comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
qͥt interĩ bina animalia. đos abħoibꝰ plu¬
rimũ differentes. loci sublimitate. uite
ꝑpetuitate. nat᷑e ꝑfectione. nullo int̃se
ꝓpinqͦ cõmunicato. cũ ⁊ habitacula sũ ma
peseat ⁊ uuaertas illic et̃na⁊ indfecta sit.
Hic caduea ⁊ sulectdua. ⁊ ingenia illa ad be¬
atitudinẽ sublimata. hee admiserias infi¬
mata. Hic t̃na uideo cõmemorata ẽtͣria.
deduahꝰ nat᷑r partibꝰ ultimiᷤᷤ idẽ sũmiᷤᷤ atq
infimi. Nã tria ꝗͤ ꝓposuit deduiꝰ laudabi¬
lia. eadẽ repeniũ aliis qͥdẽ ubi ᷤᷤ ut eisadũsa
cula inqͥt sũma ab infimistanta int̾eape¬
do fastigu dispeseat.ꝙr dixerat loci sub¬
limitatẽ. Et uiuaertas in ꝗͥt illie et̃na &
indefecta sit. hic caduea ⁊ subeiua.ꝙr dix¬
erat uite ꝑpetuitatẽ. Et ingenia illa ingͥt
adbeatitudinẽ sublimata. hec ad miseri¬
as infimata. qr dixerat nat̾e ꝑfectionẽ.
osposuit. deloconulla ẽ ẽtu̾sia. Int̾sub¬

Expanded text:
quit, interim bina animalia: deos ab hominibus pluquit, interim bina animalia: deos ab hominibus plurimum differentes loci sublimitate, uitae perpetuitate, naturae perfectione, nullo inter se propinquo communicatu, cum et habitacula summa pescat, et uiuacitas illic aeterna et indefecta sit, hic caduca et subsiciua, et ingenia illa ad beatitudinem sublimata, haec ad miserias infimata..\' Hic terna uideo commemorata contraria de duabus naturae partibus ultimis, id est summis adque infimis. Nam tria quae proposuit de dis laudabilia, eadem repetiuit, aliis quidem uerbis, ut eis aduersa cula, inquit, summa ab infimis tanta intercapedo fastigii dispescat\', quia dixerat loci sublimitatem; et uiuacitas, inquit, illic aeterna et indefecta sit, hic caduca et subsiciua, quia dixerat uitae perpetuitatem; et ingenia illa, inquit, ad beatitudinem sublimata, haec ad miserias infimata\', quia dixerat naturae perfectionem. os posuit, de\'loco nulla est controuersia; inter sub
Abbreviated transcription (Latin):
quide ⁊ animas hominũ demones eẽ.
lemures.si mali seu laruas. manes aut̃
dos diei.siuictũ ẽ. bonoꝵ eos seu maloꝵ
eẽ merttoꝵ. In ꝗͣ opinione qͣntã uora¬
ginẽ aꝑiant. seetandiᷤ ꝑditis moribꝰ.
Quis ñ uideat siuel paxlułu adtendat.
neqͣm homines fue¬
rint.ł laruas se fieridũ opinant᷑. ł du
manes dõs. tanto peiores fiunt. qͣnto s̃
nocendi cupidiores. ut etiã qͥbꝰ dã sacri¬
ficiis tanqͣm diuinis honoribꝰ. post mor¬
tẽ se. inuitari opinent᷑ ut noccant.
laruas qͥppe dic̃ eẽ noxios demones ex
hominib factos. S hine alia qͤstio est.
lñ aut̃ ꝑ hib appellari grecẽ. beatos
boni demones: animos qͦq: hominũ
agimꝰ qͥs innat᷑a ꝓpͥa descͥpsit. int̃ dõs
homines gn̾e animalia.mͣte rationalia.
animo passiua. corꝑe aeria. tpr̃e et̃na.
Nempe eũ pͥus đos in sublimi celo. hoĩes
aut̃ int̾ra infima disiunetos. locis⁊ nat᷑e
dignitate scẽneret: ita delusit. Habetisin¬

Expanded text:
quidem et animas hominum daemones esse lemures, si mali, seu laruas; manes autem deos dici, si incertum est bonorum eos seu malorum esse meritorum. In qua opinione quantam uoraginem aperiant sectandis perditis moribus, quis non uideat, si uel paululum adtendat? nequam homines fuerint, uel laruas se fieri dum opinantur, uel dum manes deos, tanto peiores fiunt, quanto sunt nocendi cupidiores, ut etiam quibusdam sacrificiis tamquam diuinis honoribus post mortem se inuitari opinentur, ut noceant. Laruas quippe dicit esse noxios daemones ex hominibus factos. Sed hinc alia quaestio est. Inde autem perhibet appellari Graece beatos boni daemones, animos quoque hominum agimus, quos in natura propria descripsit inter deos et homines genere animalia, mente rationalia, animo passiua, corpore aeria, tempore aeterna. Nempe cum prius deos in sublimi caelo, homines autem in terra infima disiunctos locis et naturae dignitate secerneret, ita conclusit: \'Habetis. in
Abbreviated transcription (Latin):
moꝵ. ⁊ ꝯgnationibꝰ humanis atq affini¬
tatib ⁊ quibꝰq nec essitudinibꝰ đt exbi¬
benda religiõ. ñ eo uocabulo uitat᷑ am¬
biguũ. eũ decultu ditatis u̾tit᷑ questio.
canda obseruantia ꝓpinquitatis humi¬
ne insolent̃ auferri. Pieras quoq ꝓpriȩ
di cultꝰ intelligi sol: quã gei eusebian
uocant. Hec tamen ⁊ erg̃a parentes ⁊ offi¬
ciose habe dr̃: more aut᷑ uulgi. hoc no¬
m̃ etiã in oꝑibꝰ misedĩe freqͦntat᷑. Qđ iđo
arbitror euenisse. qr hec fieri p̾cipuę
stat᷑. Exꝗ̃ loqͦndi c̃suetudine factũ c̃.
ut ⁊ds ipse dicat᷑ pius. quẽ saneg̾ei nul¬
lo suo sermonis usu ensebien uocant. q̃t
usurp. Uñ in qͥbđa scripturarẽ locis.
ut distinetio eertior appareret. ñ eusebi¬

Expanded text:
morum et cognationibus humanis, atque affinitatibus, et quibusque necessitudinibus dicitur exhibenda religio, non eo vocabulo vitatur ambiguum, cum de cultu deitatis vertitur quaestio, canda observantia propinquitatis humanae insolenter auferri. Pietas quoque proprie Dei cultus intelligi solet, quam Graeci εὐσέβειαν vocant. Haec tamen et erga parentes officiose haberi dicitur. More autem vulgi hoc nomen etiam in operibus misericordiae frequentatur. Quod ideo arbitror evenisse, quia haec fieri praecipue testatur. Ex qua loquendi consuetudine factum est, ut et Deus ipse dicatur pius : quem sane Graeci nullo suo sermonis usu εὐσεβεῖν vocant; quamusurpet. Unde in quibusdam Scripturarum locis, ut distinctio certior appareret, n
Abbreviated transcription (Latin):
leat. ea ñ equalit̃ appellando .s. eq̃lit̃
estimando. Ambo sane tam̃si bonoꝵ
istoꝵ seu cõmodoꝵ ꝑiculis ad flagitiũ
ł facinꝰ urgeant᷑. ut alit̃ ea retinere non
ubi fioca ẽst ista sententia. nullasptur¬
bationes etiã si acciđt inferiorib. ani¬
mi partibꝰ inse ẽtͣ rationẽ p̃ualere ꝑ¬
mittit. qͥnimmo eis ipsa dominat᷑ eiꝰꝙ:
ñ c̃sentiendo .s potiꝰ resistendo. regnũ
uirtutis exereet. Tałe desebit etiã uir¬
giliꝰ eneam uͥ ait. mens in mota man:.
copiose ac diligent̃ ostende qͥd deistis
passionibꝰ doceat seriptura diuina. qͣ
xep̾iana eruditione ẽtinet᷑. Do qͥppe
ilła ipsã m̃tẽ subi cimꝰ regenđa ⁊ adiu¬
uanda.m̃tiq passionesita mođandas
atq frenandas. ut in usũ iusticię ẽu̾tan¬
tur. Deniq siin disciplina nr̃a ñ tam
quęrit᷑ utrũ pius animꝰ irascat᷑ s quare
irascat᷑. nec utrũ sit tͥstis .s un̾sit t̾ristiᷤ.

