comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
Tuisticie sue. retributione accipiãt:
oc eis minirũ crescit
in uidicio quod nũc animarũ so¬
beatitudine ꝑfruuntur: ut inpsa
quoq carne gaudeant. in qua dolo¬
res ꝓ dño ⁊ cruciatus ꝑtulerũt. Pro
hac quippe geminata eoꝵ gła scrip¬
tum ẽ. Int̾ra sua duplicia possidebũt.
Hinc etiam ante resurrectionis diem
de sc̃oꝵ animabꝰ scriptumẽ. Date g̃
illis singule stole albe: ⁊ dictum est
illis ut requiescerent tempꝰ adhuc mo
las accepunt: binas in iudicio stolas
habituri sunt: quia modo ammarũ
tantunm᷑: tũe aũt animarũ simul ⁊
corꝑoꝵ gloria letabuntur.
dsentio. sed uelun scire quonã modo

Expanded text:
justitiae suae retributione recipiunt?--Hoc in eis nimirum crescit in judicio, quod nunc animarum sobeatitudine perfruantur, ut in ipsa quoque carne gaudeant, in qua dolores pro Domino cruciatusque pertulerunt. Pro hac quippe geminata eorum gloria scriptum est: In terra sua duplicia possidebunt. Hinc etiam ante resurrectionis diem de sanctorum animabus scriptum est: Datae sunt illis singulae stolae albae, et dictum est illis ut requiescerent telas acceperunt, binas in judicio stolas habituri sunt, quia modo animarum tantummodo, tunc autem animarum simul et corporum gloria laetabuntur. PETR. Assentio; sed velim scire, q
Abbreviated transcription (Latin):
me. que a celesti regno. quibusdam ad¬
huc mansionibꝰ differuntur. In quo
dilationis damno quid aliud innuit᷑:
nisi qd̾ deꝑfecta iusticia aliqͥd minꝰ ha¬
buerunt: ⁊ tam̃ luce clarius constat. qr¬

Expanded text:
e, quae a coelesti regno quibusdam adhuc mansionibus differuntur. In quo dilationis damno, quid aliud innuitur, nisi quod perfectae justitiae aliquid minus habuerunt? Et tamen luce clarius constat q
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯu̾sꝰ in fletibꝰ iam iustꝰ eẽ inchoat cũ ceꝑit
accusare qd̃ fec̾. Cur enim iuistꝰ ñ fit. qͥ c̾ca
suam iniusticiã iam ꝑ lac̾inas seuit. Iust̃
gͥ aduocatꝰ nr̃. iustos nos deffendit ĩuidici¬
o qr nos metipsos ⁊ cognoscimꝰ ⁊ accusamuꝰ
iniustos. Non gͦ infletibꝰ nõ actibꝰ nr̃is. s¬

Expanded text:
sus in fletibus iam iustus esse inchoat, cum coeperit accusare, quod fecit. Cur enim iustus non sit, qui contra suam iniustitiam iam per lacrimas saevit? Iustus ur advocatus noster iustos nos defendet in iudicio, quia nosmetipsos et cognoscimus et accusamus iniustos. Non ergo in fletibus, non in actibus nostris, s
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpͥum uelabant. Quid ẽ hoc. nͥ qr sic debem᷑
uirtutes q̃s accepimus alus impendere. ut
ca in quibꝰ peccauimꝰ ñ desinamꝰ caute cogi¬
tare. ⁊ reatum nr̃m cotidie ꝑcimorẽ ⁊ penitẽ¬
tiã diximꝰ plangere. Duas enim alas. supiꝰ
quibꝰ corpꝰ uelabatur. timorẽ ⁊ penitenti am
diximꝰ. Sic gͥ incarit᷑e crescamus ut pennas
desinamꝰ cogitare. ⁊ plangere nos metip̃os.
Penne tendant᷑ iuxta: penne cooꝑiant cor.¬
pora. ut de bonis actibꝰ p̾beamus exempla. ⁊
mala que aginus abscondant. Auidicio. ti¬

Expanded text:
proprium velabant. Quid et hoc, nisi, quia sic debemus proprium velabant. Quid et hoc, nisi, quia sic debemus virtutes quas accipimus aliis impendere, ut ea in quibus peccavimus, non desinamus caute cogitare, et reatum nostrum quotidie per timorem et poenitentiam plangere? Duas enim alas superius quibus corpus velabatur, timorem et poenitentiam diximus. Si ergo in charitate crescamus ut pennas desinamus cogitare et plangere nosmetipsos. Pennae autem tendantur juxta pennas, ut cooperiant corpora, ut de bonis actibus praebeamus exempla, et mala, quae agimus abscondant a judicio ti
Abbreviated transcription (Latin):
enim bona nr̃a ñ anb̾ sũt. s ab eo ħ accepimꝰ
aq̃ factum ẽ ut eẽmus. tanto ea nob̃ nõ debe¬
mꝰ retinere p̾uata. qnͣ ẽa nob̃ conspicimꝰ ab
auctore nr̃o ad cõmunem utilitatẽ data. Uñ¬
recte apls petrꝰ iexortatione huiꝰ rei subdi
dit dices. Sic boni dispensatores mlti formiꝰ
gre di. Atq adħ dic. Siquis loquit᷑ qͣsi ser¬
mones d̾i. Si quis munstrat tanꝙ̃ ex iurtu¬
te qmͣ administrat ds. Ac si aꝑte dicat. h¬
umilit̾ impendite bonum ꝓximis. qr sci¬
tis nob̃ ñ auob̾ ẽẽ qd̃ habetis. Quelib eĩ
penna nͥtutis cum ad ꝓxium in ꝑtiendo
tendit᷑. recta ñ erit si humilitate caruent.¬
Sequitur.
uirtutes signͤant᷑. sup̃ iam dixim. Et cũ di¬
cat. sub firmam̃to aũ penne eoꝵ recte alt̾rꝰ
ad alt̾um. querendũ ẽ q̃lit̾ subditur. Unũ¬
q̃dq duabꝰ alis uelabat corpꝰ suũ. Q inre
hoc patent̾ indicat᷑. qr ⁊ pennas alias ad
alt̾um tendebant. ⁊ tam̃ duabꝰ alis corpus

Expanded text:
enim bona nostra non a nobis sunt, sed ab eo haec accepimus a quo factum est ut essemus, tanto ea nobis non debemus retinere privata, quanto ea nobis conspicimus ab auctore nostro ad communem utilitatem daemus, tanto ea nobis non debemus retinere privata, quanto ea nobis conspicimus ab auctore nostro ad communem utilitatem data Si quis loquitur, quasi sermones Dei; si quis ministrat, tanquam ex virtute quam administrat Deus . Ac si aperte dicat: Humiliter impendite bonum proximis, quia scitis vobis non a vobis esse quod habetis. Quaelibet enim penna virtutis cum ad proximum impertiendo tenditur, recta non erit, si humilitate carueSequitur: virtutes signantur, supra jam diximus. Et cum dicat, « sub firmamento autem pennae eorum rectae alterius ad alterum, » quaerendum est qualiter subditur, « Unumquodque duabus alis velabat corpus suum. » Qua in re hoc patenter indicat, quia et pennas alius ad alterum tendebant, et tamen duabus alis corpus
Abbreviated transcription (Latin):
dunt᷑ irati ut plangant. in flãmant᷑ ad pe¬
intentiam. atq ut uelare scõs corpora sua
conspiciunt. ita ipsi q̃ lac̾inarum suaꝵ aliꝰ
uelant᷑. Se ipsos enuim magnis increpatio¬
nibꝰ feriunt. cur qui u̾tutes ñ hiit peccata
sua minime deplorant. si ⁊ illi adhuc plan¬
gere nõ desistunt. qui iam iitutum pennas
ꝑ exempla ad ꝓximos tendunt. In quibus
u̾bis necesse ẽ ut nos qui paruuli adhuc su¬
mus. ꝑfectoꝵ semꝑ ⁊ uirtutes ⁊ lac̾mas añ
m̃tis nr̃e oclos ponamus. In mittem᷑ que ĩ
illis aspicunꝰ. ut dum ceꝑimꝰ ꝑ mcrementa
crescere. possimꝰ abillo districto ex amine m̃¬
la que fecimꝰ uelare. In assidins enim fletibꝰ
incotidiana nr̃a penitentia. habeniꝰ sac̾dotẽ
incelis qui int̾pellat ꝓnob. De quo ꝙͣ ꝑ ioh

