comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
a trenis contagiis ⁊ sca p̃dicatio ꝙ sub¬
Dunisunta suspenderat: hos uolantes colũ¬
bas parit ⁊ nubes appellat. Fenestre ãt
ne sũt ocli: quia pipsos anima respic̃.
qd̾ exterius concupiscit. Columba uͭ sim¬
plex ẽ animal: atq amalicia fellis ali¬
enũ. Quasi columbe gͦ ad fenestras suas
sunt: qui nichil in hoc mundo concupis¬
cunt. qui omnia simplicit̾ aspiciunt: ꝙ
in his que uident inpacitatis studio nõ
trahuntur. At contra miliuis ⁊ non co¬
iumba ad fenestras suas est: qui ad ea q̃
ocłis consid̾at: rapina desiderio anhe¬
natalicia celebramus: debemꝰ mmuitari qd̃
colimꝰ. Ostendat nr̃e obsequiũ deuociõi
mmutate sollep̾nitas m̃tis. Despiciamꝰ
que t̾rena sunt. relictis tp̃ralibꝰ: mereͤmͣ
eterna Si aũt nec dum possumꝰ relinq̃re
ꝓp̃a: saltem nõ concupiscamus aliena. Si
necdum mẽs nr̃a accendit᷑ igne karitatis.
in ambitione sua habeat frenũ timoris.

Expanded text:
a terrenis contagiis et sancta praedicatio et suba terrenis contagiis et sancta praedicatio et sublimis vita suspenderat, hos volantes columpariter et nubes appellat. Fenestrae autem nostri sunt oculi, quia per ipsos anima respicit quod exterius concupiscit. Columba vero simplex est animal, atque a malitia fellis alienum. Quasi columbae ergo ad fenestras suas sunt, qui nihil in hoc mundo concupiscunt, qui omnia simpliciter aspiciunt, et in his quae vident rapacitatis studio non trahuntur. At contra milvus et non columba ad fenestras suas est, qui ad ea quae oculis considerat rapinae desiderio anhemitari quod colimus. Ostendat nostrae obsequium devotionis immutatae solemnitas mentis; despiciamus quae terrena sunt, relictis temporalibus, mercemur aeterna. Si autem necdum possumus relinquere propria, saltem non concupiscamus aliena. Si necdum mens nostra accenditur igne charitatis, in ambitione sua habeat frenum timoris,
Abbreviated transcription (Latin):
uis face̾: nulli qd̾ tibi iuste inpendi desi¬
deras negare. Necessitati ꝓximi non tã¬
tum uixta uires succurrere: s ꝓdesse et¬
am ultra uires uelle. Quid gͦ isto holoc¬
austo locupletius: qnͣdo ꝑ hoc qd̃ dõ im¬
molat in ara cordis anima seinzi pãm mac¬
tat: S hoc bone uoluntatis sacrificium
numquam plene ꝑsoluit᷑: nisi mundi hu¬
us cupiditas ꝑfecte deserat᷑. Nam quic¬
q̃d in eo concupiscimꝰ. hoc ꝓculdubio ꝓxi¬
mis inuidemus. Tidetur ⁊ enĩ quia nb̃
desit. qd̾ alt̾ assequit᷑. ꝙ. quia semꝑ in¬
udia abona uoluntate discordat. mox
cum hec mentẽ ceꝑit. illa discedit. Und̾
pdicatores scĩ ut potuissent ꝓximos ꝑ¬
fecte dilig̾e: studuerunt in scło nichila
ne ysaias intuens ait. Qui sũt isti qui¬
ut nubes uolant. ⁊ quasi columbe ad fe¬
nestras suas: Uidit quippe eos t̾rena
despicere: m̃te celestibꝰ ꝓpinquare. uer¬
bis pluere. miraculis coruscare. ꝙ quoꝰ

Expanded text:
vis facere; nulli quod tibi juste impendere desivis facere; nulli quod tibi juste impendere desideras, negare; necessitati proximi lum juxta vires concurrere, sed prodesse etiam ultra vires velle. Quid ergo isto holocausto locupletius, quando per hoc quod Deo immolat in ara cordis anima semetipsam mactat? 4. Sed hoc bonae voluntatis sacrificium nunquam plene persolvitur, nisi mundi hujus cupiditas perfecte deseratur. Nam quidquid in eo concupiscimus, hoc procul dubio proximis invidemus. Videtur etenim quia nobis desit quod alter assequitur. Et quia semper invidia a bona voluntate discordat, mox ut haec mentem ceperit, illa discedit. Unde praedicatores sancti ut possent proximos perfecte diligere studuerunt in hoc saeculo nihil ane ut nubes volant, et quasi columbae ad fenestras suas ? Vidit quippe eos terrena despicere, mente coelestibus propinquare, verbis pluere, miraculis coruscare. Et quos
Abbreviated transcription (Latin):
re ⁊ enĩ nato. celi ciues ostensi sũt qui cla¬
marẽt. Gla mexcelsis d̾o: ⁊ in terra pax
hominibꝰ bone uoluntatis. Ante dei
namq ocłos nunquã ẽ uacua manus a
munere: si archa cordis repleta fuerit¬
bona uoluntate. Hinc ⁊ enim psalmis¬
ta dic̃. In me sunt d̾s uoca que reddam.
laudationes t̃. Ac si aꝑte dicat. Et si ex¬
terius munera offerenda nõ habeo: intra
memeripsum tam̃ inuenio: qd in ara tu¬
e laudationis in pono. Quia qui nr̃a da¬
tione nõ pasceris: oblatione cordis meliuꝰ
placcaris. Nichil quippe offertur d̾o dici¬
us. inuoluntate bona. I oluntas autẽ
bona ẽ: sic adu̾sa alteriꝰ sic̃ nr̃a ꝑtimesc̾e̾
Sic de ꝓspitate ꝓxiii: sic̃ de nr̃o ꝓfectu
gratulari. Aliena dampna nr̃a credere:
aliena lucra nr̃a deputare. Amicum nõ
ꝓpt̾ mundũ. s ꝓpt̾ dm̃ diligere. In imicũ
etiã amando tolerare. Nulli qd̾ pati nõ

Expanded text:
re etenim nato, coeli cives ostensi sunt, qui clare etenim nato, coeli cives ostensi sunt, qui clamarent: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis . Ante Dei namque oculos nunquam est vacua manus a munere, si fuerit arca cordis repleta bona voluntate. Hinc etenim Psalmista dicit: In me sunt, Deus, vota tua quae reddam, laudationes tibi . Ac si aperte dicat: Etsi exterius munera offerenda non habeo, intra memetipsum tamen invenio quod in ara tuae laudis impono, quia qui nostra datione non pasceris, oblatione cordis melius placaris. Nihil quippe offertur Deo ditius voluntate bona. Voluntas autem bona est sic adversa alterius sicut nostra pertimescsic de prosperitate proximi sicut de nostro profectu gratulari: aliena damna, nostra credere, aliena lucra, nostra deputare; amicum non propter mundum, sed propter Deum diligere; inimicum etiam tolerare: nulli quod pati non
Abbreviated transcription (Latin):
nõ habeo. ꝯulta frs̃ relinquitis: si desi
q ⁊ nõ substantiam pensat. nec ꝑpendit
qnͣtum ineus sacrificio: sed ex qñto ꝓfera¬
tur. Nam si ext̾iorẽ substantiã ꝑpendam᷑:
ecce scĩ negociatores nr̃i ꝑpetuam angłorũ
uitam datis retibꝰ ⁊ naui mercati sũt. Es¬
timationẽ quippe p̾cu nõ babet: s tantũ
regnũ d̾i ualet qnͣtum habes. Ualuit nã¬
qr ÷ acheo dimidiũ substantie. qr dimidiũ
aliud adhoc qd̾ in uste abstulit: restitu¬
endum inquadruplũ reseruauit. Ualu¬
ic petro et andree. dimissis retibꝰ ⁊ naui. Ua¬
luit udue. duobus minutis. Ualec alte¬
ri: calicẽ aque frigide. Regnum itaq
d̾i ut diximꝰ: tantum ualet: quantum hes
Pensate igit̾ fr̃s quid uilius cum emit᷑:
quid carius cum possidet᷑. S fortasse cũ¬
nec calix aque frigide subpetit qui indi¬
genti p̾beatur: etiam tunc securitatẽ no¬
bis ꝓmitit sermo diuinus. Redempto¬

