cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
James Randi
Ander gevalle
In 1993 het 'n jurie in die Amerikaanse distrikshof in Baltimore Randi in 'n saak van 1988 aanspreeklik gehou vir laster teen Eldon Byrd omdat hy hom 'n kindermolesteerder genoem het. Die jurie het egter bevind dat Byrd nie geregtig was op geldelike skadevergoeding nie, nadat hy getuienis aangebied het dat hy seksueel gemolesteer is en later met sy skoonsuster getroud is. Die jurie het ook die ander verweerder in die saak, CSICOP, vrygespreek.
Kokerboom
Die kokerboom (Aloidendron dichotomum, voorheen Aloe dichotoma) is nie 'n boom in die engere sin van die woord nie, maar 'n vetplant wat tot die familie van aalwyne (Asphodelaceae) behoort. Die aalwyne is 'n Afrika-genus van vetplante of sukkulente waarvan net enkele tot bome kan uitgroei. Die kokerboom kom in woestyn- en halfwoestyngebide voor in die droë noordooste van die Karoo in Suid-Afrika (onder andere by Brandvlei) en die suide van Namibië, onder andere in die Kokerboomwoud by Keetmanshoop.
James Randi
Ander gevalle
Laat in 1996 het Randi 'n laster saak teen Earl Gordon Curley, 'n 'psigiese verhoogkunstenaar' in Toronto, ingestel. Curley het meerdere aanstootlike opmerkings oor Randi op Usenet gemaak. Ondanks die feit dat Curley vir Randi op Usenet voorgestel het dat Randi hom moet dagvaar – volgens Curley se opmerkings dat indien Randi nie gedagvaar het nie, moet sy aantygings waar wees – het Curley heeltemal verbaas gelyk toe Randi die grootste prokureursfirma van Toronto aangestel het en regstappe begin het. Die saak is uiteindelik in 1998 laat vaar toe Earl Curley op 51-jarige ouderdom aan 'alkoholtoksisiteit' gesterf het.
Kokerboom
Hierdie bome is klein met 'n kenmerkende dik stam en 'n digte, geronde kroon. Die blare is tipies van 'n vetplant, vlesig en sag wat sap afgee wanneer dit fyngedruk word, en het 'n blougroen of geelgroen kleur. Soos ander aalwynplante het die blare 'n rand met klein, geelbruin tande. Kokerbome dra heldergeel blomme wat in are bo die blaarroset gedra word. Die boom se vrug is in die vorm van 'n kapsule.
James Randi
Ander gevalle
Allison DuBois, op wie se lewe die televisiereeks Medium gebaseer is, het Randi gedreig met regstappe vir die gebruik van 'n foto van haar op haar webwerf op 17 Desember, 2004, sonder haar toestemming. Randi het die foto verwyder en daarna 'n karikatuur van DuBois gebruik toe hy haar op sy webwerf genoem het vanaf sy 23 Desember 2005 kommentaar.
Sniffex, vervaardiger van 'n dowwerende bomopsporingstoestel, het Randi en die JREF in 2007 gedagvaar en verloor. Sniffex het Randi gedagvaar vir sy kommentaar rakende 'n regeringstoets waarin die Sniffex-toestel misluk het. Die maatskappy is later ondersoek en aangekla van bedrog.
Kokerboom
Die kokerboom kom voor van Namakwaland in die Groot-Karoo noordwaarts tot selfs in die Kaokoveld in Namibië, waar dit in groot getalle teen rotsagtige hange groei. Die kokerboom is 'n kenmerkende spesie wat naverwant is aan die Aloidendron pillansii en Aloidendron ramosissimum, veral wat vorm, grootte en blomstruktuur betref, maar is tog duidelik onderskeidend wat algemene groeiwyse en omgewing betref.
James Randi
Persoonlike lewe
In 1987 het Randi 'n genaturaliseerde burger van die Verenigde State geword. Randi het gesê die een rede waarom hy 'n Amerikaanse burger geword het, was 'n voorval terwyl hy op toer was met Alice Cooper waar die "Royal Canadian Mounted Police" die groep se goed deurgesoek het tydens 'n optrede. Niks onwettig is gevind nie, en tog het die RCMP die kamer verwoes.
Kokerboom
Daar word algemeen van die Aloidendron dichotoma gepraat as die kokerboom of pylkokerboom omdat die San en Khoi die dik, buigbare bas en takke gebruik het om kokers vir hul pyle te maak. Die kokerboom aard goed in warm, droë gebiede en word dikwels aangetref in donker rotsformasies wat in die warm somermaande baie hitte absorbeer. Gewoonlik kom die kokerboom yl verspreid voor, maar in sommige dele groei kokerbome in groot groepe bymekaar, wat selfs die indruk van 'n woud wek.
James Randi
Persoonlike lewe
In Februarie 2006 het Randi koronêre omleidingschirurgie ondergaan. Begin Februarie 2006 was hy in 'n stabiele toestand verklaar en het 'uitstekende sorg ontvang' met sy herstel. Die weeklikse kommentaaropdaterings op sy webwerf is deur gaste gemaak terwyl hy in die hospitaal was. Randi het herstel na sy operasie en kon help met die 2007 Amaz!ng Meeting (TAM) in Las Vegas, Nevada, sy jaarlikse byeenkoms van wetenskaplikes, towenaars, skeptici, ateïste en vryedenkers.
Kokerboom
Die kokerboom word omtrent 9 m hoog en het 'n dik hoofstam wat naby die grond tot 1 m in deursnee is. Die stam word van die middel af geleidelik slanker en vertak vandaar in verskeie takke. Daar is ongeveer 20 grysgroen blare aan elke tak – tot 35 cm lank en 5 cm breed by die basis. By gesonde jong plante is die blaarbasis breër.
James Randi
Persoonlike lewe
Randi is in Junie 2009 met kolorektale kanker gediagnoseer. Hulle het 'n reeks klein gewasse uit sy ingewande verwyder tydens laparoskopiese chirurgie. Hy het die diagnose 'n week later op The Amaz!ng Meeting 7 aangekondig, asook die feit dat hy in die daaropvolgende weke chemoterapie sou begin. Hy het ook op die konferensie gesê: "Eendag gaan ek sterf. Dit is al wat daar is. Haai, dit is baie sleg, maar ek moet plek maak. Ek gebruik baie suurstof en so; ek dink dit is goed om suurstof te gebruik, maar ek is natuurlik 'n bietjie bevooroordeeld oor die saak."
