cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Jake Gyllenhaal
Loopbaan
In 2012 was hy in End of Watch en in 2014 het hy ’n dubbele rol vertolk in die erotiese riller Enemy, en ook in die misdaadriller Nightcrawler gespeel. Vir laasgenoemde is hy vir ’n Golden Globe en Screen Actors Guild Award benoem. In 2015 het hy gespeel in Southpaw, Everest en Demolition.
Filmografie
duimnael|180px|In 2013 by die [[Toronto-rolprentfees.]] duimnael|180px|In 2015 by die [[Toronto-rolprentfees.]]
Geodia amadaiba
Geodia amadaiba is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike name van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1989 deur Tanita & Hoshino.
Aspalathus aciloba
Aspalathus aciloba is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Bredasdorp tot by Kaap Agulhas voor waar dit deel van die fynbos en strandveld is. Die plant het 'n voorkomsgebied van 426 km² en word bedreig deur ontwikkeling by Struisbaai, Kaap Agulhas en Arniston. Daar is ook 'n steengroef by Bredasdorp wat 'n bedreiging is. Gewasverbouing en indringerplante is ook 'n bedreiging.
Tweede heilige oorlog
Die Tweede heilige oorlog het plaasgevind tussen 449 v.C. en 448 v.C. en het 'n onregstreekse konfrontasie tussen Athene en Sparta ten gevolg gehad, tydens die sogenaamde Eerste Peloponnesiese oorlog.
Die oorlog het uitgebreek toe Sparta vir Delphi afgestig en onafhanklik van Phokis verklaar het, deur dit aan die Delphiërs terug te besorg. Die Atheners was egter kampvegters vir die Phokiërs. Gevolglik het Perikles in 448 v.C. met 'n Atheense weermag teen Delphi opgeruk, met die oogmerk om Phokis se voormalige alleenregte op die orakel van Delphi te herstel. Onmiddellik nadat die Spartane verdaag het, het die Atheners Delphi herower en dit aan die Phokiërs terugbesorg.
Volgens M. Dillon, was die militêre aksies van Sparta sowel as Athene vinnig en effektief, en bestaan daar geen getuienis dat hulle die pelgrims in hul raadpleging van die orakel geaffekteer het nie.
Varkoorpylstert
Die varkoorpylstert of varkblompylstert (Hippotion eson) is 'n pylstert wat in Suid-Afrika voorkom. Sy wetenskaplike naam is eers in 1779 deur die Nederlander Pieter Cramer gepubliseer.
Tweede heilige oorlog
In teenstelling met die Derde heilige oorlog, was hierdie oorlog kort en nie so bitter bestrede nie.
Varkoorpylstert
Die soort kom algemeen in die suide, ooste en sentrale deel van Afrika voor. In die Wes-Kaap is die ruspe se gasheerplante veral rankplante in die somer en die blare van Zantedeschia-spesies (varkoor, varkblom) in die winter. Die mot se ruspes kan op Impatiens walleriana, Zantedeschia aethiopica,  Vitis vinifera vinifera, Colocasia esculenta as gasheerplant geteel word. Die insek is in die wynbougebiede van die Wes-Kaap nie van groot ekonomiese belang nie, maar dit kan 'n plaag veroorsaak as dit in nuwe gebiede ingevoer word.
Die varkoorpylstert is in KwaZulu-Natal op die blomme van die orgidee Mystacidium venosum aangetref en bestuif dit. Die blomme word dalk vroeg in die aand op sig gevind. In Kameroen bestuif dit die orgidee Cyrtorchis okuensis.
Purgatorio (Dante)
thumb|286px|Dante en Vergulius in die Purgatorio ([[vaevuur).]]
Purgatorio (Italiaans vir "vaevuur") is die tweede deel van Dante se Goddelike Komedie, ná die Inferno en voor die Paradiso. Die gedig is in die vroeë 14de eeu geskryf. Dit vertel van Dante se klim met die Berg van die Vaevuur op, met die Romeinse digter Vergilius as gids, behalwe in die laaste vier kanto's, waarin Beatrice as gids oorneem. Allegories verteenwoordig Purgatorio die boetvaardige Christelike lewe.
In die beskrywing van die klim bespreek Dante die aard van sonde, voorbeelde van sedelikheid en onsedelikheid, sowel as morele kwessies in politiek en in die Kerk. Die digter stel voor alle sonde kom van liefde – óf perverse liefde wat daarop gerig is om ander skade aan te rig óf ontoereikende liefde óf die wanordelike of oordadige liefde vir goeie dinge.
Oorsig van die vaevuur
thumb|230px|Die berg Purgatorio. Nes in die Paradiso, is die struktuur van die vorm 2 + 7 + 1 = 10, met een van die 10 streke wat 'n ander aard as die ander nege het. Dante beeld die vaevuur uit as 'n eiland-berg in die Suidelike Halfrond. Die ryk is in drie dele verdeel. Die onderste hange van die Berg van die Vaevuur (Purgatorio I-IX) word deur kommentators die "Antevaevuur" genoem. Die eintlike vaevuur bestaan uit sewe vlakke of terrasse (Purgatorio X-XXVII) van lyding en spirituele groei, wat met die sewe doodsondes verbind word. Heel bo is die Aardse Paradys (Purgatorio XXVIII-XXXIII).
Verloop van tyd
Soos in die Inferno beskryf word, vind die eerste 24 uur van Dante se reis op die aarde plaas en begin dit die aand van Wit-Donderdag, 24 Maart (of 7 April) 1300 (Inf. I en II). Die volgende dag (Goeie Vrydag) word die dieptes van die hel ondersoek, met Vergilius as gids (Inf. III-XXXIV.69). Dante en Vergilius bring die volgende dag (Heilige Saterdag) deur om uit die hel boontoe te klim om die sterre te sien (Inf. XXXIV.70-139). Hulle kom om 07:30 op Paassondag by die kus van die Berg van die Vaevuur – die enigste stuk land in die Suidelike Halfrond.
Dit is in Jerusalem 19:30 op Sondag, aangesien die twee punte reg teenoor mekaar op die aardbol lê. Dante sê die hel is reg aan die ander kant van die aarde as Jerusalem en is geskep deur die impak van Lucifer se val; die Berg van die Vaevuur is geskep deur die verplasing van grond in dieselfde voorval. Die Purgatorio sluit direk by die Inferno aan en beskryf Dante se reis van drie en 'n kwart dae met die berg op, wat eindig om 12:00 op Woensdag 30 Maart (of 13 April) in die Aardse Paradys.
