comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
bẽ c Si n ẽ cũ ñ sitb ñ ẽe Ac pͥmũ quesit earũ natura uidet᷑ eẽ trac¬
tandũ neq enĩ quo qͦ modo c̃ditio ponat᷑ c̃ditionalis ꝓpositio fiet sed sulla
c̃sequentia ꝓpter positã eueniet c̃ditionẽ. Nãsiquis ita dicat. si homo ẽ.
cũ sit animal animatũ ẽ : ñ uidetͥ facere apposita c̃ditione c̃sequentiȩ
necessitatẽ. Nã & iã siñ sit homo. nihi lominꝰ tam̃ cũ sit animal anima¬
tũ ẽ. At siita ponat᷑. si homo ẽ. cũ sit animatũ. animalẽ. uidet᷑ conse¬
quentiȩ ratio inc̾ditione c̃sistere. Neq enĩ necesse ẽ eũ animatũ sit¬
eẽ animal. nisi homo ł tale aliquid fuerit. qđ animatũ eẽ ꝓponit᷑ tunnc
enĩ qđ animatũ ẽ. animal ẽẽ necesse ẽ. Homonãq ł quodliba aliud
tale. animal ẽ. Per sangulas gͥ ꝓpositiones eudũ est & spectanda
earũ singularis natura hoc modo Prima ẽ ꝓpositio ꝑ quã enuncia¬

Expanded text:
a, cum non sit b, non est c. Ac primum quae sit earum natura, videtur esse tractandum. Neque enim quoquo modo conditio ponatur, conditionalis propositio fiet, sed si illa consequentia propter positam evenit conditionem. Nam si quis ita dicat: «si homo est, cum sit animal, animatum est», non videtur facere apposita conditio consequentiae necessitatem; nam etiam si non sit homo, nihilominus tamen, cum sit animal, animatum est. At si ita ponatur: «si homo est, cum sit animatum, animal est», videtur consequentiae ratio in conditione consistere. Neqit, quod animatum esse proponitur; tunc enim quod animatum est, animal esse necesse est, homo namque vel quodlibet aliud tale animal est. Per singulas igitur propositiones eundum est, et spectanda est earum singularis natura hoc modo. Prima propositio per quam enuntia
Abbreviated transcription (Latin):
& qͥdẽ animatũ bͥ uͦ sensibile .c. inuitale. Sensibile gͥ eẽ nͥ potest. nisi
fuerit animatũ. Si gͥ ñ sit animatũ. nerit sensibile. si uͦ ñ sit sensibile
porest eẽ inuitale uelut in lapidib. ide potest ñ eẽ. uelut in arborib
timc tam̃ sensibili denegato. inuitale eẽ necesse ẽ. cũ id circo ñ ẽ sensi¬
bile quia pͥus animatũ ñ eẽ ꝓpositũ ẽ. O ctaua ꝓpositio his termi¬
nis conectenda ẽ ut b t̃minus eẽ ñ possit. si ñ fuerit a Cũ uͦ ñ sitb
t̃minꝰ.c. & ñ eẽ & eẽ possit sed tunc necesse sit e t̃minũ ñ eẽ. cũ ñ fue¬
rit b cũ id circo ñ ẽ.b quia t̃minꝰ a pͥus eẽ negatus ẽ. Ut si sit a qͥdẽ ani

Expanded text:
 sensibile, c invitale; sensibile igitur esse non potest nisi fuerit animatum; si igitur non sit animatum, non erit sensibile, si vero non sit sensibile, potest esse invitale, velut in lapidibus, idem potest non esse, velut in arboribus; tunc tamen sensibili denegato invitale necesse est esse, cum idcirco non est sensibile quia prius animatum non esse propositum est. Octava propositio his terminis conectenda est, ut b terminus esse non possit si non fuerit a, cum vero non sit b, terminus c et esse et non esse possit, sed tunc necesse sit c terminum non esse, cum non fuerit b, cum idcirco non est b quia a terminus prius esse negatus est, ut si sit a quidem ani
Abbreviated transcription (Latin):
tus ẽ. Ut si sit a homo binanimatũ .c. sensibile. Nã siẽ homo ñ ẽ in ani¬
matũ. sensibile uͦ potest simul ñ eẽ. cũ in animata Possunt enĩtẽ
quedã quę nec in animata sint nec sensibilia ut arbores. idẽ tamen
sensibile necesse ẽ et̃ cũ ñ mnanimatũ sit si id cireo in animatũ ñ est
quia homo eẽ p̃dictus ẽ. Rursus quarta ꝓpositio huius deb& eẽ ꝓpͥeta¬
tis ut b qͥdẽ terminꝰ nullo mͦ ẽe ꝑossit. si fuerit a At uͦ possit eẽ. siñ fue¬

Expanded text:
us est, ut si sit a homo, b inanimatum, c sensibile. Nam si est homo, non est inanimatum, sensibile vero potest simul non esse cum inanimato;possunt enim esse quaedam quae nec inanimata sint, nec sensibilia, ut arbores. Idem tamen sensibile necesse est esse, cum non sit inanimatum, si idcirco inanimatum non est homo esse praedictus est. Rursus quarta propositio huius debet esse proprietatis, ut b quidem terminus nullo modo esse possit, si fuerit a, at vero c possit esse, si non fue
Abbreviated transcription (Latin):
uel atrox facinus cõmisisse. quẽ trepidare uideamus atq uilis
te accedentia uero sunt. quib positis statĩ necesse ẽ alud consequa¬
tur. uelud cũ dicimus: si homo ẽ. animalẽ. neq uihis tẽporũ ratio.
nec rorũ necessitas uaria ẽ. sed statĩut dictũ fuerit. id quod antere

Expanded text:
vel atrox facinus commisisse, quem trepidare videamus, atque in hvel atrox facinus commisisse, quem trepidare videamus, atque in htecedentia vero sunt, quibus positis statim necesse est aliud consequatur, velut cum dicimus si homo est, animal est. Neque in his temporibus ratio, nec rerum necessitas varia est, sed statim ut dictum fueri
Abbreviated transcription (Latin):
latiuis absq se eẽ non posse. Locus a contrariis quȩ melius oppo¬
sita uocarentur. Ad iuncta sunt quȩ finitimũ locũ tenent:
nita ut temporib quoq tũ accidant. ut amorẽ congressio tũ
rei cui aduncta sunt hereant ut ambulationi pecdũ strepi¬
tus. tũ consequant᷑. ut a trox facinus mentis trepidatione. ñ¬
ut hec necessaria siit . sed frequenter eueniant. Nã neq qui
congressus est modis omĩb amabit. & qui congressus non est.
uno semel aspectu in amorẽ ieidit. & cu ambulante aliquo
ñ eẽ strepitus pedũ & non ambulante pedes strepere . si in uno
eodẽq loco consistens pedes moueat & trepidare quis cũ nibil a¬
trox fecerit & non trepidare qui fecerit. Ab his ducitur argu¬
mentũ uel cũ amare aliquẽ suspicamur quia fuerit ante congres¬
sus. uel ambulasse aliquẽ in loco cũ pedũ strepitus fuerit auditus.

