comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ille &iã ꝓpositiones quȩ adescriptione sumuntur. a substantiȩ loco uiden¬
tur assumi. Huuis uero tale sit exemplũ. Quȩrat᷑ enĩ analbedo substan¬
dortũt insub iucta ẽ. albedo igitur subistantianonẽ. Locus idẽ maxi¬
ma ꝓpositio eadẽ quȩ superius. Cuuis enĩ definitio uel descriptio.
ei quod dicit᷑ species eẽ ñ conuenit: id euis quod eẽ species ꝑhibetur.
genus ñ est. Descriptio urro substantie. albediui ñ conuenit Albedo
igitur substantia ñ est. Loci differentia superioris adescriptione
quã dudũ locauimus inratione substantie. Sunt etiã definitiones
quȩ ñ arei substantia: sed a nominis significatione ducunt᷑. atq ita
rei dequa queritur applicant᷑. ut sisit questio utrũ philosophiȩ
studendũ sit erit. argum̃ tatiotalis : Philo sophia amor sapienciȩ ẽ
huic stiudendũ nemo dubitat. Studendũ igit᷑ philosophigẽ. Hic
enĩ ñ definitiorei. sed nominis interp̃tatio argum̃ tũ dedit. Quo¬

Expanded text:
illae etiam propositiones, quae a descriptione sumuntur, a substantiae loco videntur assumi. Hujus vero tale sit exemplum: quaeratur enim an albedo substania non est. Locus, id est, maxipositio eadem quae superius. Cujus enim diffinitio vel descriptio ei quod dicitur species esse non convenit, id ejus quod species esse perhibetur genus non est. Descriptio vero substantiae albedini non convenit, albedo igitur substantia non est. Loci differentia superior a descriptione, quam dudum locavimus in ratione substantiae. Sunt etiam diffinitiones quae non a rei substantia, sed a nominis significatione ducuntur, atque ita rei de qua quaeritur applicantur: ut si quaeratur utrum philosophiae studendum sit, erit argumentatio talis: Philosophia amor sapientiae est, huic studendum nemo dubitat studendum igitur est philosophiae; hic enim non diffinitio rei, sed nominis interpretatio argumentum dedit, quo
Abbreviated transcription (Latin):
aliq̃ p̃dicando dis iungimꝰ negatio ẽ. ut homo lapis ñẽ lipidẽ enĩ ab hõe disuu rrumꝰ
Quare recta afi mationis & negitionis facta es ł diffinitio Qñaut̃¬
e enuncunre a qđ ẽ  eẽ .a qđ ũ ẽ eẽ &. qđ est eẽ a qđ ñ ẽ ñeẽ aianca er que
sunt extra p̃sens tepͥli a. similit᷑ om̃e c̃tinge qđ qͥs affirmiueit negarere qđ
qͥs negauerit affirmare. quare manifestum est quonas om̃i t asfamationie
negatio opposeta. g om̃i negationi affiriatio. Et sit hocetradictio astifinat uosuee¬

Expanded text:
aliquo praedicando disjungimus, negatio est, ut homo lapis non est, lapidem enim ab homine disjungimus. Quare recta affirmationis et negationis facta est diffinitio. DE SUe sunt extra praesens tempora similiter omne contingit quod quis affirmaverit negare, et quod negaverit affirmare; quare manifestum est quoniam omni affirmationi negatio est opposita, et omni negationi affirmatio, et sit hoc contradictio, affirmatio et neg
Abbreviated transcription (Latin):
citũ ñ natura. Oratio igit᷑ ipsa scđ̾m placitũ positionẽq. ẽ & ñ ẽ naturalit᷑
c̃stituta. Est aut̃ integra diffinitior oratiohȩc Oratio e uox significatiua
scđm placitũ cuius partes aliqͥd extra significent. Enunciatiua uͦ non
omis sed in qua uerũ ł falsũ in est. Non aut̃ in omnib ut dep̾catio. orati
quidẽ est sed neq uerao falsa. Grationis ut supra iã diximꝰ multȩ s̃
species Est enĩ oratio prima optatiua. ut utinã tibi istã m̃tẽ dii immortales
duent. Scđa uocatiua. ut heustu. Tercia imperatiua. ut cape hoc dorcio.
mnime. Uolens aut̃ aristoteles ostendere multaseẽ orationes ⁊ ñ ominẽ orationẽ
et̃ enunciatiuã hoc addidit: Dep̾catio oratio qͥdẽ ẽ sed neq uera neq falla ł tenĩ
dep̃catio morationis specieb ponit̃ sed nulla in ea ueriͥtis natura falsitatisq cognos¬

Expanded text:
citum, non natura. Oratio igitur ipsa secundum placitum positionemque est, sed non est naturaliter citum, non natura. Oratio igitur ipsa secundum placitum positionemque est, sed non est naturaliter constituta. Est autem integra definitio orationis: haec: Oratio est vox significativa secundum placitum, cujus partes aliquid extra signficant. Enuntiativa vero non omnis, sed illa in qua verum vel falsum est, non autem omniquidem est, sed neque vera, neque falsa. Orationis ut supra jam diximus multae sunt species: est enim oratio prima optativa, ut. Utinam tibi istam mentem dii immortales dent! Secunda, vocativa, ut Heus tu. Tertia, imperativa, ut Cape, da hoc, Portio. minime. Volens autem Aristoteles ostendere multas esse orationes, et non omnem orationem esse enuntiativam, hoc addidit: Deprecatio oratio quidem est, sed neque vera neque falsa. Etenim deprecatio in orationis speciebus ponitur, sed nulla in ea veritatis natura falsitatisque cognos
Abbreviated transcription (Latin):
Dlato nomina naturalia esse c̃stituit. Et hoc hinc ꝓbare c̃tendit qđ quȩ la
suppellex & quodã modo instrum̃tũ sit in uiꝰeẽ sensaꝓtendi. Naturaliũ su
suppellectiles snaturales. ut oculi instrum̃ta quidẽ sunt uidendi. Qui uisul
resnaturalis est. Quare. oculos quoq naturales eẽ necesse ẽ. Ita oiã oratio
rerum naturaliũ suppellex ẽ atq instrum̃tũ idẽ sententiarũ: Quare ipsa
qͦq ẽ naturalis Aristotelis aut̃ dic̃. ñ scđm naturã ẽẽ orationẽ. sed seđm
placitũ Quocirca. nec eẽ orationẽ su pellectilẽ naturalẽ. Qđ enĩ dic̃ ñ et̃ in¬
strum̃tũ ñ dic̃ ꝑͣhoc instrum̃tũ sensa ꝓferri sed tamenrẽ eẽ orationẽ scđm po¬
sitionẽ. ꝑ quãs ꝓprias sententias de monstremꝰ. Cuiꝰ enĩ rei partes ad placitũ
s. ipsa qͦq ẽ ad placitũ. Sed orationis partes. nom̃ & uerbũ ẽ. Hȩcaut̃ st̃ ad pla¬

