comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
hãc uxorem duxi. Habebã alibi am̃
amori dedicũ sam in hac re ut tace¬
am. cuinis facile est scitu ꝙͣ fuerĩ
miser. tũ nũꝙͣ ausus sum recusare
cam quã mchi obtrudit patex
ix me illmc abstraxi. atq ĩpeditũ
in ea expediui aĩmũ meũ. uix q
huc conculeram Nem noua res
orta est. porro ab hac q̃me abstͣhat
tum d mirẽm ex ea re. añt uxorem
in culgam nuenturũ arbitror qd̃
ferre murias me ꝑmeno pietas
iubet tũ urori obnorius simi łta
olim suo me ngemo pertulit. toi
meas iniurias q̃ nũqͣs ullo patefe¬
cit loco. Sed magnũ nescio quid ne¬
ccesse ẽ encĩsse permeno Unde ira
niter eas intercessit qͥ rã permãsit
du ꝑuẽo. Haud cquid̃ hele
paruũ est. si uis uero ueram racio¬
nem crequi non maximas q̃ ma¬
rĩe st̃ incerdum ire iniur̃ias faci¬
unt Nani sepe in quib reb ẽ aliꝰ
ne iratus quid̾ ẽ cũ de cad̃ cã est
iracinidus factus iimicissimus

Expanded text:
hanc uxorem duxi habebam alibi animum hanc uxorem duxi habebam alibi animum amori deditum: Iam in hac re, ut taceam, cuivis facile scitu est quam fuerim miser: Tamen nunquam ausus sum recusare eam quam mihi obtrudit pater. Vix me illinc abstraxi, atque impeditum in ea expedivi animum meum, Vixque huc contuleram; hem, nova res orta est porro ab hac quae me abstrahat. Tum matrem ex ea re me aut uxorem in culpa inventurum arbitror; Quod ferre iniurias me, Parmeno, pietas iubet. Tum uxori obnoxius sum; ita olim suo me ingenio pertulit; Tot meas iniurias quae nunquam in ullo patefecit loco. Sed magnum nescio quid necesse est evenisse, Parmeno, Unde ira inter eas intercessit quae tam permansit diu. Haud quidem hercle parvum, si vis vero veram rationem exsequi. Non maximas quae maximae sunt interdum irae iniurias Faciunt; nam saepe est quibus in rebus alius ne iratus quidem est, Quum de eadem causa est iracundus factus inimicissimus.
Abbreviated transcription (Latin):
malo. Nam ita me dii ament qd
nunc me accusat uir sũ ex̾ nouĩa
sed non facille est excusatii. ita
aimi induxerunt. socrus oẽs esse
miquas. haud pol nic quid Nam
nmꝙͣ secus habut illam ac siex
scio nisi pol filium multis mõĩs
iam expecto ut redeat domũ
EMINI: ESO. PLESA
acerba creto ẽẽ er amõe
homim umꝙ oblata ꝙ michi. hen
me infelicem. Haccne ego uicã parsi
pendere Haccine causa ego eram
tancopere cupidus redeundi domũ
eui quanto fuerit prestabilius ubi¬
iis gentũ agere etatem ꝙ huc red¬
ire atq hec ita ẽẽ miserũ me resci¬
scere Nam nos ẽs quib ẽ aliude
aliquis obietus. labos oẽ qd̃ ẽ ĩt̾ca
tp̃s prinsꝙ̃ id rescitum est lucro ẽ¬
par At sit cieuis q̃ te expedias
hiis crumpnis reperias si nõ redi¬
sses hee ire facte ceñt multo amp¬
hores Sed minc aduentii tnum
pam ᷝ ͤᷤ amibas scio reuerituras rẽ
cognosces irant erpedies rue simi
in grãciam restitues. Lenia sunt q̃

Expanded text:
malo. Nam, ita me Di ament, malo. Nam, ita me Di ament, quod me accusat nunc vir sum extra noxiam. Sed non facile est expurgatu; ita animum induxerunt socrus Omnes esse iniquas: haud pol me quidem; nam nunquam secus Habui illam ac si ex scio; Nisi pol filium multimodis iam exspecto ut redeat domum. Nemini ego plura acerba credo esse ex amore homini unquam oblata Quam mihi. Heu me infelicem, hancine ego vitam parsi perdere? Hacine causa ego cram tantopere cupidus redeundi domum, Cui quanto fuerat praestabilius ubivis gentium agere aetatem Quam huc redire, atque haec ita esse miserum me resciscere. Nam nos omnes, quibus est alicunde aliquis obiectus labos, Omne quod est interea tempus prius quam id rescitum est lucro est. At sic citius qui te expedias his aerumnis reperies. Si non redisses, hae irae factae essent multo ampliores; Sed nunc adventum tuum ambas, Pamphile, scio reverituras. Rem cognosces; iram expedies; rursum in gratiam restitues. Levia sunt hae
Abbreviated transcription (Latin):
phidippe si metuis satis ne mee ut̾
domi curetur diligenter At ita me
dii ament haud tibi hoc concedo
et si tu illi pater es ut tu illam salũa
magis uelis ꝙͣ ego id adeo gnati cãs
ꝙ̃ ego intelleri illam hand minus
ꝙͣ se ip̃m magnificare. Neq adeo cła
nie est ꝙ̃ ẽẽ eũ granicer laturũ cre¬
dam hoc si rescierit eo domũ studeo
hec prius ꝙͣ ille redeat hͥnc phi¬
Laches et diligeneiam urãm et be¬
ingnitatem noui et que dicis oĩa
esse ut dicis aunĩ induco et te mͥ
hoc cupio croere illam ad uos redire
stũdeo si facere possim ullomo dob¬
sost Que reste id facere prohibz
Eho. nunquid nam accusat pirimii
nig et ui cogere cepi ut rediret. sc̃e
adiurat non posse apud nos pain lo
sẽ absente perdurare. Aliquid for¬
tasse alii uicu est. ego sumt aĩo leni
natus nonꝰ possum aduersarĩ meis¬
DEPOLNE: NOS
sumus mulieres eque
omnes. innise uiris pp paucas qͥ
om̃s facuint digne ut uideauͥ iͥt

