comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
arguti certiq & circumscripti uerborum
ambitus cõceduntur de industria quȩ nõ
ea insidiis sed aperte ac palam elaboratior
ut uerba uerbis qui demensa & paria res
ma terminentur eũdẽq referãt in caden¬
do sonũ. q̃ inueritate causarũ & rarius
multo facimus et certe crcultius. in pana¬
tenatheo aũt ysocratis ea studiose cõsectatũ
fatetur: nõ ad uidicioꝵ certamen sed uolup¬
tatem auriũ scripserat : Haee tractasse tra
simachũ: calche donum primũ & leontinu
ferũt gorgiam. Theodorũ inde bizantiũ
multosq alios quos logodedalos appellat
in phedro socrates quorũ satis arguta mł¬
ta sed ut mõ primumq nascentiã. minu¬
ta & uersiculorũ siłia quedã nimiũq depicta
qͦ magis sunt herodotus Tucididesq mirabi¬
les quorũ etas cũ in eorũ tpr̃a quos noĩaui
incidisset longissime tñ ip̃i a talib delitiis
uel potius inepͣtiis abfuerũt. Alter .ii. sine

Expanded text:
arguti certique et circumscripti verborum arguti certique et circumscripti verborum ambitus conceduntur, de industriaque non ex insidiis sed aperte ac palam elaboratur, ut verba verbis quasi demensa et paria respma terminentur eundemque referant in cadendo sonum; quae in veritate causarum et rarius multo facimus et certe theanico autem Isocrates ea se studiose consectatum fatetur. non enim ad certamen; sed ad voluptatem aurium scsymachum Calchedonium primum et Leontinum ferunt Gorgiam, Theodorum inde Byzantium multosque alios, quos logodaida/lous appellat in Phaedro Socrates; quorum satis arguta multa, sed ut modo primumque nascentia minuta et versiculorum similia quaedam nimiumque depicta. Quo magis sunt Herodotus Thucydidesque mirabiles; quorum aetas cum in eorum tempora quos nominavi incidisset, longissime tamen ipsi a talibus deliciis vel potius ineptiis afuerunt. Alter enim sine
Abbreviated transcription (Latin):
explicatio quȩ forma maxime excellat in
picturis: alius horrida: inculta: abdita: et
opaca: cõtra alius nitida leta cõlustrata de¬
lectat: Quid ẽ quo ꝑscriptum aliqđ̃ aut for¬
mulã exprimas cum in suo qđq gnͣe p̾stet
& gnͣa plura sint hac ego religione nõ sum
ab hoc conatu repulsus extimauiq in om¬
nibus reb ẽe aliꝗd optimũ ẽt si laterdi. Id¬
q ab eo posse qui eius rei gnarus eẽt iudi¬
cari. S qm̃ plura sũt orõnũ gnͣa eaq di¬
uersa neq in unã formam cadũt omia.
Laudatinum: scriptionũ: et hystoriarũ
& talium suasionum qualem ysocrates
fȩcit pangericum multiq alii qui sunt
qͦ negligenda sit: est .n. illa quȩ nutrix esꝰ
oratoris quẽ informare uolumus & de quo
molimur aliꝗd exquisitius dicere. Ab hoc
& uerboꝵ copia alitur & eorũ cõstructio et
nũs liberiore quadam fruitur licentia. Da¬
tur ẽt uenia concinnitati sententiarũ et

Expanded text:
explicatio quae forma maxime excellat. In explicatio quae forma maxime excellat. In picturis alios horrida inculta, abdita et opaca, contra alios nitida laeta conlustrata delectant. Quid est quo praescriptum aliquod aut formulam exprimas, cum in suo quidque genere praestet et genera plum sint? hac ego religione non sum ab hoc conatu repulsus existimavique in omnibus rebus esse aliquid optimum, etiam si lateret, idque ab eo posse qui eius rei gnarus esset iudicari. sed quoniam plura sunt orationum genera eaque diversa neque in unam formam cadunt omnia, laudationum scriptionum et historiarum et talium suasionum, qualem Isocrates fecit Panegyricum multique alii qui sunt quo neglegenda sit; est enim illa quasi nutrix eius oratoris quem informare volumus et de quo molimur aliquid exquisitius dicere. ab hac et verborum copia alitur et eorum constructio et numerus liberiore quadam fruitur licentia. datur etiam venia concinnitati sententiarum et
Abbreviated transcription (Latin):
nȩ: semꝑ aut ipe scribis aliquid aut me uo¬
cas ad scribendũ: Itaq hoc sũ aggressus statĩ
catone absoluto: quẽ ip̃m nunꝙͣ attigissem
tp̃ra timens inimica uirtuti nisi tibi hortanti
& illius memoriã memoriã mihi caram ex¬
citanti nõ parere nephas est eduxissem sed
testificor me a. te rogatũ: & recusandũ: et
scribere ẽẽ ausum Uolo .ii. mihi tetũ comue
ẽẽ crimen ut si substinere tantam questio¬
nem nõ potuero iniusti operis impositi tria
culpa sit: mea recepti. In quo tñ iudicii nr̃i
errorẽ laus tibi dati muneris cõpensabit: Sed
ĩ oi re difficillimũ ẽ forma qđ caracter g̾ce
dicitur exponere optimi qđ̃ aliud aliis ui¬
detur optimũ: Ennio delector ait ꝗspiã ꝙ nõ
discedit a cõi more u̾borũ: Paciuuo inꝗt̾ altꝰ
om̃s apud hunc ornati elaboratiq sunt u̾sus
multa ap̾ alterũ negligentiꝰ fac aliũ actio
Uaria.N. sunt uidicia ut in gręcis: nec facilis

Expanded text:
nae, semper aut ipse scribis aliquid aut me vonae, semper aut ipse scribis aliquid aut me vocas ad scribendum! itaque hoc sum adgressus statim Catone absoluto—quem ipsum numquam attigissem tempora timens inimica virtuti, nisi tibi hortanti et illius memoriam mihi caram excitanti non parere nefas esse duxissem—, sed testificor me a te roga- tum et recusantem haec scribere esse ausum. Volo enim mihi tecum commune esse crimen, ut, si sustinere tantam quaestionem non potuero, iniusti oneris impositi tua culpa sit, mea recepti; in quo tamen iudici nostri errorem laus tibi dati muneris compensabit. sed in omni re difficillimum est formam, qui xarakth\r Graece dicitur, exponere optimi, quod aliud aliis videtur optimum. Ennio delector, ait quispiam, quod non discedit a communi more verborum; Pacuvio, inquit alius: omnes apud hunc ornati elaboratique sunt versus, multo apud alterum neglegentius; fac alium Accio; varia enim sunt iudicia, ut in Graecis, nec facilis
Abbreviated transcription (Latin):
& semꝑ amaui: ingenium: studia mores
tuos: incendor porro qͦttidie magis nõ de¬
siderio solum. quo quidem cõficior cõgressus
nr̃os consuetudinẽ uictus: doctissimos ser¬
mones requirenis tuos. sed & admirabili fa¬
ma uirtutũ incredibiliũ: q̃ spetie dispares pru¬
dentia conuinguntur. Quid .n. tam distans
ꝙ a seueritate comitas: ꝯuis tñ unꝙͣ te. aut
sanctior est habitus aut dulcior. Quid tam
difficile: ꝙ̃ in plurimorũ cõtrouersiis diiudi¬
candis ab om̃ib diligi. Consequeris tñ ut eos
ipos quos coͣn statuas: equosq placatos di¬
mittas: Itaq efficis ut cũ gr̃ȩ causa niħ facias
omia tñ sint grata quȩ facis: Ego oĩb terris
una gallia comuni non ardet incendio in
qua frueris ip̃e te: cũ in italiȩ lucẽ cognosce¬
ris uersarisq in optimorũ ciuium uel flore
uel robore: Iam ꝙͣtũ illud ẽ: ꝙ in maximis
occupationib nunꝙ̃ intermittis studia doctri¬

