cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Monrovia
Geskiedenis
Aan die begin van die 20ste eeu is Monrovia in twee dele verdeel: Monrovia-kern, waar die Amerikanse-Liberiese bevolking van die stad gewoon het en herinner aan die Suidelike-Amerikaanse argitektuur; en Krutown, wat hoofsaaklik deur etniese Krus bewoon is, maar ook deur Bassas, Grebos en ander etnisiteite. Van die 4 000 inwoners was 2 500 Amerikanse-Liberiese. Teen 1926 het etniese groepe uit die binneland van Liberië na Monrovia begin migreer op soek na werk. Die bevolking van Monrovia het teen 1937 10 000 bereik; destyds het die polisie-departement van Monrovia slegs 30 lede gehad.
In 1979 het die Organisasie vir Afrika-eenheid hul konferensie in die Monrovia-omgewing gehou, met die destydse president William Tolbert as voorsitter. Gedurende sy termyn het Tolbert die openbare behuising in Monrovia verbeter en die klasgelde aan die Universiteit van Liberië met 50% verlaag. 'n Militêre staatsgreep gelei deur Samuel Doe het die Tolbert-regering in 1980 tot 'n val gebring, met baie lede wat tereggestel is.
Die stad is erg beskadig in die Eerste en Tweede Liberiese burgeroorloeë, veral tydens die beleg van Monrovia, met baie geboue wat beskadig is en byna al die infrastruktuur vernietig. Ernstige gevegte het plaasgevind tussen Samuel Doe se regering en die magte van Prince Johnson in 1990 en met die aanval van die National Patriotic Front of Liberia (NPFL) op die stad in 1992. 'n Nalatenskap van die oorlog is dat 'n groot bevolking van hawelose kinders en jeugdiges wat betrokke was by die gevegte of 'n opvoeding daardeur ontneem is.
In 2002 het Leymah Gbowee die Women of Liberia Mass Action for Peace georganiseer met plaaslike vroue wat in die vismark in Monrovia gebid en gesing het. Hierdie beweging het gehelp om die Tweede Liberiese Burgeroorlog in 2003 te beëindig en die verkiesing van Ellen Johnson Sirleaf in Liberië, die eerste Afrika staat met 'n vroulike president.
In 2014 is die stad geraak deur die Ebola-uitbraak in Wes-Afrika in 2014. Die Ebola-virusepidemie in Liberië is op 3 September 2015 as oor verklaar.
Druskininkai
Druskininkai [ˈd̪rʊs̪ʲkʲɪn̪ʲɪŋkɐɪ] is die grootste en bekendste mineraalbad- en ontspanningsoord van Litaue en die administratiewe sentrum van die gelyknamige munisipaliteit, Druskininkų savivaldybė. Die stad, wat aan die Nemunasrivier in die suide van die land naby die grens met Pole en Wit-Rusland geleë is, het sy vars en gesonde lug aan sy ligging temidde van 'n uitgestrekte bosgebied te danke, maar dit was hoofsaaklik sy natrium-kalsium-chloried-mineraalwaterbronne wat van Druskininkai reeds in die 19de eeu 'n gewilde badoord gemaak het. Die mineraalwater word sowel vir natuurlike gesondheidsbehandelings asook as drinkwater gebruik. 'n Plaaslike onderneming, UAB Druskininkų Rasa, vervaardig gebottelde mineraalwater.
Willie Neethling
duimnael|regs|200px|Ds. Willie Neethling.
Ds. William James (Willie) Neethling (Stellenbosch, Kaapkolonie, 29 Mei 1866 – Mochudi, Betsjoeanaland, 18 Februarie 1897) was 'n sendeling van die Nederduitse Gereformeerde Kerk van wie hoë verwagtinge gekoester is, maar wat skaars 10 maande op die sendingstasie Mochudi gewerk het voor hy dood is in die ouderdom van 23 jaar.
Willie Neethling was die agtste van die 12 kinders van ds. J.H. Neethling van Stellenbosch. Willie se broer Christie (1871–1926) was predikant in drie NG gemeentes. Neethling ontvang sy skool- en universiteitsopleiding op Stellenbosch en word op 27 September 1894 as predikant gelegitimeer. Daarna volg hy met die oog op sendingwerk 'n kort kursus in geneeskunde aan die Livingstone-kollege in Londen en onderneem 'n reis deur Europa.
Natalaalwyn
Die Natalaalwyn (Aloe spectabilis) is 'n boom en is endemies aan KwaZulu-Natal. Die aalwyn word tot 5 m hoog en kom voor in die Boesmans-, Mooi- en Tugelarivier-valleie tussen Dundee, Bergville en Greytown.
Die boom se FSA-nommer is 30.6.
Willie Neethling
By sy terugkeer in 1895 is hy deur die Buitelandse Sendingkommissie van die Kaapse Kerk gevra om as opvolger van eerw. E.B. Beyer as sendeling onder die Bakgatla-stam van Mochudi in Betsjoeanaland te gaan werk, pleks van na Masjonaland te gaan soos oorspronklik sy plan was. Sy ordening het op 23 Februarie 1896 op sy tuisdorp plaasgevind.
Enkele dae later vertrek hy in die geselskap van sy suster Maria Susanna (Mimie) Neethling en die jong sendingkandidaat Daniel Johannes Joubert (1870–1944) na die sendingveld. Ná heelwat oponthoud het die geselskap Mochudi aan die begin van Mei bereik in ’n tydperk van groot hongersnood onder die Bakgatla weens runderpes en langdurige droogte. Die jong sendeling het sy taak met ywer aangepak en spoedig die vertroue van die Christen-opperhoof Lentswe gewen.
Ds. Neethling se dienstyd was egter van korte duur. Skaars nege maande ná sy koms het hy een stormnag na die gewel van die sendingkerk gaan kyk om te sien of die wind skade aangerig het. Volgens een bron was hy bo-op die gewel toe dit ineenstort en volgens ’n ander het dit bo-op hom ingeval. Drie uur later het hy aan sy ernstige beserings gesterf.
W.L. Maree in die Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek beskryf hom as ’n toegewyde jong sendeling van wie besonder hoë verwagtinge gekoester is. Sy dood het talle jong mense so aangegryp dat hulle besluit het om hul lewe aan die sending te wy. Jare ná sy dood het stamlede van die Bakgatla steeds na hom as hul geliefde leraar verwys. Ná sy dood het sy suster op Mochudi agtergebly en in die volgende twee jaar ’n reusewerk verrig ter verligting van die hongersnood. Sy het later die tweede vrou van ds. Henri Gonin die ouere geword. Ds. Neethling se opvolger op Mochudi was ds. Pieter Stofberg wat daar gebly het van 1898 tot sy dood in 1907 aan 'n geheimsinnige kwaal.