Kokerboom
Die dun, donkergroen blare vorm rosette aan die bopunt van elk van die sytakke. Uit elke roset ontstaan daar in die middel van die winter suurlemoengeel blomritse. Die blomtrosse is oor die algemeen silindries. Die botsels is geel en bo groen, terwyl die blomme wissel van lemoengeel tot 'n helder kanariegeel wanneer hulle oopgaan.
James Randi
Persoonlike lewe
Randi het sy finale chemoterapiesessie op 31 Desember 2009 ondergaan en later gesê dat sy chemoterapie-ervaring nie so onaangenaam was as wat hy gedink het dit kan wees nie. In 'n video gepos op 12 April 2010, het Randi gesê dat daar vir hom gesê is dat hy gesond is.
Kokerboom
Die plant het min waarde vir weiding:
James Randi
Persoonlike lewe
In 'n bloginskrywing op 21 Maart 2010, het Randi erken dat hy gay is. Hy het gesê dat sy verklaring geïnspireer is deur die biografiese dramafilm van 2008  Milk.
In die 1993 dokumentêr Secrets of the Psychics verklaar Randi, "het ek my nog nooit by enige vorm van verdowingsmiddels betrek nie; ek rook nie; ek drink nie, want dit kan maklik net die kante van my rasionaliteit, die rande van my redeneringskragte verswelg, en ek wil so bewus wees as wat ek kan. Dit beteken dat ek baie fantasieë moet opgee wat op sommige maniere vertroostend kan wees, maar ek is bereid om dit op te gee om in 'n werklike wêreld te leef, so naby as wat ek daaraan kan kom."
In 'n video wat op 16 Oktober 2017 vrygestel is, het Randi onthul dat hy onlangs 'n klein beroerte gehad het, en dat hy onder mediese advies was om nie tydens sy herstel te reis nie, en dus nie CSICon 2017 in Las Vegas later daardie maand kon bywoon nie.
Randi is op 20 Oktober 2020 oorlede aan wat die James Randi-stigting as "ouderdomsverwante oorsake" beskryf het. Daar is wyd berig oor sy dood en mense het verskillende huldeblyke aan hom gebring.
Eksterne skakels
Lysings
Jack Cutmore-Scott
Jack Cutmore-Scott (gebore 16 April 1987) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Kingsman: The Secret Service (2014), Bad Match (2017), en Dunkirk (2017), en in die televisiereeks Cooper Barrett's Guide to Surviving Life (2016).
Vic Chesnutt
Vic Chesnutt (12 November 1964 – 25 Desember 2009) was 'n Amerikaanse akteur, komponis, en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The End of Violence (1997), The Rough South of Larry Brown (2002), I Melt with You (2011), en This Must Be the Place (2011).
1746
Die jaar 1746 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 46ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
2011 Superrugbyseisoen
Die 2011 Superrugbyseisoen het in Februarie 2011 afgeskop met voorseisoenwedstryde wat van middel Januarie gespeel is. Dit het vroeg in Julie ten einde geloop om aan spelers die geleentheid te gun om te herstel voor die Rugbywêreldbeker 2011 wat in September en Oktober afgespeel het. In toekomstige nie-wêreldbekerjare sal die kompetisie tot Augustus strek. Die 2011-seisoen was die eerste van die uitgebreide Superrugbykompetisie met die toetrede van die Melbourne Rebels nadat ’n bod van die Southern Kings van die hand gewys is.
Die boonste span in elke groep, asook die volgende drie spanne op die algehele punteleër, ongeag hul plek in die groep, het in die uitspeelwedstryde gespeel. Die boonste twee groepwenners (op die basis van die algehele punteleër) het die eerste ronde van die uitspeelwedstryde ’n loslootjie gekry. In die eerste ronde van die uitspeelwedstryde was die derde groepwenner nommer drie met ’n tuiswedstryd teen die span wat sesde op die algehele punteleër geëindig het. Die span wat vierde was op die algehele punteleër het dan in ’n tuiswedstryd uitgespeel teen die span wat vyfde was. In die halfeindrondes het die tweede groepwenner uitgespeel teen die span wat in die eerste uitspeelronde gewen het en die hoogste op die punteleër was. Die eerste groepwenner het dan teen die ander uitspeelrondewenner gespeel. Die eindronde was tuiswedstryd vir die span wat die hoogste op die algehele punteleër geëindig het.
Week 2
1 As gevolg van die aardbewing op 22 Februarie 2011 in Nieu-Seeland wat gelei het tot groot skade en lewensverlies in Christchurch, is besluit om die wedstryd tussen die Crusaders en die Hurricanes af te las met elke span wat twee ligapunte kry.
Voorste driedrukkers
Bron: www.sarugby.net
Voorste puntemakers
Bron: www.sarugby.net
Zeeland, Gelderland
Zeeland is 'n vlek in die munisipaliteit Berg en Dal in die provinsie Gelderland in Nederland.
Joanna Miles
Joanna Miles (gebore 6 Maart 1940) is 'n Amerikaanse aktrise en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Ultimate Warrior (1975) en Judge Dredd (1995), en in die televisiereeks Star Trek: The Next Generation (1987).
Axinella digitiformis
Axinella digitiformis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005 (Duits: FIFA-Konföderationen-Pokal 2005; Engels: FIFA Confederations Cup) is van 15 tot 29 Junie 2005 in Duitsland aangebied en het vir die gasheer as ’n voorbereiding op die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2006 gedien. Dit was die vyfde sokker-konfederasiebeker wat onder FIFA se vaandel aangebied is. Die eerste twee toernooie in 1992 en 1995 is onder die naam Koning Fahd-beker aangebied en terugwerkend deur FIFA as Sokker-Konfederasiebekertoernooie erken.
Eddie Daniels
Eddie Daniels (25 Oktober 1928 – 30 November 2017) was 'n Suid-Afrikaanse anti-apartheidsaktivis. Hy was vyftien jaar lank politieke gevangene op Robbeneiland gedurende die jare wat Nelson Mandela daar deurgebring het.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Soos gebruiklik het die gasheerland, die destydse wêreldkampioen en die kampioene van elk van die ses sokkerbonde deelgeneem. Brasilië het die toernooi gewen nadat hulle Argentinië in die eindstryd met 4–1 geklop het. Die gasheer Duitsland het in die derde en Meksiko in die vierde plek geëindig.
Stadions
Wedstryde is in die volgende stede gespeel:
Formaat
Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005 is oor 15 dae tussen agt verskillende nasies oor 16 wedstryde uitgespeel. Dit het op 15 Junie 2005 op die FIFA-stadion in Keulen met ’n wedstryd tussen Argentinië en Tunisië afgeskop. Die toernooi het geëindig by die Waldstadion in Frankfurt am Main op 29 Junie met die eindstryd tussen Brasilië en Argentinië, waartydens Brasilië die Sokker-Konfederasiebekertrofee ingepalm het. Dieselfde formaat is voorheen tydens die FIFA Sokker-Konfederasiebekertoernooie in 1997, 1999, 2001 en 2003 ingespan.
