comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
idimus et aliũ prb̃m in
uicina regione nomine
appelle: iuirũ sc̃m & iustũ hic
faber erat ferri: & que nȩces-¬
saria erant fr̃ib oꝑabat᷑. Eͦdam
autẽ temꝑe. cũ ad fabrilia oꝑa
iugilaret. silentio noctis: conũ¬
sus diabolus in formã mulieriᷤ
speciose. uenit ad eũ tanqͣm ali¬
qͥd oꝑis deferens. Tum ille arrep¬
tũ manu nuda de fornace ferrũ
candens: in faciẽ eĩ iniecit. At il¬
le clamans et eiulans. aufugit.
ita ut om̃s fr̃s qui ineircũitu cõ¬
manebant. eiulatũ eiꝰ fugientis
audirent. Ex quo iã uir ille i
usũ habuit ferrũ caudens ma¬
iii mda tenere nec ledi. Ad
hunc gͦ cum uenissemꝰ & huma¬
nissime nos suscepisset: posceba¬
mus ab eo. ut nob uł de suis ge¬
stis. uel de eorũ quos p̃cipuos in
conũsatione sc̃a sciret uirtutib
qͥe in hac heremo uicina. fr qͥ
dã nomine ioħes. etate ꝓuectus
uita et morib atꝙ abstmentia
cunctos p̃cellens. Hic pͥmum cũ
secessisset ad heremũ tͥb conti¬

Expanded text:
idimus et alium Presbyterum in vicina regione nomine Appellen, virum justum. Hic faber erat ferri, et quae necessaria erant fratribus operabatur. Quodam autem tempore, cum ad fabrilia opera vigilaret in silentio noctis, conversus diabolus in formam mulieris speciosae, venit ad eum tamquam aliquid operis ei deferens. Tum ille arreptum manu nuda de fornace ferrum candens, in faciem ejus injecit. At illa clamans et ululans aufugit, ita ut omnes fratres, qui in circuitu commanebant, ululatum ejus fugientis audirent, et ex eo jam vir ille in usu habuit, ferrum candens manu nuda tenere, nec laedi. Ad hunc ergo cum venissemus, et humanissime nos suscepisset, poscebamus ab eo, ut nobis vel de suis gestis, vel de eorum quos praecipuos in conversatione sancta sciret, virtutibus quit, in hac eremo vicina frater quidam nomine Joannes, aetate provectus, vita et moribus, atque abstinentia cunctos praecellens. Hic primum cum accessisset ad eremum, tribus conti
Abbreviated transcription (Latin):
ceret. Deniq ex monachis qͦsdã
uolentes accedere ad cõmunio¬
nem: retiiuit dicens. Quomͦ au-¬
si estis accedere ad sacram̃tiun:
cũ mens ur̃a & ꝓpositum sit in
malo: Demq aiebat. Tu hac no-¬
cte habusti cogitationes fornicã¬
di. Tu uͦ dixisti incordetuo ni¬
chil inter ẽ siue iustꝰ ad sacra¬
m̃ta siue peccator accedat. ł de
alio. Cu dubitationẽ habiusti in
corde: dicens. Ed me enũ sc̃iffica-¬
re cõmumo potest: hos gͤ sin¬
głos remouebat a cõmunione
sacram̃ti: et dicebat eis Secedi¬
te paululũ. et agite penitentiã
ut purificati ꝑ satisfactionem
& lacͥmas. digni habeamim cõ¬
munione xpͦi.¬

Expanded text:
ceret. Denique ex monachis quosdam volentes accedere ad Communionem, retinebat dicens: Quomodo ausi estis accedere ad Sacramenta divina, cum mens vestra et propositum sit in malo? Denique aiebat: Tu hac nocte habuisti cogitationes fornicandi. Tu vero dixisti in corde tuo: Nihil interest, sive justus ad Sacramenta, sive peccator accedat. alius dubitationem habuit in corde dicens: Quid enim me sanctificare communio potest? Hos ergo singulos removebat a communione sacramenti, et dicebat eis: Secedite paululum et agite poenitentiam, ut purificati per satisfactionem et lacrymas digni habeamini communione Chri
Abbreviated transcription (Latin):
breui quia fecerit aliqͣndo pleccã
ad duas sportas. et expenderet eã
in una sporta: et ñ intellexit donec
iungeret parieti. Erat enim mers
eiꝰ occupata. in contemplatione di.

Expanded text:
e, quia fecerit aliquando plectas ad duas sportas, et expenderit eas in una sporta, et non intellexit donec jungeret parieti. Erat enim mens ejus occupata in contemplatione Dei.
Abbreviated transcription (Latin):
in faciem ꝓna ꝓsternit᷑. Iuam ille
cum festinatione suscitans: ita com¬
pellebat dicens. Si faciem meã tan¬
tum uidere desideras: intuere . Illa
uͦ p̃ uerecundia: ocłos ñ audebat at¬
tollere. ieit gͦ ei senex. Nunqͥd ñ
de meis actib comꝑisti. Illos debu¬
ut romam rediens. aliis te feminis
głeris uidisse arsenium: ut siat ma¬
re ꝑuiũ ad me uenientiũ feminarũ:
At illa respondens: ait. Siuult deus.
nullam huc ꝑuenire ꝑmittat: sea
ut ꝓ me ores. et in memoria me hab̾e
digneris exoro. Qui arsenius dixit.
Oro dñm meum ego: ut auferat tuã¬

Expanded text:
in faciem prona prosternitur. Quam ille cum festinatione suscitans, ita compellebat, dicens: Si faciem meam tantum videre desideras, ecce, intuere. Illa vero prae verecundia oculos non audebat attollere. Dicit ei senex: Si quid de meis actibus comperisti, hoc debuut Romam rediens, aliis te feminis glorieris vidisse Arsenium, ut fiat pervium mare ad me venientium feminarum? At illa respondens, ait: Si vult Deus, nullam huc venire permittat. Sed ut pro me ores, et in memoria me habere digneris, exoro. Cui Arsenius dixit: Oro Deum meum, ut deleat tua
Abbreviated transcription (Latin):
nem illius senis. quem ultimũ de
memoria sua audierat enarrauit.
ac ꝓpt̾ea se uelle mori p̃ tristicia con¬
fitet᷑. Sed ep̃s. tali eam consolat᷑
alloquio. Nunqͥd nescis te ẽs̃ muli¬
erem:. Et quia ꝑ feminas solet in¬
inneus hominem impugnare: id̃s
uultum tuum ex corde suo delere
dixit. Nam ꝓ anima tua: dñin
dep̃catur. Iuib uerbis auditis:¬
femina recreata est.