Expanded text:
non habeo. Multa, fratres, relinquitis, si desidnon habeo. Multa, fratres, relinquitis, si desidque, et non substantiam pensat; nec perpendit quantum in ejus sacrificio, sed ex quanto proferatur. Nam si exteriorem substantia‹m› perpendamus, ecce sancti negotiatores nostri perpetuam angelorum vitam datis retibus et navi mercati sunt. Aestimationem quippe pretii non habet, sed tamen regnum Dei tantum valet quantum habes. Valuit namque Zacchaeo dimidium substantiae, quia dimidium aliud ad hoc quod injuste abstulit restituendum in quadruplum reservavit . Valuit Petro et Andreae dimissis retibus et navi , valuit viduae duobus minutis , valuit alteri calice aquae frigidae . Regnum itaque Dei, ut diximus, tantum valet quantum habes. 3. Pensate igitur, fratres, quid vilius cum emitur, quid charius cum possidetur. Sed fortasse nec calix aquae frigidae suppetit qui indigenti praebeatur, etiam tunc securitatem nobis promittit sermo divinus. Redempto
Abbreviated transcription (Latin):
sponte deserere: qd̾ cotidie ꝑdit inuita.
Quid gͦ fr̃s kini quid ineius iudicio dic¬
turi sum: qui ab amore p̾sentis seculi nec
p̾ceptis flectimur. nec uerberibꝰ emenda¬
mur: S fortasse aliquis tacitis sͥ cogita¬
cionibꝰ dicat. Ad uocem dñicam ut̾q iste
piscator quid aut qñtum dumisit. qui pe¬
effectum debemus pocius pensare quam
censum. Multum reliquit: qui sͥ nichil
retinuit. Multum reliquit: qui quãlib
paruũ. totum deseruit. Certe nos ⁊ habi¬
ta cum amore possidemus: ⁊ ea que mini¬
me habemus ex desid̾io queriurꝰ ꝯultũ
ergo petrus ⁊ andreas dumisit: quando ut̾¬
q etiam desid̾ia habendi dereliquit. mul¬
tum dumisit: qui cum re possessa etiã con¬
cupiscentis renunciauit. A sequentibus
ergo tanta dimissa sũt: quanta a nõsequẽ¬
tibꝰ concupisci potuerunt. Nemo igitur
etiam cum qͦsdam coneupisc̃ multũ reli¬
quisse: apud semetipsũ dicat. Imitari mũ¬
di huiꝰ contẽptores uolo: s qd relinquam

Expanded text:
invita. Quid ergo, charissimi, quid in ejus judicio dicturi sumus, qui ab amore praesentis saeculi nec praeceptis flectimur, nec verberibus emendamur? 2. Sed fortasse aliquis tacitis sibi cogitationibus dicat: Ad vocem dominicam uterque iste piscator quid aut quantum dimisit, qui pearissimi, affectum debemus potius pensare quam censum. Multum reliquit qui sibi nihil retinuit, multum reliquit qui, quantumlibet parum, totum deseruit. Certe nos et habita cum amore possidemus, et ea quae minime habemus ex desiderio quaerimus. Multum ergo Petrus et Andreas dimisit, quando uterque etiam desideria habendi derelinquit. Multum dimisit, qui cum re possessa etiam concupiscentiis renuntiavit. A sequentibus ergo tanta dimissa sunt, quanta a non sequentibus concupisci potuerunt. Nemo igitur, etiam cum quosdam conspicit multa reliquisse, apud semetipsum dicat: Imitari mundi hujus contemptores volo, sed quod relinquam
Abbreviated transcription (Latin):
I. DISEIS FRAtres
kiñi quia ad unius ius¬
sioms uocem petrus ⁊
andras relictis retibus¬
sius secuti sunc redemp¬
torem. Nulla hũc fa¬
cere ad huc miracula
uiderant. nichil ab eo depͥmio et̾ne retͥbu¬
tionis audierant: ⁊ tam̃ adunũ dñi pre¬
ceptum hoc qd̃ possidere uidebant᷑ obli¬
ti sunt. Quanta nos eus miracula uide¬
mus: quoc flagellis affligimur. qͣntis
Iminarum. asptritatibꝰ de t̾remur: ⁊ tam̃
uocantẽ sequi contẽpuimus. In celo iam
sedet: qui de conu̾sione nos ammonet. Iã

Expanded text:
distis, fratres charissimi, quia ad unius jussionis vocem Petrus et Andreas, relictis retibus, secuti sunt Redemptorem. Nulla vero hunc facere adhuc miracula viderant, nihil ab eo de praemio aeternae retributionis audierant; et tamen ad unum Domini praeceptum hoc quod possidere videbantur obliti sunt. Quanta nos ejus miracula videmus, quot flagellis affligimur, quantis minarum asperitatibus deterremur, et tamen vocantem sequi contemnimus? In coelo jam sedet, qui de conversione nos
Abbreviated transcription (Latin):
um. ꝯmor ẽ enim uictoria urbiũ: quia
conͤtra sunt que subiguntur. Ualde ãt
mauis est qd̾ ꝑ pacienciam uincit᷑: qr
ipse a se animus suꝑatur. ⁊ semetipsũ s̃¬
metipsi subicit. Quando eum pacienci¬
a intra se frenari compellit.. Audiant
impacientes: qd̾ electis siuis ueritas di¬
cir. In pacientia ur̃a: possidebitis aĩas
ur̃as. Sic enim conditi mirabilit̾ sum:
ut racio animã. ⁊ anuna possideat corpꝰ
Ius uero anime a corporis possessione re¬
pellitur: si non prius anima oͥracione po¬
sidetur. Custodem igitur ꝯdicioniᷤ nr̃e
pacienciam dñs esse monstrauit: qui ĩ
ipsa nos possidere nos metipsos docuit.
Quanta ergo sit impaciencie culpa cog¬
noscunis: ꝑ quã ⁊ hoc ipsum amittimꝰ
possidere qd̾ sumus. Audiant impaciẽ¬
tes: quod ꝑ salomonẽ rur sum dicituꝵ