Expanded text:
lativis autem absque se relativa esse non posse. Locus a contrariis, quae melius oppolativis autem absque se relativa esse non posse. Locus a contrariis, quae melius opposita vocarentur. Adiuncta sunt quae finitimum tenent locum, ita ut temporibus quoque, tum antecedant, ut amorem congressio; tum rei cui adiuncta sunt haereant, ut ambulationi pedum strepitus; tum consequantur, ut atrox facinus mentis trepidatio. Neque haec necessaria sunt, sed frequenter eveniunt. Nam neque qui congressus est, modis omnibus amavit, et qui congressus non est, uno semel aspectu in amorem incidit; et ambulante aliquo potest non esse strepitus pedum, et non ambulante pedes strepere, si uno eodemque loco consistens pedes moveat; et trepidare quis, cum nihil atrox fecerit, et non trepidare qui fecerit: ab his ducetur argumentum, vel cum amare aliquem suscipiamur, quia fuerit ante congressus, vel ambulasse aliquem in locum, cum pedum strepitus fuerit auditus,
Abbreviated transcription (Latin):
queratur. anidem sit rex. quod trrannus. dicenus. Mi¬
nime. Nã in rege pietas. mansuctudo. uisticia. in trranno cunc¬
ta diuersa sunt᷑ . Questio dedefinitione. Locus a differentia
Maxuna ꝓpositio. differentiũ rerũ non idem eẽ iudicium
Contraria uero quȩ cicero appellat. quatuor diuidunt᷑ modis
Aut enĩ aduersa sunt. ut album nigrum. aut priuantia. ut
iusticia iniusticia. aut relatiua. ut dominus. seruus. aut ne¬
gatiua. ut uiuere & non iiuere. Ab his omĩb ita argumenta
sumuntur Ab aduersis. Sibona ẽ sanitas. mala ẽ egritudo
Apriuantib Si iniusticiã fugimus. iusticiã sequamur Are¬
latiuis quidẽ quis quis pater eẽ uult. habeat filiũ. Anegan¬
tib: non me accusas fecisse. quod me non fecisse defendis
Questiones de accidentib Maxima ꝓpositio. In ad uersis pri¬
uantib & negantib contraria sibi conuenire non posse. inre

Expanded text:
quaeratur an idem sit rex quod tyrannus. Dicemus miquaeratur an idem sit rex quod tyrannus. Dicemus minime, nam in rege, pietas, iustitia, mansuetudo; in tyranno cuncta diversa sunt. Quaestio de diffinitione, locus a differentia. Maxima propositio: Differentium rerum non idem esse iudicium. Contraria vero quae Cicero appellat, quatuor modis aut enim adversa sunt, ut album, nigrum; aut privantia, ut iustitia, iniustitia; aut relativa, ut dominus, servus; aut negativa, ut vivere, non vivere. Ab his omnibus ita argumenta ducuntur. Ab adversis: si bona est sanitas, mala est aegritudo; a privantibus: si iniustitiam fugimus, iustitiam sequamur; a relativis: quisquis pater esse vult, habeat filium; a negantibus: non me accusas fecisse quod me non fecisse defendis. Quaestiones de accidentibus. Maxima propositio: In adversis, privantibus et negantibus contraria sibi convenire non posse, in re
Abbreviated transcription (Latin):
diuersa. Forma ẽ. quod de plurib numero differentib in co
quod quid est p̃dicatur. Ab hac fit argumentatio hoc modo
tsiquȩ ratur. an color insubiecto sit᷑. id ap ꝓbimus eo. qm̃ al
bũ uel nigrũ in sub iecto sunt. abspecie scilic& ad genus du¬
centes. Questio degenere. Nã insubiecto esse uelnon esse.
accidens uel substantia significatur quȩ sunt prima rerũ
genera: Maxima ꝓpositio in formisspeculari generũ ꝓpri¬
c̾tates. Locus aforma. Similitudo ẽ eadẽ rerũ differentiũ
qualitas. Ab hac ita fieri argumentũ uidetur . ut siqueratur
sorte anelectione rectores ciuitatib dandisint. negetur
m̃ ne uinaui quidẽ sorte sed electione peritus rector eli¬
gitur: Similisenuĩ est nauis quidẽ ciuitati. gubernator aut̃
magistratui. Questio de accidenti. Locus asimiliͦ. Maxima
ꝓpositio desimilib idem eẽ uidiciũ. Itẽ adifferentia. ut si

Expanded text:
diversa. Forma est quod de pluribus numero differentibus in eo diversa. Forma est quod de pluribus numero differentibus in eo quod quid sit praedicatur. Ab hac fit argumentum hoc modo, ut si quaeratur an color in subiecto sit, id approbabimus eo, quoniam album vel nigrum in subiecto sunt, a specie scilicet ad genus deducentes. Quaestio de genere. Nam in subiecto esse vel non esse, accidens vel substantiam significat, quae sunt prima rerum genera. Maxima propositio: In formis spectari generum proprietates. Locus a forma. Similitudo est eadem rerum differentium qualitas. Ab hac ita fieri argumentum iudicatur, ut si quaeratur sorte an electione rectores civitatibus dandi sunt, negetur quoniam ne in navi quidem sorte, sed electione peritus rector eligitur. Similis est navis quidem civitati, gubernator autem magistratui. Quaestio de accidente, locus a simili. Maxima propositio: De similibus idem est iudicium. Item a differentia, ut si
Abbreviated transcription (Latin):
Nic igitur non rẽ definiuimus. sed nomen dedefinitione ꝓdidi¬
mus. Et est questio degenere. Propositio maxima nominis
inter pretatione rẽdeclarari. Locus a notatione. Conuigata
sunt quȩ ab eodẽ nomine flectuntur. ut auisticia ustus. ius¬
te. iustũ. Ab hoc ita capitur argumentũ. ut siquęratur. anride¬
re gaudere sit. dicemus Sirisus gaudiũ est & ridere gaude¬
re est. Questio de accidenti. Maxima ꝓpositio coniugatorũ¬
eandẽ esse naturã. Locus a coniuigatis. Qenus est quod deplu
rib specie differentib: in eo quod quid sit p̃dicatur. Ab hoc ita¬
ducitur argumentũ. ut si queratur. utrũ anima numerus
sit sese ipsũ mouens. ut xenoerati placuit. dicemus. Anima
substantia ẽ. numerus uero substantia nonẽ. Igitur anima.
numerus non ẽ. Questio dedefinitione. Locus a genere
Maxima ꝓpositio. quorũ diuersa sunt genera. ipsa quoq ẽẽ

