cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Koos Kombuis
Prosa
Sy eerste kortverhaal wat in 1979 in Die Huisgenoot verskyn, is My pa se huis, waarna hy talle kortverhale vir tydskrifte (veral Die Huisgenoot maar ook letterkundige tydskrifte soos Tydskrif vir Letterkunde en Spado) skryf. Hierdie kortverhale word gekeur en in verskeie versamelbundels gepubliseer. Hierdie bundels is Nous die Kaap weer Hollands,  My nooi is in 'n tikamsjien en Breekwater en ander verhale. Die verhale is grootliks ’n uitbeelding van die jonger Afrikaner wat wars van die ouer waardes is en grootliks soekend is in ’n stadsmilieu. Hoewel die verhale in groot mate volgens die resepte van die formuleverhaal geskryf is, tref sy aweregse aanslag in sommige onortodokse liefdesverhale, terwyl sy karakters ook meermale besinnend omgaan oor die lewe en betekenis. Kenmerkend van die verhale is die knap gebruik van ironie. Grenssoldaat in die suburbs uit My nooi is in ’n tikmasjien beeld die vervreemde soldaat uit in sy onaanpasbaarheid by die “normale” lewe. Sy kortverhaal Lena (onder die skrywersnaam André le Roux du Toit) word deur Hennie Aucamp in die versamelbundel Blommetjie gedenk aan my opgeneem. Ander versamelbundels waarin sy werk verskyn sluit in Vuurslag en Uit die kontreie vandaan.
Sy eerste roman is die eksperimentele Somer II, wat as ’n “punk”-roman getipeer kan word en met ’n verskeidenheid van stemme, style en identiteite werk. Hierdeur verkry die roman ’n bonte aansien wat herinner aan die “beat”-romans van die Amerikaanse letterkunde, veral Jack Kerouac se On the road. Feit en fiksie word deurentyd vermeng, met allerlei literêre geskrifte en ander dokumente wat bymekaar gegooi word om aan die roman ’n sterk postmoderne outobiografiese inslag te gee. Die vertelling is gesentreer rondom ’n Afrikaanse skrywer wat besin oor die samelewing, sy skrywerskap en die letterkundige establishment van die tyd. ’n Ryloper (die skrywer) word gearresteer wanneer hy slaapplek soek in ’n plattelandse polisiestasie en in ’n sel gegooi. Die sersant ontdek ’n manuskrip in die ryloper se rugsak (getiteld Somer II) en terwyl hy al dronker word op whiskey lees die sersant dit, terwyl hy deurgaans sy eie kommentaar daarop lewer. Die manuskrip handel oor die selfmoordvoorneme van die ryloper en sy lewensbeskouings. Die verhaal eindig met die vrylating van die ryloper die volgende oggend. Hierdie roman is in 1986 op die kortlys vir die toekenning van die Perskor-prys. Die titel verwys na die roman Somer van C.M. van den Heever en Somer II is ’n parodie op die romantiese en landelike werklikheid van hierdie roman, met sy uitbeelding van die moderne grootstadkultuur en alles behalwe romantiese werklikheid.
Hy volg dit op met die satiriese Suidpunt-jazz wat die Suid-Afrika van sy tyd op postmodernistiese wyse bekyk deur die helde van die verlede in die hede in hulle “ware” gedaantes te laat verskyn en daardeur die Afrikaner en veral die Afrikanerleiers opstuur. Hierdie verhaal is ’n parodie op die Groot Afrikaanse Roman oor die Groot Trek. Die Marxistiese dosent Timo Bezuidenhout bou ’n tydmasjien en vind dan in sy reise uit dat die geskiedenisboeke die weergawes van wat werklik gebeur het, verdraai het. So vind hy byvoorbeeld dat Jan van Riebeeck dronk was toe hy hier aangeland het, Willem Adriaan van der Stel was gay en die Britse Setlaars was skobbejakke.
Daarna verskyn die wetenskapfiksieroman Hotel Atlantis, waarin die ekologiese verval van die omgewing en die anargie wat die wêreld oorneem die agtergrond is. Die verhaal speel in 2012 af, met Washington wat vernietig is deur onluste, Europese stede wat deur kernbomme in puin gelê is en radio-aktiewe seewater aan die Kaap gevind kan word. Die hoofkarakter is ’n skrywer wat hom van ’n onlus-geteisterde Kaapstad onttrek en iewers aan die Weskus in Hotel Atlantis rus vind. Hier is alles egter ook nie pluis nie.
Raka die roman is ’n roman oor die nabye toekoms in Suid-Afrika, waar ’n Afrikaanse predikant van Stellenbosch, ds. Theunis Opperman, sy geloof verloor en al meer aan sy seksuele fantasieë uiting gee. Sy kinders gebruik dwelms en verloor alle kommunikasie met hulle ouers, terwyl rassisme hoogty vier. Deur die lotgevalle van hierdie familie word die Afrikaanse gemeenskap ondersoek wat in hierdie tyd vasgevang word tussen vrees, verlies en verandering. Die titel verwys na Van Wyk Louw se bekende gedig en Raka verteenwoordig hier die donkertes binne die mens.
’n Selfpublikasie is die novelle Om te emigreer (1985) onder die skuilnaam P.F.P. van Wyk Louw, wat kommentaar lewer op die blanke politieke partye van die tyd. P.F.P. staan vir Progressiewe Federale Party, wat deur samesmeltings en oornames later die Demokratiese Alliansie vorm en dit word gestel teenoor die N.P. of Nasionale Party. Kombuis skryf ook populêre romans soos Kleingeld vir 'n terreurdaad (spanningsverhaal) en  'n Roos vir die Karoomeisie oor ’n Karoomeisie wat haar weg in die groot stad moet vind).
Sy pseudo-outobiografiese vertellinge word as Seks & drugs en boeremusiek gepubliseer, met die subtitel “Die memoires van ’n volksverraaier”. Hierin vertel hy met groot eerlikheid oor sy lewe, sy feitlik lewenslange rebellie teen die stelsel, sy dwelmverbruik en sy soeke na geloofsekerheid. O – 'n ronde roman is outobiografies van aard en hy publiseer dit self.
