cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kloof
Klowe bied 'n uitstekende ligging vir die bou van 'n studam. Klowe is ook dikwels die enigste roete deur 'n bergreeks. Tydens oorloë word klowe ook dikwels vir die lê van hinderlae gebruik. As gevolg hiervan is klowe van groot strategiese belang.
Die drie langste klowe ter wêreld is:
In 2013 het Amerikaanse navorsers by die Universiteit van Bristol 'n kloof onder 'n laag ys op Groenland ontdek. Die kloof is vanuit 'n vliegtuig wat die gebied met radiogolwe gekarteer het bespeur. Die kloof, wat ongeveer 'n kilometer breed is, is met 'n lengte van ongeveer 750 kilometer waarskynlik die langste ter wêreld.
Marshall Teague (akteur)
Marshall Teague (gebore 16 April 1953) is 'n Amerikaanse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Road House (1989), The Rock (1996), en Armageddon (1998), en in die televisiereeks Babylon 5 (1994).
Wet van Archimedes
Die wet van Archimedes is 'n wetenskaplike beginsel wat verband hou met die dryfvermoë en verplasing van voorwerpe. Dit verduidelik die opwaartse krag wat 'n voorwerp ondervind as dit in 'n vloeistof of gas geplaas word. Hierdie krag is gelykstaande aan die gewig van die verplaaste volume van die vloeistof of gas. Hierdie opwaartse krag word die archimedeskrag genoem.
Die beginsel is in die 3de eeu v.C. deur Archimedes van Sirakuse ontdek toe hy in die bad gesit het. Hy het opgespring, kaal in die straat afgehardloop en geskreeu "Eureka" (ek het dit gevind)! Voorwerpe kon teen daardie tyd akkuraat geweeg word, maar met dié ontdekking kon die volume van 'n voorwerp met die massa daarvan verbind word, om so die digtheid te bepaal.
Beginsel
Wanneer 'n mens 'n voorwerp in vloeistof plaas, voel dit of die voorwerp 'n sekere hoeveelheid minder weeg. Hierdie gewig is gelykstaande aan die gewig van die vloeistof wat dit verplaas het. Archimedes het die dryfvermoë van 'n voorwerp in vloeistof as volg gedefinieer:
Enige drywende voorwerp verplaas sy eie gewig in vloeistof.
Lys van kardinale aangestel deur Pous Gregorius XVI
Pous Gregorius XVI die 254ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1831 tot 1846 het 75 nuwe kardinale aangestel in 26 konsistories.
Wet van Archimedes
Beginsel
Meer algemeen, vir drywende en gesinkte (onderdompelde) voorwerpe, in 'n vloeistof of gas, kan sy wet as volg gestel word:
Lys van kardinale aangestel deur Pous Gregorius XVI
Die konsistorie van 21 April 1845
Vier kardinale in "in pectore" aangestel, maar nooit bekend gemaak nie.
Wet van Archimedes
Beginsel
Die opwaartse krag wat 'n liggaam in 'n vloeistof of gas ondervind is gelyk aan die gewig van die verplaaste vloeistof of gas.
Lys van kardinale aangestel deur Pous Gregorius XVI
Die konsistorie van 24 November 1845
Een kardinaal is "in pectore" aangestel, maar nooit bekend gemaak nie.
Wet van Archimedes
Beginsel
Vir 'n drywende voorwerp is die gewig van die verplaaste vloeistof die gewig van die voorwerp. Vir 'n gesinkte voorwerp is die volume van die voorwerp dieselfde as die volume van die verplaaste vloeistof.
Lauren Landa
Lauren Landa (gebore 9 Junie 1988) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprent Puella Magi Madoka Magica the Movie Part III: Rebellion (2013) en in die televisiereeks Attack on Titan (2013).
Wet van Archimedes
Beginsel
Kortliks: Dryfvermoë = gewig van verplaaste vloeistof.
Toepassing
Om die beginsel te gebruik om die verskil tussen goud en 'n ander stof te bepaal, moet die konsep van massa (in die praktyk, gewig) bygevoeg word.
Pas hierdie formule op 'n stuk suiwer goud toe:
Dit gee die digtheid van die goud (die digtheid van water is 1). Die digtheid van die kroon kan nou bepaal word om te bepaal of dit dieselfde of minder dig is.
Huntsville, Alabama
Huntsville is die vierde grootste stad in die Amerikaanse deelstaat van Alabama, en het 'n bevolking van 180 105 in 2010 gehad.
Wet van Archimedes
Toepassing
As alternatief kan 'n skaal gebruik word. Plaas die voorwerp wat getoets word op die een kant (bv. 'n kroon). Plaas goud van gelyke gewig op die ander kant. As die skaal in die vloeistof geplaas word, en die goud afsak, beteken dit dat die voorwerp 'n groter dryfvermoë as goud het, omdat dit minder dig as goud is. Dit het dus 'n groter volume en groter dryfvermoë.
Goudsmede kon dus nie meer silwer met goud meng en daarmee wegkom nie, omdat die digtheid en dus die volume daarvan verskil het.
Huntsville, Alabama
Klimaat
In Januarie is die gemiddelde temperatuur 3.8 °C, in Julie is dit 26.1 °C. Jaarliks val daar gemiddeld 1452.4 mm neerslag (soos gemeet oor die periode 1961-1990).
Natuurliketaalverwerking
Natuurliketaalverwerking (NLP), ook bekend as natuurliketaalprosessering, is 'n veld in die rekenaarwetenskap, kunsmatige intelligensie en rekenaarlinguistiek, waar die fokus op die interaksie tussen rekenaars en menslike (natuurlike) tale is. NLP is dus verwant aan die gebied van mens-rekenaar-interaksie. Heelwat uitdagings in NLP het te doen met natuurliketaalbegrip, met ander woorde, om rekenaars in staat te stel om betekenis van menslike of natuurlike taal te onttrek. Ander het weer te doen met natuurliketaalgenerering.
Geskiedenis
Die geskiedenis van NLP het min of meer in die 1950's begin, alhoewel vroeëre navorsing wel bestaan. In 1950 het Alan Turing 'n artikel gepubliseer, "Computing Machinery and Intelligence", waarin hy die sogenaamde Turing-toets voorstel wat deesdae as 'n maatstaf van intelligensie gebruik word.
Die Georgetown-eksperiment in 1954 het die volledige outomatiese vertaling van meer as sestig Russiese sinne na Engels behels. Die outeurs het beweer dat die probleem van masjienvertaling binne drie tot vyf jaar volledig opgelos sou word. Vordering was in werklikheid heelwat stadiger. Na die ALPAC-verslag in 1966, wat bevind het dat navorsing oor 'n tydperk van tien jaar nie aan verwagtinge voldoen het nie, is befondsing vir masjienvertaling dramaties verminder. Min navorsing in masjienvertaling het daarna plaasgevind tot aan die einde van die 1980s, toe die eerste statistiesemasjienvertaalstelsels ontwikkel is.