Gebed
Gebed is 'n oorheersende tema in Purgatorio. Baie van die siele wat Dante ontmoet, is besig om te bid en daar is talle liturgiese verwysings na psalms en gesange. Gebede deur die lewendes namens die siele speel ook 'n groot rol: Van die siele wat die pelgrims ontmoet, vra gebede van lewende familielede en selfs van die pelgrims self. Dante hoor in die Antevaevuur van Manfred van Sisilië dat gebede deur ander mense die tyd verkort wat die siele daar deurbring voordat hulle na die eintlike vaevuur mag verskuif, en ook die tyd verkort waarmee siele teen die berg opbeweeg. Een siel, Forese Donati, het in net vyf jaar ná sy dood deur die Antevaevuur en die meeste terrasse beweeg danksy die gebede van sy vrou, Nella, op aarde. Daarenteen het die digter Statius meer as 500 jaar lank op die berg deurgebring. Dante ontvang 11 afsonderlike versoeke vir gebede van individuele siele in die vaevuur; daarvan kom die meeste van siele in die Antevaevuur, en die getalle neem dan af namate hy verder deur die vaevuur vorder.
Antevaevuur
Die Antevaevuur is die streek onder die ingang na die hoofvaevuur. Daar is twee hoofkategorieë van siele wie se boetvaardige Christelike lewe uitgestel is of onvoldoende was: dié wat geëkskomunikeer is en dié wat laat berou getoon het.
Dié streek word dus gekenmerk deur 'n talmende hunkering na die aardse lewe en sake, sodat die siele wat die digters hier aantref, almal verwonder is oor Dante se lewende liggaam (Purgatorio II-III). Soos Statius later verduidelik, is die antevaevuur ook die enigste deel van die Berg van die Vaevuur wat onderworpe is aan aardse meteorologie.
Kus van die eiland (Kantos I-II)
In Purg. I.4-9, met die son wat op Paassondag opkom, kondig Dante sy plan aan om die vaevuur te beskryf deur die mitiese Muses op te roep.
Aan die kus van die vaevuur ontmoet Dante en Vergilius vir Kato die jongere, 'n heiden wat dur God aangestel is as die algemene bewaker van die plek waar die berg genader word (die simboliese betekenis hiervan is al lank oor gedebatteer). Die Purgatorio demonstreer die Middeleeuse kennis van 'n sferiese aarde: Dante verwys na die verskillende sterre wat in die Suidelike Halfrond sigbaar is, die veranderde posisie van die son en die verskillende tydsones op aarde. Aan die begin van Kanto II sien die leser byvoorbeeld dit is dagbreek in die vaevuur; Dante dra dié begrip oor deur te sê dit is sonsondergang in Jerusalem (reg aan die ander kant van die aarde), middernag (ses uur later) in Indië aan die Gangesrivier (met die sterrebeeld Weegskaal bo), en die middel van die dag (ses uur later) in Spanje. Dit lyk of die reis met die Maart-nagewening plaasgevind het, toe die dae en nagte ewe lank was.
thumb|180px|Purgatorio, Kanto II: Christelike siele kom singend in die vaevuur aan, vergesel van 'n engel.
In teenstelling met Charon se veerboot oor die Ageron in die Inferno, word Christelike siele al singend deur 'n engel in 'n boot gebring van hulle vergaderplek naby Ostia, 'n seehawe van Rome aan die Tiber, deur die Pilare van Hercules na die berg van die Vaevuur. Die siele sing: "Toe Israel uit Egipte getrek het..." (Psalm 114). In 'n latere brief verduidelik Dante sy verwysing van Israel wat Egipte verlaat het, beide aan die hand van die verlossing van Christus en "die bekering van die siel van die smart en ellende van die sonde na die toestand van genade".
Ekskommunikasie
Die digters het vroeg die oggend begin klim. Aan die laer hange het hulle eers dié teengekom wat geëkskommunikeer is. Hulle bly daar onder vir 'n tydperk van 30 keer so lank as wat hulle hardkoppigheid geduur het. Dit is hier waar Dante en Vergilius vir Manfred van Sisilië raakloop en hoor gebed help om die tydperk in die vaevuur te verkort. Die ontmoeting met Manfred is omstreeks 09:00 oor (Canto III).
Laat berou
thumb|180px|links|Die Poort van die Vaevuur, deur [[William Blake, Kanto 9.]] thumb|180px|Dante en Vergilius ontmoet Sordello, in 'n beeld deur Cesare Zocchi, Kanto VII. Dié wat laat berou getoon het, sluit in (1) die mense wat te lui of besig was om berou te toon (die traes), (2) hulle wat op die nippertjie berouvol was nadat hulle in geweld beseer is, sonder dat hulle die laaste sakramente ontvang het, en (3) the nalatige heersers. Dié siele word in die vaevuur toegelaat danksy hulle ware boetvaardigheid, maar moet buite wag vir so lank as wat hulle op aarde was. Die luies sluit in Belacqua (moontlike 'n afgestorwe vriend van Dante), en Dante is verlig om hom hier aan te tref eerder as in die hel. Die ontmoeting met Belacqua is teen 12:00 oor (Kanto IV).
Ook in dié kategorie is die troebadoer Sordello wat, nes Vergilius, van Mantua is. Toe Sordello die groot digter se identiteit besef, buig hy uit eerbied laag voor hom. Dit hou Vergilius op die voorgrond van die gedig, want as 'n inwoner van die voorhel is hy swakker toegerus om hier 'n gids te wees as in die hel. As 'n inwoner van die vaevuur is Sordello in staat om die "Reël van die Berg" te verduidelik: Ná sononder kan siele nie hoër klim nie. Allegories verteenwoordig die son God, en dit beteken vordering in die boetvaardige Christelike lewe kan net deur God se genade plaasvind. Vergilius se gesprek met Sordello eindig toe die son ondertoe beweeg, dit is ná 15:00 (Kantos VI-VII).
Dit is sononder, en daarom stop Dante en Vergilis vir die res van die nag in die pragtige Vallei van die Prinse, waar hulle mense ontmoet wie se beheptheid met openbare en private pligte hulle spirituele vooruitgang geknou het, veral afgestorwe monarge soos Rudolf I, Filip III en Hendrik III (Kantos VII en VIII). John Ciardi skryf dié nalatige heersers "is verhewe bo hulle agtelose onderdane omdat hulle spesiale pligte dit vir hulle moeilik gemaak het om aan die welsyn van hulle eie siele te dink".
