comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
denda sunt. ut laudem celestis patris
augeamus: Nam cum nos iusticiami
nr̃am corã hominibꝰ facere dñs ꝓhibe¬
ret. Ilico adiunxit. ut uideamini abeis.
Et cum tursus uidenda ab hominibuᷤ
bona oꝑa nr̃a p̾ciperet: ꝓtinus subdidͭ.
et glificent patrẽ ur̃m: qui incelis ẽ. Qto¬
liter igitur uidenda essent. uł qualiter
nõ uidenda. ex sentenciarũ fine monstͣ¬
uit. quatinus opantis mens opꝰ suum
et ꝓpter se iideri nõ quereret. ⁊ tam̃ hoc
ꝓpter celestis patris głam nõ celaret. Un¬
de fit plerumq ut bonũ opus ꝙ in occul
to sit publice. Et rursus inpublico: cum ais¬
agitur occulte. Qui enĩ inpublico bo¬
no oꝑe nõ suã. s suꝑni patris głam que¬
rit. quod fecit abscondit. quia illum solũ
testem habuit: cui placere curauit. Ec qui
in secreto suo bono oꝑe. dep̾hendi ac lau¬
dari concupiscit. ⁊ nullus fortasse uidit
qd̃ exhibuit. Et tam̃ hoc coram homi¬

Expanded text:
denda sunt, ut laudem coelestis Patris denda sunt, ut laudem coelestis Patris augeamus? Nam cum nos justitiam nostram coram hominibus facere Dominus prohiberet, illico adjunxit: Ut videamini ab eis. Et cum rursus videnda ab hominibus bona opera nostra praeciperet, protinus subdidit: Ut glorificent Patrem vestrum qui in coelis est . Qualiter igitur videnda essent, vel qualiter non videnda, ex sententiarum fine monstravit, quatenus operantis mens opus suum et propter se videri non quaereret, et tamen hoc propter coelestis Patris gloriam non celaret. Unde fit plerumque ut bonum opus et in occulto sit, cum fit publice; et rursus in publico, cum agitur occulte. Qui enim in publico bono opere non suam, sed superni Patris gloriam quaerit, quod fecit abscondit; quia solum illum testem habuit, cui placere curavit. Et qui in secreto suo bono opere deprehendi ac laudari concupiscit; et nullus fortasse vidit quod exhibuit, et tamen hoc coram homi
Abbreviated transcription (Latin):
tentis in sui consid̾atione mentibꝰ pes¬
tiferum ueneni poculũ fundant. hini¬
mirũ inuno ꝓximoꝵ uitam minus ad¬
iuuant: in altero multũ grauant. dum
student ⁊ recta occulte agere. ⁊ quibꝰdã
factis ad exemplu de se praua seminare.
Quisquis enim laudis concupiscenciã
calcare iam suffic̾: edificationis fraudẽ
ppetrat: si bona que facit occultat. Et
quasi iactato semine germinandi radi¬
ces subtrahit: qui opus qd̾ imitandũ ẽ
non ostendit. Hinc namq in euuͣgłio
ueritas dicit. Hideant oꝑa ur̃a bona: ⁊
głificent patrẽ ur̃m qui incelis ẽ. Ubi
illa quoq sententia p̾mittitur: que lõ¬
ge aliud p̾cepisse uidetur dicẽs. Atten¬
dite ne iusticiam ur̃am faciatis corã ho¬
minibꝰ: ut uideamini ab eis. Quid ẽ
ergo qd̾ opus nr̃m ⁊ ita faciendum est
ne uideatur.⁊ tam̃ ut debeat uideri p̾¬
cipitur: nisi qd̾ ea que agimus ⁊ occultã¬
da sunt ne ipsi laudemur. et tñ osten¬

Expanded text:
tentis in sui consideratione mentibus pestentis in sui consideratione mentibus pestiferum veneni poculum fundant. Hi nimirum in uno proximorum vitam minus adjuvant, in altero multum gravant, dum student et recta occulte agere, et quibusdam factis, ad exemplum de se prava seminare. Quisquis enim laudis concupiscentiam calcare jam sufficit, aedificationis fraudem perpetrat, si bona quae agit, occultat; et quasi jactato semine germinandi radices subtrahit, qui opus quod imitandum est, non ostVeritas dicit: Videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est . Ubi illa quoque sententia promitur, quae longe aliud praecepisse videtur, dicens: Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis . Quid est ergo quod opus nostrum et ita faciendum est ne videatur, et tamen ut debeat videri praecipitur, nisi quod ea quae agimus, et occultanda sunt, ne ipsi laudemur, et tamen osten
Abbreviated transcription (Latin):
quoriundam demonstratione oꝑum. de
solo foras iusticie colore blandiuntur. Am¬
monendi itaq funt. ne que agũt recta de¬
spiciant: s ea m̾iti melioris credant. Und̾
namq bona sua diuidicant: qui ad eoꝵ
m̾cedem sufficere fauores humanos pu¬
tant. Cum enĩ ꝓrecto oꝑe laus transito¬
ria queritur: et̾na retributione res digna
uili p̾cio uenundatur. De quo indelicer
ũ considerent quia dũ prauos se ĩoccul¬
tis exi̾bent. s tam̃ exempla de se publice
in boĩs oꝑibꝰ p̾bent: ostendunt sectan¬
da que fugiunt: clamant amanda que
oderunt. Uuiunt postremo aliis: et
sibi moriuntur. ¶Ar contra ammonẽ¬
di sũt qui bona occulte faciunt. ⁊ tamẽ
quibusdã factis publice dese mala opi¬
nari ꝑmitunt: ne cum semetipsos accio¬
nis recte uirtute uiuificant. in se alios ꝑ
exemplum praue estimationis occidã t̃.
Neminusquã se ꝓximos diligant. cũ ip¬
si salubrem potum iuni sorbeant: ⁊ in¬

Expanded text:
quorumdam demonstratione operum, de quorumdam demonstratione operum, de solo foris justitiae colore blandiuntur. Admonendi itaque sunt, ne quae agunt recta despiciant, sed ea meriti melioris credant. Valde namque bona sua dijudicant, qui ad eorum mercedem sufficere humanos favores putant. Cum enim pro recto oria quaeritur, aeterna retributione res digna vili pretio venundatur; de quo videlicet ut considerent quia dum pravos se in occultis exhibent, sed tamen exempla de se publice in bonis operibus praebent, ostendunt sequenda quae fugiunt, clamant amanda quae oderunt, vivunt postremo aliis, et sibi moriuntur. At contra admonendi sunt qui bona occulte faciunt, et tamen quibusdam factis publice de se mala opipermittunt, ne cum bona semetipsos actionis rectae virtute vivificant, in se alios per exemplum pravae aestimationis occidant; ne minus quam se proximos diligant, et cum ipsi salubrem potum vini sorbeant, in
Abbreviated transcription (Latin):
sunt qui mala occulte agunt. ⁊ bona
publice. atq alit̾ qui bona que faciunt
abscondunt. Et tam̃ quibꝰdam factispu¬
blice mala de se opinari ꝑmitunt. Am¬
monendi enim sũt qui maleͥ occulte a¬
gunt. ⁊ bona publice: ut pensent hum̃¬
na uidicia quanta uelocitate euolant. di¬
uina aũt quanta inmobilitate ꝑdurant.
Ammonendi sũt. ut in fine rerum mẽtis
oculos figant. quia ⁊ humane laudis at¬
testatio p̾terit. Et suꝑna sentencia que ⁊
abscondita penetrat: ad retributionẽ ppe¬
tuam conualescit. Dum igitur occulta
mala sua diumnis iudiciis. recta aũt sua
humanis ocłis añponũt. Et sine teste ẽ
bonum qd̃ publice faciunt. ⁊ nõ sine et̾no
teste est: qd̾ latent̾ delinquiit. Culpas
itaq suas occultando hominibꝰ: uirtuteᷤ¬
q pandendo: ⁊ unde puniri debeant de
gentes abscondunt. Quos recte sepulcra
de albata speciosa exterius: s mortuorũ
ossibꝰ plena ueritas uocat: quia uicioꝵ
mala intus contegunt. Humanis uͦ ocłis