Expanded text:
leat, ea non aequaliter appellando, sed aequaliter leat, ea non aequaliter appellando, sed aequaliter aestimando? Ambo sane, si bonorum istorum seu commodorum periculis ad flagitium uel facinus urgeantur, ut aliter ea retinere non ubi fixa est ista sententia, nullas perturbationes, etiamsi accidunt inferioribus animi partibus, in se contra rationem praeualere permittit; quin immo eis ipsa dominatur eisque non consentiendo et potius resistendo regnum uirtutis exercet. Talem describit etiam Vergilius Aenean, ubi ait: Mens inmota manet, copiose ac diligenter ostendere, quid de istis passionibus doceat Scriptura divina, qua christiana eruditio continetur. Deo quippe illam ipsam mentem subjicit regendam et juvandam, mentique passiones ita moderandas atque frenandas, ut in usus justitiae convertantur. Denique in disciplina nostra non tam quaeritur utrum pius animus irascatur, sed quare irascatur; nec utrum sit tristis, sed unde sit tristis;
Abbreviated transcription (Latin):
nẽq sapientis. ab earũ dnatione defen¬
dunt. Et iđõ fortasse diet̾ eas insapien
labe subutunt. Aecidunt aut̃ animo
sapientis salua serenitate sapientie.
ꝓpt̾ illa qͦ cõmodał in cõmoda appd¬
lant imuis ea nolint diee bona ł ma¬
la. Ham ꝓfecto si nihi li pendet cas
res ille phẏlosophꝰ. qͣs amissurũ se nau¬
fragio sentiebat. siciti ẽ uita ista sals
ret: ut palloris etiã testimonio ꝓde¬
rtt᷑. Uerũtam̃ & ilła pot̾at ꝑmotionem
pati. ⁊ fixam tenere m̃te sententiã. ui¬
tam ilła salutẽq corporis. quoꝵ amissio¬
nẽ minabat᷑ tẽpestatis in manitas. non
c̃ bona. quȩ illos qͥb in eent facent bo¬
nos. siẽ faẽ iusticia. Qđ aut̃ aiunt. ea
nec bona appellanda eẽ s cõmoda. u̾boꝵ
ctamini. ñ rerũ examini deputandũ ẽ.
Qd enĩ intẽ. utrũ aptiꝰ bona uocent᷑ an
cõmoda. du tam̃ ne his pͥuet᷑ ñ minus
storeõs quã ꝑ ypateticõs paueseat ⁊ pal¬

Expanded text:
nemque sapientis ab earum dominatione defennemque sapientis ab earum dominatione defendunt. Et ideo fortasse dicunt eas in sapienlabe subuertunt. Accidunt autem animo sapientis salua serenitate sapientiae propter illa, quae commoda uel incommoda appellant, quamuis ea nolint dicere bona uel mala. Nam profecto si nihili penderet eas res ille philosophus, quas amissurum se naufragio sentiebat, sicuti est uita ista salusque ret, ut palloris etiam testimonio proderetur. Verum tamen et illam poterat permotionem pati, et fixam tenere mente sententiam, uitam illam salutemque corporis, quorum amissionem minabatur tempestatis inmanitas, non esse bona, quae illos quibus inessent facerent bonos, sicut facit iustitia. Quod autem aiunt ea nec bona appellanda esse, sed commoda: uerborum certamini, non rerum examini deputandum est. Quid enim interest, utrum aptius bona uocentur an commoda, dum tamen ne his priuetur non minus Stoicus quam Peripateticus pauescat et pal
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ q̃ndo incidant animo. Cũ ueniunt
ex t̾ribilibꝰ ⁊ formidabilibꝰ rebꝰ. nccessẽt̃
etiã sapientis anim ũ moueant. ita ut pun¬
lispł pauescat metu ł tͥstieia girahat
tanquã his passionibꝰ p̃uenientibꝰ mentis
⁊ rationiᷤ officiũ. Nec iđo tam̃ inm̃te ficti
opinionẽ mali. nec apꝓbari ista. eisq
sapientis : stułti. ꝗͥ stulti animꝰ eisdẽ pisi¬
onibꝰ cedit. atq ac cõmodat menti assen¬
sumꝰ. sapientis aut̃ quãuis eas necessitati
rationabilit᷑ deb. uerã: stabiłẽ inẽeussi¬
m̃te sententiã. Hec ut potui ñ qđe cõmo¬
diꝰ agellio. s certe breuiꝰ.⁊ ut pito plani
exposuiꝰ ꝗ̃ ille se inepieteti libro legisse
cõmemorat. eũ ex deeretis storeoꝵ dixisse
atq sensisse. Que si ita s̃. aut nihil aut
pene nihil distat int̾stoieoꝵ alioe phy¬
losophoꝵ opinionẽ. de passionib ⁊ pt¬
bationib animoꝵ. Etriq: enĩ mͣtẽratio¬

Expanded text:
et quando incidant animo, cum ueniunt et quando incidant animo, cum ueniunt ex terribilibus et formidabilibus rebus, necesse est etiam sapientis animum moueant, ita ut paulisper uel pauescat metu, uel tristitia contrahatur, tamquam his passionibus praeuenientibus mentis et rationis officium; nec ideo tamen inopinionem mali, nec adprobari ista> eisque sapient<is et stulti, quod stulti animus eisdem passionibus cedit> atque accomodat <mentis adsensum; sapientis autem, quamvis eas necessitate racionabiliter debet, veram et stabilem inmente sententiam. Haec ut potui, non quidem commodius A. Gellio, sed certe brevius, et, ut puto, planius exposui, quae ille se in Epieteti libro legisse commemorat, eum ex decretis Stoicorum dixisse atque sensisse. 3. Quae si ita sunt, aut nihil, aut pene nihil distat inter Stoicorum aliorumlosophorum opinionem de passionibus et perturbationibus animorum; utrique enim mentem ratio
Abbreviated transcription (Latin):
colloqndi ł etiã garriendi locũ. quiđda
ex his quos nauis illa portabat diues. lux¬
urioss asiatieꝰ. phẏlosopħu ꝯpellans illu¬
densq qđ extimuiss atq palluiss. eum
ipse mansiss& intrepidꝰ. ineo qđ inpende¬
bat exttio. At ille sõc̃tiei aristippi respon¬
sũ retulit. Qui cũ inresimili eađe u̾ba ab
homine simili audiss. responđ. ilłupani¬
ma neqͥssimi nebulonis mento ñ fuisse
sollicitũ. se aut̃ ꝓaristippi anima timere
debuisse. Hac illo diuite responsione depul¬
so. postea qͦsiuit agelliꝰ aphẏ losopho. nen
exagitanti animo. s discendi: qͥnã illa ra¬
tio eẽt pauoris sui. Qui ut doceret homi¬
nẽ. sciendi studio nauit᷑ accensũ. ꝓtulit
nonis ⁊ crisippi. ꝗͦs fuisse stoieoꝵ pͥncipes
nouimꝰ. In eolibro se legisse diẽ agelliꝰ. hoc
stoieis plaeuisse. qđ animi uisa quaᷤᷤ appel¬
lant fantasias. nec in potestate ẽ utrum