Expanded text:
um . Minor enim est victoria urbium, quia um . Minor enim est victoria urbium, quia extra sunt quae subiguntur; valde autem majus est quod per patientiam vincitur, quia ipse a se animus superatur, et semetipsum sibimetipsi subjicit, quando eum patientia intra se frenare compellit. Audiant impatientes quod electis suis Veritas dicit: In patientia vestra possidebitis animas vestras . Sic enim conditi mirabiliter sumus, ut ratio animam, et anima possideat corpus. Jus vero animae a corporis possessione repellitur, si non prius anima a ratione possidetur. Custodem igitur conditionis nostrae patientiam Dominus esse monstravit, qui in ipsa nos possidere nosmetipsos docuit. Quanta ergo sit impatientiae culpa cognoscimus, per quam et hoc ipsum amittimus possidere quod sumus. Audiant impatientes quod per Salomonem rursum dicitur:
Abbreviated transcription (Latin):
cet suꝑ posita holocausta seruent᷑.
Sienim in altari fossa noness: om̃e
qd̃ in eo sacrificiũ reperiret suꝑueni
aura disꝑgerec. Quid ũ accipimus alta¬
re dei. nisi aninam iusti: que quot bo¬
na egerit: tot suꝑ se ante eus oclos sacͥ¬
ficia imponit. Quid aũt est altaris fos¬
sa. nisi bonoꝵ paciencia: Que dũ mẽ¬
tem ad aduersa toleranda humiliat:
quasi more fouee hanc animo positam de¬
monstrat. Fossa gͦ u altari fiat: ne suꝑ¬
positum sacrificui aura dispgat. Id est
electoꝵ mens pacienciam custodiat. ne
cõmota uento impaciencie: ꝙ hocͤ bene
oꝑata ẽ amutar. Bene aũt hec eadem
fossa. unius cubiti eẽ memoratur. Q a
nimirum si paciencia nõ deseritur: uni¬
tatis mensura seruatur. Unde ⁊ paulꝰ
plebitis legem xp̃i. Lex quippe xp̃i est
caritas unitatis: quam soli ꝑficuit. qui
nec cum grauantur excedunt. Audi¬
Melior est paciens uiro forti: ⁊ qui do¬
minatur animo suo. expugnatore urbi¬

Expanded text:
cet superposita holocausta serventur. cet superposita holocausta serventur. Si enim in altari fossa non esset, omne quod in eo sacrificium reperiret, superveniens aura dispergeret. Quid vero accipimus altare Dei, nisi animam justi, quae quot bona egerit, tot super se ante ejus oculos sacrificia imponit? Quid autem est altaris fossa, nisi bonorum patientia, quae dum mentem ad adversa toleranda humiliat, quasi more foveae hanc in imo positam demonstrat? Fossa ergo in altari fiat, ne superpositum sacrificium aura dispergat: id est, electorum mens patientiam custodiat, ne commota vento impatientiae, et hoc quod bene operata est amittat. Bene autem haec eadem fossa unius cubiti esse monstratur ; quia nimirum si patientia non deseritur, unitatis mensura servatur. Unde et Paulus plebitis legem Christi. » Lex quippe Christi, est charitas unitatis, quam soli perficiunt, qui nec cum gravantur, excedunt. QuodMelior est patiens viro forti, et qui dominatur animo suo, expugnatore urbi
Abbreviated transcription (Latin):
na uiri ꝑ pacienciam noscitur. tanto
ergo quisq minus ostenditur doctu:
quanto minus conuincitur paciens.
Neq enum potest ueracit̾ bona docen¬
do impendere: si uiuendo ne scit equa¬
nimit̾ aliena mala tolerare. Per hoc
quoq in paciencie uicium: plerumq
mentẽ arrogancie culpa transfigit.
quia dũ despici in mundo hoc quisq
nõ patitur. bona si qua sibi occulta s̃
ostentare conatur. Atq sic ꝑ inpaciẽ¬
tiam usq ad arrogantiam ducitur.
Dum quia ferre despectionẽ nõ potest:
decegendo semetipsũ in ostentatione
głatur. unde scriptum est. Melior est
paciens arrogante. quia uidelicet eli¬
git magis paciens quelib mala ppe¬
ti: quã postentacionis uicium᷑ sua oc¬
culta cognosci. At contra eligit arro¬
gans. bona de se uel falsa iactari: ne
mala possit uł minima ꝑpeti. Quia
igitur cum paciencia delinquit᷑. etiã
bona reliqͣque iam gesta sũt destru¬
untur. Recte m᷑ ezechielem ẽẽ in al¬

Expanded text:
na viri per patientiam noscitur . Tanto na viri per patientiam noscitur . Tanto ergo quisque minus ostenditur doctus, quanto minus convincitur patiens. Neque enim potest veraciter bona docendo impendere, si vivendo nescit aequanimiter aliena mala tolerare. Per hoc quoque impatientiae vitium plerumque mentem arrogantiae culpa transfigit; quia dum despici in mundo hoc quisque non patitur, bona si qua sibi occulta sunt, ostentare conatur, atque sic per impatientiam usque ad arrogantiam ducitur; dumque ferre despectionem non potest, detegendo semetipsum in ostentatione gloriatur. Unde scriptum est: Melior est patiens arrogante . Quia videlicet eligit patiens quaelibet mala perpeti quam per ostentationis vitium bona sua occulta cognosci. At contra eligit arrogans bona de se vel falsa jactari, ne mala possit vel minima perpeti. Quia igitur cum patientia relinquitur, etiam bona reliqua quae jam gesta sunt destruuntur, recte ad Ezechielem in al
Abbreviated transcription (Latin):
tes: atq alit̾ pacientes. Dicend̾
namq est inpacientibꝰ quia dũ fre¬
nare sp̃m negligunt: ꝑ multa etiam
que nõ appetunt iniquitatũ abruta
rapuntur. Quia iidelicet mentem
inpellic furor: quo non trabit deside¬
rium. ⁊ agit commota uelut nesciẽs:
unde post doleat sciens. Dicendũ q̃q¬
est inpacientibꝰ. quia dũ monicionis
impulsu p̾cipites quedam uelut ali¬
enati ꝑagunt: uix mala sua postquã
fuerint ꝑpetrata cognoscunt. Quidũ
ꝑturbationi sue minime obsistunt:
etiam si qua a se tranquilla mente fu¬
erant bene gesta confundunt. Et ĩ¬
prouisc impulsu destruunt: quicq̃d¬
forsitan diu labore ꝓuido cõstruxer̃.
Ipsa namq que mat̾ est om̃iũ custoᷤ¬
q uirtutum: ꝑ impacientie uicium
uirtus caritatis amittitur. Scriptũ
quippe ẽ. Caritas paciens ẽ. Siigit᷑
cum minime est paciens. caritas non
est. Per hoc quoq in paciencie uicium.
ipsa uirtutum nutrix doctrina dissi¬
patur. Scriptum namq est. Doctri¬

Expanded text:
tes, atque aliter patientes. Dicendum namque est impatientibus quia dum refrenare spiritum negligunt, per multa etiam quae non appetunt iniquitatum abrupta rapiuntur, quia videlicet mentem impellit furor quo non trahit desiderium; et agit commota velut nesciens, unde post doleat sciens. Dicendum quoque impatientibus, quia dum motionis impulsu praecipites, quaedam velut alienati peragunt, vix mala sua postquam fuerint perpetrata cognoscunt. Qui dum perturbationi suae minime obsistunt, etiamsi qua a se tranquilla mente fuerant bene gesta confundunt, et improviso 43 impulsu destruunt, quidforsitan diu labore provido construxerunt. Ipsa namque quae mater est omnium custosque virtutum, per impatientiae vitium virtus amittitur charitatis. Scriptum quippe est: Charitas patiens est . Igitur cum minime est patiens, charitas non est. Per hoc quoque impatientiae vitium ipsa virtutum nutrix doctrina dissipatur. Scriptum namque est: Doctri
Abbreviated transcription (Latin):
admunera eius. Ad cͥam uero. ⁊ ad mu¬
nera illiꝰ nõ respexit. Iratusq ẽ cͥam ue¬
hementer: ⁊ concidit uultus eius. Liuor
itaq sacrificii: frĩcidii seminariũ fuit.
nam quẽ meliorẽ se eẽ doluit: ne ut cũ¬
q esset amputauit. Dicendum est ĩui¬
dis. quia dũ se ista intrͥnsecꝰ peste cõsu¬
mũt: etiam quicquid inse alinͣd boni
habere uidentur interimunt. Uñ scrip¬
tum ẽ. Uita carnium sanitas cordis: pu¬
tredo ossium inuidia. Quid enim ꝑcar¬
nem. nisi infirma quedam ac tenera:
Et quid ꝑ ossa. nisi forcia acta signan¬
tur: Et plerũq contingit. ut quidam
cum cordis in nocenciam non nullis suiꝰ
actibꝰ infirmi uideantur. Quidã iaͣm
quedam ante humanos ocłos robusta
exerceant. s tam̃ erga alioꝵ bona intꝰ
inuidie pestilencia tabescant. Bene gͦ
dicitur. uita carniũ. sanitas cordis. Qa
si m̃tis innocencia custoditur: etiã si
qua foris infirma sũt quandoq roborã¬
tur. Et recte illic subditur. Pucredo ossi¬