Avro Anson
Die Avro Anson is 'n tweemotorige kuspatrollievliegtuig wat vir militêre doeleindes ontwikkel is uit die sessitplek-Avro 652A kommersiële vliegtuig. Die militêre prototipe (K 4771) het sy nooiensvlug op 24 Maart 1935 voltooi. Die vliegtuig is deur die Britse Lugmag, Britse Vloot Lugmag en Koninklike Kanadese Lugmag gebruik tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die Anson is later vervang deur die Lockheed Hudson.
Dagsoom
'n Dagsoom (Engels: outcrop) is 'n sigbare blootstelling van bodemrots of antieke oppervlakkige afsettings op die oppervlak van die Aarde.
'n Sub-dagsoom (Engels: subcrop) vorm waar 'n laag gesteentes teen 'n ander laag gesteentes doodloop. Dit kan bv. vorm waar 'n formasie deur tektoniese kragte geroteer-word, en op die oppervlak verweer waar dit dagsoom. Hierdie laag kan dan later weer bedek word tydens 'n daaropvolgende fase van afsetting. Hierdie nuwe laag/lae verkit later, om 'n nuwe sedimentêre formasie te vorm, waarteen die oorspronklike laag dan dagsoom.
Kenmerke
Dagsome dek nie die die grootste gedeeltes van die landoppervlakte van die Aarde nie, aangesien die bodemrots of oppervlakkige afsettings in die meeste gevalle bedek word deur 'n laag grond en plantegroei, en nie van naby gesien of ondersoek kan word nie. Op plekke waar die oorliggende dekking verwyder word deur erosie of tektoniese opheffing, kan die rots dagsoom. Sulke blootstelling sal die meeste voorkom in gebiede waar erosie vinniger as verwering voorkom, soos teen steil heuwels, bergkranse en bergtoppe, rivieroewers en tektonies aktiewe gebiede.
In Finland het glasiale erosie tydens die laaste glasiale maksimum (ongeveer 11000 vC), gevolg deur brander/see-erosie en daaropvolgende post-glasiale isostatiese opheffing 'n groot getal gladde kus en littorale dagsome tot gevolg gehad.
Bodemrots en afsettings naby aan die oppervlak kan ook op die Aarde se oppervlak blootgestel word deur menslike uitgrawings soos steengroewe en die bou van paaie.
Zwarte Goor
Zwarte Goor is 'n nedersetting in die munisipaliteit Nunspeet in die provinsie Gelderland in Nederland.
Setlaar
'n Setlaar is 'n persoon wat na 'n ander gebied migreer om daar 'n permanente woning te stig, gewoonlik om die omgewing te koloniseer. Setlaars is oor die algemeen 'n sittende kultuur en is dus die teenoorgestelde van die nomade wat van plek na plek beweeg sonder 'n konsep van eienaarskap.
Theodor Herzl
Theodor Herzl (Hebreeus: בנימין זאב הרצל, Binyamin Ze'ev Herzl, Hongaars: Herzl Tivadar; ook bekend as חוזה המדינה, Hoze Ha'Medinah, "Die geesdrywer van die staat" (Israel) of חוזה מדינת היהודים, Hoze Medinat HaYehudim, "Die geesdrywer van die Joodse staat"; 2 Mei 1860 - 3 Julie 1904) was 'n Oostenrykse-Hongaarse joernalis, skrywer en die vader van die moderne politieke Sionisme.
Aloe gerstneri
Die Aloe gerstneri is 'n aalwyn wat endemies is aan KwaZulu-Natal en kom voor in die Babanango-distrik. Daar is drie tot vyf subpopulasies en die habitat gaan verlore aan oorbewyding, bestaans boerdery en die uitbreiding van informele nedersettings.
Axinella cornua
Axinella cornua is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1990 deur Sim, Kim & Byeon.
Debbie Allen
Debbie Allen (gebore 16 Januarie 1950) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en vervaardiger. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fame (1980) en Amistad (1997), en in die televisiereekse Fame (1982) en Grey's Anatomy (2005).
Aloe gilbertii
Aloe gilbertii is 'n aalwyn wat endemies aan Ethiopië is. Daar is een subspesie: ''Aloe gilbertii subsp. megalacanthoides'' M.G.Gilbert & Sebsebe
1769
Die jaar 1769 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 69ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
R300 (Suid-Afrika)
Die R300 (ook Kuilsriviersnelweg of Kaapsevlaktesnelweg) is 'n streeksroete in die Kaapse Metropool van Suid-Afrika. Dit verbind Mitchells Plain met die N2-nasionale pad vanaf Kuilsrivier met die N1 tussen Brackenfell en Bellville. Die R300 is 'n snelweg vir sy volle lengte; dit vorm deel van die voorgestelde Skiereiland-snelroete.
Misha Crosby
Misha Crosby (gebore 28 Januarie 1987) is 'n Engelse akteur en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Beyond Paradise (2018) en in die televisiereeks The Lying Game (2011).
SVA Bad Hersfeld
Die klub het sy oorsprong uit 'n groep jeugdiges wat in 1911 vriendskaplike sokkerwedstryde begin speel het. Twee klubs is later uit die groep gevorm: Spielvereinigung Asbach en Sportverein Germania Asbach. As gevolg van die Eerste Wêreldoorlog is beide klubs egter ontbind. Teen 1922 is 'n nuwe sportklub weer gestig, maar dit het slegs gimnastiek en atletiek aangebied. Die huidige klub is uiteindelik op 5 Augustus 1928 gestig.
Die klub het vir die grootste gedeelte van sy bestaan in die skadu van sy buurman SG Hessen Bad Hersfeld gespeel. In 1992 het dinge egter verander met promosie na die Landesliga, terwyl SG Hessen Bad Hersfeld gerelegeer het. Die klub is sedertdien die topklub in Bad Hersfeld.
Amber Midthunder
Amber Midthunder (gebore 3 Maart 1997) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Hell or High Water (2016) en Priceless (2016), en in die televisiereekse Legion (2017) en Roswell, New Mexico (2019).
Denis Worrall
Denis John Worrall (Benoni, 29 Mei 1935 ) is 'n Suid-Afrikaanse akademikus, sakeman en voormalige politikus en ambassadeur.
Jasmine Ann Allen
Jasmine Ann Allen (gebore 1 September 1985) is 'n Amerikaanse aktrise.