Kalender
Die volgende tabel dui die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005 se daaglikse program aan. ’n Pers blokkie dui op wedstryde tydens die groepfase, ’n groen blokkie dui op wedstryde tydens die uitklopfase en ’n kakie blokkie op beide die bronseindstryd en die eindstryd wat op dieselfde dag beslis is.
Eddie Daniels
Skooljare en Werk
Eddie het plaaslike skole bygewoon, en met 'n standerd-ses sertifikaat die lewe betree. Hy het verskeie werke gehad, selfs vanaf sy skooldae. Kort na die einde van die Tweede Wêreldoorlog, wou hy sy droom om by die handelsvloot aan te sluit bewaarheid; maar hy moes maar wag tot 1954, toe hy begin walvisse jag het.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Groepfase
Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005 is deur agt nasionale sokkerspanne uitgespeel. Vir die groepfase is die agt deelnemende spanne in twee groepe van vier spanne elk verdeel; elke span het een wedstryd teen elk van die ander spanne in dieselfde groep gespeel, dus het elke span drie wedstryde in die groepfase gespeel. Drie punte is vir ’n oorwinning toegeken, een vir ’n gelykop en geen punte vir ’n nederlaag: spanne wat met dieselfde aantal punte geëindig het, is volgens aangetekende doele gerangskik.
Eddie Daniels
Skooljare en Werk
Na sy jare as visterman, sluit Daniels aan by die diamantontginningsbesigheid in Oranjemund waar hy met behulp van groot masjienerie gehelp het om die rotslaag te ontbloot. Dit is interessant om op te let dat, sonder navraag, hy as wit aanvaar is. Die stilte en natuurskoon van beide die see en die woestyn het hom besonder aangetrek.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Groepfase
Klassifisering binne elke groep was gegrond op die volgende puntestelsel:
Eddie Daniels
Aktivisme
Daniels se oplettendheid het hom vroeg bewus gemaak van ongeregtigheid om hom. In 1952 begin hy meer aktief raak deur protes-opmarse en -vergaderings by te woon. Hier het sy betrokkenheid by die Liberale Party (LP), sy politieke tuiste, ook begin.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Groepfase
Aan die einde van die groepfase is die spanne gerangskik van die eerste na die vierde posisie, gegrond op versamelde wedstrydpunte, met die twee top spanne wat na die uitklopfase deurgedring het. As twee spanne gelyk op punte was, is die rangorde deur hul aantal aangetekende doele bepaal.
Kim Allen (aktrise)
Kim Allen (gebore 22 Februarie 1982) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Lyle (2014) en LBJ (2016), en in die televisiereeks Army Wives (2007).
Eddie Daniels
Politiek
Toe Eddie vir Walter Sisulu vertel hoe hy by die LP aangesluit het, was Sisulu verstom dat hy doodluiters by 'n organisasie aangesluit het bloot omdat hulle beginsels hom aangestaan het.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Uitklopfase
Van die begin van dié fase af het die toernooi ’n uitklopformaat aangeneem wat uit vier wedstryde bestaan het: twee halfeindstryde, ’n derdeplekwedstryd en die eindstryd.
Eddie Daniels
Politiek
Deur die militante houding van die LP en verwante organisasies, word Eddie betrek by sabotasie wat uiteindelik gelei het daartoe dat hy 'n politieke gevangene word.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Uitklopfase
Die wenner en naaswenner van elk van die groepe het na die uitklopfase deurgedring. Groepwenners het teen naaswenners in ander groepe in die halfeindstryde gespeel met die wenner van Groep A wat teen die naaswenner van Groep B en die wenner van Groep B wat teen die naaswenner van Groep A gespeel het. Spanne van dieselfde groep sou dus eers weer in óf die klein finale óf die eindstryd kon ontmoet het.
Eddie Daniels
Gevangenskap
Tussen 1964 en 1979 was Daniels in die tronk – die grootste deel op Robbeneiland. Hy vertel van sy ondervindinge met hofamptenare, polisie, tronkbewaarders en mede-gevangenes met eerlikheid en humor. Alhoewel hy nie lid was van die African National Congress nie, was hy na aan Nelson Mandela, en is hy dikwels uitgesonder om inligting te deel. Na sy ontslag van gevangenskap word Eddie nog onder huisarres gehou tot Julie 1983.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Uitklopfase
Elke wedstryd in die uitklopstadium moes met ’n oorwinning vir een van die spanne eindig. As daar ná negentig minute van gewone spel ’n gelykopuitslag was, is daar verder gespeel om die wenner te bepaal. Aanvanklik is daar twee periodes van ekstra tyd gespeel, 15 minute in elke rigting. As daar steeds nie ’n wenner was ná 120 minute nie, is die wenner deur ’n strafskopkompetisie bepaal.
Eddie Daniels
Gevangenskap
Gedurende die jare in die tronk, slaag Eddie daarin om BA en BComm grade te verwerf. Na sy banningsbevel opgehef is het hy 'n onderwysdiploma verkry en het hy sy onderwysloopbaan begin – ongelukkig tydens hewige studente-protestye.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
Wedstryde
Die wedstryde is in twee fases opgedeel, naamlik die groep- en die uitklopfase. Die loting is op 1 November 2004 in Frankfurt am Main gehou.
Eddie Daniels
Persoonlike lewe
Gedurende die tyd toe Daniels tot die Kaapstadse Magistraatsdistrik beperk is, hervat hy sy vriendskap met Eleanor Buchanan (nou 'n weduwee) met wie hy bevriend was in Oranjemund. Dit was nie moontlik vir hulle om te trou nie aangesien Eleanor blank was, maar hulle kon die wet oortree deur hulle ernstige verhouding.
In 1983, trou hulle nogtans, ten spyte van die Groepsgebiedewet. Sewe jaar later, na die herroeping van die wet, het Eddie en Eleanor weer (wetlik) getrou. Hulle sou vele gelukkige jare verder saam deurbring voor Eleanor hom in 2001 ontval het.
Eddie reis dikwels oorsee waar hy meesal studente toespreek, en mense dikwels bedank vir ondersteuning tydens die moeilike jare.
Eddie sterf te Somerset-Wes op 30 November 2017, op 89 jaar.
FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2005
FIFA se terugwerkende ranglys
In 2017 het FIFA ’n verslag gepubliseer waarin al die deelnemende spanne van elke Sokker-Konfederasiebeker insluitende die destydse FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017 geranglys is volgens vordering in die toernooi, algehele resultate en kwaliteit van die meedinger. Die ranglys vir die 2005-toernooi is soos gevolg:
1747
Die jaar 1747 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 47ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
R307 (Suid-Afrika)
Die R307 is 'n streeksroete in Suid-Afrika. Die roete begin by die R27-provinsiale pad, 10 km noord van Melkbosstrand, gaan by die R304-streeksroete verby in Atlantis, kruis die R315 in Darling en eindig waar dit aansluit by die R45.
Royan
Royan (in Saintongese Roeyan) is 'n dorp en strandoord in die Suidwes-Franse département Charente-Maritime (administratiewe gewes Nieu-Akwitanië) met 'n oppervlak van 19,30 vierkante kilometer en 18 541 inwoners (2009).
Die dorp in die historiese gewes Saintonge maak deel uit van die arrondissement Rochefort en vorm sy twee kantonen. Sy inwoners word in Frans die Royannais genoem.
Ekonomie
Royan se ekonomie steun veral op toerisme.
EPPO-kode
’n EPPO-kode, voorheen bekend as ’n Bayerkode, is ’n geënkodeerde identiseerder wat deur die European and Mediterranean Plant Protection Organization (EPPO) gebruik word in ’n stelsel wat daarop gemik is om organismes te identifiseer – naamlik plante, plae en patogene – wat belangrik is vir landbou en die beskerming van gewasse.
EPPO-kodes is ’n kernkomponent van ’n databasis van name, beide wetenskaplik en niewetenskaplik. Dit is aanvanklik deur die Bayer-korporasie begin, maar die amptelike lys kodes word nou deur EPPO onderhou.
Royan
Argitektuur
Modernistiese argitektuur: Die Palais des congrès, Die Katedraal Notre-Dame de Royan.
Geeldikkop
Geeldikkop is 'n ernstige fotodinamiese siekte by Afrikaskape en -bokke, wat gevoelig word vir sonlig deur die vreet van 'n plant, die duwweltjie.
Die diere ontwikkel geelsug en edeem van die kop. Die gifstof verstop die lewer se galbuise. Hul vel raak liggevoelig en hulle soek skaduwee op. As diere herstel, kan hul velle verhard en afdop.
Die oorsaak van die vergiftiging is 'n steroïed, saponien, in die plant. As die plant verlep, word hierdie stof omgesit in diosgenien, wat weer ander stowwe oplewer soos epismilagenien en episarsasapogenien. In die skaap se lewer reageer dit met glukoronsuur en die epismilagenien- en episarsasapogenienglukoriniede vorm met kalsium onoplosbare soute wat as kristalle in die galbuis neerslaan en dit verstop. 'n Ander probleem is dat die verlepte plant dikwels deur swamme soos Pithomyces chartarum aangetas word wat 'n stof produseer wat ekseem kan veroorsaak.
Portlandsement
Portlandsement is die algemeenste soort sement in gebruik in die meeste wêrelddele en maak 'n basiese bestanddeel uit van beton, dagha (messelklei of breimengsel), pleister en baie gewone bryvulsels. Dit bestaan uit 'n fyn poeier, wat vervaardig word deur portlandsementklinker (meer as 90%), 'n beperkte hoeveelheid kalsiumsulfaat wat die droogtyd bepaal en tot 5% ander bestanddele (soos toegelaat deur verskeie standaarde).
Portlandsementklinker word vervaardig deur 'n homogene mengsel van roumateriale in 'n oond te verhit tot by sintertemperature, wat ongeveer 1 450 °C is vir moderne sement. Die aluminium- en ysteroksied dien as 'n vloeimiddel en dra min by tot die sterkte van die sement. Vir spesiale sementsoorte soos laehitte- en sulfaatbestande soorte, is dit nodig om die hoeveelheid trikalsiumaluminaat (3CaO.Al2O3) wat gevorm word te beperk. Die hoofbestanddeel vir die maak van klinker is gewoonlik kalksteen (CaCO3), wat gemeng word met materiale wat klei bevat as bron van die aluminosilikaat. Gewoonlik word 'n onsuiwer kalksteen gebruik wat klei of SiO2 bevat. Die CaCO3-inhoud van hierdie kalksteensoorte kan so laag as 80% wees. Die materiale wat met die kalksteen gemeng word, hang gewoonlik af van die suiwerheid van die kalksteen. Materiale wat by kalksteen gemeng word, sluit in: klei, leiaarde, sand, ystererts, bauxiet, vliegas en slak. 'n Sementoond wat steenkool verbrand, sluit ook die as van die steenkool in as 'n roumateriaal.
Geskiedenis
Portland is ontwikkel uit sement (hidrouliese kalk) in Brittanje aan die begin van die negentiende eeu. Die naam is afkomstig van die ooreenkoms daarvan met portlandsteen, 'n soort bousteen wat ontgin is in steengroewe op Portland-eiland in Dorset, Engeland. Joseph Aspdin, 'n Britse messelaar het in 1824 die patent verkry vir 'n sementmaakproses wat hy portlandsement genoem het. Sy sement was 'n kunsmatige hidrouliese kalk wat ooreenkomste getoon het met die materiaal wat as Romeinse sement (in 1796 deur James Parker gepatenteer) bekend gestaan het. Sy proses was ook soortgelyk aan die wat in 1822 gepatenteer is en sedert 1811 gebruik is deur James Frost wat sy sement, Britse sement gedoop het. Die naam ‘’’portlandsement’’’ is ook in 'n gids wat met William Lockwood en ander verband hou gepubliseer. Aspdin se seun, William, het 'n verbeterde weergawe in 1843 vervaardig en dit aanvanklik Patent portlandsement genoem (al het hy geen patent daarop gehad nie). In 1848 het William Aspdin sy sement verder verbeter en in 1853 het hy verhuis na Duitsland waar hy ook betrokke was by sementvervaardiging.
Baie mense het daarop aanspraak gemaak dat hulle die eerstes was om portlandsement in die moderne sin te maak, maar daar word oor die algemeen aanvaar dat William Aspdin te Northfleet, Engeland in 1842 die eerste moderne portlandsement gemaak het. Die Duitse regering het reeds in 1878 'n standaard vir portlandsement uitgereik.
Verwysings
Zement
Mini (BMW)
Mini (gestileer as MINI) is 'n Britse motormerk wat deur BMW besit word en wat spesialiseer in superminimotors. Die oorspronklike Mini was 'n lyn van ikoniese klein Britse motors vervaardig deur die British Motor Corporation van 1959 tot 2000. Die modelle het die Morris Mini-Minor en die Austin Seven, die Countryman, Moke, 1275GT en Clubman ingesluit.