My mamma is 'n taal is ’n versameling van die rubrieke wat hy vir LitNet, De Kat en Insig gelewer het. Hierin lewer hy op sy kenmerkende tong-in-die-kies manier hoofsaaklik kommentaar op sake van die dag, oor die breë spektrum, van kuns, politiek, sport en kultuur tot die omgewing. Tekenend van sy aweregse aard publiseer hy in die negentigerjare die gefotostateerde knip-en-plak boek Afrikaans my darling, wat hy met ’n tou saambind en verklaar dat dit gerig is op die “dwelmverbruikermark”. Wanneer sy rubrieke gewild genoeg is om ’n tweede keur te regverdig, noem hy hierdie bundel ook Afrikaans my darling, hoewel die twee boeke geen verband met mekaar het nie. Daarna volg ’n derde keur uit sy rubrieke in Die dieper dors. Die tyd van die kombi's verken die tyd en gebeure van die Voëlvry musiekbeweging en of dit alles die moeite werd was. Hierdie is ’n soort tweede outobiografie, want hy het nie voorheen daaroor geskryf nie omdat die donker kant van hierdie tyd, soos die binnegevegte tussen baie van die rolspelers en die dwelms en wat daarmee gepaardgaan, te traumaties vir hom was. Polemiek heers oor hierdie boek wanneer sy eertydse bestuurder, Dagga-Dirk Uys, asook Anton Goosen dreig om hom voor die hof te daag oor uitlatings wat hy in hierdie boek maak.
Hy behartig rubrieke vir Rapport en die webtuiste LitNet, waarvan ’n keur hieruit en uit sy blogs op die Internet later gebundel word in Die reuk van koffie. Hierin behandel hy alledaagse gebeure en sy menings oor die politieke bestuur van die land, godsdiens, en sy rol as pa en man, baie keer op hoogs vermaaklike wyse. Ver in die wêreld, sushi is ’n opvolgbundel met 'n keur uit sy rubrieke oor ’n periode van sowat tien jaar in diverse publikasies soos Taalgenoot, Rapport en De Kat en op LitNet op die Internet, waarin hy weereens aweregse menings huldig oor die Afrikaner, die taal en taalstryd, die politiek, rugby, dienslewering by die munisipaliteit, hedendaagse musiek en musiekmakers, die opstokers en geweldenaars en vele ander onderwerpe. Dit is ’n bundel waarin baie vrae gevra word oor die samelewing, deur iemand wat sy vinger op die pols daarvan het.
Die beroemde Chinese I Ching verwerk hy in Afrikaans as I-Tjieng en sluit hierby in ’n oorsig oor die ryk geskiedenis van hierdie boek, asook twee metodes (waarvan een sy eie skepping is) om die wysheid van hierdie boek te ontsluit deur met eietydse probleemstelling by die boek se soms verbasend praktiese antwoorde op lewensvrae uit te kom. Hy vertaal ook die bekende toneelstuk Defending the caveman in Afrikaans as Groet die grotman, terwyl hy later ook Groet die grotvrou in Afrikaans verwerk. Die alternatiewe tydskrif Ons Klyntji word aanvanklik deur hom uitgegee en hy gebruik die skuilnaam Oom Elektriese Lokomotief vir sy rol as redakteur
In Engels geskryf is Paradise redecorted, 'n allegorie met onder andere die hoofspelers van die politieke partye van die tagtigerjare as karakters. Die verhaal word geplaas in 2084 in die land Anorexia, waar vrouens regeer en mans die stemreg ontneem is. James Sideburns loop weg na die alternatiewe ondergrond na die mans wat die vrouediktatuur wil omverwerp. Hierdie boek is 'n parodie op George Orwell se 1984 en Big Mama is die alomteenwoordige diktator. The secret diary of God beskryf op satiriese wyse die politiek in die hemel, met historiese figure soos Nietzsche, Karl Marx, Paulus, Confucius en Freud wat elkeen ook ’n rol speel. Hierdie boek brei hy later uit in The complete secret diaries of God.
Alternatiewe Afrikaanse musiekbeweging
In 1984 het die onafhanklike platemaatskappy Shifty Records ’n album met die naam Wie is Bernoldus Niemand van die kunstenaar James Phillips uitgegee. Koos Kombuis, wat toe nog as André le Toit bekendgestaan het, het in 1986 ’n kopie van die album op die Groentemarkplein in Kaapstad gekoop. Hy is so deur die album geïnspireer dat hy self ’n demonstrasiekasset opgeneem en aan Shifty gestuur het. Lloyd Ross van Shifty het hom laat weet dat hy hom wou opneem. Ver van die ou kalahari is in Mei 1987 in Johannesburg opgeneem.
In Johannesburg het hy vir James Phillips ontmoet. Shifty se verspreiding van Le Toit se album aan kampusradiostasies sou lei tot Le Toit se ontmoeting met Dagga-Dirk Uys wat aan die hoof van die Universiteit van die Oranje-Vrystaat se radiostasie was. Le Toit sou Ralph Rabie (later Johannes Kerkorrel) ontmoet toe Rapport hom stuur om in Kaapstad met hom ’n onderhoud te voer. Die onderhoud sou lei tot gesamentlik optredes by die Black Sun waar Jannie "Hanepoot" van Tonder en Willem Möller by Le Toit, Kerkorrel en Uys aangesluit het om die Gereformeerde Blues Band te vorm. Hulle het die Eerste Alternatiewe Afrikaanse Rockkonsert op 25 Maart 1988 in die Pool Club in Von Wielighstraat in Johannesburg gehou.
Phillips, onder die naam Bernoldus Niemand en die Daggarokers, Andre le Toit en die Gereformeerde Blues Band het saam opgetree in die Shifty Music Festival by die Market Warehouse wat in November 1988 gehou is. Dit was die platform vir die uitreiking van die album Voëlvry. Die album het ’n versameling van die beste alternatiewe Afrikaanse musiek bevat waar Bernoldus Niemand saam met die Gereformeerde Blues Band, André le Toit, Die Kêrels, Khaki Monitor, The Genuines, Randy Rambo en die Rough Riders en Pieter van der Lugt verskyn het. Die Alternatiewe Afrikaanse Musiekbeweging sou ’n hoogtepunt bereik met die landwye Voëlvry-toer, waaraan Phillips in sy gedaante as Bernoldus Niemand saam met die groep Swart Gevaar sou optree.
Eerbewyse
In 2014 word hy by die Innibosfees in Mbombela (Nelspruit) vereer vir sy lewenslange bydrae tot Afrikaanse kuns en kultuur
Fiat BR.20
Die Fiat BR.20 is 'n tweemotorige bomwerper wat deur die Italiaanse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 10 November 1936 voltooi. Hierdie vliegtuig het ook aan die Slag om Brittanje deelgeneem toe tien van hulle gedurende November 1940 Brittanje gebombardeer het. Sewe is afgeskiet deur Hawker Hurricanes.