Denis Worrall
Toetrede tot die politiek
Hy was Suid-Afrika se ambassadeur in Australië van 1982 tot 1984 en daarna ambassadeur in die Verenigde Koninkryk van 1984 tot 1987. In daardie jaar kom hy Suid-Afrika toe met vakansie met die voorneme om te bedank, veral na aanleiding van die destydse staatspresident, P.W. Botha se Rubicon-toespraak. Ná sy bedanking belê Tertius Myburgh, destydse redakteur van die Sunday Times 'n vergadering met Worrall en Wynand Malan, Volksraadslid vir Randburg wat kort vantevore uit die Nasionale Party bedank het, om hulle om te praat om saam te werk in die naderende verkiesing vir die Volksraad. Hoewel Worrall, Malan en Esther Lategan, wat as kandidaat in Stellenbosch sou staan, as 'n driemanskap behandel is, was hulle inderdaad onafhanklik van mekaar. Malan het byvoorbeeld 'n toespraak of twee in Helderberg kom lewer ter ondersteuning van Worrall se kandidaatskap, maar Worrall het nooit in Randburg toesprake gelewer nie.
Kandidaat in Helderberg
Worrall het nie sy weg oopgesien om by die Progressiewe Federale Party aan te sluit en as P.F.P.-kandidaat die verkiesing te beveg nie oor wat hy die party se "arrogansie" noem en hulle vaste oortuiging dat hulle "altyd reg" was. Die P.F.P. kon volgens hom ook nooit Afrikanersteun trek nie, iets wat weens die demografie van die wit bevolking destyds (60% van die kiesers was Afrikaanssprekend) lewensbelangrik was vir sukses by die stembus. Van die P.F.P.-lede in Helderberg, wat grotendeels uit Somerset-Wes bestaan het, het Worrall wel in sy veldtog gehelp, maar hy het hulle op die agtergrond gehou sodat hy nie as Prog gebrandmerk kon word nie. Die P.F.P. het Worrall nie in Helderberg teengestaan nie, maar die Konserwatiewe Party wel, wat in 'n mate tot sy sukses bygedra het omdat die party die meer verkrampte stem verdeel het tussen die N.P. en hul kandidaat. Voor die verkiesing het Worrall met dr. Anton Rupert ontmoet wat geglo het hy kon die pyp rook, maar hom gewaarsku het: "Die Burger gaan jou doodmaak."
André Cheron (akteur)
André Cheron (24 Augustus 1880 – 26 Januarie 1952) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Fighting Demon (1925), Rose of the Golden West (1927), One Hour with You (1932), en Navy Secrets (1939).
Denis Worrall
Onafhanklike Party gestig
Ná die verkiesing stig Worrall die Onafhanklike Party, waarin Jannie Momberg ook 'n leidende rol gespeel het, maar Malan, wat die voormalige ambassadeur Glenn Babb oortuigend in Randburg verslaan het om die setel te behou, stig sy eie Nasionale Demokratiese Beweging saam met Esther Lategan. Sy het Stellenbosch verloor, maar besonder goed gevaar het in die Nasionale Party-bastion. Malan, wie se uitkyk waarskynlik breër was as Worrall s'n, veral wat die A.N.C. betref het, was nie gemaklik met Worrall nie, wie se O.P. toenemend steun onder wit kiesers begin trek het.
Worrall vertel: "Louis Luyt het my op 'n dag gebel en gesê: Hierdie ding dat julle (O.P., N.D.B. en P.F.P.) afsonderlik is, is str***. Julle moet bymekaar kom. Ek sal my huis beskikbaar stel." Worrall sê Luyt wou self die leier van die te stigte party wees, maar nadat die haakplekke uitgestryk is, is die Demokratiese Party op 8 April 1989 gestig met al drie gewese partyleiers as medeleiers.
Worrall staan in die 1989-verkiesing as D.P.-kandidaat in die veilige opposisiesetel Berea in Durban en word so uiteindelik Volksraadslid. Dit het hom ontstel dat die D.P. se ou Prog-element onder Zach de Beer se leiding hom laat baklei het vir die kandidaatskap in Berea. Hy het egter persoonlik seker gemaak dat Momberg die kandidaat word vir Simonstad, waar hy gewen het. In daardie verkiesing het die Nasionale Party swaar verliese na links en regs gely met die D.P. wat 33 setels en die K.P. 39 setels gewen het.
Sakeman en akademikus
As D.P.-afgevaardigde neem hy deel aan Kodesa in Kempton Park waar die onderhandelings gevoer is wat sou uitloop op Suid-Afrika se eerste demokratiese verkiesing op 27 April 1994. Reeds voor die verkiesing het hy vir De Beer gesê hy sien nie meer kans vir die aktiewe politiek nie en wil hom liewer op sy sakebelange in Omega toespits. So kom sy kort loopbaan van skaars vyf jaar as parlementslid tot 'n einde.
Worral het gedoseer aan die Universiteit van die Witwatersrand en universiteite in Nigerië en Amerika. Hy was ook adjunkpresident van die Internasionale Bank van Suider-Afrika, voormalige voorsitter van die Australiese mynmaatskappy Crown Diamonds N.L., direkteur van verskeie maatskappye en konsultant van die Wêreldbank en verskeie multinasionale korporasies.
Rynse Kerk in Suid-Afrika
duimnael|regs|270px|Die Rynse sendingkerk, [[Stellenbosch.]]
Die Rynse Kerk in Suid-Afrika is 'n klein Protestantse kerkverband in Suid-Afrika wat bestaan uit 11 gemeentes, almal in die Suidwes-Kaap.
In die 1940's, meer as 100 jaar nadat die Rynse Sendinggenootskap sy werk aan die Kaap begin het, het die genootskap besluit dat sy oorspronklike taak afgehandel is. Daarom het hy met die NG Sendingkerk onderhandel oor die oordrag van sy sendingstasies en gemeentes aan dié kerkverband. Talle mense op die onderskeie stasies was ontevrede oor dié moontlikheid, maar die genootskap het dit geïgnoreer en voortgegaan met die oordrag aan die NG Sendingkerk. Net Wupperthal het besluit om by die Morawiese kerk aan te sluit.
In 1951 het eerw. Gideon Joseph Thomas, wat in 1935 die tweede en laaste inheemse Rynse lidmaat geword het wat as predikant georden is, en 108 lidmate die Onafhanklike Rynse Kerk gestig. Die RSG het die nuwe kerk nie erken nie en dit as 'n wegbreekbeweging beskou. Die eerste lede van die kerk was lidmate van die gemeentes Bellville, Matroosfontein en Elsiesrivier.
Eindelik is die naam verander na die Rynse Kerk in Suid-Afrika en in 2016 was daar 11 gemeentes wat in twee streke gegroepeer is, elk met sy eie streekskomitee: Elsiesrivier, Matroosfontein, Atlantis, Belhar, Eersterivier, Ravensmead, Belhar, Mitchells Plain, Bellville, Kraaifontein, Clanwilliam en Doringbos.
Liz Mikel
Liz Mikel (gebore 7 November 1963) is 'n Amerikaanse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Welcome Home, Roscoe Jenkins (2008) en The Secret Life of Walter Mitty (2013), en in die televisiereekse Friday Night Lights (2006) en Past Life (2010).
