cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Kearney
Die dorp, wat tans deur die National Trust bestuur word, het in die 19de eeu 'n vissersgemeenskap gehuisves wat onder meer vir sy she-cruiser bekend gestaan het, 'n vissersboot wat slegs deur vroue beman is. Tans is Kearney 'n ontspanningsoord en toeristetrekpleister wat onder meer voëlkykers lok. Die dorp bied wandelroetes deur die kuslandskap met weivelde, sandstrande en rotse.
Hueyi tlahtoani
Hueyi tlahtoani (hueyi word ook wel as huey of uei geskryf, en tlahtoani as tlatoani) was die naam wat die Asteke aan die hoogste leier van 'n politieke eenheid, waaronder ook die leier van hul eie ryk, gegee het. Hueyi tlatoani is Nahuatls en beteken "groot spreker", en wel spreker in die opsig van opdraggewer.
Hueyi tlahtoani is eens as keiser vertaal, maar dit is nie korrek nie omdat laasgenoemde begrip tipies is aan die Europese kultuur, naamlik die erfenis van die Romeinse Ryk, en afgelei van die naam Julius Caesar.
Tlahtoanime van die Meksika
Waarskynlik grotendeels legendaries:
Tier-engelvis
Die Tier-engelvis (Apolemichthys kingi) is 'n vis endemies aan Suid-Afrika wat aan die ooskus vanaf Margate tot by Mosambiek voorkom. In Engels staan die vis bekend as die Tiger angelfish.
Voorkoms
Die boonste gedeelte van die lyf en stert is bruin tot swart met vertikale golwende geel strepe op. Die kop en onderkant van die lyf is ligter van kleur met 'n groot swart kol aan die bokant van die kieuspleet. Die rant van die dorsale- en stertvinne is wit. Die vissie word tot 25 cm groot. Die onvolwasse vissies lyk amper soos 'n vlindervis.
Habitat
Hulle bly gewoonlik in koraalriwwe in water van 20 – 40 m diep. Die spesie is vernoem na Dennis King wat die spesie die eerste keer geïdentifiseer het.
Edward Peil sr.
Edward Peil sr. (18 Januarie 1883 – 29 Desember 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Broken Blossoms (1919), Dream Street (1921), The Big Cage (1933), en Girl from Rio (1939).
Knorders
Die Knorders (Pomadasys) is 'n genus van visse in die familie Haemulidae wat aan die orde van Baarsagtiges (Perciformes) behoort. Die genus omvat 36 spesies.
Pous Callixtus I
Callixtus I was die sestiende pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
Biografie
Pous Callixtus I (ook Calixtus of Calistus) is waarskynlik gebore in 155 in 'n Griekse slawefamilie en het in Trastevere, 'n woonwyk in Rome aan die Tiber se regteroewer, groot geword. Hy sterf op 14 Oktober 222. Die naam Callixtus beteken “die mooiste”. In 217 volg hy Pous Zefirinus op en word na sy dood opgevolg deur Pous Urbanus I. Hy was pous tydens die bewind van die Romeinse keisers Heliogabalus en Alexander Severus.
Sy teenstander Hippolitus beskryf sy jeug. Callixtus was as jong slaaf die bestuurder van 'n bank, maar het geld verloor. Hy het uit Rome gevlug, maar is by die see naby Portus gevang en na sy meester Carpophorus in Rome teruggestuur. Sy krediteure het egter gevra dat hy vrygelaat moet word in die hoop dat hy genoeg geld sou verdien om hulle terug te betaal. Callixtus is egter gearresteer toe hy in 'n sinagoge met Joodse geldskieters baklei het. Weens sy geloof is hy na die soutmyne van Sardinië gestuur. Op voorspraak van Marcia, 'n minnares van die keiser Commodus is hy saam met ander Christene in 190 vrygelaat. Omdat sy gesondheid sleg was het Pous Victor I hom onderdak verskaf.
Pous Callixtus gee sy naam aan die Callixtus katakombe langs die Via Appia. Hy is daar begrawe en na hom is alle pouse tot Pous Eutichianus daar begrawe met die uitsondering van Pous Cornelius. Die katakombe was vergeet en verlore totdat dit in 1849 deur die argeoloog Giovanni Battista de Rossi herontdek is. Dit staan tans bekend as die Capello dei Papi. Volgens die legende sterf Callixtus self deurdat hy in 'n put gegooi is by die Santa Maria kerk in Trastevere.
Pontifikaat
Een van sy belangrikste besluite was dat alle sondes vergewe kan word, ook moord, owerspel en verkragting. Dit het gelei tot 'n kerkskeuring (skisma) waarby die eerste teenpous, Pous Hippolitus gekies is.
Verering
Callixtus word as martelaar en heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk veral in Todi (Italië). Sy relieke word in verskeie kerke aangehou, onder andere in Cysoing by Doornik, Reims, Fulda, Napels en Rome. Sy feesdag is sy sterfdag 14 Oktober.
Nota
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse Wikipedias.
Henricus Hubertus Juta
Sir Henricus Hubertus Juta (1857–1930) was 'n speaker en regter van die Kaapkolonie. Hy is gebore in 1857 in Kaapstad en is die seun van Jan Carel Juta. Juta ontvang opleiding aan die Suid-Afrikaanse Kollege en die Universiteit van Londen. Hy is op 26 Januarie 1880 toegelaat tot die Inner Temple en begin in dieselfde jaar in die Kaap praktiseer. In 1894 word hy Prokureur-generaal en van 1896 tot 1898 was hy Speaker van die Kaapse Volksraad. Hy word senior advokaat in 1893 en word in 1913 Regter-president van die Kaapse Provinsiale Afdeling. Hy is in 1920 aangestel in die Appélafdeling en tree in 1923 af. Hy is oorlede op 16 Mei 1930.
Pierre Basson
Pierre Basson (1880–22 Januarie 1906 ) was Suid-Afrika se eerste gedokumenteerde reeksmoordenaar. Hy het minstens nege mense in sy agterplaas in Claremont, Kaapstad om die lewe gebring en begrawe sodat hy hulle lewensversekering kon opeis. Toe polisielede by sy huis opdaag, het hy homself geskiet.
Lewensloop
Pierre Corneille Faculys Basson is in 1880 gebore en maak hom op vroeë ouderdom al aan wrede dade skuldig. Op 12 val hy 'n seun met 'n mes aan en hy het genot uit die lyding van diere geput. Hy het onder andere daarvan gehou om voëls te vang en dood te martel. Hy het ook katte se pote afgekap, om te kyk hoe hulle van die pyn krul.
As volwassene het Basson geld aan mense uitgeleen. Leners moes hom as begunstigde op hul versekeringspolisse nomineer, waarna hy hulle tussen 13 Februarie 1903 en 22 Januarie 1906 doodgemaak het om die geld op te eis.
