cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Irving Berlin
Irving Berlin (1888–1989) was ’n Amerikaanse skrywer van talle gewilde liedjies en geslaagde musiekblyspele. Van sy bekendste liedjies is "Alexander’s Ragtime Band” en “White Christmas".
Beknopte biografie
Israel Isidore Beilin (Russies: Израиль Исидор Бейлин) is op 11 Mei 1888 in Siberië gebore. Hy emigreer in 1893 met die res van sy familie na die Verenigde State van Amerika. Ná die afsterwe van sy pa in 1896 moes hy noodgedwonge begin werk om te kon oorleef. Hy het onder andere koerante verkoop en musiek op straat gespeel. Die harde werklikheid van oorlewing op straat sou 'n blywende effek op die manier waarop hy met geld werk hê. In 1911 lei sy lied "Alexander's Ragtime Band" tot 'n musikale loopbaan wat meer as 1000 liedjies en verskeie treffers op Broadway sou lewer.
In 1907 verkoop Berlins sy eerste liedjie, "Marie from Sunny Italy", vir 37 sent. Hy verander sy naam in dieselfde jaar. Berlins het musiek vir talle Hollywood-films geskryf, waaronder Top Hat (1935), asook liedjies soos "White Christmas" uit die film Holiday Inn (1942). Sy bekendste Broadwaystuk is waarskynlik Annie Get Your Gun (1946). Hy hou egter op skryf nadat Mr President (1962) onsuksesvol was.
In sy latere jare sonder hy homself af, en hy verskyn selfs nie op die partytjie wat vir sy honderdste verjaardag gereël is nie. Beilin is op 22 September 1989 in New York oorlede. Hy was 101 jaar oud.
Zambezi-suierbekkie
Voorkoms
Die vis se lyf is matig taps, die stertvin is gevurk en die dorsale vinne is getand. Die baarde is lank en die vel is skurf en vol knoppies en riffels. Die vis se kleur is ligbruin met swart of donkerbruin kolle op. Die vis word tot 65 mm lank.
Habitat
Die vis leef in rotsagtige areas in riviere.
Clathria aceratoobtusa
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1887 deur Carter.
Reconquista
Reconquista (Spaans: [rekoŋˈkista], Portugees: [ʁəkõŋˈkiʃtɐ]; Katalaans: reconquesta [rekoŋˡkesta] of [rəkuŋˡkestə], "Herverowering") is 'n historiese term wat tans algemeen en retrospektief gebruik word om na 'n periode in die geskiedenis van die Iberiese Skiereiland te verwys wat oor 'n tydperk van sowat 780 jaar strek, van die Islamitiese inval in en verowering van Hispania (die Wes-Gotiese Koninkryk) in 711 tot die val van die laaste Islamitiese staat in Iberië, Granada, wat op 2 Januarie 1492 voor die aanval van Christelike leërs moes swig. In dié periode, wat in verskillende fases onderverdeel kan word, het Christelike magte 'n reeks militêre veldtogte teen Islamitiese state op die skiereiland onderneem.
In die eerste drie eeue van Moors-Islamitiese oorheersing het Christelike magte net enkele pogings onderneem om die invallers te verdryf. Ná 'n mislukte Moorse inval in Spanje in 778 het Frankiese magte in 801 daarin geslaag om Barcelona in te neem. Die Spaanse Mark of Marca Hispanica, 'n strategies belangrike streek tussen die Pireneëreeks en die Ebrorivier, het vervolgens onder Frankiese bewind gekom.
In die noorde van die Iberiese Skiereiland kon Asturiese konings, wat hulself as opvolgers van die Wes-Gotiese monarge beskou het, in die laat 9de eeu voordeel trek uit die verdeeldheid in Moorse geledere en hul magsgebied suidwaarts uitbrei. Spanninge tussen die Christelike koninkryke Kastilië en León in die 10de eeu en die Kalifaat Córdoba se militêre sterkte het die herverowering van die hele Iberiese Skiereiland nogtans in die volgende eeue vertraag.
Die Reconquista het begin met die Slag van Covadonga in 722 (sommige oorlewerings gee 718 as datum) toe Asturiese magte onder bevel van Pelayo, die legendariese stigter van die Koninkryk Asturië, 'n oorwinning oor die More behaal het. Maar eers vanaf die 11de eeu, toe die Islamitiese Almoravide-dinastie sy jihad-teorie ontwikkel het, het ook trekke van religieuse fanatisme aan albei kante van die konflik na vore gekom.
Die Almoravide se magsuitbreiding tussen 1085 en 1095 word as die begin van die tweede fase van die Reconquista beskou waartydens die stryd teen die More 'n Europese dimensie gekry het met die Pous se toenemende betrokkenheid in die konflik. Vrywilligers uit ander dele van Europa het by die Christelike magte aangesluit – waaronder ridders van die Orde van die Tempeliers – om in die "heilige oorlog" teen Moslems te veg. Uiteindelik het Christelike oorwinnings op die Iberiese Skiereiland die aanleiding gegee tot die Kruistogbeweging.
Die Reconquista as proses van de-islamisering en uitbreiding van Christelike koninkryke op die Iberiese Skiereiland is voltooi in 1492, kort voor die Europese ontdekking van die Amerikaanse vastelande – die Nuwe Wêreld - deur Christophorus Kolumbus nog in dieselfde jaar. Spanje en Portugal het vervolgens tot die wêreld se leidende seevarende nasies en koloniale grootmoondhede ontwikkel. Suid- en Wes-Europeërs, wat al deur die geografiese besonderhede van hul vateland aangetrokke moes voel tot die see, het kort voor lank tot die planeet se voorste kulturele en tegnologiese beskawings ontwikkel.
Fujiwara-kyō
Fujiwara-kyō (藤原京, in Japannees ook Fujiwara no miyako), was die Keiserlike hoofstad van Japan vir sestien jaar tussen 694 en 710. Dit was geleë in die Yamato Provinsie, spesifiek die hedendaagse Kashihara in die Nara prefektuur, nadat dit van die nabygeleë Asuka geskuif is.
Uitgrawings wat steeds voort duur het teen 2006 aangetoon dat die stad van so vroeg as 682 begin aanlê is, naby die einde van die Keiser Temmu era. Ná 'n tussenpose as gevolg van Keiser Temmu se dood is bouwerk hervat tydens die bewind van Keiserin Jitō, wat die hoofstad amptelik daarheen gekuif het in 694. Fujiwara-kyō het ook as hoofstad gedien tydens die bewinde van Keiser Mommu, en Keiserin Gemmei. Die skuif van die hoofstad in 710 na die Heijō Paleis in Nara het die aanvang van die Nara-tydperk aangedui.