Expanded text:
et semper amavi ingenium studia mores et semper amavi ingenium studia mores tuos. Incendor porro cotidie magis non desiderio solum, quo quidem conficior, congressus nostros, consuetudinem victus, doctissimos sermones requirens tuos, sed etiam incredibili fama virtutum admirabilium, quae specie dispares prudentia coniunguntur. quid enim tam distans quam a severitate comitas? quis tamen umquam te aut sanctior est habitus aut dulcior? quid tam difficile quam in plurimorum controversiis diiudicandis ab omnibus diligi? consequeris tamen ut eos ipsos quos contra statuas aequos placatosque dimittas. Itaque efficis ut, cum gratiae causa nihil facias, omnia tamen sint grata quae facis. Ergo omnibus ex terris una Gallia communi non ardet incendio; in qua frueris ipset te, cum in Italiae luce cognosceris versarisque in optimorum civium vel flore vel robore. Iam quantum illud est, quod in maximis occupationibus numquam intermittis studia doctri
Abbreviated transcription (Latin):
Quis porro unꝙ̃ gręcoꝵ rhetoꝵ a tucidide ꝗcq̃
duxit. At laudatus est ab oĩb fateor sedita
ut rerum explicator prudens seuerus gra¬
ius nõ ut iniudiciis uersaret causas: s uti
hnstoriis bella narrar&i. Itaq nũꝙ̃ est nuͣatꝰ
orator: Nec uͦ si hystoriã nõ scripsisse nom̃
eius extar&: cum psertim fuissec honora¬
tus & nobilis: huiꝰ tñ nemo neq uerboꝵ
neq sententiarum grauitatẽ imitatur. s&
cũ utilia quedã & ii antea locuti sunt
quȩ uel sine magistro facere potuerunt.
germanos se putant ẽẽ tutididis: nactus
sum ẽt qui xenophontis siłiem eẽ se cuperet
cuius sermo ẽ ille quid melle dulcior. sed a
forensi strepitu remotissimus. Referamus
igitur nos ad eũ quem nolimus in coran¬
dum & eadem eloquentia informandum
quã in nullo cognouit antonius: Magnũ
onus omino & arduum brute conamur
sed nihil difficile amanti puto: Amo aũt

Expanded text:
quis porro umquam Graecorum rhetorum a Thucydide quicquam quis porro umquam Graecorum rhetorum a Thucydide quicquam duxit? 'at laudatus est ab omnibus.' fateor; sed ita ut rerum explicator prudens severus gravis; non ut in iudiciis versaret causas, sed ut in historiis bella narraret; itaque numquam est numeratus orator, nec vero, si historiam non scripsisset, nomen eius exstaret, cum praesertim fuisset honoratus et nobilis. Huius tamen nemo neque verborum neque sententiarum gravitatem imitatur, sed cum mutila quaedam et hiantia locuti sunt, quae vel sine magistro facere potuerunt, germanos se putant esse Thucydidas. Nactus sum etiam qui Xenophontis similem esse se cuperet, cuius sermo est ille quidem melle dulcior, sed a forensi strepitu remotissimus. referamus nos igitur ad eum quem volumus incohandum et ea demum eloquentia informandum quam in nullo cognovit Antonius. magnum opus omnino et arduum, Brute, conamur; sed nihil difficile amanti puto. Amo autem
Abbreviated transcription (Latin):
tonare. permiscere grȩciam dictus ẽet Dicat
igitur attice uenustissimus ille scriptor: ac
insolens aut ineptum. Ornate uͦ & grauiter
et copiose dicere: aut atticoꝵ sit aut ne sit
Eschines: neue demostenes atticus: Ecce aũt
aliꝗ tuchididios eẽ profitentur nouũ qđ¬
dã impitoꝵ & in auditũ genus: Nã qui
lisiam socuntur nõ illũ ꝗdem amplũ atq
grandẽ. subtilem Et elegantẽ tm̃: Nec ꝙ m
forensib cãis possit p̾clare cõsistere Tucicli¬
des aũt res gestas: & bella narrat et p̾lia
grauit sane & probe sed niħ ab eo trãsferri
põt ad forensẽ usum & publicũ: Ip̾e ille cõ¬
tiones ita młtas h̃nt oscuras abditasq sentẽ¬
tias uix ut intelligantur qđ ẽ ĩ or̃one ciui¬
li uitiũ uł maximũ: Que est aũt in hõibus
tanta ꝑuersitas: ut inuentis frugib glan¬
de uescant᷑: an uictus hoiũm atheniensiũ
bñficio excoli potuit oratio non potuit

Expanded text:
tonare permiscere Graeciam dictus esset. Dicat tonare permiscere Graeciam dictus esset. Dicat igitur Attice venustissimus ille scriptor ac insolens aut ineptum; ornate vero et graviter et copiose dicere aut Atticorum sit aut ne sit Aeschines neve Demosthenes Atticus. ecce autem aliqui se Thucydidios esse profitentur: novum quoddam imperitorum et inauditum genus. Nam qui Lysiam sequuntgrandem, subtilem et elegantem tamen et qui in forensibus causis possit praeclare consistere. Thucydides autem res gestas et bella narrat et proelia, graviter sane et probe, sed nihil ab eo transferri potest ad forensem usum et publicum. Ipsae illae contiones ita multas habent obscuras abditasque sententias vix ut intellegantur; quod est in oratione civili vitium vel maximum. quae est autem in hominibus tanta perversitas, ut inventis frugibus glande vescantur? an victus hominum Atheniensium beneficio excoli potuit, oratio non potuit?
Abbreviated transcription (Latin):
dicam notare id qđ restinctis ĩa ałoꝵ incen¬
diis irridere: Itaq se purgans iocatur demoste¬
nes negat in eo positas ẽẽ fortunas grȩcie in
nã igitur mõ audiretur: misus: aut frix abhȩ¬
nis cum ẽt demostenes exagitet᷑ ut putidus¬
itaq Cũ uͣo inclinata ululantiq uoce more
asiatico canere cȩpisses ꝗs eũ ferret auͭ potius
ꝗs nõ uberet auferri: Ad atticorum at̃ aut¬
res teretes & relligiosas qui se accomodat
hi sũt ex istimandi atticẽ dicere: qͦrũ gnͣa
plura sunt: hi unũ mõ quale sit suspican¬
tur: Putant.N. qui horride inculteq dicat
mõ id eleganter enucleateq faciat eũ solũ
attice dicere. Errant ꝙ solũ ꝙ attice nõ fal¬
luntur. Istorũ .ii. iudicio si solum illud est¬
ẽ atticũ ne pericles quid̃ dix̃ attice cui pͥme si¬
ne cõtrouersia deferebantur qui si tenui gnͣe
uteretur nunꝙͣ ab aristophane poeta fulgere

