opdoen en die publiek aan die toneel bekend gestel word. Vir die volgende toer kies hulle ’n ligter stuk wat meer in die breë publiek se smaak val, die komedie As mans huishou (Afrikaanse verwerking van Jan van Ees se Felix, Jij en Ik). Slegs De Groot, die Hanekoms en Wena Naudé tree daarin op, om sodoende koste te bespaar. Die sukses van hierdie toer bring hulle weer finansieel op die been en hulle brei weer die geselskap uit, met André Huguenet en Maxie Botha wat weer by hulle aansluit, asook die nuwelinge Willem van Zyl en Alida Louw. Die drama wat hulle in 1927 opvoer is Die Gerieflike Huwelik van Alexander Dumas, ’n kostuumstuk uit die dae van Lodewyk XV in Frankryk, terwyl ’n tweede geselskap onder leiding van Wena Naudé met Die inbreker van Jan van Ees toer. Hierna volg Besigheid is besigheid (Zaken zij zaken van Mirbeau). Laasgenoemde stuk slaag nie op die platteland nie en die Hanekoms besluit om in Maart 1928 weer hulle eie paadjie te loop.
Paul de Groot, André Huguenet en Henri van Wyk, wat ook vir De Groot finansieel steun, vorm ’n nuwe geselskap. Hulle reis met Haar tweede man van Paul Géraldy en daarna met Geleende geld (Et dukkehjem of Poppehuis van Ibsen). Hierdie reis is so ’n sukses dat De Groot daarna in 1929 terugkeer na Nederland en op ’n studiereis na Europa kan vertrek. Na vier maande keer hy terug en reis in 1930 met Rosekrans van Florence Barclay, waarin Lydia Lindeque optree. Hierdie sukses beleef 216 opvoerings en stel hom in staat om ’n reis na die Belgiese Kongo en Nederlands-Indië te onderneem saam met ’n Nederlandse geselskap. Na sy terugkoms in April 1931 toer hy met Besigheid is besigheid, met die akteurs wat professionele spelers en Vrystaatse amateurs soos Lydia Lindeque, Roekie van Rensburg, J. Lückhoff, David Muller, F. Botten en P. van Ingen insluit. Dan volg Die verliefde indringer, ’n vertaling van George Bernard Shaw se Mrs Warren’s Profession en later bekend as Die oorwinnaar. In 1932 voer hy in samewerking met die Universiteit van Stellenbosch se Dramatiese Vereniging Bodemvas op, ’n drama-verwerking van die Afrikaanse roman van S. Bruwer. Van die akteurs wat daarin gespeel het was Yvonne Liebenberg in die hoofrol en Maria van Dyk, P.J. Loots, Margeret Webb, Gideon Boshoff, Nic Laubscher, J. Scholtz en Elsa Dreyer.
Hierdie drama is ’n klaaglike mislukking en De Groot werk voortaan onder die vaandel van African Consolidated Theatres. Die dramas wat hy opvoer is Verborge sonde (La Monaco van Pierre Frondaie) in Augustus tot Oktober 1933, met Henriëtte de Waal in die rolverdeling, wat hom ook finansieel ondersteun. Hierna volg in 1934 drama-verwerkings van Afrikaanse romans van Albert du Biel, naamlik Misdade van die vaders en Kain, met rolverdelings wat Henriëtte de Waal, Bettie Reitz, Nell van Nieuwenhuizen, Rosa du Plessis, John Brill, Johannes Coetzee, Dewald van der Merwe, Tommie Beckley en Frits de Lange insluit. In 1935 volg Eerloos (Without honour van Ludwig Stroheim, vertaal deur A.J.A. Roux) wat in 1935 in die Eendragsaal in Johannesburg open met ’n rolverdeling van Tommie Beckley, Hettie Beckley, Queenie Vorster, Jacobus Swanepoel en Jan Swiegers. In April 1935 ontbind sy geselskap en vertrek hy na Rhodesië vir ’n filmkontrak, as plaasvervanger vir Walter Huston in die Gaumont-British rolprent oor Cecil John Rhodes. Hier trou hy met ’n Engelse weduwee, Katherine May Harris (néé Manchester 1896). Hulle gaan woon in Londen en daarna in ’n voorstad in Den Haag. Na 1940 verdwyn hy. Die vermoede is dat hy in 1940 op ’n toer na Nederlands-Oos-Indië vertrek het en tydens die Japannese besetting van die Tweede Wêreldoorlog gesterf het.