Basson se eerste slagoffer was sy broer Jasper, wat hy tydens 'n visvang-uitstappie op 4 Februarie 1903 verdrink het. Jasper se liggaam is nooit gevind nie en die versekeringsmaatskappy wou aanvanklik nie die polis uitbetaal nie, tot hulle deur 'n hof beveel is om dit te doen.
Hy neem sy eie lewe toe die polisie sy laaste slagoffer, Wilhelm Schaefer ('n Duitse boer), se graf ontdek. Sy laaste woorde aan sy ma, toe die die polisie met opgrawings op hul erf begin, was "Ek gaan aantrek vir die polisie. Ek het niks verkeerd gedoen nie."
Hy is later in 1906 postuum aan moord skuldig bevind.
Bewegingsvergelykings
In klassieke meganika, is bewegingsvergelykings vergelykings wat die gedrag van 'n fisiese sisteem beskryf in terme van sy beweging as 'n funksie van tyd. Meer spesifiek, die bewegingsvergelykings beskryf die gedrag van 'n fisiese sisteem as 'n stel van wiskundige funksies gedefinieer in terme van dinamiese veranderlikes. Normaalweg word ruimtelike koördinate en tyd gebruik, maar ander kombinasies is ook moontlik, soos momentum-komponente en tyd. Die mees algemene keuse is veralgemeende koördinate wat enige gerieflike veranderlikes kan wees wat kenmerkend van die fisiese sisteem is. Die funksies word gedefinieer in 'n Euklidiese ruimte in klassieke meganika, maar word vervang deur geboë ruimtes in relatiwiteit. As die dinamika van 'n stelsel bekend is, is die vergelykings die oplossings vir die differensiaalvergelykings wat die dinamika beskryf.
Daar is twee hoof beskrywings van beweging: dinamika en kinematika.
Dinamika is algemeen, aangesien momenta, kragte en energie van die deeltjies in ag geneem word. In hierdie geval, verwys die term soms na die differensiaalvergelykings waaraan die stelsel voldoen (bv. Newton se tweede wet of Euler–Lagrange-vergelykings), en soms na die oplossings vir daardie vergelykings.
Maar kinematika is eenvoudiger aangesien dit slegs beholpe is met veranderlikes afgelei van die posisies van die voorwerpe en ook tyd. Onder daardie omstandighede van konstante versnelling, word hierdie eenvoudiger bewegingsvergelykings gewoonlik na verwys as die "SUVAT" vergelykings, wat voortspruit uit die definisies van kinematiese hoeveelhede: verplasing (
s
), aanvanklike snelheid (
u
), finale snelheid (
v
), versnelling (
a
), en die tyd (
t
).
Bewegingvergelykings kan dus gegroepeer word onder hierdie hoof klassifikasies van beweging. In alle gevalle, is die belangrikste tipes van beweging: translasies, rotasies, ossillasies, of enige kombinasies hiervan.
'n Differensiaal beweginsvergelyking, gewoonlik geïdentifiseer as 'n sekere fisiese wet wat definisies van fisiese hoeveelhede toepas, word gebruik om 'n vergelyking vir die probleem daar te stel. Die oplossing van die differensiaalvergelyking sal lei tot 'n algemene oplossing met arbitrêre konstantes, wat 'n familie van oplossings voorstel. 'n Spesifieke oplossing kan verkry word deur die stel van die aanvanklike waardes, wat die waardes van die konstantes in die oplossing vas maak.
Geskiedenis
Histories het bewegingsvergelykings die eerste keer verskyn in klassieke meganika om die beweging van massiewe voorwerpe te beskryf. 'n Noemenswaardige toepassing was aan hemel meganika om die beweging van die planete te voorspel asof hulle wentel soos klokslag (dit was hoe Neptune voorspel was voor sy ontdekking) en ook om ondersoek te doen na die stabiliteit van die sonnestelsel.
Dit is belangrik om in ag te neem dat die groot liggaam werk wat kinematika, dinamika en die wiskundige modelle van die heelal behels, ontwikkel het in baba tree –met wankeling, opstaan en regstelling van self – oor meer as drie millennia en dit sluit bydraes van beide bekende name en ook ander wat sedertdien vervaag het uit die annale van die geskiedenis, in.
Suurberge
Die Suurberge (voorheen Zuurberg) is 'n bergreeks in die suidelike Sarah Baartman-distriksmunisipaliteit van die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die reeks is sowat 70 kilometer lank van wes na oos, en vorm die oostelike eindpunt van die Kaapse Plooigordel. Die nedersettings Kirkwood en Bontrug (in die Sondagsriviervallei), asook Paterson verder oos is almal aan die suidelike voet van die berg geleë. Die ruwe bergterrein word deur etlike klowe en rante deurkruis, en die hoogte wissel van sowat 200 m in die suidelike voetheuwels tot 'n maksimum van 936 m bo seevlak. Die suidhange word deur verskillende systrome van die Sondagsrivier gedreineer, waaronder die Kabouga-, Uie-, Wit- en Kromriviere. Twee passe steek die berg van suid na noord oor, naamlik die Suurbergpas en Olifantskoppas.
Alcalá de Henares
Alcalá de Henares is 'n stad in Spanje, naby Madrid, en het 'n bevolking van sowat 204 000 in 2011 gehad. Die stad lê ongeveer 35 km weg van die sentrum van Madrid en word ook beskou as een van Madrid se voorstede, alhoewel dit sy eie onafhanklike sentrum en stadslewe het. Die geskiedkundige binnestad en die Universiteit van Alcalá de Henares is in 1998 deur UNESCO as wêrelderfenisgebiede gelys.
Suurberge
Die Suurbergkussingbos en Suurbergbroodboom is endemies aan die algemene omgewing.
Nancy
Nancy is 'n stad en munisipaliteit in die Franse gewes Grand Est en die prefektuur (hoofstad) van die département Meurthe-et-Moselle. Die stad was die eertydse politieke hoofstad van die Hertogdom Lotaringe, tot met die hertogdom se aansluiting by Frankryk in 1766. As gevolg van stedelike groei het Nancy en die kleiner omliggende dorpe mettertyd saamgesmelt, en hulle vorm deesdae die stadsgebied Groter Nancy. Die bevolking van Groter Nancy was 434 000 inwoners in 2008, waarvan 106 000 binne die oorspronklike stadsperke van Nancy gewoon het.
Ligging
Nancy is langs die Meurthe rivier in die Noord-Ooste (le Grand Est) van Frankryk geleë, in die suide van die département Meurthe-et-Moselle, en in die middel van die gewes Lotaringe. Hy bevind hom op die kruispunt van twee groot vervoerroetes: die Noord-Suid roete Brussel-Luxemburg-Metz-Nancy-Lyon-Marseille, en die Oos-Wes roete tussen Parys en Straatsburg.
