comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hominib qͥspecie ipsa non differunt. sed tantũ ase humero dsti
Differentia uͦ est. quȩ sub eodẽ genere positas species ꝓpria qualit¬
te disterminat. Nãcũ equus & homo. quantũ ad genus unũ
sint. uterq animal ẽ. differentia racionalis. & irracionalis.
utrosq discernit Qualitate enĩ quadã ratio nabilitatis
& irracionabilitatis uterq aꝓpriȩ substantie diffinitione dis¬
senciunt. Ergo ẽ differentiã quȩ de plurib specie differentib
in eo qđ qualẽ sit p̃dicat᷑. Nãq hȩc ipsa differentia. quȩ est irra¬
tionalitas de multis specie differentib p̃dicat᷑ ut de cigno & equa
ł pisce. Quȩ̃ oma a secũ specie ipsa dissenciunt. irrationalitatis ta
qualitate coniuncta sunt. Sed non in omnib: differentia de plurib
specie differentib p̃dicat᷑. Sunt enĩ quȩdã. quȩ ñ nisi de unaspetu

Expanded text:
hominibus, qui specie ipsa non differunt, sed tantum a se numero distant. hominibus, qui specie ipsa non differunt, sed tantum a se numero distant. Differentia vero est quae sub eodem genere positas species propria qualitate disterminat, nam cum equus et homo quantum ad genus unum sint uterque enim animal est, differentia rationalis et irrationalis utrosque disjungit ac discernit. Qualitate enim quadam rationabilitatis et irrationabilitatis uterque a propriae substantiae diffinitione dissentiunt. Ergo differentia est quae de pluribus specie differein eo quod quale sit praedicatur. Namque haec ipsa differentia quae est irrationabilitas de multis specie differentibus praedicatur, ut de cygno, et equo, et pisce, quae omnia a se cum specie ipsa dissentiant, irrationabilitatis tamen qualitate coniuncta sunt. Sed non in omnibus differentia de pluribus specie differentibus praedicatur. Sunt enim quaedam quae non nisi de una specie
Abbreviated transcription (Latin):
uersoꝵ generũ & non subalternatĩ positoꝵ diuerse scđm sp̃e¬
ciem differentis sunt. ut aninalis ⁊iscientis Animalis quidẽ
lisferentie sunt. ut gessibile ut uolatile .c.bipes Scieñtie nꝰ
ulla harũ est. Nẽq enĩ scientia abscientia differt.in eo ꝗđ
bipes est. Sub alternoꝵ uͦ generũ nihil ꝓhib& easdẽ eẽ differentias
periora enĩ de suꝑteriorib generib p̃dicant᷑  Quare quetũq
pͥdicati differentie fuerint. eedẽ erunt & ũã subiesta. Gũ multis
modis genus dicatur. solũ qđ nc̃ tractari conuenit assum amus
r̃ enĩ genus. qđ de plurib specie differentib: in eo qđ quid sit p̃dicet᷑
ut animal p̃dicat᷑ de homine & de equo & decane & de boue &ica is
uȩ om̃a. specie a se ipsa discreta sunt. Species uꝰ est quȩ de plurii¬
mis numero differentib in eo qđ ꝗͥd sit p̃dicat᷑. ut homo p̃dicat᷑
decatone. socrate. platone. uirgilio cicerone & de singulis

Expanded text:
nerum et non subalternatim positorum diversae secundum speciem et differentiae sunt, ut animalis et scientiae; animalis quidem differentiae sunt ut gressibile et volatile et bipes, scientiae vero nulla harum est; neque enim scientia ab scientia differt in eo quod bipes est. Subalternorum vero generum nihil prohibet easdem esse differentias; superiora enim de subterioribus generibus praedicdicati differentiae erunt eaedem et subjecti. Cum multis modis genus dicatur, solum quod nunc tractari convenit assumamus. Dicitur enim genus quod de pluribus specie differentibus in eo quod quid sit praedicatur, ut animal praedicatur de. Species vero est quod de pluribus numero differentibus in eo quod quid sit praedicatur, ut homo praedicatur de Catone, Socrate, Platone, Virgilio, Cicerone, et de singulis
Abbreviated transcription (Latin):
qm̃ ista ẽ consequen¬
tia. & animał desocrate in
et qd quid sit p̃dicabi¬
tur Potest enĩ dici interrogar¬
tib quid est socrates:
Animal. frgo manifestũ ẽ qđ
siqua res dealia ut de sub¬
iecto p̃dicet᷑. ut homode socrate.
deeadẽ uͦ re quȩ p̃dicat᷑: de homine scilica& alia rursus superior
ut de subiecto predicet᷑ ut animal necehse erit & hane eandẽ
de subiecto eius de quo ipsũ dr̃ p̃dicari ut animal desocriteno¬
crates nãq sub iectus est homini de qͦ animal p̃dicat᷑ Ergo consi
huius modi diffinitio quȩ dicit quociens alterũ de altero p̃dicit᷑
ut de subiecto si quid sit qđ de eo qđ p̃dicat᷑ in eo qd ꝗd sit possit

Expanded text:
quoniam ista consequenquoniam ista consequentia, et animal de Socrate in eo quod quid sit praedicabitur. Potest enim dici interrogantibus quid est Socrates, animal. Ergo manifestum est quod si qua res de alia ut de subiecto praedicetur, ut homo de Socrate, de eadem vero re quae praedicatur, de homine, scilicet alia rursus superior, ut de subiecto praedicetur, ut animal, necesse erit et hanc eamdem de subiecto eius de quo ipsum dicitur praedicari, ut animal de Socrate, Socrates namque subiectus est homini, de quo animal praedicatur. Ergo constat huiusmodi diffinitio quae dicit, quoties alterum de altero praedicatur ut de subiecto, si quid sit quod de eo quod praedicatur in eo quod quid sit
Abbreviated transcription (Latin):
& genus est hominis id circo in eo qđ quid sit de homine p̃dicat᷑. Quare ilbi
sola desubiecto p̃dicari dicunt᷑ quȩ cũq incuius liba rei substantia. &
in diffinitione ponunt᷑ Ergo quocienscũq huius modi fuerit p̃dicati
ut alterũ de altero ut de subiecto p̃dicet᷑ iđ ut de eius substantia di¬
cat᷑ ut animal de homine. hanc ꝓprietatẽ euenire necessẽ est ut sid
eo qđ p̃dicat᷑ quippiã ut de subiecto iđ in eius substantia p̃dicet᷑
necessario idẽ hoc qđ dep̃dica ũto dicit᷑ Dicat᷑ &iã de p̾dicati sub¬
iecto. ut homo p̃dicat᷑
quidẽ desocrate. in eo qd ꝗͥd sit Inte¬
rogantib enĩ ꝗd sit
socrates. hominẽ respondemꝰ Ai
uero de ipso homine
in eo qđ qͥd sit animal dr̃. In sub¬
stantia enĩ hominis.
animał predicatur. Atq ma
fit ut animal qͥdẽ
de homine. homo uero de
socrate. in eo qđ ꝗͥd sit
ut de subiecto p̃dicent᷑ Ergo