Expanded text:
 qui mala occulte agunt, et bona publice, aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. monendi enim sunt qui mala occulte agunt, et bona publice, ut pensent humana judicia quanta velocitate evolant, divina autem quanta immobilitate perdurant. Admonendi sunt ut in fine rerum mentis oculos figant, quia et humanae laudis attestatio praeterit, et superna sententia, quae et abscondita penetrat, ad retributionem perpetuam convalescit. Dum igitur occulta mala sua divinis judiciis, recta autem sua humanis oculis anteponunt, et sine teste est bonum quod publice faciunt, et non sine aeterno teste est quod latenter delinquunt. Culpas itaque suas occultando hominibus, virtutesque pandendo, et unde puniri debeant absgentes abscondunt. Quos recte sepulcra dealbata speciosa exterius, sed mortuorum ossibus plena Veritas vocat , quia vitiorum mala intus contegunt, humanis vero oculis
Abbreviated transcription (Latin):
ans ẽ. Sepe quidã u̾bum di audire deside¬
rant. s dũ alios conspicuĩt aurẽ au̾tere: ꝙ
ipsi a salutis auditu deuiant᷑. ꝙ plerũq
multi qͥescere appetũt. atq acunctis mun¬
di huiꝰ actibꝰ nacare: nullis iam de sid̾iis
tienis subcumb̾e. s dum uident alios inqͥe¬
te agendo ꝓficere.atq in ħ mundo diuici¬
is ⁊ honoribꝰ extolli. qr nec dũ inuia recti¬
tudinis firmi sunt: ad pͣua oꝑa exalioꝵ ex¬
emplo delabunt᷑. Hunc ẽ enĩ qd̾ in typo mn¬
firmantiũ psalmista loquẽs dicebat. Mei
aiit moti sũt pene pedes. pene effusi sũt g̾s¬
sus ñt. Q zelatis sum inpeccatoribꝰ: pacẽ
peccoꝵ uidẽs. Hinc iterũ dic̾. Dũ suꝑbit¬

Expanded text:
erans est. » Saepe quidam verbum Dei audire desiderant, sed dum alios conspiciunt aurem avertere, etiam ipsi a salutis auditu deviantur. Et plerumque multi quiescere appetunt, atque a cunctis mundi hujus actibus vacare, nullis jam desideriis terrenis succumbere. Sed dum vident alios inquiete agendo proficere, atque in hoc mundo divitiis et honoribus extolli, quia necdum in via rectitudinis firmi sunt, ad prava opera ex aliorum exemplo delabuntur. Hinc est enim, quod in typo infirmantium Psalmista loquens dicebat: « Mei autem pene moti sunt pedes, pene effusi sunt gressus mei, quia zelatus sum in peccatoribus, pacem pecc
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ signa exhibent in sua opatione. Qui
dicere cũ paulo ualent. xp̃i bonus odor
sumus d̾o. Quorum corda ita ineterno a¬
more solidata sunt: ut ea iam terreni am¬
oris putredo nulla corrũpat. Pspinas u̾
signati sũt doctrine spiritalis uiri. qͥ dũ
de peccatis ac uirtutibꝰ disser̃.⁊ modo et̾¬
na supplicia minant᷑. modo celestis regni
gaudia ꝓmitunt: cor audientiũ pungũt.
sicq mentẽ dolore compunctionis perfo¬
rant: ut ab eoꝵ ocłis quasi quidã sanguiᷤᷤ
anime lacrime decurrant. Mirtus uero

Expanded text:
et signa exhibent in sua operatione, qui et signa exhibent in sua operatione, qui dicere cum Paulo valent: Christi bonus odor sumus Deo . Quorum corda ita in aeterno amore solidata sunt, ut eadem jam terreni amoris putredo nulla corrumpat. Per spinam vero signati sunt doctrinae spiritalis viri, qui dum de peccatis ac virtutibus disserrna supplicia minantur, modo coelestis regni gaudia promittunt, corda audientium pungunt, sicque mentem dolore compunctionis perforant, ut ab eorum oculis, quasi quidam sanguis animae lacrymae decurrant. Per myrtum vero
Abbreviated transcription (Latin):
quarũ. ⁊ t̾ram in uiã in riuos aquarũ. Da¬
bo insolitudine cedrum. ⁊ spinam. mirtũ.
⁊ lignum oliue. Ponam in deserto habie¬
tem. ulmum. ⁊ buxum simul: ut uideat̃.¬
⁊ sciant. ⁊ recogitent. ⁊ intelligant parit̾.
Desertum quippe dñs instangna aquarũ.
et t̾ram inuiã inriuos aquarũ posuit: q¬
gentilitati que prius ꝑ ariditatem m̃tis
nullos bonoꝵ oꝑum fructus ferebat. Flu
prius pͥaspitate sue siccitatis uia pre¬
dicatoribus nõ patebat: doctrine post
modum riuos emanauit. Cui adhuc
ex munere magno ꝓmittitur. Dabo
in solitudine cedrum. ⁊ spinam. Cedrũ
quia magni odoris ẽ atq inputribilis
nature: nire accipimus inꝓmissione. De
spina uͦ cum peccanti homini dictũ sit.
tra tua spinas ⁊ tribulos germinabit tͥ:
quid mirũ si scẽ eccle illud ꝓmittitur qd̾
peccanti homini ꝓ pena multiplicat᷑:
Sed cedri signant᷑ nomine hi qui u̾tutes

Expanded text:
dadabo in solitudine cedrum et spinam, myrtum et lignum olivae; ponam in deserto abietem, ulmum et buxum simul, ut videant et sciant, et recogitent et intelligant pariter . 13. Desertum quippe Dominus in stagna aquarum posuit, et terram inviam in rivos aquarum, quia gentilitati, quae prius per ariditatem mentis nullos bonoruprae asperitate suae siccitatis via praedicatoribus non patebat, doctrinae pmodum rivos emanavit. Cui adhuc ex magno munere promittitur: Dabo in solitudine cedrum et spinam . Cedrum, quia magni odoris est, atque imputribilis naturae, jure accipimus in promissione. De spina vero, cum peccanti homini dictum sit: Terra tua spinas et tribulos germinabit tibi , quid mirum si sanctae Ecclesiae illud promittitur quod peccanti homini pro poena multiplicatur? Sed cedri signantur nomine hi qui virtutes
Abbreviated transcription (Latin):
subtrahitur. Qui igitur alim̃tum ꝓphete
ꝓpter hoc qd̃ ꝓpħa est tribuit. ꝓphetie illiꝰ
uires ad loquendũ dedit. Cum ꝓpħa ergo
m̾cedem ꝓpħe recipiet. qui ⁊ si sp̃u ꝓphetie
plenus nõ fuit. hoc tam̃ ante d̾i oculos ex
hibuit quo adiuuit. Hinc est qd̃ de quibꝰ¬
dam ꝑegrinantibus fratrib. gaio ꝑ ioħm
accipientes agentibꝰ. Nos ergo debemus
suscipe huiꝰmodi ut coopatores simus ue¬
ritatis. Qui enĩ sp̃alia dona habentibꝰ tp̃ra¬
lia subsidia tribuit: impsis donis spiritali¬
bus cooꝑator existit. Nam cũ pauci sint qͥ
spiritalia dona ꝑcipiunt. ⁊ młti qui rebus
tp̃ralibꝰ abundant: ꝑ hoc se diuites uͥtuti
de suis diuiciis solaciant᷑. Unde cũ pesaye
uocẽ dñs derelicte gentilit.ati id ẽ sc̃e eccłie
spiritaliũ uirtutũ merita tanqmͣ deserto
arbusta ꝓmuteret: ulmũ quoq pariter
ꝓmisit dicẽs. Ponam desertũ instãgna a