Expanded text:
ad munera ejus non respexit. Iratusque est Cain vehementer, et concidit vultus ejus . Livor itaque sacrificii, fratricidii seminarium fuit. Nam quem meliorem se esse doluit, ne utcunque esset amputavit. Dicendum est invidis quia dum se ista intrinsecus peste consumunt, etiam quidquid in se aliud boni habere videntur interimunt. Unde scriptum est: Vita carnium sanitas cordis, putredo ossium invidia . Quid enim per carnes nisi infirma quaedam ac tenera, et quid per ossa nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur, quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium sanitas cordis; quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt quandoque robora47 Et recte illic subditur: Putredo ossi
Abbreviated transcription (Latin):
ualde. qd̃ quasi in sana p̾ciperet: ut uini
uascula p̾parari faceret: qui uinũ mini¬
me haberet. nec tam̃ p̾sumpsit inquire¬
re. cur talia iuberet. Seduissis obtem¬
ꝑans: om̃ia exmore p̾parauit. Tũe uir
d̾i uineã ingressꝰ racemos collegit ad cal¬
catorium detulit: om̃sq ex inde egredi
p̾cepit. ⁊ solusq ibi cum uno paruo pue¬
rulo remansit. quẽ ineodem calcatorio
deposuit: ⁊ calcari ipsos paucissimos ra¬
cemos fecit. Cumq exeisdem racemis
parum aliquid uni deflueret. cepit hoc
uir dĩ suis manibꝰ inparuulo uase sus¬
cipere: ⁊ ꝑcuncta dolia. om̃iaq uasa q̃
parata fuerant ꝓ benedictione diuid̾e:
ut ex eodẽ uino om̃ia uascula uix infusa

Expanded text:
miratus est quod quasi insana praeciperet, ut vini miratus est quod quasi insana praeciperet, ut vini vascula praeparari faceret, qui vinum minime haberet; nec tamen praesumpsit inquirere cur talia juberet, sed jussis obtemperans, omnia ex more praeparavit. Tunc vir Dei vineam ingressus racemos collegit, ad calcatorium detulit, omnesque exinde egredi praecepit, solusque ibi cum uno parvulo puerulo remansit, quem in eodem calcatorio deposuit, et calcare ipsos paucissimos racemos fecit. Cumque ex iisdem racemis parum aliquid vini deflueret, coepit hoc vir Dei suis manibus in parvo vase suscipere, et per cuncta dolia omniaque vasa quae parata fuerant, pro benedictione dividere, ut ex eodem vino omnia 185 vascula vix infusa
Abbreviated transcription (Latin):
uit uir uenerabilis bonefacius noĩe:
qui in ea ciuitate que ferentis dicit᷑
episcopatus officium tenuit: moribꝰ im¬
pleuit. Huius multa miracula is qui ad¬
huc suꝑ est gaudentius pb̃r narrat: qui
lo queq ueracius dicere: qnͣto eis huic
ꝑtas inerat: que bonis mñtibꝰ ẽẽ solet cꝰ¬
tos humilitatis. Nichilq aliud ad om̃e
stipendiũ: nsi unã tantũmodo uineã
habebat. Que quodam die ita grandine
irruente uastata ẽ: ut mea in paucis ui
tibꝰ uix parui. rariq racemi remau̾ent.
Quam cum p̾dictus uir reuerentissimus
bonefacius ep̃s fuisset ingressus: magnaᷤᷤ
om̃ipotenti d̾o grãs retulit: quia inipsa
sua adhuc inopia sese angustiari cogno¬
uit. Sedcum iam tempꝰ exigeret. ut ip̃i
quoq racemi qui remanserant maturaᷤ¬
cere pocuissent: custodẽ uinee ex more
posuit: eamq sollerti uigilantia serua¬
ri p̾cepit. Quadam uͦ die uissit constan¬
tio pb̃ro nepoti suo. ut cuncta uini uacu¬
a in episcopio om̃iaᷤᷤ dolia. ita ut ante

Expanded text:
itae venerabilis Bonifacius nomine, qui in ea civitate quae Ferentis dicitur episcopatum officio tenuit, et moribus implevit . Hujus multa miracula is qui adhuc superest Gaudentius presbyter narrat. Qui lo quaeque veracius dicere, quanto eis hunc solet custos humilitatis, nihilque aliud ad omne stipendium, nisi unam tantummodo vineam habebat: quae quodam die ita grandine irruente vastata est, ut in ea paucis in vitibus vix parvi rarique racemi remanerent. Quam cum Dei praedictus vir reverentissimus Bonifacius episcopus fuisset ingressus, magnas omnipotenti Deo gratias retulit, quia in ipsa sua adhuc inopia sese angustiari cognovit. Sed cum jam tempus exigeret ut ipsi quoque racemi qui remanserant, maturescere potuissent custodem vineae ex more posuit, eamque solerti vigilantia servari praecepit. Quadam vero die mandavit Constantio presbytero nepoti suo, ut cuncta vini vascula in episcopio, omniaque dolia, ita ut ante
Abbreviated transcription (Latin):
cepit uinum ĩ calcatorio crescere: ita ut
om̃ia que allata fuerant pauꝑũ uascu¬
la impleret. Quibꝰ cum se idonee satis¬
fecisse conspiceret: ex calcatorio puerum
iussit descendere. Apotecam clausit:
atq imppresso sigillo ꝓprio munitam re
pauim̃tum omne excrescentia uina ĩ¬
uaderent: si adhuc ep̃c tardius intraᷤ¬
set. Gunc terribilit̾ pͥbro p̾cepit. ne quo¬
usq ipse in corpore uiueret. Hoc mira¬
culum cuilibet indicaret: indelicet ꝑ
fauore pulsatus. inde intus inanesce¬
ret: unde foris hõibꝰ magnus apparer.
Exemplũ etiam magistri seques. qui u
nos aduiã humilitatis instrueret: de se¬
metipso discipulis p̾cepit dice̾s: ut ea
que uidissẽt nemini dicerẽt: quousq fi¬
liuis hominis a mortuis resurrexisser.
na occasio apta se p̾buit.
libet inquirere quidnam sit quod redẽp¬
tor nr̃ cum duobꝰ cecis lum̃ reddidit. uiᷤ¬
sit ut nemini dicerent: ⁊ illi abeuntes
diffamauerũt cũ ꝑ totam t̾ram illam.