Expanded text:
 nomina naturalia esse constituit, et hoc hinc probare contendit, quod quaedam  nomina naturalia esse constituit, et hoc hinc probare contendit, quod quaedam supellex et quodammodo instrumentum sint invicem sensa prodendi, naturalium vero supellectiles sunt naturales, ut oculi instrumenta quidem sunt videndi, qui visus res naturalis est, quare oculos quoque naturales esse necesse est; ita etiam oratio rerum naturalium supellex est atque instrumentum, id est, sententiarum, quare ipsa quoque est naturalis. Aristoteles autem dicit non secundum naturam esse orationem, sed secundum placitum, quocirca nec esse orationem supellectilem naturalem. Quod enim dicit non esse int non per hoc instrumentum sensa proferri, sed tantum rem esse orationem secundum positionem, per quas proprias sententias demonstremus. Cujus enim rei partes ad placitum sunt, ipsa quoque ad placitum est. Sed orationis partes nomen et verbum sunt, haec autem sunt ad pla
Abbreviated transcription (Latin):
homo uiuit affirmatio ẽ. Homoñ uiuit negatio e. Doca aut̃ dictionẽ eẽ uocẽ siđm
positionẽ ꝑ se significantẽ. ꝑ hoc qđ ait.Sed ñuna hominis ꝙllaba una
enĩ hominis syllaba dictio ñ erd. Id eirco qđ nihil ꝑse sẽparata significat. ut in¬
ho e mo & i ca eris ut supͣ ostendimus. Om̃is enĩ eius modi pars ꝙ̃ ꝑse nihil signi¬
ficat ñ edictio s tam̃ inteto nomine qͥddã positũ designat & c̃significit. ut in eo
neo inqͥt qđ est sorex rex uidet᷑ aliqͥd significare. sed eũ toto nomine ẽsignifi¬
cit potius quã quicquã ꝑse ipsũ designat. quẽ ad modũ sup̃iã dictũ ẽ. Docut eiũ
sup̃ partes nominis nihiđ om̃ino significare separatas: Qł gͦdic̃ sed ũ scđm se
nominis cõpositione designat. cũ a. so sylliba & rex iuncta inunũ id qđ ẽ sorex
in tota syllabarũ c̃iunctione designat. Est aut̃ oratio om̃is qͥ đẽ signaficatiua
ñ sic̃ instrumtũ. sed queadmodam dictum est secundum placitumed

Expanded text:
. Docet autem dictionem esse vocem secundum positionem per se significantem per hoc quod ait, sed non una hominis syllaba. Una enim hominis syllaba dictio non est, idcirco quod nihil per se separata significat, ut ho, et mo, et in caeteris, ut supra ostendimus. Omnis enim hujusmodi pars quae per se nihil significat, non est dictio, sed tantum in toto nomine quiddam positum designat et consignificat, ut in eo ificat potius quam quidquam per seipsum designet, quemadmodum supra jam dictum est. Docuit enim supra partes nominis nihil omnino significare separatas. Quod ergo dicit, sed non nominis compositione designat, cum et so syllaba et rex juncta in unum, id quod est sorex, in tota syllabarum conjunctione designet. Est autem oratio omnis quidem significativa, non sicut instrumentum, sed quemadmod
Abbreviated transcription (Latin):
re si distant ea quȩ ab inflexione nascunt᷑ abhis quȩ inflectunt᷑ distant qͦq hi
nom̃ est Casus igit᷑ nomina ñ s̃. Aliud enĩ ipse casus aliud cuiꝰ ẽ casus Quo¬
cirta si nominis hȩc om̃a casus s. hȩc nomina ñ sunt Atq ideo prudent̃ uete¬
res om̃s casus. genitiuũ datiuũ. accusatiuũ uocatiuũ ab latiuũ sius diuersisq
nominib uocauert̃᷑. Primũ uͦ alias rectũ quasi anullo inflexũ alias nominis
ipsius uocabulũ nominatiuũ dixert̃. Quare nc̃ hoc aristoteles exeqͥt᷑ qui casus
nominũ uideant᷑ ñ eẽ nõa setd tam̃ nominum inflexiones idẽ casus

Expanded text:
re si distant ea quae ab inflexione nascuntur ab his quae inflectuntur, distant quoque nomen est, casus igitur nomina non sunt. Aliud enim est ipse casus, aliud cujus est casus. Quocirca si nominis haec omnia casus sunt, haec nomina non sunt. Atque ideo prudenter veteres omnes casus genitivum, dativum, accusativum, vocativum, ablativum, suis diversisque nominibus vocaverunt. Primum vero alias rectum, quasi a nullo inflexum, alias nominis ipsius vocabulo nominativum dixerunt. Quare nunc hoc Aristoteles exsequitur, qui casus nominum videantur non esse nomina, sed tantum nominum inflexiones, id est casus.
Abbreviated transcription (Latin):
qͥdã homo animal ñ ẽ. He dñr sub alt̾nȩ. Affirmatio enĩ particularis sub
affirmatione uniũ sali. subalt̾na est Rurs eodemͦ particularis negatio subu¬
niũsali negatione. subalinae Sed liȩ ut utreq uerȩ sint aut una uera alia
falsa fieri potest. ut utreq false sint non potest inueniri ut in eo qđ est
quidam homo iustus est. & quidã homo iustus ñ ẽ. utrȩq sunt uerȩ¬

Expanded text:
 affirmatio enim particularis, sub affirmatione universali, subalterna est. Rursus eodem modo particularis negatio, sub universali negatione, subalterna est. Sed hae ut utraeque verae sint, aut una vera, alia falsa fieri potest, ut utraeque falsae sint, non potest inveniri, ut in eo quod est, Quidam homo justus est, quidam homo justus non est, utraeque sunt ver
Abbreviated transcription (Latin):
Quȩtũq cõpositio ex uno subiecto & ex uno p̃dicato facta ẽ. illa simplex enuicia¬
nonuncupat᷑ Atq hoc ẽ qđ ar. Harũ aut̃ iđ enuncatiuarũ simplex ẽenu¬
ciatio ut aliqͥd de aliqͦ. ut unũ p̃dicatũ qđ ẽ aliqͥd de uno subiecto qđ ẽ de aliq pd¬
unũ aliqͥd ab uno aliqͣ p̃dicando disiungas. ut in eo qđ ẽ socrates ñ dispictat dispugire
unũ t̾minũ a socrate. ab alio t̾nuno p̃dicando disiunxi. Aliȩ uͦ s̃ orationes eniin
ciatiue q̃ cõposite nominant᷑ quȩ ex siplicib orationib dis cõponunt᷑ ut ẽ sidie sẽ
lux est. Dies ẽ xlux ẽ duȩ s̃ simplices enunciatiuȩ orationes id circoqđ binis tnunis
c̃stant Exduab. aut̃ simplicib orationib tota liȩc oratio ẽ quȩ dic̃. sidiesẽ. lux est:
Hoc ẽ enĩ qd ait Hȩc aut̃ exlis c̃iuncta iđ ex simplicib orationib enuntratiuis ue¬
lut oratio iã posita quippe quarũ totũ corpꝰ exlus uinggͥ quas simplicescẽ supra¬