Expanded text:
colloquendi vel etiam garriendi locum, quidam colloquendi vel etiam garriendi locum, quidam ex his, quos navis illa portabat, dives luxuriosus Asiaticus philosophum compellat, illudens quod extimuisset atque palluisset, cum ipse mansisset intrepidus in eo quod impendebat exitio. At ille Aristippi Socratici responsum retulit, qui cum homine simili audisset, respondit illum pro anima nequissimi nebulonis merito non fuisse sollicitum, se autem pro Aristippi anima timere debuisse. Hac illo diuite responsione depulso postea quaesiuit A. Gellius a philosopho non exagitandi animo, sed discendi, quaenam illa ratio esset pauoris sui. Qui ut doceret hominem sciendi studio nauiter accensum, protulit nonis et Chrysippi, quos fuisse Stoicorum principes nouimus. In eo libro se legisse dicit A. Gellius hoc Stoicis placuisse, quod animi uisa, quas appellant phantasias, nec in potestate est utrum
Abbreviated transcription (Latin):
tur: nisi nouitate u̾boꝵ. Nidet᷑ gͦ mͥ etiã
in hoc ubi qͦrit᷑ utrũ accidant sapienti
passiones añimi. anabeissit ꝓrso alienꝰ.
deubiꝰ eos ponꝰ qͣm rebꝰ facẽ dtrou̾siã. Nam
⁊ ipsos nihil hine aliud quã platonicos
⁊ ꝑ ypateticos sentire existimo. ꝗͣntũ ad
uim rerũ attinet. ñ aduocabuloꝵ sonũ.
Ut enĩ alia omiitã qͥbꝰ id ostendã nec lon¬
gũ faciã. aliꝗd unũ qđ sit euidentissimũ
dicã Anlibris qͥbꝰ tẏtulꝰ ẽ noctiũ atticaꝵ.
scribagelliꝰ uir eloq̃ntissimi eloqͥi. ⁊ multe
ac facunde scientiẽ se nauigasse aliꝗndo
cũ qͦđa phylosopho nobilistorco. Is phy¬
horribili celo ⁊ mari ꝑiculosissime iae¬
taret᷑. ui timoris expalluit. Id anim¬
adu̾sũ ẽ ab eiꝰ qͥ aderant. quãuis inmor¬
tis uiciꝰa curiosissime attentis. utrũ¬
necnẽ phy losophꝰ animo t᷑baret᷑. Dein¬
de tẽpestate tnsaeta. ut securitas p̃buit¬

Expanded text:
tur nisi nouitate uerborum. Videtur ergo mihi etiam tur nisi nouitate uerborum. Videtur ergo mihi etiam in hoc, ubi quaeritur utrum accidant sapienti passiones animi, an ab eis sit prorsus alienus, de uerbis eos potius quam de rebus facere controuersiam. Nam et ipsos nihil hinc aliud quam Platonicos et Peripateticos sentire existimo, quantum ad uim rerum adtinet, non ad uocabulorum sonum. Ut enim alia omittam, quibus id ostendam, ne longum faciam, aliquid unum quod sit euidentissimum dicam. In libris, quibus titulus est Noctium Atticarum, scribit A. Gellius, uir elegantissimi eloquii et multae undecumque scientiae, se nauigasse aliquando cum quodam philosopho nobili Stoico. Is phihorribili caelo et mari periculosissime iactaretur, ui timoris expalluit. Id animaduersum est ab eis, qui aderant, quamuis in mortis uicinia curiosissime adtentis, utrumne philosophus animo turbaretur. Deinde tempestate transacta mox ut securitas p
Abbreviated transcription (Latin):
greco exp̃ssi. passiones uocant. Hasgͦ ꝑt̾ba¬
tiones siue affectiones. siue passiones.
qͥdã phiy losophi diet̃ etiã insapientẽ cadc̃ scd
modatas rationiq subieetas. ut eis leges qͦđa¬
nici s̃. siue aristotelieci. cũ aristotiles dis¬
cipulꝰ platonis fuerit. qͥ scetã ꝑ ipateticã
condidit. Aliis aut̃ sic̃ stoicis. cađe ullas
omino huicemodi passiones insapientẽ
non plae: hos aut̾ iđ stoicos. cicero in
ꝑ ypatiticos certare c̃uineit. quandoqui¬
de stoiei nolunt bona appellare.s cõmo¬
da corꝑis ⁊ ex terna. coqđ nullũ bonũ uolt̾
ec̃ hominis pͣt̾ uirtutẽ. tanquã arte̾ benẽ
uiuendi. que ñnisi in animo ẽ. Hec autẽ
isti simpliett̾ ⁊ ex cõmuni loquendi ẽsue¬
tudine appellant bona.s. in oꝑatione uͥ¬
tutis ꝗ̃ reete uiuit᷑. parua ⁊ exigua. ex quo
fit. ut ab utrisq qđ lib uocent᷑: scubona.
scu cõmoda. paritam̃ estimatione pen¬
sent᷑. nec in hac questione stoy ei delecten¬

Expanded text:
Graeco expressius, passiones uocant. Has ergo perturbationes siue affectiones siue passiones quidam philosophi dicunt etiam in sapientem cadere, sed moderatas rationique subienici sive Aristotelici sunt, <cum Aristotiles discipulus Platonis fuerit, qui sectam> peripateticam condidit. Aliis autem, <sicut Stoicis, cadere ullas omnino huiuscemodi pas>siones in sapientem non <placet. Hos autem, id est Stoicos, Cicero in Peripateticos certare <convincit; quando quidem Stoici nolunt bona appellare, sed commoda corporis et externa, eo quod nullum bonum uolunt esse hominis praeter uirtutem, tamquam artem bene uiuendi, quae non nisi in animo est. Haec autem isti simpliciter et ex communi loquendi consuetudine appellant bona; sed in conparatione uirtutis, qua recte uiuitur, parua et exigua. Ex quo fit, ut ab utrisque quodlibet uocentur, seu bona seu commoda, pari tamen aestimatione pensentur, nec in hac quaestione Stoici delecten
Abbreviated transcription (Latin):
quis gͣẽ losꝰ bonoꝵ demonũ. qͥ sup̃
hoies infra dõsisti p̃beant adiutorium:
illis ministiũ. Si enĩ boniet̃niq: s̃. ꝓfecto
⁊boni: beati s̃. Et̃na aut̃ beatitudo medi
osẽẽ ñ sinit. qr multũ diiscõparat. multr̃q
ab ħorbꝰ separat. Uñ frustra isti conabunt᷑
ostende qͣm demones honisic in mortale ᷤ
s. ⁊ beati reete medi ẽstitiant᷑ intͣđos in¬
mortales aebeato ᷤᷤ ⁊ hoies mortales aemise

Expanded text:
Quis ergo est locus bonorum daemonum, qui supra Quis ergo est locus bonorum daemonum, qui supra homines, infra deos istis praebeant adiutorium, illis ministerium? Si enim boni aeternique sunt, profecto et beati sunt. Aeterna autem beatitudo medios eos esse non sinit, quia multum cum dis conparat multumque ab hominibus separat. Unde frustra isti conabuntur ostendere, quo modo daemones boni, si et inmortales sunt et beati, recte medii constituantur inter deos inmortal
Abbreviated transcription (Latin):
qnͣdo unũ habent cũ sũmis. t̾ria eũ infi¬
miᷤ ꝗͥs ñuideat relieta medietate qͣntĩ
inelinent᷑.: depͥmant᷑ in infima. Spla¬
ne etiã hi medii posst̃ ita inueniri. ut
illi dsũmisatq infimi singła ꝓpͥa. du
corpꝰ ethereũ. hõĩesq t̾renũ. duo uͦ eõmu¬
isti deos nrationales m̃te ꝑhib̾e. Duos¬
resi dua. ꝗ s̃ animo passiua ⁊ tpr̃e et̃na.
quoꝵ habent unũ eũ infimis. eũ sũmis
alt̾um. ut ꝓportionali ratione librata
medictas. nec sustollat᷑ insũma. nee in
infima depͥmat᷑. Ipsa ẽ aut̃ illa demonũ
misera et̾nitas. ł et̾na miseria. Qmĩ ait.
animo passiua. etiã misera dixissꝰ. nuisi
eoꝵ cultoribꝰ erubuiss. Porroqr ꝓuidn¬
tia sũmi dĩ. sic̃ etiã ipsi fatentũr: ñ for¬
tuita tem̾itate regit᷑ mundꝰ nũqm
eẽt istoꝵ et̾na miseria. nͥ ee̾t magna
maliei digͥbeati recte dieunt᷑ eude¬
mones. ñ s̃ eudemones demones. qͦs int̃
homines ⁊ deosisti in medio locauer̃.