Expanded text:
coepit vinum in calcatorio crescere ita ut omnia quae allata fuerant pauperum vascula impleret. Quibus cum se idonee satisfecisse conspiceret, ex calcatorio jussit puerum descendere, apothecam clausit, atque impresso sigillo proprio munitam relpavimentum omne excrescentia vina invaderent, si adhuc episcopus tardius intrasset. Tunc terribiliter presbytero praecepit ne quousque ipse in corpore viveret, hoc miraculum cuiquam indicaret; pertimescens humano pulsatus, inde intus inanesceret, unde foris hominibus magnus appareret: exemplum etiam Magistri sequens, qui ut nos ad viam humilitatis instrueret, de semetipso discipulis praecepit, dicens ut ea quae vidissent, nemini dicerent, quousque Filius hominis a mortuis resurgeret . PETR. Quia occasio apta se praebuit, libet inquirere quidnam sit quod Redemptor noster cum duobus caecis lumen reddidit, jussit ut nemini dicerent, et illi abeuntes diffamaverunt eum in totam terram illam .
Abbreviated transcription (Latin):
ohs quoq uir magnificus in hac urbe
locum p̾fectorium seruas: cuiꝰ ueritatis
atq grauitatis sit nouimꝰ qui m testatꝰ
ẽ ualerianũ patricium inciuitate q̃ bri¬
xa dicitur fuisse de functũ. Cui eiusdem
ciuitatis ep̃s accepto p̾cio. locum ineccła
p̾buit: in quo se peliri debuisset. Qui uide¬
licec ualerianus usq ad etatem decrepitã
leius ac lubricus stetit: modũq suis pra¬
uitatibꝰ ponere contẽpsit. Cadem uero
nocte qua sepultus ẽ: beatus faustinus
martir incuiꝰ eccła corpꝰ illius fuerat hu¬
matum. custodi suo apparuit dicẽs. Ua¬
de ⁊ dic ep̃o. ut ꝓiciat hinc has fetentes
carnes quas hic posuit: quia si nõ fecerit.
die tricesimo ip̃e morietur. Quã uisionẽ
custos ep̃o timuit confiteri: ⁊ rursus am¬
monicus declinauit. Die aũt tricesimo

Expanded text:
rbe locum praefectorum servans, cujus gravitatis atque veritatis sit novimus: qui mihi testatus est Valerianum patricium in civitate quae Brixa dicitur fuisse defunctum. Cui ejusdem civitatis episcopus, accepto pretio, locum in ecclesia praebuit, in quo sepeliri debuisset. Qui videlicet Valerianus usque ad aetatem decrepitam levis ac lubricus exstitit, modumque suis pravitatibus ponere contempsit. Eadem vero nocte qua sepultus est, beatus Faustinus martyr, in cujus Ecclesia corpus illius fuerat humatum, custodi suo apparuit, dicens. Vade, et dic episcopo ut projiciat hinc has fetentes carnes quas hic posuit; quod si non fecerit, die trigesimo ipse morietur. Quam visionem custos episcopo timuit confiteri, et rursus admonitus declinavit. Die autem trigesimo
Abbreviated transcription (Latin):
somnia. Quibꝰ ꝓfecto uerbis cuiꝰ sint de¬
testationis ostenditur: que auguriis nõ¬
iuingunt᷑. Rursum nisi aliquando ex co¬
gitatione simul ⁊ inlusione ꝓcederent:
uir sapiens minime dixisset. multascu¬
ras secuntur somnia. Et nisi aliquan¬
do somnia ex misterio reuelationis ori
a nõ uideret. nec marie sponsũ ut ablato
puero inegipto fugeret. ꝑ somnium an¬
głs ammoneret. Rursum nisi aliqnͣdo
somma cogitatione simmul ⁊ reuelatione
ꝓcederẽt: nequaquã damhel ꝓpħa na¬
bucodonosor uisionẽ disserẽs: a radice co

Expanded text:
us profecto verbis cujus sint detestationis ostenditur, quae auguriis conjunguntur. Rursum nisi aliquando ex cogitatione simul et illusione procederent, vir sapiens minime dixisset: « Multas curas sequuntur somnia: » et nisi aliquando somnia ex mysterio revelationis orirfratribus non videret ; nec Mariae sponsum, ut ablato puero in Aegyptum fugeret, per somnium angelus admoneret . Rursum nisi aliquando somnia a cogitatione simul et revelatione procederent, nequaquam Daniel propheta Nabuchodonoso
Abbreviated transcription (Latin):
cabatur: ⁊ pars una illius igne crema¬
batur. pars aũt alt̾a intacta remaneba.¬
Cumq hoc surgens mane fribus narra¬
rec: ⁊ locum uellec ostendere in quo fue¬
rac igne consũpta: ipsa flamine ꝯbustio
ita ante altare in marmore apparuit. ac
si illic eadem femina corporeo fuisset ig¬
ne concremata. Ex qua re aꝑte datur in¬
telligi. quia hi quibꝰ dimissa pecc̾a nõ fu¬
erunt: ad euitandũ iudiciũ sacris locis pt¬

Expanded text:
cabatur, et pars una illius igne cremacabatur, et pars una illius igne cremabatur, pars autem altera intacta remanebaCumque haec surgens mane fratribus narraret, et locum vellet ostendere in quo fuerat igne consumpta, ipsa flammae combustio ita ante altare in marmoribus apparuit, ac si illic eadem femina corporeo igne fuisset concremata. Ex qua re aperte datur intelligi, quia hi quibus hic dimissa peccata non fuerint, ad evitandum judicium Dei sacris locis
Abbreviated transcription (Latin):
uite ꝓmissa funt. Cumq multas pecu¬
mas ꝓ longioris uite stipendiis collegiꝰ¬
s : ita repente defunctus ẽ. ut intactas
om̃s relinqueret: & ipse secum nichil ex
bono oꝑe portaret. petrus.
Duisnam illesit memini: qͥueso te eaque
ce punus exequamur. Putamus ne ani¬
mabus aliquid ꝓdesse si mortuoꝵ corpo¬
Um grauia pcc̃a non de p̾ͥmunt. hoc
pdest mortuis si meccłiis sepeliant᷑.
qd̾ eoꝵ ꝓximi quociens ad eadem sacra loca
conueniunt: suoꝵ quoꝵ sepulcra aspici¬
unt recordant᷑: ⁊ ꝓ eis dño p̾ces fundũt.
uenerabilis felix portuensis ep̃s in
sabinensi ꝓuincia ortus atq nutritus
est. Qui quandam scĩmonialẽ feminã
in loco eodem fuisse testatur. que carniᷤ
quidem continentiã habuit: s lingue
ꝓcacitatẽ. atq stultiloquiũ non declinͣ
uit. Hec igitur defuncta. atq in eccłia
clesie custos ꝑreuelationẽ uidit: quia
deducta. añ sacrum altare ꝑmediũ sic¬

Expanded text:
vitae promissa sunt. Cumque multas pecuvitae promissa sunt. Cumque multas pecunias pro longioris vitae stipendiis collegisset, ita repente defunctus est, ut intactas omnes relinqueret, et ipse secum nihil ex bono opere portaret. ΚΕΦΑΛ.Quis ille sit memini: sed, quaeso te, ea quae coepimus, exsequamur. Putamusne animabus aliquid prodesse si mortuorum corpoum gravia peccata non deprimunt, hoc prodest mortuis, si in ecclesiis sepeliantur; quod eorum proximi quoties ad eadem sacra loca conveniunt, suorum, quorum sepulcra aspiciunt, recordantur, et pro eis Domino preces fundunt. venerabilis Felix Portuensis episcopus, in Sabinensi provincia ortus atque enutritus est, qui quamdam sanctimonialem feminam in loco eodem fuisse testatur, quae carnis quidem continentiam habuit, sed linguae procacitatem atque stultiloquium non declvit. Haec igitur defuncta atque in ecclesia clesiae custos per revelationem vidit, quia deducta ante sacrum altare, per medium se
Abbreviated transcription (Latin):
P fletus quippe ad gaudia ducimur: ueri¬
tate pollicente que ait. Beati qui lugẽt
nũc: qm̃ ipsi consolabuntur. Ad fletum uͦ
ꝑ gandia ꝑuenit᷑: hec eadem ueritate
acrestante que ait. Ue uob qui ridetis nc̃.¬
qr lugebitis ⁊ flebitis. Si ergo recributi¬
onis tempore. gaudium inꝑuentione q̃¬
rimus: penitentie amaritudinẽ inuia
teneamus. Sic q fit ut nõ solum nr̃a in
deũ uita ꝓficiat: s hec ipsa nr̃a cõuersio
ad laudẽ d̾i ⁊ alios accendat. Ionde illic

