comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ropt quod nec nurũ si magis accesfisse hic credit᷑ qͥ & ꝑfidẽ plurmiũ &
postea cũ ꝑuenis set ad domũ om̃i deuotione supplex occurrit a m̃ite tot
aeceste. Eto igit᷑ magis accessit quo magis credidit Et quicqͥd humilita¬
tis aedeuotionis prudentis sime mandauit. sine dubio licet alterus ex effi¬
eio totꝰũminus sententia obsecrationis quã fide religionis accessit dicens
rcu Dñe puer m̃s iacet paraliticꝰ in domo: & male torquet᷑ Multi millo
tẽpor ꝓdiuerns rogabant infirmitatib: Alius ꝓse: alius ꝓfilio aut filia.
allius palio aliquo Nullus tam̃ legit᷑ ꝓseruo nisi solus iste ta supplicit̃ exoras¬
se a uuidiant gͦ nr̃ qui aliquando ñ solũ ꝓsius ñ rogant serius. ne miale torqueamt᷑
sed ipsi erudeles funt ae pessimi tortores ita ut int̃dũ grau̾ius uideat sub
manu eoꝵ seruire quã sub manu puganoꝵ Didicerat eni ũ iste doctrinĩ apłi:

Expanded text:
ropter quod nec mirum si magis accessisse hic creditur qui, et per fidem plurimum, et postea cum pervenisset ad domum, omni devotione supplex occurrit, et mente totus accessit. Eo igitur magis accessit, quo magis credidit. Et quidquid humilitatis ac devotionis prudentissime mandavit, sine dubio, licet alterius ex officio, totus non minus sententia obsecrationis quam fide religionis accessit, dicens ita: Domine, puer meus jacet paralyticus in domo, et male torquetur. Multi in illo tempore pro diversis rogabant infirmitatibus, alius pro se, alius pro filio aut filia, alius pro alio aliquo, nullus tamen legitur pro servo, nisi solus iste, tam suppliciter exorasse. Audiant ergo nostri, qui aliquando non solum pro suis non rogant servis ne male torqueantur; sed ipsi crudeles fiunt ac pessimi tortores, ita ut interdum gravius videatur sub manu eorum servire, quam sub manu paganorum. Didicerat enim jam iste doctrinam apostoli:
Abbreviated transcription (Latin):
cere uolui requis urentib ampliora. Quod si nec ista nec illa placuerint quib li¬
bet ignauia p̃ssis: legant quȩ sibi dormitu somniiq silentio fingunt: Aut sĩ
secus delectant᷑ siliquas porcoꝵ scłariũ litterarũ ad huc pueri uel cortices
rodant : Nobis tam̃ quȩ diuinꝰ sp̃s instituit pt̃mittendũ ñ fuit ne loquerem
uobis amantib: quicquid exdoctorib sc̃is confectum prodes se credidi. & dili¬
gentiorib placere nͦon dubitaui ExPLICIT ꝓLOGUS: INciꝑi ꝙ¬

Expanded text:
cere volui requirentibus ampliora. Quod si nec ista nec illa placuerint quibuslicere volui requirentibus ampliora. Quod si nec ista nec illa placuerint quibuslibet ignavia pressis, legant quae sibi dormitu somnique silentio fingunt; aut si secus delectantur, siliquas porcorum saecularium litterarum adhuc pueri, vel cortices rodant. Nobis tamen, quos divinus spiritus instituit, praetermittendum non fuit, ne loqueremur vobis, amantibus, quidquid ex doctoribus sanctis confectum; prodesse credidi, et diligentioribus placere non dubitavi. LIBER QUINTUS.
Abbreviated transcription (Latin):
audire &mutos loqui Hinc̾ que so nemo mͥ molestus sit. nemo me rep̾hendat si
sacram̃ta uitȩ & mutis loqui. quo pos sint narrare magnalia di De cȩtero p̃cor
lectorẽ meũ. neꝓcessus sermonis uix sufficiens sensib seripturarũ fastidiosa
censeat᷑ ꝓlixitas. quando ñ oratio nr̃a uerbis sed sensib dilatat᷑ Licet eñi ple¬
rosq legentiũ plus placeat sterilis byeuitas int̃dũ quã utilis explanationũ
ꝓplixitas. tam̃ locupletior sensus iurestudiosis plus p̃stat. quã cõm̃tũ breui¬
tatis ubi nos nec tropologias secuti sumꝰ euuangłii in explanatione. nec misti¬
cas sententiarũ in telligentias. sed solũ modo simplicẽ sensũ dictionũ in breui
ꝓut oportuit explicauimꝰ Idcirco habeant fastidiosi regulas ueritatis ex
ne ꝓlixiora fastidiant. Studiosiores uͦ queso dignent᷑ nr̃a legere. quib satis fa¬

Expanded text:
audire, et mutos loqui . Hinc, quaeso, nemo mihi molestus sit, nemo me reprehendat, si audire, et mutos loqui . Hinc, quaeso, nemo mihi molestus sit, nemo me reprehendat, si sacramenta vitae, et mutis loqui, quo possint narrare magnalia Dei. De caetero precor lectorem meum ne processus sermonis vix sufficiens sensibus Scripturarum, fastidiosa conseatur prolixitas, quando non oratio nostra verbis sed sensibus dilatatur. Licet enim plerisque legentium plus placeat sterilis brevitas interdum, quam utilis explanationum prolixitas; tamen locupletior sensus jure studiosis plus praestat quam commentum brevitatis. Ubi nos nec tropologias secuti sumus Evangelii in explanatione, nec mysticas sententiarum intelligentias; sed solummodo simplicem sensum dictionum in brevi, prout oportuit, explicavimus. Idcirco habeant fastidiosi regulas veritatis exne prolixiora fastidiant. Studiosiores vero, quaeso, dignentur nostra legere, quibus satisfa
Abbreviated transcription (Latin):
uet᷑ mea iñ misedã uberi nec tanti mlustrat᷑ urcutur lit teate quo digis
uidear talib & de talib scribere. ur̃i tam̃ ẽ. meriti & gr̃ȩ oboediendo inmerit
quod p̃sumo Quod s me quisquã adeo ultra p̃focare uoluerit. d ne audẽa
ineloquens acst omniũ uicioꝵ alluuione resꝑsus conspieiat lȩptũ pͥmũ en hoe
oꝑe occurrentẽ. inquo & cũ quo me sanandũ confido Intueat᷑ om̃iũ morborũ
genera & solius dñi uoluntatẽ mecũ salutis causã imploret Audiat gͦ dñm
saliua oris eꝰ olim infans gustaui. uerũ loqui iã senex rogatꝰ a nobis ñ erubeseo
Prorsus qluia digitos eiꝰ meis in aurib intꝰ sentio. id circo quȩ audio michimet &
mis tacere ñ debeo Unde & si ipse benignis simꝰ iħs mibi p̃ciperet ne lõquerer
satis me illi inuitarent ne tacerẽ.qui quantomagis eis p̃cipiebat.: tanto plus
p̃dicabant & eoamplius admiralunt᷑ dicentes. Hene om̃a fecit. qͥa surdos fecẽ