Expanded text:
Hic igitur rem non diffinivimus, sed nomen diffinitione prodidiHic igitur rem non diffinivimus, sed nomen diffinitione prodidimus. Quaestio de genere. Maxima propositio: Nominis interpretatione rem declarari. Locus a notatione. Coniugata sunt quae ab eodem nomine flectuntur, ut a iustitia, iustum, iuste. Ab his ita capitur argumentum, ut si quaeratur an ridere gaudere sit. Dicemus, Si risus gaudium est, et ridere gaudere est. Quaestio de accidente. Maxima propositio: Coniugatorueamdem esse naturam. Locus a coniugatis. Genus eribus specie differentibus in eo quod quid sit pducitur argumentum, ut si quaeratur utrum anima numerus sit seipsum movens, ut Xenocrati placuit. Dicemus, Anima substantia est, numerus vero substantia non est, igitur anima numerus non est. Quaestio de diffinitione, locus a genere. Maxima propositio: Quorum diversa sunt genera, ipsa quoque esse
Abbreviated transcription (Latin):
mȩ corporalis. omnino anima corporalis non esse monstrata ẽ
Questio degenere. idẽ ananima corpori subiciatur ut generi: Ar¬
gumentum a partib maxima ꝓpositio. Aquib: partes absunt
totũ quoq ab eẽ. Argumentũ a partib: totũ conuingentib. Etẽ
ab his partib quȩ totũ diuidunt. hoc modo. Sit inquestione. an
anima scđm locũ moueatur dicam. Motus scđm locũ tresspeci¬
es sunt: Crementũ diminutio. ꝑmutatio. Anima uero neq cres¬
cit neq minuitur. neq ab alio loco transit ad aliũ. Igitur non mo¬
uetur. Questio de accidenti. Maxima ꝓpositio eadẽ quȩ superius
Locus a partib totũ diuidentib. A nota uero argumentũ est. quo¬
ties ab interpretatione nominis rei dubiȩ fides queritur. hoc modo
Ut si dubitetur. an philoso phia bonũ sit. dicemus. Philo soplna ẽ
amorsapientie. At id bonũ est. Philosophia igitur bonũ es ⁊.

Expanded text:
mae corporalis, omnino anima corporalis non esse monstrata est. mae corporalis, omnino anima corporalis non esse monstrata est. Quaestio de genere, id est, an anima corpori subjiciatur ut generi, argumentum a partibus. Maxima propositio: A quibus partes absunt, totum quoque abesse. Locus a partibus totum conjungentibus. Item ab his partibus quae totum dividunt hoc modo: sit in quaestione an anima secundum locum moveatur. Dicam motus secundum locum tres species sunt, crementum, diminutio, permutatio; anima vero neque crescit, neque minuitur, neque ab alio loco ad alium transit, non ivetur. Quaestio de accidente. Maxima propositio, eadem quae superius, locus a partibus totum dividentibus. A nota argumentum est, quoties ab interpretatione nominis rei dubiae fides quaeritur, hoc modo, ut si dubitetur an philosophia sit bonum. Dicemus, philosophia est amor sapientiae, at id bonum est, philosophia igitur bonum est.
Abbreviated transcription (Latin):
Ab hac ita ducitur argumentũ. ut sisit questio. anarbores quoq
animalia sint. dicã animal ẽ. substantia animata. sensibilis. at¬
arbor non ẽ substantia animata sensibilis. concludã. Nonsunt
igitur arbores animalia. Questio dedefuntiene. Maxima ꝓpo¬
sitio. Unde definitio ab est. inde illud quoq ab eẽ quod definitur
Locus adefinitione Partes uero sunt quarũ conuentu efficitur
totũ. Partes & iam uocantur. quȩ diuidunt totũ. Hac aut̃ spe¬
cies uel forme nuncupari solent. Aquib: hoc modo sumitur ar¬
gumentũ. Ab his quidẽ partib quarũ coniunctione cõponit᷑
totũ. hoc modo ut sisit dubitatio. ansit anima corporea. parti¬
emur. animã uelut his trib partib. quod uel uegetabilẽ ium.
uel sensibilẽ. uel intelligibilẽ prest&. At neq ipsũ uegetare. ne¬
q sentire. neq intellegere. corporale ẽ Cũq nulla sit pars ani¬

Expanded text:
Ab hac ita ducitur argumentum ut sit quaestio, an arbores quoque Ab hac ita ducitur argumentum ut sit quaestio, an arbores quoque sint animalia. Dicam: Animal est est substantia animata sensibilis; arbor non est substantia animata sensibilis; concludam: Non sunt igitur arbores animalia. Quaestio de genere. Maxima propositio: Unde diffinitio abest, inde illud quoque abesse quod diffinitur. Locus a diffinitione. Partes vero sunt, quarum conventu efficitur totum. Partes etiam vocantur quae dividunt totum, hae autem species vel formae nuncupari solent. A quibus hoc modo sumitur argumentum. Ab his quidem partibus, quarum conjunctione componitur totum hoc modo, ut si sit dubitatio an sit anima corporea, partiemur animam velut his tribus partibus, quod vel vegetabilem, vel sensibilem, vel intelligibilem praestet, at ipsum neque vegetare, neque sentire, neque intelligere corporale est. Cumque nulla sit pars ani
Abbreviated transcription (Latin):
rebus que quodã modo affectȩ sunt adid dequo quȩrit᷑. E¬
tnnsecus aũt eadicuntur quȩ ab sunt longeq disumcta sunt
P ost hec eũ locũ qui ab affectis ducitur. in conuenientia ment¬
bria partitus ẽ hoc modo. Alia enĩ eius inquit sunt conuigata
alia mͣgenere. alia ex forma alia exsimilitudine alia exedisffe¬
rentiã alia ex contrario alia ex conuinctis alia ex anteceden¬
tib alia ex consequentib. alia ex repugnantib. alia ex causis. alia ex
effectis. alia ex cõparatione maiorũ. aut minorũ. aut pariũ. Quo¬
rũ quidẽ om̃iũ & natura breuiter attingenda ẽ. & exempla po¬
nenda. Corũ igitur locorũ qui inipso de quo agitur herent. pri¬
mũ eẽ dixit a toto. Totũ aũt̃ cuiuisq rei indefinitione ẽstituit
Omĩs enũ definitio. rei quã definit ad aequatur. Quodsi unaquȩq¬
De finitio uero ẽ oratio quȩ unius ciusq rei quid est eẽ designat

Expanded text:
rebus quae quodammodo affectae sunt ad id de quo quaeritrebus quae quodammodo affectae sunt ad id de quo quaeritxtrinsecus autem ea dicuntur quae absunt longeque disjuncta sunt. Post haec eum locum qui ab effectis ducitur, in convenientia membra partitus est, hoc modo: alia enim, inquit, sunt conjugata, alia ex genere, alia ex forma, alia ex similitudine, alia ex differentia, alia ex contrario, alia ex conjunctis, alia ex antecedentibus, alia ex consequentibus, alia ex repugnantibus, alia ex causis, alia ex effectis, alia ex comparatione majorum aut minorum aut parium. Quorum quidem omnium et natura breviter attingenda est, et exempla ponenda. Eorum igitur locorum qui in ipso de quo agitur haerent, primum esse dixit a toto. Totum autem uniuscujusque rei in diffinitione constat. Omnis enim diffinitio rei quam diffinit adaequaturDiffinitio vero est oratio quae uniuscujusque rei quidem esse designat.
Abbreviated transcription (Latin):
q exemplis conuenientib expedita. tunc denũ quid differat
uel quo congruat superius digestȩ diuisioni. quo modo & iã
altera laudat alteram cõmemorabo Nã cũm tullius omnẽ
logieã facultatẽ quã rationẽ diligentẽ disserendi dixit . duar
bãbere partes ꝓposuerit. unã inueniendi alterã uidicandi cũ¬
q: locos esse definiuerit argumenti sede sidequib scilic& ar¬
gunenta ꝓnuntur. argumentũ &iã rationẽ quȩ rridubie
faciat fider diuisionẽ locorũ omĩum facit hoc modo Exibi
yrquit locis inquib argumenta iclusa sunt alii in eo ip̃so he¬
rem de quo agitur alũ assumuntur extrinsit Dunsige¬
tur species locorũ fecit. Aliosenĩ in ipsis questionũ germinas
beniie ꝓposuit alios ex trinsecus assuumi atq alices quide qͥ
inipsis horent de quib: quȩritur tali diuisione partitue:
nipso inquit tũ extoto tũ expartib: eius tũ ex nota tũ exhis