Expanded text:
et genus hominis, idcirco in eo quod quid sit de homine praedicatur. Quare illa et genus hominis, idcirco in eo quod quid sit de homine praedicatur. Quare illa sola de subiecto praedicari dicuntur quaecunque in cuiuslibet rei substantia et in diffinitione ponuntur; ergo quotiescunque huiusmodi fuerit praedicatio, ut alterum de altero ut de subiecto praedicetur, id est ut de eius substantia dicatur, ut animal de homine, hanc proprietatem evenire necesse est, ut si de eo quod praedicatur, quidpiam ut de subiecto, id est eius substantia, praedicetur, necessario idem hoc quod de praedicato dicitur, dicatur etiam de praedicati subiecto, ut homo praedicatur quidem de Socrate in eo quod quid sit. Interrogantibus enim quid sit Socrates, hominem respondemus. At vero de ipso homine in eo quod quid sit animal dicitur, in substantia enim hominis animal praedicatur, atque ita fit ut animal quidem de homine, homo vero de Socrate in eo quod quid sit, ut de subiecto praedicentur. Ergo
Abbreviated transcription (Latin):
tib loqueret᷑. diffinitionẽ constitute in subiectorer. & prȩt̃ subiectũ
nullo modo ꝑmanentis in media tractatione disposuit dicens. illud ẽẽ
insubiecto. qđ neq pars ess&. alicuius. nec sine subiecto possa ullo mͦ
ꝑmanere. Pate facto igit᷑ quidsit eẽ insubiecto nc̃ qͥđ sit p̃diciri de
subiecto declarat. Duob enĩ modis p̃dicationes fuint. Uno sc dñi ac¬
illa prior p̃dicatio quȩ est homo est albus scđm accidens ẽ . Namq
accidens quod ẽ albũ de subiecto homine p̃dicamus. sed non in eo qđ quo
sit Nã clim albũ sit accidens homo substantia. accidens de substantia
in eo qđ quidsit p̃dicari non potest Ergo ista p̃dicatio scđm accidens
dicit᷑. Desubiecto uͦ p̃dicare est. quociens altera res de altera in ipsa sub¬
stantia p̃dicat᷑. ut animal de homine Nã qm̃ & animal substantia ẽ

Expanded text:
tibus loqueretur, diffinitionem constitutae in subiecto rei, et praeter subiectum tibus loqueretur, diffinitionem constitutae in subiecto rei, et praeter subiectum nullo modo permanentis, in media tractatione disposuit, dicens illud esse quod neque pars esset alicuius, nec sine subiecto posset ullo modo permanere. Patefacto igitur quid sit esse in subiecto, nunc quid sit praedicari de subiecto declarat. Duobus enim modis praedicationes fiunt, uno secundum acilla prior praedicatio, quae est, Homo albus est, secundum accidens est, namque accidens, quod est album, de subiecto homine praedicatur, sed non in eo quod quid sit, nam cum album sit accidens, homo substantia, accidens de substantia in eo quod quid sit praedicari non potest, ergo ista praedicatio secundum accidens dicitur. De subiecto vero praedicare est, quoties altera res de altera in ipsa substantia praedicatur, ut animal de homine; nam quoniam animal et substantia est,
Abbreviated transcription (Latin):
qđ in subiecto ess& & de subiecto ñ p̃dicaret᷑. Nã cũ accidens dixti
isubstantia discrepat. Qđ particulare addidit. ab uniuersali dis¬
iurixit. Rursus ex alio latere disposuit in diuisione. accidens uni¬
uersale dicens. qđ insubiecto ẽ. & de subiecto p̃dicat᷑. Et ultimo
substantiã particularẽ contrariã superiori accidenti dicens qđ n
in subiecto ẽ. neq de subiecto p̃dicat᷑ Sed ut planius qđ dicim̃¬
fiat. figurã descriptionẽq sub iecimus. inqua superius latus sub¬
stantiȩ accidentisq notauimus. reliquũ particularitatis ⁊ uni¬
uersalitatis titulõ inscripsimus. aristo¬
telicam cõpleocionẽ
angulariter & ꝑ latera desige¬
nantes¬
rũ de altero p̃dicat᷑
ut de subiecto. quȩcũ¬
ꝙ de eo qđ p̃dicatur¬
sub iecto dicent᷑ ut ho¬
mode quodã homine p̃¬
dicat᷑. Animal uͦ de homine¬
est  animal. Eũ superius dehis quȩ in subiecto sunt. iđ de acciden¬

Expanded text:
 in subjecto esset, et de subjecto non praedicatur. Nam cum accidens dixit, a substantia disgregavit, quod particulare addidit ab universali disjunxit. Rursus ex alio latere disposuit in divisione accidens universale, dicens quod in subjecto est, et de subjecto praedicatur, et ultimo substantiam particularem contrariam superiori accidenti dixit, quod neque in subjecto est, neque de subjecto praedicatsit, figuram descriptionemque subjecimus in qua superius latus substantia accidentique notavimus, reliquum particularitatis et universalitatis titulo inscripsimus, Aristotelicam complexionem angulariter et per latera designanter mode altero praedicatur ut de subjecto, quaecunque de eo qsubiecto predicari, ut homo de quodam homine pdicatur, animal vero de homine, ede acciden
Abbreviated transcription (Latin):
neq species de þõmine. in eo qđ ꝗͥd sit p̾dicat᷑. sed tantũ designatu¬
ua quomͦ homo & animal de subiectis ut dictũ est ꝓprus p̃di

Expanded text:
neque species de homine, in eo quod quid sit praedicatur, sed tantum designanneque species de homine, in eo quod quid sit praedicatur, sed tantum designant, quomodo homo et animal de su
Abbreviated transcription (Latin):
omine uero species. homo enĩ species est. socrates species eẽ ñ dicit᷑
rursum cũ animal de homine p̃dicet᷑ de animali uͦ genus ani¬
nal enĩ genus est. homo generis uocabulo car&: Nõnenĩ dr̃
omo genus Homo enĩ genus non est. sed tantũ species His di¬
endũm est. qđ minus aduerterit᷑ illã eẽ diffinitionẽ de subiecto
dicationis quȩ in eo qđ quidsit unũ qđq & in eius substantiata
p̃dicaret᷑. Nunc autẽ species de homine. non meo qđ quidsiti
p̃dicat᷑  Neq enĩ siquis hominis diffinitionẽ reddat speciem nomi¬
iauit. sed designatiuũ nom̃ ẽ tantũ utrũ de plurib specie diffe¬
rentib p̃dicet᷑ hoc nom̃ qđ ẽ homo ancerte de tantũ solis indiui¬
duis.i Nã qm̃ de in diuiduis solis homo p̃dicat᷑. idcirco species dr̃
qm̃ despecie differentib animal dr̃. idcirco animal genis uocamus
sunt quodã modo nominũ nomina. Quarẽ neq genus de animali.