Expanded text:
dicam, notare idque restinctis iam animorum incendicam, notare idque restinctis iam animorum incendiis inridere. Itaque se purgans iocatur Demosthenes: negat in eo positas esse fortunas Graeciae, hnam igitur modo audiretur Mysus aut Phryx Athenis, cum etiam Demosthenes exagitetur ut putidus? cum vero inclinata ululantique voce more Asiatico canere coepisset, quis eum ferret aut potius quis non iuberet auferri? ad Atticorum igitur auris teretes et religiosas qui se accommodant, ei sunt existimandi Attice dicere. Quorum genera plura sunt; hi unum modo quale sit suspicantur. Putant enim qui horride inculteque dicat, modo id eleganter enucleateque faciat, eum solum Attice dicere. Errant, quod solum; quod Attice, non falluntur. istorum enim iudicio, si solum illud est Atticum, ne Pericles quidem dixit Attice, cui primae sine controversia deferebantur; qui si tenui genere uteretur, numquam ab Aristophane poeta fulgere
Abbreviated transcription (Latin):
genus quod eorum uicini nõ ita late inter¬
iecto mari rhodii nũꝙ̃ probauerũt grȩcia
aũt młto minꝰ athenienses uͦ funditus re¬
pudiauerũt quoꝵ semp fuit prudens inte¬
grũq iudiciũ nħ ut poss&̃ nisi incorrup¬
tum audire & elegans: Eorũ religioni cũ
seruu& orator nullũ uerbum insolens
nullũ odiosũ ponere audebat: Itaq hic quẽ
prestitisse diximus cȩteris in illa prothe¬
siphonte orone longe optima submuisstꝰ
a primo: deinde dum de legib disputat
pͥssiuis post sensim incedens uidices ut uidit
ardentes in reliꝗs exultauit audacius. Ac
tñ in hoc ip̃o diligenter examinante uerboꝵ
oiũm pondera reprehendit ȩschines q̃dã et ex¬
agitãs illudensq dura odiosa. intollerabilia eẽ
dicit: ꝗn & querit ab ip̃o cũ quid eũ beluam
appell& utrũ illa uerba an portenta sint ut
eschini ne demostenes quid uideatur attice
dicere. facile ẽ.N. uerbũ aliqđ. ardens ut ita

Expanded text:
genus, quod eorum vicini non ita lato intergenus, quod eorum vicini non ita lato interiecto mari Rhodii numquam probaverunt Graecia autem multo minus , Athenienses vero funditus repudiaverunt; quorum semper fuit prudens sincerumque iudicium, nihil ut possent nisi incorruptum audire et elegans. Eorum religioni cum serviret orator, nullum verbum insolens, nullum odiosum ponere audebat. itaque hic, quem praestitisse diximus ceteris, in illa pro Ctesiphonte oratione longe optima summissius a primo, deinde, dum de legibus disputat, pressius, post sensim incendens iudices, ut vidit ardentis, in reliquis exsultavit audacius. Ac tamen in hoc ipso diligenter examinante verborum omnium pondera reprehendit Aeschines quaedam et exagitat inludensque dura odiosa intolerabilia esse dicit; quin etiam quaerit ab ipso, cum quidem eum beluam appellat, utrum illa verba an portenta sint; ut Aeschini ne Demosthenes quidem videatur Attice dicere. facile est enim verbum aliquod ardens, ut ita
Abbreviated transcription (Latin):
extitit quisquã nec callidior. nec tem¬
peratior. Itaq nobis monendi sunt. il
quorũ sermo imperitus increbuit qui
aut dici se desiderant atticos aut ip̃i
attice uolunt dicere ut mirentur hr̃ic
max quo athenas quid ip̃as magis cre¬
do fuisse atticas. Quid .n. si atticũ discant elo¬
quentiãq ip̃ius iurib nõ imbeccillitate sua
metiantur. Nunc .N. tantũ ꝗsq laudat ꝙͣtu
se posse sperat imitari sed tñ eos studio opti¬
mo iudicio minus firmo pͥditos docere q̃
sit propria laus atticorũ nõ alienũ puto:
Semꝑ oratoꝵ eloquentiȩ moderatrix fuit au¬
ditoꝵ prudentia. Om̃s .ii. ꝗ probari uolũt
uoluntatẽ eoꝵ qui audiuĩt intuentur ad
eamq & eorũ arbitrium & nutũ totos se
fingunt et accomodant: Itaq caria & phry¬
gia : & misia qđ minime polite: minimeq
elegantes sunt asciuerunt aptũ sius aurib
opimũ quoddam & tanqͣ adipale dictioi̾s

Expanded text:
exstitit quisquam nec callidior nec temexstitit quisquam nec callidior nec temperatior. Itaque nobis monendi sunt ei quorum sermo imperitus increbruit, qui aut dici se desiderant Atticos aut ipsi Attice volunt dicere, ut mirentur hunc maxime, quo ne Athenas quidem ipsas magis credo fuisse Atticas; quid enim sit Atticum discant eloquentiamque ipsius viribus, non imbecillitate sua metiantur. nunc enim tantum quisque laudat quantum se posse sperat imitari. Sed tamen eos studio optimo iudicio minus firmo praeditos docere quae sit propria laus Atticorum non alienum puto. semper oratorum eloquentiae moderatrix fuit auditorum prudentia. Omnes enim qui probari volunt voluntatem eorum qui audiunt intuentur ad eamque et ad eorum arbitrium et nutum totos se fingunt et accommodant. itaque Caria et Phrygia et Mysia, quod minime politae minimeque elegantes sunt, asciverunt aptum suis auribus opimum quoddam et tamquam adipatae dictionis
Abbreviated transcription (Latin):
potius expers:Isq uno tenore ut aiunt
in dicendo fluit nihil offerres preter fa¬
cultatẽ & equalitatẽ aut addit aliquos ut
in corona thorosq om̃ez orationem ornam¬
tis modicis uerboꝵ sententiarũq distinguit.
Norũ singuloꝵ generũ quicũq ium de sin¬
grilis consecuti sunt magnũ in oratorib
nomen habuerũt: s querendũ est. satis¬
ne id qđ uolumus effecerint: Uidemꝰ N
fuisse quosdam qui idem ornate ac gra¬
uiter: Idem uersute & subtiliter diceret
Atq ũt ut in latinis talis oratoris simula¬
crum reꝑire possemus Esset egregiũ nõ
querere externa domesticis ẽẽ coniẽtos
S ego idem qui in illo sermone nr̃o ꝗ est
expositus in bruto multũ tribuerim lati¬
nis uel ut hortarer alios ul ut amarem
meos recordor longe om̃ib unũi añ ferre
demostenem ꝙ uim accomodare ad eã
quã sentiã eloquentiam nõ ad eam quã
in aliqͦ ip̃e cognouerim: hoc nec graiuor