Expanded text:
que exemplis convenientibus expedita, tum demum quo differat, que exemplis convenientibus expedita, tum demum quo differat, vel quo congruat superius digestae divisioni, quo etiam altera claudat alteram commemorabo. Nam cum M. Tullius omnem logicam facultatem, quam rationem diligentem disserendi dixit, duas habere partes proposuerit, unam inveniendi, alteram judicandi; cumque locos diffinierit esse argumenti sedes a quibus scilicet argit, diuisionem locorum omnium facit hoc modo: "ex his, inquit, locis in quibus argumenta inclusa sunt, alii in eo ipso haerent de quo agitur, alii sumuntur extrinsecustur Marcus Tullius locos alios ipsis quaestionum terminis haerere proposuit, alios extrinsecus assumi, eas rursus quae in ipsis haerent de quibus quaeritur, tali diuisione partitus est: "in ipso, inquit, tum ex toto, tum ex partibus, tum ex nota, tum ex his
Abbreviated transcription (Latin):
cũ manifestũ sit unã quãq rem multis sepe differentus
atq: inuarias diuisionis figuras posse partiri. Nã quia ressingu
las non una sed sepe plures differentiȩ cõprehendunt nec esse eut
scđm differentiarũ uarictatẽ. fiat & iam diuersitas diuisionum
ut numeri Nunc eas colligimus differentias. quod alii sint pares.
alii uero inpares. nunc uero quod alii primi atq in cõpositi
alii secundi atq cõpositi: Tri angulorũ &iã multis modis fie¬
ri partitionẽ greo metrice disciplinȩ tenor ostendit: Id tamen
inonũb ꝑuidendũ ẽ sinihilextra in qualiba diuisionis forma
relinquitur nihil ultra suꝑfluũ ac preterquã nec esse ẽ aggre¬
gitur Qua inre quidmirũ iuderi deb& sicũ antea scđm t̾he¬
mistiũ locorũ differentias dederimus nune diuersas scđm .m
tulliũ deꝓmamus : Cuuis ꝓposita breuiter partitione. at¬

Expanded text:
cum manifestum sit, unamquamque rem multis saepe differentiis, cum manifestum sit, unamquamque rem multis saepe differentiis, atque in varias divisionis figuras posse partiri. Nam quia singulas res non una, sed plures saepe differentiae comprehendunt, necesse est, ut secundum differentiarum varietatem fiat diversitas etiam divisionum, ut et numeri nunc eas colligimus differentias, quod alii pares, alii impares, nunc vero quod alii primi atque incompositi, alii secundi atque compositi. Triangulorum etiam multis modis fieri partitionem geometricae disciplinae tenor ostendit. Id tamen in omnibus pervidendum est, ut nihil extra in qualibet divisionis forma relinquatur, nihil ultra superfluum ac praeterquam necesse est, aggregetur; quare quid mirum videri debet, si cum antea secundum Themistium locorum differentias dederimus, nunc diversas secundum M. Tullium depromamus? Cujus proposita breviter partitione, at
Abbreviated transcription (Latin):
ordinẽ sub ministrant. reliquauero uemsimilib ac dilȩc
ucis. At hn loci qui maxime in illoꝵ substantia sunt deđ
bus inquestione dubitatur. ad p̃dicatiuos ac simplices Ru¬
liqui uero adr potheticos & conditionales respicurit srl¬
logis mos: Ee peditis igitur locis & diligenter tã d sunitio¬
ne quã exemplorũ &ã luce patefactis dicendũ iudetur
quomodo hilo ci maximarũ sint differentie ꝓposidom̃ m
Idq breui. neq enĩ longa disputatione resegit᷑. Om̃s enĩ max¬
ime ꝓpositiones. uel diffinitiones ineo quod maximȩ sunt
non differunt. sed ineo quod he quide adiffinitione. aliȩ
uero agenere uclalie ueniant ab alus locis & hisiuri
differre. hiq earũ differentie eẽ dicuntur. Ded qm̃ die¬
nustu diuisio patefacta ẽ. nunc ad martu tullii transeamꝰ¬
uodlocorũ differentias uarie multiplicit᷑q
trac tanuis nihil mirũ diligentib ingenus uuderi deb&

Expanded text:
ordinem submiordinem submiicis. Atque hi loci maxime, qui in eorum substantia sunt, de quibus in quaestione dubitatur, ad praedicativos ac simplices; reliqui vero ad hypotheticos et conditionales respiciunt syllogismos. Expeditis igitur locis, et diligenter tam definitione quam exemplorum etiam luce patefactis, dicendum videtur quomodo hi loci maximarum sint differentiae propositionum, idque brevi; neque enim longa disputatione res eget. Omnes enim maximae propositiones, vel definitiones, in eo quod sunt maximae, non differunt; sed in eo quod hae quidem a definitione, illae vero a genere, vel aliae veniant ab aliis locis, et his jure differre, haeque earum differentiae esse dicuntur. De topi transeamuod locorum differentias multipliciter varieque tractamus, nihil mirum diligentibus ingeniis videri debet,
Abbreviated transcription (Latin):
maioris ad minus quȩdã quasi similiũ dissimilitudo ẽ. Renũ enĩ
ꝑse similiũ inquantitate discretio maius facit ac minus: Quiod
enĩ onũ qualitate omĩq ratione disuinctũ est. id nullo modo
poterit cõparari. Ex rei uero udicio quȩ sunt argumenada
quasi testimoniũ prebent: Et sunt martificialẽs lociatq
omino disuincti. noͣnrẽ potius quã oppinionẽ iudiciũq
sectantes. Trans sũptionis uero locus nunc quidẽ ine qualis¬
tate. nunc uero in maioris minorisue cõparatione consis¬
tit. Aut enĩ adid quod est simile. ant adid quod mauis acmi¬
nus: sit argumientorũ rationũq: transsuptio. Hiuerolo¬
ci quos mixtos esse p̃diximus: aut excasib aut exconiuga¬
tis aut ex diuisione nascuntur Inquib: omib consequen¬
tia & repugnantia custoditur. Sed ea quidẽ quȩ ex diffini¬
tione uel genere. uel differentia. uel causis. argumentadu¬
cuntur : de monstratiuis maxime syllogismis iures atq

Expanded text:
majoris ad minus quaedam quasi similium dissimilitudo est; rerum enim per se similium in quantitate discretio majus fecit ac minus. Quod enim omni qualitate, omnique ratione disjunctum est, id nullo modo poterit comparari. Ex rei vero judicio quae sunt argumenta, quasi testimonium praebent, et sunt inartificiales loci atque omnino disjuncti, nec rem potius quam opinionem judiciumque sectantes. Transumptionis vero locus nunc quidem in aequalitate, nunc vero in majoris minorisve comparatione consistit; aut enim ad id quod est simile, aut ad id quod est majus aut minus, fit argumentorum rationumque transsumptio. Hi vero loci quos mistos esse praediximus, aut ex casibus, aut ex coniugatis, aut ex divisione nascuntur. In quibus omnibus consequentia et repugnantia custoditur. Sed ea quidem quae ex diffinitione, vel genere, vel differentia, vel causis argumenta ducuntur, demonstrativis maxime syllogismis vires atque
Abbreviated transcription (Latin):
nuncupat᷑ ÷ equalitas Rursus ab eo quod ẽ mauis. Si quȩrat᷑ ansit
animalis ꝗisfinitio qđ ex se moueri possit : Nonẽ aũt hȩc diffinitio¬