Nancy en 19 kleiner dorpies vorm die stadsgebied Groter Nancy. Hierbinne word Nancy deur die dorpe Maxéville, Malzéville, Saint-Max, Laxou, Tomblaine, Viller-lès-Nancy, Vandoeuvre-lès-Nancy en Jarville-la-Malgrange omring. As gevolg van die uitbreiding van hierdie dorpe, word die indruk van een aaneenlopende stad geskep, en is die oorspronklike stadsgrense moeilik uitkenbaar.
Benaming
Die oudste verwysing na Nancy dateer uit 896 in die vorm Nanceiacum, wat mees waarskynlik 'n Latynse vorm van 'n ouer Keltiese naam was. Soortgelyke Keltiese name, soos Nantiat, Nandy, Nangy en Nances was destyds volop in die omliggende gebied, alhoewel hierdie plekke deesdae meestal verfransde name het. Die oorsprong van die naam Nancy is onseker. Een moontlikheid is dat hy van die Keltiese woord nant, wat vallei of rivier beteken, afgelei is. Dit sou dan in verwysing na die Meurthe rivier wees, waarlangs Nancy ontstaan het.
Geskiedenis
Die omstreke van Nancy het 'n reeks prehistoriese fondse opgelewer, waaruit dit duidelik is dat die gebied reeds in die 5e eeu voor Christus permanente nedersettings geken het. Ten spyte hiervan wil dit voorkom of die huidige stadsgebied eers gedurende die Merowingiese tydperk in die 7e eeu bewoon is.
Die stigting van Nancy word gewoonlik teruggevoer na die 11e eeu toe Gerard van Lotaringe 'n kasteel hier opgerig het. Rondom die kasteel het 'n dorp ontstaan wat later in die 11e eeu die hoofstad van die hertogdom Lotaringe geword het.
In 1218 is Nancy feitelik geheel en al afgebrand gedurende die Opvolgingstryd van Champagne. Hierna is hy heropgebou, vergroot en deur 'n nuwe kasteel beskerm.
In 1475 word Lotaringe deur die Boergondiese hertog Karel die Stoute binnegeval. Na 'n reeks beleërings en besettings van stede, insluitende Nancy, word die Slag van Nancy op 5 Januarie 1477 net buite Nancy geveg. Tydens hierdie veldslag behaal Rene II, hertog van Lotaringe 'n beslissende oorwining oor die Boergondiërs. Rene II word deesdae ook onthou vir 'n aantal pragtige bouwerke wat hy laat opgerig het. Dit sluit onder meer die Palais des Ducs de Lorraine (Palleis van die Lotaringse Hertoë) in, sowel as 'n reeks imposante kerke: die Église des Cordeliers, die Notre-Dame de Bonsecours, en die Basilique de Saint-Nicolas-de-Port.
Tydens die bewind van hertog Karel III ondervind Nancy 'n bloeitydperk. Die stad word aansienlik uitgebrei deur die aanleg van die Ville Neuve (nuwe stad) en die omringing deur 'n vergrote stadsmuur. Die nuwe stadsgebiede is deur die Italiaanse argitek Hieronimo Citoni ontwerp en het 'n geordende reghoekige uitleg (oftewel plan hippodamien) in teenstelling met die willekeurige middeleeuse uitleg van die ouer stad. Hierdie verskil is nog steeds opvallend in die moderne stad.
Nyamazaneni
Nyamazaneni is 'n nedersetting in die Ehlanzeni-distriksmunisipaliteit in die suidooste van Mpumalanga.
Girondiste
Die Girondiste is tydens die Franse Rewolusie die party van die gematigde republikeine, met die advokaat Pierre Victurnien Vergniaud (1753-1793), die politikus Jean Pierre Brissot (1754-1793), die egpaar Roland en ander as sy vernaamste aanvoerders. Hulle pleit vir 'n federatiewe staatkundige struktuur van die nuwe republiek en neem die grondwet van die Verenigde State van Amerika as 'n voorbeeld.
Hoewel hulle die meerderheid in die Franse Wetgewende Vergadering het, word hulle in die Konvent as regse vleuel beskou. Die Jakobyne bring die party tot 'n val en stel 'n vervolging teen sy lede in. Baie van hulle word tereggestel.
Die Girondiste is verantwoordelik vir die Franse oorlogsverklaring teen Oostenryk in 1792.
George Berrell
George Berrell (16 Desember 1849 – 20 April 1933) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Drugged Waters (1916), Straight Shooting (1917), The Sea Beast (1926), en Black Jack (1927).
Hede
Die hede is die tyd wat direk ondervind en ervaar word en nie 'n herinnering of 'n spekulasie is nie. Die hede word normaalweg as 'n punt in ruimtetyd beskou en daar word gereeld daarna as "nou" verwys, alhoewel dit ook as 'n tydsduur beskou kan word.
Wanner die term "Before Present" ("Vóór Hede") gebruik word, byvoorbeeld tydens koolstofdateringsprosesse, verwys "hede" na die jaar 1950 n.C.
Die moderne fisika het nog nie daarin geslaag om te verduidelik hoe die term "nou" begryp kan word nie. Verder is daar geen bewysbare rede waarom tyd in enige spesifieke rigting hoef te beweeg nie. Sommige beweer dat die idee van 'n "hede" 'n illusie is en dat dit nie die ware natuur van realiteit voorstel nie. Die term "nou" kan miskien beter verstaan word as 'n onrealistiese konsep wat onder mense en diere ontwikkel het om sodoende te dien as 'n begrip van realiteit wat nodig is insover dit mense en diere help om te oorleef.
Millenniumbrug
Die Millenniumbrug is 'n voetgangersbrug in Londen in die Verenigde Koninkryk. Hierdie hangbrug, waarvan die platform 13 voet wyd is, is van staal vervaardig en hang tussen die Southwark-brug (stroomaf) en die Blackfriars-brug (stroomop) oor die Teems-rivier. Dit verbind Bankside met die City of London.
Op die openingsdag het 90 000 mense die brug oorgesteek, met tot 2 000 mense wat op 'n slag op die brug was. Drie dae na die opening is die brug as gevolg van laterale vibrasies gesluit. Sewe-en-dertig skokbrekers is aangebring waarna die brug weer in Februarie 2002 heropen is.
Die suidelike punt van die brug is naby Globe Theatre, die Bankside Gallery en Tate Modern. Die noordelike end van die brug eindig by die City of London School onder die St. Paulus se katedraal. Die laagliggende konstruksie verseker dat die brug 'n panoramiese uitsig oor St. Paulus se katedraal, die Teems en die stadsilhoeët van Sentraal-Londen bied.