Expanded text:
subtrahatur. Qui igitur alimentum prophetae subtrahatur. Qui igitur alimentum prophetae propter hoc, quod propheta est, tribuit, prophetię illius vires ad loquendum dedit. Cum propheta ergo mercedem prophetę accipiet, qui, etsi spiritu prophetiae plenus non fuit, hoc tamen ante oculos dei exhibuit, quod adiuvit. Hinc est, quod de quibusdam peregrinantibus fratribus Gaio per Iohannem accipientes a gentilibus. Nos ergo debemus suscipere ejusmodi, ut cooperatores simus veritatis. Qui enim spiritualia dona habentibus, temporalia subsidia tribuit, in ipsis donis spiritualibus cooperator existit. Nam cum pauci sunt qui spiritualia dona percipiunt, et multi qui rebus temporalibus abundant, per hoc se divites pauperum de suis divivocem Dominus derelictae gentilitati, id est sanctae Ecclesiae spiritualium virtutum merita tanquam deserto arbusta promitteret, ulmum pariter promittit, dicens: Ponam desertum in stagnum a
Abbreviated transcription (Latin):
bis notandum ẽ. qui a ñ ait m̾cedem de ꝓ¬
phet.a uł mercedẽ de iusto. s mercedẽ pro¬
phete. ⁊ m̾cedem iusti accipiet. Aliud ẽ enĩ.
merces de ꝓpha. aliud m̾ces ꝓphe: atq ali¬
ud m̾ces de iusto. aliud m̾ces iusti. Quid
ẽ enum dic̾e. mercedẽ ꝓphete accipiee. insi
quia isqui ꝓpham suam largitate susten¬
tat. quanius ipse ꝓphetiam nõ habeat:
apud om̃ipotentẽ tam̃ dnm ꝓphetie pre¬
mia habebit: Iste enĩ fortasse iustus ẽ.
et quanto in hoc mundo nichil possidet:
tanto loquendi pro iusticia fiduciã maio¬
rem habet. Hunc dũ ille sustentat qͥ hoc
mundo aliquid possidet.⁊ fortasse ad huc
ꝓiusticia loqui libere non p̾sumit: iusti¬
cie illus libtatem sibi participẽ fac̾. ut cũ
eo parit̾ iusticie p̾mia recipiat. quẽ sustẽ¬
tando iuuat: quatenus eandẽ iusticiam
li bere loqui potuissz. Ille ꝓphetie sp̃u ple¬
nus ẽ. s tam̃ corporeo eget alim̃to: ⁊ si
corpꝰ non reficitur certum ẽ qd̃ uox ipsa

Expanded text:
 quia non ait 'mercedem de propheta' vel 'mercedem de iusto', sed 'mercedem prophetae' et 'mercedem iusti / accipiet'. Aliud est enim merces de propheta, aliud merces prophetae, atque aliud merces de iusto, aliud merces iusti. Quid est enim dicere 'mercedem prophetae accipiet', nisi quia is, qui prophetam sua largitate sustentat, quamvis ipse prophetiam non habeat, apud omnipotentem tamen dominum prophetiae praemia habebit? Iste enim fortasse iustus est, et quanto in hoc mundo nihil possidet, tanto loquendi pro iustitia fiduciam maiorem habet. Hunc dum ille sustentat, qui in hoc mundo illiquid possidet et fortasse adhuc pro iustitia loqui libere non praesumit, iustitiae illius libertatem sibi participem facit et cum eo pariter iustitię pręmia recipiet, quem sustentando adiuvit, quatenus eandem iustitiam libere loqui potuisset. Ille prophetię spiritu plenus est, sed tamen corporeo eget / alimento; et si corpus non reficitur, certum est, quod vox ipsa
Abbreviated transcription (Latin):
siic. Lacinctus celi speciẽ ht̃. Ansule gͦ co¬
untinaꝵ sũt p̾cepta celestia. in quibꝰ li¬
gant᷑ aĩe ut ab inferioribꝰ subleuate su¬
ꝑiꝰ pendeant. Qͤ udelicz an sule hñt
⁊ circulos aureos. intellectũ scilic uera
sapientia fulgentẽ. Q̾ intellectus qr eẽ
deb ꝑ oĩa circũspectꝰ ⁊ caute sollicitudis
iugilantiũ munitꝰ: recte ꝑ circulos desi¬
gnat᷑. Et notandũ qd̾ a lat̾e ⁊ sũmitate
iubent᷑: ansule uł circuli in cortins fieri.
qr p̾cepta celestia ⁊ intellectꝰ sp̃uał nõ so
qd̃ conditorẽ nrm diligimus: q̃si ꝑ suꝑior¬
es ansulas maere pendͤamr. In eo enĩ qd̾
sic nos meripsos ꝓximos amamꝰ. ansu¬
las ⁊ circulos a late̾ habemꝰ. ut cortine ta¬
b̾naculi .i. fideliũ aĩe ꝑ caritatẽ conuicte
sint ⁊ ñ ꝑ discordiã diuise. Unde ⁊ hic pꝰt¬
licz latitudo: ad caritatẽ ꝓxini ꝑtinet.
Ipsa enĩ in fr̃um amore se dilatat atq gͣtia

Expanded text:
sunt. Hyacinthus coeli speciem habet. Ansulae ergo cortinarom sunt praecepta coelestia, in quibus ligantur animae, ut ab inferioribus sublevatae superius pendeant. Quae videlicet ansulae habent et circulos aureos, intellectum scilicet vera sapientia fulgentem. Qui intellectus, quia esse debet per omnia circumspectus, et cautae solantia munitus, recte per circulos aureos designatur. Et notandum, quod a latere et summitate jubentur ansulae vel circuli in cortinis fieri; quia praecepta coelestia et intellectus spiritualis, non solquod Conditorem nostrum diligimus, quasi per superiores ansulas pendemus. In eo vero quod sicut nosmetipsos proximos amamus, ansulas et circulos a latere habemus, ut cortinae tabernaculi, id est fidelium animae per charitatem conjunctae sint, et non per discordiam dilicet latitudo ad charitatem proximi pertinet. Ipsa enim in fratrum amore se dilatat, atque erga
Abbreviated transcription (Latin):
dicit. Inuoca me indie tribulationis tue:
eripiam te.⁊ magnificabis me. Ipse ergo
sibi testis ẽ quia inuocantibꝰ misereri de¬
siderat: qui ammonet ut inuocet᷑. P ro¬
inde fr̃s kiñi contrito corde ⁊ corpore. ⁊ rocti
oꝑibꝰ ab ipso ferie quarte diluculo formi:¬
septi letama iuxta distributionẽ inferius
designatam. deuota ad lacrimas m̃te ueni¬
amus. Ut districtus iudex dum culpas nr̃aᷤ
nos punire consid̾at: ipse a sententia ꝓposi¬
te dampnationis pareat. Ex plicit de

Expanded text:
dicit: 'Invoca me in die tribulationis tuae et dicit: 'Invoca me in die tribulationis tuae et eripiam te, et magnificabis me'. Ipse ergo sibi testes est, quia invocantibus miserere desiderat, qui ammonet, ut invocetur. Proinde, fratres karissimi, contrito corde et correctis operibus, ab ipso feriae quartae dilucolo septiformis laetaniae iuxta distributionem inferius designatam devota ad lacrimas mente veniamus, ut districtus iudex, cum culpas nostras nos punire considerat, ipse a sententia propositae damnationis parcat. Clerus igitur
Abbreviated transcription (Latin):
corda nr̃a cũ manibꝰ ad dm̃. Ad dm̃ quippe
corda cum manibꝰ leuare ẽ: oroiis nr̃e stu¬
diũ. cum merito bone oꝑationis erigere.
Dat ꝓfecto dat tremori nr̃o fiduciam: qui
ꝑ ꝓpham clamat. Nolomortẽ peccatoris.
s conu̾tatur ⁊ uiuat. Nullus aũt de iniqͥ¬
tatum suaꝵ inmanitate desꝑet. Uet̾no¬
sas namq niniuitarũ culpas tridua  pe¬
nitencia abstersit. Et conu̾sus latro. uite
p̾mia etiam in ipsa sentencia sue mortis e¬
meruit. Mutemus igit᷑ corda. ⁊ p̾sumamꝰ
nos iam ꝑcipere qd̃ petuꝰ. Cicius ad pacẽ
uidex flectitur. si a prauitate sua petitor
corngatur. Imminente gͦ tante animad¬
u̾sionis gladio: nos inportunis fletibꝰ in¬
sistamus. Ca namq que ingrata ẽẽ ho¬
minibꝰ in portunitas solet: iudicio uenta¬
tif placet. Quia ⁊ misericors d̾s uult a se
p̾cibꝰ ueniam exigi: qui quantũ merem̃
nõ uult irasci. Hinc ⁊ enĩ ꝑpsalmistam