Expanded text:
quando unum habent cum summis, tria cum infimis? Quis non uideat relicta medietate quantum inclinentur et deprimantur ad infima? Sed plane etiam ibi medii possunt ita inueniri, ut illi de summis adque infimis singula propria, di corpus aetheriuisti deos nisi rationales mente perhibere. Duoresidua, quod sunt animo passiua et tempore aeterna; quorum habent unum cum infimis, cum summis alterum, ut proportionali ratione librata medietas neque sustollatur in summa, neque in infima deprimatur. Ipsa est autem illa daemonum misera aeternitas uel aeterna miseria. Qui enim ait animo passiua\', etiam \'misera\' dixisset, nisi eorum cultoribus erubuisset. Porro quia prouidentia summi Dei, sicut etiam ipsi fatentur, non fortuita temeritate regitur mundus, numquam esset istorum aeterna miseria, nisi esset magna malitia. Si igitur beati recte dicuntur eudaemones, non sunt eudaemones daemones, quos inter homines et deos isti in medio locauerunt.
Abbreviated transcription (Latin):
ritionẽ eũ angłis. aĩal rationale mortale.
lta gͦ cũ qͦrimꝰ mediũ int̾beatos in morta¬
les miscrosq mortales. hoc inuenire debe¬
mꝰ. qđ aut moctale sit beatũ. aut inmor.¬
enĩ ẽditionẽ suã humiliꝰ inspexer̃: nega¬
uerq hoiem capaeẽ eẽ posse beatitudinis
quã diumortalit̾ uiuit. Quida uͦ extuler̃
Sr ⁊ ausi s̃ diee. sapientie eõpotes eẽ beatos
posse mortales. Qđ si itac̃. cur ñ ipsi potiꝰ
medu ẽstituunt᷑ int̾mortales miseros. ⁊ in¬
mortales beatos. beatitudinẽ habntescũ
inmortalibꝰ beatis. mortalitatẽ cũ morta¬
libꝰ miseris: ꝓfecto enĩ sibeati s̃ inuident
nemini. Nã qͥd miseriꝰ inuidentia. Et iđo
mortalibꝰ mĩseris. qͣntũ possunt adẽseq̃n¬
dã beatitudinẽ osułt. ut etiã in mortales¬

Expanded text:
em cum angelis, animal rationale mortale. Ita ergo cum quaerimus medium inter beatos inmortales miserosque mortales, hoc inuenire debemus, quod aut mortale sit beatum, aut inmorenim condicionem suam humilius inspexerunt negaueruntque hominem capacem esse posse beatitudinis, quamdiu mortaliter uiuit. Quidam uero extulerunt se et ausi sunt dicere sapientiae compotes beatos esse posse mortales. Quod si ita est, quur non ipsi potius medii constituuntur inter mortales miseros et inmortales beatos, beatitudinem habentes cum inmortalibus beatis; mortalitatem cum mortalibus miseris? Profecto enim, si beati sunt, inuident nemini nam quid miserius inuidentia? et ideo mortalibus miseris, quantum possunt, ad consequendam beatitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
duob infimis altum: Nã siut̃q deimis
al t̾utrã partẽ ł resiliunt. ł recũbt. quia
ghis binissiẽ demonstratũ ẽ carere ut sꝙ
ñ posft̾. acceptis exut᷑q: parte singłis medu¬
bunt᷑. Ac ꝑ hoc qr dinfimis habe ñ possuq
et̃nitatẽ q̃ ibi ñ ẽ. unũ ðhoc sũmiᷤᷤ habent.¬

Expanded text:
imis alterutram partem vel resiliunt, vel recumbunt. Quia ergo his binis, sicut demonstratum est, carere utrisque non possunt, acceptis ex utraque parte singulis mediabuntur. Ac per hoc quia de infimis habere non possunt aeternitatem, quae ibi non est, unum h
Abbreviated transcription (Latin):
misericors. mortalia illis uincula faciebat.
lta hoc ipsũ qđ mortales s̃ homines acorꝑe.¬
mĩa. indigna iudicata ẽ iniqͥtas demonũ.
qͥ in animiꝰ passiui miseria. ñ mortale siẽ
homines .s. et̾nũ corpꝰ aecep̃. Essent qͥ ppe
feliciores hominibꝰ si mortale cũ eis ha¬
berent corpꝰ. ⁊ cũ dus animũ beatx̃. Essent
aut̃ pares ħoibꝰ. sicũ animo misero eorpꝰ
saltĩ mortale cũ eiꝰ hab̾e męruiss:.si tam̃

Expanded text:
misericors mortalia illis vincula faciebat . misericors mortalia illis vincula faciebat . Ita hoc ipsum quod mortales sunt homines corac misericordia indigna iudicata est iniquitas daemonum, quae in animi passiui miseria non mortale sicut homines, sed aeternum corpus accepit. Essent quippe feliciores hominibus, si mortale cum eis haberent corpus et cum dis animum beatum. Essent autem pares hominibus, si cum animo misero corpus saltem mortale cum ei
Abbreviated transcription (Latin):
Salustiꝰ ait. Animu imꝑio. corporis serui¬
tio magis utim᷑. Adiunx̃ aut̃ ille alt̾ỹ
nob̾ eũ dus. alt̾um cũ beluis cõmunc ẽ.
quõ dhominibꝰ loqͥbat᷑ qͥbꝰ siẽ beluis mor¬
tale corpꝰ ẽ. Isti aut̃ qͦs int̾nos: deos medi¬
atores nob̾ phẏlosophi ꝓdider: posst̃ qͥdẽ
dice de animo ⁊ corꝑe altũ nob̾eũ duis.
inꝑu̾sũ ligati atꝗ. suspensi. sc̃ruũ corpus
cũ dusbeatis. dominũ animũ cũ hoibꝰ mi
seris. parte inferiore exaltati. suꝑiore deiecti.
Uñ etiã si qͥsꝙ. ꝓpt̾ hoc eosputau̾it etͣnitatẽ
hab̾e eũ dus. qr nulla morte sic̃ animaliũ
t᷑restriuĩ animi eoꝵ soluunt᷑ acorꝑe. nec sic
existimanđũ ẽ eoꝵ corpꝰ tanꝗͣ. honoratoꝵ
ttͣnũ uehiculu . s da pnatoꝵ etnũ uinculũ.¬
Plotinꝰ certe nr̃e memorie uicinis tꝑribꝰ
platonẽ ect̾is excelłntiꝰ intellexisse laudat.
Is eũ dehumanis animis ageret. pat᷑ inꝗt

