comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
que mͥ bene comꝑta st̃ explicabo.
abitant pleriq in heremoix.
sine ullis tab̾nacłis: quos
anachoritas uocant. Uiuunt her¬
barum radicib: nullo unqͣm cer-
atq hac lege iuuentem: duo ex
nttria monachi. licet longa et
diũsa regione. tam̃ quia olim ipsiꝰ
in monasteriiconũsatione carus
et familiaris fuisset. auditis eiꝰ
uirtutib tetenderunt. Qũe diu
multumq quesitum. tandem
m̃se septimo reppererunt iN
extremo illo deserto qd memphiˢ¬
ẽ contiguum de morantem: quas
ille solitudines iam ꝑ annos duode¬
cimn dicebat᷑ habitare Q licet om̃iũ
hominum uitaret occursum t̃n
agnitis fr̃ib ñ refugit: seq carissi¬
mis ꝑ tͥduum ñ negauit. Quarto
die aliqͣntulũ ꝓgressus. cũ ꝓseqͤre¬
tur abeuntes: leenã mire magni-¬
tudinis ad se uenire conspicuint
Bestia licet tͥb reꝑtis. ñ incerta
qͣm peteret. anachorite pedib ad-¬
uoluit᷑. et cũ fletu qͦdam ac lam̃¬

Expanded text:
 viros comperta sunt, explicabo.  viros comperta sunt, explicabo. Habitant plerique in eremo sine ullis tabernaculis, quos Anachoretas vocant: vivunt herbarum radicibus: nullo umquam certoatque hac lege viventem duo ex Nitria monachi, licet longe diuersa regione, tamen quia olim ipsis in monasterii conuersatione carus et familiaris fuisset, auditis eius uirtutibus, tetenderunt: quem diu multumque quaesitum tandem mense septimo reppererunt in extremo illo deserto, quod est Memphis contiguum, demorantem: quas ille solitudines iam per annos duodecim dicebatur habitare. qui licet omnium hominum uitaret occursum, tamen agnitos non refugit seque carissimis per triduum non negauit. quarto die aliquantulum progressus cum prosequeretur abeuntes, leaenam mirae magnitudinis ad se uenire conspiciunt. bestia licet tribus repertis, non incerta quem peteret, anachoretae pedibus aduoluitur et cum fletu quodam ac lame
Abbreviated transcription (Latin):
tum. Postremo illiꝰ oratiõe reuoca¬
ta: septuum post diem affuit
ut solebat ante fores cenanti. Sed
ut facile cerneres uerecundiã pe-¬
nitentis: ñ ausa ꝓpiꝰ accedere. deie¬
ctis in t̾ra ꝓfundo pudore lumini¬
b qđ palam licebat intelligi. qͣn¬
dam ueniam ỹcabat᷑. Qmͣ illius
confusionem heremita miseratus.
iubet eam ꝓpius accedere: ac ma-¬
nu blanda caput triste ꝑmul-¬
cet: dein pane dupplicato. ream
suam reficit. Ita indulgentiã con-¬
secuta: officii consuetudinẽ depo-¬
sito merore reꝑauit. Intuemini qͦ¬
so xp̃i etiã in hac parte uͥtutem.
cui sapit om̃e qd brutum ẽ: cui
mite ÷ omne qd seuit. Lupa p̃stat
officiũ: bestia furti cͥmen agnos¬
cit. Luꝑa conscio pudore confun¬
dit᷑: uocata. adest: caput p̃bet: et
habet sensum indulte sibi uenie.
sicut pudorem gessit errati Tua
oꝑant᷑ serui tui: tua sunt mirabi¬
deat᷑: maiora adhuc memorabo.
fides xp̃i adest me nichil fingere: s

Expanded text:
tum. postremo illius oratione reuocatum. postremo illius oratione reuocata septimum post diem adfuit, ut solebat ante, cenanti. sed, ut facile cerneres uerecundiam paenitentis, non ausa propius accedere, deiectis in terram profundo pudore luminibus, quod palam licebat intellegi, quandam ueniam precabatur: quam illius confusionem eremita miseratus iubet eam propius accedere ac manu blanda caput triste permulcet: dein pane duplicato ream suam reficit. ita indulgentiam consecuta officii consuetudinem deposito maerore reparauit. intuemini, quaeso, Christi etiam in hac parte uirtutem, cui sapit omne quod brutum est, cui mite est omne quod saeuit. lupa praestat officium, lupa furti crimen agnoscit, lupa conscio pudore confunditur: uocata adest, caput praebet et habet sensum indultae sibi ueniae, sicut pudorem gessit errati: tuaoperantur serui tui, tua sunt,deatur, majora adhuc memorabo Fides Christi adest me nihil fingere, sed
Abbreviated transcription (Latin):
tione discedebat. Sed forte accidit.
ut sc̃s ille dum fr̃ẽm qui ad eũ ue¬
uerat deducit ab euntem diutus
abẽẽt: et non nͥ sub nocte remearet.
Interum bestia ad consuetudinariũ
illud cene tempus accurrit: uacu¬
am cellam reꝑiens. cum familia¬
rem patronum abẽe sentiret. in¬
gressa ẽ curiosiꝰ explorans. ubinã
ẽet habitator. Casii contigna cum
panib qͥnq palmicia fiscella pen¬
debat. Ex his unũ p̃sumit et de¬
uorat: deinde ꝑpetrato scelere di¬
cessit. Regressus heremita. uidit
sportellam dissolutam᷑ ñ constã¬
tem panum numerum: dãpnũ
rei familiaris intelligit: ac prope
limen. panis absumpti fragm̃ta
cognoscit. Sed ñ erat incerta sus¬
pitio: que furtum ꝑsona fecisset.
Ergo cum conseqͤntib dieb scd̃m
consuetudinem bestia ñ ueniret.
nimirũ audacis facti conscia ad
eum uenire dissimulans. cui fecis¬
set iniuriam: egre patiebat᷑ he¬
remita. se alumpne solatio destitu¬

Expanded text:
tione discedere. sed forte accidit, tione discedere. sed forte accidit, ut sanctus ille, dum fratrem, qui ad eum uenerat, deducit abeuntem, diutius abesset et nonnisi sub nocte remearet. interim bestia ad consuetudinarium illud cenae tempus occurrit. uacuam cellulam, cum familiarem patronum abesse sentiret, ingressa, curiosius explorans ubinam esset habitator. casu contigua cum panibus quinque palmicia fiscella pendebat. ex his unum praesumens deuorat, dein perpetrato scelere discedit. regressus eremita uidet sportulam dissolutam, non constantem panum numerum: damnum rei familiaris intellegit ac prope limen panis absumpti fragmenta cognoscit. sed non erat incerta suspicio, quae furtum persona fecisset. ergo cum sequentibus diebus secundum consuetudinem bestia non ueniret nimirum audacis facti conscia ad eum uenire dissimulans, cui fecisset iniuriam —, aegre patiebatur eremita se alumnae solacio destitu
Abbreviated transcription (Latin):
nulla succedant. istarum arbor
pomis aluntur. Ergo uͥ ad illam
ꝑuenimus: leonem ibi offendimꝰ
Quo uiso: ego et ille dux meus in¬
tremuimꝰ. Sc̃s uͦ ille incunctant̃
accessit: nos licet trepidi secuti
sumus. Fera paululum cernens.
imꝑata ab eo modesta cliscessit:
et constitit dum ille attigua ramĩ
humiliorib poma decerꝑet. Cũq
plenam palinis manum obtulisset.
occurrit bestia accepitcy tam lib̾e.
qͣm nullum animal domesticum
Et cum comedisset: discessit. Nos ħ
intuentes. et adhuc trem̃tes. facile
potuimꝰ agnoscere. qͣnta in illo fi¬
dei uirtus: et qͣnta in nob̃ eẽt
par uo tugurio uidimꝰ: in qͦ
non nͥ unus recipi possit habitã
re cenanti. Nec facile unqͣm bestia
fallebat᷑. qͥn illi ad legitimã horã
refectionis occurreret: et tamdiu
ꝓforib expectaret. donec illi panẽ
qui cenule suꝑerat offerret Illa
manum eiꝰ lambere solita: atty ita
qͣsi impleto officio. et p̃stita consola¬

