cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Saktyd
Episode 2
Daarná kondig Izelle (hoofbeoordelaar) aan dat 'n skemerkelkpartytjie ter viering van die deelnemers op die Naspers-gebou se dak vir hulle gehou sal word. Vele bekendes en belangrike mense in die media woon die partytjie by; nadat die Saktyd-finaliste aan hulle bekend gestel word, gaan die deelnemers met die bekendes om. Wat die deelnemers egter nie weet nie, is dat hulle eintlik inligting by die bekendes moet versamel om 'n 350-woord artikel binne 30 minute te voltooi. Dié skok word ná die partytjie aan hulle oorgedra. Izelle las ook by dat die persoon wat die swakste vaar uit die kompetisie gestem sal word.
Ná 30 minute se skryf word die artikels ingesamel. In 'n aparte kamer, weg van die deelnemers, lewer die beoordelaars fel kritiek op die artikels: volgens Izelle het baie min van die finaliste geluister na die opdrag; van hulle het ook oor hulleself geskryf, terwyl die artikel oor die bekendes moes wees. Wicus (beoordelaar) sê ook dat van die artikels hom naar maak.
Voor die deelnemers loof Izelle vir Jeannie, wie se artikel bo almal s'n uitgestaan het. Christiaan (Rooibaard), Leilani en Jurie word op hul beurt as teleurstellend beskryf. In die laaste minute van die program is dit egter Leveinia wat uitgestem word, nadat daar in haar artikel, volgens Izelle, nie een publiseerbare sin was nie.
Episode 3
In die derde episode (wat op 31 Julie 2012 uitgesaai is) word die deelnemers in twee spanne verdeel: Lilian word aangestel as die kaptein van die Komma-span (met Astrid, Christiaan [Rooibaard], Christian, Jeannie, en Tercia onder haar leiding), terwyl Elridus aangewys word as die Punte-span se kaptein (met Jolene, Jurie, Laura, Leilani en Leon onder sy vlerk).
Ná afloop van die taak loof Izelle (hoofbeoordelaar) die Punte-span se kreatiwiteit, wat vir hulle bykans 5000 "likes" gegenereer het – 'n rekord op Huisgenoot se Facebook-blad. Alhoewel hulle veel meer "likes" gekry het as die Komma-span se bykans 3500 "likes", bevraagteken Izelle en Wicus (beoordelaar) egter die Punte-span se integriteit. In een van hul "posts" het die Punte-span belowe om Emo Adams se hare af te skeer indien hulle 3000 "likes" kry; toe Huisgenoot-lesers hulle met bykans 5000 "likes" verras, het hulle teruggegaan op hul woord en nie die belofte uitgevoer nie. Volgens Izelle sou 'n Huisgenoot-werkgewer wat dieselfde integriteitlose besluite in die praktyk geneem het, 'n skriftelike waarskuwing ontvang. Weens hul roekelose besluit en skade aan die Huisgenoot-handelsmerk (met baie Facebook-aanhangers wat gedreig het om die Huisgenoot Facebook-blad as aanhangers te verlaat), is die wenners, die Punte-span, na Die Hok gestuur – 'n vertrek wat vir die eerste keer in Saktyd in dié episode bekendgestel is.
In Die Hok word die verloorspan ondervra oor besluite wat hulle in die taak geneem het. Nóg 'n nuutjie word met die deelnemers gedeel: vir die eerste keer moet hulle self een van hul mede-deelnemers uitstem. Die uitslag van die stemme is as volg:
Weens sy blaps op 94.5 Kfm (toe hy Emo Adams met Riaan Cruywagen misgis het) en sy algehele bydra tot die taak, word Leon uitgestem.
Episode 4
In die vierde episode (wat op 7 Augustus 2012 uitgesaai is), ontmoet die Komma-span (Astrid, Christiaan [Rooibaard], Christian, Jeannie, Lilian en Tercia) en die Punte-span (Elridus, Jolene, Jurie, Laura en Leilani) vir die drie beoordelaars by Paarl Media in Kaapstad — die grootste drukkery in Afrika en een van die grootstes in die Suidelike Halfrond; daar word weekliks sowat 400 000 Huisgenote hier gedruk.
Die spanne ontvang elk 300 Huisgenoot en Die Burger-kombinasiepakke en word uitgedaag om die pakke by verkeersligte en op straat in Durbanville, Kaapstad vir R20 te verkoop. Met aanvang van die taak gaan die Punte-span strategies te werk en fokus hul aandag op massaverkope: Jolene verkoop 100 kombinasiepakke aan die Universiteit Stellenbosch se bestuurskool, terwyl Elridus (komies) 50 aan sy ma verkoop. Die Komma-span, afgesien van Jeannie, het hul verkope op die verbygaande verkeer gefokus; Jeannie het die kombinasiepakke sorteer en die finansies behartig.
Met afloop van die taak kondig die Punte-span aan dat hulle al 300 van hul kombinasiepakke verkoop het, terwyl die Komma-span se eindtelling 110 is. Wicus (beoordelaar) en Haidee (beoordelaar) verras die deelnemers egter met 'n kinkel: elke span kry nog 500 Huisgenote, en moet dit by een van drie winkelsentrums verkoop: Cape Gate in Kraaifontein, Eden on the Bay in Bloubergstrand en die Liberty Promenade in Mitchells Plein. Met hul oorwinning in die eerste rondte, kies die Punte-span eerste Cape Gate, terwyl die Komma-span op Eden on the Bay besluit.
Weereens fokus die Punte-span op massaverkope: Leilani verkoop 300 van die 500 Huisgenote aan die winkelsentrum se sentrumbestuur, terwyl haar ander spanmaats op ander winkels en inkopiegangers fokus. Die Komma-span sukkel egter weer: Met aankoms het die spanlede besef dat Eden on the Bay grootliks Engelse inkopiegangers lok; meeste wil nie 'n Afrikaanse tydskrif koop nie.
Episode 5
In die vyfde episode (wat op 14 Augustus 2012 uitgesaai is), is die oorblywende 10 deelnemers in nuwe spanne verdeel: die Komma-span sou voortaan uit Christian, Jeannie, Jolene, Laura en Tercia bestaan, terwyl Astrid, Christiaan (Rooibaard), Elridus, Jurie en Leilani die nuwe Punte-span is.
Die tema van die taak is groen en eko-vriendelik leef. Elke span moet 'n infografika met behulp van 'n Huisgenoot-illustreerder en -uitlegkunstenaar saamstel. Izelle (hoofbeoordelaar) maak dit duidelik dat elke infografika 'n 3D beeld moet bevat en dat die inligting feitelik korrek moet wees. Om inligting vir die infografika saam te stel is die Komma-span eers na 'n huis wat gedeeltelik eko-vriendelik is; hulle word deur Dave Pepler deur die huis vergesel om verslag te lewer oor maniere wat die huis nog meer kan “vergroen”. Die Punte-span is na 'n huis wat van die fondament af groen gebou is, en moet verslag lewer oor die proses van groen huisbou; hulle word deur die argitek Carl Morkel bygestaan.