Expanded text:
Per fletus quippe ad aeterna gaudia ducimur, VeriPer fletus quippe ad aeterna gaudia ducimur, Veritate pollicente, quae ait: Beati qui lugent, quoniam ipsi consolabuntur . Ad fletum vero per gaudia pervenitur, hac eadem Veritate attestante, quae ait: Vae vobis qui nunc ridetis, quia lugebitis et flebitis . Si ergo retributionis gaudium in perventione quaerimus, poenitentiae amaritudinem in via teneamus. Sicque fit ut non solum vita nostra in Deum proficiat, sed haec ipsa nostra conversatio ad laudem Dei et alios ac
Abbreviated transcription (Latin):
do noluit: obꝓbria inrisionesq tolerauit.
Sputa. flagella. alapas. spineam coronã.
crucẽ. sustimue. Et qui rerum corporali¬
um delectatione a gaudio int̾no cecidimꝰ:
cũ qua a maritudine illuc redeat᷑ osten¬
dit. Quid it.iq homo ꝓ se pati debr. si
canta d̾s ꝓhominibꝰ ꝑtulit: Qui gͦ in
xp̃o iam credidit. s adhuc auaricie luc̃
sectat᷑. in suꝑbiã ꝑ honores excollitur.
inuidie facibꝰ mardescit. libidiuis se ĩ¬
mundicia polluit. ꝓsꝑa que inmundo
sunt ꝯcupiscit: iħm in quo credidic seqͥ
contẽpuit. Diuerso quippe itinere am¬
bulat. si gaudia delectationesq appe¬
tit: cui dux suus uiam a maritudinis
ostendit. Reuocennus gͦ. ante oclos pec¬
cata que fecimꝰ: ꝯsideremus quã terri¬
bilis uidex hec puniturus adueniat.
Mentẽ formennus ad lam̃ta. uita nr̃a
ad tempꝰ amarescat in penitentia: ne e¬
ternã a maritudinẽ sentiat in uindicta

Expanded text:
do noluit; opprobria irrisionesque toleravit; do noluit; opprobria irrisionesque toleravit; sputa, flagella, alapas, spineam coronam, crucemque sustinuit; et quia rerum corporalium delectatione a gaudio interno cecidimus, cum qua amaritudine illuc redeatur ostendit. Quid itaque homo pro se pati debet, si tanta Deus pro hominibus pertulit? Qui ergo in  iam credidit, sed adhuc avaritię lucra sectatur, in superbia honoris extollitur, invidiae facibus inardescit, libidinis se inmunditia polluit, prospera, quę in mundo sunt, concupiscit, Iesum, in quo credidit, sequi contempnit. Ibulat, si gaudia delectationesque appetit, cui dux suus viam amaritudinis ostendit. Revocemus ergo ante oculos peccata quae fecimus; consideremus quam terribilis judex haec puniturus adveniat; mentem formemus ad lamenta; vita nostra ad tempus amarescat in poenitentia, ne aeternam amaritudinem sentiat in vindicta.
Abbreviated transcription (Latin):
kim̃i cecitatẽ iam nr̃e pegrinationis ag¬
noscimus. si credendo in redemptoriᷤᷤ nr̃i
misterium iuxta uiam sedemꝰ. si exoran¬
do cotidie ab auctore nr̃o lucem petimu.
si candẽ lucem iam ꝑ intellectum uidẽ¬
do. inluminati post cecitate sum̃ ihim
quem mente cernimꝰ. ope sequamur. Aspi¬
ciamꝰ quo graditur:ꝙ eius uestigia ĩmi¬
tando teneamus. Iħ̾m eiuim sequit᷑: qui
inmitatur. Hinc namq dicit᷑. Sequere
me: ⁊ dimitte mortuos sepelire mortuos
suos. Sequere enim dicit᷑ inimitare. Hic
rursus ãmonet dices. Siquis mͥ minist¬
rat: me sequatur. Consideremꝰ ergo quo
graditur: ut sequi mereamur. Ecce cum
sic dominꝰ ⁊ cre ator angłorum: susceptu¬
rus naturã nr̃am quã condidit. in uterũ
uirginis uenit. Nasci tam̃ ⁊ in hoc mun¬
do ꝑdiuites noluit: parentes paupes e¬
legit. Unde ⁊ agnus qui ꝓ illo offeretur
defuit: columbaꝵ pullos. ⁊ par turturũ
ad sacrificiũ mat̾ inuenit. Prosꝑari ĩ mũ¬

Expanded text:
simi, caecitatem jam nostrae peregrinationis agnoscimus, si credendo in Redemptoris nostri mysterium, juxta viam sedemus, si exorando quotidie ab auctore nostro lucem petimus, si eamdem lucem jam per intellectum videndo illuminati post caecitatem sumus, Jesum quem mente cernimus opere sequamur. Aspiciamus qua graditur, et ejus vestigia imitando teneamus. Jesum etenim sequitur qui imitatur. Hinc namque dicit: Sequere me, et dimitte mortuos sepelire mortuos suos . Sequere enim dicitur imitare. Hinc rursus admonet, dicens: Si quis mihi ministrat, me sequatur . Consideremus ergo qua graditur, ut sequi mereamur. Ecce, cum sit dominus et creator angelorum, suscepturus naturam nostram quam condidit, in uterum Virginis venit. Nasci tamen in hoc mundo per divites noluit, parentes pauperes elegit. Unde et agnus qui pro illo offerretur defuit, columbarum pullos et par turturum ad sacrificium mater invenit Prosperari in mun
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ inueritate credantur facta: et tamẽ ꝑ
significationẽ nobis aliqͥd innuant. O¬
pera quippe eiꝰ. ⁊ ꝑ potentiam aliud ostẽ¬
dunt: ⁊ ꝑ misteriũ aliud locunt᷑. Ecce e¬
nim quis iuxta istoriam cecꝰ iste fuerit
ignoramus: s tam̃ quẽ ꝑ misteriũ signi-¬
ficet nouimus. Cecus quippe ẽ genꝰ hu¬
manũ: qd̃ in parente pͥmo a paradisi.
gaudiis expulsum claritatem suꝑne lu¬
cis ignorans. Dampnationis sue tenebͣs
patitur: s tam̃ ꝑ redẽptoris sui p̾senti¬
am illuminat᷑. Ut et̾ne lucis gaudia

Expanded text:
et in veritate credantur facta, et tamen per significationem nobis aliquid innuant. Opera quippe ejus et per potentiam aliud ostendunt, et per mysterium aliud loquuntur. Ecce enim quis juxta historiam caecus iste fuerit ignoramus, sed tamen quem per mysterium significet novimus. Caecus quippe est genus humanum, quod in parente primo a paradisi gaudiis expulsum, claritatem supernae lucis ignorans, damnationis suae tenebras patitur; sed tamen per Redemptoris sui praesentiam illuminatur, ut internae lucis gau
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ uisibile stare uidebat᷑ Ex inuisibili
gͣ substantia. in hac uita uisibili uiuit᷑:
⁊ esse uita minsibilis dubitatur: S iam
perenti ceco quid factum ẽ: uł quid ipse
fec audiamꝰ Sequit᷑. Confestim uidit:
⁊ sequebat᷑ eum. Uidet ⁊ sequit᷑: qui bo¬
nũ quod incelligit oꝑatur. Nidet autẽ¬