Expanded text:
Sallustius ait: Animi imperio, corporis serviSallustius ait: Animi imperio, corporis servitio magis utimur. Adjunxit autem ille, Alterum nobis cum diis, alterum cum belluis commune est :  hominibus loquebatur, quibus sicut beluis mortale corpus est. Isti autem, quos inter nos et deos mediatores nobis philosophi prouiderunt, possunt quidem dicere de animo et corpore: alterum nobis cum dis, peruersum ligati adque suspensi, seruum corpus cum dis beatis. dominum animum cum hominibus miseris habentes, parte inferiore exaltati, superiore deiecti. Unde etiamsi quisquam propter hoc eos putauerit aeternitatem habere cum dis, quia nulla morte, sicut animalium terrestrium, animi eorum soluuntur a corpore: nec sic existimandum est eorum corpus tamquam honoratorum aeternum uehiculum, sed aeternum uinculuPlotinus certe nostrae memoriae vicinis temporibus, Platonem caeteris excellentius intellexisse laudatur. Is cum de humanis animis ageret, Pater, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
qđ ẽ inanimante ðt̾iꝰ .i. corpꝰ. Cũ enĩ ani¬
mans .i. animal. exanima ẽstet ⁊ corꝑe.
quoꝵ duoꝵ anima ẽ utiq corꝑe melior:
⁊siuitiosa ⁊ infirma. melior eerte corꝑe
cuã sanissimo atq firmissimo. quõ nat᷑a
eiꝰ excelłntior: nec labe uttioꝵ post pontt᷑
corꝑi.sic̃ aurũ etiã sordidũ. argento ł plũ¬
bo lie purissimo cariꝰ estimat᷑. isti media
tores dõꝵ ⁊ hominũ. ꝑ qͦs int̃positos. diui¬
nis humana uingunt᷑: cũ diis habent
corpꝰ et̃nũ. uitiosũ aut̃ cũ hominibꝰ an¬
mũ. q̃si religio qͣ uolunt dus homines
ꝑðmones iungi. incorpore sit ñinani¬
mo ẽstituta. que nã tande istos mediato¬
res falsosatq fallaces. qͣs capite deorsiĩ
neqͥtia ł pena suspendit. ut inferiorem
uͦ. id̾ animũ eũ inferiorib habeant.⁊ cũ
dus eelestibꝰ in parte seruiente ẽiuncti.
eũ hõibꝰ aut̃ t̃restribꝰ in parte dominante
sint miseri. Corpꝰ qͥppe seruũ ẽ sic̃ etiã

Expanded text:
im animans, id est animal, ex anima constet et corpore, quorum duorum anima est utique corpore melior, etsi uitiosa et infirma, melior certe corpore etiam sanissimo adque firmissimo, quoniam natura eius excellentior nec labe uitiorum postponitur corpori, sicut aurum etiam sordidum argento seu plumbo, licet purissimo, carius aestimatores deorum et hominum, per quos interpositos divinis humana junguntur, cum diis habent corpus aeternum, vitiosum autem cum hominibus animum; quasi religio, qua volunt diis homines per daemones jungi, in corpore sit, non in animo, constituta. Quaenam tandem istos mediatores falsos atque fallaces quasi capite deorsum nequitia vel poena suspendit, ut inferiorem  est animum, cum inferioribus habeant, et cum diis coelestibus in parte serviente conjuncti, cum hominibus autem terrestribus in parte dominante sint miseri? Corpus quippe servum est, sicut etiam
Abbreviated transcription (Latin):
aliꝗͥd etiã inipsoꝵ descriptione ponerti.
uñ ł cũ diisaliquã beatitudinis partẽ.
ł cũ hominih ꝗͣ fecũq sapientiã putarti¬
t᷑ hab̾e cõmunẽ. Nune xͦ nulłu bonum
eoꝵ ap̃ quos loq̾bat᷑ offendet. Significiũ
tam̃ prudentibꝰ ꝗͥd de illis sentire debe¬
rent. qͣndo qđe dos qs om̃s bonosbetoe
ered oluit. ab eoꝵ passionib atq ut al

Expanded text:
aliquid etiam in ipsorum descriptione poneret, aliquid etiam in ipsorum descriptione poneret, unde uel cum dis aliquam beatitudinis partem, uel cum hominibus qualemcumque sapientiam putarentur habeorum, apud quos loquebatur, offenderet: significavit tamen prudentibus, quid de illis sentire deberent; quandoquidem deos, quos omnes bonos beatosque credi voluit, ab eorum passionibus, atque, ut ait
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ infimo ułtimis. t̾eio loco demedusdę¬
monibꝰ loqͥret᷑. Igit᷑ homines inqͥt rat¬
one eluentẽs. oratione pollentes. inmor¬
talibꝰ animis. moribundis m̃bris. leuibꝰ
⁊ anus m̃tibꝰ. brutis ⁊ obnoxuꝰ eorporibꝰ
dissimilibꝰ moribꝰ. similibꝰ erroribꝰ ꝓuieia
audatia. ꝑtinaci spe. casso labore. for¬
tuna caduca. singinbatĩ mortales. cure¬
ti tam̃ uniu̾so gn̾e̾ ꝑpetui. uicissim sufi¬
cienda ꝓle mutabiles. uolueri tpre. tar¬
da sapientia. eita morte. querula uita.
t̾ras incolunt. Cũ hie tã multa dicit. quę
adplurimos homines ꝑtinent. nũqͥd
etiã illud tacuit. qđ nou̾at ẽẽ paueoꝵ.
uͥ ait. tarda sapientia. Qđ si p̃t̾misisset
nullomͦ recte genꝰ humanũ deseriptiõis
huiꝰ tã intenta diligentia t̃minasset.
cũ uͦ doꝵ excelłntiã cõm̃daret. ipsãbem¬
tudinẽ. qͦ uolunt homines ꝑsapientiam
ꝑuenire. in eis affirmaũ excelle. Pindesi
aliꝗͦs demones bonosuellet intellegi.

Expanded text:
et infimo ultimis tertio loco de mediis daemonibus loqueretur: \'Igitur homines, inquit, ratione cluentes, oratione pollentes, inmortalibus animis, moribundis membris, leuibus et anxiis mentibus, brutis et obnoxiis corporibus, dissimilibus moribus, similibus erroribus, peruicaci audaciatuna caduca, singillatim mortales, cunctim tamen uniuerso genere perpetui, uicissim sufficienda prole mutabiles, uolucri tempore, tarda sapientia, cita morte, querula uita, terras incolunt.\' Cum hic tam multa diceret, quae ad plurimos homines pertinent, numquid etiam illud tacuit, quod nouerat esse paucorum, ubi ait \'tarda sapientia\'? Quod si praetermisisset, nullo modo recte genus humanum descriptionis huius tam intenta diligentia terminasset. Cum uero deorum excellentiam commendaret, ipsam beatitudinem, quo uolunt homines per sapientiam peruenire, in eis adfirmauit excellere. Proinde si aliquos daemones bonos uellet intellegi,
Abbreviated transcription (Latin):
diis. s hominibꝰsimiles demones aptissime
ineulcans. ⁊ hoc ñ sapientie bono. cuiꝰ : ho¬
mines possunt eẽ participes.s. ꝓ
turbatione passionũ. ꝗͦstutas malisq domi¬
nit. asapientibꝰ uͦ ⁊ bonisita regit᷑. ut nia¬
s animoꝵ et̃nitatẽ eũ dus hab̾e demones
uell intellegi. ñ utiq: homines ab hui rer
c̃sortio separaret.qr ⁊ homines et̃nos ẽẽ
animo. siẽ ꝓeul dubio platonieꝰ sentit.
lđo cũ hoc genꝰ animantiõ deseb̾et. in¬

Expanded text:
emones apertissime inculcans: et hoc non sapientiae bono, cujus et homines possunt esse participes; sed perturbatione passionum, quae stultis malisque dominatur, a sapientibus vero et bonis ita regitur, ut mased animorum aeternitatem cum dis habere daemones uellet intellegi, non utique homines ab huius rei consortio separaret, quia et hominibus aeternos esse animos procul dubio sicut Platonicus sentit. Ideo cum hoc genus animantum des
Abbreviated transcription (Latin):
cõple̾us ẽ qđ ait. demones eẽ gn̾e anima¬
lia. animo passiua. mte rationabilia.
corꝑe aeria. tpr̃e et̾na. In qͥbꝰ qͥnq: cõme¬
moratis. nihil diã om̃ino. qđ de monqͥ
cũ bonis saltĩ hominibꝰ id uid̾ent᷑ habe
cõmune. qđ ñ eet᷑ in malis. Nã ipsos ho¬
mines cũ aliqͣndo latiꝰ describendo cõ¬
plecteret᷑ suo loco de illisdicens. tamq̃m