Fujiwara was Japan se eerste hoofstad waarvan die strate in 'n rooster patroon gegrond op die model van die Sjinese hopofstadstelsel (条坊制 jōbō-sei) uitgelê is. Onlangse uitgrawings en studies dui daarop dat die stad 'n oppervlak van ongeveer 5km x 5km beslaan het, heelwat groter as wat te vore gemeen is. Die paleis het 'n erf wat omtrent 1 vierkantmeter groot was beslaan en is deur 5 meter hoë mure omring. Elekeen van die vier mure het drie hekke gehad; Suzakumon (朱雀門, Suzaku-mon), die hoofhek, was in die middel van die suidelike muur geleë. Die Daigokuden (大極殿) en ander paleisgeboue was die eerste paliesstrukture in Japan wat teëldakke in die Sjinese styl gehad het.
Die dorp was te vore die domein van die Nakatomi clan wat namens die keiserlike hof toesig gehou het oor die beoefening van Sjinto-rituele en seremonies. Die stad het in 711 afgebrand, 'n jaar na die skuif na Nara,en is nie herbou nie. Argeologiese uigrawings het in 1934 begin en sommige dele van die paleis is herbou. Byna 10 000 houttablette, wat as mokkan (木簡) bekend staan, met Sjinese skrif daarop is daar aangetref.
Hierdie waka, geskryf deur Keiserin Jitō wat Fujiwara in die somer beskryf is baie bekend: 　<BR><BR> 「春過ぎて夏来るらし白栲の衣乾したり天の香久山」　haru-sugite natsu-kitarurashi shirotae-no koromo-hoshitaru amanokaguyama　<BR>
Asuka-kyō
duimnael|250px|regs|Ishibutai Kofun, wat geglo word die graf van Soga no Umako is Asuka of Asuka-kyō (飛鳥) was een van die Keiserlike hoofstede van Japan tydens die Asuka-tydperk (538 - 710), wat na die stad vernoem is. Dit is geleë in die hedendaagse dorpie Asuka, Nara Prefektuur.
Daar is verskillende teorieë oor hoe die paleis sy naam bekom het, insluitend i) dat dit vernoem is na 'n voël – die gewone Kruisbek, of isuka in Japannees, ii) dat dit vernoem is na die landvorm, b.v. 洲処 (suka, wat sandbank of delta beteken) of 崩地 (asu) + 処 (ka) en ander. 'n Ander teorie is dat dit vernoem is ter ere van Asuka Nyorai, die Japannese ekwivalent van Akshobhya, een van die Vyf Boeddhas van Wysheid, wat in die Asuka-dera (tempel) aanbid is, die Asuka-niimasu-jinja (heiligdom vir sy manifestasie as 'n Sjinto god), en verskeie ander strukture uit daardie tydeperk. Die ruïnes van die gebou het behou gebly en argeologiese projekte ontdek steeds voorwerpe uit die verlede. Onlangse ontdekkings sluit in Wado-muntstukke, wat oënskynlik van die oudste muntstukke in Japan is, en skilderye in die Kitora-tombes.
Die Ishibutai Kofun is in Asuka geleë. Op 12 Maart 2004 is die ontdekking van die hoofgebou van 'n woning aangekondig. Aangesien die gebou langs die kofun geleë is, is dit waarskynlik dat die woning aan Soga no Umako behoort het wat waarskynlik in die kofun begrawe is.
Sohail Inayatullah
Sohail Inayatullah is 'n Pakistans-Australiese toekomsstudienavorser en besoekende professor verbonde aan die Graduate Institute of Futures Studies (Tamkang Universiteit) in Taipei, Taiwan.
Akademiese bydraes
Inayatullah is veral bekend vir die ontwikkeling en bekendstelling van die toekomsstudiemetodiek van kousale gelaagde analise (KGA).
KGA word vir die eerste keer as 'n toekomsstudie tegniek voorgestel in sy artikel in die toekomsstudievaktydskrif Futures in 1998. Kousale gelaagde analise is 'n tegniek wat gebruik maak van analise op vier verskillende vlakke, gefokus op 'n onderwerp onder beskouing, in 'n poging om 'n geïntegreerde insig in veral moontlike toekomsbeelde en -tendense te verkry. Volgens Inayatullah is die uitdaging om die navorsing te doen terwyl op en af tussen die verskillende lae (vlakke) beweeg word. KGA help om inklusief te wees ten opsigte van die verskillende maniere van kennisverkryging. Inayatullah het twee werke oor KGA en die toepassing daarvan saamstel naamlik die CLA Reader in 2004 en CLA 2.0 in 2015.
Akademiese posisies
Buiten sy rol aan die Tamkang Universiteit, is Inayatullah 'n hulpprofessor aan die "Centre for Policing, Intelligence and Counter-Terrorism", Macquarie Universiteit, Sydney, asook hulpprofessor aan die Universiteit van die Sunshine Coast (Fakulteit van Sosiale Wetenskappe en die Kunste).
Rol in akademiese publikasies en webpublikasies
Inayatullah was 'n mederedakteur (saam met Clement C.P. Chang en Jian-Bang Deng) van die Journal of Futures Studies, 'n toekomsstudie vaktydskrif. Hy is ook geassosieerde redakteur van die New Renaissance en op die redaksionele raad van Futures, Development, Peace and Democracy in South Asia, en Foresight.
Inayatullah en sy eggenote, Ivana Milojevic, bestuur ook die webwerf Metafuture.org.
Ander Affilasies
Inayatullah is lid van die "World Future Society" en die "World Futures Studies Federation".
Eugene Jarosewich
Eugene (Gene) Jarosewich (1926 – 2007) was 'n Amerikaanse chemikus by die Departement van Minerale Wetenskappe van die Smithsoniese Instituut. Gene was wêreldwyd bekend vir sy nat chemiese analise van meteoriete. Gene en sy medewerkers het ook 'n stel algemeen gebruikte standaarde vir elektronmikroskoop-ontledings ontwikkel deur monsters van die Nasionale Mineraalversameling te gebruik. Die minerale jarosewichiet en asteroïde 4320 Jarosewich is tot sy eer na hom vernoem.
Saagvin-suierbekkie
Die Saagvin-suierbekkie (Chiloglanis paratus) is 'n varswater vis wat voorkom in die Limpoporivier, die Komatirivier en die Pongolarivier in Suider-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Sawfin suckermouth.
Voorkoms
Die getande stekels in die dorsale en pektorale vinne in kenmerkend van die spesie en die stertvin is gevurk. Die kop is plat en die baarde is van medium lengte. Die vel is skurf en vol wit knoppies. Die lyf is donker bruin met swart skadu kolle op. Daar is twee donker bane op die stertvin en die vis word tot 85 mm lank.