Expanded text:
duntur ut plangant. Inflammantur ad poenitentiam, atque ut velare sanctos corpora sua conspvelantur. Seipsos enim magnis increpationibus feriunt; cur qui virtutes non habent peccata sua minime deplorant, si adhuc et illi plangere non desinunt, qui jam virtutum pennas per exempla ad proximos tendunt. 24. In quibus verbis necesse est ut nos qui parvuli adhuc sumus perfectorum semper et virtutes et lacrymas ante mentis nostrae oculos ponamus. Imitemur quae in illis aspicimus, ut dum coeperimus per incrementa crescere, possimus ab illo districto examine mala quae fecimus velare. In assiduis enim fletibus, in quotidiana nostra poenitentia habemus sacerdotem in coelis, qui interpellat pro nobis. De quo etiam
Abbreviated transcription (Latin):
tur ⁊ alt̾um similit̾ uelabat᷑. ẽ ranslationẽ
aũ septuaginta int̾pretum aqͥle ⁊ theodoti¬
onis ⁊ simachi. sollicite ꝑscrutantes: nichil
tiam in hebrea ueritate ita positam ñ qͥdẽ
iuxta u̾bum s iuxta sensũ inuen̾it. Queri
et enĩ pot̾ cur pꝰtqmͣ dictum ẽ unum qd̃q ua

Expanded text:
ur: Et alterum similiter velabatur. Translationem autem Septuaginta interpretum, Aquilae, Theodotionis, et Symmachi sollicite perscrutantes, nihil etiam in Hebraea veritate ita positam, non quidem juxta verbum, sed juxta sensum invenerit. Quaeri etenim potest cur postquam dictum est: Unumqu
Abbreviated transcription (Latin):
uocẽ de celestibus audunt. Illi dictumẽ.
quid me ꝑsequeris: iste uero meruit au¬
dire. dimissum est peccatum tuũ. Lon¬
ge est inferioriꝰ meriti peccator penitẽs¬
iste quã paulus. Sed quia ad huc in hac
re de saulo loquimur crudelitatẽ nequi¬
cuis anhelantem liceat audent̾ dicere. qr
saulus ꝓpter suꝑbiam uocẽ increpatio¬
nis. iste uero ꝓpt̾ humilitatẽ uocem con¬
solationis audiuit. hunc quia humitas
strauerat diuina pietas erigebat: illum
quia suꝑbia crexerat. diuina seueritas
humiliabat. Habete ergo fr̃s m̃i fiduci
am de micd̾ia conditoris nr̃i. Cogitate
quid fecistis. recogitate quid facitis. Lar¬
gitatem suꝑne pietatis aspicite. ⁊ ad mi¬
sericordem iudicẽ dum ad huc expectat
cum lacrimis uenite. Consideranteᷤ nã¬
q quod iustus sit: peccata ur̃a nolite ne¬
gligere. Consid̾antes uͦ qd̾ pus sit: no¬
lite despare. Prebet apd̾ dm̃ homini fi¬
duciam d̾s homo. Est nobis spes mag¬

Expanded text:
vocem de coelestibus audivit. Illi dictum est: vocem de coelestibus audivit. Illi dictum est: Quid me persequeris? Iste vero audire meruit: Dimissum est peccatum tuum. Longe est inferior meritis peccator iste poenitens quam Paulus. Sed quia adhuc in hac re de Saulo loquimur crudelitatem necis anhelante, liceat audenter dicere quia Saulus propter superbiam vocem increpationis, iste vero propter humilitatem vocem consolationis audivit. Hunc quia humilitas straverat, divina pietas erigebat, illum quia superbia erexerat, divina severitas humiliabat. Habete ergo fiduciam de misericordia conditoris nostri, cogitate quae facitis, recogitate quae fecistis, largitatem supernae pietatis aspicite, et ad misericordem judicem, dum adhuc exspectat, cum lacrymis venite: considerantes namque quod justus sit, peccata vestra nolite negligere; considerantes vero quod pius sit, nolite desperare. Praebet apud Deum homini fiduciam Deus homo, est nobis spes mag
Abbreviated transcription (Latin):
ret. ut ipsam quoq longanummita tem
oracionis eius exploraret. Cum subito
celitus lux emissa suꝑ eum. fusa ẽ. qui
in oratione ꝓstratus iacẽbat: tantaq
se illo in loco clantas sparsit. ut tota
pars regionis illius ex eadem luce cã¬
desceret. Quam albas ut uidit: intre¬
muit fugit. Cumq pꝰt longum hore
spacium isdem frater admonasteriũ
rediss: albas eius ut diceret an suꝑ se ef¬
fusionem tanti luminis agnouiss. re¬
At ille latere posse se credẽs. inmonas¬
terio se fuisse respondit. Quo negante
albas compulsus ẽ dicere quid uidiss.
At ille uidens se esse dep̾hensum. hoc
quoq quod albatem latebat apuit
adiungẽs. Quando suꝑme iudisti lu¬
cem decelo descendere: uox etiam pari¬
ter uenit dicẽs. Dimissum ẽ peccatũ
tuũ. Et quidem om̃ipotẽs d̾s peccatũ
cius potuit tacendo laxare: s loquen¬
lo ꝓstrauit. de celo. illocutus est. Ecce
nr̃is quoq temporibꝰ peccator ⁊ penitẽs

Expanded text:
ret, ut ipsam quoque longanimitatem ret, ut ipsam quoque longanimitatem orationis ejus exploraret, cum subito coelitus lux emissa super eum fusa est qui in oratione prostratus jacebat; tantaque se illo in loco claritas sparsit, ut tota pars regionis illius ex eadem luce candesceret; quam abbas ut vidit, intremuit, et fugit. Cumque post longum horae spatium idem frater ad monasterium rediisset, abbas ejus, ut disceret an super se effusionem tanti luminis agnovisset, re frater? At ille, latere posse se credens, in monasterio se fuisse respondit. Quo negante, abbas compulsus est dicere quid vidisset. At ille videns se esse deprehensum, hoc quoque quod abbatem latebat aperuit adjungens: Quando super me vidisti lucem de coelo descendere, vox etiam pariter venit, dicens: Dimissum est peccatum tuum. Et quidem omnipotens Deus peccatum ejus potuit tacendo laxare; sed loquenlo prostravit, de coelo allocutus est. Ecce nostris quoque temporibus peccator et poenitens
Abbreviated transcription (Latin):
suã cogerent᷑ uitam despicere: dum illiꝰ
penitentiam uideret. Studuit namq
totonietis ad nisu cruciare carnẽ. uolũta¬
tes ꝓprias frangere: furtiuas orationes
querere. cotidianis se lacrimis libare. deᷤ¬
pectum sui appetere. oblatam a fratribꝰ
uenerationẽ timere. Hic itaq noctͣnas
fratrum ingilias p̾uenire consueuerat.
Et quia mons in quo monast̾ium situm
est. ex uno latere in secretiori parte p̾mi¬
nebat: illuc consuetudinẽ fecerat añ ui¬
gilias egredi. ut se cotidie in fletu peni¬
tentie qnͣto secrecius tanto liberiusmac¬
taret. Contemplatur nãq districtionẽ
uenturi iudicu. su etiam eidem iudici
concordans puniebat in lacrimis reatũ
facinoris sui. Quadam uero nocte ab¬
bas monasterii iugilans. hunc latent̾
egredientẽ intuitus: lento foras pede
sequutus ẽ. Quem cum insecreto niõ¬
tis latere cerneret moderatione prostr̃¬
tum: expectare uoluit quando surge¬