Expanded text:
ectus mea in misericordia uberi, nec tanta illustratus virtutum, claritate, quo dignus videar talibus et de talibus scribere, vestri tamen est meriti et gratiae obediendo immeritus quod praesumo. Quod si me quisquam adeo ultra praefocare voluerit, id ne audeam ineloquens, ac si omnium vitiorum illuvione respersus, conspiciat leprosum primum in in hoc opere occurrentem, in quo et cum quo me sanandum confido. Intueatur omnium morborum genera, et solius Domini voluntatem mecum salutis causam imploret. Audiat ergo Dosaliva oris ejus olim infans gustavi, verum loqui jam senex rogatus a vobis non erubesco. Prorsus quia digitos ejus meis in auribus intus sentio, idcirco quae audio mihimet, et meis tacere non debeo. Unde et si ipse benignissimus Jesus mihi praeciperet ne loquerer, satis me illi invitarent, ne tacerem qui quanto magis eis praecipiebat, tanto plus praedicabant, et eo amplius admirabantur dicentes: Bene omnia fecit, quia surdos fecit
Abbreviated transcription (Latin):
tantia & ñ deiusticia. qm sic̃ ꝓpheta canit. ñ iustificabit᷑ inc̾spectu eiꝰ om̃is
uiuens. Unde dñs audiens heç aiebat : Non .ẽ. opꝰ ualentib medicꝰ. sed male ha¬
bentib. Nonqͦd aliquẽ sanũ amedicina suȩ salutis exciꝑ&. sed ut om̃s reos eẽ.
monstrar&. Qđ si medicina circa egrotos ñ fuerit adibita. sanis qͥd ꝓ desse pote¬
rit c Ad hoc qͥppe ad mat heũ ueñ. qͥa ille egrotꝰ erat: ut auariciȩ curar&

Expanded text:
titia, quoniam, sicut Propheta canit, Non justificabitur in conspectu tuo omnis titia, quoniam, sicut Propheta canit, Non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens . Unde Dominus audiens haec aiebat, Non est opus valentibus medicus, sed male habentibus. Non quod aliquem sanum a medicina suae salutis exciperet, sed ut omnes reos esse monstraret. Quod si medicina circa aegrotos non fuerit adhibita, sanis quid prodesse poterit? Ad hoc quippe ad Matthaeum venit, quia ille aegrotus erat, ut avaritiae curar
Abbreviated transcription (Latin):
euũ głista marcꝰ. Multi inqͥt peccatores & publican recũbebant cũ ihũ
& discipłis eiꝰ. Erant enĩ multi. qͥ & sequebant᷑ eũ. Sequebant᷑ aut̃ quia
enĩ c̃tẽpnit᷑ qͦd in c̃parationẽ ad eptȩ rei uilissimũ iudicat᷑ Tam̃ generos
iurt censet᷑ animꝰ. qͥ tã subito ꝑsidẽ quȩ magna putarat. & tã facile captꝰ amore
melioris uitȩ p̃t̾ mictit. Sed inuidia sẽꝑ bono alteriuꝰ torquet᷑: ꝓpt̃ eapharisei
adeunt discipłos dicentes. Quare magist᷑ ur̃ cũ publicanis & peccatorib man¬
ducat e pͥmũ infirmos adhuc ad eunt discipłos. qͥa ñ audent aꝑte magistrum
rep̃hendere. Deinde suã ostendunt ĩꝑitiã. qđ nec seipsos intelligant. nec eũ
quẽ calũmari conant᷑. Nnesciunt miseri. qͦd nemo sine pectato. Et si pecca¬
torib ñ c̃municar&. nemo uita dignꝰ ess&. Ueñ deniq eis hȩc suꝑsticio diac¬

Expanded text:
icani recumbebant cum Jesu icani recumbebant cum Jesu et discipulis ejus . Erant enim multi qui sequebantur eum. Sequebantur autem, quia enim contemnitur, quod in comparationem adeptae rei vilissimum judicatur. Tum generosus jure censetur animus, qui tam subito per fidem, quae magna putarat, et tam facile captus amore melioris vitae praetermittit. Sed invidia semper bono alterius torquetur, propterea Pharisaei adeunt discipulos dicentes: Quare magister vester cum publicanis et peccatoribus manducat? Primum infirmos adhuc adeunt discipulos, quia non audent aperte Magistrum reprehendere. Deinde suam ostendunt imperitiam, quod nec seipsos intelligant, nec eum quem calumniari conantur. Nesciunt miseri quod nemo sine peccato: et si peccatoribus non communicaret, nemo vita dignus esset. Venit denique eis haec superstitio d
Abbreviated transcription (Latin):
subito c̃numeratũ. Unde mox & indomo eiꝰ quȩ fuerat officina crudelitatis.
celariũ fraudis. & spelunca iniqͥtatis : fons emanat pietatis. & multi publicani
ac peccatores qͣsi ad tntã resuscitati. cũ dño participant᷑. Alioqͥn si in pecatis
ꝑ manere decernerent: ei qͥsine peccato. ẽ. nequaquã c̃uesciauderent Imm
uniuꝰ peccacoris c̃uersio. multis exeplũ pbuit penitentiȩ. Mutauit ergo
mat heuꝰ negotiũ nec amisit. dũ in domo qͣ pͥus multos secũ ꝓpt̃̾ lucra c̃duxe¬
rat. ad ueniã inuitat. Et qͥ erat magist᷑ rapinȩ. factꝰ .ẽ. exẽplũ ueniȩ. Unde
c̃ducit ilico suos ad scolã uitȩ. q̃s c̃duxerat pͥuꝰ adquestũ mortis. Accep̃ itaq
alia talenta. id circo refert alia lucra. Et sicuti beatipiscatores iã alios in
sagena xp̃i capiunt pisces. ita hic denegocio ueniȩ. alios secũ peccatores et
publicanos plurimos inuitat. & om̃s recũbt᷑ cũ ihũ indomo miscđiȩ. Deqͥb¬

Expanded text:
subito connumeratum. Unde mox et in domo ejus, quae fuerat officina crudelitatis, cellarium fraudis, et spelunca iniquitatis, fons emanat pietatis: ut multi publicani ac peccatores quasi ad vitam resuscitati, cum Domino participantur. Alioquin si in peccatis permanere decernerent, ei, qui sine peccato est, nequaquam convesci auderent. Imo unius peccatoris conversio multis exemplum praebuit poenitentiae. Mutavit ergo Matthaeus negotium, nec amisit, dum in domo ad quam prius multos secum propter lucra conduxerat, ad veniam invitat: et qui erat magister rapinae, factus est exemplum veniae. Unde conducit illico suos ad scholam vitae, quos conduxerat prius ad quaestum mortis. Accepit itaque alia talenta, idcirco refert alia lucra. Et sicuti beati piscatores, jam alios in sagena Christi capiunt pisces, ita hic de negotio veniae alios secum peccatores et publicanos plurimos 436 invitat, et omnes recumbunt cum Jesu in domo misericord
Abbreviated transcription (Latin):
piseendi causa aliquẽ adimꝰ. plerũq dicimꝰ factã. licet ad quẽ ꝑuenit ñ uideat
ille qui adierat cũ ꝑ amicũ ꝑuenerit cuiꝰquã sẽpeꝰ in talib fauor .ẽ. necessaru
VInde uulgo mos obtinuit ut ꝑuentores eos appellenius: ꝑ quos potentiũ ini¬
mos licet in acces s̃ biles ꝑsonarũ int̾positione quasi ambitionis arte ꝑtingimꝰ
Quantonagis bunc ꝑ amicos accessisse recte dr̃ : qui plus om̃ibus accesserat ꝑfidẽ:
uata qd scriptũ ẽ.: Accedite ad eũ & in lumimnamini : Proinde quia fidẽ centu¬
turionis qua uere ad dm̃ quisq accedit ita ipse laudauit ut diceret. ñ in¬
ueni tantã fidẽ in iss ł. euu angłista pocius accessesse ad xp̃m dicere uoluit.
quã illos ꝑquos uerba sua miserat. Hoc quippe lucas intelligens histori
ueritatẽ contexuit ut ad fidẽ te reduceret quẽ ad modũ alius dixerit᷑