Akureyri
Akureyri [ˈaːkʰʏrˌeiːrɪ] is met 'n bevolking van 17 304 mense die vierde grootste stad van Ysland ná Reykjavik, Kópavogur en Hafnarfjördur. Dit is die tweede grootste stedelike gebied buite die hoofstadgewes van Reykjavik en die beduidendste kulturele, nywerheids-, dienste- en handelsentrum in Noord-Ysland. Danksy 'n groot aantal skole en die Universiteit van Akureyri, wat in 1987 geopen is, fungeer die stad ook as 'n opvoedkundige sentrum vir die gebied. Akureyri is langs die Yslandse Ringpad 1 geleë en beskik oor sy eie see- en lughawe.
Christiaan Boonzaier
Christiaan Nicolaas Boonzaier (gebore 18 Maart 1986 ) is ’n Suid-Afrikaanse joernalis, wat onder die publiek se aandag gekom het toe hy die eerste seisoen van Saktyd, ’n Suid-Afrikaanse werklikheidsreeks, gewen het. Met sy oorwinning het Boonzaier ’n eenjaarkontrak losgeslaan om as joernalis by Suid-Afrika se grootste, oudste en bekendste tydskrif, Huisgenoot, te werk.
Akureyri
Geografie
Akureyri is in die noordooste van Ysland en aan die westelike oewer van die fjord Eyjafjörður, wat 90 kilometer ver na die binneland strek, en die Glerárivier geleë, net sowat 50 kilometer van die Noordpoolsirkel wat dwarsoor die eiland Grímsey loop. Die stad word deur berge omring, waarvan Súlur (1 213 meter) en Hlíðarfjall (1 116 meter) die hoogstes is. Die kusvlakte beslaan net 'n smal landstrook, terwyl die grootste deel van die omgewing berg- en heuwelagtig is. Die stad se ligging aan die einde van 'n lang fjord en tussen hoë bergspitse, wat Akureyri teen sterk winde beskerm, skep 'n mikroklimaat met kontinentale trekke. Akureyri ondervind dus in vergelyking met ander bewoonde gebiede in Ysland aansienlike temperatuurskommelinge tussen die winter- en somerseisoene, met kouer winters en relatief warm somers waartydens die kwik tot by 25 °C kan styg.
Christiaan Boonzaier
Beginjare
Boonzaier is in Kaapstad gebore en matrikuleer in 2004 met ses onderskeidings aan die Hoërskool D.F. Malan in Bellville. Op 18-jarige ouderdom, terwyl hy nog op skool was, is sy eerste skryfwerk in die Kaapse dagblad Die Burger gepubliseer. Alhoewel ’n loopbaan in die joernalistiek gewink het, het hy liewer in 2005 vir ’n B.Mus.-graad aan die Universiteit Stellenbosch geregistreer, waar hy uiteindelik die graad in 2007 cum laude geslaag het. Voorgraads het hy gereeld gepubliseer, met nog twee rubrieke wat in Die Burger in 2005 die lig gesien het. Hy het ook gereeld vir die Universiteit Stellenbosch se studentekoerant, Die Matie, geskryf, en het in sy finale jaar geregistreer vir musiekjoernalistiek – die laasgenoemde twee wat, volgens Boonzaier, bygedra het tot sy werklikheids-TV sukses.
Akureyri
Geografie
In die afgelope eeue is enkele landtonge (Yslands: eyri, Akureyri is 'n samestelling van akur "veld, akker" en eyri) deur die see oorstroom, tog het die bewoners intussen baie grond van die see herwin en sodoende 'n reëlmatige kuslyn geskep. Die enigste oorgeblewe natuurlike landtong, Oddeyri, is deur die Glerárivier geskep.
Die seegebied tussen Oddeyri en die fjord se eindpunt staan as Pollurinn bekend. Hierdie natuurlike diepseehawe het danksy sy kalm winde al vroeg Deense koopmans gelok wat hier 'n handelspos gestig het.
Christiaan Boonzaier
Beginjare
In 2008 het hy sy visier op ’n beroep in die media gefokus toe hy vir ’n B.Phil.-graad in die joernalistiek aan sy alma mater registreer en dit in dieselfde jaar voltooi; volgens Boonzaier sou hy nie Saktyd kon wen sonder hierdie kursus en die vrouetydskrif Sarie se eerste vroueredakteur, Lizette Rabe, se leiding in die kursus nie. As een van die jaar lange kursus se toppresteerders, het hy twee pryse ontvang: een vir die beste honneurstesis en een vir die beste fotoportefeulje. Gedurende sy studies in 2008 het hy aanhou publiseer: ’n Onderhoud deur hom met Johnny Clegg is in die Afrikaanse koerant Die Stem in Londen, Engeland opgeneem; hy skryf twee berigte vir die Universiteit Stellenbosch Woordfeeskoerant, en ’n ondersoek na siggestremdes se toegang tot nuusmedia word in druk en aanlyn gepubliseer.
In 2011 het Boonzaier ’n TESOL- (Teaching English to Speakers of Other Languages) en TBE (Teaching Business English)-sertifikaat verwerf.
Augustus Octavianus
Augustus (* 23 September 63 v.C. as Gaius Octavius in Rome; later deur sommige skrywers as aangenome seun Octavianus genoem; † 19 Augustus 14 n.C. in Nola naby Napels) word as die eerste Romeinse keiser beskou.
Christiaan Boonzaier
Saktyd
Teen die begin van Saktyd in Julie 2012, het Boonzaier reeds vir vier jaar werk in die media gesoek, maar is na "honderde aansoeke" nie na een onderhoud genooi nie. In Oktober 2012 het hy op streeksradio gesê dat sy ma hom van Saktyd vertel het toe sy die uitnodiging vir inskrywings in 'n Huisgenoot raakgelees het. Alhoewel hy aanvanklik skepties was oor die idee van 'n werklikheidsreeks – veral omdat hy nie seker was of sy persoonlikheid daar kon inpas nie – het hy tog besluit om 'n kans te waag: hy het 'n aansoek drie dae voor die sluitingsdatum ingedien, is vir 'n onderhoud genooi (sy eerste in die joernalistiek ooit ) en is uiteindelik in die Huisgenoot van 31 Mei as een van die reeks se top-13 aangekondig.
Augustus Octavianus
Met sy slagsprek restitutio rei publicae ("herstelling van die republiek") het hy aanspraak daarop gemaak dat hy die ou politieke orde sou herstel, maar met sy beleid het hy die republikeinse staatsstruktuur in werklikheid omgeskep tot 'n monargiese stelsel - die sogenaamde prinsipaat, 'n soort militêre diktatuur met diktatoriale magte vir homself. Sy heerskappy het nogtans 'n lang tyd van binnelandse vrede gebring wat later idealiserend as Pax Augusta geteken is.
Veldtogte in Germanië
Augustus se legioene het die Ryn oorgesteek en stadigaan die Germane begin onderwerp. Heelparty stamhoofde het gemeen die proses kan voordelig wees en saamgewerk, en selfs hul seuns na Rome gestuur om as Romeine opgevoed te word.