Expanded text:
tes species esse non dicitur. Et rursus cum animal de homine praedicetur, de animali vero genus, animal enim genus est, homo generis vocabulo caret, non enim dicitur homo esse genus, homo enim genus non est, sed tantum species. His dicendum est quod minus adverterint illam esse diffinitionem de subjecto praedicationis, quae in eo quod quid sit unumquodque et in ejus substantia praedicaretur, nunc autem species de homine non in eo quod quid sit praedicatur. Neque enim si quis hominis diffinitionem reddat speciem nominavit, sed designativum nomen est tantum, utrum de pluribus specie differentibus praedicetur hoc nomen quod est homo, an certe tantum de solis individuis. Nam quoniam de individuis solis homo praedicetur, idcirco species dicitur, et quoniam de specie differentibus animal dicitur, idcirco animal genus vocamus. Et sunt quodammodo nominum nomina. Quare neque genus de animali,
Abbreviated transcription (Latin):
qđ neq in subiecto sit neq desubiecto p̃dicet᷑. Nã qđ insubiecto
ñ ẽ. substantia est. Qđ de subiecto ñ p̃dicat᷑. particular̾itas. Utreq
igit᷑ res desubiecto ñ p̃dicari. S in subiecto ñ eẽ. particularis ẽ subꝰ¬
stantia: Resigit᷑ quatuor cũ ppria cõplexione ñ scđm ppria nomi¬
na. sed scđm ꝓprias rationes diffinitionesq contexuit  Nã ꝓsub¬
stantia uniuorsali. posuit qđ in subiecto ñ est. & desabiectu p̃dicat᷑
accidenti particulari dixit. qd insubiecto ẽ. & de subiecto ñp̃dicat᷑
accidens uͦ uniuersale ꝑ hoo designauit qđ ait. qđ & in sub ĩecto est
& desubiecto dr̃t d̾po ¶particulari substantia int̾ posuita qđ nec ii
sub iecto est. nec de subuecto p̃dicat᷑
impliciter. autẽ quesunt in diuidua & numero. singulw ial de¬

Expanded text:
quod neque in subjecto sit, neque de subjecto praedicetur, nam quod in subjecto quod neque in subjecto sit, neque de subjecto praedicetur, nam quod in subjecto non est, substantia est, et quod de subjecto non praedicatur, particularitas. Utraque igitur res de subjecto non praedicari, et in subjecto non esse, particularis est substantia. Res igitur quatuor cum propria complexione non secundum propria nomina, sed secundum proprias rationes diffinitionesque contexuit. Nam pro substantia universali posuit, quod in subjecto non est, et de subjecto praedicatur: pro accidenti particulari dixit, quod in subjecto est, et de subjecto non praedicatur. Accidens vero universale per hoc designavit quod ait, quod et in subjecto est, et de subjecto dicitur. Pro particulari substantia interposuit, quod nec in subjecto est, nec de subjecto praedicatur: simpliciter autem quae sunt individua et numero singularia de
Abbreviated transcription (Latin):
nin subiecto consistentis rei diffinitionẽ reddidit dicens. qđ cũ in
aliquo sit. ñ sicut quedã pars. impossibile est. eẽ sine eo in quo est.
ad uniuersale accidens continenti disputatione reuertitur
dͥ diffinit hoc modo Nãq post eius rei quę in subiecto est diffi¬
nitionẽ. n post particularis accidentis exẽpla. ad uniuersale acci¬
dens transitũ fecit. inquiens Alia eẽ quę insubiecto sint.n de
subiecto p̃dicent᷑. Qđ scilic& uniuersale accidens significat Nã qm̃ de¬
subiecto dr̃. uniuersale ẽ. Qni insubiecto ẽ. accidens. In subiecto ergoeẽ.
&. desubiecto p̃dicart. uniuersale accidens monstrat Huius qͦq cõplexi¬
onis. conuenientia ꝓponit exẽpla ⁊ lit enĩ. Scientiã insubiectatẽ
anima. Nã nisisit anima inqua sit saentia nulla est. Idcirco qđ sci
entia actus sit anime. Nã ea que sunt in animata nihil sciunt
inc sequit᷑ substantie̾ particularis ꝓpositio. quã scilic& ita deolanit

Expanded text:
initionem reddit dicens, quod cum in aliquo sit non sicut quaedam pars, impossibile est esse sine eo in quo est. Ad universale accidens continenti disputatione revertitur quod definit hoc modo. Namque post eius rei quae in subiecto est diffinitionem, et post particularis accidentis exempla, ad universale accidens transitum fecit, inquiens alia esse quae in subiecto sint, et de subiecto praedicentur, quod scilicet accidens unisubiecto dicitur, universale est, quoniam in subiecto est, accidens; in subiecto ergo esse, et de subiecto praedicari, universale accidens monstrat. Huius quoque complexionis convenientia proponit exempla: ait enim scientiam in subiecto esse, in anima; nam nisi anima sit entia actus est animae, nam ea quae sunt inanimata nihil sciunt. Hinc sequitur substantiae particularis propositio, quam scilicet ita declarat,
Abbreviated transcription (Latin):
pecies. Socrates nãq siquis quid sit interrog&. dr̃ homo ł¬
animal. W in eo qđ quid sit interrogatus socrates. recte homi¬
nem uel animal eẽ respond&. Quare quid sint prime sub¬
fantie scđȩ monstrant Qđ siquis preter scđãs substantias
in interrogatione quid sit prima substantia dicat. id alienissi¬
hne ꝓfertur : ut siquid sit socrates interrogatus aliquis. respon¬
deat albũ. ł currit. uel aliquid huiis modi. qđ scda substantia
non sit nihil conuenient̃ umquã ꝓferd. siquid de prima substas¬
tia. p̃ter scdas substantias dicat. Quare qm̃ nihil eoꝵ. quȩ non
sunt scđȩ substantie ꝗd sit prima delarat. scđe autẽ substantiȩ

Expanded text:
pecies. Socrates namque, si quis quid sit interroget, dicitur pecies. Socrates namque, si quis quid sit interroget, dicitur animal, et in eo quod quid sit Socrates interrogatus, recte hominem vel animal esse respondet. Quare quid sint primae substantiae secundae monstrant, quod si quis praeter secundas substantias in interrogatione quid sit prima substantia dicat, id alienissime profert, ut si quid sit Socrates interroganti aliquis respondeat album, vel currit, vel aliquid hujusmodi, quod secunda substantia non sit, nihil convenienter unquam profert, si quid de prima substantia praeter secundas substantias dicat. Quare quoniam nihil eorum quae non sunt secundae substantiae, quid sit prima substantia
Abbreviated transcription (Latin):
nera non sunt. equalit̾ a primis sub stantus absunt. equalit̾
substantie eẽ dicunt᷑. Planũ estautẽ utexpositione non egeat.
primas quoq substantias ȩ qualit̃ eẽ substantias. Aliqui homo enĩ¬
st atq aliqui equus. qm̃ sunt indiuidua. principalit̾ substan¬
tiȩ sunt. & ꝓprie & maxime. Quo circa in maxime substantiis.
neq minus neq magis sub stantia poterit inueniri. Indiui¬
lua igitur equalit̃ sustantiȩ sunt. Recte autẽ posta
rimas substantias solȩ om̃ium cęteroꝵ species & genera sełȩ¬
le significant. Ordine & conuenient̃ post primas substantias
d in diuidua genera & species scđas eẽ substantias constitutas mon¬
trat aristoteles. quȩ est firma atq expedita ꝓbacio. Ait enĩ
post primas substantias. recte genera & species scđas substantias
eẽ nommatas. In diffinitionib enĩ ubi substantia cuius lib&
stendit᷑. nihil aliud primas substantias monstrat. nisi genus &¬