Stefan Louw
Ds. Gerrit Stefanus (Stefan) Louw (Pretoria 4 Maart 1972 tot Johannesburg 15 September 2006) was predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk tot hy in sy huis in die Johannesburgse voorstad Melville vermoor is terwyl hy leraar van die plaaslike NG gemeente was.
Louw was die tweede van vyf kinders en word in 'n baie Christelike huis groot. Sy pa was as sendeling by die Dorothea-sending betrokke. Vroeg in sy lewe het sy ouers na die destydse Suidwes-Afrika verhuis en gaan hy skool op Walvisbaai en matrikuleer in 1990 aan die Hoërskool Academia in Windhoek. Hy gaan aan die Kweekskool op Stellenbosch studeer waar hy uitblink in sy studies en hy word in 1999 gelegitimeer. Vanweë 'n tekort aan beroepe dien hy eers as jeugwerker in die gemeente Sonstraal in die Wes-Kaap.
In 2004 word hy uiteindelik in Sonstraal as leraar bevestig. Die gemeente sien sy besondere gawes reeds raak terwyl hy hoofsaaklik met die jeug besig bly. Ook in 2004 beroep Melville (ná die insluiting van Aucklandpark) hom. Hier het hy gou gelief geword. Sy huldeblyk in die NG Jaarboek 2007 lui: "Mense van daardie omgewing (ook dié wat by die kunste betrokke was) het groot waardering vir die aard van sy spiritualiteit gehad. Hy het inderdaad goed by hierdie gemeente ingepas. Stefan was lief vir taal en woorde."
Hy het verder in die Wysbegeerte studeer, wat, saam met sy liefde vir taal, meegebring het dat hy baie skerp kon redeneer en sy sieninge met groot welsprekendheid kon formuleer. Hy was ongetwyfeld besig om te ontwikkel tot 'n toekomstige leier in die breë NG Kerk.
Op 15 September 2006 breek rowers by sy huis in Melville in en hulle skiet hom koelbloedig in sy bors. Voor sy dood kon hy nog sy vrou bel en vertel wat gebeur het. Die huldeblyk lui verder: "Dit is tragies dat die NG Kerk iemand soos Stefan Louw op so 'n vroeë ouderdom en op so 'n sinnelose manier moes verloor. Die hoë misdaadsyfer in ons land het ongelukkig ook in hierdie geval, sy tol geëis. Die gemeente het egter groot meegevoel met sy vrou (Brenda – met wie hy baie gelukkig getroud was) betoon en haar mooi bygestaan." Die egpaar het nie kinders gehad nie.
Pixley ka Isaka Seme
Pixley ka Isaka Seme (1881 - Junie 1951) was een van die eerste swart advokate in Suid-Afrika (Alfred Mangena was die eerste swart prokureur, Duma Nokwe die eerste swart advokaat), en 'n stigter en president van die African National Congress.
Vroeë lewe
Seme is gebore as die vierde seun van Sinono Kuwana Seme in die omgewing wat bekend sou staan as Daggakraal, in wat destyds die kolonie van Natal genoem is, op die Inanda-sendingstasie van die Amerikaanse Zoeloe-missie van die Amerikaanse raad van kommissarisse vir buitelandse missies. Hy studeer in 1902 aan die Mount Hermon School, MA, (nou die Northfield Mount Hermon School). Hy het Adams College bygewoon wat deel was van die missie.
Yohan Blake
Yohan Blake (gebore 26 Desember 1989), is 'n Jamaikaanse naelloper in die 100- en 200-meter naellope. Hy het tydens die Wêreldkampioenskap in 2011 goud in die 100 m verower as die jongste 100 m-wêreldkampioen ooit, en 'n silwermedalje by die 2012 Olimpiese Spele in Londen in die 100 m- en 200 m-wedlope vir die Jamaikaanse span.
Blake is die tweede vinnigste man ooit in beide die 100 m en 200 m. Saam met Tyson Gay is hy die tweede vinnigste man ooit oor 100 m met 'n persoonlike rekord van 9,69 sekondes wat hy op 23 Augustus 2012 behaal het. Net Usain Bolt kon hom klop. Sy persoonlike beste vir die 200 m (19,26 sekondes) is die tweede vinnigste tyd ooit ná Bolt (19,19 sekondes). Hy hou die Jamaikaanse nasionale junior rekord vir die 100 meter, en was voorheen die jongste naelloper wat die lint in onder tien sekondes kon breek (op 19 jaar, 196 dae).
Pixley ka Isaka Seme
Vroeë lewe
Seme het in 1910 na Suid-Afrika teruggekeer en in Johannesburg as advokaat begin praktiseer.
Yohan Blake
Hy is tot 2019 deur Glen Mills afgerig, en sy oefenmaats was Usain Bolt en Daniel Bailey.
Pixley ka Isaka Seme
Politiek
In 1911 stig Seme die South African Native Farmers Association om swart plaaswerkers aan te moedig om grond in die Daggakraal-omgewing te koop en sodoende persoonlike onafhanklikheid te bekom. Gevolglik het dit daartoe gelei dat die blanke regering die Naturellegrondwet van 1913 ingestel het, wat swart mense verhinder het om grond in Suid-Afrika te besit.
In reaksie op die stigting van die Unie van Suid-Afrika, werk Seme saam met verskeie ander jong Afrika-leiers wat onlangs teruggekeer het van universiteitstudies in Engeland, Richard Msimang, George Montsioa en Alfred Mangena, en met gevestigde leiers van die Suid-Afrikaanse Naturellekonvensie in Johannesburg om bevordering van die vorming van 'n nasionale organisasie wat verskillende Afrika-groepe uit die afsonderlike kolonies sou verenig. In Januarie 1912 het hierdie pogings vrugte werp met die stigtingsvergadering van die Suid-Afrikaanse Naturelle Nasionale Kongres, wat later herdoop is tot die African National Congress.
Seme was ook die advokaat van koningin Regent Labotsibeni van Swaziland, waardeur die eerste ANC-koerant Abantu-Batho gefinansier is. Later, in 1922, vergesel Seme koning Sobhuza II as deel van 'n afvaardiging na Londen om Britse owerhede en die koning te ontmoet rakende die landproklamasie in Swaziland.
Die nasionalistiese organisasie van Seme onder Afrikane het die gepaardgaande pogings van Mahatma Gandhi met Indiese Suid-Afrikaners gekoppel.
Persoonlike lewe
Seme was baie naby aan die Zoeloe- en Swazi- koningsgesinne. Dit word hoofsaaklik gekenmerk deur sy huwelik met Phikisele Harriet Dinuzulu, die dogter van die Zoeloe-koning Dinuzulu, en met Lozinja, die dogter van die Swazi-koning Mbandzeni.