Expanded text:
suam cogerentur vitam despicere, dum illius suam cogerentur vitam despicere, dum illius poenitentiam viderent. Studit namque toto mentis adnisu cruciare carnem, voluntates proprias frangere, furtivas orationes quaerere, 1611 quotidianis se lacrymis lavare, despectum sui appetere, oblatam a fratribus venerationem timere. Hic itaque nocturnas fratrum vigilias praevenire consueverat; et quia mons in quo monasterium situm est ex uno latere in secretiore parte prominebat, illuc consuetudinem fecerat ante vigilias egredi, ut se quotidie in fletu poenitentiae quanto secretius, tanto liberius mactaret. Contemplabatur namque districtionem venturi judicis sui, et, jam eidem judici concordans, puniebat in lacrymis reatum facinoris sui. Quadam vero nocte abbas monasterii vigilans hunc latenter egredientem intuitus lento foras pede secutus est. Quem cum in secreto montis latere cerneret in oratione prostratum, exspectare voluit quando surge
Abbreviated transcription (Latin):
ricordia duriciam nr̃i reatus emolliat. ꝙ
homo qui malũ qd̃ fecit experiri ꝑcussus
poterat: saltem expectatus erubescat.
rabili maximiano. tunc patre monaste¬
rii mei atq p̾sbitero. nũc aũt siracusano
episcopo narrante cognoui. Hanc it aq
si sollerter auditis. Karitati ur̃e nõ bre¬
uiter suffragari credo. Nrĩs modo tem¬
poribꝰ uictorinus quidam extitit. qͥ alio
quoq nomine emeli anus apellatus est.
nõ in obs substancie iuxta mediocritatẽ
uite. Sed qr plerumq regnat in rerũ opu¬
lentia carnis culpa. in quodam facinore
lapsus ẽ. quod debuiss ualde ꝑtimesce¬
re. ac de sue mortis immanitate cogitare.
Reatus igitur sui consideratione cõpũc¬
cus erexit se contra se. Mundi huiꝰ oĩa
reliquit. monast̾ium peciit. In quo nimi¬
rum monast̾i̾o tante humilitatis tante¬
q sibi districtionis extitit. ut cuncti fr̃s
qui illic ad amorẽ diuinitatis excreuerãt

Expanded text:
ricordia duritiam nostri reatus emolliat, et ricordia duritiam nostri reatus emolliat, et homo qui malum quod fecit experiri percussus poterat, saltem exspectatus erubescat. rabili Maximiano tunc patre monasterii mei atque presbytero, nunc autem Syracusano episcopo narrante, cognovi. Hanc itaque si solerter auditis, charitati vestrae non breviter suffragari credo. Nostris modo temporibus Victorinus quidam exstitit, qui alio quoque nomine Aemilianus appellatus est, non inops substantiae juxta mediocritatem vitae; sed quia plerumque regnat in rerum opulentia carnis culpa, in quodam facinore lapsus est, quod debuisset valde pertimescere, ac de suae mortis immanitate cogitare. Reatus ergo sui consideratione compunctus, erexit se contra se, mundi hujus omnia dereliquit, monasterium petiit. In quo nimirum monasterio tantae humilitatis tantaeque sibi districtionis exstitit, ut cuncti fratres, qui illic ad amorem divinitatis excreverant,
Abbreviated transcription (Latin):
monitus: qñdo adiusticiam conditꝰ. p̾cep¬
ta rectitudinis accepit. S cũ hec eadem
ꝑcepta contempsit: quasi conditori suodor¬
sum m̃tis infaciem dedit. S ecce adhuc
post cergum sequit᷑ ꝙ monet. qr iam ⁊ a
nobis contemptꝰ ẽ. ⁊ tamen nos ad huc uo¬
care nõ cessat. Quasi dorsum ei infaciem
domues cus ierta despicainus aus pite¬
cepta calcamus. Sed stans pt tergum
nos auersos reuocat: qui ⁊ uidet quod des¬
picitur. ⁊ tam̃ ꝑ precepta clamat: ꝑ paci
si cuilib ur̃m loquenti. famulus suus su¬
bito supbiret. terga in faciem muteret. nũ¬
quid non contẽptus dñs euis suꝑbiã feri¬
ret. uulnera districte ammadu̾sionis in¬
figeret: Ecce nos peccando auctori nr̃o t̾ga
infaciem dedimus. ⁊ tam̃ sustinemur: su¬
ꝑbe auersos benigne reuocat. ⁊ qui ferire
nos adu̾santes potuit: ut reu̾tamur mune¬
ra ꝓmittit. Tanta ergo conditoris nr̃i mise¬

Expanded text:
monitus est quando, ad justitiam conditus, praecepmonitus est quando, ad justitiam conditus, praecepta rectitudinis accepit. Sed cum haec eadem praecepta contempsit, quasi conditori suo dorsum mentis in faciem dedit. Sed ecce adhuc post tergum sequitur et monet, quia jam et a nobis contemptus est, et tamen nos adhuc vocare non cessat. Quasi dorsum ei in faciem dedimus cujus verba despicimus, cujus praecepta calcamus; sed stans post tergum nos aversos revocat, qui et videt quod despicitur, et tamen per praecepta clamat, per patsi cuilibet vestrum loquenti famulus suus subito superbiret, terga in faciem mitteret, nunquid non contemptus dominus ejus superbiam feriret, vulnera districtae animadversionis infligeret? Ecce nos peccando auctori nostro terga in faciem dedimus, et tamen sustinemur. Superbe aversos benigne revocat, et qui ferire nos aversantes potuit, ut revertamur munera promittit. Tanta ergo conditoris nostri mise
Abbreviated transcription (Latin):
periculo militum aquã desid̾asse rep̾hen¬
dit: eamq domino fundẽs libauit. sic̾
illic scriptum ẽ. Libauit eam domino.
In sacrificio quippe dñi effusa aqua con-¬
uersa ẽ. quia culpã concupiscentie mac¬
tauit ꝑpenitenciã rep̾hensionis sue. Q
ergo ꝯdam concupiscere alienã coningẽ
nequaquã timuit. pꝰ ea quia aquã cõcu¬
piss expauit. Quia enim se inlicita ꝑpe¬
trasse meminerat: contra semetipsum iã
ngidus. etiam a licitis abstinebat. Sic a¬
gimus penitentiam. si ea que cõmisimꝰ
ꝑfecte deploremus. Pensemus suꝑnas
det ⁊ ꝑtulit. Qui nos ante culpam expec¬
care ꝓhibuit: etiam post culpam expec¬
tare adueniam nõ desistit. Ecce ipse noꝰ
quẽ despeximus uocat. auersi ab illo sumꝰ.
⁊ tam̃ non auertit᷑. Unde bene pysaiam
dicitur. Et erunt ocłi tui uidentes precep¬
torẽ tuũ. ꝙ aures tue audient uocẽ pꝰ ter¬
gum monentis. Quasi infaciem homo ẽ