Expanded text:
equaliter a primis substantiis absunt, aequaliter substantiae dicuntur. Planum autem est, ut expositione non egeat, primas quoque substantias aequaliter esse substantias, aliquis homo enim atque aliquis equus, quoniam sunt individua, principaliter substantiae sunt, et propriae et maximae. Quocirca in maximis substantiis, neque minus, neque magis substantia poterit inveniri. Individua igitur aequaliter substantiae sunt. Merito igitur post principales substantias, sola aliorum species et genera e dicuntur. Ordine et convenienter post primas substantias, id est individua, genera et species secundas esse substantias constitutas monstrat Aristoteles, quae est firma atque expedita probatio; ait enim: Post primas substantias recte genera et species secundas substantias esse nominatas. In diffinitionibus enim ubi substantia cujuslibet ostenditur, nihil aliud primas substantias monstrat, nisi genus et s
Abbreviated transcription (Latin):
subiecto ñ p̃dicint᷑. hoc ens dixcit. Simplicit᷑̃ autẽ que sunt in duu¬
dua  numnero sigularaa. denullo sab iecto p̃dicant᷑. Hub audiendosa¬
licoe siue sibstntie sint siue accidentia. Sed non om̃a indiuidua nõ
sunt insubiecto In diuidua enĩ accidentia in subiecto eẽ nibil ꝓh¬
ba. Quȩdã enĩ gnã matica cũ sit indiuidua & de subiecto nons

Expanded text:
 dixit. Simpliciter autem quae sunt individua et numero singularia, de nullo subiecto dicuntur. Subaudiendo, scilicet sive substantiae sint sive accidentia, sed non omnia individua non sunt in subiecto. Individua enim accidentia in subiecto esse nihil prohibet. Quaedam enim grammatica cum sit individua et de
Abbreviated transcription (Latin):
indiuiduũ & particulare accidens doxi. Indiuidua autẽ sunt. qui
neq in alias species diuidi possunt neq in alia indiuidua: Nã quẽ ab¬
nuodũ animal diudit᷑ infpecies. hominẽ atq aqiũ Homo autẽ in
singulos homines iđ in socratẽ & platonẽ aeceteros sic plato a so cra
ñ diudit᷑ in alios atq heidẽ de accibentib: dici conuenit Nã queab¬
moduĩ sa eatia aliudit᷑ inspecies grãmaticã. & rethoricã. gramat
uͦ. ipla mparticulares grãmaticas quas scilico particularas omare
nor unti ipsa particulris grãmatioa in particulares asn secit

Expanded text:
um et particulare accidens dixi. Individua autem sunt quae neque in alias species dividi possunt, neque in alia individua. Nam quemadmodum animal dividitur in species, hominem atque equum, homo autem in singulos homines, id est in Socratem et Platonem et caeteros, sic Plato et Socrates non dividuntur in alios. Atque hoc idem de accidentibus dici convenit: nam quemadmodum scientia dividitur in species, grammaticam et rhetoricam, grammatica vero ipsa in particulares grammaticas, quas scilicet particulares homines norunt, sic ipsa particularis grammatica in particulares grammat
Abbreviated transcription (Latin):
ł ut fermã in materia. ut simili tutidinẽ achillis inaere ł in mar
ut pars in toto. ut totũ partib. ut ingenere species ut inspeci¬
eb genus. ut infine. ut in imperatore ut in materia forma
ex igit᷑ aristoteles tria sola dmmemorat folduo inunũ cen¬
uincta. aliud. separatĩAit enĩ Insuibiecto autẽ ⁊ et̃. dico. qđ
ũ in aliquo sit. non sicut quedã pars. in possibile est eẽ. sine

Expanded text:
velut formam in materia, ut similitudinem Achillis in aere vel in marmvelut formam in materia, ut similitudinem Achillis in aere vel in marmut pars in toto, ut totum in partibus, ut in genere species, ut in speciebus genus, ut in fine, ut in imperatore, ut in materia forma. Horum igitur Aristoteles tria sola commemorat, sed duo in unum coniuncta, aliud separatum. Ait enim: In subiecto autem esse dico quod, cum in aliquo sit, non sicut quaedam pars, imposs
Abbreviated transcription (Latin):
dã albũ insubiecto ẽ corpore. Omĩs enĩ color in corpore est
ue qͦq non omẽ ulbũ. Noit ecẽ particulare. sed qđ in in diuiduũ
corpus albũ uenit. ꝓbat᷑ qͦq particulare albũ insub iecto eẽ
hoc modo. Nã color qđ genus ẽ albi ł cuiusdã albi. incorpore
ẽ. ⁊ insub iecto est. Quare. cuius genus in subiecto est. ipsũ qͦq
insub iecto est Om̃is enĩ species ł indiuidua ꝓprio genere
dr̃ modis. quid uelit aristoteles ostendere eẽ insubiecto paucis
in loco. ut inforo. ł intheatro. Dicimus quoq eẽ in aliquo. ut
ut manus incorpore. Dr̃ eẽ ineliquo. ł ut totũ in partib ut
corpus in onuilꝰ suis partib Rursus ł ut ingenere speciesauet
ut ꝗm̃ bone uite finis beatitudo est. siquis sit beatus. in fine est
scilica& bonȩ uite Dicimus qͦq. eẽ in aliquo. ut in quolib& po¬
tente ut imꝑeratore eẽ regimen cuutatis. Dicimus qͦq

Expanded text:
dam album in subjecto est corpore, omnis enim color est in corpore: hic dam album in subjecto est corpore, omnis enim color est in corpore: hic quoque non omne album dicit esse particulare, sed quod ad individuum corpus album venit. Probatur quoque particulare album in subiecto esse hoc modo, nam color quod genus est albi vel cuiusdam albi in corpore est, et est in subiecto. Quare cuius genus in subiecto est, ipsum quoque in subiecto est. Omnes enim species vel individua proprio genere dicitur modis, quid velit Aristoteles ostendere esse in subiecto, paucisin loco, ut in foro vel in theatro. Dicimus quoque esse in aliquo, uut manus in corpore. Dicitur esse in aliquo, velut totum in partibus, ut corpus in omnibus suis partibus. Rursus velut in genere species, ut ut quoniam bonae vitae finis beatitudo est, si quis sit beatus, in fine est, scilicet bonae vitae. Dicimus quoque esse in aliquo ut in quolibet potente, ut in imperatore esse regimen civitatis. Dicimus quoque
Abbreviated transcription (Latin):
particulare accidens posuit dicens. alia autẽ insub iecsto quidẽ sunt.
de sub iecto autẽ nullo dicunt᷑ Nsã qđ ait in sub sectosunt uoc ident
monstrat. Qđ ił addidit. desub iecto autẽ nullo dicunt᷑. particular
Lccidens aute insubiecto ẽ. particularitas de nullo subiecto p̃dicat᷑
minis .ẽ. ipsa qͦq facta est indiudua ee particularis. Ergo qnĩ qu¬
dã grãmatica in anima ẽ accidens est & qm̃ de nullo o ꝗ subꝰ¬
ieesto p̃dicat᷑ particularis est. Quẽ ad moduĩ ibse aristarchus sac
nullo subieito dr̃. ita qͦq eius gramatica de nullo subieto pdicat᷑
Non autẽ dicit qđ i psa gramatica particuliris est sedqđł quȩidã
grãmatica id est alicuius hominis indiuidu̾a grãmatica. quã
salu& homo particularis ꝓprc retin& cognitione. Et qm̃ in
corporale accidens posuit qđ animȩ accider& iđ grãmaticã quȩ
ess& in anima. ponit qͦq aliud exẽplũ corporale Ait enĩ. Et quod¬

