comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
moriã q̃ infida cꝰtos ẽ excogitatoꝵ. referri inliitas
uolui qd int̃ no sepe tͣctauimꝰ. simul uti isti ado¬
lescentes. ⁊ in hec ad tend̾e disc̾ent. ⁊ adgͦdi ac sub¬
ire tẽp̃tarent. Tune gͦ nesciᷤᷤ nihil me certũ ad¬
huc haħ̾e qđ sentiã : s. habeo qͤrendo. achademi¬
coꝵ argum̃tiᷤᷤ atq disputationibꝰ impediri. Nes¬
cio qͦ enĩ mͦ fecer. in aĩo qnͣđa ꝓbabilitatẽ. ut
ab eoꝵ ubo ñ dũ receda. qđ ħo uerũ inuenire
ñ possit. Uñ piger ⁊ oĩno segniᷤᷤ effectꝰ erã. neo gͦ¬
licuit. Nisigͦ priꝰ tã mͥ ꝑsuaso uerũ posse in¬
ueniri.ꝗmͣ sibi illi ñ posse ꝑsuasert̃: ñ audebo
ꝗͣtere. nec habeo aliqͥd qđ defenda. Itaq istã in¬
t̾rogationẽ remoue si plac. potiꝰ discutiamꝰ in¬
t̃nos qͣm sagacit᷑ possumꝰ. utrũ nã possit uerũ
inueniri.: ⁊ ꝓparte mea uideor mͥ hab̾e iã multa.
qbꝰ õt̃ rationẽ achademi coꝵ niti molior: lntes

Expanded text:
s uolui, quod internos saepe pertractauimus, simul ut isti adulescentes et in haec attendere discerent et aggredi ac subire temtarent. Tune ergo nescis nihil me certum adhuc habere quod sentiam, sed ab eo quaerendo Academicorum argumentis atque disputationibus impediri? nescio quo enim modo fecerunt in animo quandam probabilitatem — ut ab eorum uerbo nondum recedam — quod homo uerum inue.nire non possit; unde piger et prorsus segnis effectus eram nec quaelicuit. nisi ergo prius tam mihi persuasero uerum posse inueniri, quam sibi illi non posse persuaserunt, non audebo quaerere nec habeo aliquid, quod defendam. itaque istam interrogationem remoue, si placet; potius discutiamus inter nos, quam sagaciter possumus, utrumnam possit uerum inueniri. et pro parte mea uideor mihi habere iam multa, quibus contra rationem Academicorum niti molior; inter
Abbreviated transcription (Latin):
deuiet nusqmͣ. ante qmͣ ꝑueniat. tam̃ uita exced̾e:
multũ ꝓfecto errabis. si tͥ errasse iste uidebit᷑. ꝗmusᷤ
potuerit qͦ ꝑgebat. Quã obrẽ.si ⁊ mea descriptio
uera ẽ.⁊ scđ̾m eã ñ errat ille. qͥ ꝑfecte querit. qmͣ¬
ius ñ inueniat ueritatẽ. beatꝰq: ẽ obeã rẽ qđ scd̃m
rationẽ uiuit. tua uͦ definitio ⁊ frustrata ẽ. ⁊ si ñ¬

Expanded text:
deuiet nusquam, antequam perueniat, tamen uita excedere, deuiet nusquam, antequam perueniat, tamen uita excedere, multum profecto errabis, si tibi errasse iste uidebitur, quamupotuerit quo pergebat. quam ob rem si et mea descriptio uera et secundum eam non errat ille, qui perfecte quaerit, quamuis non inueniat ueritatem, beatusque est ob eam rem, quod secundum rationem uiuit, tua uero definitio et frustrata est et, si n
Abbreviated transcription (Latin):
Nã siꝗs alexandriã querat. ⁊ ad eã recto ꝑgat itine :
ñ opinor. potes eũ errantẽ uocre. Qdsi cande uiã
uariis impedientibꝰ causiꝰ. longo agat tpr̃e. ⁊ in ca
morte p̃ueniat᷑. ñ ne ⁊ semꝑ quesiuit.⁊ nũꝗͣ inue¬
nit. nec errauit tam̃. N ingt ille semꝑ quesiuit.
Recte dicis ait licentiꝰ. ⁊ bene admones. Inde enĩ
ꝓrso nihil adrẽ ꝑtin: tua diffinitio. Ñ enĩ ego bea¬
tũ eẽ dixi. ꝗͥ semꝑ ꝗͣrat ueritatẽ. Qđ ne fieri qͥdẽ pot̃.
pͥmo. qr ñ semꝑ homo ẽ deinde qr ñ exqͦ tẽꝑe incip̃
c̃ẽ ħo. exeo iã potͣ etate impediente uerũ querere.
Aut si semꝑ. id putas dicendu. si nihil tpris ꝗͦ iã que¬
rere pot̾.perire patit᷑. rurs łͥ alexandriã. redeundo
ẽ. Fao enĩ quẽqnĩ ex ꝗͦ tpr̃e it̃ ag̾e. łetate. ł negotio
sinit᷑. ꝑ gere occipere illa uiã. atq ut supͣdixi cõ

Expanded text:
nam quis Alexandriam quaerat et ad eam recto pergat itinere, nam quis Alexandriam quaerat et ad eam recto pergat itinere, non opinor potes eum errantem uocare. quid, si eandem uiam uariis impedimentis causis longo agat tempore et in ea morte praeueniatur, nonne et semper quaesiuit et numquam inuenit nec errauit tamen? — Non, inquit ille, semper quaesiuit. Recte dicis, ait Licentius, et bene admones. inde enim prorsus nihil ad rem pertinet definitio tua; non enim ego beatum esse dixi, qui semper quaerat ueritatem. qprimo quia non semper homo est, deinde quia non ex quo tempore incipit esse homo, eo iam potest aetate impediente uerum quaerere. aut si semper id putas dicendum, si nihil temporis, quo iam quaerere potest, perire patitur, rursus tibi Alexandriam redeundum est. fac enim quemquam, ex quo tempore iter agere uel aetate uel negotio sinitur, pergere occipere illam uiam atque, ut supra dixi, cum
Abbreviated transcription (Latin):
cillimẽ pot᷑. Nã ne longiꝰ abcã. si nob̾ ipsis ut heri
licuit cottidie uiu̾e liceret. nihil mocent eur noᷤ
beatos appellari dubitaremꝰ. Urrimꝰ enĩ magna m̃¬
tis tnqͥllitate ab om̃i corꝑiᷤ labe animũ uendican¬
tes. ⁊ acupiditatũ facibꝰ longissime remoti qͣntũ
tẽ animi uiuentes. qͣm heatã ẽẽ uitã hesterna int̃
nos definitione conuenit. Atqͥ opinor nihil inue¬
nimꝰ.s. tantũ mͦ quesiuimꝰ ueritatẽ. Pot̃ gͥ sola in¬
qͥsitione ueritatis. etiã si eã inuenire minime pos¬
sit. ħoi beata uita c̃ tingere. Nã definitio tua. uide
qͣnta facilitate excludatur notione cõmuni. Et enĩ
errare ẽẽ dixisti.semꝑ qͤrere ⁊ nũꝗm̃ inuenire. Qđ
dies sit. tem̾e statĩq noctẽ eẽ opinet᷑. atq responde¬
at : Honne tͥ uidet᷑ errare: Noc gͥ erroris genꝰ ł in ma¬
nissimũ. ñ cõplera ẽ diffinitio tua. Qd sietiã ñ erran¬
tes cõplera ẽ: Pot̃ ne diffinitio ulla ẽẽ uiciosior&

Expanded text:
cillime potest; nam ne longius abeam, si nobis ipsis, ut heri licuit, cotidie uiuere liceret, nihil mihi occurrit, cur nos beatos appellare dubitaremus. uiximus enim magna mentis tranquillitate ab omni corporis labe animum uindicantes et a cupiditatium facibus longissime remoti, dantestem animi uiuentes, quam beatam esse uitam hesterna inter nos definitione conuenit; atqui, ut opinor, nihil inuenimus, sed tantummodo quaesiuimus ueritatem. potest igitur sola inquisitione ueritatis, etiamsi eam inuenire minime possit, homini beata uita contingere. nam definitio tua uide quanta facilitate excludatur notione communi. etenim errare esse dixisti semper quaerere et numquam inuenire. quid, dies sit, temere statimque noctem esse opinetur atque respondeat, nonne tibi uidetur errare? hoc igitur erroris genus uelimmanissimum non conplexa est definitio tua. quid, si etiam non errantes conplexa est, potest definitio ulla: esse uitiosior?
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ ualentior redi si potes. En assũ inꝗͥt qͣntũ possũ.
Qd enĩ si ille frĩs mei uisor fama cõꝑtũ habeat.
cũ cẽ similem patͥs. Pot̾ insanꝰ aut ineptꝰ eẽ sicͤ¬