Expanded text:
periculo militum aquam desiderasse reprehenpericulo militum aquam desiderasse reprehendit, eamque Domino fundens libavit, sicut illic scriptum est: « Libavit eam Domino. » In sacrificium quippe Domini effusa aqua conversa est, quia culpam concupiscentiae mactavit per poenitentiam reprehensionis suae. Qui uondam concupiscere alienam coniugem nequaquam timuit, post etiam, quia aquam concupisset, expavit. Quia enim se inlicita perpetrasse meminerat, contra semetipsum iam rigidus etiam a licitis abstinebat. Sic sic agimus paenitentiam, si ea, quę commisimus, perfecte deplordit, et pertulit; qui nos ante culpam peccare prohibuit, etiam post culpam exspectare ad veniam non desistir: ecce ipse nos, quem despeximus, vocat; aversi ab illo sumus, et tamen non avertitur. Unde per Isaiam dicitur: Et erunt oculi tui videntes praeceptorem tuum, et aures tuae audient vocem post tergum monentis . Quas
Abbreviated transcription (Latin):
cogitandum sũmoꝑe ẽ. ut qui se inlicita
meminit cõmisisse. a quibꝰdam etiã lici¬
tis studeat abstinere. quatenus ꝑ hoc con¬
ditori suo satisfaciat. qui cõmisit ꝓhibi¬
ta. sͥmetipsi absci̾dere debeat etiã conces¬
sa. ꝙ se rep̾hendat inminimis: quẽ me¬
muit inmaximis deliquisse. Nimi a
sunt que loquor si hec ex sacri eloquii teᷤ¬
timoniis nõ ad furmo. Lex certe ueteris
testam̃ti alienam uxorẽ concupisci pro¬
hibet. a rege uero fortia iuberi militibus
uel desid̾are aquã nõ penalit̾ uetat. Et
cuncti nouimꝰ. qd̾ dauid concupiscencie
mucrone transfix᷑: alienam coniugẽ et
appetiut ⁊ abstulit. Cuiꝰ culpam digna
ge post contra hostium cuneos sederet. a¬
quam bibere ex eoꝵ cisterna ex de siderio
uoluit. Cuiꝰ electi milites int̾ catheruas
adu̾ santium medias erumpentes. aquã
rex desid̾abat inlesi detulerunt. S uir
flagellis eruditus. semetipsum ꝓtimis ẽ

Expanded text:
cogitandum summopere est, ut, qui se inlicita cogitandum summopere est, ut, qui se inlicita meminit commisisse, a quibusdam etiam licitis studeat abstinere, quatenus per hoc conditori suo satisfaciat, ut, qui commisit prohibita, sibimetipsi abscidere debeat etiam concessa, et se reprehendat in minimis, quem meminit in maximis deliquisse. Nimia sunt, quę loquor, si hęc ex sacri eloquii testimonio non adfirmo. Lex certe veteris testamhibet, a rege vero fortia juberi militibus vel desiderari aquam non poenaliter vetat. Et cuncti novimus quod concupiscentiae mucrone transfixus, alienam conjugem et appetivit, et abstulit: cujus culpam digna ge post contra hostium cuneos sederet, aquam bibere ex eorum cisterna ex desiderio voluit. Cujus electi milites, inter catervas adversantium medias erumpentes, aquam, quam desideraverat, illaesi detulerunt. Sed vir flagellis eruditus semetipsum protinus cum
Abbreviated transcription (Latin):
in bonis: istos refouet. ne despent ĩma¬
lis. Iustus es. iam per tunese ne cor-¬
ruas. peccator es: pre sume de micd̾ia ut
surgas. Ecce autẽ iam lapsi sumꝰ. stare
nequaquã ualuimus: in prauis nr̃is de si¬
deriis iacemus. S qui nos rectos condi¬
dit. ad huc expectat ⁊ ꝓuocat ut surgamꝰ
Sinum sue pietatis apit. nosq ad se reci
pere ꝑpenitentiã querit. S penitenci¬
am digne agere nõ possumus: nisi modũ
quoq eiusdẽ penitencie cognoscamus.
Penitenciã quippe agere ẽ: ⁊ ꝑpetrata:
mala plangere. ⁊ plangenda nõ ppetrare.
Nam qui sic alia deplorat ut tam̃ alia cõ¬
mitat: ad huc penitentiam agere. aut
ignorat aut dissimulat. Quid em̃i ꝓdest
si peccata quis luxurie defleat. ⁊ tamẽ
ad huc auaricie estibus anhelat: Aut qͥd
ꝓdest sure culpas iã lugeat. ⁊ tam̃ adhuc
rat ploranda minime cõmitat: ⁊ qͥ plan¬
git uicium. ꝑpetrare uicia timeat. Nam

Expanded text:
in bonis, istos refovet, ne desperent in main bonis, istos refovet, ne desperent in malis. Iustus es, iram pertimesce, ne corruas! Peccator es, pręsume de misericordia, ut surgas! Ecce autem iam lapsi sumus, stare nequaquam valuimus, in pravis nostris desideriis iacemus! Sed qui nos rectos condidit, adhuc expectat et provocat, ut surgamus. Sinum suę pietatis aperit nosque a se recipi per pęnitentiam quaerit. Sed penitentiam digne agere non posquoque ejusdem poenitentiae cognoscamus. Poenitentiam quippe agere est, et perpetrata mala plangere, et plangenda non perpetrare. Nam qui sic alia deplorat, ut tamen alia committat, adhuc poenitentiam agere aut ignorat, aut dissimulat. Quid enim prodest, si peccata quis luxuriae defleat, et tamen adhuc avaritiae aestibus anhelat? aut quid prodest, si irae culpas jam lugeat, et tamen adhuc rat, ploranda minime committat, / et qui plangit vitia, perpetrare vitia timeat. Nam
Abbreviated transcription (Latin):
runt. Nam ⁊ si qua illic sic alii habent
ut haberi ab aliis nequaquã possĩt. sic̃
speciali nomine dominationes ⁊ prin¬
cipatus uocant᷑: cuncta ibi singloꝵ sũt.
quia ꝑ karitatem sp̃s ab alio aliis habẽ¬
tur. S ecce dum celestium cunũ secre¬
ta rimamur: ab exposicionis nr̃e ordine
longe digressi sumus. Suspiremꝰ gͦ ad
eos de quibꝰ loquimur. ⁊ redeamus ad
nos. Meminisse ⁊ enĩ debemus: quia
caro sumꝰ. c̃aceamꝰ interim desecretis ce¬
li. s ante conditoris ocelos manu pem¬
centie terganus maculas pulueris nr̃i.
Ecce ipsa diuma micd̾ia pollicet᷑ dicẽs.
Gaudium erit in celo suꝑ uno peccatore
minus dic̃. quia quacumq die uistus
peccauerit. om̃s iusticie eius mobliuio¬
ne erunt corã me. Pensemus si possumꝰ
dispensationẽ suꝑne pietatis. Stanti¬
bus siceciderint minatur penã. Lap¬
sis u̾o. ut surgere appetant ꝓmittit mi¬
sericordiam. Illos terret ne p̾sumant

Expanded text:
runt, Nam et si qua illic sic alii habent, runt, Nam et si qua illic sic alii habent, ut haberi ab aliis nequaquam possint, sicut speciali nomine dominationes et principatus vocantur, cuncta ibi singulorum sunt, quia per charitatem spiritus ab alio in aliis habentur. 15. Sed ecce dum coelestium civium secreta rimamur, ab expositionis nostrae ordinae longe digressi sumus. Suspiremus ergo ad eos de quibus loquimur, sed redeamus ad nos. Meminisse etenim debemus quia caro sumus. Taceamus interim de secretis coeli, sed ante conditoris oculos manu poenitentiae tergamus maculas pulveris nostri. Ecce ipsa divina misericordia pollicetur, dicens: Gaudium erit in coelo super uno peccatore minus dicit, quia, quacumque die iustus peccaverit, omnes iustitiae eius in oblivione erunt coram me. Pensemus, si possumus, dispensationem supernę pietatis! Stantibus, si ceciderint, minatur poenam, lapsis vero, ut surgere appetant, promittit misericordiam; illos terret, ne praesumant
Abbreviated transcription (Latin):
beatoꝵ sp̃uum ordinẽ diximꝰ. ꝙ tamen ꝑ
psalinstam dr̃. Qui sedes suꝑ cherubin.
ipsis distinctionibꝰ agminũ cherubin tro¬
nis iungunt᷑: sedere etiam suꝑ cherubin
dñs ex uicim agminis equalitate phibe¬
tur. Sic quippe milla sumina ciuitate
specialia quedam singuloꝵ sunt. ut tam̃
sint comunia om̃ium: ⁊ qd̃ in se quisq ex
parte habet. hoc in alio ordine totũ pos¬
sidet. S idcuro uno eodemq uocabulo
comuniter nõ cẽsentur. ut ille ordo uoca¬
n pruato uniuscuiusq iei nomine oe¬
beat. qui hanc in munere plenius ac
cepit. Seraphin. namq incendiũ di¬
ximus: ⁊ tamẽ amore conditoris simł
om̃s ardent. Cherubim plenitudinẽ
scientie: ⁊ tam̃ quis ibi aliquid nesciat.
ubi ipsum om̃s simul fontẽ scientie dm̃¬
bus conditor preͣdet uocant᷑. S beatuᷤ
esse quis potest. nisi creator suus eius iñ¬
ti p̾sideat: Que gͣ ex parte abom̃ibus
habentur: eis in priuatonomine data
sunt: qui hec inmunere pleniꝰ accepe¬