Langstertkoester
Die langstertkoester (Anthus longicaudatus) is 'n nie-broeiende voël en winterbesoeker, hoofsaaklik van Mei tot Augustus en leef oop kortgrasveld en Karoobossieveld van die Noord-Kaap. Hulle kan een-een voorkom of in swerms van tot 40 groot. Die voël is 19 cm groot en weeg 33 gram. Hulle broeigebied is vermoedelik in Sentraal-Afrika. In Engels staan die voël bekend as die Long-tailed pipit.
SS Nomadic (1911)
SS Nomadic is 'n stoomskip van die Britse redery White Star Line wat op 25 April 1911 in Belfast te water gelaat is. Die skip is oorspronklik as 'n tenderboot vir die RMS Olympic en die RMS Titanic gebou wat eerste- en tweedeklas-passasiers vanaf die vertrekpunt in Cherbourg se seehawe na die groot oseaanskepe geneem het wat buite die hawe voor anker gelê het.
Later het die SS Nomadic ook befaamde Britse plesierbote soos Queen Mary en Queen Elizabeth bedien en bekende persoonlikhede soos Elizabeth Taylor, Richard Burton en Charlie Chaplin vervoer.
Na Nomadic, die enigste skip van White Star Line wat tot vandag toe bewaar gebly het, word dikwels verwys as "Titanic se klein suster". Die skip het tydens die twee wêreldoorloë troepe vervoer en later in Parys as vermaaklikheidsboot gedien.
Ná 'n omvattende restourasie is die SS Nomadic, wat sy laaste vaste ankerplek in Belfast se Hamilton-dok gevind het, as museumskip toeganklik vir die publiek. Toegang tot SS Nomadic maak deel uit van die Titanic Belfast-program.
Langham Dale
duimnael|regs|200px|Sir Langham Dale. duimnael|regs|200px|Borsbeeld van Langham Dale in die Oppenheimer Biblioteek, Universiteit van Kaapstad
Convair B-58 Hustler
Die Convair B-58 Hustler was die wêreld se eerste supersoniese bomwerper. Dit was 'n Amerikaanse vliegtuig en ontwikkel om die Amerikaanse Lugmag se Boeing B-47 Stratojet te vervang. Die vliegtuig het sy nooiensvlug op 11 November 1956 en in Desember van dieselfde jaar sy eerste supersoniese vlug voltooi. Daar was 116 eenhede gebou insluitend 30 toets- en voorproduksie modelle.
Die vliegtuig was ontwerp in antwoord op 'n moeilike spesifikasie van Amerika se Strategic Air Commands, van die bepalings was dat die bomwerper teen Mach 2 moes kon vlieg op hoë hoogtes, kernbomme akkuraat moes kon laat val en so klein as moontlik wees om vyandelike radar te kon ontwyk.
Langham Dale
Sir Langham Dale (22 Mei 1826, Kingsclere, Hampshire – 12 Januarie 1898, Mowbray, Kaapstad) was die Kaapkolonie se tweede superintendent-generaal van onderwys.
Dale het in 1847 met lof gegradueer aan die Queen's College, Oxford, en is die volgende jaar 'n professoraat in die klassieke aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad aangebied deur sir John Herschel. Dié amp het hy tot 1858 beklee. Tydens 'n besoek aan Engeland in daardie jaar het hy 'n eredoktorsgraad van die Universiteit van Glasgow ontvang en met sy terugkeer na die Kaap in 1859 is hy aangestel as opvolger van James Rose-Innes as superintendent-generaal van onderwys.
Terwyl hy gedien het as voorsitter van die raad van openbare eksaminatore (1859–'72) het hy die oprigting van 'n universiteit voorgestel as opvolger van die Raad van Eksaminatore, waarna hy in 1873 die eerste vise-kanselier van die Universiteit van die Kaap die Goeie Hoop geword het. Hy het opgetree as voorsitter van die Staatsdienskommissie van 1886-'87, was 'n genoot van die Royal Geographical Society en het talle wetenskaplike, klassieke en letterkundige artikels tot die Cape Monthly Magazine bygedra. In 1890 is hy verkies as kanselier van die universiteit. Hy was meer as 30 jaar lank 'n trustee van die Suid-Afrikaanse Openbare Biblioteek, en het opgetree as voorsitter van die komitee van die Vereniging vir Skone Kunste en gedien in die komitee van die Botaniese Tuin. In 1899 is die KCMG aan hom toegeken.
Met sy aftrede in 1892 het die Kaapse Parlement 'n pensioen aan hom toegeken wat gelykstaande was aan sy volle salaris as huldeblyk vir sy groot bydrae tot die onderwys in die Kaapkolonie. Sy opvolger was die uiters bekwame sir Thomas Muir.
Dale-kollege op King William's Town is na hom genoem.
Hipnos
Hipnos was in die Griekse mitologie die god van slaap. Sy ekwivalent in die Romeinse mitologie was Somnus. Van Hipnos se naam is die woord "hipnose" afgelei.
Beskrywing
Hipnos is die seun van Nyx ("Nag") en Erebus ("Donkerte"). Sy broer is Tanatos ("Dood"). Albei broers woon in die onderwêreld (Hades) of in Erebus, ’n ander vallei van die Griekse onderwêreld. Vlgens gerugte woon Hipnos in ’n groot grot, waaruit die rivier Lethe ("Vergeetagtigheid") kom en waar dag en nag ontmoet. Geen lig of klank kom ooit by sy grot in nie.
Volgens Homeros woon hy op die eiland Lemnos, wat later beweer is sy eie droomeiland was. Hy is glo ’n kalm en sagte god, want hy help mense wat hulp nodig het en besit die helfte van hulle lewe vanweë hulle slaap.
Hipnos se vrou is Pasitea, een van die jonger Grasieë, en is aan Hipnos belowe deur Hera, die godin van huwelike en geboortes. Pasitea is die godin van hallusinasie en ontspanning.
Rustelosebenesindroom
Rustelosebenesindroom (RBS) is gewoonlik ’n langtermynsteuring wat meebring dat iemand ’n sterk drang kry om sy bene te beweeg. Daar is dikwels ’n onaagename gevoel in die bene wat effens verbeter as ’n mens hulle beweeg. Dié gevoel word onder meer beskryf as ’n pyn, tinteling of krieweling. Soms word die arms ook geraak.
Die gevoel kom gewoonlik voor wanneer ’n mens rus en daarom kan dit slaap bemoeilik. Weens die versteuring tydens slaap kan mense met RBS deur die dag moeg, geïrriteerd of depressief wees. Baie pasiënte se ledemate kan ook gedurende slaap ruk.
Oorsake en behandeling
Risikofaktore vir RBS sluit in lae ystervlakke, nierversaking, Parkinson se siekte, diabetes, gewrigsrumatiek, swangerskap en seliaksiekte. ’n Paar medisynes kan as sneller dien, soos antidepressante, antihistamiene, antipsigotiese middels en kalsiumantangoniste.
