comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
tica idẽ possessiua. a possessione. ut euandriꝰ
ensis. Epytheca. quȩ latine adiectiua. uel
suꝑposita appellantur. eo quod adimplendã
sui significationẽ nominib ad iciant᷑: ut
magnꝰ doctus. Ad icis ea ꝑsonis. ut magnus
philosophus. doctꝰ homo: & plemis ẽ sensꝰ.
Actualia. abactu descendunt: ut dux. rex.
cursor. nitrix. orator. Gentilia agente ue¬
ut acheniensis. thebanꝰ. Loci aloco: ut sublirbanꝰ. Uer¬
bialia dm̃r. quȩ de u̾bo nascuntui: ut lector.
Participialia. quia sic sonant sic̃ participia:
ut legens. clemens. Uerbi fimilia. a uerbi
similitudine dicta: ut contemplator. Nã
Mu̾bum ẽ. imꝑatiui modi. futuri tẽporis.
& nom̃: quia decliuationẽ recipit. Hȩ om̃s
species: a nominum appellatione descendt̃.
Scda pars nominis. comparatio. Comꝑa¬
tio dicta: quia ex alt̾ius ꝯꝑatione alterũ
p̃fert. Cuius gradꝰ tres sunt: positiuus. cõ¬
paratiuus. suꝑlatiuus. U positiuus dictꝰ.
quia pͥmus ponit᷑. in comꝑationis gradu.

Expanded text:
tica, id est possessiva, a possessione, ut 'Evandrius ensis'. Epitheta, quae Latine adiectiva vel superposita appellantur, eo quod ad inplendam sui significationem nominibus adiciantur, ut 'magnus', 'doctus'. Adicis ea personis, ut 'magnus philosophus', 'doctus homo', et plenus est sensus. Actualia ab actu descendunt, ut 'dux', 'rex', 'cursor', 'nutrix', 'orator'. Gentis a gente veut 'Atheniensis', 'Thebanus'. Loci a loco, ut 'suburbanus'. Verbialia dicuntur, quia de verbo nascuntur, ut 'lector'. Participalia, quae sic sonant sicut participia, ut 'legens'. Verbis similia, a verbi similitudine dicta, ut 'contemplator'. Nam et verbum est imperativi modi, futuri temporis, et nomen, quia conparationem recipit. Haec omnes species a nominum appellatione descendunt. Secunda pars nominis conparatio. Conparatio dicta quia ex alterius conparatione alterum praefert. Cuius gradus tres sunt: positivus, conparativus, et superlativus. Positivus dictus quia primus ponitur in conparationis gradu,
Abbreviated transcription (Latin):
postea latinis adiecit: ut insono discrimen
faceret duarũ litt̾arum .c. & .q. quȩ ideo
suꝑuacua d̃r. quia exceptis kalendis suꝑ¬
flua iudicat᷑. P .c. enim: uniu̾sa expͥmunt᷑.
ceptis enim latuus. hanc nulla alia liugua
cua ẽ uocata: quia ꝑ .c. cuncta uet̾es scͥpsert̃.¬

Expanded text:
prius Latinis adjecit, ut in sono discrimen prius Latinis adjecit, ut in sono discrimen faceret duarum litterarum c et q; quae ideo supervacua dicitur, quia exceptis kalendis superflua judicatur: per c enim universa exprimimus. ceptis enim Latinis hanc nullam alia lingua cua est uocata, quoniam per c cuncta ueteres scripser
Abbreviated transcription (Latin):
qͣndo sibimet aliisq uocalib iungitui:
Quȩ idõ digaminon d̾r. quia dupplex est
instar . F. litt̾e. quȩ dupplicẽ ganunã habet
ad cuius similitudinẽ coniunctas uocales
digamion appellari gͣminatici uoluert:
ut uotũ. uirgo. Int̾ semiuocales aut̃ q̃dã
sillaba pꝰt posite aliis consonantib defici¬
unt: & ametro excludunt᷑. Ex quib due
apud latinos liquescunt. l. &.R. ut flatus.
fragor. Relique. in. & .n. apud g̾cos liques¬
minant᷑: illa ratione scilicet uel qͦd ab .e. uo¬
cali incipiant. & in mutũ sonũ desinant. nt
sunt consonantes: uel qͦd a suo sono incipi¬
ant. & in uocalẽ .e. desinant. ut sunt mutae.
H. aut̃ litt̾a ꝓ sola aspiratione adiecta pꝰt ea
ẽ: unde & aplerisq aspiratio putat᷑ esse ñ
litt̾a. Quȩ ꝓinde aspirationis nota dicit᷑.
quia uocẽ eleuat. Aspiratio enim ẽ: sonus
ub̾ius eleuatꝰ. Cin contraria ẽ. ꝓsodia: sonꝰ

Expanded text:
quando sibimet aliisque vocalibus iungitur: quando sibimet aliisque vocalibus iungitur: quae ideo digammon dicitur, quia duplex est instar F litterae, quae duplicem Gammam habet, ad cuius similitudinem coniunctas vocales digammon appellari grammatici voluerunt, ut 'votum', 'virgo'. Inter semivocales autem quaedam syllaba, postposite aliis consonantibus, deficiunt et a metro excluduntur. Ex quibus due, apud Latinos liquescunt l et r ut flatus, fragor. Relique m et n apud Grecos liquesminantur illa ratione, scilicet vel quod ab e vocali incipiant et in mutum sonum desinant, ut sunt semivocales. Vel quod a suo sono incipiant et in vocalem e desinant, ut sunt mute. H, autem litera pro sola aspiratioest. Unde et a plerisque aspiratio putatur esse, non littera, quae proinde aspirationis nota dicitur, quia vocem elevat. Aspiratio enim est sonus uberius elatus, cuius contraria est prosodia, sonus
Abbreviated transcription (Latin):
apud grãmiaticos uarias hũt significationẽ.
Namͦ uocales st̃. mͦ semiuocales mͦmediest̾. Uoca¬
les idõ sinit: quia sole posite sillabas faciunt.
& aliis consonantib coniungunt᷑. Consonan¬
tes ido habent᷑. qͥa int̾duni hñt ptꝰ se uocales
in hisde siliabis c̃stitutas: ut ianꝰ. uates. & hñt᷑¬
ꝓ ꝯsonantib. Medie aut̾̃ iccireo dñr. qm̃ na¬
turalit̾ sole mediũ sonũ hñt: ut ilus unus.
Coniuncte aliis: pinguiꝰ sonant. ut ianꝰ uanus.
int̃dum dupplex dicit᷑. quia quotienscumq
imet᷑ uit̾ duas uocales imuienitur ꝓduab
consonantib habet᷑: ut troia. Geminatur ibi
enim sonꝰ eius .U̾. quoq litt̾a ꝓ inde intdũ
nichil ẽ: quia alicub nec uocalis nec conso¬
nans ẽ. ut quis. Uocalis enim ñ ẽ: qͥa .i. seqͥt᷑.
Consonans ñ ẽ: quia .q. p̃cedit. Id̾oq qͣndo
nec uocalis nec consonans ẽ: sine dubio iu¬
chil est. Eadem & digaminon ag̃cis uocat᷑.