Verrigtingsweergawes van hierdie modelle dra die naam Cooper, te danke aan 'n vennootskap met die wedrenlegende John Cooper. Die oorspronklike tweedeur Mini se produksie is voortgesit tot die jaar 2000. Die ontwikkeling van 'n opvolger het in 1995 begin en die nuwe geslag motor is in 2001 vrygestel. Die huidige Minireeks sluit in die Hardtop/Hatch/Convertible (driedeur luikrug), Clubman (estate), Countryman (vyfdeur oorkruiser), Coupe/Roadster en Paceman (driedeur oorkruiser gebaseer op die Countryman).
Sesiumchloried
Sesiumchloried is 'n sout van die alkalimetaal sesium en die suur waterstofchloried.
Kristalstruktuur
Die stof het 'n eenvoudige kubiese struktuur met 'n primitiewe kubiese rooster. Dit het een formule-eenheid per sel (Z=1) en 'n Cs atoom in die (1a) Wyckoff-posisie (0,0,0) en 'n Cl atoom in die 1b posisie (½,½,½). Hierdie stof is die argetipe van die B2-struktuur in die strukturbericht-klassifikasie. Daar is talle stowwe wat hierdie tipe struktuur het of 'n struktuur wat hiervan afgelei is.
Dit is 'n stof met ioniese binding. Die -katioon word omring deur 'n kubus van agt chloried-anione. Die anioon word ook deur 'n kubus van katione omring.
Biologiese eienskappe
Sesiumchloried is in kankerterapie aangewend asook in eksperimentele modelle wat ventrikulêre aritmie opwek. Blootstelling aan die stof oor 270 dae veroorsaak egter breuke in die DNS van muise wat die genotoksiese en sitotoksiese eienskappe van hierdie stof demonstreer.
Kode van Ur-Nammu
Die Kode van Ur-Nammu is die oudste regskode wat sover bekend bewaar gebly het. Dit is uit Mesopotamië en is omstreeks 2100-2050 v.C. in Sumeries op tablette geskryf.
Ontdekking
Die eerste eksemplaar, wat in twee fragmente in Nippur ontdek is, is in 1952 vertaal. Hulle word in die Istanboelse Argeologiese Museums bewaar. Weens die swak kondisie van die tablette was net die voorwoord en vyf wette leesbaar.
Nog tablette is in Ur ontdek en in 1965 vertaal; sowat 30 van die 57 wette is ontsyfer. Nog ’n eksemplaar is in Sippar ontdek met effens ander weergawes van die wette.
Agtergrond
Hoewel vroeëre regskodes bekend is, soos die kode van Urukagina, is dié kode die vroegste bestaande regsdokument. Dit is drie eeue ouer as die Kode van Hammurabi. Die wette is gerangskik in ’n vorm van misdaad en dan straf – ’n patroon wat in feitlik alle regskodes daarna gevolg is. As iemand liggaamlike leed aangedoen is, moes die oortreder ’n boete betaal. Vir moord, roof, owerspel en verkragting is die doodstraf egter opgelê.
Die kode onthul ook die struktuur van die gemeenskap tydens die "Sumeriese renaissance". Onder die lugal ("groot man" of koning), was daar twee basiese strata: die vry persone en die slawe.
Stofberg-gedenkskool
duimnael|regs|180px|Ds. [[Pieter Stofberg, na wie die gedenkskool genoem is.]] duimnael|regs|180px|Ds.[[Andrew Hofmeyr was die skool se eerste dosent en hoof daarvan tot sy aftrede in Desember 1934, waarna sy seun ds. H.M. Hofmeyr hom opgevolg het. By sy aftrede het 26 leraars, 171 evangeliste en honderde onderwysers reeds hul opleiding aan sy inrigting voltooi.]] duimnael|regs|300px|Die eerste dosente van die nuwe teologiese skool op Turfloop, Maart 1960. Voor: eerw. W.M. Brits en ds. [[Harry Hofmeyr|H.M. Hofmeyr (rektor; was ook laaste rektor van die Stofberg-gedenkskool). Agter: Dr. J.A. van Wyk, eerw. A.A. Odendaal (van Witsieshoek) en ds. A.S. van Niekerk.]]
Die Stofberg-gedenkskool was van 1908 tot 1959 'n opleidingsinstelling van die Nederduitse Gereformeerde Kerk naby Viljoensdrif in die Vrystaat.
Stigting
Die skool is op 1 Oktober 1908 gestig nadat die Sinodes van die gefedereerde Nederduitse Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika eenparig besluit het om 'n opleidingskool vir swart predikante, evangeliste en onderwysers op te rig. Dit is na ds. Pieter Stofberg genoem na aanleiding van sy welsprekende pleidooi op die Kaapse Kerk se Sinode van 1906. Die klas vir evangeliste het begin met een dosent en een student. Die lektor was ds. Andrew Hofmeyr (1866–1936), die eerste hoof van die instelling, wat in dié amp aangebly het tot sy aftrede in Desember 1934, toe hy opgevolg is deur sy tweede oudste seun, ds. H. Murray Hofmeyr (1898–1977, later rektor van die teologiese skool aan die Universiteit van die Noorde). 'n Groot instelling met talle onderafdelings het mettertyd ontwikkel.
Sluiting
Vroeg in 1956 het die Nasionale Party-regering die normaalkollege kragtens die Wet op Bantoe-onderwys (Wet. No. 47 van 1953) oorgeneem toe daar 16 personeellede en 364 in dié afdeling was. In die laerskool, wat as oefenskool vir die normaalkollege gedien het, was daar ses onderwysers en 326 leerlinge. Einde 1959, toe daar vier lektore en 120 studente in die teologiese skool was, moes die Stofberg-gedenkskool verskuif na 'n "bantoe-gebied" omdat dit in 'n blanke groepsgebied geleë was. Tot in daardie stadium is 84 predikante, 651 evangeliste en sowat 1 100 ten volle opgeleide onderwysers aan die skool opgelei. Die verslag van die Sinodale Sendingkommissie wat voor die Sinode van die NG Kerk van Transvaal van 1957 gedien het, het die omstandighede van destyds as volg beskryf: "Soos reeds gemeld moet al drie opvoedingsinrigtings (Stofberg-gedenkskool, Bethesda-normaalskool en Emmarentia Geldenhuys-skool) óf gesluit óf verskuiwe word binne vyf jaar omdat hulle volgens die Groepsgebiedewet swart kolle binne die wit kolle is, of inrigtings binne blanke gebiede. Na lange onderhandelinge met die Naturellasake Departement het dit geblyk noodsaaklik te wees, niks kon gedoen word om dit te voorkom nie. Die Besture het toe deur memorandums en onderhandelinge met die Departement probeer om die beste daarvan te maak deur uit te vind waarheen verskuiwe kon word en wat vir die Kerk die voordeligste sal wees om te doen en tog nog sy deel aan die opvoeding te behou sover dit enigsins moontlik is. Die Regering was baie toegeeflik, altyd genaakbaar en het die besture met die beste advies bedien.
