comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
otus inuidea d̃s. in israhel magnũ nom̃ eiꝰ. Popul gentiũ qui am¬
bulabat intenebris. uidit lucẽ magña. qͦ erat inuidea. in isrł. Uoluit q
ambos in se parietes uenientes ediu̾so reciꝑet. ⁊ eẽt decet̾o inpace locꝰ eiꝰ. Por¬
ro fiduciã dabat. in uitantis uox que iam sonuerat. Letamini gentes cũ ple¬
be eiꝰ. Ergo accedẽ uoluit. s uetuit sinagoga: in munda asserens eccłiam de
gentibꝰ: ⁊ indignã. idolate fec̃e. ⁊ ignorantie cecitatẽ impẜans. Ꝙ dicebat. Tu
enĩ quo m̃ito : Noli me tang̾e. Cur inqͥt: An uideoꝵ tantũ d̾s: Nonue ⁊¬

Expanded text:
ium qui ambulabat in tenebris vidit lucem magnam , quae erat in Judaea, et in Israel, voluitque  angularis ambos in se parietes venientes e diverso reciperet, et esset de caetero in pace locus ejus. Porro fiduciam dabat invitantis vox quae jam sonuerat: Laetamini, gentes, cum plebe ejus . Ergo accedere voluit; sed vetuit Synagoga, immundam asserens Ecclesiam de gentibus et indignam, idololatriae faecem et ignorantiae caecitatem improperans, et dicebat: Tu enim quo merito? Noli me tangere. Cur inquit? An Judaeorum Deus
Abbreviated transcription (Latin):
unꝙͣ portare potuer̃t. S sinagoga fortis ẽ. ñ curat onꝰ leue. nec iugũ sua¬
ue. Sana ẽ: ñ est ei opꝰ medicꝰ. nec unctio sp̃e. Confidit uilege: libẽt eã
s potest. Non aũt data ẽ lex que possit uiuificare. insuꝑ ⁊ occidit. Intera
enĩ occidit. Propt̾aea inqͥt dico uobis. moriemini inpeccatis ur̃is. hoc gͦ ui-¬
diciũ osinagoga qd̵ flagitas. Errori tuo ceca. ⁊ contenciosa desereris. donec ple¬
nituoo gentiũ quas suꝑbea sꝑnis. ⁊ inuida repellis. int̾eat:. ⁊ agnoscat etiam

Expanded text:
unquam portare potuerunt. Sed Synagoga fortis est, non curat onus leve nec jugum suaunquam portare potuerunt. Sed Synagoga fortis est, non curat onus leve nec jugum suave. Sana est, non est ei opus medicus, nec unctio Spiritus. Confidit in lege, liberet eam si potest. Non autem data est lex quae possit vivificare, iusuper et occidit: Littera enim occidit . Propterea, inquit, dico vobis: Moriemini in peccatis vestris . Hoc ergo judicium, o Synagoga, quod flagitas errori tuo. Caeca et contentiosa desereris, donec plenitudo gentium quas superba spernis, et invida repellis introeat, et agnoscat etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tue multe dñe. scd̃m uidiciũ tuũ uiuificame. qđ nimirũ tẽꝑatũ misccłia ẽ.
Ed facce̾t uistꝰ. ⁊ misericors dñs: alt̾a gł̾ante in lege.:⁊ applaudẽnte uisticiã S.
nec indigente miscdia. s despiciente ip̃am qͦ indiget. alt̾a eregione ꝓpͥa cog¬
noscente delicta. confitente indignitatẽ. renuente uidiciũ. flagitante miscd̃ia
liare ẽ. ut neutrũ altero familiariꝰ: Quid saue possit ꝯuenientiꝰ quã ut
ꝓ suo qͦ accipiat uoto. uidiciũ illa: ista misccłiam. Iudeus iudiciũ q̃rit: ⁊ habeat.
gentes aut̃ suꝑ miscclia honorare dm̃. E ẽ uidiciũ. ut qui contẽpnũt di mi¬
sericorde iusticiã. ⁊ suam uolunt cõstituere que ꝓfecto ñ iustificat. sed accu¬
sat: eid̃e sue iusticie relinquant᷑: oppͥmendi magis quã iustificandi. Est qͥppe
ex lege: que neminẽ unꝙͣ dux̃ ad ꝑfc̃m. Est uigũ qd̾ neq ip̃i. neq patres ip̃oꝵ

Expanded text:
ia est. Quid faciet justus et misericors Dominus, altera gloriante in lege, 1306 et applaudente justitiam sibi, nec indigente misericordia, sed despiciente ipsam quae indiget; altera e regione propria cognoscente delicta, confidente indignitatem, renuente judicium, flagitante misericorliare est, ut neutrum altero familiarius? Quid sane possit convenientius, quam ut pro suo quaeque accipiat voto, judicium illa, ista misericordiam? Judaeus judicium quaerit, et habeat; gentes autem super misericordia honorent Deum. Et est judicium, ut qui contemnunt Dei misericordem justitiam, et suam volunt constituere quae profecto non justificat, sed accusat, eidem suae justitiae relinquantur, opprimendi magis quam justificandi. 2. Est quippe ex lege, quae neminem unquam duxit ad perfectum; est jugum, quod neque ipsi, neque patres eorum
Abbreviated transcription (Latin):
litudinis parit᷑. ⁊ dissimilitudituis displorde adoꝑtũ. Anñ displors.
iͥl ñ innata s affira.⁊ qͣdam qͣsi pecati acu assit a ẽ simplicitati slan
inmortalitati mors. necessitas lib̾tati: Neq em̃ essentie ⁊roplicaria
p̃sẽbit duplicitas cordis. ñ nature inmortalitati mors. ar iedluttirie
pacdati aut necels arid corpons. n arbitrn libertati necesse ie uoliunnttars
serititutis. Ita boms ntiture mtala ad uenticia. dũ ã suced unt. s acce¬
dunt. turꝑant utiq eã ñ ext̾minant. ꝯturbant. ñ deturbant. In de

Expanded text:
ilitudinis pariter et dissimilitudinis diploide adopertum. Annon diplois, ilitudinis pariter et dissimilitudinis diploide adopertum. Annon diplois, ubi non innata, sed affixa, et quadam quasi acu peccati assuta est simplicitati fraus, immortalitati mors, necessitas libertati? Neque enim essentiae simplicitati praescribit duplicitas cordis; non naturae immortalitati mors, aut voluntaria peccati, aut necessaria corporis; non arbitrii libertati necessitas voluntariae servitutis. Ita bonis naturae mala adventitia, dum non succedunt, sed accedunt, turpant utique ea, non exterminant; conturbant, non deturbant. Inde
Abbreviated transcription (Latin):
met. ntim or color ẽ. Is lib̾tatẽ dũ ting̃. teg̾. ⁊ eã nichilominꝰ eͥ met red¬
dit dissimilẽ. Qm indigniꝰ sira origine nichil cuꝑet. ut nchil metu¬
eret. ac ꝑ hoc ac seruili timore isto ingenitã sͥ defenderet lib̾tatẽ. ma¬
nentẽ inuigore.⁊ decore suo. heu ñ ẽ ita. mutatꝰ ẽ color optimꝰ: fu̾gitas : la¬
titas audis uocẽ dñi dei. yabscondis te. Cur hoc nͥqͥa qͣm amabas times.
n libertatis speciem forma seruilis exclusitꝰ S yuoluntaria illa necessitas
n ꝯtraria lex inflicta m̃bris. tle qͣ ꝓximo sermone disserui. eidem incu¬
bat libertati ⁊ liberã naturã creaturã ꝑ propͥam ipsiꝰ uoluntatẽ dũ
alicit. subic̃ seruituti. implens faciẽ eiꝰ ignomenta. ita ut ł carne set̃¬
adu̾tẽ ẽ. ⁊ nchil tͥ inea si bene ꝯsideres apparebit. qd̾ ñ sit istiꝰ modi sum¬