Ná afloop van die uitstappies stel elke span hul infografika saam. Deurgaans loop die spanning hoog: Christian kritiseer Tercia se bydrae tot die taak, wat op haar beurt erken dat sy weens haar agtergrond as kinderoppasser en huishulp vir die eerste keer 'n Google-soektog gedoen nie; sy erken ook dat sy gedink het 'n groen huis net 'n huis is wat groen geverf is. By die Punte-span raak almal met Elridus geïrriteerd.
By die beoordeling loof Izelle die Punte-span se 3D beeld, maar sê dat hul teks nie vars en nuut genoeg is nie. Daarenteen, kritiseer Izelle die Komma-span se beeld wat nie 3D is nie; sy las ook by dat hulle kopieregskending gepleeg het deur nie hul bronne te verwys nie. Tog erken sy hul teks is van 'n uitstaande gehalte — só goed dat sy vir hulle die wen toeken. Dus word die Punte-span na Die Hok gestuur.
In Die Hok word die Punte-span gevra om een van hul eie spanlede uit te stem. Die uitslag is as volg:
Volgens Leilani gee Elridus net 50% in elke taak wat hy aanpak, terwyl Christiaan (Rooibaard) en Astrid albei aanvoer dat Elridus ongelooflik moeilik is om mee saam te werk. Elridus erken self dat hy nie goed in 'n span saamwerk nie, en word met 4 stemme teen 1 uitgeskakel.
Episode 6
In die sesde episode (wat op 21 Augustus 2012 uitgesaai is), is die Kommas (Christian, Jeannie, Jolene, Laura en Tercia) en die Punte (Astrid, Christiaan [Rooibaard], Jurie en Leilani) opdrag gegee om twee spesiale gaste en Huisgenoot-lesers — Leza van Heerden en Riana Gebhardt — met mooimaaksessies te bederf; Riana het by die Komma-span aangesluit, terwyl Leza by die Punte ingelyf is. Mode was die tema van die week. Elke span was verantwoordelik vir hul gas se hare, grimering en klere, en moes ook onderhoude met hul gaste voer om uit te vind watter wense in hul persoonlike lewens verryking nodig het; die spanne moes borge soek om daai wense te vervul. Ná afloop van die hele transformasie, moes dit op 'n dubbelblad in die Huisgenoot vasgevang word.
Eers is Christian, Jeannie en Tercia van die Kommas, en Astrid en Jurie van die Punte na Woolworths, waar hulle vir hul gaste klere moes uitsoek. Alhoewel die Punte die taak met gemak voltooi het, was ongelyke humeure by die Kommas te bespeur: Christian was geïrriteerd met Tercia, wat 5 keer in 'n ry die verkeerde grootte klere vir hul gas uitgesoek het. Volgens Jeannie, kan Tercia nie eers op 'n eenvoudige taak konsentreer nie, soos toe sy nie kon verstaan hoekom 'n vrou wat 'n grootte-22 kledingstuk dra nie in 'n grootte-10 kan inpas nie.
Volgende is Jolene en Laura van die Komma-span en Christiaan (Rooibaard) en Leilani van die Punte saam met hul gaste na 'n haarsalon, waar Christiaan (Rooibaard) erken het hy heeltemal buite sy gemaksone is. Laura, daarenteen, het erken dat sy graag as stilis by Huisgenoot se aanvullende-tydskrif Huisgenoot-MOOI (wat fokus op mode) sal wil werk.
Die spanne is herenig toe hul gaste se grimeersessie hul mooimaaksessies afgerond het. Daarná het Leilani (Punte) en Laura (Kommas) aan Wicus (beoordelaar) en Haidee (beoordelaar) vertel watter wense hulle van hul gaste vervul het: Leilani het vertel dat Leza graag saam met haar familie op 'n lekker, goeie vakansie wil gaan — 'n wens wat die Punte vervul het. Borge het Leza en haar gesin na Knysna genooi (waar Leza en haar man hul wittebrood gevier het), en MSC Cruises het beloof om 'n vier-nag bootreis te skenk. Laura het op haar beurt vertel dat Riana graag haar studies wil voortsit. CityVarsity en die Stellenbosch Instituut vir Fotografiese en Multimedia Studies het albei 'n kursus geborg wat Riana later kan volg.
Ná afloop van die samestelling van die dubbelblad, het Izelle albei spanne geloof vir werk wat, volgens haar, publiseerbaar is. Alhoewel sy gedink het die Kommas se mooimaaksessie het beter gelyk, het sy hul kopie as "stroperig" beskryf, wat gewys het hulle het nie hul leser in gedagte gehou nie. Die Kommas, daarenteen, het weer, volgens Izelle, kopie gelewer met diepte wat gewys het dat hulle goeie onderhoudvaardighede gebruik het om regtig hul gas te leer ken. Vanweë hul swak teks, het Izelle die Punte na Die Hok gestuur.
In Die Hok het dit na vore gekom dat Christian Jeannie en Laura se kopie geredigeer het, alhoewel hulle hom gevra het om dit nie te doen nie; hy was dus die rede vir hul swak kopie. Izelle het die span gevra om iemand uit te stem. Die stemme was as volg:
Alhoewel Laura vir Christian gestraf het met 'n stem teen hom, het Jeannie in 'n wending nié vir Christian gestem nie, alhoewel hy direk verantwoordelik was vir haar swak kopie. Christian en Jolene het gesê dat Tercia net nie by die span se pas kan byhou nie, en met 3 stemme teen haar het sy die trekpas gekry. Christian het met 2 stemme teen hom net-net 'n vertrek uit die program vrygespring. Tercia het betraand gesê dat sy verraai voel.
Episode 7
In episode sewe (wat op 28 Augustus 2012 uitgesaai is) besoek die top-8 die Jan Kriel-skool vir Buitengewone Onderwys in Kuilsrivier. Soos Izelle (hoofbeoordelaar) hulle meedeel, is onderwys 'n saak wat Huisgenoot baie na aan die hart lê; dit is ook die tema van hul eerste indiwiduele taak. Die Punt- en Komma-span word ontbind sodat elkeen kan wys wat die standaard van hul skryfwerk is.
By beoordeling lewer Izelle kritiek op elkeen se artikels. Meeste word oor die vingers getik, o.a. Jolene, wat nie die opdrag korrek uitgevoer het nie, Jurie, wat geen aanhalings in sy artikel gebruik het nie, Laura, wat sleg spel, en Leilani, wat nie paragrawe in haar teks gebruik nie. Daarenteen word Christiaan (Rooibaard) en Christian se skryfwerk geloof; Izelle sê grappenderwys dat Christiaan (Rooibaard) se artikel so goed was dat sy hom 'n klapsoen wil gee. In 'n wending kondig sy ook aan dat die vier swakste deelnemers weer 'n kans sal kry om hulleself te bewys deur die volgende dag 'n tweede onderhoud te voer en artikel te skryf met 'n leerder van dieselfde skool. Die swakste van die vier sal uitgeskakel word.