Expanded text:
corda nostra cum manibus ad Deum'. Ad Deum quippe corda nostra cum manibus ad Deum'. Ad Deum quippe corda cum manibus levare est orationis nostrae studium cum merito bonae operationis eregere. Dat profecto, dat tremore nostro fiduciam, qui per profetam clamat: 'Nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur et vivat'. Nullus autem de iniquitatum suarum inmanitate disperet; veternosas namque Ninnivitarum culpas triduana paenitentia abstersit, et conversus latro vitae praemia etiam in ipsa sententia suae mortis emeruit. Mutemus igitur corda et praesumamus nos iam percepisse, quod petimus. Citius ad praecem iudex flectitur, si a pravitate sua petitur corrigatur. Imminente ergo tantae animadversionis gladio, nos inportunis fletibus insistamus. Ea namque, quae ingrata esse hominibus inportunitas solet, iudicio veritatis placet, quia pius ac misericors Deus vult a se praecibus veniam exigi, qui quantum meremur non vult irasci. Hinc etenim per psalmistam
Abbreviated transcription (Latin):
PORTET FRATRES
kñu ut flagella dei que
metuere uentura debu¬
imus. saltem p̾sentiaꝙ
oms nobis adicũ dolor
aꝑiat. et cordis nr̃i duriciam ipsa iamquã
patimur pena dissoluat. Ut enĩ ꝓpħ̾a tes¬
te p̾dictum est: ꝑuenit gladius usq ad
aminam. Ecce ⁊ enĩ cuncta plebs celestiᷤ
ire mucrone ꝑcutit᷑. ⁊ repentina singuli
cede uastant᷑. Nec langor mortẽ preue¬
uit. s langoris moras quod cernitis mors
p̾currit. ꝑcussus quisq aute rapit᷑. quam
ad lam̃ta penitencie conu̾tatur. Pensate
ergo qualis ad conspectũ districti iudicis ꝑ¬
uenit: cui nouacat flere qd̃ fecit. Habita
tores quiq non ex parte subtrahunt᷑. sed
parit̾ corruunt. Domus uacue relinquũ¬
tur. filioꝵ funera parentes aspiciunt: ⁊¬
sui eos adint̾itum heredes p̾cedunt. Imuᷤ¬
quisq ergo nr̃m ad penitencie lam̃ta con¬
fugiat: dum flere añ ꝑcussionẽ uacat. Re¬
uocemus ante occulos m̃tis quicquid er¬
rando cominisimꝰ .ꝙ. qd nequit̾ egimus

Expanded text:
portet, fratres karissimi, ut flagella Dei, quae meinere Ventura debuemus, saltim praesentia et onis nobis aditum dolor aperiat, et cordis nostri duritiam ipsa quam patimur poena dissolvat; ut enim profeta teste praedictum est, 'pervenit gladanimam. Ecce etenim cuncta plebs coelestis irae mucrone percutitur, et repentina singuli caede vastantur, nec languor mortem praevenit, sed languoris moras, ut cernitis, mors praecurrit. Percussus quisque ante rapitur quam ad lamenta poenitentiae convertatur. Pensate ergo qualis ante conspectum districti judicis pervenit, cui non vacat flere qtores quique non ex parte subtrahuntur, sed pariter corruunt; domus vacuae relinquuntur, filiorum funera parentes aspiciunt, et sui eos ad interitum heredes praecedunt. Unusquisque ergo nostrum ad paenitentiae lamenta confugiat, dum flere ante percussionem vacat. Revocemus ante oculos mentis, quicquid errando commisimus, et quod nequiter egimus,
Abbreviated transcription (Latin):
loquio aliqñ uingenit᷑ filiꝰ appellat᷑: qr om̃ia
ꝑipsum facta s. Et de cuiꝰ ascensione ꝑ moysẽ
pat̾ om̃ps loquit᷑ dicens. T̃ ollam incelo ma¬
num meã. Hec manꝰ que electoꝵ suoꝵ corda
ꝯ fortat: disciplis dicebat. Sine me nichil po¬
testis face̾. In om̃i gͦ qd̾ cogitamꝰ: in om̃i qud
agimus. semꝑ orandum ẽ ut ⁊ ipso inspirante
cogitemꝰ ⁊ ipso adiuuante faciamus. qͥ uiuit
⁊ regnat cũ patre munitate sp̃s scĩ d̾s. ꝑ oĩa

Expanded text:
itus Filius appellatur, quia omnia per ipsum facta sunt . Et de cujus ascensione per Moysen Pater omnipotens loquitur, dicens: Tollam in coelum manum meam . Haec manus 1281 quae electorum suorum corda confortat, discipulis dicebat: Sine me nihil potestis facere . In omne ergo quod cogitamus, in omne quod agimus, semper orandum est, ut et ipso aspirante cogitemus, et ipso adjuvante faciamus, qui vivit et regnat cum Patre in unitate Spiritus sa
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑat scriptum ẽ. Et factum ẽ in os meũ sic̃
mel dulce. qͣ ratione pꝰmodum dr̃ abii amarꝰ
mindignatione sp̃s m̃i. Mirum quippe ual¬
de ẽ si dulcedo simł ⁊ amantudo ꝯueniant.
S iuxta supiorem sensum sciendum ẽ quia
cui ẜmo di more cordis dulcescere ceꝑit. huiꝰ
ꝓculdubio cc̃ semetipsum ammꝰ amarascit.
Q̾ enim in illo subtilit̾ dic̃ qualit̾ se rep̾hẽ¬
dere debeat: co se duriꝰ ꝓamaritudine peni¬
tentie castigat. qr tanto sͥ magis displic: qnͣ

Expanded text:
« Et factum est in os meum quasi mel dulce, qua ratione postmodum dicitur: Abii amarus in indignatione spiritus mei. » Mirum quippe valde est, si dulcedo simul et amaritudo conveniant. Sed juxta superiorem sensum sciendum est quia cui sermo Dei in ore cordis dulcescere coeperit, hujus procul dubio contra se animus amarescit. Quo enim in illo subtiliter discit, qualiter se reprehendere debeat, eo se durius per amaritudinem poenitentiae castigat qui tanto
Abbreviated transcription (Latin):
ligit. tanto de celestebiliꝰ in tpr̃alibꝰ requiesẽ.
at siq̃s iam cordis ore gustau̾it. que sit illa dul
tatis: huic qnͣto illud dulce fit qd̃ intus uidit.
tanto in amaritudine u̾tit᷑ om̃e qd̾̃ foris sustin.
Rixat᷑ secum de his que male egisse se recolit.
⁊ sinecipsi displicet. Cum eulle placere iam
ce ꝑit qui oĩa creauit. rep̾hendit se de cogitati¬
omibꝰ. in sequit᷑ de u̾bis. ⁊ punit flendo de fcĩs.
affligere. ⁊ qr necdum se eẽ in patria ad quã
creatꝰ ẽ uid: in huiꝰ uite exilio. nilei plꝰ aliud
ꝙͣ sua amaritudo placz. Dedignat᷑ et enim
subiac̾e̾ tp̃ralibꝰ ⁊ ardent̾ suspirat et̾nis. Uñ
recte qͦ ꝑ salomonem dr̃. eo qd̾ in mlta sapiẽ¬