Expanded text:
nuncupatur, id est aequalitas. Rursus ab eo quod est majus, si an sit nuncupatur, id est aequalitas. Rursus ab eo quod est majus, si an sit animalis definitio, quod ex se moveri possit, dicimus, si magi
Abbreviated transcription (Latin):
uidiciũ teni& huius modi ẽ ut id dicamus eẽ. quod uel om̃s uidicant uel
plures & hi uel sapientes uel scđm unã quãq art̃ẽ penitus eruditi hu¬
ius exemplũ ẽ. Cȩlũ eẽ uolubile quodita sapientes ati inastrologia
doctis simi udica uerunt. Questio de accident. Propositio quoð omĩ¬
b: uel plurib: uel doctis uidetur hominib: ei contradicinposserlocus
arei iudicio. Asimilib: uero hoc modo. Sidubitet᷑ an hominis ꝓpriũ
sit eẽ bipedẽ dicimus. Similit̃ in ẽ equo quad rupes. ut hominibipes
onẽ aut equi quadrupes ꝓpriũ ñ c̃igit᷑ hominis ꝓpriũbipes Questio
deꝓprio. Maxima ꝓpositio Siquod similit̃ in est ñ ẽ ꝓpriũ : neid
quidẽ de quo quȩritur eẽ ꝓpriũ potest. Locus a similib Hic uero in
gemina diuidit᷑. Hȩc enĩ similitudo. aut inqualitate aut inquan¬
titate consistit. Sed in qualitate similitudo in quantitate paritas

Expanded text:
judicium tenet, hujusmodi est; ut id dicamus esse, vel quod omnes judicant, vel judicium tenet, hujusmodi est; ut id dicamus esse, vel quod omnes judicant, vel plures, et hi vel sapientes, vel secundum unamquamque artem penitus eruditi. Hujus exemplum est, coelum esse volubile: quod ita sapientes atque in astronomia doctissimi dijudicaverint. Quaestio de accidente. Propositio, quod omnibus, vel pluribus, vel doctis videtur hominibus, ei contradici non posse. Locus a rei judicio. A similibus vero hoc modo, si dubitetur an hominis proprium sit esse bipedem, dicimus similiter: inest equo quadrupes, et homini bipes; non est autem equi quadrupes proprium, non est igitur hominis proprium bipes. Quaestio de proprio. Maxima propositio. Si quod similiter inest, non est proprium, ne id quidem de quo quaeritur, esse proprium potest. Locus a similibus: hic vero in gemina dividitur. Haec enim similitudo, aut in qualitate, aut in quantitate consistit; sed in quantitate paritas
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ ab usib. Omĩum aut̃ maxime ꝓpositiones. Quius effectiobonaẽt
ipsũ quoq: bonũ ẽ. Et econuerso: Aco miuis eo cuacndentioa gnn¬
ta fiunt quociens ea sumunt᷑ accidentia quȩ relinquere subiecta uel
ñ possunt uel ñ solent ut siquis hoc modo dicat. Sapiens non penitiit
enitentia enĩ malũ factũ comitat᷑. quod quia in sapiente ñ conuenit.
neq penitentia quidẽ. Questio de accidenti. Pro positio maxima : cui
ñ in est aliquid eine illud quidẽ quod euis ẽ consequens in et̃ potest. Lo
cus a cõmunit̃ accidentib Expeditis igit᷑ locis his qui ab ipsis termi¬
nis in ꝓpositione positis assumunt᷑ nunc de his dicendũ ẽ quilic& extrin¬
secus positi argum̃ta tam̃ questionib: subministrant. Hi uero sunt
uel exrei iudicio uel ex similib: uel a maiore. uel aminore. uel aꝓpor¬
tione uel ex oppositis uel extransup̃tione. Et ille quidẽ locus qui rei

Expanded text:
tium ab usibus. Omnium autem maximae proposititium ab usibus. Omnium autem maximae propositiipsum quoque bonum est, et econverso. A communiter accidentibus argumenta fiunt quoties ea sumuntur accidentia, quae relinquere subjectum vel non possunt vel non solent, ut si quis hoc modo dicat: Sapientem non poenitebit, poenitentia enim malum factum comitatur. Quod quia in sapiente non convenit, ne poenitentia quidem. Quaestio de accidente. Maxima propositio: Cui non inest acus a communiter accidentibus. Expeditis igitur locis his qui ab ipsis terminis, in propositione positis, assumuntur, nunc de his dicendum est qui licet extrinsecus positi, argumenta tamen quaestionibus subministrant: hi vero sunt vel ex rei judicio, vel ex similibus, vel a majore, vel a minore, vel a proportione, vel ex oppositis, vel ex transumptione. Et ille quidem locus qui rei
Abbreviated transcription (Latin):
tis actũ suscipit. eius rei quȩ efficit᷑ causȩ sunt. Rinsus afine sitꝓpo¬
sitũ. aniusticia bonasit. fi & argum̃tatio talis. Sibeatũ eẽ hominẽbo¬
nũ ẽ. & iusticia bonac̃. Hic ẽ enĩ iusticiȩ finis. ut qui scđ̾m iusticiã ui
uunt. ad beatitudine ducant᷑. Mlaxima ꝓpositio cuius finis ẽ bonus
ipsũ quoq: bonũ ẽ. Locus afine. Abea aũt quȩ cuiuisq forma ẽ ita Non
potuisse uolare dedalũ qm̃ nullas naturali forma pennas habuisset :
forma: Ab effectib: & corruptionib & usib: hoc modo Nã sibonũ ẽ
Rursus simalũ ẽ destructio domus bona ẽ domus. Et sibonaẽ domus.
malũ ẽ destrueto flouti Et sibonũ ẽ cquitare bonũ ẽ equus. Et sibonũ
ẽ equus bonũ c̃ equitare. Est aũt primũ quidẽ agenerationib exem¬
plũ quod idem ab effectib: uocari potest. Scđm acorruptionib Ter¬