Expanded text:
quod visibile stare videbatur. Ex invisibili quod visibile stare videbatur. Ex invisibili ergo substantia in hac vita visibili vivitur, et esse vita invisibilis dubitatur? 8. Sed jam petenti caeco quid factum est, vel quid ipse fecerit, audiamus. Sequitur: Confestim vidit, et sequebatur illum. Videt et sequitur, qui bonum quod intelligit o
Abbreviated transcription (Latin):
nores a domino: s lucẽ queramꝰ. Nec lu¬
cem que loco claudit. que tp̃re finit᷑. que
noctium interruptione uariat᷑. que a nb̃
cõmunit̾ cum peccoribꝰ cernit᷑: s lucem
queramus quã uid̾e cum solis angłis pos¬
simus. quã nec initium inchoat: nec fini
angustat. Ad quã ꝓfecto lucem: ua fide
ẽ. Unde recte ⁊ inluminando ceco ꝓturꝰ
respondet᷑. R espice. fides tua te saluũ
fecit. Sed ad hec cogitatio carnalis dicit.
Quomodo possum lucẽ sp̃ualem q̃rere.
quã udere nõ possum: Unde m̃ certũ ẽ
si sit que corporeis ocłis nõ infulget: cui
scilicet cogitationi ẽ qd̾ breuit̾ quisq rẽ¬
pondeat. Quia & hec ipsa que sentit: nõ
ꝑ corpus s ꝑ amiã cogitat. Et̃ nemosu¬
am animã uidet: nec tam̃ se dubitat ani¬
mam habe quã non uidec. Ex inuisibili
anima. uisibile regitur corpus. Si aufe
ratur qd̾ est inuisibile: ꝓtinus corruit ħ

Expanded text:
nores a Domino, sed lucem quaeramus. Nec lunores a Domino, sed lucem quaeramus. Nec lucem quae loco concluditur, quae tempore finitur, quae noctium interruptione variatur, quae a nobis communiter cum pecoribus cernitur, sed lucem quaeramus, quam videre cum solis angelis possumus, quia nec initium inchoat, nec finis angustat. Ad quam profecto lucem via fides est. Unde recte et illuminando caeco protinus respondetur: Respice, fides tua te salvum fecit. Sed ad haec cogitatio carnalis dicit: Quomodo possum lucem spiritalem quaerere, quam videre non possum? Unde 1443 mihi certum est si sit, quae corporeis oculis non infulget? Cui scilicet cogitationi est quod breviter quisque respondeat, quia et haec ipsa quae sentit, non per corpus, sed per animam cogitat. Et nemo suam animam videt, nec tamen dubitat se animam habere, quam non videt. Ex invisibili namque anima visibile regitur corpus. Si autem auferatur quod est invisibile, protinus corruit hoc
Abbreviated transcription (Latin):
dit. stans inluminat̃: quia nõ solum ꝑ¬
humanitatẽ suã uocibꝰ nr̃e cecitatis con¬
paciendo misertꝰ ẽ: s lumen nob̃ gr̃e ꝑ
diuinitatis potentiam infudit. & notã¬
dum quid cecouenienti dicat. Quid tͥ
uis faciam: numqͥd qui lum̃ reddere po¬
terat. quid uellet cecus ignorabat: S
peti uult hoc qd̃ ⁊ nos petere. ⁊ se concede¬
re pͥnoscit. In portune namq ad or̃onẽ
nos ammonz: ⁊ tam̃ dicit. Scit namq pa
tis eum. Ad hoc gͦ requirit: ut petatur.
Ad hoc requirit: ut cor adorationẽ excit
Unde ⁊ cecus ꝓtinꝰ adiungit. dñe ut ui¬
deam. E oce cecus a dño nõ aurũ s lucẽ
querit. Parui pendit extra lucem aliqͥd¬
querere. quia ⁊ si habere cecus qd̃lib põt:
sine luce ñ põt uidere qd̾ habec. Immi¬
lemur ergo frs krini eum que ⁊ corpore
auduumꝰ ⁊ m̃te saluatum. Non falsas
diuicias. ñ terrena dona. nõ fugitiuos ho¬

Expanded text:
dit, stans illuminat, quia per dit, stans illuminat, quia per humanitatem suam vocibus nostrae caecitatis compatiendo misertus est, sed lumen nobis gratiae per divinitatis potentiam infudit. 7. Et notandum quid caeco venienti dicat: Quid tibi vis faciam? Nunquid qui lumen reddere poterat quid vellet caecus ignorabat? Sed peti vult id quod et nos petere et se concedere praenoscit. Importune namque ad orationem nos admonet, et tamen dicit: Scit namque Patis eum . Ad hoc ergo requirit ut petatur: ad hoc requirit, ut cor ad orationem excitet. Unde et caecus protinus adjunxit: Domine, ut videam. Ecce caecus a Domino non aurum, sed lucem ququaerere, quia et si habere caecus quodlibet potest, sine luce non potest videre quod habet. Imitemur ergo eum quem et corpore audivimus et mente salvatum, non falsas divitias, non terrena dona, non fugitivos ho
Abbreviated transcription (Latin):
uehement̾ insistimus: transeunte ihu
qui ante transiebat. quia dũ turbas
fantasmatum inoratione patimur:.
iħm iliquatenus transeuntẽ sentimꝰ.
cum ũ inorationi uehement̾ insistimꝰ
stat iħs ut lucem restituat: qr d̾s ĩ cor¬
de figitur. ⁊ lux amissa reparat᷑. Qua
tam inre. ⁊ aliud aliquid nob̾ dominus
inuit: qd̾ intelligi de humanitate ac
duimitate illius utiliter possit. Cla¬
mantẽ ⁊ enim cecum transiens audiuit.
s stans miracłin uiluminationis exhi¬
buit. T̃ ransire namq humanitatis ẽ:
stare diuinitatis. ꝑ humanitatẽ qͣppe
habuit nasci. crescere. mori. resurgere:
de loco ad locum uenire. Quia gͦ indun¬
intate mutabilitas ñ est. atq hoc ipsum
mutari transire ẽ: ꝓfecto iste transitꝰ ex
carne ẽ nõ ex diuinitate. ꝑ diuinit. atẽ
ũ ei semꝑ stare ẽ. quia ubiq p̾sẽs. nec per
motum uenit: nec ꝑ motum recedit. Ce¬
cum igitur clamantẽ dñs transiens au¬

Expanded text:
vehementer insistimus, transeuntem Jesvehementer insistimus, transeuntem Jesqui ante transibat, quia dum adhuc turbas phantasmatum in oratione patimur, Jesum aliquatenus transeuntem sentimus. Cum vero orationi vehementer insistimus, stat Jesus ut lucem restituat, quia Deus in corde figitur, et lux amissa reparatur. 6. Qua tamen in re aliud aliquid nobis Dominus innuit, quod intelligi de humanitate ac divinitate illius utiliter possit. Clamantem etenim caecum Jesus transiens audivit, sed stans miraculum illuminationis exhibuit. Transire namque humanitatis est, stare divinitatis. Per humanitatem quippe habuit nasci, crescere, mori, resde loco ad locum venire. Quia ergo in divinitate mutabilitas non est, atque hoc ipsum mutari transire est, profecto iste transitus ex carne est, non ex divinitate. Per divinitatem vero ei semper stare est, quia ubique praesens, nec per motum venit, nec per motum recedit. Caecum igitur clamantem Dominus transiens au
Abbreviated transcription (Latin):
Ipse u̾o multomagis clamabat: fili d̾d̾
miserere m̃i. Ecce quẽ turba increpat
ut taceat. magis ac magis clamat: qr
qnͣto grauiori cumultu cogitationum
carnaliũ premimur. tanto orationi ĩ sis¬
tere ardentius debemus. Contra dicit
turba ne clamemus: qr peccatoꝵ nr̃o¬
ꝵ fantasmata plerumq ⁊ moratione
patimur. S nimirũ necesse ẽ. ut uox
cordis nr̃i quo durius repellitur. eo ua¬
lentius insistat: quatenꝰ cogitationis
nlicite tumultum suꝑet. atq ad pias
aures domini imetate sue inportuni¬
tatis erumpat. In se ergout suspicor
recognoscit unusquisq qd̾ dicimus: qr
dum ab hoc mundo animũ ad dm̃ mu¬
tamus. dum adorationis opus conuer¬
tumur: ipsa que prius delectabilit̾ ges¬
simus. inportuna post atq grauia mo
ratione nr̃a coleramus. Uix eoꝵ cogita¬
tio manu scĩ desiderii ab oculis cordis
abicit᷑: uix eoꝵ fantasmata ꝑ penitẽtie
lam̃ta suꝑant᷑. Sed cum moratione nr̃a