Expanded text:
ligit, tanto delectabilius in temporalibus requiescit. At si quis jam cordis ore gustaverit quae sit illa dulctatis, huic quanto illud dulce fit quod intus videt, tanto in amaritudinem vertitur omne quod foris sustinet. Rixatur secum de his quae male egisse se recolit, et sibimetipsi displicet, cum ei ille placere jam coeperit qui omnia creavit. Reprehendit se de cogitationibus, insequitur de verbis, et punit flendo de factis.affligere. Et quia necdum se esse in patria ad quam creatus est videt, in hujus vitae exsilio nil ei plus aliud quam sua amaritudo placet. Dedignatur etenim subjacere temporalibus, et ardenter suspirat aeternis. Unde recte quoque per Salomonem d
Abbreviated transcription (Latin):
assũpserit. Nam qñ hõ ex sua uirtute suffi¬
cat t̾rena despice̾. celestia amare. pacem cũ
deo querere. secum rixam subire incogitatio¬
ne. semetipsum rep̾hendere. ⁊ gemitibꝰ pu¬
nire. nllꝰ hec agere nͥ quem diuina gr̃a robo¬

Expanded text:
assumpserit. Nam quando homo ex sua virtute sufficiat terrena despicere, coelestia amare, pacem cum Deo quaerere, secum rixam subire, in cogitatione semetipsum reprehendere, et gemitibus punire? Nullus haec agere nisi quem divina gratia robo
Abbreviated transcription (Latin):
pensandum ẽ: qmͦ ⁊ in electis siuis meror amͣ¬
ritudinis placeat. q̃ ãmutere timẽt dm̃. si sic
ei ⁊ inreꝓbo penitentia placuit. qui tumebat
ꝑdere p̾sens scłm. Aut quomodo ei gͣta sit s¬
spontanea afflictio ꝓculpis. in eis q̃ placẽret:
si hec ad tp̃s ẽ placuit ⁊ nu llo qui displicebat.

Expanded text:
pensandum est quomodo ei in electis suis moeror amapensandum est quomodo ei in electis suis moeror amaritudinis placeat qui amittere timent Dominum, si sic ei et in reprobo poenitentia placuit qui timebat perdere praesens saeculum? Aut quomodo ei grata sit spontanea afflictio pro culpis in eis qui placent, si haec ad tempus placuit et in illo qui displicebat?
Abbreviated transcription (Latin):
tiã aponit dolorẽ. Celestia ⁊ enim cognoᷤcẽ¬
tes. t̾renis anuũ subd̃e dedignam᷑. ⁊ dum
dignatio. qr qnͣto plꝰ ꝓficimꝰ in cogitatione
tanto nob̾ indignam̾ ampliꝰ de ꝑu̾so oꝑe.
atq cum scientia dolor cresc̃. qr qͣntomagis
et̾na cognoscimꝰ. tantomagis ẽẽ nos in huiuᷤ
enim scire incipimꝰ que sũt celestia gaudia:
eo magis ut erroꝵ nr̃oꝵ laqueos possimꝰ eua¬
dere flendo laboramꝰ. In ml̾ta gͦ sapientia
multa in dignatio. qr si et̾na iam sapimus
cupiscere tp̃ralia dedignamͣ. Si et̾na iam
sapurꝰ. nos metipsos despicimꝰ egisse hoc ꝙ
nos potuit ab et̾nitatis amore separare. Re¬
p̾hendit semetipsam ꝯscientia. accusat qd̃
egit. dampnat ꝑpenitentiã qd̃ accusat. fit
rixa manimo. parturiens pacẽ cum d̾o. Sic
magno merore dep̾ssꝰ ẽ. ita ut ꝓpħe suo doꝰ¬
dicet. Nonne udisti humiliatum achab
coram me: Q gͥ humiliatꝰ e̾ causa m̃i: non
inducam malũ indiebꝰ eiꝰ. In quibꝰ dm̃ u̾bis

Expanded text:
tiam apponit dolorem . Coelestia etenim cognoscentes, terrenis animum subdere dedignamur. Et dum dignatio, quia quanto plus proficimus in cognitione, tanto 1280 nobis indignamur amplius de perverso opere. Atque cum scientia dolor crescit, quia quanto magis aeterna cognoscimus, tanto magis esse nos in hujus borem. Quo enim scire incipimus quae sint coelestia gaudia, eo magis ut errorum nostrorum laqueos possimus evadere, flendo laboramus. In multa ergo sapientia multa est indignatio, quia si aeterna jam sapimus, concupiscere temporalia dedignamur. Si aeterna jam sapimus, nosmetipsos despicimus egisse hoc quod nos potuit ab aeternitatis amore separare. Reprehendit semetipsam conscientia, accusat quod egit, damnat per poenitentiam quod accusat, fit rixa in animo, parturiens pacem cum Deo. 44. magno moerore depressus est, ita ut prophetae suo Dodiceret: Nonne vidisti humiliatum Achab coram me? quia igitur humiliatus est causa mei, non inducam malum in diebus ejus . In quibus Domini verbis
Abbreviated transcription (Latin):
quit̃. Et uidi ⁊ cecidi in faciem meã. Q uid gͦꝰ
de hoc uiro fieret. si itaut ẽ eius głam uidifs:
qͥ similitudinẽ gle illiꝰ uidens. sufferre nõ ua¬
lens cecidit: Q uire cum magno merore pẽ¬
sare ⁊ ꝯsid̾are cũ lacrimis debemꝰ. inqnͣtam
miseriam ⁊ infirmitatẽ cecidimꝰ: q̃ ⁊ ipsũ bo¬
num ferre ñ possumꝰ. ad qd̾ uidendũ creati su¬

Expanded text:
quit, et cecidi in faciem meam. » Quid vero de hoc viro fieret, si ita ut est, ejus gloriam vidisset, qui similitudinem gloriae illius videns, sufferre non valens cecidit? Qua in re cum magno moerore pensare et considerare cum lacrymis debemus, in quantam miseriam et infirmitatem cecidimus, qui et ipsum bonum ferre non possumus, ad quod videndum creati su
Abbreviated transcription (Latin):
anc assioue cognosc̃e. ⁊ sollicite contẽplari ĩ
sacro eloquio. incelestibꝰ monitis: in p̾ceptis
sp̃ualibꝰ debemꝰ. Qͥ cum aliqͥd dedõ conspicimꝰ
in faciẽ nram cadimꝰ. qr exmał erubescimꝰ: que
nos memininiꝰ ꝑpetrasse. Ibi enu cadit hõo:
ubi confundit᷑. Ioñ ⁊ paulꝰ qͣsi quibꝰdam in
faciem iacentibꝰ dicebat. Quẽ gͦ fructũ habu¬
istis tunc in illis inquibꝰ nũc erubescitis: Ec
ce celestis gr̃e dono largiente. obuolutũ miste¬
ris libri micium an ezechiel ꝓpħ̾a discussimr.
⁊ dicta mistica moralit̾ difserentes. uolantem
ꝓphie ystoriam ad t̾ras traximꝰ. ut que pͥꝰ par

Expanded text:
anc assidue cognoscere, et sollicite contemplari in sacro eloquio, in coelestibus monitis, in praeceptis spiritalibus debemus. Qui cum aliquid de Deo conspicimus, in faciem nostram cadimus, quia ex malis erubescimus, quae nos meminimus perpetrasse. Ibi enim cadit homo, ubi confunditur. Unde et Paulus quasi quibusdam in facie jacentibus dicebat: Quem ergo fructum habaistis tunc in illis, in quibus nunc erubescitis ? 33. Ecce coelestis gratiae dono largiente, obvolutum 1250 mysteriis libri initium in Ezechiel propheta discussimus, et dicta mystica mortaliter disserentes, volantem prophetiae theoriam ad terram traximus, ut quae prius par
Abbreviated transcription (Latin):
aqͣ ⁊ sp̃u sc̃o: nõ põt introire in regnũ d̾i. Qui
arcꝰ inmibe ẽ indie pluuie: qr indinca incar¬
natione. meffusione p̾dicationis ostendit᷑.
ut adueniam corda credentiũ dño p̾dicante.
reuocent᷑. Nubem enĩ. redẽptoris carnẽ nõ
inconuenient̾ accipimꝰ. de qua ꝑpsalmistã
pe ascensum suũ posuit. qr his qui diuinita¬
te ubiq ẽ carnẽ ad celestia ascendit. Li.¬