Expanded text:
isputat. Quaecunque propositio ex uno subjecto et uno praedicato facta est, illa simplex enuntiatio nuncupatur, atque hoc est quod ait. Harum autem, id est enuntiativarum, simplex est enuntiatio, ut aliquid deunum aliquid ab uno aliquo praedicando disjungas, ut in eo quod est, Socrates non disputat, disputare unum terminum, a non Socrate alio termino, praedicando disjunxi.tiativae, quae compositae nominantur, quae ex simplicibus orationibus componuntur, ut est, si dies est, lux est; dies est et lux est, duae sunt simplices enuntiativae orationes, idcirco quod binis terminis constant, ex duabus autem simplicibus orationibus tota haec oratio est, quae dicit, si dies est, lux est; hoc est enim quod ait. Haec autem ex his conjuncta, id est ex simplicibus orationibus enuntiativis, velut oratio
Abbreviated transcription (Latin):
homini & hȩc eaffirmatio unuer salis. Sinuͦ dicat aliqͥs. nullus homo animalẽ
rarsus homini uniuersali rei det̾minationẽ uniuersalẽ id qđ dr nullus a diecat
S uie gͦ in affirmatione siue innegatione. si eas uniuersalit̃ aliqͥs ꝓferit. uniũ sale
inuniũ sali ꝓponae. Nonꝓpona aut̃ uniũ sale uniũ sali qͦcieNsita dic̃ Homo animal
ẽ. homo animalnẽ: Cuenĩ homositꝰ. uni uersalis. nulla adiectiouniũsalitatis q̃
e nullus aut om̃is. affirmationẽ ł negationẽ fac̃. Quocirca repetendũ ẽ Affirma¬
tio uniũ salisẽ. inꝗͣ uniũ sale uniusalit̾ p̃dicat᷑ affirmatiue:. łtnegatio uniuer
salis ẽ. inq̃ rurs uniusale uniũsalit̃ p̃dicat᷑ negatiue. Sed hȩ huiꝰ modi. c̃trariȩ s̃
ieri enĩ ñ potest ut ubi uera ẽ affirmatio uniuersalis. illic uniũ salis negatio uera
iustus ẽ. nullus homo iustus ẽ. Hic enĩ utrȩq falsȩ st̃. Et ut una qͥdẽ uera fal

Expanded text:
homini, et haec est affirmatio universalis; sin vero dicat aliquis, Nullus homo animal est, rursus homini, universali rei determinationem universalem, id quod dicitur nullus, adjecit. Sive ergo in affirmatione, sive in negatione, si eas universaliter aliquis proferat, universale universali proponit. Non proponit autem universale universali quoties ita dicit: Homo animal est, homo animal non est. Cum enim homo sit res universalis, nulla adjectio universalitatis, quae est nullus, aut omnis, affirmationem vel negationem fecit. Quocirca repetendum est, affirmtio universalis est, in qua universale universaliter praedicatur affirmative. Etdicatur negative. Et hae hujusmodi contrariae sunt. Fieri enim non potest ut ubi vera affirmatio universalis, illic universalis negatio vera justus est, nullus homo justus est; hic enim utraeque sunt falsae, sed una quidem vera, al
Abbreviated transcription (Latin):
duis dr̃. Qđ si hoc rursꝰ ẽ singulare qđ de nullo alio p̃dicat᷑ plato singularis ẽ. Indi¬
singularia. manifestum est qm̃ omnis affirmatio aut negatio ꝑhȩc constituit᷑
ecesse ẽ aut̃ enunciare qm̃ in est aliqͥd. aut non. aliquociens qͥđẽ eoꝵ alicui
m̃is uãq ꝓpositio aut singulare hab&. aut uniuersale subiectũ siue affirmatio¬
ne annuat siue abnuat negatione. Siqͥsenũ dicat homo animal ẽ. homo animal
ñ ẽ uniuersalẽ rẽ iđ hominẽ animal aut ẽẽ aut ñeẽ ꝓposuit: Atq hoc ẽ qđ au¬

Expanded text:
duis dicitur. Quod si hoc rursus est singulare, quod de nullo alio praedicatur, Plato singulare est. Indiduis dicitur. Quod si hoc rursus est singulare, quod de nullo alio praedicatur, Plato singulare est. Indi, alia vero singularia, manifestum est quoniam omnis affirmatio aut negatio per haec constituitur. Necesse est autem enuntiare quoniam inestOmnis namque propositio, aut singulare habet, aut universale subjectum, sive affirmatione annuat, sive abnuat negatione. Si quis enim dicat, Homo animal est, Homo animal non est, universalem rem, id est hominem, animal aut esse aut n
Abbreviated transcription (Latin):
se ñ diuidunt m̃daces colligunt syllogismos argumenta distinxit. quib capere
respondentẽ atq in nectere consuert̃. Ergo nc̃ hoc dic̃ &iã illa obseruanda cẽ¬
quȩ c̃tra argum̃tatoꝵ importunititẽ de t̾minata st̃ Quȩ uͦ sint illa. dicenda ame
uͦ singillatĩ. Dico aut̃ uniuersale qđ in plurib natũ ẽ p̃dicari. singulare uͦ qđ non
m̃is ꝓpositio quẽ ad modũ fiat ostendit. Scđm resenĩ quȩ significant᷑ ꝓpositio¬
nis natura ꝑspicit᷑ Perũ aut̃ alia st̃ uniuersalia. alia particularia. Unuersalo ẽ
resindiuidua cuiꝰ nulla p̃dicatio adsibim& subiecta ꝑueniat. ut plato łsocrates. hoꝵ aut̃
naturã doca exẽplis. Ait enĩ Ut homo quidẽ uniuersile plato uͦ ecoꝵ q̃s singularia
ã si hoc ẽ uniuersale qđ de plurib p̃dicat᷑ homo uniuersale ẽ de plurib enĩ indiuui¬

Expanded text:
se falsumque non dividunt, mendaces colligunt syllogismos, argumenta distinxit, quibus capere se falsumque non dividunt, mendaces colligunt syllogismos, argumenta distinxit, quibus capere respondentem atque innectere consueverunt. Ergo nunc hoc dicit etiam illa esse observanda quae contra argumentorum importunitatem determinata sunt. Quae vero sint illa, dicenda a mevero singularia. Dico autem universale, quod de pluribus natum est praedicari, singulare vero quod noniat ostendit. Secundum enim res quae significantur, propositionis natura perficitur. Rerum autem alia sunt universalia, alia particularia. Universale est res individua, cujus nulla praedicatio ad sibimet subjecta perveniat, ut Plato vel Socrates; horum autem naturam docet exemplis, ait enim: Ut homo quidem universale, Plato vero ersale est, de pluribus enim indivi
Abbreviated transcription (Latin):
ne fet qđ qͥliba in affirmatione ꝓ posuit Oporio enĩ semꝑsi opposita ẽ affirmatio
degationi unã eẽ uerĩ alterã falsã Qđsi uireq filsȩ sunt aut utrȩq uere ñ s̃
oppaste neq enĩ se perimut: siaut̃ una set falsa alia uera tc̃ uera perimet falsã
tss tafuerit uera alia mox a uerit ate discedit : Qđsi inqͣliba affirmatione
mi subistũ aut p̃dicatũ fuerit ȩqͥ uocũ ñs̃oppositȩ. Siqͥsenĩ dicat alexander¬
cũẽ. pecest utrũꝙ c̃e uerũ ⁊ negatioside alexandro magno loquat᷑ ⁊affirma¬
Tioione a lexindro eroiano ꝓponat. Quare ñ sunt hȩ opposite Illas aut et̃
dicit oppositas. quȩxũq eiusdo p̃dicati habent oppositionẽ de eodẽ subiccto¬
iecto fiat fubiectio. dequa ante facti est affirmatio. Sed diligentius hec in libro
quẽ sophisticondechon inscripsit. edisserit. Illic enĩ sophistarũ quos fallaces argu¬