Een van hulle was Arminius, seun van Segimerus, stamhoof van die Cheruske. Arminius is later terug na Germania, as vriend van die Romeinse goewerneur, Publius Quintilius Varus. Maar Arminius het gesien hoe wreed die Romeine sy mense behandel, en het dus in die geheim ’n opstand georganiseer.
Christiaan Boonzaier
Saktyd
'n Emosionele Boonzaier is uiteindelik op 9 Oktober 2012 in Episode 13 as die wenner van die reeks aangewys.
Rooibaard
In die reeks is Boonzaier as "Rooibaard" gedoop, om hom van sy naamgenoot en mede-deelnemer, Christian Lee, te onderskei; volgens bronne het Huisgenoot se adjunkredakteur en mede-Saktyd-beoordelaar, Wicus Pretorius, vir hom die bynaam gegee, wat skertsend verwys na sy opvallende en kenmerkende rooi baard.
Augustus Octavianus
Veldtogte in Germanië
In September van die jaar 9|9 n.C. het hy valse berigte van ’n opstand aan Varus laat stuur, wat dadelik met drie legioene uitgeruk het. Arminius, het besef dat hy nie op oop grond met dié uitstekend toegeruste legioene deurmekaar moet raak nie, en Varus dus deur die Teutoburgwoud laat marsjeer.
Sodoende is die legioene in ’n kilometers lange stoet uitgerek en kon hulle nie in hul normale slagordes veg nie. Op 9 September het die Germane met ’n reeks aanvalle begin, en in die daaropvolgende drie dae is die Romeine stelselmatig uitgemoor totdat hulle uitgewis is. Die Ryn het die vaste grens van die Romeinse Ryk geword.
Roy Herrick
Roy Herrick (22 Julie 1936 – 11 Oktober 1988) was 'n Britse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die televisiereekse Doctor Who (1963), Macbeth (1970), en Survivors (1975).
Malmedy
Die stad is geleë waar die Warchenne-rivier in die Warche-rivier uitmond.
Die munisipaliteit bestaan uit drie deelmunisipaliteite:
Die munisipaliteit is Franstalig met fasiliteite vir Duitssprekende, en grens in die noorde aan die Hoë Vene, 'n streek wat aan die Ardenne (en die Eifel) behoort.
Baraque Michel wat met 674 meter die drie hoogste heuwel in België is, lê in die munisipaliteit.
Geskiedenis
Malmedy het deel uitgemaak van die Abdyvorstedom Stavelot-Malmedy (tot 1795) en van die Ourthedepartement (1795-1814).
Sedert 1815 was Malmedy 'n deel van Pruise en sedert 1871 ook van die Duitse Keiserryk gewees. Na die Eerste Wêreldoorlog is Malmedy in 1919 by België gevoeg (in die Tweede Wêreldoorlog het Malmedy aan Nazi-Duitsland behoort).
Die Malmedy-menseslagting: in die Tweede Wêreldoorlog het Waffen-SS-troepe op 17 Desember 1944 met masjiengewere op omtrent 150 ongewapende krygsgevangenes naby Malmedy gevuur.
Jane Alexener
Jane Alexander (gebore 28 Oktober 1939) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Great White Hope (1970), Kramer vs. Kramer (1979), The Cider House Rules (1999), en The Ring (2002).
Dawid IV van Georgië
Dawid IV (1073 – 24 Januarie 1125), ook bekend as Dawid die Bouer (Georgies: დავით აღმაშენებელი, Dawit Aghmasjenebeli), van die Bagrationi-dinastie was ’n koning van Georgië van 1089 tot met sy dood in 1125.
Hy word algemeen beskou as die grootste en suksesvolste leier in die geskiedenis van Georgië. Hy het die Turke in 1121 uit die land gedryf, die land herenig en die grootste deel van die Kaukasus onder Georgiese beheer gebring. Hy was ’n vriend van die kerk wat die Christelike kultuur bevorder het, en word deur die Georgies-Ortodokse Kerk as ’n heilige vereer.
Naam
Deur die geskiedenis is daar om die beurt na hom verwys as Dawid II, III en IV, en dit dui op die onreëlmatigheid waarmee nommers aan die Bagrationi-konings toegeken is, veral in die vroeë geskiedenis. Dit was weens die feit dat die nommering van heersers tussen die verskillende takke rondgespring het. Geleerders in Georgie verkies Dawid IV. Sy naamgenote is dan Dawid I Koeropalates (oorlede in 881), Dawid II Magistros (oorlede in 937) en Dawid III Koeropalates (oorlede in 1001) – hulle was almal lede van die hooftak van die dinastie.
Vroeë lewe
Die jaar van Dawid se geboorte kan bereken word vanaf die datum van sy troonbestyging volgens Die Lewe van Koning van Konings Dawid (ცხორებაჲ მეფეთ-მეფისა დავითისი), wat omstreeks 1123–1126 geskryf is. Dit was in k'oronikon (Paassiklus) 309, dus 1089 toe hy omtrent 16 jaar oud was. Volgens dieselfde berekening is hy in omstreeks 1073 gebore en is hy op 52 of 53 oorlede. Prof. Cyril Toumanoff beskou 1070 en 24 Januarie 1125 as sy geboorte- en sterfdatum. Hy het die naam gehad van die Bybelse Dawid, van wie hy volgens die familie afstam.
Dawid se pa, Giorgi II, se Georgië is deur die Turke ingeval. Verskeie provinsies het ontvolk geraak en Giorgi moes noodgedwonge vrede maak. So het Georgië in 1083 onderhorig geraak aan Malik-Shah I. Giorgi het gesien hoe sy land in wanorde verval en het sy kroon in 1089 afgestaan aan sy 16-jarige seun, Dawid.
Bewind
Hy het die Turke geleidelik uit die land verdryf. Teen 1099 was Dawid se mag so groot dat hy geweier het om belasting aan die Turke te betaal. In 1104 het ondersteuners van Dawid in die Oos-Georgiese provinsie Kacheti die plaaslike koning, Aghsartan II (1102–1104), gevange geneem en die gebied met die res van Georgië herenig.
Moslem-heersers in die gebied het al hoe onrustiger geraak oor die opkomende Christelike mag in die Kaukasus en in 1121 het ’n koalisie van Moslem-state Georgië binnegeval. Moderne ramings is dat sowat 250 000 tot 400 000 Turke die Georgiese leër van 56 000 man aangeval het. Desondanks het Dawid sukses behaal in wat dikwels beskou word as die grootste militêre oorwinning in Georgië se geskiedenis. Dit het die land gevestig as ’n groot militêre mag met kulturele en politieke oorheersing in die Kaukasus.