Expanded text:
ultimum de memoria sui dixerat, enarravit, ac propterea se velle mori prae tristitia confitetur; sed episcopus tali eam consolatur alloquio: Nunquid nescis te esse mulierem? Et quia per feminam solet inimicus hominem impugnare, ideo vultum tuum de corde suo delere dixit. Nam pro anima tua Dominum deprecatur. Quibus verbis mulier recreata est.
Abbreviated transcription (Latin):
facio ex ipso agapem. Et dix̃ ei
abbas pastor Putaui quia de fr̃e
tuo illo qui laicus est diceres Si
aut̃ tu facis hec: ñ÷ hocopus mo-¬
nescio nͥ hoc: et ñ possum ñ semina¬
re agrum meũ. Cum gͦ discessisset:
cepit abbas anub penicentiã age̾
apud abbatẽ pastorem dicens. Ig-¬
nosce mͥ. Dicit ei abbas pastor fece
ab initio sciebam. qͥa ñ÷ opꝰ mona¬
chi. sed scđm animũ eius locutus
sum ei. et excitaui animũ eiꝰ ad p¬
fectũ caritatis. Nunc ab iit tͥstis
et tam̃ idipsum opus facit. cex
dicente. Quomͦ uiuemio dm̃÷ utrũ
in ieiumio. an in laborib. uł irꝯ
uigiliis. aut miscdia Et respon¬
ait. In his que enumerasti. et in
discretione. Dico enĩ tͥ quia multi
affurerunt carnem suã: et quia
sine disc̾tione hoc faciebant. abie¬
runt uacui nichil habentes. Os
nr̃m de ieiunio fecet: scͥpturas

Expanded text:
ex ipso facio agapem. Et dixit ei ex ipso facio agapem. Et dixit ei abbas Pastor: Putavi quia de fratre tuo illo, qui laicus est, diceres; si autem tu facis haec, non est opus monec scio, nisi hoc; et non possum seminare agrum meum? Cum autem discessisset, coepit abbas Anub poenitentiam agere apud abbatem Pastorem, dicens: Ignosce mihi. Dixit ei abbas Pastor: Ecce ab initio sciebam, quia non est opus monachi, sed secundum animum ejus locutus sum ei, et excitavi animum ejus ad profectum charitatis; nunc autem abiit tristis, et tamen istud opus facit. 47. dicente: Quomodo invenio Deum? utrum in jejuniis, an in laboribus, vel in vigiliis, aut in misericordia. Et respondit: In his quae numerasti, et in discretione. Dico enim tibi quia multi afflixerunt carnem suam, et, quia sine discretione hoc faciebant, abierunt vacui nihil habentes. Os nostrum de jejunio fetet, scripturas
Abbreviated transcription (Latin):
animã suã. in duricia continentie.
Et̃ dix̃ ei discipłs suus. Abba qͣndo
eras in heremo: nͣ ita cruciabas te.¬
ꝙ dic̃ ei sener.Fili illic solitudo erat.
et quies et pauꝑtas: ꝓpt̃ea uolebã
gub̾nare corpuscłm meũ ne infir¬
marer: et quererẽ qd̃ ñ habebam.
Nunc aut̃ hic scłm ÷ et occasiones
excedende plurune: et si in infir.¬
mitate incurrero. sunt hic qͥ sue¬
currant: ne ꝑdã ꝓpositũ monachi.¬
batẽ pastorẽ: et dix ei. Semino
agrũ meũ: et facio ex eo agapem.
Dicit ei senex Bonũ opus facis. Et̃
discessit cum ꝓposito animi: et
adiciebat ad agapẽ quẽ faciebat.
hoc aut̃ audiens abbas anub: dixͣ
abbati pastori. Non tines dm̃ qr
sic locutus es fr̃i illi. Et tacuit fe¬
nex Post duos aut̃ dies misit ab¬
bas pastor ad frẽm illum et uoca-¬
uit eũ ad se: et cixit ei audiente
abbate anub. Ma me int̃rogasti
illa die. Qͥa mens mea aubi erat
Et̃ dixit ei frãt. Hoc dixiqͥa semino
agrum meũ: et de hoc qͦa colligo.

Expanded text:
inentiae. Et dicit ei discipulus suus: Abba, quando eramus in eremo non te ita 600 cruciabas. Et dicit ei senex: Fili, illic solitudo erat, et quies, et paupertas, propterea volebam gubernare corpus meum, ne infirmarer, et quaererem quod non habebam: nunc autem hic saeculum est, et occasiones sunt excedendi plurimae; et si in infirmitatem incurrero, sunt hic qui succurrant, ne propositum monachibatem Pastorem, et dicit ei: Semino agrum meum, et facio ex ipso agapem. Dicit ei senex: Bonum opus facis. Et discessit cum proposito animi, et adjiciebat ad agapem quam faciebat. Hoc autem audiens abbas Anub, dixit abbati Pastori: Non times Deum, quia sic locutus es fratri illi? Et tacuit senex. Post duos autem dies misit abbas Pastor ad fratrem illum, et vocavit eum ad se, et dixit ei, audiente abbate Anub: Quid me interrogasti illa die? quia mens mea alibi erat. Et dixit ei frater: Hoc dixi, quia semino agrum meum, et de hoc quod colligo,
Abbreviated transcription (Latin):
arrauit quidam ꝑatrũ. qͥa
sener quidam erat in cella stu¬
diose laborans: et uestiebat᷑ mar¬
ta. Qͥ cum prȩxisset ad abbat̾ẽ am¬
monam. uidit eũ abbas ãmonas.
ute nt̃ẽ marta: et dix̃ ei. Hoc tͥ nichil
ꝓdest. C̃ dix̃ ei ille senex. Tres cogi¬
tationes mͥ moleste sunt: una que
me cõpellit. ut alicubi in heremo
recedam: alia ut ꝑegͥna petam. uͥ
me nemo cognoscatͤ t̃cia ut iN¬
cludã me in cellã. et nullũ uideã.
et post biduũ comedã. Dicit eiab¬
bas ammonas. Nichil tͥ ex his trib
expedit facere: sed magis sede in
cella tua et comede parũ cotidie.
habens semꝑ in corde tuo publica.
et ita poteris saluus esse . cc xiii.
arrauerunt de abbate natira.
qui fuit discipłs abbatis silua¬
ni. qͥa cum sederet in cella sua in
monte syna mediocyit̃ guberna-¬
bat uitã sũa: de his qͤ necessaria
erant corꝑi. Quando aut̃ factus ÷

Expanded text:
arravit quidam Patrum quia senex aliquis erat in cella studiose laborans, et vestiebatur matta: qui cum perrexisset ad abbatem Ammonam, vidit eum abbas Ammonas utentem matta, et dixit ei: Hoc tibi nihil prodest. Et dixit ei ille senex: Tres cogitationes mihi molestae sunt: una, quae me compellit ut alicubi in eremo recedam; alia, ut peregrina petam, ubi me nemo cognoscat; tertia, ut includam me in cella, ut nullum videam, et post biduum comedam. Dicit ei abbas Ammonas: Nihil tibi ex his tribus expedit facere, sed magis sede in cella tua, et comede parum quotidie, habens semper in corde tuo publicaniLucae XVIII, et ita poteris salvus esse. 17.arraverunt de abbate Nathyra, qui fuit discipulus abbatis Silvani, quia cum sederet in cella sua in monte Sina, mediocriter gubernavit vitam suam de his quae erant necessaria corpori . Quando autem factus
Abbreviated transcription (Latin):
uidam fr̃s dum ex thebaida ii¬
num ꝑgerent comꝑare: dixe¬
runt ad inuicem Pistam occasionẽ
beatum uideamus arseniũ. Cũ ꝙ ad
speluncam eiꝰ ꝑuenessent: nuncia¬
uit ei discipłs eiꝰ daniel. Cui illeait
Iade fili: et susceptis eis. obsequñ
p̃be Nle aut̃ ꝓmitte celum aspicere.
et dimitte eos redire: nam faciẽ me¬
am non uidebunt.