Expanded text:
ne sit, quod quilibet in affirmatione proposuit: oportet enim semper, si opposita est affirmatio ne sit, quod quilibet in affirmatione proposuit: oportet enim semper, si opposita est affirmatio negationi, unam esse veram, alteram falsam. Quod si utraeque falsae sunt, aut utraeque verae, non sunt oppositae. Neque enim se perimunt. Si autem una sit falsa, alia vera, tunc vera perimit falsam. Et si illa fuerit vera, alia mox a veritate discedit. Quod si in qualibet affirmatione aut subjectum, aut praedicatum fuerit aequivocum, nest, potest utrumque esse verum, et negatio, si de Alexandro Magno loquatur, et affirmatio, si de Alexandro Trojano proponat. Quare non sunt hae oppositae. Illas autem esse dicit oppositas, quaecunque ejusdem praedicati habent oppositionem de eodem subjecto fiat negatio, de quo ante facta est affirmatio. Sed diligentius haec in libro quem Περὶ σοφιστικῶν ἐλέγχων inscribit edisserit; illic enim sophistarum, quos fallaces argu
Abbreviated transcription (Latin):
opponit᷑. Hinc gͦ qͥd sit qđ dr̃ c̃tradicto declarat᷑ Est enĩ c̃tradictio affirmationis
&. negationis oppositio. Cũ eũ qͥs affirmat qđ alius negat ipsa utrarũq oppositio¬
nũ pugna c̃tradictio nominat᷑. Atꝙ hocẽ qđ ait. Et sit hoc c̃ tradictio affirmatio
a negatio opposite: Cũ enĩ affirmatio negationi opponit᷑ c̃tradictio ẽ. Sed qͥd sit
affirmatio opposita negationi. aut quȩ sit harũ ꝓpositionũ oppositio. insequenti¬
bus ꝓdit Neq enĩ quȩliba. negatio cuiliba affirmationi opposita ẽ sed tantũ hȩ
quas in sequentib ipse det̾minat. Quocirca erit c̃tradictio affirmatio x negatio
epposite. Que sint auteni opposito sequens expositionis ortdo contexit
Dico aut̃ opponi eius eide eodẽ fabetot equi uo ce Et quȩcũq ar̃a taliũ detͥmi¬
namꝰ eoritra sophisticas importunitates Hieri tc̃ oppositionẽ in affirmatio¬
nib negationibq demonstrat cũ idem  subiectũ idẽq p̃dicatũ in negitio

Expanded text:
it quod dicitur contradictio, declaratur. Est enim contradictio affirmationis et negationis oppositio. Cum enim quis affirmat quod alius negat, ipsa utrarumque propositionum pugna contradictio nominatur. Atque hoc est quod ait. Et sit hoc contradictio, affirmatio et negatio opposita. Cum enim affirmatio negationi opponitur, contradictio est. Sed quae sit affirmatio opposita negationi, aut quae sit harum propositionum oppositio, in sequentibus prodit. Neque enim quaelibet negatio cuilibet affirmationi opposita est, sed tantum hae quas in sequentibus ipse determinat. Quocirca erit contradictio, affirmatio et negatio oppositae; quae sint autem oppositae, sequens expositionis ordo contexit. Dico autem opponi ejusdem de eodem. Non autem aequivoce, et quaecunque caetera talium determinavimus contra sophisticas importunitates. Fieri tunc oppositionem in affirmationibus negationibusque demonstrat, cum idem subjectum idemq
Abbreviated transcription (Latin):
significatiuis in unam significantiam redigunt̃. uult quidẽ significart
aliquid pans sał mnihl separitũ designat. In eo eni qđ est equiferꝰ. date¬
ixerat superius in definitione nom ee scđm placitũ ñ natura. hoc aut᷑
nũ diligentius monstrat dicens. nihilee nominũ naturalit̃᷑ : Atq ideo ñ
ilis fficit ad diffinitione qđ ẽ significatiua tiox nisi illud qͦq ad dera qd̾
scđm placitũ uex signisiaruia e Alioqum multi inlitterati soni signifuant
ut sibilius aliqͥd imntlũ significat ferarũ qͦq mutoꝵq animaliũ uoces: int̾¬
di aliqua sihuifictine pditis ee ꝑsuieimus: Queda eni uox canũ ins¬

Expanded text:
significativis in unam significantiam rediguntur, vult quidem significare significativis in unam significantiam rediguntur, vult quidem significare aliquid pars, sed nihil separata designat. In eo enim quod est equiferus, datixerat superius in diffinitione, nomen esse secundum placitum, non natura. Hoc autem nunc diligentius monstrat dicens nihil esse nominum naturaliter. Atque ideo non illi sufficit ad diffinitionem quod est significativa vox, nisi illud quoque adderet quod secundum placitum vox significativa est. Alioqui multi illitterati soni significant, ut sibilus aliquid interdum significat. Ferarum quoque mutorumque animalium voces interdum aliqua significatione praeditas esse perspicimus. Quaedam enim vox canu
Abbreviated transcription (Latin):
Qui uͦ dic̃ equi ferus unũ nom̃ ẽ ⁊ eꝑ unũ qđ significat subiectũ ẽ. Quocirta
aliquid significare arbitremur. n iã erit pars nomenis s ipsũ erit integrũ
nom̃ a habebit partes. fe.xrus. Quocirta qĩ nomnub amũ subistũ ẽ. &
unũ significat totũ nom̃ ł sisit equi uocũ. E si n sit Canis eñĩ cust equi uoci¬
semel totũ latrabilẽ seđo tbtu rursus marinũ sigrafiẽ Quar eum quod liba
nom̃ unui aliquid sigñf totũ. parseius separat.e. ueliaatera cõpositione se
uincta inqua unũ aliquid consignificabat. nibil extra significat. Dat
aut̃ differentias sipliciũ nominũ &. cõpositerũ¬
imaginatione qͥde significitionis aliqd ꝓdunt. utaneo nomine qđ ẽ homo
neq ho. neqmo. quicquani significant. nec significare ꝓutantur uad¬
cirto ꝗm simplex nomen est In his uero quȩ composita sunt qm̃ exduob

Expanded text:
Qui vero dicit equiferus, unum nomen est, et ei unum quod significat subjectum est; quocirca Qui vero dicit equiferus, unum nomen est, et ei unum quod significat subjectum est; quocirca aliquid significare; arbitremur, non jam erit pars nominis, sed ipsum erit integrum nomen, et habebit partes fe et rus. Quocirca, quoniam nominibus unum subjectum est, et unum significat totum nomen, vel si sit aequivocum, quoniam quodlibet nomen unum aliquid significat totum, pars ejus separata, et velut a tota compositione se juncta, in qua unum aliquid consignificabat, nihil extra significat. Dat autem differentias simplicium nominum et compositoruimaginatione quidem significationis aliquid produnt, ut in eo nomine quod est homo, neque ho, neque mo, quidquam significant, neque significare putantur, idcirco quoniam simplex nomen est. In his vero quae composita sunt, quoniam ex duobus
Abbreviated transcription (Latin):
significatiua ẽ .&. scđm placitũ. Partesnãq ipsius quȩ sunt nomina
stͥm̃ scđm placitũ sunt .& sine tẽpore : Nulla nãm in eo neimagina¬
tio quidẽ tẽporis inuenit᷑. sed habet hoc quod partes eius eatrasig¬
nificant Tota nãq oratio ẽ . socrates cũ platone aluisq discipulis. Sed
eius pars socrates. si a tota oratione disiuncta sit. significat aliqͥd. Nominis
aut̃ pars nihil extra significat. Ipsius eni nominis qd ẽ socrates. qđ disiunctũ
atota conexione significat. partes nihil extra designant. Neq eni so neq
cra. neq tes neq aliqͥd p̃ter totũ nom̃ extra designat Quare rectissime
diffinitio c̃stituta ẽ. noñ eẽ uocẽ scđm placitũ designatiuam sine tẽpore.
cuiꝰ partes nihil extra significent
ex aut̃ ꝓpositis doca exẽplis Sienĩ sit oritio quȩ dicat equus ferꝰ. duas res
significat equũ & ferũ Uirũq enĩ nom̃ ẽ unũ substantia. alcerũ quale