Expanded text:
met: et timor color est. Is libertatem dum tingit, tegit, et eam nihilominus sibimet redmet: et timor color est. Is libertatem dum tingit, tegit, et eam nihilominus sibimet reddit dissimilem. Quam dignius sua origine nihil cuperet, ubi nihil metueret, ac per hoc a servili timore isto ingenitam sibi defenderet libertatem, manentem in vigore et decore suo! Heu! non ita est! mutatus est color optimus. Fugitas, et latitas: audis vocem Domini Dei, et abscondis te. Cur hoc, nisi quia quem amabas times, et libertatis speciem forma servilis exclusit? 5. Sed et voluntaria illa necessitas, et contraria lex inflicta membris, de qua proximo sermone disserui, eidem incubat libertati, et liberam natura creaturam per propriam ipsius voluntatem, dum allicit, subjicit servituti, implens faciem ejus ignominia, ita ut vel carne seradvertere est: et nil tibi in ea, si bene consideres, apparebit, quod non sit istiusmodi sim
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯsuetudinis. piceo colore denigrat. Qͥdi mortaliũ appetitꝰ. inmortalẽ morta¬
li ssimilẽ. innortali dissimilẽ. faciat. Q tang̃ picẽ ait sapiens. inqͥnabit᷑ ab
ea Fr̾uendo mortalib amortalitatẽ se induit. ⁊ uestẽ in mortalitatis.
incidente mortis similitudine decolorauit. n̾exuit. E uã attende qͦ mͦ eiꝰ
aniura inmortał. inmortalitatis sue gle̾: fucũ mortalitatis inuerit. morta
lia utiq affectando. Ut qͥd enĩ c̃ inmortał ẽẽt.mortalia ñ ꝯtẽpsit. ⁊ transi¬
torta. ꝯtenta sͥ similib inmortalib yet̾nis. Uidit inqͥt lignũ qd esset pul¬
chrum ocłis. ⁊ aspectu delectabile. ⁊ suaue aduescendũ. Nonẽ tua omiili¬
er ista sirauitas. ista delectatio. istaq pulcͥtudo. & si tua ꝓ parte luti. ñ
tua soluis. s cõmuniis cunctis animantib t̾re. Tua qͣ uere tua ẽ. ali¬
deformitatẽ impͥmis alienã. E nĩ uͦ qd̃ delectat habere. id ñ ꝑdere ti¬

Expanded text:
suetudinis piceo colore denigrat. Quidni mortalium appetitus immortalem mortali similem, immortali dissimilem faciet? Qui tangit picem, ait Sapiens, inquinabitur ab ea . Fruendo mortalibus mortalitatem se induit, et vestem immortalitatis incidente mortis similitudine decoloravit, non exuit. 4. Evam attende, quomodo ejus anima immortalis, immortalitatis suae gloriae fucum mortalitatismortalia non contempsit et transitoria, contenta sibi similibus, immortalibus et aeternis? Vidit, inquit, lignum quod esset pulchrum oculis, et aspectu delectabile, ac suave ad vescendum . Non est tua, o mulier, ista suavitas, ista delectatio, istaque pulchritudo: et si tua pro parte luti, non tua solius, sed communis cunctis animantibus terrae. Tua, quae vere tua est, alideformitatem imprimis alienam? Enimvero quod delectat habere, id etiam perdere ti
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbate ⁊ diligite ꝓociora. Non ẽ opus suꝑiora repecere q̃ excidisse ñ abt¬
pbr intã breui. e qͦminꝰ. tñ scͥpta sc̃ ut dicta sunt. excepta stilo sie  lẽ
mones ceti ut facile recitꝑet᷑ qd̾ forte excid̾t. Qua ꝓpt̾ accipite alia sto
Per sedescendit ad t̾ras. qͥ alios delegare solebat. ꝑ se notũ fecit dñs salu¬
tare suũ. ꝑse inconspectu gentiũ reuelauit iusticiã suã. Cũ itaq om̃s iuxca

Expanded text:
est opus superiora repetere quae excidisse non arbitror in tam brevi. Si quominus tamen, scripta sunt ut dicta sunt, et excepta stylo, sicut et sermones caeteri, ut facile recuperetur quod forte exciderit. Quapropter accipite alia. EccPer se descendit ad terras, qui 1451 alios delegare solebat: per se notum fecit Dominus salutare suum, per se in conspectu gentium revelavit justitiam suam . Cum itaq
Abbreviated transcription (Latin):
mulans inrurrã. naccumnubans gr̃am. S audi ip̃m. Non ueni inqͥt mim¬
strari. s ministrare. ⁊ animã meã dare ꝓmultis. Qd̃ qͥdem cet̾oꝵ nemo fecisse
inuentꝰ ẽ ut om̃s qͦt qͦt minstrasse uisi sunt. ipse deuotis transierit. fideli¬
bq: obsequiis. Bonꝰ minist̾ qͥcarnẽ sirã incybũ. sanguinẽ inpotũ. aĩam
ministrauit inp̃ciũ. Bonꝰ plane qͥ sp̃u alacer. karitate feruens. pietate de¬
uͥginẽ eodẽ archangło attestante qͥ ait. Aue maria grã plena. d.t. Quid.
llit suꝑ pennas uentoꝵ. oᷤ uictꝰ es o archangłe. transiliit te qͥ p̾misit ce.
Iut certe saliebat in montib. cũ inangłis olim patrib apparebat. qd̾
IItIq ꝓprietati litt̾e̾ magis ꝯuenire uidet᷑. Non enĩ ait saliens in monteᷤ.

Expanded text:
 audi ipsum. Non veni, inquit, ministrari, sed ministrare, et animam meam dare pro multis . Quod quidem caeterorum nemo fecisse inventus est, ut omnes quotquot ministrasse visi sunt, ipse devotis transierit fidelibusque obsequiis. Bonus minister, qui carnem suam in cibum, sanguinem in potum, animam ministravit in pretium. Bonus plane, qui spiritu alacer, charitate fervens, pietate deVirginem, eodem archangelo attestante, cum ait: Ave, gratia plena, Dominus vit super pennas ventorum. Victus es, o archangele: transiliit te qui praemisit te. 2. Aut certe saliebat in montibus, cum in angelis olim patribus apparebat: quod utique proprietati litterae magis convenire videtur. Non enim ait, saliens in monte
Abbreviated transcription (Latin):
palipeas meritoꝵ penuria. pꝰsũptio aut̃ sps̃. fallaces diuitie.¬
G ideo diuitias ⁊ pauꝑtates ne dederis mͥdñe. ait sapiens. felix eccłia cui
nec merita sine p̾sũptione. nec p̃sũptio absq initis de ẽ. habet unde p̃su

Expanded text:
praesumptio autem spiritus, fallaces divitiae.t ideo divitias et paupertas ne dederis mihi, Domine, ait Sapiens . Felix Ecclesia, cui nec merita sine praesumptione, nec praesumptio absque meritis deest. Habet unde p
Abbreviated transcription (Latin):
suppetit. securiorq głandi ratio.Non potest se ipsũ negare ds. neq
nͥ face̾ q̃ ram fecit ut scͥptũ ẽ. qͥ fecit qͦ futura st̃. faciet faciet
ec deerit suo ꝓposito d̾s. Gie ñ ẽ qd̾ ram qͣras qͥb mitis sꝑemꝰ bona p
ufficit ad meritũ scire qd̾ non su fficrant merita. S ut ad meritũ
tis ẽ detueritis ñ p̃sumere. sic carere meritis satis adnidicrũ ẽ.
uo infantiũ renatoꝵ neminẽ carere mertas. s cp̃i habere m̾ita.