Daar is twee hoofsoorte RBS. Een is ’n vorm wat vroeg begin, voor die ouderdom van 45, kom in families voor en word algaande erger. Die ander een begin laat in die lewe, ná 45, begin skielik en word nie erger nie.
Diagnose geskied gewoonlik na aanleiding van ’n pasiënt se simptome nadat alle ander moontlike oorsake uitgeskakel is.
Billy Barratt
Billy Barratt (gebore 16 Junie 2007) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente To Dream (2016) en Blinded by the Light (2019), en in die televisiereeks Mr Selfridge (2013).
Erica gracilis
Erica gracilis is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Noordijk, Gelderland
Noordijk is ’n nedersetting in die munisipaliteit Berkelland in die provinsie Gelderland in Nederland.
3
Die jaar 3 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 3de jaar van die 1ste eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gemeenskap
'n Gemeenskap of menslike samelewing is (1) 'n Groep persone verwant aan mekaar deur volgehoue betrekkinge soos sosiale status, rolvervulling en sosiale netwerke. (2) 'n Groot sosiale groepering wat dieselde geografiese grondgebied deel en onderhewig is aan dieselde politieke gesag en heersende kulturele verwagtinge. Menslike gemeenskappe word gekenmerk deur onderlinge handelinge tussen indiwidue met 'n gedeelde kultuur en institusies. In die breër opsig verwys die term òf na die mensdom in geheel, òf kontekstueel na 'n spesifieke ondergroep van persone.
Uit die oogpunt van 'n assosiasie, is 'n gemeenskap 'n liggaam van indiwidue omskrewe deur die perke van funksionele onderafhanklikheid, wat moontlik karaktertrekke soos nasionale of kulturele identiteit, sosiale solidariteit, taal of rangordelike organisering kan omvat. Soos by ander groeperinge, bemagtig 'n gemeenskap sy lede om behoeftes of wense te vervul wat buite die bereik van enkelinge is. Hierdie sosiale feit kan uitgewys, verstaan of gespesifiseer word binne die raamwerk dat sekere hulpbronne, doelstellings, behoeftes of resultate, op indiwiduele wyses en vir indiwiduele doeleindes benodig en verbruik word, maar tog nie uit eie middele verwesentlik, verkry of vervul kan word nie. Juis daarenteen is hierdie mikpunte slegs haalbaar deur kollektiewe, kollaboratiewe handelinge; naamlik deur spanwerk, die geldige praktiese remedie om indiwiduele doelstellings te realiseer, wat afsonderlik onvervulbaar is.
In sy boek Oor gemeenskap en plek – anderkant die onbehae bespreek prof. Danie Goosen die term “gemeenskap” breedvoerig. Hieronder volg ŉ uittreksel uit die boek.
Wat beteken dit as ons sê dat die mens van nature ŉ gemeenskapswese is?
Dit hou met die twee eienskappe verband waarna hierbo as die konstituerende aspekte van gemeenskap verwys is, naamlik mede-verskyning en gemeenskaplike sake. Maar waarna verwys hierdie aspekte? Ons staan kortliks by elkeen stil. Eerstens, mede-verskyning. Ons kan sê dat mede-verskyning na die dinamiese, aktiewe en selfs ekstatiese kante van gemeenskap verwys. In en deur ons mede-verskyning reik ons ekstaties bo-oor ons eie individuele grense uit en tree ons in verhouding met andere. In en deur ons mede-verskyning tree die self en die ander met ander woorde in ŉ dinamiese verhouding. Hier val die klem op die gebeure tussen mense, op hulle interaksie, op die saamwees in die werkwoordelike sin van die woord.
Maar dit bring ons by die belangrike punt. “Gemeenskap” soos wat dit deurgaans in die werk gebruik word, is gemeenskap by grasie van die feit dat beide konstituerende aspekte tegelyk aanwesig is. Gemeenskap gebeur in en deur sowel die dinamiese mede-verskyning aan mekaar as die deelname aan gemeenskaplike sake, sowel die veranderlike as die stabiele, sowel die historiese as die tydlose. In en deur hulle onverbreeklike samehang en wisselwerking het ons met “volwaardige” gemeenskappe te doen.
Hampshire
Hampshire (soms ook Southamptonshire genoem) is 'n graafskap in die suide van Engeland in die Verenigde Koninkryk. Die seremoniële graafskap sluit in die stede van Southampton en Portsmouth, maar om administratiewe doeleindes beskik hierdie twee stede oor unitêre owerhede (unitary authorities).
Die seremoniële graafskap het 'n bevolking van 1,8 miljoen in die 2011-sensus gehad en die administratiewe graafskap 'n bevolking van 1,32 miljoen. Die seremoniële graafskap is die 5de grootste graafskap in die land. Die oppervlakte van die seremoniële graafskap is 3 769 km² en die administratiewe graafskap 3 679 km².
Geografie
Hampshire grens aan die graafskappe (kloksgewyse van wes) Dorset, Wiltshire, Berkshire, Surrey and Wes-Sussex. Die hoofstad van Hampshire is Winchester.
Gotiese argitektuur
Gotiese argitektuur - soms ook Spitsboogstyl genoem - word verdeel in die Vroeg-, Hoog- en Laat-Gotiese styltydperke, waarby die besondere stylelemente in die Europese gebiede op verskillende tye oorgeneem is.
Die Gotiese kuns het die Christelike ideëwêreld begin versinnebeeld en vir hierdie doeleinde gebruik gemaak van simboliek en allegorie. Die uitnemendste Gotiese kunswerk, waarin argitektuur, beeldhoukuns en (glas-)skildery verenig is, is die Gotiese katedraal. Die Gotiese styl is egter ook toegepas op wêreldlike geboue en die woonhuise van welgestelde burgers.
Die term "Gotiek" (afgelei van Italiaans gotico "vreemd, barbaars") was oorspronklik 'n skeldwoord en is afgelei van die Germaanse volk van die Gote. Dit is vir die eerste keer in die Renaissance-tydperk deur die Italiaanse kunskenner Giorgio Vasari gebruik, wat hierdeur uitdrukking gegee het aan sy minagting van die Middeleeuse kuns teenoor die "goue tydperk" van die antieke kuns. Moderne deskundiges stem nie ooreen met Vasari se opvattings nie, maar sy term is nogtans in die kunsgeskiedenis en -teorie oorgeneem.