Toe die nag aanbreek, sing die siele en Dante raak omstreeks 20:30 aan die slaap. Hy droom net voor dagbreek op Maandag en word net ná 08:00 wakker. Toe hy wakker word, ontdek hy hy is na die poort van die hoofvaevuur gedra.
Die poort tot die vaevuur, Petrus se Poort, word bewaak deur 'n engel met 'n ontblote swaard. Hy blink so dat Dante nie na hom kan kyk nie. Toe die engel hulle uitvra, antwoord Vergilius 'n vrou uit die hemel het hulle daarheen gebring en die poort uitgewys.
Op aanbeveling van Vergilius staan Dante nader en pleit by die engel om toegelaat te word. Die engel trek daarop met die swaard sewe keer die letter "P" (vir peccatum, "sonde") op Dante se voorkop. Elke keer wanneer die pelgrim 'n terras hoër opskuif en 'n ooreenstemmende suiwering van die siel ontvang, sal een van die "P"'s deur die engel uitgewis word om toegang tot die volgende terras te verleen. Die engel gebruik twee sleutels, 'n silwer een (berou) en 'n goue een (versoening), om die poort oop te sluit – albei is nodig vir verlossing en redding. Toe die digters die vaevuur binnegaan, word hulle gewaarsku om nie terug te kyk nie.
Sewe terrasse van die vaevuur
Nadat hulle deur die poort van die hoofvaevuur is, lei Vergilius die pelgrim Dante deur die berg se sewe terrasse, wat ooreenstem met die sewe doodsondes: hoogmoed, afguns, gramskap, luiheid, gierigheid (en verkwisting), gulsigheid en wellus. Die klassifikasie van sonde is hier meer sielkundig as in die Inferno, en word op motiewe geskoei eerder as op dade. Dit kom ook eerder uit Christelike teologie as uit klassieke bronne.
Die kern van die klassifikasie berus op liefde: Die eerste drie terrasse hou verband met perverse liefde wat daarop gerig is om ander skade berokken, die vierde terras met onvoldoende liefde (luiheid en traagheid) en die laaste drie terrasse met die oormatige of ongeordende liefde van goeie dinge. Elke terras suiwer 'n besondere sonde op 'n geskikte manier. Dié in die vaevuur kan hulle sirkel vrywillig verlaat, maar eers nadat hulle die fout in hulleself reggestel het wat veroorsaak het dat hulle die sonde gepleeg het.
Die struktuur van die poëtiese beskrywing van die terrasse is stelselmatiger as dié in die Inferno, en met elke terras word die geskikte gebed en seënspreuk verbind. Robert Hollander beskryf die gemeenskaplike eeienskappe van al die terrasse as "(1) die beskrywing van die fisieke aspek van die terras, (2) voorbeelde van die deug wat die sonde teenwerk wat hier berou word, (3) 'n beskrywing van die boetvaardiges, (4) die opnoem van hulle sondes, (5) voorbeelde van die ondeugde en (6) die verskyning aan Dante deur die engel wat die teenwerking van die deugde verteenwoordig".
Eerste terras (hoogmoed)
Die eerste drie terrasse hou verband met perverse liefde wat daarop gerig is om ander skade berokken.
Die eerste van dié sondes is hoogmoed of trots. Dante en Vergilius begin kort ná 09:00 met dié terras opklim. Hulle sien pragtige beeldhouwerke wat nederigheid, die teenoorgestelde van hoogmoed, uitbeeld. Die eerste voorbeeld is die Mariaboodskap, waar die Maagd Maria die engel Gabriël antwoord met die woorde Ecce ancilla Dei ("Ek is tot beskikking van die Here," (Lukas 1:38). 'n Voorbeeld van nederigheid uit die klassieke geskiedenis is die keiser Trajanus, wat volgens 'n Middeleeuse legende sy reis onderbreek om 'n arm weduwee te help (Kanto X).
In Kanto XIII erken Dante dat hoogmoed ook een van sy eie gebreke is.
Nadat hy met die hoogmoediges gesels het, merk Dante nog standbeelde op, dié keer beelde wat hoogmoed uitbeeld. Daar is Satan (Lucifer), die Toring van Babel, koning Saul, Niobe, Arachne, koning Rehabeam en ander.
Die digters kom om 12:00 by die trap na die tweede terras aan. Toe hulle opklim, groet die engel van nederigheid hulle. Hy raak met sy vlerke aan Dante se voorkop en vee die letter "P" wat op hoogmoed betrekking het uit, en Dante hoor die seënspreuk Beati pauperes spiritu ("Geseënd is dié wat weet hoe afhanklik hulle van God is", Matteus 5:3, Kanto XII). Dante is verbaas dat dit nou makliker is om te klim as tevore en Vergilius wys daarop dat dit al hoe makliker sal raak.
Tweede terras (afguns)
thumb|200px|Dante praat met die siele van die afgunstiges.
Afguns is die sonde "om met teensinnige haat na ander mense se geskenke en goeie geluk te kyk, en elke geleentheid te gebruik om hulle sleg te maak of hulle van hulle geluk te ontneem". (Dit is in teenstelling met gierigheid, die oormatige begeerte om goed soos geld te hê.)
Die siele van die afgunstiges dra grys mantels van boetedoening, en hulle oë is met draad toegewerk, nes 'n valkenier die oë van 'n valk toemaak wat hy oplei. Die resultate is hoorbare, eerder as sigbare, voorbeelde. Dante en Vergilius praat met Sapia Salvani'n edelvrou van Siëna wat haar verheug het toe haar stadsgenote verloor teen die Guelfe van Florence (Kanto XIII).
Die stemme sluit ook voorbeelde van afguns in. Die klassieke voorbeeld is Aglaulos, wat volgens Ovidius in klip verander is omdat sy jaloers was op Hermes se liefde vir haar ouer suster, Herse. Die Bybelse voorbeeld is Kain, wat nie hier genoem word omdat hy sy broer vermoor het nie, maar vir sy jaloesie op Abel wat tot die moord gelei het (Kanto XIV).