Expanded text:
dam fratres dum ex Thebaida linum pergerent comparare, dixerunt ad invicem: Per hanc occasionem beatum videbimus Arsenium. Cumque ad speluncam ejus pervenissent, nuntiavit ei discipulus suus Daniel. Cui ille ait: Vade, fili, et susceptis eis obsequium praebe; me autem permitte coelum aspicere, et dimitte eos redire; nam faciem meam non videbunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ũ recesisset in solituiem. et eunaẽ
ser monem orasset: tursus auanut
uocem. sibi dicent̾e. Arseni fuge: tace.
ex quiesce. Hec enim sunt pͥncipia sa
arsenium theophilus ep̃s ali¬
q̃ndo uenisset. aliqͣn ab eo audire
sermonem edificationis: tunc sẽs
didit ile. Ecunq gͥ loco audieri¬
tis eẽ arsenium: illuculteriꝰ nulla
tenus accedatis. Item cum eũ uellec
umi At ille remandauit ei dicens.
Si solus ueneris appareo tͥ: si aut̾e
cum plurib. ultra hic ñ sedebit ar¬
senius. Quod cum audisset ep̃s. cep

Expanded text:
 recessisset in solitudinem, et eumdem sermonem oraret; rursus audivit sibi vocem dicentem: Arseni, fuge, tace, et quiesce. Haec sunt principia saArsenium Theophilus archiepiscopus venisset aliquem ab eo audire sermonem aedificationis , tunc sanctus didit ille: Quocunque loco audieritis Arsenium, illuc ulterius ne accedatis. Item cum eum vellet si aperiret ei. At ille remandavit ei, dicens: Si solus veneris, aperio tibi; si autem cum pluribus, ultra hic non sedebit Arsenius. Quod cum audisset archiep
Abbreviated transcription (Latin):
prerit ad heremum scichie ut int
scõs patres. secretã ac quietam ab omĩ
strepitu mundi huiꝰ ageret uitam:
ut sẽpatus ab illecebris et delectatio¬
nibr corꝑalib. cum cota ñitis inten¬
tione adhereret dño saluatori siẽ
scͥptum ẽ Adhesit anima mea post

Expanded text:
rrexit ad eremum Scythi, ut inter sanctos Patres secretam et quietam ab omni strepitu hujus mundi ageret vitam, ut separatus ab illecebris et delectationibus corporalibus, cum tota mentis intentione adhaereret Domino Salvatori, sicut scriptum est: Adhaesit
Abbreviated transcription (Latin):
cina confugiunt. atq ibi em̃¬
datioris uite formam modũcy
suscipiunt. Erat aut̃ supͣdietꝰ
uir eruditus ñ solũ egiptioꝵ.
& grecorum lingna. sed etiam
releuare cupiens&e consolari
pegrinationis nr̃e laborem: inta¬
bellas scribens ad nos. grãm doctͥ¬
namq sui sermonis ostendit. Erat
autem cibus eiꝰ absq ignis oꝑe.
Dicebant autem cicł̃&e noctib ad he¬
remũ ꝓgrediens comitatu utẽt᷑
plurimo heremi bestiarũ: ipse uͦ
hauriens aquam cde puteo suo.
et p̃bens eis pocła. obsequii earũ
remunerabat laborem. Huiꝰ aut̃
rei manifestũ dabat᷑ indicium:
qiđ uestigia bubaloꝵ cap̾arũqq
&e onagrorũ. circa eiꝰ cellulã plu¬
rima dep̃hendebantur.

Expanded text:
cina confugiunt, atque ibi emendatioris vitae formam modumque suscipiunt. Erat autem supradictus vir eruditus non solum Aegyptiorum et Graecorum lingua, sed etiam revelare cupiens, et consolari peregrinationis nostrae laborem, in tabella scribens ad 144 nos gratiam doctrinamque sui sermonis ostendit. Erat autem ejus cibus absque ignis opere. Dicebant autem, quod et noctibus ad eremum progrediens, comitatu uteretur plurimo eremi bestiarum. Ipse vero hauriens aquam de puteo suo, et praebens eis pocula, obsequii earum remunerabat laborem. Hujus autem rei manifestum dabatur indicium, quod vestigia bubalorum, caprarumque et onagrorum, circa ejus cellulam plurima deprehendebantur.
Abbreviated transcription (Latin):
tat quidã in cenobio iam senex ꝓ
batissimꝰ monachus: et ineurrit¬
in grauissimã egͥcudinem. Confectusq
nunia et intolerabili infirmitate. ꝑ lon¬
ga temꝑa laborabat in dolorib multis.
nec inuenire poterant fr̃s. qualit̃ succͣ¬

Expanded text:
at quidam in coenobio jam senex et probatissimus monachus, et incurrit gravissimam aegritudinem; confectusque nimia et intolerabili infirmitate, per longum tempus laborabat in doloribus multis, nec invenire poterant fratres, qualiter succu
Abbreviated transcription (Latin):
mare eum. si ualet solidos sedecim: qͣm
tantum p̃cii petit. qui distrahit eui.
Pixit aut̃ ei abbas anastasius. qͥ abonus
ẽ codex: et ualet tantum p̃cium. Reũ¬
sus aut̾ qui emere uolebat: dixit distra¬
benti bece accipe p̃cium: qͥa ostendi
codicem abbati anastisio.: et dixit mͥ q
bonus ẽ codex. et ualec tantum Int̾ro¬
gauit auẽ eum frͣ ille: si nichil beatus
anastisius dixisset aliud. Cui respoN¬
dit ille: & ait. Crede mͥ: quia penitus
nichil mͥaliud dixit. hoc cum audisset
fr̃ ille: dixit ei. Quia iam recogitaui
fr̃. et nolo distrahere codicem meum.
Compunctus enu corde. festinant̃ per-¬
rerit ad abbatẽ anastisium: et ꝓstrauit
se in t̾ram ad pedes eiꝰ : et p̾cabat᷑ eum
cũ fletu et lacͥmis. penitendo. ut recipe-¬
ret codicẽ suum: sed ñ adqͥescebat ei
abbas dicens. Uade cum pace fr̃: ẽcce
iam cũ uoluntate mea habeto ipsum
codicem. Ille aut᷑ ꝑsistebat cum lacͥmis

Expanded text:
mare eum si valeat solidos sedecim, quoaniam mare eum si valeat solidos sedecim, quoaniam tantum pretii petit qui distrahit illum. Dixit autem abbas Anastasius: Quia bonus est Codex, et valet tanti. Reversus autem qui eum emere volebat, dixit distrahenti: Ecce accipe pretium, quia ostendi Codicem abbati Anastasio, et dixit mihi: Quia bonus est Codex, et valet tanti. Interrogavit autem frater ille si nihil beatus Anastasius dixit aliud. Cui respondens ille ait: Crede mihi quia nihil penitus mihi aliud dixit. Haec cum audisset frater ille, dixit ei: Quia jam recogitavi, frater, et nolo distrahere Codicem meum; compunctus enim corde. festinanter perrexit ad abbatem Anastasium, et prostravit se in terram ad pedes ejus, et precabatur cum fletu et lacrymis poenitendo, ut resusciperet Codicem suum, sed non acquiescebat ei abbas, dicens: Vade cum pace, frater: ecce jam cum voluntate mea habeto ipsum Codicem. Ille autem persistebat cum lacrymis
Abbreviated transcription (Latin):
anastasius. habebat codicem in parca¬
menis ualde optimis scͥptum: qͥ decẽ
et octo ualebat solidos. Totum enim
uetꝰ et nouum destam̃tum scͥptum
habebat. Cum aut̃ quidã frͣ uenisset
ad eum uisitandi gr̃a. uidit in cellu¬
la eiꝰ codicẽ ipsum. et concupiuit. fu¬
ratꝰq: ẽ eum et abiit. Supͣmemoratus
uͦ abbas anastasius. cum reqͥsisset ea¬
dem die ad legendũ codicẽ suum. et
ñ inuenisset. intellexit quia frͣ ille
furatꝰ eẽt eui: et noluit mittere p̾t
ipsum. nec reqͥrere eum: ne post fur¬
tum etiã et ꝑuiria adderer t̃. LesceN¬
dens aut̃ frͣ ille in eam qͤ in ꝑximo
erat ciuitateni: uoluit distrahere co¬
dicẽ illum. Petebat gͦ in p̃cio eiꝰ: soli¬
dos decẽ et sex. Dicit ei ille qui eunie¬
mere uolebat. La mͥ codicem: ut possim
ꝓbare sitantum p̾cium ualet. Deditgͦ
ei codicem: ut ꝓbaret eum atimaut̃
fr̃ ille cum ipso codice prexit ad sc̃m
anastasium: et rogabat eũ diceN.
Iube consid̾are pat̾ codicem istũ: et esti.¬