Expanded text:
idem sunt, de subjecto autem nullo dicuntur. Nam quod ait in subjecto sunt, accidens monstrat, quod vero addidit, de subjecto autem nullo dicuntur, particulare. Accidens enim in subjecto est, particularitas de nullo subjecto praedicatur. minis, ipsa quoque facta est individua et particularis; ergo quoniam quaedam grammatica in anima est, accidens est, et quoniam de nullo subjecto praedicatur, particularis est; quemadmodum enim ipse Aristarchus de nullo subjecto dicitur, ita quoque ejus grammatica de nullo subjecto praedicatur. Non autem dicit quod ipsa grammatica particularis est, sed quod quaedam grammatica, id est alicujus hominis individui grammatica, quam scilicet homo particularis propria retinet cognitione. Et quoniam incorporale accidens posuit quod animae accideret, id est grammaticam, quae esset in anima, ponit quoque aliud exemplum corporale; ait enim et quod
Abbreviated transcription (Latin):
iion sit. & sine aliquo subiecto eẽ non posit. Ut uerbi grã.
edor cũ est incorporo nulla pars corporis est
Et si color acorpore separet᷑. color nusquã ẽ. Om̃is enĩ color
tero ut eius pars ñ sit. & cũ ab eo in quo ẽ sẽparat᷑ ad nibilũ re¬
digat᷑ ut ꝑse sine alterius subiecto ẽe non possit. Qđ autẽ ait
ut nonsit̾ sicut aliqua pars. ab ea scilic& significatione in aliquo
consistendi diuidere uoluit. scđm quã partes in toto eẽ dicimus
ontale enĩ ẽ subiectũ. ut eius accidens pars sit. Qđ uł dicit im¬
possibile est. eẽ sine eo in quo esti ab eascilica& significationes
potest amodio segregari & homo atheatro discedere. Accidens
ueroab eo in qͦ est̃ segregariñ potest: Quare solas tresposuit
pars in toto est. Sed ut uase. & ut in loco unasententia distri¬
buit dicens: in possibile esse. sine eo inquo est Sed fortasse quis¬
Ln dicat. non eẽ diffinitionẽ uerã. illa eẽ in subiecto.

Expanded text:
on sit et sine aliquo subiecto esse non possit, ut, verbi gratia, color cum in corpore nulla pars corporis est, et si color a corpore separatur, color nusquam est. Omnis enim color tero, ut eius pars non sit, ut cum ab eo in quo est separatur, ad nihilum redigatur, et per se sine alterius subiecto esse non possit. Quod autem ait ut non sit sicut aliqua pars, ab ea scilicet significatione in aliquo consistendi dividere voluit, secundum quam partes in toto esse dicimus, non enim tale est subiectum, ut eius accidens pars sit. Quod vero dicit, impossibile est esse sine eo in quo est, ab ea scilicet significatione potest a modio segregari, et homo a theatro discedere. accidens vero ab eo in quo est segregari non potest. Quare solas tres posuitur esse, et secundum quam pars in toto est. Sed ut in vase et ut in loco una sententia distribuit dicens, impossibile est esse sine eo in quo est. Sed fortasse quis dicat non esse di
Abbreviated transcription (Latin):
de equi uocis ł uniuocis ł de nominatius primus illi tractatus e
d circo nimirũ qđ quȩdã sẽꝑ adisputantib p̃mittunt᷑ quib: p¬
sitis facilior de sequentib possit eẽ doctrina. Vt ingeometris
prini termini ꝓponunt᷑. post theoremitũ ordo conterit᷑ ita
qͦq hic quicquid ad p̃dicam̃toꝵ disputationes possit eẽ utile: pru
quã ad ipsa p̃dicamente uenira ex posuit ⁊ Quare : qm̃ ea quȩ
prȩdicenda erant explicaui. nc̃ ad ipsius dis putationis seriemꝰ

Expanded text:
de aequivocis, vel univocis, vel denominativis primus illi tractatus est? de aequivocis, vel univocis, vel denominativis primus illi tractatus est? Idcirco nimirum quod quaedam semper a disputantibus praemittuntur, quibus positis facilior de sequentibus possit esse doctrina: ut in geometria, prius termini praeponuntur, post theorematum ordo conteritur. Ita quoque hic quidquid ad praedicamentorum disputationem possit esse utile, prius quam ad ipsa praedicamenta veniret, exposuit: quare quoniam quae praedicenda erant explicavi, nunc ad ipsius disputationis seriem
Abbreviated transcription (Latin):
dã uocabuli sunt. qđ illud inflecti casib potest. illud uariari ꝑtẽpora
ic uͦ non scđm has figuras. sed in eo qd̾ uoces significantes sunt
disputat᷑. Quare diuersã in diuersis reb atq tractatib faciendo
diuisionẽ. nulla contrarietate notabit᷑. Neq enĩ nc̃ orationẽ
duudit. sed ad multitudinẽ generũ nomine ipsat disꝑtit
ã qm̃ .x. rerũ genera sunt: non scđm orationem. sed scđm rerũ
significationẽ in .x. p̃dicam̃ta uoces diuidit. de quib his tractat.
at᷑q ideo necesse fuit quodã modo disputationẽ derebus qͦq mis¬
ceri. ita ut dictũ est. ut ñ alit̾ nisi ex reb ꝓ prietates in ser¬
nonib apparerent. Itq ita non de reb ꝓprie. sed de p̃dicam̃tis
id est de ipsis rerũ significatiuis uocib. in eo qđ signĩficantes se
seriem disputationis ordinat᷑. Cur autẽ side p̃dicam̃ttis dispi