Expanded text:
esse genere animalia, animo passiva, mente rationalia, corpore aeria, tempore aeterna ? In quibus quinque commemoratis, nihil dixit omnino, quod daemones cum bonis saltem hominibus id viderentur habere commune, quod non esset in malis. Nam ipsos homines cum aliquanto latius describendo complecteretur, suo loco de illis dicens tanquam
Abbreviated transcription (Latin):
miserię eõpassione subueniant. ⁊ ꝑieli¬
tantibꝰcis ꝗͥs diligunt. sine timore opi¬
tulent᷑. ⁊ tam̃ istarũ nomina passionũ.
c̃suetudinę locutionis humane etiã in
cos usurpent᷑ ꝓpt̃ qͣnda oꝑũ similitudi¬
nẽ. ñ ꝓpt̃ affectionũ infirmitatẽ.sicut
ipse đs scđm scriptura sirascit᷑ nec tam̃

Expanded text:
miseriae conpassione subueniant, et periclimiseriae conpassione subueniant, et periclitantibus eis, quos diligunt, sine timore opitulentur; et tamen istarum nomina passionum consuetudine locutionis humanae etiam in eos usurpentur propter quandam operum similitudinem, non propter affectionum infirmitatem, sicut ipse Deus secundum scripturas ir
Abbreviated transcription (Latin):
cia c̃seruet᷑ siue cũ indigenti tribuit᷑
siue cũ ignoseit᷑ penitenti. Hanc cicero
orator egregi. ñ dubitaũ appellare uir¬
tutẽ. quã stoicꝰ int̾uicia numare ñ pud.
Qui tam̃ ut docuit lib̾ epieteti nobilissi¬
mi stoiei. ex decretis lenonis ⁊ crisippi.
qui huiꝰ sectȩ pͥmatũ habuer̃. huiꝰcemodi
passiones inanimũ sapientis admittunt.
quẽ uicus om̃ĩbꝰ lib̾um ẽẽ uolunt. Un de
fit ꝯsequens. ut hec ipsa ñ pitent uicia.
qͣndo sapienti sic acciđt. ut ẽt᷑ uͥtutẽ m̃tis
rationẽq niħ possint. ⁊ una sit eadeq
sententia ꝑ ypateticoꝵ. ł etiã platonicoꝵ.
⁊ ipsoꝵ stoieoꝵ. S ut ait tulliꝰ. ũbi ẽtro¬
usia iã diutorquet om̃s greculos. ẽtenti¬
onis cupidiores quã ueritatis. S ad hue
merito queri potest. utrũ ad uitȩ p̾sentis
ꝑtineat infirmitatẽ. etiã in qͥbq: bonis
angłi ⁊sine ira puniant. qͦs accipiunt
et̃na dđi lege puniendos. ⁊ miserissine

Expanded text:
tia conseruetur, siue cum indigenti tribuitur, siue cum ignoscitur paenitenti. Hanc Cicero locutor egregius non dubitauit appellare uirtutem, quam Stoicos inter uitia numerare non pudet, qui tamen, ut docuit liber Epicteti, nobilissimi Stoici, ex decretis Zenonis et Chrysippi, qui huius sectae primas habuerunt, huiusce modi passiones in animum saquem vitiis omnibus liberum volunt. Unde fit consequens, ut haec ipsa non putent vitia, quando sapienti sic accidunt, ut contra virtutem mentis rationemque nihil possint, et una sit eademque sententia Peripateticorum, vel etiam Platonicorum, et ipsorum Stoicorum, sed, ut ait Tullius, uerbi controuersia iam diu torqueat homines Graeculos contentionis cupidiores quam ueritatis. Sed adhuc merito quaeri potest, utrum ad uitae praesentis pertineat infirmitatem etiam in quibusque bonis ancti uero angeli et sine ira puniant, quos accipiunt aeterna Dei lege puniendos, et miseris sine
Abbreviated transcription (Latin):
uocabulis ꝗͥ du ñ sͣ.tales tam̃ describunt᷑
demones qͣles s̃. Deniq hine eẽ diẽ homicã
ilła mincruã. qͥ medus ectibꝰ gaiũ eohib̾n¬
do achilli intͣuenit. Qđ gͦ minerua illa
fuerit. poeticũ uult cẽ figm̃tũ. eo qđ mi¬
neruã deã putat. eãq intͣdõs qͦs om̃s bo¬
nos beatosq eredit. in alta etheria sede
collocat. ꝓeul aẽusatione mortalium.
Qđ aut̃ aliꝗs demon fuerit grecis faue̾s
troianisq contrariꝰ. sic̃ alius adusus
grecos. tianoꝵ opitulator: quẽ uen̾is
Scu martis nomine iđe pocta cõmemo¬
rat. ꝗs đos iste. talia ñ agentes. in habi
dec̾tau̾int: hor ñ ꝓeul aueritate poe¬
tas dixisse ẽfesso ẽ Dchis ꝗͥ ppe ista dix¬
ert̃ ꝗͦs hominibꝰ simili motu cordis.:
salo m̃tis. ꝓ oms̃ cogitationũ estus fluc¬
tuare testat᷑. ut possent amores ⁊ odia
natoribꝰ ⁊ auguriis seđm suarũ studia
partiũ. ꝓaluid adusꝰ aliosexereere. Id

Expanded text:
scribuntur daemones, quales sunt. Denique hinc esse dicit Homericam illam Mineruam, quae mediis coetibus Graium cohibendo Achilli interuenit.\' Quod ergo Minerua illa fuerit, poeticum uult esse figmentum. eo quod Mineruam deam putat eamque inter deos, quos omnes bonos beatosque credit, in alta aetheria sede conlocat, procul a conuersatione mortalium; quod autem aliquis daemon fuerit Graecis fauens Troianisque contrarius, sicut alius aduersus Graecos Troianorum opitulator, quem Veneris seu Martis nomine idem poeta commemorat, quos deos iste talia non agentes in habitadecertauerint, hoc non procul a ueritate poetas dixisse confessus est. De his quippe ista dixerunt, quos hominibus simili motu cordis et salo mentis per omnes cogitationum aestus fluctuare testatur, ut possint amores et odia natoribus et aurigis secundum suarum studia partium pro aliis aduersus alios exercere. Id
Abbreviated transcription (Latin):
Qua interĩ descĩs angłis q̃stione dilata.
uideamꝰ quẽ ad modũ dicant platoni¬
ei medios demones intͣđos ⁊ homines ẽ¬
stitutos. istis passionũ estibꝰ fluetuare.
Si enĩ m̃te abhis lib̾a cisq dominante
motꝰ huiꝰ cemi pat̾ent᷑. ñ cosdie apuleiꝰ
simili motu eordiꝰ & salo m̃tis ꝑom̃s
cogitationũ estꝰ fluetuare. Ipsa gͥmens
si onibꝰ t̾bulentis inferioꝵ animipar¬
ciũ regendis mođandisq dnaret᷑. ipsa
inquã menseoꝵ siẽ iste platonieꝰ ẽfitet᷑.
salo ꝑt̾bationũ fluctuat. Subiecta ẽ
g mens demonũ. passionib libidinũ.
formidinũ. irarũ. atq huicemͦi eet̾is.

Expanded text:
Qua interim de sanctis angelis quaestione dilata uideamus quem ad modum dicant Platonici medios daemones inter deos et homines constitutos istis passionum aestibus fluctuare. Si enim mente ab his libera eisque dominante motus huiusce modi paterentur, non eos diceret Apuleius simili motu cordis et salo mentis per omnes cogitationum aestus flsionibus turbulentis inferiorum animi partium regendis moderandisque dominaretur; ipsa, inquam, mens eorum, sicut iste Platonicus confitetur, salo perturbationum fluctuat. Subjecta est ergo mens daemonum passionibus libidinum, formidinum, irarum, atque hujuscemodi caeteris.
Abbreviated transcription (Latin):
nũ medictatẽ. ꝓpt̾ aeria corꝑa int᷑ dõs
⁊ homines deseribebat. Hoc enĩ ait fin¬
gere poctas. quã existoꝵ demonũ numo
dõs faciunt. ⁊ eis deoy nomina inponuni
& qͥbꝰ uoluerint hominibꝰ exhis amicos
inimicosq distribuunt. ficti carminiꝰ
inpunita licentia. cũ đos ab his demo¬
nũ moribꝰ ⁊ cęlesti loco. ⁊ beatur¬
dinis opulentia. remotos ẽe ꝑ hibe ãt.
Nec gͦ fictio poerarũ. dos dicere qͥdi ñ s̃.

