comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
neminẽ inueni singularinumero numerũ adiungentes singulurem :
Eođe igitur modocũ ab soluta & ñdis cr&iua inest ꝓlatiodicmus absq
ꝓ nomine disputo disputas : sinautẽ alicuuus reidiscretionẽ uolumus
uelego quiđẽ scripsi ille uero legit uelamplioris causa significantia e
in quo tam̃ ad alios om̃s uidetur fieri discretiout. ego tibi furafer. siuiuo¬

Expanded text:
neminem inueni, singulari numero numerum adiungentes singularem. neminem inueni, singulari numero numerum adiungentes singularem. eodem igitur modo, cum absoluta et non discretiua inest prolatio, dicimus absque pronomine disputo, disputas; sin autem alicuius rei discretionem uolumus uel ego quidem scripsi, ille uero legit, uel amplioris causa significantiae, in quo tamen ad alios omnes uidetur fieri discretio, ut Cicero i
Abbreviated transcription (Latin):
liã fato ꝓfugus deest ad p̃positio: neq: sidicam cuax qđ est singula¬
rede est unus. In uerbigitur similit̃ accidunt quaeuna cũ eo intel¬
leguntur ut in indicatiuis ipsa. indicatio & quae ex eu intellegitur
affirmatio : unde ad int̃rogationes respondentes &iã aduerbiũ
confirmatiuũ uel ñ uerbũ indicatiuũ reddimus ut pote habens
inse affirmationẽ. Vt int̃rogantilegis &iã uł ñ respondemus
manifestũq qđ &iam nominatiuus ꝓ nominis in est in uerbo : Ego si supradicta
non de sunt quia intelleguntur necꝓ nom̃ deest. Nec tam̃ si addatur uitu peranda
fit construtio : est enĩ quando amplioris causa significationis adduntur eaquȩ
intellectũ uerbi habet p̃dicti : in in terrogatione tum̃ ad ditum ñ fecit
uitiosam uituperationẽ sed magis responsionẽ certiorẽ : firmior eñi fit p̃mis sio
duplia confirmatione : similiter unũ hominẽ dicimus ambulure ad diuer¬
numeri intellectus. Iterũ n omniũ ab negationẽ dicimus nullus ambulat

Expanded text:
liam fato profugus», deest ad praepositio, neque si dicam Aiax, quod est singulare, deest unus. in uerbis igitur similiter accidunt, quae una cum eis intelleguntur, ut in indicatiuis ipsa indicatio et, quae ex ea intellegitur, affirmatio. unde ad interrogationes respondentes etiam aduerbium confimatiuum uel non uel uerbum indicatiuum reddimus, utpote habens in se affirmationem, ut interrogandi legis? etiam uel non respondemus manifestumque, quod etiam nominatiuus pronominis inest in uerbo. ergo si supra dicta non desunt, quia intelleguntur, nec pronomen deest, nec tamen, si addatur, uituperanda fit constructio. est enim quando amplioris causa significationis adduntur ea, quae intellectum uerbi habeat praedicti in interrogatione, tamen additum non fecit uitiosam orationem, sed magis certiorem; firmior enim fit promissio duplici confirmatione. similiter unum hominem dicimus ambulare ad diuernumeri intellectus. iterum ad omnium abnegationem dicimus nullus ambulat,
Abbreviated transcription (Latin):
egent pnominib: uerba ioque affirmatur non ex poctica constructione
cuilic&r & deficere & habundare. sed ex cõmuni edocutione doctorũ & max¬
me a scriptorũ constructione quisi n em&ris scribentes praespicagͥ sa¬
gis et utuntur &ex ui ipsius orationis solent qđ necessariũ e apponere
aliarũ partiũ intellectus ut sidicam cuax intellego & uxã ꝑnume
rũ singularẽ si dicã danchisi ad& intellegen&iuũ singularẽ pri¬
mitiui quod est anchisae cũ nominatiuo singulari qđ est filiusdicã
diuinitus intellego nom̃ ex p̃positione id ÷ exdis sidicã fortior intelle¬
go magis & positiuũ primitiuiid ÷ fortis innumerabilis est huiusce¬
Et siad datur poetica est licentia quo modo & p̃positiones solent adde¬

Expanded text:
egent pronominibus uerba, idque affirmatur non ex poëtica solum constructione, egent pronominibus uerba, idque affirmatur non ex poëtica solum constructione, cui licet et deficere et abundare, sed ex communi elocutione doctorum et maxime a scriptorum constructione, qui sine metris scribentes perspicaci magis ea utuntur et ex ui ipsius orationis solent quod necessarium est apponarum partium intellectus, ut, si dicam Aiax, intellegtellego genetiuum singularem primitiui et filius cum nominatiuo singulari; si dicam diuinitus, intellego nomen cum ex praepositione id est ex diis; si dicam fortior, intellego magis et positiuum primitiui id est fortis. innumerabilis est huiusceet si addatur, poëtica est licentia, quomodo et praepositiones solent adde
Abbreviated transcription (Latin):
quodo bliquicasus ꝓ nominũ omnimodo ad uerba feruntur quo¬
modo & nominũ ut hominis misereor homini noceo. hominẽ accuso¬
hominen itorꝰ ex qua constructione intellegitur qualis nascitur affec¬
tus ꝑ sonae sed ñ reciꝑcat&r qđ dicimus. Non enĩ omnia uerba
obliquos desidepant casus nominũ uł ꝓ nominũ quomodo om̃s
oblqui casus uerba desiderant qm̃ qua eđa ex eis ꝑfectia sunt &
ab soluta qua eđa defectiua . ut sicã ambulat homouiuit currit
sed& similia quae sunt ab soluta ñ agent obliquis casib: sindicã¬
accusat uid& & in simulatur . In ꝑfectus̃ &egent obliquorũ cassiũ
adiunctione ad ꝑfectionẽ sensus : sed dehisoportunius separitim
tibii ego lo quortib & simila cuius apꝓbationẽ dicunt esse cã quoo
cumdicam Ego quidemad fuitu uero nox. Sitellas ꝓnom̃ in con¬
grua enre elocutio sed hoc facit hic maxime coniuntio quide ituq:
ñ ego arbitror qđ dicunt uerũ es segeneraliter . Non em̃ omnimodo

Expanded text:
d uerba feruntur, quomodo et nominum, ut illius misereor, illi noceo, illum accuso, illo nitor. ex qua constructione intellegitur, qualis nascitur affectus personae, sed non reciprocatur, quod dicimus. non enim omnia uerba obliquos desiderant casus nominum uel pronominum, quomodo omnes obliqui casus uerba desiderant, quoniam quaedam ex his perfecta sunt et absoluta, quaedam defectiua, ut si dicam ambulat homo, uiuit, currit, sedet, similia, quae sunt absoluta, non egent obliquis casibus; sin dicaaccusat, uidet, insimulat, imperfecta sunt et egent obliquorum casuum adiunctione ad perfectionem sensus. sed de his oportunius separatim, tibi, ego loquor tibi et similia, cuius approbationem dicunt esse eam, quod, cum dicam ego quidem affui, tu uero non, si tollas pronomen, incongrua erit locutio. sed hoc facit hic maxime coniunctio quidem. itaque ego non arbitror, quod dicunt, uerum esse generaliter; non enim omnimodo
Abbreviated transcription (Latin):
ma quidẽ uł setunda ꝑsona uerborũ nisi discretionis uł significationis
causa ñ egent ꝓnominib: quippe cũ sint finitissime singulisq uocib: pa¬
res habeunt & p̃sentes demonstrationes : Tertiȩ uero cũ sint innumera¬
biles una uerbi uoce utentes netessari confusionẽ faciunt infinitum
ꝑ sonis. ut ꝑ eorũ adiectionẽ in cesta significatio finiatur: ut : scri¬
bit hic scribit ille scribit ipse scribitis. scribitidem. IXLUIII.