Expanded text:
diximus, et tamen per Psalmistam dicitur: Qui sedes super cherubim, in ipsis distinctionibus agminum cherubim thronis junguntur, sedere etiam super cherubim Dominus ex vicini agminis aequalitate perhibetur. Sic quippe in illa summa civitate specialia quaedam singulorum sunt, ut tamen sint communia omnium; et quod in se ex parte quisque habet, hoc in alio ordine totum possidet. Sed idcirco uno eodemque vocabulo communiter non censentur, ut ille ordo vocari privato uniuscujusque rei nomine debeat, qui hanc in munere plenius acepit. Seraphim namque incendium diximus; et tamen amore Conditoris simul omnes ardent. Cherubim vero plenitudo scientiae, et tamen quis ibi aliquid nesciat ubi ipsum ombus conditor praesidet vocantur, sed beatus esse quis potest, nisi Creator suus ejus menti praesideat? Quae ergo ex parte ab omnibus habentur, eis in privato nomine data sunt qui haec in munere 1609 plenius accepe
Abbreviated transcription (Latin):
ẽ merito quã actua. qr hec inusu p̾sentis oꝑi
laborat. illa uͦ sapore intuno uent᷑am iã reqͥẽ
degustat. Quid itaq ꝑmanꝰ ñ actiua: Et qͣd
ꝑpennas nͥ contẽplatiua uita designatur.:
Manꝰ gͦ hoĩs sub penuis eoꝵ ẽ: idẽ uirtꝰ oꝑis
sub uolatu contemplationis. Ꝙ bene ĩ eu̾glio
due mulieres designãt. martha scilicet et
maria. Martha ⁊ enĩ satagebat circa frequeᷤ
ministeriũ. Maria aũt sedebat. ad pedes d̾o:
et u̾ba eius audiebat. Erat gͦ una intenta oꝑi.
altera contẽplationi. Una actiue seriuebat:
ꝑ ext̾us ministerium: alt̾a contemplatiue
ꝑ suspensionẽ cordis inu̾bum. Et quamqm̃

Expanded text:
est merito quam activa, quia haec in usu praesentis operis laborat, illa vero sapore intimo venturam jam requiem degustat. Quid itaque per manus nisi activa, et quid per pennas nisi contemplativa vita signatur? Manus ergo hominis sub pennis eorum est, id est virtus operis sub volatu contemplationis. Quod bene in Evangelio duae illae mulieres designant, Martha scilicet et Maria. Martha etenim satagebat circa frequens ministerium; Maria autem sedebat ad pedes Domini, et verba ejus audiebat . Erat ergo una intenta operi, altera contemplationi. Una activae serviebat per exterius ministerium, altera contemplativae per suspensionem cordis in verbum. Et quam
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ. iusticiam atq temꝑantiam. Qs nimirũ
uirtutes. tũc ueracit̾ accipimꝰ. cũ earũ ordinẽ
custodims. Prima quippe prudentia. scd̾a for¬
titudo. t̾tia iusticia. qͣrta temꝑantia ẽ. Quid
enim ꝓdesset prudentia si fortitudo desit: Sci¬
re ⁊ enim cuiquã qd̾ nõ po̾t̾ fac̾e̾ pena magiꝰ ꝙͣ
uirtus ẽ. S qui prudent̾ intellig̾ qd̃ agit. et3
fortiter ag̾ qd̾ intellex̾it: iam ꝓculdubio uistꝰ
ẽ. s ciꝰ iusticiam temꝑantia seq̃ debet. qr pler̃¬
q iusticia simoduĩ nõ habet: incrudelitatem
cadit. Ipsa gͦ iusticia uere iusticia ẽ: que se tẽ¬
pantie freno mod̾atur. ut in zelo qͦ quisq fer¬
uet sit ꝙ̃ temꝑans. ne si plus ferueat ꝑdat uisꝰ¬
ticiam: cuiꝰ seruare mod̾amina ignorat. xi.

Expanded text:
 justitiam atque temperantiam. Quas nimirum virtutes tunc veraciter accipimus, cum earum ordinem custodimus. Prima quippe prudentia, secunda fortitudo, tertia justitia, quarta temperantia est. Quid enim prodesse potest prudentia, si fortitudo desit? Scire etenim cuiquam quod non potest facere poena magis quam virtus est. Sed qui prudenter int, jam procul dubio justus est; sed ejus justitiam temperantia sequi debet, quia plerumque justitia, si modum non habet, in crudelitatem cadit. Ipsa ergo justitia vere justitia est, quae se temperantiae freno moderatur, ut in zelo quo quisque fervet, sit etiam temperans; ne si plus ferveat, perdat justitiam, cujus servare moderamina ignorat. 9.
Abbreviated transcription (Latin):
lidi sp̃s ꝑsuasionem: quasi quendã peccati nũ¬
num a creditore acceꝑat.⁊ duos quos infide ge¬
nuit amittere filios tumebat. S ꝓpħe uerbis.
idẽ scripture sacre p̾ceptis obediens ex paruo ꝙ
habebat oleiuasa uascua infundit: qr dum ãb
uniꝰ doctoris ore parum qͥd deamore diumnita¬
tis mltoꝵ uacue m̃tes audiunt. exub̾antes gr̃e
unguento diuini amoris. usq ad sũmum replẽ¬
tur. Et iã multoꝵ nunc corda que pͥus fu̾ant
uacua uascuͥ a unguento sp̃s plena sũt: que ex
paucitate olei solũ mͦ in fusa udebant᷑. Ꝙ dũ

Expanded text:
lidi spiritus persuasionem quasi quemdam peccati nummum a creditore acceperat, et duos quos in fide genuit amittere filios timebat. Sed prophetae verbis, id est Scripturae sacrae praeceptis, obediens, ex parvo quod habebat olei vasa vacua infudit, quia dum ab unius ore doctoris parum quid de amore Divinitatis multorum vacuae mentes audiunt, exuberante gratia, unguento divini amoris usque ad summum replentur. Et multorum jam nunc corda, quae prius fuerant vacua vascula, unguento spiritus plena sunt, quae ex paucitate olei solummodo infusa videbantur. Quod
Abbreviated transcription (Latin):
hoĩs subpenns eoꝵ in q̃tuor partes. Possũt
hoc in loco qͣtuor partes. regiones. q̃tuor mũdi
accipi. Scilicet oriens. occidens. meridies. et
tis mundi partibꝰ est egressa.
ossumꝰ ꝙ̃ ꝑ quatuor partes pͥncipales.
qͣtuor uͥtutes acciꝑe ex quibꝰ relique uir