TJX Companies
TJX Companies, Inc. is 'n Amerikaanse aandelemaatskappy met sy hoofkwartier in Framingham in die deelstaat Massachusetts wat in sy afdelingswinkels in Noord-Amerika en Europa onder die handelsmerke T.J. Maxx (VSA en Kanada) en T.K. Maxx (Verenigde Koninkryk, Republiek van Ierland, Duitsland, Oostenryk, Nederland en Pole) onder meer mode, huishoudelike ware, kos en kosmetika teen afslagpryse verkoop. Die afwykende Europese naam is gekies om verwarring met die Britse winkelketting TJ Hughes te voorkom.
Volgens sy eie beskrywing is TJX Companies die grootste internasionale mode- en afslagwinkelketting in die VSA wat 3 900 winkels in nege lande bedryf. Sy aandele word as deel van die Standard & Poor's 500-indeks op die New Yorkse Effektebeurs genoteer.
Zennewijnen
Zennewijnen is 'n nedersetting in die munisipaliteit Tiel in die provinsie Gelderland in Nederland.
Arpad
thumb|280px|Tell Rifaat. Arpad het later ’n groot vasalstad van die Koninkryk Urartu geword. In 743 v.C., tydens die Urartu-Assiriese Oorlog, het die Nieu-Assiriese koning Tiglat-Pileser III die stad beleër ná sy oorwinning oor die leër van Urartu. Dit het hom egter drie jaar geneem om Arpad te verower, waarna hy die inwoners laat uitmoor en die stad verwoes het. Arpad was daarna ’n provinsiële hoofstad. Tell Rifaat, wat moontlik die oorblyfsels van Arpad is, het mure van 8 m hoog wat behoue gebly het.
In die Bybel
Die stad word verskeie kere in die Ou Testament genoem:
Argeologie
Tell Rifaat is ’n ovaal terrein van 250 x 233 m. Daarop is ’n hooffort van 142 x 142 m met ’n maksimum hoogte van 30 m. Die verdedigingsmuur om die terrein is sowat 3 km lank.
Growweblaarstinkhout
Die growweblaarstinkhout (Celtis gomphophylla) is 'n boom wat voorkom in kuswoude vanaf Port St. Johns tot by die grens van Mosambiek en ook in die oostelike hooglande van Zimbabwe. Die spesie is ook inheems in Angola, Comore-eilande, Demokratiese Republiek die Kongo, Ethiopië, Golf van Guinee-eilande, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Liberië, Madagaskar, Malawi, Nigerië, Rwanda, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Soedan, Tanzanië, Togo, Uganda en Zambië.
Die boom se FSA-nommer is 40.
Fort Frederick
Fort Frederick in Port Elizabeth was die eerste permanente militêre basis aan die oosgrens van die Kaapkolonie. Waarskynlik is dit die oudste nog bestaande gebou uit die Britse koloniale geskiedenis in Suider-Afrika. Die stad Port Elizabeth het rondom die fort ontwikkel.
Redes vir die bou
Die doel van die fort was Britse magsvertoon in hierdie deel van die kolonie. Die Napoleontiese oorloë was in volle gang en 'n Franse landing in hierdie deel van Afrika was altyd moontlik. Ook was daar onrus onder die burgers van Graaff-Reinet na die Van Jaarsveld-rebellie. Daarby was daar juis 'n wankelrige wapenstilstand in die Derde Grensoorlog (1799–1803).
Posisie
Fort Frederick is gebou op 'n kop met uitsig oor die gebruiklike vasmeerplek in Algoabaai. Dit was by die mond van die Baakensrivier by 'n drif deur die rivier. 'n Blokhuis by die drif het o.a. die aanwesige varswatervoorraad beskerm.
Die fort
Hierdie vierkantige klipfort het sye van 24m lank en is 3m hoog. Bouwerk het in Augustus 1799 begin. Eintlik was die fort 'n kompleks van geboue: barakke, vier klein huise vir die offisiere, bakkery, magasyne, smidswinkel, timmermanswerkplaas en 'n kruithuis. In die goed omheinde terrein buite die fort was 'n groot groentetuin en 'n beeskraal. Agt kanonne het die fort beskerm.
Bevelvoerders en besoekers
Genl. Vandeleur het die leiding by die oprigting geneem, Totdat die Britte in 1802 aan die Kaap onttrek het, was maj. Lemoine met 350 man daar gestasioneer. Thomas I. Ferreira en 'n groep burgers neem in September 1802 die fort oor. En in die tyd skuil eerw. James Read en dr. Johannes Theodorus van der Kemp van Bethelsdorp hier om aan 'n aanval deur die Xhosa te ontkom. In Mei 1803 besoek die goewewerneur, Jan Willem Janssens, die fort en plaas maj. Von Gilten en 'n Waldeck-regiment hier. Hy word opgevolg deur Ludwig Alberti. Alberti ontvang Jacob Abraham de Mist en Hinrich Lichtenstein en Van der Kemp kom na die fort om De Mist te spreek. By die tweede Britse besetting van die Kaap bly kapt. Jacob Cuyler in beheer van die fort tot 1816. Kapt. Francis Evatt is tot 1850 die kommandant en hou toesig oor die landing van die Britse setlaars in 1820. In 1868 is die troepe onttrek en staan die fort leeg. 'n Dertig jaar later is die kompleks en 4ha grond aan die stad Port Elizabeth oorgedra. Tydens die Tweede Wêreldoorlog is dit vir 'n tyd weer deur soldate beman.
Die oorgeblewe deel van die fort is in 1936 tot 'n monument verklaar.
2008 Singapoerse Grand Prix
Die 2008 Formule Een Singapoerse Grand Prix is op 28 September 2008 op die Marinabaai Straatrenbaan in Singapoer gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Fernando Alonso in sy Red Bull Racing-Renault gewen.
Opsetlike botsing
Tydens die wedren het Nelson Piquet jnr beheer oor sy Renault-motor verloor aan die buitekant van draai 17, oor die pad gegly en teen 'n muur gebots en baie rommel oor die pad gestrooi, wat beteken het dat die veiligheidsmotor uitgeroep moes word om die motors stadig deur die baan te lei om die werkers wat die pad skoonmaak, te beskerm. Dit het die gaping tussen die motors toegemaak, wat beteken het dat hulle nou baie naby aan mekaar gejaag het. Dit het Fernando Alonso, wat in die 15de plek was, toegelaat om die stadiger minder ervare jaers verby te steek. Alonso het voortgegaan om wedren te wen. Nadat Renualt Piquet jnr in 2009 afgedank het vir sy swak bestuurswerk, het hy aan die FIA vertel dat Flavio Briatore, die baas van die Renault F1-span (wat al 20 jaar die spanhoof was) het hom oor die radio aangesê om doelbewus sy motor te bots, om die veiligheidsmotor uit te bring en Alonso 'n beter kans te gee om te wen. Alonso was toe nie, of selfs voor die ongeluk, daarvan bewus nie.