Expanded text:
Anastasius habebat Codicem in pergamenis valde optimis scriptum, qui decem et octo valebat solidis, totum enim vetus et novum Testamentum scriptum habebat. Cum autem quidam frater venisset ad eum visitandi gratia, vidit in cellula ejus Codicem ipsum, et concupivit, furatusque est eum, et abiit. Supramemoratus autem abbas Anastasius, cum requisisset cadem die ad legendum Codicem suum, et non invenisset, intellexit quia frater ille furatus esset eum, et noluit mittere post ipsum, nec requirere eum, ne post furtum etiam et perjuria adderentur. Descendens autem frater ille in eam quae in proximo erat civitatem, voluit distrahere Codicem illum, petebat autem in pretio ejus solidos sedecim. Dicit ei ille qui eum emere volebat: Da mihi Codicem, ut possim probare si tanti pretii valet; dedit ergo ei Codicem ut probaret eum. Statim autem frater ille cum ipso Codice perrexit ad sanctum Anastasium, et rogabat eum dicens: Jube considerare, Pater, Codicem istum, et aesti
Abbreviated transcription (Latin):
sos. Petamꝰ adño grãm: ut non
impediat᷑ nob̾ bom oꝑis it̃. Et
conũsi ad beatũ sprum: tu aũit
cohortatꝰ etiam illos secũ genua
fleccere in oratione ꝓstrauit se in
faciẽ coram dño. Et cũ impleca ora.¬
tione surrȩrissent: ecce uident
applicare naugiũ ad ripã flumi¬
nis. paratũ ad iter qđ acturi eraq:¬
et expeditũ. hoc ascendentes. adũsũ flu¬
minis cursum. ita uelocit̾ ferri ceꝑe.¬
runt: ut int̾ horam unã totiꝰ itineris
qd acturi ꝑ tͥduum erant. confice¬
rent spaciũ. Cumq applicuissent
ad t̾ram: ysaias ait. Uñs ostendit mͥ¬
uirũ ad quem ꝓpanius occurrentem

Expanded text:
sos: Petamus a Domino gratiam, ut ne impediatur nobis boni operis iter. Et conversi ad abbatem Syrum, Tu, aiunt, cohortatus etiam ipsos secum genua figere, in oratione prostravit se in faciem coram Domino. Et cum completa oratione, surrexissent, ecce vident appelli navigium ad ripam fluminis paratum, ad iter quod acturi erant expeditum. Hoc ascendentes adversus fluminis cursum ita velociter ferri ceperunt, ut inter horam unam, totius itineris quod acturi per triduum erant conficerent spatium. Cumque applicuissent ad terram, Isaias ait: Dominus mihi ostendit virum ad quem properamus, occurrentem
Abbreviated transcription (Latin):
ignib tradi & rursus iustos et̃na
letitia ꝓfri. Cũq hec & multa
alia his similia. ꝑ dotum tͥduũ
enarrasset eis tradidit sp̃m. Et
contuiuo uident ipsi ab angłis
suscipi eiꝰ animã. atq ad celos
ferri: ita uoc̃e hymnorũ audirens
etiã ipsi. qͥb una cum angłis
anima eiꝰ ascendens dñm collau-¬
dabat.

Expanded text:
gnibus tradi, et rursus justos aeterna laetitia perfrui. Cumque haec et multa alia his similia per totum triduum enarrasset eis, tradidit spiritum. Et continuo vident ipsi ab Angelis suscipi ejus animam, atque ad caelos ferri, ita ut vocem hymnorum audirent etiam ipsi, quibus una cum Angelis anima ejus abscedens Dominum collaudabat.
Abbreviated transcription (Latin):
crpe. et ante iam ostendit in sp̃u. s
tc̃ cepit de uniꝰcuiꝰq eorũ meritis
que habebant apud dm̃: atq acti¬
bus memorare. Gunc paulus ait.
nec u̾earis iactantie notã. abscessuiꝰ
enĩ de hoc mundo: ad imitationẽ
posteris gestorũ tuorũ memoriam
derelinque. Tum ille. llichil inqͣui
custodii postquã nom̃ saluatoris nr̃i
inꝑsecutione confessus sũ ue post
confessionem u̾itatis mendatiũ ex ore
meo ꝓcederet. neq post amorẽ celesti¬
um cerrenũ aliqͥd amarem: sed nec
gr̃a dñi in his defuit mͥ. Hunquam
nẽ quẽ desideraui cibũ. angłorum
mͥ deferens mimsterio. Nichil ame
occultauit ds̃: eorũ que gererent᷑
in terris. lunquã defuit cordi ineo
lur eiꝰ ꝑ quẽ suscitatus sompnuit
corꝑis ñ reqͥrerem. desideriũ ha-¬
bens semp uidendi eũ. Sed et angłm
suũ assistere mͥ semꝑ fecit: edocentẽ
qeqͥd petii a dño. sine mora conse-¬
cutꝰ sum. Ostendit mͥ frequent̃ mul-¬
ticudines angłorũ  assistentiũ sibi.

Expanded text:
corpore, et ante jam ostendit in spiritu. Et tunc coepit de uniuscujusque eorum meritis, quae habebant apud Deum, atque actibus memorare. Tunc Paulus ait, nec verearis jactantiae notam. Abscessurus enim de hoc mundo, ad imitationem posteris gestorum tuorum memoriam derelinque. Tunc ille, Nihil, inquit, custodivi, ex quo nomen Salvatoris post confessionem veritatis mendacium de ore meo procederet, neque post amorem caelestium terrenum aliquid amarem, sed nec gratia Domini in his defuit mihi. Numquam nem quem desideravi cibum, Angelorum mihi deferens ministerio. Nihil a me occultavit Dominus eorum quae geruntur in terris: numquam defuit cordi meo lux ejus, per quam suscitatus somnum corporis non requirebam, desiderium habens semper videndi eum. Sed et Angelum suum assistere mihi semper fecit, edocentem quod petii a Domino, sine mora consecutus sum. Ostendit mihi frequenter multitudines Angelorum assistentium sibi;
Abbreviated transcription (Latin):
tificat demones: quomͣ si celent
cogitationes suas sp̃ualib patrib
Locutꝰ est aut̃ eis et de continentia.
Et cum hec dicerent᷑: cgitans ego
quia d̾s reuelauit seni de me. com¬
punctꝰ cepi flere: et eieci paximatẽ
de sinu meo. qͦm male consueuerã
raꝑe. Et ꝓsternens me in paurm̃ito
postulabam de p̃teritis ueniam:
et orationẽ ꝑ cautela futurorum.
Tunc dixit senex. O fili lib̾auit te
de captiuitate ista etiã me tacen¬
te confessio tua: et demonẽ terebrã¬
tem cor tuũ ꝑ tacitur nitatem. ñc
adũsum deipsum conficendo int̃feci-¬
bebit inte: qͥppe qui ex corde tuo¬
ni aꝑto excussus est. Necdum autem
finito sermone senis. et ecce oꝑe qͥ
dixit apparuit: quia uelut lam-¬
pada ignis egressa ẽ de sinu meo.
et impleuit totam domũ fetido o-¬
dore: ita ut putarent qui aderant
qͥa plurimũ sulphuris fuisset iN¬
censum. Et dixit senex. O fili ecce u̾¬