Expanded text:
is actum suscipit, ejus rei quae efficitur causae sunt. Rursus a fine sit prois actum suscipit, ejus rei quae efficitur causae sunt. Rursus a fine sit propositum, an justitia bona sit, fiet argumentatio talis. Si beatum esse, bonum est, et justitia bona est; hic est enim justitiae finis, ut qui secundum justitiam vivat, ad beatitudinem perducatur. Maxima propositio: cuius finis bonus est, ipsum quoque bonum est. Locus a fine: ab eo quoque quod cuiuslibet forma est, ita non potuisse volare Dedalum, quoniam nullas naturali forma pennas habuisset. forma: ab effectibus vero et corruptionibus et usibus hoc modo; nam si bona est Rursus si malum est destructio domus, bona est domus, et si bona est domus, mala est destructio domus. Item si bonum est equitare, bonum est equus, et si bonum est equus, bonum est equitare. Est autem primum quidem exemplum a gens, quod idem ab effectibus vocari potest. Secundum a corruptionibus, ter
Abbreviated transcription (Latin):
igit᷑ est. Sequit᷑ locus qui nuncupat᷑ a causis. Sunt uero plures causȩ¬
idẽ que uel principiũ prestant motus atq efficiunt. uel specierũ
formas subiecte susci piunt. uel ꝓpt̃ eas aliquid. uel quȩ cuius lib&
forme ẽ. Argumentũ igitur ab efficiente causa. ut siquis iusticiã na¬
turalẽ uelit ostendere. dicat. Congregatio hominũ naturalis ẽ uis¬
ticia uero congregatio hominũ fecit. Iusticia igit᷑ naturalis ẽ. Ques
tio de accident᷑t. Maxima ꝓpositio. Quorũ efficientes causȩ naturalus
sunt ipsa quoq: naturalia sunt. Locus ab efficiente. Quod enĩ uniuscu¬
iusq causa ẽ. id efficit eã rẽ cuius causa ẽ. Rursus siquis maurus arma
ñ habere contendat. dieet̃ id circo cosminime armis uti quia hisferrũ
desit: Maxima ꝓpositio ubi materia deẽ & quod ex materia efficit᷑.¬
no nomine a causa dr̃. Eque enĩ id quod efficit. atq id quod operan¬

Expanded text:
igitur est. Sequitur locus qui nuncupatur a causis. Sunt vero plures causigitur est. Sequitur locus qui nuncupatur a causis. Sunt vero plures causae quae vel principium motus praestant atque efficiunt, vel specierum formas subiectae suscipiunt, vel propter eas aliquid fit, vel quae cuiuslibet forma est. Argumentum igitur ab efficiente causa, ut si quis iustitiam naturalem velit ostendere, dicat: congregatio hominum naturalis est, iustitia vero congregatio hominum fecit, iustitia igitur naturalis est. Qtio de accidente. Maxima propositio: quorum efficientes causae naturales sunt, ipsa quoque sunt naturalia. Locus ab efficientibus; quod enim uniuscujusque causa est, id efficit eam rem cujus causa est. Rursus, si quis Mauros arma non habere contendat, dicit idcirco eos minime armis uti, quia his ferrum desit. Maxima propositio, ubi materia deest, et quod ex materia efficiateria, uno nomine a causa dicitur. Aeque enim id quod efficit, atque id quod operan
Abbreviated transcription (Latin):
ansit domus quodeminus ꝓspicit᷑. diciius. Qm̃ non ẽ. Nã uel tectũ
ei uel parietes. uel fundam̃ta desunt. Ab una rursus parte factũ
ẽ argumentũ. Oportet aut non solũ insubstantuis. uerũ &iã in modo.
aliquando in tẽpore pars est. Rursus si simplicit̃ aliquid ꝓponamus.
in modo totũ ẽ sicũ adiectione aliqua: pͥras fit in modo. ltẽ siom̃a dica¬
musinquantitatie totũ diximus. Si aliquid quantitatis excerpsimus
sqͣuantitatis ponimus partẽ . Codẽ modo & in loco. Quod ubiq: ẽ totũ
ẽ. quod alicubi pars. Horũ aũt om̃iũ cõmunit̃ dentur exempla: Atoto
dũ. Si anima aliquo modo mouetur. & simplicit̃ mouet᷑. Mouet᷑ aũt
cũ irascitur. Uniuersalit̃ igitur. & simplicit̃ mouet᷑: Rursus a toto ad
partes inquantitate. Si uerus apollo in om̃ib: uates ẽ . uerũ erit prr¬
rũ romanos superare Rursus a toto ad partes in loco. Sid s̃ ubiq: ẽ & hic

Expanded text:
an sit domus quod eminus conspicitur: dicimus quoniam non est; nam vel tectum an sit domus quod eminus conspicitur: dicimus quoniam non est; nam vel tectum ei, vel parietes, vel fundamenta desunt, ab una rursus parte factum est argumentum. Oportet autem non solum in substantiis, verum etiam in modo, imus, aliquando in tempore pars est. Rursus si simpliciter aliquid proponamus, in modo totum est; si cum adiectione, aliqua pars fit in modo. Item si omnia dicamus in quantitate, totum dicimus. Si aliquid a quantitate excerpsimus, quantitatis ponimus partem. Eodem modo et in loco quod ubique est, notum est quod alicubi, pars. Horum autem omnium haec communiter debentur exempla, a totodum; si anima aliquo modo movetur, et simpliciter movetur, movetur autem cum irascitur, universaliter igitur et simpliciter movetur. Rursum a toto ad partes in quantitate: si verus est Apollo in omnibus vates, verum erit Pyrrhum Romanos superare. Rursus in loco: si Deus ubique est,
Abbreviated transcription (Latin):
bitus. Questio de diffinitione .i. an habitus bene constitute mentis.
uirtutis sit diffinitio. Paciemus itaq ab specieb argumentatonẽ si
iusticia. fortitudo. moderatio. atq prudentia. habitus bene mentis¬
constitutȩ sunt. Hȩc aut̃ quatuor uni uirtuti uelut generi subiciun¬
tur . uirtus igit᷑ bene constitute mentis ẽ habitus. Maxima ꝓpositio.
tudo modestia & prudentia. uirtutis species sunt. Itẽ ab his parti¬
b quȩ integri partes ẽẽ dñr: fit questio. Ansit utilis medicina. Hȩc
in accidentis dubitatione constituta ẽ. Dicimus igitur: si depelli mor¬
bos saliitẽq: seruare. mederiq: uulnerib: utile ẽ. utilis ẽ igit᷑ medicina:
stet. hoc modo. ut si de aliquo dubitet᷑. ansit liber. sieũ uel censu. uel
testamento. uel uindicta manumissũ eẽ monstremus: liber ostensus
ẽ. At qui hȩ partes erant dandȩ libertatis. Uel rursus si dubitetur

Expanded text:
bitus: quaestio de definitione, id est, an habitus bene constitutae mentis, bitus: quaestio de definitione, id est, an habitus bene constitutae mentis, virtutis sit definitio. Faciemus itaque ab speciebus argumentationem sic: Si justitia, fortitudo, moderatio, atque prudentia, habitus bene constitutae mentis sunt; haec autem quatuor uni virtuti velut generi subjiciuntur: virtus igitur bene constitutae mentis est habitus. Maxima propositio; tudo, modestia et prudentia, virtutis species sunt. Item ab his partibus quae integri partes esse dicuntur, sit quaestio, an sit utilis medicina. Haec in accidentis dubitatione constituta est. Dicimus igitur, si depelli morbos, salutemque servari, mederique vulneribus utile est: igitur medicina stet, hoc modo: ut si de aliquo dubitetur an sit liber: si eum vel censu, vel testamento, vel vindicta manumissum esse monstremus, liber ostensus est; atque aliae partes erant dandae libertatis. Vel rursus, si dubitetur
Abbreviated transcription (Latin):
lis est. Iusticia aut̃ uirtus est. Iusticia igit᷑ utilis cst . Hi questio de acciden¬
te. idẽ an accidat iusticiȩ utilitas. locusis qui in maxima ꝓpositione
consistit᷑. quȩ generi ad sunt aspeciei. Huus superior locus. a toto
id est agenere. uirtute scilicet. quȩ iuusticie genisẽ. Rursus fit questio
an humanȩ res ꝓuidentia regantur. dicimus mundus ꝓuidentia
regitur. homines aut partes mundi sunt. humane igitur respuiden¬
tia reguntur. Questio de accidenti. Locus a toto. Maxima ꝓpositio¬
Quod toti euenit idem conuenit &iã parti . Su p̃mus locus a toto idẽ
ab integro. quod partib constat. Id uero ẽ mundus. qui hominu to¬
tũ est. A partib: & iã duob: modis argumenta nascuntur. Aut age¬
neris partib quę sunt species. aut ab integri .i. totius. quȩ partestan
me ꝓprio uocabulo nuncupant᷑. Et de his quidẽ partib quę speci¬
essunt. hoc modo . Fitꝰ questio. an uirtus mentis bene constitute sit ha¬