Expanded text:
nulla succedant, istarum arborum nulla succedant, istarum arborum pomis aluntur. ergo ubi ad illam,peruenimus, leonem ibi offendimus: quo uiso ego et ille dux meus intremuimus, sanctus uero ille incunctanter accessit: nos licet trepidi secuti sumus. fera paululum — cerneres imperatam a Deo — modesta secessit et constitit, dum ille attigua ramis humilioribus poma decerperet. cumque plenam palmulis manum obtulisset, adcurrit bestia accepitque tam libere quam nullum animal domesticum, et cum comedisset, abscessit. nos haec intuentes et adhuc trementes facile potuimus expendere, quanta in illo fidei uirtus et quanta in nobis esseimus, paruo tugurio, in quo non nisi unus recipi posset, habitanre cenanti, nec facile umquam bestia falleretur, quin illi ad legitimam horam refectionis occurreret et tam diu pro foribus expectaret, donec ille panem, qui cenulae superfuisset, offerret: illam manum eius lambere solitam, adque ita quasi inpleto officio et praestita consaluta
Abbreviated transcription (Latin):
fundum putei ferebat᷑. Hortꝰ illic
erat multis holerib copiosus. Id
quidem contͣ naturam heremi:
uͥ omĩa arentia exusta solis ardo¬
rib. nulliꝰ unqͣm seminis uł exi¬
guam radicem ferunt Uerũ hoc
sc̃o illi: labor cum pecude cõmunis.
et ꝓpͥa p̃stabat industria. Freqͦns
enim irrigatio aque. tantam
pinguedinem harenis dabat: ut
mirum in modũ. iurere atꝙ
fructificare hortuli illiꝰ holera ui¬
deremꝰ. Ex his gͦ: una cum dño suo
bos ille uiuebat. Nob̃ quoq ex ea co-¬
pia. cenam sc̃s ille dedit. Post cenã
aut̃ iam inclinante uesꝑa. inuitat
nos ad arborem palme. cuiꝰ intdũ
pomis uti solebat: que fere duob
milib aberat. Nam he tantũ arbo¬
res. in heremo licet rare habentur:
Tam̃ utrum eas sollers antiqͥtas
ꝓcuraũit. an soli natura gignat
habitandum qͣndoꝙ sc̃is heremũ.
hec seruis suis ꝑauerit. Ex maio-¬
re enim parte qui int̃ illa secreta
consistunt: cum alia ibi g̾mina

Expanded text:
fundum putei ferebatur. Hortus et illic fundum putei ferebatur. Hortus et illic erat multis oleribus copiosus. Id quidem contra naturam eremi, ubi omnia arentia, exusta solis ardoribus, nullius unquam seminis vel exiguam radicem ferunt. Verum hoc sancto illi labor cum pecude communis, et propria praestabat industria; frequens enim irrigatio aquae tantam pinguedinem arenis dabat, ut mirum in modum virere atque fructificare hortuli illius olera videremus. Ex his ergo una cum domino suo bos ille vivebat; nobis quoque ex ea copia coenam sanctus ille dedit. Post coenam autem, jam inclinante vespera, invitat nos ad arborem palmae, cujus interdum pomis uti solebat, quae fere duobus milibus aberat. nam hae tantum in eremo arbores, licet raro, habentur tamen. quod utrum sollers antiquitas procurauerit, an soli natura gignat, habitandam quandoque a sanctis eremum haec seruis suis parauerit. ex maiore enim parte, qui intra illa secreta consistunt, cum alia ibi germina
Abbreviated transcription (Latin):
Qd̃ cum abbas ad monasteriũ pꝰt
regressus fr̃ib retulisset. tantꝰ om̃i¬
um incenderat ardor aminos. ut
certatim ad hereinum et sacras
solitudines ire ꝓperarent.
N hoc monasterio. duos ego iam
senes uidi: qui ꝑ qͣdraginta annoᷤ
ibi degere. ita ut nunqͣm inde gs¬
cesserint ferebant᷑. Siquidem id
de eoꝵ iurtutib et abbatis ipsius
testimonio. et omiũ frũm audierã
sermone consono celebrari. qđ unũ
eoꝵ sol nunqͣm uidisset epulautẽ:
alterum nunqͣm uidisset iratum
Sed quia uniꝰ heremite agnouistiᷤᷤ
uirtutem: referam uobis adhuc
pauca de plurmus. Ul
ingressus sum. duodecĩ fere
a nilo milib: habebam aut̃ unũ
ex fr̃ib ducem locor ꝑitum: ꝑue¬
nimꝰ ad qͦndam senem monachũ
sub radice montis habitante. Ibi
qđ in ilł locis rarissimum÷: pute¬
us erat. Bouem unum habebat:
cuiꝰ hic erat totꝰ labor. impulsa ro¬
tali machina aqͣm ꝓduce Nam
fere mille aut ampliꝰ pedum ꝑ¬

Expanded text:
Quod cum abbas ad monasterium post Quod cum abbas ad monasterium post regressus fratribus retulisset, tantus omnes incenderat ardor animarum, ut certatim ad eremum et sacras solitudines ire properarent. In hoc monasterio duos ego jam senes vidi , qui per quadraginta annos ibi degere, ita ut nunquam inde discesserint, ferebantur. Siquidem id de eorum virtutibus, et abbatis ipsius testimonio, et omnium fratrum audierim sermone consono celebrari, quod unum eorum sol nunquam vidisset epulantem, alterum nunquam vidisset iratum. Sed quia unius eremitae cognovistis virtutem, referam vobis adhuc pauca de pluribus. CAingressus sum , duodecim fere a Nilo millibus habebam autem unum ex fratribus ducem locorum peritum pervenimus ad quemdam senem monachum, sub radice montis habitantem: ibi, quod in illis locis rarissimum est, puteus erat. Bovem unum habebat, cujus hic erat totus labor, impulsa rotali machina aquam producere, nam mille aut amplius pedum pro
Abbreviated transcription (Latin):
emissus : quo se homo xp̃i. intra
picłm famis ipse concluserat Are¬
bant m̃bra ieiunio: ẜ defice̾ mens
intenta celo ñ pot̾at. Corpꝰ in edia
fatiscebat: fides firma durabat.
sollicitudine cognosc̃ẽ cupiens. qͣ
uite substantia uir fidelis aleretur:
qui ministrari sibi panẽ ab hoĩe
noluisset: ad requirendũ eum ab-
bas ipse ꝓficiscit᷑. E ille uͥ eminus
senẽ lienire conspexit. occurrit ei obui¬
am: agit gr̃as: ducit ad cellulam.
Cum ingressi parit ambo. conspi¬
cuint palinaciam sportam. calido
pane congestam: forib affixam de
poste pendere. Ac pͥmum calidi pa-¬
nis odor sentitur: tactu uͦ ac si ante
paululum focis ẽẽt ereptꝰ ostendi-¬
tur: egyptii tam̃ ꝑanis forma ñ
cerint᷑ Obstupe facti ambo: munꝰ
celeste cognoscunt. Cum ille hoc ab-¬
batis aduentui p̃stitum fateret᷑ ab-¬
bas uͦ illiꝰ fidei ac uirtuti. id potuis
ascberet: ita ambo celestem panem
cum multa exultatione fregerunt.