Expanded text:
Qui arcus in nube est in die pluviae; quia in Dominica incarnatione et in effusione praedicationis ostenditur, ut ad veniam corda credentium Domino parcente revocentur. Nubem enim redemptoris carnem non inconvenienter accipimus. De qua per Psalmistam pe ascensum suum posuit, quia hic, qui divinitate ubique est, carne ad coelestia ascendit.
Abbreviated transcription (Latin):
uolens. s sic̃ erat ñ uales subiung̃. Et hec
uisio similitudinis głe dñi. Nonemm ait
mana tetend̾it. ꝙ si iam fantasias ymaginũ
corporaliũ acogitatione ꝯpescat. si iam om̃s
circũscriptos sp̃e ab oculis cordis amoueat.
ad huc tam̃ inearne mortali posit .i. udere glo¬
riam di ñ ualet sic̾ ẽ: s qͥcqͥd de illa ẽ. qd in
m̃te resplendet: similitudo ⁊ nõ ipsa ẽ. Iñ¬
⁊ ille p̾dicator q̃ raptꝰ adttiũ celũ fuerat: di¬
cebat. Ioidemus mĩc ꝑspeculũ ĩn enigmte
deoꝵ ꝑfidiam ꝙ ex u̾b ꝓpħicis descripsisset:
adiung̾ dices. Hec dix̃ ysaias qñ uidit glo¬
riã erꝰ. ⁊ locutꝰ ẽ deeo. Et si ezechiel ñ glam
dine glẽ. ⁊ ille erꝰ glam uidisse describit᷑: S¬

Expanded text:
volens, sed sicut erat non valens, adjungit: Et haec visio similitudinis gloriae Domini; mana tetenderit, etiam si jam phantasias imaginum corporalium a cogitatione compescat, etsi jam omnes circumscriptos spiritus ab oculis cordis amoveat, adhuc tamen in carne mortali posita, videre gloriam Dei non valet, sicut est. Et quidquid de illa est, quod in mente resplendet, similitudo, et non ipsa est. dicator qui raptus ad tertium coelum fuerat, dicebat: Videmus nunc per speculum in aenigmate . eticis descripsisset, adjungit dicens: « Haec dicit Isaias quando vidit gloriam ejus, et locutus est de eo . » Et si Ezechiel non glordinem gloriae, et ille gloriam vidisse describitur? S
Abbreviated transcription (Latin):
Aut aspectum arcꝰ cũ fuerit innũbe ĩ
die pluuie. Arcum om̃pꝰ d̾s int̾ se atq
hoẽs insigno posuit: ut ultͣ mundũ diluiuo¬
ñ deleret dicẽs. Arcum meũ ponã innubibꝰ
⁊ ent signũ federis int̾ me ⁊ int̾ t̾ram. Cumq
obdux̾o nubibꝰ celum: apparebit arcꝰ m̃s in
nubibꝰ ⁊ recordabor federis mñi uob̃cũ. Unde
et ĩ arcu eodem. color aque ⁊ ignis simł ostẽ¬
ditur: qr ⁊ ex parte ẽ cemleus. ⁊ ex parte ru¬
bicundꝰ. ut utriꝰ q iudicii testis sit. u nꝰ uide¬
lic faciendi. ⁊ alteriꝰ facti: s iam nõ ult̾iꝰ faci¬
endi. qr mundꝰ quidẽ iudicii igne cremabit᷑.
s aq̃ iam diliuui nõ delebit᷑. Qd ẽ auit quod
splendentẽ ignẽ a lumb̃ hoĩs. throno p̾siden¬
tis sic̃ aspectum arcꝰ cũ fuerit innube in die

Expanded text:
uit, arcus cum fuerit in nube in die pluviae. » Arcum omnipotens Deus inter se et homines in signo posuit, ut ultra mundum diluvio non deleret dicens: « Ponam arcum meum in nubibus, et erit signum foederis inter me et inter terram. Cumque obduxero nubibus coelum, apparebit arcus meus in nubibus, et recordabor foederis mei vobiscum . Unde et in arcu eodem color aquae et ignis simul ostenditur, quia ex parte est coeruleus, et ex parte rubicundus; ut utriusque judicii testis sit, unius videlicet faciendi, et alterius facti, sed jam non ulterius faciendi. Quia mundus quidem judicii igne cremabitur, sed aqua jam diluvii non delebitur. Quid est autem, quod splendentem ignem a lumbis hominis throno praesidentis, sicut aspectus arcus cum fuerit in nube in die
Abbreviated transcription (Latin):
in retributioẽ ultina qmuis eadẽ digni¬
atitudinis. Uñ ⁊ ꝑ semetipsũ dñs dicit.
In domo parris m̃i mansiones młte sunt.
S tiñ qui inuinea ducti sũt: qm̃uis diu̾¬
sis horis uenerint. unũ denariũ ꝑceper̃.
Q itaq ratione conueniant mansiones
młte cum uno denario. nͥ quidẽ diu̾se qͥdẽ
beatoꝵ cinũ dignitates erũt: S tam̃ u¬
na quies et̾ne retributioĩs: Nlam ⁊ si dis
par erit m̾itum singłoꝵ: ñ erit diu̾sitas
gaudioꝵ. qr ⁊ si alt̾ minꝰ atq aliꝰ ampliꝰ
exultat: õs tiñ unũ gaudiũ de condito¬
ris sui uisiõe letificat. Hoc quippe ẽ siue¬
deuet̾ibꝰ seunouis patribꝰ sentiendum:
qr oriental uia cũ tres hinc ⁊ tres inde
thalamos hẽat m̃sura una truĩ ẽ. Qĩip¬
sa fides atq ipsũ m̾itũ tenuit corda p̾ce¬
dentium q̃ repleuit corda sequẽtiũ sub
testam̃to nouo positoꝵ: sic̾ ⁊ ꝑ paulum

Expanded text:
in retributione ultima quamvis eadein retributione ultima quamvis eadeatitudinis. Unde et per semetipsum Dominus dicit: In domo Patris mei mansiones multae sunt : sed tamen quia in vinea ducti sunt, quamvis diversis horis venerint, unum denarium perceperunt. Qua itaque ratione conveniant mansiones multae cum uno denario, nisi quia diversae quidem beatorum civium dignitates erunt? sed tamen una quies aeternae retributionis: nampar erit meritum singulorum, non erit diversitas gaudiorum. Quia etsi alter minus, atque alius amplius exaltatur, omnes tamen unum gaudium de Conditoris sui visione latribus sentiendum: quia orientalis via cum tres hinc et tres inde thalamos habeat, mensura una trium est, quoniam ipsa fides atque ipsum meritum tenuit corda praecedentium, quae replevit corda sequentium, sub Testamento Novo positorum sicut et per Paulum
Abbreviated transcription (Latin):
ra una t̾um. Cum enĩ longe sit aconti¬
nentibꝰ ⁊ tacentibꝰ excellentia p̾dicatoꝵ.
⁊ ualde aconugatis distet eminẽtia cõ¬
iugati quippe ꝙͣuis ⁊ bene agãt ⁊ omp̃m
dm̃ uid̾e d̾sid̾ent. domesticis tm̃ curis oc¬
cupant᷑: ⁊ necessĩtate cogente. inut᷑ͦq m̃¬
tem diuidũt. Continentes aũ ab huiꝰ in¬
mũdi actione remoti sũt. ⁊ uoluptatem
carnisꝙ a licͥto ꝯiugio restringũt. nulla
ꝯiugis nulla filioꝵ cura. nullis noxiis ac
difficibꝰ rei familiaris cogitationibus
implicant᷑. Predicatores uͦ: nõ solũ se
auicus cohercẽt: s ꝙ̃ peccare alios ꝓhi¬
bent ad fidẽ ducũt. in studio bone conu̾¬
satiois instruunt. Qͦ mͦ g̾ una m̃sura e
ra una tͥum ẽ. qr si in eis m̾itoꝵ magna
ẽ diu̾sitas: tm̃ distantia in fide in qͣ ten¬
dunt᷑ ñ ẽ. Nam eadẽ fides que istos soli¬
dat inmaximis. illoꝵ infirmitatẽ ꝯtinz
in paruis. Ul certe t̾um una m̃sura ẽ. qr