Expanded text:
potius expers; isque uno tenore, ut aiunt, potius expers; isque uno tenore, ut aiunt, in dicendo fluit nihil adferens praeter facilitatem et aequabilitatem aut addit aliquos ut in corona toros omnemque orationem ornamentis modicis verborum sententiarumque distinguit. horum singulorum generum quicumque vim in singulis consecuti sunt, magnum in oratoribus nomen habuerunt. Sed quaerendum est satisne id quod volumus effecerint. videmus enim fuisse quosdam qui idem ornate et graviter, idem versute et subtiliter dicerent. Atque utinam in Latinis talis oratoris simulacrum reperire possemus! esset egregium non quaerere externa, domesticis esse contentos. sed ego idem, qui in illo sermone nostro qui est expositus in Bruto multum tribuerim Latinis, vel ut hortarer alios vel quod amarem meos, recordor longe omnibus unum me anteferre Demosthenem, quem velim accommodare ad eam quam sentiam eloquentiam, non ad eam quam in aliquo ipse cognoverim. Hoc nec gravior
Abbreviated transcription (Latin):
ẽẽ dicebat: at qualis eẽ debeat poterimus
fortasse dicere Tria sũt omĩno gnͣa dicẽ¬
di quib in singulis ꝗdam floruerũt pereq̃
au̾̃t id qđ uolumus perpauci in oĩbus Nã
& grandiloqui ut ita dicã fuerũt cũ am¬
pla. & sententiarũm grauitate & maiestate
uerboꝵ excellentes. uarii. copiosi: graues ad
ꝑmouendos & cõuertendos aiõs instrueti
& parati qđ ip̃m alii aspera tristi. horrida
acuti. om̃ia docentes et dilucidiora et am¬
pliora facientes subtili quadam et p̾ssa ra¬
tione limati in eodemq gnͣe alii calli¬
di sed impoliti: & inconsulti rudiũ siłes
& imꝑitorũ Alii in eadẽ ieuunitate cõcĩni¬
ores idest faceti: florentes. & leuiter etiã
ornati. Est aũt quidam interiectus inter
medius et qͣ temꝑandus nec acumine po¬
steriorũ nec fulmine utens suꝑiorũ. U¬
cinus amboꝵ in neutro excellens. utruisq
particeps uel utriusc. si uerũ querimus

Expanded text:
esse dicebat, at qualis esse debeat poterimus esse dicebat, at qualis esse debeat poterimus fortasse dicere. tria sunt omnino genera dicendi, quibus in singulis quidam floruerunt, peraeque autem, id quod volumus, perpauci in omnibus. Nam et grandiloqui, ut ita dicam, fuerunt cum ampla et sententiarum gravitate et maiestate verborum, vehementes varii, copiosi graves, ad permovendos et convertendos animos instructi et parati—quod ipsum alii aspera tristi horrida oacuti, omnia docentes et dilucidiora, non ampliora facientes, subtili quadam et pressa oratione limati; in eodemque genere alii callidi, sed impoliti et consulto rudium similes et imperitorum, alii in eadem ieiunitate concinniores, id est faceti, florentes etiam et leviter ornati. est autem quidam interiectus inter hos medius et quasi temperatus nec acumine posteriorum nec fulmine utens superiorum, vicinus amborum, in neutro excellens, utriusque particeps vel utriusque, si verum quaerimus,
Abbreviated transcription (Latin):
qđ alia intelligendi alia dicendi disciplina ẽ
& ab aliis rerum. & ab aliis uerborũ doctria
queritur: Itaq. M Antonius cui uł pͥmas ȩlo¬
quentiȩ partes patriĩ nr̃oꝵ tribuebat ȩtas. uir
natura peracutus et prudens in eo libro quẽ
dimiserat unũ: disertos ait se uidisse multoᷤ
eloquentẽ omĩno neminem. Insidebat uide¬
lic& in eius mente speties eloquẽtiȩ: quã cer¬
nebat aĩo re ip̃a no uidebat: Uir aũt acer¬
desiderans neminẽ plane qui recte appella¬
ri eloquens posset uidebat: quod si ille nec
se: nec I crassum eloqntem putauit huit
ꝓfecto cõprehensam aĩo quãdam formam
eloq̃ntiȩ: cui qm̃ nihil deerat: eos quibus
aliquid aut plura deerant in eã formã
nõ poterat includere: In uestigemꝰ hunc
igitur brute si possumus: quem nũꝙͣ̃ ui¬
dit antonius/ aut qui omĩno nullus un¬
quam fuit. quẽ imitari atq expͥmere nõ¬
possumus qđ idẽ ille uix deo cõcessum

Expanded text:
quod alia intellegendi alia dicendi disciplina est quod alia intellegendi alia dicendi disciplina est et ab aliis rerum ab aliis verborum doctrina quaeritur. itaque M. Antonius, cui vel primas eloquentiae patrum nostrorum tribuebat aetas, vir natura peracutus et prudens, in eo libro quem unum reliquit disertos ait se vidisse multos, eloquentem omnino neminem. Insidebat videlicet in eius mente species eloquentiae, quam cernebat animo, re ipsa non videbat. Vir audesiderans neminem plane qui recte appellari eloquens posset videbat; quod si ille nec se nec L. Crassum eloquentem putavit, habuit profecto comprehensam animo quandam formam eloquentiae, cui quoniam nihil deerat, eos quibus aliquid aut plura deerant in eam formam non poterat includere. Investigemus hunc igitur, Brute, si possumus, quem numquam vidit Antonius aut qui omnino nullus umquam fuit; quem si imitari atque exprimere nopossumus, quod idem ille vix deo concessum
Abbreviated transcription (Latin):
erit auditor a qͦ censet eum. cũ alia p̾clara
quedam & magnifica didicissei uberem
& fecundam fuisse gnarũq quod ẽ eloq̃n¬
tiȩ maximũ: quib orationis modis q̃ que
aiõꝵ partes pellerentur: qđ id̃ de demoste¬
ne existimari põt. Cuiꝰ ex epłis intelligi põt
lic& ꝙͣ frequens fuerit platonis auditor.
cuiusq cernere neq eã difiniendo expli¬
care. nec tribuere in partes possumꝰ nec u¬
dicare quȩ uera: quȩ falsa sint neq cernẽ
cõsequentia repugnantia uidere anbigua
distinguere: quid dicã de natura rerum
cuiꝰ cognitio magnã orõnis suppeditat co¬
piam. De uita: de offitiis: de uirtute: de:
morib: sine multa earum ip̃arũ rerum
disciplina aut dici aut intelligi posse ad has
tot tantasq adhibenda sũt ornam̃ta in nuͣa¬
bilia que sola tum qđ tradebant᷑ ab his ꝗ dicẽ¬
di numerabantur magistri: quo fit ut ueram
illam & absolutam ȩloquentiã nemo cõseqͣtus