Expanded text:
piscendi causa aliquem adimus, plerumque dicimus factam, licet ad quem pervenit non videat piscendi causa aliquem adimus, plerumque dicimus factam, licet ad quem pervenit non videat ille qui audierat, cum per amicum pervenerit, cujus saepe in talibus favor est necessarius. Unde vulgo mos obtinuit, ut perventores eos appellemus, per quos potentium animos, licet inaccessibiles, personarum interpositione, quasi ambitionis arte, pertingimus. Quanto magis hunc per amicos accessisse recte dicitur, qui plus omnibus accesserat per fidem; juxta quod scriptum est: Accedite ad eum, et illuminamini . Proinde, quia fidem centurionis, qua vere ad Deum quisque accedit, ita ipse laudavit ut diceret: Non inveni tantam fidem in Israel . Evangelista potius accessisse ad Christum dicere voluit, quam illos per quos verba sua miserat. Hoc quippe Lucas intelligens, historicam veritatem contexuit, ut ad fidem te reduceret, quemadmodum alius dixerit
Abbreviated transcription (Latin):
amicos dicens Dñe noli uexare. ñ enĩ dignꝰ sũ ut sub tectũ meũ intres Propĩ
quod & meipsũ ñ sũ dignꝰ arbitratꝰ ut uenirẽ adte. Seu cetera. Porro hoc loco
quod ipse acces serit adeũ dictũ ẽ. cũ nec se dignũ uenire iuxta lucai testatur.
Sedibi ueritatẽ historiȩ ille ꝓsequens. matheus uͦ hoc scđm usitatissimã
loquendi consuetudinẽ asseruit Nã & lucas quasi ꝑrecordationẽ alicubi
longe post de lepso. quȩ hic mox cũ demonte inueritate facta int̾serunt᷑
edidit Decenturione uͦ cũ implesset inquit om̃a uerba sua in aurib plebis in¬
trauit capharnaũ. Ut sit sensus quod ñ ante intrauerit quã finiret ea. tamen
ñ expranens sensũ post quantũ tẽporis sermone expleto illuc intrauerit
Coitaq modo & ex hoc ñ dis sentiunt : uolens unꝰ edicere qͥd scđm historiȩ ueritati
alt᷑ uͦ qͦd maiꝰ ẽ qͥd scđm fidẽ sentire debeamꝰ Presertĩ cũ ꝑuentionẽ cuiꝰ idi¬

Expanded text:
 sum ut sub tectum meum intres. Propter quod et meipsum non sum dignus arbitratus ut venirem ad te, et caetera . Porro hoc loco, quod ipse accesserit ad eum, dictum est, cum nec se dignum venire juxta Lucam testatur. Sed ibi veritatem historiae ille prosequens; Matthaeus vero hoc secundum usitatissimam loquendi consuetudinem asseruit. Nam et Lucas, quasi per recordationem, alicubi longe post, de leproso, quae hic mox, cum de monte, in veritate facta interseruntur, edidit; de centurione vero: Cum implesset, inquit, omnia verba sua in auribus plebis, intravit Capharnaum. Ut sit sensus, quod non ante intraverit, quam finiret ea. Tamen non exprimens sensum, post quantum temporis, sermone expleto, illuc intraverit. Eo itaque modo et ex hoc non dissentiunt. Volens unus edicere, quid secundum historiae veritatem; alt
Abbreviated transcription (Latin):
eũ tantũ hominẽ intelligant. quãuis oꝑa habuerit dĩtatis. Quid hoꝵ
igit᷑ uelis astruere pat& sensus. qͦd in illo potestas fuerit dĩtatis. Uerũptamen
quia peccata dimiserat qͦd soliuꝰ dĩ . ẽ. & cogitationes occultas dep̾henderat.¬
& huic sanandi acsurgendi sic̃ & quã plurib uerbo pocestatẽ dederat corã
eis. rectiuꝰ intellegimꝰ xpm dm̃ illos glorificasse actimuisse. quẽ miseri pha¬
risei credere noluer̃. Et heç ẽ. in quã potestas quã glorificant dĩtatis. qua

Expanded text:
eum tantum hominem intelligant, quamvis opera habuerit Deitatis. Quidquid horum eum tantum hominem intelligant, quamvis opera habuerit Deitatis. Quidquid horum igitur velis astruere, patet sensus, quod in illo potestas fuerit Deitatis. Verumtamen, quia peccata dimiserat, quod solius Dei est, et cogitationes occultas deprehenderat, et huic, sanandi ac resurgendi, sicut et quampluribus, verbo potestatem dederat coram eis, rectius intelligimus, Christum Deum illos glorificasse ac timuisse, quem miseri Pharisaei credere noluerunt. Et haec est, inquam, potestas quam glorificant Deitatis,
Abbreviated transcription (Latin):
suã. In uno gͥ mom̃to dicti & oꝑis ĩplecio corã calũpniatorib exhibet᷑ ut
intelligerent illũ deqͦ dictũ erat. qͥa ipse dix̃ & facta st̃. ꝓpt̃ qͦd seqͥtur
Uidentes aut̃ tͣbȩ timuer̃. & glorificauer̃ dm̃ : qͥ dedit potestatẽ talẽ hominib:
Mira obduratio phariseoꝵ. Turbȩ uidentes resurgentẽ . saltẽ alittiment
lic& nec dũ erediderint ut cliligant alii glorificant. Illiuͦ liuore acri¬
oreͥ mouent᷑. & ideo calũpniabant᷑ qͦd blasphemar&. Et notandũ ad modũ
qđ & ad huc inꝑfecti ad mirantes clicant᷑ glorificasse dm̃ qͥ dedit pocestatẽ
talẽ hominib. Sed querendũ utrũ ihm dm̃ glorificent. qͥ dabat illis u¬
clentib potestatẽ hominib sanandi uerbo. andm̃ more iudeoꝵ qͥ dedit
homini xp̃o ihũ una cũ eisdẽ apłis talẽ actantã potestatẽ curandi. ut

Expanded text:
suam. In uno ergo momento disuam. In uno ergo momento di quod sequitur: Videntes autem turbae timuerunt et glorificaverunt Deum, qui dedit potestatem talem hominibus. Mira obduratio Pharisaeorum. 431 Turbae videntes resurgentem, saltem alii timent, licet necdum crediderint ut diligant, alii glorificant. Illi vero livore acriori moventur, et ideo calumniabantur quod blasphemaret. Et notandum admodum, quod et adhuc imperfecti admirantes dicantur glorificasse Deum, qui dedit potestatem talem hominibus. Sed quaerendum, utrum Jesum Deum glorificent, qui dabat, illis videntibus, potestatem hominibus sanandi verbo, an Deum, more Judaeorum, qui dedit homini Christo Jesu, una cum eisdem apostolis talem ac tantam potestatem curandi, ut
Abbreviated transcription (Latin):
nimirũ infirmitate ñ iacemꝰ. nisi dũ succũbimꝰ : qͥa dñs opẽ fert suꝑ lectũ do¬
loris nr̃i. lic& uniũ sũ stratũ humani: generis in infirmitate uer sauerit:
dcirco post medelã salutis. pͦst ueniã dolictoꝵ. in codẽ infirmitatis lecto ñ ia¬
cendũ. sed portand̾. ẽ. fortit̾ & uicia p̃cauenda. Hinc gͦ patent᷑ ait. tolle lectũ
tuũ. & uade indomũ tuã. Domꝰ aut̃ nr̃a. paradisus. ẽ. Deqͣ in quã domo ꝓphe¬
ta gratuland̾ canit. Letatꝰ sũ in his quȩ dicta st̃ mͥ. indomũ dñi ibimꝰ. Ao qũa
nimirũ domũ repedantes. ferre debemꝰ lectũ infirmitatis nr̃ȩ orantes. miserer
stantiuꝰ suꝑ xp̃m innitentes. ad domũ ire iubemͣ. Quia ꝓfecto lect dolo¬
ris. refrigeriũ ex grã & qͥetẽ beaticudinis oꝑat᷑. Te surrex̃. & abut in domum