Die Franse oorsprong van die Gotiese boustyl
Die nuwe koor van die kloosterkerk Saint-Denis, wat deur die koninklike kanselier en ab Suger ontwerp is, word as die eerste gebou in die Gotiese styl beskou. In die koor is vir die eerste keer die Boergondiese spitsboog (met die klooster Cluny as een van die bekendste voorbeelde) met die Normandiese kruisribgewelf (die bekendste voorbeeld is Saint-Étienne in Caen, omtrent 1120) gekombineer en die laste van die gewelf na steunbere afgelei. Danksy hierdie konstruksie was massiewe mure nou oorbodig, en anders as in die Romaanse argitektuurstyl met sy vestingagtige kerkgeboue het die sakrale boukuns nou met 'n ligte en slanke voorkoms gespog. Die massiewe Romaanse mure het plek gemaak vir vensters, en die Gotiese geboue is met lig deurvloei.
Die nuwe magposisie van die Franse Kroon, wat in die 12de eeu daarin geslaag het om die politieke invloed van die laer adel te beperk, het ook as die ekonomiese basis van die Gotiese styl gedien. Die nuwe kerkgebou van Saint-Denis, wat as koninklike begraafplaas bedoel was, was 'n soort argitektoniese magsvertoon, wat die gesag van die Franse Kroon teenoor die baronne, maar ook sy belangrikste teenstander, die koning van Engeland, laat geld het.
Die fasade van Saint-Denis, wat tegelykertyd die voorkoms van 'n triomfboog en 'n vesting het, het die Karolingiese weswerk as 't ware herskep. Die fasade is regstreeks voor die koor opgerig en toon nog geen suiwer Gotiese stylelemente nie.
'n Voorvereiste vir die ontwikkeling van die Gotiese styl was die destydse vooruitgang op die gebied van die tegnologie, bouvaardighede en werkorganisasie, wat veral deur die groei van die stede bevorder is. Die verdere ontwikkeling van die styl het steeds op die reeds voltooide geboue gesteun – elke Gotiese projek was 'n soort argitektoniese opsomming van geboue wat vroeër opgerig is en het as aanleiding vir nuwe projekte gedien. Met die voltooiing van die katedrale van Sens, Senlis, Noyon, Parys en Laon is die Gotiese styl geleidelik vervolmaak en het sy hoogtepunt in die Hoog-Gotiese katedrale van Chartres, Soissons, Reims en Amiens bereik. Daarna het boumeesters ook projekte in ander Europese lande begin aanpak en die Gotiese boustyl sodoende orals in Wes- en Sentraal-Europa ingevoer.
Verwysings
Gotik
Hampshire
Administrasie
Die administratiewe graafskap van Hampshire het elf distrikte. Volgens die 2011 volkstelling is die bevolking van enkele distrikte tussen 91 000 (Hart) en 176 000 (New Forest). Die graafskapsraad het 78 lede. In Junie 2014 het die Konserwatiewe Party 47 setels, die Liberaaldemokrate 16 setels, UKIP 10 sleutels en die Arbeiders 4 setels gehou.
Polisie dienste word deur die Hampshire Constabulary gelewer. Hierdie polisiemag dien die hele Hampshire, insluitend Southampton, Portsmouth en ook die Eiland Wight. Die brandweerdiens is die Hampshire Fire and Rescue Service en dien die hele Hampshire, insluitend Southampton en Portsmouth, maar nie die Eiland Wight nie.
Erica grandiflora
Erica grandiflora is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Corinna Harney
Corinna Harney (gebore 20 Februarie 1972, Bremerhaven, Duitsland) is 'n Amerikaanse model, aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Vegas Vacation (1997), Rat Race (2001), Pitcher and the Pin-Up (2003), en The Glass Circle.
Madeline Smith
Madeline Smith (gebore 2 Augustus 1949) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Vampire Lovers (1970), Live and Let Die (1973), en The Bawdy Adventures of Tom Jones (1976).
Klipkoester
Die klipkoester (Anthus crenatus) is 'n endemiese, gelokaliseerde algemene standvoël in hoërliggende gebiede, hoofsaaklik hoër as 1000 m op steil klipbesaaide heuwelhange en Karookoppies. Die voël is 18 cm groot en weeg 31 gram. In Engels staan die voël bekend as die African rock pipit.
Helvidius Priscus
Helvidius Priscus, stoïsynse filosoof en staatsman, het gelewe tydens die bewinde van Nero, Galba, Otho, Vitellius en Vespasianus.
Soos sy skoonpa, Thrasea Paetus, was hy bekend om sy oortuigde en manhaftige republikanisme. Alhoewel hy by herhaling sy regeerders aanstoot gegee het, het hy verskeie hoë ampte beklee. Tydens Nero se bewind was hy quaestor van Achaje en tribuun van die plebs (56 n.C.); hy het wet en orde herstel in Armenië, en het die respek en vertroue van die provinsies gewen. Sy verklaarde simpatie met Brutus en Cassius het op sy verbanning in 66 n.C. uitgeloop.
Na sy terugroeping na Rome deur Galba in 68, het hy onverwyld vir Eprius Marcellus, die aanklaer van Thrasea Paetus, laat vervolg, maar weer die klag laat vaar, aangesien Marcellus se skuldigbevinding 'n aantal senatore sou impliseer. As verkose praetor het hy gewaag om Vitellius in die senaat teë te staan (Tacitus, Gesk. ii. 91), en as praetor (70) het hy, in opposisie tot Vespasianus, volgehou dat die bestuur van die finansies aan die oorleg van die senaat oorgelaat moes word; hy het voorgestel dat die Tempel van Beste en Grootste Jupiter, wat tydens die Vitellyns-Flawiese burgeroorlog vernietig is, op publieke onkoste herstel moes word; hy het Vespasianus op sy persoonsnaam gesalueer, en het hom nie as keiser erken in sy praetoriaanse ordonnansies nie.
Uiteindelik is hy vir 'n tweede keer verban, en is kort daarop op bevel van Vespasianus tereggestel. Sy lewensverhaal in die vorm van 'n gul panegiriek deur Herennius Senecio, opgestel op versoek van sy weduwee, het die skrywer se terregstelling tydens die Domitiaanse bewind meegebring.
Bandopnemer
Geskiedenis
Die eerste voorlopers van die bandopnemer is die magnetofoon en die magneetband, wat albei teen die begin van die dertigerjare in die Duitse hoofstad Berlyn ontwikkel is.
Die magnetofoon, 'n uitvinding van die maatskappy AEG, gebruik aanvanklik 'n papierband op 16-millimeter-filmrolle om akoestiese sinjale te stoor. Later is 'n nuwe soort band ingevoer wat soos in 'n filmprojektor beweeg word en sodoende minder gevaar loop om te skeur.