Expanded text:
erit auditor; a quo censet eum, cum alia praeclara erit auditor; a quo censet eum, cum alia praeclara quaedam et magnifica didicisse tum uberem et fecundum fuisse gnarumque, quod est eloquentiae maximum, quibus orationis modis quaeque animorum partes pellerentur; quod idem de Demosthene existimari potest, cuius ex epistulis intellegi licet quam frequens fuerit Platonis auditor;—cuiusque rei cernere neque eam definiendo explicare nec tribuere in partis possumus nec iudicare quae vera quae falsa sint neque cernere consequentia, repugnantia videre, ambigua distinguere. Quid dicam de natura rerum, cuius cognitio magnam orationi suppeditat copiam, de vita, de officiis, de virtute, de moribus? satisne sine multa earum ipsarum rerum disciplina aut dici aut intellegi. potest? ad has tot tantasque res adhibenda sunt ornamenta innumerabilia; quae sola tum quidem tradebantur ab eis qui dicendi numerabantur magistri; quo fit ut veram illam et absolutam eloquentiam nemo consequatur,
Abbreviated transcription (Latin):
dicam sed audita plerisq & fateor me orato¬
rem si mo sim aut & ꝗcunq sim: nõ ex rhe¬
torum officinis. sed ex achademiȩ spatiis ex¬
tus. Dĩs .N. ubertas & quasi silua dicendi duc¬
ta ab illis est: nec satis tnͣ instructa ad forẽ¬
ses causas quas ut illi ip̃i dicere solebant agre
młtis ꝗđ illa adiumentis magnisq caruit.
S tñ ornata uerbis atq sententiis iactatio¬
nem habuit in ppło nec paucorum uidici¬
um repͥhensionẽq pertimuit: Itaq &doc¬
tis eloquentia popularis & disertis elegans
doctrina defuit. Positum sit igitur inpri¬
mis qđ post magis intelligetur sine pħya non
posse effici quẽ querimus eloquentẽ nõ ut
mea tñ oĩa sint: sed ut sic aduiu& ut palestra
hystrionẽ: Parua. N magnis sȩpe rectissime
conferuntur: nam nec latius atq copiolius
hoc periclen prestitisse ceteris dicat oratori¬
bus socrates: qđ is anaxagore physici fu¬

Expanded text:
dicam sed inaudita plerisque, et fateor me oratodicam sed inaudita plerisque, et fateor me oratorem, si modo sim aut etiam quicumque sim, non ex rhetorum officinis sed ex Academiae spatiis extus; omnis enim ubertas et quasi silva dicendi ducta ab illis est nec satis tamen instructa ad forensis causas, quas, ut illi ipsi dicere solebant, agresmultis quidem illa adiumentis magnisque caruit, sed tamen ornata verbis atque sententiis iactationem habuit in populo nec paucorum iudicium reprehensionemque pertimuit: ita et doctis eloquentia popularis et disertis elegans doctrina defuit. positum sit igitur in primis, quod post magis intellegetur, sine philosophia non posse effici quem quaerimus eloquentem, non ut in ea tamen omnia sint, sed ut sic adiuvet ut palaestra histrionem; parva enim magnis saepe rectissime conferuntur. Nam nec latius atque copiosiushoc Periclem praestitisse ceteris dicit oratoribus Socrates, quod is Anaxagorae physici fu
Abbreviated transcription (Latin):
tando referuntur ea q̃ sub oculos ip̃a nõ ca¬
dunt: Sic perfecte eloquentiȩ spetiẽ aĩo ui¬
demꝰ effigiem aurib querimꝰ. Has rerum
formas appellat ydeas ille nõ intelligen¬
di solum sed ẽt̃ dĩcendi grauissimus auctor
& magister plato: easq gigni negat: & ait
semꝑ esse ac ratione & intelligentia cõtine¬
ri: coetera nasci: occidere. fluere: labi nec
timam sui gnͣis formam. spetiẽq redigẽ¬
dũ. At iudeo hanc pͥmam ingressionem
meam: nõ ex oratoris disputationib duc-¬
tam sed e media pħia repetitã et eã qđ̃ tũ anti¬
quã. tũ obscuram aut reprehensioĩs aliꝗd aut
certe admiratioĩs habiturã: nã aut mirabũtur
quid hec ꝑtineant: ad ea quȩ q̃rimus ꝗb satis
faciat res ip̃a cognita & nõ sine cã alte repeti¬
ta uideatur: aut rep̾hend&x ꝙ inusitatas uias
indagemꝰ. tritas relinquamꝰ: Ego aũt & me.
sepe noua iuderi dicere intelligo cũ peruetera

Expanded text:
tando referuntur eaque sub oculos ipsa non catando referuntur eaque sub oculos ipsa non cadit, sic perfectae eloquentiae speciem animo videmus, effigiem auribus quaerimus. has rerum formas appellat ide/as ille non intellegendi solum sed etiam dicendi gravissimus auctor et magister Plato, easque gigni negat et ait semper esse ac ratione et intellegentia contineri; cetera nasci occidere fluere labi nec timam sui generis formam speciemque redigendum. ac video hanc primam ingressionem meam non ex oratoriis disputationibus ductam sed e media philosophia repetitam, et eam quidem cum antiquam tum subobscuram aut reprehensionis aliquid aut certe admirationis habituram. Nam aut mirabuntur quid haec pertineant ad ea quae quaerimus—quibus satis faciet res ipsa cognita, ut non sine causa alte repetita videatur—aut reprehendent, quod inusi- tatas vias indagemus, tritas relinquamus. ego autem et me saepe nova videri dicere intellego, cum pervetera
Abbreviated transcription (Latin):
nõ sȩpe atq haud scĩo an unꝙͣ in aliqͣ aũt
parte eluceat aliq̃n idem ap̾ alios densius
ap̾ alios fortasse rarius:s ego sic statuo niħ
ẽẽ in ullo gnͣe tã pulchrum qͦ nõ pulchrius
id sit undẽ ild̾ ut exore aliqͦ qiͣ ymago
expͥmatur. qđ neq oculis neq aurib : net
ullo sensu ꝑcipi põt cogitatione tm̾ & mente
cõplectimur: Itaq phydiȩ simulachris ꝗbus
niħ in eo gnͣe ꝓfectius iudemꝰ & his picturis
quas nõĩaui: cogitare tñ possumus pulchrio¬
ra: Nec uͦ ille artifex cũ faceret Iouis for¬
mam aut minerue cõtemplabat᷑ aliquẽ: e
qͦ similitudinẽ ducer&. sed ip̃ius in mente
insidebat speties pulchritudinis mira & exi¬
mia quȩdã: quam intuens in eaq defixus
ad illiꝰ similitudinem artẽ & manũ dirige¬
bat. Ut igitur in formis & figuris ẽ aliqd
ꝑfectũ & excellens cuiꝰ ad cogitatũ speties imi¬

Expanded text:
non saepe atque haud scio an numquam, in aliqua autem non saepe atque haud scio an numquam, in aliqua autem parte eluceat aliquando, idem apud alios densius, apud alios fortasse rarius. sed ego sic statuo, nihil esse in ullo genere tam pulchrum, quo non pulchrius id sit unde illud ut ex ore aliquo quasi imago exprimatur; quod neque oculis neque auribus neque ullo sensu percipi potest, cogitatione tantum et mente complectimur. Itaque et Phidiae simulacris, quibus nihil in illo genere perfectius videmus, et eis picturis quas nominavi cogitare tamen possumus pulchriora; nec vero ille artifex cum faceret Iovis formam aut Minervae, contemplabatur aliquem e quo similitudinem duceret, sed ipsius in mente insidebat species pulchritudinis eximia quaedam, quam intuens in eaque defixus ad illius similitudinem artem et manum dirigebat. vt igitur in formis et figuris est aliquid perfectum et excellens, cuius ad cogitatam speciem imi
Abbreviated transcription (Latin):
excellentes iuiri deterriti nõ sunt: sed ne
Nopifices quiđ se artib suis remouerunt
qui aut hialusi quẽ rhodi iudimꝰ nõ potuerũt
aut. Coae ueneris pulchritudinẽ imitari: nec
simulacro iouis olympii aut doriphori statue
deterriti reliꝗ minus experti sunt ꝗd efficere
aut qͦ progredi possent. Quoꝵ tanta młtitudo
fuit. tanta in suo cuiusq laus ut cũ sũma
miraremur: inferiora tñ ꝓbaremꝰ. In oratori
b uͦ grecis qđ admirabile ẽ: qͣtũ int̾ om̃s unꝰ
exceliat. actñ cũ ẽẽt demostenes młti oratores
magni & clari fuerũt et antea fuerant: nec
postea defecerũt. Quare nõ est cur eorũ ꝗ se
studio eloquentiȩ dediderũt spes infringatur
aut languescat industria: nam neq illud
ip̃m qđ est optimũ desperandum est & in
pñtib reb magna sũt ea quȩ sũt optimis pro¬
xĩa. Atq ego in sũmo oratore fingendo talẽ
ĩformabo qualis fortasse nemo fuit: Nõ .N.