Expanded text:
nimirum infirmitate non jacemus, nisi dum succumbimus; quia Dominus opem fert super lectum donimirum infirmitate non jacemus, nisi dum succumbimus; quia Dominus opem fert super lectum doloris nostri, licet universnm stratum humani generis in infirmitate versaverit. Idcirco post medelam salutis, post veniam delictorum, in eodem infirmitatis lecto non jacendum, sed portandum est fortiter, et vitia praecavenda. Hinc ergo patenter ait: Tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. Doma gratulando canit: Laetatus sum in his quae dicta sunt mihi; in domum Domini ibimus . Ad quam nimirum domum repedantes, ferre debemus lectum infirmitatis nostrae, orantes: Misererestantius super Christum innitentes, ad domum ire jubemur. Quia profecto lectus doloris, refrigerium ex gratia et quietem beatitudinis operatur. Tunc surrexit et abiit in domum
Abbreviated transcription (Latin):
Et hic ẽ. lectꝰ doloris. in qͦ anima nr̃a c̃scientiȩ crutiatu iacens afflicta torquet᷑
Mirũ qͣndo quidẽ dũ relaxant᷑ peccata. carnis infirmitas ñ collit᷑ & ideo lectꝰ
in qͦ pͥus portabat᷑ infirmꝰ. ab ipso portat᷑. Nec dubiũ qͥn nemo nisi exinfir¬
mitate carnis aut animȩ dissoluit᷑. & mortalib nexib inretitͣ. Sed peccata
in baptismo aut certe sẽꝑ ex indulgentia donant᷑. infirmitas uͦ peccandi
aut corrũpendi man& : Hinc qͦq & in psalmis. Qui ꝓpiciat᷑ om̃ib: in¬
iqͥtatib tuis. qͥ sanat om̃s infirmitates tuas. Aliud qͥdẽ oꝑis ostendrs
ꝓpitiandi. aliud uͦ sanandi. Propt̾ea gͦ & lectꝰ iubet᷑ tollet᷑ tollere. lic &
uicia relaxent᷑. qͣtinꝰ unꝰqͥsq intellegat secũ sẽꝑ suã infirmitatẽ portare: Inqͣ

Expanded text:
Et hic est lectus doloris in quo anima nostra conscientiae cruciatu jacens afflicta torquetur. Et hic est lectus doloris in quo anima nostra conscientiae cruciatu jacens afflicta torquetur. Mirum, quandoquidem, dum relaxantur peccata, carnis infirmitas non tollitur; ideo lectus, in quo prius portabatur infirmus, ab ipso portatur. Nec dubium quin nemo nisi ex infirmitate carnis aut animae dissolvitur, et mortalibus nexibus irretitur. Sed peccata in baptismo, aut certe semper ex indulgentia donantur; infirmitas vero peccandi aut corrumpendi manet. Hinc quoque et in Psalmis: Qui propitiatur omnibus iniquitatibus tuis, qui sanat omnes infirmitates tuas . Aliud quidem operis ostendens propitiandi, aliud vero sanandi. Propterea ergo et lectum jubetur tollere, licet vitia relaxentur, quatenus unusquisque intelligat, secum semper suam infirmitatem portare. In qua
Abbreviated transcription (Latin):
Et ꝑhoc qđ patuit᷑ exteriũ. etiã illud in anima ꝓuenisse c̃ꝓbat᷑. Hoc nãq
adhuc hodie xp̃c agit in eccła. dũ & peccata nr̃a solus relaxat. & quȩ
carnis st̃ int̾dũ sanat. Quis enĩ ñ iudeat animã uirtutib destitu¬
tã iacere instratu uicioꝵc Unde indesinent̃ currendũ ad ueniam.
Etꝰ ꝑ nos minꝰ idonei sumꝰ. int̾ cessores adhibendi donec intrinsecꝰ resurgamꝰ.
Ob cuiꝰ testimoniũ. ait paralitico. Surge tolle lectũ tuũ. & uade in
domũ tuã. Gadẽ qͥppe potestas eiꝰ erit in resurrectione. in qͣ mortui qui
indño sunt resurgent pͥmi. Sed qđ ait tolle lectũ tuũ. duob obcausis dicitur
Et & uera sanitas & robor uirtutis redditꝰ cunctis patesceret. & ꝗd ꝑ hoc mystice
figuraret᷑ manifestiuꝰ clarescer&. Iã ꝑlectũ infirmitas carnis designat᷑

Expanded text:
Et per hoc quod patuit exterius, etiam illud in anima provenisse comprobatur. Hoc namque Et per hoc quod patuit exterius, etiam illud in anima provenisse comprobatur. Hoc namque adhuc hodie Christus agit in Ecclesia, dum et peccata nostra solus relaxat, et quae carnis sunt interdum sanat. Quis enim non videat, animam virtutibus destitutam jacere in strato vitiorum? Unde indesinenter currendum ad veniam. Et quia nos minus idonei sumus, intercessores adhibendi, donec intrinsecus resurgamus. Ob cujus testimonium ait paralytico: Surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. 430 Eadem quippe potestas ejus erit in resurrectione, in qua mortui qui in Domino sunt resurgent primi. Sed quod ait, Tolle lectum tuum, duabus de causis dicitur: ut et vera sanitas, et robur virtutis redditum, cunctis patesceret; et quid per hoc mystice figuraretur, manifestius claresceret. Nam per lectum infirmitas carnis designatur.
Abbreviated transcription (Latin):
Eria qͥ dẽ si niul ĩꝑat. Surge & abula. & colle grabattũ tuu. Acsi pacent᷑dicat
Mira pharis eoꝵ suplio. sed mirabilior hereticoꝵ p̃uitas qͥ nec cũ eis dem
ob p̾ssi ueritate tacent. Ecce filiuꝰ hominis potestatẽ hab& dĩtatis. & ide
uo ilspelax at peccata cogiationes nouit & imꝑat iacentib ut resur ꝗant
pbarsei calũpniabant᷑ cũ uerꝰ homo eẽt curdm̃ se faceret & ꝓbat ex
hoccopie se dm̃eẽ. qͦd pocestatẽ haber& in om̃ib dĩtatis. nec tam̃ negat
seruerũ filiũ homunis. qd marcion fac̃ & cetẽti hereticoꝵ scola Preueñ
enĩ mssatis ds̃ m̃tiũ maligna c̃silia & ditatis suȩ potentiã oꝑis atrestati¬
one monstraũ. dũ dissoluti corporis m̃bra firmat & sub ĩpio pͥstinattu
Creddidit sanitatẽ:
bi dũ taxat in tegra ostendit᷑ resurrectio. animȩ uidelic& & corporis.

