Planning the American Language: Federal English

SOMMAIRELa Planification de la langue americaine: l'anglais federalBien qu'on essaie depuis plusieurs siecles la planification de la langue anglaise, on ne considere que rarement l'anglais comme objet de planification parce que tous les projets pour diriger ou corriger la langue ont toujours fait faillite. Frequemment les anglophones craignent que l'anglais ne degenere ou qu'il ne meure s'il lui manque un reglement suffisant. Ils resistent cependant les reformes dans l'orthographe, la syntaxe, et le lexique de leur langue. Le nouveau monde a offert aux planificateurs de la langue l'opportunite de perfectionner l'anglais. A la fin du 18eme siecle on a observe les variations dans les prononciations et les usages regionaux des treize colonies, et ces variations ont fourni le materiau d'un comique litteraire et theâtral aussi que pour la description linguistique plus serieuse. En meme temps, le ferment politique qui accompagnait la Revolution americaine et l'etablissement d'un systeme de gouvernement federal ont fait de la langue une question politique. On rapprochait ou eloignait l'anglais americain du britannique. Le Congres et les ecoles entraient dans les efforts de planification linguistique, et les reformateurs bourgeois aussi bien que les patriotes essayaient de perfectionner leur langue autant que possible. Noah Webster concut le systeme d'anglais federal, un dialecte americain uniforme, produit d'une reforme orthographique. Webster croyait que l'anglais federal encouragerait la litterature americaine et assurerait l'independance culturelle et politique des Etats-Unis. L'Anglais federal, cette forme de la langue qui porte l'empreinte de la democratie et de la revolution, est devenu au 20eme siecle Standard American English, expression qui, comme Yanglais federal, est un terme politise: ce terme n'a change ni les idees populaires ni les idees officielles sur l'etat reel de la langue ou sur son etat ideal.RESUMOLa Planado de Usona Lingvo: la Federacia AnglaKvankam oni klopodas, ekde jarcentoj, konscie plani la anglan lingvon, ni kutimas pensi pri la lingvoplanado rilate al aliaj lingvoj krom la angla, car la planoj direkti aŭ ĝustigi la fluon de la angla ĉiam forvelkis. Uzantoj de la lingvo ofte esprimas timon, ke la angla putriĝu kaj mortu sen sufiĉa regulado, sed ili daŭre oponas sin al klopodoj plani la literumadon, la gramatikon kaj la vortaron de la lingvo. La Nova Mondo malfermis al la lingvoplanantoj eblecon pliperfektigi la formon de la angla. Jam fine de la 18-a jarcento la laŭregiona variado de la prononco kaj la lingvouzado ene de la dek tri kolonioj estis evidenta kaj instigis al la humoro kaj al serioza lingva priskribo. Sam-tempe, la politika bolo kadre de la Revolucio kaj la starigo de federacia sistemo de regado igis la lingvon politika demando. Oni klopodis direkti la usonan anglan lingvon, ĉu al la brita normo, ĉu for de ĝi. Kuniĝis al la politikaj batalantoj jenaj pli pacaj reformistoj, kiuj celis laŭeble perfektigi la lingvon. Noah Webster disvolvis kaj ellaboris la koncepton de Federacia Angla, unueca usona dialekto, kiu kresku el reformita sistemo de literumado. Webster pensis, ke la Federacia Angla kuraĝigus al la litera-turverkado kaj certigu la kulturan kaj politikan sendependecon de Usono. La Federacia Angla, tiu formo de la lingvo, kiu portis la stampon de la demokratio kaj la revolucio, iĝis en la nuna jarcento la Norma Usona Lingvo, simile vaga, esprimoplena koncepto kaj de la vera kaj de la ideala statoj de la usona lingvo, lingvo, kies nuancoj neniam estis fiksitaj. Samkiel la Federacia Angla, la termino Norma Angla estas uzata kiel politika kaj socia slogano, kaj gi ne multe ŝanĝis la popolan aŭ oficialan normon de tio, kio la usona lingvo estas aŭ devus esti.