Expanded text:
apud Grammaticos varias habent significationes. apud Grammaticos varias habent significationes. Nam modo vocales sunt, modo semivocales, modo mediae sunt. Vocales ideo sunt, quia solae positae syllabas faciunt et aliis consonantibus coniunguntur. Consonantes ideo habentur, quia interdum habent post se vocales in hisdem syllabis constitutas, ut 'Ianus', 'vat vates. Medie autem idcirco dicuntur, quia naturaliter sole medium sonum habent, ut illius, unius; coniuncte aliis pinguius sonant, ut Ianus, vanusinterdum dicitur duplex, quia quotiescumque ue inter duas vocales invenitur, pro duabus consonantibus habetur, ut 'Troia'. Geminatur enim ibi sonus eius. V quoque littera proinde interdum nihil est, quia alicubi nec vocalis nec consonans est, ut quis. Vocalis enim non est, quia I sequitur; consonans non est, quia Q praecedit. Ideoque quando nec vocalis, nec consonans est, sine dubio nihil est. Eadem et digammon a Graecis vocatur,
Abbreviated transcription (Latin):
diq rationẽ nouerunt. Litt̾arum modus:
dupplex ẽ. Diuidunt᷑ enim pͥncipalit̾ in
duas partes: in uocales & consonantes. uoca
les sunt. quȩ directo hiatu fauciũ sine ulla col¬
lisione uarie emnittunt᷑. U dicte uocales. qͦd
ꝑse uoceni impleant. & ꝑ se sillabã faciant.:
nulla alia adherente consonante. Conso¬
nantes sunt: quȩ diu̾so motu lingue uł mm¬
p̃ssione labiorum efficiunt᷑. Se uocate conso¬
nantes. quia ꝑ se ñ sonant. s uinctis uocalib
dicte. eo qͦd qͥddã semis de uocalib habeant.
ab .e. quippe uocal inciprant. & desinunt
in naturalẽ sonũ: ut .f. l. m. & cet̾e. Oute
aut̃ dicte. qͥa nͥ subiectis sibi uocalib neq̃qͣm
erumpunt. Si enĩ eis extremum uocalis de
traxeris somim: inclusũ littẽ murmur sona¬
bit. ut .u.c.d. & cet̾e. Uocales autẽ & semiuo¬
cales. & mutas. a uet̾ib sonas & semisonas.
& insonas dictas. Int̾ uocales aut̃ .i. & .ii.

Expanded text:
dique rationem noverunt. Litterarum duplex dique rationem noverunt. Litterarum duplex modus est: dividuntur enim principaliter in duas partes, in voles sunt quae directo hiatu faucium sine ulla collisione varie emittuntur. Et dictae vocales, quod per se vocem impleant, et per se syllabam faciant, nulla adhaerente consonantes. Consonantes sunt quae dipressione labiorum efficiuntur. Et vocantur consonantes, quia per se non sonant, sed iunctis vocalibus dicte, eo quod quiddam semisonum de vocalibus habeant. Ab e quippe vocali incipiunt et desinunt in naturalem sonum, ut, f, l, m, et cetere mute autem dicte, quia nisi subiectis sibi vocalibus nequaquam erumpunt; si enim traxeris sonum, inclusum litterae murmur sonabit ut B, G, D et ceterae. Vocales autem et semivocales et mutas a veteribus sonas et semisonas et insonas dictas. Inter vocales autem I et U
Abbreviated transcription (Latin):
micii decursum ad finẽ & fuus decursũ ad
inicium. Oñis aut̃ lictẽ apud grecos & u̾ba
componunt: & numeros faciunt. Nam. alpha
litt̾a. apud eos uocatur in numeris unum.
Q uocat᷑ mnumeris ipsoꝵ quatuor. Usic om̃s
littẽ aꝑud eos inmimeris habent᷑: Latim
aut̃ numeros adlitt̾as ñ comꝑutant. sea
solo u̾bo cõponunt. exceptis aliqͥb quȩ
nuimeros figura demonstrant. ut. c. ꝓcentũ.
d. ꝓ quingentis.i. ꝓ uno.l. ꝓ quinquaginta.
figͥra crucẽ significat: & in numero decẽ
demonstrat. Selitteris latiuis. iiii.
itteras latias carm̃tis nẏmpha pͥma
ytalis tradidit. Carm̃tis aut̃ dicta. quia car¬
minib futura canebat: ceterũ ꝓpͥe uocata
nỹcostrate. Litt̾e aut̃ aut cominunes sunt:
aut lib̾ales. Communes dicte: quia multi
eas in cominun utunt᷑. ut scͥbere & lagere.
Lib̾ales: quia eas tantum illi nouerunt qui
libros conscribunt: recteq loquendi dictan¬

Expanded text:
initii decursum ad finem, et finis decursum ad initii decursum ad finem, et finis decursum ad initium. 10. Omnes autem litterae apud Graecos et verba componunt et numeros faciunt. Nam alpha littera apud eos vocatur in numeris unum; δ vocatur in numeris ipsorum quatuor et sic omnes litere apud eos in numeris habentur. Latini autem numeros ad literas non computant, sed solo verbo componunt, exceptis aliquibus, numeros figura demonstrant, ut C pro centum, D pro quingentis, I pro uno, L pro quinquaginta, figura crucem significat et in numero decem demonstrat. De litteris latinis . litteras Carmentis nympha prima Italis tradidit. Carmentis autem dicta, quia carminibus futura canebat. Ceterum proprie vocata est Nicostrate. Litterae autem aut communes sunt aut liberales. Communes dictae, quia multi eas in commune utuntur, ut scribere et legere. Liberales, quia eas tantum illi noverunt, qui libros conscribunt recteque loquendi dictan
Abbreviated transcription (Latin):
nȩ pͥmus formauit: cuiꝰ uirgula subterior pͥ¬
inam etatẽ significat. incertã quippe. & quȩ
adhuc se nec ucuis nec uirtutib dedit. Burium
ant̃ qͦd supra ẽ. ab adolescentia incipit: cuͥus
dextã pars ardua ẽ s ad beatam uitã tendens:
sinistra facilior. s ad labem intiritũq deduceis.
Dequa sic ꝑsius ait. Et tͥ quȩ samios dedurit
litta ramos surgentẽ dextro monstrauitt limi¬
te calem. Quinq aut̃ esse apud grecos mysti¬
cas litt̾as. Orima.y. quȩ humanã uitã sig̾̃c:
ad eoꝵ nomina qͦs supplicio afficiebant. Et
U̾nde & habet ꝑmedium telũ. ⁊d ẽ mortis signũ.
Dequa quidam ait. Omultũ ante alias infe¬
ux litt̃a theta. T̃ercia. ł figuram demoustiãs
dominicȩ crucis: unde & hebraice signũ dir¬
int̾pretatum. De qua dictum ẽ in ierechiele.
dicens ego sum. a.&c. Concurrentib eĩ
ꝙ ad alfa replicat᷑: ut ostenderet in se dñs. &

Expanded text:
nae primus formavit; cujus virgula subterior prnae primus formavit; cujus virgula subterior primam aetatem significat; incertam quippe et quae adhuc se nec vitiis nec virtutibus dedit. Bivium autem, quod superest, ab adolescentia incipit; cujus dextera pars ardua est, sed ad beatam vitam tendens; sinistra facilior, sed ad labem, interitumque deducens. De qua sic Persius ait: Et tibi quae Samios deduxit littera ramos, Surgentem dextro monstravit limite callem. 8. Quinque autem esse apud Graecos mysticas litteras. Prima Υ, quae humanam vitam significat, ad eorum nomina quos supplicio afficiebant. Et Unde, et habet per medium telum, id est, mortis signum. De qua quidam sic ait: O multum ante alias infelix littera theta! 9. Tertia T, figuram demonstrans Dominicae crucis: unde, 6 et Hebraice SIGNUM interpretatur; de qua dictum est, in Ezechiele, dicens: Ego sum alpha et ω: concurrentibus enim ω ad alpha replicatur: ut ostenderet in se Dominus, et
Abbreviated transcription (Latin):
tis regiusq consistat. Alii dicunt a gre¬
cis hoc tractum e̾e̾ uocabulum apotes
aretes: id ẽ a uirtute. quam scientiam uo¬
cauerunt. Int̾ artem & disciplinã plato
& aristotiles. hanc differentiam esse uoluert̃.
dicentes artem esse in his quȩ se & alit̾ habe¬
re possunt: discipliuam uͦ esse quȩ de hisa¬
git. que alit̾ euenire ñ possunt. Nam qͦndo
ueris disputationib aliquid disserit᷑ disci¬
plina erit: qͣndo uͦ aliquid uerisimile atq
opinabue tractatur: nomen artis habebit.
Prima gramatica. id est loquendi ꝑitia.
Scdã rethorica. quȩ ꝓpt̾ nitorem & copiam
eloquentie suȩ maxime inciuilib que¬
fenices primi magni si creditur ausi. mansu¬
ram rudib uocem signare figuris. Hinc ẽ
quod & fenicͥo colore libroꝵi capita scribunt᷑.
quia ab ipsis litt̾e mnicium habuerunt. Cath¬
mus agenoris filius grecas litt̾as afeince ingre
no bello tres adiecit.N.x.M. Post quẽ sẏmo¬
teram pitagoras sainiꝰ ad exemplũ uite huma¬