In die 1970s het baie programmeerders sogenaamde "konsepsuele ontologieë" begin skryf. Dit omskep inligting oor die regte wêreld na data wat deur rekenaars verstaan kan word. Voorbeelde sluit MARGIE (Schank, 1975), SAM (Cullingford, 1978), PAM (Wilensky, 1978), TaleSpin (Meehan, 1976), QUALM (Lehnert, 1977), Politics (Carbonell, 1979), en Plot Units (Lehnert 1981) in. In hierdie tyd is daar ook kletsbotte geskryf soos PARRY, Racter en Jabberwacky.
Tot en met die tagtigerjare is die meeste NLP-stelsels op komplekse stelle handgeskrewe reëls gebaseer. Vanaf die laat tagtigerjare was daar egter 'n ommekeer in NLP met die totstandkoming van masjienleeralgoritmes vir taalverwerking. Dit was as gevolg van die bestendige toename in rekenkrag (sien Moore se wet) en 'n afname in die invloed van Chomskyaanse taalkundige teorieë (soos transformasionele grammatika), waar die teoretiese onderbou nie strook met die tipe korpuslinguistiek waarop hierdie soort masjienleer gebaseer is nie. Van die vroegste masjienleeralgoritmes soos beslissingsbome het stelsels geproduseer met harde "if-then"-reëls wat soortgelyk is aan bestaande handgeskrewe reëls. Woordsoortetikettering het begin om sogenaamde versteekte Markovmodelle te implementeer, en van toe af het navorsing in NLP algaande begin om meer op statistiese modelle te fokus, waar sagte, waarskynlikheidsgebaseerde besluite geneem word. Die besluite word gebaseer op gewigte met reële waardes wat met kenmerke in die invoerdata geassosieer word. Sogenaamde "kastaalmodelle" (taalmodelle wat kasgeheue gebruik), waarop baie spraakherkenningstelsels berus, is voorbeelde van sulke statistiese modelle. Hierdie modelle is oor die algemeen meer robuust wanneer dit onbekende invoer ontvang, veral invoer wat foute bevat (wat baie dikwels die geval is met data van die regte wêreld). Die resultate van die modelle is oor die algemeen ook meer betroubaar wanneer dit by 'n groter stelsel wat veelvoudige subtake bevat, geïntegreer word.
Heelwat van die noemenswaardige vroeë suksesse was in die veld van masjienvertaling, veral as gevolg van werk by IBM Research waar steeds meer ingewikkelde statistiese modelle ontwikkel is. Hierdie stelsels was daartoe in staat om uit bestaande veeltalige tekskorpora, ontwikkel deur die Kanadese Parlement en die Europese Unie, voordeel te trek. Hierdie bronne is geskep danksy wette wat die vertaling van alle regeringsverrigtinge na al die amptelike tale van die ooreenstemmende regeringstelsels vereis het. Die meeste ander stelsels het egter staatgemaak op korpora wat spesifiek ontwikkel is vir die take wat deur hierdie stelsels geïmplementeer is. Dit was (en is nog dikwels) beskou as ’n groot tekortkoming vir die suksesvolle gebruik van hierdie stelsels. As gevolg hiervan is daar baie navorsing gedoen in die implementering van metodes om op ’n meer effektiewe manier masjienleer toe te pas op beperkte hoeveelhede data.
William Faversham
William Faversham (12 Februarie 1868 – 7 April 1940) was 'n Engelse akteur en skrywer. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente One Million Dollars (1915), The Right of Way (1915), The Sin That Was His (1920), en Arizona Days (1937).
Lancia New Stratos
Ná die tot totstandkoming van die Fenomenonprojek het Michael Stoschek 'n enkele eksemplaar van die nuwe Stratos bevonds. Die nuwe Stratos is in 2010 bekendgestel en gebaseer op die oorspronklike Stratos van die sewentigerjare. Dit is deur Pininfarina ontwerp en ontwikkel.
Zersetzung
Zersetzung (Duits vir "ontbinding") is 'n sielkundige oorlogvoeringstegniek wat deur die Ministerie van Staatsveiligheid (Stasi) gebruik was om politieke teenstanders in Oos-Duitsland gedurende die 1970's en 1980's te onderdruk. Zersetzung het daartoe gelei dat hulle beweerde en werklike andersdenkendes op 'n koverte manier bestry het, met behulp van geheime metodes van misbruikte beheer en sielkundige manipulasie om anti-regeringsaktiwiteite te voorkom.
Zersetzung is sedert die vyftigerjare informeel in Oos-Duitsland gebruik onder leiding van algemene sekretaris Walter Ulbricht in die gereelde wetstoepassing en regstelsel teen andersdenkendes. In 1971 het die aanstelling van Erich Honecker as sekretaris-generaal die hervorming van "operasionele prosedures" (Operative Vorgänge) tot gevolg gehad, weg van die openlike terreur van Ulbricht na 'n meer subtiele form van Zersetzung, wat in 1976 geformaliseer is na die uitreiking van Riglyn nr. 1/76 oor die ontwikkeling en hersiening van operasionele prosedures. Die Stasi het operasionele sielkunde en sy uitgebreide netwerk van informele medewerkers (inoffizielle Mitarbeiter) gebruik om persoonlike sielkundige aanvalle teen teikens te loods om hul geestesgesondheid te beskadig en die kanse op 'n "vyandige optrede" teen die staat te verlaag.
Die gebruik van Zersetzung is goed gedokumenteer as gevolg van Stasi-lêers wat ná die Oos-Duitse Wende gepubliseer is, met etlike duisende of tot 10 000 individue wat na raming slagoffers geword het, en 5 000 van hulle het onomkeerbare skade opgedoen. Spesiale pensioene vir restitusie is vir die slagoffers van Zersetzung geskep.
Eugene O'Brien (akteur)
Eugene O'Brien (14 November 1880 – 29 April 1966) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Moonstone (1915), Rebecca of Sunnybrook Farm (1917), De Luxe Annie (1918), en The Last Door (1921).
Zoja Kosmodemjanskaja
Zoja Anatoljewna Kosmodemjanskaja (Russies: Зо́я Анато́льевна Космодемья́нская, IPA: [ˈzojə kəsmədʲɪˈmʲjanskəjə]; 13 September 1923 - 29 November 1941) was 'n Sowjet-Partisaan en ontvanger van die Held van die Sowjetunie (postuum toegeken). Sy was een van die mees vereerde heldinne van die Sowjetunie.
Amy Landecker
Amy Landecker (gebore 30 September 1969) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Dan in Real Life (2007), A Serious Man (2009), en Doctor Strange (2016), en in die televisiereeks Transparent (2014).