Luke Roessler
Luke Roessler (28 Maart 2007, Vancouver, Brits-Columbië, Kanada) is 'n Kanadese akteur. Hy is veral bekend vir haar rolle in It Chapter Two, The Bad Seed, Miss Christmas en in die reekse Dead to Me, Legion, Once Upon a Time.
R301 (Suid-Afrika)
Die R301 is 'n streeksroete in Suid-Afrika. Die roete begin by die R45 naby Wemmershoek, tussen Klapmuts en Franschhoek. Dit kruis dan die N1-nasionale pad, gaan deur die Paarl (Jan van Riebeeckstraat), kruis die R101 deur Wellington (Piet Retief-, Hoof- en Kerkstrate), gaan oor Bainskloofpas en eindig by die R45, suid van Ceres.
Cameron Cuffe
Cameron Cuffe (gebore 1 April 1993) is 'n Engelse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprent Florence Foster Jenkins (2016) en in die televisiereekse Time After Time (2017), The Halcyon (2017), en Krypton (2018).
Akademiese drag
Akademiese drag is 'n tradisionele vorm van klere vir akademiese instellings, hoofsaaklik tersiêre (en soms sekondêre) onderwys, hoofsaaklik deur diegene gedra wat toegelaat word tot 'n universiteitsgraad (of soortgelyke), of in besit is van status wat aan hulle die reg verleen om dit te dra (bv. voorgraadse studente aan sekere ou universiteite).
Dit word algemeen slegs gesien by gradeplegtighede, maar word in 'n mindere mate by baie antieke universiteite nog steeds daagliks gedra. Akademiese drag word ook deur lede van sekere geleerde samelewings en instellings as amptelike drag gedra.
Axinella corrugata
Axinella corrugata is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem.
Die spons behoort tot die genus Axinella en tot die familie Axinellidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1919 deur George & Wilson.
Kobalt-60
Kobalt-60 (Chemiese notasie: 60Co) is 'n kunsmatig vervaardigde radioaktiewe isotoop van kobalt en is 'n belangrike radioaktiewe spoorder en middel vir die behandeling van kanker.
Verval
Kobalt-60 het 'n halfleeftyd van 5,27 jaar en verval deur middel van negatiewe beta-verval. In hierdie proses van verval straal kobalt-60 een elektron met 'n energie van tot 315 keV uit en vorm 'n opgewekte toestand van die stabiele isotoop nikkel-60m (60mNi). Hierdie kernisomeer van nikkel verval dan met twee gammastrale met energieë van onderskeidelik 1,17 en 1,33 MeV na die stabiele nikkelkern, nikkel-60 (60Ni)
Kobalt-60 het self ook 'n kernisomeer, Kobalt-60m
Vorming
Kobalt-60 kan deur vangs van 'n neutron deur die stabiele isotoop kobalt-59 gevorm word. Dit is ook 'n dogterisotoop van yster-60 wat deur supernovas gevorm word.
Aanwendings
Kobalt-60 word in die industrie dikwels gebruik as stralingsbron om diktes van metale te meet of die binnekant van lasse te bekyk. 'n Ander aanwending is in die radioterapie van byv. kankerpasiënte. Hulle word opsetlik aan straling blootgestel, maar dit word versigtig gedoseer. In die industriële toepassing word blootstelling so veel moontlik vermy. Ongelukke waarby werkers tog blootgestel is, het egter gebeur, soms met dodelike gevolge.
Sugiliet
Sugiliet is die eerste keer in 1944 deur die Japannese petroloog Ken-ichi Sugi (1901–1948) beskryf vir 'n voorkoms op Iwagi eiland, Japan, waar dit in 'n aegirien sïeniet intrusiewe gesteente gevind is. Dit word ook in 'n soortgelyke omgewing by Mont Saint-Hilaire, Quebec, Kanada gevind. In Suid-Afrika, word dit in die Wessels-myn in die Noord-Kaap provinsie ontgin uit laag-gebonde mangaanafsettings (die naam wesseliet is afkomstig van die naam van die myn). Dit word ook in gerapporteer in Ligurië en Toscane, Italië, Nieu-Suid-Wallis, Australië en Madhya Pradesh, Indië.
Let wel: Die ‘’g’’ in die mineraal se naam word algemeen uitgespreek soos die ‘’j’’ in die naam "Jacques". Soos met die meeste minerale, is die uitspraak egter dieselfde as die persoon waarna dit vernoem is; in hierdie geval, die Japannese naam Sugi het 'n harde "g", soos in "berge".
Gebruike
Sugiliet is 'n halfedelsteen, en word gewoonlik in juweliersware (gewoonlik in cabochon vorm) en in ornamente gebruik.
1770
Die jaar 1770 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Maandag begin het. Dit was die 70ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
SG Sonnenhof Großaspach
SG Sonnenhof Großaspach is 'n sportklub uit Aspach in die deelstaat Baden-Württemberg in Duitsland, veral bekend vir sy sokkerafdeling. Großaspach  is 'n dorpsdeel van Aspach en was tot 1972 'n onafhanklike dorp. Behalwe sokker het die klub ook afdelings vir gimnastiek, tafeltennis en kegelbal.
Die huidige klub het in 1994 ontstaan deur die samesmelting van Spvgg Großaspach en FC Sonnenhof Kleinaspach. Spvgg Großaspach is in 1920 gestig en het ten tyde van die samesmelting in die Landesliga Württemberg op die sesde vlak meegeding. FC Sonnenhof Kleinaspach het in 1976 as 'n informele klub ontstaan in die Hotel Sonnenhof in Kleinaspach ('n dorpsdeel van Aspach) en is in 1982 amptelik opgerig. Ten tyde van die samesmelting het die klub in die Kreisliga A op die agste vlak meegeding.
Duwweltjie
Die duwweltjie (Tribulus terrestris L.) is 'n plantjie wat inheems is aan die hele Suid-Afrika, behalwe Mpumalanga. Op die SANBI-rooilys is dit as veilig (LC) gelys. Dit is ook inheems aan suidelike Europa.
Dit kom wydverspreid oor die hele Suider-Afrika voor, veral waar die veld versteur of uitgetrap is. Dit groei vinnig as daar genoeg reën is, maar verlep tydens droë tydperke.
Dit is 'n eenjarige plant met 'n penwortel wat tot 1,5 m diep kan word. Dit groei dikwels as onkruid in tuine en is berug vir sy harde stekelrige vruggies, wat kaalvoetloop pynlik maak. Dit kan selfs deur leer en fietsbande steek.