Expanded text:
dam vocabuli sunt, quod illud inflecti casibus potest, illud variari per tempora: dam vocabuli sunt, quod illud inflecti casibus potest, illud variari per tempora: hic vero non secundum has figuras, sed in eo quod voces significantes sunt disputatur: quare diversam in diversis rebus atque tractatibus faciendodivisionem, nulla contrarietate notabitur, neque nunc orationem dividit, sed ad multitudinem generum nomina ipsa dispertsunt non secundum orationem, sed secundum rerum significationem in decem praedicamenta voces dividit, deque his tractat. Atque ideo necesse fuit quodammodo disputationem de rebus quoque misceri, ita ut dictum est ut non aliter nisi ex rebus proprietates in sermonibus apparerent, atque ita non de rebus proprie, sed de praedicamentis, id est, de ipsis rerum significativis vocibus in eo quod significantes sunt, seriem disputationis orditur. Cur autem, si de praedicamentis disputat,
Abbreviated transcription (Latin):
fuit .x. qͦq eẽ siplices uoces. quę de subiectis reb dicerentur
mẽ enĩ ꝗđ signaficat. de illa re dr̃ quã significat. inscribendus
liber ẽ de .x. prȩdicamentis. Sed forte quis dicat. side signifi¬
cantib rerũ uocib disputatio. ẽ. curde ipsis disputat rebus.
uidicendũ est. qm̃ res semꝑ cũ ꝓpria significatione coniunctȩ sun
t quicquid in resuenit. hoc idẽ inrerũ uocabulis inuenitur
uare. recte de uocabulis disputans. ꝓprietatẽ significantiũ uocũ.
dehis quȩ significant᷑ idẽ de reb assũpsit. Erit alia qͦq fortasse quȩs¬
tio cur cũ hic orationẽ in .x. p̃dicam̃ta sit partitus. in perierminias
sed hoc int̃ est qđ illic figuras uocabuloꝵ diuidit. in hoc designificatio¬
nib tractit. Quare. non est sibi ipse contrarius In perierminias
enĩ libro de nomine & uerbo considerat. quȩ scđm figurã quan¬

Expanded text:
fuit decem quoque esse simplices voces, quae de subiectis rebus dicerentur: fuit decem quoque esse simplices voces, quae de subiectis rebus dicerentur: omne enim quod significat de illa re dicitur quam significat, ergo inscribendus liber est de decem Praedicamentis. Sed forte quis dicat, si de signifcantibus rerum vocibus ipsa disputatio est, cur de ipsis disputat rebus? Dicendum est, quoniam res semper cum propria significatione coniunctae sunt, et quidquid in res venit, hoc idem in rerum vocabulis invenitur: quare recte de vocabulis disputans, proprietatem significantium vocum de his quae significabantur, id est de rebus assumpsit. Erit alia quoque fortasse quaestio: Cur cum hic orationem in decem praedicamenta sit partitus, in Perihermenias men? Sed hoc interest quod illic figuras vocabulorum dividit, in hoc de significationibus tractat, quare non est sibi ipse contrarius. In Perihermenias enim libro de nomine et verbo considerat quae secundum figuram quam
Abbreviated transcription (Latin):
quidẽ scđm se in nulla affirmacione dicit᷑. Hoꝵ autẽ adse inuice
cõplexione affirmatio fit Res nãq si iungant᷑ affirmationẽ
nullo r odo ꝑficiunt. Affirmationãq in oracione est. Quo circa
sip̃dicam̃ta iuncta. faciunt affirmationẽ affirmatio uero non
nisi moratione est. quę autẽ iungunt᷑ ut affirmatio fiat
hesunt perum significantes uoces. prȩdicamento tmctatus
non de reb sed de uocib est. Male igit᷑ ł de reb uel de rerũ
liasi uero minor sit huius libri usus infisicis Cũ primi reso¬
utorii ante topica ꝑ̃ legant᷑. n ante primos resolutorios.
perierminias liber ad cognicionẽ ueniat inchoantis. cur non
magis hunc librũ uelante periermenias. uł ante resolutorios pͥm¬
inscripserunt: Quare repudianda ẽ inscriptionis istius qͦq istatalis
sententia. Dicendũq est qm̃ rerũ prima .x. genera sunt. necesse

Expanded text:
quidem secundum se in nulla affirmatione dicitur, horum autem ad se invicem quidem secundum se in nulla affirmatione dicitur, horum autem ad se invicem complexione affirmatio fit. Res enim si iungantur, affirmationem nullo modo perficiunt, affirmatio namque in oratione est. Quocirca si praedicamenta iuncta faciunt affirmationem affirmatio vero non nisi in oratione est, quae autem iunguntur ut affirmatio fiat, hae sunt rerum significantes voces praedicamentorum tractatus non de rebus, sed de vocibus est; male igitur vel de rebus vel rerum Quasi vero minor huius sit libri usus in Physicis, cum primi Resolutorii ante Topica legantur, et ante primos Resolutorios Perihermenias liber ad cognitionem veniat inchoantis, cur non magis hunc librum vel ante Perihermenias, vel ante Resolutorios inscripserunt? Quare repudianda est inscriptionis istius quoque ipsa sententia, dicendumque est: Quoniam rerum prima decem genera sunt, necesse
Abbreviated transcription (Latin):
tagoricus uir. architas eadẽ conscripsiss&. inqua sententia hiuãp¬
cus philosophus est ñ ignobilis. cui non consentit themistius nei concedit ei
tulũ uoxisseto sed ꝑhiꝑatheticũ aliquẽ architeam. qui nouo operi auctoriti¬
tẽ uetustate nois conderet. Sed de his alias. Restat inscriptione quȩ ua¬
ria fuit Inscripere nãq alii dereb alii de generib rerũ : quos
eadẽ similisq culpa confudit. Nãq ut docui non de rerũ gene¬
rib neq de reb. sed de sermonib rerũ genera significantib in hoc
opere tractatus habetur. Hoc uͦ aristoteles ipse declarat cũ dicit
ficat aut quantitatẽ. Qđ side reb diuisionẽ facer&. non dicissa
significat. Res enĩ significat᷑. ñ ipsa significat. Illud qͦq maximo
argumento est. aristotelẽ ñ de reb sed de sermonib res signifi¬
cantib speculari. qđ ait. Singulũ autẽ eoꝵ quȩ dicta sunt. ipsum

Expanded text:
agoricus uir eadem conscripsisset, in qua sententia Iambliagoricus uir eadem conscripsisset, in qua sententia Iamblichus philosophus est immobilis. Cui cum non consentit Themistius neque concedit entulum uixisset sed Peripateticum aliquem Architam, qui nouo operi auctoritatem vetustate nominis conderet, sed de his alias. Restat inscriptio quae varia fuit. Inscripsere namque alii de rebus, alii de generibus rerum, quos eadem similisque culpa confudit. Namque ut docuimus non de rerum generibus, neque de rebus, sed de sermonibus rerum genera significantibus in hoc opere tractatus habetur, hoc vero Aristoteles ipse declarat cum dicit:tiam significat, aut quantitatem. Quod si de rebus divisionem faceret, non dixisset significat; res enim significatur, non ipsa significat. Illud quoque maximo argumento est Aristotelem non de rebus, sed de sermonibus res significantibus speculari, quod ait: Singulum igitur eorumque dicta sunt, ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ tractit᷑ quã quã sit huius libri relacio ad exeras ꝗꝗ phelo¬
sopbiȩ partes principalit̃ tam̃ refert᷑ ad logicã. dẽ cuius
phylosophia sibi ipse dehunus operis disputatione consentit: i bn¬
uitas ipsa atq. subtilitas. ab aristotele ñ discrepat. Alioquin inter¬
ruptũ in ꝑfectũq opus edidisse: uideret᷑a qui de srllogismis scribo
si aut de ꝓpesitionib p̃ter misiss&. aut de prinis uocib tractatũ qu
ipse ꝓpositiones continent᷑ omittera: Etia quã exsta alt̃ aristotelis
liber de eisdẽ disputans eadẽ fere continens cũ sit oratione
diuersus. Sed hic ꝓprietatis libercalculũ cȩpit. Architas autẽ
duos cõposuit libros quos ΚΘΟΛ AΓΩC inscripsit Quoꝵ in
primo hȩc .x p̃dicam̃ta desposuit Unde posteriores quidã ñ
eẽ aristotilẽ huius diuisionis inuentorẽ suspicati sunt. quo d phẽ¬