Expanded text:
num medietatem propter aeria corpora inter deos et homines describebat? Hoc enim ait fingere poetas, quod ex istorum daemonum numero deos faciunt et eis deorum nomina inponunt et quibus uoluerint hominibus ex his amicos inimicosque distribuunt ficti carminis inpunita licentia, cum deos ab his daemonum moribus et caelesti loco et beatitudinis opulentia remotos esse perhibeat. Haec est ergo fictio poetarum deos dicere, qui di non
Abbreviated transcription (Latin):
mana in muniᷤᷤ infirmitas. etiã eũ eas huiꝰ
uite ẽditione patiunt᷑. m̃te in ꝑtͣbata re
tie ⁊ lege usticie .s stultiᷤᷤ mortalib ⁊ iniustis
ñ corꝑibs morib similes. ut nͣ dicã dt̾iores
eo qͦ uetustiores.⁊ debita pena insanabiles:
ipsiꝰ qͦq: m̃tis ut iste appellaũ salo fluctu¬
ant. nec inueritate atq uͥtute quã t᷑bo¬
lentis ⁊ prauis affectionibꝰ repugnat᷑. ex
ulla animi parte ꝯsistent.Due s̾ senten¬

Expanded text:
 inmunis infirmitas, etiam cum eas huius uitae condicione patiuntur, mente inperturbata, retiae et lege iustitiae; sed stultis mortalibus et iniustis non corporibus, sed moribus similes ut non dicam deteriores, eo quo uetustiores et debita poena insanabiles ipsius quoque mentis, ut iste appellauit, salo fluctuant, nec in ueritate adque uirtute, qua turbulentis et prauis affectionibus repugnatur, ex ulla animi parte consistunt. CAPUT
Abbreviated transcription (Latin):
Nũ ẽ in hisubis ulla dubitatio. qđ ñ animoꝵ
aliꝗs̃ inferiores partes .s. ipsas demonũ m̃tes
qͥb rationabilia s̃ animalia uelut ꝓcello¬
sũ sału dix̃ passionũ tẽpestate t᷑bari. ut ne
hominib quidẽ sapientib cõꝑandi sint.

Expanded text:
lla dubitatio, quod non animorum aliquas inferiores partes, sed ipsas daemonum mentes, quibus rationalia sunt animalia, uelut procellosum salum dixit passionum tempestate turbari? ut ne hominibus quidem sapientibus conparandi sint.
Abbreviated transcription (Latin):
onibꝰ animi in rationabilib. neꝗͣ qm̃ cedẽ ipsa
ꝑtbationibꝰ agitari. Perbanãq: eiꝰ dehacre
ista s̃.Exhoc ferme demonũ numo inqͥt poe¬
te solent haut quã quã peul au̾itate osores
& amatores ꝗͦrũdã hominũ deosfinge. hos
& nusereri ⁊ indignari ⁊ angi⁊ letari. om̃¬
nẽq humane anime faciẽ pati.simili mo

Expanded text:
sed ipsam perturbationibus agitari. Verba namque eius de hac re ista sunt: Ex hoc ferme daemonum numero, inquit, poetae solent haudquaquam procul a ueritate osores et amatores quorundam hominum deos fingere; hos et misereri et indignari, et angi et laetari omnemque humani animi facie
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ uołt eẽ regẽ ac pͥn ci pẽ ect̾oꝵ. abhomero
furant᷑ demonẽ nuncupatẽ.Hu aut̃ qͥ om̃s
deos ñ nisi bonosẽe asserunt ⁊ longe p̃stanti¬
ores eis hominibꝰ ꝗͥ ꝑhibent᷑ boni. merito mo¬
uent᷑ demonũ faetis ꝗͣ negare ñ posft̃. ea que
nes adhibe eogunt᷑ ut qͥcqͥd cis merito displic¬
moꝑibꝰ ł affcctib prauis. ꝗͥbꝰ iũsuã manifest
medios ẽstitutosputant. tãqͣm nullꝰ ds̾ ho¬
nuni misceat᷑. ut hinc ꝑferant dsidata añ
referant impecta. atq: hoc platoniei p̃cipu
pbylosophoꝵ ac nobilissimisentiunt: eũ

Expanded text:
 ab Homero fateantur daemonem nuncupatum. Hi autem, qui omnes deos non nisi bonos esse adserunt et longe praestantiores eis hominibus, qui perhibentur boni, merito mouentur daemonum factis, quae negare non possunt; eaque nnes adhibere coguntur, ut, quidquid eis merito displic affectibus pravis, quibus vim suam manifestamedios constitutos putant, tanquam nullus deus homini misceatur ut hinc perferant desiderata, inde referant impetrata; atque hoc Platonici praecipui philosophorum ac nobilissim
Abbreviated transcription (Latin):
deoꝵ intt̾se qͦs homines bonos dict᷑. nee dif¬
fem̃tiã deoꝵ⁊ demonũ quoꝵ illos abhomi¬
nib longe lateq seungt̃. istos intͣdeos ⁊ ho¬
minescollocant. s dediffer̃tia ipsoꝵ demo¬
nũ qđ ad p̃sentẽ ꝑtin qͣstionẽ. Ap̃ plerosq
enĩ mussitatõ ẽ dici alios bonos. alios malos
demones. Que siue sit etiã platonieoꝵ siue
quoꝵlib sententia neq̃qm eiꝰ ẽ neglienda
discussio neqͥs qͣm uelut demonesbonoᷤ seqͣn

Expanded text:
deorum inter se, quos omnes bonos dicunt; nec de differentia deorum et daemonum, quorum illos ab hominibus longe lateque sejungunt, istos inter deos et homines collocant; sed de differentia ipsorum daemonum, quod ad praesentem pertinet quaestionem. Aput plerosque enim usitatum est dici, alios bonos alios malos daemones; quae siue sit etiam Platonicorum, siue quorumlibet sententia, nequaquam eius est neglegenda discussio, ne quisquam uelut daemo
Abbreviated transcription (Latin):
om̃s bonos credidit. dũ ẽciliari affectat ⁊stu¬
det. & qͣsi eũ eis possit eẽ pt mortẽ irretit
malignoꝵ sp̃ituũ deceptꝗqͦ fallatia. longe
aberret auero đo.eũ qͦ solo⁊ inꝗͦ solo. ⁊ de qͦ
solo anima humanaa. rationali ⁊ intellec¬

Expanded text:
i adfectat et studet, ut quasi cum eis possit esse post mortem, inretitus malignorum spirituum deceptusque fallacia longe aberret a uero Deo, cum quo solo et in quo solo et de quo solo anima humana, id est rationalis et intellec
Abbreviated transcription (Latin):
ET MALOS
quidã uͦ dedũs meli¬
ora sentientes. tantũ
cis honoris laudisq
tͥbuer᷑ ut nulłũ deoꝵ
mału erede auderent.
s illiqͥ deos qͦs dã bonos. qͦsdã malosdixer̃ ẽẽ.¬

Expanded text:
et malos quidam vero de diis meliora sentientes, tantum eis honoris laudisque tribuerunt, ut nullum deorum malum credere auderent. Sed illi qui deos quosdam bonos, quosdam malos e
Abbreviated transcription (Latin):
lent̾ ẽ passa cũ uiueret. libent̃ passa siuiueret.
rare ñ potuit. Sociã qͥppe factise eredi erubuit:
si qđ aliꝰ inea fecerat turpit̃. ferret ipsa patient̃.
Non hocfecerunt femine xp̃iane. qͥ passe simili
uiuunt tam̃. nec inse ulte s̃ crim̃ alienũ. ne alior