Die eerste moderne bandopnemer is in 1935 op die Berlynse Funkausstellung, 'n handelskou vir oudio- en videotegnologie, bekend gestel. Danksy die elektromagnetiese stoormetode en die gebruik van 'n nuwe soort band met 'n ysteroksiedlaag was dit die eerste oudioapparaat ter wêreld wat groot hoeveelhede oudiogegewens kon stoor.
Die magneetband het kort voor lank 'n gewilde stoormedium vir die musiek- en radiobedryf geword. Radiostasies het oorspronklik slegs oor media soos wasplate of gemagnetiseerde draad beskik om klankopnames te kan stoor. Ná die Tweede Wêreldoorlog het die bandopnemer ook tot die gewildste oudioapparaat vir private hoëtrouklank-entoesiaste ontwikkel.
In 1948 is in die Verenigde State die eerste professionele ateljee-bandopnemer Ampex 200 op die mark ingevoer wat ook vir die tuisgebruik geskik was. Die Duitse maatskappye AEG en Grundig het soortgelyke toestelle vanaf 1950 aangebied. 'n Kombinasie van platespeler en bandopnemer, wat in 1952 deur die Duitse vervaardiger Loewe Opta ontwikkel en as Optaphon bemark is, het uiteindelik geblyk om minder suksesvol te wees.
Alhoewel 'n kompakte versie van die magneetband, die oudiokasset, in 1963 ingevoer is, het die groot magneetband steeds die eerste keuse vir hoë kwaliteitsvereistes gebly. Dit het nie net hoër klankgehalte verseker nie, maar hiermee kon eie opnames bowendien maklik gesny en in 'n ander volgorde aaneengeheg word.
Klankateljees het die magneetband gebruik om die sogenaamde meesterbande op te neem: So het bandopnemers, wat oudiogegewens op meerdere klankbane stoor, soos vervaardig deur die Switserse aanbieder Revox, die professionele musiekbedryf dekades lank oorheers. Die medium het ook geblyk om uiters geskik te wees vir radiodramas en eksperimentele opnames. Die Britse popgroep The Beatles het musiekgeskiedenis geskryf met hulle snit Strawberry Fields Forever waarvoor die musiekvervaardiger George Martin bandopnames agteruit gespeel het om 'n vreemde klank te skep.
Magnetiese opnames en stoormedia het oorspronklik ook die mark van die videomasjiene en videokamera's oorheers. Met die invoering van die kompakskyf (CD) en DVD is dié tegnologie geleidelik vervang deur digitale stoormedia. Desondanks bly die elektromagnetiese stoorproses nog steeds die basistegnologie vir die hardeskywe in ons huidige rekenaars: Hardeskywe is feitlik plastiekskywe met 'n magnetiese laag.
Erica granulatifolia
Erica granulatifolia is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom voor in die Langeberg tussen Heidelberg en Riversdal. Die habitat word bedreig deur indringerplante, die hoë voorkoms van veldbrande asook droogtes.
Jack Fjeldstad
Jack Fjeldstad (24 Maart 1915 – 4 September 2000) was 'n Noorse akteur en assistentregisseur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Kvinnens plass (1956), Nine Lives (1957), After Rubicon (1987), en The Polar Bear King (1991).
Touriya Jabrane
Touriya Jabrane (Arabies: ثريا جبران – gebore Saadia Kraytif السعدية قريطيف ; 16 Oktober 1952 - 24 Augustus 2020) was 'n Marokkaanse teaterregisseur, aktrise en politikus. Sy is in Casablanca gebore. Tussen 2007 en 2009 dien sy as Minister van Kultuur in die kabinet van Abbas El Fassi.
Fokker Dr.I
Die Fokker Dr.I was 'n driedekker, enkelsitplek vegvliegtuig wat deur die Duitse Lugmag gebruik is tydens die Eerste Wêreldoorlog. Die vliegtuig het bekend geraak omrede die Rooi Baron Manfred von Richthofen dit gebruik het. Die vliegtuig is ontwikkel in antwoord op die Britse Sopwith Driedekker. Die afkorting Dr is kort vir Dreidecker.
Ontwikkeling
Die Fokker Dr.I is so gou moontlik vir produksie gebring in 1917 na sy nooiensvlug op 15 Junie. Dit het die front bereik in Oktober van dieselfde jaar. Die vliegtuig was uiters beweeglik en rats, maar nie so vinnig nie as gevolg van die drie vlerke se verhoogde lugweerstand.
Sukses
Baie van Duitsland se bobaasvlieëniers het die vliegtuig gebruik. Luitenant Werner Voss het tien oorwinnings behaal tussen 3 en 23 September 1917. Hy sterf egter in 'n luggeveg teen 'n Royal Aircraft Factory S.E.5a.
Produksiemodelle het Manfred von Richthofen se Jagdgeschwader (Vegeskader) in Oktober bereik maar was onmiddellik uit diens onttrek na 'n paar noodlottige ongelukke. Ondersoek is ingestel, wat foute in die vlerkkonstruksie aan die dag gelê het. Nadat dit egter reggestel is, was die Fokker Dr.I teen die einde van November terug in aksie. Vervaardiging is in Mei 1918 gestaak en alle Fokker Dr.Is is uit diens onttrek. Die vliegtuig is op daardie stadium as ondiensbaar beskou.
Luitenant Carl Jacobs het die meeste sukses behaal in dié vliegtuig, naamlik 41 oorwinnings.
4
Die jaar 4 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 4de jaar van die 1ste eeu n.C. In teenstelling met normale jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Nikotienamied-adenien-dinukleotiedfosfaat
Nikotienamied-adenien-dinukleotiedfosfaat (NADP+ / NADPH)  is 'n stof wat 'n uiters belangrike biologiese rol speel. Hierdie waterstofdraermolekuul is 'n kofaktor wat in anaboliese reaksies soos die sintese van lipiede en nuklienesure gebruik word. Hierdie reaksies vereis die gereduseerde vorm van hierdie molekuul (NADPH) as reduksiemiddel.
Moenie NADP+ met NAD+ verwar nie. Die verskil is dat NADP+ 'n fosfaat-groep besit wat aan die 2'-posisie van die ribosering geheg is wat die adeniendeel van die molekuul dra.
Rhys Cadman
Rhys Cadman (gebore 28 November 1998) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Northern Lights (2016) en in die televisiereekse Coronation Street (1960) en Shameless (2004).
Erica granulosa
Erica granulosa is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap.