Expanded text:
r tractatur quanquam enim sit huius libri relatio ad caeteras quoque philor tractatur quanquam enim sit huius libri relatio ad caeteras quoque philosophiae partes, principaliter tamen refertur ad logicam, de cuius philosophia sibi ipse de huius operis disputatione consentit, et brevitas ipsa atque subtilitas ab Aristotele non discrepat, alioqui interruptum imperfectumque opus edidisse videretur qui de syllogismis scriberet, si aut de propositionipsae propositiones continentur, omitteret. Quanquam exstet alter Aristotelis liber de eisdem disputans, eadem fere continens, cum sit oratione diversus; sed hic proprietatis liber calculum coepit. Archites etiam duos compprimo haec decem praedicamenta instituit. Unde posteriores quidam Aristotelem non esse huius diuisionis inuentorem suspicati sunt eo quod Pyth
Abbreviated transcription (Latin):
cione ꝑutilis .ẽ qđ ꝑ singula currentib magis liquebitꝰ. Quo¬
cirta de ordine qqͣ huius libri eadẽ racio est Nã qm̃ res
simplices cõpositu natura priores st̃.quę enĩ cõposita st̃. ex
siplicib cõponunt᷑. hic qm̃ desiplicib uocib res significantib¬
dispitat᷑. scđ̃m ipsius: sĩ plicitatis principalẽ naturã primus
hic aristotelis ab inchoantib liber addiscit᷑. Nec illud fere du¬
biũ est. ad quã partẽ phrlosophię huius libri ducat᷑ intencio.
idurco qm̃ qui de significatuus uocib tradit᷑ de reb qͦq ẽ aliqua¬
tenus tractiturus. Res & enĩ. & rerũ significatio. nincta est
sed principalior erit illa disputatio. quȩ de sermonib est. Sedo uͦ¬
loco illa quȩ de rerũ racione format᷑. Quare qm̃ om̃is ars
logica de oratione .ẽ. n in hoc opere de uocib principalit̃¬

Expanded text:
tione perutilis est, quod per singula currentibus magis liquebit. Quotione perutilis est, quod per singula currentibus magis liquebit. Quocirca de ordine quoque libri hujus eadem ratio est. Nam quoniam res simplices compositis natura priores sunt, quae enim composita sunt, ex simplicibus componuntur. Hic quonidisputatur, secundum ipsius simplicitatis principalem naturam, primus hic Aristotelis liber inchoantibus addiscitur. Nec illud fere dubium est, ad quam partem philosophiae hujus libri ducatur intentio, idcirco quoniam qui de significativis vocibus tractat, de rebus quoque est aliquatenus tractaturus. Res etenim et rerum significatio juncta est, sed principalior erit illa disputatio quae de sermonibus est: seculoco illa quae de rerum ratione formatur. Quare quoniam omnis ars logica de oratione est, et in hoc opere de vocibus principalite
Abbreviated transcription (Latin):
rerũ genera significantib ineo qđ significantes sunt dispositũ
cẽ tractatum Sed qm̃ de intencione dic̾tũ est breuit̾ huius
operis utibitas ex plananda ẽ. Nã cũ res infinitȩ infinitis qͦq
uocib significarent᷑. nut dictũ ẽ. hscienciã uenixet ñ posseit. hac
aiffinicione quȩ ꝑ decẽ p̃dio& m̃toꝵ diuisio. factaẽ
cunctarũ rerũ & uocum significanciũ. adquirimus disciplina
inc. ẽ: qđ ad logicã tendentib: primus hic legenđ bͥer occurrit
dcirco quod cũ om̃is logica syllogismoꝵ racione sit constituta.
syllogismi uͦ ꝓpositionib coniungant᷑. ꝓpositiones uero sermonib
constent prima ẽ utilitis ꝗͥd quisq sermo significoe: ꝓpria scientiȩ
diffinicione cognoscere Hec quoq nob̵ de .x. p̃dicamentis inspec¬
tio. & infisica aristotilis doctrina ee in moralis prlosophiȩ cogni¬

Expanded text:
rerum genera significantibus in eo quod significantes sunt, dispositum rerum genera significantibus in eo quod significantes sunt, dispositum esse tractatum. Sed quoniam de intentione dictum est, breviter hujus operis utilitas explicanda est. Nam cum res infinitae ic definitione, qua decem praedicamentorum divisio facta est, cunctarum rerum et vocum significantium acquirimus disciplinam. Hinc est quod ad logicam tendentibus primus hic liber legendus occurrit, idcirco quod cum omnis logica syllogismorum ratione sit constituta, syllogismi vero propositionibus jungantur, propositiones vero sermonibus constent, prima est utilitas quid quisque sermo significet, propriae scientiae diffinitione cognoscere. Haec quoque nobis de decem praedicamentis inspectio, et in physica Aristotelis doctrina, et in moralis philosophiae cogni
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ genere infinita sunt. uno quantitatis nomine conti¬
nentur. ut haec om̃ũ sub quantitatẽ ponantur. Rursu
cum dico album uł scientiam. uł bonũ ł malum. uł
alia hiuus modi quȩcu in hoc qu genere infinitasunt.
unũ tamen nomen concludens omã qualitatis occurru
t dealiis quoq similiter. Rgrum gͦ diuersarum inde¬
terminatam infinitamq multitudinem .x. prȩdica¬
m̃toꝵ paucissima numerasitate conclusit. Et que
nfimnita sub scientiã cadere non poterant. decc̃ pprus generib
aiffinita scentiȩ cõp̃ hensione claudant᷑. Ergo decẽ p̃dicam̃ta
quȩ dicimꝰ. infinitarũ in uocib significationũ genera sunt. Sed qm̃
om̃is uocũ significatio de reb ẽ. quȩ uoce significant᷑. in eo qđ signifi¬
cantes st̃. genera rerũ necessario significabunt Ut igit᷑ concluden¬
da sit intencio. dicendũ est in hoc libro de primis uocib prima