Expanded text:
et ualentior redi, si potes. — En adsum, inquit, quantum possum. et ualentior redi, si potes. — En adsum, inquit, quantum possum. quid enim. si ille fratris mei uisor fama compertum habeat cum esse similem patris, potest insanus aut ineptus esse, si
Abbreviated transcription (Latin):
bo  S nihil ẽ dete desꝑandũ. Hiccũ pene om̃s
ab intentione disputationiᷤᷤ dimitti in lacmsᷤ
cepissemꝰ. obluctanꝰ mecõ ⁊ uirme colligens.
age potiꝰ inqm̃ ⁊ inuires tuaᷤ redi. ꝗs ut c̃ge¬
retes uñ posses patͦnꝰ achademĩe fut᷑us. longe
añ monuerã.ñ opinor id̾o. ut mͦ añ tuba tre¬
mor occup art. aut ut uisende aliene pugne
desid̾io. tã cito te optes eẽ captiuũ. Nio tͥgetiꝰ
uͥsatis ad tendit. tã uultꝰ nrõs serenatos. qͥd¬
ni iste optet in qͥt ħo tã sc̃s̃. ut hoc ei d̾s ante
uota ẽ cesserit : Crede iã licenti. nã qͥ ñ inueniᷤ
qͥd respondeaᷤᷤ.⁊ ad huc ut uincare optaᷤ. paruȩ
fid̾i mͥ uid̾is. Arrisimꝰ. Tũ lic̾entiꝰ loqͤre beatꝰ
inqͥt. ñ inueniendo uerũ. s certe ñ querendo.
Qua hilaritate adolescentũ cũ ẽẽmꝰ letiores.
adtende ĩnqm̃ rogationẽ ⁊ inuiã firmior

Expanded text:
bo? sed nihil est de te desperandum. — Hic cum paene omnes bo? sed nihil est de te desperandum. — Hic cum paene omnes ab intentione disputationis dimitti in lacrimas coepissemus, obluctans mecum et uix me colligens: Age potius. inquam, et in uires tuas redi, quas ut congereres undeunde posses patronus Academiae futurus, longe ante monueram. non opinor ideo, ut modo ante tubam tremor occupet artus aut ut uisendae alienae pugnae desiderio tam cito te optes esse captiuum. — Hic Trygetius, ubi satis attendit iam uultus nostros serenatos: Quidni iste optet, inquit, homo tam sanctus, ut hoc ei deus ante uota concesserit? crede iam, Licenti; nam qui non inuenis quid respondeas, et adhuc ut uincare optas, paruae fidei mihi uideris. — Arrisimus. — Tum Licentius: Loquere beatus, inquit. non inueniendo uerum, sed certe non quaerendo. Qua hilaritate adulescentulorum cum essemus laetiores: Attende, inquam, rogationem et in uiam firmior
Abbreviated transcription (Latin):
uos audiã disserentẽs. ⁊ qđ plꝰ ẽ uideã. Quo mihi
spectaculo. nihil potͣ fęliciꝰ exhiberi. Nã quõ pla
pentia stilo excipitis. nec int̾rã ut dr cadere
sinitiᷤ. lege etiã uos licebit. S nescio qͦmͦ cũ
cũ admouent᷑ oculiᷤ. ide ipsi qͦs int̃ sermo cedit᷑.
bona disputatio si ñutiliꝰ ac certe letiꝰ ꝑfund.
uiũm. Gratũ habemꝰ mꝗm̃. S repentina ista
gaudia tua. temerẽ ilła sententiã euad̾e coe¬
gert̃. ꝗͣ diristi. nulłu tͥ spectacułu exhib̾r
posse feliciꝰ. ꝗͥd si enĩ patrẽ ilłu tuũ qͦ ꝓfecto
nemo phylosophiã ẽ pꝰ tã longã sitĩ hausturꝰ
ardentiꝰ. nob̾cũ ista querentẽ ac disserentẽ ui¬
debiᷤ : sũ ego me fortunatiorẽ nũqmͣ putabo.
Qd te tande̾ sentire ac dice ẽuenit: Nic uͦ illẽ
aliqnͣtũ lacͥmauit. ⁊ uͥloqͥ potuit. porrecta ma¬
nucȩłũ suspicienᷤᷤ.⁊ ꝗnͣdo ego in qͥt đs hoc uide¬

Expanded text:
uos audiam disserentes et, quod plus est, uideam, quo mihi uos audiam disserentes et, quod plus est, uideam, quo mihi spectaculo nihil potest felicius exhiberi. nam quoniam placuidem ore prorumpentia stilo excipitis nec in terram, ut dicitur, cadere sinitis, legere etiam uos licebit; sed nescio quo modo, cum admouentur oculis idem ipsi, quos inter sermo caeditur, bona disputatio si non utilius, at certe laetius perfundit animum, Gratum habemus, inquam; sed repentina ista gaudia tua temere illam sententiam euadere coegerunt, qua dixisti nullum tibi spectaculum exhiberi posse felicius. quid, si enim patrem illum tuum. quo profecto nemo philosophiam est post tam longam sitim hausturus ardentius, nobiscum ista quaerentem ac disserentem uidebis. cum ego me fortunatiorem numquam putabo, quid te tandem sentire ac dicere conuenit? — Hic uero ille aliquantum lacrimauit et, ubi loqui potuit, porrecta manu caelum suspiciens: Et quando ego, inquit, deus, hoc uide
Abbreviated transcription (Latin):
hoc uidet᷑ ab surdũ. Cui ego cũ responde cepissc̃
exspecta inꝗͥt qͦso paululũ. ac pꝰarridenꝰ. drc mͥ
uit oro te.iã necertꝰ es deuictoria tua . Tũ ego. fac
me inqmͣ certũ eẽ. ñ iđo tam̃ tucausã tuã debesde¬
serere. p̃sertĩ cũ hec int̾ nos disputatio suscepta sit.
exercendi tui causa.⁊ ad eliminandũ aiũm ꝓuo¬
candi. Nũqͥd nã ingͥt᷑ aut achademicoᷤ legi. aut tot
disciplinis enidit sũ. qͥbꝰ tu adme instruetꝰ ad¬
uentas. Adademicos inqmͣ nec illi leg̾ant. aqͥbꝰ
pͥmo sententia ista defensa ẽ. Pruditio autͣ disei¬
plinarẽq copia site deficit. ñ usq ađo tam̃
ingeniũ tuũ eẽ deb inualid̾u. ut nullo facto
impetu paucissimiᷤᷤ ubiᷤ meis rogationibꝰq suc¬
cũbus. Ilud enĩ iã uerericepi. ne tͥ citiꝰ qm̃ uolo
succedat alippiꝰ. ꝗͦ adu̾sario. ñ ita securꝰ de ambr¬
labo. Ergo utinã inqͥtͣ ille iã uincar: ut aliqnͣdo

Expanded text:
hoc videtur absurdum. 17. Cui ego cum respondere coepissem; Exspecta, inquit, quaeso, paululum. Ac post arridens, Dic mihi, ait, oro te, jamne certus es de victoria tua? Tum ego: Fac me, inquam, certum esse: non ideo tamen tu causam tuam debes deserere, praesertim cum haec inter nos disputatio suscepta sit exercendi tui causa, et ad elimandum animum provocandi. Numquidnam, inquit, aut Academicos legi, aut tot disciplinis eruditus sum, quibus tu ad me instructus adventas? Academicos, inqprimo sententia ista defensa est. eruditio autem disciplinarumque copia si te deficit, non usque adeo tamen ingenium tuum esse debet inualidum, ut nullo facto impetu paucissimis uerbis meis rogationibusque succumbas. illud enim iam uereri coepi, ne tibi citius quam uolo succedat Alypius, quo aduersario non ita securus deambulabo. — Ergo utinam, inquit ille, iam uincar, ut aliquando
Abbreviated transcription (Latin):
ribꝰ. de aĩo res agit᷑. Qui se suꝑaturũ inimicitiaᷤᷤ
om̃iũ fallaciarũ.⁊ ueritate cõp̃hensa qͣsi in regi¬
onẽ sue originis redienᷤᷤ. tumphat᷑um delibidi¬
nibꝰ. atq ita tẽꝑantia uelut ẽiuge accepta. reg¬
nat᷑um eẽ p̃sumit. securior rediturꝰ inccłu. Uides
qͥddicã. Tollamꝰ iã cuncta ista demedio: arma acͣ