In 1122 het Dawid Tbilisi, die laaste oorblywende Moslem-beheerde gebied, van die Arabiere bevry en dit sy hoofstad gemaak. As ’n goed opgevoede man het hy verdraagsaamheid teenoor ander godsdienste voorgestaan. Later het hy Dmanisi, Shirvan en die Armeense stad Ani verower en die koninkryk so vergroot.
Dawid die Bouer is op 24 Januarie 1125 oorlede. Hy het sewe kinders gehad, onder andere Demetrius, wat hom opgevolg het en sy sukses voortgesit het.
Mitanni
duimnael|260px|’n Kaart van die Nabye-Ooste omstreeks [[1400 v.C. wys die staat Mitanni toe dit op sy grootste was.]] Mitanni (IFA: ; Hetitiese wigskrif: KUR URU; ook genoem Hanigalbat, Akkadies: Ḫa-ni-gal-bat) was ’n Horitiessprekende staat in Noord-Sirië en Suidoos-Anatolië van omstreeks 1500 tot 1300 v.C. Dit is gestig deur ’n Indo-Ariese heersersklas wat oor ’n hoofsaaklik Horitiese bevolking regeer het. Dit het ’n streeksmag geword ná die Hetitiese verwoesting van Amoritiese Babilon en nadat ’n paar onbekwame Assiriese konings ’n magsvakuum in Mesopotamië geskep het.
Swartband-koningvis
Die Swartband-koningvis (Seriolina nigrofasciata) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf Sri Lanka tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die Blackbanded kingfish.
Voorkoms
Die volwasse vis is donker blou-grys aan die bokant en silwer aan die onderkant. Die stert- en die maagvinne is geelbruin tot swart en die dorsalevin is swart. Die onvolwasse visse is silwer met 5-7 skuinsstrepe of vlekke op die boonste helfte van die lyf. Die maagvinne is swart en daar is 'n swart vlek op die lobbe van die stertvin.
Watsonia zeyheri
Watsonia zeyheri is 'n plant wat tot die genus Watsonia behoort en deel van die fynbos vorm. Die plant is endemies aan die Wes-Kaap.
77ste Golden Globe-toekenningsaand
Die 77ste Golden Globe-toekenningsaand vir die beste rolprente en televisieprogramme van 2019, soos deur die Hollywood Foreign Press Association gekies, is op 5 Januarie 2020 in The Beverly Hilton in Beverly Hills, Kalifornië gehou. Ricky Gervais was vir die vyfde en "laaste" keer die aanbieder.
Die benoemdes is op 9 Desember 2019 aangekondig. Marriage Story het die meeste benoemings (ses) gekry. Tom Hanks en Ellen DeGeneres is aangekondig aan die wenners van onderskeidelik die Cecil B. DeMille-prys en die Carol Burnett-prys.
Once Upon a Time in Hollywood het die meeste pryse (drie) gewen, insluitende vir beste komedie of musiekspel. 1917, Joker en Rocketman het twee pryse elke gewen, met 1917 wat die prys vir beste drama gewen het. In televisie het Succession, Fleabag en Chernobyl die meeste pryse (twee elk) gewen.
Wenners en benoemdes
thumb|150px|Joaquin Phoenix thumb|150px|Renée Zellweger thumb|150px|Taron Egerton thumb|150px|Awkwafina thumb|150px|Brad Pitt thumb|150px|Laura Dern thumb|150px|Brian Cox thumb|150px|Olivia Colman thumb|150px|Ramy Youssef thumb|150px|Phoebe Waller-Bridge thumb|150px|Russell Crowe thumb|150px|Michelle Williams thumb|150px|Stellan Skarsgård thumb|150px|Patricia Arquette
Die wenners word eerste en in vet druk genoem, gevolg deur die ander benoemdes.
Mitanni
Aan die begin van sy geskiedenis was Mitanni se grootste vyand Antieke Egipte onder sy 18de-dinastiese farao's. Met die opkoms van die Hetitiese Ryk het Mitanni en Egipte egter ’n bondgenootskap gesluit om mekaar se belange teen die Hetiete te beskerm.
Op die hoogtepunt van sy mag in die 14de eeu v.C. was Mitanni se buiteposte gesentreer om sy hoofstad, Washukanni, wat volgens argeoloë aan die bolope van die Khaburrivier geleë was. Eindelik moes die staat swig onder Hetitiese en later Assiriese aanvalle en het dit ’n provinsie van die Middel-Assiriese Ryk geword.
Hul invloedsfeer is duidelik in Horitiese plekname en voorname asook die voorkoms van ’n spesifieke soort pottebakkerswerk deur die hele Sirië.
Canon EOS 550D
Die Canon EOS 550D is 'n 18.0 megapieksel digitale enkellensreflekskamera, wat op 8 Februarie 2010 deur Canon bekendgestel is. Dit staan as die EOS Kiss X4 bekend in Japan en as die EOS Rebel T2i in Noord-Amerika. Dit is deel van Canon se intree/mid-vlak digitale SLR-kamera reeks en die opvolger van die EOS 500D. Dit is vervang deur die EOS 600D (Kiss X5/Rebel T3i), maar was steeds in Canon se reeks tot dit in Junie 2012 gestaak is met die aankondiging van die EOS 650D (Kiss X6i/Rebel T4i).
Die bundel sagteware
Die 550D word voorsien van die volgende beeldverwerking en kamerabedryfstelselsagteware: ZoomBrowser EX / ImageBrowser beeldverwerking, Digital Photo Professional, PhotoStitch, EOS Nuts- en Fotostylredakteur.
Andrea Riseborough
Andrea Riseborough (gebore 20 November 1981) is 'n Engelse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente W.E. (2011), Oblivion (2013), Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014), en The Death of Stalin (2017).
Telemachusspruit
Die Telemachusspruit is 'n spruit wat in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Die Telemachusspruit lê in die opvanggebied van die Oranjerivier. Dit is 'n sytak van die Holspruit wat by die Kraairivier aansluit, oppad na sy monding aan die Oranje by Aliwal-Noord.
Firth of Forth
Die Firth of Forth (Skots-Gaelies Abhainn Dhubh, letterlik "Swart Rivier") is die monding (firth) van die Skotse rivier Forth. Die rivier mond hier tussen Fife in die noorde en West Lothian, Edinburgh en East Lothian in die suide in die Noordsee uit. Getye kom tot by Stirling in en uit, maar in die algemeen word die Kincardine-brug as die grenspunt van die monding se binnelandse gedeelte beskou.
'n Groot aantal stede en dorpe lê langs die oewers van die Firth, asook die petrochemiese aanleg van Grangemouth, die skeepsdokke van Leith, die olieplatform-konstruksieterrein van Methil, die skeepsslopery van Inverkeithing en die Britse Vloot se dokke in Rosyth. Talle ander nywerheidsones lê in die gebied, soos byvoorbeeld Forth Bridgehead, Burntisland, Kirkcaldy, Bo'ness en Leven.