Expanded text:
Tria quidem simul imperat, surge, et ambula, et tolle grabatum tuum; ac si patenter dicat:Tria quidem simul imperat, surge, et ambula, et tolle grabatum tuum; ac si patenter dicat:Mira Pharisaeorum perfidia, sed mirabilior haereticorum pravitas, qui nec eisdem oppressi veritate tacent. Ecce filius hominis potestatem habet divinitatis, et ideo, ut Deus, relaxat peccata, cogitationes novit, et imperat jacentibus ut resurgant. Pharisaei calumniabantur, cum verus homo esset, cur Deum se faceret; et probat ex hoc opere se Deum esse, quod potestatem haberet in omnibus Deitatis. Nec tamen negat se verum tium maligna consilia, et deitatis suae potentiam operis attestatione monstravit, dum dissoluti corporis membra firmat, et sub imperio pristinam reddidit sanitatem. bi duntaxat integra ostenditur resurrectio, animae videlicet et corporis.
Abbreviated transcription (Latin):
factũ inueritate intellegant᷑. Alioqͥn sic̃ imꝑio uiciũ animȩ peccata
scilic& nemo potest purgare nisi solus ds̃. ita omnĩno nec uiciũ carnis. Ex qͦ
c̃stat ñ sic̃ manicheuꝰ delirat. sed totũ hominẽ ab opifice uno creatũ. id cir¬
ço nhil minꝰ potentiȩ. ẽ. dimittunt᷑ tͥ peccatatua. quã surgere & ãbula.
Hecit enĩ hoc argum̃tũ saluator ẽtra ꝑfidiã eoꝵ. ut si de cogitationibus
tergiuer sarent. fier& miraculũ iusibile: cui dĩtatis opꝰ ñ possint denegare
Ut sciatis in qͥt qͥa filiuꝰ hominis hab& potestatẽ int̾ra dimictendi peccaaa
tc̃ait paralitico. Surge & ãbula. Hac qͥppe qͦdait ut sciatis. ad iudeos
loqͥt᷑. Sed adhuc in ꝑfecto pendente sermone. eiũgłista int̾ponit. tc̃ ait
paralitico. deinde sermo seqͥt᷑ saluatoris plenꝰ potestate surge & ambula:

Expanded text:
factum in veritate intelligatur. Alioquin sicut imperio vitium animae, peccata factum in veritate intelligatur. Alioquin sicut imperio vitium animae, peccata scilicet, nemo potest purgare, nisi solus Deus, ita omnino nec vitium carnis. Ex quo constat, non sicut Manichaeus delirat, sed totum 429 hominem ab opifice uno creatum. Idcirco nihil minus potentiae est, Dimittuntur tibi peccata tua, quam surge et ambula. Fecit enim hoc argumentum Salvator contra perfidiam eorum, ut si de cogitationibus tergiversarentur, fieret miraculum visibile, cui Deitatis opus non possint denegare. Ut sciatis, inquit, quia filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata: tunc ait paralytico: Surge et ambula. Hoc quippe quod ait, ut sciatis, ad Judaeos loquitur; sed adhuc imperfecto pendente sermone, evangelista interponit, Tunc ait paralytico, deinde sermo sequitur Salvatoris plenus potestate: Surge et ambula.
Abbreviated transcription (Latin):
ipse mox ñ ad eoꝵ dicta. sed ad cogitata ut ds̃ respondit. Hesi diceret.
Cur ñ recordamini solius dĩ. cogitationes hominũ nossec Sicut scriptũ
est. Tusolus nosticorla hominũ Pfecto qͥasic̃ dĩsolius. ẽ. peccata
dimittere. ita & cogicationes singuloꝵ iudere. Hinc qͦq ait. Quid
ẽ. qͦd cogitatis mala. mepurũ hominẽ. ẽe  Eccedũ cogitationes
ur̃as intueor ꝓbare pocestis me dm̃ ẽẽ. qͥ eas aspicio. qͦd nemo nisi ds̃
potest. Adq ex hoc qͦd negare minime potestis. uosm& c̃ uincite:
& ꝑfidiã superate. Quid ẽ. enĩ faciliuꝰ dicere dimitunt᷑ tͥ peccatatua
andicere surge & abula Nã apud homines int̾facere & dicere.
multa distantia. ẽ: apud dm̃ uͦ utrũq ex potestate descendit ut fiat
signũ uisibile. qͣtinꝰ illud spiritale qͦ ait dimictunt᷑ tͥ peccata tua.

Expanded text:
ipse mox, non ad eorum dicta sed ad cogitata, ut Deus, respondit. Ac si diceret: ipse mox, non ad eorum dicta sed ad cogitata, ut Deus, respondit. Ac si diceret: Cur non recordamini solius Dei esse, cogitationes hominum nosse, sicut scriptum est: Tu solus nosti corda hominum? Profecto, quia sicut Dei solius est peccata dimittere, ita et cogitationes singulorum videre. Hinc quoque ait: Quid est quod cogitas mala, me purum hominem esse? Ecce dum cogitationes vestras intueor, probare potestis me Deum esse, qui eas aspicio, quod nemo nisi Deus potest. Atque ex hoc quod negare minime potestis, vosmet convincite, et perfidiam superate. Quid est enim facilius dicere: dimittuntur tibi peccata tua, an dicere: Surge et ambula? Nam apud homines inter facere et dicere, multa distantia est; apud Deum vero, utrumque ex potestate descendit, ut fiat signum visibile; quatenus illud spiritale quod ait, dimittuntur tibi peccata tua,
Abbreviated transcription (Latin):
riseoꝵ nob ostendit dm̃ẽẽ. qͥ ait. dimictunt᷑ tͥpeccata tua. calũpni¬
antes ut martꝰ ait. ñ posse nisi dm̃ dimittere peccata: Si qͥdẽ illoꝵ
testimonio ds̃ ẽẽ c̃uncit᷑ quãuis illi calũpniantes opꝰ astruant dei¬
tatis. ꝑsonã negent. Dm̃ utiq c̃ficent᷑: & ꝑfidiã ñ amittunt. Pdor¬
ro ꝑfidia uerbo̾tenꝰ c̃fieri potest. credere ñ potest. Sed inedicꝰ ani¬
marũ. sẽꝑ offert fom̃ta salutis. Ut qͥd cogitatis in qͥt mala in cordibus
ur̃is  Qđ ẽ cordis uerbũ. Uerũtam̃ querendũ qͦmͦ mala cogitaue¬
riit. cũ uerũ sit neminẽ peccata posse. nisi solũ dm̃ dimittere.
Hoc qͥppe illos cogitasse certũ.ẽ. Sed hoc ipsũ male cogitant. dũ ad¬
ad hoc cogitant ut c̃uincant eũ ex hoc blasphemasse homo cũ ec̃t
dĩ solius potestatẽ sibi usur passe. nolentes enĩ dm̃ credere: Ad qđ

Expanded text:
risaeorum nobis ostendit Deum esse qui ait, Dimittuntur tibi peccata tua; calumnirisaeorum nobis ostendit Deum esse qui ait, Dimittuntur tibi peccata tua; calumniantes, ut Marcus ait, non posse, nisi Deum, dimittere peccata . Siquidem illorum testimonio Deus esse convincitur, quamvis illi calumniantes opus astruant Deitatis, personam negent. Deum utique confitentur, et perfidiam non amittunt. Porro perfidia verbo tenus confiteri potest, credere non potest. Sed medicus animarum semper affert ftris? Quod est cordis verbum. Verumtamen quaerendum quomodo mala cogitaverint, cum verum sit neminem peccata posse, nisi solum Deum, dimittere. Hoc quippe illos cogitasse certum est. Sed hoc ipsum male cogitant, dum ad hoc cogitant, ut convincant eum ex hoc blasphemasse, homo cum esset, Dei solius potestatem sibi usurpasse, nolentes eum Deum credere. Ad quod
Abbreviated transcription (Latin):
obligata si peccatoꝵ diffidis ueniã ad hibe p̃catores adhibe ȩcełam
site lem̃t uidens coꝵsidẽ ignoscat. Necesse igit᷑ habet patronos
qꝑ se uenire nec dũ potest. Ad xp̃m aut̃ ñ nisi fide uenttur
n minusũ sidessi fuerit uircucib roborata. potest mox c̃tingere ad salitẽ
Hinc. ẽ. ql alius euuangłista infere qd aquattuor poriaret. QQuat¬
tuor aut̃ uirtutes scimꝰ generales ẽẽ Prudentiã scilic& iusticiã & for¬
titudinẽ. ac tẽperantiã : qͥb sub uecta anima desert᷑ ante saluatorẽ
ita tam̃. si exfide maneat. Quicqͥdgͦ ñ . ẽ. exfide : peccatũ ẽ Unde
ñeos qͥ ad culerant. sedfidẽ illoꝵ uidisse dr̃ : qͥa pͥmũ fides animȩ semꝑ
inspicit᷑. deinde oꝑa. fides exigunt᷑. Et ecce qͥdã de scribis dixcr̃ intra
se: Hic blasꝑhemat. Qurdisti cocdis fuit cogitatio: qͣ liuor pha¬