Expanded text:
emensus, quo se homo Christi intra emensus, quo se homo Christi intra periculum famis ipse concluserat: arebant membra jejunio, sed deficere mens coelo intenta non poterat: corpus inedia fatiscebat, fides firma durabat: sollicitudine cognoscere cupiens, qua vitae substantia vir fidelis aleretur, qui minnoluisset, ad requirendum eum ipse abbas proficiscitur. At ille, ubi eminus senem venire conspexit, occurrit ei obviam, agit gratias, ducit ad cellulam. Cum ingressi pariter ambo, conspiciunt palmiciam sportam, calido pane congestam, foribus affixam de poste pendere; ac pnis odor sentitur, tactu uero ac si ante paululum focis esset ereptus, ostenditur: Aegyptii tamen panis forma non cernitur. obstupefacti ambo munus caeleste cognoscunt. cum ille hoc abbatis aduentui praestitum fateretur, abbas uero illius fidei ac uirtuti id potius adscriberet: ita ambo caelestem panem cum multa exu
Abbreviated transcription (Latin):
sibi constituerat: panem abbas
ꝑ duos pueros miserat. Qͦrum ma¬
ior habebat etatis annos quin-¬
decim: minor duodec̃ĩ anniserat.
his gͦ inde redeuntib: aspis mi¬
re magnitudinis fit obuiam
Cuiꝰ occursu nichil ꝑt̃riti: uͥ ante
pedes eorũ uenit. quasi incanta-¬
ta car minibcerulea colla deposu-¬
it inor ex pueris: manu eam app̃-¬
hensam. ac pallio inuolutã ferre
cepit. Deinde monasterum qͣsi
ñ sine iactantie tumore deposu¬
it. Sed cum infantium fidematty
uirtutem cet̃ p̃dicarent abbas
ille altiori consilio. ne infirma etaᷤᷤ
insolesce̾t. uirgis utrumꝙ compes
isse uirtutis: discerent potiꝰ do in
humilitate seruire. ñ in signis et
uirtutib głari: quia melior ẽẽt.
infirmitatis conscientia. uirtutũ
diuit. et ꝑielitatos infantulos ser¬
pentis occursir᷑ et ipsos insuꝑ mul¬
ta ũbera uicto serpente meruisse.
abbatem obsecrat. ne sibi pest hec
ret᷑. Iamq octauus dies fuerat

Expanded text:
sibi constituerat, panem abbas sibi constituerat, panem abbas per duos pueros miserat, quorum major habebat aetatis annos quindecim, minor duodecennis erat. His ergo inde redeuntibus aspis mirae magnitudinis fit obviam, cujus occursu nihil perterriti; ubi ante pedes eorum venit, quasi incantata carminibus, caerula colla deposuit. Minor e pueris manu apprehensam ac pallio involutam ferre coepit: deinde monasterium quasnon sine jactantiae tumore deposuit. Sed cum infantium fidem atque virtutem caeteri praedicarent, abbas ille altiori consilio, ne infirma aetas insolesceret, virgis utrumque compescisse virtutis: discerent potius, Deo in humilitate servire, non in signis et virtutibus gloriari: quia melior esset infirmitatis conscientia virtutum divit, et periclitatos infantulos serpentis occursu, et ipsos insuper multa verbera victo serpente meruisse; abbatem obsecrat, ne sibi post haec retur. Jamque octavus dies fuerat
Abbreviated transcription (Latin):
cituin: exoneratꝰ quodam mͦ gͣui
fasce penitus acliber. regressus sũ
alexandriam Uisitatis gͦ ibi fr̃ib:
ad suꝑiorem thebaidam. id est ad
egypti extrema contendi. Ibi em̃
uaste patentis heremi solitudines:
plurimum ferebant᷑ habe mona¬
chorum. Hongum ẽ si omĩa cri-¬
nasteria habitant in uno loco ple-¬
riq centeni. quib summũ ius est.
abbatis imꝑio uiuere: nichil arbi-¬
trio suo agere: ꝑ omĩa ad nutum
illiꝰ potestettemq pendere Ex his¬
gͦ siqui maiorem uirtutem m̃te
conceꝑint. ut acturi solitariam
uitam. se ad heremũ conferant:
ñ nͥ ꝑmittente abbate discediÑ.
hec illorum pͥma uirtus ẽ: alieno
parere imꝑio. Transgressis gͦ ad
heremum: abbatis illiꝰ ordinatione.
panis. uł quilibet cibus aliꝰ ministra-¬
stur
asu ꝑ illos dies u stur.¬
quib illuc adueneram. cuidã¬
solitario qui nuꝑ ad heremũ seces¬
serat. neq ampliꝰ ab hoc monaste-¬
rio qͣm sex milib tab̃naculum

Expanded text:
citum, exoneratus quodammodo gravi citum, exoneratus quodammodo gravi fasce penitus ac liber, egressus sum ad Alexandriam. Visitatis ibi fratribus, ad superiorem inde Thebaidam, id est ad Aegypti extrema contendi. Ibi enim vastae patentis eremi solitudines plurimum ferebantur habere monachorum. Longum est, si omnia cunasteria. Habitant uno loco plerumque centeni: quibus summum jus est, sub abbatis imperio vivere, nihil arbitrio suo agere, per omnia ad nutum illius potestatemque pendere. Ex his, si qui majorem virtutem mente conceperint, ut acturi solitariam vitam se ad eremum conferant, non nisi permittente abbate discedunt. Haec illorum prima virtus est, parere alieno imperio. Transgressis ad eremum, abbatis illius ordinatione panis vel quilibet cibus alius ministratur. Casu per illos dies quibus illo adveneram, cuidam qui nuper ad eremum secesserat, neque amplius ab hoc monasterio quam sex millibus tabernaculum
Abbreviated transcription (Latin):
Iere fateor pinxisse uidetur mͥ in
aliquib opuscłis uicia multorũ:
immoq nichil penitꝰ omisit. qd̃ ñ
carꝑet. iaceraret. exponeret. Preci-¬
pue auariciam: nec minꝰ uanita¬
tem insectatus ẽ Multa de suꝑbia:
ñ pauca de suꝑstitione disseruit.
Ceterũ de familiaritatib uirgi-¬
num et monachorũ. atty etiam
clericorum: qͣm uera. qͣmfortia
disputauit. Inde a quibdã dicit᷑
ñ amari Oderunt eum heretici:
quia eos impugnare non desinit.
Oderunt eũ clerici: quia uicia
eorum insectat᷑ et cͥmina. Sed pla-¬
ne eum boni om̃s ammirant᷑. et
diligunt. Nam qui eũ hereticum
ẽẽ arbitrant᷑: insaniunt.Iere dixe-¬
rim catholica hominis scientia
sana doctͥna est. Totꝰ semꝑ in lecti¬
one: totus in libris ẽ. Non die ñ
nocte requiescit: aut legit semꝑ
uł exigno temꝑis puncto. atan¬
to iuro discedere noluisse m huic
milia que me conta uoluntatem
animi mei secuta tenebat impli¬