Expanded text:
is sub pennis eorum in quatuor partes. « Possunt hoc in loco quatuor partes regiones quatuor mundi accipi. Scilicet, oriens, occidens, meridies et stis mundi partibus est egressa. Possumus etiam per quatuor partes, principales quatuor virtutes acc
Abbreviated transcription (Latin):
uñ ipse fortit̾ igniscit. Diuina aũt pietate agi¬
tur. ut ex ipsis scintillis tenuissimis audientis
animꝰ inflãniet᷑. Q sũt quidam qͥ dum parua
audiunt maiori de sid̾io replentur: Et inde per¬
fe̾re ind̾i amore ardent uñ iux tenuissimas u̾¬
boꝵ scintillas acceꝑint. U̾bum quippe p̾dicati¬
onis: sem̃ incorde audientis ẽ. Et auditor bonuᷤ
inde ꝓfert pꝰmodum magnã messem scientie.
un̾ parũ priꝰ acceꝑit sem̃ lingne. Cuiꝰ tei semẽ¬
bene concinnit factum inuidea ab eliseo ꝓpheta
miracłin. Que ne duos filios auferente credito¬
re amitt̾et. ꝓphe dictis obediuit. Et ex eo quod
paꝵ olei habebat: ꝑ uasa uacua effudit. que cũc¬
ta p̾modũ usq ad sũmum repleta st̃. Et eoꝵ re¬
pletio mulier. acreditoris sui debito ẽ soluta. Ꝙ
uidelicet mulier quã aliã nisi scãm ecłiam:

Expanded text:
unde ipse fortiter ignescit. Divina autem pietate agiunde ipse fortiter ignescit. Divina autem pietate agitur ut ex ipsis scintillis tenuissimis audientis animus inflammetur, quia sunt quidam qui dum parva audiunt majore desiderio replentur; et inde perfecte in Dei amore ardent, unde vix tenuissimas verborum scintillas acceperunt. 6. Verbum quippe praedicationis semen in corde audientis est. Et auditor bonus inde profert postmodum magnam messem scientiae, unde parvum prius acceperat semen linguae. Cui rei bene concinit factum in vidua ab Elisaeo propheta miraculum, quae, ne duos filios auferente creditore amitteret, prophetae dictis obedivit, et ex eo quod parum olei habebat, per vasa vacua effudit, quae cuncta post usque ad summum repleta sunt, et ex eorum repletione mulier a creditoris sui debito est soluta . Quae videlicet mulier quam aliam nisi sanctam Ecclesiam
Abbreviated transcription (Latin):
uoces p̾dicantium eri comparant᷑: qr in omnẽ
t̾ram exiũ sonꝰ eoꝵ: ⁊ infines orb̾ t̾re u̾ba eorũ.
sonat ⁊ ardet. Arcet enĩ desid̾io: sonat uerbo.
Es gͦ candes̃ ẽ predicatio accensa. S de can¬
denti ere scintille ꝓdeunt: qr de eoꝵ exortati¬
ombꝰ u̾ba flamantia ad aures audientium
ꝓcedũt. Recte aũt p̾dicatoꝵ uerba scintille
appellate sũt. qr eos quos incorde tetigerint:
incendunt. Confid̾andũ qͦ ẽ qd̾ scintilles
subtiles ualde ⁊ tenues s̃. Quia cũ p̾dicator¬
es sc̃ĩ de celesti pat̾a locuntur. nõ tantũ ua
lent aꝑire u̾bo. qͣntũ possũt artere desicero.
ex eoꝵ gͦ lingua quasi quedam ad nos scitil
nue aliꝙͣ cognoscit᷑: qd̾ tam̃ ab eis nõ tenuit̾
amat᷑. Neq enĩ celestẽ głam aut tantũ uide¬
re sufficiant qnͣtum ẽ: aut tantum loqui p̾ua¬
ient: qnͣtum uident. Candens gͦ es scintillã
ꝓiẽ: qñ uix tenuit̾ p̾dicator loqui suffic̃. hoc

Expanded text:
ntium aeri comparantur, quia « in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum . sonat et ardet. Ardet enim desiderio, sonat verbo. Aes ergo candens est praedicatio accensa. Sed de candente aere scintillae prodeunt, quia de eorum exhortationibus verba flammantia ad aures audientium procedunt. Recte autem praedicatorum verba scintillae appellatae sunt, quia eos quos in corde tetigerint, incendunt. Considerandum quoque est quod scintillae subtiles valde et tenues sunt. Quia cum praedicatores sancti de lent aperire verbo quantum possunt ardere desiderio. Ex eorum ergo lingua quasi quaedam ad nos scintilnue aliquid cognoscitur, quod tamen ab eis non tenuiter amatur. Neque enim coelestem gloriam aut tantum videre sufficiunt quantum est, aut tantum loqui praevalent quantum vident. Candens ergo aes scintillas projicit quando vix tenuiter praedicator loqui sufficit hoc
Abbreviated transcription (Latin):
momũ exponẽs: ñ obturab os boui tricuranti.
Inscĩs gͦ p̃dicatoribꝰ planta pedis ẽ uituli. scilie¬
⁊ mateͤ incedẽs. ⁊ fortis et diuisa. Q unꝰquisq p̾¬
dicator. ⁊ uen̾ationem habet in maturitate et
fortitudinẽ in oꝑe: et diuisionẽ ungule indis¬
cretione. Nonenim facile p̾dicatõ eiꝰ accipit᷑.
si leiuis inmoribꝰ ẽẽ uideat᷑. Et nulla erit ma¬
turita̾s ostensio: sicc̾ adu̾sa om̃ia nõ affuerit
oꝑis fortitudo. hirt auͣt meritum: ipsa forti¬
tudo oꝑis amittit: si discreta mintellectu nõ
fuerit. E cce enim sacm̃ scpturam legimꝰ: si oĩa
adlut̾am sentiamꝰ uirtutẽ discretionis amisi¬
mus. Si oĩa adspiritalẽ allegoriam ducimꝰ:
similit̾ indiscretionis stulticiam ligam᷑. Cũ¬
enim legũt sacra eloquia p̾dicatores scĩ. ⁊ aliqñ
in ystoria litt̾am suscipiunt: aliqñ uͦ ꝑsignifi¬
p̾cedentium. sic̃ iuxta litt̾am inueniunt im¬
miitant᷑: mͦ quedã que iuxta ystoriam imitã¬

Expanded text:
m exponens: Non obturabis os bovi trituranti is ergo praedicatoribus planta pedis est vituli, scilicet mature incedens, et fortis, et divisa, quia unusquisque praedicator et venerationem habet in maturitate, et fortitudinem in opere, et divisionem ungulae in discretione. Non enim facile praedicatio ejus accipitur, si levis in moribus esse videatur. Et nulla erit maturitatis ostensio, si contra adversa omnia non adfuerit operis fortitudo. Virtutis autem meritum ipsa fortitudo operis admittit, si discreta in intellectu non fuerit. Ecce enim sacram Scripturam legimus: si omnia ad litteram sentiamus, virtutem discretionis amisimus; si omnia ad spiritalem allegoriam ducimus, similiter indiscretionis stultitia ligamur. Legunt enim sacra eloquia praedicatores sancti, et aliquando in historia litteram suscipiunt, aliquanpraecedentium, sicut juxta litteram inveniunt, imitantur, modo quaedam quae juxta historiam imitan
Abbreviated transcription (Latin):
bꝰ illa se infusio incorporee lucis capit.
qr dũ sola nisibibilia cogitant᷑: Lum̃ in¬
insibile adm̃tẽ nõ ãmitit᷑. S qͥsqͥs iam
lumini ꝯtẽplationis intendit. curare:¬
magnope deb: ut m̃tem semꝑ in humi¬
litate custodiat. nũ ꝙͣ se de gr̃ã q̃ infundit᷑
extollat. ⁊ ipsas que m̃tes ꝯtẽplantiũ sig¬
nant. q̃les sint oblique fenestre: ꝯsideret.
Pobliq̾s ⁊ enĩ fenestras lum̃ inttͣ et fur
ñ mit̃: qr hi qui ueri speculatores sũt. sẽꝑ
sensũ in humilitate dep̾mũt. atq ad eo
ꝵm̃tes intelligentia ꝯtemplatioĩs inttͣ.¬