Expanded text:
excellentes viri deterriti non sunt, sed ne excellentes viri deterriti non sunt, sed ne opifices quidem se ab artibus suis removerunt, qui aut Ialysi, quem Rhodi vidimus, non potuerunt aut Coae Veneris pulchritudinem imitari, nec simulacro Iovis Olympii aut doryphori statua deterriti reliqui minus experti sunt quid efficere aut quo progredi possent; quorum tanta multitudo fuit, tanta in suo cuiusque genere laus, ut, cum summa miraremur, inferiora tamen probaremus. in oratoris quidem, admirabile est quantum inter omnis unus excellat; ac tamen, cum esset Demosthenes, multi oratores magni et clari fuerunt et antea fuerant nec postea defecerunt. Qua re non est cur eorum qui se studio eloquentiae dediderunt spes infringatur aut languescat industria; nam neque illud ipsum quod est optimum desperandum est et in praestantibus rebus magna sunt ea quae sunt optimis proxima. atque ego in summo oratore fingendo talem informabo qualis fortasse nemo fuit. Non enim
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ego sũmu & ꝑfectissimũ iudicẽ: In qͦ
uereor ne si id quod ius effecero eũq orato¬
rẽ quem queris ex pressero. tardẽ studia mł¬
torum qui desperatione debilitati experiri
id nol& qđ assequi posse diffidañ: S par
est oĩs oĩa experiri qui res magnas & ma¬
gnopere expetendas cõcupiuerunt: ođ sique
aut na sua aut illa p̾stantis ingenii uis for¬
te defici& aut minus instruetus erit ma¬
gnarum artiũ disciplinis: teneat tñ eũ cur¬
sum quẽ poterit. Prima ii. seq̃ntẽ honestũ
est insecũdis tertiisq cõsistere./ An ĩ poetis
u̾o homero soli locus est: ut de grȩcis loqͣr
aut archiloco. aut sophocli aut Dyndaro.
sed hoꝵ in secundis uel & infra secundos.
Nec uo aristotelem in pħya deterruit a scri¬
bendo amplitudo platõnis: nec ip̃e aristo¬
teles admirabili scĩa & copia cȩteroꝵ stu¬
dia restinxit: nec solũ ab optimis studiis

Expanded text:
quod ego summum et perfectissimum iudicem. In quo quod ego summum et perfectissimum iudicem. In quo vereor ne, si id quod vis effecero eumque oratorem quem quaeris expressero, tardem studia multorum, qui desperatione debilitati experiri id nolent quod se assequi posse diffidant. sed par est omnis omnia experiri, qui res magnas et magno opere expetendas concupiverunt. quod si quem aut natura sua aut illa praestantis ingeni vis forte deficiet aut minus instructus erit magnarum artium disciplinis, teneat tamen eum cursum quem poterit; prima enim sequentem honestum est in secundis tertiisque consistere. Nam in poetis non Homero soli locus est, ut de Graecis loquar, aut Archilocho aut Sophocli aut Pindaro, sed horum vel secundis vel etiam infra secundos; nec vero Aristotelem in philosophia deterruit a scribendo amplitudo Platonis, nec ipse Aristoteles admirabili quadam scientia et copia ceterorum studia restinxit. nec solum ab optimis studiis
Abbreviated transcription (Latin):
T RUM DIFICILIUS AN
MAIUS ESS& NEGARE
Tibi sepius idẽ roganti an
efficere id quod rogares diu
multũq brute dubitaui:
I am & negare ei quẽ unice diligerẽ cuique
me carissimũ ẽẽ sentirem p̾sertim & uista
petenti. & p̾clara cupienti durũ ad modũ
mihi uidebatur: & suscipere tantã rẽ: ꝙͣtã
nõ mõ facultate cõsequi difficile ẽẽt: sed ẽt
cogitatioe cõplecti. Uix arbitrabar eẽ euis
qui uereretur rep̾hensionem doctorũ atq
prudentiũ: Quid enĩ est mauis ꝙ̃ cũ tanta
sit inter oratores bonos dissimilitudo uidi¬
care: quȩ sit optima speties: & quasi figura
dicendi: Quod qm̃ me sȩpius rogas aggre¬
diar nõ tam perficiendi spe: ꝙͣ experiendi
uoluntate: Malo.ii. cũ studio tuo sim obse¬
quutus desiderari ate prudentiã meã ꝙ si
id nõ fecerim bñuqlentiã: Queris igͥ idq iã
sȩpius :ef eloquentie genui probem maxiẽ
& quale mͥ uideahuar illd̃ qͦ niħ addi possit

Expanded text:
TRVM difficilius aut maius esset negare tibi saepius idem roganti an efficere id quod rogares diu multumque, Brute, dubitavi. Nam et negare ei quem unice diligerem cuique me carissimum esse sentirem, praesertim et iusta petenti et praeclara cupienti, durum admodum mihi videbatur, et suscipere tantam rem, quantam non modo facultate consequi difficile esset sed etiam cogitatione complecti, vix arbitrabar esse eius qui vereretur reprehensionem doctorum atque prudentium. quid enim est maius quam, cum tanta sit inter oratores bonos dissimilitudo, icare quae sit optima species et quasi figura dicendi? quod quoniam me saepius rogas, aggrediar non tam perficiendi spe quam experiendi voluntate; malo enim, cum studio tuo sim obsecutus, desiderari a te prudentiam meam quam, si id non fecerim, benevolentiam. quaeris igitur idque iam saepius quod eloquentiae genus probem maxime et quale mihi videatur illud, quo nihil addi possit,
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ̃ in reliꝗs ornamẽtis orõnis eadẽ cũ faciã¬
mus quȩ poete effugimꝰ tñ in or̃õne poematis¬
siłitudinẽ. Est .N. in utroq & materia et trac¬
tatio: materia in uerbis. Tractatio in colloca¬
translatũ nouũ pͥscum nã e ꝓpͥis niħ hoc lo¬
co dicimꝰ Collocatioẽs¬
Compositio cõcinnitas. nũs. sed in utroq freq̃n
tiores sũt & liberiores poete. Nã & trasfe¬
runtur tũ crebriꝰ. tũ & audaciꝰ & priscis
libentius utunt᷑ et liberius nouis qđ idem
S tñ hec nec niis ẽẽ diuersa neq ullo mõ
cõuincta intelligi licec. Ita fit ut nõ itẽ in¬