Yuki Tsunoda
Yuki Tsunoda (gebore te Sagamihara, 11 Mei 2000) is 'n Japannese motorrenjaer wat sedert 2021 vir die Scuderia AlphaTauri-span aan Formule 1-renne deelneem.
Hy het sy Formule 1-debuut in die 2021-seisoen gemaak tydens die Bahreinse Grand Prix toe hy vir AlphaTauri begin jaag het.
Formule Een-loopbaan
In Augustus 2020 het Scuderia AlphaTauri Formule Een-spanhoof, Franz Tost, aangekondig dat Tsunoda in Desember 2020 vir die span in die nuwelingtoets aan die einde van die seisoen by Aboe Dhabi sal ry. Hy het sy eerste rit in 'n 2018-spesifikasie-motor gehad by die Autodromo Enzo e Dino Ferrari in Imola, Italië. Hy het in Januarie 2021 weer Formule Een-masjinerie by Imola getoets, maar hierdie keer het hy 'n AlphaTauri-geverfde Toro Rosso STR14, Toro Rosso se 2019-motor, bestuur.
2021
Tsunoda het Daniil Kvyat vervang en vir die 2021-seisoen saam met Pierre Gasly as spanmaat deelgeneem. By die seisoen-opening Bahreinse Grand Prix het Tsunoda 13de gekwalifiseer, ondanks hy die tweede vinnigste in K1 was. Tsunoda het uiteindelik in die negende plek geëindig, nadat hy Lance Stroll op die laaste rondte verbygesteek het. Ná die wedren het Ross Brawn, Formule Een se tegniese direkteur, Tsunoda as "F1 se beste nuweling vir jare" beskou. Nadat hy K3 vir die volgende wedren geteiken het, het hy gebots in die kwalifisering vir die Emilia-Romagna Grand Prix, wat vereis het dat hy nuwe kragbronelemente moes aanbring. Ná sy wegspring van agter af het Tsunoda sy pad na die negende plek gemaak ná die rooi vlag.
By die Portugese Grand Prix het Tsunoda 14de gekwalifiseer, en het 'n gebrek aan spoed getoon, om tot 15de terug te val. Hy het 16de vir die Spaanse GP gekwalifiseer en later om verskoning gevra nadat hy bevraagteken het of hy en spanmaat Gasly “dieselfde motor” gehad het.
Monaco was ook teleurstellend, hy sou in die 16de plek kwalifiseer en ook eindig op 'n baan waar verbysteek moeilik is. Tsunoda het die derde kwalifiserende sessie (K3) vir die eerste keer by die Azerbeidjanse GP gehaal, maar het toe die rooi vlae uitgebring nadat hy gebots het, en in agtste gekwalifiseer. Hy het die wedren sewende geëindig. Tsunoda het weer in die kwalifisering by die Franse Grand Prix van die baan getol, wat hom gedwing het om van die kuipelaan te begin. Hy het tot 13de plek by die geruite vlag gevorder.
Volle Formule Een-uitslae
* Seisoen nog aan die gang.
‡ Halwe punte is toegeken in België in 2021 na 'n verkorte wedren weens swaar reën.
Koolstofdisulfied
Koolstofdisulfied is 'n chemiese verbinding met die formule. Dit is 'n vlugtige en giftige vloeistof wat baie brandbaar is.
Jerry Van Dyke
Jerry Van Dyke is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente McLintock! (1963) en The Courtship of Eddie's Father (1963), en in die televisiereekse My Mother the Car (1965) en Coach (1989).
Koolstofdisulfied
Vervaardiging
Koolstofdisulfied word in die nywerheid op groot skaal vervaardig. Ongeveer 235 000 ton is in 1991 wêreldwyd geproduseer. Dit kan uit die elemente vervaardig word volgens die reaksie:
Swaweldamp word -onder uitsluiting van lug of vog- deur 'n bed van kool gelei by 800-1000 °C en die gasvormige reaksieproduk word afgevoer. Dit bevat koolstofdioksied, waterstofsulfied, swaweldamp en karbonielsulfied, wat geskei moet word. 'n Ander metode om dit te vervaardig is uit metaan:
Die produk koolstofdisulfied word dikwels onder water gestoor om sy ontbrandingsgevaar te verminder.
Gebruik
Koolstofdisulfied is 'n goeie nie-polêre oplosmiddel. Dit los selfs swawel op. Die stof is reaktief en 55-65% van die produk word gebruik vir die vervaardiging van rayon en sellofaan. Koolstofdisulfied word grootskaals as oplosmiddel van sellulose vir die vervaardiging van kunssy gebruik. Ongelukkig kan die stof se giftigheid tot groot gesondheidsprobleme onder die werkers lei indien dit nie verhoed word dat hulle daaraan blootgestel word nie.
Ione soos of  en amiene kan lei tot nukleofiele aanval of die koolstofatoom en die vorming van tiokarbonate, xantate en ditiokarbamate. Dit word ook gebruik om koolstoftetrachloried te vervaardig volgens die reaksie:
Demonstrasie
'n Chemiese demonstrasie is die sogenoemde "blaffende hond". Dit is 'n reaksie tussen koolstofdisulfieddamp met distikstofoksied
Warren Buffett
Warren Edward Buffett (gebore 30 Augustus 1930, Omaha, Nebraska) is 'n Amerikaanse sakeman, belegger en filantroop. Hy besit 38% van die aandele van die groot beleggersmaatskappy Berkshire Hathaway, en is van September 2008 die tweede rykste persoon ter wêreld. Sy totale bates word geskat op ongeveer $52 miljard (bron: Forbes 2008). Voor die kredietkrisis was dit nog $62 miljard; op daardie stadium was Buffett gereken as die wêreld se rykste man. Sedertdien het hy aangekondig dat hy baie van sy geld vir liefdadigheid gaan skenk.
Lewensloop
Buffett is die tweede kind van Howard Buffett, 'n verkose lid tot die Amerikaanse Huis van Verteenwoordigers. Hy wou op sy ondernemings fokus, maar skryf onder druk van sy pa by die Universiteit van Pennsilvanië in. Hy voltooi egter sy B.Sc. op 19 aan die Universiteit van Nebraska. Daarna het hy aan die Columbia-universiteit studeer. Die Harvard-sakeskool wou hom nie aanvaar nie en hy het gehoor dat professor Benjamin Graham daar doseer. Ná sy studie het Buffett vir 'n kort tyd in Graham se beleggingsmaatskappy gewerk, voordat hy teruggegaan het na Nebraska en sy eie beleggersmaatskappy gestig het.
Van kindsbeen af aan was hy besig met beleggings en om geld te verdien. Hy het sy eerste aandele gekoop toe hy 11 was, en op 14 het hy grond gekoop met geld wat hy as koerantjoggie verdien het. Een van sy eerste groot beleggings was in American Express. Hierna het hy beleggings gemaak in Berkshire Hathaway. Dit was toe 'n tekstielbesigheid. Toe Buffett beheer gekry het oor die besigheid het hy die tekstiel afdeling afgeskaf, en die maatskappy omgeskakel na 'n beleggingsmaatskappy.