Die Kincardine-brug en die beroemde Forth-padbrug en Forth-spoorwegbrug is die belangrikste verbindings oor die Firth.
Die binnelandse gedeelte van die monding tussen die Kincardine- en Forth-brûe het sowat die helfte van die gebied, wat vroeër deur die getye geraak is, as gevolg van landaanwinningsprojekte kwytgeraak. Hier het landbou- en nywerheidsterreine ontstaan, maar veral uitgestrekte asstrandmere om die oorskot van die Longannet-steenkoolkragsentrale naby Kincardine.
Die Firth speel ook 'n belangrike rol as natuurbewaringsgebied. Die riviermonding is 'n broeiplek vir jaarliks sowat 90 000 seevoëls. Daar is 'n uitkykpunt vir voëlliefhebbers op die May-eiland.
Testosteroon
duimnael|Die chemiese struktuur van testosteroon Testosteroon is vir mans 'n noodsaaklike geslagshormoon en in beide mans en vrouens speel dit 'n belangrike gesondheidsrol. Dit is een van die steroïedhormone.
Dit word in mans hoofsaaklik deur die testikel (teelbal) geproduseer en speel 'n groot rol gedurende puberteit - die tyd van ontwikkeling van 'n jong man se geslagseienskappe - en in die onderhoud van geslagseienskappe. In vrouens word dit op kleiner skaal hoofsaaklik deur die eierstokke geproduseer. Soos mans ouer word produseer hulle effens minder testosteroon maar die hoeveelheid wat 'n normale man produseer het 'n baie wye bestek.
Dit beïnvloed die mens (en diere) se geslagsdrif, energie, immuunfunksies en speel 'n rol in beskerming teen osteoporose. Soos met ander steroïdes ontspruit dit uit cholesterol.
'n Jel van testosteroon bevat, kan ook ingespan word met die behandeling van veelvuldige sklerose. Toetse by die Universiteit van Kalifornië het aangetoon dat die jel breinagteruitgang vertraag en dat dit die denkvermoë van mans met veelvuldige sklerose verbeter. In die studie is ondersoek waarom veelvuldige sklerose by minder mans as vroue gediagnoseer word. Hulle het bevind dat die manlike hormoon heel moontlik iets daarmee te doen het. Tydens die studie moes die mans vir 'n jaar lank daagliks die jel aan hul skouers smeer, en die toetse daarna het bewys dat hul denk-, leer- en oordeelsvermoë merkbaar verbeter het. Hul spiermassa was ook beter.
Swartbeer
Swartbeer kan na een van die volgende verwante beerspesies verwys:
Meeste swartbere het 'n swart pels, maar swartbere met 'n wit pels is al opgemerk.
Morné Steyn
Morné Steyn (gebore in Bellville, 11 Julie 1984) is 'n Springbokrugbyspeler wat vir die Blou Bulle as losskakel (no. 10) gespeel het in die Curriebeker en die in Superrugby. Hy is in 2008 in die posisie gekies nadat Derick Hougaard besluit het om sy loopbaan in Leicester voort te sit. In 2009 tydens die Britse en Ierse Leeus toer na Suid-Afrika het Morné Steyn die reeks vir Suid-Afrika beklink in die derde toets. In 2021 (12 jaar later) het hy dit weer gedoen toe hy 'n strafskop in die laaste minute van die laaste toets oorgeskop het. Hy is die enigste speler in wêreldrugby wie twee toetsreekse teen die Britse en Ierse Leeus kon wen. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.
Na afloop van die 2013 Superrugbyseisoen is Steyn deur die Franse klub Stade français Paris gekontrakteer.
Daniël Christiaan Esterhuyse
duimnael|regs|180px|D.C. Esterhuyse.
Daniël Christiaan Esterhuyse (Roggeveld, 1 Augustus 1815 – distrik Sutherland, 2 September 1897) was een van die interessantste figure wat die Roggeveld opgelewer het en een van die eerste kerkraadslede van die NG gemeente Sutherland, hy is ook bekend as die eerste gepubliseerde Afrikaanse digter met sy bundel Dertig Liederen wat in 1861 verskyn.
Lewe en werk
Daniël Christiaan Esterhuyse is op 1 Augustus 1815 in die Middel-Roggeveld in die distrik Sutherland gebore as seun van Johannes Hermanus Esterhuyse en Anna Hendrina Engela du Plessis. Hy word as arm seun groot en het slegs sowat nege weke lank skool by ’n rondtrekkende onderwyser, wat hom leer lees en skryf, waarna hy homself met behulp van die Trap der Jeugd in die leeskuns bekwaam. Verstandelik is hy besonder begaafd en hy werk só goed as kneg by ene Hendrik Jooste van Vijffontein dat hy later Jooste se plaas kan koop.
Eers is hy woonagtig in die Klein-Roggeveld, daarna lank op Vijffontein, in sy latere lewe op Kleinbank en eindelik op Baviaansdrift naby Sutherland. Hy word een van die stigters van Sutherland in 1855, waar hy afslaerswerk doen en boedels beredder. Hy is ook lid van die boukommissie van die eerste kerk en jare lank ouderling in die Nederduits-Gereformeerde Kerk op Sutherland.
In September 1843 trou hy op Worcester met Christina Johanna Jordaan en vyf seuns en twee dogters groei tot volwassenheid uit hierdie huwelik, met vier kinders wat jonk oorlede is. Sy vrou is in Mei 1904 op Vijffontein oorlede.
Regent Street
Regent Street is een van die grootste winkelstrate in Londen se West End-winkeldistrik en 'n trekpleister vir sowel Londenaars asook toeriste. Die straat, wat onder meer vir sy kersfeesligte bekend staan, is vernoem na die Prinsregent en latere koning George IV en word algemeen verbind met die argitek John Nash (1752-1835). Nash se oorspronklike straatuitleg het tot vandag bewaar gebly, alhoewel sy geboue (met uitsondering van All Souls Church) intussen vervang is.
Regent Street is in 1825 voltooi en was 'n vroeë voorbeeld van Engelse stadsbeplanning. Dit loop dwarsdeur die 17de en 18de eeuse straatuitleg, vanaf die Regent se woning in Carlton-huis in St James's aan sy suidelike einde, deur Piccadilly Circus en Oxford Circus tot by All Souls Church. Van daar word die roete deur Langham Place en Portland Place tot Regent's Park voortgesit.
Elke gebou in Regent Street word as listed building beskerm en het tenminste Graad II-status. Die geboue vorm in hul geheel die Regent Street-bewaringsgebied (Regent Street Conservation Area).