Expanded text:
t atque constringat: alii dicunt a Graecis hoc tractum esse uocabulum, apo tes aretes, id est a uirtute, quam diserti ucaverunt. Inter artem et disciplinam Plato et Aristoteles hanc differentiam esse voluerunt, dicentes artem esse in his quae se et aliter habere possunt; disciplina vero est, quae de his agit quae aliter evenire non possunt. Nam quando veris disputationibus aliquid disseritur, disciplina erit: quando aliquid verisimile atque opinabile tractatur, nomen artis habebit. Prima grammatica, id est loquendi peritia. Secunda rhetorica, quae propter nitorem et copiam eloquentiae suae maxime in civilibus quenices primi, famae si creditur, ausi mansuram rudibus vocem signare figuris. Hinc est quod et Phoeniceo colore librorum capita scribuntur, quia ab ipsis litterae initium habuerunt. Camus Agenoris filius, grecas literas a Phenicia in Grecno bello tres adiecit, η, χ, ω. Post quem Simoteram Pythagoras Samius ad exemplum vitae huma
Abbreviated transcription (Latin):
dicẽ. Int̾ea reges ingenti mole. & statim ad ic̃e
quod sequit᷑ ꝓcedunt castris. tleinde dic̾e lati¬
nos & cet̾a. S facta ẽ ꝓ ornam̃to p̃sumptio rei.
& qͥ sequi debuerunt reges int̾positi sunt in
septẽ u̾sib & p̾t ea additũ ẽ ꝓcedunt castris.
Inde & p̃sũptio. quia ante posita sunt quȩ seqͥ
debuerunt. Teuma ẽ clausula. cũ plures sensꝰ
inio u̾bo daudunt᷑: quȩ fit tͥb modis. Nã aut¬

Expanded text:
dicere: 'Interea reges ingenti mole', et statim adicere, dicere: 'Interea reges ingenti mole', et statim adicere, quod sequitur: 'procedunt castris', deinde dicere: 'Latinus', etc.; sed facta est pro ornamento praesumptio rei, et qui sequi debuerunt reges interpositi sunt in septem versibus, et postea additum est: 'Procedunt castris'. Inde et praesumptio, quia anteposita sunt quae sequi debuerunt. Zeugma est clausula, quum plures sensus uno verbo clauduntur, quae fit t
Abbreviated transcription (Latin):
ta uocalib. ut atq ea diu̾sa penitꝰ dũ parte
gerint᷑. Elypsis collisio consonantium cũ
Antithesis c̃craria positio litte̾ ꝓ alia littera. ut
impete uasto. ꝓimpetu. & olli ꝓ illi. Oeta¬
oꝑfectam elocutionem. Metapl asnius est
qui muno sermone fit ratione uiciosa. Inter
soloecismum & scema. id ẽ ꝑfectam conexio¬
nem sermonum figura ẽ: quȩ fit contextu
sermonum. ratione uiciosa. Ergo metaplas¬
ma & scemata media sunt: & discernuntur
ꝑicia & imꝑitia. fiunt autem ad ornatum.
latinuni eloquium figure int̾p̾tant᷑
quȩ fiunt iiu̾bis uel sententiis ꝑuarias
distinctionum formas. ꝓpt̾ eloquii orna¬
mentum. Quȩ dum muite st̃: apud gr̃a¬
maticos iste inueniunt᷑ quarũ sunt hec¬
Sẏlensis. anadiplosis. Anafora. Epanafora.¬
Eꝑireusis. Epanalensis. Paranomasia. Sce¬
si sonomaton. Paromenon. O meoptoton.
Omconteleuton. Poliptoton. Yrmos. Po¬

Expanded text:
 1: Atque ea diversa penitus dum parte  1: Atque ea diversa penitus dum parte geruntur. Ecthlipsis conlisio consonantium cum Antithesis contrapositio litterae pro alia littera, ut 'inpete' pro 'impetu', 'olli' pro 'illi'. Metaet perfectam elocutionem, metaplasmum esse, qui in uno sermone fit oratione vitiosus. Item inter soloecismum et schema, id est perfectam sermonum conexionem, figura est, quae fit contextu sermonum oratione vitiosa. Ergo metaplasmi et schemata media sunt et discernuntur peritia et inperitia. Fiunt autem ad ornatum.  Latinum eloquium figurae interpretantur, quae fiunt in verbis vel sententiis per varias dictionum formas propter eloquii ornamentum. Haec dum multae sint apud Grammaticos, istae inveniuntur. Prolesyllempsis, anadiplosis, anaphora, epanalempsis, epizeuxis, paronomasia, schesis onomaton, parhomoeon, homoeoptoton, homoeoteleuton, polyptoton, hirmos, po
Abbreviated transcription (Latin):
apollmiꝰ ad pyrrũ aio te eacida romanos uincẽ
posse: inquo ñ est certũ quẽ in ipso u̾su mons¬
trauerit esse inctorẽ. fit & ꝑ incertam distmi¬
c̾tionem ut bellũ ingens gerit italia. In certa
distinc̾tio utrum bellum ingens an ingens
italia. fit & ꝑ cominune u̾bum. ut dep̃catui
catͥo. calumiuatur cicero. p̃stolat᷑ brutꝰ. dedig¬
natur antonius. Nec ostendit᷑ in hac ambi¬
guitate utr um ipsi alios analii ipsos dep̃¬
cati sint: ut calumpiati. Fit & ꝑ omonunam.
quo uno nomine multa significant᷑. ut acies.
formatio dr. qui fit inuno uibo ꝓpt̾
metri necessitatem & licentiam poctarum.
Cunis species iste sunt. Protesis appositio in¬
sitio in medium. ut maneant in religione
de principio. ut tempno ꝓ contempno. Sin¬
cope abscisio de medio. ut forsan ꝓforfitan.
apocope. abscisio define. ut sat ꝓfatis. Ecta¬
sis. ꝓdrictio contra naturã. ut exereet diana¬