Grumman F6F Hellcat
Die Grumman F6F Hellcat was 'n eensitplek, eenmotorige vegvliegtuig wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur die Amerikaanse Vloot gebruik is. Die vliegtuig is ontwikkel uit die Grumman F4F Wildcat en staan nie verniet bekend as 'n oorlogwenner nie. Die vliegtuig is ontwerp en geproduseer in 'n rekordtyd. Met sy debuut in Augustus 1943 het die skaal in die guns van die Amerikaners geswaai. Daarna is alle luggevegte in die Stille Oseaan deur die Hellcat oorheers.
In die eerste luggeveg op 4 Desember 1943 het 91 Hellcats 50 A6M Zero-vliegtuie aangeval; 28 afgeskiet vir die verlies van twee Hellcats. Die Hellcat was aangedryf deur die Pratt and Whitney R-2800 Double Wasp-motor. Hierdie robuuste vliegtuig het 75 persent van alle vyandelike vliegtuie afgeskiet wat deur vliegdekskepe afgeskiet is. In totaal het die Hellcatt 'n wen-tot-verloor verhouding van 19:1 gehad.
Die Hellcat het die meeste bobaasvlieëniers (of kampioenvegvlieëniers), i.e. vlieëniers wat 5 of meer vliegtuie afgeskiet het, opgelewer: altesaam 307. Die vlootvlieënier luitenant Bill Hardy het op 6 April 1945 'n baasvlieënier in 'n dag geword toe hy vyf Japannese vliegtuie in 70 minute afgeskiet het.
Twee ongewone kenmerke van die Hellcat is die landingswiele wat truwaarts terugvou en die kenmerkende 31,13 m2 vlerke; dit is die grootste vlerke van enige vegvliegtuig van die Tweede Wêreldoorlog. Daar is drie 12,7 mm masjiengewere in die buitenste gedeelte van die vlerk wat terugvou, elk met 400 rondtes.
Nagvegter weergawes toegerus met radar het in vroeg in 1940 verskyn en verseker dat die Hellcat ten alle tye 'n bedreiging was. Dit gelei tot die gesegde oor die Hellcat: Die groot blou kombers. Die Hellcat was blou geverf aan die bokant. Die vloot baasvlieënier luitenant Alex Vraciu het 19 Japannese vliegtuie afgeskiet terwyl hy Hellcats gevlieg het. Dit sluit een poging in van ses vliegtuie in agt minute. Hy het later die Hellcat beskyf as: tough, hard-hitting, dependable - one hell of an airplane.
Vanaf April 1943 het die Britse Vloot 252 Hellcat F6F-3's ontvang onder die Leen-en-pagwet. Die Britse Vloot het die vliegtuig die Gannet genoem. Die vliegtuie het aan baie aksie in Noorweë deelgenaam, die Middellandse See asook die Verre Ooste. Teen die einde van 1945 is alle Hellcats egter vervang in die Britse Vloot.
Die laaste Hellcat is in November 1945 vervaardig; daar was in totaal 12 272 vervaardig, waarvan 11 000 in slegs twee jaar. Frankryk het later die vliegtuig gebruik asook Argentinië en Uruguay.
Sommige van die vliegtuie is verander na hommeltuie, vol plofstof gepak en in Augustus 1952 is ses van hulle op teikens in Noord-Korea gerig.
Berkshire
Berkshire (uitgespreek /ˈbɑrkʃər/) is 'n graafskap in die suide van Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap sluit in die stede van Reading, Slough en Windsor. Berkshire het 'n bevolking van 863 800 in 2011 gehad en is dus die 26ste grootste graafskap in die land.
Noordeinde, Gelderland
Noordeinde is ’n dorp in die munisipaliteit Oldebroek in die provinsie Gelderland in Nederland.
Freddy Carter
Freddy Carter (gebore 27 Januarie 1993) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Wonder Woman (2017) en Heretiks (2018), en in die televisiereeks Free Rein (2017).
Suid-Afrikaanse Nasionale Parke
Suid-Afrikaanse Nasionale Parke (SANParke) is die liggaam wat verantwoordelik is vir die bestuur van Suid-Afrika se nasionale parke. SANParke is in 1926 gestig, en bestuur tans 19 parke met 'n totale area van 3 700 000 km2, of omtrent 3% van die land se oppervlakte.
Die bekendste park is die Krugerwildtuin, wat ook die grootste en oudste is. Dit beslaan 'n gebied van amper 2 000 000 km2 en is in 1898 geproklameer.
Die Krugerwildtuin en die Tafelberg Nasionale Park is die twee mees besoekte trekpleisters vir toeriste in die land. Daarnaas is die onlangs-vergrote Addo-olifant Nasionale Park byna deurentyd volbespreek, weens sy maklike bereikbaarheid van Port Elizabeth af.
Parke
Die volgende parke word deur SANParke bestuur en bedryf:
Sunrise-on-Sea
Sunrise-On-Sea is 'n klein kusdorpie suidwes van Oos-Londen, in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Buffalo City Metropolitaanse Munisipaliteit.
Engelse en Walliese Krieketraad
Die Engelse en Walliese Krieketraad (Engels: England and Wales Cricket Board, afgekort “ECB”) is die bestuursliggaam wat krieket in beide Engeland en Wallis beheer. Die raad is by die Internasionale Krieketraad (IKR) geaffilieer en organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Engeland se nasionale seniorkrieketspan vir mans, vroue en jeug. Die Engelse en Walliese Krieketraad het al opgetree as gasheer van belangrike toernooie soos die krieketwêreldbekertoernooie in 1975, 1979, 1983 en 2019, die Kampioenetrofeë in 2004, 2013 en 2017, die T20I-wêreldbeker 2009, asook as medegasheer van die Krieketwêreldbeker 1999 (saam met Ierland, Nederland en Skotland). Saam met Ierland en Skotland sal Engeland die T20I-wêreldbeker 2030 ook aanbied.
]] Die Raad bestaan sedert 1 Januarie 1997 en verteenwoordig Engeland en Wallis by die Internasionale Krieketraad. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en vir die reëling van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die Engelse en Walliese Krieketraad verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Engelse span. Die ECB se inkomste in die kalenderjaar van 2006 het £77 miljoen beloop.
Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Nes ander krieketnasies beskik Engeland oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-krieketwêreldbeker deelneem. England Lions is die tweede nasionale span van Engeland en van hul wedstryde geniet eersterangse of A-lys-status. Die belangrikste krieketligas in Engeland is die County Kampioenskap in eersterangse krieket (18 spanne), die Royal London One-Day Cup in EDI-krieket (ses spanne) en die T20 Blast in T20-krieket (18 spanne).