Expanded text:
ra una trium. Cum enim longe sit a continentibus et tacentibus excellentia praedicatorum, et valde a conjugatis distet eminentia conjugati quippe quamvis et bene agant, et omm videre desiderent, domesticis tamen curis occupantur, et necessitate cogente in utroque mentem divident. Continentes autem ab hujusmodi actione remoti sunt, et voluptatem carnis etiam a licito conjugio refringunt, nulla conjugis, nulla filiorum cura, nullis noxiis ac difficilibus rei familiaris cogitationibus implicantur. Praedicatores vero non solum se a vitiis coercent, sed etiam peccare alios prohibent, ad fidem ducunt, in studio bonae conversationis instruunt. Quomodo ergo una era una trium est, quia etsi in eis meritorum magna est diversitas, tamen distantia in fide in qua tenduntur non est. Nam eadem fides quae istos solidat in maximis, illorum infirmitatem continet in parvis. Vel certe trium una mensura est, quia
Abbreviated transcription (Latin):
erit scientia. S ħ eadẽ que de abraham
at qr abraham cũ d̃o locutꝰ ẽ: Et tm̃ ad
moy sen dĩs dic̾. Ego sum ds abraham ⁊
ds isahac ⁊ d̾s iacob.⁊ nom̃ meũ adonas
ñ indicaui eis. Ecre plus moysi ꝙͣ abrahe
innotuerat: qr de se moysi indicat. qd̃ se
abrahe ñ indicasse narrabat. S uideamꝰ
si ꝓpħe plusqmͣ moyses diumã scientiã
app̾hend̃e potuerũt. Certe ꝑsalmistadi.

Expanded text:
erit scientia . Sed haec eadem quae de Abraham,at quia Abraham cum Deo locutus est ? et tamen ad Moysen Dominus dicit: Ego sum Deus Abraham, Deus Isaac, et Deus Jacob, et nomen meum Adonai non indicavi eis ? Ecce plus Moysi quam Abrahae innotuerat, qui illud de se Moysi indicat quod se Abrahae non indicasse narrabat. Sed videamus si prophetae plus quam Moyses divinam scientiam apprehendere potuerunt. Certe Psalmist
Abbreviated transcription (Latin):
uelut meis facie uenerabiles apparent.
Cũ enĩ uidemꝰ młtos mira fac̾e. uentura¬
ꝓpħare. mũdũ ꝑfecte relinq̃re. celestibus
mur. in illiꝰ rei cõparatioẽ de qͣ scͥptũ ẽ.
qd̾ ocłs ñ uidit. nec auris audiuit. nec
incor hoĩs ascendit. que p̾parauit deus

Expanded text:
velut in ejus facie venerabiles apparent. Cum enim videmus multos mira aprophetare, mundum perfecte relinquere, coelestibus mur in illius rei comparatione de qua scriptum est: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascen
Abbreviated transcription (Latin):
Nam ꝑ scẽ caritatis uscera lupꝰ cũ ag¬
no habitabat. qr hi qui in scło raptor¬
es fuerũt. cũ mansuetis ac mitibꝰ in pa¬
ce ꝯquiescũt. ꝙ pardꝰ cum edo accubat:
qr is qui peccatoꝵ suoꝵ macuł uariꝰ fuit:
cũ eoquẽ despic̃ ⁊ peccatorẽ fatet᷑. hu¬
miliari ꝯsentit. Ibi ⁊ subdit᷑. Uitulꝰ
et leo ⁊ ouis simł morabunt᷑. qr ⁊ is qui ꝑ
ꝯtritũ cor ad cotidianũ se dõ sacrificiũ
p̾parat. ⁊ aliꝰ qui tanꝙͣ leo ex crudelitate
simplicitate ꝑdurat. incauł sce̾ eccłe cõ¬

Expanded text:
tae charitatis viscera lupus cum agno habitat, quia ii, qui in saeculo raptores fuerant, cum mansuetis ac mitibus in pace quiescunt. Et pardus cum haedo accubat, quia is, qui peccatorum suorum maculis varius fuit, cum eo qui se despicit, et peccatorem fatetur, humiliari consentimul morabuntur , quia is qui per contritum cor ad quotidinaum se Deo sacrificium praeparat, et alius qui tanquam leo ex crudelitate simplicitate perdurat, in caulis sanctae
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃e grã. nõ nob̃ s auditoribꝰ nr̃is collata s⁊
Et rursꝰ qñ loqui ñ possum᷑: hi qui nob cõ¬
missi s̃ minime nos diuidic̃. ne fortasse ñ
ex nr̃o s ex peccato audientiũ loq̃ mimime
possimꝰ . Adħ gͦ nb cuncta de m̾itis nr̃is inẽ¬
ta sũt. ut unã certã grãm humilitatis te¬
neamꝰ: qͣturꝰ ⁊ nos cum loquim᷑ ex oip̃is de¬
i dono. hoc eẽ nr̃m meritũ putemꝰ. ⁊ qnͣ a
locutione doct᷑ne obiutescimꝰ. ꝙͣuis nr̃a
culpa sit: uos tam̃ hanc ẽẽ nram specialit̾
credatis. quatinꝰ dũ uicissim mala nob̾ tri¬
buimꝰ.⁊ bona aliis ꝑ ipsam humilitatiꝰ gͣ¬
ciam fiat. ut doctrine sermo qui ablatꝰ fue¬
rat redeat. Sequit᷑.¬

Expanded text:
a non nobis, sed auditoribus nostris 1299 collata sit; et rursus quando loqui non possumus, hi qui nobis commissi sunt minime nos dijudicent, ne fortasse non ex nostro, sed ex peccato audientium loqui minime possimus. Ad hoc ergo nobis cuncta de meritis nostris incerta sunt, ut unam certam gratiquatenus et nos cum loquimur, ex omnipotentis Dei dono, hoc esse vestrum meritum putemus. Et quando a locutione doctrinae obmutescimus, quamvis nostra culpa sit, vos tamen hanc esse vestram specialiter credatis, ut dum vicissim mala nobis tribuimus, et bona aliis per humilitatis gratiam fiat, ut doctrinae sermo, qui ablatus fuerat, redeat. Sequit
Abbreviated transcription (Latin):
uͦ qr neq hii digni sunt acciꝑe quibꝰ doct᷑¬
bum ꝓferre qui locum docendi tenẽt p̾dica¬
tionis ẜmo tollit̾. ut utraq pars districte
uidicet᷑. Propt̾ malos namq auditore ᷤ bo¬
nis ẜmo doctoribꝰ tollit᷑: sic̃ nc̃ ad ezechiel
dr̃. Linguã tuã adherescere faciã palato tu¬
o.⁊ eris mutꝰ. nec q̃si uir obuirgans qr domꝰ
exasꝑans ẽ. ꝙ sic̃ paulo dr̃. Festina et
p̾dicare inasia scriptum ẽ. Qͥ ꝓhibuit ẽ¬
os sp̃s ihu. Propt̾ bonos auditores etiã
mal doctoribꝰ ẜmo dat̾. sic̃ de phariseis