Die volgende dag ontmoet Jolene, Jurie, Laura en Leilani – die vier in gedrang – vier van die Jan Kriel-skool se leerders by Butterfly World net buite Stellenbosch. Elkeen voer in-diepte onderhoude en kry dan weer die kans om artikels saam te stel. Dit word weer na die beoordelaars gestuur.
In Die Hok beoordeel Izelle weer die artikels. Sy noem dat al vier die kritiek van hul eerste artikels omgeswaai en toegepas het – veral Laura, wat beïndruk het, alhoewel sy die hele episode deur erken het dat haar skryfwerk nie haar sterkste bate is nie. Ná elke deelnemer motiveer hoekom hulle nog 'n kans in Saktyd gegun moet word, besluit Izelle dat elkeen 'n tweede kans verdien. Niemand word in die episode uitgeskakel nie.
Episode 8
In episode agt (wat op 4 September 2012 uitgesaai is) word die top-8 in twee groepe van vier gedeel, wat elkeen om die beurt 'n kort onderhoud met 'n akteur uit die kykNET-drama Vloeksteen voer: Christiaan (Rooibaard), Christian, Jurie en Laura kuier by Erica Wessels, terwyl Astrid, Jeannie, Jolene en Leilani by Albert Maritz aangaan.
Ná afloop van die onderhoude bestuur elke deelnemer 'n Huisgenoot-fotograaf om foto's te neem vir 'n artikel wat uit die onderhoud gespruit het. Volgens die fotograwe het Christiaan (Rooibaard), Jurie en Leilani se leiding die beste resultate gelewer. Daarná kry die deelnemers weer 2 uur om 'n 1250-woord artikel saam te stel. Hul eerste pogings word na Wicus (beoordelaar) vir beoordeling gestuur.
By beoordeling sê Wicus dat meeste van die deelnemers se artikels redbaar is, maar hy kritiseer Laura fel oor haar slegte spelling, wat reeds in 'n vorige episode daaroor gewaarsku is; Wicus sê dat hy haar uit die kompetisie sou stem as hy die kans gegun sou word. Leilani word op haar beurt as 'n slegte skrywer gebrandmerk. Daarenteen word al die deelnemers gewaarsku om 'n oog op Christiaan (Rooibaard) te hou, wat volgens Wicus die deelnemers se grootste kompetisie is. Op grond van sy goeie vertoning in die vorige episode, word Christiaan (Rooibaard) weer uitgesonder vir 'n goeie artikel. Jurie word ook uitgesonder vir 'n ongelooflike artikel, alhoewel Wicus aanvanklik agterdogtig is oor Jurie se drastiese vordering; hy laat Jurie belowe dat hy nie plagiaat gepleeg het nie.
Die deelnemers kry weer skryftyd om Wicus se raad toe te pas en kry dan hulp van 'n uitlegkunstenaar om hul teks en foto's op 'n dubbelblad uit te lê. Daarná word die finale produk deur die hele beoordelaarspan beoordeel.
Christiaan (Rooibaard) se finale produk word weer geloof, terwyl daar vir Jeannie gesê word dat sy Wicus se tyd gemors het deur nie sy raad toe te pas nie. Christian word ook gekritiseer omdat sy foto's herhalend en vervelig vir die leser is en alhoewel Leilani se foto's, volgens die beoordelaars, die beste in die groep is, het haar artikel heeltemal platgeval. Christian, Jeannie en Leilani se swak vertonings laat hulle weer in Die Hok beland.
Al drie deelnemers kry die kans om te motiveer hoekom hulle nog 'n kans in die kompetisie verdien. Die deelnemers kry nie die kans om mekaar uit te stem nie en op grond van haar swak skryfwerk, gee Izelle (hoofbeoordelaar) vir Leilani die trekpas.
Episode 9
In episode nege (wat op 11 September 2012 uitgesaai is) deel Wicus (beoordelaar) met die deelnemers dat hulle die stel van 'n musiekvideo sal besoek en 'n Tempo-blad — Huisgenoot se weeklikse musiekblad — met teks, nuus, Twitter-twiets, foto’s en 'n CD-resensie sal moet vul; die musiekvideo is verfilm vir Huisgenoot se Liedjieskryfkompetisie.
Op stel ontmoet die deelnemers vir Valiant Swart en Bok van Blerk – twee van Afrikaanse musiek se gesogste sterre – en samel inligting van hulle in. Maar die deelnemers is duidelik angstig: Volgens Christian is almal bang vir mekaar se skryfwerk, wat duidelik is uit Laura se taktiek toe sy die span wat op die musiekvideo werk, gevra het om nie inligting aan die ander deelnemers te verskaf nie.
Terug in die Naspers-gebou begin die deelnemers om 'n Ray Dylan-album te resenseer, hul Tempo-blaaie te skryf en met behulp van 'n uitlegkunstenaar uit te lê. Christiaan (Rooibaard), Jeannie en Jolene sê om die beurt dat Christian hulle almal irriteer, maar volgens Christiaan (Rooibaard) sal Christian nie uit die kompetisie geskakel word nie, omdat sy blad van 'n goeie gehalte is.
Tog sê Izelle (hoofbeoordelaar) by beoordeling dat almal se blaaie nie regtig fabelagtig is nie, maar tog 'n publiseerbare standaard handhaaf. Alhoewel Jeannie en Jurie geloof word vir oulike elemente op hul blaaie, word Jurie vasgevat omdat hy feitefoute in sy artikel gemaak het — foute wat gespruit het uit verkeerde inligting oor Wicus van der Merwe wat Valiant en Bok grappenderwys op stel vertel het; die deelnemers word aangeraai om altyd meer as een bron te raadpleeg. Maar dis Jolene wat deur Izelle uitgesonder word as die persoon wat die meeste beïndruk het, omdat sy haar akademiese-skryfstyl uiteindelik met die Huisgenoot-skryfstyl vervang het; sy word met immuniteit beloon. Die ander ses deelnemers word almal na Die Hok gestuur.
In 'n verrassende wending kondig Izelle aan dat sy nog nie klaar is met die deelnemers nie. Sy verduidelik aan die groep dat die beste joernaliste baie goeie spanwerkers is, en vra die deelnemers om te kies wie hulle dink nie hierdie kwaliteit besit nie. Die uitslag van die stemme is as volg:
Volgens Astrid, Christiaan (Rooibaard) en Jeannie fokus Christian te veel op homself en gee nie genoeg ondersteuning in spanwerk nie, alhoewel Christiaan (Rooibaard) bylas dat Christian 'n ongelooflike individuele speler is. Met drie stemme teen hom, word Christian uitgeskakel. Ná afloop van sy uitskakeling sê Christian dat hy – nes Lilian in Episode 4 – verraai voel deur Jeannie, wat voorgegee het dat sy een van sy beste vriende in die program is.