Expanded text:
bus illa infusio incorporeae lucis capitur, bus illa infusio incorporeae lucis capitur, quia dum sola visibilia cogitantur, lumen invisibile ad mentem non admittitur. Sed quisquis jam lumini magnopere debet, ut mentem semper in humilitate custodiat: nunquam se de gratia qua infunditur, extollat, et ipsas quae mentes contemplantium signant, quales sint obliquae fenestrae consideret. Per obliquas etenim fenestras lumen intrat, et fur non intrat, quia hi qui veri speculatores sunt, semper sensum in humilitate deprimunt, atque ad eorum mentes intelligentia contemplationis int
Abbreviated transcription (Latin):
plantiũ qmͣuis aliqͥd tenuit̾ de uͦ lumi¬
ne uideant: insemeripsis tm̃ magna ã¬
plicudine dilatantur. Q uidelic ⁊ ip¬
sa que conspiciunt: caꝑe uix pauca poᷤ
sunt. Exignũ ualde ualde ẽ: qd deet̾m
o laxat᷑ sensꝰ m̃tium maugm̃to fẽuoris
⁊ amoris. ꝙ iñ ap̃ se ample sũt: uñ ad se
u̾itatis lum̃ q̃si ꝑ ang̾tias admittũt. Qͦ
magnitudo ꝯtemplatioĩs. qr ꝯcedi nõ ñ
amantibꝰ põt: inthalamis oblique fene¬
stre eẽ phibent᷑. Uñ inhis que uixta tha¬
hisdem fenestris subditur. Et infrontibꝰ
coꝵ que erant int̾ portam udiꝙ ꝑc̾cu¬
itum. Erant enim inthalamis. erãt et
in frontibꝰ coꝵ que int᷑ portã undiq ꝑ c̃
cintum fuerat ꝯstructa. qr qui cor intͦ ht̃:
ipse qͦ liñ ꝯtemplatioĩs suscip̃. Nam qui
adhuc ext̾iora immod̾atiꝰ cogitãt. que sĩt
de et̾no lumine rime ꝯtẽplatiois ignor¬
ant. Neq enĩ cũ corporeaꝵ reꝵ imagini¬

Expanded text:
plantium quamvis aliquid tenuitur de vero lumiplantium quamvis aliquid tenuitur de vero lumine videant, in semetipsis tamen magna amplitudine dilatantur. Quae videlicet et ipsa quae conspiciunt capere pauca vix possunt. Exiguum quippe valde est quod de s mentium in augmentum fervoris et amoris; et inde apud se amplae fiunt, unde ad se veritatis lumen quasi per angustias admittunt. Quae magnitudo contemplationis, quia concedi nonnisi amantibus potest, in thalamis obliquae fenestrae esse perhibentur, vel in his quae juxta thaiisdem fenestris subditur: « Et in frontibus eorum quae erant intra portam, undique per circuitum. » Erant enim in thalamis: erant et in frontibus eorum, quae intra portam undique per circuitum fuerant constructa: quia qui cor intus habet, en contemplationis suscipit. Nam qui adhuc exteriora immoderatius cogitant, quae sint de aeterno lumine rimae contemplationis ignorant. Neque enim cum corporearum rerum imagini
Abbreviated transcription (Latin):
que dũ et̾nam requiem q̃rit: m̃tem ad
uestibłin porte int̾ioris duc̃. Hoc ipsum
enim qd̃ desid̾amus celestia qd̾ ad ꝓmis¬
sa gaudia suspiramꝰ. qd et̾ne uite requi¬
em cupimꝰ q̃rimꝰ : iam ad int̾ioris uesti¬
buli faciem ꝓpinqͣmꝰ. Signet᷑ gͦ ꝑ portã
fides. ꝑ at̾um caritas. ꝑ locũ uͦ qui ad fa¬
ciem uestibuli porte int̾ioris ꝓpinq̃t: signe¬
tur spos. Sine quibꝰ tribꝰ uirtutibꝰ. q̃sqͥs
iã uti ratioẽ põt. ingredi ad celeste edifi
ciũ non põt. Habeat᷑ gͦ fides inporta: qr
introduc̃ ad intelligentiã caritas mat̾o:
quaginta describit᷑ cubitis m̃surat᷑: qr
ꝑdesid̾ia atq suspiria. introduc̃ aĩmũ
ad secreta gaudia quietis. De q̃ quiete
⁊ si adhuc sic̃ ẽ ueritatis lum̃ nõ cernimꝰ.
iã tm̃ ꝑ rimas intelligentie aliqͥd uide¬
mꝰ. Uñ ⁊ hic subdit᷑. Et fenestras obli¬
cas inthalamis. In fenestris obliquis
int̾ior que lum̃ suscip̃ lata. qr m̃tes ꝯtẽ¬

Expanded text:
uiem quaerit, mentem ad vestibulum portae interioris ducit. Hoc ipsum enim, quod desideramus coelestia, quod ad promissa gaudia suspiramus, quod aeternae vitae requiem quaerimus, jam ad interioris vestibuli faciem propinquamus. Signetur ergo per portam fides, per atrium charitas: per locum vero qui ad faciem vestibuli portae interioris propinquat, figuretur spes, sine quibus tribus virtutibus quisquis jam uti racium non potest. Habetur ergo fides in porta, quia introducit ad intelligentiam; charitas in atrio, quaginta describitur cubitis, quia per desideria atque suspiria introducit animum ad secreta gaudia quietis: de qua quiete etsi adhuc sicut est veritatis lumen non cernimus, jam tamen per rimas intelligentiae aliquid videmus. Unde et hic subditur: « Et fenestras obliquas in thalamis. » In fenestris obliquis interior quae lumen suscipit lata, quia mentes contem
Abbreviated transcription (Latin):
portã locus describit᷑: dum usq ad faciẽ
uestibuli porte int̾ioris ꝑtingere phibet᷑.
Uñ ⁊ isdem locus qnq̃ginta cubitis dicit᷑
requies et̾na signatur. Ht̃ enim septe¬
nariꝰ numerꝰ ꝑfectionẽ suã. qr eodie. die
in requiẽ datum ẽ. Ipse enĩ septenariꝰ¬

Expanded text:
describitur, dum usque ad faciem vestibuli portae interioris pertingere perhibetur. Unde et idem locus quinquaginta cubitis dicitur requies aeterna signatur. Habet enim septenarius numerus perfectionem suam, quia eo die dieruin requiem datum est . Ipse autem septenari
Abbreviated transcription (Latin):
licer ammonendi sunt leti: atq
aliter tristes. letis uidelicet in ferẽ¬
da sunt tristia. que secuntur ex suppli¬
cio. Tristibꝰ uero inferenda sunt leta.
que ꝓmittunt᷑ ex regno. Discant leti.
ex minarum asꝑitate qd tuneant. Au¬
diant tristes p̾mioꝵ gaudia. de quibꝰ
p̾sumant. Illis quippe dr̃. Ie uob̃ qui
ridetis nũc. qm̃ flebitis uos. Isti ueroe¬
odem magistro dicente audiunt. Iteꝵ
idẽbo uos. ⁊ gaudebit cor ur̃m: et gau

Expanded text:
liter admonendi sunt laeti atque aliter tristes . Laetis videlicet inferenda sunt tristia quae sequuntur ex supplicio; tristibus vero inferenda sunt laeta, quae promittuntur ex regno. Discant laeti ex minarum asperitate quod timeant; audiant tristes praemiorum gaudia, de quibus praesumant. Illis quippe dicitur: Vae vobis qui ridetis nunc, quoniam flebitis . Isti vero eodem Magistro dicente audiunt: Iterum videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gau
Abbreviated transcription (Latin):
pasionibꝰ existunt. Habent enĩ leti
ex ꝓpinquo luxuriam: tristes iram. Uͫ
necesse ẽ. ut non solum quis consideret.
qd̾ ex consparsione sustinet: si etiã qd̾
ex iicino deterius ꝑurget. Ne dum ne¬
quaqmͣ pugnat contra hoc qd̃ tolerat.
ei quoq a quo se liberum estimat. in¬
cio succumbat.