Expanded text:
Apollinis ad Pyrrhum: Aio te, Aeacida, Romanos vincere Apollinis ad Pyrrhum: Aio te, Aeacida, Romanos vincere posse. In quo non est certum quem in ipso versu monstraverit esse victorem. 14. Fit et per incertam distinctionem, ut, bellum ingens geret Italia. Incerta distinctio, utrum bellum ingens, an ingens Italia. 15. Fit, et per commune verbum, deprecatur Cato, calumniatur Cicero, praestolatur Brutus, dedignatur Antonius; nec ostenditur in hac ambiguitate utrum ipsi alios, an alii ipsos deprecati sunt, aut calumniati. 16. Fit et per homonymiam, quando uno nomine multa significantur, ut acies, formatio dicitur, qui fit in uno verbo propter metri necessitatem, et licentiam poetarum. Cujus species istae sunt. 2. Protsitio in medium, ut Virg. Aen. 3, 409: Maneant in relligione de principio, ut 'temno' pro 'contemno'. Syncope abscisio de medio, ut 'forsan' pro 'forsitan'. Apocope abscisio de fine, ut 'sat' pro 'satis'. Ectasis, productio contra naturam, ut Virg. Aen
Abbreviated transcription (Latin):
nosum dicere campum: non gramineum.
Cacenfaton. dictio obsẽna uel in composite
enim fuit compositio abea sillaba inciꝑe. qua
Neq eum alibi nisi incelo sunt sẏdera. Peris¬
ut inuat ruben & non moriat᷑. dum ñ sit
aluid uinere qm ñ mori. Machrologia. longi¬
loquium resũ necessarias comp̃hiendens. ut
legati ñ impetrata pace retro unde uenerant
domũ reu̾si sunt. Tautologia. id ẽ eloquium
ut si fata uirũ seruant. siue scit᷑ aura etherea.
neq adhuc crudelib occubat umbris. To¬
tum enini qͦd repetit᷑ una res ẽ: s crebro ser¬
mone anminciata. Eclypsis defectꝰẽ dictio¬
nis in quo necessaria u̾ba desunt. ut cui pha¬
retra exauro. Deest enim erat. Tapinosis ẽ
humilitas statum magne rei dictis infirmaus.
ut apparent rari uautes ingurgite uasto.¬
compositio. ut tergaq uiuentũ u̾sa fatigimiꝰ
hasta. Amphibolia. ambigua dictio. que fit
aut ꝑcasum accusatiuum. ut illud responsũ

Expanded text:
nosum' dicere campum, non 'gramineum'. nosum' dicere campum, non 'gramineum'. Cacemphaton dictio obscena vel inconposite enim fuit conpositio ab ea syllaba incipere, qua Neque enim alibi nisi in caelo sunt sidera. Perisut, Vivat Ruben, et non moriatur, dum non sit aliud vivere quam non mori. 8. Macrologia, longiloquium, res non necessarias comprehendens, ut: Legati, non impetrata pace, retro unde venerant domum reversi sunt. 9. Tautologia, idemloquium, ut: Si fata virum servant, si vescitur aura, aetherea, neque adhuc crudelibus occubat umbris. Totum enim quod repetitur una res est, sed crebro sermone annuntiata 10. Eclipsis est defectus dictionis, in quo necessaria verba desunt, ut, cui pharetra ex auro; deest enim erat. 11. Tapinosis est humilitas statum magnae rei dictis infirmans, ut: Apparent rari nantes in gurgite vasto.compositio: ut, versaque juvencum terga fatigamus hasta. 13. Amphibolia, Ambigua dictio; quae fit, aut per casum accusativum, ut illud responsum
Abbreviated transcription (Latin):
duob modis. aut ꝑ partes orationis: ac ꝑ ac¬
cidentia. ꝑ partes orationis fit: si alteram par¬
tem ꝓ alia parte ponamꝰ it ꝑuta. si p̃positio¬
ues ad u̾biiꝰ applicenius. Paccidentia fit: id
ꝑ ea quȩ accidinnt partib: utputa. ꝑ qͥlita¬
tes. & gen̾a. & numeros. figuras. & casus. Pista
gͥ om̃a fiut soloecisini. sic̃ donatꝰ exposuit.
fiunt p̃cerea & płimis modis. Nam lucilius cen¬
tum genã solocismoꝵ dixit. qͦs om̃s uitare po¬
tius qm sequi debent. qui regulã recte loquen¬
icia apud gr̃amaticos. illa dicunt᷑. quȩ in
eloquio cauere debemꝰ. Sunt autẽ hec.
Barbarismus. Solo ecifmus. acttologia. Caten¬
faton. Pleo nasmos. perissologia. Macro logia.
Tautologia. E elypsis. Tapmosis. Cacosinteton.
si t̾ciam sillabam quis ꝓducat in iggnoscere. Solo¬
ecismus compositio uiciosa u̾boꝵ ut si aliquis
int̾ hominib dicat ꝓ int̾ homines. Acy rolo¬

Expanded text:
duobus modis: aut per partes orationis, aut per acduobus modis: aut per partes orationis, aut per accidentia. Per partes orationis, si alteram partem pro altera ponamus, utputa si praepositiones adverbiis adplicemus. Per accidentia fit, id est per ea quae acciduntur partibus, utputa per qualitates, per genera et numeros, figuras et casus. Per ista igitur omnia fiunt soloecismi, sicut Donatus exposuit. Fiunt praeterea ex plurimis modis. Nam Lucilius centum genera soloecismorum dixit, quos omnes vitare potius quam sequi debet qui regulam recte loquentia apud Grammaticos illa dicuntur, quae in eloquio cavere debemus. Sunt autem haec: barbarismus, soloecismus, acyrologia, cacemphaton, pleonasmos, perissologia, macrologia, tautologia, eclipsis, tapinosis, cacosyntheton, Ut si tertiam syllabam quis producat in 'ignoscere'. Soloecismus conpositio vitiosa verborum. Ut si aliquis dicat 'inter hominibus' pro 'inter homines'. Acyrolo
Abbreviated transcription (Latin):
faciut. sic̃ collo quium ꝓ comioquio. ut quotiens
unũ .l. exilius duo largius ꝓferiꝰ. qͦd acont᷑ ẽ.
Dam unem largiis duo exilius ꝓferre debeuꝰ.
Collisio ẽ: quotiens nouissime sillabe. fiis in
alt̾ius principio ẽ. ut mat̾ terra. De so¬
ueniens compositio. sic̃ barbarismꝰ unius
u̾bi corruptio. Uerba enini ñ recta lege con¬
iuncta soloecismꝰẽ: ut siquisdicat int̾ nobis
ꝓ uit̾ nos: aut date ueniain sceleratoꝵ ꝓscele¬
ratis. Dictus aut̃ soloecismus aciib. qui ex
urbe soloenqͤ ninic pompeiopolis appellatur
ꝑfecti. qui apud alios commorantes suã &
illoꝵ linguam uiciose in consequent̾q confu¬
derunt:. ac solo ecismo nom̃ dederunt. Unde
& similit̾ loquentes. solo ecismos facere di¬
cuit᷑. Solo ecismus aut̃ aꝑud poetas scema
dicit᷑. quotiens in uersu necessitate nietri fac¬
tus inuenit᷑. Cum aut̃ inuenit᷑ necessitas.
ꝑ manet soloecisini culpa. Soloecismus fit

Expanded text:
faciunt, sicut 'colloquium' pro 'conloquium'; vel quotiens faciunt, sicut 'colloquium' pro 'conloquium'; vel quotiens unam L exilius, duo largius proferimus. Quod contra est; nam unum largius, duo exilius proferre debemus. Conlisio est, quotiens novissimae syllabae finis in alterius principio est, ut 'materterveniens conpositio, sicut barbarismus unius verbi corruptio. Verba enim non recta lege coniuncta soloecismus est, ut si quis dicat 'inter nobis' pro 'inter nos', aut 'date veniam sceleratorum' pro 'sceleratis'. Dictus autem soloecismus a Cilicibus, qui ex urbe Soloe, quae nunc Pompeiopolis appellatur, profecti, cum apud alios commorantes suam et illorum linguam vitiose inconsequenterque confunderent, soloecismo nomen dederunt. Unde et similiter loquentes soloecismos facere dicuntur. Soloecismus autem apud poetas schema dicitur, quotiens in versu necessitate metri factus invenitur. Cum autem non invenitur necessitas, permanet soloecismi culpa. Soloecismus fit
Abbreviated transcription (Latin):
uel iinuat. Pronunciatione fit: in tẽporib. to¬
nis. aspirationib. & reliquis quȩ secunt᷑. Per
tempora quippe fit barbarisinus. si ꝓlonga sil¬
laba breuisponat᷑. aut ꝓbreui longa. ꝑ tonos.
si accentus malia sillaba commutet᷑. ꝑ aspirati¬
onem si addat᷑ .h. litt̾a̾ ubi ñ debet. aut detraha¬
tur ubi ẽẽ oportet. Phiatum: quotiens ꝓuun¬
ciatione  scindit᷑ u̾sus. anteqm compleatur:
siue quotiens uocalis uocalẽ sequit᷑. ut muse ao¬
nides. fit barbarismꝰ. & ꝑmetacismos. & iota¬
cismos. & labdacismos. Metacismus ẽ: qͦtiens .im.
litt̾am uocalis sequit᷑. ut bonum aurũ. iustum
amicũ. s hoc uicium aut suspensione .in. litẽ
aut detractione uitamus. Iotacismus. quotiens
in iota litt̾a dupplicat᷑ sonus. ut troia. mnaia.
ubi earũ lict̾arum ad eo exilis erit ꝓnuncia¬
tio. ut unum iota ñ dio sonare uideatur.
Labdacismꝰ ẽ: si ꝓ uno .i. duo ꝓmicient᷑. ut afri