Expanded text:
quam in reliquis ornamentis orationis, eadem cum faciaquam in reliquis ornamentis orationis, eadem cum faciamus quae poetae, effugimus tmilitudinem. Est enim in utroque et materia, et tractatio; materia in verbis, tractatio in collo catranslatum, novum, priscum-nam de propriis nihil hoc loco dicimus—; conlocationispositio, concinnitas, numerus. sed in utroque frequen- tiores sunt et liberiores poetae; nam et transferunt verba cum crebrius tum etiam audacius et priscis libentius utuntur et liberius novis. Quod idem Sed tamen haec nec nimis esse diversa neque nullo modo coniuncta intellegi licet. Ita fit ut no
Abbreviated transcription (Latin):
lum ponendus: est .N. ille ambitus nõ abiciẽ¬
dus: Quare cũ aures extremũ semꝑ expec¬
tẽt in eoq acquiescat id uacare nuͣo non
nõ oportet. s ad hũc exitũ tã a principio
ferri deb& uerborũ illa cõprensio et tota a
capite ita fluere ut ad exmum ueniens
ip̃a cõsistat. id aũt bona disciplina exertita¬
tis qui & mlta scripseriñ et quecũq ẽẽnt si¬
ne scripto diceret similia scriptoꝵ effecerint
nõ erit difficillimũ ante enĩ cirtũscribitur
mente: sententia cõfestmq uerba cõcurrũt
que mens ead qua niħ est celerius statim di¬
mittit ut suo qđq loco respondeat quorũ
descriptus ordo alias alia terminatioẽ cõclu¬
ditur atq oĩa illa & pͥma et media u̾ba
spectare deb& adultimũ Interdũ . N. cursus
ẽ in orõe incitatior Interdũ moderata ingres¬
sio ut iã a pͥncipio uidendũ sit quẽ ad mou
uelis uenire ad extremũ nec in niͣus mag̾

Expanded text:
lum; ponendus est enim ille ambitus, non abicienlum; ponendus est enim ille ambitus, non abiciendus. Qua re cum aures extremum semper exspectent in eoque acquiescant, id vacare numero non oportet, sed ad hunc exitum iam a principio ferri debet verborum illa compre- hensio et tota a capite ita fluere, ut ad extremum veniens ipsa consistat. id autem bona disciplina exercitatis, qui et multa scripserint et quaecumque etiam sine scripto dicent similia scriptorum effecerint, non erit difficillimum. Ante enim circumscribitur mente sententia confestimque verba concurrunt, quae mens eadem, qua nihil est celerius, statim dimittit, ut suo quodque loco respondeant; quorum di- scriptus ordo alias alia terminatione concluditur. Atque omnia illa et prima et media verba spectare debent ad ultimum. interdum enim cursus est in oratione incitatior, interdum moderata ingressio, ut iam a principio videndum sit quem ad modum velis venire ad extremum. Nec in numeris magis
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ nuoꝵ orõnis dico: nã ẽ longe alit̾ in uersib
niħ ut fiat ex modũ. nã id quid eẽt poema
sed oĩs nec claudicãs nec qͣi fluctuans et
eqͣliter cõstanterq ingrediẽs nuͣosa habetur
oratio atq id indicendo nuosũ putat᷑ non
Qđ totum cõstat e numeris sed quod ad nuos
proxime accedit quo ẽt difficilius est orõne
uti ꝙ̃ uersib qđ in illis certa qͣdam & diffi¬
nita lex est quã sequi sit neceẽ: Indicendo
aũt niħ ẽ propositum nisi aut ne inmode¬
rata aut angusta aut dissoluta aut fluens
sit or̃o: Itaq nõ sũt in ea tanq̃ tybicini ꝑcus¬
sionũ modi: sed uniuersa cõprehensio & spe¬
tiȩ orõnis clausa et terminata ẽ. quod uolup¬
tate auriũ iudicatũ. Solet aũt queri toto¬
ne in ambitu u̾borũ niu tenendi sint an in
pͥmis ꝑtib atq in ex̾mis. Pleriq n cẽsent
cadere tantũ nuͣose oportere terminariq sẽ¬
tentiam. Et aũt ut id max deceat nõ id so¬

Expanded text:
orationis dico, nam est longe aliter in versibus—, nihil ut fiat extra modum; nam id quidem esset poema; sed omnis nec claudicans nec quasi fluctuans sed aequabiliter constanter- que ingrediens numerosa habetur oratio. Atque id in dicendo numerosum putatur, non quod totum constat e numeris, sed quod ad numeros proxime accedit; quo etiam difficilius est oratione uti quam versibus, quod in illis certa quaedam et definita lex est, quam sequi sit necesse; in dicendo autem nihil est propositum, nisi ut ne immo- derata aut angusta aut dissoluta aut fluens sit oratio. Itaque non sunt in ea tamquam tibicini percussionum modi, sed universa comprehensio et species orationis clausa et ter- minata est, quod voluptate aurium iudicatur. solet autem quaeri totone in ambitu verborum numeri tenendi sint an in primis partibus atque in extremis; plerique enim censent cadere tantum numerose oportere termi- narique sententiam. Est autem, ut id maxime deceat, non ut so
Abbreviated transcription (Latin):
insolutis & uerbis in eẽ nuos eosdẽ q eẽ ora¬
torios ꝗ sint poetici. Seꝗt ergo ut ꝗ maxime
qua de cã fieri ut is potissimũ p̾p̾ siłitudinẽ
ueritatis adhibeatur infabulis quod ille dae¬
tilicus nrͣs exametroꝵ magniloquentiȩ sit
accomodatior. Ephorus aut̃ lenis ip̃e orator¬
sed profectus ex optima disciplina: peana¬
sequitur aũt dactilũ fugit aut spondeũ &
trocheum qđ enĩ paean habebat tris breius
dactilus aũt duas breuitate & celeritate
syllabarũ labi putat uerba procliuius con¬
traq actidere in spondeo & troccheo quod¬
nimis incitatã alterã nimis tardam orõne
neutrã temꝑatã S et illi pͥores errãt et epho¬
rus in culpa ẽ Nam & ꝗ pȩana pretereunt
nõ uidẽ mollissimũ a se se nuͣm eũdẽq am¬
plissimũ p̾teriri qđ longe aristoteli uidetur
secus ꝗ iudicat heroũ num grandiorẽ ꝙͥ desi¬