Expanded text:
tificat daemones, quomodo si celent tificat daemones, quomodo si celent cogitationes suas spiritualibus Patribus. Locutus est autem eis et de continentia. Et cum haec dicerentur, cogitans ego quia Deus revelavit seni de me, compunctus coepi flere, ejeci paximatem de sinu meo, quem male consueram rapere, et prosternens me in pavimento, postulabam de praeteritis veniam, et orationem pro cautela futurorum. Tunc dixit senex: O fili, liberavit te de captivitate ista, etiam me tacente, confessio tua, et daemonem tenebrantem cor tuum per taciturnitatem nunc adversum teipsum confitendo interfecilocum habebit in te, quippe qui ex corde tuo excussus est in aperto. Necdum autem finito sermone senis, ecce opere, quod dixit, apparuit, quia velut lampada ignis egressa est de sinu meo, et implevit totam domum fetido odore, ita ut putarent qui aderant, quia sulphuris plurimum fuisset incensum. Et dixit senex: O fili, ecce ve
Abbreviated transcription (Latin):
bat circa ipsum mult̾a caritatem:
et ꝑ hanc caritatis fiduciam. intro¬
gauit eum dicens Tanto temꝑe sic
Et ille dixit. Ex quo cepi solitariꝰ
ẽẽ. nunqͣm me uidit sol manducan¬
tem. Dixit ei et abbas ioħs. Necine
irascentem. Dixit iterũ quia narra¬
uit nob̾ abbas moyses qd ei abbas
serapion dixit. quia dum ẽẽm ui¬
uenis. et sederem cum abbate meo
theona et manducaremꝰ: surgens
a refectione scdm oꝑa diaboli ra-¬
pui unũ panẽ paximatẽ. et man¬
ducaui eum occulte. nesciente abba¬
te meo. Cum gͦ ꝑseuerarem aliqͣnto
temꝑe hoc faciens cepit mͥ ipsum
uitium dñari: et ñ p̃ualebam me-¬
ipsum retundere. sed solumm ad-
iudicabar a ꝓpͥa conscientia: et se¬
ni dicere confundebar. Contigit
aut̃ scdm dispensationẽ miscđis
đi. ut quidam uenirent ad senem.
utilitatis anime sue causa: et intro-¬
garent eum de ꝓpͥis cogitationib.
kespondens aut̃ senex dixit. quia
nichil sic noxium ẽ monachis. et le¬

Expanded text:
bat circa ipsum multam charitatem, bat circa ipsum multam charitatem, et per hanc charitatis fiduciam interrogavit eum, dicens: Tanto tempore sic ti? Et ille dixit: Ex quo coepi solitarius esse, nunquam me vidit sol manducantem. Dixit autem ei abbas Joannes: Nec me irascentem. 25. Dixit iterum: Quia narravit nobis abbas Moyses, quod ei abbas Serapion dixit: Quia dum essem juvenis, et sederem cum abbate meo Theona et manducaremus, surgens a refectione, secundum opera diaboli rapui unum panem paximatem, et manducavi eum occulte, nesciente abbate meo. Cum ergo perseverarem aliquanto tempore hoc faciens, coepit mihi ipsum vitium dominari, et non praevalebam meipsum retundere; sed solummodo adjudicabar a propria conscientia, et seni dicere confundebar. Contigit autem, secundum dispensationem misericordis Dei, ut quidam venirent ad senem utilitatis animae suae causa, et interrogabant eum de propriis cogitationibus. Respondens autem senex, dixit: Quia nihil sic noxium est monachis, et lae
Abbreviated transcription (Latin):
tis de palmis. uidi camellariũ lo qͦn¬
tem. et commouentẽ me ad furore.
et ego dimisi qđ portabam et fugi
irit abbas ysaac: prb̃r
cellarum. S̾cio frẽm metentem in agro.
qui uoluit manducare spicam triti¬
ci: et dixit dño agri. Uis manduco
unã spicam: Ille aut̃ audiens miratꝰ
ẽ: et dixit ei Tuus ẽ ager pat̃: et me
int̃rogas: In tantum gͦ scrupulos
erat memoratꝰ frat. ¶ nt rogauit
quidam fr̃ abbatem isidorum senio-¬
rẽ scitͣi. dicens. Quare te sic fortit de-¬
mones timent. Dicit ei senex. Ex quo
factꝰ sum monachus: studeo ne per-¬
mitt̾ã iracundiam usq ad fauces me-¬
as ascendere. Dixit iterũ quia supra
quadraginta annos ẽẽt ex qͦ sentir&
quidem motũ peccati in mentẽ
sua. nunqͣm tam̃ consentiret: neqi
concupiscentie neq iracundie.
Sarrauit abbas cassiauꝰ de quodã
abbate iohe quia fuerit ad abbatem
aesium in sũmitate heremi habitan¬
tem ꝑ annos qͣdraginta: et qͥa habe¬

Expanded text:
tis de palmis, vidi camelarium loquentis de palmis, vidi camelarium loquentem, et commoventem me ad furorem. Et ego dimisi quod portabam, et fugi . 21. Dixit abbas Isaac presbyter Cellarum: Scio fratrem metentem in agro, qui voluit manducare spicam tritici. Et dixit domino agri: Vis manduco unam spicam? Ille audiens miratus est, et dixit ei: Tuus est ager, Pater, et me interrogas? In tantum autem scrupulosus erat memoratus frater. 22. In terrogavit quidam fratrum abbatem Isidorum seniorem Scythi , dicens: Quare te sic fortiter daemones timent? Dixit ei senex: Ex quo factus sum monachus, studeo ne permittam iracundiam usque ad fauces meas ascendere. 23. Dixit iterum qui supra quadraginta annos esse ex quo sentiret quidem motum peccati in mente sua, nunquam tamen consentiret neque concupiscentiae neque iracundiae. 24. Narravit abbas Cassianus de quodam abbate Joanne quia fuerit apud abbatem Esium in summitate eremi habitantem, per annos quadraginta; et quia habe
Abbreviated transcription (Latin):
rarium: et suadebat ei animꝰ suus
dicens. Tolle tͥ unum cucumer̃ẽ:
et manduca. Quantum aut̃ ÷:. Qui
respondens. cogitationi sue: dicit.
fures ad torm̃ta uac̾unt. ꝓba gͦ te¬
ipsum in hoc: si potes ferre torm̃ta.
Qui consurgens. stetit in cauma
qͥnq dieb: et defrigens seipsũ in
sole dicebat quasi animꝰ eiꝰ ad ipsũ
Non possum ferre torm̃ta. Dicit gͦad
animũ suum. Si ñ portare torm̃ta
tabefacit monachi corpꝰ. Alt autem
quida semioꝵ dicebat: quia iugilie
plus tabefaciunt corpus
Dirit abbas ioħes: breui statura.
Qͥa si uoluerit rex aliqͥs ciuitatẽ ini¬
micoꝵ tenere: pͥus aqͣm tenet et escã
eoꝵ qui sunt inciuitate: et fame
ꝑiclitantes. tunc subiciunt᷑ ei. Ita ẽ
et passio uentris. Si in ieuinio et fa¬
me conũsetur homo: inmei eiꝰ qui
sollicitant animã ipsiꝰ infirmant᷑.
Pirit iterũ quia ascendens aliqͣndo
ꝑ uiam que ducit ad sciti. cũ plec¬