Expanded text:
suppetit securiorque gloriandi ratio? Non potest se ipsum negare Deus, neque non facere quae jam fecit, ut scriptum est, qui fecit quae futura sunt . Faciet, faciet, nec deerit suo proposito Deus. Sic non est quod jam quaeras, quibus meritis speremus bona, pSufficit ad meritum scire, quod non sufficiant merita. Sed, ut ad meritum satis est de meritis non praesumere, sic carere meritis satis ad judicium est. Porro infantium renatorum neminem carere meritis, sed Christi habere merita.
Abbreviated transcription (Latin):
pͥncipali tui pectoris nec ad horam patiaris auelli. amara illa omĩa q̃
ꝓte ꝑtulit semꝑ inuemoria retinenᷤᷤ. ⁊ assi dua meditatione reuoluens
quos possis dic̾ẽ. ⁊tu. fascłs myrre dilectꝰ mĩs mͥ. int̾ ub̾a mea cõmorabit᷑.

Expanded text:
ncipali tui pectoris, nec ad horam patieris avelli; amara illa omnia quae pro te pertulit, semper in memoria retinens, et assidua meditatione revolvens, quo possis dicere
Abbreviated transcription (Latin):
ñ redigit᷑ in inchili. s dissilit inpates. ut adsitũ qd̾q recurrat pͥnci¬
piũ. uerbi causa. aer ad aerem. ignis ad ignẽ. ⁊ reliqͣ inhunc modũ.
hor quib ñ hoc esse qd̾ uruere sit. ad bene. beateq uruendũ qͣndoq
oꝑficiet. ł emerget. Ꝙ ꝑpe qd neq adhunc inferiorẽ gradũ potuit ꝑue¬
mre. Sola q̃ inipso stare cognoset᷑ aiã honinis meo dignitatis cre¬
ata ẽ. uita auita simplex a simplici. ĩ mortał ab ĩmortali. ut ñ sit
longe asũmo gradii. uͥ scił idesse qd̾ beate ⁊ nuere ẽ. inqͦ solus stat
conditione anima. ⁊ si ñ esse posse tam̃ ẽẽ beata. sũmo ꝑinde gra¬
dui qͣntũ licet a proprans. ñ ꝑtingens tam̃. Neq enĩ ł ipsi ut supͣdiaimꝰ
hoc erit aliqͣntlo esse qd̾ beatã ẽẽ. nec qͣndo beata erit. fatem᷑ simili

Expanded text:
non redigitur in nihilum, sed dissilit in partes, ut et ad suum quodque recurrat princinon redigitur in nihilum, sed dissilit in partes, ut et ad suum quodque recurrat principium; verbi causa, aer ad aerem, ignis ad ignem, et reliqua in hunc modum.horum, quibus non hoc esse quod vivere sit, ad bene beateque vivendum quandoque proficiet vel emerget: quippe quod neque ad hunc inferiorem gradum potuit pervenire. Sola, quae in ipso stare cognoscitur anima hominis, in eo dignitatis creata est, vita a vita, simplex a simplici, immortalis ab immortali, ut non sit longe a summo gradu, ubi scilicet id esse quod beate vivere est, in quo solus stat conditione anima, etsi non esse, posse tamen esse beata; summo proinde gradui, quantum licet, appropians, non pertingens tamen. Neque enim vel ipsi, ut supra diximus, hoc erit aliquando esse quod beatam esse, nec quando beata erit. Fatemur simili
Abbreviated transcription (Latin):
litꝰ uitã. Sunt namq uiuentia ⁊ hoꝵ genera duo. q̃ sentiunt. ⁊ q̃ ñ
sentiunt. Porro insensibilib sen. si bilia p̃ferunt᷑. atq utͥsq uita qͣ ui¬
uit᷑. ⁊ sentit᷑. Non stabunt parit̾ iimo gradu. uita ⁊ iuuens. tnulto
se ipsa. ac ꝑ hoc ñ tam uniens. qͣm uita ut ꝓpͥe de ea loqiram᷑. Inde est
qd̾ infusa corpori uruificat illud. ut sit corpꝰ de uite p̃sentia. ñ uita .s iii.¬
uens. Unde liqt᷑ ne uiuo qͥdẽ corpori id uniere ẽẽ qd̾ esse. cũ ẽẽ.⁊ minime
uiuere possit. Multominꝰ q̃ uite exꝑtia sunt. ad hunc gradũ assurgent.
arboꝵ uita. sensu alt̾a uigens. alt̾a carens. at neutͥ tam̃ id ee̾ qd̾ uiue̾¬
in ramis extiterint. At scd̃m hoc cũ desinunt ⁊ irurficare. simuluruere ces¬
sant s ñ ꝯesse. Soluunt᷑ parit̾ ⁊ dissoluunt᷑. tamꝗͣ ñ alligate tantũ. s ⁊
colligate. Neq enĩ unũ simplex ẽ q̃q harũ. s explurib ꝯstans. i. ꝓpt̾ra

Expanded text:
ditur vitam. 3. Sunt namque viventia, et horum genera duo, quae sentiunt, et quae non sentiunt. Porro insensibilibus sensibilia praeferuntur, atque utrisque vita, qua vivitur et sentitur. Non stabunt pariter in gradu uno vita et vivens; multo se ipsa; ac per hoc non tam vivens, quam vita, ut proprie de ea loquamur. Inde est quod infusa corpori vivificat illud, ut sit corpus de vitae praesentia, non vita, sed vivens. Unde liquet, ne vivo quidem corpori id vivere esse, quod esse, cum esse et minime vivere possit. Multo minus quae vitae expertia sunt, ad hunc gradum assurgent. arborum vita, sensu altera vigens, altera carens. At neutri tamen idem ein ramis exstiterint, At secundum hoc cum desinunt vivificare, simul vivere cessant, sed non et esse. Solvuntur pariter et dissolvuntur, tanquam non alligatae tantum, sed et colligatae. Neque enim unum simplex est quaeque harum; sed ex pluribus constans. Et propterea
Abbreviated transcription (Latin):
re curabo. ⁊ hoc qũa paucis ad ꝯpendiũ potero: memor illiꝰ sententie. Da
scẽ spei seminariũ ẽ. illud sũmi amoris incentuiũ. Utrũq ꝓfectib nẽis
necessariũ. ne aut spes m̾cennaria sit si amore ñ comitetur. Aut amor
tepescat. si infructuosus putet᷑. Porro fructũ talem expectamꝰ nr̃i
xmoris. qualẽ ip̃e quẽ amamꝰ ꝓmisit. m̃surã inqͥens plenã. ⁊ confertam.
icoagitatã. ⁊ suꝑ Esfluentẽ: dabunt insinũ ur̃m Mensura ista ut audio:

Expanded text:
re curabo. Et hoc quam paucis ad compendium potero, memor illius sententiae: Da re curabo. Et hoc quam paucis ad compendium potero, memor illius sententiae: Da sanctae spei seminarium est; illud summi amoris incentivum. Utrumque profectibus nostris necessarium, ne aut spes mercenaria sit, si amore non comitetur; aut amor tepescat, si infructuosus putetur. 1296 4. Porro fructum talem exspectamus nostri amoris, qualem ipse quem amamus, promisit: Mensutam, inquiens, plenam, et confertam, et coagitatam, et supereffluentem dabu
Abbreviated transcription (Latin):
uia testimonioꝵ dĩ delectaret᷑. sicut in om̃ib diuiciis. Iuos igitur
exemplo iusti. si de uob inhumilitate sentitis. sentite et de dño in
ponitate. Sic enĩ legitis apud sapientẽ. Sentite de dũo in bonitate. ⁊
insimplicitate cordis querite illũ. Hoc aũt facile m̃ti ꝑsuadet. diui¬
ne minuficentie frequens. ĩmo ꝯtinua recordatio. Alioquin quomͦ
implebit᷑ aplicũ illud in om̃ib grãs agentes. si ea ꝓquib gr̃e debent᷑
a corde recesserint: Nolo uos iudaico notari obprobrio. deqͥb scͥptã
ce miserator dñs. recolere. ⁊ recolligere omĩa homini impossibile ẽ. quis
enĩ loqͥt᷑ potentias dñi. auditas faciet om̃s laudes eiꝰ. Id saltẽ qd̾ p̃cipuũ ẽ.
⁊ maximũ. opꝰ iudelicet nr̃e redemptionis. a memoria redẽptoꝵ aliqͣtenꝰ
ñ recedat. In quo oꝑe duo potissimũ q̃ nunc occurr̃t ur̃is studuis intima¬