Expanded text:
t, et secundum placitum. Partes namque ipsius quae sunt nomina, secundum placitum sunt, et sine tempore. Nulla namque in ea ne imaginatio quidem temporis invenitur, sed habet hoc quod partes ejus extra significant. Tota namque oratio est, Socrates cum Platone aliisque discipulis; sed ejus pars Socrates, si a tota oratione disjuncta sit, significat aliquid. Nominis autem pars nihil extra significat; ipsius enim nominis quod est Socrates, quod disjunctum a tota connexione significat, partes nihil extra designant. Neque enim So, neque cra, neque tes, aliquid praeter totum nomen extra designant. Quare rectissime diffinitio constituta est: Nomen esse vocem secundum placitum designativam sine tempore, cujus partes nie quae est equus ferus. Si enim sit oratio quae dicat equus ferus, duas res significat; equum et ferum. Utrumque enim est, unum substantia, alterum quale.
Abbreviated transcription (Latin):
sunt uniuersalia. Nomo enĩ cũ sit uniuersale. animal illi in eẽ affirmatio
posuit q̃ dix̃ homo animalẽ. Et ñ in eẽ negatio quȩ ait. Homo animal ñ est
S in uͦ aliqͥs sic dicat. socrates disputat. socrates ñ disputat. alicui eoꝵquȩ s singu¬
Na cũ socrates singulare qͥddã sit. disputitio er ab affirmatione iunctiẽ. hanegatione seuincti
Diergo uniuersalit̾ enuncia. in uniuersali qm est. aut non est erunt contra

Expanded text:
sit universale, animal illi inesse affirmatio proposuit. Quae dixit, Homo animal est, et non inesse negatio quae ait, Homo animal non est. Si vero aliquis sic dicat: Socrates disputat, Socrates non disputat, alicui eorum quae sunt singuingularia. Nam cum Socrates singulare quiddam sit, disputatio ei ab affirmatione juncta est, sed a negatione sejuncta. Si ergo universalite
Abbreviated transcription (Latin):
ĩ estituit ut cũ dico homo ẽ ipsũ ẽ. cũ homine iunctũ atq cõpositũ. horimẽ ces¬
stituit. ⁊ fit exinde enunciano. Aut rursꝰ cũ due resꝑ ipsius uerbi cõpositu¬
ne copulationẽq iungunt᷑: ut ost homo animalẽ Homo nãq ac animal copulaẽ
stitiut aut̃ duas res copulat atqͣ. cõponitius eiꝰ quȩ menunciationib ꝓposta¬
oñib qr nonstrat᷑ inueri filsus scilie& designanione p̃ter ipsas cõpositiones in
quib hoc sola efficere nulla est Atq hoc e qd ait Consignificat aut̃ quandã
cõpositionẽ quã sine cõpositis nẽ intellegere Cũ enĩ dicoe nihil significaui qͥd sit

Expanded text:
constituit, ut cum dico: homo est, ipsum est cum homine junctum, atque compositum esse hominem conconstituit, ut cum dico: homo est, ipsum est cum homine junctum, atque compositum esse hominem constituit, et fit exinde enuntiatio: aut rursus cum duae res per ipsius verbi compositionem copulationemque junguntur, ut est, homo animal est. Homo namque et animal copulantustituit, aut duas res copulat atque componit, vis ejus quae in enuntiationibus propositionibusque monstratur, in veri falsique scilicet designatione, praeter ipsas compositiones, in quibus hoc solet efficere, nulla est; atque hoc est quod ait: Consignificat autem quamdam compositionem, quam sine compositis non est intelligere. Cum e
Abbreviated transcription (Latin):
ec si hoc ipsum est purũ dixeris ipsum quidem nilul est̃ consignificat
autem quandan cõpositionem quam sine cõpositis ñ est intellegere
st uerbũ iunctũ cũ alio uerbo ł nomine. sol& facere ꝓpositionẽ. ut homo ẽ.
ł currere ẽ Ipsũ aut̃ ẽ purit̃ Si dic̾tũ inquit fuerit. neq uerũ ẽ neq falsũ.o
aqͦ om̃s pene enunciationes fiunts quȩ s̃ siplices. Ergo nec si hoc ipsũ ẽ purũ dixe¬
ris. eẽ aliqͥd aut ñ eẽ significat. lđ aut affirmat aut negat. Idcirco qđ ipsũ ẽ si¬
plit dictũ nihil ẽ. Non qđ om̃ino nihil significa. sed nihil neq ueritatis habeat
neq falsititis iđ ñ nihuil ẽ ad significationẽ. sed ad ueritatis falsitatisq significationẽ¬
codequa nc̃ tractabit᷑. Cur aut nihil uerifailsiq monstrarer ostendit Est enĩ duobe
modis dr̃. ut uerũ falsũq design&. Aut cũ unã rẽ qualiba ꝓpria cõposetione

Expanded text:
ec si hoc ipsum 'est' purum dixeris: ipsum quidem nihil est, consignificat autem quandam compositionem quam sine compositis non est intellegererbo vel nomine, solet facere propositionem, ut, homo est, vel, currere est. Ipsum autem est purum si dictum, inquit, fuerit, neque verum est, neque falsum, a quo omnes pene enuntiationes fiunt, quae sunt simplices: ergo nec si hoc ipsum est purum dixeris, esse aliquid, aut non esse significat, id est aut affirmat, aut negat, idcirco quod ipsum est simpliciter dictum nihil est. Non quod omnino nihil significet, sed quod nihil veritatis habeat neque falsitatis, id est non nihil est ad significationem, sed ad veritatis falsitatisque significationet enim duobus modis dicitur, ut verum falsumque designet, aut cum unam rem quamlibet propria compositione
Abbreviated transcription (Latin):
pse ao sine alterius c̃iunctione ꝓlatũ. nominis qͦdãmͦ speciẽ tena. & uere nonĩe
Cũ enĩ dico homo currit. tc̃ id qđ dixi currit. ad hominẽ referens. integrũ feciuer¬
bũ qm̃ sine dubio seꝑ de altero p̃dicat᷑. Sin uͦ ꝑse dixero currit. suũ quiddã
qͦdãmͦ facio ipsũ currit cũ nullo alio uingens. & fit mihi nom̃ Onde greciꝗͦq
his ꝑse dictis uerbis aliquociens addunt articularia p̃positiua. totxexe ibstoy¬
trexeias. siquis enĩ dicat uelocius ẽ id qđ ẽ currere. eo qđ est ambulare. in illo
nominatiuũ ad iunxit articulũ dicens id qđ ẽ currere. in illo uͦ ablatiuo di¬
cens eoqđ est ambulare Uelut siquis in nomine dicat. id qđ ẽ scamnũ. leuius
ẽ eoqđ est hostiũ. hoc qđ diximꝰ id qđ ẽ scaminũ. ad ipsũ scamnũ articulare p̃posi