Episode 10
Ná elke deelnemer ’n familielid bel om ’n resep by hulle te kry, gaan koop hulle bestanddele en rekwisiete. Daarná is elke deelnemer een-vir-een in die toetskombuis om hul resepte voor te berei: Astrid se groenboontjiebredie, Jeannie se malvapoeding, Jolene se kerriemaalvleis en Jurie se bobotie word almal deur Wicus (beoordelaar) as koningskos beskryf, maar Christiaan (Rooibaard) se malvapoeding flop – hy beskryf dit self as iets wat soos pampoen lyk. Volgens ’n kok in die kombuis skort niks met Christiaan (Rooibaard) se resep nie, maar ’n te diep bak het veroorsaak dat die beslag nie heeltemal kon bak nie. Nietemin kon Carmen die resep red en ’n bakkie van die poeding vir fotografie voorberei.
Gedurene bladuitleg vorder almal vlot, alhoewel Christiaan (Rooibaard) bekommerd erken dat net een van sy foto’s – weens die onklaar, ongebakte poeding – regtig bruikbaar is. Maar sy bekommernisse was verniet toe Carmen by beoordeling sy opvoedkundige blad en skryfwerk loof. Jeannie word op haar beurt ook deur Haidee geprys vir ’n uitstaande blad. Alhoewel Izelle (hoofbeoordelaar) sê dat Astrid se blad slordighede bevat (soos dat sy die woord ‘peper’ verkeerd gespel het), word meeste van die kritiek na Jolene en Jurie gerig: Albei het, volgens die beoordelaars, hul resepte te gekompliseerd neergepen en stappe in die voorbereiding van die resep oorgeslaan. Op ’n punt in die kompetisie waar geen van die deelnemers kan bekostig om foute te maak nie, word Jolene en Jurie na Die Hok gestuur.
In Die Hok kry Jolene en Jurie kans om te motiveer hoekom hulle in die kompetisie moet bly, maar dit is Jolene se motivering wat platval; sy word dadelik deur Izelle uitgeskakel.
In ’n klein wending vra Izelle vir Jurie om vier koeverte na Astrid, Christiaan (Rooibaard) en Jeannie te neem en dit saam met hulle oop te maak. Daar gekom, ontdek die top-4 dat elkeen ’n vliegtuigkaartjie na ’n onbekende bestemming ontvang het…
Episode 11
In episode 11 (wat op 25 September 2012 uitgesaai is) is die top-4 vroeg-vroeg op die Kaapstad Internasionale Lughawe, waar hulle na ’n onbekende bestemming vlieg. Alhoewel almal bespiegel dat hulle volgende taak in Bloemfontein wag en die vliegtuig tog daar land, klim hulle nie af nie en vlieg verder na Johannesburg.
Daar gekom, ontmoet hulle Izelle (hoofbeoordelaar) en Ernst Swart, ’n publisiteitsbeampte, by Stark Studios, waar die kykNET-sepie Binneland geskiet word. Elkeen kry twee leë Huisgenoot-bladsye en word gevra om dit met ’n storie van hul keuse te vul. Elke storie moet ’n “scoop”-element bevat, wat beteken dat elke deelnemer op die stel moet rondbeweeg en ’n nuwe, vars storie by die akteurs moet uitsnuffel.
Astrid besluit om ’n Local is Lekker-blad te doen met Binneland se 1500ste episode as haar hoofstorie, terwyl Jurie ’n profiel oor jong talent in die sepie skryf. Christiaan (Rooibaard) snuffel uit dat ’n bekende Isidingo-akteur haar rol vir ’n rol in Binneland gaan verruil, terwyl Jeannie ook ’n Local is Lekker-blad met 'n storie oor tatoeëermerke op stel as nuwe nuus kies. Alhoewel Astrid en Jurie goed vorder, met Ernst wat Astrid as die uitblinker uitwys, spartel Jeannie om nog stories vir haar blad te kry. En alhoewel Christiaan (Rooibaard) se storie groot nuus is, en hy ook volgens Ernst ’n goeie storie beet het, worstel hy met etiese kwessies, nadat die akteur met wie hy ’n onderhoud voer hom vra om die inligting weens kontraktuele verpligtinge vertroulik te hou.
In Kaapstad word die top-4 almal vel deur die beoordelaars gekritiseer: Astrid het die meeste van haar blad met foto’s gevul en haar teks afgeskeep, terwyl Christiaan (Rooibaard) hewig gekritiseer word omdat hy nie sy storie ordentlik gebreek het nie; Jurie word ook gekritiseer vir swak skryfwerk. Alhoewel Jeannie op haar beurt gekritiseer word omdat sy nie die regte inligting in haar brokkies ingesluit het nie, word haar produk tog as die beste in die groep beskryf. Sy word dadelik met ’n outomatiese plek in die top-3 beloon, terwyl die ander na Die Hok gestuur word.
In Die Hok word elkeen gevra om te motiveer hoekom hulle in die kompetisie moet bly. Nadat Izelle goed daaroor dink, skakel sy Jurie (wat ná 11 episodes reeds ses keer in Die Hok was) uit die reeks, omdat hy, volgens haar, die enigste van die drie is wat nie sy foute sal kan regmaak nie.
Episode 12
In die voorlaaste episode (wat op 2 Oktober 2012 uitgesaai is) word die top-3 opdrag gegee om hulleself in die skoene van haweloses te plaas en ’n unieke storie te skryf oor ’n nag in die lewe van ’n hawelose. Elke deelnemer kry R100, ’n slaapsak en ’n flitslig. Hulle ontmoet ’n groepie haweloses in Kaapstad met wie hulle onderhoude voer en vir hulle wys waar hulle die aand in die buitelug sal oornag.
Alhoewel die uitdaging vir Astrid ’n avontuur is en Christiaan (Rooibaard) sê dat die mens mens storie die joernalistiek is waarin hy belangstel, erken Jeannie dat die uitdaging heeltemal bo haar vuurmaakplek is. In die vroeë oggendure in die Kaapse winter, vind al drie dit egter moeilik om in die bitterkoue aan die slaap te raak.
Ná die nag op straat ontmoet die top-3 die beoordelaars vir ontbyt om die ervaring mondelings met hulle te deel. Daar gekom, word elke deelnemer verras met ’n familielid wie hulle gedurende die reeks nie kon sien nie. Ná ’n kort ontbyt kry elke deelnemer tyd om hul artikel te skryf.
By beoordeling sê Izelle (hoofbeoordelaar) dat daar in al drie artikels sowel goeie as slegte elemente was, en sy stuur al drie na Die Hok. Dáár word Christiaan (Rooibaard) se artikel as fenomenaal beskryf, alhoewel sy slot platgeval het; so ook word Astrid as fenomenaal beskryf, alhoewel sy nie die opdrag korrek uitgevoer het, deur genoeg inligting oor haarself in die storie in te werk nie. Maar Jeannie kry die meeste kritiek, omdat haar artikel nie genoeg konteks geskets het om die leser in die wêreld van die hawelose te verplaas nie. Sy word net voor die finaal uitgeskakel, met net Astrid en Christiaan (Rooibaard) oor wat sake moet uitspook vir die droompos by Huisgenoot.