Expanded text:
Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, Ipse vero multo magis clamabat: Fili David, miserere mei. Ecce quem turba increpat ut taceat magis ac magis clamat, quia quanto graviori tumultu cogitationum carnalium premimur, tanto orationi insistere ardentius debemus. Contradicit turba, ne clamemus, quia peccatorum nostrorum phantasmata plerumque et in oratione patimur. Sed nimirum necesse est ut vox cordis nostri 1442 quo durius repellitur, eo valentius insistat, quatenus cogitationis illicitae tumultum superet, atque ad pias aures Domini nimietate suae importunitatis erumpat. In se, ut suspicior, recognoscit unusquisque quod dicimus, quia dum ab hoc mundo animum ad Deum mutamus, dum ad orationis opus convertimur, ipsa quae prius delectabiliter gessimus importuna postea atque gravia in oratione nostra toleramus. Vix eorum cogitatio manu sancti desiderii ab oculis cordis abigitur, vix eorum phantasmata per poenitentiae lamenta superantur. 5. Sed cum in oratione nostra
Abbreviated transcription (Latin):
ihu fili dauid miserere m̃i. S qͣd ela¬
mante ceco subiungit᷑: audiamꝰ. Et
qui p̾ibant: increpabant eum ut tace¬
rec. Quid aũt designant isti qui ihm
uenientẽ p̾cedunt. nisi desid̾ioꝵ carna¬
liũ turbas. tumultusq uitioꝵ: Qui
pͥusqm̃ iħs ad cor nr̃m ueniat. tempta¬
tiomibꝰ suis cogitationẽ nram dissipã:¬
⁊ uoces cordis mor̃one ꝑturbant. Se¬
pe namq dũ ꝯuerti addm̃ post ꝑpe¬
trata uicia uolumꝰ. dum contra hec
eadem exorare uitia que ppetrauimꝰ
conamur: occurrũt cordi nr̃o fantas¬
mata pecc̃oꝵ que fecunꝰ m̃tis nostre
aciem reu̾berant. ꝯfundunt. animum:
⁊ uocẽ nr̃e deprecationis p̾munt. Ꝙ
p̾ibant gͦ increpabant eum ut tacer.
qr priusquã iħs ad cor nr̃m ueniat. mͣ¬
la que fecimus cogitationi nr̃e suis y¬
maginibꝰ inlisa. in ipsa nos nr̃a oratio¬
ne ꝯturbant. Sed quid ad hec nlumi¬
nandus cecꝰ fecit: audiamus. Sequit̃.

Expanded text:
Jesu fili David, miserere mei. Sed quid claJesu fili David, miserere mei. Sed quid clamante caeco subjungitur audiamus: Et qui praeibant, increpabant eum, ut taceret. 3. Quid autem designant isti qui Jesum venientem praecedunt, nisi desideriorum carnalium turbas, tumultusque vitiorum, qui, priusquam Jesus ad cor nostrum veniat, tentationibus suis cogitationem nostram dissipaoces cordis in oratione perturbant? Saepe namque dum converti ad Deum post perpetrata vitia volumus, dum contra haec eadem exorare vitia, quae perpetravimus, conamur, occurrunt cordi phantasmata peccatorum quae fecimus, mentis nostrae aciem reverberant, confundunt animum, et vocem nostrae deprecationis premunt.praeibant ergo increpabant eum, ut taceret, quia, priusquam Jesus ad cor veniat, mala quae fecimus, cogitationi nostrae suis imaginibus illisa, in ipsa nos nostra oratione conturbant. 4. Sed quid ad haec illuminandus iste caecus fecit audiamus. Sequitur:
Abbreviated transcription (Latin):
u̾o quod cũ iħs ihericho ad ꝓpinquare
dicit᷑: cecus illuminatur. Ihericho qͥpe
interp̾tatur luna. Luna aũt in sacro elo¬
quio ꝓfectu ponit᷑ carnis. Quia dũ men¬
struis monitis decrescit. defectum nr̃e
mortalitatis designat. Dum igit᷑ cõdi¬
cor nr̃ ad ꝓpinquat ihericho. cecus ad lu¬
mẽ redit: quia dum diuinitas defectũ
nr̃e carnis suscepit. humanũ genus lu¬
men qd̾ amiserat recepit. Unde em̃ d̾s
humana patitur: in de homo addiumͣ
Ipsa enim ueritas dic̃. Ego sum uia. Q
ergo et̾ne lucis claritatem nescit: cecus
ẽ. S si iam in redemptorẽ credidit: uix¬
ta uiã sedet. Si aũt iam crediclit. s ut e¬
ternam lucẽ recipiat rogare dissimulat.
atq ap̾cibꝰ cessat: cecus quidẽ uxta uiã
sedet: s minume mendicat. Siuͦ ⁊ credi
dicat. Quisquis ergo cecitatis sue tene¬
bras agnoscit: quisquis hoc qd̾ sibi deẽ
lum̃ et̾nitatis intelligit. clamet medul¬
lis cordis: clamet uocibꝰ m̃tis. dicens.

Expanded text:
ur; sed cum Hiericho appropinquare Jesus dicitur, caecus illuminatur. Hiericho quippe interpretatur luna; luna autem in sacro eloquio pro defectu ponitur carnis, quia dum menstruis momentis decmortalitatis designat. Dum igitur conditor noster appropinquat Jericho, caecus ad lumen redit, quia dum divinitas defectum nostrae carnis suscepit, humanum genus lumen, quod amiserat, recepit. Unde enim Deus humana patitur, inde homo ad divinipsa enim Veritas dicit: Ego sum via . Qui ergo aeternae lucis claritatem nescit, caecus est; sed si jam 1441 in Redemptorem credit, juxta viam sedet; si autem jam credit, sed ut aeternam lucem recipiat rogare dissimulat, atque a precibus cessat, caecus quidem juxta viam sedet, sed minime mendicat. Si vero et credidicat. Quisquis ergo caecitatis suae tenebras agnoscit, quisquis hoc, quod sibi deest, lumen aeternitatis intelligit, clamet medullis cordis, clamet et vocibus mentis, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
tẽpore. sic̃ post discipulis ipse phibebã.
ita in illo ẽ temptatio uoluptatis edo¬
nime sentiret. Ceperũt post modum
multi iam mũdum relinquere: atq:
ad eiꝰ magisteriũ festinare. Liber quip¬
pe atẽptationis uicio: uire iã factus ẽ
iurtucũ magister. Unde ⁊ ꝑ moysẽ pre¬
cipitur. ut leuite auiginti quinq ãmis
et supra ministrare debeant: ab anno
uero quinquagesimo custodes uasorum¬

Expanded text:
tempore, sicut post discipulis ipse perhibebat, tempore, sicut post discipulis ipse perhibebat, ita in eo est tentatio voluptatis edonime sentiret. Coeperunt postmodum multi jam mundum relinquere, atque ad ejus magisterium festinare. Liber quippe a tentationis vitio, jure jam factus est virtutum magister. Unde et per Moysen praecipitur , ut levitae a viginti quinque annis et supra ministrare debeant: ab anno vero quinquagesimo custodes vasoru