In Noord-Amerika is dit 'n indringerplant wat die opbrengs van oeste kan verminder omrede dit met sy penwortel voedingstowwe en water wegneem. Vir natuurlike plaagbeheer is twee insekte (kalanders) in 1962 uit Europa ingevoer, nl. Microlarinus lareynii en M. lypriformis. M. lareynii lê sy eiertjies in die duwweltjie se saadjies en M. lypriformis op die onderkant van die stingels en blare.
Diere soos skape is baie lief vir dié plant, maar dit raak giftig (veral as dit verlep raak) en veroorsaak dan geeldikkop by skape.
R302 (Suid-Afrika)
Die R302 is 'n streeksroete in Suid-Afrika. Die roete begin by die R102 in Voortrekkerstraat in Belville, gaan deur Durbanweg, kruis die M25-hoofweg, kruis die N1-nasionale pad, kruis die M30-hoofweg (Bill Bezuidenhoutstraat), kruis die M31 (Tygerberg Valleystraat), gaan deur Durbanville, verby die M13 en M15 (Langebergstraat) in Durbanville, verby die R312, word medebeskryf met die R312 vir 1.4 km naby Klipheuwel, kruis die R315 en eindig waar dit aansluit by die R45 in Malmesbury.
Beton
Beton (afgelei van die Franse term béton) is 'n werkbare plastiese mengsel van droë bestanddele soos gruis (gebreekte klip), sand (riviersand) en sement in spesifieke proporsies wat met water aangemaak word. Hierdeur ontstaan 'n vloeibare massa wat maklik in die gewenste vorm gebring kan word en toegelaat word om te verhard. As hidrouliese bindmiddel reageer sement chemies met water en ander vaste bestanddele en vorm uiteindelik 'n soliede matriks waarin alle uitgangsmateriale saamgebind word tot 'n harde en duursame steenagtige materiaal wat veral by bouwerk gebruik word.
Die invloed van die    sementvervaardigingproses op die     omgewingsbalans is egter verontrustend. Dit veroorsaak tussen ses en agt persent van die totale wêreldwye koolstofdioksied-vrystellings.
Geskiedenis
Die vroegste grootskaalse gebruik van beton dateer terug tot die antieke tydperk. 'n Vroeë voorloper van beton was messelklei wat van kalk berei is en in Antieke Egipte onder meer vir die bou van piramides gebruik is. Hierdie boumateriaal is later deur Griekse en uiteindelik ook Romeinse boumeesters oorgeneem. Die laasgenoemdes het dit verder ontwikkel tot 'n veelsydige boumateriaal wat in Latyn opus caementicium genoem is. Hierdie term het eintlik na die metode verwys waarvolgens aanvanklik fondamente en later ook hele betongeboue ontstaan het. Tussen twee baksteenmure is 'n mengsel van kalk, water, sand en klippe gegiet. Danksy die stabiliteit van dié materiaal kon 'n groot verskeidenheid Romeinse bouwerke soos die Kolosseum en Panteon in Rome van beton gebou word. Die Panteon se koepel is steeds die grootste ter wêreld wat sonder die gebruik van gewapende beton verwesenlik is.
Een van die belangrikste Romeinse innovasies was die ontwikkeling van beton wat waterbestand was en die bou van gesofistikeerde hawegeriewe soos dié in Ostia buite Rome moontlik gemaak het.
Ná die val van die Romeinse Ryk in die laat 5de eeu n.C. het antieke betontegnologie in vergetelheid geraak en is beton nouliks as boumateriaal ingespan. Eers teen die middel van die 18de eeu het betontegnologie veral in Frankryk 'n herlewing ervaar waar argitekte vanaf die 19de eeu met versterkte beton vir vloere en suile begin eksperimenteer het. Die Franse term béton is onder meer in Duits, Nederlands en Afrikaans as leenwoord oorgeneem.
Maar dit was veral die ontdekking van portlandsement – 'n samestelling van kalksteen, leem en gips – deur die Engelse nyweraar Joseph Aspdin (1778–1855) in 1824 wat 'n omwenteling in die moderne boubedryf teweeggebring het. Vandag is beton volgens tonnemaat die mees gebruikte mensgemaakte boumateriaal wat veelsydig en ekonomies ingespan kan word. So word in toenemende mate gebruik gemaak van betonpaaie wat veel langer hou as teerpaaie en feitlik geen onderhoudkoste meebring nie.
Belangrike Suid-Afrikaanse bydraes tot moderne betontegnologie sluit die gebruik van slak in beton, die gebruik van beton in die mynbou en die gebruik van vergruisde aggregate in.
2010 Spaanse Grand Prix
Die 2010 Formule Een Spaanse Grand Prix is op 9 Mei 2010 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje gehou. Dit was die vyfde wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Mark Webber in 'n Red Bull-Renault gewen.
Vitamien E
Vitamien E het vele biologiese funksies in die liggaam, dié as antioksidant die belangrikste en bekendste een. Ander funksies sluit in ensiemaktiwiteit, uitdrukking van gene, en neurologiese funksies. Daar word vermoed dat die belangrikste funksie van vitamien E is as selboodskapper en nie soseer as antioksidant nie.
'n Vitamien E-gebrek in diere lei tot onvrugbaarheid en ander spierafwykings. Daar is egter nog geen tekens dat die vitamien ŉ invloed op die mens het nie. Dit word egter gebruik vir die behandeling van steriliteit.
Bronne van vitamien E in 'n dieet
! Voedsel wat baie vitamien E bevat ! mg/100 g
Kaliumperchloraat
Kaliumperchloraat het die laagste oplosbaarheid in water van die alkaliperchlorate.
Kristalstruktuur
Kaliumperchloraat ondergaan 'n eerste orde fase-oorgang by T=583K. Dit kan 'n histerese in die oorgangstemperatuur van 10 tot 40K hê, afhanklik van hoe vinnig dit afgekoel word en die digtheid verander ongeveer 10%. Die hoëtemperatuurfase het 'n kubiese struktuur wat van die haliet-tipe (B1) afgelei is. Dit is die argetipe van die H0 struktuur. Aanvanklik is dit beskryf in ruimtegroep F3m T>573K met posisies
Later het dit duidelik geword dat die posisie van die tetraëdriese perchloraatioon statisties verdeel is en dat die simmetrie Fmm is, net soos in die halietstruktuur. Dit beteken dat die gemiddelde struktuur 'n inversiepunt besit wat 'n tetraëder ontbeer. Hierdie fase behoort tot 'n klas stowwe wat plastiese kristalle genoem word.
Daar is aanvanklik gedink dat in plastiese kristalle ione wat nie die vorm van 'n sfeer het nie, soos die tetraëdriese perchloraat hier, vry kan ronddraai, maar later het geblyk dat hulle statisties – maar wel staties – oor heelparty oriëntasies verdeel is.
Onder die oorgangstemperatuur vind 'n ordening van die perchloraatione plaas en die simmetrie word laer: ortorombies Pnma. Die tetraëdriese ione 'kies' nou vir net een bepaalde rangskikking.