Buffett doen beleggings in bedrywe met langtermyn groeipotensiaal, maar ook in groter maatskappye soos Coca-Cola (waarvan hy de grootste individuele aandeelhouer is) en Gillette. Hy vermy hoë-tegnologie besighede en is sodoende nie geraak tydens die ineenstorting van die internetaandele in 2000 nie.
Die sakevennoot van Buffett is die superbelegger Charlie Munger. Buffett is 'n uitgesproke teenstander van buitensporige beloninge deur groot besighede. Vanuit hierdie oortuiging betaal Berkshire Hathaway hul eie bestuur nie groot bonusse nie.
Op 26 Junie 2006 het Buffett bekend gemaak dat hy $37 miljard gaan skenk aan liefdadigheidsorganisasies, waaronder die Bill and Melinda Gates Foundation van Bill Gates.
Op 5 Maart 2008 het Forbes bekend gemaak dat Bill Gates nie langer die rykste persoon op aarde is nie, maar dat hy ingehaal is deur Buffett. In September 2008 het dieselfde tydskrif weer bekendgemaak dat Buffett weer deur Gates ingehaal is.
Nina Lisandrello
Nina Lisandrello (gebore 1 Julie 1980) is 'n Amerikaanse aktrise, regisseuse, en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente The Best and the Brightest (2010) en The Bleeding House (2011), en in die televisiereekse Mercy (2009) en Beauty and the Beast (2012).
Rooibok
Die rooibok (Aepyceros melampus) is 'n wildsbok wat in Afrika aangetref word. In Engels staan die bok bekend as die Impala.
Die bok se wetenskaplike naam, Aepyceros melampus, is 'n samestelling van die Griekse aipos+ceros+melas+pous, oftewel "hoog"+"horing"+"swart"+"poot".
'n Volwasse rooibok weeg ongeveer 50 kg en het 'n gemiddelde hoogte van 90 cm. Soos die naam aandui, is die bok rooibruin van kleur met ligkleurige flanke, terwyl die pens onderlangs wit is. 'n Donker, kenmerkende M-vorm word op die agterstewe aangetref. Die ram het liervormige horings wat tot 90 cm lank kan word.
Die rooibok is een van die volopste kleinboksoorte. 'n Rooibok kan met een sprong 10 m ver en 3 m hoog spring. Rooibokke kom in troppe voor, gewoonlik 'n ram met verskeie ooie. Indien 'n groot trop saam wei, word sogenaamde brandwagte uitgeplaas terwyl die ander bokke voortgaan om te wei of water te drink. Daar is gewoonlik twee of drie uitgegroeide ramme (let op hul horinglengtes) wat wagstaan aan die randjie van die trop. Indien die brandwag onraad vermoed, maak hy alarm deur 'n harde snorkgeluid te uiter en die res van die trop laat spaander na beskermde bos toe terwyl hulle reuse spronge deur die lug maak om die roofdier te verwar.
Rooibokke word algemeen in Suider-Afrika aangetref en is sowel gras- as blaarvreters. Hulle val verskeie roofdiere ten prooi, soos leeus, luiperds, jagluiperds, wildehonde, gevlekte hiëna's en krokodille.
Paring vind gewoonlik van April tot Mei plaas. Die ooi gee na 6 maande, gewoonlik in November of Desember, aan 'n enkele lammetjie geboorte. Die dragtige ooi kan tot 'n mate self beheer uitoefen oor wanneer die lammetjie gebore word, omdat sy noukeurig daarop let dat die grasveld in topkondisie is vir voedsel aan die nuweling. Sy kan die geboorte van die kleintjie vir tot 'n maand terughou indien klimaatstoestande ongunstig is. Die jong bokkie drink vir vier tot ses maande melk aan die ooi. Rooibokke het 'n aangetekende moontlike lewensduur van 12 jaar.
Die swartneusrooibok
Die swartneusrooibok is 'n baie skaars variant van die rooibok wat heeltemal swart is. Botlierskop Private Game Reserve in Suid-Afrika het meer as 150 swartneusrooibok. Die swartneusrooibok kan in groot troppe van omtrent 100 diere voorkom as hulle aanteel, maar gewoonlik word hulle net in troppe van 20 diere gevind.
Suliformes
Suliformes is 'n orde van voëls. Die orde omvat vier families met in totaal van 55 spesies.
Die orde is deur die Internasionale Ornitologiese Vereniging voorgestel. Dit het onlangs aan die lig gekom dat die tradisionele Pelecaniformes polifileties is (lyk verwant, maar deel nie dieselfde voorouers nie), en dus opgedeel moet word om hul ware evolusionêre verwantskappe te weerspieël.
Christidis & Boles (2008) verwys na die orde as "Phalacrocoraciformes".
Michael Tellinger
Michael Tellinger is 'n Suid-Afrikaanse skrywer, ontdekkingsreiser en stigter van die Ubuntu Party wat die verskaffing van gratis  hulpbronne ondersteun vir alle vlakke van die samelewing. Hy stel voor dat Adam se Kalender 'n terrein van buitengewone argeologiese belang is, wat in die middel is van 'n netwerk van klip sirkels dwarsoor Suid-Afrika en wat hy beweer energie gekanaliseer het in antieke tye. Hy het 'n veldtog gelei teen banke en sentrale banke.
Veldtog teen banke
Tellinger is in 2012 in die hooggeregshof in Johannesburg gedagvaar deur Standard Bank vir die nie-betaling van sy huislening van R828 015 wat in 2007 toegestaan is. Tellinger se argument, in 'n neutedop, is dat banke geld uit die lug skep en daarom kon hy dieselfde doen. Hy het Standard Bank 'n stuk papier gestuur wat volgens hom 'n "verhandelbare instrument" was vir die finale betaling van die lening. Standard bank het hom hof toe geneem en binne enkele minute is sy saak met koste van die hand gewys deur regter Jackson Mabsele. Tellinger is beveel om die lening en die regskoste van albei partye te betaal. Die moontlikheid bestaan ook dat hy gedagvaar kan word vir laster en ook 'n "lastige litigant" verklaar kan word. Hy het na die hof-saak gesê dat hy die saak na die Konstitusionele hof sal vat.
Skrywer
Hy het die volgende boeke geskryf:
Politiek
Tellinger het 'n Suid-Afrikaanse politieke party, Ubuntu Party, gestig, vernoem na die beginsels van Ubuntu-"Bydra-isme".