Expanded text:
via testimoniorum Dei delectaretur, sicut in omnibus divitiis. Et vos igitur via testimoniorum Dei delectaretur, sicut in omnibus divitiis. Et vos igitur exemplo justi, si de vobis in humilitate sentitis, sentite et de Domino in bonitate. Sic enim legitis apud Sapientem: Sentite de Domino in bonitate, et in simplicitate cordis quaerite illum . Hoc autem facile menti nificentiae frequens, imo continua recordatio. Alioquin quomodo implebitur apostolicum illud: In omnibus gratias agentes , si ea pro quibus gratiae debentur, a corde recesserint? Nolo vos Judaico notari opprobrio, de quibus Scriptura et miserator Dominus, recolere et recolligere omnia, omni homini impossibile est; quis enim loquetur potenet maximum, opus videlicet nostrae redemptionis, a memoria redemptorum aliquatenus non recedat. In quo opere duo potissimum, quae nunc occurrunt, vestris studiis intima
Abbreviated transcription (Latin):
hoc ẽ. neintuitu facinoꝵ tuoꝵ nimiã incurras tͥsticiã. atq instar
effrenis equi desꝑatꝰ inp̃ces ruas: ⁊ ꝑeas. freno te inqͥt inhibebo in¬
dulgentie mee. ⁊ meis laudibꝰ erigam: respirabisq inbonis meis. qui
de tus confundis mał. dũ me sane benigniorẽ. quã te culpabiliorem
inuenies. Hoc freno si infrenatꝰ fuiss cam: nequaꝙͣ desꝑando dixis¬
set. Maior est iniqͥtas mea. qmͣ ut ueniã merear. absit. absit. Maior
ẽ eiꝰ pietas. quã queuis iniqͥtas. Iđo iustꝰ ñ continue. s tantũ inpͥncĩ¬
pio sermonis: accusator ÷ sui. Porro aũt indi laudes: extrema ser¬
monis olaud̾e consueuit. Uidete deniq iustũ ħ ordine ꝓcedentem.
Cogitaui ait uas meas. ⁊ conũti pedes meos intestimonia tua. Ut
qui uidelicet contͥtionẽ: ufelicitatẽ inuis ꝓpͥis ꝑpessus fuerat. in

Expanded text:
Hoc est: Ne intuitu facinorum tuorum nimiam incurras tristitiam, atque instar Hoc est: Ne intuitu facinorum tuorum nimiam incurras tristitiam, atque instar effrenis equi desperatus in praeceps ruas, et pereas; freno te, inquit, inhibebo indulgentiae meae, et meis laudibus erigam, respirabisque in bonis meis, qui de tuis confunderis malis, dum me sane benigniorem, quam te culpabiliorem invenies. Hoc freno si infrenatus fuisset Cain, nequaquam desperando dixisset: Major est iniquitas mea, quam ut reniam merear . Absit, absit. Major enim est ejus pietas, quam quaevis iniquitas. Ideo justus non continue, sed tantum in principio sermonis accusator est sui : porro autem in Dei laudes extrema sermonis claudere consuevit. Videte denique justum hoc ordine procedentem. Cogitavi, ait, vias meas, et converti pedes meos in testimonia tua : ut qui videlicet contritionem et infelicitatem in viis propriis perpessus fuerat, in
Abbreviated transcription (Latin):
głam cuiꝰ ẽ ⁊ nichilominꝰ iocundũ. q delectat. Qũa obrẽ suadeo
uobis amicis meis. reflect̾e int̾dum pedem amolesta:⁊ auxia recor
rie beneficioꝵ di: ut qui in uob̾ confundimini. ip̃iꝰ intuitu respi
dño. ⁊ dabit tͥ petiones cordis tui. Et quidẽ neccessariꝰ dolor ꝓpecc̃is.
s si ñ sit continius. Sane int̾polet᷑ letiori recordatione diuine be¬
nignitatis. ne forte p̃tristicia induret᷑ cor. ⁊ desꝑatione plus ꝑeat.
Misceamꝰ absinthio mel. ut salubͥs amaritudo salutẽ dare. tũc pos¬
sit. cũ anixto tẽꝑa᷑ dulcore bibi pot̾ĩt. Audi deniq dm̃. qͦmͦ ip̃e contͥti
corł tẽꝑat amaritudinẽ. qͦmͦ pusillanimẽ adesꝑationis baratro reuo¬
cat. quomͦ blande ⁊ fidelis ꝓmissionis. melle merentẽ consolet᷑. erigit
diffidentẽ. Ait ꝓph̃am. E̾go infrenabo os tuũ laude mea. ne int̾eas.

Expanded text:
gloriam cujus est, et nihilominus jucundum, quia delectat. 2. Quamobrem suadeo gloriam cujus est, et nihilominus jucundum, quia delectat. 2. Quamobrem suadeo vobis amicis meis reflectere interdum pedem a molesta et anxia recordriae beneficiorum Dei; ut qui in vobis confundimini, ipsius intuitu respirDomino, et dabit tibi petitiones cordis tui . Et quidem necessarius dolor pro peccatis, sed si non sit continuus. Sane interpoletur laetiori recordatione divinae benignitatis, ne forte prae tristitia induretur cor, et desperatione plus pereat. Misceamus absinthio mel, ut salubris amaritudo salutem dare tunc possit, cum immisto temperata dulcore bibi poterit. Audi denique Deum, quomodo ipse contriti cordis temperat amaritudinem, quomodo pusillanimem a desperationis bacathro revocat, quomodo blandae et fidelis promissionis melle moerentem consolatur, erigit diffidentem. Ait per prophetam: Ego infrenabo os tuum laude mea, ne intereas .
Abbreviated transcription (Latin):
om̃is uos fieri sacre unctionis partixipes. illiꝰ uidelic inqͣ d̾i bene¬
ficia cũ leticia.⁊ gr̃aꝵ actiõe recolit sca deuotio. hoc enĩ bonũ ẽ cũ
pt̃ re le aͣndos uite p̃sentis labores qui utiq tolerabiles nob̃ fiũt
exultantib in laude di. tũ qr nichil ita ꝓprie quendã t̾ris rep̃sentat
celestis habitatiois statũ. sic̃ alacͥtas laudantiũ dm̃: dicente scͥpta. be
hs p̾cipue unguento: puto dixisse ꝓpħam. Ecce qmͣ bonũ. ⁊ quã
iocundũ. habitare fr̃s inunũ. Sic̃ unguentũ incapite. Heq enĩ pͥori
uadet᷑ congru̾e posse. Illud enĩ ⁊ si bonũ sit. ñ ẽ tam̃ iocundũ. qr recor¬
datio peccõꝵ amaritudinẽ facit. ñ iocunditatẽ. S nec qui illud faci¬
rãt munũ habitant. cũ qͥsq pecc̃ã ꝓpͥa lugeat. anq deploret. Qui uͦ
ingr̃aꝵ actione uersant᷑. dm̃ solũ intuent᷑. ⁊ cogitant: ac ꝑhoc ip̃i
liere habitant inunũ. boñ ẽ aũt ꝙͦ faciũt. qr seruant ei uistissime