Expanded text:
Phidippe, Si metuis satis ut meae Phidippe, Si metuis satis ut meae domi curetur diligenter. At, ita me Di ament, haud tibi hoc concedo, etsi illi pater es, Ut tu illam salvam magis velis quam ego: id adeo gnati causa, Quem ego intellexi illam haud minus quam se ipsum magnificare. Neque adeo clam me est quam esse eum graviter laturum credam, Hoc si rescierit: eo domum studeo haec prius quam ille ut redeat. Laches, et diligentiam vestram et benignitatem Novi; et quae dicis omnia esse ut dicis animum induco: Et te hoc mihi cupio credere: illam ad vos redire studeo, Si facere possim ullo modo. Quae res te id facere prohibet? Eho, numquidnam accusat virum? Magis, et vi coepi cogere ut rediret, sancte adiurat Non posse apud vos Pamphilo se absente perdurare. Aliud fortasse alii viti est: ego sum animo leni natus: Non possum adversari meisdepol ne nos sumus inique aeque omnes invisae viris, Propter paucas, quae omnes faciunt dignae ut videamur
Abbreviated transcription (Latin):
nitromigtre sostr Einui lassam
ut opido cum agebant eo ad eam
non admissa sumo raehes Tuos
c̃ẽ illi mores ad morbum magis
ꝙ ullam aliam rem arbitror et
merico adeo nã urãꝵ nulla est qñ
gnatũ uelit duxẽ uxorem̃ et que bob̾
placida condicio est dafur. ubics
ducere mipulsu ur̃o. ur̃o impulsu
Phicus lacis dostra¬
oñienai meum ius ẽe ut
te cogam qͥ ego mperem facere
ego tamen. patris animo apans faci
fiet phidippe et si ego meis me oĩbo
scio esse ad prime obsequentem. s
non adeo ut facilicas mea corrũp¬
at illorum aminos qo situ id̾ face¬
res magis n rem et nrãm et urã
id esset Nunc uideo in illarũ pote¬
Laches Aduĩ te heri de filia ut ueĩ
ibidem inicertuui. amisisti haud ita
decet si fu perpetũa. hanc uis cẽ affi¬
nirãtem celare temis. si quid pãz
a nobisproferz aut ea resselle ndo
ait purpa purgando nobis corris¬
ennisite indice ipo. sin eal est eau sa
retmendi apud nos quia egra esti
te michi nniriam facere arbitror

Expanded text:
ntro admittere? Enim lassam oppido tum esse aibant: eo ad eam non admissa sum. Tuos esse ego illi mores morbum magis quam ullam aliam rem arbitror; Et merito adeo; nam vestrarum nulla est quin gnatum velit Ducere uxorem; et quae vobis placita est conditio datur. Ubi duxere impulsu vestro, vestro impulsu PPUS. LACHES. SOSTRAlumena, meum ius esse ut te cogam Quae ego imperem facere; ego tamen patrio animo victus faciasit. Phidippe, etsi ego meis me omnibus scio esse apprime obsequentem, Sed non adeo ut mea facilitas corrumpat illorum animos: Quod tu si idem faceres, magis in rem et nostram et vestram id esset. Nunc video in illarum potevero! Adii te heri de filia: ut veni itidem incertum amisti. Haud ita decet, si perpetuam vis esse affinitatem hanc, Celare te iras. Si quid est peccatum a nobis, profer: Aut ea refellobis corrigemus, Te iudice ipso. Sin ea est causa retinendi apud vos Quia aegra est, te mihi iniuriam facere arbitror,
Abbreviated transcription (Latin):
multuari misera Nale metuo ne
philomene magis morbo aggraue¬
scat. qd̾ te al esculapi et te salusne
quid sit huns oracio. mũc ut ẽa
uisam Par Heus sostratand
dere. Sost Ehem permeno tun
hic eras perii quid faciam misera
non uisam uxorem pamphili cũ
i proximo hic sit egra. Parnio¬
Non uisas ne ãmitas quid̃ uisendi
cansam ꝙͣꝙ nam qui amat cui
odio ipsus est uis facere stulte di¬
co labore mane̾ ipsus capit et illi
molestiani affert. tũ filuis tiuis
incroit uidere ut uenit quid agat¬
Sost Qud ais am ueint pan¬
habco hem istoc uero aminus mͥ
reoit et eura ex corde excessit
lam ca cansa te maxĩe ñc huc
nitroiere iam ego nolo nã si remi¬
ctent quispiam philomenã dolo¬
res. omnem rem narrabit scio cõ¬
timio soli sola qͥ niter uos interuẽĩt
Unte orcum est miciũ ire. acq ectũ
uideo ip̃m egredi ꝙͣ tristis est
Quid. nea mater salue. Sost¬
Santro uenisse te saluũ. saluan
philoniena est Parri Meliuscula