Daar is talle ander perchlorate en ook fluoroborate wat 'n vergelykbare struktuur het, insluitende die ordening. Natriumperchloraat het byvoorbeeld 'n oorgangstemperatuur van 581K en die Rb- en Cs-weergawes 545K en 495K. Daar is ook minerale wat hierdie struktuur besit, soos avogadriet.
Ursides
Die Ursides (URS) is ’n meteoorreën wat elke jaar omstreeks 17 Desember begin en sowat ’n week duur, tot 25 of 26 Desember. Dit word so genoem omdat hul oënskynlike uitstralingspunt naby die ster Beta Ursae Minoris (Kochab) in die sterrebeeld Klein Beer is.
Geskiedenis en waarneming
Die Ursides is waarskynlik ontdek deur William F. Denning, wat hulle van die begin van die 20ste eeu af ’n paar jaar lank bestudeer het. Hoewel daar daarna sporadiese waarnemings was, het die eerste gekoödineerder bestudering van die reën eers in 1945 begin toe dr. A. Bečvář ’n storm van 169 meteore per uur gesien het. Verdere waarnemings sedert die 1970's het getoon daar is ’n verband met die komeet 8P/Tuttle.
Peter Jenniskens en Esko Lyytinen het ontdek storms kan plaasvind wanneer Komeet Tuttle by sy afelium (grootste afstand van die Son af) is omdat sommige meteoroïdes vasgevang word in ’n wentelresonansie van 7/6 met Jupiter.
Die Ursides word veroorsaak deur ’n besonder smal stroom, en dit het die veteraan-meteoorwaarnemer Norman W. McLeod van Florida laat opmerk die Ursides "moet ’n kompakte stroom soos die Quadrantides wees. Jy moet hulle binne 12 uur rondom hul hoogtepunt sien."
Evelyn Mase
Evelyn Ntoko Mase (1922 – 30 April 2004), later bekend as Evelyn Rakeepile, was 'n Suid-Afrikaanse verpleegster. Sy was die eerste vrou van anti-apartheidaktivis en latere president Nelson Mandela. Hulle was van 1944 tot 1958 getroud.
Mase is in Engcobo, Transkei gebore. Mase is as kind wees gelaat. Sy het na Johannesburg verhuis om as verpleegster opleiding te ontvang, en daar ontmoet sy en trou met Mandela. Hulle leef saam in Soweto, waar hulle vier kinders grootgemaak het. Drie van wie — nThembekile, Makgatho, en Makaziwe — tot volwassenheid oorleef. Sy is opgelei as vroedvrou terwyl sy as verpleegster gewerk het. In die 1950s, het haar verhouding met Mandela gespanne geraak. Hy raak toenemend betrokke by die African National Congress en sy stryd teen apartheid; Mase het uit die politiek onttrek en 'n volger van Jehovah se Getuies geword. Sy beskuldig hom ook van owerspel met verskeie vroue, 'n beskuldiging onderskryf deur latere biografieë, en dat hy fisies beledigend was, iets wat hy altyd ontken het. Hulle skei in 1956. Sy het aanvanklik om 'n egskeiding aansoek gedoen, maar nie die regsgeding deurgemaak nie. In 1958 het Mandela, wat beplan het om met Winnie Madikizela te trou, 'n onbetwiste egskeiding van Mase verkry.
Mase neem die kinders en trek na Cofimvaba waar sy 'n kruidenierswinkel open. Sy het gewoonlik publisiteit vermy, maar het met Suid-Afrikaanse verslaggewers gepraat toe Mandela in 1990 ná 27 jaar uit die tronk vrygelaat is. Om haar betrokkenheid by die Jehovah se Getuies te verdiep, trou sy met 'n sakeman, Simon Rakeepile, in 1998. Sy sterf in 2004 na 'n asemhalingsiekte. Haar begrafnis trek internasionale media-aandag en is bygewoon deur Mandela, Winnie Madikizela-Mandela, en Mandela se derde vrou, Graça Machel.
Labrador Retriever
Die Labrador retriever of kortweg Labrador is 'n honderas wat afkomstig is uit Newfoundland en Labrador, en afstam van die St. Johns-hond. Hierdie ras is vanaf die middel van die 19de eeu in Engeland met 'n aantal ander rasse, soos die Gordon setter, die spaniël, die Flatcoated retriever en die Chesapeake Bayretriever, gekruis. ('n Ander naam vir retriever is apporteerhond, dit wil sê 'n hond wat 'n gegooide voorwerp gaan haal en terugbring wanneer hy só geleer word.)
Die St. Johns-hond word deur die Eskimo's gebruik om vis te vang, terwyl die labrador geteel word vir eendejag en vir jag in moerasagtige gebiede. Die retriever het eenvoudige swemvliese tussen die tone.
Uiterlike voorkoms
Die labrador het 'n dik pels met 'n waterafwerende onderpels. Die pels het weinig versorging nodig en eenmaal per week se borsel is genoeg.
Die labrador-reune word 55 tot 57 sentimeter hoog terwyl die tewe 54 tot 56 sentimeter hoog word. 'n Labrador weeg omtrent 35 kilogram.
Opvoeding
As gevolg van die labrador retriever se intelligensie en leergierigheid is dit maklik om hom op te voed en te leer.
Deval Patrick
Deval Laurdine Patrick (gebore op 31 Julie 1956) is 'n Amerikaanse politikus, burgerregte-prokureur, skrywer en sakeman wat van 2007 tot 2015 as die 71ste goewerneur van Massachusetts gedien het. Hy is in 2006 vir die eerste keer verkies, met die opvolger van Mitt Romney, wat verkies het om nie vir herverkiesing te konsentreer om op sy president te fokus nie veldtog. Hy is in 2010 herkies. Hy was die eerste Afro-Amerikaanse goewerneur van Massachusetts. As 'n demokraat het Patrick van 1994 tot 1997 as die Amerikaanse assistent-prokureur-generaal van die Afdeling Burgerregte onder president Bill Clinton gedien. Hy is 'n kandidaat in die Amerikaanse presidentsverkiesing in 2020.
Patrick is grootliks deur 'n enkelma aan die South Side van Chicago grootgemaak, en het in sy graad agtjaar 'n beurs verwerf aan die Milton Academy in Milton, Massachusetts. Hy het ook aan die Harvard College en Harvard Law School studeer, waar hy president van die Harvard Legal Aid Bureau was. Nadat hy gegradueer het, het hy regte by die NAACP Legal Defense and Education Fund gepraktiseer en later by 'n regsfirma in Boston aangesluit, waar hy op 34-jarige ouderdom 'n vennoot word. In 1994 stel Bill Clinton hom aan as die Amerikaanse assistent-prokureur-generaal vir burgerregte afdeling van die Amerikaanse departement van justisie, waar hy onder meer aandag skenk aan rasprofilering en wangedrag deur die polisie.