Expanded text:
unctionis participes, illius videlicet, in qua Dei beneficia cum laetitia et gratiarum actione recolit sancta devotio. Hoc enim bonum est, tum propter relevandos vitae praesentis labores, qui utique tolerabiliores nobis fiunt exsultantibus in laude Dei; tum quia nihil ita proprie quemdam terris repraesentat coelestis habitationis statum, sicut alacritas laudantium Deum, Scriptura dicente:hoc praecipue unguento 1295 puto dixisse Prophetam: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum; sicut unguentum in capite . Neque enim psi bonum sit, non est tamen jucundum; quia recordatio peccatorum amaritudinem facit, non jucunditatem. Sed nec qui illud faciunt, in unum habitant, cum quisque peccata propria lugeat atque deploret. Qui vero in gratiarum actione versantur, Deum solum intuentur et cogitant; ac per hoc ipsi vere habitant in unum. Bonum est autem quod faciunt, quia servant ei justissime
Abbreviated transcription (Latin):
omĩa. ⁊ te int̃ om̃ia. At uͦ ꝑtotos tͥginta annos oꝑatꝰ ÷ salutẽ tuã in
medio t̾ee. Oquantũ laborauit sustinens. Carnis necessitates. hostis
temptationes. ñne s̾ erucis aggrauauit ignominiã. mortis cumula uit
horrorẽ : Necessarie quid̃ẽ. Sic sic homines ⁊ um̃ta saluasti dñe. qu̾ẽ¬
admodũ multiplicasti misccłiam tuam d̾s. Hec meditamini. inhis u̾¬
samini. Talibꝰ odoram̃tis refouete uisc̃a ur̃a. que diu torsit odor ino¬
lestior peccatoꝵ. ut habundetis ⁊ his unguentis ũ minꝰ suauibꝰ. quam
salutarib. Nec tam̃ adhuc uos putetis hab̾e illa optima. que insponse
ub̾ibus ꝯm̃dant᷑. Deqͥb inciꝑe mͦ finiendi iam sermonis angustia ꝓhi¬
bet. Que dicta st̃ de aliis. tene memoria. ꝓbate uita. ⁊ dehis uiuate
ie p̃cibꝰ nr̃is. ut digne loqui possim qđ ⁊ dignũ sit tantis sponse deli¬

Expanded text:
omnia, et te inter omnia. At vero per totos triginta annos operatus est salutem tuam in omnia, et te inter omnia. At vero per totos triginta annos operatus est salutem tuam in medio terrae, O quantum laboravit sustinens! Carnis necessitates, hostis tentationes, nonne sibi crucis aggravavit ignominia, mortis cumulavit horrore? Necessarie quidem. Sic, sic homines et jumenta salvasti, Domine; quemadmodum multiplicasti misericordiam tuam, Deus . 8. Haec meditamini, in his versamini. Talibus od oramentis refovete viscera vestra, quae diu torsit odor molestior peccatorum, ut abundetis et his unguentis, non minus suavibus, quam salutaribus. Nec tamen adhuc vos putetis habere illa optima, quae in sponsae uberibus commendantur. De quibus incipere modo, finiendi jam sermonis augustia prohibet. Quae dicta sunt de aliis, tenete memoria, probate vita; et de his juvate me precibus vestris, ut digne loqui possim quod et dignum sit tantis sponsae deli
Abbreviated transcription (Latin):
lectionis hominẽ debitorẽ teneret. ꝯmoneretq gr̃arũ actionis difficul¬
tas redemptionis. quẽ minꝰ ẽẽ deuotũ fec̾at. conditionis facilitas. Quid
eñi dicebat hõ ereatꝰ. ⁊ ingratꝰ: Gratis quid̾e conditꝰ Sũ: s nullo auctorĩ
gͣuamine. uł labore. Siqͥdem dixit ⁊ factꝰ sum. quẽ ad modũ ⁊ uniu̾sa
Quid magnũ ÷ quãlibet magna in uerbi facilitate donaueriti Sic bene¬
ficiũ creationis attenuãs humana impietas. ingratitudĩs mat̾iam in¬
de sumebat. uñ amoris causam hab̾e debuerat: idq ad excusandas
exeusationes inpeccatis. S obstructũ : os loquentiũ iniqͣ. Luce clariꝰ
paret quantũ mͦ ꝓte o homo dispendiũ fecit. De dño seruus. de diuite
pauꝑ. caro de uerbo. ⁊ de di filio hominis fieri filiꝰ ñ despex̃. Mem̃to iã
te ⁊ si de nichilo factũ. ñ tam̃ de nichilo redemptũ. Sex diebꝰ condidit

Expanded text:
lectionis hominem debitorem teneret; commoneretque gratiarum actionis difficullectionis hominem debitorem teneret; commoneretque gratiarum actionis difficultas redemptionis, quem minus esse devotum fecerat conditionis facilitas. Quid enim dicebat homo creatus et ingratus? Gratis quidem conditus sum, sed nullo auctoris gravamine vel labore: siquidem dixit, et factus sum, quemadmodum et universa. Quid magnum est, quamlibet magna in verbi facilitate donaveris? Sic beneficium creationis attenuans humana impietas, ingratitudinis materiam inde sumebat, unde amoris causam habere debuerat  aliasexcusationes in peccatis. Sed obstructum est os loquentium iniqua. Luce clarius patet, quantum modo pro te, o homo, dispendium fecit; de Domino servus, de divite pauper, caro de Verbo, et de Dei Filio hominis filius fieri non despexit. Memento jam te, etsi de nihilo factum, non tamen de nihilo redemptum. Sex diebus condidit
Abbreviated transcription (Latin):
filĩ huiꝰ scłi exꝑiant᷑ de caruis illecebͥs. de mundi spectacuł. ⁊ de ponpis
sathane: cum tam̃ hoc totũ sit unde uita p̃sẽs eludit miseros amatorẽ
suos. dicente ioħe. Ecqͥd in hoc mundo ẽ ꝯcupiscentia carnis :. ⁊ concupis¬
centia oculoꝵ. ⁊ ambitio scł̃i. Hec de redemptionis fructu. Inmͦ qͦ quẽ
si recolitis di ẽẽ exinanitionẽ diffiniuimꝰ: ta item p̃cipue uõbis intuen
exiuaniuit. usq ad carnẽ. ad mortẽ. ad cruc̃e. E̾s digne penset quaute
fuerit humilitatis. mãsuetudinis. dignationis. dnm maiestatis carne
indui. multari morte. turpari cruce : S dicit aliqͥs. Non ualuit opus
suũ reparareꝰ creator. absq ista difficultate: Ualuit. s maluit cũ in u¬
ria sui: ne pessimũ. atq odiosissimũ uicuĩ ingratitudĩs. occasionẽ ult᷑
reꝑiret in homine. Sane multũ fatigationis assũpsit. quo multe ai¬

Expanded text:
filii hujus saeculi experiantur de carnis illecebris, de mundi spectaculis, et de pompis filii hujus saeculi experiantur de carnis illecebris, de mundi spectaculis, et de pompis Satanae: cum tamen hoc totum sit, unde vita praesens eludit miseros amatores suos, dicente Joanne: Quidquid in mundo est, concupiscentia carnis est, et concupiscientia oculorum, et ambitio saeculi . Haec de redemptionis fructu. 7. In modo quoque, quem, si recolitis, Dei esse exinanitionem definivimus, tria item praecipue vobis intuendexinanivit usque ad carnem, ad mortem, ad crucem . Quis digne penset, quantae fuerit humilitatis, mansuetudinis, dignationis, Dominum majestatis carne indui, multari morte, turpari cruce? Sed dicit aliquis: Non valuit opus suum reparare Creator absque ista difficultate? 1297 Valuit, sed maluit cum injuria sui, ne pessimum atque odiosissimum vitium ingratitudinis occasionem ultra reperiret in homine. Sane multum fatigationis assumpsit, quo multae di
Abbreviated transcription (Latin):
dissimilẽ tnitatẽ: o anime mee tͥnitas exulans offendisti. Uerumptam̃
quare t̾stis es anua mea :⁊ quare contͦbas me: Spera iid̾o qm̃ ad huc con¬
sitebor illi: cũ ereor iudeł aratione. auoluntate dolor. atq amemoria ti¬
mor om̃ĩs recesserit: ⁊ successerit illa qmͣ sꝑamꝰ mira serenitas. plena sua¬
uitas. et̾na securitas. Primũ illud faciet ueritas d̾s. scd̃m caritas d̾s. t̃eiũ
sũma potestas d̾s. ut sit d̾s om̃ia in om̃ibꝰ. r̃o ne recipiente luc̃e inextin¬
guibilem. uoluntate pacẽ in ꝑturbabilẽ consequente. memoria fonti in¬
deficienti et̃nalit̾ inherente. Uideritis uos recte ne pͥmũ illud filio. spũ
scõ sequens. pat̾ ultimũ assignetis: sic tam̃ ut nichil hoꝵ uł pat̾. uł filio.
uł spũi scõ. subt᷑hatis: ne cui forte ꝑsonarũ aut plenitudinẽ mnuat
distinctio. aut ꝓpͥetatẽ tollat ꝑfectio. Simul ⁊ hoc ad u̾tite qd simile