Episode 13
In episode 13 – die slotepisode – (wat op 9 Oktober 2012 uitgesaai is), ontmoet die top-2, Astrid en Christiaan (Rooibaard), die beoordelaars in die opdragkamer. Daar lewer elke beoordelaar kommentaar oor die vorige 11 deelnemers wat reeds uit die reeks geskakel is. 'n Huldeblyk aan hulle vul die eerste derde van die episode.
Daarná kry die top-2 twee opdragte: eers moet hulle onderhoude met mekaar voer, waarin hulle voorgee dat die ander een die wenner van die reeks is; daarná moet elkeen 'n formele werksonderhoud bywoon voor die drie beoordelaars en vier ander: Nadia Sadovsky (Huisgenoot se adjunk- en nuusredakteur), Lara Atson (Huisgenoot-joernalis), Linda Pietersen (YOU se redakteur) en Wilmer Muller (Huisgenoot, YOU en Drum se digitale hoof). Albei voer hul onderhoude met mekaar en daarná die werksonderhoud voor die paneel met sukses uit. Alhoewel die bykomende vier paneellede beïndruk is met die top-2 en bly is dat hulle nie die wenner hoef te kies nie, is meeste gaande oor Christiaan (Rooibaard): Linda Pietersen beskryf hom as "genotvol", terwyl Nadia Sadovsky Izelle vra of sy hom self kan aanstel.
In Die Hok beaam Izelle die kommentaar oor Christiaan (Rooibaard), nadat sy sê dat dit 'n skande is dat hy deur die media-industrie oorgesien is. Vir Astrid beskryf sy as 'n sensitiewe mens wat 'n joernalis in murg en been is. Net voor sy die aankondiging wil maak, breek sy egter die spanning toe sy aankondig dat die wenner eers later by Skouspel in Sun City aangekondig sal word. Albei sou dus amper vier maande moet wag voor die finale wenner aangekondig word.
Die seisoen eindig hier.
Madison Ivy
Madison Ivy (gebore 14 Junie 1989) is 'n Amerikaanse aktrise.
Saktyd
Ontvangs
In die Huisgenoot van 6 September 2012 het die tydskrif se redakteur, Julia Viljoen, in 'n redakteursbrief geskryf dat Saktyd weekliks een van kykNET se top-10 gewildste programme is, met kykertalle wat episode sewe op 28 Augustus tot die agtste plek opgestoot het.
Hyundai Atos
Die Hyundai Atos is 'n stadsmotortjie wat sedert 1997 deur die Suid-Koreaanse motorvervaardiger Hyundai gebou word. Dit was ook onder die modelname Atoz, Amica en SANTRO Xing bemark. Dit is opgekikker in 1999, toe dit bemark is as die Atos Prime, en weer in 2003. Dit is slegs beskikbaar met 'n vyfdeur luikrugbakstyl. Dit is in 2007 in die meeste markte deur die Hyundai i10 vervang, maar produksie duur voort in Indië, waar dit nog steeds soos oorspronklik bemark word.
Even Stevens
Even Stevens is 'n Amerikaanse televisiereeks wat deur Matt Dearborn vervaardig is. Die reeks handel oor 'n Amerikaanse gesin. Ren baklei gedurig met haar broer Louis. Ren hou daarvan om alles reg te doen. Louis hou van pret, selfs al breek hy reëls wat hom in die moeilikheid laat beland.
Julia Dufvenius
Julia Dufvenius (gebore 8 Oktober 1975) is 'n Sweedse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Arn: The Knight Templar (2007) en Psalm 21 (2009), en in die televisiereekse Molanders (2013) en Honour (2019).
Egiptiese Gebou
Die Egiptiese Gebou (Eng. Egyptian Building) is die tuiste van die Universiteit van Kaapstad se Michaelis-kunsskool op die instelling se kampus in Oranjestraat, Kaapstad.
Ná sy stigting op 1 Oktober 1829 is die Zuid-Afrikaansch Athenæum (ook genoem Zuid-Afrikaansche College), die voorloper van sowel die UK as die hoër- en laerskole SACS, in beknopte omstandighede in die weeshuis aan die bopunt van Langstraat gehuisves. Hierdie onbevredigende situasie het tot laat in die 1830's voortgeduur toe goewerneur sir Benjamin D'Urban ’n perseel waar vroeër ’n dieretuin aan die bopunt van Goewermentslaan in die Kompanjiestuin gestaan het, aan die kollege toestaan vir die oprigting van 'n nuwe gebou. Die toegang na dié perseel vanuit Goewermentslaan was deur die Leeuepoort, opgerig deur Louis Thibault en Anton Anreith.
Die kollege se Engelsprofessor, James Adamson, het ’n rowwe skets gemaak vir die nuwe gebou in die destyds gewilde Neo-Egiptiese of Egiptiese herlewingstyl. Kol. G.G. Lewis van die Koninklike Ingenieurs het op dié tema voortborduur en die plan vergroot nadat hy pas die ou militêre hospitaal voltooi het. Toe bouwerk aan die kollege se nuwe gebou begin, was die perseel nog omring van die verlate hokke waarin eens wilde diere vir Kapenaars se vermaak aangehou is. Dit is blykbaar wel afgebreek teen die tyd dat prof. Adamson die kollege op 13 April 1841 ingewy het. Dit het £3 000 gekos. Die nuwe skoolgebou was ’n reuseverbetering op die beknopte omstandighede in Langstraat.
Kalium-41
Kalium-41 (chemiese notasie K) is 'n stabiele isotoop van kalium.
δ41K
Die isotoopverhouding K /K word die δ41K-waarde genoem. Hier op aarde, asook in koolstofhoudende chondriete en gewone chondriete wissel sy waarde slegs min (van -0,5‰ tot +2‰). Dit is ook waar vir maanbasalt. Kalium-isotoopverhoudings was vir lank moeilik om te meet, maar daar is nuwer metodes soos MC-ICP-MS wat dit verbeter het.
Theia
Hierdeur het dit moontlik geword om klein maar belangrike verskille in δ41K tussen die aarde en die maan te wys wat veroorsaak moet wees deur 'n groot botsing tussen die proto-aarde en 'n ander planeet wat Theia genoem word, sowat honderd miljoen jaar ná die ontstaan van die proto-aarde. Albei planete het in 'n wolk superkritiese materiaal met baie hoë temperatuur (>3000K) saamgesmelt en daaruit het die maan en die aarde later gekondenseer. In hierdie proses het fraksionering van die kalium-isotope plaasgevind, hoewel dit baie presiese meting vereis om dit bewys. Die kalium-isotoopverhouding het in hierdie navorsing 'n sleutelrol vervul.