Expanded text:
dem genere quae infinita sunt, uno quantitatis nomine contidem genere quae infinita sunt, uno quantitatis nomine continentur, ut haec omnia sub quantitate ponantur. Rursus cum dico album, vel scientiam, vel bonum, vel malum, vel alia hujusmodi, quaeque in hoc quoque genere infinita sunt, unum tamen nomen concludens omnia qualitatis occurrit, et de aliis quoque similiter. Rerum ergo diversarum indeterminatam infinitamque multitudinem, decem praedicamentorum paucissima numerositate conclusit, ut ea quae infinita sub scientiam cadere non poterant, decem propriis generibus diffinita scientiae comprehensione claudantur. Ergo decem praedicamenta quae dicimus, infinitarum in vocibus significationum genera sunt, sed quoniam omnis vocum significatio de rebus est, quae voce significantur in eo quod significantes sunt, genera rerum necessario significabunt. Ut igitur concludenda sit intentio, dicendum est in hoc libro de primis vocibus, prima
Abbreviated transcription (Latin):
significantes sunt disputart Et qm̃ res infinitȩ sunt infirua
quoq uoces quȩ significnt isst necesse est. sed insinito
nullius cognitio est. Infinita namq animo comprehendi
nequeunt  Quod autt̃ rationt mentis circumdari non potest.
nullius scuntiat sint conluditur. Quarẽ insinitoꝵ scuntia
nulla est. Sed hic aristotiles non de insinitis rorum significa¬
tionib trastat. sed decem prȩdicam̃ta constiuens ad quȩ ip¬
sa infinita multitudo significantium uocũ referri debrat. ter¬
minauit: Uerbi grã. Cũ dico homo lignum. lapis equus.
anima. plumbu. stagnum argentũ. aurum. hacc & aliu
eius modi. quȩ ninurum infinita sunt. haec oma adunum
substantiȩ uocabulũ deducuntur: It aec namq &csiqu sun
alia. quȩ cerit sunt infinita uocabula unũ substantie num̃
includit. Rursus cũ dico bipedale. triprdale. fex. quatua
decẽ. lineam suꝑficiem. soliditatom. &c quȩcũq alia exeo¬

Expanded text:
significantes sunt disputsignificantes sunt disputquoque voces, quae significent eas esse necesse est: sed infinitorum nulla cognitio est, infinita namque animo comprehendi nequeunt. Quod autem ratione mentis circumdari non potest, nullius scientiae fine concluditur, quare infinitorum scientia nulla est: sed hic Aristoteles non de infinitis rerum significationibus tractat, sed decem praedicamenta constituens, ad quae ipsa infinita multitudo significantium vocum referri debeat, terminavit: ut, verbi gratia, cum dico homo, lignum, lapis, equus, animal, plumbum, stannum, argentum, aurum, et alia hujusmodi quae nimirum infinita sunt, haec omnia ad unum substantiae vocabulum deducantur. Haec namque, et si qua sunt alia quae certae sunt infinita vocabula, unum substantiae nomen includit. Rursus cum dico bipedale, tripedale, sex, quatuor, decem, lineam, superficiem, soliditatem, et quaecunque alia ex eo
Abbreviated transcription (Latin):
digessimus Est uͦ inre mente detrib bli questionib disputare.¬
uarũ una est. quid p̃dicamentoꝵ uelit intentio Ibiq numeratis
diuersoꝵ sentenciis do cebinius cui nrũm qͦq accedat arbitriũ
đ nemo hulc in p̃ sen tiarũsententĩe repugnare miretur.
cũ udeat quanto illa setͫ alcior . cuius ñ nimiũ ingredientiũ¬
mentes capaces eȩ̃ potuis sentꝰ. ad quos medioerit̃ imbuendos ista
conscripsimus Efficiendi ergo o qd ammodo disponendi mediocri
erpositiene sunt ipsi quos in disciplitiat huius forbus ad hanc scuntiam
ulꝙ opens britat agnoscat qđ illic adsecentiam phytagoricam ꝑ¬
frllamq dostrina. hic ad simplices introducendorũ motus exe positi¬
onis sit ac comimodata sententia: Sed nunc ad ꝓpositum redramus
itq: in p̃sens pͥredicamentoꝵ intentio quȩ superius est comprehens
iđ de primis uocibus significantib pͥma itrũ genera. ineo quod

Expanded text:
digessimus. Est vero in mente de intentione, utilitatedigessimus. Est vero in mente de intentione, utilitateuarum una est quid praedicamentorum velit intentio, ibique numeratis diversorum sententiis, docebimus cui nostrum quoque accedat arbitrium, quod nemo huic in praesentia sententiae repugnare miretur, cum videat quanto illa sit altior cujus non nimium ingredientiumentes capaces esse potuissent, ad quos mediocriter imbuendos ista conscripsimus. Afficiendi ergo, et quodammodo disponendi mediocri expositione sunt in ipsis quasi disciplinae hujus foribus, quos ad hanc iusque operis lector agnoscat, quod illic ad scientiam Pythagoricam perfectamque doctrinam, hic ad simplices introducendorum motus expositionis sit accommodata sententia; sed nunc ad propositum revertamur, sitque in praesens praedicamentorum intentio, quae superius est comprehensa, id est, de primis vocibus significantibus prima rerum genera, in eo quod
Abbreviated transcription (Latin):
sit subieistȩ substantiȩ: id qđ dr̃ homo nom̃ ẽ. bormios idẽ. ipsus
nominis appellatio.ẽ. Dicimus enĩ quale uocabulũ est homo.
it ꝓprie respondet᷑ naom̃ In hoc igit᷑ opere hȩc intentio .ẽ. de pri¬
mis rerũ nominib. & de uocib res significantib disputare. non
in eo qđ scđm aliquã ꝓprietatẽ figurãq formant᷑. seo meo qđ
significantes sunt. Nã cũ de substantia ł facere ł patidicit᷑ non ita
tractat᷑ quasi unũ eoꝵ casib inflecti possit. aliud uero tẽporib ꝑmu¬
tari. sed quasi aut hominẽ aut ęquũ. aut indiuiduũ aliquid. aut speci¬
ẽ genus ue significoe. Est igitur huius operis intentio. de uocibus
res significantib in eo qđ significantes sunt ꝑtractare H ȩc quidẽ
est tẽpore introductionis aosim plicis expositionis apta sententia. quã
nos nc̃ por phiriũ sequentes qđ uidebat᷑ expedicir eẽ planiorq

Expanded text:
sit subjectae substantiae, id quod dicitur homo, nomen est hominis, quod ipsius sit subjectae substantiae, id quod dicitur homo, nomen est hominis, quod ipsius nominis appellatio est. Dicimus enim, quale vocabulum est homo? et proprie respondetur, nomen. In hoc igitur opere haec intentio est, de primis rerum nominibus, et de vocibus res significantibus disputare, non in eo quod secundum aliquam proprietatem figuramque formantur, sed in eo quod significantes sunt. Nam quodcunque de substantia vel facere vel pati dicitur, non ita tractatur, quasi unum eorum casibus inflecti possit, aliud vero temporibus permutari, sed quasi aut hominem, aut eduum, aut individuum aliquod, aut speciem genusve significet. Est igitur huius operis intentio de vocibus res significantibus, in eo quod significantes sunt pertractare. Haec quidem est tempori inos nunc Porphyrium sequentes, quod videbatur expeditior esse planiorque