Expanded text:
ostendisti. 6. Verumtamen quare tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deo quoniam adhuc confitebor illi ; cum error videlicet a ratione, a voluntate dolor, atque a memoria timor omnis recesserit, et successerit illa quam speramus mira serenitas, plena suavitas, aeterna securitas. Primum illud faciet veritas Deus; secundum, charitas Deus; tertium, summa potestas Deus, ut sit Deus omnia in omnibus, ratione recipiente lucem inexstinguibilem, voluntate pacem imperturbabilem consequente, memoria fonti indeficienti aeternaliter inhaerente. Videritis vos, rectene primum illud Filio, Spiritui sancto sequens, Patri ultimum assignetis, sic tamen ut nihil horum vel Patri, vel Filio, vel Spiritui sancto subtrahatis; ne cui forte personarum aut plenitudinem minuat distinctio, aut proprietatem tollat perfectio. Simul et hoc advertite, quid simile
Abbreviated transcription (Latin):
tipliea obluuone ꝯ sundit᷑. Triplici huic uanitati: nobił ereata subiecta
E or uolens. inspe tam̃. Ilam qui replet ĩ bonis desiłium anime. ip̃e a¬
tioni futurus ẽ plenitudo lucis. ip̃e uoluntati multitudo pacis. ⁊pse me¬
morie continuatio et̾nitatis. Queritas. caritas. et̾nitas. Obeata ⁊ beatificãs
Initas. adte mea misera tͥnitas miserabilit̾ suspirat. qm̃ a te infelicit᷑ exulat.
Discedens ate. qnͣtis se untcauit erroribꝰ. dolorib̾. timoribꝰ. Heu me qͣleni ꝓte
ꝯmutauiuꝰ tuitatẽ. Cor meũ contꝰbatũ ẽ: ⁊ inde dolor. dereliquit me uͥt̾

Expanded text:
tiplici oblivione confunditur. Triplici huic vanitati nobilis creatura subjecta tiplici oblivione confunditur. Triplici huic vanitati nobilis creatura subjecta est non volens, in spe tamen. Nam qui repelet in bonis desiderium animae, ipse rationi futurus est plenitudo lucis, ipse voluntati multitudo pacis, ipse memoriae continuatio aeternitatis. O veritas, charitas, aeternitas! O beata et beatificans Trinitas! ad te mea misera trinitas miseserabiliter suspirat, quoniam a te infeliciter exsulat. Discedens a te quantis se intricavit erroribus, doloribus, timoribus! Heu me! qualem pro te commutavimus trinitatem! Cor meum co
Abbreviated transcription (Latin):
m̃ sitas. que repinittit᷑. Ocłs ñ uidit d̾s absq te que p̃parasti diligentibꝰ
te. dic nob tu qui p̃paras: quid p̃paras s Credimꝰ. confidimꝰ reuera sic̃ ꝓmit¬
tis: replebim̃ iubonis domꝰ tue. s qͥb queso bonis. uel qͣlbꝰ : forte frum̃¬
ad̾cĩis ẽ ilud. Erunt inqͥt om̃s docibiles d̾i. ⁊ ip̃e erit om̃ia in om̃ib. Ut
auclio plenitudo quã expectamꝰ ad̾o: ñ erit nͥ de dõ. Quis uͦ ꝯp̃hendat
quã magna multitudo dulcedinis inbreui isto sermone ꝯp̃hensa sit.
erit d̾s om̃ia inom̃ib  Ut de corꝑe taceam. ĩ anima tͥa intueor: ratõnẽ.
uoluntatẽ. memoriã. ⁊ ħ tͥa ip̃am animã ẽẽ. Quantũ citiq hoꝵ inp̃sen
S selo desit de uitegͥtate sua. ⁊ ꝑfectõe. sentit om̃is qui ambulat inspũ
Quaro hoc nͣ qr d̾e. ñ dũ ẽ omĩa in om̃ibꝰ: huic ẽ ꝙͦ ⁊i ratio sepissime in
tudieus falut᷑. ⁊ uoluntas tͥplici ꝑturbatione iactat᷑. & memoria mus¬

Expanded text:
sitas quae repromittitur. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti diligentibus te . Dic nobis tu qui praeparas, quid praeparas? Credimus, confidimus, revera sicut promittis: Replebimur in bonis domus tuae . Sed quibus, quaeso, bonis, vel qualibus? Forte frumequodcunque est illud. Erunt, inquit, omnes docibiles Dei , et ipse erit omnia in omnibus . Ut audio, plenitudo quam exspectamus a Deo, non erit nisi de Deo. 5. Quis vero comprehendat, quam magna multitudo dulcedinis in brevi isto sermone sit comprehensa: Erit Deus omnia in omnibus? Ut de corpore taceam, in anima tria intueor: rationem, voluntatem, memoriam; et haec tria ipsam animam esse. Quantum cuique horum in praesenti saeculo desit den judiciis fallitur, et voluntas quadruplici perturbatione jactatur, et memoria mul
Abbreviated transcription (Latin):
ni in pͣuatis confessionib suis conq̃ri solent suꝑ huiꝰcemodi animi arentiᷤ
laugore. atii hebitudine stolide m̃tis: qd̵ dĩ scilie alta. atq subtilia pene¬
trare neqͥrent: qd̾ desua uitate sp̃e. aut nibaut parũ sentirent. Quid isti
Ego in hoc ip̃o affectu scm̃ puto orasse ꝓpħam: cũ dice̾t. Sicut adipe ⁊ pin¬
guedine repleat᷑ anima mea. ⁊ labis exultatiõis laudabit os meũ. Oscłm

Expanded text:
ni, in privatis confessionibus suis conqueri solent super hujuscemodi 1289 animi arentis ni, in privatis confessionibus suis conqueri solent super hujuscemodi 1289 animi arentis languore atque hebetudine stolidae mentis, quod Dei scilicet alta atque subtilia penetrare nequeant, quod de suavitate spiritus aut nil, aut parum sentiant. Quid isti, Ego in hoc ipso affectu sanctum puto orasse Prophetam, cum diceret: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum . Osculum
Abbreviated transcription (Latin):
nec pudore frenat᷑: nec ratõi subicit᷑. Rogo
supplico.
flagito. osculet᷑ me osculo oris sui. En gr̃a
ip̃iꝰ multis iam annis caste sobrieq ui
uere curo. Lectiõi insisto. resisto uiciis. orationi in cũbo freqñter. Uigilo
cont᷑ temptationes. recogito annos meos in amaritudĩe aĩe mee. Sine q̃¬
rela me arbitror qnͣtũ inme ẽ conu̾sari int̾ fr̃s. Suꝑiorib potestatib
subdita sũ. egrediẽs ⁊ regrediẽs ad imꝑiũ senioris Aliena ñ cupio. mea
potiꝰ ⁊ me parit̾ dedi. In sudore uultꝰ mei comedo panẽ meũ. Ceterũ qd̃
uihis om̃ib ẽ: totũ cõstat de ꝯsuetudine. dedulcedine nichil. ¶d nisi iuxͣ
ꝓpħam uitula effraim sũ. docta diligere tͥturam: Deniq in euangłio qͥ
hoc solũ qd̵ face debet facit seruus inutilis reputat᷑. Mandata forsam ut¬
cũq ad impleo. s aĩa mea sicut t̾ra sine aqͣ in ilł. Ut gͥ holocaustũ meum