Expanded text:
gitur, qui se superaturum inimicitias omnium fallaciarum et ueritate conprehensa quasi in regionem suae originis rediens triumphaturum de libidinibus atque ita temperantia uelut coniuge accepta regnaturum esse praesumit securior rediturus in caelum. uides quid dicam. tollamus iam cuncta ista de medio arma acri
Abbreviated transcription (Latin):
tione c̃siste̾. Nã me ista qͣstio ita ꝑt̾bat. ut uix
ñ miser sim. qͥ certe uob̾ siqͥd humanitatis ge¬
ritis. uideor miserandꝰ. S. qͥd me ipse meptꝰ
crutio. aut qͥd exhorreo: tanta cause bonitate
deiñ. repetite in qͥt rogatiuncułã. Uerũ nꝰ e inꝙ̃
tͥ uident᷑ achademici dice. Et rursũ cũ diuta¬
cuiss. utrũ ait uerũ sit nescio. ꝓbabile ẽ tim̃.
Neq enĩ plꝰ uideo qͥd seqrͣ ꝓbabise iqmͣ seisne

Expanded text:
tione consistere. nam me ista tione consistere. nam me ista non miser sim, qui certe vobis, si quid humanitatis geritis, videor miserandus. Sed quid me ipse ineptus crucio? aut quid exhorreo tanta causae bonitate deinde: Repete, inquit, rogatiunculam. Verumne, inquam, tibi videntur Academici dicere? Et rursum cum diu tacuisset: Utrum, ait, verum sit, nescio: probabile est tamen. Neque enim plus video quod
Abbreviated transcription (Latin):
micos nouos conatoᷤ induce̾. Inꝗm̃rẽ uet̾um phy¬
sicoꝵ alioꝵ magnoꝵ phylosophoꝵ implorabat
fidẽ. ipsos etiã achademieos oppugnanᷤ. qͥse ue¬
ri simile c̃ tend̾ent seqͥ. cũ ipsũ uerõ se ignoras¬
se faterent᷑. Multaq argum̃ta colleg̾at. qͥbꝰ nẽ
suꝑ sedendũ arbitror: nihil tam̃ magiᷤ defende¬
bat qmͣ ꝑciꝑe posse sapientẽ. Nanc puto int̃
acha demicos nouoᷤ ac uet̾es c̃ tͦusiã fuisse. Que si
secꝰ se hab ut licentiũ plenissime informes.
ꝓutͦq postulau̾im. Si uͦ ista ẽ ut dic̾e potui:
susceptã disputationẽ ꝑagite. Tũ ego. qm̃diu
inꝗm̃ licenti inisto nr̃o longiore ꝗm̃ putab̾a
sermone c̃ qͥesciꝰᷤ Audisti qͥ sint achademier tui.
At ille uerecunde arridenᷤ ⁊ aliqnͣtũ hac ẽpella¬
tione t᷑batior penitet me inqͥt tantoꝑe affir¬
masse ẽtͣ tͥgetiũ. beatã uitã inueritatis inqͥsi¬

Expanded text:
micos nouos conatos inducere. in quam rem ueterum phymicos nouos conatos inducere. in quam rem ueterum physicorum aliorumque magnorum philosophorum inplorabat fidem ipsos etiam Academicos oppugnans, qui se ueri simile contenderent sequi, cum ipsum uerum se ignorare faterentur, multaque argumenta collegerat, quibus nunc supersedendum arbitror, nihil tamen magis defendebat quam percipere posse sapientem. hanc puto inter Academicos nouos ac ueteres controuersiam fuisse. quae si secus se habet, ut Licentium plenissime informes pro utroque postulauerim. si uero ita est, ut dicere potui. susceptam disputationem peragite. Tum ego: Quamdiu, inquam, Licenti, in isto nostro longiore quam putabam sermone conquiescis ? audisti, qui sint Academici tui? — At ille uerecunde adridens et aliquantum hac compellatione turbatior: Paenitet me, inquit, tanto opere adfirmasse contra Trygetium beatam uitam in ueritatis inquisi
Abbreviated transcription (Latin):
hactenꝰ credider̃ posse abertore defendi.si se as
re disputationẽ in scola suaᷤ ñ intͦduxerint. nec
ab illis enueleate aliꝗͣndo qͦ sitũ sit. ꝑcipi neonẽ
ueritas possit. Qđ cũ leno rude ac nouũ intulis¬
sct ẽ tendetq nihil ꝑcipi posse. nͥ qđ uerũ ia ãt.
ut dissimilibꝰ notis a falso disenert᷑ neq opmt¬
onẽ obeundã eẽ sipienti. atq id archesila indiret.
negauit huim᷑i qͥcqm̃ possẽ ab hoĩe reꝑiri. neq¬
neq id opinionis naufragio sapientis cõmit¬
tend̾a ẽẽ uitã. Nñ etiã c̃clusit. nulli rei eẽ assen¬
tiendũ. Nerũ cũ ita resse habeat. ut uetꝰ achide.¬
mĩa magiᷤᷤ aucta ꝙͣ oppugnata uidct᷑. extitit
philonis auditor antiochꝰ qͥ ut ñ nullis uisꝰ ẽ
głȩ cupidior ꝗͣm u̾itatiᷤᷤ. insimultatẽ addurit
achademię utͥusq sententiaᷤᷤ. Dicebat enĩ rẽ in¬
solitã: ab opinione uet̾um remotissimã achade¬

Expanded text:
hactenus crediderunt posse ab errore defendi, si se asshactenus crediderunt posse ab errore defendi, si se assre disputationem in scholas suas non introduxerint nec ab illis enucleate aliquando quaesitum sit, percipi necne ueritas possit. quod cum Zeno rude ac nouum intulisset contenderetque nihil percipi posse, nisi quod uerum ita esset, ut dissimilibus notis a falso discerneretur, neque opinationem subeundam esse sapienti atque id Arcesilas audiret, negauit huius modi quidquam posse ab homine reperiri neque illi opinionis naufragio sapientis committendam esse uitam. unde etiam conclusit nulli rei esse adsentiendum. Uerum cum ita res se habeat, ut uetus Academia magis aucta quam oppugnata uideretur, extitit Philonis auditor Antiochus, qui. ut nonnullis uisus est, gloriae cupidior quam ueritatis in simultatem adduxit Academiae utriusque sententias. dicebat enim rem insolitam et ab opinione ueterum remotissimam Acade
Abbreviated transcription (Latin):
de re inpͣndiũ cep̃. ut uba faciendi locꝰ ñ eẽt.
Deiñ cũ tantũ alim̃toꝵ accepissemꝰ. qnͣtũ ẽ¬
pescende famisatiᷤᷤ eẽt. ad pͣtũ regressis nob̾.
alyppiꝰ pareã ingͥt sententię. nec ausim reco¬
sare. Si enĩ nihil me fug̾it. gͣrabor cũ docͥnę
tuȩ. tũ etiã memorie mee. aut si in qͦ qͣm for¬
tasse aberrauo.recurabi ᷤᷤ id. ut deinc̾eps huiꝰ
mͦi delegationẽ ñ ꝑtimescã. Noue achadenie
discidiũ ñ tã ẽt̃ uet̾em ẽ ceptũ. quã ẽ t̃stoicos
arbitr eẽ cõmotũ. Nec uͦ discidiũ putanđu. Si
qͥde alenone inlatã nouã qͦstionẽ. dissolui discu¬
tiq: oportebat. Nã de ñ ꝑcipiendo ꝗͣ. ui nullis
õ flctatiõibꝰ agitata. incolenᷤᷤ tam̃ etiã uet̾um
achademicoꝵ m̃tes. sententia ñ impudent᷑ ex¬
istimata ẽ. Qđ etiã ipsiꝰ soctiᷤ platoniꝰq ac reli¬
quoꝵ uet̾um auctoritate ꝓbatu facile ẽ. qͥ se