Expanded text:
Vere fateor, pinxisse mihi videtur in Vere fateor, pinxisse mihi videtur in aliquibus opusculis vitia multorum ; imo quod nihil penitus omisit, quod non carperet, laceraret, exponeret; praecipue avaritiam, nec minus vanitatem insectatus est. Multa de superbia, non pauca de superstitione disseruit. Caeterum de familiaritatibus virginum et monachorum, atque etiam clericorum, quam vera, quam fortia disputavit? unde a quibusdam dicitur non amari. Oderunt eum haeretici, quia eos impugnare non desinit. Oderunt eum clerici, quia vitia eorum insectatur et crimina. Sed plane eum boni homines admirantur et diligunt. Nam qui eum haereticum esse arbitrantur, insaniunt. Vere dixerim, catholica hominis scientia, sana doctrina est: totus semper in lectione, totus in libris est. Non die, non nocte quiescit; aut legit aliquvel exiguum temporis punctum a tanto viro discedere noluissem. Huic milia, quem me contra voluntatem animi mei secuta tenebat impli
Abbreviated transcription (Latin):
effundere. nͥ contentione creuisset.
Itius modi gͦ turbatione cum ueruis¬
sem alexandriam fluctuabat. Ne
quidem ep̃s illiꝰ cuutatis benigne
ad modum. et melius qͣm opina¬
bar excepit: secumq tenere demp¬
tauit. Seqd ñ fuit animꝰ ibi consistẽ.
ubi recens frat̾ne cladis feruebat
G̃itur inde digressus in fmuidia¬
bethleem opidum petii. qđ ab iero¬
solimis sex milib seꝑat᷑: ab alexan¬
dria aut̃ sedecim mansionib ab:
regebat. Nam parrochia ẽ ep̃i: qui
ierosolimam tenet Nichi iampͥdẽ
ieromimus. suꝑiori illa mea ꝑegͥna¬
tione comꝑtꝰ. facile obtinuerat ut
nullum ỹter illum expetendum.
rectiꝰ arbitrarer Uir enim prẽt̃ fidei
meritũ dotemq uirtutum. non
solũ latinis atti grecis. sed & hebre-¬
is etiam utteris ita institutus est:
ut se illi momĩ scientia nemo aude¬
at comꝑare Nam sex m̃sib apud ip-¬
sum fui conũsatus. cui iugis adũsũ
tamen concitat contͣ odia ꝑditorũ.

Expanded text:
effundere, nisi contentione crevisset. effundere, nisi contentione crevisset. Istiusmodi ergo turbatione cum veni, Alexandria fluctuabat. Me quidem episcopus illius civitatis benigne admodum, et melius quam opinabar excepit, secumque tenere tentabat. Sed non fuit animus ibi consistere, ubi recens fraternae cladis fervebatgitur inde egressus , Bethleem oppidum petii, quod ab Jerosolymis sex millibus separabatur: ab Alexandria autem sedecim mansionibus aberegebat. Nam parochia est episcopi, qui JerHieronymus superiore illa mea peregrinatione compertus facile obtinuerat ut nullum mihi expetendum rectius ameritum dotemque uirtutum non solum Latinis adque Graecis, sed et Hebraeis litteris ita institutut se illi in omni scientia nemo audeat comparare. Nam sex menses apud ipsum fui conversatus. Cui jugis adversum tamen concivit odia perditorum.
Abbreviated transcription (Latin):
quia hoc bonitat illiꝰ pietatic cõ¬
grueret: ut qui ꝑditum homiñe
reformasset: ꝓlapsum ꝙͦ angelũ
lib̾aret. Cum ħ atq alia istiꝰmocli ab
ep̃is ꝓderent᷑: ex studiis partium.
orta ẽ magna seditio. Qͤcam repri¬
mi sacerdotũ auctoritate ñ posset
seuo exemplo ad regendam eccłe
disciplinã prefectꝰ assumitur: Cuiꝰ
trore chisꝑsi fr̃s. ac ꝑ diu̾sas horas
monachi sunt fugat: ita ut ꝓposi¬
tis edictis. in nulla consistere sede
sinerent᷑. Illud aut̃ me admodũ
ꝑmouebat. Qđ ieronimꝰ uir maxi¬
me catholicꝰ. et sacre legis ꝑitissimꝰ.
origenem secutus pͥmo tempore
putabat᷑: qͣm nunc idem ipse iero¬
nimus. p̃cipue uł om̃ia illiꝰ scͥpta
damꝑnaret. Nec uͦ ausus sum de
quoqͣm temere iudicare: p̃stantis
ror est ut ego sentio. siue heresis itti
pusabat᷑. ñ solum repͥmi ñ potuit
multis animadũsionib sac̃dotum:
se nequaqͣm tam late se potuisset

Expanded text:
quia hoc bonitati illius pietatique conquia hoc bonitati illius pietatique congrueret 538, ut qui perditum hominem reformasset, prolapsum quoque angelum liberaret. Cum haec atque alia hujusmodi ab episcopis proderentur, ex studiis partium orta est magna seditio. Quae cum reprimi sacerdotum auctoritate non posset, saevo exemplo ad regendam Ecclesiae disciplinam praefectus assumitur: cujus terrore dispersi fratres, ac per diversas oras monachi sunt fugati, ita ut, propositis edictis, in nulla constare sede sinerentur. Illud autem me admodum permovebat, quod Hieronymus vir maxime catholicus, et sacrae legis peritissimus, Origenem secutus primo tempore putabatur: quem nunc idem ipse Hieronymus praecipue et omnia illius scripta damnaret. Nec vero ausus sum de quoquam temere judicare: praestantissror est, ut ego sentio; sive haeresis, ut putatur, non solum reprimi non potuit multis animadversionibus sacerdotum, sed nequaquam tam late se potuisset
Abbreviated transcription (Latin):
scͥptis fraus hetica fuisset oꝑta:
que in quibdam locis ñ timuis¬
set incidere eũgłicam ũitatem.
Adũsus hec. ep̃i obstinatiꝰ reniten¬
tes. ꝓpotestate cogebant. resta
etiam uniũsa cum pͣuis. et cum
ipso auctore dampnari qͥa satis
citura insipientib. qͣm ꝓfut ura
sapientib. Michi aut̃ ex illiꝰ libris
quedam curiosiꝰ indaganti. admo¬
dũ multa placuerunt: sed aliqua
rep̃hendi. in quib illũ praua sen-¬
sisse. ñ dubium ẽ que defensores eiꝰ
falsata contendunt fͤgo miror unũ
eundemq hominẽ tam diũsum a
se ẽẽ potuisse: ut in ea parte qua
ꝓbat᷑. neminem post apłos habeat
eqͣlem: in ea uͦ qua uire rep̃hendit᷑.
nemo deformiꝰ doceat᷑ errasse. Nam
cum ab ep̃is excepta illiꝰ ẽx libris mul¬
ta legerent᷑. que contͣ catholicam
fidem scͥpta coustarent: locus ille
uł maximam parabat inuidiam
nis salute ꝑpessus. mort̾ẽ ꝓ hominiᷤ