Dit is vroegmiddag en die digters loop weswaarts met die son in hulle oë. 'n Verblindende helderheid tref Dante skielik op sy wenkbrou. Eers dink hy dit is die son, maar toe hy sy hand voor sy oë hou, bly die helderheid daar en hy is verplig om sy oë toe te maak. Vergilius herinner hom daaraan dat die nadering van 'n engel steeds te kragtig is vir sy aardse sintuie, maar sê dit sal nie altyd so wees nie. Die engel van welsyn nooi Dante om na die volgende terras te gaan nadat hy nog 'n "P" van sy voorkop gevee het. Toe hy die terras verlaat, laat die verblindende lig van die engel Dante sy wetenskaplike kennis ten toon stel; hy sê die invalshoek is gelyk aan die refleksiehoek, "soos die teorie en eksperimente sal wys" (Kanto XV).
Derde terras (gramskap)
Op die terras van die wraaksugtiges, wat die digters om 15:00 bereik, kry Dante visioene van ootmoed, die teenoorgestelde van gramskap. Die toneel uit die Maagd Maria se lewe is hier toe sy Jesus ná drie dae in die tempel gevind het. Terwyl die meeste ouers kwaad sou wees omdat hulle kind hulle kommer besorg het, is Maria liefdevol en vol begrip vir Jesus se motiewe. 'n Klassieke voorbeeld is van die vrou van Peisistratos wat 'n jong man wou laat teregstel omdat hy haar dogter omhels het, waarop Peisistratos geantwoord het: "Wat sal ons doen aan iemand wat ons seergemaak het / as een wat ons liefhet ons veroordeling verdien?" Stefanus verskaf 'n Bybelse voorbeeld, wat verkry is uit Handelinge 7:54-60 (Kanto XV). Toe hy gestenig word, het Stefanus uitgeroep: "Here, moet hulle tog nie hierdie sonde toereken nie!"
Die gebed vir dié terras is die Agnus Dei: Agnus Dei, qui tollis peccata mundi, miserere nobis ... dona nobis pacem ("Lam van God, U wat die sondes van die wêreld wegneem, toon ons genade ... skenk vrede aan ons").
Marco Lombardo, 'n howeling van Lombardye, praat met Dante oor die vrye wil – 'n relevante onderwerp, want daar is geen sin daarin om kwaad vir iemand te wees wat geen keuse oor sy dade het nie (Kanto XVI). Dante sien ook visioene van voorbeelde van gramskap, soos Haman van die Bybel. Daarna verskyn die engel van vrede om hulle te groet. Weer eens oorweldig die helderheid Dante se oë, maar hy hoor die engel se uitnodiging om na die volgende terras te klim en hy voel hoe die engel nog 'n "P" uitwis. Dan volg die seënspreuk Beati pacifici ("Geseënd is die vredemakers"). Die digters verlaat die terras net nadat die nag aangebreek het (Kanto XVII).
Aspalathus acocksii
Aspalathus acocksii is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Noord-Kaap en die Wes-Kaap en kom op die Bokkeveldberge-plato en Sederberg voor.
Purgatorio (Dante)
Vierde terras (luiheid)
Op die vierde terras is die siele van dié wie se sonde onvoldoende liefde (luiheid of gemaksug) was. Omdat hulle nie in die lewe op die nastrewing van liefde gereageer het nie, is hulle hier betrokke in eindelose aktiwiteit. Die voorbeelde van luiheid en geesdrif, die teenoorgestelde eienskap, word hier deur die siele uitgeroep terwyl hulle op die terras rondhardloop. 'n Toneel uit die lewe van die Maagd Maria is haar besoek "sonder versuim" aan haar niggie, Elisabet (die moeder van Johannes die Doper). Daar is ook voorbeelde uit die lewe van Julius Caesar en Eneas. Dié aktiwiteit vervang ook 'n verbale gebed vir dié terras. Omdat die voormalige luies te besig is om lank te gesels, is dié deel van die gedig kort.
Dalview
links|270px|duimnael|Die Grieks-Ortodokse kerk in Bekkerstraat.
Purgatorio (Dante)
Vierde terras (luiheid)
Dante se tweede nag van slaap geskied terwyl die digters op dié terras is, en Dante droom kort voor dagbreek op Dinsdag van 'n Sirene, 'n simbool van ongeordende of oormatige liefde wat verteenwoordig word deur gierigheid, gulsigheid en wellus. Toe hy wakker word terwyl dit lig is, word hy besoek deur die engel van geesdrif, wat nog 'n "P" van sy voorkop verwyder, en die digters klim op na die vyfde terras (Kanto XIX).
Dalview
Dalview is 'n voorstad in Brakpan, Gauteng. Dit grens aan Dalpark in die weste en Kenleaf in die suide. Volgens die 2011-sensus het Dalview 'n bevolking van 4 681 gehad, waarvan 84,4% Blankes was. Afrikaans (77,8%) en Engels (14,4%) is die grootste huistale.
Purgatorio (Dante)
Vyfde terras (gierigheid)
Op die laaste drie terrasse is die siele van dié wat gesondig het deur goeie dinge lief te hê, maar op 'n oormatige of ongeordende manier.
Op die vyfde terras word die oormatige belangstelling in aardse goedere gestraf en gereinig – of dit in die vorm van gierigheid, ambisie of uitspattigheid is. Die hebsugtiges en verkwisters lê vooroor op die grond terwyl hulle die psalm Adhaesit pavimento anima mea opsê. Dié is geneem uit Psalm 119:25 ("Ek verkeer in doodsgevaar, gee my nuwe lewe soos U in u woord beloof het.") Dante ontmoet die siel van pous Adrianus V, 'n voorbeeld van begeerte vir ekklesiastiese mag en prestige, en hy wys vir die digters die pad aan (Kanto XIX).
Die toneel uit die lewe van die Maagd Maria, hier gebruik as 'n teendeel van gierigheid, is die eenvoudige geboorte van Jesus. Verder aan op die terras verpersoonlik Hugh Capet, die koning van die Franke, die gierigheid vir rykdom en besittings.
Nog voorbeelde van gierigheid is Pigmalion, Midas en ander. Toe is daar 'n skielike aardbewing en die uitroep van Gloria in excelsis Deo. Dante wil die oorsaak van die aardbewing weet, maar vra Vergilius nie daaoor uit nie (Kanto XX).