Expanded text:
se et sine alterius conjunctione prolatum, nominis quodammodo speciem tenet, et vere nomen est. Cum enim dico, Homo currit, tunc id quod dixi currit, ad hominem referens integrum feci verbum, quoniam sine dubio semper de altero praedicatur. Sin vero per se dixero currit, suum quiddam quodammodo facio ipsum currit, cum nullo alio jungens, et fit mihi nomen. Unde Graeci quoque his per se dictis verbis, aliquoties addunt articularia praepositiva, ut est. Si quis enim dicat, velocius est id quod est currere eo quod est ambulare, in illo nominativum junxit articulum, dicens, id quod est currere; in illo vero ablativum, dicens, eo quod est ambulare. Velut si quis in nomine dicat, id quod est scamnum levius est eo quod est ostium, hoc quod diximus, id quod est scamnum, ad ipsum scamnum arti
Abbreviated transcription (Latin):
a iã ł dieserit. Erit enĩ & fuit. uerbicasꝰ sunt. Quo circa enunciatiuã oratioñ
siplicẽ maxime sola uerba c̃stituunt: Eoꝵq ponit exẽplũ. In qͦcũ plura sint nõa nisi
adlito tam̃ uerbo in enunciationis ꝓprietatẽ & significantiã ñ uenit ut ẽ diffini¬
aut aliqͥd hui modi addit enunciatio eẽ ñ poterit: Nã siqͥs dicat animal rationale
mortale nulla in eo adhuc falsitas aut ueritas intellegit᷑. Si uͦ addat᷑ ẽ. ut animal
rationale mortale ẽ. enunciatiosine ullidubitatione ꝑficit᷑ Solũ igit᷑ uerbũ enun¬
ciatiuã simplicẽ c̃tin& orationem. Quare autꝰ unũ qͥddã est᷑.  in metãshi
anim al gressibde bipes. neq enĩ eo qđ anr ꝓpinque unũ erit caltemas hoc tract

Expanded text:
vel etiam, dies erit. Erit enim et fuit verbi casus sunt. Quocirca enuntiativam orationem vel etiam, dies erit. Erit enim et fuit verbi casus sunt. Quocirca enuntiativam orationem simplicem sola maxime verba constituunt. Eorumque ponit exemplum, in quo cum plura sint nomina, nisi addito tamen verbo in enuntiationis proprietatem et significantiam non venit, ut est definiaut aliquid hujusmodi addatur, enuntiatio esse non poterit. Nam si quis dicat, Animal rationale mortale, nulla in eo adhuc falsitas aut veritas intelligitur. Si vero addatur est, ut sit, Animal rationale mortale est, enuntiatio sine ulla dubitatione perficitur. Solum igitur verbum enuntiativam simplicem continet orationem. Quare autem unum quiddam est et non multa, animal gressibile bipes, neque enim eo quod propinque dicuntur,
Abbreviated transcription (Latin):
qđ de ratione dicera. iđ diffinitione quã logon greci dicunt. Setd cũ supra
de oratione tractassa quȩ apud illos eodẽ mͦ logos uocat᷑ dũ de hominisratione
addat᷑. cõmunione uocabuli usus. ad logon de qͦ suꝑius tractabat rettulit uet ñ
orationẽ intellegeremꝰ si pocius rationẽ. De quarẽ illis nc̃ satis facimꝰ siqͥ grece
orationis periti nos forte cul pabt̃. curqđ illic ñ fuit nr̃e trans lacioni adieterimꝰ
Nos aut̃ ad faciliorẽ intellectum latinȩ orationi famulantes. hoc ad posuimꝰ qr de
oratione loquentib intellectꝰ ad rationẽ nisi id eet adiectũ transferm ñ poterat :
Totũ uͦ qđ dic̃. tale ẽ Enunciatiuȩ orationis si sint simplices has uerba ẽstituunt Ex
duob enĩ nominib solis eiunciatio ñ fit. Ex nomine aut̃ & uerbo fit. ut ẽ. homo uiuit
Fit qͦq exsolis uerbis ut ẽ ambulare. moueri ẽ. Fit &iã ex casu uerbi ut socrates fuit.

Expanded text:
 de ratione diceret, id est de diffinitione quam Graeci λόγον dicunt. Sed cum supra de oratione tractasset, quae apud illos similiter λόγος vocatur, dum de hominis rationeaddatur, communione vocabuli usus, ad λόγον de quo superius tractabat, retulit, ut non orationem intelligeremus, sed potius rationem. De qua re nunc illis satisfacimus qui Graecae orationis periti nos forte culpabunt, cur quod illic non fuit, nostrae translationi adjecerimus. Nos enim ad faciliorem intellectum Latinae orationi famulantes hoc apposuimus, quia de oratione loquentibus intellectus ad rationem, nisi id esset adjectum, transferri non poterat. Totum vero quod dicit tale est: enuntiativae orationes si sunt simplices, has verba constituunt. Ex duobus enim nominibus solis enuntiatio non fit, ex nomine autem et verbo fit, ut est, homo vivit. Fit quoque ex solis verbis ut est, ambulare moveri est. Fit etiam ex casu verbi, ut, Socrates fuit,
Abbreviated transcription (Latin):
cies asumunt᷑ nos uͦ phulo sophi qͥb ueritatis a falsitatis discretio curȩ est de illa
sola sintione tractemꝰ in qͣutrũlibae hoꝵ possitagnosci In enunciatione uͦ aut ue¬
pras mno ant falsiras Quo ciria nos qͦq de enunciatione tractemꝰ lsteni una
prima oratio enuncuetuia affurmatio Beinde negatio. Aliȩ il sunt c̃iunctione
tioe ue en unciatuiarũ orationũ alie st̃ ꝑse unȩ ut ẽ homo animal est: Alie ciuno¬
cioms tiore atẽ si liomo ẽ Auimalest. Homo ẽ enĩ x animul ẽ due st̃. Set adulita
cuunctione quȩ ẽ si unia reddit᷑ łarũ aut̃ quȩ unȩ eiunctione s. pͥma ẽ affirmatio

Expanded text:
 veritatis falsitatisque discretio est curae, de illa sola oratione tractamus in qua utrumlibet horum possit agnosci. In enuntiatione vero aut veritas inest aut falsitas, quocirca nos quoque de enuntiatione tractemus. Est autem una prima oratio enuntiativa, affirmatio, deinde negatio; aliae vero omnes conjunctione unae. Enuntiativarum orationum aliae sunt per se unae, ut est, homo animal est; aliae conjunctione unae, ut est, si homo est, animal est. Homo est enim et animal est, duae sunt, sed addita conjunctione quae est si, una redditur. Earum autem quae unae
Abbreviated transcription (Latin):
lectũ audientis ultime syllabe ꝓlatione. ⁊ totius nominis ꝑfectione estiuitiiis
qͥuadudit quieseit. a ultra eiꝰ intellegentia ñ ꝓgredit᷑ ita qͦq & uerbũ si ꝑse dicit᷑
audientis consbituit intellectũ. Qł si cũ alio c̃iungat᷑ ndũ tota intellegentia
estituit᷑ ⁊ audientis. ut cũ dico socrates ambulat. in solo ambulat qđ ẽ uerbũ ñ
sesistet ꝑfedti sententia nisi in toto qđ ẽ socrates ambulat Rurs cũ dico ambu¬
lare moueri ẽ ñ in uno qͦq. hoꝵ uerbo sententia estituta ẽ sy in tota orationie
ambulare moueri est. ambulationẽ ad motũ ł socrates ambulat. ambulationẽ
ad socratẽ. Tc̃ gͦ fit integrũ uerbũ cũ refert᷑ ad alterũ. At si simplicit̃ p̃dicet᷑
uerbũ nom̃ ẽ Id circo ꝗd sic̃ nom̃ dictũ. ita qͦq uerbũ audientis c̃statuit intelledũ