Expanded text:
scriptis fraus haeretica fuisset operata, scriptis fraus haeretica fuisset operata, quae in quibusdam locis non timuisset impetere Evangelicam veritatem. Adversum hoc episcopi obstinatius renitentes, pro potestate cogebant recta etiam universa cum pravis, et cum ipso auctore damnare, quia satis citura insipientibus quam profutura sapientibus. Mihi autem ex illis libris quaedam curiosius indaganti, admodum multa placuerunt: sed aliqua reprehendi, in quibus illum prava sensisse non dubium est, quae defensores ejus falsata contendunt. Ego miror unum eumdemque hominem tam diversum a se esse potuisse ut in ea parte qua probatur neminem post apostolos habeat aequalem; in ea vero qua jure reprehenditur, nemo deformius doceatur errasse. Nam cum ab episcopis excerpta ex libris illius multa legerentur, quae contra catholicam fidem scripta constarent, locus ille vel maximam parabat invidiam, nis salute perpessus, mortem pro hominis
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃o. int̾iectu montis exclusa frat
aut̃ uilib terta uirgultis. ñ multo
rat consistere. Cum hominũ mores
quereremꝰ: Alud p̃clarum animad¬
ũtimꝰ. nichil eos neq emere neq
obtulissem: refutauit altiore consi¬
lio ꝓtestatꝰ eccłiam auro ñ strui.
set: reuocantib nos ad mare nau¬
rosꝑoq cursu septimo die
alexandriam ꝑuenimus: uͥ
feda int̃ ep̃os atqi monachos. cer¬
tamina gerebant᷑: ex ea occasione
uł causa quia congregati munũ
nis libros legeret aut haberet:
qui tractator scͥpturarum sacra-¬
rum. ꝑitissimꝰ habebat᷑. Sed ep̃i
quedam in libris illiꝰ. insaniꝰ scͥpta
tiꝰ fraudulenter inserta dicebant:
et ido ñ ꝓpt̃ illa que in rep̃hen¬
sione merito uocarent᷑. etiã reli-¬
qua ẽẽ dampnanda: cum legen-¬
cium fides. facile possit habere
discͥmen. ne falsata sequeretur:
ectam̃ catholice disputata reti-¬
neret. Non ẽẽ autem mirum si
in libris neothericis. et recens¬

Expanded text:
nostro interjectu montis exclusa. Erat nostro interjectu montis exclusa. Erat autem vilibus texta virgultis, non multo rat consistere. Cum hominum mores quaereremus, illud praeclarum animadvertimus, nihil eos neque emere neque mmos aureos detulissem, refugit, altiore consilio protestatus, Ecclesiam auro non instrui, set, revocantibus nos ad mare nauroque cursu septimo die Alexandriam pervenimus, ubi foeda inter episcopos atque monachos certamina gerebantur, ex ea occasione vel causa, quia congregati in unum nis libros legeret aut haberet: qui tractator sacrarum scripturarum peritissimus habebatur. Sed episcopi quaedam in libris ipsius insanius scripta tius fraudulenter inserta dicebant: et ideo non propter illa quae in reprehensionem merito vocarentur, etiam reliqua esse damnanda; cum legentium fides facile possit habere discrimen, ne falsata sequeretur, et tamen catholice disputata retineret: non esse autem mirum, si in libris neot
Abbreviated transcription (Latin):
mollicia detineri f̃ gressos nos inde
ut ẽ mos humani ingenii naturã
locorũ cultumq habitantium uolu¬
isse cognoscere: xp̃ianos nos ẽẽ: id
pcipue querere. an eẽnt aliqui int̃
illas solitudines xp̃iant. Tunc uͦ ille
flens ỹgaudio: ad genua nr̃a ꝓuol¬
uit᷑. IPerum nos ac sepiꝰ ceoscul atus
inuitat ad orationem. De inde positis
in t̾ram ueruecũ pellib. facit nos
discumb̃e: apponit p̃ndium. sane
locupletissimum: dimidiũ panẽ
ordeaceum. Eramꝰ aut̃ nos quatuor
ipse erat quintꝰ Fascicłm etiã herbe
intulit. cuiꝰ nomen mͥ excidit: que
mente similis et exuberans foliis
saporem mellis p̃stabat. huiꝰ p̃dulci
admodum suauitate delectati aitu
exaciati sumꝰ Seꝑtem enim dieb
cum aliqui ex incolis ad nos conflu¬
ere cepissent. cognoscimꝰ illum hos-
nos dissimulatione celauerat. Dem-¬
de cum ipso ad eccłam ꝓcessimꝰ: qͣ
fere duob milib aberat a conspectu

Expanded text:
mollitie detineri: egressos in terram, mollitie detineri: egressos in terram, ut sit mos humani Ingenii, naturam locorum cultumque habitantium uoluisse cognoscere: Christianos nos esse: id praecipue quaerere, an essent aliqui inter illas solitudines Christiani. tum uero ille flens prae gaudio ad genua nostra prouoluitur: iterum nos ac saepius exosculatus inuitat ad orationem: deinde expositis in terra ueruecum pellibus facit nos discumbere. adponit prandium sane locuplethordeaceum. Eramus autem nos quatuor, ipse erat quintus. Fasciculum herbae etiam intulit, cujus nomen mihi excidit, quae menthae similis est, exuberansque foliis saporem mellis praestabat. Hujus praedulci admodum suavitate et delectati sumus, et satiati. Septem enim diebus cum aliqui ex incolis ad nos visendos confluere coepissent, cognoscimus illum hospinos dissimulatione celaverat. Deinde cum ipso ad ecclesiam processimus, quae fere duobus millibus aberat, a conspectu
Abbreviated transcription (Latin):
ibi germina: sata nulla ꝓueniunt:
cͥꝑpe instabili loco. arentib harenis.
ad omnẽ motum uentorum ceden.¬
tib Perum uͥ adũsa quecdam a mari
ꝓmunctoria uentis resistunt: t̾ra
aliqͣntulum solichior herbam raram¬
aty. hispictam gignit. Sa ouib est
pabulum. satis utile. Incole loci illiꝰ:
lacte uinunt. Q sollertiores sunt. uł
ut itadirerim ditiores: ordeaceo pa¬
ne utunt᷑. fa ibi sola messis ẽ que ce¬
leritate ꝓuentus. ꝑ naturam folis
si ue aeris uentorũ casus enadere so¬
let. Quippe fert᷑ adie iacti seminis
tricesimo hie maturesce. Consistẽ
aut̃ ibi homines ñ aliaratio facit.
fitrema siquidem cirenorũ horaẽ
deserto illi contigiia. qđ mt̃ egy ptũ
et affricam int̾iacet: ꝑ qł olim ca¬
to cesarem fugiens. duxit grerci-¬
tum. Ergo ut ad tuguriũ illud.
qđ eminus conspexeram ꝑtendi:
ibi iuenio senemin ueste peluicia.
molam manii ũtentem. Consalutatꝰ
accepit nos benignissime. Siectos¬