Expanded text:
vel minuat. Pronuntiatione autem fit in temporibus, tovel minuat. Pronuntiatione autem fit in temporibus, tonis, aspirationibus et reliquis quae sequuntur. Per tempora quippe fit barbarismus, si pro longa syllaba brevis ponatur, aut pro brevi longa. Per tonos, si accentus in alia syllaba commutetur. Per aspirationem, si adiciatur H littera ubi non debet, aut detrahatur ubi esse oportet. Per hiatum, quotiens in pronuntiatione scinditur versus antequam conpleatur, sive quotiens vocalis vocalem sequitur, ut 'Musae Aonides'. Fit barbarismus et per motacismos, iotacismos et labdacismos. Motacismus est, quotiens M litteram vocalis sequitur, ut 'bonum aurum', 'iustum amicum'; sed hoc vitium aut suspensione M litterae, aut detractione vitamus. Iotacismus est, quotiens in iota littera duplicatur sonus, ut 'Troia', 'Maia'; ubi earum litterarum adeo exilis erit pronuntiatio, ut unum iota, non duo sonare videantur. Labdacismus est, si pro una L duo pronuntientur, ut Afri
Abbreviated transcription (Latin):
ifferentia ẽ speties dif¬
finitionis quã scͥptores artium: de eodẽ
& de alt̾o nominant. Hȩc enim duo quadã
int̾ se comniunione confusos comecta dif¬
enim duo differentia cd̃mposita fuerir t qͥd
sit utrumq cognoscit᷑. Sic & cetera. De bar
ut floriet. dum florebit dici oporteat. Sono:
si ꝓmedia sillaba pͥma ꝑducat᷑. ut latebre tenebre.
appellatus aut̃ barbarismus a barbaris gentib.
dumi latine orationis integritatẽ nescirent.
Una queq enini gens facta romanoꝵ cũ opib
Int̾ barbarisinũ aut̃ & barbarolexin hoc uit̾ est.
quod barbarismus in u̾bo latino sit dũ corrũpit᷑.
qnͣdo aut̃ barbara u̾ba latinis eloquiis inserunt᷑
barbaro lexis dr. Item qͣndo inꝓsa uiciũ sit ser¬
mouis: barbarismꝰ tocat᷑. qͣndo uͦ in metro me¬
caplasmus dr̃. Barbarismus aut̾ fit scͥpto &¬
ꝓnunciatione. Scͥpto quatuor modis. siquis
in u̾bo litt̾am uel sillabã adiciat. mutet tͣusmutet.

Expanded text:
ifferentia est species definitionis, quam scriptores artium de eodem et de altero nominant. Haec enim duo quadam inter se communione confusa, coniecta difenim duo differentia cum posita fuerit, quid sit utrumque cognoscitur. Sic et cetera. De barbut 'floriet', dum 'florebit' dicere oporteat; sono, ro media syllaba prima producatur, ut 'latebrae', 'tenebrae'. Appellatus autem barbarismus a barbaris gentibus, dum latinae orationis integritatem nescirent. Unaquaeque enim gens facta Romanorum cum oInter barbarismum autem, et barbarolexim hoc interest, quod barbarismus in verbo Latino fit, dum corrumpitur; quando autem barbara verba Latinis eloquiis inseruntur, barbarolexis dicitur. Item quando in prosa vitium fit sermonis, barbarismus vocatur; quando in metro, metaplasmus dpronuntiatione. Scripto quattuor modis: si quis in verbo litteram vel syllabam adiciat, mutet, transmutet,
Abbreviated transcription (Latin):
cantum ꝓpositionũ. Post eũ in ꝑsanius phy¬
largꝰ. & aquila lib̾tus mecenatis. aliꝰ alias
addid̾unt. Deide seneca. contractu om̃iũ
ddigestoq & aucto numero. opus efffẽit in
quinq milta. Note aut̾ dicte eo qͦd u̾ba
uel syuabas p̃fixis caracterib notent. & ad
notitiã legentiũ reuocent: quas qͥ didice¬
runt ꝓpͥe iam notarii appellantur. Quedã
scriptio celeris breuiorq fiat. Scribebant᷑
senatꝰ consultum. ꝑ .R. &.p. respuplica. ꝑ. p.¬

Expanded text:
tantum praepositionum. Post eum Vipsanius, Phitantum praepositionum. Post eum Vipsanius, Philargius, et Aquila libertus Maecenatis alius alias addiderunt. Deinde Seneca, contractu omnium digestoque et aucto numero, opus efficit in quinque milia. Notae autem dictae eo, quod verba vel syllabas praefixis characteribus notent et ad notitiam legentium revocent; quas qui didicerunt proprie iam notarii appellantur. De noti sunt, quo scriptio celeris breviorque fiat. Scribebatur 'senatus consultum', per R et P 'respublica
Abbreviated transcription (Latin):
uoluntate uniiscuiꝰq ad aliqͥd notandũ ponit᷑.
ritatis: obsollicitudinem ponitur. Or An¬
chora suꝑior ponit᷑. ubi aliqua res magna om¬
niuo est. e Anchora inferior. ubi aliquid
iulissime uel inconuenientius denunciatũ:
Chronis nota. tantum in fine libri apud¬
das adhibetrii: fiunt & alie notule libroꝵ
ꝓagnoscendis his que ꝑextremitates pagi¬
num exponunt᷑. ut ubi lector in lumina¬
ri huiusmod signum inuenerit. ad textã
recurrens eiusdem sermonis nel u̾sicuti sci¬
at esse expositionem cuius similẽ suꝑiacen¬
tem notam inuenerit. De notis uilgarib
ulgares notas eninius primus mille .xiii¬
& centum inuenit. Notarum ususerat.
ut quicquitd ꝓ contentione aut in iuidiciis
diceretui librarii scriberent. complures si¬
nul stantes diuisis int̾ se partib quot qͥsq
ulba & quo ordiue exceꝑit. Romȩ primꝰ tulliꝰ
tyro ciceronis lib̾cus ꝯmentatiis ẽ notas. s