Expanded text:
uel secunda persona uerborum, nisi discretionis uel significationis causa, non egent pronominibus, quippe cum sint finitissimae singulisque uocibus pares habeant et praesentes demonstrationes; tertiae uero cum sint innumerabiles, una uerbi uoce utentes necessario confusionem faciunt infinitam.personis, ut per eorum adiectionem incerta significatio finiatur, ut scribit hic, scribit ille, scribit ipse, scribit is, scribit idem. Sallusti
Abbreviated transcription (Latin):
ad aliã ad oblicũ uero facit ut. homo uenit quẽ accuso uel hominis
misereor quiuenit omniatumen quȩ intransitione fiunt possunt
&iã in retiꝓcationefieri : & quo modo qui& eius obliqui omnes ad no¬
minatiuas omniũ casualiũ benereferuntur ut uirgilius qui scrip¬
sit uirgilius cuius scripta extant uirgilius cuigloria contigit uingi¬
liusquẽ laudant uirgilius quod ocente benȩꝓficitur : sic & ex con¬
trario nominatiuo eiu somnis aliorũ casus beneadiungitur : ut
Quis cripsit buccolicã uirgilius magnus poetu fuit quiscripsit aene
O quiscripsisti aeneuda uirgili uiuis memoria. Quiscripsit aencada
uirgili florent studialic& autẽ & prepostere haecdicere. Siendũ
tamen quod ꝑ edypsinaliorũ casu aliũ haet saepe inueniuntur

Expanded text:
ad aliam, ad obliquum uero fit, ut homo uenit, quem accuso uel hominis misereor, qui uenit. omnia tamen, quae in transitione fiunt, possunt etiam in reciprocatione fieri, et quomodo qui et eius obliqui omnes ad nominatiuos omnium casualium bene referuntur, ut Virgilius, qui scripsit, Virgilius, cuius scripta extant, Virgilius, cui gloria contigit, Virgilius, quem laudant, Virgilius, quo docente bene proficitur, sic et ex contrario nominatiuo eius omnes aliorum casus bene adiunguntur, ut qui scripsit bucolica Virgilius magnus poëta fuit; qui scripsit Aen; qui scripsisti Aeneida, Virgili, uiuis memoria; qui scripsit Aeneida Virgilio florent studia. licet autem et praepostere haec dicere. sciendum tamen, quod per ellipsin aliorum casualium haec saepe inueniuntur
Abbreviated transcription (Latin):
lemsis ÷ p̃sup̃tiorerũ rł płe intere reges ingenti molelitinos quad riiugo
uoluitur curro cuitẽpora cirtũ Aut ratibis sex radi fulgentia cingunt. solis aui
spetim̃bigis ut curnus inalbis bina manulato crispans astilia ferro. Hinc pat̃
aeneus romanȩ strpisengo sideno flugrans dypeo cud estb armis. At iuxta astinus magna
spes altertromue procedun castris puntquȩ in uestes acerdos. Virgł hoa ec̃imnt detconuexu

Expanded text:
e mentis. Interea reges, ingenti mole Latinus quadriiugo vehitur curru, cui tempora circum aurati bis sex radii fulgentia cingunt, Solis avi specimen; bigis it Turnus in albis, bina manu lato crispans hastilia ferro; hinc pater Aeneas, Romanae stirpis origo, sidereo flagrans clipeo et caelestibus armis, et iuxta Ascanius, magnae spes al
Abbreviated transcription (Latin):
modo in supplicationib: & inuocationib: utimur. Et ad reges quoq &
imperatores : ergo multo aptius est eo uti ad pares cũ ad excellentiores
tã in frequenti est usu & scenđu qđ ad secunđã ꝑsonã sermo dirigitur
impetantis cuicũq: imperat ꝑsonȩ : Nã quidicit pugnem fortit o cõmi¬
litones cũ uocatiuo utit᷑ ad secunđã ꝓculdubio loquitur ꝑ sonã : Nã cũ nu¬
merandos eseeis cũ sit usus uoce primȩ ꝑ sone pluralis ostendit paratis¬
simũ sequoq: eẽ adidẽ qđ illis imperat efficiendũ : & qui dicit pugnae
exeratus imperatiutint̃nuntia scđa ꝑ sona efficiatur ꝑt̃tiã qđ imperat: est
tam̃ quando significantiae causa imperatiuis adiungunt subiunctiua

Expanded text:
modo in supplicationibus et inuocationibus utimur, ut ad reges quoque et modo in supplicationibus et inuocationibus utimur, ut ad reges quoque et imperatores, tam in frequenti est usu. et sciendum, quod ad secundam personam sermo dirigitur imperantis, cuicumque imperat personae. nam qui dicit pugnemus fortiter, o commilitones, cum uocatiuo utitur, ad secundam loquitur personam; nam connumerando sese eis, cum sit usus uoce primae personae pluralis, ostendit paratissimum se quoque esse ad idem quod illis imperat ad efficiendum; et qui dicit pugnet exercitus, imperat, ut internuntia secunda persona efficiatur per tertiam, quod imperat. est tamen quando significantiae causa imperatiuis adiunguntur subiunctiua:
Abbreviated transcription (Latin):
neces se est ceteros quoq: modos coniungidequo postea dic&ur:
DEIMPERATIUIS.
mperatiuus est modus quo imperamꝰ aliis
ut faciant aliquid uł patiantur: quiideo secundũ tenuit locũ inde
tiuus ñ indige auxilio alterius pastis ad plenã significationem
sed &iã orantes saepissime eo utiut musam causas memora t ruo nemine
imperare nisi figurate quasi ad aliũ loquens in secunda ꝑsona ꝓferat seipsũ ÷¬
Pluralis uero numerus apud nos hab& om̃s ꝑ sonas potesteñ ꝑ connumera¬
tionẽ aliquis seseillis quib: imperat adiungere ut dux suos milites iubens
cõmattere proeliũ aptissimedict pugnem confligamꝰ grecitamen
tali a uerba nominant hortati ua dicentes qđ quasi ad similes & socios
huius cemodi uerba soleant diciimperatiua uero ad subiectos eminen¬
tiorib: qđ minime est uerũ : Cũ &iã ad dm̃ frequentissime imperatiuo

Expanded text:
necesse est ceteros quoque modos coniungi, de quo postea dicetur. necesse est ceteros quoque modos coniungi, de quo postea dicetur. de imperatiuis mperatiuus est, quo imperamus aliis, ut faciant aliquid uel patiantur, qui ideo secundum tenuit locum, tiuus, non indiget auxilio alterius partis ad plenam significationem,sed etiam orantes saepissime eo uti, ut: «Musa, mihi causas memora, quo numine imperare, nisi figurate quasi ad alium loquens in secunda persona se ipsum pluralis uero numerus apud nos habet omnes personas. potest enim per connumerationem aliquis sese illis, quibus imperat, adiungere, ut dux suos milites iubens committere proelium aptissime dicit pugnemus, confligamus. Graeci tamen ea ὑποθετικά nominant, id est hortatiua, dicentes, quod quasi ad similes et socios huiuscemodi uerba solent dici, imperatiua uero ad subiectos ab eminentioribus, quod minime est uerum, cum etiam ad deos frequentissime imperatiuo
Abbreviated transcription (Latin):
sens p̃terita & futura intelleguntur. qui siñ situlia intellegiminime
possunt : Et quia positio indicatiui uerbi ab ipso in cp̃t & qđ exipso c&erao
cogituntib: & notionẽ sum̃tib: ex p̃senti uł ex p̃terito similit̃ prima
ad quã loquit & testiu dequa loquitur : Nisieñi sit prima quaȩ ꝓfe¬
rat sermonẽ aliȩ eẽ ñ possunt & qđ istu sin eillis potest inueniri
cũ secũ aliquis loquitur illȩ aũt sin eista ñ inueniuntur : Causa aũt¬
fit secundȩ & t̃tia ꝑsonae prima ꝑsona : Iureigitur illis p̃ponitur
rorũ quiduplicatus uł multi plicatus facit numerũ pluralẽ : similit̃
actiua uerba ideo prima ꝓferuntur qđ naturalit̃ p̃cedit actus ante
passionẽ quae eẽ ñ potest nisi actussit & qđ quiagit in ep̃t sequit᷑¬
autẽ quipatitur. Et qđ uerbũ actiuũ additione eg& luterȩ uł
me utuntur istorio : Cuicũq autẽ ca sui indicatiui iungant᷑ modi :¬

Expanded text:
aesens praeterita et futura intelleguntur, quod si non sit, alia intellegi minime aesens praeterita et futura intelleguntur, quod si non sit, alia intellegi minime possunt; et quia positio indicatiui uerbi ab ipso incipit; et quod ex ipso cetera cogitantibus nobis et notionem sumentibus ex praesenti uel ex praeterito. de futuro ad quam loquitur, et tertia, de qua loquitur: nisi enim sit prima, quae proferat sermonem, aliae esse non possunt; et quod ista sine illis potest inueniri, cum secum aliquis loquitur, illae autem sine ista non inueniuntur; et qufit secundae et tertiae personae prima persona; iure igitur illis praeponitur, rorum, qui duplicatus uel multiplicatus facit numerum pluralem. et actiua ideo prima proferuntur, quod naturaliter praecedit actus ante passioneautem qui patitur; et quod uerbum actiuum additione eget literae uel me utuntur historici. cuicumque autem casui indicatiui iungantur,
Abbreviated transcription (Latin):
morũ tradidit mođũ indedinatione uerborũ quianeq: ab impe
ractiuis neq ab optitiuis erat incipiendũ cũ hoc imperamꝰ illo op¬
tumꝰ ut sit indicatiuus quinisi prius sit notus ñ pos sumꝰ scre¬
quidimperemꝰ uł optemꝰ : Subiunctiuus uero quẽ quiđã dubititiuũ
appellauertnt mani festã hab& indicatiui cognitionẽ : Ipsa eñ dubita¬
tio ante eẽ indicatiuũ confit&ur : Nã sitollus dubitationẽ : ñ opus est
subiunctiuo inrecestus ed indicatiuo. Ergo ñ alius iurep̃poner&ur
omnib: quã indicatiuus: sicut enĩ in nomine siquis ꝓferat gen&iuũ:
uł aliũ post hunc casũ multo ante ominatiuũ cognouit ex quonascunt᷑
obliqui sic quialiquẽ mođu ꝓfer& sit primũ indicatiuũ qui est paene
uerbi retus sicut & p̃sens tempus ideo aliis p̃ponitur tẽporib: & primũ
op̃n et locũ qđ in ipsosumꝰ dũ loquimur dep̃terito & futuro & quia ad p̃¬

Expanded text:
morum tradidit modum in declinatione uerborum. sciendum tamemorum tradidit modum in declinatione uerborum. sciendum tameratiuis neque ab optatiuis erat incipiendum, cum hoc imperamus, illo optamus, ut sit indicatiuus, qui nisi prius sit notus, non possumus scirequid imperemus uel optemus. subiunctiuus uero, quem quidam dubitatiuum appellauerunt, manifestam habet indicatiui cognitionem. ipsa enim dubitatio ante se esse indicatiuum confitetur; nam si tollas dubitationem, non opus est subiunctiuo in re certa, sed indicatiuo. ergo non alius iure praeponeretur omnibus quam indicatiuus. sicut enim in nomine, si quis proferat genetiuum uel alium post hunc casum, multo ante nominatiuum cognouit, ex quo nascuntur obliqui, sic qui aliquem modum proferat scit primum indicatiuum, qui est paene uerbi rectus, sicut et praesens tempus ideo aliis praeponitur temporibus et primum obtinet locum, quod in ipso sumus, dum loquimur de praeterito et futuro, et quia ad pr
Abbreviated transcription (Latin):
aodicatiuus est modus quo indicamꝰ uł definimꝰ quid agitur a nob uel
ab aliis: qui id eo primus ponit᷑ quia ꝑfetas est in omnib: tã ꝑsonis
quã tẽporib: & quia ex ipso om̃s modiaccipiunt regulã & deriuatiua
nomina si ue uerbã uł pasticipia ex hoc nascunt᷑ ut duco ducens dixi
ductis oux rego regens rexirectus rex: ferueo feruens feruesco
feruor: horreo horrens horresco horror : Intellego intellegens in¬
tellexi intellectus : laedo laedens laesi luesus : laesio Et quia p̃
positio uerbi quae uidetur ab ipsa natura eẽ : ꝓluta in hocest modo
quẽ ad modũ in nominib: est casus nominatiuus : Etquia substantiẽ
modis ñ est : Id eo autẽ dixim plerũq: quia inuenitur saepissime
&iã dubitatiuus uł interrogatiuus : Neq: enĩ qui imperat ne que¬
quioptat neque qui dubitit in subiuntiuo. substuntiã actus uł
passionis significant sed tantũ modo uarias animi uoluntates
dere carente substuntia : De in de hunc primũ auctoritas doctis si¬

Expanded text:
dicatiuus, quo indicamus uel definimus, quid agitur a nobis uel ab aliis, qui ideo primus ponitur, quia perfectus est in omnibus tam personis quam temporibus et quia ex ipso omnes modi accipiunt regulam et deriuatiua nomina siue uerba uel participia ex hoc nascuntur, ut duco ducens duxi ductus dux, rego regens rexi rectus rex, ferueo feruens feruesco feruor, horreo horrens horresco horror, intellego intellegens intellexi intellectus, laedo laedens laesi laesus laesio, et quia prima positio uerbi, quae uidetur ab ipsa natura esse prolata, in hoc est modo, quemadmodum in nominibus est casus nominatiuus, et quia substantiam nuncupatur. ideo autem diximus plerumque, quia inuenitur saepissime etiam dubitatiuus uel interrogatiuus, ut Terentius in Phormione qui optat neque qui dubitat in subiunctiuo substantiam actus uel passionis significat, sed tantummodo uarias animi uoluntates de re carente substantia. deinde hunc primum auctoritas doctissi
Abbreviated transcription (Latin):
est quaoq: quando &iã in dubiis utunt᷑ indicatiuo cũ si coniunctione: ut
Nam in eođẽ sensu subiunctiuo est usus idẽ poetiisiquis in aduersum

Expanded text:
est tamen quando etiam in dubiis utuntur indicatiuo cum si coniunctione, ut nam in eodem sensu subiunctiuo est usus: «si quis in aduersum
Abbreviated transcription (Latin):
iungi : Indicatiuo ut sitibi quae posco ꝓmittunt nã mihi facti fama
si : ostendit magis confirmari& credirẽ sic esseuł fieriposse quã
tiui cũ p̃senti solent auctores coniungere : quando ꝑfectionẽ rei res
sequitur alterius altera : & in illius quiđẽq̃: prior ꝑficitur significa¬
tione p̃terito utuntur p̃senti uero in consequentis demonstratione :
ut si quid tibi i narrare co epi continuo daritibi uerbũ censes : & in¬

Expanded text:
i certa reportent. Si tibi quae posco promittunt nam mihi facti fama m ostendit magis confirmari et credi rem sic esse uel fieri posse quam tiui cum praesenti solent coniungere, quando perfectionem rei res sequitur alterius altera. et in illius quidem, quae prior perficitur, significatione perfecto utuntur, praesenti uero in consequentis demonstratione, ut hic: «si quid tibi narrare coepi, continuo dari / tibi uerba censes». i
Abbreviated transcription (Latin):
nib: igitur modis potest sociariut sidoceã discis & sid oceã disce:
utinã discas sid oceto cũ docẽdiscas. similit̃ omnib: modi si ꝑsona¬
lis quoq: uerbi potest coniungiut cũ ueniã currit᷑ & cursũ sit & currat᷑
& cursũ erit & similia : frequentis sime tam̃. si. coniunctio dubitatio¬
Si. confunitio continuationẽ reide monstrat indicatiuo coniungitur ::
ut siuiuit spirat : & sispirat uiuit : siambulat mouetur. in hoc ñ possu¬
mus reci ꝓcedicere simouetur ãbulat: ñ enĩ quimou&ur omnimodo
& ãbulat qui umbulat uero omnimodo & mouetur: potest enĩ haec

Expanded text:
nibus igitur modis potest sociari, ut si doceam, discis et si doceam, disce; nibus igitur modis potest sociari, ut si doceam, discis et si doceam, disce; utinam discas, si doceam; cum doceam, discas. similiter omnibus modis impersonalis quoque uerbi potest coniungi, ut cum ueniam, curritur et cursum sit et curratur et cursum erit et similia. frequentissime tamen si coniunctio dubitatioem rei continuari demonstrat, indicatiuo coniungitur, ut si uiuit, spirat et si spirat, uiuit; si ambulat, mouetur. in hoc non possumus reciproce dicere si mouetur, ambulat: non enim qui mouetur omnimodo et ambulat, qui ambulat uero, omnimodo et mouetur. inuenitur
Abbreviated transcription (Latin):
qui ppe iure quieg& non modo ad uerbio uł coniunctione uerũ
seuenito : Et suendũ qđ omnib: modis aliis sociari potest subiunctiuus
quicũ diuersas habeca signi ficationes non ab una eurũ sed a constructio¬
uentib: annis hinc fore ductores reuocato a sanguine teucri qui ma¬
dictum est.⁊ Est quando suadentes hocutimur. ut sidicã ꝓdest ut legas
Est quando imperantes ut nedicas nefacias in quonec eg& alio uerbo
Est quando ostendentes potuis sefierini siquid impedim̃to fuiss& ut
facerẽ si placuis sedicerẽ silicuiss& : Possunt fortussis p̃ter ea ꝑs
enĩ iste modus subi unctiuus uł qđ subiungitur coniunctioniuł quod
alteri uerbo omnimodo uł subiungit᷑ uł subiungit sibi alterũ : Et
scienđũ qđ necesseest alteri modo eũ socari : uł eiusde modi alteri uer¬
bo &iã si sit cũ in finito ut cũ doceã legere discipulũ exponoei uel cum
docerẽ legere exponerẽ & similia : DEΑIB Modis Subi un

Expanded text:
quippe iure, qui eget non modo aduerbio uel coniunctione, uerum se uenito». et sciendum, quod omnibus modis aliis sociari potest subiunctiuus, qui cum diuersas habeat significationes, non ab una earum, sed a constructioventibus annis, hinc fore ductores, revocato a sanguine Teucri, qui madixit; est quando suadentes hoc utimur, ut si dicam prodest ut legas; est quando imperantes, ut ne dicas, ne facias, in quo nec eget alio uerbo; est quando ostendentes potuisse fieri, nisi quid impedimento fuisset, ut facerem, si placuisset, dicerem, si licuisset. possunt fortassis atiuus dicitur: subiunctiuus, uel quod subiungitur coniunctioni uel quod alteri uerbo omnimodo uel subiungitur uel subiungit sibi alterum, utsciendum, quod necesse est alteri modo eum sociari uel eiusdem modi alteri uerbo, etiam si sit cum infinito, ut cum doceam legere discipulum, expono ei uel cum docerem legere, exponerem et similia. omnibus igitur
Abbreviated transcription (Latin):
ne solent hoc moðo uti ꝓ indicatiuo nos uerominime quã uis similes
sint eius uoces subiunctiui uocib: quib: frequentissimȩ ꝓ indicatiuis
utuntur auctores nr̃i: Optutiua autẽ p̃teritũ tempus ideo haben.
quã quã eadebeamorare quaeñ dũ fuerint quia sȩpeeuenit ab. ẽẽ
eos ꝓ quib: oramꝰ &opitim ut id illis ianꝑ fectũ sit qđ cupim ut
utinã filiusm̃s quiathenis est doctus ẽẽ ł fuis s& id ÷ utnã ꝑfectu
in ipsodoctrina sit utinã cognoscamus id illi euenis se : Estautẽ quan¬
dooptatiuo utimur p̃teriti tẽporis: dolentes qđ ñ factũ sit: ut.
utinã omines contra seferrũ ñ mouissent ut inã mare nũquã naui¬
gassert & similia : O. &iã aduerbiũ & si coniunctio & ut ꝑutina

Expanded text:
ne solent hoc modo uti pro indicatiuo, nos uero minime, quamuis similes ne solent hoc modo uti pro indicatiuo, nos uero minime, quamuis similes sint eius uoces subiunctiui uocibus, quibus frequentissime pro indicatiuis utuntur auctores nostri. optatiua autem praeteritum ideo habent, quamquam ea debeamus orare, quae nondum fuerint, quia saepe euenit abesse eos, pro quibus oramus et optamus, ut id illis iam perfectum sit, quod cupimus, ut utinam filius meus, qui Athenis est, doctus esset uel fuisset, id est utinam perfecta in ipso doctrina sit, utinam cognoscamus id illi euenisse. est autem quando optatiuo utimur praeteriti temporis, dolentes, quod non factum sit, ut utinam homines contra se ferrum non mouissent, utinam mare numquam nauigassent et similia. o etiam aduerbium et si coniunctio et ut
Abbreviated transcription (Latin):
adiuncta nominũ casib: ꝑfectionẽ orationis habent ut : Appolloni
docetriphodisce nominatiui eñi egent substantiuis uerbis & nominib:
similit̃ substuntiã significantib: relatiuis ut . quies appollonius doces
est triphodiscit : Grece autẽ pasticipio utuntur substuntiuoe
quãuis caesar ñ in congrue ꝓtulit ens a uerbo sumes quomodo a uerbo
possũ potes potens .: DEOPTATIUIS
tatiuus uero madus quiquã uis & tẽporib: & ꝑ sonis ꝑfectior uideat᷑
esse imperttiuotum̃ eg& aduerbio optundi ut plenũ signific& sensũ
Et quod quioptat infergor uidetur esse imperanti : Itaq: iure post
imperatiũũ ponitur : optitiua uerba indicant ꝑse. Rem & uotum : ad¬
uerbiũ uero utinã tantũ uotũ significat : Adam pliorẽ igitur demoas¬
trationẽ additur uerboptatiuis quomodo & confirmatiua aduerbia
iungitur modo & facit id loco optitiui accipiãpud nos tum̃ uti nã in¬
dicatiuo ñ adiungitur : & greci quidẽ maxime attici &iã sinedẽp̃ catio¬

Expanded text:
adiuncta nominum perfectionem orationis habent, ut Apolloni doce, Trypho disce nominatiui enim egent substantiuis uerbis et nominibus similiter substantiam significantibus relatiuis, ut qui es Apollonius doces, qui es Trypho discis. Graeci autem participio utuntur substantiuo: quamuis Caesar non incongrue protulit ens a uerbo sum, es, quomodo a uerbo possum, potes: potens et per ellipstatiuus, qui quamuis et temporibus et personis perfectior uideatur esse imperatiuo, tamen eget aduerbio optandi, ut plenum significet sensum, et quod, qui optat, inferior uidetur esse imperante: itaque iure post imperatiuum ponitur. quartuerbium uero utinam tantum uotum significat. ad ampliorem igitur demonstrationem additur uerbis optatiuis, quomodo et confirmatiua aduerbia iungitur modo et facit id loco optatiui accipi, ut Homerus: «Adicatiuo non adiungitur. et Graeci quidem, maxime Attici etiam sine deprecatio
Abbreviated transcription (Latin):
Et ꝑ om̃s sic ꝑsonas. secuti sum secuti sitis secuti sint imperatiuedicta
inueniuntur cũ sint p̃terrti tẽporis sed hancuim habent ut impere¬
mus ut in futuro sit transacta: ut sidicã. Clausa sit mox fenestyo:
impero ut statim laudat᷑ & mox sit dausa: uł sidicã post hort̃
primã finitã sitiuratus ostendome imperare ut iur& ante hort
primã finitũ : illud &iã nom̃dũ qđ imperatiu a uerba uocatiuis

Expanded text:
et per omnes sic personas secuti simus, sitis, sint imperatiue dicta inueniuntur, cum sint praeteriti temporis: sed hanc uim habent, ut imperemus, ut in futuro sint transacta, ut si dicam clausa sit mox fenestra, impero, ut statim claudatur et mox sit clausa, uel si dicam post horam primam finitam sit iuratus, ostendo me imperare, ut iuret ante horam primam finitam. illud etiam monendum, quod imperatiua uerba uocatiuis
Abbreviated transcription (Latin):
inuicemi nec solũ hoc int̃tia sed &iã in prima ut ostendim fit & se¬
cunda ꝑsona plurali quippe quaeposs diuersa sin se colligere ꝑso¬
na sut Ego & tunos m&ipsos inuicẽ amamus internos tu& ille
inuicẽ amatis interuos : Alusaũ casib: sine. interqđ accusatiuũ
exigit utimur addentes inuicẽ ut. Ego &tu inuicẽ nr̃imisere¬

Expanded text:
inuicem. nec solum hoc in tertia, sed etiam in prima, ut ostendimus, fit et secunda persona plurali, quippe quae possunt diuersas in se colligere  ut ego et tu nosmet ipsos inuicem amamus inter nos, tu et ille inuicem amatis inter uos. aliis autem casibus sine inter, quod accusatiuum exigit, utimur addentes inuicem, ut ego et tu nostr
Abbreviated transcription (Latin):
Quodsiñ ad datur. inuicẽ dubitatio fit. utrũ ꝑsuipassionã singule
inseagant. an altera in alterã ut sidicã iste&ille se amant : Et¬
in prima quidẽ ꝑ sona lic& ꝑ conceptionẽ secunđa as sumere & testiã
ut Ego & tulegimus ego & illescribimus : A setunda uero prima
concipi ñ potest . Testia uero potest ut tu& i lleuo sin& ipsos lȩditis

Expanded text:
quod si non addatur inuicem, dubitatio fit, utrum per sui passionem singulae in se agant, an altera in alteram, si dicam iste et ille se amant; in prima quidem persona licet per conceptionem secundam assumere et tertiam, ut ego et tu legimus, ego et ille scribimus; a secunda uero prima concipi non potest, tertia uero potest, ut tu et ille uosmet ipsos laeditis
Abbreviated transcription (Latin):
taq & nominatiuo car& & omnimodo uerbo copulatur quod ei uicẽ
cõpleat nominatiui ut sui eg& sibi Noc& seincusat  & in huiuscemo¬
a tertia ꝑsona uerbũ aliquid ut dxim ꝓficiscatur ad aliã extrinsetus
ꝑsonã & sic abilla ꝑr&ransitionẽ ad eũ reti ꝓcetur aliuo uerbũut
rogatieille ut ad seueniã p&itte ut sibides hostatdr milites
imperator ut sedurgo potiatur: Illa quoq: quae testia eꝑsonae ad qui¬
sitione aliquã significant quã uis nec sui passionẽ necr& ransitionã
haberont si pra dicti ꝓnominis casibus frequent̃ contruuntur:
ut aug& ille substantiam suid efendit brutussibi libestatẽ
Vio&ille similẽ sui uł sibi hominem ducit secum aeneas achaten
Quã uis ũ quis haet quoque altius inspiciat sui pasionis cipos¬
sessionis uim aliquũ ostenoere ea &iam inueni& dena t

Expanded text:
t, quomodo ἑαυτοῦ, et omni uerbo copulatur, quod ei uicem compleat nominatiui, ut sui eget, sibi nocet, se incusat. et in huiuscemoa tertia persona uerbum aliquod, ut diximus, proficiscatur ad aliam extrinsecus personam et sic ab illa per retransitionem ad eam reciprocetur aliud uerbum, ut rogat me ille, ut ad se ueniam; petit te, ut sibi des; hortatur milites imperator, ut se largo potiantur. illa quoque, quae tertiae personae acquisitionem aliquam significant, quamuis nec sui passionem nec retransitionem habeant, supra dicti pronominis casibus frequenter construuntur, ut auget ille substantiam sui, defendit Brutus sibi libertatem, uidet ille similem sui uel sibi hominem, ducit secum Aeneas Achaten. quamuis, si quis haec quoque altius inspiciat, sui passionis et possessionis uim aliquam ostendere ea etiam inueniet
Abbreviated transcription (Latin):
tiuos referrq int̃positis uerb̵ actũ quiđẽ ad nominatiuos. passi¬
onẽ uero ad obliquos redeuntib: ut. Caes ar uicit pompeium ego
tediligo passio uero factuꝑ obliquos actiuo coniunctos uerbo trans¬
fertur in nominatiuũ ꝑtinemẽ ad ipsã quae patitur ꝑ sonã passiuo con¬
iunctũ uerbo : prac edictũ uero nominatiuũ quia ad agentẽ ꝑtin& tracas¬
fest in ablatiuũut. Cae saruicit pompeium uinatur pompeius acȩsare :

Expanded text:
tiuos referri interpositis uerbis actum quidem ad nominatiuos, passitiuos referri interpositis uerbis actum quidem ad nominatiuos, passionem uero ad obliquos reddentibus, ut Caesar uicit Pompeium, ego te diligo. passio uero facta per obliquos actiuo coniunctos uerbo transfertur in nominatiuum pertinentem ad ipsam, quae patitur, personam passiuo coniunctum uerbo, praedictum uero nominatiuum, quia ad agentem pertinet, transfert in ablatiuum, ut Caesar uincit Pompeium, uincitur Pompeius a Caesare;
Abbreviated transcription (Latin):
uiquando est primitiuum ut diximus non
hab& nominatiuũ qui a necesse est ad aliquẽ aliũ nominatiuum
testiae referriꝑsonae hoc ꝓnom : Et quiat runsitiuorũ seruat
construitionẽ namuel inse reci ꝓcatur id ÷ ipse in sealiquid agere
ostenditur aut ipse ase in quonecesseest oblicũ aliquẽ ponicasum
ut miser&ur suidicat sibiaccusat sepotitur se. uł ꝑr&ransitio¬
nẽ aliquã ut p̃dictũ est construitur id÷ quando ab ipsa in aliã fit
transitio ꝑsonã & abilla in eã r&ransitio quae similiter obliquũ exi¬
git ut rogatme seruus ut miserear. Sui. p&it me amicus ut.
sibi prosim : Cõmouet me inimicus ut se accusem. hostatur me
tia uerbum ꝓferirtur ꝑ sonatransitiue & iterũ ꝑ r&ransitionẽ
abillu eadem actus aliquis referatur ut supra ostendimus
Rogatin eille ut ad seueniã. ꝓ&it teille ut suimi serearis. Idgãtur¬
nus aenean ut sibi parcat. Necess eest enĩ obliquos casus ad nomina¬

Expanded text:
quando est primitiuum, nominatiuum, ut diximus, non habet, quia necesse est ad aliquem alium nominatiuum tertiae referri personae hoc pronomen et quia transitiuorum seruat constructionem. nam uel in se reciprocatur, id est ipse in se aliquid agere ostenditur aut ipse pati a se, in quo necesse est obliquum aliquem poni casum, ut miseretur sui, dicat sibi, accusat se, potitur se, uel per retransitionem aliquam, ut praedictum est, construitur, id est quando ab ipsa in aliam fit transitio personam et ab illa in eam retransitio, quae similiter obliquum exigit, ut rogat me seruus, ut miserear sui; petit me amicus, ut sibi prosim; commouet me inimicus, ut se accusem; hortatur me rtia uerbum proferatur persona transitiue et iterum per retransitionem ab illa ad eandem actus aliquis referatur, ut supra ostendimus: rogat me ille, ut ad se ueniam; petit te ille, ut sui miserearis; rogat Turnus Aeneam, ut sibi parcat; necesse est enim obliquos casus ad nomina
Abbreviated transcription (Latin):
donis ꝑgen&iuũ ut romȩ sum uł miltiat ułdomi ꝑdatiuũ ut uesperi sorti¬
atcipiuntur manent in declinabilia lic& iungantur nominũ uł ꝓ nominũ
uł pastic piorũd uersis casibꝰ ut sublime uolans sublime uolantis. sublie uo¬
buit quã uis quida putuquoq: ad uerbiũ eẽ accipiant ideoq: id poeti corri¬
puisse ut hocput noniustũ est illud malerectius illud : uł conpositic ut p̃terea
interea postea antã ÷̃q̃ : omna ꝓducunt A ter minabi lẽzu ł ab latiui sunt
nominũ quiꝓad uerbus accipiumur ut una qua nequa romana :¬

Expanded text:
 genitiuum, ut "Rome", "domi", "militie"; per datiuum, ut "uesperi", "sortaccipiuntur, manent indeclinabilia, licet iungantur nominum uel pronominum uel participiorum diuersis casibus, ut sublime uolans, sublime uolantis, sublime uobet, quamvis quidam puta quoque adverbium esse accipiant, ideoque Persium id corripuisse, ut: Hoc puta non justum est, illud male, rectius illud. Vel composita, ut praeterea, interea, postea, antea, quae omnia producunt a terminalem, vel ablativi sunt nominum qui pro adverbiis accipiuntur, ut, una, qua, nequa, Roma,
Abbreviated transcription (Latin):
mororde esbo suonł defetiua in hiane regilũ copulant᷑ utdibs placet piga p rcia¬
t̾minant᷑ semꝑadprrmdiũ ꝑtinebut̃ A Quoner fimilis silluba cortipt᷑: ꝓculdubio prmi¬
dnus genetatur. Vt mdo manere niger minus ultima fata uerebor Vt Nec gero magna sim
sed congeromulta uicissim. &iterũ Nolo sepul d rapati sciome sub mergere pontestae: Sueto
eademsillba ꝓductur : iumbus cestisime ꝓcrentur. Vt uirgł a screũq cano romana porpidiñ¬
*Pot̃ ne prrrichius autiamb: exam& roheroi coinseri dũ exempla ex amatisue sib: ꝓtulistꝰ¬
XESip̃ dieta c̃ ueationũ uerba sine c̃textu pastiũ orãts. & absq m&ror uersi ficitione pferum᷑ pnte¬

Expanded text:
moror. Verba similia defectiva in hanc regulam copulantur, ut libet, placet, piget, s sillaba corripitur, procul dubio pirrichius generatur ut Malo manere niger; minus ultima fata verebor vel Nec gero magna simul, sed congero multa vicissim et iterum Nolo sepulcra pati, scio me submergere terrae; si vero eadem sillaba producitur, iambus certissime procreatur, ut Vergilius Ascraeumque cano Romana perPotestne pirrichius aut | iambus exametro heroico inseri, dum exempla exametris versibus protulisti? Si praedicta coniugationum verba sine contextu partium orationis et absque metroru
Abbreviated transcription (Latin):
untq̃ nũquã conponuntur ut apud ciscitra cirta erga extra
in fraiuxtuponȩ ꝓpe secundũ ultra supra quorũ pleraq: ad uer¬
biorũ uimhabent ut ostendimus : Sunt quaenũ quã apponuntur:
quas quã uis cumꝑ seponi ñ possint sepanrtȩ in contextu orationis
ideoq pastes orationis diciuera ratione ñ possunt ⁊ Tam̃ quia
uim& significationẽ habent p̃positionũ & in ipsa cõpositione sẽꝑ¬

Expanded text:
uae numquam componuntur, ut apud, citra, circa, erga, extra, infra, iuxta, pone, prope, secundum, ultra, supra, quorum pleraque aduerbiorum uim habent, ut ostendimus. sunt quae numquam apponuntur, quas, quamuis, cum per se poni non possunt, separatae in contextu orationis ideoque partes orationis dici uera ratione non possunt, tamen, quia uim et significantiam habent praepositionum et in ipsa compositione se
Abbreviated transcription (Latin):
cipii in quosine dubio ad uerbiũ esseostenditur ut ecce suꝑ mesti mag¬
illud ꝑ apocopã hoc ꝑsin copã factusunt: sicenĩ antiqui frequenter
duplices hum eros ad fixauid&ur stellu micans talispecie talique
& apponuntur : ut ad ob ꝑ a ab abs. de .e. ex ante circũ contra inter
post. traens prceter: pp̃. ⁊ De
ECISQuae nuguã compo

Expanded text:
cipii, in quo sine dubio aduerbium esse ostenditur, ut Virgilius in I Aecipii, in quo sine dubio aduerbium esse ostenditur, ut Virgilius in I Aeillud per apocopam, hoc per syncopam facta sunt. sic enim antiqui frequenter duplices umeros adfixa uidetur / stella micans tali specie talique et apponuntur, ut ad, ob, per, a, ab, abs, de, e, ex, ante, circum, contra, inter, post, trans, praeter, pro, prae. sunt quae numquam compo
Abbreviated transcription (Latin):
nes enĩ p̃positiones localer &iã intẽ porib & reb: similẽ habent
constructionẽ . quom odo enĩdico ad tẽplũ sicdico ad tẽpus adiusti¬
tiã ad hominẽ : Similiter subtẽplũ subdiem subiustitiã sub homi¬
nẽ & subteplo subdie subiustitia sub homine submuliere : In cõpo¬
sitione uero modo localẽ uimr&in & ut subeo suppono subicio sũ mit¬
to subdico subtra homodo diminutiuã ut subrideo subtristis suffun¬
tiuo quã ab latiuo conuingitur : quib: tam̃ uid&ur ab latiuus figurocte
adiungi : Sedib: optutis gemina suꝑ arbore sidunt id ÷ ingemina arbore
testudine casus qđ si accipiamus figurrte in huiuscemodi loas platas :
loco aduerbiorũ necesseest eus accipere. quomodo & post & ante &
circũ quando cũ ab latiuo inueniuntur: suꝑtum̃ quando loco deponitur :
sinedubio ablatiuo iungitur ut multusuꝑ priamorogitans suꝑ haec¬
tore multã Inuenitur tam̃ &iã uerbo adiuncta uł nominatiuo pasti¬

Expanded text:
nes enim praepositiones locales etiam in temporibus et rebus similem habent constructionem. quomodo enim dico ad templum, sic dico ad tempus, ad iustitiam, ad hominem; similiter sub templum, sub diem, sub iustitiam, sub hominem; sub templo, sub die, sub iustitia, sub homine sub muliere. in compositione uero modo localem uim retinet, ut subeo, suppono, subicio, summitto, subduco, subtraho, modo diminutiuam, ut subrideo, subtristis, suffuntiuo quam ablatiuo iungitur; quibusdam tamen uidetur ablatiuo figurate in VI: «sedibus optatis gemina super arbore sidunt», id est in gemina arbore testudine casus». quodsi accipiamus figurate in huiuscemodi locis prolatas, loco aduerbiorum necesse est eas accipere, quomodo et post et ante et circum, quando cum ablatiuo inueniuntur. super tamen quando loco de ponitur, sine dubio ablatiuo iungitur, ut: «multa super Priamo rogitans, super Hectore multa». inuenitur tamen etiam uerbo adiuncta uel nominatiuo parti
Abbreviated transcription (Latin):
eico Reliquis uero sequentib: Exp̃ponitur excubo exludo efficio effun¬
do effero inquib: & similib: x in ꝑ conmutatur euphoniae causa ex horreo
exhibeo expello ex equor expiro quaerationabilius absque .s. scribunt: ex quisd
extendo uocalib: quoq: sequentib: tũ inappositione quã in cõpositione : Ex ut
EX
consimilẽ ut dictũ est iumhabent᷑ frequentius autẽ a& ab& absue rb passiuis
uł ab lationi iungunture ut amor auiro uł abillo accipio abillo uł absquo¬
nificationẽ coniunctionis ñ hab& syllabue ñ parsorationis quomodo in
ubique undique itaque denique & insimilib: De quoq: est memorati
localis inuenitur tam in cõpositione quã in appositione ut ꝓtem plo

Expanded text:
eicio. reliquis uero sequentibus ex praeponitur: excubo, excludo, efficio, effuneicio. reliquis uero sequentibus ex praeponitur: excubo, excludo, efficio, effundo, effero in quibus et similibus x in f commutatur euphoniae causa, exhorreo, exhibeo, expello, exequor, expiro quae rationabilius absque s scribuntur, ut de literis docuimus, exquiro, extendo. uocalibus quoque sequentibus tam in appositione quam in compositione ex, ut exconsimilem, ut dictum est, uim habent. frequentius autem a et ab et abs uerbis passiuis uel ablatiuo iunguntur, ut amor a uiro uel ab illo, accipio ab illo uel abs quonificationem coniunctionis non habet, syllaba est, non pars orationis, quomodo in ubique, undique, itaque, denique et similibus. ab ex quoque derilocalis inuenitur tam in compositione quam in appositione, ut pro templo
Abbreviated transcription (Latin):
singularũ uimp̃positionũ casus ab latiui in quira mus a& ab & abs & e & ex
Eadem fere significationis uimhabent : nã & locales & tẽporales & ordina¬
les similit̃ inueniuntur sed quando consonans sequitur: A & .e magis p̃po¬
nuntur in appositione iadomo eiurelabuero & exsaepissime in cõpositio¬
ne ñ solũ uocalib: sed &iã consonantib: abigo abduco ex uro excurro : In ap¬
positione uocali quiđẽ sequenti sẽꝑ ut abillo exillo consonante raro nam aqui¬
đẽ & euocali sequente ñ p̃ponuntur: ab autẽ & ex consonantib: sequentib:
solent ut dix i p̃ponisinullu as peritas uocisꝓhibeat : Abst̃um in cõpositione¬
Similiter e uł t in cõpositione ut abscondo abscedo abscido abstraho abstru¬
do abstineo : E & in appositione & in cõpositione inuenitur ante BdulMΝR
& ante .u. & .i. loco consonantiũ positus ut ebibo ebullio edoe duco egero :
elimo eludo emineo emico en arro eneruo enedo eripio eruo eueho ẽuoco :

Expanded text:
singularum uim praepositionum casus ablatiui inquiramus. a et ab et abs et e et ex eandem fere significationis uim habent; nam et locales et temporales et ordinales similiter inueniuntur. sed quando consonans sequitur, a et e magis praeponuntur in appositione, ut a domo, e iure, ab uero et ex saepissime in compositione non solum uocalibus, sed etiam consonantibus, ut abigo, abduco, exoro, excurro, in appositione uero uocali quidem sequente semper, ut ab illo, ex illo, consonante raro; nam a quidem et e uocali sequente non praeponuntur; ab autem et ex consonantibus sequentibus solent, ut dixi, praeponi, si nulla asperitas uocis prohibeat, ut Virgilius inante c uero uel t in compositione, ut abscondo, abscedo, abscido, abstraho, abstrudo, abstineo. e et in appositione et in compositione inuenitur ante b d g l m n r et ante u et i loco consonantium positas, ut ebibo, ebullio, edo, educo, egero, elimo, eludo, emineo, emico, enarro, eneruo, enodo, eripio, eruo, eueho, euoco,
Abbreviated transcription (Latin):
estunt quattuor p̃positiones quatuaria signi ficatione modo accus a¬
tiuomodo ab latiuo p̃ponuntur in subsuꝑ supter : inquando ad
ab latiuo seruit ut in itdia in urbe sum uł in tẽpore : In cõpositione
quoq: diuersas bab& significationes quã in appositione : modo enim pri¬
uatiua est ut indoctus in iustus in utilis iniquus impius infirmus in ꝑbus:
modo intentiua ut. in primo incuso inrũpompingo initio inmitto incũ¬
bo incurro in rideo : subquoq: quaxdo ad locũ hab& significationẽ uł ꝑ an¬
te uł ꝓperponitur : accusatiuo iungitur : ut potesq: sub ipsos nituntur¬

Expanded text:
restant quattuor praepositiones, quae pro uaria significatione modo accusatiuo modo ablatiuo praeponuntur: in, sub, super, subter. in quando εἰς Italia, in urbe, in tempore. in compositione quoque diuersas habet significationes quam in appositione: modo enim priuatiua est, ut indoctus, iniustus, inutilis, iniquus, impius; infirmo, improbo, modo intentiua, ut imprimo, incuso, irrumpo, impugno, inicio, immitto, incumbo, incurro, irrideo. sub quoque quando ad locum habet significationem uel pro ante uel pro per ponitur, accusatiuo iungitur, ut
Abbreviated transcription (Latin):
dictiones quando p̃ponuntur casib: accusatiuis uł ab latius ꝑtransitionẽ
ꝑ sonarũ int̃p̃positiones accipiunt & gracuant omnib: syllabis quando uerd
uerb conunguntur & in treensitiue sunt & generalem seruant accentuũ
rrtionẽ interad uerbia numerunt : &tundic& ea nominatiuo ued p̃poni
uł subponi: ut logit acero & ultra nihilfecit uł ultra catofeat quã acersꝰ :¬
biorũ utdixi in traensitiue posse ꝓferri & similit̃ omnib: casib adiungiut
nonbonus homo ille est ñ bom hominis officũ facit̃ ñ bono hominiloquit᷑:
sic & ꝑrdiquos casus in quib: ñ ad uerbii causa ulla transitio fieri osten¬
ditu: At sidicã coramcicerone dix̃ catebenx uł absq consule egit p̃tor
trensitionẽ sinedubio facio diuers arũ ꝑ sonarũ id÷ abalia ad aliã
transeo ꝑsonã qđ suũ est p̃positionis : Hact igitur quoqi ratio compulit astium
scriptores latinos huiusce modidictiones quãuis in ĩ p̃tationes eorũ & aduer¬

Expanded text:
scemodi dictiones, quando praeponuntur casibus accusatiuis uel ablatiuis, per transitionem personarum inter praepositiones accipiunt et grauant omnibus syllabis; quando uero uerbis coniunguntur et intransitiuae sunt et generalem seruant accentuum rationem, inter aduerbia numerant, et tunc licet ea nominatiuo uel praeponi el supponi, ut legit Cicero et ultra nihil fecit, uel ultra Cato fecit quam Cicero. biorum, ut dixi, intransitiue posse proferri et similiter omnibus casibus adiungi, ut non bonus homo ille est, non boni hominis officium facit, non bono homini loquitur, sic et per reliquos casus, in quibus non aduerbii causa nulla transitio fieri ostenditur. at si dicam coram Cicerone dixit Catilina uel absque consule egit praetor, transitionem sine dubio facio diuersarum personarum, id est ab alia ad aliam transeo personam, quod suum est praepositionis. haec igitur quoque ratio compulit artium scriptores Latinos huiuscemodi dictiones, quamuis interpretationes earum aduer
Abbreviated transcription (Latin):
qua e p̃dicturatio fecit apud latinos p̃positiones putari habent autẽ con¬
similem significationẽ quae est negatiua net in cõpositione inueniuntur. :¬
Absq quibđa cõpositia p̃positione ab & que toniunctione uid& ur
sednũ quã que coniunctio in cõpositione suã uim amittt :ut atq neq
quoq: ergo quando amittit significationẽ syllabae magis adiecti
uid&ur: Est igitur ut mihi uide&ur diriuatio ab abs absqi : quo modo
ab unde undique ubi ubique itiitaq: uter uterq quisquisq: quibus
grecos ad uerbiũ est & quã uis paeneseꝑ post posita inuenitur. tamen
quia sine casũ aliñ potest poni. quomodo aliquequã uissint aduerbi¬
a tamen hocipso qđ cum cas ualib: iunguntur p̃positiones eas esse existi¬

Expanded text:
quae praedicta ratio fecit apud Latinos praepositiones putari. habent autem consimilem significationem, quae est negatiua, nec in compositione inueniuntur. absque quibusdam composita a praepositione abs et que coniunctione uidetur, sed numquam que coniunctio in compositione suam uim amittit, ut atque, neque, quoque; ergo quando amittit significationem, syllabice magis adiecta uidetur. est igitur, ut mihi uidetur, deriuatio ab abs: absque, quomodo ab unde: undique, ubi: ubique, ita: itaque, uter: uterque, quis: quisGraecos aduerbium est et, quamuis paene semper postposita inuenitur, tamen, quia sine casuali non potest poni quomodo alia, quae quamuis sint aduerbia, tamen hoc ipso, quod cum casualibus iunguntur, praepositiones esse existi
Abbreviated transcription (Latin):
nens in corpore uistus faciens napiens capiens m&uens fugiens m&uens Vt ingeuig. hoc m&uens
caelimenses & sidera serua : Porro uerba secđae coniugãts̃ q̃ in tribracho p̃diximꝰ. pasticipiorũ signi
ficationib: subnexa : Nequa quã anapesto sediambo mancipare censeo : qm̃ quidem staturis syllabort
pedũ amisso adregulã dissyllaborũ rediguntur. Vt iubeo iubens, doceo docens caleo calens madeo̧
madens oleb olens A A Napestus quadiuisionis formila pastitur & quo a tertu ꝓfestur¬
Cidem anapesto aequa diuisio cãp&it quae tondem tempora arsissibi usurpat qđ inthes
continentur Acitis itero acentꝰ i ante pemultinia poꝵ enđ ÷ dumpenultima naturalt cornpt᷑¬

Expanded text:
niens in corpore virtus faciens, rapiens, capiens, fugiens, metuens ut in georgicis Hoc metuens niens in corpore virtus faciens, rapiens, capiens, fugiens, metuens ut in georgicis Hoc metuens caeli menses et sidera serva. Porro verba secundae coniugationis , quae in tribracho praediximus, participiorum significationibus subnexa, nequaquam anapaesto, sed iambo mancipari censeo, quandoquidem, statu trisyllaborum pedum amisso, ad regulam disyllaborum rediguntur, ut jubeo jubens, doceo docens, caleo calens, madeo madens, oleo olens. D. Anapaestus qua divisionis formula partitur et quo accentu proferturEidem anapaesto aequa divisio competit, quia totidem tempora arsis sibi usurpat, quot in thesi continentur. Acutus vero accontus in antepenultima ponendus est, dum penultima naturaliter cor