Neutronaktivering
Hierdie isotoop kan gebruik word om deur neutronaktivering lae kaliumkonsentrasies in gesteentes te meet. Die aktiveringsreaksie is: :K(n,γ)K
Léonide Massine
Lewe
Massine het sy dansopleiding by Enrico Cecchetti en Nicholas Legat ontvang. In 1914 het hy vir die eerste keer vir Sergei Diaghilef se Ballets Russes gedans. Een jaar later het hy sy eerste choreografie vir dié befaamde balletgeselskap behartig en was tot en met 1921 sy vernaamste choreograaf.
In 1926 het Massine na die Verenigde State geëmigreer. Vanaf 1932 was hy baie jare lank vir die Ballets Russes de Monte Carlo werksaam waar hy in 1933 as artistieke leier aangestel is.
In 1932 het Massine die choreografie vir die Londense première van Karl Gustav Vollmoeller se The Miracle behartig wat op 9 April van dié jaar in die Lyceum Theatre plaasgevind het. Hier het hy saam met Tilly Losch opgetree en die rol van die "speelman" gedans.
Tyl Uilspieël
Tyl Uilspieël (, Nederduits : Dyl Ulenspegel ) is die protagonis van 'n Duitse pamflet gepubliseer in 1515 ('n eerste uitgawe van c. 1510/12 is gedeeltelik bewaar) met 'n moontlike agtergrond in vroeër Middelnederduitse volksoorlewering.
Uilspieël is 'n boorling van Brunswyk wie se indrukwekkende loopbaan hom na baie plekke neem in die Heilige Romeinse Ryk. Hy bak poetse op sy tydgenote, veral van die eskatologiese soort. Hy lewe in die eerste helfte van die 14de eeu, en in die finale hoofstukke van die pamflet word sy dood toegeskryf aan die Swart Dood (1350). Sy naam vertaal na "uilspieël", en die titel van die 1515 pamflet, sowel as sy beweerde grafsteen in Mölln, Sleeswyk-Holstein, vertoon die naam in rebus-skrif, deur 'n uil en 'n handspieël. Daar word beweer dat die naam in werklikheid 'n bedekte woordspeling is op 'n Lae Duits gesegde om "jou af te vee".
Oorsprong en historisiteit
Volgens die pamflet is Uilspieël rondom 1300 gebore in Kneitlingen naby Brunswyk. As 'n swerwer (Landfahrer), het hy gereis deur die Heilige Romeinse Ryk, veral die noorde van Duitsland, maar ook die Lae Lande, Bohemië, en Italië. Hy het in 1350 in Mölln, Sleeswyk-Holstein, naby Lübeck en Hamburg, van die Swart Dood gesterf.
Sikloop
’n Sikloop of eenoog (Grieks: κύκλωψ; "ronde-oog" van κύκλος, "sirkel", en ὤψ, "oog") is ’n figuur uit die Griekse mitologie. Siklope is woeste reuse met net een oog. Hulle woon saam op die helling van die berg Etna op Sisilië, ver weg van die beskaafde wêreld. Hulle leef van landbou en veeteelt en het baie skape. Volgens Homeros eet hulle ook kinders.
Die eerste siklope, Steropes, Brontes en Arges, was die kinders van Gaia en Uranus. Hulle was die assistente van die god van die grofsmede, Hefaistos. Hulle het vir Zeus sy weerligstraal, vir Poseidon sy drietandvurk en vir Hades sy onsigbaarheidshelm gemaak.
In die Odussee van Homeros kom Odusseus in een van sy omswerwinge op ’n eiland van die siklope uit. Hy word saam met twaalf van sy manne gevange geneem en in die grot van die sikloop Polifemos, ’n seun van Poseidon, aangehou. Polifemos eet elke dag twee van Odusseus se manne op. Nadat hulle hom een aand dronk gemaak en sy oog uitgesteek het, vlug Odusseus en die res van sy manne eindelik.
Stephen Albert
Biografie
Hy is gebore in New York Stad en het as jongeling sy musikale opleiding op die klavier, Franse horing en trompet begin. Hy het eerstens komposisie op die ouderdom van vyftien gestudeer saam met Elie Siegmeister, en het twee jaar later ingeskryf by die Eastman Musiekskool waar hy saam met Darius Milhaud en Bernard Rogers (1958–1960) gestudeer het.
Na lesse in komposisie in Stockholm met Karl-Birger Blomdahl, het Albert saam met Joseph Castaldo by die Philadelphia Musiekakademie gestudeer (BM 1962); en in 1963 het hy saam met George Rochberg gewerk by die Universiteit van Pennsilvanië.
In 1965 het hy 'n Rome Beurs/Prys gewen om te studeer in Rome by die Amerikaanse Akademie in Rome.
Van 1985 tot 1988 het hy gewerk as die Seattle Simfonieorkes se Komponis in residensie.
Van sy noemenswaardige studente sluit Daniel Asia in.
Prys en toekennings
Stephen Albert het in 1985 die Pulitzerprys vir Musiek gewen vir sy Simfonie No. 1 (Albert)RiverRun. Hy het postuum in 1995 'n Grammy gewen in die kategorie vir Beste Kontemporêre Komposisie vir sy Tjelloconcerto (Albert) soos opgevoer deur Yo-Yo Ma in 'n 1990 opname met die Baltimore Simfonieorkes, wat gedirigeer was deur David Zinman.
Aaron Jay Kernis het sy 1993 komposisie vir klavierkwartet, Still Movement with Hymn ter herinnering aan Albert opgedra.
Die stadige beweging van Christopher Rouse (komponis) se 1994 Simfonie No. 2 (Rouse) is ook opgedra aan die herinnering van Albert, wat 'n kollega en nabye vriend van Rouse was.
Werke
'n Aantal van sy werke was gebaseer op James Joyce se tekste, insluitende "Tapioca Pudding," "Winter Canticle", en "Ecce puer" van Joyce se gedig met dieselfde naam.
Sy bekende Tjelloconcerto (Albert) het begin as 'n versoek deur die Baltimore Simfonieorkes in 1987 vir 'n vyftien-minuut orkestrale stuk. In 1988 was die versoek verander na 'n concerto vir Yo-Yo Ma. Die komponis het Ma aangeprys vir sy hulp met die voltooiing van die werk.
Albert het begin met materiaal wat verkry was vanaf twee vroeëre werke van 1988 naamlik, "Anthem and Processionals" en "The Stone Harp." Hy het in 1989 met die komponeer van die werk begin en was in 1990 daarmee klaar. Die buiging van die werk het op 31 Maart 1990 plaasgevind met Yo-Yo Ma as die solis saam met die Baltimore Simfonieorkes, gedirigeer deur David Zinman. 'n Gewysigde weergawe daarvan was deel van 'n 1993 plaat, "The New York Album."
Volgens Yo-Yo Ma was die komposisie "'n tipe van 'n katarsis." Dit het van die stryde in sy lewe geïnkorporeer, insluitende die tydperke waartydens hy gely het aan Skrywersblok asook die dood van sy vader. Die werk is opgedra aan die herinnering van sy vader.