Expanded text:
i locus non esset. i locus non esset. Deinde, cum tantum alimentorum accepissemus, quantum compescendae fami satis esset. ad pratum regressis nobis Alypius: Paream, inquit, sententiae tuae nec ausim recusare. si enim nihil me fugerit, gratabor cum doctrinae tuae tum etiam memoriae meae. at si in quoquam fortasse aberrauero, recurabis id, ut deinceps huius modi delegationem non pertimescam. nouae Academiae discidium non tam contra ueterem conceptum quam contra Stoicos arbitror esse commotum. nec uero discidium putandum, si quidem a Zenone inlatam nouam quaestionem dissolui discutique oportebat. nam de non percipiendo quamuis nullis conflictationibus agitata, incolens tamen etiam ueterum Academicorum mentes sententia non inpudenter existimata est. quod etiam ipsius Socratis Platonisque ac reliquorum ueterum auctoritate probatu facile est, qui se
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntate ame factũ ẽ. Bona gͦ fideᷤᷤ ẽ eraĩ sen¬
tentia. Nõĩ enĩ ħo falsꝯ docendꝰ. fallax cauendꝰ
deb uderi. Quoꝵ priꝰ magistrũ honũ. post̾rꝰ
discpłum cautũ desidat. Tũ alyppi gͣtũ inqͥt
habeo: cũ ⁊ licentio ate sans factũ ẽ.⁊ me onere
inposito releuasti. N enĩ magis tͥ uerendũ erat.
ne qͥd ex plorandi mei causa minꝰ ate dicet᷑. nã
alio mͦ qͥ fieri pot̾at: Quã mͥ su n qͦqͣm te ꝓde fu¬
isset necẽẽ. Quare faxis ut illud qđ de e̾ ñ tã
ꝑẽtationi qmͣ ipsi ꝑc̃tanti de differentia no¬
uȩ ac uet̾is achademĩe aꝑire uolueris. Cred̾em
ingt me qͦq aprandio te auocare uoluisse::
magiᷤ alicentio t̾ritũ duđu putarẽ. ⁊ eiꝰ postu¬
latio ita nob̾ p̃scripsiss. ut ei añ pͣndiõ ꝗͥeqͥd
huiꝰ inuolutioĩs eẽt expediret᷑. Et cũ reliꝗ̃ dice
tend̾et. mat̾ nr̃a nã domi iã eramꝰ. ita nr̃m

Expanded text:
uoluntate a me factum est. bona ergo fides est ex animi senuoluntate a me factum est. bona ergo fides est ex animi sententia. homini enim homo falsus docendus, fallax cauendus debet uideri, quorum prius magistrum bonum, posterius discipulum cautum desiderat. Tum Alypius: Gratum, inquit, habeo, cum et Licentio a te satisfactum est et me onere inposito releuasti. non enim magis tibi uerendum erat, ne quid explorandi mei causa minus a te diceretur - nam alio modo qui fieri poterat? — quam mihi, si in quoquam te prodere fuisset necesse. quare faxis, ut illud quod deest non tam percontationi quam ipsi percontanti de differentia nouae ac ueteris Academiae ne inquit, me quoque a prandio te auocare uoluisse, ni et magis a Licentio territum dudum putarem et eius postulatio ita nobis praescripsisset, ut ei ante prandium quidquid huius inuolutionis esset expediretur. — Et cum reliqua dicere ten
Abbreviated transcription (Latin):
callidissime. ut sinihil ꝑcipi poss. ⁊ eẽt opr¬
natio t᷑pissima. nihilumꝙ̃ sapienꝰ appbaret.
uinceis inuidia magna c̃flata ẽ. Nidebat᷑ enĩ eẽ
õ seqñs. ut nihil ag̾et. qͥ nihil apꝓbaret. Nñdor¬
mientẽ semꝑ.⁊ officioꝵ oĩũ desertorẽ sapientẽ
tuũ achademici deseb̾e uidebar᷑. quẽ nihil ap¬
ꝓhare censebant. Hic illi inducto qͦđa ꝓhabi¬
li qđ̃ etiã ueri simile noĩabant. nullomͦ cessa¬
re sapientẽ ab officiᷤ asserebant. cũ haberet
qͥd seꝗͦret᷑. ueritas aut̃ siue ꝓpt nat᷑e tenebras
ł õ fusa latitaret. ꝙͣ uis ⁊ ipsã refrenationẽ ⁊
qͥsi suspensionẽ assensionis. magnã ꝓrso acti¬
onẽ sapientis eẽ dicebaÑ. Ni deor mbreuit᷑ totũ
ut uoliusti ex posuisse. nihilq recessisse ap̃scrip¬
tione alypprtua: id egisse ut dr:bona fide.¬
Si enĩ aliqͥd ł ñita ut ẽ dixi. ł forte ñ dixi. nihil

Expanded text:
callidissime, ut, si nihil percipi posset et esset opicallidissime, ut, si nihil percipi posset et esset opinatio turpissima, nihil umquam sapiens approbaret. Hinc eis inuidia magna conflata est; uidebatur enim esse consequens, ut nihil ageret qui nihil adprobaret. unde dormientem semper et officiorum omnium desertorem sapientem tuum Academici describere uidebantur, quem nihil adprobare censebant. hic illi inducto quodam probabili, quod etiam ueri simile nominabant, nullo modo cessare sapientem ab officiis asserebant, cum haberet quid sequeretur, ueritas autem siue propter naturae tenebras vel confusa latitaret. Quamvis et ipsam refrenationem et quasi suspensionem assensionis magnam prorsus actionem sapientis esse dicebant. Videor mihi breviter totum, ut voluisti, exposuisse, nihilque recessisse a praescriptione, Alypi, tua: id est egisse, ut dsi enim aliquid uel non ita, ut est, dixi uel forte non dixi, nihil
Abbreviated transcription (Latin):
tisq totũ munꝰ ut abste qͦq licenti illo sermone
disertũ ẽ inẽqͥsitione ueri explicari. ex qͦ c̃si¬
ci. ut nulli etiã rei sapienᷤ assentiat᷑. Erret enĩ
necẽe ẽ: qđ̾ sapienti nefaᷤ ẽ si assentiat᷑ rebꝰ in¬
certis. Et oĩa incerta eẽ ñ diceoant sołũ: uerũ
etiã copiissimiᷤᷤ rationibꝰ affirmabant. S. uerũ
ũ posse cõp̃hendi ex illa storei lenonis definiti¬
one arripuisse uidebant᷑ qͥ ait iduerũ ꝑcipi
his signiᷤᷤuerũ posse cõpͣhendi: quȩ signa ñ põt
hab̾e qđ falsũ ẽ. Noc ꝓrsꝰ ñ posse inueniri uehe¬
m̃tissime ut c̃ uinc̾ent incubuert̃. Inde dissen¬
siones phylosophoꝵ:. inde sensuũ fallatiȩ: inde
sõnia furoresq iñ pseudo menoe᷑.: ⁊ solite inilliꝰ
cause patͦcinio uiguert̃. Et cũ ab eodẽ Tenone
accepissent. nihil eẽ tͣprꝰ ꝗm̃ opinari. ẽfecert̃

Expanded text:
tisque totum munus, ut abs te quoque, Licenti, illo sermone tisque totum munus, ut abs te quoque, Licenti, illo sermone dissertum est, in conquisitione ueri explicari: ex quo confici, ut nulli etiam rei sapiens adsentiatur; erret enim necesse est, quod sapienti nefas est, si a adsentiatur rebus incertis. et omnia incerta » esse non dicebant solum uerum etiam copiosissimis rationibus adfirmabant. sed uerum non posse comprehendi ex illa Stoici Zenonis definitione arripuisse uidebantur, qui ait id uerum percipi his signis uerum posse conprehendi, quae signa non potest habere quod falsum est. hoc prorsus non posse inueniri uehementissime ut conuincerent incubuerunt. inde dissensiones philosophorum. inde sensuum fallaciae, inde somnia furoresque, inde pseudomenoe et soritae in illius causae patrocinio uiguerunt. et cum ab eodem Zenone accepissent nihil esse turpius quam opinari, confecerunt
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ refertior curiᷤᷤ eet̃. Deĩ tu qͦq deistiᷤᷤ metͥs co¬
getantẽ ñsic exꝑtꝰ es. ut cura mea m̃sa secura
Audi potiꝰ inꝙ̃. de achademiciꝰ qđ rogaua . ne
met᷑ ista uoluentẽ. ñ solũ inepuliᷤ sine metro.
s: etiã in qͦstionibꝰ patiar. Si qͥd aut̃ ꝓmea parte
occultabo. ꝓd alyppiꝰ. Bona fide tua opꝰ ẽ ingͥt
alẏppiꝰ. Nã si metuendũ ẽ ne aliqͥd occultes. ame
dep̃hendi posse. difficile arbitͦs eũ aqͦ me ista
didicisse. nullꝰ qͥ me nouit ignorat. pͣsertĩ eõ
inꝓdendo uero ñ magiꝰ uictorię qͣmaĩo tuo
õsulturꝰ sis. Agã inqm̃ bona fide. qm̃ de iuriᷤ
p̃scbiᷤ. Nã ⁊ achademiciꝰ placuit. nec hor scien¬
tiã posse ẽ tinge earũ dũ taxat rerũ qͥ ad phy¬
losophiã ꝑtinent. Nã cęt̾a curare se carneades
negabat. ⁊ tam̃ hor̃em posse cẽ saprentẽ. sapien¬

Expanded text:
quo refertior curis esset. deinde tu quoque de istis metris coquo refertior curis esset. deinde tu quoque de istis metris cogitantem non sic expertus es, ut cura mea mensa secura — Audi potius, inquam. de Academicis quod rogaueras, ne te metra ista uoluentem non solum in l\'pulis sine metro sed etiam in quaestionibus patiar. si quid autem pro mea parte occultabo, prodet Alypius. — Bona fide tua opus est, inquit Alypius; nam si metuendum est, ne aliquid occultes, a me deprehendi posse difficile arbitror cum, a quo me ista didicisse nullus qui me nouit ignorat, praesertim cum in prodendo uero non magis uictoriae quam animo tuo consulturus sis. Agam, inquam. bona fide, quoniam de iure praescribis. nam et Academicis placuit nec homini scientiam posse contingere earum dumtaxat rerum, quae ad philosophiam pertinent — nam cetera curare se Carneades negabat — et tamen hominem posse esse sapientem sapien
Abbreviated transcription (Latin):
distułams de achademiciᷤᷤ questionẽ. cũ a me qͣn¬
tũ potui lum̃ phylosophiȩ laudaret᷑. ñ inuitꝰ
accessit: ⁊ forte dies ita serenꝰ effulsaat. ut nulli
ꝓrsꝰ rei magiᷤᷤ qmͣ serenandiᷤᷤ aĩs nris c̃gruere ui¬
det᷑. Maturiꝰ itaq solito lectos reliqͥmꝰ. paulułuq
cũ rusticiꝰ egimꝰ. qđ tẽpꝰ urgebat. Tũ alyppiꝰ. anͣ¬
gm̃ uos inꝗt᷑ audiã. de achũdemieiꝰ disputantes¬
uolo mͥlegat᷑ ille sermo ur̃. quẽ dicitiꝰ mȩ absente
ꝑfectũ. Nenĩ possũ alit̃ cũ inde huiꝰ disceptationi
occasio nata sit. maudiendis uob̾. ñ aut errare. aut
certe labore. Qd̃ cũ factũ eẽt.⁊ in eo pene̾ totũ añ¬
meridianũ tẽpꝰ c̃sũptũ uidemꝰ. redire abagͦ qͥ de¬
ambulantes nos aeceꝑat. domũ instauim: Et li¬
centiꝰ. qͦso inqͥt añ prandiũ mͥbreuit̃ totã acha
deas. Ne ingt ille istinc securꝰ sic. nã ⁊ multoᷤ :
marime patrẽ meũ sepe anĩadũti eo edatiorẽ.

Expanded text:
s de Academicis quaestionem cum a me, quantum potui. lumen philosophiae laudaretur, non inuitus accessit. et forte dies ita serenus effulserat, ut nulli prorsus rei magis quam serenandis animis nostris congruere uideretur. maturius itaque solito lectos reliquimus paulumque cum rusticis egimus quod tempus urgebat. - Tum Alypius: Anam uos. inquit, audia ille uester, quem dicitis me absente perfectum; non enim possum aliter, cum inde huius disceptationis occasio nata, sit in audiendis uobis bis non aut errare aut certe laborare. — Quod cum factum esset et in eo paene totum antemeridianum tempus consumtum uideremus, redire ab agro, qui dambulantes nos acceperat, domum instituimus. — Et Licentius: Quaeso, inquit. ante prandium mihi breuideas. — Ne, inquit ille, istinc securus sis; nam et multos et maxime patrem meum saepe animaduerti eo edaciorem,
Abbreviated transcription (Latin):
tẽ. Aut sisapĩa nihil ẽ. uolo affirmes. Crederẽ
uere inqͥt ad calcẽ nos finesq uenisse. S repen¬
te cũ dext̾as int̃ posuisti disiunctissimoᷤᷤ nos
eẽ ⁊ in longũ ꝓgͥssos iudeo: uidelie qd̾ hest̾no
dre a nob nulla q̃stio ẽstituta uidebat᷑. nͥ qđ
sapientẽ ad cõp̃hensiones ueri ꝑuenire posse
affirmante te. ego negauam. Nc̃ oͦ nihil. me
opinor ẽ cessisse tͥ: qmͣ uid̾i posse sapienti ꝓ¬
bubiliõ rerũ se c̃secutũ ẽc̃ sapĩam. Quã tam̃
sapiãm in inuestigatione diuinarũ huma¬
narũq regũ me c̃stituisse. nulli nrm arbit᷑s

Expanded text:
tem; aut, si sapientia nihil est, uolo affirmes. Crederem tem; aut, si sapientia nihil est, uolo affirmes. Crederem uere, inquit, ad calcem nos finesque uenisse, sed repente, cum dexteras interposuisti, disiunctissimos nos esse et in longum progressos uideo, uidelicet quod hesterno die a nobis nulla alia quaestio constituta uidebatur, nisi quod sapientem ad comprehensionem ueri peruenire posse affirmante te ego negaueram, nunc uero nihil me opinor concessisse tibi quam uideri posse sapienti probabilium rerum sc consecutum esse sapientiam; quam tamen sapientiam in inuestigatione diuinarum humanarumque rerum Ille constituisse nulli nostrum arbitror
Abbreviated transcription (Latin):
didicit qͥ nihil nouit: ⁊ nemo nosse falsũ pot̾. no¬
humanarũq: rerũ eẽ insapiente. ẽfessũ me ne¬
gare uoluero. s qͥ tͥ uideat᷑ inuentoꝵ ꝓbabiliũ
habitꝰ. ñ eẽ ñ uideo. C̃cedis inqͣm m falsa neminẽ¬
scirẽ. Facile qͥđẽ inꝗqͥt. Dic iã si potes inꝗm sapi¬
entẽ nescire sapientiã. Qd enĩ att hoc limite
uniu̾sa c̃cludis. ut uidi s ñ possit cõpͣhendis¬
se se sapĩam:. Di inqͣm̃ dextͣm. Nã si meminista.
hoc ẽ qđ heri me drxi effect᷑um. d nẽ ñ ame ẽ¬
clusũ s ate ultͦ m oblatũ eẽ gaudẽo. Nã cũ int̃
ine ⁊ achademicos hoc int̾ eẽ dixissem. qd̾ illis
ꝓbubile uisũ ẽ. u̾itatẽ ñ posse cõp̃hendi. mͥ aut̃
ñdũ qͥdc ame inuentã. inueniri tam̃ possẽ
asapiente uideat᷑. nẽ cũ mea mt᷑rogatiõe urge¬¬
reriᷤᷤ. utrõ sapienꝰ nesciat sapientiã. uidet᷑ sibi

Expanded text:
didicit, qui nihil novit; et nosse falsum nemo podidicit, qui nihil novit; et nosse falsum nemo pohumanarumque rerum esse in sapiente confessum me negare uoluero. sed qui tibi uideatur inuentorum probabilium habitus non esse, non uideo. — Concedis inqscire? Facile id quidem, inquit. Dic jam si potes, inquam, sapientem nescire sapientiam. Quid enim, ait, hoc limite universa concludis, ut videri sibi non possit, comprehendisse se sapientiam? Da, inquam, dexteram. Nam si meministi, hoc est quod heri me dixi effecturum, quod nunc non a me conclusum, sed a te ultro mihi oblatum esse gaudeo. nam cum inter me et Academicos hoc interesse dixissem, quod illis probabile uisum est ueritatem non posse comprehendi, mihi autem nondum quidem a me inuentam, inueniri tamen posse a sapiente uideatur, nunc, cum mea interrogatione urgereris, utrum sapiens nesciat sapientiam, \'uidetur sibi
Abbreviated transcription (Latin):
distare uidot᷑. Sapientẽ abstudioso ait nulla re
diffecre arbitt᷑ nͥ qd̾ ꝗͣrũ rerũ insapra qͥdã habitꝰ
inẽ. earũ ẽ instudioso sola flag̃ntia. Quȩ s̃ tande
ꝗd̾ alt̾ scit saprãm: alt scire desid̾at. Si scientiã
inqͥt modesto fine det̃minaᷤ. ipsã tẽ plani elo¬
cut es. Quo qͦmͦ inqͣm cã det̾minẽ. illud oĩbꝰ pla¬
cuit. scientiã falsarũ rerũ eẽ ñ posse. In hoc mͥ
ing̾t ille inisa fuit obreienda p̃scriptio. ne in¬
c̃sidata c̃sensione. mea. facile in pͥncipalis illiꝰ
qͣstionis cãpiᷤᷤ tua eqͥtaret oratio. Plane inqͣm
mͥ nihil uͥ eqͥtare possẽ reliqͥsti. Nã nͥfallor:
qͦm iã dudũ molior ad ipsũ finẽ ꝑuenimꝰ. Si
ẽnĩ ut subtilit̾ uereq drxisti. nihil int᷑ sapie
studiosũ ⁊ sapientẽ int̾ẽ. nͥ qd̾ iste amat. ille. aut̃
bitũ quendã expͥme ñ cunctatꝰ es. nemo aut̃ dis¬
ciplinã hab̾e pot̾ in aĩo. qͥnihil didicit. nihilaut᷑

Expanded text:
distare videatur? Sapientem a studioso, ait, nulla re differre arbitror; nisi quod quarum rerum in sapiente quidam habitus inest, earum est in studioso sola flagrantia. Quae sunt tandem quod alter scit sapientiam, alter scire desiderat. Si scientiam, inquit, modesto fine determinas, ipsam rem planius clocutus es. Quoquo modo, inquam, eam determinem, illud omnibus placuit, scientiam falsarum rerum esse non posse. In hoc mihi, inquit ille, visa fuit objicienda praescriptio, ne inconsiderata consensione mea facile in principalis illius quaestionis campis tua equitaret oratio. Plane, inquam, mihi nihil ubi equitare possem reliquisti. Nam nisi fallor, quod jamdudum molior, ad ipsum finem pervenimus. Si enim, ut subtiliter vereque dixisti, nihil inter sapientiae studiosum et sapientem interest, nisi quod iste amat, ille autem bitum quemdam exprimere non cunctatus es; nemo autem habere disciplinam potest in animo, qui nihil didicit; nihil autem
Abbreviated transcription (Latin):
c̃. Quã obrẽ iã istã ut dixi disputatioem t̾minem:
indatã inlitt̾as. mntamꝰ licenti potissimũ patͥ tuo.
cuiꝰ erga phylosophiã iã ꝓrso arũm tenco.S ad huc
qͦ admittat fortunã qͦro. Incendi aut̃ in hȩc studia
uehem̃ti pot̾it. cũ te ipsũ iã mecũ sio uiuere ñ
audiendo sołu. uerũ etiã legendo ista ꝯgnou̾it.
dendos ualidiores para. Nã illos ego accusare decͦ¬
ui. Que cõ ceñt dicta surreximꝰ. Ereliẽ. liõ.Iͦ.¬
necẽe ẽ disciplina atq scientia
sapientię. uacuũ ẽẽ ñ posse sapi

Expanded text:
est. quam ob rem iam istam, ut dixi, disputationem terminemus est. quam ob rem iam istam, ut dixi, disputationem terminemus et relatam in litteras mittamus, Licenti, potissimum patri tuo. cuius erga philosophiam iam prorsus animum teneo. sed adhuc quae admittat quaero fortunam. incendi autem in haec studia uehementius poterit, cum te ipsum iam mecum sic uiuere non audiendo solum uerum etiam legendo ista cognoueritdendos ualidiores para; nam illos ego accusare decreui. — Quae cum essent dicta, surreximus. LIBER Snecesse est disciplina atque scientia sapientiae uac
Abbreviated transcription (Latin):
raueis. Deiñ uentũ ẽ addefinitionẽ sapientiȩ.
Quã cũ tanta calliditate labefactare conaneris. ut
tͥ uribꝰ restitit. qͣm te bene inuoluit atq dep̃ssit.
nͥ te postremo tua definitione nona tutare̾tis.
g̾et. Nluic iste sententie ñ respondebit. p̃sertĩ
si in ꝓroganda diei ł parte ꝗͦ restat reddi sͥ grãm
postulabit. S ne longũ faciamꝰ iã si plac ser¬
mo iste claudatꝰꝰ. in qͦ immorari. ctiã suꝑfluũ
puto. Tractata enĩ res ẽ ꝓsuscepto negotio satiꝰ:
qͣ ptꝰ pauca om̃ino posset u̾ba finiri. nͥexerce¬
re uos uelłe.: neruosq ur̃os ⁊ studia qͤ mͥ mag¬
na cura ẽ explorare. Nã institussem uos ad que
plꝰ ñ desid̾em. Nã cũ beati cẽ cupiamꝰ. siue id fier
ñ pot̃. nͥiquenta. siue ñ nͥ diligent᷑ qͥsita u̾itate: ptꝰ¬
positis çet̾is õĩbꝰ rebꝰ nob̾sibeati cẽ uolumꝰ ꝑ qͥrenda

Expanded text:
raueris. deinde uentum est ad definitionem sapientiae, raueris. deinde uentum est ad definitionem sapientiae, quam cum tanta calliditate labefactare conareris, ut uiribus restitit, quam te paene inuoluit atque depressit, nisi te postremo tua definitione noua tutareris diontingeret! huic iste sententiae non respondebit, praesertim si in proroganda diei uel parte, quae restat, reddi sibi gratiam postulabit. Sed, ne longum faciamus, iam, si placet, sermo iste claudatur, in quo immorari etiam superfluum puto. tractata enim res est pro suscepto negotio satis; quae post pauca omnino posset uerba finiri. nisi exercere uos uellem neruosque uestros et studia, quae mihi magna cura est, explorare. nam cum instituissem uos ad quaeplus non desiderem. nam cum beati esse cupiamus, siue id fieri non potest nisi inuenta siue non nisi diligenter quaesita ueritate, postpositis ceteris omnibus rebus nobis, si beati esse uolumus, perquirenda
Abbreviated transcription (Latin):
rursũq arripuit qđ erat demanibꝰ iuolent̃
excussũ : qͣsiuitq abste utrũ tͥ ꝑfectꝰ qͥ ad huc
qͦreret uideret᷑: ut si fatereris ñ eẽ ꝑficiũ. ad
cap̃ recurreret. demonstraretq siposs ꝑilli
definitionẽ ꝑfectũ eẽ hoĩem. qͥ sedm̃ legẽ m̃tis
uitã gub̾naret. ac ꝑ hoc beatũ. nͥ ꝑfectũ eẽ ñ pos¬
se. Qte aliꝗͦo cũ expedisses cautiꝰ qm̃ putabi.
⁊ ꝑfectũ hoĩem eẽ dic̾e. inqͥsitorẽ diligantis¬
simũ ueritatis. ipsaq illa definitione q̃ batã
uitã illa demũ eẽ dixeramꝰ gͦ scđ̾m rationẽ tu¬
p̃fidẽntiꝰ aꝑtiꝰꝙ pugnasses. illa tͥ plane repo¬
suit. Nã occupauit p̃sidiũ tuũ. uñ pulso atĩ¬
no sũmã rerõ amiseras. nite induciȩ repa¬
rassent. Ubi enĩ arcẽ locauert᷑ achademiei. qrx
qd responderes ñ habebas. oũ in er ponendi
cicctoniᷤ sententia id ipsũ tu ipse antea cõmemo¬

Expanded text:
rursumque arripuit quod erat de manibus uiolenter rursumque arripuit quod erat de manibus uiolenter excussum quaesiuitque abs te, utrum tibi perfectus qui adhuc quaereret uideretur, ut, si fatereris non esse perfectum, ad caput recurreret demonstraretque, si posset, per illam definitionem perfectum esse hominem, qui secundum legem mentis uitam gubernaret, ac per hoc beatum nisi perfectum esse non posse. quo te laqueo cum expedisses cautius, quam putabam, et perfectum hominem esse diceres inquisitorem diligentissimum ueritatis ipsaque illa definitione, qua beatam uitam illam demum esse dixeramus, quae secundum rationem fidentius apertiusque pugnasses, ille tibi plane reposuit; nam occupauit praesidium tuum, unde pulsus omnino summam rerum amiseras, ni te indutiae reparassent. ubi enim arcem locauerunt Academici, quorum quid responderes non habebas, cum in exponenda Ciceronis sententia id ipsum tu ipse ante commemo
Abbreviated transcription (Latin):
indm̃ semꝑ t̃nqͥllꝰ intendit᷑: ut ⁊ hic qđ beatũ
eẽ supͣ int̾nos ẽ ueñ ratione ꝑfruat᷑.⁊ inextrmo
die uite ad id qđ c̃ cupiuit adipiscendũ reꝑut᷑
paratꝰ fruat᷑q m̾ito diuina beatitudine. qͥ hnui
fuuitꝰ mana sit antea ꝑfrutꝰ. Tũ ego. cũ tͥgetiꝰ qd sibi
eẽt respondendu dui qͤreret ñ puto inqͣm licenti
etiã huic argumͣta defuta. si eũ ociose querere
ꝑmittamꝰ. Qd enĩ ei qͦuiᷤ loco defuit adresponden¬
dđii: Nã pͥmo ipse intulit. qm̃ debeata uita qͦstio
nata ẽ.⁊ beatũ sołu necẽe ẽ ec̃ sapientẽ: siqͥdẽ
stulticia etiã stultoꝵ iudicio miseria ẽ ꝑfectõ
sapientẽ eẽ debere. ñ aut̃ ꝑfectũ eẽ qͥ ad huc ue¬
rũ qͥdsit inqͥrit. uñ nebeatũ qͥđe. Cui loco tu
cũ mołe auctoritatiᷤᷤ obieeres. modeste aliꝗnͣtũ
ciceronis noĩe ꝑt̾batꝰ. tam̃ se statĩ erexit.: gto¬
sa qda c̃tumacia in u̾ticẽ lib̾tatiᷤᷤ exsiluit:

Expanded text:
enditur, ut et hic, quod beatum esse supra inter nos conuenit, ratione perfruatur et extremo die uitae ad id quod concupiuit adipiscendum reperiatur paratus fruaturque merito diuina beatitudine, qui humana sit ante perfruitus. Tum ego, cum Trygetius quid sit respondendum diu quaereret: Non puto, inquam, Licenti, etiam huic argumenta defutura, si eum otiose quaerere permittamus. quid enim ei quouis loco defuit ad respondendum ? nam primo ipse intulit, quoniam de beata uita quaestio nata est et beatum solum necesse est esse sapientem, si quidem stultitia etiam stusapientem esse debere, non autem perfectum esse qui adhuc uerum quid sit inquirit, unde ne beatum quidem. cui loco tu cum molem auctoritatis obiceres, modeste aliquantum Ciceronis nomine perturbatus tamen se statim erexit et generosa quadam contumacia in uerticem libertatis exsiluit
Abbreviated transcription (Latin):
ñ tã rara eẽt in ħoibꝰ quã certe ẽ inte.Restant duo
uicia ⁊ impedim̃ta inuemiendȩ ueritatiᷤ. aqͥbꝰ tib
ũ multũ timeo: timeo tam̃ ne te õtẽpnaᷤ.atq in¬
uenturõ eẽ desperes. aut certeꝰ muenisse te credas.
Quoꝵ pͥmũ si tam̃ inẽ. ista tͥ fortasse disputatio
det̾het. Sepiꝰ enĩ suecensiusti achadenueiᷤᷤ eõ qͥdẽ
guiꝰᷤ qͦ minꝰ eruditꝰ eẽs: cõ libentiꝰ qd ueritatis amo
re illiciebaris. Itaq iã cũ alyppio te fautore cẽfli¬

Expanded text:
non tam rara esset in hominibus, quam certa est in te! restant duo non tam rara esset in hominibus, quam certa est in te! restant duo uitia et impedimenta inueniendae ueritatis, a quibus tibi non multum timeo; timeo tamen, ne te contemnas atque inuenturum esse desperes, aut certe, ne inuenisse te credas. quorum primum si tamen inest, ista tibi fortasse disputatio detrahet. saepius enim suscensuisti Academicis eo quidem grauius, quo minus eruditus esses, eo libentre illiciebaris. Itaque jam cum Alypio, te fautore, confli
Abbreviated transcription (Latin):
sũ. licentiꝰ tͥ carmine suauiꝰ indicab̾: poeta ẽ ctũ
pene̾ ꝑfectꝰ. Ergo ille si uerã pulchritudinẽ cuiꝰ
false amator est sanatis renudatiꝰq: paulułu ax¬
lis poss intueri. qͣnta uoluptate phylosophiȩ¬
se gremio inuolueret. qͦmͦ ibi te ꝯgnitũ sic̃ uerõ
frem amplecteret᷑. Miraris hec: ⁊ forsitan rides.
Qd si hec ex plicarẽ ut uoleb̾a: qͥd si saltĩ uorsi
rares. crede mͥ de nullo desꝑandũ ẽ. Detalibꝰ iut̃
minime oĩno s̃ exempla. facile euadit. facile
reuolat hoc genꝰ auõ multiᷤᷤ inclusis multũ ma¬
rantibꝰ. S. ad nos redeã. nos inqmͣ romaniane
phylosophemꝰ. reddã tͥ grãmꝰ. filiꝰ tuus cep̃philo¬
sophiri. Ego aut̃ repͥmo. ut disciplinis necissi¬
riis pͥꝰ excultꝰ. uigentior ⁊ firmior insurgait.
Quarõ te ne metuaᷤ exꝑtẽ. si bene te noui.
auras tͥ liberas tantũ opto. Nã deindole ꝗͥd dicã. iti

Expanded text:
sum — Licentius tibi carmine suauius indicabit; poeta est enim sum — Licentius tibi carmine suauius indicabit; poeta est enim paene perfectus. ergo ille, si ueram pulchritudinem, cuius falsae amator est, sanatis renudatisque paululum oculis possit intueri, quanta uoluptate philosophiae gremio se inuolueret? quomodo ibi te cognitum sicut uerum fratrem amplecteretur? miraris haec et forsitan rides. quid, si haec explicarem, ut uolebam ? quid, si saltem uox, si rares. crede mihi, de nullo desperandum est, de talibus autem minime; omnino sunt exempla. facile euadit, facile reuolat hoc genus auium multis inclusis multum mirantibus. Sed ad nos redeam. nos, inquam, Romaniane, philosophemur; reddam tibi gratiam, filius tuus coepit philosophari. ego eum reprimo, ut disciplinis necessariis prius excultus uigentior et firmior insurgat. quarum te ne metuas expertem, si bene te noui, auras tibi liberas tantum opto. nam de indole quid dicam? utinam
Abbreviated transcription (Latin):
pulchritudinẽ lib̾tate nitens. tortuose acdefor¬
mit᷑ int̾scabra uitioe int̾ opinionũ fallaciũ du¬
meta frondescit: tam̃ ñ cessat frondescẽ.⁊ pauci
aru̾te ac diligent̃ indensa intuentibꝰ qnͣtũ sinit᷑
eminere. Iñ ẽ illa hospitalitaᷤᷤ iñ inc̃ uiuũs multi
humanitatiᷤ ẽ dim̃ta: iñ ipsa elegantia: nitor
mundissima facies retũ oĩũ. undi cuncta ꝑfun¬
denꝰ adumbratȩ uenustatiꝰ urbanitaᷤ. Philocilu
pulchritudiniᷤ. Quȩre degͦciꝰ. Qd gͦ sapientia:
Ñne ipsa ẽ uera pulchritudo. Germanȩ gͥ istȩ
ꝓrso. ⁊ eodẽ parente ꝓcreatȩ. S. illa uiscolibidi¬
nis detͣcta cȩlo suo. ⁊ inclusa cauea populari. uei¬
niã tam̃ noĩs tenuit. ad cõmonendũ aucupẽ ne
ilła c̃tẽpnat. Hanc gͥ sine pennis sordidatã ⁊ egta¬
tẽ. uolitanꝰ lib̾e soror sepe agnoscit.s raro libit.
Nerã phylocalia̾ ista uñ genꝰ ducat agnoscit. nͥ
phylosophia. Quã totã fabuła. nã subito esopꝰ fictꝰ