Expanded text:
nec pudore frenatur, nec rationi subjicitur. Rogo, nec pudore frenatur, nec rationi subjicitur. Rogo, supplico, flagito, osculetur me osculo oris sui. En gratia ipsius multis jam annis caste sobrieque ere curo, lectioni insisto, resisto vitiis, orationi incumbo frequenter; vigilo contra tentationes, recogito annos meos in amaritudine animae meae. Sine querela me arbitror, quantum in me est, conversari inter fratres, superioribus potestatibus subdita sum, egrediens et regrediens ad imperinm senioris. Aliena non cupio; mea potius et me pariter dedi. In sudore vultus mei comedo panem meum: caeterum quod in his omnibus est, totum constat de consuetudine, de dulcedine nihil. Quid nisi, juxta prophetam, vitula Ephraim sum docta diligere trituram? . Denique in Evangelio qui hoc solum quod facere debet, facit, servus inutilis reputatur . Mandata forsan utcunque adimpleo; sed anima mea sicut terra sine aqua in illis. Ut igitur holocaustum meum
Abbreviated transcription (Latin):
diffiteor ait. Iilli. Enĩuͦ ñ tues que iułare ⁊ obtestari solebas. siun¬
quã ad oscłm manꝰ ꝑ uenire daret᷑. suffic̾e̾ iam tibi. nil te decetõ petity¬
ram s Ego. Quid igit᷑ : forte hoꝵ que acceꝑas. qͥppiam ablatũ causa¬
b̾is: Nichil. An uͦ times repetitũ iri qd̵ tibi de mala tua pristiua con¬
uersatione indultũ p̃sũpseras : Non. Age tam̃ dic unde queamꝰ satis¬
facere tibi. Non quiesco ait. nͥ osculet᷑ me oscło oris sui. Grãs de oscło
pedũ. grãs ⁊ de manus. s sicura ẽ ei ulla deme. osculet᷑ me osculo oriꝰ
sui. Non sum ingrata. s amo. accepi fateor mitis potiora: s ꝓrsus in¬
feriora uotis. desid̾io feror: ñ rõne. Ne queso causemini p̃sũptionẽ.
ubi affectio urget. Pudor sane reclamat. s suꝑat amor. Nec ignoro
qr honor regis iudiciũ diligit: s preceps amor nec udiciũ p̃stolat᷑.
nec ꝯsilio temꝑat᷑

Expanded text:
diffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si undiffiteor, ait. Et illi: Enimvero num tu es quae jurare et obtestari solebas, si unquam ad osculum manus pervenire daretur, sufficere jam tibi; nil te de caetero petituram? Ego. Quid igitur? Forte horum quae acceperas quidpiam ablatum causaberis? Nihil. An vero times repetitum iri, quod tibi de mala tua pristina conversatione indultum praesumpseras? Non. 2. Age tamen, dic unde queamus satisfacere tibi. Non quiesco, ait, nisi osculetur me osculo oris sui. Gratias de osculo pedum, gratias et de manus; sed si cura est illi ulla de me, Osculetur me osculo oris sui . Non sum ingrata, sed amo. Accepi, fateor, meritis potiora, sed prorsus inferiora votis. Desiderio feror, non ratione. Ne, quaeso, causemini praesumptionem, ubi affectio urget. Pudor sane reclamat; sed superat amor. Nec ignoro, quod honor regis judicium diligit ; sed praeceps amor nec judicium praestolatur, nec consilio temperatur,
Abbreviated transcription (Latin):
ccedamus iam ad librũ. u̾bisq sponse rõnem demꝰ. et conseqñti¬
am. Pendent enun. ⁊ p̃rupta nutant absq pͥncipio. id̾oq p̾mit¬
tendum cui ꝯperent̾ cohereant. Ponamꝰ ꝓinde istos qͦs sponsi soda¬
sam. ⁊ qiͣ ad loq in hunc modũ. Quid noui accidit: Quid te cernimꝰ
solito tristiorẽ : que inopinati murmrͣis causa : Certe cum au̾sa ⁊
alienata ires pꝰ amatores tuos cum quibꝰ male erat tͥ ꝯpulsa taudem
reu̾ti ad uirũ tuũ pͥorem: ñ ne ut saltẽ merẽris tangere pedes. mul¬
tis p̃cibꝰ. ⁊ fletibꝰ instiusti: Recolo inqͥt. Quid : obtento eo simulq ae¬
cepta inoscło pedũ indulgentia de offensis. ñ rursꝰ facta impaciens.
⁊ tanta ne quaꝗͣ dignatione ꝯtenta s maioris familiaritatis cupi¬
da: sccdam qͦ grãm eadem qͣ pͥus instantia postulasti. ⁊ impetrasti.
ita ut in oscło manꝰ ad epta sis uirtures ñ paucas. ⁊ ñ paruas: Non

Expanded text:
ccedamus jam ad librum, verbisque sponsae rationem demus et consequentiam. Pendent enim, et praerupta nutant absque principio. Ideoque praemittendum cui competenter cohaereant. Ponamus proinde istos, quos sponsi sodasam, et quasi alloqui in hunc modum. Quid novi accidit? quid te cernimus solito tristiorem? quae inopinati murmuris causa? Certe cum aversa et alienata ires post amatores tuos, cum quibus male erat tibi, compulsa tandem reverti ad virum tuum priorem, nonne ut saltem merereris tangere pedes, multis precibus et fletibus institisti? Recolo, inquit. Quid? Obtento eo, simulque accepta in osculo pedum indulgentia de offensis, nunquid non rursus facta impatiens, et tanta nequaquam dignatione contenta, sed majoris familiaritatis cupida, secundam quoque gratiam eadem qua prius instantia postulasti et impetrasti, ita ut in osculo manus adepta sis virtutes non paucas, et non parvas? Non
Abbreviated transcription (Latin):
si ꝯm̃datio: uideamꝰ. Duo sponsi ub̾a: duo in ip̃o s̃ ingenite mansu¬
etudinis argum̃ta. qd̾ ⁊ pacient̃ expectat delinquentẽ: et clem̃ter
recipit penitentẽ. Gemina inquam dulcedo suauitatis exub̾at inpec¬
tore diũ ih̾u: longanimitas udelicet in expectando. ⁊ indonando
facilitas. & audi qr ñ sit hoc inuentũ meũ Legis ꝓfecto d̾e longani¬
nimirate. An diuitias bonitatis eiꝰ ⁊ patientie. ⁊ longanimitatis.
contẽpnis: Item. An ignoras qr benignitas d̾i ad penitentiã te ad du¬
cit: Ad hoc siquidẽ du suspendit sententiã ultionis. acõtempnẽte
ut qnͣdoq exibeat grãm remissionis inpenitente. ñ uult eiũ mortẽ
peccatoris. S ut conuertat᷑ ⁊ uiuat. Ponamꝰ exempla. ẽ de alt̾o ub̾e
qd̾ dictũ ẽ remutendi facilitas legis ⁊ de ip̃a. Quacumq hora pecca¬
tor ingemuerit. peccatũ suũ remutet᷑ ei. Legis derelinqͣt impius