Ena Murray
Ena Murray (27 Desember 1936 – 4 Junie 2015) was ’n Afrikaanse skrywer van ontspanningsleesstof, wat meer as 130 boeke in haar loopbaan skryf. Sy is al as "die mees gelese skrywer in Afrikaans" beskryf.
Lewe en werk
Gedurende die 33 jaar wat sy voltyds geskryf het, het 131 titels agter haar naam verskyn. Sy is op die klein Karoodorpie Loxton gebore, as die middelste van drie dogters van die plaaslike geneesheer, dr. Andries Mans, en sy vrou Anna. Sy gaan skool op die laerskool op Loxton en matrikuleer dan op Hoërskool Victoria-Wes. Hierna word sy vir twee jaar ’n verpleegster in Bloemfontein en trou dan in 1959 met Boet Murray, ’n boorkontrakteur van Loxton, waarna sy voltyds skryf. Hierdie huwelik is kinderloos, maar sy het twee miskrame, waarna sy ’n histerektomie ondergaan. In 1979 skei sy en gaan vestig haar later dieselfde jaar op Wildernis naby George. Sy noem haar huis Plekkie in die Son, na aanleiding van haar gewilde roman. Twee jaar later, in 1981, trou sy met die landboukundige Jacques Mostert (wat sy op ’n toe-oë-afspraak ontmoet) in Hoekwil se kerkie. Die egpaar vestig hulle in Ena se huis, maar na tien jaar verhuis hulle in 1991 na die aftreeoord Santos Haven in Mosselbaai. Hulle besit ook ’n huis op Kanonpunt, naby Mosselbaai, waar hulle naweke uitspan. Sy het drie stiefkinders as resultaat van haar tweede huwelik.
Michael Tellinger
Musiek
Hy het baie van sy vroeë jare in die kunste op die verhoog en op die skerm deurgebring. As deel van die duo “Stirling & Tellinger” het hy verskeie musiektreffers in Suid-Afrika gehad. In 1986 het hy in Los Angeles vir Cannon Films as klankontwerper en redakteur gewerk en het die omstrede anti-apartheidslied “We come from Johannesburg” geskryf en opgeneem wat onder die vorige regime verbied is. Sy jongste bydrae tot die kunste was 'n liedjie "Side By Side With Angels" vir die rampfonds TSUNAMI in 2005, wat 'n aantal top Suid-Afrikaanse kunstenaars bevat.
Ena Murray
Lewe en werk
Sy het bekendheid verwerf hoofsaaklik deur haar liefdesverhale, maar sy het ook speur-, spioenasie- en avontuurverhale die lig laat sien en daardeur 'n wye veld van lesers bereik. Ook 'n paar geestelike boeke en 'n digbundel het uit haar pen verskyn.
Sy is al bestempel as "die mees gelese skrywer in Afrikaans". In 'n opname deur Radio Sonder Grense en Tafelberg-Uitgewers is sy aangewys as die gewildste skrywer in Afrikaans. Haar boeke verskyn ook in grootdruk en is deur die Pioeniersskool te Worcester en deur Bandhulp vir Blindes in braille en band opgeneem.
Weens die sukses van haar boeke stig sy in 1980 haar eie uitgewery, Ena Murray Boeke, waar sy sommige van haar romans publiseer. Haar vennoot in hierdie onderneming is Johnny Bohnen van  Pinetown in Natal en die uitgewery is in Durban in Natal gesetel. Nadat sy artritis opdoen, hou sy in 1996 op met skryf. In 2007 word Alzheimers se siekte by Jacques gediagnoseer, waarna hulle na die versorgingsoord van Santos Haven oorskuif. Ena skenk in 2012 R10 000 aan die Erfenisstigting ter ondersteuning van die Nasionale Afrikaanse Letterkundige Museum en Navorsingsentrum (NALN) in Bloemfontein. Wanneer longkanker by haar gediagnoseer word, besluit sy om geen behandeling daarvoor te ontvang nie. Sy is vroegoggend Donderdag 4 Junie 2015 in haar slaap by die Santos Haven-aftreeoord in Mosselbaai oorlede.
Skryfwerk
Op laerskool is sy die beste opstelskrywer in haar klas en is sy al bewus van die begeerte om stories te skryf. Reeds op veertienjarige ouderdom skryf sy die kort novelle “Minnaars van die glimmende simitar”, wat in 1960 as haar eerste vervolgverhaal deur Rooi Rose gepubliseer word. Dit is so gewild dat sy ’n vervolg hierop skryf, naamlik “Die rowerprins van El Marco”. In 1960 verskyn haar eerste roman, “Lise” en hierna skryf sy meer as 130 boeke. Twee daarvan word ook verfilm, naamlik “Vrou uit die nag” (oor ’n vrou wat in die nag in die klein dorpie Saailaagte in die Vrystaat aankom en oor dwelmgebruik die skindertonge aan die praat sit) en “Plekkie in die son” (oor ’n jong vrou in ’n inrigting vir melaatses wat deur haar familie in die steek gelaat word). “Maanlig oor die Amasone” verwerf die eerste prys in ’n landswye vervolgverhaalwedstryd wat Rooi Rose uitgeskryf het. “Reënboog van koraal” word op skole voorgeskryf. Sy word op haar kruin bestempel as die mees gelese skrywer in Afrikaans en op ’n opname deur Radio Sonder Grense en Tafelberg-Uitgewers word sy aangewys as die gewildste skrywer in Afrikaans. Baie van haar boeke word in grootdruk uitgegee en sommige word deur die Pionierskool (die skool vir gesiggestremdes in Worcester) en Bandhulp vir Blindes op band opgeneem, terwyl sommige boeke ook in braille oorgesit is. Sy doen navorsing oor al die plekke waar haar boeke afspeel om die verhaal so lewensgetrou moontlik te maak. So bly sy byvoorbeeld ’n rukkie saam met die melaatses in Wesfort naby Danville in Pretoria om inligting in te win vir haar roman oor melaatsheid, “Plekkie in die son”. Haar verhale word vooraf fyn beplan met ’n raamwerk wat die intrige uiteensit, voordat sy begin skryf. Sy het met die loop van jare ook meer aktueel begin skryf en die boek “Sê vir pappa” handel byvoorbeeld oor ’n pedofiel, terwyl sy ook die kleurkwessie behandel. Haar mediese kennis kom in vele verhale tot uiting. In haar boek “Dae van ons nietigheid” kom Kongokoors ter sprake en sy ontvang daarna ’n brief van ’n verpleegster wat sê dat sy kort nadat sy die boek gelees het, ’n pasiënt wat in ’n kritieke toestand was korrek gediagnoseer het na aanleiding van Ena se beskrywing van die siekte. Veral nadat sy in 1993 weens artritis ophou skryf, word haar boeke gereeld herdruk en word dit ook in grootdruk formaat, in braille en in omnibusse uitgegee. Benewens romans skryf sy ook verskeie geestelike boeke, veral dagstukke, waaronder “Daaglikse gesprek met Ena Murray” en “’n Stil oomblik saam met Ena Murray”. Sy skryf ook die digbundel “Roosknop vir ’n engel” met die gedig “Aan ’n fetus in ’n bottel” wat haar hartseer oor haar miskrame beskryf.