Daniël Christiaan Esterhuyse
Eksentrieke karakter
’n Voorbeeld van sy eksentrieke karakter is dat hy die kopsteen vir sy graf self ontwerp en die woorde eiehandig daarop uitbeitel, darem sonder die sterfdatum. Hy is op 2 September 1897 op Baviaansdrift naby Sutherland oorlede as een van die mees gesiene en mees vermoënde inwoners van die distrik. Sy boedel beloop ongeveer £35 000, ’n baie groot bedrag geld vir daardie tyd. Karel Schoeman baseer die karakter Steenkamp in sy roman Die uur van die engel op Esterhuyse se lewe
Skryfwerk
Die tragiese dood van Hermanus, sy eerste kind, gee aanleiding tot sy digwerk. Onbewus van die aard daarvan, gee Esterhuyse ’n giftige soort kraaitulp aan die tweejarige seuntjie om te eet, waaraan hy ’n paar uur later oorlede is. Hierdie treurspel vind plaas in 1846 op Swanepoelshoek in die Karoo. Die treursang op die gebeurtenis is dan ook die openingsgedig in sy bundel Dertig Liederen wat in 1861 privaat uitgegee word vir sy familie. In Het Volksblad van 2 November 1861 word ’n digbundel aangekondig waarvan gemeld word dat “rijm en versificatie geheel naar den Kaapschen tongval ingericht is”. Hierdie bundel is nie geïdentifiseer nie, maar daar bestaan ’n sterk vermoede dat dit moontlik die verlore eerste druk van Esterhuyse se Dertig liederen is. Hoewel die taal basies nog Nederlands is, bevat dit baie van die latere eienskappe van Afrikaans. Een eksemplaar van die bundel is vir elke kind van die skrywer gedruk, nie net om hulle aan hul vader te herinner nie, maar ook om sy vaderlike vermanings wat hy in hierdie gedigte uiteensit, na te volg. Benewens die treursang op die dood van sy kind bevat die bundel hoofsaaklik godsdienstige gedigte. Na aanleiding van hierdie werk word Esterhuyse beskou as die digter van die eerste digbundel in Afrikaans en die bundel is meermale herdruk, die eerste keer in 1890 en die vierde druk verskyn in 1935.
Gerrit Komrij neem ses gedigte uit hierdie bundel op in sy omvattende bloemlesing Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte.
1 Julie
1 Julie is die 182ste dag van die jaar in die Gregoriaanse kalender (183ste in skrikkeljare). Dit is ook die eerste dag van die derde kwartaal van die jaar. Daar volg nog 183 dae in die res van die jaar.
Clathria aculeofila
Clathria aculeofila is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Clathria en tot die familie Microcionidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 2011 deur Aguirre, Hooker, Willenz & Hajdu.
Mossie
'n Mossie is 'n klein voëltjie met vaal en bruin vere.
Hans van Manen
Hans Arthur Gerard van Manen (Nederlands: [ɦɑns ˈɑrtyr ˈɣeːrɑrt vɑn ˈmaːnən]; * 11 Julie 1932 in Nieuwer-Amstel) is 'n Nederlandse balletdanser, choreograaf en fotograaf.
In 1960 was hy een van die stigtingslede van die Nederlands Dans Theater en het tussen 1961 en 1970 as dié dans-ensemble se artistieke leier gedien. Van Manen was daarna as vryskutter werksaam en was tussen 1974 en 1987 by die Nederlandse Nasionaalballet betrokke.
Van Manen word as een van die groot vernuwers van Europese balletkuns beskou. Met sy klassisistiese danstaal, wat regstreeks uit die musiek ontwikkel is en sy voorbeeld oorspronklik in George Balanchine gevind het, het van Manen uiteindelik sy eie persoonlike styl geskep. Manlike en vroulike dansers speel 'n gelykwaardige rol in sy choreografieë.
Meer as 120 choreografieë maak deel uit van Van Manen se lewenswerk. Baie van hulle het ingang gevind tot die standaardrepertoire van gesiene dans-ensembles in Europa, Kanada, die Verenigde State en Japan.
Naas sy werk as choreograaf was Hans van Manen ook meer as tien jaar lank as fotograaf aktief. Van sy fotografiese werke is in boekvorm gepubliseer en op uitstallings vertoon.
Eerbewyse
Van Manen se werk is met verskeie eerbewyse bekroon:
5de Golden Globe-toekenningsaand
Die 5de Golden Globe-toekenningsaand, wat uitnemendheid in die rolprente van 1947 vereer het, is op 10 Maart 1948 in die Hollywood Roosevelt Hotel in Los Angeles, Kalifornië, gehou.
Wenners
Ronald Colman – A Double Life Rosalind Russell – Mourning Becomes Electra Elia Kazan – Gentleman's Agreement Gentleman's Agreement (Elia Kazan)
Edmund Gwenn – Miracle on 34Th Street
Celeste Holm – Gentleman's Agreement Life with Father, Max Steiner Miracle on 34Th Street, George Seaton Black Narcissus, Jack Cardiff
Richard Widmark in Kiss of Death Lois Maxwell in That Hagen Girl Dean Stockwell in Gentleman's Agreement Walt Disney vir Bambi (Hindoestani-weergawe)
Gavin McInnes
Gavin Miles McInnes (gebore 17 Julie 1970) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger.
Veelvoudige ster
’n Veelvoudige ster (Engels: multiple star system) is ’n paar sterre wat om mekaar wentel en deur swaartekrag gebind word. ’n Groot aantal sterre wat deur swaartekrag gebind word, word gewoonlik ’n sterreswerm (star cluster), of as dit baie groot is ’n sterrestelsel (galaxy), genoem.
Beskrywing
’n Stelsel wat uit twee sterre bestaan, word ’n dubbelster genoem. As daar geen getyeffekte, versteuring deur ander kragte of oordrag van massa van een ster na die ander is nie, is so ’n stelsel stabiel en albei sterre sal vir ’n onbepaalde tyd om die barisentrum van die twee sterre wentel. Cygnus X-1 is waarskynlik ’n voorbeeld van ’n dubbelster wat uit ’n ster en ’n swartkolk bestaan.
Die meeste veelvoudige sterre bestaan uit drie sterre. Groepe met vier sterre kom minder dikwels voor en groepe met meer sterre is heelwat skaarser. In 1999 se hersiene Tokovinin-katalogus van fisieke veelvoudige sterre is 551 uit die 728 stelsels wat beskryf word driedubbele sterre.
Driedubbele sterre
thumb|220px|Die wentelbane van die driedubbele ster HR 6819: ’n binneste dubbelster met ’n ster (wentelbaan in blou) en ’n swartkolk (wentelbaan in rooi), wat omsirkel word deur nog ’n ster in ’n wyer wentelbaan (ook in blou).