Expanded text:
ibi germina, sata nulla proveniunt, ibi germina, sata nulla proveniunt, quippe instabili loco, arentibus arenis ad omnem motum ventorum cedentibus. Verum ubi eversa quaedam a mari promontoria ventis resistunt, terra aliquantulum soliatque hispidam gignit, ea ovibus est pabulum satis utile. Incolae loci illius lacte vivunt. Qui solertiores sunt, vel ut ita dixerim ditiores, hordeaceo pane utuntur. Et ibi sola messis est, quae celeritate proventus, per naturam solis sive aeris, ventorum casus evadere solet. Quippe fertur a die jacti seminis, trigesimo die maturescere. Consistere autem ibi homines non alia ratio facit, Extrema siquidem Cyrenorum ora est deserto illi contigua, quod inter Aegyptum et Africam interjacet; per quod olim Cato Caesarem fugiens duxit exercitum. Ergo ut ad tugurium illud, quod eminus conspexeram, pertendi, invenio ibi senem in veste pellicea, molam manu vertentem. Consalutatus, accepit nos benignissime.
Abbreviated transcription (Latin):
triennium. quo temꝑe
hinc abii. uͥ a narbona
nauem soluumꝰ. qͥnto
die portum affrice in¬
trauimꝰ: adeo ꝓsꝑa dei nutu naui¬
gatio fuit. L ibuit quoq ami mo
adire carthaginem: loca uisitare
sc̃orum: et p̃crpue a ad sepulchru
cipͥam martiris adorare. Quinto
decimo gͥ die ad portum regressi.
ꝓfectiq in altum. alexandriam
petentes: reluctante austro. pene
in sirtim illati sumus. Qđ ꝓuiddi
naute cauentes: iactatis nauem
anchoris sistunt. Sub ocłis autẽ t̾ra
continens erat: in qua scaphis eg̾s¬
si. cum uacua ab humano eultu oĩa
cerneremꝰ. ego studiosius exploran.¬
dorum locor gr̃a longiꝰ ꝓcessi: trib
um int̃ harenas conspicio. Cuiꝰ tectũ
tum: ñ q ibi uis ulla imbrium
timeat᷑. fuisse aut̃ illic pluiuã. nec¬
aliqͣndo quidem auditum. ẽ: sed
qd uentorũ tanta uis ẽ ut si qͣndo
ut clementiori celo. aliqͣntulum spl¬
rare flatꝰ ceꝑit. maiꝰ in ilł t̃ris. qͣm
in ullo mari naufragium sit. Nulla

Expanded text:
triennium, quo tempore hinc abii , ubi a Narbona navim solvimus, quinto die portum Africae intravimus, adeo prospera Dei nutu navigatio fuit. Libuit animo adire Carthaginem, loca visitare sanctorum, et praecipue ad sepulcrum Cypriani martyris adorare. Quinto decimo igitur die ad portum regressi, profectique in altum Alexapetentes, reluctante austro pene in Syrten illati sumus: quod providi nautae caventes, jactis navem anchoris sistunt. Sub oculis autem terra continens erat, in quam scaphis egressi cum vacua ab humano cultu omnia cerneremus, ego studiosius explorandorum locorum gratia longius processi. Tribus um inter arenas conspicio, cujus tectumtum, non quod ibi vis imbrium ulla timeatur fuisse autem illic pluviam nequando quidem auditum est, sed quod ventorum ea vis est, ut si quando vel clementiori coelo aliquantulus spirare flatus coeperit, majus in illis terris quam in ullo mari naufragium sit. Nulla
Abbreviated transcription (Latin):
ex asia p̃cdiues opib genere clarꝰ
habens uxore et filium paruulũ. cũ
in egrpto tribunꝰ eẽt: et freqͤntib
adũsum blembos expeditionib que¬
dam heremi contigisset. sc̃oꝵ etiã
tab̾nacła qͣmplura uidisset: abea-

Expanded text:
s opibus, genere clarus, habens uxorem et filium paruulum, cum in Aegypto tribunus esset et frequentibus aduersum Blembos expeditionibus quaedam eremi contigisset, sanctorum etiam tabernacula conplura uidisset, a bea
Abbreviated transcription (Latin):
abbatẽ pemenem: si melus
ẽẽt remotiꝰ ancũ aliis ma-¬
nere. Respondit senex. homo si seipsũ
rep̾hendit: ubiq potest ꝑsistere. Si
aut̃ semagnificat: nunqͣm statͦ i e
quid eñ boni fecerit homo. ne erul¬
tet in eo: quia mox ꝑdit illud cxxxix.
enit aliqͣndo ad abbate zenonem

Expanded text:
abbatem Poemenem: Si melius est remotius an cum aliis manere ? Respondit senex: Homo si seipsum reprehendit, ubique potest persistere; si autem se magnificat, nunquam stat. 517 Quidquid enim boni fecerit homo, ne exsultet in eo, quia mox perdet illud. 111. Aliquando venit ad abbatem Zenonem
Abbreviated transcription (Latin):
an: et unusqͥsq sꝑans qđ apud eum
maneret. p̃parauit se. At ille reqͥrens
cellam theopentii: ad eum ꝓfectus est.
Cumq cum gaudio illum susce pis¬
set: et ẽẽnt utriq simul soli: dicit ei
senex Quemadmodũ ẽ tecum frat:
Ac ille dixit. Orationib tuis bene ẽ.
Ec seuer ait. Non te impugnant cugita¬
tiones: At ille respondit. Interea bene
sum. Et ubescebat enum dicere Et dic̃
ei senex.Ecce qͦt annis sum in solitu¬
dine. et ab omnib honoroi: et in hac
etate cum sim senex. molestant me
cogitat iones mee Respondit cheopen-¬
unt. Et tunc senex singłas cogitatio¬
nes. qͣs impugnantes se fingebat: usq¬
qͥ tocum theopentiꝰ confiteret᷑ Post ħ
dieit ad eum. Iuẽ admodum ieuinas:
At ille dirit. Usq: ad nonam. Cui senex
Alt. Usq ad uesꝑum ie iuna: et de eu¬
¶Io. uel de aliis scͥpturis fine cessati¬
one semꝑ aliqͥd meditare. Et qͦtiens
ꝓam solitudinem. Et it̾um uiam eir¬

Expanded text:
am, et unusquisque sperans quod apud se am, et unusquisque sperans quod apud se maneret, praeparavit se. At ille requirens cellam Theopempti, ad eum profectus est. Cumque cum gaudio illum suscepisset, et essent utrique simul soli, dixit ei senex: Quemadmodum est tecum, fili? At ille respondit: Orationibus tuis bene sum. Et ait senex: Non te impugnant cogitationes? At ille respondit: Interea bene sum. Erubescebat enim dicere; et dixit ei senex: Ecce quot annos sum in solitudine, et ab omnibus honoror, et in hac aetate cum sim senex, molestant me cogitationes meae. Respondit Theopempfaciunt. Tunc senex singulas cogitationes quasi se impugnantes fingebat, usquequo totum illi Theopemptus confiteretur. Post haec dixit ei: Quemadmodum jejunas? At ille dicit ei: Usque ad nonam. Cui senex ait: Usque ad vesperam jejuna, et de Evangelio vel de aliis Scripturis sine cessatione semper aliquid meditare; et quoties propriam solitudinem. Et dum insi
Abbreviated transcription (Latin):
a autem plena ẽẽt. multis fr̃ib. sero ꝑ
uiam circumspiciebat÷ et uidit de mo¬
nem uemiente in figura hominis. uesti-¬
tum tunica linea pforata: et ꝑ singła
foramina. uascula parua pendebant.
Etdicit illi senex. Quo uadis magne:
Et respondit ei. Pado communicare frs¬
bos: qui sunt inferiꝰ. Cui senex. Et ꝓpter
qͥd. tot uascula tecum fers. at ille dix
it. Gustum fero fr̃ib. Ee idõ tanta fero:
ut si unum ũ placuerit. ostend̾a aliud.¬
. aliud. Et fieri ñ potest. nͥ unũ ex illis
alicui placeat. Etꝰ dicens: discessit. Per¬
mansit aut̃ senex. iterũ uiam circũ¬
spiciens. usq quo rediret. Ecumredi-¬
rec: dicit ei. Salueris. at ille dixit. luo¬
s siliis adquiescit: E dicit eisenex. Ergo
nullum habesamicun. At ille respon¬
dic. Unum habeo amieum: uel ipse
theopentius dicit᷑. Discedente illo. mox
surrexit albas macharus: et descen¬
dit ad inferiore m heremũ. Qa cum¬
⁊fr̃s audissent. egressi sunt illi obui¬