Nes ander toetsnasies word die Engelse span vandag deur ’n keurkomitee saamgestel. Dit bestaan meestal uit ’n deur die ECB benoemde voorsitter, die hoofafrigter van die span en ’n verdere, deur die voorsitter benoemde persoon. Die keurders benoem elke jaar die spelers, wat ’n sentrale kontrak ontvang, óf vir alle spanne óf vir een krieketvorm. Die benoemde spelers ontvang hul salaris van die Engelse beheerliggaam, maar hulle mag, as hulle nie internasionale krieket speel nie, vir hul countyklub speel. Die keurders stel vir elke toer ’n span saam en die kaptein geniet die uiteindelike reg om te bepaal watter speler in watter wedstryd ingespan word.
Elisabeth Harnois
Elisabeth Harnois (gebore 26 Mei 1979) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Ten Inch Hero (2007), Keith (2008), en Chaos Theory (2008), en in die televisiereeks Adventures in Wonderland (1992).
Gewone koester
Die gewone koester (Anthus cinnamomeus) is 'n algemene, wydverspreide standvoël oor groot gedeeltes van sy gebied en beweeg in die winter van hoër na laer gebiede. Hulle kom in oop kortgrasveld voor, veral dié wat swaar bewei, onlangs afgebrand of gesny is. Die voël is 17 cm groot en weeg 25 gram. In Engels staan die voël bekend as die African pipit.
John Wilkes Booth
John Wilkes Booth (1838–1865) was 'n Amerikaanse akteur en die man wat pres. Abraham Lincoln doodgeskiet het. Hy was ontstoke omdat Lincoln stemreg aan voormalige slawe wou gee.
Lewensloop
Booth is op 10 Mei 1838 in Bel Air, Harford County in Maryland gebore. Hy was die negende van die tien kinders van die Engelse akteur Junius Brutus Booth, wat in 1821 na die Verenigde State geëmigreer het. Hy maak sy toneeldebuut op 17-jarige ouderdom ten tyde van die Amerikaanse Burgeroorlog (1861–1865). Booth was 'n gevierde akteur en is deur resensente vir sy talent geloof. As gevolg van sy voorkoms het hy talle vroulike bewonderaars gehad.
Tydens die Burgeroorlog het hy die Gekonfedereerde State van Amerika ondersteun. Hy was 'n voorstander van slawerny en het pres. Lincoln se stryd teen die Konfederasie veroordeel. As gevolg hiervan raak hy by 'n sameswering om die president te ontvoer betrokke. Toe dit misluk en die Konfederasie begin verloor, besluit Booth om die president om die lewe te bring. Twee van sy handlangers sou terselfdertyd die minister van buitelandse sake, William H. Seward, en adjunkpresident Andrew Johnson vermoor.
Op die Goeie Vrydag van 14 April 1865, vyf dae nadat die gekonfedereerde generaal Robert E. Lee homself oorgegee het, het president Lincoln 'n opvoering in Ford's Theatre in Washington D.C. bygewoon. Tydens die verrigtinge skiet Booth vir Lincoln met 'n pistool ('n .44 kaliber-Derringer) agter die kop. Ná 'n worsteling wond hy Lincoln se metgesel, Henry Rathbone, en spring vanuit die presidensiële galery na benede, waar hy volgens oorlewering "Sic semper tyrannis" ("So vergaan die tiranne altyd") uitskree. Dit is dieselfde woorde wat Brutus tydens die moord op Julius Caesar gebruik het. Lincoln is die volgende oggend oorlede.
Die moord op Lincoln was die enigste geslaagde moordaanslag tussen die drie samesweerders. William Seward is swaar gewond, en die aanslag op Johnson het nooit plaasgevind nie.
Booth is deur soldate van die Verenigde State van Amerika gejag. Hy is ondanks 'n gebreekte been eers twaalf dae later op 'n plaas in Virginië opgespoor, waar hy in 'n tabakskuur geskuil het. Hy het geweier om oor te gee waarna die skuur aan die brand gesteek is. Sersant Boston Corbett van die kavallerie was bang dat Booth vanuit die brandende skuur op die soldate kon vuur en het Booth deur 'n skrefie geskiet. Die dodelik gewonde Booth is daarna uit die skuur gehaal en sterf enkele ure later. Die mense wat hom gehelp vlug het is ter dood veroordeel en gehang.
Erica grata
Erica grata is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap en kom in die Langeberg van Swellendam tot by Garciapas voor.
Nespresso
Nestlé Nespresso S.A. is 'n dogteronderneming van Nestle S.A., die wêreld se grootste voedselvervaardiger, wat in Lausanne, Switserland gesetel is. Dit bemark onder sy handelsmerk Nespresso klein porsies gemaalde espresso en koffie in aluminiumfoelie-kapsules, sowel as die koffiemasjiene en toebehore wat vir die outomatiese bereiding van koffie en espresso met Nespresso-kapsules benodig word.
Nespresso-koffiemasjiene word onder lisensie van Nespresso onder meer deur De'Longhi (Treviso, Italië) en Krups (Solingen, Duitsland) vervaardig. Die Australiese vervaardiger Breville (Alexandria, Sydney) het 'n premiumreeks espresso- en koffiemasjiene met melkskuimer vir Nespresso ontwikkel.
Barkly-Oos
Barkly-Oos is 'n dorp in die provinsie Oos-Kaap sowat 116 km suidoos van Aliwal-Noord.
Nespresso
Koffie, wat onder die Nespresso-handelsmerk in kapsules verkoop word, word uitsluitlik in drie roosterye vervaardig in Switserland – geleë in Avenches, Orbe (albei in die kanton Vaud/Waadt) en Romont (kanton Fribourg/Freiburg). Nespresso het meer as 2 000 werknemers in Switserland in diens.
Nadat Nestlé Nespresso S.A. se oorspronklike patent op sy koffie- en espressokapsules in 2011 verval het, het ook ander aanbieders van kapsules vir gebruik in Nespresso-koffiemasjiene tot die mark toegetree, ook Suid-Afrikaanse ondernemings.
Barkly-Oos
Dit is in 1874 aangelê op die plaas Rockey Park en genoem na sir Henry Barkly, goewerneur van die Kaap van 1870 tot 1877. Munisipale status is in 1881 verwerf. Op 1 813 meter bo seevlak is dit een van die hoogsliggende plekke in Suid-Afrika. Tiffendell, Suid-Afrika se enigste ski-oord, lê naby die dorp. Barkly-Oos is die sentrum van die belangrike wolproduserende distrik New England.
Die bevolking in 1978 was 13 176, waarvan 1 637 wit was.
NG gemeente
duimnael|links|300px|Die kerkgebou van die [[NG gemeente Barkly-Oos se hoeksteen is op 15 Desember 1906 deur ds FWR Gie gelê.]]