Expanded text:
voluntate uniuscuiusque ad aliquid notandum ponitur. voluntate uniuscuiusque ad aliquid notandum ponitur. ritatis est, ob sollicitudinem ponitur. Anchora superior ponitur ubi aliqua res magna omnino est. Anchora inferior, ubi aliquid vilissime vel inconvenientius denuntiatum est. Coronis nota tantum in fine libri addas adhibetur. Fiunt et aliae notulae librorum pro agnoscendis his quae per extremitates paginarum exponuntur, ut, ubi lector in liminare huiusmodi signum invenerit, ad textum recurrens eiusdem sermonis vel versiculi sciat esse expositionem, cuius similem superiacentem notam invenerit. § 22 De notis vulgaribus. Vulgares notas Ennius primus mille et centum invenit. Notarum usus erat ut, quidquid pro contentione aut in iudiciis diceretur, librarii scriberent conplures simul astantes, divisis inter se partibus, quot quisque verba et quo ordine exciperet. Romibertus commentus est notas, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ubi in eodẽ sensu dupplices u̾sus sunt: & du¬
bitatur qui potius eligendꝰ sit.  diple.¬
in libris eccłiasticoꝵ uiroꝵ. ad separanda uel
demonstranda testimonia sc̃arũ scͥpturaꝵ:¬
leogoras sẏracusanus apposuit homericis u̾sib
ne. idẽ cuin geminis punctis. hanc antiqui
inhis opponebant quȩ zenodotꝰ ephesius ñ
recte addid̾at. aut detraxerat. aut ꝑmutau̾at.
Inhis & nr̃i ea usi sunt. Diple obelisme¬
ne int̃ponitur ad seꝑandos in comediis uel tra¬
tiens trophȩ antistrophus infertur
Quersa cum obelo ad ea ponit᷑ quȩ ad aliquid
fundo conamur: nos an miseros qui troas
achiuis obiecit.Diple suꝑne obelata.
ponit᷑ ad conditiones locoꝵ actemploꝵ ꝑso¬
narumq mutatas.  Recta & auersa
suꝑne obelata apponit᷑ funta loco suo mo¬
nade significante similem qͦq sequentẽ esse.
Ceraunium ponit᷑ quotiens multi u̾sus im¬
enim. fulm̃ dã. E Chrisimon. hec sola ex

Expanded text:
ubi in eodem sensu duplices versus sunt, et duubi in eodem sensu duplices versus sunt, et dubitatur qui potius eligendus sit. 13. Diplein libris ecclesiasticorum virorum ad separanda vel ad demonstranda testimonia sanctarum ScripturaLeogoras Syracusanus posuit Homericis versibuεστιγμένη, id est cum geminis punctis. Hanc antiqui in his opponebant quae Zenodotus Ephesius non recte adiecerat, aut detraxerat, aut permutaverat. In his et nostri ea usi sunt. Diple ὀβολισμένη interponitur ad separandos in comoediis vel tratiens strophe et antistrophus infertur. Adversa cum obolo ad ea ponitur quae ad aliquid fundo conamur? nos? an miseros qui Troas Achivis obiecit? Diple superne obolata ponitur ad conditiones locorum ac temporum personarumque mutatas. Diple recta et adversa superne obolata ponitur finita loco suo monade, significatque similem sequentem quoque esse. Ceraunium ponitur quotiens multi versus inenim fulmen dicitur. Chrisimon. Haec sola ex
Abbreviated transcription (Latin):
uel sententiis suꝑflue it̾atis. sue in his locis
ubi lectio aliqua falsitate notata est: ut
quasi sagita quedam iugulet suꝑ uacua.
dequib dubitat᷑. utrum tolli debeant nec
minos punctos iacens. opponit᷑ in his locis
quȩ sacrȩ scͥpturȩ int̾pretes eodem sensu. s
diuersis sermonib transtulerunt. Ydnti¬
grafus cum puncto apponit᷑ ubi intͣusiatioĩb
diu̾sus sensꝰ habet᷑.. Asteriscus cũ obelo
hanc ꝓpͥe aristarchus utebat᷑ in his uersib
qui ñ suo loco positi erant. ¶Paragrafus
int̾ u̾sus ponit᷑ ad separandas res a reb quȩ
incontextu concurrunt. quẽ admodum in
contraria. & ideo sic formata: quia sic̾ ille
pͥncipia notat. ita ista fines apͥncipiis seꝑat.
uel solu ñ potuit. IAntisimina ponitur
ad eos u̾sus quoꝵ ordo ꝑmutandꝰ ẽ: sicut &
iantiquis auctorib positum inuenitur.
Antismina cum puncto apponitur inhis locis

Expanded text:
vel sententiis superflue iteratis, sive in iis locis vel sententiis superflue iteratis, sive in iis locis ubi lectio aliqua falsitate notata est, ut quasi sagitta jugulet supervacua, de quibus dubitatur utrum tolli debeant necnminos punctos jacens, 34 apponitur in iis locis quae sacrae Scripturae interpretes eodem sensu, sed diversis sermonibus, transtulerunt. 6. Antigraphus   cum puncto apponitur, ubi in translationibus diversus sensus habetur. 7. Asteriscus   cum obelo: hac proprie Aristarchus utebatur in iis versibus, qui non suo loco positi erant. 8. Paragraphus   ponitur ad separandas res a rebus quae in connexu concurrunt, quemadmodum in contraria, ideo sic formata, quia sicut ille principia notat, ita ista fines a principiis separvel solvi non potest. 11. Antisigma   ponitur ad eos versus quorum ordo pe rmutandus est, sic et in antiquis auctoribus positum invenitur. 12. Antisigma   cum puncto ponitur in iis locis
Abbreviated transcription (Latin):
camus: quia punctum ad mediã litt̾am po¬
nimus. Ubi uͦ iam ꝑgͣdus ꝓnnciando plenã
sententie clausulã facimus. ut puta si uinco
punctumq ad caput litte̾ ponimꝰ. & uocat᷑
distictio: idẽ disiunctio: quia integrã seꝑa¬
uit sententiã. Hoc quidẽ aptid oratores.
Ceterũ apud poetas ubi inu̾su ptꝰ duos pedes
syllaba remanet comia ẽ: quia ibi pt̾ scan¬
sionẽ p̃cisior u̾bi facta ẽ. Ubi uͦ ptꝰ duos pe¬
des de parte oratioiis nichil suꝑ ẽ cola est.
totus aut̾ u̾sus ꝑ yodꝰ est.
reterea quedam scͥpturarum note apud
celeberrimos auctores fuerunt. quasq
atitiqui addistictionẽ scͥpturarũ carminib
& hystoriis apposuerunt. Nota ẽ figura ꝓpͥa
inlict̾e modum posita. ad demonstrandam
unamqͣmq uerbi sententiarũq ac u̾suum
rationem. Note aut̃ u̾sib apponunt᷑ numero
uiginti sex: que sunt nominib infra scͥptis.
nitur in his quȩ omissa sunt ut illucescant

Expanded text:
camus, quia punctum ad mediam litteram pocamus, quia punctum ad mediam litteram ponimus. Ubi vero iam per gradus pronuntiando plenam sententiae clausulam facimus, fit periopunctumque ad caput litterae ponimus, et vocatur distinctio, id est, disjunctio, quia integram separavit sententiam. 6. Hoc quidem apud oratores. Caeterum apud poetas ubi in versu post duos pedes syllaba remanet, comma est, quia ibi post scansionem praecisio verbi facta est. Ubi vero post duos pedes de parte orationis nihil superest, colon est. Totus autem versus periodus est. Praeterea quaedam scripturarum notae apud celeberrimos auctores fuerunt, quasque antiqui ad distinctionem scripturarum carminibus et historiis apposuerunt. Nota est figura propria in litterae modum posita, ad demonstrandum unamquamque verbi, sententiarumque ac versuum rationem. Notae autem versibus apponuntur numero viginti sex, quae sunt nominibus infra scriptis. nitur in iis quae omissa sunt, ut illucescant
Abbreviated transcription (Latin):
sensus ꝑcola & cominata ͣ periodos. quȩ
dum ordine suo apponit᷑: sensum nob̾ lecti¬
onis ostendit. Dicte aut̾ positure uel quia
punctis positis annotant᷑. uel quia ui uox
ꝓ int̾uallo distinctionis deponit᷑. Hasgͥci
thesis uocant. latini posituras. Prima posi
tura sub distinctio dr. eadem & comina. Me¬
dia distinctio sub sequens ẽ: ipsa ẽ & cola. Ul¬
tia distinctio quȩ totã sententiã concludit.
ipsa ẽ ꝑ yodꝰ. cuuis ut dixinius partes sunt cola.
& comniata: quarũ diu̾sitas punctis diu̾so
loco positis demonstrat᷑. Ubi enim inicio ꝓ
nunciationis necdũ plena parssensꝰ ẽ. & tñ
fit comina. id ẽ particula sensꝰ. punctusq
ad unam litt̾am ponit᷑. & uocatur sub distin¬
ctio. ab eo quod punctũ subtꝰ id ẽ adunam
litt̾ani accepit. Ubi aut̃ insequentib iam
sententia sensum p̾stat. s adhuc aliquid suꝑ¬
puncto notamꝰ. & mediam distinctionẽ uo¬