In 'n toneel wat Dante verbind met die episode waar Jesus die Emmausgangers ontmoet, word Dante en Vergilius verbygesteek deur 'n siel wat hom eindelik sou onthul as die Romeinse digter Statius, skrywer van die Thebaid. Statius verduidelik die oorsaak van die aardbewing: Daar is 'n skudding wanneer 'n siel weet hy is gereed om op te styg na die hemel. Dante stel Statius, sonder 'n duidelike of verstaanbare basis, voor as 'n bekeerde tot die Christendom; as 'n Christen sal sy leiding Vergilius s'n aanvul. Statius is verheug om hom in die geselskap te bevind van Vergilius, wie se Eneïde hy so bewonder (Kanto XXI).
Die engel van matigheid wys vir die digters die pad na die volgende terras nadat hy nog 'n "P" van Dante se voorkop gevee het. Vergilius en Statius gesels terwyl hulle na die volgende terras klim. Statius verduidelik dat hy nie gierig was nie, maar 'n verkwister, maar dat hy van verkwisting "bekeer" is deur Vergilius te lees, en dié digter het hom gelei na poësie en God. Statius sê hy is gedoop, maar het 'n geheime Christen gebly – dit is die rede vir sy suiwering van luiheid op die vorige terras. Statius vra Vergilius om sy mededigters en figure in die voorhel te noem, wat Vergilius doen (Kanto XXII).
Sesde terras (gulsigheid)
Dit is tussen 10:00 en 11:00 en die drie digters kom aan op die sesde terras, waar gulsiges gesuiwer word, asook oor die algemeen enigiemand wat 'n te groot klem gelê het op kos, drank en liggaamlike gemak. In 'n toneel wat herinner aan die straf van Tantalos, word hulle uitgehonger in die teenwoordigheid van bome waarvan die vrugte vir ewig onbereikbaar is. Die voorbeelde hier word gegee deur stemme in die bome. Die Maagd Maria, wat haar Seun se geskenke met ander gedeel het op die bruilof van Kana, en Johannes die Doper, wat net van sprinkane en veldheuning gelewe het (Matteus 3:4), is voorbeelde van die gawe van onthouding. 'n Klassieke voorbeeld van die teenoorgestelde eienskap van gulsigheid is die dronkenskap van die sentoure wat gelei het tot die geveg tussen die sentoure en die Lapite.
Die gebed vir dié terras is Labia mea Domine (Psalm 51:17: "Here, gee my die woorde om u lof te verkondig.")
Hier ontmoet Dante ook sy vriend Forese Donati en sy poëtiese voorganger Bonagiunta Orbicciani. Bonagiunta praat mooi van Dante se vroeëre werk La Vita Nuova, en beskryf sy tegniek as die dolce stil novo ("aangename nuwe styl"). Hy haal 'n sin aan wat geskryf is tot lof van Beatrice, wat hy later in die Purgatorio sal ontmoet.
Dante word toe gegroet deur die engel van matigheid, wie se helderheid soos die rooi gloed van gesmelte metaal of glas is. Hy verwyder nog 'n "P" van Dante se voorkop met sy vlerke en sê 'n seënspreuk. Dit is 14:00 toe die drie digters die sesde terras verlaat en na die sewende terras opklim, wat beteken hulle het vier uur tussen die gulsiges deurgebring.
Sewende terras (wellus)
thumb|upright|right|Vergilius, Dante en Statius langs die vlamme van die sewende terras, Kanto 25.
Twee groepe siele hardloop deur die vlamme en roep voorbeelde uit van wellus (Sodom en Gomorra deur die homoseksuele en Pasifaë deur die heteroseksuele). Die homoseksuele hardloop in die teenoorgestelde rigting van die son, van wes na oos, wat hulle sonde simboliseer teen die ntuur en teen God, terwyl die heteroseksuele van oos na wes harloop, saam met die son. Dante se uitbeelding van homoseksuele as siele wat waardig is van redding, is buitengewoon toegeeflik vir dié periode en word dikwels uitgelaat in latere illustrasies van die Purgatorio. Daarbenewens wyk dié uitbeelding in 'n groot mate af van die Inferno, waar Dante sodomie voorstel as 'n sonde van geweld eerder as van oormatige liefde.
Toe hulle ontmoet, ruil die twee groepe 'n vlugtige groetsoen en 'n teken van vrede uit voordat die homoseksuele op hulle pad voortgaan en die heteroseksuele die pelgrim nader. Die pelgrim bid vir albei groepe se toelating tot die hemel en gaan staan om te praat met die Italiaanse liefdesdigter Guido Guinizelli, wat die aard van die sonde verduidelik wat op dié terras gesuiwer word. Hy noem die sodomiete hulle "wat die oortreding gepleeg het waarvoor Caesar ... een keer gehoor het hy word "koningin" genoem (met verwysing na Julius Caesar se beweerde selfdegeslagverhoudings).
Dante word met dagbreek wakker, en die digters sit hulle reis voort totdat hulle die Aardse Paradys sien (Kanto XXVII).
Aardse Paradys
thumb|240px|Beatrice Spreek Dante Aan, deur [[William Blake. Dit wys die "triomfantlike strydwa" waarin Beatrice ry en wat getrek word deur die Griffioen, sowel as vier vroue wat deugde verteenwoordig, Kanto 29.]]
Op die spits van die Berg van die Vaevuur is die Aardse Paradys, of tuin van Eden. Allegories verteenwoordig dit die toestand van onskuld wat geheers het voordat Adam en Eva uitgedryf is – die toestand wat Dante se reis teen die berg op weer vasgevang het.
Die hemelse optog
Hier ontmoet Dante vir Matelda, 'n vrou wie se letterlike en allegoriese identiteit "miskien die tergendste probleem in die Komedie is". Tot in die vroeë 20ste eeu is sy verbind met die historiese Matilda van Toskane, maar sommige het meer onlangs 'n verband voorgestel met die droom van Lea in Kanto XXVII. Hoe ook al, dit is duidelik dat Matelda Dante voorberei op sy ontmoeting met Beatrice, die vrou aan wie Dante (histories) sy vorige poësie gewy het, die vrou op wie se versoek (in die storie) Vergilius hom op sy reis gebring het en die vrou wat (allegories) die weg na God simboliseer (Kanto XXVIII).
Saam met Matelda sien Dante 'n optog wat 'n allegorie binne die allegorie vorm, amper soos Shakespeare se "toneelstuk binne 'n toneelstuk". Dit het 'n heel ander styl as die Purgatorio as 'n geheel: die vorm van 'n maskerspel waar die karakters lopende simbole is eerder as regte mense. Die optog bestaan uit (Kanto XXIX):
thumb|240px|Dante en Matelda (voorheen genoem Dante en Beatrice), deur John William Waterhouse, 1915.