Nuwe skole
Sedert 1960 is die opleiding voorgesit op vier verskillende plekke. Die teologiese afdeling van die oorspronklike skool het na Turfloop naby die huidige Polokwane in die destydse Noord-Transvaal verskuif (waar die NG Kerk en die Hervormde Kerk saamwerk); 'n nuwe teologiese seminarium is op Witsieshoek in die Vrystaat gestig en die seminariums op Dingaanstat in Natal en Decoligny by Umtata by die nuwe skema ingelyf. Dié vier instellings is deur 'n sentrale bestuur beheer waarin die streeksinodes van die NG Kerk en die sendingkerke verteenwoordig is. Elke instelling het sy eie plaaslike komitee gehad.
Axinella dissimilis
Axinella dissimilis is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1866 deur Bowerbank.
Hervormde Ou Apostoliese Kerk
Die Hervormde Ou Apostoliese Kerk is 'n millinialistiese Kerk wat in 1972 weggebreek het vanaf die Ou Apostoliese Kerk af onder leiding van 'n voormalige OAK Apostel Robert Lombard.
Die kerk het eers bekend gestaan as die Non-White Old Apostolic Church, maar die naam is later verander na die Reformed Old Apostolic Church. In Afrikaans staan dit bekend as die Hervormde Ou Apostoliese Kerk.
Geskiedenis
Apostel Robert Lombard is in 1958 as Apostel in die Ou Apostoliese Kerk verordineer. In 1971 word hy ernstig siek. Hy ontvang 'n openbaring vanaf Jesus Christus dat hy genees sou word indien hy sy volk sou bevry. Volgens Lombard is dit Jesus se wil dat hy as politieke verlosser vir sy volgelinge moet optree. Die ander Apostels van die Ou Apostoliese Kerk wou nie Lombard se openbaring of sy interpretasie van die openbaring aanvaar nie. Tesame met twee Opsieners verlaat Lombard die Ou Apostoliese Kerk en stig die Non-White Old Apostolic Church stig.
In 'n daaropvolgende hofgeding in 1975 teen die Ou Apostoliese Kerk word Lombard se kerk gedwing om sy naam te verander na die Hervormde Ou Apostoliese Kerk, omdat die naam Non-White Old Apostolic Church die publiek mag verwar en hulle laat dink dat die kerk verbind is met die Ou Apostoliese Kerk.
Die HOAK is hoofsaaklik gevestig onder Kleurlinggemeenskappe in die Wes-Kaap.
Skeurings
Die Hervormde Apostoliese Kerk van Freddie Isaacs, ook bekend as die Cradock Apostel het van die HOAK weggebreek.
Odilo (Beiere)
Hertog Odilo (* 700; † 18 Januarie 748) was van die jaar 736 tot en met sy dood Hertog van Bajuware in Beiere.
Die lewe
Odilo is uit die Beierse Hertogsfamilie van die Agilolfinger gebore. "Die Hertog, onder wie se leiding die volk staan, was nog altyd uit die geslag van die Agilolfinger gewees, en dit moet dus ook so wees...", het die Beierse stamwet, die Lex Baiuvariorum bepaal.
In die jaar 736, het hertog Odolio die amp aangetree as die opvolger van Hugbert. Odilo verdeel Beiere in die jaar 739 in verskillende bisdomme. Die bisdomme van Regensburg, Freising, Passau en Salzburg is kerkregtelike gestig en hul grense is gedefinieer. In die jaar 742, trou Odilo met Hiltrud 'n dogter van die Frankiese Hausmeier Karl Martel, met wie se seuns, Karlmann en Pippin die Jonger in die volgende jaar (743) konflik ontstaan het. Odilo is verslaan in die slag van Epfach by Lech, het gevlug, en moes tydens die vredesonderhandelinge van 744 die Frankiese mag oor Beiere bevestig. Odilo het sy hertogdom behou. Later in dieselfde jaar, het Karlmann nog 'n strafekspedisie teen die Oos-Sakse gevoer, wat saam met Odilo geveg het.
Hertog Odilo is in die jaar 748 oorlede. Na sy dood, probeer Grifo vir Beiere van die mag van die Franke se ryk bevry. Saam met die hertog Swidger ontvoer hy die weduwee van Odilo en haar seun, die latere Tassilo III.
Pippin moes weer in die jaar 749, teen die Beierse stamhertogdom marsjeer. Na sy oorwinning is Odilo se seun, Tassilo III, gebore en in 741, onder die voogdyskap van sy moeder, Hiltrud, as sy pa se opvolger aangestel.
Tom Thabane
Thomas Motsoahae Thabane (gebore 28 Mei 1939) is 'n politikus. Hy was die premier van Lesotho vanaf Junie 2017 tot Mei 2020. Hy het ook die amp vanaf Junie 2012 tot Maart 2015 beklee. Hy is die huidige leier van die All Basotho Convention (ABC) politieke party.
Thabane het in die destydse regering van premier Pakalitha Mosisili gedien. Hy was 'n lid van die regerende Lesotho Congress for Democracy (LCD), maar in 2006 het hy van die LCD af weggebreek en die All Basotho Convention van stapel gestuur. Na meer as vyf jaar in opposisie het hy 'n koalisie van 12 partye in die nasleep van die 2012-parlementsverkiesing gevorm en hy is tot premier aangestel.
Odilo (Beiere)
Die lewe
Odilo word beskou as die stigter van die kloosters van Benediktbeuern in die jaar 739, Niederaltaich (met Pirmin) in die jaar 741, en Mondsee in die jaar 748 in vandag se Opper-Oostenryk en nog 'n aantal ander kloosters.
Tom Thabane
In die 2015-parlementsverkiesing is die ABC deur 'n sewe-party-koalisie onder leiding van Mosisili verslaan, hoewel die ABC wel die meeste kiesafdelings gewen het. Twee maande later het Thabane saam met twee ander opposisieleiers na Suid-Afrika gevlug en beweer dat hul lewens in gevaar was. Hulle het op 12 Februarie 2017 na Lesotho teruggekeer om deel te neem aan 'n mosie van wantroue wat Mosisili as premier verwyder het. In die daaropvolgende parlementsverkiesing het Thabane 'n meervoudige aantal setels in die Nasionale Vergadering gewen en as premier teruggekeer.