Expanded text:
pulchritudinem nitens tortuose ac deformiter inter scabra uitiorum et inter opinionum fallacium dumeta frondescit; tamen non cessat frondescere et paucis acute ac diligenter in densa intuentibus, quantum sinitur, eminere. inde est illa hospitalitas, inde in conuiuiis multa humanitatis condimenta, inde ipsa elegantia nitor mundissima facies rerum omnium et undique cuncta perfundens adumbratae uenustatis urbanitas. Philocalia pulchritudinis. quaere de Graecis. quid ergo sapientia ? nonne ipsa uera est pulchritudo ? germanae igitur istae prorsus et eodem parente procreatae; sed illa uisco libidinis detracta caelo suo et inclusa cauea populari uiciniam tamen nominis tenuit ad commonendum aucupem, ne illam contemnat. hanc igitur sine pinnis sordidatam et egentem uolitans libere soror saepe agnoscit, sed raro liberat; non enim philocalia ista unde genus ducat, agnoscit nisi philosophia. quam totam fabulam — nam subito Aesopus factus
Abbreviated transcription (Latin):
gatiõe deceꝑo: cito tͣnsibo intuã partẽ ẽtͦ u̾si¬
amq finiemꝰ. Postremo. ut pulsa nescio qͣ sollici¬
tudine ꝗͣ te tangi uideo. diligentiꝰ anĩadu̾taᷤᷤ.
isti enĩ ido te nͣ̃ agẽ aut negare. qd utiq fa¬
ciendũ ẽ ad id qd̾ rogo. ne temi̾e te seire dicis

Expanded text:
gatione decepero, cito transibo in tuam partem controuersiamque finiemus — postremo ut pulsa nescio qua sollicitudine, qua te tangi uideo, diligentius animaduertas, isti enim ideo te non aut aiere aut negare, quod utique faciendum est ad id quod rogo, ne temere te scire dicas
Abbreviated transcription (Latin):
asscqͥ nequeat : Pot̃ aut̃ ħo heate uiu̾e. si quidẽ
pot̃ scđ̾m eã partẽ aĩ uiu̾e. qmͣ dñari in hoie fas
ẽ. Pot̃ gͥ uerũ inuenire: aut colligat se. ⁊ ñ con¬
cupiscat uerũ. necũ id asseqͥ ñ potuerit. necessa¬
nõ miser sit. At hoc ipsũ beatũ ẽ hoĩs ait ille.
ꝑfecte querere ueritatẽ. Noc enĩ ẽ ꝑuenire ad
sinẽ. ultra quẽ ñ pot̾ ꝓgredi. Qs ꝗͥs gͦ minꝰ in

Expanded text:
eate uiuere, si quidem potest secundum eam partem animi uiuere, quam dominari in homine fas est. potest igitur uerum inuenire. aut colligat se et non concupiscat uerum, ne, cum id adsequi non potuerit, necessario miser sit. — At hoc ipsum est beatum hominis, ait ille, perfecte quaerere ueritatem; hoc enim est peruenire ad finem, ultra quem n
Abbreviated transcription (Latin):
aueri inuentione ꝓcul eẽ positoᷤᷤ ut tu tͥ ipse
magno argum̃to ẽẽ possis. qͥita una int̾roga¬
tiuncula loco motꝰ es. ut uͥ tͥ standũ eẽt penitꝰ igno¬
rares. S hec atq scientiã tuã ꝙ̃ tͥ inp̃ssã dehuc arbo¬
re paulo añ c̃fesso es. inaliud tẽpꝰ differamꝰ. Quã uis
enĩ iã alia partes deleg̾is. tam̃ sedulo docend es. qͥd
pulo añ dixͥim. Ñdũ ut opinor ineã qͣstionẽ q̃
utrũ inueniri uerũ possit qͣrit᷑. ꝓgͥss̃ fueramꝰ. s llud
tantũ in ipso uestibulo defensionis mee p̃sebendõ
ueri simile an ꝓbabile. an alio siqͦ noĩe appellari pot̃.
Qđ si achademiei sat eẽ dicant. qͣrendũ ñ ẽ. Nĩsitu
optimꝰ inuentor iã u̾itatiᷤ tͥ uideriᷤᷤ. nihiladme pꝰca
si ingtꝰ ñ fueri. huic pat̾cinio meo. eadẽ fortasse me
docebis. Nicego cũ uerecunde licentiꝰ alyppiim¬

Expanded text:
a ueri inuentione procul esse positos. ut tu tibi ipse a ueri inuentione procul esse positos. ut tu tibi ipse magno argumento esse possis. qui ita una interrogatiuncula loco motus es. ut ubi tibi standum esset penitus ignorares. sed haec atque scientiam tuam, quam tibi inpressam de hac arbore paulo ante confessus es, in aliud tempus differamus. quamuis enim iam alias partes delegeris, tamen sedulo docendus es, quid paulo ante dixerim. nondum. ut opinor. in eam quaestionem, qua utrum inueniri uerum possit quaeritur, progressi fueramus, sed illud tantum in ipso uestibulo defensionis meae praescribendum ueri simile an probabile an alio si quo nomine appellari potest, quod sibi Academici sat esse dicant, quaerendum non esse nam si tu optimus iam inuentor ueritatis tibi uideris, nihil ad me. postea si ingratus non fueris huic patrocinio meo, eadem fortasse me docebis. Hic ego, cum uerecunde Licentius Alypii im
Abbreviated transcription (Latin):
me ñ nego nosse aliqͥd u̾i. Nã scro arborẽ istã. mͦ ar¬
genteã fieri ñ posse: multaq talia uere ñ impu¬
dñt̃ me scire dico: quoꝵ uideo eẽ similia ea qͣ
ueri similia nomino. Tu uͦ carneadeᷤ ł gͦ alia gͣca
pestiᷤᷤ. ut nr̃is parcã. qͥd enĩ dubitẽ in hañc partẽ
tnsire adeũ cui captiĩuᷤ debeor iure uictoriȩ
Tu gͦ cũ te nihil ueri scire dicaᷤᷤ uñ hoc uerisi¬
mile seq̃riᷤ : At enĩ ñ ei potui aliud nom̃ in poñs.
Qd gͦ nob̃ disputandũ ẽ cũ eo qͥ nec loqͥ põt̃. Nonꝰ¬
ego ing̾t alyppiꝰ ꝑfugaᷤmetuã: qnͣto minꝰ ille
carneades. inquẽ nescio utrũ iuuenili ac pue¬
rili leuitate cõmotꝰ. maledicta potiꝰ. qͣm aliqđ
tełu putasti ẽẽ iacienđũ. Nã illi qdẽ ad roboran¬
đa sententiã suã. ꝗͦ semꝑ tenꝰ ꝓbabili fundata
fuit. hoc int̾im ad u̾sũ te facile suffecit: ita nos

Expanded text:
me 11011 nego nosse aliquid ueri. nam scio arborem istam modo arme 11011 nego nosse aliquid ueri. nam scio arborem istam modo argenteam fieri non posse multaque talia uere non inpudenter me scire dico, quorum uideo esse similia ea, quae ueri similia nomino. tu uero, Carneades, uel quae alia Graeca pestis, ut nostris parcam — quid enim dubitem in hanc partem transire ad cum, cui captiuus debeor iure uictoriae? — tu ergo, cum te nihil ueri scire dicas, unde hoc ueri simile sequeris? at enim non ei potui aliud nomen inponere. quid ergo nobis disputandum est cum eo, qui nec loqui potest? Nonego. inquit Alypius. perfugas metuam; quanto minus ille Carneades, in quem nescio utrum iuuenali an puerili leuitate commotus maledicta potius quam aliquod telum putasti esse iaciendum. nam illi quidem ad roborandam sententiam suam, quae semper tenus probabili fundata fuit, hoc interim aduersum te facile suffecerit. ita nos