Beatrice se aankoms
Beatrice begin Dante teregwys en beskuldig hom daarvan dat hy afgewyk het van die pad van deugsaamheid wat sy voor hom gelê het voor haar vertrek uit die lewe op aarde. Sy vereis 'n belydenis van die pelgrim – sy eerste persoonlike belydenis in die hele Komedie.
Michael Galeota
Michael Galeota (28 Augustus 1984 – 10 Januarie 2016) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Bushwhacked (1995) en Clubhouse Detectives (1996), en in die televisiereekse Bailey Kipper's P.O.V. (1996) en The Jersey (1999).
Yvonne de Bray
Yvonne de Bray (12 Mei 1887 – 1 Februarie 1954) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente L'éternel retour (1943), Gigi (1949), Chéri (1950), en We Are All Murderers (1952).
Anne Shirley (aktrise)
Anne Shirley (17 April 1918 – 4 Julie 1993) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Three on a Match (1932), Anne of Green Gables (1934), The Devil and Daniel Webster (1941), en Murder, My Sweet (1944).
Mary Ellen Kay
Mary Ellen Kay (gebore 29 Augustus 1929) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Streets of Ghost Town (1950), The Well (1951), en Vice Squad (1953), en in die televisiereeks The George Burns and Gracie Allen Show (1950).
Aspalathus acuminata
Aspalathus acuminata is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos.
Die plant het twee subspesies:
Geodia angulata
Geodia angulata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Optel
Optel in Wiskunde, beteken om bymekaar te tel of te reken.
Geodia angulata
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike name van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1910 deur Lendenfeld.
Optel
Voorbeeld: 7 + 3 = 10 kan ongedaan gemaak word deur te sê 10 – 3 = 7.
Voorbeeld: 4 503 bestaan uit 4 duisende, 5 honderde en 3 ene. 4 503 = 4 000 + 500 + 3
Voorbeeld: die syfers van 4 503 is 4, 5, 0 en 3.
Wat is heelgetalle
Heelgetalle word op 'n getallelyn uitgebeeld.
Onthou, hoe groter die getal na die minus(-) hoe kleiner waarde stel dit voor, bv. -10°C is kouer as -5°C
Tel, rangskik en vergelyk
Voorbeeld:  6; 3; 0; -3; -6; -9; ens.
Dalend – van groot na klein
Pasop vir die getal na die minus(-) dit is nie die waarde nie!
Mantsheng Tsopo
Mantsheng Tsopo is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Optel
Tel, rangskik en vergelyk
Voorbeeld:   Rangskik  2; -10; 6; -12; 0; -7 in dalende orde =   6; 2; 0; -7; -10; -12
Maak seker watter getal se waarde is meer en laat die oopkant van die bekkie na hom wys.
Voorbeeld: -102  >   -201
Berekeninge met heelgetalle
Dieselfde getal met teenoorgestelde teken. Dus is 3 se optellingsinverse -3 en -7 s'n 7. Die som van dié twee getalle sal altyd 0 wees!
Voorbeeld: 3 + (-3) = 0   of (-7) + 7 = 0
Voorbeeld:  5 + 2 = 7
’n Negatiewe getal plus nog ’n negatiewe getal gee altyd ’n NEGATIEWE antwoord.
MAAR wanneer ’n negatiewe getal en positiewe getal bymekaar getel word in enige VOLGORDE, gebeur die volgende:
Trek die kleiner getal van die groter een af, die antwoord kry die teken van die grootste
getal, bv. -2 + 3 = 1   of   5 + (-7) = -2
Dit is dieselfde as die optel van sy optellingsinverse.
Voorbeeld:(-3) - 2 = (-3) + (-2) = -5
3 – 5 = 3 + (-5) = -2
(-2) – (-3) = (-2) + (3) = 1
Probleme met heelgetalle
Herlei altyd wiskundige probleme na wiskunde taal en gebruik ’n getallelyn om jou te help bereken.
Zabou Breitman
Zabou Breitman (gebore 30 Oktober 1959) is 'n Franse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Beautiful Memories (2001), 24 Days (2014), en The Swallows of Kabul (2019).
Newry
Newry [ˈnjʊəri] (afgelei van die Ierse An Iúraigh) is 'n stad en townland in Noord-Ierland. Die Clanrye-rivier, wat deur die stad vloei, vorm die historiese grens tussen die graafskappe Armagh en Down.
Newry, wat sowat 55 km van Belfast en 108 km van Dublin af geleë is, het (saam met Bessbrook, 'n dorp in die omgewing) volgens die sensus van 2011 'n bevolking van 26 893 gehad.
Geskiedkundiges neem aan dat Newry in 1144 vlakby 'n Cisterciënse-klooster gestig is, alhoewel daar ook historiese verwysings na ouer nedersettings in die kloostergebied is. Die eerste godsdienstige instelling in die gebied word met Sint Patrick verbind. Newry is een van die oudste nedersettings in Ierland wat - onder meer vanweë sy ligging tussen Belfast en Dublin - later as markdorp en handelsentrum vinnige groei ervaar het. In 1742 is dit deur 'n kanaal met die grootste meer in Noord-Ierland, Lough Neagh, verbind en het sedertdien as hawe gedien. In Maart 2012 het koningin Elizabeth II ter geleentheid van haar Goue Jubileum as Britse monarg stadstatus aan Newry en Lisburn verleen.
Newry is een van die belangrikste nedersettings in die sogenaamde Dublin-Belfast-korridor en naby die ingang tot die Gap of the North en die grens met die Republiek van Ierland geleë.
Rosalind Keith
Rosalind Keith (6 Desember 1916 – 24 Februarie 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Romance in the Rain (1934), The Glass Key (1935), Criminals of the Air (1937), en Arson Gang Busters (1938).
Carola Toelle
Carola Toelle (2 April 1892 – 28 Januarie 1958) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Die Geächteten (1917), Die Insel der Glücklichen (1919), Hazard (1921), en Um den Sohn (1921).
Dalpark
Dalpark is 'n voorstad in westelike Brakpan, Gauteng. Dit grens aan Dalview in die ooste en Boksburg (Parkhurst) in die weste. Volgens die 2011-sensus het Dalpark 'n bevolking van 8 244 gehad, van wie 53,4% wit was. Afrikaans (41,4%) en Engels (37,8%) is die grootste huistale.
Dikeledi Tsotetsi
Dikeledi Tsotetsi is 'n lid van die Nasionale Vergadering van Suid-Afrika vir die African National Congress.