Erica oligantha
Erica oligantha is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Hier kom dit voor by twee plekke, Van der Bijlberg en Akkedisberg tussen Stanford en Napier. Die plant se habitat is sensitief vir enige eksterne verandering en beide populasies is besig om te verklein weens indringerplante.
Travis Tedford
Travis Tedford (gebore 19 Augustus 1988) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Little Rascals (1994), A Bug's Life (1998), The Thirteenth Floor (1999), en The Final (2010).
Djamarat-brug
duimnael|260px|Die gedeeltelik voltooide Djamarat-brug tydens die hadj in 2007. 260px|duimnael|Pelgrims gooi klippies op die grondvlak.
Die Djamarat-brug (Arabies: جسر الجمرات Djisr Al-Djamarat) is ’n voetgangerbrug in Mina, naby Mekka in Saoedi-Arabië, wat deur Moslems gebruik word vir die steniging van die duiwel tydens die hadj. Dit stel pelgrims in staat om klippies na die drie pilare (djamarat) te gooi, óf vanaf die vyf vlakke van die brug óf op die grondvlak. Die woord beteken letterlik "klippie".
Die brug is oorspronklik in 1963 gebou en is sedertdien verskeie kere vergroot. Tot in 2006 het die brug uit ’n enkele vlak bestaan (dus ’n grond- en brugvlak). Met tye is daar ’n paar miljoen mense op die brug en dit lei soms tot noodlottige ongelukke.
Nuwe brug
Ná die hadj in Januarie 2006 is die ou brug gesloop en begin met die bou van ’n nuwe, veelvlakkige brug. Die grondvlak en onderste vlakke is voor die volgende hadj voltooi en die oorblywende twee vlakke sedertdien.
200px|duimnael|links|Die vlakke van die brug.
Die brug bevat die drie pilare, wat verleng is tot mure, en bykomende opgange en tonnels is gebou om bottelnekke te voorkom. Die pilare steek uit drie openinge op die brug uit.
Veiligheid
Die baie mense op die brug kan gevaarlik wees en tot sterftes lei. Dit word vererger deur die feit dat die steniging op die laaste dag van die hadj plaasvind en sommige pelgrims hul bagasie saambring.
Arthur Bleksley
Herkoms en vroeë lewe
Arthur Edward Herbert Bleksley is op 27 April 1908 as die seun van ’n posmeester op Matatiele in Oos-Griekwaland gebore. Sy broer was Percival Edwin Alfred. Hy voltooi standerd agt op Steytlerville in die Karoo. Na sy vader se aftrede verhuis die gesin na George, waar hy matrikuleer aan die Outeniqua Hoërskool.
Verdere studie en loopbaan in die akademie
In standerd vier kon hy reeds Engels en Xhosa vlot praat en hy studeer na skool aan die Universiteit Stellenbosch om sy Afrikaans op te knap. Hier behaal hy in 1927 die B.Sc.-graad met lof en in 1928 die M.Sc.-graad in Wiskunde en Fisika, ook met lof. Vir laasgenoemde ontvang hy die Van der Horst-prys. Met behulp van die Unie Nagraadse Genootskap vir Verdere Studie doen hy in 1929 en 1930 verdere navorsing in astrofisika aan die Universiteite van Stellenbosch en Kaapstad. In 1929 word hy ’n assistent in die Departement Wiskunde aan die Universiteit Stellenbosch en in 1930 is hy tydelike lektor in die Departement van Toegepaste Wiskunde by die Universiteit van Kaapstad. In 1931 word hy navorsing-assistent by die Sonenergie Navorsingseenheid van die Smithsonian Instituut en die National Geographic Society by die berg Brukkaros, die oorblyfsels van ’n uitgewerkte vulkaan in Suidwes-Afrika. Hier doen hy navorsing oor die son se strale en die uitwerking wat dit op die weer het. Hierdie navorsingstasie word aan die einde van 1931 gesluit en na die Sinai-skiereiland verskuif.
Op 1 September 1931 word hy aangestel as juniorlektor in die Departement van Toegepaste Wiskunde aan die Universiteit van die Witwatersrand. In sy dienstydperk hier behaal hy op 6 Augustus 1937 die D.Sc.-graad in Sterrekunde met ’n proefskrif oor The pulsation variables: a statistical and analytical study of the phenomena of cepheid and long period stellar variability. Tydens sabbatsverlof in 1938 studeer hy verder in Cambridge, Göttingen en Leiden.
In 1940 word hy bevorder tot senior lektor en die universiteit ken ook aan hom die H.B. Webb Fellowship vir 1940 toe, wat hy weens die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog nie kan aanvaar nie. Tydens die oorlog doen hy op vrywillige basis diens by die infanterie-eenheid van die Witwatersrand Universiteit Opleidingskorps, waar hy sy kennis van die sterre nuttig gebruik met die ontwerp van ’n universele sonkompas. Hierdie ontwerp word deur die Unie Weermag aanvaar en met goeie gevolg in die woestynoorlog in Noord-Afrika gebruik. Met die aftrede van Herbert le May word hy in Augustus 1951 aangestel as tydelike hoof van die departement en op 1 Februarie 1953 as permanente hoof. In 1960 word hy ook aangestel as direkteur van die Johannesburgse Planetarium, wat tot stand kom nadat hy die Johannesburg Stadsraad en die Raad van die Universiteit van die Witwatersrand oorgehaal het om hierdie planetarium te bekom en te borg. Hy bedank as direkteur in 1968, wanneer hy aan die einde van daardie jaar ook aftree as professor aan die universiteit.
Bydrae tot die Suid-Afrikaanse wetenskappe
Hy het op verskeie liggame gedien en was onder meer president van die Suid-Afrikaanse Genootskap vir Bevordering van die Wetenskap en president van die Suid-Afrikaanse Sterrekundige Genootskap in die periode 1949–1950. Hy was verder lid van die Suid-Afrikaanse Interplanetêre Genootskap, Suid-Afrikaanse Wetenskapskrywers Genootskap, Suid-Afrikaanse Genootskap vir Psigiese Navorsing, ’n Fellow of the Royal Society of South Africa en ’n Lid van die Fakulteit van Wetenskap en die Suid-Afrikaanse Akademie. Op 7 Julie 1955 was hy een van sowat 100 mense wat die stigting van die Suid-Afrikaanse Instituut vir Fisika bygewoon het. Hy verteenwoordig Suid-Afrika by verskeie internasionale kongresse, onder meer oor Sonenergie in Indië en die Verenigde State van Amerika en oor ruimtevaart in Spanje. Met sy belangstelling in ekstra-sensoriese verskynsels en parapsigologie verower hy in 1964 die agtste McDougall toekenning vir navorsing oor hierdie onderwerp, toegeken deur die Duke University van North Carolina in die Verenigde State van Amerika. Sy vele belangstellings lei daartoe dat hy Russies aanleer asook die lees van hiërogliewe, terwyl hy ook ’n hele aantal musiekinstrumente kon bespeel.
Roy Barcroft
Roy Barcroft (7 September 1902 – 28 November 1969) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Riders of the Rio Grande (1943), The Purple Monster Strikes (1945), Manhunt of Mystery Island (1945), en Bandolero! (1968).
Arthur Bleksley
Radioprogramme
Kort nadat hy sy doktorsgraad in 1937 behaal het, begin hy om radioprogramme oor Sterrekunde vir die Afrikaanse kinderprogram te skryf, die begin van sy lang verbintenis met die radio. Op grond van sy sin vir humor, flink brein en wye belangstellingsveld is hy ’n baie gewilde lid van die sogenaamde Three wise men wat vanaf 1957 tot 1977 aan die Test the team vasvraprogram op Springbok Radio deelneem. Ander programme waaraan hy gereeld deelneem sluit in Log Book en The voice of science. In 1977 ontvang hy die Artes-toekenning as Beste Uitsaaier.
Van hom verskyn onder andere verskeie wetenskaplike artikels in vaktydskrifte asook ’n aantal vakkundige boeke, insluitende Elementary Applied Mathematics, asook die boek oor parapsigologie Diverse aspects of parapsychology: Three essays. Hy skryf ook meer as 50 radiodramas, waarin hy veral die lewens van bekende wetenskaplikes soos Archimedes, Marie Curie, Charles Darwin, Thomas Edison, Galileo Galilei, John Herschel, Guglielmo Marconi, Louis Pasteur, Wilhelm Röntgen en Ernest Rutherford dramatiseer.
Persoonlike lewe en sterfte
Hy ontmoet sy vrou, Lilian Fourie, op skool in George en hulle is in 1931 getroud, kort na sy aanvaarding van die lektorspos aan die Universiteit van die Witwatersrand. Een dogter, die narkotiseur Rosalind Nassar, is uit die huwelik gebore.
Hy is op 9 Julie 1984 in Johannesburg oorlede.
Skryfwerk
Hy het twee populêre wetenskapfiksieverhale geskryf. In Reisigers deur die ruim is prof. dr. Anton van der Linde in beheer van die ruimteskip die Suiderkruis, wat die eerste tuig is om na die maan te vertrek. Hy maak alles vir die lansering in die grootste haas klaar, omdat sy sending deur vyandiggesinde elemente bedreig word. Die tweeling Hannes en Anna vergesel hom, maar na lansering ontdek hulle ’n vierde persoon in die tuig, April Dhlamini. Op die maan het hulle verskeie avonture, met Hannes wat in die donker dieptes van ’n maankrater verdwyn. Van die maan gaan die reisigers na Venus met nog meer avonture en daarna na Mercurius totdat hulle eindelik op Mars neerstryk. Hier maak hulle kennis met intelligente wesens.
Skatte van die Suidpool vertel van die verblyf van dr. Hendrik Olivier en sy assistent Pieter Bergh en hulle manskappe op die Suidpool om navorsing te doen. Die hoofkarakter is die sewentienjarige Tinus van Heerden, wat die reis meemaak in sy reis na volwassenheid. Op die tog na die Suidpool word hulle reeds aan ontberings onderwerp, wat toeneem nadat hulle die bestemming bereik. Hulle beland eindelik in sulke lewensgevaar dat die kanse op redding maar skraal lyk. In beide hierdie boeke gebruik die skrywer sy wetenskaplike kennis om die agtergrond realisties in te kleur, al is die avonture suiwer denkbeeldig.
P.J. Nienaber neem sy essay Die waarheid oor spoke in die versamelbundel Geeste en gedaantes op, waarin daar meer wetenskaplik gekyk word na die fenomeen van spoke.
Publikasies
Werke wat uit sy pen verskyn sluit in:
Taaldiskriminasie
Taaldiskriminasie is die onregmatige behandeling van 'n persoon bloot op grond van sy taalgebruik.
Hierdie taalgebruik waarteen gediskrimineer kan word, kan die individu se moedertaal wees, of dit kan ander eienskappe van sy spraak insluit, soos byvoorbeeld sy aksent, sinsbou of woordeskat (byvoorbeeld of die persoon 'n eenvoudige woordeskat het, of komplekse en variërende woorde gebruik). Daar kan ook teen 'n persoon gediskrimineer word as gevolg van sy vermoë of onvermoë om een taal in plaas van 'n ander te gebruik; byvoorbeeld, iemand wat Oksitaans in Frankryk praat sal waarskynlik anders behandel word as iemand wat Frans praat. Op grond van 'n verskil in taalgebruik kan iemand outomaties oordele vorm oor 'n ander se welstand, opvoedkundige en sosiale status, karakter of ander eienskappe. Hierdie waargenome vooroordele kan dan na onregmatige behandeling van daardie persoon lei.
Taaldiskriminasie in Suid-Afrika
Carolyn McKinley het die Suid-Afrikaanse onderwysstelsel se taalbeleid skerp gekritiseer, omdat dit toenemend verengelsing voorstaan. Die universiteite van Pretoria, Vrystaat en Unisa wil heeltemal verengels. Universiteit Stellenbosch het selfs 'n taalbeleid wat Afrikaanse sprekers en hul taal minderwaardig ag.
Volgens die grondwetkenner, Pierre de Vos (ook 'n alumni van Universiteit Stellenbosch), sal "’n universiteit met 'n taalbeleid wat direk of indirek nie-Afrikaanse sprekers uitsluit (omdat sommige kursusse slegs in Afrikaans onderrig word) nie aan artikel 29 (2) van die Grondwet voldoen nie." Aan die ander kant kan artikel 29 (2) van die Grondwet nie gelykheid waarborg nie, aangesien dit bepaal dat "elkeen die reg het om onderwys te ontvang in die amptelike taal of tale van hul keuse in openbare onderwysinstellings, soos skole of universiteite", maar hy kwalifiseer dit deur te sê dat dit slegs kan plaasvind "waar sulke onderwys redelikerwys doenlik is".
Erica oliveri
Erica oliveri is 'n plant wat tot die genus Erica behoort en is deel van die fynbos. Die plant is inheems aan die Wes-Kaap. Die plant is vernoem na die botanikus Edward George Hudson Oliver.
Taaldiskriminasie
Taaldiskriminasie in Suid-Afrika
Carolyn McKinley kritiseer 'n dominante taal, omdat dit teen die sprekers van ander tale diskrimineer, maar ook eentalige sprekers benadeel, omdat hulle eentalig sal bly. In plaas daarvan om inheemse tale saam met koloniale tale in te span, gebruik die meeste Afrika-state steeds die koloniale taal as die primêre medium van onderrig. 'n Gesaghebbende verslag van Unesco het bevind dat die gebruik van voormalige koloniale tale slegs die elite bevoordeel, en die grootste deel van die bevolking benadeel.
Hoewel Engels oor die wêreld gebruik word, is dit nie 'n neutrale, onpartydige instrument nie. Volgens Anna Wierzbicka is dit inherent deur die Anglo-kultuur gevorm en kan dit kwalik die kultuur-afhanklike perspektief, denke en waardes aanspreek. Dit bevat ook onsigbare waarde-oordele wat selfs skadelik is.
A.S. van Straten
Ampie van Straten (1937–1997) was ’n Afrikaanse skrywer en dramaturg.
Lewe en werk
Abraham Stephanus van Straten is op 30 Oktober 1937 op Maclear in die Noordoos-Kaap gebore. Reeds as kleuter verhuis die gesin na Pretoria. Hy matrikuleer aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria en studeer verder aan die Universiteit van Pretoria, waar hy sy B.A.-graad en Onderwysdiploma behaal. Vir agtien maande is hy dan onderwyser in Afrikaans vir standerds ses en sewe aan die Afrikaanse Hoër Seunskool, waarna hy as assistent-hoofsekretaris by die Afrikaanse Taal en Kultuurvereniging (ATKV) aansluit met die verantwoordelikheid om hierdie organisasie se publikasie, Die Taalgenoot, te behartig. Hierdie posisie beklee hy vir agtien maande en is dan vir lank werksaam in die reklamewese. Sy eerste betrekking is by Van Zijl en Van Zijl, waar hy die advertensiewese leer ken onder leiding van Nic Tredoux, wat later self ’n aantal boeke geskryf het. Ampie maak veral naam met sy innoverende advertensies in Afrikaans, waarmee hy baanbrekerswerk verrig. In hierdie tyd het hy ook noue werkskontak met die digter G.A. Watermeyer.
Hierna word hy senior lektor in Afrikaans by die Johannesburg College of Education en sluit hom dan in Januarie 1982 as fiksie-redakteur aan by die uitgewersfirma Human & Rousseau in Pretoria. In 1986 word hy verplaas na die Kaapstadse hoofkantoor as redakteur vir fiksie, maar keer in 1990 op eie versoek weer terug na die maatskappy se kantoor in Pretoria, waar hy in 1996 noodgedwonge weens siekte aftree. ’n Knop onder sy arm word in die loop van 1993 as kwaadaardige kanker gediagnoseer. Hy is getroud met die bekende Engelse jeugverhaalskryfster Cecily Luck, wat in Fort Hare in die destydse Ciskei gebore is en in Uganda en Kenia grootgeword het. Die egpaar het drie seuns, Abrie, Pieter en Chris en die gesin bly in Irene naby Pretoria. Ampie is op Dinsdag 29 April 1997 na ’n lang siekbed aan kanker in Pretoria oorlede.
Skryfwerk
Sy eerste werk is die roman “Daar’s ’n gaatjie in die middel van die see”, waarin die emansipasie van ’n groep studente op komiese wyse verhaal word. Onder die humor lê egter ontstellende lewenslesse versteek en die studente besef dat drome en werklikheid ver van mekaar verwyder is. Die roman beskryf die ervarings van ’n groep studente vanaf ontgroening tot aan die einde van die eerste jaar, met die gepaardgaande verlies aan onskuld en bewuswording van die mensdom se gebrek aan waardes. Aan die einde van die jaar is daar steeds baie vrae vir die karakters, asook die voortdurende twyfel of hulle die mas sal opkom in die werklike lewe.
Hierdie werk volg hy op met nog ’n roman, “Die wenner”, wat in die kosmopolitiese Hillbrow afspeel waar drie uiteenlopende Afrikaners hulle weg moet vind. Die karakters is die beskaafde maar lewensmoeë Bas, sy broer, die selfgesentreerde Roelf, en die bejammerenswaardige Philippus P. van Staden. Die roman kry sy beslag in die tyd wat Ampie ’n woonstel in Hillbrow het. Hierdie is een van die eerste volslae stadsromans in Afrikaans, met ’n sterk eksperimentele inslag waarmee nuwe gebied verken word en die antiheld subtiel herkenbaar word. Ten tyde van sy dood is Ampie besig met ’n onvoltooide outobiografiese roman waarin hy die stryd teen kanker, die behandeling daarvan en die reaksie van familie, vriende en kollegas uitbeeld. Merwe Scholtz neem “Philippus P. van Staden”, ’n fragment uit “Die wenner”, in die versamelbundel “Vertellers 2” op.
Dit is egter veral vir sy radiodramas, spesifiek die “Pendoring”-trilogie, waarmee hy bekendheid verwerf. Hierin behandel hy Afrikaanse taalkwessies op ’n moraliserende, maar vernuftige en onderhoudende manier. Die firma Pendoring (Edms.) Bpk. word geloods deur Gert Klopper, met die doel om vertaalwerk in Afrikaans tot sy reg te laat kom en af te wyk van verslete denke oor taalsuiwerheid en taalreëls. Sy assistent is Sarie Verster, met wie hy later trou sodat sy ’n vennoot word (“Pendoring en kie”) en hulle het ’n gesin (“Pendoring en Seun”). Die drie hoorspele volg netjies en logies op mekaar en beïndruk deurentyd met die wyse waarop die taal ontgin word en daar ook taalskeppend te werk gegaan word. In al drie word die medium van die hoorspel ook optimaal benut. In “Pendoring (Edms.) Bpk.” wentel die storielyn veral rondom Sarie se pogings om Gert sover te kry om haar as vrou raak te sien. Sy “meisie” is egter die Afrikaanse taal en hy blyk liewer vir woorde te wees as vir haar. Gert het sterk opinies oor die taal en dit bring hom in botsing met verskeie kliënte en ander persone. Hy skroom nie om mense aan te vat as hulle volgens hom nie die taal effektief gebruik nie. Op spitsvondige wyse sit hy hulle dan op hulle plek en tipeer hulle as Vaffe. ’n Vaf is iemand wat vaal, verbeeldinglose Afrikaans gebruik. Dit is eers wanneer Sarie hom troef deur twee sinne in een woord saam te vat dat sy Gert se voete onder hom uitslaan en sy die meisie in sy lewe word. By die Klein Karoo Nasionale Kunstefees van 2002 word hierdie radiodrama op die verhoog opgevoer as ’n gedramatiseerde voorlesing, nadat dit vele soortgelyke amateuropvoerings beleef het. “Pendoring (Edms.) Bpk.” is in 1975 bekroon met die eerste prys in die SAUK se spesiale hoorspelwedstryd vir die Taalfeesjaar en dit verower ook die SAUK-prys vir Afrikaanse Radiohoorspele in 1977. Dit word tesame met ’n detail bespreking daarvan en ’n uiteensetting van die  aard van die radiodrama as geheel deur J.P. Smuts opgeneem in “Triptiek”. In “Pendoring en Kie” het Sarie ’n mededinger in die vorm van ’n uitlegkunstenares genaamd Lana, wat Gert se aandag trek deur die woord “prysfees” voor te stel as alternatief vir die langer en lomper “uitverkoping”. Sarie troef egter vir Lana deur selfs meer kreatief met die taal om te gaan en die drama sluit af met Gert wat vir Sarie vra om met hom te trou. In “Pendoring en Seun” is Gert so moeg vir al die mense wat lomp Afrikaans gebruik dat hy besluit om sy seun na ’n Engelse skool te stuur, maar die seun se vindingryke nuutskeppinge met die taal laat hom uiteindelik van plan verander en hy verander sy firma na ’n volledige familiebesigheid. In hierdie drama word aktuele politieke kwessies ook vernuftig bygesleep. Hierdie radiodramas word verskeie kere uitgesaai en verskyn ook in druk. Hy ontvang die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns se SAUK-prys vir Afrikaanse Radiohoorspele vir “Pendoring en Seun” in 1995 en hierdie hoorspel word ook aan skole voorgeskryf.
Sy dramas “Die potlooddief en die engel” en “Die aand van die fynproewer” word albei professioneel opgevoer, onder andere deur TRUK by die Staatsteater in Pretoria, en beïndruk veral met soepel dialoog. “Die potlooddief en die engel” maak sy debuut by Kampustoneel in 1983, waarna dit ook baie geslaagde opvoerings in onder andere die Staatsteater in Pretoria het. Dit is ’n komedie oor liefdesverhoudings waarin beskermengele ’n groot rol speel om huwelike te red en verhoudings te laat slaag. Dit is die storie van ’n volwaardige engel (Engela) en ’n ander engel (Wilhelmus) wat nog moet kwalifiseer vir vlerkies. Hulle beweeg met die engele se harp tussen die mense rond en probeer vergoed vir die wyse waarop hulle hul eie huwelike laat misluk het. In hierdie proses ontmoet ons dan ook die agtergeblewe eggenotes en kinders, Engela se dogter Lena (wat by haar vader Max woon) en Wilhelmus se seun Tonie (wat by sy ma Amanda woon). Tonie en Lena raak in ’n problematiese liefdesverhouding met mekaar betrokke en boonop het Lena ’n kortstondige verhouding met die getroude skilder Paul en ook met ander mans. Tonie is die potlooddief van die titel, aangesien dit sy stokperdjie is. Hy is ook geneig om te opstandig en aggressief te word, wat veroorsaak dat sy “beskermengel” moet intree om hom van groot skade te red. Die duiwel (met sekretaresse) is ook teenwoordig om te probeer voorkom dat die liefdesverhouding tussen die twee jongmense ’n gelukkige einde het. So kry die drama ook ’n allegoriese laag van die stryd tussen goed en kwaad, hoewel dit nooit so ernstig word dat dit die komiese ondermyn nie. Hierdie drama kan beskou word as een van die min Afrikaanse komedies wat werklik slaag en veral die dialoog is plek-plek voortreflik. Dit word ook met groot sukses op skole en aan universiteite voorgeskryf.
“Die aand van die fynproewer” word eers onder die titel “Die fynproewer” as eenbedryf geskryf en opgeneem in die versamelbundels “Drie… twee… een…”, “Voort met die spel” en “Bladsak”, waarna dit in ’n vollengte drama verwerk en apart gepubliseer word. Dit is ’n tragikomedie wat in ’n restaurant afspeel. Die nuwe eienaar kom onverwags hier eet en hy dring aan op buitengewone diens, waardeur hy die personeel se siele versondig. Hy kry egter telkens sy sin deur buitensporige fooitjies te betaal. Die personeel lug ook vele van hulle persoonlike griewe teenoor hom, sonder om te weet wie hy werklik is. Later word dit egter duidelik dat hy daar is nie net as nuwe eienaar nie, maar ook om ander persoonlike redes, waarna die poppe begin dans in ’n swart komedie van wraak en weerwraak. Die drama slaag daarin om deur die vernuftige vervlegting van intriges die spanningsvlak hoog te hou. In 1993 word dit genomineer vir die Rapportprys.
Eerbewyse
Die pryse vir beste reklame in Afrikaans staan bekend as die Pendorings, in navolging van die naam van sy hoorspele en ter erkenning van die rol wat hy in die reklamewese gespeel het.
AS Les Esserts
AS Les Esserts is 'n sokkerklub in Frankryk in die dorp Saint-Colomban-des-Villards, geleë in Savoie. Die klub is op 15 Augustus 2007 gestig. Marc-Yvan Teyssier is vanaf 2007 die klub se afrigter.
Vlado Goreski
Vlado Goreski (21 April 1958) is 'n skilder van Bitola, Noord-Masedonië. Hy het by die Akademie vir Beeldende Kunste in Ljubljana, Slowenië gestudeer, en die Fakulteit Kunsgeskiedenis in Skopje, Noord-Masedonië.
Sedert 1994 was hy die artistieke direkteur van die International Graphic Triennial - Bitola.
Hy het aan meer as 100 groepkunsuitstallings en 20 solo-uitstallings deelgeneem:Slowenië, Kroasië , Frankryk , Engeland , Meksiko ,Italië ,Pools , Rusland, Japan...
Hy het meer as twintig pryse vir artistieke prestasies verower.
Tana-skrif
Tana of Thaana is die moderne skryfstelsel wat gebruik word vir Divehi, die amptelike taal van die Maledive. Tana het eienskappe van beide ’n abugida (’n soort lettrgreepskrif) en ’n alfabet (alle klinkers word geskryf). Die konsonante is afgelei van Arabiese syfers en die klinkers van leestekens wat Arabiese klinkers aandui. Die ortografie daarvan is hoofsaaklik fonemies.
Die Tana-skrif was aanvanklik in ’n ouer, ruwer vorm en is later mettertyd ontwikkel. Dit het grasieuser letters tot gevolg gehad en spasies is tussen woorde geplaas. Die oudste voorbeelde van die Tana-skrif dateer uit 1599 en 1611. Dit is geskryf op die deurkosyne van die hoofmoskee op die eiland Kanditheemu, onderskeidelik toe die moskee se dak gebou en later herstel is.
Tana word, nes Arabies, van regs na links geskryf. Klinkers word aangedui met leestekens wat van Arabies afgelei is. Elke letter moet óf ’n klinker hê óf ’n teken wat aandui dat daar nie ’n klinker is nie.
Die klinkertekens word fili genoem in Divehi. Daar is vyf vir die kort klinkers (a,i,u,e,o); lang klinkers (ā, ē, ī, ō, ū) word met ’n dubbele fili aangedui.
Alfa Romeo Giulia
Die Alfa Romeo Giulia (105-reeks) is 'n sportsedan wat deur die Italiaanse motorvervaardiger Alfa Romeo vervaardig is vanaf 1962 tot 1978. Alfa Romeo was een van die eerste vervaardigers om 'n kragtige enjin in 'n liggewigmotor te pas vir hoofstroomproduksie. Die Giulia weeg net oor die 1000 kg en was toegerus met 'n ligte allooi dubbelbonokas inlynviersilinderenjin, soortgelyk aan dié van die vorige Giulietta modelle. Enjingroottes was 'n 1.3-liter (1290 cc) of 1.6-liter (1570 cc).
Bloedvat
Arteries
Slagare of arteries is die bloedvate wat geoksigineerde (suurstofryke) bloed weg van die hart af vervoer. Die uitsondering is die pulmonêre arterie (longslagaar), wat die enigste arterie is wat gedeoksigineerde (suurstofarme) bloed vervoer. Bloed word onder druk van die hart in die arteries geforseer. Die wande van arteries is baie elasties en daar is geen kleppe in arteries nie. Daar is drie spierlae wat die arterie vorm, nl. die dik vesellaag buite, elastiese weefsel en spierweefsel in die middel en 'n endoteellaag binne. Arteries vertak om arteriole te vorm.
Alfa Romeo Giulia
Verskillende konfigurasies van vergassers en instelling het 'n kraglewering van 55–75 kW voortgebring. Byna alle Giulias het 'n 5-ganghandratkas gehad. Giulias is bekend vir hul lewendige prestasie onder sedans van daardie era, veral oor sy beskeie enjingrootte. Die gewilde Superweergawe met die dubbelvergasser 1.6 liter-enjin het 'n topspoed van 170 km/h en 0–100 km/h-tyd van ongeveer 12 sekondes gehad. Dit was vinniger as baie sportmotors van die laat 1960's en vroeë 1970's. Alle Giulia's het die fabriek verlaat met oorspronklik toegeruste Pirelli Cinturato 165HR14 of 155HR15 bande.
Tana-skrif
Oorsprong
Die volgorde van die Tana-alfabet volg nie dié van ander Indiese skrifte of Arabies nie. Daar is oënskynlik geen logika aan die volgorde nie; die rede is oënskynlik dat die skrif deurmekaar was sodat die gewone eilandbewoners dit nie kon ontsyfer nie. Die skrif is aanvanklik net gebruik om towerspreuke te skryf. Later het geleerdes van die Maldive, wat almal kennis van toorkrag gehad het, die voordele daarvan ingesien om in dié vereenvoudigde, geheime skrif te skryf en Tana is mettertyd aanvaar vir alledaagse gebruik.
Bloedvat
Kappilêre Vate
Kappilêre vate of haarbloedvaatjies is mikroskopies en word aan die einde van die arteriole aangetref. Hulle is die kleinste van al die bloedvate en elke sel in die liggaam lê naby 'n kapillêr. Bloed vloei stadig deur hierdie bloedvate wat een sellaag dik is en bloedplasma gaan deur die wande en spasies tussen die selle in. Die plasma tussen selle word weefselvloeistof genoem. Suurstof en voedingstowwe beweeg uit die bloed na die selle terwyl koolstofdioksied en afvalstowwe uit die selle na die bloed beweeg.
Vene
Vene word algemeen are genoem. Vene vervoer suurstofarme boed na die hart. Die uitsondering is die pulmonêre aar wat suurstofryke bloed vervoer. Die druk by vene is baie laer as dié by arteries. Vene bestaan uit drie lae, naamlik 'n buitenste vesellaag, 'n middelste elastiese laag en 'n binneste endoteellaag. Anders as by arteries kom daar wel kleppe by vene voor.
Tana-skrif
Oorsprong
Tana het vir ’n kort tydperk amper verdwyn toe teleksmasjiene in die middel 1970's deur die regering van die Maldive ingevoer is. Die masjiene is beskou as ’n groot vooruitgang, maar die skrif was ’n struikelblok aangesien net die Latynse alfabet daarop gebruik kon word. ’n Rowwe Latynse transliterasie is toe vir Divehi aanvaar en is in 1976 as amptelike skrif ingestel. Hoewel dié Latynse skrif baie tekortkominge gehad het, het baie dit beskou as die einde van Tana.
In 1978 is Tana heringestel as amptelike skrif. Die Latynse vorm word egter nog wyd gebruik.
Transliterasie van die naam
H.C.P. Bell, die eerste ernstige navorser van Maldive-dokumente, het die naam van die skrif Tāna gespel. Met die instelling van die Latynse transliterasie in die middel 1970's is dit egter Thaana gespel.
Unicode
Tana is tot die Unicode-standaard gevoeg in September 1999, met die uitreiking van weergawe 3.0. Die Unicode-blok daarvoor is U+0780–U+07BF.
Eksterne skakels
Divehi
Salvinalbatros
Die salvinalbatros (Thalassarche salvini) is 'n voël wat redelik seldsaam aan die Suid-Afrikaanse kus is. Die voël is 90 – 100 cm groot, weeg 3.2 – 5 kg en het 'n vlerkspan van 2.4 – 2.7 meter. Die voël is nog net 10 keer aangeteken in Suid-Afrika. Daar is ongeveer 40 000 duisend broei pare om Nieu-Seeland. In Engels staan die voël bekend as die Salvin's Albatross.
Van Diens Af
Van Diens Af (VDA) is 'n Afrikaanse rockgroep uit Secunda in Mpumalanga, Suid-Afrika wat in 2008 gestig is. Die groeplede is William Jonker (stem), Anton van Wyk (kitaar) en Kevin Curry (dromme). Henk van Heerden was op baskitaar voor hy oorgegee het aan Carl Dugdale.
In April 2009 het die groep sy E.P. opgeneem wat in week 10 op Jakaranda FM se "Demostation" sy verskyning gemaak het, en week 10 gewen het. Die E.P het ook die aandag van die span by David Gresham Records getrek, en is een van die liedjies op die ROKOFF CD saam met groot name soos Jack Parow, Straatligkinders, Foto na Dans, Die Heuwels Fantasties en nog vele meer.
In 2010 het hulle 'n kontrak met David Gresham-rekords geteken vir die opneem van hulle eerste album "Dit Wat Was". Die eerste enkelspeler van die album, "Hou My Vas" het goed gedoen op MK en die SA top-10 op TUKS FM en MFM gehaal as ook die Rock top-10 en top-40 nommer 1 plekke behaal het. Die enkelspeler "Hou My Vas" is ook op MK se Hoordosis 5 gespeel.
Dwergaalwyne
Dwergaalwyne is 'n informele groepering van aalwyne wat deel vorm van die genus Aloe. Die groep word gekenmerk van hul klein rosette wat gewoonlik in groepe gerangskik is. Die blare is smal en het dikwels klein, verhewe wit knoppies of aan die blaarrand of op die blaaroppervlakte. Aloe variegata is die enigste uitsondering maar is in die groep ingesluit vanweë sy klein grote. Die blomme van ai die spesies is groot in vergelyking met die gorte van die plant.
Twee spesies intussen herklassifiseer in nuwe genera:
Die ander drie spesies wat deel van die informele groep vorm is:
Kerli
Biografie
Kerli is in 1987 in die Estniese dorp Elva gebore. As tiener het sy sang-, dans-, toneel- en klavierlesse geneem. In 2002 het Kerli die sangkompetisie Fizz Superstar, wat in die drie Baltiese lande gehou word, gewen en twee jaar later 'n tweede plek in die Eurolaul-kompetisie behaal waartydens die Estniese verteenwoordiger vir die Europese Uitsaaikorporasie EBU se Eurovision-sangfees van 2004 bepaal is. In 2005 het sy saam met haar ma na Los Angeles verhuis.
Danksy haar talent as sangeres en liedjieskryfster het sy in 2006 die kans gekry om 'n sangoudisie by L.A. Reid te doen wat haar 'n platekontrak met Island Def Jam verseker het. Kerli het met die produsent, liedjieskrywer en klankmenger David Maurice saamgewerk om 'n reeks outobiografiese liedjies op te neem waarvan die eerstes in 2007 op die digitale EP Kerli vrygestel is. Haar debuutalbum Love Is Dead is op 29 Februarie 2008 deur Universal Music Group vrygestel, en op 20 Mei 2008 het haar musiekvideo Walking On Air première op die musiekkanaal MTV Overdrive gehad. Hierdie liedjie is vir die week van 21 Julie 2008 as iTunes se "Enkelsnit van die week" gekies.
In die somer van 2009 het haar debuutalbum ook op beduidende Europese markte soos Duitsland verskyn. Kerli is tans besig om haar tweede album op te neem wat na verwagting vroeg in 2010 vrygestel sal word.
Semjon Boedjonni
Semjon Michailowitsj Boedjonni (Russies: Семён Миха́йлович Будённый; 25 April [O.S. 13 April] 1883 - 26 Oktober 1973) was 'n Russiese kavalleris en 'n militêre bevelvoerder tydens die Russiese Burgeroorlog, Pools-Sowjet-oorlog en die Tweede Wêreldoorlog, en 'n noue politieke bondgenoot van die Sowjet-leier Josef Stalin.
Geelbors-tamarin
Die Geelbors-tamarin (Anampses twistii) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, meer spesifiek die Rooisee en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die Yellowbreasted wrasse.
Identifikasie
Die vis word tot 18 cm lank. Die mannetjies en wyfies lyk dieselfde. Die lyf is donkerbruin en bedek met klein, blou kolletjies met swart rante. Daar is 'n kenmerkende geel area aan die onderkant van die vis wat strek vanaf die pens tot by die bek. Daar is ook swart kolle met 'n blou rant aan die agterkant van die dorsale- en analevinne.
Die onvolwasse vis is olyfbruin en is bedek met ligblou kolletjies en onreëlmatige strepe op die kop en lyf. Die vals oë-kolle op die agterkant is baie helderder op die onvolwasse visse.
Die visse leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat 10 tot 30 m diep is. Die visse begraaf hulle onder die sand snags en bedags bly hulle altyd naby die rif. Hulle is gewoonlik alleenlopend en vreet bodem ongewerweldes.
Terracotta (dubbelsinnig)
Die term terracotta kan verwys na:
Henri Slegtkamp
Henri Slegtkamp (*19 April 1873, Beverwijk, Nederland – †2 Februarie 1951, Middelburg, Transvaal) was ’n verkenner aan Boerekant tydens die Tweede Vryheidsoorlog tussen 1899 en 1902.
Vroeë lewe
Slegtkamp was die seun van Hendrik Slegtkamp en sy vrou Elisabeth Venlet. Op jeugdige leeftyd het Slegtkamp na die Zuid-Afrikaansche Republiek verhuis op soek na avontuur en hom in die distrik Middelburg gevestig. Tydens die Jameson-inval (1895-1896) het hy by die Middelburgse kommando onder veldkornet Matthijs Pretorius aangesluit en aan die kortstondige veldtog deelgeneem. In 1898 was hy betrokke by die onderdrukking van die Bunu-opstand in Swaziland (nou eSwatini). Kort voor die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog was hy steeds op Bremersdorp, Swaziland, maar toe dit blyk dat oorlog onvermydelik sou wees, het hy op 15 September 1899 na Transvaal terugkeer en hom as gewone burger op Middelburg vir krygsdiens aangemeld.
Tweede Vryheidsoorlog
Op 30 September 1899 het Slegtkamp na die Natalse grens vertrek waar die hooflaer van die Transvaalse burgers by Sandspruit saamgetrek was, en by die Middelburgse kommando onder kommandant P.F. Trichardt ingeskakel. Nog voor die uitbreek van vyandelikhede het Slegtkamp egter by die Duitse Vrywilligerskorps onder veldkornet H.U. von Quitzow aangesluit en was betrokke by gevegte rondom Dundee en Ladysmith.
Aangesien hy nie by Duitsers tuis gevoel het nie, het Slegtkamp teen die einde van November na die Middelburgse kommando terugkeer saam met wie hy aan die Slag van Colenso op 15 Desember 1899 deelgeneem het. Intussen het hy belangrike verkenningswerk vir die Boerekommando’s aan die Tugela gedoen het. Met die stigting van kapt. W.M. Edwards se verkennerskorps op 19 Desember 1899 het die avontuurlustige Slegtkamp daarby aangesluit.
Spioenkop
Tydens die slag by Tabanyama (20 Januarie 1900) as voorspel tot die Slag van Spioenkop (24 Januarie 1900) het Slegtkamp besondere erkenning verkry. Toe die burgers na ’n hewige bombardement ’n kop in die Tabanyamabergreeks ontruim en die regterflank van die Boere blootgestel was, het Slegtkamp en twee mede verkenners, Albert de Roos en Jack Hindon, op eie inisiatief die kop uitgeklim en die Britte se linkerflank onder hewige geweervuur gebring. Onder die indruk dat die kop baie sterk beman was, het die Britte teruggetrek sodat die moreel van die burgers versterk en die kop weer beset is. Sodoende is die weg gebaan vir die glorieryke oorwinning by Spioenkop vier dae daarna.