Expanded text:
rarium. Suadebat autem ei animus suus rarium. Suadebat autem ei animus suus dicendo: Tolle tibi unum cucumerem, et manduca. Quantum autem est? Qui respondens cogitationi suae dixit: Fures ad tormenta vadunt. Proba ergo teipsum in hoc, si potes ferre tormenta. Qui consurgens stetit in cauma quinque diebus, et defrigens seipsum in sole, dicebat quasi animus ejus ad seipsum: Non possum ferre tormenta. Dixit ergo ad animum suum: Si non potes portare tormentatabefacit monachi corpus. Alter autem quidam senior dicebat: Quia vigiliis plus tabescit corpus. 19. Dixit abbas Joannes brevis staturae: Quia si voluerit rex aliquis civitatem inimicorum tenere, prius aquam tenet et escas eorum qui sunt in civitate, et fame periclitantes tunc subjiciuntur ei; ita est et passio ventris. Si in jejunio et fame conversetur homo, inimici ejus, qui sollicitant animam ipsius, infirmantur . 20. Dixit iterum: Quia ascendens aliquando per viam, quae ducit ad Scythi, cum plec
Abbreviated transcription (Latin):
dͥam. Scio enĩ eam semꝑ adũsum
me pugnare ꝓ delectationib: et
conturbare ñtem mẽã. et intellec¬
tum meũ expellere
isit aliqͥndo epiphaniꝰ ep̃s cipͥus
add abbatem hylarionẽ rogans eũ
et dicens. Teni ut nos uideamꝰ: ante¬
qͣm de corꝑe ereamus. Qui conuene¬
runt ad inuicem. Manducantib¬
aut̃ eis: allatũ ẽ de auib qͥddam
Quod tenens ep̃s: dedit abbati hy¬
larioni. Et dicit ei senex. Ignosce
mͥ pat̃: quia ex quo accepi habitũ
istum. ñ manducaui quicqͣm oc-¬
cisum Et dixit ei epiphaniꝰ fgo aũt
ex qͦ accepi habitũ istum ñ dimisiali¬
qͣm dormire qui habebat aliqͥd adũ-¬
sum me: neq ego dormiui. habens
adũsus aliqͤm. Et dicit ei senex. Ig-¬
nosce mͥ: quia tua conũsatio maior
bate elladio. quia fuerit uginti
annos in cella: et ñ leuau̾it ocłos
bbas zenon ambulans aliqͣndo
in palestina. cum laborasset re¬
sedit ut manducaret uxta cucume.¬

Expanded text:
dam. Scio enim eam semper adversum dam. Scio enim eam semper adversum me pugnare pro delectationibus, et conturbare mentem meam, et intellectum meum expellere. 15. Misit aliquando Epiphanius episcopus Cyprius ad abbatem Hilarionem, rogans eum, et dicens: Veni, ut nos videamus, antequam de corpore exeamus. Qui cum venissent adinvicem, manducantibus eis allatum est de avibus quiddam; quod tenens episcopus, dedit abbati Hilarioni. Et dicit illi senex: Ignosce mihi, Pater, quia ex quo accepi habitum istum, non manducavi quidquid occisum. Et dixit ei Epiphanius: Ego autem ex quo accepi habitum istum, non dimisi aliquem dormire qui habebat aliquid adversum me, neque ego dormivi aliquid habens adversum aliquem. Et dicit ei senex: Ignosce mihi, quia tua conversatio major bate Elladio quia fecerit viginti annos in cella, et non levaverit oculos s. 569 17. Abbas Zenon ambulans aliquando in Palaestina , cum laborasset, resedit ut manducaret juxta cucume
Abbreviated transcription (Latin):
hab̾et. Multa enĩ deferebant᷑ ei ue-¬
lut infirmo: sed introeunte disci¬
pło suo iohe et ereunte. claudebat
ocłos suos: ne uideret qͦd faciebat.
Sciebat enĩ qͥa fidelis monachus ẽẽt.
irit abbas beniamin
qui erat prb̃r in cellis. qͥa applicuis¬
sent in scithi. ad qͦndam senem: et c̃¬
uoluissent ei dare modicũ olei: il¬
le eis dixerit fcce uͥ iacet illud par¬
uulũ uascłm. qđ attulistis mͥ an¬
te tres annos: et quomͦ posiustis
panis eiꝰ ordeiceus erat: et farma
lenticle. Et ꝑ singłos annos ponebat
sibi legem cuiꝰcunq uniꝰ obseruan¬
tie id est aut ñ occurrere uno an-¬
no alicui. aut ñ loqui. aut non
gustare aliqͥd coctũ : aut ñ come¬
dere aliqͥd pomoꝵ. aut olera. et
in om̃i oꝑe suo itt faciebat. Et̃ ꝑ¬
ficiens unũ qđq. sic aliud assume¬
bat. et ꝑ annos singłos faciebat.
irit abbas euagriꝰ qͥa
dixerit senex. Propt̃ea amputo
etĩa iracundie occasiones absci¬

Expanded text:
haberet. Multa enim deferebantur ei vehaberet. Multa enim deferebantur ei velut infirmo; sed introeunte discipulo suo Joanne et exeunte, claudebat oculos suos, ne videret quid faciebat. Sciebat enim quia fidelis monachus esset. 12. Dixit abbas Benjamin, qui erat presbyter in Cellis, quia cum applicuisset in Scythi ad quemdam senem, et voluisset ei dare modicum olei, ille ei dixerit: Ecce ubi jacet illud parvulum vasculum quod attulisti mihi ante tres annos; et quomodo posuisti panis ei hordeaceus erat, et farina lenticulae, per singulos annos ponebat sibi legem cujuscunque unius observantiae: id est, aut non occurrere uno anno alicui, aut non loqui, aut non gustare aliquid coctum, aut non comedere aliquid pomorum, aut olera, et in omni opere suo ita faciebat. Et perficiens unumquodque sic aliud assumebat, et hoc per annos singulos faciebat. 14. Dixit abbas Evagrius, quia dixerit senex: Propterea amputo etiam iracundiae occasiones abscin
Abbreviated transcription (Latin):
me: et factꝰ est sermo ille sanguis in
ore meo. Ecce expui illud et reqͥeui:
et dolorem illum oblitꝰ sum.
enit aliqͣndo abbas achilles iN
cellam abbatis ysaie in locum scithi
et inuenit eũ comedentẽ Miserat
enim in catinulo. sal et aqͣm. Tideis
aut̃ quia abscondit illud post ple-¬
ctas de palmis. dicit illi. Dic mͥ qͥd
manducabas. Ille respondit. Ignosce
mͥ abba qͥa palmas icidebã. et ascen-¬
di in cauma. et ꝓpt̃ea intinxi mͦ bu-¬
cellam in sale. et misi in ore meo: et
exaruerunt fauces mee. Et quia ñ
descendebat bucellus qͣm in ore meo
miseranr᷑. ꝓpt̾ea compulsus sum suꝑ¬
fundẽ modicũ aque insale. ut uł
sic possem glutire: sed ignosce mͥ.
Et dicebat abbas achilles Uenite et
in scichi. Si uis manducare ius. na
icebant de abbate amoi qͥa egro¬
taret. et in lecto plurib annus
decumbens. non unqͣm relaxauit
animũ suum. ut intenderet
int̾iore cella sua: et uderet quid