In 2020 was Thabane onder druk om as premier te bedank weens sy beweerde betrokkenheid by die moord op sy gewese eggenoot. Hy het op 18 Mei aangekondig dat hy die volgende dag sou bedank. Finansies minister Moeketsi Majoro het hom opgevolg.
Odilo (Beiere)
Die lewe
Hertog Odilo is in die klooster te Gengenbach in die Ortenau-distrik, wat reeds in die jaar 727 deur Pirmin gestig is, begrawe.
Lex Baiuvariorum
Hertog Odilo het ook opdrag gegee vir die skryf van die Lex Baiuvariorum, die Beierse stamwet. Die Lex Baiuvariorum is die oudste versameling van die wette van die hertogdom van die Beierse stam. Die teks is in Latyn geskryf.
Ruthie Ann Miles
Ruthie Ann Miles (gebore 21 April 1983) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Grand Street (2014) en I Am Michael (2015), en in die televisiereekse Elementary (2012) en The Americans (2013).
Japannese oorlogsmisdade
Japannese oorlogsmisdade het in talle Asiatiese en Pasifiese lande voorgekom in die tydperk van Japannese ryksuitbreiding, en hoofsaaklik gedurende die Tweede Sjinees-Japannese Oorlog en die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie voorvalle is ook al as die Asiatiese Holocaust beskryf en Japannese oorlogsmisdade. Sommige van die oorlogsmisdade is in die laat 19de eeu deur militêre personeel van die Keiser van Japan gepleeg, maar daar was ook gevalle gedurende die eerste deel van die ''Shōwa Era. ''Die naam is gegee vir die tydvak van Keiser Hirohito se heerskappy tot en met die oorgawe van die Ryk van Japan in 1945.
Sommige historici en regerings hou die Japannese gevegsmagte, naamlik die keiserlike Japannese leër, die keiserlike Japannese vloot en die Keiserlike Japannese familie, in besonder vir Hirohito verantwoordelik vir die moorde en ander misdade wat gepleeg is teen miljoene burgerlikes en krygsgevangenes. Sommige Japannese soldate het hierdie misdade erken. Die keiserlike Japannese leër lugdiens het met die Tweede Sjinees-Japannese Oorlog en die Tweede Wêreldoorlog deelgeneem aan chemiese en biologiese aanvalle op vyandelike stellings, asook die gebruik van die wapens in oorlogvoering wat, ingevolge internasionale ooreenkomste, die gebruik van "gif of giftige wapens" verbied.
Definisies
Oorlogsmisdade is met die Tokio Handves gedefinieer as, "die oortreding van die wette of gebruike van die oorlog," wat misdade teen die vyand se soldate, en die vyand se nie-stryders insluit. Oorlogsmisdade sluit ook doelbewuste aanvalle op burgerlikes en die eiendom van neutrale state in, aangesien dit onder die kategorie van nie-stryders val, soos die geval was met die aanval op Pearl Harbor. Die militêre personeel van die Keiserlike Japan was daarvan beskuldig, en ook gevonnis, op baie sulke gevalle wat gepleeg is gedurende die tydperk van die Japannese imperialisme wat gestrek het van die laat 19de eeu tot die middel-20ste eeu. Hulle is aangekla van 'n reeks menseregte-skendings op burgerlikes sowel as krygsgevangenes, wat regdeur Oos-Asië en die Pasifiese-streek gestrek het. Dié vergrype het met die Tweede Sjinees-Japannese Oorlog van 1937–45 en met die Asiatiese en Pasifiese veldtogte van die Tweede Wêreldoorlog (1941–45) sy toppunt bereik. Afgesien van die Japannese burgerlike en militêre personeel se aandadigheid, is Koreane en Taiwanese, wat gedwing was om in die Japannese weermag diens te doen, ook skuldig bevind aan oorlogsmisdade. Die Japannese reg definieer nie diegene wat in die na-oorlogse verhore skuldig bevind is, as misdadigers nie, ondanks die feit dat die Japannese regering die hofuitsprake en die San Francisco Verdrag (1952) aanvaar het. Dit is omdat die verdrag nie die wettigheid van die tribunaal onderskryf nie. Indien Japan die wettigheid van die oorlogsmisdade-tribunaal in die San Franciso Verdrag gesertifseer het, sou dit appèlsake toelaat wat in die Japannese howe ongedaan verklaar sou word. Dit sou totaal onaanvaarbaar in die internasionale diplomatieke kringe wees. Die Japannese eerste minister Shinzō Abe het verklaar dat sy land die Tokio Tribunaal en sy uitsprake as 'n voorwaarde om die oorlog te beëindig, aanvaar het, maar sy uitsprake het geen invloed op Japannese reg nie. Volgens sy siening is diegene wat vir oorlogsmisdade skuldig bevind is nie misdadigers in die oë van die Japannese regstelsel nie.
Historiese en geografiese omvang
Buite Japan beskou verskillende gemeenskappe verskillende tydvakke as die periode wat die Japannese oorlogsmisdade gepleeg is. Die anneksasie van Korea deur Japan in 1910 is afgedwing deur die Japannese weermag, en die Verenging van die Koreaanse Yi vorstehuis is omgeskakel na 'n politieke bestel van die Ryk van Japan. Noord- en Suid-Korea verwys dus na Japannese oorlogsmisdade in die tydvak toe Korea onder die heerskappy van Japan gestaan het.
Die Geallieerdes van die Tweede Wêreldoorlog was in geen militêre konflik met Japan tot in 1941 nie, en Noord-Amerika, Australië, Suidoos-Asië en Europa beskou die Japannese oorlogsmisdade as die gevalle wat van 1941–45 gepleeg is.
Japannese oorlogsmisdade is nie net deur etniese Japannese soldate gepleeg nie. 'n Klein groepie mense in elke Asiatiese en Pasifiese land wat deur Japan ingeval, of beset is, het met die Japannese soldate saamgewerk, of selfs in die weermag gedien. Dit is om verskeie redes gedoen soos: ekonomiese swaarkry, dwang of weersin in ander imperiale magte.
Die gebeure van die 1930's en 1940's
Teen die laat 1930's het die opkoms van militarisme in Japan nogal in 'n mate ooreenstemming getoon tussen die Japannese militêre kultuur en dit van Nazi-Duitsland se elite militêre personeel, soos die Waffen-SS. Japan het ook 'n militêre veiligheidspolisiemag binne-in die Imperiale Japannese Leër, genaamd die Kempeitai gehad, wat baie herinner aan die Gestapo in sy rol in besette en geannekseerde lande. Die Kempeitai het egter al meer as 'n dekade voor Adolf Hitler se eie geboorte bestaan.