Expanded text:
per cola et commata et periodos, quae per cola et commata et periodos, quae dum ordine suo ponitur, sensum nobis lectionis ostendit. Dictae autem positurae, vel quia punctis positis annotantur, vel quia ibi vox pro intervallo distinctionis deponitur. 2. Has Graeci θέσεις vocant, Latini posituras. Ptura subdistinctio dicitur, eadem et comma. Media distinctio subsequens est, ipsa et cola. Ultima distinctio, que totam sententiam concludit, ipsa est periodus; cuius ut diximus partes, sunt cola et comma; quarum diversitas, punctis diverso loco positis, demonstratur. Ubi enim in initio pronunciationis, necdum plena pars sensus est et t comma, id est, particula sensus, punctusque ad imam litteram ponitur, et vocatur subdistinctio ab eo quod punctum subtus, id est, ad imam litteram accipit. 4. Ubi autem in sequentibus jam sententia sensum praestat, sed adhuc aliquid suppuncto notamus; et mediam distinctionem vo
Abbreviated transcription (Latin):
tionib apponuntui: Oria idẽ accutꝰ accentꝰ.
a sũmo dext̾e insinistra deposita fit ita.
Pereospomene id ẽ circũflexꝰ. linea de accuto &¬
uirgula iacens ẽ. itaNb̃rachin id ẽ breuis
coniunctio. quia duo u̾ba conecta subiecta
uirgula uersui circ̃plexa fit ita. I. Diastole. id
distinctio. quȩ contraria seꝑat. dextra pars cir¬
culi supposita u̾sui fit ita .I. a postrophus pars
idem circuli dextã ad summã litt̾am apposita
uitima uocalis ut tribunal ꝓtribunale. Dasia
qͦd int̾pretat᷑ aspiratio id ẽ uerbi .N. litt̾a poni
debet tali figura notat᷑. R. Nsyle qͦd int̾pretat᷑
siccitas siue purũ. idẽ ubi .N. litt̾am esse ñ de¬
bet tali nota ostenditur. N. Quoꝵ duoꝵ ac¬
centuum figinã latini exipsa litt̾a aspiratioĩs
fecerunt. Unde si conungas has: fecisti eãdẽ
aspirationis notam. Rursum si mediũ eius
ositura ẽ ad distinguendos Deposituris.

Expanded text:
tionibus adponuntur. Ὀξεῖα, id est acutus accentus, tionibus adponuntur. Ὀξεῖα, id est acutus accentus, a summo sinistrae in dexteram deposita, fit ita: `. Περισπωμένη, id est circumflexus, linea de acuto uirgconiunctio, quia duo verba conectit, subiecta virgula versui circumflexa, fit ita: . Diastole, id est distinctio, quae e contrario separat, dextra pars circuli supposita versui, fit ita: . Apostrophus pars item circuli dextra et ad summam litteram adposita, ultima vocalis, ut 'tribunal' pro 'tribunale'. Δασεῖα, quod interpretatur aspiratio, id est ubi H littera poni debet, tali figura notatur: . ψιλή, quod interpretatur siccitas, sive purum, id est, ubi H littera esse non debet, tali nota ostenditur: . Quorum duorum accentuum figuram Latini ex ipsa littera aspirationis fecerunt. Unde si coniungas has, fecisti eandem aspirationis notam. Rursus si medium eius figurae ad distinguendos sensus
Abbreviated transcription (Latin):
acutũ accentũ habebit: si uͦ nat᷑alit̾ longa ut res.
circũflexum. Dissillaba pars orationis si
pͥorem naturalit̾ longã ht̃ & uitiniã bre¬
Trissillaba pars orationis si mediã breuem
ht̃ ut tẏbia. tunc pͥman acuimus: si uͦ na¬
turalit̾ longã ht̃ scd̾ilm. & ultimã breuẽ
ut romanꝰ. tunc mediã circ̃flectimꝰ. Tetra¬
silaba aut̃ pars orationis & pentasilaba
ratione tͥsillabar ũ retinent᷑. Grauis ac¬
centus cũ uuo accentu poni pot̾ indictio¬
ne una. cũ utrisq nunqͣn: ut catulꝰ. In cõ¬
posita dictione uniis accentꝰ ẽ: ut arnupo¬
spicit᷑ sus. ne dicas ursus: uel ꝓpt̾ ꝓnunciatio¬
nem. ne dicas meta breuit̾ & ñ ꝓducte meta
uel discernende ambiguitatis causa ut ergo.
Nani cũ ꝓducit᷑ go: causã significat. Cun
corripit᷑: conunictionẽ. figure accentuũ¬
decẽ sunt: quȩ agrãmaticis ꝓu̾boꝵ distine¬

Expanded text:
acutum accentum habebit; si uero naturaliter longa, ut res, acutum accentum habebit; si uero naturaliter longa, ut res, circumflexum. Disyllaba pars orationis, si priorem naturaliter longam habet et Trisyllaba pars orationis si mediam breuem habet, ut tibiam, tunc primam acuimus; si uero naturaliter longam habet mediam et ultimam breuem, ut 'Metellus', tunc mediam circumflectimus. Tetrasyllaba autem pars orationis et pentasyllaba ratione trisyllabarum retinentur. Gravis accentus cum uno accentu poni potest in dictione una, cum utrisque numquam; ut 'Catullus'. In conposita dictione unus accentus est. Aspicitur sus, ne dicas ursus; vel propter pronunciationem, ne dicas meta breviter et non producte meta; vel discernende ambiguitatis causa, ut ergo, nam cum producitur go, causam significat; cum corripitur, coniunctio est. Figure accentuum sunt, que a grammaticis, pro verborum distinc
Abbreviated transcription (Latin):
dr. ex greco nom̃ accepit. Nam g̾ce pros.
latine ad. oden g̾ce latine cantꝰ est. Hoc
enim nom̃ de u̾bo adu̾bum expressum ẽ.
Latini aut̾ hũt & alia nomma. Nam ac¬
centus & tonos & tenores dicunt. quia ibi
sonꝰ crescit & desunit. Accentꝰ aut̃ dictus qͥa
uxta cantũ sit: sicut adu̾oium qͥa uxta
u̾bum ẽ. Accutꝰ accentus dictꝰ qͦd acuat &
nat. E st enim contrariꝰ acuto. Circũ flexis
quia de acuto & graui coustat. Incipiens
enim abacuto in grauem desuit: atq ita
dum ascendit & descendit circũ flexꝰ efficit᷑.
Accutus aut̃ & circũ flexꝰ similes sut. nã
ut̾q leuat syllabam. Grauis contrarius
tudetur ambob. Nam semꝑ depͥmit silla¬
bas. cũ illi leuent: ut uñ uenit titan. &
nox ubi sydera condit. Unde: hic grauis ẽ.
Mimus eiũ sonat qm acutꝰ. & circũ flexus.
Monosillaba aut̃ pars orationis si nat᷑alit̾
breuis ẽ ut uir. aut positione longa ut ars.

