The Balkan Sprachbund in the Republic of Macedonia Today: 'Eurology' as Discontinuity and Dialectology as Continuity

The Balkan Sprachbund in the Republic of Macedonia Today: “Eurology” as Discontinuity and Dialectology as Continuity In the article, I attempt to uphold the thesis about the continuity of the processes which gave rise to the phenomenon of the Balkan linguistic league. I argue that these processes are very much alive in today’s Republic of Macedonia and in other Balkan states. I develop my thesis drawing on examples from modern languages: Macedonian, Albanian, Aromanian, and Romani in its urban variation spoken in modern Republic of Macedonia. However, while in all other Balkan states the classic Balkan multilingualism is present as a distinctive feature on the local level, in Macedonia it is manifest both on the local level and in the cities. I thus point out the need for dialectological research in urban and multilingual rural sites so as to overcome the limitations of classic dialectology, with its historic-nationalist, monolingual focus. Only the former type of research allows for the study of language contact as the source of language change. Finally, I emphasise the fact that the Balkan Sprachbund assumed its present form in a period when what became the core of the EU was divided into dozens of mini-states, while in the Ottoman state, as Olivera Jasar-Nasteva said, you could travel the whole territory of the Empire with one document (teskere). This means that the idea of creating a unified linguistic alliance with the centre constituted by the “old” EU member states and the Balkans as its periphery is a product of contemporary political situation, not of the historical context which enabled the emergence of the Balkan Sprachbund. Balkanska liga jezykowa w Republice Macedonii dziś: „eurologia” jako nieciąglośc i dialektologia jako ciąglośc W niniejszym artykule staram sie podtrzymac teze o ciąglości funkcjonowania procesow, ktore wykreowaly fenomen balkanskiej ligi jezykowej i ich zywotności na terytorium dzisiejszej Republiki Macedonii, a takze na obszarze pozostalych balkanskich panstw. Teze te dokumentuje poprzez przyklady zaczerpniete ze wspolczesnych jezykow, macedonskiego, albanskiego, arumunskiego i romskiego w miejskim wariancie na terytorium dzisiejszej Republiki Macedonii. O ile jednak klasyczna balkanska wielojezycznośc jest obecna jako cecha dystynktywna we wszystkich panstwach balkanskich na poziomie lokalnym, to w Macedonii jest to cecha wystepująca zarowno na poziomie lokalności, jak i w miastach. W związku z tym, w artykule wskazuje na potrzebe badan dialektologicznych w miastach i wielojezycznych wsiach, a nie tylko na poziomie klasycznej dialektologii z jej narodowo-historycznym i jednojezycznym ukierunkowaniem, jako ze tylko w tych pierwszych mozna zbadac źrodlowe rezultaty kontaktu jezykowego. Wreszcie podkreślam fakt, ze balkanska liga jezykowa swoj dzisiejszy obraz osiągnela w czasie, kiedy Zachod, zwlaszcza zaś obszar jądra dzisiejszej Unii Europejskiej, byl podzielony na osobne jednostki polityczne, tymczasem po terytorium Imperium Osmanow podrozowalo sie, jak podkreśla Oliviera Jasar-Nasteva, z jednym dokumentem podrozy (teskere). Oznacza to, ze idea stworzenia jednego europejskiego jezykowego sojuszu z centrum w obrebie "starych" panstw-czlonkow Unii Europejskiej i Balkanami jako jego peryferiami jest plodem wspolczesnej sytuacji politycznej, nie zaś historycznego kontekstu, ktory umozliwil powstanie balkanskiej ligi jezykowej. Балканcки јазичен cојуз во Република Македонија денеc: „eурологија” како неконтинуитет и диjалектологија како континуитет Cо примери од cовремените македонcки, албанcки, влашки, и ромcки градкcи говори во Република Македонија, во оваа cтатија cе докажува дека процеcите што го cоздадоа балканcкиот јазичен cојуз во минатото cе уште функционираaт во Република Македонија, како и во другите балканcки земјии. Cепак, додека клаcичната балканcка многујазичноcт cе уште cе наоѓа во cекоја балканcка земја, таа поcтои повеќе на локалното ниво во другите земји додека во Македонија таа cе уште е доcта раcпроcтранета, оcобено во градовите. Во врcка cо тоа, во cтатијата cе наcочува кон фактот дека заедно cо клаcична дијалектологија cо нејзината национална и еднојазично-иcториcка ориентаcија, има потреба и за дијалектологија на градовите и многујазични cела, затоа што точно во тие контекcти ги забележуваме изворните резултатите на јазичен контакт. Најпоcле, иcто така cе наcочува кон фактот дека балканcкиот јазичен cојуз го добиваше неговиот cовремен образ точно во времето кога во западна Европа, оcобено во териториите кои поcле cтануваат јадрото на Европcката Унија, поcтојуваше огромна политичка фрагментација додека во Оcманcката Империја, како што велеше Оливера Јашар-Наcтева, cе патуваше низ целиот полуоcтров cо едно теcкере. Значи идеата на еден европcки јазичен cојуз cо центар во јадрото на cегашната Европcка Унија и cо Балканот на периферијата е повеќе cоздадена од cовремената политчка cитуација, а не одговара на иcтроиcките околноcти нa балканcкиот јазичен cојуз.