Expanded text:
me, et factus est sermo ille sanguis in me, et factus est sermo ille sanguis in ore meo. Ecce exspui illum, et requievi, et dolorem illum oblitus sum. 10. Venit aliquando abbas Achilles in cellam abbatis Isaiae, in loco Scythi, et invenit eum comedentem. Miserat enim in catinulo sal et aquam. Videns autem quia abscondit illud post plectas de palmis, dicit illi: Dic mihi quid manducabas? Ille respondit: Ignosce mihi, abba, quia palmas incidebam, et ascendi in cauma: et propterea intinxi modo buccellam in sale, et misi in ore meo; quia exaruerunt fauces meae; et quia non descendebat buccella, quam in ore meo miseram, propterea compulsus sum superfundere modicum aquae in sale, ut vel sic possem glutire: sed ignosce mihi. Et dicebat abbas Achilles: Venite et in Scythi. Si jus manducare vis, vade Dicebant de abbate Ammoy, quia aegrotaret, et in lecto plurimis annis decumbens, nunquam relaxavit animum suum, ut intenderet in interiora cellae suae, et videret quid
Abbreviated transcription (Latin):
palmarũ que fecebat: et dixit eis.
Pro chimiamatib et odorib un¬
guentorũ. quib in scłm usus sum:.
opus ẽ me uti nc̃ fecore isto. Iterum
dixit. quia qͦndo audunt qͦd matu¬
rasset om̃e genꝰ pomoꝵ. aiperit af¬
ferte mͥ. Et gustauit semel tantum
parũ ex om̃ib: gr̃as agens do.
icebant de abbare agathone. qͥa
ꝑ trienniũ lapidem more suomit¬
tebat: donec tacitur intatẽ discera&
liqͣndo it̃ agathon ãgebat abbas.
cum discipłis suis: et inueniens unꝰ
ex eis paruissimũ fascicłm cicercłe
uiridis in ina. dicit seni. Pat iubes
tollo illũ: Intendit uͦ senex ammi¬
rans: et dicit. Tu illum posusti:ꝰ
Respondit ei ille fr̃. Non. Et dixit
senex. Quomͦ uis tollere qͦd ñ posu¬
isti: Tenit aliqͥndo quidã senum
ad abbatẽ achillem. et uidit eũ iac¬
tantem sanguinem de ore suo: et
qui me contristauit: et omino cona¬
tꝰ sum conseruare illud apud me.
Et dep̃catus sum dm̃. ut auferret᷑ a

Expanded text:
palmarum, quae fetebat. Et dixit eis: palmarum, quae fetebat. Et dixit eis: Pro thymiamate et odoribus unguentorum, quibus in saeculo usus sum, opus est uti me nunc fetore isto. 6. Iterum dixit: Quia quando audivit quod maturasset omne genus pomorum, dixit: Afferte mihi. Et gustavit semel tantum parum ex omnibus, gratias agens Deo. 7. Dicebant de abbate Agathone: Quia per triennium lapidem in ore suo mittebat, donec taciturnitatem disceret. 8. Aliquando iter agebat abbas Agathon cum discipulis suis . Et invenit unus ex eis parvum fasciculum cicerculae viridis in via, et dixit seni: Pater, si jubes, tollo illud. Intendit vero senex, admirans, et dicit: Tu illud posuisti? Respondit ei ille frater: Non. Et dixit senex: Quomodo vis tollere, quod non posuisti? 9. Venit aliquando quidam senum ad abbatem Achillem , et vidit eum jactantem sanguinem de ore suo, et ris, qui me contristavit, et omnino conatus sum conservare illud apud me. Et deprecatus sum Deum ut auferretur a
Abbreviated transcription (Latin):
uenissent ad eũ: dicit eis abbas an¬
tomiꝰ. Bonum comitẽ itineris inue¬
nistis senem hc̃. Dixit aut̃ et semi.
bonos fr̃s muenisti tecũ abba. Dicit
ei senex. Boni quidẽ sunt: s habita¬
tio eoꝵ ñ habet ianuam. Quicunq
uult intrat in stabulũ: et soluit
asinum. Hoc aut̃ dicebat: quia qͦdc̃q
uigilans ꝑtransiret. Tota enĩ nocte
uigilabat: et qͣndo uolebat circa
mane ꝓpt̾ ipsam naturã dormire.
dicebat sonno. Ieni serue male. Et
subripiebat parum sõni sedendo:
et statim surgebat.
icit abba arseniꝰ. Sufficit mona¬
cho sidormierit unã horam: si tñ¬
ẽ pugnator. Dicebat de eo abbasda-¬
ni hel qͥa tantos annos mansit nob̾-¬
cum: et m̃suram paruã uictus
dabamꝰei in anno: et quotiens ue¬
niebamꝰ. ex inde comedebamꝰ & nos.
Dirit iterũ. llisi semel in
tam de ipsis palmis: et consuebat
usq ad hor̃a sextam. Int̾rogau̾unt
gͦ seniores eũ. cur ñ mutabat aqͣm

Expanded text:
venissent ad eum, dicit eis abbas Anvenissent ad eum, dicit eis abbas Antonius: Bonum comitem itineris invenistis senem hunc. Dixit autem et seni: Bonos fratres invenisti tecum, abba. Dixit ei senex: Boni sunt quidem, sed habitatio eorum non habet januam. Quicunque vult, intrat in stabulum, et solvit asinum. Hoc autem dicebat quia quodcunquvigilans pertransiret . Tota enim nocte vigilabat, et quando volebat circa mane propter ipsam naturam dormire, dicebat somno: Veni, serve male, 568 et subripiebat parum somni sedendo; et statim surgebat. 3. Dicebat abbas Arsenius: Sufficit monacho, si dormierit unam horam, si tamen pugnator est. 4. Dicebat de eo abbas Daniel: Quia tantis annis mansit nobiscum, et mensuram parvam victus dabamus ei in anno: et quoties veniebamus, exinde comedebamus et nos. 5. Dixit iterum, quod nisi semel in tam de ipsis palmis, et cusabat usque ad horam sextam. Interrogaverunt ergo eum seniores, cur non mutaret aquam
Abbreviated transcription (Latin):
Quid facio: Dicit ei senex. Flere debe¬
mꝰ semꝑ. sontigit enĩ qͣndam senẽ
mori aliqͣndo: et post mult̾a hor̃ã
Et narraiit nob̾ plorans Audiui
illic uoc̃ẽ lugubrem: sinecessatio¬
lacͥmantes et ñ ueniunt: et tͥbulat᷑
anima mea: Et dixit ei senex. Filii
isrł post qͣdraginta annos intra¬
uerunt int̾ram reꝑmissionis. Lla
cͥme gͥ st̃ t̾ra repmissionis: ad qͣs
si ꝑueneris iam᷑ ñ timeb̾ bellum.
Ita enĩ uult d̾s affligi animã: ut
semꝑ desideret ingredi in t̾rã illã.
ad abbatem antonũ. de loco
scichi. ingressi sunt in nauem: ut
uenirent adeũ. Et iuener̃t imp¬
sam nauẽ senem. qui ad eundem
antoniũ ire uolebat. ignorabant
aut̃ eum fr̃s: et sedentes in nauẽ
loqͣbant᷑ sermonem patrũ et de
scͥpturis ÷ et rursus de oꝑe manu¬
um suarũ. Ille aut̃ senex ꝑ omĩa
tacebat. Cum aũt̃ uenissent ad por¬
tum: agnouerunt et ipsum senem
ꝓficisci. ad abbatẽ antoniũ. Cum aũ