Expanded text:
lis est, iustitia virtus est, iustitia igitur utilis est. Hic est quaestio de accidenti, id est an accidat iustitiae uconsistit. Quae generi adsunt et speciei. Hujus superior locus a toto, id est a genere, virtute scilicet, quae justitiae genus est. Rursus sit quaestio, an humanae res providentia regantur. Cum dicimus, si mundus providentia regitur; homines autem pars mundi sunt: humanae igitur res providentia reguntur. Quaestio de accidenti. Locus quod toti convenit, id congruit et parti. Supremus locus a toto, id est ab integro quod partibus constat: id vero mundus est, qui hominibus totum est. A partibus etiam duobus modis argumenta nascuntur, aut enim a generis partibus quae sunt stum proprio vocabulo nuncupantur. Et de his quidem partibus quae species sunt, hoc modo sit quaestio, an virtus mentis bene constitutae sit ha
Abbreviated transcription (Latin):
cognoscit. si priorib analiticis operã dedĩt᷑. Horũ tamen in prȩsens ta¬
lia p̃stabunt exempla notieiã. Sit in questione ꝓpositũ. Anulla oigo
sit tẽporis. quod qui negare uolet. id nimirũ ratiorinatione pions
grã concediꝰtur. mundis uero sine tẽpore eẽ non potuit. tempus
quoq ẽ acternũ. Sed quod aeternũ ẽ car& origine: Tẽpus igit᷑
origiẽ non hab& Atsi ꝑ impossibilitatẽ idẽ desideregopa astora¬
dr sioc modo. Si tẽpus hab& originẽ ñ suit semꝑ tẽpus: Puci git nẽ
quando non fuit tẽpus. Sed fuisse : significatio c̃tẽporis Euit igi¬
tur tepꝰ s̃. quando ñ fuit tẽpus. quod fieri ñ potest. Nonẽ igituir
ullũ tẽporis principiũ posito Nañq: ut ab ullo principio cȩperit.
in conueniens quiddã atq impossibile contingit. fusse tẽpiis
quando ñ fuerit tẽpus. Redit᷑ igit᷑ ad alterã partẽ quod origine

Expanded text:
cognoscet, si prioribus analyticis operam dederit: horum tamen in praesenti tacognoscet, si prioribus analyticis operam dederit: horum tamen in praesenti talia praestabunt exempla notitiam. Sit in quaestione propositum, an ulla origo sit temporis: quod qui negare volet, id nimirum ratiocinatione firmabgratia concedatur, mundus vero sine tempore esse non potuit, tempus quoque est aeternum; sed quod aeternum est, caret origine: tempus igitur originem non habet. At si per impossibilitatem idem desideretur ostr hoc modo: Si tempus habet originem, non fuit semper tempus: fuit igitur, quando non fuit tempus, sed fuisse significatio est temporis; fuit igitur tempus, quando non fuit tempus: quod fieri non potest; non igitur est ullum temporis principium positum. Namque, ut ab ullo principio coeperit, inconveniens quiddam atque impossibile contingit fuisse tempus, quando non fuerit tempus. Reditur igitur ad alteram partem, quod origine
Abbreviated transcription (Latin):
ne quitractatur hoc modo. Om̃is diuisio uel negatione fit. uel partici¬
one: utsi qquis ita ꝓnunti&. Om̃e aninial aut babet pedes aut ñ hab&
Particione uero. uelut siquis diuidat. Om̃is. homo aut saniis. aut egert̃
F it aũt uniuersa diuisio uel generis inspecies. uel totius partes. ueluo¬
ois inꝓprias significationes. uel accidentis in subiecta. uel subiecti in
accidentia. uel accidentis in accidentia. Quorũ omiũ rationẽ ingo
libro diligentius explicaui.quẽ de diuisione cõposiii atq: idcireo adho¬
rũ cognitionẽ congria petant᷑ exempla. Euint uero argiim̃tationes
sꝑ diuisionẽ. tũ ea segregatione. quȩ ꝑ negationẽ fit. tũ ea quȩ ꝑparti¬
cionẽ fit. Sed qui his diuisionib: utunt᷑: aut directa ratiocinacione
contendunt. aut in aliquid impossibile atq inconueniens ducunt᷑
atq ita id quod reliquerant rursus assumunt: Quȩ facilius quisq

Expanded text:
ne, qui tractatur hoc modo. Omnis divisio vel negatione fit, vel partitine, qui tractatur hoc modo. Omnis divisio vel negatione fit, vel partitione; ut si quis ita pronuntiet: omne animal aut habet pedes, aut non habet. Partitione vero, velut si quis dividat: omnis homo aut sanus, aut aeger est. Fit autem universa divisio, vel, ut generis in species, vel totius in partes, in proprias significationes, vel accidentis in subjecta, vel subjecti in accidentia, vel accidentis in accidentia. Quorum omnium rationem in meo libro diligentius explicavi quem de divisione composui; atque idcirco ad horum cognitionem congrua petantur exempla. Fiunt vero argumentationes r divisionem, tum ea segregatione quae per negationem fit, tum ea quae per partitionem. Sed qui his divisionibus utuntur, aut directa ratiocinatione contendunt, aut in aliquid impossibile atque inconveniens ducunt, atque ita id quod reliquerant, rursus assumunt. Quae facilius quisque
Abbreviated transcription (Latin):
gatis. uel ex diuisione nascentes. Casus ẽ alicuius nominis princi¬
palis inflexio in ad uerbiũ ut iusticia in flectit᷑ inuste. Casus igit᷑
ẽ aisticia id quod dicimus uste ad uerbiũ. Coniugata uero dñr.
que ab eodẽ diuersomodo ducta fluxerunt. ut austicia iuste&
iustũ. Hec igitur int̾se. & cũ ipsa iusticia coniugata dñr: Ex qui¬
b. omib: in promptu sunt argum̃ta. Nãsi id quod iustũ ẽ bonu
bona est. Hec igitur scđm ꝓprii nominis similitudinẽ consequuntur
Mixti inedoͥloci appellant᷑. qm̃ si de iusticia quȩritur. & tasu. uelexcan¬
ugatis argumenta ducuntur. neq ab ipsa ꝓpriȩ atq: conuinete : neq
abhis quȩ sunt ex trinsecus posita uident᷑ trahi. sed ex ipsoꝵ casib .i. qua
dã ab ipsis leui immutatione deductis. lure igit᷑ hi loci medii intereos
qui ab ipsis & cos qui sunt extrinsecus collocantur. Restat locus adiuisio¬