Gedurende sy regeringstydperk het Patrick toesig gehou oor die implementering van die staat se 2006-hervormingsprogram vir gesondheidsorg wat ingevolge Mitt Romney uitgevaardig is, verhoogde befondsing vir onderwys en lewenswetenskappe, het hy 'n federale wedloop tot die toekenning vir Top-onderwys gewen, 'n hervorming van die regering se vervoerfunksie, die ondertekening van 'n wet om die Massachusetts Department of Transportation te stig, die staat se omsetbelasting van 5% tot 6,25% verhoog, die staat se minimumloon van $ 8 per uur tot $ 11 in 2017 verhoog, en die bekendstelling van casino's in die staat beplan.Onder Patrick het Massachusetts by die Regional Greenhouse Gas Initiative (RGGI) aangesluit in 'n poging om kweekhuisgasvrystellings te verminder. Kort nadat Patrick se tweede termyn op 6 Januarie 2011 begin het, het hy verklaar dat hy nie in 2014 herkies kon word nie.
Patrick is 'n besturende direkteur van Bain Capital en dien as voorsitter van die direksie van Our Generation Speaks, 'n genootskapprogram en inkubator waarvan die belangrikste is om jong Israeliese en Palestynse leiers bymekaar te bring deur middel van entrepreneurskap. Hy beklee ook 'n direksiepos by die telegesondheidsmaatskappy American Well.
Lede van sy eie binnekring en die binnekring van Barack Obama het Patrick aangemoedig om in 2020 vir president te staan, maar Patrick het in Desember 2018 'n presidensiële bod verwerp, deur aan 'n paar vooraanstaande Demokrate en bondgenote te noem dat hy binnekort 'n presidensiële bod vir 2020 sou aankondig. Hy het formeel tot die wedloop toegetree op 14 November 2019.
Rex Cherryman
Rex Cherryman (30 Oktober 1896 – 11 Augustus 1928) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente In for Thirty Days (1919), Madame Peacock (1920), Camille (1921), en The Sunshine Trail (1923).
Jo Harvey Allen
Jo Harvey Allen is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Fried Green Tomatoes (1991), The Client (1994), In the Valley of Elah (2007), en The Homesman (2014).
Despatch
Despatch is 'n dorp in die Oos-Kaapprovinsie van Suid-Afrika, geleë aan die suidoewer van die Swartkopsrivier tussen Port Elizabeth en Uitenhage.
Geskiedenis
Despatch het sy oorsprong in die plaaslike baksteenmakerye van die 19de eeu. Een van die vroeëre hoogoonde se skoorstene staan nog steeds, en ook Despatch se munisipale wapen pronk met 'n skoorsteen. Die naam is afgelei van die versending (despatching) van bakstene van hier na ander plekke. ’n Poging om die naam te verander na John Vorster, ter ere van Balthazar John Vorster (1915–1983), eerste minister van die Republiek van Suid-Afrika van 1966 tot 1978, het misluk.
Ná ’n beskeie begin op 3 Julie 1942, toe met die aanleg van Despatch tussen Port Elizabeth en Uitenhage ’n aanvang gemaak is, het die dorp binne anderhalf dekade ’n stadsraad, hoërskool en nuwe NG kerk gekry, terwyl elektrisiteit en water ook spoedig aangelê is.
Despatch is op 4 Desember 1942, vyf maande ná sy stigting, deur die destydse adjunk-administrateur van Kaapland, J.D. de Villiers, tot ’n dorpsbestuur geproklameer met ’n raad van ses lede. Die eerste voorsitter van die dorpsbestuur was R.J. Fourie, wat ook in 1945, toe administrateur, G.B. van Zyl, die dorp tot ’n munisipaliteit verklaar het, die eerste burgemeester was. Die eerste deeltydse sekretaris van die dorpsbestuur was M.C. du Plessis, wat later lank sekretaris van die Afdelingsraad van Uitenhage was.
Vanaf sy dorpsbestuur met ses lede, wat destyds hul eerste vergaderings in ’n ou motorhuis gehou het, het Despatch binne 15 jaar ontwikkel tot ’n stadsraad met nege lede en ’n munisipale personeel van twaalf wit amptenare, van wie vier senior departementshoofde was, asook sowat dertig werknemers van ander rasse. Die dorp het spoedig sy eie stadsklerk, stadstesourier, gesondheidsbeampte en stads- en elektrisiteitsingenieur gehad.
Aan die begin was die omgewing nog “wild” en onontwikkeld. ’n Sprekende bewys hiervan is uit die notule van die destydse dorpsbestuur geneem. Op 9 Julie 1943, sowat ’n jaar nadat die dorp gestig is, het ’n sekere inwoner die “jagtersbloed in sy are voel bruis” en in ’n brief aan die dorpsbestuur aansoek gedoen om wild te skiet op die dorpsmeent. Daar word nie gemeld hoeveel “wild” die jagter neergetrek het nie. Maar Despatch is ook vanaf sy ontstaan erg lastig geval deur rondloperhonde, want op die heel eerste vergadering van die dorpsbestuur, op 4 Desember 1942, is besluit om dadelik die moontlikheid te laat ondersoek om hondebelasting in te stel. Dat daar egter ook baie ander rondlopers was wat erg gepla het, blyk uit die feit dat daar op 8 Februarie van die volgende jaar, 1943, aansoek gedoen is vir die bou van ’n skut.
Despatch staan vandag bekend vir sy jaarlikse Rose-skou, wat in Oktober plaasvind, en sy kunstefees.
Die Frans Claassen-brug oor die Swartkopsrivier tussen Despatch en Uitenhage dateer uit 1965.
Gardameer
Die Gardameer (Italiaans Lago di Garda) is die grootste meer in Italië met 'n oppervlakte van 369,98 vierkante kilometer. Die meer is tussen die Italiaanse Alpe in die noorde en die uitgestrekte Poriviervlakte in die suide geleë.
Die meer en sy oewerlyn maak deel uit van die Italiaanse provinsies Verona in die suidooste, Brescia in die suidweste en Trentino in die noorde. Die meer is tydens die laaste ystydperk deur die water van smeltende gletsers gevorm. Vandag is dit 'n belangrike toeristebestemming met 'n hoogs ontwikkelde infrastruktuur van vakansieoorde en hotelle langs sy oewers.
Landskapsvorme en geologie
Geskiedenis is die verbindende element tussen die drie verskillende landskapsvorme in die gebied van die Gardameer - die suidelike Alpynse bergwêreld van Trentino, die onmiddellike omgewing van die Gardameer met sy Mediterreense karakter, en die uitgestrekte Povlakte met Verona en Brescia as die grootste stedelike nedersettings in die nabyheid.