Expanded text:
in solutis etiam verbis inesse numeros eosdemque esse orain solutis etiam verbis inesse numeros eosdemque esse oratorios qui sint poetici. sequitur ergo ut qui maxime qua de causa fieri ut is potissimum propter similitudinem veritatis adhibeatur in fabulis, quod ille dactylicus numerus hexametrorum magniloquentiae sit accommodatior. Ephorus autem, levis ipse oratorprofectus ex optima disciplina, psequitur aut dactylum, fugit autem spondeum et trochaeum. Quod enim paean habebat tris brevis, dactylus autem duas, brevitate et celeritate syllabarum labi putat verba proclivius contraque accidere in spondeo et trochaeo; quonimis incitatam alteram nimis tardam orationem, neutram temperatam. sed et illi priores errant et Ephorus in culpa est. Nam et qui paeana praetereunt, non vident mollissimum a sese numer m eundemque amplissimum praeteriri. Quod longe Aristoteli videtur secus, qui iudicat heroum numerum grandiorem quam desi
Abbreviated transcription (Latin):
dimꝰ neq ex audimꝰ nosmet ip̃os senarios uͦ
& hypponathacos effugere uix possumꝰ: Ma¬
ꝯnam .n. ꝑtẽ ex iambis nr̃a cõstat or̃o: S
fñ eos uersus facile agnoscit auditor sũt
.N. usitatissimi. Inculcamus aũt ꝑ imprudẽ¬
tiam: sepe & minus usitatos: S tñ u̾sus ui¬
tiosum genus et longa ai prouisione fugiẽ¬
dum elegit ex mult̾is ysocrati libris triginta
fortasse uersus hyeronimꝰ peripateticus impͥnus
nobilis plerosq senarios sed ẽt anapesta quo ꝗd
põt ẽẽ turpius & si in eligendo fecit malitiose
prima a syllaba dempta in pͥmõ uerbo senten¬
tiȩ postremo ad uerbum pͥmã rursus syllaba
is qui aristophanacus noĩatur qđ ne accidat
obseruari nec põt. nec necẽẽ est: s tnͣ hic correc¬
tor in eo ip̃o loco qͦ rep̾hendit ut a me aĩaduer¬
sum est: studiose inquirenti in eũ inmittit
in prudens ip̃e senariũ sit igit̾ hoc cognitum

Expanded text:
dimus neque exaudimus nosmet ipsosdimus neque exaudimus nosmet ipsos Hipponacteos effugere vix possu- mus; magnam enim partem ex iambis nostra constat oratio. Sed tamen eos versus facile agnoscit auditor; sunt enim usitatissimi; inculcamus autem per imprudentiam saepe etiam minus usitatos, sed tamen versus: vitiosum genus et longa animi provisione fugiendum. elegit ex multis Iso- crati libris triginta fortasse versus Hieronymus Peripateticus in primis nobilis, plerosque senarios, sed etiam anapaestos; quo quid potest esse turpius? Etsi in legendo fecit malitiose; prima enim syllaba dempta ex primo verbo sententiae postremum ad verbum primam rursus syllabam is qui Aristophaneus nominatur; quod ne accidat observari nec potest nec necesse est. Sed tamen hic corrector in eo ipso loco quo reprehendit, ut a me animum adversum est studiose inquirente in eum, immittit imprudens ipse senarium. Sit igitur hoc cognitum
Abbreviated transcription (Latin):
sepe iamdiximꝰ incitatior nuͣo ip̃o fertur
& labit quoad ꝑueniat ad finẽ & insistati. Per¬
spicuũ est igitur niͣis astrictã orõnẽ eẽ debe¬
re. carere iisibus sed ei niͣ poetici ne sint
an ex alio gnͣe qͦdam deinceps ẽ uidendum
nulls ẽ igitur. nuͣs ex̃ poeticos propterea qđ
definita sũt gña nuͣoꝵꝵ Nã oĩs talis ẽ ut
unus sit e trib. Pes .n. qui adhibetur ad nu¬
meros partitur intria ut neceẽ sit partem
pedis aut equalẽ ẽẽ alt̾i parti aut altero tã¬
to aut sesque ẽẽ maiorẽ. ita fit equalis dac¬
tilus duplex iambus sex qui pean ꝗ pedes
in orationẽ nõ cadere qui possunt quib ordi¬
ne locatis qđ efficitur nuͣosum: sit necesse ẽ
S q̃ritur qͦ nũo aut ꝗb potissimũ sit utendum
incidere uͦ om̃s in orõem ẽt ex hoc intelligi
põt ꝙ uersus sepe in oratic̃e ꝑ imprudentiã
dicimus qđ uehem̃ter ẽ uitiosũ sed nõ attẽ¬

Expanded text:
saepe iam diximus, incitatior numero ipso fertur saepe iam diximus, incitatior numero ipso fertur et labitur, quoad perveniat ad finem et insistat. Perspicuum est igitur numeris astrictam orationem esse debere, carere versibus. sed hi numeri poeticine sint an ex alio genere quodam deinceps est videndum. Nullus est igitur numerus extra poeticos, propterea quod definita sunt genera numerorum. Nam omnis talis est, ut unus sit e tribus. Pes enim, qui adhibetur ad numeros, partitur in tria, ut necesse sit partem pedis aut aequalem esse alteri parti aut altero tanto aut sesqui esse maiorem. Ita fit aequalis dactylus, duplex iambus, sesquiplex paean; qui pedes in orationem non cadere qui possunt? quibus ordine locatis quod efficitur numerosum sit necesse est. sed quaeritur quo numero aut quibus potissimum sit utendum. Incidere vero omnis in orationem etiam ex hoc intellegi potest, quod versus saepe in oratione per imprudentiam dicimus. Est id vehementer vitiosum, sed non atten
Abbreviated transcription (Latin):
q iocunditas In uerbis inest qͣi materia q̃da
m nuͣo aũt expolitio sed ut cȩteris in reb ne¬
cessitas inuenta antiquiora sunt ꝙͣ uolupta¬
tis. Itaq & heroclitus & eadẽ supior etas quȩ¬
nuo caruit nisi qnͣ temere ac fortuito et scrip¬
multa nob̾ reliquert: Nã & qđd facilius est
magis necessariũ: id semꝑ ante cognoscitur¬
ltaq translata aut facta aut uineta uerba fa¬
cile sunt cognita quia sumebantur e cõsue¬
tudine cotidianoq sermone: Nuͣs aũt nõ¬
mõ depromebatur: neq habebat aliqͣm ne¬
cessitudinẽ aut coonationẽ in orõne: Itaq ser¬
uis aliq̃to notatus ex cognitus qi quãdã pa¬
lestram et extrema liniamenta orõni attu¬
lit quod et si & angusta quedã atq cõcisa
et alia collatata et diffusa or̃o necesse est
plicata atq ꝑmixta or̃o qm̃ tum stabilis
est tum uolubilis necesse est eiusmõi na
tura nũs cõtineri. nã cirtiutus ille quẽ

Expanded text:
umque iucunditas. In verbis inest quasi materia quaedam, umque iucunditas. In verbis inest quasi materia quaedam, in numero autem expolitio. Sed ut ceteris in rebus necessitatis inventa antiquiora sunt quam voluptatis. itaque et Herodotus et eadem superiorque aetas numero caruit nisi quando temere ac fortuito, et scripmulta nobis reliquerunt.—nam quod et facilius est et magis necessarium, id semper ante cognoscitur—ita translata aut facta aut coniuncta verba facile sunt cognita, quia sumebantur e consuetudine cotidianoque sermone. Numerus autem non domo depromebatur neque habebat aliquam necessitudinem aut cognationem cum oratione. Itaque serius aliquanto notatus et cognitus quasi quandam palaestram et extrema liniamenta orationi attulit. quod si et angusta quaedam atque concisa et alia est dilatata et fusa oratio, necesse est plicata atque permixta oratio quoniam tum stabilis est tum volubilis, necesse est eius modi vi naturam numeri contineri. Nam circuitus ille, quem