Misdade
Japan se rol in die Tweede Wêreldoorlog is veral omstrede oor die hoë sterftesyfer van krygsgevangenes en burgerlikes aan die hand van die Japannese. Die historikus, Sterling Seagrave, kom tot die gevolgtrekking dat:
''Volgens die bevindinge van die Tokio Tribunaal was die dodetal onder krygsgevangenes in Asiatiese lande onder die Japannese besetting, 27.1%. Die dodetal onder Chinese krygsgevangenes was baie groter- ingevolge riglyne, wat op 5 Augsutus 1937 deur Hirohito bekragtig is, is die beperkings ingevolge internasionale reg op die behandeling van gevangenes verwyder. Net 56 Chinese krygsgevangenes is na die oorgawe van Japan vrygelaat. Na 20 Maart 1943 was die Japannese vloot onder opdrag om alle gevangenes wat ter see gevang word, tereg te stel.''
Massamoorde
RJ Rummel, 'n professor in politieke studies aan die universiteit van Hawaii, raam dat, tussen 1937 en 1945, het die Japannese militêre byna 3 tot 10 miljoen mense uitgemoor, waarvan, heel waarskynlik, 6 miljoen Chinese, Koreane, Maleisiërs, Indonesiërs, Filippyne en Indo-Chinese was.
Eksperimente op mense en biologiese oorlogvoering
Spesiale Japannese militêre eenhede het in China op burgerlikes en op krygsgevangenes eksperimente uitgevoer. Een van die berugste was Eenheid 731 onder die bevel van Shiro Ishii. Eenheid 731 is in opdrag van Hirohito self begin. Slagoffers is onderwerp aan eksperimente wat onder meer die volgende ingesluit het: viviseksie en amputasies sonder narkose, asook die toets van biologiese wapens. Verdowing is nie gebruik nie want die navorsers het geglo dat die narkose die eksprerimente nadeling sou beïnvloed.
Volgens een raming is 3 000 mense dood van die eksperimente wat Eenheid 731 gedoen het. Voorts, volgens die 2002 Internasionale Simposium oor Misdade van Bakteriologiese Oorlogvoering, is die aantal mense wat deur die Japannese gewapende magte se biologiese oorlogvoering en eksperimente op mense dood is, sowat 580 000. Volgens ander bronne is "tienduisende, en dalk soveel soos 400 000 Chinese aan builepes, cholera, anthrax en ander siektes dood, as gevolg van biologiese oorlogvoering. Top offisiere van Eenheid 731 is nooit vir oorlogsmisdade aangekla nie, in ruil daarvoor dat hulle alle resultate van die eksperimente aan die Geallieerdes oorhandig. Hulle het ook skynbaar verantwoordelike poste in Japan se farmaseutiese bedryf, mediese skole en gesondheidsministerie gekry.
In die laaste maande van die Tweede Wêreldoorlog het Japan beplan om pestilensie as 'n biologiese wapen teen Amerika te gebruik. Die teikens was die burgers van die land in San Diego en Kalifornië. Japan het gehoop dat die pestilensie, genaamd Operasie Kersiebloeisel, soveel vrees en paniek onder die Amerikaanse bevolking sal ontketen dat die land sal afsien van sy planne om Japan aan te val. Die plan was om die nag van 22 September 1945 toe te slaan, maar Japan het vyf weke voor dit oorgegee.
Op 11 Maart 1948 is 30 mense, onder meer verskeie dokters en een verpleegster, deur die Geallieerdes in 'n oorlogtribunaal aangekla. Aanklagte van kannibalisme is laat vaar, maar 23 is op aanklagte van viviseksie of die onwettige verwydering van liggaamsdele, skuldig bevind. Vyf is ter dood veroordeel, vier lewenslange tronkstraf, en die res het ligter vonnisse gekry.
Marteling van krygsgevangenes
Japannese imperiale magte het marteling op groot skaal op krygsgevangenes toegepas. In die meeste gevalle om inligting uit die slagoffers te dwing. Gemartelde gevangenes is oor die algemeen later tereggestel. 'n Voormalige Japannese offisier, Uno Shintaro, wat in China diens gedoen het, het die volgende verklaar:
Kannibalisme
Talle geskrifte en verklarings, wat deur die Australiese oorlogsmisdaad-afdeling van die Tokio Tribunaal versamel is, bewys dat Japannese soldate in groot dele van Asië en die Pasifiese gebiede dade van kannibalisme teenoor krygsgevangenes van die Geallieerdes gepleeg het. In baie gevalle het die toename in Gealieerde aanvalle op die Japannese se voorraadlyne en die sterftes en swak gesondheid onder die Japannese troepe hongersnood veroorsaak. Volgens die historikus, Yuki Tanaka, was kannibalisme dikwels 'n stelselmatige aktiwiteit wat deur hele eenhede onder die bevel van offisiere gedoen is. Met die gevolg dat daar gereeld moorde gepleeg is om lyke in die hande te kry. Volgens Tanaka het 'n Indiese krygsgevangene, Havildar Changdi Ram, getuig hoe hy agter 'n boom staan en kyk het toe die Kempeitai 'n Gealieerde vlieënier se kop afkap en stukke vleis van sy boude, bene, arms en heupe afsny. Hulle het dit in klein stukkies gesny en gaar gemaak.
Alfred Beit
Alfred Beit (* 15 Februarie 1853 in Hamburg; † 16 Julie 1906 op die Tewin Water-landgoed in Tewin, 'n dorp naby Welwyn in die Engelse graafskap Hertfordshire) was 'n Brits-Suid-Afrikaanse goud- en diamantemagnaat (Randheer) van Duitse afkoms. Sir Otto Beit was sy broer.
Beit is in 'n welgestelde Hamburgse koopmansfamilie van Joodse afkoms gebore, wat die Christengeloof aangeneem het, en het in 1875 na Suid-Afrika geëmigreer. In Kimberley het hy sy eie besigheid gestig en hier in 1879 die belangstelling van Cecil John Rhodes gewek. Die twee sakemanne, wat later deur 'n noue "finansiële vriendskap" verbind is, het in 1888 die beroemde mynboumaatskappy De Beers Consolidated Mines Ltd gestig. In politieke opsig het Beit Rhodes se imperialistiese aspirasies gedeel. Beit was een van die welvarendste mans van sy tyd wat naas sy mynboubelange ook voordeel uit infrastruktuurprojekte in Sentraal- en Suider-Afrika getrek het.