Steve Bannon
Stephen Kevin Bannon (gebore 27 November 1953) is 'n Amerikaanse dokumentêre rolprentvervaardiger, mediasakeman, politieke figuur, strateeg, voormalige beleggingsbankier, en die voormalige uitvoerende voorsitter van Breitbart News. Hy was hoofstrateeg in die Withuis tydens die eerste sewe maande van president Donald Trump se termyn.
Misdaad en Straf
Misdaad en Straf (Russies voor die taalhervorming: Преступленіе и наказаніе; ná die hervorming: Преступление и наказание, Afrikaanse transkripsie: Prestoeplenije i nikazanije; Russiese uitspraak: <span class="IPA" title="Representation in the International Phonetic Alphabet (IPA)">[prʲɪstʊˈplʲenʲɪje ɪ nəkɐˈzanʲɪje] ) is 'n roman deur die Russiese skrywer Fjodor Dostojefski. Dit is die eerste keer gedurende 1866 in twaalf maandelikse uitgawes in die letterkundige tydskrif Die Russiese Boodskapper gepubliseer. Dit is later in 'n enkele bundel uitgegee. Dit is die tweede van Dostojefski se vollengteromans ná sy tien jaar lange ballingskap in Siberië. Misdaad en Straf word beskou as die eerste groot roman van sy "volwasse periode". Sedert die publikasie daarvan is dit geprys as een van die grootste prestasies in wêreldletterkunde.
Misdaad en Straf fokus op die geestelike angs en morele dilemmas van Rodion Raskolnikof, 'n verarmde oudstudent in Sint Petersburg wat 'n plan uitdink om 'n gewetenlose pandjieshouer vir haar geld te vermoor. Voor die moord glo Raskolnikof hy sal hom met die geld van armoede kan bevry en groot dade verrig. Nadat die moord egter eers gepleeg is, is hy verward, paranoïes en gewalg as gevolg van wat hy gedoen het. Sy regverdiging daarvoor verbrokkel heeltemal terwyl hy met sy skuld en afgryse worstel en in die werklike wêreld met die gevolge van die daad gekonfronteer word.
Agtergrond
Dostojefski het in die somer van 1865 die idee vir Misdaad en Straf gekry na aanleiding van die saak van Pierre Francois Lacenaire. Hy het destyds aan 'n ander projek gewerk getiteld Die Dronkaards, wat handel oor "die huidige plaag van dronkenskap … [met] al die gevolge daarvan, veral die dilemma van 'n gesin en die grootmaak van kinders in die omstandighede, ens., ens." Hierdie tema, wat rondom die verhaal van die Marmeladof-familie gesentreer is, vorm die grondslag van die verhaal van Raskolnikof en sy misdaad.
Dostojefski het destyds groot bedrae aan krediteure geskuld en terselfdertyd probeer om die gesin van sy broer Michail, wat vroeg in 1864 dood is, by te staan. Nadat alle ander opsies misluk het, het Dostojefski hom as laaste toevlug tot die uitgewer Michail Katkof gewend en 'n voorskot gevra vir ’n verhaal of novelle (het het toe nog nie aan 'n roman gedink nie) in Katkof se maandelikse tydskrif Die Russiese Boodskapper. Dit was 'n gesogte publikasie wat enig in sy soort was, en die uitlaatklep vir Iwan Toergenef sowel as Leo Tolstoi. Dostojefski, wat in die vroeë 1860's in verskeie polemieke met Katkof betrokke was, het nog nooit tevore iets in die tydskrif gepubliseer nie. In 'n brief aan Katkof wat in September 1865 geskryf is, het Dostojefski aan hom verduidelik dat die werk handel oor 'n jong man wat hom oorgee aan "sekere vreemde, 'onafgehandelde' idees, wat maar nog in die lug ronddryf". Hy het beplan om die morele en sielkundige gevare van die ideologie van "radikalisme" te ondersoek, en het gemeen dat die konserwatiewe Katkof van die projek sou hou. In briewe wat in November 1865 geskryf is, het 'n belangrike konsepverandering plaasgevind: "Die verhaal het 'n roman geword". Van toe af is na Misdaad en Straf as 'n roman verwys.
In die volledige uitgawe van Dostojefski se werk wat in die Sowjetunie gepubliseer is, het die redakteurs die skrywer se notaboeke vir Misdaad en Straf weer saamgestel in 'n reeks wat min of meer ooreenstem met die verskillende stadia van die skryf van die roman. As gevolg van hierdie werk bestaan daar nou 'n fragmentariese werkkonsep van die verhaal, of novelle, soos dit aanvanklik bedink is, sowel as twee ander weergawes van die teks. Dit word onderskei as die "Wiesbaden-uitgawe", die "Petersburg-uitgawe" en die "finale plan", wat die verskuiwing behels van 'n eerstepersoons- na die eietydse derdepersoonsvertellingsvorm wat deur Dostojefski bedink is. Die "'Wiesbaden-uitgawe" fokus geheel en al op die morele en sielkundige reaksies van die verteller ná die moord. Dit stem rofweg ooreen met die verhaal wat Dostojefski in sy brief aan Katkof beskryf het, en is geskryf in die vorm van 'n dagboek, wat ooreenstem met wat uiteindelik deel 2 sou word.
Waarom Dostojefski besluit het om sy aanvanklike weergawe te laat vaar bly egter net bespiegeling. Volgens Joseph Frank "is een moontlikheid dat sy protagonis buite die grense wat oorspronklik vir hom bedoel was, begin ontwikkel het". Die notaboeke dui aan dat Dostojefski bewus geword het van die ontstaan van nuwe aspekte van Raskolnikof se karakter namate die intrige ontwikkel het, en dat hy die roman gestruktureer het in ooreenstemming met hierdie "metamorfose". Die finale weergawe van Misdaad en Straf het eers vorm gekry toe Dostojefski in November 1865 besluit het om sy roman in die derde persoon te skryf. Hierdie verskuiwing was die kulminasie van 'n lang stryd wat teenwoordig was in al die vroeë stadiums van samestelling. Nadat hy eers finaal besluit het, het Dostojefski van voor af begin skryf, en kon hy gedeeltes van die vroeë manuskrip maklik in die finale teks integreer. Frank sê dat hy nie, soos wat hy aan Wrangel vertel het, alles wat hy vroeër geskryf het verbrand het nie.
Dostojefski was onder groot druk om Misdaad en Straf betyds te voltooi, aangesien hy terselfdertyd betrek is om "Die Dobbelaar" af te handel vir Stellofski, wat strawwe voorwaardes gestel het. Anna Snitkina, 'n stenograaf wat later Dostojefski se vrou geword het, was van groot hulp tydens hierdie moeilike taak. Die eerste deel van Misdaad en Straf het in die Januarie 1866-uitgawe van Die Russiese Boodskapper verskyn en die laaste deel in Desember 1866.