Marian Shockley
Marian Shockley (10 Oktober 1911 – 14 Desember 1981) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Near the Trail's End (1931), Heroes of the Flames (1931), en Stage Door Canteen (1943).
Chiropraktyk
Chiropraktyk (Engels: 'Chiropractic') is 'n pseudowetenskaplike alternatiewe medisyne wat meestal handel oor die diagnose en behandeling van meganiese afwykings van die spiere-skeletale stelsel, veral die ruggraat. Sommige voorstanders, veral dié in die vroeë geskiedenis van die veld, het beweer dat sulke afwykings algemene gesondheid beïnvloed het deur die senuweestelsel, wat teenstrydig is met wetenskaplike bewyse.
Konseptuele basis
Die belangrikste chiropraktiese behandelingstegniek behels terapie met die hand, veral ruggraatmanipuleringsterapie, en manipulasies van ander litte en sagte weefsels. Die grondslag daarvan strook met die algemene medisyne, en chiropraktyk word onderhou deur pseudowetenskaplike idees soos vertebrale subluksasie en 'aangebore intelligensie' wat die wetenskap verwerp. Chiropraktisyns is nie mediese dokters nie.
Mediese gebruik
Verskeie gekontroleerde kliniese studies van behandelings wat deur chiropraktisyns gebruik word, is uitgevoer, met teenstrydige resultate. Sistematiese oorsigte van hierdie navorsing het geen bewyse gevind dat chiropraktiese manipulasie effektief is nie, met die uitsondering van die behandeling van rugpyn. In 'n kritiese evaluering is bevind dat manipulasie van die ruggraat kollektief nie effektief was om enige toestand te behandel nie. Ruggraat-manipulasie kan koste-effektief wees vir sub-akute of chroniese lae rugpyn, maar die resultate vir akute lae rugpyn was onvoldoende. Die doeltreffendheid en koste-effektiwiteit van chiropraktiese versorging is onbekend. Daar is nie voldoende data om die veiligheid van chiropraktiese manipulasies vas te stel nie. Dit word gereeld geassosieer met ligte tot matige nadelige gevolge, met ernstige of dodelike komplikasies in seldsame gevalle. Daar is kontroversie rakende die mate van risiko vir die verspreiding van die vertebrale arterie, wat kan lei tot beroerte en die dood, as gevolg van ruggraat-manipulasie. Verskeie sterftes word met hierdie tegniek geassosieer en daar word voorgestel dat die verhouding oorsaaklik is, 'n eis wat deur baie chiropraktisyns betwis word.
Geskiedenis
D. D. Palmer het chiropraktyk in die 1890's gestig, nadat hy gesê het dat hy dit van 'die ander wêreld' ontvang het, en sy seun B. J. Palmer het gehelp om dit in die vroeë 20ste eeu uit te brei. Oor die hele geskiedenis was chiropraktyk kontroversieel. Ondanks die oorweldigende bewyse dat inenting 'n effektiewe ingryping in die openbare gesondheid is, is daar onder chiropraktisyns beduidende meningsverskille oor die onderwerp, wat gelei het tot 'n negatiewe impak op openbare inenting en die algemene aanvaarding van chiropraktyk.
Zach Galifianakis
Zach Galifianakis (gebore 1 Oktober 1969) is 'n Amerikaanse akteur, vervaardiger, en skrywer. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente The Hangover (2009), Due Date (2010), The Hangover Part II (2011), en Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance) (2014).
Vulgata
thumb|180px|Die titelblad van die Clementine Vulgate van 1592.
Die Vulgata of Vulgaat (Engels: Vulgate; ook genoem Biblia Vulgata, "Bybel in die algemene taal") is 'n Latynse vertaling van die Bybel uit die laat 4de eeu.
Die vertaling is grotendeels die werk van Hieronimus, wat in 382 opdrag van pous Damasus I gekry het om die Vetus Latina (die evangelies wat deur die Romeinse Kerk gebruik is) te hersien. Later het Hieronimus op eie inisiatief sy werk uitgebrei en die meeste boeke van die Bybel oorvertaal.
Shepherd Market
Shepherd Market is 'n klein plein in Mayfair, 'n stadsbuurt van Sentraal-Londen, wat tussen Piccadilly en Curzon-straat geleë is. Die plein is tussen 1735 en 1746 deur Edward Shepherd op 'n oop terrein ontwikkel waar destyds in Mei 'n jaarmark gehou is. Na dié jaarmark - in Engels May fair genoem - is later die hele buurt vernoem.
Vulgata
Die Vulgata is algaande as die Bybelteks in die Westelike Kerk aanvaar. Dit het oor die volgende eeue die Vetus Latina vervang. Teen die 13de eeu het dit die naam versio vulgata ("die algemeen gebruikte weergawe"), of die verkorte naam Vulgata, van die vorige weergawe oorgeneem. Die Vulgata bevat ook sommige vertalings van die Vetus Latina waaraan Hieronimus nie gewerk het nie.
Shepherd Market
Die plein het vandag steeds 'n eiesoortige dorpskarakter. Vanaf die 18de eeu is dit met prostitusie verbind. So het die politikus Jeffrey Archer in die 1980's Monica Coghlan, 'n prostitué, op die plein ontmoet. Kultureel is die plein veral in die 1920's met literêre persoonlikhede en ander kunstenaars geassosieer wat in die buurt gewoon het, soos byvoorbeeld Anthony Powell, Michael Arlen en Sophie Fedorovitch.
Vulgata
Die Vulgata het later die Katolieke Kerk se amptelike Latynse Bybel geword, eers as die Sixtine Vulgate (1590), toe as die Clementine Vulgate (1592) en daarna as die Nova Vulgata (1979). Die Vulgata word steeds in die Latynse Kerk gebruik. Die Katolieke Kerk het dit op die Konsilie van Trente (1545-'63) as die amptelike Latynse Bybel bevestig. Die Clementine Vulgate was die amptelike Bybel van die Katolieke Kerk tot in 1979, toe die Nova Vulgata gepromulgeer is.
Geodia arabica
Geodia arabica is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Geodia en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike name van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1869 deur Carter.
Christa Tordy
Christa Tordy (30 Junie 1904 – 28 April 1945) was 'n Duitse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Sein großer Fall (1926), Potsdam, das Schicksal einer Residenz (1927), Das Geheimnis von Genf (1928), en The Countess of Sand (1928).