Suid-Afrika
Van die bekendste Afrikaanse toneelspelers het onder hom gewerk, soos die Hanekoms, Wena Naudé, Lydia Lindeque en Siegfried Mynhardt.
In 1935 het hy na die buiteland teruggekeer. In 1940 het hy op ’n toer na Indië vertrek en is vermoedelik tydens die Japannese besetting oorlede.
Analitiese filosofie
Analitiese filosofie, of te wel anglo-amerikaanse of Engelse-taal filosofie, is die generiese naam vir die styl waarin die oorweldigende meerderheid van filosofie in die Engels-sprekende wêreld verskyn. In die Verenigde Koninkryk, VSA, Kanada, Australië en Nieu-Seeland identifiseer verreweg die meeste van filosofiedepartemente hulself as "analities". In Suid-Afrika vind meeste filosofie plaas in die kontinentale tradisie, maar die Universiteit van die Witwatersrand, die Universiteit van Kaapstad, die Universiteit van KwaZoeloe-Natal en Rhodes-universiteit identifiseer hulself as hoofsaaklik of gelykmatig "analities" in styl.
Sienende dié wye omvang is dit moeilik om 'n betekenisvolle definisie te gee van wat dit is wat neigings binne in analitiese filosofie met mekaar deel. Dit is moontlik dat die verwantskap niks verder strek nie as 'n reeks soortgelyknisse soos dié tussen verskillende lede van dieselfde gesin. Sover as wat verwantskappe gegee kan word, kan analitiese filosofie gekarakteriseer word deur die aandag wat gegee word aan argumente en dat dié argumente duidelik voorgestel word, dikwels deur middel van formele logika. Daar heers ook 'n algemene respek teenoor die natuurwetenskappe.
Nowy Dwór Królewski
Nowy Dwór Królewski is 'n dorp in die Chełm-distrik in die woiwodskap Koejawië-Pommere in Pole. Die dorp is in die Middeleeue gestig.
Analitiese filosofie
Sien ook
Kontinentale teenoor analitiese filosofie
John Kellogg (akteur)
John Kellogg (3 Junie 1916 – 22 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente A Walk in the Sun (1945), Sinister Journey (1948), Twelve O'Clock High (1949), en The Greatest Show on Earth (1952).
Mercedes-Benz OM654-enjin
Die Mercedes-Benz OM654 is 'n familie van viersilinder-dieselenjins wat in 2016 deur Mercedes-Benz bekendgestel is.
Die enjin is 'n 1950 cc turbodiesel gegote aluminiumblok inlynviersilinder met balanseerasse. Dit het 'n enkele turbo en die silinderwande is gevoer met gladde Nanoslide, 'n yster-koolstofbedekking wat wrywing verminder. In die 220-opstelling lewer dit 143 kW teen 3800 opm met 'n piekwringkrag van 400 Nm teen 1600–2400 opm. Die enjin se massa is 168,4 kg ('n verbetering van 17% teenoor die 202,8 kg van die 2,2 liter-enjin OM651. Die enjin verbruik ook 13% minder brandstof as sy voorganger. Daar word beplan dat dit oor die hele Mercedes-Benz-reeks van motors en afleweringswaens gebruik sal word.
Claus von Stauffenberg
Claus Philipp Maria Schenk, Graf von Stauffenberg (15 November 1907 - 21 Julie 1944) was 'n offisier in die Duitse leër gewees. Hy was 'n 'Graf' gewees, dit wil sê 'n 'graaf' - welke 'n adellike oorerflike titel is. Hy het tydens die Tweede Wêreldoorlog aan die aanval op Pole, die Duitse inval in die Sowjetunie en die Tunisiese veldtog deelgeneem.
Stauffenberg was een van die voorste lede van die mislukte 20 Julie-komplot van 1944 om Adolf Hitler te vermoor en die Nazi-party uit die mag te verwyder. Saam met Henning von Tresckow en Hans Oster was hy een van die sentrale figure van die Duitse Weerstandsbeweging binne die Wehrmacht. As gevolg van sy betrokkenheid by die beweging was hy kort ná die mislukte poging, genaamd Operasie Walkure deur die Nazi's tereggestel.