Expanded text:
obligata, si peccatorum diffidis veniam, adhibe precatores, adhibe Ecclesiam, obligata, si peccatorum diffidis veniam, adhibe precatores, adhibe Ecclesiam, sit, clementer, videns eorum fidem, ignoscat. Necesse est igitur habeat patronos, qui per se venire necdum potest. Ad Christum autem non nisi fide venitur. Quae nimirum fides, si fuerit virtutibus roborata, potest mox contingere ad salutem. Hinc est quod alius evangelista infert, quod a quatuor portaretur . Quatuor autem virtutes scimus generales esse, prudentiam scilicet, justitiam, fortitudinem 428 ac temperantiam, quibus subvecta anima defertur ante Salvatorem, ita tamen si ex fide manent. Quidquid ergo non ex fide, peccatum est. Unde non eos qui attulerant, sed fidem illorum vidisse dicitur. Quia primum fides animae semper inspicitur, deinde opera fidei exiguntur. Et ecce quidam de Scribis dixerunt intra se: Hic blasphemat. Quae dictio cordis fuit cogitatio, quo livor Pha
Abbreviated transcription (Latin):
d p̃c corda credentiũ. & caritas oꝑit multitudinẽ peccatoꝵ r go prtũꝰ
inofferentib qͦd ipse apꝓbat hoc egroto largit᷑ de inde qͥa fides animarũ. ẽ
mox offerentiũ fide anima curat᷑: Audiant queso paralitici. audiant
criminib dissoluti. qͦd fides alteriuꝰ ꝓ alio multũ ualet. Id circo &si ad sur¬
gere optant. querant fideles int̃ cessores. Quos ego qͥ loquor ualcã inue¬
nire: quoꝵ fide oblatꝰ ante iħm. pͥus remissionẽ peccatoꝵ. deinde apara¬
lisi pue infirmitatis medelã salutis mereat obtinere. Hab& eni inisera
& infelix anima paralisin suã. qͦ pͣuitatis morbo male dissoluta iacet
in lecto uitioꝵ. Deqͦ sane lecto dauid. Liauabo inqͥt ꝑsingulas noc¬
tes lectũ meũ. lacrimis meisstratũ meũ rigabo. In hoc nãq: lecto
iste iacebat inser. & ideo exsurgere nec ante iħm uenire pocerat
Uod felix qͥ adinuenit oblatores Ita& tu anima graius criminibras

Expanded text:
it multitudinem peccatorum. Ergo prius in offerentibus, quod ipse approbat, hoc aegroto largitur. Deinde, quia fides animarum est, mox offerentium fide anima curatur. Audiant, quaeso, paralytici, audiant criminibus dissoluti, quod fides alterius pro alio multum valet. Idcirco et si adhuc surgere optant, quaerant fideles intercessores. Quos ergo, qui loquor, valeam invenire, quorum fide oblatus ante Jesum, prius remissionem peccatorum, deinde a paralysi pravae infirmitatis medelam salutis merear obtinere. Habet enim misera et infelix anima paralysin suam, quo pravitatis morbo male dissoluta jacet in lecto vitiorum. De quo sane lecto David: Lavabo, inquit, per singulas noctes lectum meum; lacrymis meis stratum meum rigabo . In hoc namque lecto iste jacebat miser, et ideo exsurgere, nec ante Jesum venire poterat. Sed felix qui adinvenit oblatores! Ita et tu, anima gravis, criminibus
Abbreviated transcription (Latin):
głii supra legẽ ẽẽ curatũ. Hinc ẽ gͦ quod seqͥt᷑. & offermunꝰ qͦd p̃cepit moyses
intestimoniũ ⁊ llis Intestimoniuꝰ quippe offert᷑ mimꝰ ut credant Et si cre¬
dere nolu̾erint udeoꝵ pontifices. p̾ateat quẽ legis duritia alepra sua mun¬
dare nequiuerat xp̃i gr̃a sanꝰ & in columis effectꝰ. Nã & illud ipsũ munus
quia umbra erat. illũ uenisse typice p̾monstrabat qui sanguine suo uni¬
uersu genꝰ resꝑsũ alepͣ inmunditiȩ suȩ clem̃t̾ libaret Om̃a nãq miracula
saluatoris ꝑ carnẽ testimoniu erant diuinitatis. qͦd ẽẽt idẽ ds̃ & homo xp̃s

Expanded text:
od sequitur: Et offer munus quod praecepit Moyses in testimonium illis. In testimonium quippe offertur munus ut credant. Et, si credere noluerint Judaeorum pontifices, pateat, quem legis duritia a lepra sua mundare nequiverat, Christi gratia sanus et incolumis effectus. Nam et illud ipsum munus quia umbra erat, illum venisset typice praemonstrabat, qui sanguine suo universum genus respersum a lepra immunditiae suae clementer liberaret. Omnia namque miracula Salvator
Abbreviated transcription (Latin):
inmunditiarũ peregrinantes fecerat. Et bene aprimordio curationis ñ aliũ
una cũ turbis quã lȩpsũ occurris se cõmemorat: Fide ꝓbũ. confessione deuotũ.
doctrina celesti p̃ditũ. Qui ꝓfecto rogat. Dñe siuĩs potesme mundare. docens
prudent᷑ causam xefficientiã om̃ui rerũ uoluntatẽ dĩ. Quã disciplina ne
plato philosophus aliud p̾dicans at tigerat Confitet᷑ gͦ potentiã xp̃i & impl¬
rat uoluntatẽ. qm̃ qͣnta eiꝰ uoluntas. ẽ. tanta & potantia. ĩmmo ipsa uoluntas
potentia. ẽ.: Ideirco religiose obseerat satis. ut a quo.ẽ. denihilo. inde refor¬
met᷑ rursus ad pristinã naturȩ suȩ formã de informitate peccati Tunc iħs
extendens manũ. tetigit eũ dicens Volo Extendit u̾ manũ.qͣm ille longe
resenera pos set nss pis inierere t᷑ ut extenderet manũ. hne nũquã redre

Expanded text:
immunditiarum peregrinantes fecerat. 395 Et bene a primordio curationis non alium immunditiarum peregrinantes fecerat. 395 Et bene a primordio curationis non alium una cum turbis, quam leprosum, occurrisse commemorat, fide probum, confessione devotum, doctrina coelesti praeditum, qui profecto rogat: Domine, si vis, potes me mundare, docens prudenter causam et efficientiam omnium rerum, voluntatem Dei. Quam disciplinam nec Plato philosophus aliud praedicans attigerat. Confitetur ergo potentiam Christi, et implorat voluntatem, quoniam quanta ejus voluntas est, tanta et potentia, imo ipsa voluntas potentia est. Idcirco religiose obsecrat satis, ut a quo est de nihilo, inde reformetur rursus ad pristinam naturae suae formam de informitate peccati. Tunc Jesus, extendens manum, tetigit eum dicens: Volo. Extendit vero manum, quoniam ille longe recesserat. Et nisi prius misereretur ut extenderet manum, hic nunquam redire
Abbreviated transcription (Latin):
dentissime hic aperuit causa originis atq existentiȩ. dũ uniuersa xp̃s quȩ
uoluit fecit. & solu̾modo uoluisse fecisse est. Quando quidẽ imitas credentiũ
in isto p̃monstrabat᷑. uistissimũ erat ut ex doctrina ipsius causa om̃iũ uolunta
ipsa uoluntate qua cõnditi sumus rursus ad formã et̾nȩ felicitatis in me¬
lius posse reparari: Quã argum̃ti ħ materiã oli nemo philosophoꝵ muent
sed ipse illã docuit qui creauit. Unde dicat fidelis quisq. dñe siuis requirens
causam suȩ originis. nichil hesitans deꝓuentu. eo qͦd uult om̃s homines saluos fie¬
ri. potes me mudare. & ad formã salutis restituere. Nec dubiũ ob hoc seđm histo
suscipiens beatꝰ matheus. & apłatũ depeccatorib instituit eos. & formã doc.¬
trinȩ im̾primit. quos exules aciuitate syoñ cuiꝰ fundam̃ta in montib sc̃is le