Expanded text:
lectum audientis ultimae syllabae prolatione, et totius nominis perfectione constituit, et is lectum audientis ultimae syllabae prolatione, et totius nominis perfectione constituit, et is qui audit quiescit, et ultra ejus intellaudientis constituit intellectum, quod si cum alio conjungatur, nondum tota intelligentia constituitur audientis. Ut cum dico, Socrates ambulat, in solo ambulat, quod est verbum, non consistit perfecta sententia, nisi in toto, quod est Socrates ambulat. Rursus cum dico, ambulare, moveri est, non in unoquoque horum verbo sententia constituta est, sed in tota oratione ambulare moveri est, ambulationem ad motum, vel Socrates ambulat, ambulationem ad Socratem. Tunc ergo fit integrum verbum, cum refertur ad alterum. At si simpliciter praedicetur, verbum nomen est, idcirco quod sicut nomen dictum, ita quoque verbum audientis constituit int
Abbreviated transcription (Latin):
lare : hoc qđ dicimꝰ id qđ ẽ currere ita ponimꝰ tãquã sidicamꝰ hoc currere
Et rursus eo qđ ẽ ambulare. tãquã si diceremꝰ ablatiuo mͦ. hoc ambulare. qͣsi trans¬
latũ ad nom̃ sit. dictũq. hac ambulatione. Quare ꝑse dicta uerba nomina suñt
Et ẽ huiꝰ rei ꝓbatio. quã ipse aristoteles ponit᷑. Cũ enĩ simplex dicimꝰ nom̃ audi¬
toris inchoat intellectus cũ nr̃a ꝓlatione. Etdũ ꝓferimꝰ. dicentis sequit᷑ uocẽ
& it̃ quiescit. cũ illud nom̃ fuerit expletũ Cũ enĩ dico ypocentaurꝰ. ingredit᷑a
prina syllaba audientis intellectꝰ a usq ad finẽ totius nominis non quie scit
ꝑeas sollabis quȩ st̃ cur & re & rursꝰre. uadit sed ubi ex tremã audierit syllabã
mox totius uerbi capiens significationẽ intellectꝰ quie scit. Ergo uerbũ ꝑsedic¬
tũ nomini sinule ẽ & est quodã mͦ nomen Sicut enĩ in nomine is qui dic̃ intel¬

Expanded text:
lare, hoc quod dicimus, id quod est currere, ita ponimus tanquam si dicamus, hoc currere; et rursus, eo quod est ambulare, tanquam si diceremus ablativo modo, ambulare, quasi translatum ad nomen sit, dictumque sit hac ambulatione. Quare per se dicta verba nomina sunt. Et est hujus rei probatio quam ipse Aristoteles ponit. Cum enim simplex dicimus nomen, auditoris inchoat intellectus cum nostra prolatione, et dum proferimus, dicentis sequitur vocem, et tunc quiescit, cum illud nomen fuerit expletum. Cum enim dico, Hippocentaurus, ingreditur a prima syllaba audientis intellectus, et usque ad finem totius nominis non quiescit. per ejus syllabas quae sunt, cur, et re, et rursus re, vadit; sed ubi extremam audierit syllabam, mox totius verbi capiens significationem intellectus quiescit. Ergo verbum per se dictum nomini simile est, et est quodammodo nomen. Sicut enim in nomine is qui dicit, intel
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ ehue ł do subsisteidie re ł de ñ subsilente pdicare porist: ut ineo qł e bomio
potest de ea uere diciqm ñcurrie. Qđ eiũ om̃inoũ e. nec currit Ergo id qđ est
currit: re qua quisq faciat diffiuite significit. Cũ uͦ dic ñ currit ipsũ qd ẽ
cursũ uidet᷑ auferre. sed utrũ sedeat anuceit an ambula. anquid aliud faciat
ñ relinquit. Quare ꝗma eaquȩ so ea q̃ ns̃ infinitas & dehis om̃ib p̃dicat᷑ qui

Expanded text:
de subsistente re, vel de non subsistente praedicari potest, ut in eo quod est, homo potest de ea vere dici, quod omnino non currit. Ergo id quod est, currit, rem quam quisque faciat, definite significat. Cum vero dicit, non currit, ipsum quidem cursum videtur auferre, sed utrum sedeat, an jaceat, an ambulet, an aliquid aliud faciat non relinquit
Abbreviated transcription (Latin):
qđ aut particulare sit & in subiecto tam sit ut ẽ currit. Cursus enĩ denullo
orme salei ut. le alio rursꝰ accidenti pͥdicet᷑ ut de subiecto: ut si dicã mouet

Expanded text:
quod aut particulare sit, et in subjecto tantum, ut est, currit. Cursus enim de nulloquod aut particulare sit, et in subjecto tantum, ut est, currit. Cursus enim de nullouniversale, ut de alio rursus accidente praedicetur ut de subjecto, ut si dicam movet
Abbreviated transcription (Latin):
Semꝑ inquit uerbũ ea significat quȩ de altero pdicanton saureile artẽ
hȩc quam quam brerussime ipse tamen ostendit. Est enĩ consuetudoa rillo¬
tolis enque aacudentia sunt insubiecto eẽ dicere. Necnon atã eadem ipiaui¬
tidentia de subicõto p̃dicuri. Idereo qł om̃a quȩcũq accidentia sant. uel
denominatiue ł quoliba aliomͦ a de subiecto p̃dicant᷑ & insubiecto sunt: Nc̃
gͦ hoc dicit tale quiddã significit uerbũ. qđ sẽꝑ accidens sit Qđ accidens. ł insub¬
ac species Ergo eoꝵ quȩ sunt accidentia alia st̃ indiuidua. alia generalia Et
illa quidẽ quȩ st̃ indiuidua in subiecto tantũ sunt. ut qđ liba particulari cor¬
pori accidens. Aliauͦ st̃ generalia accidentia quȩ de alus accidentib p̃dicint᷑.¬
a ut de subiectis. ut ẽcolor. Nãq p̃dicat᷑ de albedine aiugredine & cxeris Ergo
nẽ. Om̃e inquit uerbũ. qͥddã qđ de altero p̃dicet᷑ significat. Sed huius modi exit

Expanded text:
er, inquit, verbum ea significat quae de altero praedicentur. Quae sint autem haec quanquam brevissima, ipse tamen ostendit. Est autem consuetudo Aristotelis ea quae accidentia sunt, in subjecto esse dicere. Nec non etiam eadem ipsa accidentia de subjecto praedicari, idcirco quod omnia quaecunque accidentia sunt, vel denominative, vel quolibet alio modo et de subjecto praedicantur, et in subjecto sunt. Nunc ergo hoc dicit, tale quiddam significat verbum, quod semper accidens sit, quod accidens vel in subus semper ad species. Ergo eorum quae sunt accidentia, alia sunt individua, alia generalia, et illa quidem quae sunt individua, in subjecto tantum sunt, ut quodlibet particulari corpori accidens, alia vero sunt generalia accidentia, quae de aliis accidentibus praedicantur, ut de subjectis, ut est color, namque praedicatur de albedinenunc omne, inquit, verbum quiddam quod de altero praedicatur, significat. Sed hoc hujusmodi erat,
Abbreviated transcription (Latin):
cipalit̃ enĩ aut passionẽ designat aut actũ. Ut cũ dico accuso ł accusor. Sed cũ
ipsa act passionisq significatione iũ qͦꝵ secũ tẽporis trahit ut ille actus ł pasio
pter et ords ant futurũ. aut p̃teritũ aut qđ int̃ hȩc ẽ essẽ ñ possit. Sequitur
Sm̃e inquit uerbũ significat aliqđ accidens Qđ accidens semꝑde altero p̃dicit᷑
N ã si om̃e uerbũ aut actionẽ aut passionẽ designat: actio uͦa passio in aicdo p̃dicat᷑¬
mernit᷑. om̃e uerbũ um significit accidentis : Sed accidens semꝑ dee operlicet
modĩ aliqͥd designant.: quȩ sẽꝑ de altero p̃dicint᷑. Qđ ꝑ hoc selicae dix̃ q đ ue suer