Lençóis Maranhenses Nasionale Park
Die Lençóis Maranhenses Nasionale Park (die naam beteken "Bedlakens van Maranhão") is 'n uitgestrekte duingebied met vaste en rollende wit sandduine wat langs die Atlantiese kus van die Noordoos-Brasiliaanse deelstaat Maranhão, net oos van die Baía de São José, geleë is. Die duine, wat hoogtes van 50 m kan bereik, strek sowat 70 km langs die kus en tot 40 km landinwaarts. 'n Deel van die gebied met 'n oppervlakte van 1 550 km2 is op 2 Junie 1981 tot nasionale park verklaar.
Lençóis Maranhenses is gedurende die Kwartêr oor 'n tydperk van duisende jare gevorm deur riviere, wind en see. Die sand van rivierbeddings, wat by die monding versprei word, word deur sterk winde en seestrominge teruggedra na die vasteland. Hierby speel ook die groot getyverskille in die gebied 'n beslissende rol. Die grootste rivier in die omgewing is die Rio Preguiças wat net buite die nasionale park in die Atlantiese Oseaan uitmond. Klimatiese invloede, wat variasies in die Atlantiese Oseaan se watervlak tot gevolg gehad het, was 'n verdere faktor wat bygedra het tot die vorming van sandduine.
Die sandduine vorm die enigste woestyn in Brasilië, ongeag die hoë jaarlikse reënval van sowat 1 500 mm wat aan die park se ligging naby die Amasonebekken te danke is. Gedurende die reënseisoen tussen Januarie en Mei verhoed ondeurdringbare gesteente dat water die grond kan binnedring. Sodoende ontstaan in die valleie tussen die duine mere en strandmere met kristalblou of groen varswater. Sommige van hulle droog gedurende die droë seisoen weer uit, ander - soos die Lagoa do Peixe of Lagoa Bonita - bevat permanent water.
Flora
Langs die strande word verskeie grassoorte en struike aangetref soos sandgras, strandgras (Ammophila arenaria) en roosdoring. Die duine is 'n geskikte habitat vir verskillende kaktusse van die genus Cereus. Die woestyn word deur wortelboombosse omring waar rooi (Rhizophora mangle) en wit wortelbome (Laguncularia racemosa) oorheers.
Rekeningkundige standaarde
Rekeningkundige standaarde is 'n globale stel rekeningkundige reëls en beginsels. Finansiële state wat deur 'n onderneming opgestel en aangebied word, word gewoonlik ooreenkomstig sekere rekeningkundige standaarde opgestel. Hierdie standaarde kan wêreldwyd aansienlik verskil en word gewoonlik onder die toesig van die rekeningkundige beroep in die betrokke land en reguleringsowerhede aldaar opgestel. Die beoordeling van finansiële transaksies tussen lande met verskillende rekeningkundige standaarde kan dus moeilik wees.
Lençóis Maranhenses Nasionale Park
Fauna
Kreefte en skilpaaie verlaat die Atlantiese seewater om hul eiers op strande in die nasionale park te lê, waaronder die karetskilpad wat deur uitsterwing bedreig word. Naas die permanente is ook seisoenale strandmere 'n habitat vir visse, garnale en weekdiere. Hul lewensiklus word deur die waterpeil bepaal. Wanneer die strandmere in die laaste maande van die jaar begin uitdroog, sterf die meeste waterdiere. Net hul kuit oorleef in die vogtige onderste lae sand totdat nuwe reën val om nakomelinge voort te bring. Dikwels neem ook trekvoëls per ongeluk bevrugte viseiers van ander waterliggame in hul vere na die park se strandmere saam.
Rekeningkundige standaarde
Publieke maatskappye waarvan die aandele op aandelebeurse verhandel word, is gewoonlik aan die strengste standaarde onderhewig. Klein en middelgrote ondernemings word dikwels toegelaat om meer vereenvoudigde standaarde toe te pas, dikwels aangevul met spesifieke openbaarmaking wat deur hul belanghebbendes, insluitende hulle aandeelhouers, vereis word. Rekeningkundige standaarde skryf die rekeningkundige verantwoording van sekere transaksies en gebeure in besonderhede voor, hoe dit in die finansiële state aangebied moet word en watter bykomende openbaarmakings vereis word.