Expanded text:
si commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansusi commendatio, videamus. Duo sponsi ubera, duo in ipso sunt ingenitae mansuetudinis argumenta, quod et patienter exspectat delinquentem, et clementer recipit poenitentem. Gemina, inquam, dulcedo suavitatis exuberat in pectore Domini Jesu, longanimitas videlicet in exspectando, et in donando facilitas. Et audi quia non sit hoc inventum meum. Legis profecto de longanimitate: An divitias bonitatis ejus, et patientiae, et longanimitatis contemnis? Item: An ignoras quia benignitas Dei ad poenitentiam te adducit? Ad hoc siquidem diu suspendit sententiam ultionis a contemnente, ut quandoque exhibeat gratiam remissionis in poenitente. Non enim vult mortem peccatoris, sed ut convertatur, et vivat. Ponamus exempla et de altero ubere, quod dictum est remittendi facilitas. Legis et de ipsa: Quacunque hora ingemuerit peccator, peccatum suum remittetur ei ; legis: Derelinquat impius
Abbreviated transcription (Latin):
tat: s soł cogitationibꝰ ad uocat᷑. Deniq ait homo qui inuentꝰ ẽ scdm
cor d̾i. Desideriũ pauꝑum exaudiuit dñs. p̃ꝑationes cordis eoꝵ audiuit
auris tua. Attendire et uos uob̃ inomĩ loco. scientes quã ur̃a om̃ia no¬
rit scrutans corda. ⁊ renes d̾s. qui finx̃ singillatĩ corda ur̃a. ⁊ intellig̃
omĩa oꝑa ur̃a. Sponsa gͦ sponsũ ad eẽ ꝑsentiẽs subͤitit. Pudet enĩ
p̃sũptionis. inqͣ se dep̃hensam intelligit. Nam uerecundiꝰ id moliri
ꝑint̾ nuntios estimarat. Moxq conuersa ad ip̃m. temeritat᷑e ꝓut
ualet excusare couat᷑: qi meliora st̃ inquiens ub̾a tuo uino. flagran¬
nia unguentis optimis. Ac si dicat. Si altũ saꝑe uideor. tu fecisti o
sponse: qui indulcedine uberũ tuoꝵ tanta me dignatione lactasti.
qͣtiuꝰ dñi metu tui caritate. ñ mea temeritate depulso: audeã plus
forte qmͣ expediat. Audeo sane pietatis memor: in memor maiesta

Expanded text:
homo qui inventus est secundum cor Dei: Desiderium pauperum exaudivit Dominus, praeparationem cordis eorum audivit auris tua . Attendite et vos vobis in omni loco, scientes quoniam omnia vestra norit, scrutans corda et renes Deus, qui finxit singillatim corda vestra, et intelligit omnia opera vestra. Sponsa ergo sponsum adesse persentiens, substitit pudet enim praesumptionis in qua se deprehensam intelligit, nam verecundius id moliri per internuntios existimarat; moxque conversa ad ipsum, temeritatem, prout valet, excusare conatur: Quia meliora sunt, inquiens, ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis. Ac si dicat: Si altum sapere videor, tu fecisti, o sponse, qui in dulcedine uberum tuorum tanta me dignatione lactasti, quatenus omni metu, tui charitate, non mea temeritate depulso, audeam plus forte quam expediat. Audeo sane pietatis memor, immemor majestati
Abbreviated transcription (Latin):
tuam. totadie magnitudinẽ tuã. Deniq et ructauiti ubi gustauit. Qmͣ
magna multitudo dulcedinis tue dñe: qm abscondisti timentibꝰ te. Satis
hoc osculũ derinuit nos: ⁊ necdũ me isld ut uerũ fatear digne satis exp̃ssi¬
sse confido. S transeamꝰ ad reliqͣ. qi id meliꝰ imp̃ssũ qmͣ exp̃ssum in notes¬
cit. Seqͥtur. Quia meliora s̃ ub̾a tua uino. flagrantia unguentis optimĩ
¶ hec uerba cuiꝰ sint. auctor ñ loqͥtur. relinquens nob̾ lib̾e ꝯmentari. oui
potissimũ ꝑsone ꝯueniant. Michi uͦ ñ deest. unde illa congruent᷑ assigñẽ.
siue sponse. siue sponso. siue etiã sponsi sodalib Et pͥmũ sponse qͣliter con¬
gruant: indicabo. Interim confabulantib illa parit̃ atq illis: accessit ip̃e
deqͦ sermo erat. Uti libens appropiat. de se loquentib. Sic solet. Sic eun¬
tib inemaus ⁊ ꝯferentib int̾ se: iocundũ se. facundũq exibuit comitem.

Expanded text:
Denique et eructavit ubi gustavit: Quam magna multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te . Satis hoc osculum detinuit nos, et necdum me illud, ut verum fatear, digne satis expressisse confido. Sed transeamus ad reliqua; quia id melius impressum, quam expressum innotescit. 4. Sequitur: Quia meliora sunt ubera tua vino, fragrantia unguentis optimis . Et haec verba cujus sint, auctor non loquitur, relinquens nobis libere commentari, cui potissimum personae conveniant. Mihi vero non deest, unde illa congruenter assignem sive sponsae, sive sponso, sive etiam sponsi sodalibus. Et primum sponsae qualiter congruant, indicabo. Interim confabulantibus illa pariter atque illis, accessit ipse, de quo sermo erat. Utique libens appropiat de se loquentibus. Sic solet. Sic euntibus in Emmaus, et conferentibus inter se, jucundum se facundumque exhibuit comitem .
Abbreviated transcription (Latin):
iestatis. Introduarit me rex incellã uin axrã. Que nã sit ista cella uinaria.
pͣtereo dicẽ. qͥa dixisse me recolo. Tam̃ si tid getłam referat᷑ sermo. cũ repleti
sp̃u scõ discipłi nusto ebrii appło putarent᷑. tẽ tamꝗͣ amicꝰ spotisi pro spon
rim ꝙͦ ñ onĩmꝰ ebrios. s ebrios. sic̃ abillis estimati st̃ denegauit. Ctant eni
fuisse uinariã introductos. rursũ petrꝰ ꝓomĩb. s hoc ẽ ait qd̾ dictum ẽn¬

Expanded text:
. Introduxit me rex in cellam vinariam. Quaenam ista sit cella vinaria, praetereo dicere, quia dixisse me recolo. Tamen si ad Ecclesiam referatur sermo, cum repleti Spiritu sancto discipuli musto ebrii a populo putarentur; tunc tanquam amicus sponsi pro sponsrim, quod non omnino ebrios, sed ebrios sicut ab illis aestimati sunt, denegavit. Erant enim fuisse vinariam introductos, rursum Petrus pro omnibus: Sed hoc est, ait, quod dictum e
Abbreviated transcription (Latin):
n gaudeamꝰ Ad sunt. Slo guunt᷑ parit̃. stensꝰ simul. Thulla nos hi nc
subidirat colloquio scłi eura mlla illecebra corponis. Ecce inqͥtꝰ
laidis. Merito ad turranda. ci sc̃itas amissa. hummilitatẽ ñ a tulit.
seriraia admisit. Merito pulcͣ repetit᷑. ei neut᷑ defuit pulcͥtudo.
uori arus unt̾ris. aut sc̃itatẽ ñ ꝑdere. aut humilitatẽ sc̃imonia
Micheuelutli : udeo betta q̃ utiamq retinuit. deniq ꝓbatum ẽ.

Expanded text:
Adsunt sibi, loquuntur pariter; stemus simul: nulla nos huic subducat colloquio saeculi cura, nulla illecebra corporis. 3. Ecce, inqlaudis. Merito admiranda, cui sanctitas amissa humilitatem non attulit, sed servata admisit. Merito pulchra reperitur, cui neutra defuit pulchritudo. Rara avis in terris, aut sanctitatem non perdere, aut humilitatem sanctimonia non excludi: et ideo beata quae utramque retinuit. Denique probatum est: