comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
suũ. qͥa humilitatẽ innocentie sociauit. Deniq respea̾ inquit
humilitatẽ ancille sue. G beati qͥ custodiunt uestim̃ta sua mun-¬
la. in delicet simplicitatis ⁊ innocentie. s tam̃ ⁊ decorẽ induere hu¬
tu pulchraes. utiã mͥ humilitatẽ custodras. Nam pͥmã uestẽ ego
audrã S qͥd si ꝯ ħinq̃stione sit: Scio qͥd facram. uenerabor amicã
seriuso enmulatũ ineã decorẽ deformis homunełs admirabor
qnuidebo aduocẽ isponsi tantã ichiloniinꝰ pule̾tudinẽ admirintĩ
Oauo snt si saltem ex hoc inuenturꝰ sim gran inoclis amiorrut
gr̃i ipsiꝰ ⁊ ipse i nuemar int̾ amicos. emiq amic sponsi stat.:¬

Expanded text:
it; denique: Respexit, inquit, humilitatem ancillae suae . Ergo beati qui custodiunt vestimenta sua munda, videlicet simplicitatis et innocentiae, si tamen et decorem induere hutu pulchra es. Utinam mihi humilitatem custodias! nam primam vestem ego d, si et hoc in quaestione sit? Scio quid faciam: venerabor amicam servus, cumulatum in ea decorem deformis homunculus admirabor; gaudebo ad vocem sponsi, tantam nihilominus pulchritudinem admirantis. Quis scit, si saltem ex hoc inventurus sim gratiam in oculis amicae, ut gratia ipsius et ipse inveniar inter amicos? Denique amicus sponsi stat
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑseuerant. securiꝰ ẽ tam̃ ut ꝑ sene̾mꝰ in bono qd̾ cepimꝰ : quam
te incipiamꝰ ubi ñ ꝑseueremꝰ. ⁊ hoc parit̃ omnes studeamus
solere dice̾. nullus mͥ meliꝰ erit testis quã uos. ⁊ siqͥs me nouit
c̃ uos. Qͤ in ur̃is laudabilia fc̃ laudo ⁊ p̃dico. si qͣ rep̃hender

Expanded text:
securius est tamen ut perseveremus in bono quod coepimus, quam securius est tamen ut perseveremus in bono quod coepimus, quam quod incipiamus ubi non perseveremus; et hoc pariter omnes studeamus,solere dicere, nullus melius mihi testis erit quam vos, et si quis me novit sicut vos. Quae in vestris laudabilia sunt, laud
Abbreviated transcription (Latin):
cio qͥppe ñnullos de aliis ⁊ congregationib. ⁊ institutionib
ad nrm̃ ordinẽ ꝑuolasse. pulsasse. intrasse. Qui hoc qͥdẽ agendo
⁊ suis scandala reliquert̃. ⁊ nobis nichilominꝰ attulerunt. dũ quantũ
illos sua temeraria discessione. tantũ nos turbarunt sua misera con¬
u̾satione. Et qm̃ suꝑbe spreuerunt qd̾ tenebant. ⁊ teme̾ p̾sumpse¬
runt qd ñ ualebant: digno ds̃ exitu eoꝵ tandẽ patefecit ignauiã.
qͥa ⁊ impudent̾ deseruert̃: qd̾ imprudent̃ arripuerant. ⁊ turpit̃
rediert̃ ad id. qd̾ leuit̃ deseruerant. Cũ enĩ claustra nr̃a sui potiꝰ
nis impacientia. quã desiderio nr̃i expetiert̃. ostendt̃ qd̾ sc̃.
dũ a uobis ad nos. a nobis ad uos. instabili leuitate ꝑuolantes.
⁊ nob̾. ⁊ uob̃. ⁊ om̃ib bonis scandalũ faciunt. Quãquã gͦ ñ nullos
eoꝵ nouerimꝰ. qͥ ⁊ fortit̾ dõ auctore ceꝑunt. ⁊ ipso ꝓtectore fortiᷤ

Expanded text:
31. Scio quippe nonnullos de aliis et congregationibus, et institutionibus, 31. Scio quippe nonnullos de aliis et congregationibus, et institutionibus, ad nostrum Ordinem pervolasse, pulsasse, intrasse: qui hoc quidem agendo, et suis scandala reliquerunt, et nobis nihilominus attulerunt, dum quantum illos sua temeraria discessione, tantum nos turbarunt sua misera conversatione. Et quoniam superbe spreverunt quod tenebant, et temere praesumpserunt quod non valebant; digno Deus exitu eorum tandem patefecit ignaviam: quia et impudenter deseruerunt quod imprudenter arripuerant, et turpiter redierunt ad id quod leviter deseruerant. Cum enim claustra nostra suis potius Ordinis impatientia, quam desiderio nostri expetierint; ostendunt quod sunt, dum a vobis ad nos, a nobis ad vos instabili levitate pervolantes, et nobis, et vobis, et omnibus bonis scandalum faciunt. Quanquam ergo nonnullos eorum noverimus, qui et fortiter Deo auctore coeperunt, et ipso protectore
Abbreviated transcription (Latin):
sermonẽ breirio. p̃sertĩ qͥa utiliora st̃ pauca in pace. quã multa
cũ scandalo. Et utinã hec pauca scripserĩ sine scandalo. Enimy
uicia carpens. scio me offend̾e̾ uiciosos. Potest tam̃ fieri uolente dõ aliqͥbꝰ
qͥs me timeo exasperasse potiꝰ placiturũ ẽẽ. s si definant ẽẽ uiciosi. Si
suꝑfluitates. Si sic qͥsq bonũ teneat qd̾ tenet: ut aliũ aliud tenentẽ
ñ iudicet. Si qͥ accepit iã ẽẽ bonꝰ. ñ inuideat meliorib. ⁊ qͥ sͥ uidet᷑
age̾ meliꝰ. bonũ ñ sꝑnat alt̾ius. Si qͥ districtiꝰ uiuere possc̃. eos qͥ ñ
possunt nec asꝑnent᷑. nec emulent᷑. ⁊ qͥ ñ posst̃ eos qͥ posst̃ sic mi¬
rent᷑: ut teme̾ ñ unitent᷑. Sic̃ enĩ ñ licet his qͥ maiꝰ aliquid forte no¬
uerunt. ad id qđ̾ minꝰ ẽ. descende̾ ne apostatent᷑. sic ñ om̃ib expe¬
dit de bonis imorib ad indiora transire. ne p̃cipitentur.

Expanded text:
sermonem brevio: praesertim quia utiliora sunt pauca in pace, quam multa sermonem brevio: praesertim quia utiliora sunt pauca in pace, quam multa cum scandalo! Et utinam haec pauca scripserim sine scandalo. Enimvero vitia carpens, scio me offendere vitiosos. Potest tamen fieri, volente Deo, aliquibus quos me timeo exasperasse, potius placiturum esse, sed si desinant esse vitiosi: si res amputent superfluitates; si sic quisque bonum teneat quod tenet, ut alium aliud tenentem non judicet; si qui accepit jam esse bonus, non invideat melioribus; et qui sibi videtur agere melius, bonum non spernat alterius: si qui districtius vivere possunt, eos qui non possunt nec aspernentur, nec aemulentur; et qui non possunt, eos qui possunt sic mirentur, ut temere non imitentur. Sicut enim non licet his, qui majus aliquid forte voverunt, ad id quod minus est descendere, ne apostatentur: sic non omnibus expedit de bonis minoribus ad majora transire, ne praecipitentur.
Abbreviated transcription (Latin):
eterũ in cldaustris corã legentib fr̃ib qͥd facit illa ridieula
monstruositas. mira q̃dã deformis formositas. ⁊ formosa de¬
formitas.  Quid ibi inmunde symie. qͥd feri seones. qͥd ros¬
truosi centauri. qͥd semihomines. qͥd maculose ⁊
uno capite multa corꝑa. ⁊ rursus in uno corꝑe capitasea a
Cernit᷑ hinc in quadrupede eauda serpentis. illinc in rs ce
put quad rupeddis. Ibi bestia pfert equũ. caprã trabe s eta
dimidiã. Nic cornutũ imumal. equũ gestat posteriꝰ . arieta
ut magis legere libeat in marmorib quã in codiab dttaꝰ
diẽ occupaore singula ista mirando: quã in lege arũ s de
Iulta qͥdẽ ⁊ alia suggerebat ad lenda larga copia in aciẜ¬
matĩa. s tiuellit me. ⁊ ꝓpͥa satis anxia occupatio. ⁊ tua fr̃ ogere
nimis festina discessio. qͥ uidelicet nec morari diutiꝰ dd qͥescis. nec abi¬
re tñ uis absq recenti opusculo. facio itaq qd̾ uis. ⁊ te dimitro. ⁊

Expanded text:
eterum in claustris coram legentibus fratribus quid facit illa ridicula monstruositas, mira quaedam deformis formositas, ac formosa deformitas? Quid ibi immundae simiae? quid feri leones? quid monstruosi centauri? quid semihomines? quid maculosae uno capite multa corpora, et rursus in uno corpore capita multa. Cernitur hinc in quadrupede cauda serpentis, illinc in pisce caput quadrupedis. Ibi bestia praefert equum, capram trahens retro dimidiam; 540 hic cornutum animal equum gestat posterius. Tam mularietas apparet, ut magis legere libeat in marmoribus quam in codicibus, totumque diem occupare singula ista mirando, quam in lege Dei meditaulta quidem et alia suggerebat addenda larga materia; sed avellit me et propria satis anxia occupatio, et tua, frater Ogeri, nimis festina discessio, qui videlicet nec morari diutius acquiescis, nec abire tamen vis absque recenti opusculo. Facio itaque quod vis, et te dimitto, et
Abbreviated transcription (Latin):
solrus. Cune ꝓcerto singła ap̃i menbra dicere poterunt dese. qd
pauliis uebat decapite. Et si cognouimꝰ scd̾m carnẽ xp̃m s nc̃¬
ram ñ nouimꝰ. Nemo ibi se ꝯgnoicet scd̾m carnẽ qͥa caro ⁊ sangui
regnũ dei ñ possidebunt Non qd̾ carnis illic substantia futura ñ
sit. s qd̾ cai mralis dinĩs necessitudo sit defutura. carnisq amor
amore sp̃c absorbendus:.  infirme que nc̃ sunt hurane affectio¬
nes. in diuias quasdam habeant ꝯmutari. Tunc fagena caritatis
que minc tracta ꝑ hoc iare magnũ. ⁊ spaciosũ exoiñ genere pis¬
ciũ. ꝯgregare non desinłt. cũ ꝑducta adłitus fuerit. malos foras

Expanded text:
unc pro certo singula Christi membra dicere poterunt de se, quod Paulus aiebat de capite: Etsi cognovimus secundum carnem Cjam non novimus . Nemo ibi se cognoscet secundum carnem: quia caro et sanguis regnum Dei non possidebunt. Non quod carnis illic substantia futura non sit; sed quod carnalis omnis necessitudo sit defutura, carnisque amor amore spiritus absorbendus; et infirmae, quae nunc sunt, humanae affectiones in divinas quasdam habeant commutari. Tunc sagena charitatis, quae nunc tracta per hoc mare magnum et spatiosum ex omni genere piscium congregare non desinit, cum perducta ad littus fuerit, malos foras
Abbreviated transcription (Latin):
Inde homines camꝙͣ uulpes duplicitatis. ⁊ fraudis foueã habent. ⁊qͥa pareᷤᷤ
uulpiũ se fecerant: partes uulpiũ ert̃. Inde uiacta salomoniẽ unꝰ exitus ho
t̾rens. more bestiali excedet t̾ris. Audi aliud. Qd mirũ si similẽ sortim᷑ eri¬
tũ. qͥ ⁊similẽ habemꝰ introitũ: Unde enĩ hoĩb nͥ desumilitudine bestiali ille
tã intẽꝑans ardor incoitu. tã ĩmoderatꝰ dolor in partuꝰ Ita hõ inconceptu.
subditũ appetitũ ñ reg̾ ut dnã. s seqͥtꝰ. ⁊ obseqͥt᷑ ut ancillaꝰ Nonne ⁊ in hoc
se assimylat ⁊ ad mimerat cet̾is animantib q̃ nat᷑a ñ inlib̾tatẽ uocauit.
s ꝯdidit inseruitutẽ. seruire suo uentri appatitui obedire: Nonne tali
mĩto ꝯfundit᷑ ꝑ hiberi ł existimari simiłꝰ S̾s Ideoq ait e cistimasti iniq̃
tramq arguit᷑. Ecxistiinasti iniq̃ ait. ⁊ ñ dic̾ existimasti aĩa ł exristima¬

Expanded text:
dis foveas habent, et quia pares vulpibus se fecerunt, partes vulpium erunt; inde juxta Salomonem, unus exitus homterrenis, morte bestiali excedet terris. Audi aliud. Quid mirum si similem sortimur exitum, qui et similem habemus introitum? Unde enim hominibus, nisi de similitudine bestiali, ille tam intemperans ardor in coitu, tam immoderatus dolor in partu? Ita homo in conceptusubditum appetitum non regit ut domina, sed sequitur et obsequitur ut ancilla? Nonne et in hoc se assimilat et annumerat caeteris animantibus, quae natura non in libertatem vocavit, sed condidit in servitutem servire suo ventri, appetitui obedire? Nonne tali merito confunditur perhiberi vel existimari similis Deus? Ideoque ait: Existimasti inique, namque arguitur: Existimasti iniq
Abbreviated transcription (Latin):
qũ ortus ÷ soli Attulit aũt nouũ de resurrectione decorẽ. ⁊ sereni
firma tanqͣm nubila quedam excussit̾. stolani głe induens. Sane extũc
eleuatus ÷ sol ⁊ sensim demũ fundens radios suos suꝑ t̾ram. cep̃ paula¬
tim uͥq clarior apparere. feruidior ꝙ sentui. uerum qͣntunlibet incalescat.
⁊ inualescat. multiplicet. ⁊ dilatet radios suos ꝑ om̃e huiꝰ nr̃e mortalitatis
curricłm. ent enĩ nob̾cum usq in consũmationẽ scł̃i. ñ tñ ad m̾dianum
ꝑueniet lum̃. nec in illa su plenitudine uidebitur mͦͥ. in qͣ uidendus
÷ pꝰea. ab his. dunitaxat. quos hac usione ipẽ dignabit᷑. Ouere m̾idies ple¬
nitudo feruoris. ⁊ lucis. soł statio. umbraꝵ ennanitio. desiccatio palu¬
dum. fetoꝵ depulsio. Oꝑhenne solsticium. qͣn iam ñ indmabit᷑ dies.
o lim̃ m̾dianum. o u̾nał temꝑies. o estua uenustas. o autunnalis

Expanded text:
quando ortus est Sol? Attulit autem novum de resurrectione decorem, et sereniorem quando ortus est Sol? Attulit autem novum de resurrectione decorem, et sereniorem firma, tanquam nubila quaedam excusserit, stolam gloriae induens. Sane extunc elevatus est Sol, et sensim demum diffundens suos radios super terram, coepit paulatim ubique clarior apparere, fervidiorque sentiri. Verum quantumlibet incalescat et invalescat, multiplicet et dilatet radios suos per omnes hujus nostrae mortalitatis curriculum erit enim nobiscum usque ad consummationem saeculi ; non tamen ad meridianum perveniet lumen, nec in illa sui plenitudine videbitur modo, in qua videndus est postea, ab his duntaxat, quos hac visione ipse dignabitur. O vero meridies, plenitudo fervoris et lucis, solis statio, umbrarum exterminatio, desiccatio paludum, fetorum depulsio! O perenne solstitium, quando jam non inclinabitur dies! o lumen meridianum, o vernalis temperies, o aestiva venustas, o autumnalis
Abbreviated transcription (Latin):
uera aurore apparuit. ut dies ẽẽ utĩm apd̾ homines pene uniu̾si¬
cis discipulis dicebat᷑. Adhuc modicũ lum̃ in uob̃÷ eo qd̾ aurora eẽt.
⁊ iitiũ. ł pociꝰ indiciũ dici.dum sol aohuo abgconde̾t radios suos
⁊ ninieͣ spargeret eos suꝑ t̾tam. Paulus qͦ dicebat. q̃m uox p̃cellit
dies aũt appropinquauit. sig̃c̃ans ẽẽ tunc adh ado modicũ lim̃.
l̃ ꝓpinquasse. qͣm uenisse diem dice̾ maluerit. Qñ aũt hoc dicebat:
profecto qũ sol reu̾sus ab inferis. iam se ad alta celi sustulĩt
Qͣntomag̃ cũ adhuc similitudo carius peccati instar dense nubis
oꝑnret auroran. iuxͣ oñis nimir̃ nr̃i corporis passiones. ita ut neꝙ
amara mors. nec crux ꝓbrosa defu̾it. qͣnto mag̃ inꝗͣ tunc exigua.
tenuis q admod̾ lux fuit. ⁊ q̃ aurore mag̃ qͣm de soł ꝓdire p̃sentia¬
sentie lumine clariori fugauit aurora. ⁊ mane fc̃o absorta ÷ uͥͦoͣs in uic¬

Expanded text:
vera aurorae apparuit, ut diem esse interim apud homines pene universivera aurorae apparuit, ut diem esse interim apud homines pene universicis discipulis dicebatur: Adhuc modicum lumen in vobis est ; eo quod aurora esset et initium, vel potius indicium diei, dum Sol adhuc  dicebat, quoniam nox praecessit, dies autem appropinquavit , significans esse tunc adhuc adeo modicum lumen, ut propinquasse, quam venisse diem dicere maluerit. Quando autem hoc dicebat? Profecto quando Sol reversus ab inferis, jam se ad alta coeli sustulerat. Quanto magis cum adhuc similitudo carnis peccati instar densae nubis operiret auroram, juxta omnes nimirum nostri corporis passiones, ita ut neque amara mors, nec crux probrosa defuerit? quanto magis, inquam, tunc exigua tenuisque admodum lux fuit, et quae de aurorae magis, quam de Solis prodire praesentiaaesentiae lumine clariori fugavit auroram, et mane facto absorpta est nox in vic
Abbreviated transcription (Latin):
defcũ. epuloniur sine fastidio. Tu enĩ dũe sabaoth qui cum tum¬
quillitate iudicas onĩa. ⁊ cũ seciuitate eque om̃a ibi pascis idẽ ip̃ẽ
⁊ dñs ex̾cituũ ⁊ pastor ouium. eͦ ⁊ pascis. ⁊ cubas parit̾. s ñ hic.
Deniq stabas cũ e celo ꝓspicenis unam ex tuis ouicłis. stephanũ
cubes. in nũdie. hox ẽ tota die. Tilla nu̾dios tota ÷ dies. ⁊ ip̃a nesciẽs
uesꝑam. ⁊ idõ melior dies illa in atius .t. suꝑ .in. quia nescit ocasum.
At matutiñ forsitan huit. cum pͥmũ uideł dies scĩficatꝰ illuxit uo¬
quia nox eit. ⁊ necdum uenerat illud expectatun mane cui fuerat
gabrielem uuntiatus ẽ tris. ⁊ iurgo dmi in ut̾o de spũ sc̃o ꝯcepit.
⁊ peꝑit uirgo. ac deinceps quoad in t̾ris uisus ÷ ⁊ cum hominib ꝯu̾sa¬
tus ℥. Nam usq ad̾o ꝑ totum id temꝑis lux pusilla.⁊ tanqͣm lux re¬

Expanded text:
defectu, epulemur sine fastidio. Tu enim, Domine sabaoth, qui cum tradefectu, epulemur sine fastidio. Tu enim, Domine sabaoth, qui cum tranquillitate judicas omnia, etiam cum securitate aeque omnia ibi pascis. Idem ipse et Dominus exercituum, et pastor ovium. Ergo et pascis, et cubas pariter, sed non hic. Denique stabas cum e coelo prospiceres unam ex tuis oviculis Stephanum cubes in meridie; hoc est tota die: etenim illa meridies tota est dies, et ipsa nesciens vesperam. Et ideo melior dies illa in atriis tuis super millia , quia nescit occasum. At matutinum forsitan habuit, cum primum videlicet dies sanctificatus illuxit noquia nox erat, et necdum venerat illud exspectatum mane, cui fuerat Gabrielem nuntiatus est terris, et Virgo Deum in utero de Spiritu sancto concepitperit Virgo, ac deinceps, quoad in terris visus est, et cum hominibus conversatus est. Nam usque adeo per totum id temporis lux pusilla, et tanquam lux re
Abbreviated transcription (Latin):
ipa eiꝰ recordatio ad lacrinias ꝓuocat. plane ixͣ affectionem.
ꝑabulum u̾bum. opulentia multa ninus: et̾nitas. Habeo ⁊ ego u̾bũ
ẜ in carne ⁊ mͥ apponitur ui̾tas. s in sacͣmento. Angłs ex adipe
frum̃ei saginatur. ⁊ nudo saturatur grano. me oportet int̾im quodã
sacͣmenti cortice ẽẽ conten tum. carnis fuifure. litt̾e̾ palea. uela¬
mine fidei. ⁊ ħ talia st̃ que gustata affert̃ mortem. si ñ de pri¬
miciis sp̃t. qͣntuliunc̃q accipiant condim̃tũ. prorsus mors mͥ ĩ
libet saue habuudantia sp̃c̃ pinguescant ista. ñ pari omino ioꝯ¬
ditate sumitur cortex sacment. ⁊ adeps frum̃ti. fides. ⁊ spõs. me
uo par sapor intellectui. fides q cũ sit in m̃itũ ista ille in p̃miũ :
ad locum tutiorẽ. festinemꝰ ad pastum suaiuorẽ. ad ub̾iorem.⁊ fer¬
tilioreni agr̃. festinenius ut habitemus sine metu. habundemꝰ sine

Expanded text:
ipsa ejus recordatio ad lacrymas provocat, plane juxta affectionem ipsa ejus recordatio ad lacrymas provocat, plane juxta affectionem pabulum Verbum, opulentia multa nimis aeternitas. 3. Habeo et ego Verbum, sed in carne; et mihi apponitur veritas, sed in sacramento. Angelus ex adipe frumenti saginatur, et nudo saturatur grano; me oportet interim quodam sacramenti cortice esse contentum, carnis furfure, litterae palea, velamine fidei. Et haec talia sunt quae gustata afferunt mortem, si non de primitiis spiritus quantulumcunque accipiant condimentum. Prorsus mors mihi in libet sane abundantia spiritus pinguescant ista, non pari omnino jucunditate sumitur cortex sacramenti et adeps frumenti, fides et spevero par sapor intellectui fideique, cum sit in meritum ista, ille in praemium, filii, festinemus ad locum tutiorem, ad pastum suaviorem, ad uberiorem et fertiliorem agrum. Festinemus ut habitemus sine metu, abundemus sine
Abbreviated transcription (Latin):
mine uolens. ñ simpłr queni diligo.s o inquit quẽ dilig̃ anima
m̃a. sp̾italem designans dilectionẽ. Deinde quidnã eã ĩ loco pas¬
cue ado delectet. diliguter attende. S nec illud p̃tereat te de hora
mĩdiana. ⁊ quod his potissunum exploratur locꝰ. in quo qui pa¬
scit. cubat siml. qd̾ ẽ magne securitatie indiciũ. Arbitror eni
te sub umbris. lib̾e ncħominꝰ discuriat in pascus. felix regio in
uide̾ uos. meq parit̾ in montib pasci. una cum ilł nonagita
nouẽ que illic relicte logunt᷑. cum pastor eaꝵ dignaut̾ ad unã
descendit que ermuerat: Secure ꝓculdubio cubat. ꝑꝑ qd̾ ⁊ longe
recedere minime dubitauit. sciens quia in tuto eas relinqueret.
Mito sponsa illo suspirat. mĩto inhiat loco pascue simul.⁊ pacis. s
quietis. s secuitatis. s exultationis. s ammiratiouis. s stuporis.
Nam et me misu̾m heu louge agentẽ.⁊ de longe salitantẽ. en

Expanded text:
mine volens, non simpliciter: Quem diligo; sed: O, inquit, quem diligit anima mine volens, non simpliciter: Quem diligo; sed: O, inquit, quem diligit anima mea, spiritualem designans dilectionem. Deinde quidnam eam in loco pascuae adeo delectet, diligenter attende. Sed nec illud praetereat te de hora ridiana, et quod is potissimum exploratur locus, in quo qui pascit, cubat simul: quod est magnae securitatis indicium. Arbitror enite sub umbris, libere nihilominus discurrat in pascuis. Felix regio, invidere vos, meque pariter in montibus pasci una cum illis nonaginta novem quae illic relictae leguntur, cum pastor earum dignanter ad unam descendit quae erraverat? Secure procul dubio cubat prope, qui et longe recedere minime dubitavit, sciens quia in tuto eas relinqueret. Merito sponsa illo suspirat, merito inhiat loco pascuae simul et pacis, sed quietis, sed securitatis, sed exsultationis, sed admirationis, sed stuporis. Nam et me miserum, heu! longe agentem et de longe salutantem, en
Abbreviated transcription (Latin):
dĩ ñ cessat inquirere iusticiã.⁊ iudicium. ⁊ locum habitationis głe spõ¬
si. tauqͣm uiam in qua ambulet. cautelam qua ambulet. ⁊ ad quam
ambulet mansionem. de qua mansione sic h̃s in ꝓpħa. Unã .pe. a.d. h¬
iusticia. ⁊ iudiciũ. art p̃paratio sedis tue. nũto tria ista m̃s inquirit
deuota. ittpote sedem dĩ. ⁊ sedis p̃parationẽ. ⁊ pulchre in sponse p̃roga¬
tiuam. concurrt̃ parit̾ omĩa ad consummationẽ uͥtutũ. ut de for¬
ma iusticie. sit formosa. de iudicioꝵ noticia cauta. de desidi̾o pre¬
sentie. seu głe sponsi: casta. Talem prorsus decet ẽẽ sponsam dñi.
pulchrã. eruditã. ⁊ castam. Ergo petitio qͣm ultimã põuii. Istrus lociẽ:
petit siquidẽ ab eo quẽ diligit anuna sua. indicari sͥ u̾ pascat. uͥ
cubet in m̃die. ⁊ pͥmo adu̾te qͣm elegant̃ amorẽ spc̃ a cartus dis
ceruat affcũ. dum dilectum expͥmere inagis ip̃a affectiõe. qͣu no¬

Expanded text:
uriosa Dei non cessat inquirere; justitiam, et judicium, et locum habitationis gloriae sponsi: tanquam viam in qua ambulet, cautelam qua ambulet, et ad quam ambulet mansionem. De qua mansione sic habes in propheta: Unam petii, Justitia et judicium, ait, praeparatio sedis tuae . Merito tria ista mens devota requirit, utpote sedem Dei, et sedis praeparationem. Et pulchre in sponsae praerogativam concurrunt pariter omnia ad consummationem virtutum, ut de forma justitiae sit formosa, de judiciorum notitia cauta, de desiderio praesentiae seu gloriae sponsi casta. Talem prorsus decet esse sponsam Domini, pulchram, eruditam et castam. Ergo petitio quam ultimam posui; istius est loci. Petit siquidem ab eo quem diligit anima sua, indicari sibi ubi pascat, et ubi cubet in meridie. 2. Et primo adverte quam eleganectione, quam no
Abbreviated transcription (Latin):
mullã similitudinẽ. ꝓfecto si pari ꝓrsus puritate ugeret. uideret omĩno
ioffensa acie eũ sycuti ẽ. ꝓpt̾ om̃imodã similitudinẽ. Ita ⁊ sole iusticiȩ
illum qͥ illuminat omnẽ hominẽ uenientẽ ĩ hunc mundũ. uidere iu¬

Expanded text:
nullam similitudinem. Profecto si pari prorsus puritate vigeret, videret omnino nullam similitudinem. Profecto si pari prorsus puritate vigeret, videret omnino inoffensa acie eum sicuti est, propter omnimodam similitudinem. Ita et solem justitiae illum, qui illuminat omnem hominem
Abbreviated transcription (Latin):
quia iuidebimꝰ eũ sicuti ẽ. Et nẽ quidẽ apparet quib uult. s sicuti
potest. aut potuit in corpore hoc mortali: pot̾it aut̃ in ĩmortali. qͥ
dignus habebit᷑. Itaq uidet᷑ .⁊ hic. s sic̃ udet᷑ ipsi. ⁊ ñ sicuti ẽ. Nã
neq hoc luminare magnũ. solem loquor istũ quẽ cottidie uides.
udisti tam̃ aliqñ sieuti ẽ. s tm̃ sic̃ illuminat ũbi causa. aerem.
montẽ parietẽ. Qd ne ipsũ quidẽ aliqͣtenꝰ posses. si ñ aliqua ex
parte ipsũ lum̃ corporis tu ꝓ sui ingentia serenttate. ⁊ ꝑsp̃i¬
cuitate celesti lumui siile eẽt. Non deniq altin m̃brũ corporis capar ẽ
iuminis. ob multã utiq dissimilitudinẽ. S nec ipse oełs cũ turbatꝰ fuerit
lumini ꝓpinquabit. uimirũ ob amissã similitudinẽ. Qui gͦ turbatꝰ nulli¬
tenꝰ serenũ solem uidet ꝓpt̾ dissimilitudinẽ. serenꝰ aliqͣtenꝰ udet ꝓpt̾ non¬

Expanded text:
quia videbimus eum sicuti est . Et nunc quidem apparet quibus vult; sed sicuti quia videbimus eum sicuti est . Et nunc quidem apparet quibus vult; sed sicuti , sicuti est, potest, aut potuit in corpore hoc mortali; poterit autem in immortali; qui dignus habebitur. Itaque videtur et hic, sed sicut videtur ipsi, et non sicuti est. Nam neque hoc luminare magnum solem loquor istum, quem quotidie vides vidisti tamen aliquando sicuti est, sed tantum sicut illuminat, verbi causa aerem, montem, parietem. Quod nec ipsum quidem aliquatenus posses, si non aliqua ex parte ipsum lumen corporis tui, pro sui ingenita serenitate et perspicuitate, coelesti lumini simile esset. Non denique alterum membrum corporis capax est luminis, ob multam utique dissimilitudinem. Sed nec ipse oculus, cum turbatus fuerit, lumini propinquabit, nimirum ob amissam similitudinem. Qui ergo turbatus, nullatenus serenum solem videt propter dissimilitudinem; serenus aliquatenus videt propter non
Abbreviated transcription (Latin):
manet q̃d ẽ. Nec fuit. sane tollit illi eẽ ab et̾no: nec erit eẽ in
et̃nũ. ae ꝑ hoc sibi uendicat uerũ eẽ. idẽ increabile. int̾minabile. in¬
uariabile. Cum ipse gͦ qu sic ẽ immo qui ñ sic. aut sic ẽ: uidet
sieuti ẽ. stat ut dixi illa uisio. qr nulla eã int̾polat nicissitudo
& tunc ille de euangłio unꝰ om̃ib qui sic uident denariꝰ reddit᷑. in
una specie que offert᷑. Nã ⁊ qd apparet. ut inuariabile ise ẽ. ita
inuariabilit̾ intuentib p̃sto ẽ. ⁊ quib apparet. nil udere desidabilius
uolunt. nil possunt delec tabiliꝰ. Quando gͦ illa uel fastidiet aiuditas.
uel se subthet suauitas. uel fraudabit u̾itas. uel deficiet etnitas:
Q̾ si in et̾nũ extendit᷑ uidendi oopia. parit̾ ⁊ uoluntas. qͦmͦ ñ ple¬
na felicitas: Nil qͥppe aut deest iã seꝑ̃ uidentib. aut suꝑ ẽ sep̃ uo¬
lentib. At talis usio ñ ẽ uite p̾sentis. s in nouissinus reseruatur¬

Expanded text:
manet quod est. Nec fuit sane tollit illi esse ab aeterno; nec Erit esse in aeternum: ac per hoc sibi vindicat verum esse, id est increabile, interminabile, invariabile. Cum igitur ipse qui sic est, imo qui non sic aut sic est, videtur sicuti est; stat, ut dixi, illa visio, quia nulla eam interpolat vicissitudo. Et tunc ille de Evangelio unus omnibus, qui sic vident, denarius redditur in una specie quae offertur. Nam et quod apparet, ut invariabile in se est, ita invariabiliter intuentibus praesto est; et quibus apparet, nil videre desiderabilius volunt, nil possunt delectabilius. Quando ergo illa vel fastidiet aviditas, vel se subtrahet suavitas, vel fraudabit veritas, vel deficiet aeternitas? Quod si in aeternum extenditur videndi copia pariter et voluntas; quomodo non plena felicitas? Nil quippe aut deest jam semper videntibus, aut superest semper volentibus. 2. At talis visio non est vitae praesentis, sed in novissi
Abbreviated transcription (Latin):
quid gloriaris quasi ñ acceꝑis. Iam tandẽ in oseulis auob geminũ
habens diuinȩ dignationis exꝑim̃tũ. forsan nõ ꝯfund̾is p̃sum̾e sanctiora.
Quantũ quippe creseis in gra: tm̃ ⁊ in fiduciã dilataris. Inde fit ut
et ames ardñtiꝰ. ⁊ pulses fidñtiꝰ. ꝓ eo qd̾ tͥ deeẽ sentis. Porro pulsanti apiet᷑.
Iam summũ illud quodeũq ẽ sũme dignato̾is. ⁊ nure suauitatis oscłm
credo ñ negabit᷑ sic affecto. ħ uia. hic odo. Primo adpedes ꝓeidimꝰ. ⁊ plo¬
ramꝰ corã dño qͥ fecit nos ea que fecimꝰ nos. Sedo manũ querimꝰ suble¬
uantis. ⁊ roborantis genua dissoluta. Postremo cũ ista multis p̃cib ⁊ la¬
emis obtinemꝰ tũ denũ audemꝰ forsitan ad ip̃m os głe caput attol¬
lere. pauẽs ⁊ trem̃s dico. ñ solũ specłandũ. s &̃ oscłandũ. Qura spc̾ añ
faciẽ nrãm xp̃c dñs. cui adhentes ⁊n oscło scõ. unꝰ spẽ ip̃iꝰ dignatõe¬

Expanded text:
m tandem in osculis duobus geminum habens divinae dignationis experimentum, forsan non confunderis praesumere sanctiora. Quantum quippe crescis in gratiam, tantum et in fiduciam dilataris. Inde fit, ut et ames ardentius, et pulsos fidentius pro eo quod tibi deesse sentis. Porro pulsanti aperietur. Jam summum illud, quodcunque est summae dignationis et mirae suavitatis osculum, credo non negabitur sic affecto. Haec via, hic ordo. Primo ad pedes procidimus, et ploramus coram Domino qui fecit nos, ea quae fecimus nos. Secundo manum quaerimus sublevantis, et roborantis genua dissoluta. Postremo cum ista multis precibus et lacrymis obtinemus, tum demum audemus forsitan ad ipsum os gloriae caput attollere, pavens et tremens dico, non solum speculandum, sed etiam osculandum; quia spiritus ante faciem nostram
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ otinendi uͥtutẽ. ne iterẽ penitenda. faciamq nouissima mea pe¬
iora pͥorib ue enĩ mͥ etiã penitenti si statĩ substrax̾it manũ sine
quo nichil possum face̾. Nichil inquã qͥa nec penit̾e. nec ꝯtin̾e. Au¬
dio ꝓinde quod osulit sapiens. Uerbũ inqͥt in oratione ne ⁊ teres.
Paueo ⁊ quod uidex intentat arbori. nõ facienti fructũ bonũ: fateor
ꝓ huiusmodi ñ sum omĩno ꝯtent᷑ pͥori gr̃ã. qua iam maloꝵ sũ penitẽs.

Expanded text:
et continendi virtutem; ne iterem poenitenda, faciamque novissima mea peet continendi virtutem; ne iterem poenitenda, faciamque novissima mea pejora prioribus. Vae enim mihi etiam poenitenti, si statim subtraxerit manum, sine quo nihil possum facere. Nihil inquam, quia nec poenitere, nec continere. Audio proinde, quod consulit Sapiens: Verbum, inquit, in oratione ne iteres . Paveo et quod judex intentat arbori non facienti fructum bonum . Fateor pro hujusmodi non sum omnino contentus priori gratia, qua jam malorum
Abbreviated transcription (Latin):
opag ũ & ac medullarũ. ⁊ discretor eogitationũ. Huiꝰ igit᷑ beate pͥe¬
nitentis exemplo ꝓst̾nere ⁊ tu o misera: ut desinas ẽẽ misera. Prost̃¬
ero. Ita sane ut suffusũ pudore. ac merore uultũ sustollere ñ ante
audeas quã audias.⁊ ipsa dimittunt᷑ tͥ peccatua quã audias. Consurge.
osurge captiua filia sẏon. ꝯsurge excut̾e de pulu̾e. Sũpto itaq ad pedes
pͥmo oscło ne sic qͥdẽ p̃sumes statĩ ad oscłm oris assurg̾e. s erit tibi
gradus ad ip̃m mediũ quoddã aliud oscłm. qd̾ scd̾o loco ad manũ acci¬
pies. De quo ⁊ talem accipe ratõnẽ. Si dix̾it mͥ iħe dimitunt᷑ tͥ peccata
tua. nͥ ego peccare desiero qͥd ꝓd̾it: Exui tu̾nicã meã. si reinduero e am
quantũ ꝓfeci: Si rursus pedes meos quos lauerã quoinqͥnauero. nũqͥd
aliqͥd lauisse ualebit: Sordens om̃i gen̾e uicioꝵ iacui diu in luto fecis.
s erit sine dubio recidenti: quã iacenti deteriꝰ. Beniq qͥ me samĩ fecit.

Expanded text:
oque ac medullarum, et discretor cogitationum . Hujus ergo beatae poenitentis exemplo 1274 prosternere et tu, o misera, ut desinas esse misera; prostecro ; ita sane tu suffusum pudore ac moerore vultum non ante sustollere audeas quam audias, et ipsa: Dimittuntur tibi peccata tua ; quam audias: Consurge, consurge, captiva filia Sion; consurge, excutere de pulvere . 3. Sumpto itaque ad pedes primo osculo, nec sic quidem praesumes statim ad osculum oris assurgere, sed erit tibi gradus ad ipsum medium quoddam aliud osculum, quod secundo loco ad manum accipies: de quo et talem accipe rationem. Si dixerit mihi Jesus: Dimittuntur tibi peccata tua; nisi ego peccare desiero, quid proderit? Exui tunicam meam; si reinduero eam, quantum profeci? Si rursus pedes meos, quos laveram, inquinavero, nunquid aliquid lavisse valebit? Sordens omni genere vitiorum jacui diu in luto faecis; sed erit sine dubio recidenti, quam jacenti deterius. Denique qui me sanum fecit,
Abbreviated transcription (Latin):
modi est. locũ in salutari sibi ꝯgruentem. Non temere ad os sere¬
nissimi sponsi. s ad pedes seuerissimi dñi mecũ pauida iaceat. ꝙ
cũ publicano terrã trem̃s. non ꝯelũ aspiciat. ne ofusa in luminari¬
b celi facies assueta tenebris: oppͥmat᷑ a gloria. atq insolitis re¬
uerberata splendorib. densioris rursũ cecitate caliginis obuol
uͥ scã peccatͥx peccata deposuit. induit sanc̃titatẽ. Ibi ethiopissa mu¬
tauit pellem. ⁊ in nouũ restituta candorẽ. iã tunc fiducialit̃. ueracit̾q
respondebat expbrantib sibi uerbũ. Nigra sum. s formosa filie ihe¬
rłm. Miraris qua nam id arte potuerit. uł quib obtinuerit meri¬
tis: Paueis accipe. fleuit amare: ⁊ de intimis uiscerib longa suspi¬
ria trahens. salutarib intra se succensa singultib felleos hũores
euomuit. Eelestis medicꝰ celerrime subuenit. qͥa uelocit̾ eurrit
sermo eiꝰ. Numqͥd ñ potio ẽ serno dĩ: Est utiq fortis. ⁊ uehemĩs.

Expanded text:
modi est, locum in salutari sibi congruentem. Non temere assurgat ad os serenissimi sponsi, sed ad pedes severissimi Domini mecum pavida jaceat, et cum publicano terram tremens non coelum aspiciat , ne confusa in luminaribus coeli facies assueta tenebris opprimatur a gloria, atque insolitis reverberata splendoribus majestatis, densioris rursum caecitate caliginis obvolvubi sancta peccatrix peccata deposuit, induit sanctitatem. Ibi Aethiopissa mutavit pellem, et in novum restituta candorem, jam tunc fiducialiter veraciterque respondebat exprobrantibus sibi verbum: Nigra sum, sed formosa, filiae Jerusalem . Miraris quanam id arte potuerit, vel quibus obtinuerit meritis? Paucis accipe. Flevit amare, et de intimis visceribus longa suspiria trahens, salutaribus intra se succussa singultibus, felleos humores evomuit. Coelestis medicus celerrime subvenit: quia velociter currit sermo ejus . Nunquid non potio est sermo Dei? Est utique, et fortis et vehemens,
Abbreviated transcription (Latin):
quã presumã aleiora. ⁊ sacratiora oting̾e. Nolo repñte fieri sumniꝰ.
paulatĩ ꝓfic̾e̾ uolo. Quantũ displicet deo impudñtia pecc̃õris. tm̃
penitentis uerecundia placet. Cictus placas eum si mensurã tuã ser¬
uaueris. ⁊ altiora te ñ quesieris. Longͣ saltꝰ ⁊ alduus est de pecle ados
s nec acce̾sus oueniens. Quid enĩ : Recenti adhue resꝑsus puluere
ora saera ꝯtinges. heri de luto tͣctus. hodie uultũ glorie p̾sentaris:
ꝑ manũ tibi transitꝰ sit. Illa pͥꝰte tergat. illa te erigat. Quo modo
erigat: Dando unde p̃sumas. Quid istud: Decor continentie. ⁊ dig¬
ne penitentie fructꝰ que sunt oꝑa pietatis. hec te de st̾egie erigent.
in sp̃ẽ audiendi potiora. Sane accipiendo donũ. osculare manũ. hoc

Expanded text:
quam praesumam altiora et sacratiora contingere. Nolo repente fieri summus; paulatim proficere volo. Quantum displicet Deo impudentia peccatoris, tantum poenitentis verecundia placet. Citius placas eum, si mensuram tuam servaveris, et altiora te non quaesieris. Longus saltus et arduus est de pede ad os, sed nec accessus conveniens. Quid enim? recenti adhuc respersus pulvere, ora sacra continges? heri de luto tractus, hodie vultui gloriae praesentaris? Per manum tibi transitus sit. Illa prius te tergat, illa te erigat? Quomodo erigat? Dando unde praesumas. Quid istud? Decor continentiae, et digni poenitentiae fructus, quae sunt opera pietatis. Haec te de stercore erigent in spem audendi potiora. Sane accipiendo donum, osculare manum: hoc
Abbreviated transcription (Latin):
a nob̾ dẽ amari menuerit. qͥ ut paucis qͦd
dictũ ẽ repetã pͥor
ipse dilex̃ nos. tantꝰ & tantũ. & gratis. tantillos. & tales. En qͦd inpͥncipio
dixisse me memini modũ ẽẽ diligendi dm̃. sine mͦ diligere. deniq eñ di¬
lectio q̃ tendit in dm̃. tendat in imensũ. tendat in infinitũ. nã & infinitꝰ
amor ipse nr̃ ñ iã gratuitꝰ ĩpendit᷑. s rependit᷑ debitꝰ ᷤ amat gͦ inm̃sital.

Expanded text:
a nobis Deus amari meruerit; qui ut paucis quod dictum est repetam prior ipse dilexit nos, tantus, et tantum, et gratis tantillos, et tales. En quod in principio dixisse me memini, modum esse diligendi Deum, sine modo diligere. Denique cum dilectio quae tendit in Deum, tendat in immensum, tendat in infinitum nam et infinituamor ipse noster non jam gratuitus impenditur, sed rependitur debitus? A
Abbreviated transcription (Latin):
te sane puriori ꝑse ip̃os app̃hend̾e sublimiora susficiũt quã ꝓ nos pro¬
ferant᷑. ñ solũ non ꝓhibeo. s ⁊ multũ congͣtulor: dũ ⁊ ip̃i tios patian¬
tur simpliciora simplitiorib ministrare. Quis dabit michi. ut om̃s ꝓphe¬
tent Unnã mͥ nec ẽẽ ñ eẽt inhis occupari. Urinã aut alt̾i̾ cura incũ¬
b̾et ista. aut certe qd̾ mallẽ nemo inuobis eẽt qui ea indiget. eeñtq
sine lacͥmis non loquor regẽ indecore suo sedentẽ suꝑ cherubin. seden¬
tẽ suꝑ soliũ excelsũ. ⁊ eleuatũ. inea forma qua equał patͥ insplendorib
apud dm̃. ip̃m saitem hominẽ homo hominib loquor. scđm eam for¬
ma in qua ut ip̃e manifestũ nimia sua dignatione. ⁊ dilectiõe p̃beret.
buioratꝰ ab angłis insole posuit tab̾naculũ siuĩ. tanquã sponsus ꝓcedñs
dethalaino suo.S uaũe magis. quã sublim̃. ⁊ unctũ non altũ loquor.

Expanded text:
te sane puriori per se ipsos apprehendere sublimiora sufficiunt, quam per nos prote sane puriori per se ipsos apprehendere sublimiora sufficiunt, quam per nos proferantur, non solum non prohibeo, sed et multum congratulor, dum et ipsi nos patiantur simpliciora simplicioribus ministrare. Quis dabit mihi ut omnes prophetent? Utinam mihi necesse non esset in his occupari! Utinam aut alteri cura incumberet ista, aut certe, quod mallem, nemo in vobis esset qui ea indigeret, essentque sine lacrymis non loquor, regem in decore suo sedentem super cherubin, sedentem super solium excelsum et elevatum, in ea forma, qua aequapud Deum: ipsum saltem hominem homo hominibus loquor secundum eam formam, in qua, ut se manifestum nimia sua dignatione et dilectione praeberet, minoratus ab angelis in sole posuit tabernaculum suum et ipse tanquam sponsus procedens de thalamo suo . Suavem magis quam sublimem, et unct
Abbreviated transcription (Latin):
exeo. Est quippe ortus conelusus. fons signatꝰ. Ceterũ diriuantur
aque inde inplateas. eas ine habere ad manũ fateor. dũ tam̃ nemo
m molestꝰ sit. aut ingratꝰ. si depublico haurio. ⁊ ꝓpino. Nam
paulisꝑ ministĩum meũ inhac parte ꝯmendem. ñ uulliꝰ ꝓ fec¬
to fatigationis ẽ. atq laboris cotidie exire scilie⁊ et haurire. ⁊̃
de manifestis riuuł scͥpt᷑arũ. ⁊ ex eis singuloꝵ necessitatib in¬
seeuire. ut absq suo labore quisq nr̃m p̃sto habeat aquas sꝑi¬
tales ad om̃e opꝰ. uerbi gr̃a ad lauandũ. ad potandũ. ad cibos coquen¬
dos. Est nimirũ aqͣ sapĩe salutaris. sermo diuinꝰ: ñ modo potans. s
⁊ lauans dicente dño:  uos mundi estis: ꝓpt̾ sermonẽ quẽ locutꝰ sũ
nũ eloquiũ ac uertit insensus sꝑitales. ⁊ cibos m̃tis: ita ut dicas. Conca¬
luit cor meũ intͣ me. ⁊ in meditatione mea exardescet ignis. Qui m̃¬

Expanded text:
ex eo; est quippe hortus conclusus, fons signatus . Caeterum derivantur ex eo; est quippe hortus conclusus, fons signatus . Caeterum derivantur aquae inde in plateas. Eas me habere ad manum fateor, dum tamen nemo mihi molestus sit aut ingratus, si de publico haurio et propino. Nam ut paulisper ministerium meum in hac parte commendem, nonnullius profecto fatigationis est atque laboris, quotidie scilicet exire, et haurire etiam de manifestis rivulis Scripturarum, et ex eis singulorum necessitatibus inservire, ut absque suo labore quisque vestrum praesto habeat aquas spirituales ad omne opus; verbi gratia, ad lavandum, ad potandum, ad cibos coquendos. Est nimirum aqua sapientiae salutaris sermo divinus, non modo potans, sed et lavans, dicente Domino: Et vos mundi estis propter sermonem quem locutus sum num eloquium, ac vertit in sensus spirituales et cibos mentis, ita ut dicas: Concaluit cor meum intra me, et in meditatione mea exardescet ignis . 3. Qui men
Abbreviated transcription (Latin):
atq unguentoꝵ habere species.⁊ ñ paucas: ⁊ alias qͥdẽ ẽe inqͥb
singularit oblectat᷑ sponsa tanqmͣ ꝓpͥnquior. ac familiarior aliaᷤ
uͦ que usq ad adolescentulas ꝑrieniũt. alias qͣ ꝑtingũt ⁊̃ ad lon¬
ge positosi ⁊ extͣneos. ut non sit qͥse abscondat acalore euis. S
licet suauis dñs uniuersissi maxime tam̃ domesticis. Et quanto
quis ei familiariꝰ ꝓuite meritis ac m̃tis puritate appropiat. tau¬
to euma arbitror recentioꝵ aromatũ. ⁊ unctionis suauioris sen¬
tire fraglantiã. Porro in huiꝰmodi ñ capit intłłntiã. nͥ quantum
exꝑientia attingit. Ego uͦ haut teme mͦ arrogałĩ sponse p̃ro¬
gatuã. Nouit sponsus quib delitiis sp̃e foueat dilectã. quib sin¬
głarit᷑ refocillet sensus eiꝰ inspirationib ⁊ mulceat odoram̃tis.
Sit sͥ fons ꝓpͥus in quo ei ñ ꝯmirnicet alienus. nec indiguꝰ bibat

Expanded text:
atque unguentorum habere species, et non paucas: et alias quidem esse in quibus atque unguentorum habere species, et non paucas: et alias quidem esse in quibus singulariter oblectatur sponsa, tanquam propinquior ac familiarior; alias vero quae usque ad adolescentulas perveniunt; alias quae pertingunt etiam ad longe positos et extraneos, ut non sit qui se abscondat a calore ejus. Sed licet suavis Dominus universis, maxime tamen domesticis; et quanto quis ei familiarius pro vitae meritis ac mentis puritate appropiat, tanto eum arbitror recentiorum aromatum et unctionis suavioris sentire fragrantiam. 2. Porro in hujusmodi non capit intelligentia, nisi quantum experientia attingit. Ego vero haud temere mihi arrogarim sponsae praerogativam. Novit sponsus quibus deliciis spiritus foveat dilectam, quibus singulariter refocillet sensus ejus inspirationibus, et mulceat odoramentis. Sit tibi fons proprius, in quo ei non communicet alienus, nec indignus bibat
Abbreviated transcription (Latin):
i ita p̃ciosa ita magnifica sponse unguenta inuenta s̃. quẽ¬
ad modũ cum tͣctarentur audistis. sponsi qualia s̃: Et si digne ea
nos ꝓut sunt ñ sufficrmꝰ explicare aut dubiũ tam̃ quin excellen¬
tior hoꝵ. uirtus ⁊ grã esficatior sit: quoꝵ solus ñ solũ adolescentu¬
las. s ipãm qͦ sponsam. odor excitat ad currendũ. Si eñi auertis:
nil tale deppͥis unguentis ausa ẽ polliceri. & quidẽ ilia optima ẽẽ
glatur: si ñ dicit tam̃ qr ineis cueurrisset. aut curret. qd̾ inistoꝵ
solo odore ꝓmutit. Quid si ipãm unctionẽ inse effusam sentiret.
euiꝰ ita tenui ex hilarata fraglantia ꝑmouet᷑ ut curiat : Mirũ
sinon ⁊ uolaret. S dicit aliquis. Desiue iam coniñdare. satis eũ
ea ceꝑis assignare: apparebit quid sint. Non. Minime ego istud pol¬
liceor. Sane an uł ip̃a sint que animo suggerunt᷑ dicenda. crede
inͥ ad huc nescire me fateor. existimo enĩ sponsũ uarias aroiatũ

Expanded text:
i ita pretiosa, ita magnifica sponsae unguenta inventa sunt, quemadmodum cum tractarentur audistis; sponsi qualia sunt? Et si digne ea nos, prout sunt, non sufficimus explicare; haud dubium tamen quin excellentior horum virtus et gratia efficacior sit, quorum solus non solum adolescentulas, sed ipsam quoque sponsam odor excitat ad currendum. Si enim advertis, nil tale de propriis unguentis ausa est polliceri. Et quidem illa optima esse gloriatur; sed non dicit tamen, quia in eis cucurrisset, aut curreret; quod in istorum solo odore promittit. Quid, si ipsam unctionem in se effusam sentiret, cujus ita tenui exhilarata fragrantia permovetur ut currat? Mirum si non et volaret. Sed dicit aliquis: Desine jam commendare; satis, cum ea coeperis assignare, apparebit quid sint. Non. Minime ego istud polliceor. Sane an vel ipsa sint quae animo suggeruntur dicenda, crede mihi, adhuc nescire me fateor. Existimo enim sponsum varias aromatum
Abbreviated transcription (Latin):
nũ placabilẽ dño. Saluo gͥ cuiq qd̾ forte sublimĩ. subtiliꝰq desponsc
unguentis speciali mun̾e sentire sͥ. ⁊ exꝑiri donatũ÷ ego qd̾ de ꝯmu¬
ni aecepi. ꝓfero in ꝯmune. Ipse siquidẽ fons uite. ip̃e fons signatꝰ de intͣ
ortũ conglusũ erumpens ꝑ os pauli fistulã suã. tanquã uere illa sapĩa.
quie uixta beati iob sententiã tihitur de oecultis. in quatuor sese riuos
diftudit. ⁊ dderiuauit inplatras ubi uidelic et ad signat nobis eum fac¬
tũ ad̾o sapĩam.⁊ iusticiam. ⁊ scificationẽ. ⁊ redempt̃õem. Ex his Iq

Expanded text:
no . 4. Salvo igitur cuique, quod forte sublimius subtiliusque de Sponsi unguentis speciali munere sentire sibi et experiri donatum est, ego quod de communi accepi, profero in commune. Ipse siquidem fons vitae, ipse fons signatus, de intra hortum conclusum erumpens, per os Pauli fistulam suam, tanquam vere illa sapientia, quae juxta beati Job sententiam trahitur de occultis , in quatuor sese rivos diffudit, et derivavit in plateas, ubi videlicet et assignat nobis eum factum a Deo sapientiam, et justitiam, et sanctificationem, et redemptionem . Ex his utique
Abbreviated transcription (Latin):
eu̾tere inqͥt. Liquet ñ ade̾e̾¬
quẽ reuocat. affuisse tam̃ idq ñ longe aute. qͥ pꝑe qͣdum ad¬
huc abiret reuocari in detͫꝰ Intẽpestiua reuocatio. utagni unrus
amors. magne alt̾ius amabilitatis indiciũ ẽ. Qͥ sunt isti kari¬
tatis cultores amatoriq tã indefessi sectatores negotii. quoꝵ al¬
terũ ꝓseqr̃. alterũ urget tã inqͥetꝰ amor ͥ m qͥdem ut menimmi
nee ꝓmissionis incumbit assignare hunc loc̾ uerbo. y atiime.
s ad̾ hoc ut digne. ł aliqͣntis ꝑ fiat. ipsius ad iuitorio u̾bi egere
ne faten & certe sermo iste decuerat mag̃ exꝑtum. mag̾q ꝯsci
tis. Picłm meu̾ uideo. & non euito. uos me cogitis. Prorsus cogitis me am¬
bulare intragnis. yninirabilib suꝑme. heuqͣm uerem ne subinde au¬
lram. Quare tu entrras delicras meas.  assumis testam̃tũ meu̾ pos.t.
Audite me tam̃ hominẽ qui loq trepidat. ntacere tam̃ ñ potest. E xcusabit

Expanded text:
. Liquet non adequem revocat; adfuisse tamen, idque non longe ante: quippe qui dum adhuc abiret, revocari videtur. Intempestiva revocatio, magni unius amoris, magnae alterius amabilitatis indicium est. Qui sunt isti charitatis cultores, amatoriique tam indefessi sectatores negotii, quorum alterum prosequitur, alteram urget tam inquietus amor? Et mihi quidem, ut memini meae promissionis, incumbit assignare hunc locum Verbo et animae; sed ad hoc ut digne vel aliquantisper fiat, ipsius adjutorio Verbi egere e fateor. Et certe sermo iste decuerat magis expertum, magisque tis. Periculum meum video, et non caveo; vos me cogitis. Prorsus cogitis ambulare in magnis et in mirabilibus super me. Heu! quam vereor ne subinde audiam: Quare tu enarras delicias meas, et assumis sacramentum meum per os tuum? Audite me tamen hominem qui loqui trepidat, et tacere non potest. Excusabit
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ Est qͥppe incõmutabilis. ueru̾ hec qͥ potest caꝑe. capiat. Nos autẽ in
exxpotͥione sacri mysticiq eloquii. cautȩ. ⁊ simplicit̾ ambulante ᷤ. geram
morẽ scͥpture q̃ nrĩs u̾bis sapientiã in mysterio absconditã loqͥt᷑. ur̃is
affectib dm̃ dum figurat insinuat. notis rerũ sensibiliũ similitudinib
tamꝗͣ. qͥbdam uilioris mat̾ie pocuł. ea q̃ p̾ciosa sunt ignota & in uisibilia
dĩ. mentib ꝓpinat humams. Seqͣm᷑ puide ⁊ nos ⁊ eloquii casti ꝯsuetud

Expanded text:
e omnino incommutabilis. 2. Verum haec qui potest capere, capiat. Nos autem in expositione sacri mysticique eloquii caute et simpliciter ambulantes, geramus morem Scripturae, quae nostris verbis sapientiam in mysterio absconditam loquitur; nostris affectibus Deum, dum figurat, insinuat; notis rerum sensibilium similitudinibus, tanquam quibusdam vilioris materiae poculis, ea quae pretiosa sunt, ignota et invisibilia Dei, mentibus propinat humanis. Sequamur proinde et nos eloquii casti consuetud
Abbreviated transcription (Latin):
quo ds scĩaꝵ dñs arcendos censeat cupidos ui̾tatis. uanitatis ñ ꝯscios
Tał erat moyses qui audebat dr̃e dõ. si inueni gr̃am in ocłis tuiscostñ¬
de mͥ te ip̃m. Tat philippꝰ. qui ꝯͥ. ⁊ suis condisçipuł patrẽ flagitabat
ostendi. Tat ⁊ thomas. qui nisi sua mami tang̾e̾t uulnꝰ. ⁊ fossum lat᷑. cre¬
dere recusabat. Pusilla fides. s de magnitũdine annin miro mͦ descendens.

Expanded text:
um Dominus arcendos censeat cupidos veritatis, vanitatis non conscios. Talis erat Moyses, qui audebat dicere Deo: Si inveni gratiam in oculis tuis, ostende mihi te ipsum . Talis Philippus, qui sibi et suis condiscipulis Patrem flagitabat ostendi : talis et Thomas, qui nisi sua manu tangeret vulnus et fossum latus, credere recusabat . Pusilla fides, sed de magnitudine animi miro modo descendens.
Abbreviated transcription (Latin):
F inde necẽe̾ eã cresc̾e ac dila tari ut sit capax di. Porro latitudo eius¬
tura. Crescit qͥ ͦ ꝓ tenditur. s sp̃ualit̾. Crescit ñ in substãtias: uirtute. Cresc̾ᷤ

Expanded text:
inde necesse est eam crescere ac dilatari, ut sit capax Dei. Porro latitudo ejustura. Crescit quidem et extenditur, sed spiritualiter; crescit non in substantia, sed in virtute; cresc
Abbreviated transcription (Latin):
ar̃a. nu̾bum. sponsaꝰ. spotisꝰ.creator& creatura. ñ mrag̃ ꝗͣ sitiens: fons.
Qid gͦ Peribit ꝓpt̾ hoc. ⁊extoto euacirabit᷑ nupture uotũ desiderium
suspirantis. antantis ardoꝵ p̃sitm̃tis fidutia. qͥa ñ ualet exreqͦcurre¬
re cũ gigante. dulcedine cũ melle ꝯtendere. lenitate cũ agno. candore
cũ lilio. claritate cũ sole. caritate cũ eo qͥ caritas ẽ. Non. Nã ꝯsiminꝰ dilig̾.
creatura qm̃ minorẽ. tam̃ si extota se dilig̃. nichildeẽ uͥ totũ ẽ. ꝓpt̾ea

Expanded text:
creatura, non magis quam sitiens et fons. Quid ergo? peribit propter hoc, et ex toto evacuabitur nupturae votum, desiderium suspirantis, amantis ardor, praesumentis fiducia, quia non valet ex aequo currere cum gigante, dulcedine cum melle contendere; lenitate cum agno, candore cum lilio, claritate cum sole, charitate cum eo qui charitas est? Non. Nam, etsi minus diligit creatura, quoniam minor est; tamen si
Abbreviated transcription (Latin):
Ex p̃cedenti u̾sicło pendet. Quẽ eñ salientẽ ⁊ pperantẽ mͦ desc̃ꝑ¬
serati ꝯseq̃nt̾ ꝯparat capree. hỹnuloq ceruoꝵ. Apte qͥd̾e qd̾ hoc genus
ammantiũ citrsu ueloa. ⁊ saltu agile sit. Porro sermo despotiso ẽ. ⁊
sermo sponsus ẽ. & ꝓpħa dicit de deo. qͥa uelocit̾ currit sermo eiꝰ. sane
gruens huic locoᷤ ubi sponsus qͥ sermo deiẽ. saliens. transiliens q: de¬
seubit᷑: simił ꝓinde factꝰ capree. hỹnuloq ceruoꝵ. & hoc ratio simili¬
tiadinis. Adde tam̃ ne ulla similitudinis ipsiꝰ ł iinima ꝓportiuncła
uaet qͥa capͤa qͥdem ñ mͦ cursus ꝑmcitate. s racumme imsus eminet.

Expanded text:
Ex praecedenti versiculo pendet. Quem enim salientem et properantem modo descripserat, consequenter comparat capreae hinnuloque cervorum. Apte quidem, quod hoc genus animantium cursu velox, et saltu agile sit. Porro sermo de sponso est, et sermo sponsus est. Et Propheta dicit de Deo quia velociter currit sermo ejus ; sane congruens huic loco, ubi sponsus, qui sermo Dei est, saliens transiliensque describitur, similis proinde factus capreae hinnuloque cervorum. Et haec ratio similitudinis. Adde tamen, ne nulla similitudinis ipsius vel anima proportiuncula vacet, quia caprea quidem non modo cursus pernicitate, sed et acumine visus eminet.