Driedubbele sterre wat nie almal swaartekraggebonde is nie, kan bestaan uit ’n fisieke dubbelster en ’n optiese metgesel (soos Beta Cephei) of in seldsame gevalle ’n optiese driedubbele ster (soos Gamma Serpentis).
Rebecca Root
Rebecca Root (gebore 10 Mei 1969) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Danish Girl (2015), Colette (2018), en The Sisters Brothers (2018).
Caudron R.11
Die Caudron R.11 was 'n Fransvervaardigde driesitplek, tweemotorige verkennings/bomwerper wat met welslae gebruik is om vegvliegtuie te vergesel oor die westelike front. Dit was toegerus met vyf Lewis-masjiengewere en baie beweeglik en het die Franse vegters diep in die vyandelike gebied vergesel waar dit die Duitse vliegtuie laat ontgeld het. So het die Caudron R.11 'n indrukwekkende rekord opgebou van Duitse vliegtuie wat afgeskiet is.
GNU-lisensie vir vrye dokumentasie
duimnael|Die GNU-kenteken. Die GNU Vrye Dokumentlisensie is 'n kopielinkse lisensie vir vrye dokumentasie wat deur die Stigting vir Vrye Sagteware ontwerp is. Die lisensie is soortgelyk aan die GNU Algemene Publieke Lisensie en gee lesers die reg om die werk te kopieer, aan te pas en te versprei, maar vereis wel dat alle kopieë en afgeleide werke onder dieselfde lisensie beskikbaar gestel word. Kopieë mag ook verkoop word, maar indien die werk in groot hoeveelhede (meer as 100 eksemplare) versprei word, moet die oorspronklike werk of bronkode ook beskikbaar gestel word.
Die lisensie is ontwerp vir handleidings, handboeke, ander naslaanwerke of instruksies en dokumentasie wat dikwels met GNU-sagteware gepaard gaan. Dit kan egter vir enige teksgebaseerde werk gebruik word, ongeag van die inhoud of onderwerp. Die tekstuele inhoud van Wikipedia val tans onder die voorwaardes van hierdie lisensie.
Die GNU-deel van die afkorting is 'n rekursiewe akroniem vir GNU's Not Unix. Die res verwys na die Engels vir Vrye Dokumentasie Lisensie.
Rüeggisberg
Rüeggisberg is 'n munisipaliteit in kanton Bern, in die distrik Bern-Mittelland van Switserland. In 2018 het 1 789 mense in die munisipaliteit gewoon. In 2020 het meeste van die inwoners Duits gepraat.
Joan Alexener
Joan Alexander (16 April 1915 – 21 Mei 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent The Tales of Hoffmann (1951) en in die televisiereekse Captain Video and His Video Rangers (1949), The New Adventures of Superman (1966), en The Superman/Aquaman Hour of Adventure (1967).
Semi-soet
Semi-soet is ’n Afrikaanse rolprent wat op 17 Februarie 2012 in teaters regoor Suid-Afrika begin draai het. Die vervaardigers was Anel en James Alexander terwyl Joshua Rous die regie behartig het. Die prent speel in die Boland en Johannesburg af en het ongeveer R 5 miljoen gekos om te vervaardig.
Genre
Die rolprent is ’n romantiese komedie. Die ouderdomsperk is OL (ouerleiding), T (taal). Die film se slagspreuk is: ''’n Halwe waarheid. ’n Halwe leuen. ’n Hele gedoente!'' Dit is as die eerste Afrikaanse romantiese komedie (‘chick’-fliek) beskryf, hoewel rolprente soos Snip en Rissiepit en Kiepie en Kandas reeds die genre in Afrikaans ontgin het.
Hoofrolspelers
en andere.
Storielyn
Jaci is ’n selferkende werkholis wat alles in haar vermoë sal doen om te keer dat die advertensiemaatskappy waarvoor sy werk deur ’n genadelose sakeman bekend as ‘The Jackal’ oorgeneem word. Haar enigste hoop is om ’n groot kontrak los te slaan vir ’n wynlandgoed wat hul wyne internasionaal wil bemark. Makliker gesê as gedaan, veral as die wynboer vereis dat die persoon wat sy wyn gaan bemark in ’n gevestigde liefdesverhouding moet wees.
Als blyk seepglad te verloop met die ontmoeting met die wynboer, totdat hy vir Jaci en haar ‘verloofde’ wynplaas toe nooi vir ’n naweek waartydens sy teen die opposisie sal moet meeding vir die kontrak. En wie is die opposisie? Jaci se eks-verloofde, Markus Rossouw.
Net wanneer Jaci dink dat sy in volle beheer is besef sy dat haar kamstige verloofde, JP, die einste ‘Jackal’ is wat haar maatskappy probeer sink.
Liberty (afdelingswinkel)
Liberty is 'n afdelingswinkel in Regent Street in die West End-winkeldistrik van Sentraal-Londen wat 'n wye reeks van luukse goedere aanbied, waaronder dames-, mans- en kindermodes, kosmetiek, toiletware en parfuum, juweliersware, huisware, meubels, skryfbehoeftes en geskenkartikels. Liberty staan veral bekend vir sy unieke ontwerpstyle met onder meer blomme- en grafiese patrone.
Die huidige afdelingswinkel word in 'n Tudor Revival-vakwerkhuis gehuisves wat in 1920 opgerig is - met die karakter en interieur van 'n groot privaat woning. Die winkelgalerye, wat deur 'n groot binnehof met mekaar verbind word, is eweneens ontwerp soos die vertrekke van 'n privaat woning, met loodglasvensters, venstersitplekke, vuurplekke met skoorstene en skeepshout wat bydra tot die intieme atmosfeer.
Voor die oorname deur Bluegem het Liberty verliese gely. Onder Bluegem se regstreekse bestuur het die wins van byna nul in 2010 tot £25 miljoen in 2018 gestyg.
Kortstekel-suierbekkie
Die Kortstekel-suierbekkie (Chiloglanis pretoriae) is 'n varswater vis wat voorkom in die Limpoporivier, die Komatirivier en die middel en onderste gedeeltes van die Zambezirivier in Suider-Afrika. In Engels staan die vis bekend as die Shortspine suckermouth.
Voorkoms
Die vis het baie ooreenkomste met die Wimpelstert-suierbekkie. Die dorsale vin is redelik klein. Die kop is plat en die oë klein en die vis het 'n groot mond. Die vis is donkerbruin met ligter vlekke op die rug en 'n reeks vertikale, ligter lyne op die liggaam. Daar is 'n swart baan op elke lob van die stertvin. Die vis word tot 65 mm lank.
Habitat
Die vis leef in rotsagtige riwwe en stroomversnellings in permanente riviere. Hulle is minder gevoelig vir hoogte bo seevlak en kom dus in groter band bo seevlak voor. Hulle vreet water insekte en broei in die somer waar die wyfie haar eiers tussen rotse en in gruis lê.