Expanded text:
ur ex Graeco nomen accepit. Nam Graece πρός, ur ex Graeco nomen accepit. Nam Graece πρός, Latine 'ad' ᾠδή Graece, Latine 'cantus' est. Hoc enim nomen de verbo ad verbum expressum est. Latini autem habent et alia nomina. Nam accentus et tonos et tenores dicunt, quia ibi sonus crescit et desinit. Accentus autem dictus, quod iuxta cantum sit, sicut adverbium quia iuxta verbum est. Acutus accentus dictus, quod acuaponat et deprimat est enim contrarius acuto; circumflexus, quia de acuto et graui constat: incipiens enim ab acuto in grauem desinit atque ita, dum ascendit et descendit, circumflexus efficitur. Acutus autem et circumflexus similes sunt; nam uterque leuat syllabam. Grauis contrarius uidetur ambobus; nam semper deprimit syllabas, cum illi leuent, ut Vnde uenit Titan et nox ubi sidera condit. Vnde hic grauis est; minus enim sonat quam acutus et circumflexus. Monosyllaba autem pars oratio < n > is, si naturaliter breuis est, ut uir, aut longa positione, ut ars,
Abbreviated transcription (Latin):
pitritꝰ quartꝰ. NinNuiii. ut fescenninꝰ.
Sunt gͥ equi decẽ. duppli uͦ .ui. triplꝰ uius.
sexcupli septẽ.epitriti quatuor. Humerus¬
enii syllabarum inpedib a duob usq ad
sex ꝓtenditui. ult̾uis enim ñ ꝓcedit. quia
usq ad sex sillabas tendunt᷑ pedes. Temꝑa
inpedib sunt. ut qͣnta unusquisq pes habeat.¬
Resalutio ẽ pedum. qͣndo ꝑ una longa due
costas. Abiete nunc resolutio ẽ spondei in
proceleumatico. In qua resolutione semꝑ
sinalimphani sequit᷑ uirgilius. Ex una
aut̃ longa duc breues fuunt. ex duab autẽ
breuib longa nunqͣm fit. Findi enĩ solida¬
possunt solitlari scissa ñ possiuit. Figura ẽ: cuiꝰ
note sillabe agnoscunt᷑. Ibi eium circuli partẽ
inferiorẽ bispositam aspicis pirrichiꝰ ẽ uu: ubi
.i .i. geminã iacentẽ.. spondeus. Nam nota
breuis inferior semicirculus ẽ. u: nota longa.
iacens ẽ. Metra in pedib accidunt. ut
a trocheo trocheicum a dactilo. dactiicum

Expanded text:
Epitritus quartus, ut Fescenninus. Sunt igitur aequi decem, dupli vero sex, triplus unus, sescupli septem, epitriti quatuor. 28. Nuerus syllabarum in pedibus a duabus usque ad sex protenditur: ulterius enim non procedit, quia usque ad sex syllabas tenduntur pedes. Tempora in pedibus sunt, ut quanta unusquisqResolutio est pedum, quando pro una longa duaecostas. 'Abiete' nunc resolutio est spondei in proceleumatico, in qua resolutione semper synaloepham sequitur Vergilius. Ex una autem longa duae breves fiunt: ex duabus autem brevibus longa numqpossunt, solidari scissa non possunt. Figura est, cuius nota syllabae agnoscuntur. Ubi enim circuli partem inferiorem bis positam aspicis, pyrrhichius est,  ̆ ̆; ubi I geminam iacentem, spondeus,  ̄ ̄. Nam nota brevis inferior semicirculus est; nota longa I iacens est. Metra in pedibus accidunt, ut a trochaeo trochaicum, a dactylo dactylicum,
Abbreviated transcription (Latin):
gie ñ reꝑuintur. quia quedã ñ scdm qualita¬
tem qua genita sinit. s uirta arbitriũ hu¬
mane uoluntatis nocabula acceꝑunt. Sunt
autẽ echimologie nominiũ aut ex causa date
quia fit ex humo. aut excontrariis. ut a la¬
uando lotꝰ dũ lotũ ñ sit inundũ. & lucus
quia uibra opacꝰ parum luceat. Quedã
etiam facta sunt ex nominũ diriuatione.
ut aprudentia prudens. quedam etiam ex
uocib. ut agaͬrulitate garrulus. quedam
ex g̾ca ethimologia orta & declinata st̃ in la¬
tino. ut silua. domꝰ alia quoq ex nominib
locoꝵ. urbiim & fluminũ traxerunt uoca
bula. Multa etiã ex diu̾sarũ gentium ser¬
mone uocant᷑. unde & origo eoꝵ uix cernit᷑.
Sunt enun pleraq barbara noniua & iu¬
cognita latinis & grecis.
nom̃. Hanc philosophi adu̾biũ dicuit.
quia uocẽ illã de cuiꝰ ĩtellecti requirit᷑ uno &
singulari u̾bo designat. Quid enĩ illud sit:

Expanded text:
giae non reperiuntur, quia quaedam non secundum qualitagiae non reperiuntur, quia quaedam non secundum qualitatem, qua genita sunt, sed iuxta arbitrium humanae voluntatis vocabula acceperunt. Sunt autem etymologiae nominum aut ex causa datae,quia sit ex humo, aut ex contrariis ut a lavando 'lutum', dum lutum non sit mundum, et 'lucus', quia umbra opacus parum luceat. Quaedam etiam facta sunt ex nominum derivatione, ut a prudentia 'prudens'; quaedam etiam ex vocibus, ut a garrulitate 'garrulus'; quaedam ex Graeca etymologia orta et declinata sunt in Latinum, ut 'silva', 'domus'. Alia quoque ex nominibus locorum, urbium, vel fluminum traxerusarum gentium sermone vocantur. Unde et origo eorum vix cernitur. Sunt enim pleraque barbara nomina et incognita Latinis et Graecisnomen. Hanc philosophi adverbium dicunt, quia vocem illam, de cuius requiritusingulari verbo designat. Quid enim illud sit
Abbreviated transcription (Latin):
cat. Nam quod genꝰ in pͥncipalitate ẽ: id ẽẽ
solet indininutione. s hoc ñ semnꝑ. ut pistri¬
num. pistrilla. s quia scire debemꝰ exposi¬
tione dedinationẽ: ex diminutione genus
colligere.
thimologia ẽ origo uocabuloꝵ cum ius
u̾bi uel nominis ꝑ int̾p̃tationẽ colligit᷑.
Hanc aristotues symboloti. cicero annota¬
tionem nominauit. quia nonniira & u̾ba
rerum nota facit exemplo posito: ut puta.
fium̃ quia fuendo creuit afluendo dictũ.
cuius cognitio sepe usum necessariũ ht̾
inint̃p̃tatione sua. Nam dum didiceris
unde ortum est nom̃: citius ium eiꝰ intel¬
ligis. Omnis enim rei inspectio echimo¬
logia cognita planior ẽ. Non autẽ omnia
nomina aueterib scd̾m naturam imposita
sunt: s quedam scđ̾m placitum sic̃ & nos
seruis & possessionib int̾dum scđm quod
ꝑlacet nr̃e uoluntati: nomina damu.
Hinc ẽ quod omnium nominum echimolo¬

Expanded text:
cat. 4. Nam quod genus in principalitate est, id esse cat. 4. Nam quod genus in principalitate est, id esse solet in diminutione. Sed hoc non semper, ut pistrinum, pistrilla. Sed quia scire debemus, ex positione declinationem, et ex diminutione genus colligere.ocabulorum, cum vis verbi vel nominis per interpretationem colligitur. Hanc Aristoteles σύμβολον, Cicero adnotationem nominavit, quia nomina et verba rerum nota facit exemplo posito; utputa 'flumen', quia fluendo crevit, a fluendo dictum. Cuius cognitio saepe usum necessarium habet in interpretatione sua. Nam dum videris unde ortum est nomen, citius vim eius intellegis. Omnis enim rei inspectio etymologia cognita planior est. Non autem omnia nomina a veteribus secundum naturam inposita sunt, sed quaedam et secundum placitum, sicut et nos servis et possessionibus interdum secundum quod placet nostrae voluntati nomina damus. Hinc est quod omnium nominum etymolo