Expanded text:
sionibus juxta sunt. Habent enim laeti ex propinquo luxuriam, tristes iram. Unde necesse est ut non solum quisque consideret quod ex conspersione sustinet, sed etiam quod ex vicino deterius perurget; ne dum nequaquam pugnat contra hoc quod tolerat, ei quoque a quo se liberum aestimat, vitio succumbat.
Abbreviated transcription (Latin):
n interesse unusquisq satageret. Gra¬
ui se damͦno afflictum crederee: si sollep̃¬
iitatẽ ꝯmuni leticia nõ uideret. Ecce
in celestibꝰ electoꝵ cunũ leticia agitur:
uicissim de se om̃s in suo conuentu gra-¬
tulantur. et tamen nos ab amore et̾nita¬
tis tepidi nullo desid̾io ardemus. Inter¬
esse tante sollempnitati non querimus.
Priuamur gaudiis: ⁊ leti sumꝰ. Accendamꝰ
ergo animũ fr̃s. recalescat fides. in id quod
credidit. In ardescant ad suꝑna nr̃a deside¬
ria: ⁊ sic amare iam ire ẽ. Ab interno sol¬
lempnitatis gandio: nulla nos adu̾sitas
reuocet. Quia ⁊ siquis ad locum ꝓpositũ
ire de sid̾at: eius desid̾ium que libet uie
asperitas non immiteͬt. Nulla nos pros¬
peritas blandiens seducat: quia stultus
mator est: qui untinere amena prata
spiciens. obliuiscitur quo tendebat. To¬
to ergo desid̾io ad suꝑnam patriam animꝰ
anhelet. Nichil in hoc mundo appetat:

Expanded text:
et interesse unusquisque satageret, graet interesse unusquisque satageret, gravi se damno afflictum crederet si solemnitatem communis laetitiae non videret. Ecce in coelestibus electorum civium laetitia agitur, vicissim de se omnes in suo conventu gratulantur, et tamen nos, ab amore aeternitatis tepidi, nullo desiderio ardemus, interesse tantae solemnitati non quaerimus, privamur gaudiis, et laeti sumus. Accendamus ergo animum, fratres, recalescat fides in id quod credidit, inardescant ad superna nostra desideria, et sic amare jam ire est. Ab internae solemnitatis gaudio 1488 nulla nos adversitas revocet, quia et si quis ad locum propositum ire desiderat, ejus desiderium quaelibet viae asperitas non immutat. Nulla nos prosperitas blandiens seducat, quia stultus viator est, qui in itinere amoena prata conspiciens, obliviscitur ire quo tendebat. Toto ergo desiderio ad supernam patriam animus anhelet, nil in hoc mundo appetat,
Abbreviated transcription (Latin):
sunt: quiq iam laqueos uoluptuose tem¬
poralitatis euaserunt. Ibi ymnidici an¬
glorum chori. ibi societas suꝑnoꝵ ciuium:
ibi dulcis sollempnitas a peregrinationis
huius tristi labore redeuntium. Ibi ꝓui¬
di ꝓpħarum chori. ibi uidex duodecim ꝓ¬
pħaꝵ nuimerus. ibi innumerabiliũ mar¬
tirum uictor exercitus. tanto illic lecior:
qnͣto illic durius afflictus. Ibi confessoꝵ
constantia: prenii sui ꝑceptione consola¬
ta. ibi fideles uiri quos auirillitatis sue
robore uoluptas seculi emollire nõ potuit:
ibi scẽ mulieres que cum seculo. ⁊ sexum
iicerunt. Ibi pueri qui hic annos suos
moribus transcenderunt. ibi senes quos
hic ꝙ etas debiles reddidit. ⁊ uirtus oꝑis
cua: in quibꝰ cum tantoꝵ ciũ sollep̃ni¬
tate gaude. amus. Ipsa nos letantium fes¬
tiuitas inuitet. Certe si popls nundinas
celebraret: si ad alicuius eccłe dedicatio¬
nem denunciata sollempnitata concur¬
reree. festinaremus om̃s simul inueni

Expanded text:
sunt qui jam laqueos voluptuosae temsunt qui jam laqueos voluptuosae temporalitatis evaserunt. Ibi hymnidici angelorum chori, ibi societas supernorum civium. Ibi dulcis solemnitas a peregrinationis hujus tristi labore redeuntium. Ibi providi prophetarum chori, ibi judex apostolorum numerus, ibi innumerabilium martyrum victor exercitus, tanto illic laetior, quanto hic durius afflictus; ibi confessorum constantia, praemii sui perceptione consolata; ibi fideles viri quos a virilitatis suae robore voluptas saeculi emollire non potuit; ibi sanctae mulieres quae cum saeculo et sexum vicerunt; ibi pueri qui hic annos suos moribus transcenderunt; ibi senes quos hic et aetas debiles reddidit, et virtus operis cua, in quibus cum tantorum civium solemnitate gaudeamus. Ipsa nos laetantium festivitas invitet. Certe sicubi populus nundinas celebraret, si ad alicujus Ecclesiae dedicationem denuntiata solemnitate concurreret, festinaremus omnes simul inveniri,
Abbreviated transcription (Latin):
iungit. Paulo aitestante qui ait. Ipse
est pax nr̃a qui fecit utraq unum. Dũ
enĩ adeternam uit.am ex utraq natione
simplices eligit: ad ouile ꝓpͥum oues de¬
ducit. De quibus ꝓfecto ouibꝰ rur sũ di¬
xit. Oues mee uocem meã audieent: ⁊
ego agnosco eas. ⁊ secuntur me: ⁊ ego ui¬
tam et̾nam do eis. De quibus paulo suꝑ¬
uis dicit. Perme si quis introierit salua¬
bitur. ⁊ ingredietur et regredietur: ⁊ pas¬
cua inueniet. Ingredietur quippe. id fice.
egredietur uero a fide. adspeciem: a credu¬
litate. ad contemplationẽ. Pascua autẽ
pascua inuenient: quia quisquis illũ corde
smplici sequitur. et̾ne uiriditatis pabulo
nntricur. Que autẽ sunt istarum ouium
pastua. nisi et̾na gaudia sempit̾ne iuiren¬
tis paradisi: Pascua namq electoꝵ sũt.
uultus p̾sens di. Qui dum sine defectu⁊
spicitur: sine fine mens uite cibo saciat᷑.¬
Inistis pascius de et̾nitatis sacietate leti

Expanded text:
jungit, Paulo attestante, qui ait: Ipse jungit, Paulo attestante, qui ait: Ipse est pax nostra, qui fecit utraque unum . Dum enim ad aeternam vitam ex utraque natione simplices eligit, ad ovile proprium oves deducit. « De quibus profecto ovibus rursum dicit: Oves meae vocem meam audiunt, et ego cognosco eas, et sequuntur me, et ego vitam aeternam do eis. De quibus et paulo superius dicit: Per me si quis introierit, salvabitur, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet. Ingredietur quippe ad fidem, egredietur vero a fide ad speciem, a credulitate ad contemplationem. Pascua autem pascua invenient, quia quisquis illum corde simplici sequitur, aeternae viriditatis pabulo nutritur. Quae autem sunt istarum ovium pascua, nisi aeterna gaudia sempiterne virentis paradisi? Pascua namque electorum sunt vultus praesentis Dei, qui dum sine defectu conspicitur, sine fine mens vitae cibo satiatis de aeternitatis satietate laetati