Expanded text:
ncipaliter enim aut passionem designat, ut actum, ut cum dico, accuso vel accusor. Sed cum ipsa actus passionisque significatione, vim quoque secum temporis trahit, ut ille actus aut passio praeter praesens, aut futurum, aut praeteritum, aut quod inter haec est, esse non possit. Et aliquod accidens, quod accidens semper de altero praedicatur. Nam si omne verbum aut actionem aut passionem designat, actio vero et passio in accidentibus numerantur, omne verbum vim significat accidentis; sed accidens semper de eo praediusmodi aliqua designant, quae semper de altero praedicantur, quod per hoc scilicet dixit, qu
Abbreviated transcription (Latin):
aut ueuĩ ł falsũ facit. Casus ergo nec uerũ dic neq mentit᷑. Et enĩ nullo
alio adeloron tisunca atq imꝑfecti sententia ẽ. Sed quorsũ istud: Ut diffinitio
sedlier nominis integerania cõplet Et cni ũnunc diffinitio nominis hocmo

Expanded text:
vel verum vel falsum facit. Casus vero neque verum dicit neque mentitur. Etenim nullo vel verum vel falsum facit. Casus vero neque verum dicit neque mentitur. Etenim nullo alio addito trunca est atque imperfecta sententia; sed quorsum istuc? ut definitio scilicet nominis integerrima compleretur. Etenim jam nunc definitio nominis hoc mo
Abbreviated transcription (Latin):
a casus nominis cadẽ est Nã sic̃ nom̃ uox significatiua ẽ scđm placitũ sine tempr̃
ut eiꝰ parsnulla extra significa sicx iã casus. Nã uox est. ⁊ scđm plaatũ designatiua.
e cuiꝰ separate partes nihl extra designant. Ergo eadẽ diffinitio ratioq est no¬
minis &e casus nominis. Sed his una addit᷑ differentia . qđ om̃e nom̃ cũ eo qđ dr̃ ẽ.
aut ñ ẽ c̃iunctũ aut affirmatiuã enunciationẽ fac̃ aut negatiuã. ut socrates ẽ ł so
cratesnẽ. Hic enĩ qm̃ ueritas aut falsitas incidit enunciationẽ eẽ necesse est.
ncasib uero qũauis addas c̃ aut non ẽ. nulla inde affirmatio neq negatiofit¬
eq enũ ulla i hos ueritis aut falsitas cadit: Siquiscnĩ dicat socratisẽ socra
ñ est iungens imꝑfectã ficia oratione. falsitate Sac ueritate disuincta : Quare
nulla enunciatio est. Irgo differt nom̃ acasu. qd nom̃ qͥdẽ cũ ẽauit ñ ẽ unctũ

Expanded text:
 casus nominis, eadem est, nam sicut nomen vox significativa est secundum placitum sine tempore, ut ejus pars nulla extra significet, sic etiam casus. Nam vox est et secundum placitum designativa, et cujus separatae partes nihil extra designant. Ergo eadem diffinitio ratioque nominis est et casus nominis, sed his una additur differentia, quod omne nomen cum eo quod dicitur est, aut non est conjunctum, aut affirmativam enuntiationn est. Hic enim quoniam veritas aut falsitas incidit, enuntiationem esse necesse est; in casibus vero quamvis addas est, aut non est, nulla inde affirmatio neque negatio fit. Neque enim in hos ulla veritas aut falsitas cadit. Si quis enim dicat, Socratis est, Socnon est, jungens, imperfectam faciet orationem a falsitate ac veritate disjunctam. Quare nulla enuntiatio est. Ergo differt nomen a casu, quod nomen quidem cum est, aut non est junctum,
Abbreviated transcription (Latin):
tenĩ diuersȩ apud diuersos st̃ uocesa. litterȩ Et que ad modũ laterȩ eȩdẽ a pud
om̃s homines ñ inueniunt᷑ itaqͦq nec uoces Quare hȩ scđm positionẽ st̃ qđ ipse
reticuit᷑ uelut planũ Manifestũ enĩ e. qđ ꝑgentes singulas ꝑmutat᷑. hoc ñ¬
natura c̃stitutũ eẽ sed positione. Qđ uͦ addid̾it.  quoꝵ aut̃ heȩ pͥmoꝵ note¬
eedẽ om̃ib passiones animes a quoꝵ heȩ similgtudines. resa iã eȩdẽ ad hoc

Expanded text:
sunt voces et litterae, et quemadmodum litterae eaedem apud omnes homines non inveniuntur, ita quoque nec voces. Quare hae secundum positionem sunt, quod ipse reticuit velut planum. Manifestum enim est, quod per gentes singulas permutatur, hoc nnatura constitutum esse, sed positione. Quod vero addidit: Quorum autem hae primum notedem omnibus passiones
Abbreviated transcription (Latin):
osale an monale mn: fode ine eaca nomina. Qui u dic̃ n homo hominẽqͥde gol¬
btailsia aut ulla si gnsicatione uelit ostendere. ñ dffinit. Potest enũ qđ diomoni ẽ
sgn ficare potist aufert in eo negatiua particala qͥd uero significare dehedq aif¬
finite inudicit: s ed multa atꝙ infouta uinusqtusq. auditor intellegit dicat inquit
nom infiniti: Hoc enã qđ dicimꝰ ñ homo tã multa significat. qua multasque
adiffinitione hominis disingunt᷑. Seaboc aristoteles uocabulũ cũ in fiuntũ nen
uoctra primꝰ iiuenit: Apud antiqͥores eni illa qͥdẽ erit dubitatio Sied lu
differentiȩ quadiffert nom̃ diffinitũ. ab huiꝰ modi nomine qđ cũ negat inor ꝓpȩ¬
nit implsũ uocabiulã ñ erat qđ ipse. testat᷑ dicens. At iuͦ ned posta t̃ noii qđ
alli donios teat appeillarñ Millus enĩ posuit uocabulũ qͥ oporteat appellari id qdđ
dicimꝰ ⁊̃ homo. ses arstotelos ꝑspicacit̃ infinitũ nom̃ hui madi p̃dicam̃tũ censuit appellari

Expanded text:
alem. Eodem modo et caetera nomina. Qui vero dicit non homo, hominem quidem tollit. Quid autem illa significatione velit ostendere, non definit, potest enim quod homo non significare potest, aufert in eo negativa particula, quid vero significare debeat, definite non dicit, sed multa atque infinita unusquisque auditor intelligit. Dicatur, inquit, nomen infinitum. Hoc enim quod dicimus non homo, taa definitione hominis disjunguntur. Sed hoc Aristoteles vocabulum, cum infinitum nomen vocaret, primus invenit. Apud antiquiores enim ista quidem erat dubitatio, sed huic differentiae qua differt nomen definitum ab hujusmodi nomine quod cum negatione proponitur, impressum vocabulum non erat, quod ipse testatur dicens: At vero nec positum est nomen quo illud oporteat appellari. Nullus enim posuit vocabulum quo oporteat appellari id quod dicimus, non homo; sed Aristoteles perspicaciter infinitum nomen hujusmodi praedicamentum censuit appellari.