Expanded text:
gatis, vel ex divisione nascentes. Casus est alicuius nominis princigatis, vel ex divisione nascentes. Casus est alicuius nominis principalis inflexio in adverbium, ut a iustitia inflectitur iuste. Casus igitur est a iustitia id quod dicimus iuste. Coniugata vero dicuntur quae ab eodem diverso modo deducta fluxerunt, ut a iustitia iustum, iustus. Haec igitur inter se et cum ipsa iustitia coniugata dicuntur, ex quibus omnibus in promptu sunt argumenta. Nam si id quod iuste est bonum bonus est, et iustMixti vero loci appellantur: quoniam si de justitia quaeritur, et a casu vel a conjugatis argumenta ducuntur; neque ab ipsa proprie atque conjuncte, neque ab his quae sunt extrinsecus posita videntur trahi, sed ex ipsorum casibus, id est, quadam ab ipsis levi immutatione deductis. Jure igitur hi loci medii inter eos qui ab ipsis, et eos qui sunt extrinsecus, collocantur. Restat locus a divisio
Abbreviated transcription (Latin):
cũ ex his terminis in quib: questio constituta ẽ ad aliud quiddã notius
dubiatio transfertur. atq ex eius ꝓ uocatione ea que in questione
sunt posita confirmantur. ut soerates cũ quid posset in uno quoq
iustiora quereret. omnẽ tractatũ ad rei publice transtulit magni¬
tudinẽ. atq ex eo quod illiͤ efficeret. insingulis & iã ualere firmauit.
Qui lociis a toto forsitan eẽ uidetur. Sed qm̃ non in herit in his dequib
ꝓ ponitur terminis sed extra posita resẽ hȩc tantũ que notior uidet᷑
assumit᷑ idcireo ex transũptione locus ab in conuerienti uocabulo
nuncupatus ẽ. sit uero hec transuptio & in nomine quoties ab obscu¬
losophus inuideat sitq ignotũ quid philosophi signi ficet nomen
dicenuis ad uocabulũ notuis transferentes. non inuidere qui sapi¬
quidẽ locis qui ex trinsecus assumunt᷑ idonee dictũ ẽ. nunc demedi

Expanded text:
cum ex his terminis in quibus quaestio constituta est, ad aliud quidem notius cum ex his terminis in quibus quaestio constituta est, ad aliud quidem notius dubitatio transfertur; atque ex ejus probatione ea quae in quaestione sunt posita, confirmantur; ut Socrates, cum quid posset in unoquoque justitia, quaereret, omnem tractatum ad reipublicae transtulit magnitudinem; atque ex eo quod illa efficeret in singulis, etiam valere firmavit. Qui locus a toto forsitan esse videretur; sed quoniam non inhaeret in his de quibus proponitur terminis, sed extra posita res, hoc tantum quia notior videtur, assumitur; idcirco ex transumptione locus id convenienti vocabulo nuncupatus est. Fit vero haec transumptio et in nomine, quoties ab obsculosophus invideat, sitque ignotum quid philosophi significet nomen, dicemus ad vocabulum notius transferentes, non invidere qui sapi quidem locis qui extrinsecus assumuntur, idonee dictum est: nunc de medii
Abbreviated transcription (Latin):
sus abscedit : non cẽ ꝓpriũ oculos habentiũ uidere coniuncit᷑. Questio
de ꝓprio. Maxima ꝓpositio. ubi priuatio ad eẽ potest. habitus ꝓpͥũ
non est. Locus ab oppositos scđm habitũ ac priuationẽ Rursus sit in
questione positũ patrissit ꝓpriũ pereatorẽ eẽ. Dicat recte uideri
quia filii ẽ ꝓpriũ ꝓerratũ eẽ . ut enĩ sese habet pater ad siliũ. itaꝓere
ꝓpria & ipsa ad screstruntur . Locus abrelatiuis oppositis. Itẽ sit in
questione positũ. ansit animalis ꝓpriũ moueri. Negẽ. Quia necani
mati quidẽ ẽ ꝓpriũ non moueri. Questio de ꝓprio. Propositio maxi¬
ma. Oppositorũ opposita et̃ ꝓpria oportere Locus ab oppositis scđm af¬
firmationẽ & negationẽ. Moueri enĩ & non moueri scđm affirmatio¬
nẽ negationẽq sibimet opponuntur. Excransũptione uero hoo modo fr

Expanded text:
sus abscedit, non esse proprium habentium oculos videre convincitur. Quaestio sus abscedit, non esse proprium habentium oculos videre convincitur. Quaestio de proprio. Maxima propositio: ubi privatio abesse potest, habitus proprium non est. Locus ab oppositis secundum habitum et privationem. Rquaestione propositum, an patris sit proprium procreatorem esse. Dicam recte videri, quia filii est proprium procreatum esse: ut enim sese habet pater ad filium, ita procpropria, et ipsa ad se referuntur. Locus a relativis oppositis. Item sit in quaestione propositum an sitmali quidem est proprium non moveri. Quaestio de proprio. Propositio maxima: oppositorum opposita esse propria oportere. Locus ab oppositis, secundum affirmationem ac negationem; moveri enim et non moveri, secundum affirmationem negationemque sibimet opponuntur. Ex transumptione vero hoc modo fit:
Abbreviated transcription (Latin):
in ꝓportione uero ñ ẽ similitudo rerũ : sed quȩdã habitudinis cõpara¬
tio. Questio de actidenti. Maxima ꝓpositio quod inuna quaq: re
cucnit id in eius ꝓportionali euenire necesse ẽ. Locus a ꝓportione
xoppositis uero miultiplex locus ẽ. Quatuor enĩ sibimet opponiui¬
tur modis. Aut enĩ ut contraria aduerso sese loco constituta respi
cint : aut ut priuatio & habitus. aut ut relatio. aut ut affirma¬
tio & negatio quorũ discretiones in eo libro quide decłm p̃dica¬
mentis scriptus ẽ cõmemorate sunt. Ab liis hoc modo argum̃ta
nascuntur. A contrariis: siquȩ ratur ansit uirtutis ꝓpriũ lauda¬
pi. dicã minime. qm̃ ne uici quidẽ uituperari. Questio de ꝓpͥo.
axinia ꝓ positio qm̃ contrariis contraria conueniunt. Locus ab op¬
ẽ ꝓpriũ non potest a subiecto discedere. Et qm̃ ueniente cȩcitate ui¬

Expanded text:
In proportione vero non est similitudo rerum, sed quaedam habitudinis comparaIn proportione vero non est similitudo rerum, sed quaedam habitudinis comparatio. Quaestio de accidente. Maxima propositio: quod in unaquaque re evenit, id in eius pEx oppositis vero multiplex locus est. Quatuor enim sibimet opponuntur modis: aut enim ut contraria adverso sese loco constciunt, aut ut privatio et habitus, aut ut relatio, aut ut affirmatio et negatio. Quorum discretiones in eo libro qui de Decem Praedicamentis scriptus est, commemoratae sunt, ab his hoc modo argumenta nascuntur. A contrariis, si quaeratur an sit virtutis proprium laudari, dicam minime, quia nec vitii quidem vituperari. Quaestio de proprio. Maxima propositio: contraria contrariis conveniunt. Locus ab opest proprium non potest a subiecto discedere. Et quoniam veniente caecitate vi