Expanded text:
dentissime hic aperuit causam originis atque existentiae, dum universa Christus quae dentissime hic aperuit causam originis atque existentiae, dum universa Christus quae voluit, fecit, et solummodo voluisse, fecisse est. Quandoquidem unitas credentium in isto praemonstrabatur, justissimum erat ut ex doctrina ipsius, causa omnium, voluntipsa voluntate qua conditi sumus, rursus ad formam aeternae felicitatis in melius posse reparari. Quam argumenti materiam olim nemo philosophorum invenit, sed ipse illam docuit qui creavit. Unde dicat fidelis quisque: Domine, si vis, requirens causam suae originis, nihil haesitans de proventu, eo quod vult omnes homines salvos fieri: potes me mundare, et ad formam salutis restituere. Nec dubium ob hoc, secundum hsuscipiens beatus Matthaeus et apostolatum de peccatoribus, instituit eos, et formam doctrinae imprimit, quos, exsules a civitate Sion, cujus fundamenta in montibus sanctis, lepra
Abbreviated transcription (Latin):
resꝑsũ. unitas credentiũ ostendit᷑ peccatoꝵ maculis comquinatũ. & inmunditiarũ
squalorib abiectũ Propt̃ qͦd nemo desius gloriet᷑ meritis. quia om̃s erimus
irȩ filii. & acelestib exclusi consorti is Quod nimirũ genꝰ cũ descendisset
mox occurrisse in uno p̾monstrat᷑ Aliõquin nisi descenderet ille per incar¬
nationẽ habitu inuentꝰ ut homo. iste non ascenderet a paradisi gaudi is exp̃ul¬
sus lȩpsus ut homo Ergo simul om̃s cũ isto mĩstice occurriinus. simulom̃s
cũ isto dicamus corde. Dñe siuis: potes me mundare. Omnes quidẽ inmundi
tam̃ fide accedentes. uoluntatẽ decuius potentia non dubitamus rogemus. Et
taito propinquius. quanto fidelius. Quid ergo momnibus disciplinis. tã efficax
negotũ quã uoluntas dĩ. Porro uoluntas di causa. ẽ & origo atq ex istentia
om̃ium rerũ. quia cuncta uoluntate dĩ creant᷑ ex nichilo. & de informitate
sua producunt᷑ ad formã Hinc sane peccati contagione male deformib pru¬

Expanded text:
peccatorum maculis coinquinatorum, et immunditiarum squaloribus abjectorum. Propter quod nemo de suis glorietur meritis, quia omnes eramus irae filii, et a coelestibus exclusi consortiis. Quod nimirum genus, cum descendisset, mox occurrisse in uno praemonstratur. Alioquin, nisi descenderet ille, per incarnationem habitu inventus ut homo, iste non ascenderet, a paradisi gaudiis expulsus leprosus ut homo. Ergo simul omnes cum isto mystice occurrimus, simul omnes cum isto dicamus corde: Domine, si vis, potes me mundare. Omnes quidem immundi, tamen, fide accedentes, voluntatem, de cujus potentia non dubitamus, rogemus. Et tanto propinquius, quanto fidelius. Quid ergo in omnibus disciplinis tam efficax negotium quam voluntas Dei? Porro voluntas Dei causa est et origo, atque existentia omnium rerum, quia cuncta voluntate Dei creantur ex nihilo, et de informitate sua producuntur ad formam. Hinc sane peccati contagione male deformibus, pru
Abbreviated transcription (Latin):
uerbo porente st emꝑaode hundare Quicqd eñĩ uera pecentoris confersi
ui fideo. trntte hos erĩ paetassae potentu moe indulgendõ ent obil cenfet fe

Expanded text:
verbo potentiae suae imperat, mundare. Quidquid enim vera peccatoris confessio verbo potentiae suae imperat, mundare. Quidquid enim vera peccatoris confessio in fid
Abbreviated transcription (Latin):
pietatis in credulus dubitat. sed qͣsi inmanitate suoꝵ scelerũ c̃scius ñ p̃sumit
Immo quod possit eũ abluere si uelit. ut indño potestatis auctor itẽ. ita in isto
c̃stantiã fidei declaratã laudamꝰ. Qm̃ integra & uera fides tanti ẽẽ iuredebet
ꝓmunere. quanti c̃. & potentia miscđȩ ereatoris inoꝑatione. Alioquin fides
quȩ infirmat᷑ ipsa pͥus sananda. & sĩe demũ sanitas corporis aut animȩ
efficatius ꝑ eã ẽ. impetranda De ꝗͣ sane fide apłs. fide̾ inquit purgans cor¬
da eoꝵ Qđsi fide purgant᷑ corda credentiũ̃. cogitanda.ẽ. uirtꝰ fidei.
quia qͥ dubitat similis ẽ. ut ait apłs fluctui maris Integra uͦ fides indilec¬
tione. ẽstans in ꝑseuerantia. pͥatiens indilatione. hũmilis inconfessione. for¬
tis infidutia. deuota insupplicatone: ꝓuida in peticionis consilio ꝓfecto ubiq

Expanded text:
mini non quasi pietatis incredulus dubitat, sed quasi immanitate suorum scelerum conscius non praesumit. mini non quasi pietatis incredulus dubitat, sed quasi immanitate suorum scelerum conscius non praesumit. Imo quod possit eum abluere si velit, ut in Domino potestatis auctoritatem, ita in isto constantiam fidei declaratam laudamus. Quoniam integra et vera fides tanti esse jure debet pro munere, quanti est et potentia misericordiae Creatoris in operatione. Alioquin fides quae infirmatur ipsa prius sananda, et sic demum sanitas corporis aut animae efficacius per eam est impetranda. De qua sane fide Apostolus: Fide, inquit, purgans corda eorum . Quod si fide purgantur corda credentium, cogitanda est virtus fidei, quia qui dubitat, similis est, ut ait Apostolus, fluctui maris . Integra vero fides in dilectione, constans in perseverantia, patiens in dilatione, humilis in confessione, fortis in fiducia, devota in supplicatione, provida in petitionis consilio, profecto ubique
Abbreviated transcription (Latin):
ut releuet infirmitates nr̃as Nã egroti prius ad montana uidelicet ad
cȩlestia ꝑ conteplationẽ ascendere nequimꝰ. sed solus moyses & pauci seniore
cũ eo ex om̃ib eligunt᷑. nec ñ & soli discipłi ad sublimia ducunt᷑ Deorsũ uͦ
plebs inualida & lȩpsus ad orans. ñ ualentes theoriã sectari. eo quod multis.
p̃pediant᷑ laqueis. curant᷑ : d quos itaq dñs frequent᷑ se inclinans tangit
manu clem̃tiȩ suȩ & uerbo imꝑat maiestatis. Ex quo liquet manũ dñi ñ
leprã sed mundũ lȩꝓsi tetigis ĩe corpꝰ. sicuti & nos quotiens tangere disponit
aspectu miscđȩ. mox scelera fugant᷑. & munda restituit᷑ anima Quia ꝓfec
to ubi salus agere dignat᷑. nulla infirmitas ẽẽ potest Ubi lux nulla obfusca¬
tio peccati. ubi uita. nulla mruptio mortis. ubi potestas. nulla difficubtas