Expanded text:
uia neque hi digni sunt accipere, quibus doctrbum proferre, qui locum docendi tenent, praedicationis sermo tollitur, ut utraque pars districte judicetur: propter malos namque auditores, bonis sermo doctoribus tollitur, sicut nunc ad Ezechielerere faciam palato tuo, et eris mutus, nec quasi vir objurgans, quia domus exasperans est. » Et sicut Paulo dicitur: « Festina et praedicare in Asia scriptum est quia « prohibuit eos spiritus Jesu . » Propter bonos auditores etiam malis doctoribus sermo datur, sicut de Pharisaeis
Abbreviated transcription (Latin):
cio p̾dicantis p̾dicationis ẜmo subtrahat᷑.
Q tuor enĩ qualitatibꝰ res ħ consid̾ata dis¬
tinguit᷑. Nam aliqñ ꝓpt̾ malos auditoreᷤ
lis. aliqñ aũt ꝓpt̾ docentium atq audienti¬
um iustificationẽ bonis sermo doctoribus
datur: ut ⁊ ipsi ꝑ meritũ creseant. ⁊ audito

Expanded text:
dicationis sermo subtrahatur. 16. Quatuor enim qualitatibus res haec considerata distinguitur. Nam aliquando propter malos auditores malis. Aliquando autem propter docentium atque audientium justificationem bonis sermo doctoribus datur, ut et ipsi per meritum crescant, et audito
Abbreviated transcription (Latin):
res ⁊ indignã uitam eoꝵ qui doc̾e debue¬
runt ẜmo doct̾ne subtrahit᷑. sic̾ heli qui¬
ad corrigendos filios doctrine increpatioĩs
u̾bum ñ habuit. qi ⁊ euis negligentia et
filioꝵ exigebat uita. ut cum eis ⁊ ppłs cade¬
ret: ⁊ archa dñi capta ad allophilos tnͣsiret.
tibꝰ. durꝰ adoctoribꝰ sermo increpationis ꝓ¬
fert᷑. Q contͣnũc dicit᷑. Et eris mutꝰ nec qͣi
uir obuirgans. De linquentes ⁊ enĩ obiur¬
gas. si digni ipsa obiurgatioĩs gra fuissent.
S cũ in doctrina atq silentio sit meritoꝵ.
tanta diu̾sitas ut sciri facile ñ possit. utrũ
ex anditoris an ex eiꝰ uidicio qui doct᷑ne loc̃
uidet᷑ tenere docendi ẜmo subtrahat᷑. qͣd
aliud nob̾ ꝙͣ seruari semꝑ in rebꝰ dubus hu¬
militas uibet᷑. ut qñ loqui possumus nõ

Expanded text:
res et indignam vitam eorum, qui docere debuerunt, sermo doctrinae subtrahitur, sicut Heli ad corrigendos filios, districtae increpationis verbum non habuit, quia et ejus negligentia, et filiorum exigebat vita, ut cum eis et populus caderet, et arca Domini capta ad Allophylos transiret . tibus durus a doctoribus sermo increpationis profertur. Quo contra nunc dicitur: Et eris mutus, nec quasi vir objurgans. Delinquentes etenim objurgasset, si digni ipsa objurgationis gratia fuissent. 17. Sed cum in doctrina atque in silentio sit meritorum tanta diversitas, ut sciri facile non possit, utrum ex auditoris an ex ejus vitio qui doctrinae locum videtur tenere docendi sermo subtrahatur, quid aliud nobis quam servari semper in rebus dubiis humilitas jubetur? Ut et quando loqui possu
Abbreviated transcription (Latin):
nis exꝑti: alit̾ ignorantes. Alit̾ qui pͦ¬
cata deplorant oꝑum: alit̾ qui cogita¬
tionũ. Alit̾ qui cõmissa plangunt. nec
tam̃ deserunt. Alit̾ qui deserunt. nec
tamen plangunt. A lit̾ qui illicita que
faciunt: etiam laudant. Alit̾ qui accu¬
sant praua: nec tam̃ deuitant. Aliter
qui repentina concupiscentia suꝑant᷑¬
atq alit̾ qui inculpa ex consilio ligant᷑.
Alit̾ qui licet minima crebro tam̃ illici¬
ta faciunt: atq alit̾ qui se aparius cus¬
todiunt. s aliquando ingrauibꝰ demer¬
guntur. Aliter qui bona nec inchoant:
alit̾ qui in choata minime ꝯsũmant.
Alit̾ qui mala occulte agunt. ⁊ bona pu¬
blice. Alit̾ qui bona que faciunt abscõ¬
dunt. ⁊ tam̃ quibꝰdam factis publice ma¬
la de se opinari ꝑmittunt. Sed quidu¬
tilitatis ẽ quod cuncta hec collecta enu¬
meratione transcurrimꝰ: sinon etiam
ammonicionis mͦ ꝑ singula quanta poᷤᷤ¬

Expanded text:
nis experti, aliter ignorantes; aliter qui penis experti, aliter ignorantes; aliter qui peccata deplorant operum, aliter qui cogitationum; aliter qui commissa plangunt, nec tamen deserunt; aliter qui deserunt, nec tamen plangunt; aliter qui illicita quae faciunt etiam laudant, aliter qui accusant prava nec tamen devitant; aliter qui repentina concupiscentia superantur, aliter qui in culpa ex consilio ligantur; aliter qui licet minima, crebro tamen illicita faciunt, atque aliter qui se a parvis custodiunt, sed aliquando in gravibus demerguntur; alitaliter qui inchoata minime consummant. Aliter qui mala occulte agunt, et bona publice; aliter qui bona quae faciunt abscondunt, et tamen quibusdam factis publice mala de se opinari permittunt. Sed quid utilitatis est, quod cuncta haec collecta numeratione transcurrimus, si non etiam admonitionis modos per singula, quanta po
Abbreviated transcription (Latin):
ter pigri: aliter p̾cipites. Alit̾ mansu¬
eti: alit̾ iracundi. Alit̾ humiles: ali¬
ter elati. Alit̾ ꝑtinaces: alit̾ inconstã¬
tes. Aliter gule dediti: alit̾ alit̾ absti¬
nentes. Alit̾ qui sua micd̾it̾ tribuũt:
alit̾ qui aliena raꝑe contendunt. A¬
liter qui nec aliena rapunt: nec sua
largiuntur. Alit̾ qui ⁊ ea que habent
sua tribuunt. et aliena rapere non de¬
sistunt. Alit̾ discordes: alit̾ pacati.
Mit̾ seminantes iurgia: alit̾ pacifi¬
ci. Aliter ammonendi sũt qui sacre
legis uerba nõ recte intelligunt: s hu¬
militer nõ loquuntur. Alit̾ qui cum
formidant. Alit̾ quos a pͥdicatione imꝑ¬
fectio uel etas ꝓhibec. ⁊ tam̃ p̾cipitacio
impellit. Alit̾ qui in hoc quod tempora¬
liter appetunt ꝓsꝑantur. Alit̾ qui qui¬
dem que mundi sunt concupiscunt: s
tamen adu̾sitatis labore fatigantur.
Alit̾ coniugiis obligati: alit̾ a coniugi¬
i nexibꝰ liberi. Alit̾ ammixtionẽ car¬

Expanded text:
ter pigri, aliter pter pigri, aliter peti, aliter iracundi; aliter humiles, aliter elati; aliter pertinaces, aliter inconstantes; aliter gulae dediti, aliter abstinentes; aliter qui sua misericorditer tribuunt, aliter qui aliena rapere contendunt; aliter qui nec aliena rapiunt, nec sua largiuntur, aliter qui et ea quae habent sua tribuunt, et aliena rapere non desistunt; aliter discordes, aliter pacati; aliter seminantes jurgia, aliter pacifici; aliter admonendi sunt qui sacrae legis verba nohumiliter 962 non loquuntur; aliter qui, cum formidant, aliter quos a praedicatione imperfectio vel aetas prohibet, et tamen praecipitatio impellit; aliter qui in hoc quod temporaliter appetunt prosperantur, aliter qui quidem quae mundi sunt concupiscunt, sed tamen adversitatis labore fatigantur; aliter conjugiis obligati, aliter a conjugii nexibus liberi; aliter commistionem car