Expanded text:
Quid facio? Dicit ei senex: Flere debeQuid facio? Dicit ei senex: Flere debemus semper. Contigit enim quemdam senum mori aliquando, et post multam horam iEt narravit nobis plorans: Audivi vocem illic lugubrem sine cessatiolacrymantes, et non veniunt mihi, et tribulatur anima mea. Et dicit ei senex: Filii Israel post quadraginta annos intraverunt terram promissionis, acut terra repromissionis, ad quas si perveneris, jam non timebis bellum. Ita enim vult Deus affligi animam, ut semper desideret ingredi in terram illam.ad abbatem Antonium de loco Scythi, ingressi sunt navem, ut irent ad eum; et invenerunt in ipsa navi senem, qui idem ad Antonium ire volebat. Ignorabant autem fratres eum. Et sedentes in navi loquebantur sermonen Patrum, et de Scripturis, et rursus de opere manuum suarum. Ille autem senex per omnia tacebat. Cum autem venissent ad portum, agnoverunt et ipsum senem proficisci ad abbatem Antonium. Cum autem
Abbreviated transcription (Latin):
tione. et militias innumerabiles an-¬
głoꝵ: et totũ simul hominum genꝰ
intendere: ꝓpt̃ qd̃ sic debem̃ uui̾e:
iitpote quia de singłis motib nr̃is
rationem exigendi sumꝰ a do.
rat̃ int̾roganit senem dicens. Hñ
ẽ abba cor meum durũ: et ñ timet
dm̃ꝰ Dicit ei senex. Puto qͥa si homo
teneat in corde suo increpationemr:
possideat timorẽ. Dicit ei frat. Quid ÷
increpatio: Dicit aut̃ senex. Ut in
dicendo ei: memor esto qͥa te opor¬
tet dõ occurre. Dic aut̃ et hoc iud
uolo ego cum homine: Ex istimo aũi
quia siqͥs in his ꝑmanet: ueniat
ei timor dĩ. Tidit senex qͣndam ri¬
dentem: et dicit ei. Cor̃a celo et terra
rationẽ titiꝰ uite nr̃e redditurisumꝰ.
et rides: Dixit senex. Qmadmodum
umbram corꝑoꝵ nr̃oꝵ ubiq nob̾cũ
circũfermiꝰ: sic debenꝰ fletum et
cit ei senex. Qndo ꝑcussit õs egyptũ:
ñ erat domꝰ ñ habens lutum.
lat̃ int̾rogauit aliũ senẽ dicens

Expanded text:
tione, et militias innumerabiles angtione, et militias innumerabiles angelorum, et totum simul hominum genus intendere? Propter quod sic debemus vivere, utpote qui de singulis motibus nostris rationem exigendi simus a Deo. 22. Frater interrogavit senem , dicens: Unde est, abba, cor meum durum, et non timeo Dominum? Dicit ei senex: Puto, quia si homo teneat in corde suo increpationem, possideat timorem Domini. Dixit ei frater: Quid est increpatio? Ait senex: ut in dicendo ei: Memor esto quia te oportet Deo occurrere. Dic autem et hoc: Quid volo ego cum homine? Existimo autem, quia si quis in his permaneat, venit et timor Dei. 23. Vidit senex quemdam ridentem, et dicit ei: Coram coeli et terrarationem totius vitae nostrae reddituri sumus, et tu rides? 24. Dixit senex: Quemadmodum umbram corporum nostrorum ubique nobiscum circumferimus, sic debemus fletum et cit ei senex: Quando percussit Deus Aegyptum, non erat domus non habens luctum. 26. Frater interrogavit alium senem, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ hoc fili ᷑ Et tu in locum hẽ condẽp
sermones tui qͦs loquebaris dicen¬
do: saluare uolo animã meam. Ton¬
fusus aut̃ in his que audierat. ipso
dolore stupidus factꝰ est: et stabat
ut reꝑaret᷑. et euadẽt ab instants
infirmitate. Et cogitans apud sedi¬
iunitꝰ factam ẽẽ huiꝰ modi usitatio¬
nem: includens se de cetero. sedebat
et cogitabat de salute sua. peniters
et plorans de his que egerat subne-¬
gligentia pͥus. Tanta aut̃ ei erat in¬
tentio. ut multi eũ rogarent in¬
dulgẽ sibi paululum. ne forte lesionẽ
Si imꝑꝑium mat̾s mee sustinere ñ
potui: quomͦ xp̃i et sc̃orum angłoꝵ
eiꝰ adũsum me confusionem pot̃o in
die uidicis sustmere᷑
ixit senex. Si possibile eẽt mad¬
uentu di post resurrectionem p̃
timore erire animas hominũ om̃is
mundus moreret̃ a trore atqformi¬
dine. Quale ẽ enim uidẽ celos scissos.
et dm̃ reuelatum cũ ira et indigna¬

Expanded text:
est hoc, fili? Et tu in locum hunc condemnest hoc, fili? Et tu in locum hunc condemnsermones tui, quos loquebaris, dicens: Salvare volo animam meam? Confusus autem in his quae audierat, ipso dolore stupidus factus est, et stabat ut repararetur, et evaderet ab instanti infirmitate. Et cogitans apud se, divinitus factam esse hujusmodi visionem, includens se de caetero sedebat, et cogitabat de salute sua, poenitens et plorans de his quae egerat sub negligentia prius. Tanta autem erat intentio, ut cum multi eum rogarent indulgere sibi paululum, ne forte laesionemSi improperium matris meae sustinere non potui, quomodo Christi et sanctorum angelorum ejus adversum me confusionem potero in die judicii sustinere? 21. Dixit senex: Si possibile esset in adventu Dei post resurrectionem prae timore interire animas hominum, omnis mundus moreretur a terrore atque formidine. Quale est enim videre coelos scissos, et Deum revelatum cum ira et indigna
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ faciunt que audiunt: abstulit
audissent fr̃s: ingemuerunt dicen
abbate hor et deabbate theodoro: qͥa
mifissent capͥnam pellem incellam
suam: et dixerunt sͥ ad inuicem. S̾i
nos iusitaũit ds mͦ ⁊̃ quid faciemus:
Et flentes reliqͤrunt locum ex latere
et sic recesserunt in celł suis
arrauit quidam senex. qd aliqͥs
frat̃ cum conũti uellet et ꝓhiberet
mat̃ sua: ille aut̃ ñ quiescebat ab
intentione sua. dicens. Saluare uolo
ammã meam. Illa uͦ multũ resisteis
cum desid̃ium eiꝰ impedire ñ posset.¬
lletn muillo mͦ. postea ꝑmisit Abiens aut̃ factus est¬
monachus: et sub negligentia ui-¬
tã suam expendit. Contigit aut̃ ut
mat̃ ipsiꝰ moreret᷑: et post tempꝰali-¬
qͣntum etĩa ipse infirmatꝰ est infir-¬
mitate magna Et cum factꝰ fuisset
in excessu m̃tis. raptus ẽ ad iudici-¬
um: et inuenit matr̃e suam cum
his qui iudicabant᷑. Illa ant̃ ut ui¬
dit eum obstupuit: et dixit. Qiuid

Expanded text:
autem faciuntautem faciuntaudissent fratres, ingemuerunt, dicenabbate Hor, et de abbate Theodoro, quia misissent caprinam pellem in cella sua, et dixerunt sibi adinvicem: Si nos visitaverit Deus modo, quid faciemus? Et flentes reliquerunt locum ex lateribus, et sic recesserunt in cellis suis . 20. Narravit quidam senex quod aliquis frater cum converti voluisset, et prohiberet mater sua , ille non quiescebat ab intentione sua, dicens: Salvare volo animam 567 meam. Illa vero multum resistens, cum desiderium ejus impedire non posset, postea permisit. Abiens autem factus monachus sub negligentia vitam suam expendit. Contigit autem, ut mater ipsius moreretur; et post tempus aliquantum etiam ipse infirmatus est infirmitate magna. Et cum factus fuisset in excessu mentis, raptus est ad judicium, et invenit matrem suam cum his qui judicabantur. Illa autem ut vidit eum, obstupuit, et dixit: Quid