Expanded text:
ut relevet infirmitates nostras. Nam aegroti prius ad montana, videlicet ad ut relevet infirmitates nostras. Nam aegroti prius ad montana, videlicet ad coelestia, per contemplationem ascendere nequimus; sed solus Moyses, et pauci seniores cum eo ex omnibus 397 eliguntur; necnon et soli discipuli ad sublimia ducuntur. Deorsum vero plebs invalida et leprosus adorans, non volentes theoriam sectari, eo quod multis praepediuntur laqueis, curantur. Ad quos itaque Dominus frequenter se inclinans, tangit manu clementiae suae, et verbo imperat majestatis. Ex quo liquet manum Domini non lepram, sed mundum leprosi tetigisse corpus, sicuti et nos quoties tangere disponit aspectu misericordiae, mox scelera fuganto ubi salus agere dignatur, nulla infirmitas esse potest; ubi lux, nulla offuscatio peccati; ubi vita, nulla irruptio mortis; ubi potestas, nulla difficultas
Abbreviated transcription (Latin):
mistica quȩ de reb gestis adȩdificationẽ morũ trahit᷑. ita ut ꝑ hano lȩꝓsum
unius euiꝰq anima humana curita intellegat᷑. Nuda uͦ dũ scriptura saera sim¬
plicit᷑ mores erudit. utĩẽ. qͥ habet duas tunicas. det ñ habenti. Et qͥ habet
escas. similit᷑ faciat Ergo cuiꝰq anima cotidie quãuis peccatrix adño curat᷑.
si supplex ac de uota illũ adorans ubiq confiteat᷑ ex fide dicens. dñe siuis.
potes me mundare Corde eiũ credit᷑ ad iustitiã. Vnde neges se .ẽ. fidis sime
deposcat. nhil ex potentia dubitans. Et si ꝑfidẽ quȩ ꝑdilectionẽ. ẽ orauerit.
erit p̃st̾o indubitant᷑ uoluntas diuna ad salutẽ. efficax adimꝑiũ. potens ad
effectũ. Unde mox lȩpso supplicanti dĩ Uolo Quia dũ anima sic inchoat
credendo exorare. ũ incipit curara alepra sua ex manu saluatoris Ipse enĩ
cotidie descendens inspicit & tangit peccata nr̃a. du se ad miscđam inelinat

Expanded text:
hunc leprosum uniuscujusque anima humana curata intelligatur; nuda vero, dum Scriptura sacra simpliciter mores erudit, uti est: Qui habet duas tunicas, det non habenti, et qui habet escas similiter faciat . Ergo cujusque anima quotidie, quamvis peccatrix, a Domino curatur, si supplex ac devota illum adorans ubique confiteatur ex fide dicens: Domine, si vis, potes me mundare. Corde enim creditur ad justitiam. Unde necesse est fidissime deposcat, nihil ex potentia dubitans. Et si per fidem quae per dilectionem est, oraverit, erit praesto indubitanter voluntas divina ad salutem, efficax ad imperium, potens ad effectum. Unde mox leproso supplicanti dicitur: Volo. Quia, dum anima sic inchoat credendo exorare, jam incipit curari a lepra sua ex manu Salvatoris. Ipse enim quotidie descendens inspicit et tangit peccata nostra, dum se ad misericordiam inclinat
Abbreviated transcription (Latin):
ioħs Et si queras qͥd lucas. utiq hoc qͦd ioħs matheus. marcꝰ sentiunt
Quia eoꝵ una noticia fidei ẽ. qͥ cognoseunt᷑ adõ. acꝑ hoc ipsa. ẽ. in uno facies
aliũ ordinẽ sẽquar p̾t̾ quẽ nr̃i int̾ se uariant doctores. nemo me rep̾hen¬
dat t̾emere qm nec ioħis ordinẽ sic̃ qͥdã fecer̃. nec hie zechielis inpugnare
cognoscor. sic̃ nec ipsi sibi etiã indiũsa ordinis narratione facere ꝓbantur
qͥd ordinati s̃ ad ño & ipsi conseripser̃ eiuangłia unꝰ qͥsq in p̃figuratione sua.

Expanded text:
Joannes; et si quaeras quid Lucas? utique hoc quod Joannes, Matthaeus et Marcus sentiunt. Joannes; et si quaeras quid Lucas? utique hoc quod Joannes, Matthaeus et Marcus sentiunt. Quia eorum una notitia fidei est, qua cognoscuntur a Deo; ac per hoc ipsa est in uno facies alium ordinem sequar, propter quem nostri inter se variant doctores, nemo me reprehendat temere, quoniam nec Joannis ordinem, sicut quidam fecerunt, nec Ezechielis impugnare cognoscor, sicut nec ipsi sibi etiam in diversa ordinis narratione facere probantuquod ordinati sunt a Domino, et ipsi conscripserunt 390 Evangelia unusquisque in praefiguratio
Abbreviated transcription (Latin):
tulus quoq quia immolatꝰ ẽ. ii sacrificiũ dõ patri sicut ipsi quatuor testan¬
tur. Sed & aquila figuratꝰc̃: quia mox ut oceubutt ꝑ mortẽ. in nouata ẽ.
uiuentꝰ eiꝰ & resurrexit atq ascendit altior om̃ib etiã angłis suo uolatu.
quando redut ubi erat in pͥncipio dsꝰ apud dm̃. Et ideo ñ mmerito facies ho¬
minis & facies leonis adextris ipsoꝵ q̃tuor: & facies uituli asinistris ipsoꝵ
quatuor: & facies aquilȩ desuꝑ ipsoꝵ qͣtuor. quia om̃iũ eoꝵ una facies.e. &
ꝓpͥa. ita ut & ꝓpͥetas pdicationis mirabilit̾ resplendeat in singulis. & unitas
com̃det᷑ in om̃ib qͥa licet singuli suã habeant ꝓpͥetatẽ narrandi. ñ tam̃ aliã
inuenies faciẽ in alio quã alius n habeat. & ideo uni ut ita dic̃ã ineffabiliter
qͥtuor facies st̃. qͥa si requiras qͥd matheus de incarnatione sentiat. hoc nim¬

Expanded text:
tulus quoque, quia immolatus est in sacrificium Deo Patri, sicut ipsi quatuor testantulus quoque, quia immolatus est in sacrificium Deo Patri, sicut ipsi quatuor testantur; sed et aquila figuratus est, quia mox ut occubuit per mortem innovata est juventus ejus, et resurrexit, atque descendit altior omnibus etiam angelis suo volatu, quando rediit ubi erat in principio Deus apud Deum. Et ideo non immerito facies hominis et facies leonis a dextris ipsorum quatuor, et facies vituli a sinistris ipsorum quatuor, et facies aquilae desuper ipsorum quatuor: quia omnium eorum una facies est, et propria; ita ut et proprietas praedicationis mirabiliter resplendeat in singulis, et unitas commendetur in omnibus. Quia licet singuli suam habeant proprietam narrandi, non tamen aliam invenies faciem in alio, quam alius non habeat: et ideo uni, ut ita dicam, ineffabiliter quatuor facies sunt. Quia, si requiras quid Matthaeus de incarnatione sentiat, hoc nim