Expanded text:
lenter est passa cum uiueret, libenter passa si uiueret. lenter est passa cum uiueret, libenter passa si uiueret. iam demonstrare non potuit. Sociam quippe facti se credi erubuit, si, quod alius in ea fecerat turpiter, ferret ipsa patienter. Non hoc fecerunt feminae Christianae, quae passae similia uiuunt tamen nec in se ultae sunt crimen alienum, ne alior
Abbreviated transcription (Latin):
ñ cẽ ap̃ instros int̃ illos. qͥsibi letũ in sontẽs peꝑere
manu.S: ita hec causa exutͦq latere eoartat᷑: ut
si extenuat᷑ homieidiũ. adult̾iũ ẽfirmet᷑ sipur¬
git᷑ adultiũ. uniꝰ homicidiũ eumulet᷑. Nec omni
Sipudica. cur occisa. Nob̃ tam̃ in hoc tã nobili
femine huiꝰ exemplo. ad istos refutandos. ꝗͥ xp̃i.¬
anis feminis in captiuitate cõpressis. alieni ab
om̃i sẽitatis cogitatione insultant. suffiẽ qđ
inp̃claris eiꝰ laudibꝰ dictũ c̃. duo fuer̃. & adultiũ
unꝰ admisit. Talis enĩ ab eis luc̾tia magis eredita
ẽ qͥ se nullo adulttrino poterit maculare ẽsen¬
su. Qđ gͦ se ipsã quõ adult̾iũ ꝑtulit. etiã ñ ad¬
ult̾a occid. ñ ẽ pudicitiȩ caritas.s pudoris in¬
firmitas. Puduit enĩ eã turpitudinis aliene
inse cõmisse. etiã si ñ secũ: & romana mulier
laudis auida. nimiũ uerita ẽ ne putartt̃ qđ uio¬

Expanded text:
non esse aput inferos inter illos, <qui sibi letum insontes peperere non esse aput inferos inter illos, <qui sibi letum insontes peperere manu.\' Sed ita haec causa ex utroque latere coartatur, ut, si extenuatur homicidium, adulterium confirmetur; si purgatur adulterium, homicidium cumuletur; nec omninsi pudica, quur occisa? Nobis tamen hoc tam nobili feminae huius exemplo ad istos refutandos, qui Christianis feminis in captiuitate conpressis alieni ab omni cogitatione sanctitatis insultant, sufficit quod in praeclaris eius laudibus dictum est: Duo fuerunt et adulterium unus admisit.\' Talis enim ab eis Lucretia magis credita est, quae se nullo adulterino potuerit maculare consensu. Quod ergo se ipsam, quoniam adulterum pertulit, etiam non adultera occidit, non est pudicitiae caritas, sed pudoris infirmitas. Puduit enim eam turpitudinis alienae in se commissae etiamsi non secum, et Romana mulier, laudis auida nimium, uerita est ne putaretur, quod uio
Abbreviated transcription (Latin):
ũ tales. q̃les poetarũ ur̃oꝵ earminibꝰ cantitant᷑.
nulla ratione defenditis. ẽstitutã seilie inter
uillos qͥsibi lȩtũ in sontes peperere manu. lucc̃ꝙ
perõsi ꝓiecere animas. eui adsuꝑna redire cupi¬
enti. fas obstat. tͥstisq pal inamabilis unda alli¬
gat. Anforte idõ ibi ñ ẽ. qͥa ñ insontẽ s: male sibi
c̃seiã seꝑemit: Qd si enĩ qđ ipsa tantũmͦ nosse
poterat. qͣmuis iuueni uiolent̃ irruenti. etiam
sua libidine illecta ẽsensit. ĩdq inse puniens
ita doluit. ut morte putaret expiandũ. qm̃qͣ.
nec sic qͥdẽ se oceidere debuit. si fructuosã poss
ap̃ deos fassos agere penitentiã. Uerũtam̃ si forte
ita ẽ falsũq c̃ illud. qđ duo fuer̃ & adust̾iũ unuꝰ
admisit. s potiꝰ ambo adult̾iũ cõmiscr̃. unꝰ mani¬
festa inuasione. ast̾a latente ẽsensione: ñ se oeeid
insontẽ: & ido potẽ alitteratis eiꝰ defensoribꝰ dici.

Expanded text:
am tales, quales poetarum vestrorum carminibus cantitantur, am tales, quales poetarum vestrorum carminibus cantitantur, nulla ratione defenditis, constitutam scilicet inter ui sibi letum Insontes peperere manu lucemque perosi Proiecere animas; cui ad superna redire cupienti Fas obstat, tristisque palus inamabilis undae Adligat. An forte ideo ibi non est, quia non insontem, sed male sibi consciam se peremit? Quid si enim quod ipsa tantummodo nosse poterat quamuis iuueni uiolenter inruenti etiam sua libidine inlecta consensit idque in se puniens ita doluit, ut morte putaret expiandum? Quamquam ne sic quidem se occidere debuit, si fructuosam posset aput deos falsos agere paenitentiam. Verum tamen si forte ita est falsumque est illud, quod duo fuerunt et adulterium unus admisit, sed potius ambo adulterium commiserunt, unus manifesta inuasione, altera latente consensione, non se occidit insontem, et ideo potest a litteratis eius defensoribus dici
Abbreviated transcription (Latin):
broꝵ.s. qͥd animor diu̾sitate ageret᷑ ad tendens:
ñ admisit. Nã ille patria eũ patre pulsꝰ ẽ. hee
sũmo c̃mactata supplicio. Si ñ est illa inpudiei¬
tia q̃ inuita cõpͥmit᷑: ñ c̃ hec iusticia qͣcasta pu¬
nit᷑. Nos apello leges. iudieesq romani. Nempe pꝰ
ꝑpct̾ta facinora. nec quẽquã seclestũ. indẽpna¬
tũ inpine uoliustis occidi. Sigͦadur̃m iudici¬
tiũ qͥs qͣm deferret hoc erim̃ uobq ꝓbaret̾ ñ soli
indãnatã.uerũ etiã castã & innocentẽ int̾fretã
cẽ mulierẽ: nonne eũ ꝗͥ id fecisset seueritate con¬
gnia plecterens. Hoc feẽ illa lueretia. Illa sic p̃di¬
cata lucretia. innocentẽ. castã. uim ꝑpessã luc¬
tiã. lueretia insuꝑ int̾omit. Pferte sententiã. Qđ
siꝓpt̾ea ñ potestis. ꝗͥa ñ ad stat.qͣm punire possitiᷤ
cur int̾fecteẽ innocentis & easte. tanta p̃dicati¬
one laudatis: q̃meerte ap̃ infemo s. iudices et.¬

Expanded text:
mbrorum, sed quid animorum diuersitate ageretur adtendens: mbrorum, sed quid animorum diuersitate ageretur adtendens: non admisit? Nam ille patria cum patre pulsus est. haec summo est mactata supplicio. Si non est illa inpudicitia qua inuita obprimitur, non est haec iustitia qua casta punitur. Vos appello, leges iudicesque Romani. Nempe post perpetrata facinora nec quemquam scelestum indemnatum inpune uoluistis occidi. Si ergo ad uestrum iudicium quisquam deferret hoc crimen uobisque probaretur non solum indemnatam, uerum etiam castesse mulierem; nonne eum qui id fecisset, severitate congrua plecteretis? Hoc fecit illa Lucretia; illa, illa sic praedicata Lucretia innocentem, castam, vim perpessam Lucretiam insuper interemit. Proferte sententiam. Quod si propterea non potestis, quia non astat quam punire possitis; cur interfectricem innocentis et castae tanta praedicatione laudatis? Quam certe apud infernos judices, eti