Enkele belangrike elemente wat deur rekeningkundige standaarde gedek word, is onder meer: die identifisering van die verslagdoenende entiteit, kwessies rondom die lopende saak veronderstelling, aanduiding van monetêre eenhede en verslagdoeningstydperke. Voorts word onder meer spesifieke voorskrifte gegee oor die rekeningkundige verantwoording van huurtranskasies, buitelandse valutatransaksies, finansiële instrumente en eiendom, aanleg en toerusting, om maar slegs enkele voorbeelde te noem.
Beperkings
Rekeningkundige standaarde is grotendeels in die vroeë 21ste eeu opgestel of herskryf. Rekeningkundige onreëlmatighede by groot ondernemings soos Worldcom en Enron en Steinhoff illustreer dat, ondanks al hierdie pogings, wydverspreide bedrog steeds kan voorkom, en dat dit soms selfs nie deur die eksterne ouditeure ontdek word nie.
Voordele van rekeningkundige standaarde
Die gebrek aan deursigtige rekeningkundige standaarde in sommige lande maak dit moeilik om in daardie lande sake te doen. Die Asiatiese finansiële ineenstorting in die laat 1990's word veral deels toegeskryf aan die gebrek aan gedetailleerde rekeningkundige standaarde. Reuse-ondernemings in sommige Asiatiese lande kon hul minderwaardige rekeningkundige standaarde gebruik om groot bedrae aan skuld en verliese te verdoesel, waardeur uiteindelik die hele streek in 'n finansiële krisis beland het.
Eenvormige rekeningkundige standaarde regoor die wêreld
Hierdie standaarde word in geheel of in 'n groot mate deur baie lande, ook in Suid-Afrika, aanvaar. In die VSA is dit vir buitelandse ondernemings toelaatbaar om in hierdie formaat verslag te doen.
Rekeningkundige standaarde volgens land
Globale standaardisering en IFRS
Baie lande gebruik reeds die Internasionale Finansiële Verslagdoeningstandaarde (IFRS) wat deur die International Accounting Standards Board (IASB) uitgereik word. In sommige lande word plaaslike rekeningkundige standaarde vir sekere maatskappye gebruik, maar genoteerde en groot maatskappye moet dikwels aan IFRS voldoen. In laasgenoemde geval is finansiële verslae dus internasionaal vergelykbaar.
In die EU word daar sedert 2005 van alle genoteerde maatskappye en maatskappygroepe verwag om IFRS te gebruik, in Kanada sedert 2009, in Taiwan sedert 2013, terwyl ander lande plaaslike weergawes toepas.
Hoewel die SEC in die Verenigde State 'n verklaring van volgehoue ondersteuning vir 'n enkele stel wêreldwye aanvaarde rekeningkundige standaarde van hoë gehalte uitgereik het waarin erken word dat IFRS die beste middel is is om hierdie rol te vervul, is vordering hier minder duidelik.
Vlag van Malawi
Die nasionale vlag van Malawi is op 6 Julie 1964 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n driekleur met ewe wye bane in swart (bo), rooi (middel) en groen (onder). In die middel van die boonste (swart) baan is ’n rooi opkomende son. Op 29 Julie 2010 is die vlag onder die President Bingu wa Mutharika verander ná ’n driekleur in rooi, swart en groen met ’n wit opkomende son in die swart baan. Op 28 Mei 2012 het die nuwe President Joyce Banda die veranderinge teruggerol en die ou vlag weer ingesit.
Simboliek
Swart stel die mense van Afrika voor, rooi is ’n huldeblyk aan die bloed wat gevloei het in die stryd om vryheid en groen stel die vrugbare grond voor. Die opkomende son simboliseer die aanbreek van onafhanklikheid vir Malawi en dien ook as herinnering aan die betekenis van die naam “Malawi”, wat “brandende water” beteken (’n beskrywing van die Njassameer (Malawimeer) tydens sonsondergang). Die opkomende son word ook gevind op die Malawiese wapenskild.
Ontwerp
Die kortstondige vlag van Malawi is soortgelyk aan die vlag van die Republiek van Biafra (wat tussen 1967 en 1970 bestaan het).
Kleure
Die kleure van die vlag is soos volg bepaal:
Bresha Webb
Bresha Webb (gebore 6 Mei 1984) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente I Really Hate My Ex (2015), Ride Along 2 (2016), en Meet the Blacks (2016), en in die televisiereeks Grey's Anatomy (2005).