Aspalathus aemula
Aspalathus aemula is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom van Sederberg tot by Worcester en ooswaarts tot by Laingsburg en Montagu voor. Dit is deel van die fynbos.
Ann Shoemaker
Ann Shoemaker (10 Januarie 1891 – 18 September 1978) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Alice Adams (1935), My Favorite Wife (1940), Conflict (1945), en Sunrise at Campobello (1960).
Jeanne Brindeau
Jeanne Brindeau (22 November 1860 – 6 April 1946) was 'n Franse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente La fille du Boche (1915), The Clairvoyant (1924), Paris' Girls (1929), en End of the World (1931).
Asma al-Assad
Asma Fawaz al-Assad (née Akhras; gebore op 11 Augustus 1975) is die Eerste dame van Sirië. Sy is gebore in Londen, maar haar ouers is Siriërs. Sy is getroud met die Siriese president, Basjar al-Assad.
Assad het in 1996 gegradueer aan King's College London, met 'n BA-graad in rekenaarwetenskap en Franse letterkunde. Sy was 'n beleggingsbankier, en sou 'n aanvang neem met haar studies vir 'n MBA aan Harvard-universiteit, toe sy in Desember 2000 getroud is met Bashar al-Assad. Na haar troue het sy haar pos as beleggingsbankier bedank en na Sirië verhuis, waar haar drie kinders gebore is. As Eerste dame het sy 'n belangrike rol gespeel in die implementering van staatsprogramme wat toegespits is op maatskaplike en ekonomiese ontwikkeling as deel van 'n hervormingsinisiatief, wat opgeskort is weens die uitbreek van die Siriese burgeroorlog.
Sy word saam met haar man beskou as een van die belangrikste ekonomiese dryfvere in Sirië, en beheer aansienlike dele van Siriese sakesektore soos die bankwese, telekommunikasie, die eiendomsmark, en die maritieme industrie.
Vlag van die Verenigde Arabiese Emirate
Die nasionale vlag van die Verenigde Arabiese Emirate is op 2 Desember 1971 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon ’n vertikale rooi baan aan die vlagpaalkant met drie horisontale bane in, van bo na onder, wit, rooi en groen.
Simboliek
Die vlag bestaan die Pan-Arabiese kleure van rooi, groen, wit en swart, wat Arabiese eenheid simboliseer. Die kleure stel die Arabiese dinastieë van die Fatimidiese Kalifaat (groen), die Abbaside (swart), en die Omajade (wit) voor. Rooi stel die Sjariefe van Mekka voor en is deur koning Hussein self tydens die Arabiese opstand van 1917 gevoer.
Die kleure stel ook die voormalige individuele vlae en heersers, dit wil sê die geskiedenis (rooi), die vrugbaarheid van die land (groen), vrede en neutraliteit (wit), sowel as olie, die 'swart goud', dus welvaart (swart), voor.
Ontwerp
Die drie horisontale bane is dieselfde hoogte. Die rooi baan het ’n breedte van 3:9 in verhouding tot die lengte van die horisontale bane.
Geskiedenis
Teen 1820 was alle latere lede van die Unie-Protektoraat Groot-Brittanje. As Verdragstate het hulle ’n vierkantige vlag met ’n rooi vierkant op wit vierkant, wat ‘witbloedigrooi’ genoem is, vertoon.
Alexa Kenin
Alexa Kenin (16 Februarie 1962 – 10 September 1985) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Little Darlings (1980), Honkytonk Man (1982), en Pretty in Pink (1986).
Vlag van die Verenigde Arabiese Emirate
Geskiedenis
Tot 1971 het die verdragstate ’n rooi-wit-rooi, horisontaalverdeelde vlag met ’n groen sewepuntige ster in die middel vertoon. Die vorm en verhouding van hierdie vlag is nooit vasgestel nie, daarom kon dit verskillend in verskillende bronne voor. Toe Bahrein en Katar lede was, was die ster veronderstel om neo-radiatief te wees (1968 tot 1971).
Die Arabiese Rewolusionêre Vlag het gedien as ’n model vir die huidige vlag, soos met talle ander vlae wat die Pan-Arabiese kleure op hul vlae gebruik.
Vlae van die emirate
Elk van die emirate binne die Verenigde Arabiese Emirate het ’n eie vlag, behalwe Foedjairah wat die federale vlag ook as hul staatsvlag gebruik. Die vlae is afgelei van die rooi vlae wat tradisioneel deur die verskillende Arabiese emirate aan die Persiese Golf gebruik is. Onder die beskerming van die Britse Ryk, van 1820 af, is besluit om ’n wit vertikale baan aan die vlagpaalkant toe te voeg. Dieselfde basiese patroon kan word in die vlae van Bahrein en Katar, emirate wat gekies het om nie in 1970 by die pas gestigte Verenigde Arabiese Emirate aan te sluit nie, opgemerk word.
Aspalathus acutiflora
Aspalathus acutiflora is 'n plant wat hoort tot die genus Aspalathus. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en is deel van die fynbos en strandveld. Dit kom by Stilbaai en Albertinia voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 400 km² en daar is tien gefragmenteerde subpopulasies oor. Die plant word bedreig deur dekgras verbouing, veral by Albertinia, en indringerplante soos die Acacia-spesies.
Seldsame Aarde-hipotese
In sterrekunde en astrobiologie is die Seldsame Aarde-hipotese die teorie dat die ontstaan van komplekse en meersellige (en dus intelligente) lewe op Aarde ’n onwaarskynlike kombinasie van astrofisiese en geologiese gebeure en omstandighede geverg het. Volgens die hipotese is komplekse buiteaardse lewe ’n baie onwaarskynlike verskynsel en sal dit uiters skaars wees as dit bestaan. Die term "Seldsame Aarde" kom van die boek Rare Earth: Why Complex Life Is Uncommon in the Universe (2000) deur die paleontoloog en geoloog Peter Ward en die sterrekundige en astrobioloog Donald E. Brownlee, albei van die Universiteit van Washington.
’n Alternatiewe standpunt is dié van onder andere Carl Sagan en Frank Drake. Daarvolgens is die Aarde ’n tipiese aardplaneet in ’n tipiese planeetstelsel, wat in ’n gewone streek van ’n gewone spiraalsterrestelsel voorkom. Na aanleiding van die Koperniese beginsel en die beginsel van middelmatigheid is dit moontlik dat die heelal wemel van komplekse lewe.