Expanded text:
 autem plena esset multis fratribus, sero per viam circumspiciebat, et vidit daemonem venientem in figura hominis, vestitum tunica linea perforata, et per singula foramina, vascula parva dependebant, et dixit illi senex; Quo vadis, maEt respondit ei: Vado commonere fratres qui sunt inferius. Ait senex: Et propter quid tot vascula tecum fers? At it: Gustum fero fratribus, et ideo tanta fero, ut si unum displicuerit, ostendam aliud,m aliud; et fieri non potest, nisi unum ex ipsis aliquod placeat eis. Et haec dicens discessit. Permansit autem senex iterum viam circumspiciens, usquequo rediret, et cum rediret, dicit ei: Salveris. Dicit et ille: Quosiliis acquiescit? Et dicineminem ibi habes amicum? At ille respondit: unum habeo amicum, ipse Theopemptus dicitur. Discedente illo mox surrexit abbas Macarius, et descendit ad inferiorem eremum. Quod cum audissent fratres, egressi sunt illi obvi
Abbreviated transcription (Latin):
nere. Cum aut̃ reuerteret᷑: reqͥsiut
peius ẽ unus qͣm habui amicũ obe¬
dientemq mͥ: et ipse nescio unde
conu̾sus ẽ et om̃ib ampliꝰ asꝑbr mͥ
uisus ẽ: et uiraui non ibiaccedere.
nͥ post multum tempus. Et sie di¬
cNs: discessit.

Expanded text:
res. Cum autem reverteretur, requisivit pejus est, eum quem habui amicum et obedientem mihi, ipse nescio quomodo conversus est, et omnibus amplius asperior mihi visus est. Et juravit non ibi accedere, nisi post multum tempus; et haec dicens, discessit.
Abbreviated transcription (Latin):
ad om̃e facinus malũ. Si quis gͦ
ẽ qui uult demonib dñari: pͥus
uitiis suis et passionib dñetur.
Qlcumq eñi uitium ꝓpͥe passio¬
nis abieceris: huiꝰ uicii demonẽ
pot̾is etiam de obsessis corꝑib ef¬
fugare. Uĩo conandũ ẽ paulati
etiã demones suꝑare. qui huiꝰmo¬
di uiciis obsequunt᷑. hic sed̾o refi¬
ciebat in septimana. pulticulas
accipiens ex farre. nec pot̾at ĩa
reciꝑe aliã escã : neq etate. neq
consuetudine ꝑmittente.

Expanded text:
ad omne facinus malum. Si quis ergo est, qui vult daemonibus dominari, prius vitiis suis et passionibus dominetur. Quodcumque enim vitium propriae passionis abjeceris, hujus vitii daemonem poteris etiam de obsessis corporibus effugare. Et ideo conandum est paulatietiam daemones superare, qui hujusmodi vitiis obsequuntur. Hic secundo reficiebatur 173 in septimana, pulticulas accipiens ex farina, nec poterat jam accipere aliam escam, neque aetate, neque consuetudine permittente.
Abbreviated transcription (Latin):
usq ad ultimã senectutem. llã in
iuuentute: septimanas frequent̃
ruptũ immninentẽ. elatione mi¬
nacis sari. etiã aspectu ipso tri-¬
bilẽ: in quo erant ꝑ ipsa p̃cipitia
spelunce difficiles accessus. It
his monachorũ plurimi cõmaue¬
bant.: qͣrũ pat̃ erat nonine pity¬
rion. hic ex discipłis beati antonii fu¬
it. et post illiꝰ obitum cũ sc̃o babi¬
taũat amnione. Post buiꝰ quoq abs¬
cessũ in hoc se constituerat moute.
sed tanta erat in eo uurtutũ copia.
tanta grã sanitatũ. et potestas adũ¬
sus demones: ut duoꝵ merita
sũmorũ uirorũ solus in heredi¬
tatẽ consecutus dupplic̃e uidere¬
tur. hic gͦ multis monitis edificãs
multaꝙ doctͥna instruens p̃cipue
tam̃ de discretione sp̃uum nos do¬
cebat: dicens ẽẽ qͦsdã demones qͥ
cum asfectꝰ anine passibilit̃ & uici

Expanded text:
usque ad ultimam senectutem. Nam in usque ad ultimam senectutem. Nam in juventute septimanas frequenterfluvio imminentem, elatione minacis saxi, aspectu etiam ipso terribilem, in quo erant per ipsa praecipitia speluncae difficilis adscensus. In his monachorum plurimi commanebant, quorum pater erat nomine Pithyrion. Hic et ex discipulis beati Antonii fuit, et post illius obitum cum sancto habitaverat Ammone. Post hujus quoque abscessum in hoc se constituerat monte: sed et tanta in eo erat virtutum copia, tantaque gratia sanitatum, et potestas adversus daemones, ut duorum merito summorum virorum solus haereditatem consecutus duplicem videretur. Hic ergo multos monitis aedificans, multaque doctrina instruens, praecipue tamen de discretione spirituum nos docebat dicens, esse quosdam daemones, qui cum affectus animae passibiliter
Abbreviated transcription (Latin):
idimus et alium
señe uenerabilem. heliã no-¬
mine. in finib ciuitatis anthinoo.
que ẽ metropolis thebaidis. cen¬
ta enĩ de eo et magnifica refere¬
bant᷑. Septuagnita namq annos
in solitudine uastissima eũ tus¬
egisse phibebant Cuiꝰ deserti
horrore derrorẽꝙ nullus sermo
digne pot̾̃it expouere. Illicgͣ sede¬
bat senior: tota hacetate humane
habitationis nesciens loca. Semita
aut̃ erat angusta. et ripea que ad
eũ duebat : que uix inueniri a
cõmeantib posser. Locus aut̃ ipse
in quo sedebat. spelunca erat t̾ri¬
bilis quedã: & intuentib plur unũ
horroris incutiens. Ipse aut̃ trem̃¬
tili iã m̃bris p̃ matura qͣtiebatur
cate: incessabilit̃ tam̃ ꝑ dies sin
głos signa faciebat: & aduemientes
ad se quacũq incõmoditate con-¬
striccos. om̃imodis resoluebat. sim-¬
cci uͦ patres confirmabant: qd mil¬
lus omino meminisset. qͣndo hic
secessisset ad herenũ. Cib ei erat
panis exiguus. & paucissime oliue.

Expanded text:
idimus et alium senem venerabilem, Eliam nomine, in finibus civitatis Antinoo, quae est metropolis Thebaidis, centa enim de eo et magnifica referebantur. Septuaginta namque annos 172 in solitudine vastissima eum transegisse perhibebant; cujus deserti horrorem terroremque nullus sermo digne poterit exponere. Illic ergo sedebat senior tota hac aetate, humanae habitationis nesciens loca. Semita autem erat angusta et scrupea, quae ad eum ducebat, quae vix inveniri a commeantibus posset. Locus vero ipse in quo sedebat, spelunca erat terribilis quaedam, et intuentibus plurimum horroris incutiens. Ipse autem trementibus jam membris prae matura quatiebatur aetate. Incessabiliter tamen per singulos dies signa faciebat, et advenientes ad se quacumque incommoditate constrictos, omnimodis resolvebat. Cuncti vero patres confirmabant, quod nullus omnino meminisset quando hic secessisset ad eremum. Cibus ei erat panis exiguus, et paucissimae olivae,
Abbreviated transcription (Latin):
in timore dĩ ꝓpositũ gererent.
illi uͦ & illi infide et animi uir-¬
tute ꝓficerent Sed ad ipsos pa-¬
tres sc̃bebat. Alii quidẽ qđ mul-¬
cũ cediosus ẽẽt erga fr̃s. et pusil-
laminis erga ꝑatientiã alii uͦ
qđ bñ constant̃ et sollicite age̾̃t.
& sufficient̃ consolaret̃ fr̃s: et qͥd
huic meriti ꝓ uirtutib. qͥdũ
illi correptionis immuieret a dño
ꝓ ignauia p̃dicebat: & ita eorũ
qui absentes erant. actus & cau¬
sas. ac merita. uel negligentiam
descͥbebat: ut audientes hii de qͥ¬
bus dicebat᷑ conscientia conuicti
negare ñ possent Locebat tñ om̃s
ut a insibilib reb et corꝑeis se