Karakters
In Misdaad en Straf versmelt Dostojefski die persoonlikheid van sy hoofkarakter, Rodion Romanowitsj Raskolnikof, met sy nuwe antiradikale ideologiese temas. Die belangrikste storielyn behels die pleeg van 'n moord as gevolg van "ideologiese bedwelming", en beeld al die rampspoedige morele en sielkundige gevolge van die moord uit. Raskolnikof se siele- en gewetenswroeging word sentraal geplaas en versigtig verweef met die idees agter sy oortreding; en elke ander deel van die roman skyn daarna die lig op die pynlike dilemma waarin Raskolnikof vasgevang is. Vanuit 'n ander oogpunt is die intrige van die roman nog 'n variasie van 'n konvensionele 19de-eeuse tema: 'n Onskuldige jong plattelander vertrek na die hoofstad om sy heil te soek, waar hy voor korrupsie en die versoeking van die stad swig en alle vorige onskuldige en suiwere kenmerke verloor. Soos Gary Rosenshield opmerk, "Raskolnikof val nie vir die versoekinge van die boonste klasse soos Honoré de Balzac se Rastignac of Stendhal se Julien Sorel nie, maar vir dié van die rasionalistiese Petersburg."
Hoofkarakters
Raskolnikof (Rodion) is die hoofkarakter, en die roman fokus hoofsaaklik op sy perspektief. Hy is 'n 23-jarige behoeftige man en voormalige student. Hy word in die roman beskryf as "buitengewoon knap, van bogemiddelde lengte, skraal, goed gebou, met mooi donker oë en donkerbruin hare." Miskien is sy treffendste kenmerk egter sy dubbele persoonlikheid. Enersyds is hy koud, apaties en antisosiaal; aan die ander kant kan hy verbasend warm en deernisvol wees. Hy pleeg moord sowel as dade van impulsiewe liefdadigheid. Sy chaotiese interaksie met die eksterne wêreld en sy nihilistiese wêreldbeskouing kan gesien word as oorsake van sy sosiale vervreemding, of die gevolg daarvan.
Ondanks die titel daarvan handel die roman nie soseer oor die misdaad en die formele straf daarvan nie, maar eerder oor die sy interne stryd (uit die boek blyk dit dat sy straf meer uit sy gewete as uit die reg spruit). Omdat hy dink die samelewing sal beter af wees, pleeg Raskolnikof moord met die oortuiging dat hy oor genoeg intellektuele en emosionele krag beskik om die gevolge daarvan te dra [gebaseer op sy verhandeling "Oor Misdaad", dat hy 'n Napoleon is], maar sy skuldgevoel oorweldig hom gou en lei tot sielkundige trauma. Dit is eers in die epiloog dat hy besef wat sy formele straf is, nadat hy besluit het om te bieg en sy vervreemding van die samelewing te beëindig.
Sonja (Sofja Semjonowna Marmeladowa) is die dogter van 'n dronkaard genaamd Semjon Zacharowitsj Marmeladof. Raskolnikof ontmoet hom aan die begin van die roman in 'n taverne. Sy word dikwels as selfopofferend, skaam en onskuldig uitgebeeld, alhoewel sy gedwing word tot prostitusie om haar gesin te help. Raskolnikof sien in haar dieselfde gevoelens van skaamte en vervreemding wat hy ervaar, en sy word die eerste persoon aan wie hy sy misdaad bely. Sy is bewus van sy diep ongelukkigheid en ondersteun hom, al was sy bevriend met een van die slagoffers (Lizaweta). Sonja is 'n belangrike bron van morele krag en rehabilitasie vir Raskolnikof.
Razoemichin (Dmitri Prokofitsj) is Raskolnikof se lojale vriend en ook 'n voormalige regstudent. Die karakter is bedoel om 'n versoening voor te stel tussen geloof en rede (razoem; "rede", "intelligensie"). Hy spot dat sy naam eintlik "Wrazoemichin" is – 'n naam wat beteken "om iemand tot bedaring te bring". Hy is eerlik, sterk, vindingryk en intelligent, maar ook ietwat naïef – eienskappe wat vir Raskolnikof van groot belang is in sy desperate situasie. Razoemichin bewonder Raskolnikof se intelligensie en karakter, en weier om enige geloofwaardigheid aan ander se vermoedens te gee. Hy ondersteun hom te alle tye. Hy sorg vir Raskolnikof se gesin toe hulle in Sint Petersburg kom, en raak verlief op Doenja.
Doenja (Awdotja Romanowna Raskolnikowa) – Raskolnikof se pragtige en wilskragtige suster wat as goewernante werk. Sy beplan aanvanklik om met die welgestelde, maar onaangename prokureur Loezjin te trou, en meen dat dit haar in staat sal stel om haar gesin se desperate finansiële situasie te verbeter en uit die kloue van haar voormalige werkgewer Swidrigailof te ontsnap. Haar situasie speel 'n rol in Raskolnikof se besluit om die moord te pleeg. In Sint Petersburg is sy uiteindelik in staat daartoe om uit die kloue van sowel Loezjin as Swidrigailof te ontsnap, en sy trou later met Razoemichin.
Loezjin (Pjotr Petrowitsj) – 'n welgestelde prokureur wat aan die begin van die roman aan Doenja verloof is. Sy motiewe vir die huwelik is twyfelagtig, omdat hy min of meer sê dat hy 'n vrou soek wat heeltemal afhanklik van hom sal wees. Hy belaster en beskuldig Sonja valslik van diefstal in 'n poging om Raskolnikof se verhouding met sy familie skade te berokken. Loezjin verteenwoordig immoraliteit, in teenstelling met Swidrigailof se amoraliteit en Raskolnikof se skeefgetrekte moraliteit.
Swidrigailof (Arkadi Iwanowitsj) – die sensuele, verdorwe en welgestelde voormalige werkgewer en agtervolger van Doenja. Hy luister Raskolnikof se bekentenisse aan Sonja af, en maak gebruik van hierdie kennis om sowel Doenja as Raskolnikof te treiter, maar stel nie die polisie in kennis nie. Ondanks sy skynbare kwaadwilligheid, blyk Swidrigailof vrygewig en deernisvol te wees. Toe Doenja vir hom sê dat sy hom nooit kan liefhê nie (nadat sy hom probeer skiet het), laat hy haar gaan. Hy vertel Sonja dat hy finansiële reëlings getref het vir die Marmeladof-kinders om na 'n weeshuis te gaan, en hy gee aan haar drieduisend roebels, wat haar in staat stel om Raskolnikof na Siberië te volg. Nadat hy die res van sy geld aan sy jeugdige verloofde nagelaat het, pleeg hy selfmoord.
Porfiri Petrowitsj – die hoof van die ondersoekafdeling wat verantwoordelik is vir die oplos van die moorde op Lizaweta en Aljona Iwanowna, en wat saam met Sonja vir Raskolnikof nader daaraan bring om te bieg. Anders as Sonja, doen Porfiri dit op 'n sielkundige manier, en probeer hy om Raskolnikof te verwar en uit te lok. Hy los later hierdie metodes en vra Raskolnikof opreg om vir sy eie beswil te bely.