Die drie boeke in die Hammanshof-sage is “Luidende simbale” (1975), “Dieplood” (1978) en “Groter liefde as dit” (1979). Hierdie reeks dra die boodskap dat die mens nie net vir homself kan lewe nie en dat jy sonder liefde arm is, al besit jy ook die wêreld. Die luidende simbale is beskrywend van die mense wat nie liefde ken nie. Die mense van Hammanshof is betrokke in verskeie skandale, maar hulle loon wag. “Dieplood” was ’n gewilde vervolgverhaal in Huisgenoot voordat dit as boek gepubliseer is. In “Groter liefde as dit” is Ben Woudberg en Dawid Booysen sulke groot vriende dat niks of niemand tussen hulle kon kom nie. Toe verskyn Hepsibah de Villiers, die pragtige dogter van die nuwe skoolhoof, op die toneel, en omdat die twee vriende se smaak in alle opsigte presies dieselfde was, het hulle albei vir Hepsibah liefgekry. Hepsibah word vir albei lief maar kan slegs met een trou. Skaars ’n week na hul troue moes Hepsibah se man en sy vriend hul vir grensdiens aanmeld. Saam het hulle vertrek, maar net een sou terugkeer en die een wat teruggekeer het dra ’n verskriklike las met hom saam.
In “My afgemete deel” (1976) beland Hydre Koch in die strik van ’n getroude man en raak sy betrokke by ’n ongure hofsaak. “Die pad terug huis toe” (1977) is Karina se verhaal. Sy het haar tuisdorp verlaat en haar as gesogte model ten volle in die stadslewe ingewerp, sodat sy vir haar moeder ’n vreemdeling geword het en haar jeugvriend, De Waal, se beeld reeds vir haar vervaag het. Na ’n ernstige motorongeluk is sy blind en verlam en is sy verplig om terug te gaan huis toe, na haar moeder en De Waal toe, want hulle was die enigste mense in die hele wêreld wat werklik vir haar omgegee het. Haar moeder is egter oud en nie gesond nie en De Waal is verloof aan ’n ander meisie. “Waters van Siloa” (1980) vertel van Kara se wanhoop wanneer Molly en Daphne ontvoer word. In “Die oujongnooi van Polkadraai” (1981) verhoed Anker Aggenbag sy dogter Chantel om haar sangtalent te ontwikkel, omdat dit sy oorlede vrou slegs rampspoed gebring het en gelei het tot die verlamming van hulle jongste kind, Dries. Silpe Stander word egter tydelik aangestel as huishoudster op die plaas en sy laat nie met haar mors nie. Mignon Preller is in “Regters oor gister” (1982) ’n sorgvrye student, totdat haar beste vriendin uitvind dat sy ’n aangenome kind is. Gelukkig weet Mignon dat haar ouers haar eie is, maar dan ontdek sy dat Fred en Anita Preller twintig jaar tevore ’n verkeerde besluit oor haar lewe geneem het en hierdie fout het nou ’n groot impak op almal. Die ernstigste vraag is of Mignon wel mag lief wees vir die man wat sy intussen lief gekry het. “Die gesin Verduin” (1983) word eers as vervolgverhaal in ’n tydskrif gepubliseer. Die gesin is eintlik ’n klomp vreemdelinge wat saam onder een dak woon en dieselfde van het. Aan die hoof van die gesin staan Rolf, as die simbool van gesag, mag en gepaardgaande korrupsie, wat elkeen van sy kinders se lot met geld wil bepaal. Noort, sy oudste seun, moet Verduin en Kie oorneem. Simon, wat ’n skrywer wil word, moet die hoofrekenmeester wees. Selfs sy skoondogter manipuleer hy om haar te dwing om haar vervreemde man ’n erfgenaam te gee. Dan slaan die noodlot toe, wat selfs Rolf nie kan manipuleer nie.
Na elf jaar in die stad keer Hannelore “Terug na Kolkbaai” (1983). Die dorpie het baie verander, maar baie van die mense wat sy as jong meisie geken het, is nog daar. Dit sluit haar jeugliefde, Oloff Bernhardi, in. Sy het destyds van hom weggevlug stad toe en na hulle herontmoeting is dit duidelik dat sy die botsing tussen hulle nie sal kan voorkom nie. In “Verworpe silwer” (1983) ontmoet Santie en Louis Mocke mekaar op die strand en na ’n halsoorkop romanse is sy mevrou Mocke, sonder om te weet wat vir haar wag. Op Eloffsdal kom sy agter dat Louis ’n groot erfporsie ontvang het omdat hy getrou het. Louis se broer, Darius, vertrou nie die vrede nie omdat hy glo Santie het oor die erfporsie met Louis getrou en sy word die speelbal in die broers se rusie. Om alles te kroon bly sy saam met haar man in Darius se weelderige huis. Dan tref ’n groot ramp die dorp en die inwoners moet ’n keuse maak oor wat hulle te doen staan. In “As die lied verstil” (1984) is Chrissie doodgelukkig by Ouma in die klein, eenvoudige huisie op Dennedal. Hier speel sy klavier, luister na haar plate en is vry om onbereikbare drome te droom. Dan maak sy kennis met Ferdi en James, en skielik lyk dit asof haar drome tog vervul kan word. Sy moet egter bereid wees om opofferings te maak wat haar wegneem van Ouma en Dennedal en haar hele lewe drasties sal verander. “Op pad na Kanaän” (1984) speel af in die inrigting Môrestond, opgerig vir mense wat deur die lewe geknou is en nou die kans kry om met hulp te besin oor die foute wat hulle gemaak het en ’n nuwe lewe aan te pak. Pauli van der Merwe vlug hierheen wanneer sy uitvind dat haar man iemand anders bemin. Sy is egter nie ’n pasiënt nie, maar ’n verpleegster. “As die wind daaroor gaan” (1985) speel af in die tyd van militêre diensplig in Suid-Afrika. Die agtienjarige Nickey Buys kom agter dat sy swanger is net nadat haar skoolvriend, Terence, grens toe vertrek. Haar moeder sterf kort daarna en Terence word vermis na ’n landmynontploffing. Terence se pa Christian is bereid om te help en met haar te trou. “En die wind het gaan lê” (1985) is die vervolg hierop, waar Nickey en Christian se huwelikslewe taamlik onstuimig is. Dan hoor hulle dat Terence nie gesterf het nie en op pad is terug huis toe.