Expanded text:
in timore Dei propositum gerunt: in timore Dei propositum gerunt: illi vero et illi in fide et animi virtute proficiunt. Sed et ad ipsos fratres scribebat, aliis quidem quod multum taediosi essent erga ferga patientiam, aliis vero quod bene, constanter et sollicite agerent, et sufficienter consolarentur fratres. Et quid huic meriti pro virtutibus, quid vero illi correptionis immineret a Domino pro ignavia praedicabat, et ita eorum qui absentes erant, actus et caussas, ac merita, vel negligentiam describebat, ut audientes hi de quibus dicebatur, conscientia convicti negare non possent. Docebat autem omnes, ut a visibilibus et corporeis re
Abbreviated transcription (Latin):
ceptis orationib tuis. et corꝑis
tui cicatͥdes sanat: et celestis cibi.
id est ũbi et scientie sue tͥ babun-¬
dantiã donat. U̾ coutingens os
eiꝰ ac pedes. ab ulcerib sauũ red¬
didit et replecũ scientia & do¬
fecit. Iubet aut̃ transire eum
ad alia loca et heremũ cireue¬
untẽ uisitare etiã alios fĩs: et
edificare eos in ũbo et doctͥna dm̃i
Iñica tam̃ die ad eundẽ semꝑre
m̃torũ cingła ex palmarsi foli¬
is terens ut in illis locis haberi
qͥs ire adeũ uoluit: ut ab eocu¬
raret̃ Contigit aut̃ ut anmal
quo usurus erat: cingulũ main¬
bus hominis d̃i factũ haberet.
statim ut contigerũt pedes eiꝰ
illud cingłm. sanus effectꝰ ẽ Sed
sanati sunt: et alias multas uirtu-¬
tes et sanitates ꝑ eum dñs imple-¬
int. habuit autem & hanc grãm
nes. ut uniꝰcuiusq frłim de inci-¬
nis monasteriis conũsatio ei reue¬
laret᷑: ita ut scͥberet ad patres
eorũ. et commoneret qđ ille er
ille segnit̃ agerent. nec rectum

Expanded text:
cepit orationes tuas, et corporis tui cicatrices sanat, et caelestis cibi, id est verbi et scientiae suae tibi abundantiam donat. Et contingens os ejus ac pedes, et ab ulceribus eum sanum reddidit, et repletum scientiae et dofecit. Jubet autem transire eum ad alia loca, et eremum circumeuntem visitare etiam alios fratres, et aedificare eos in verbo et doctrina Domini. Dominica autem die ad eumdem semper mentorum cingula ex palmarum foliis texens, ut in illis locis haberi quis ire ad ipsum voluit, ut ab eo curaretur. Contigit autem ut animal, quod ascensurus erat, cingulum manibus hominis Dei factum haberet. statim ut 175 contigerunt pedes ejus illud cingulum, sanus effectus est. Ssanati sunt. Et alias multas virtutes et sanitates per eum Dominus implevit. Habuit autem et hanc gratiam nes, ut uniuscujusque fratrum de vicinis monasteriis conversatio ei revelaretur, ita ut scriberet ad patres ipsorum, et commoneret quod illi et illi segniter agerent, nec rectum
Abbreviated transcription (Latin):
E ut ab huiꝰmodi studiis tnseamꝰ.
Lec enĩ semꝑ pueri & semꝑ IN¬
fautes eẽ debemiꝰ: sed aliq̃ndo iã
ad spualia et altiora conscendere
et uirorũ sensus caꝑe atq ad ꝑ-¬
fectiorẽ subire intelligentiã: ut
possimꝰ uirtutib animi intescẽ.
Sed et multa alia de hoc uiro.
sc̃s homo di appelles narratione¬
sua nob̃ fidelissima commñdauit:
que cuncta scͥbere ꝑ longũ uide¬
tur et ꝓ magnitutine sua ñ¬

Expanded text:
hujusmodi studia transeamus: neque enim semper pueri, et semper infantes esse debemus, sed aliquando jam ad spiritalia et altiora conscendere, et virorum sensus capere, atque ad perfectiorem subire intelligentiam, ut possimus virtutibus animi enitescere. Sed et multa alia de hoc viro sanctus homo Dei Apelles narratione nobis fidelissima commendavit, quae cuncta conscribere et longum videtur, et pro magnitudine sui, no
Abbreviated transcription (Latin):
nuis annis. sub cuiꝰdã saxi ru¬
pe stans semꝑ orauit. ita ut ñ¬
qͣm omĩno resederit. neq iacu¬
erit. Sompni aut̃ tantũ ceꝑit.
qͥntũ stans caꝑe potuit: cibũ¬
tunc ueniebat ad eũ et offere¬
bat ꝓ eo sacͥficium: idq ei solũ¬
et sacramentũ erat et uictus.
huic quadã die sathanas subri¬
ꝑe uolens. tͣusfigurauit se i
prb̃m. qui uenire ad eũ solebat.
et p̃ueniens horã solitã. simulat
se sacram̃torũ gr̃a uenisse. At
ille uigilant̃ intelligens frau¬
dem: cũ indignatione quadã
ait ad eũ. O om̃is doli omĩsq frau¬
dis pat̃. inmice om̃is iusticie.
ii desinis seducendo ꝑdere aui-¬
mas xp̃ianas: sedet ausus esq̃
ad ipsa te inmergere t̃rifica &
sacroscã misteria At ille res¬
pondit ei. Iutaui inqͥt qđ pos¬
sem te illudere. Sic enĩ & aliũ
quendã ex ur̃is decepi: itaut
mte excederet et ꝑdẽt sensũ
lũe cum credentẽ mͥ insamim
reddidissem: tot iusti orantes

Expanded text:
nuis annis, sub cujusdam saxi runuis annis, sub cujusdam saxi rupe stans, semper 174 oravit, ita ut numquam omnino resederit, neque jacuerit. Somni autem tantum caperet, quantum stans capere potuit. Cibutunc veniebat ad eum, et offerebat pro eo sacrificium, idque ei solum Sacramentum erat et victus. Huic quodam die satanas subripere volens, transfiguravit se in presbyterum, qui venire ad eum solebat, et praeveniens horam solitam, simulabat se Sacramentorum gratia venisse. At ille vigilanter intelligens diaboli fraudem, cum indignatione quadam ait ita ad eum: O omnis doli omnisque fraudis pater, inimice omnis justitiae, non desinis seducendo animas Christianas, sed et ausus es etiam ad ipsa te immergere terrifica et sacrosancta mysteria. At ille respondit ei: Putavi, inquit, quod possim te lucrifacere: sic enim et alium quemdam ex vestris decepi, ita ut mente excederet, et perderet sensum. Quem cum credentem mihi, insanum reddidissem, tot justi orantes