Expanded text:
multuari misera: Male metuo ne multuari misera: Male metuo ne Philumenae magis morbus aggravescat; Quod te Aesculapi, et te Salus, ne quid sit huius oro. Nunc ad eam visam. Heus, Sostrata. dere. Ehem, Parmeno, tune hic eras? Perii, quid faciam misera? Non visam uxorem Pamphili, cum in proximo hic sit aegra? Non visas? ne mittas quidem visendi causa quemquam: Nam qui amat cui odio ipsus est bis facere stulte duco: Laborem inanem ipsus capit, et illi molestiam affert. Tum autem filius introiit videre, ut venit, quid agat. Quid ais? an venit Pahabeo. Hem, istoc verbo animus mihi rediit, et cura ex corde excessit. Iam ea de causa maxime nunc huc introire nolo: Nam si remittent quippiam Philumenae dolores, Omnem rem narrabit, scio, continuo sola soli Quae inter vos intervenit, unde ortum est initium irae. Atque eccum video ipsum egredi: quam tristis est! . Mea mater salve. Gaudeo venisse salvum: salvan Philumena est? Meliuscula
Abbreviated transcription (Latin):
Icc. obSECROIEA
gnata.pari. atris por
uisa est philomiene nullus simi¬
par Quaobr̃e pam. Nescio
qd̾ magnũ malum profecto pme¬
no me celant. parme. Urorẽ phi¬
lonienam panicarc nestio quid di¬
xerint iͥd si forte est nescio pam
Interu curit mich nõ dixistia
pamp Quid morbi est Parni
Nescio pamꝑ Quid nonne meed¬
icũ adduxis. pari Nescio. pam¬
Cesso hinc ire intro ut hoc ꝙͣ p̾
modo philoiiena mea nũc te offe¬
ndam affectam. Nam si periculũ
ullũ inte est perisse me una hand
dubni est parin. Non usus facto
est michi nunc hunc nitro seqͥ
Nani niuisos oẽs nos ẽẽ illis sẽcio
Hert nemo uoluit sostrata intro
adimctere si forte morbus ampli¬
or factus siet qd sane nolimi maxĩe
heri cã mer seruũ illico incroisse
dicent sostrate aliquid intulisse
cõnscentur mali capiti atq etati
illorum morbo qͥ auctus siet hera
in crimen uemiet ego uero in
magnũ malimiSostrata
Darmeno ⁊ Pamphilus
eSCIO: QUD TAN¬
dudum audio hic tu¬

Expanded text:
Tace obsecro mea gnata. Matris vox visa est Philumenae. Nullus s! Quamobrem? Nescio quod magnum malum Profecto, Parmeno, me celas. Uxorem Philumenam Pavitare nescio quid dixerunt: id si forte est nescio. Interii. Cur mihi id non dixti? ia. Quid morbi est? Nescio. Quid? nemon medicum adduxit? Nescio. Cesso hinc ire intro, ut hoc quam modo, Philumena mea, nunc te offendam affectam? Nam si periclum ullum in te inest, perisse me una haud dubium est. Non usus facto est mihi nunc hunc intro sequi: Nam invisos omnes nos esse illis sentio. Heri nemo voluit Sostratam intro admittere. Si forte morbus amplior factus siet, Quod sane nolim, maxime heri causa mei, Servum ilico introisse dicent Sostratae; Aliquid tulisse comminiscentur mali Capiti atque aetati illorum, morbus qui auctus siet. Hera in crimen veniet, ego vero in magnum malum. SOSTRATA. PARMENO. PAMPHILUS. Nescio quid iamdudum audio hic tu
Abbreviated transcription (Latin):
esse silauter mulierem nr̃a illico et
uisere ad eam admisit nemo hoc ubi
senex reseunt heri ea causa rure
philoniene. Quid egerint inter se
est quorsum euenturũ hoc. siet hab¬
esonmen rem pergani quo cepi
hoc iter P hi it quid̃ ego ña ꝯstit¬
ui qum quod hospite. me esse illũ
conuenturam darm Du uortãt
Et tu benei suale ohilocium

Expanded text:
esse simulant mulierem. Nostra ilico It esse simulant mulierem. Nostra ilico It visere ad eam: admisit nemo. Hoc ubi senex Rescivit, heri ea causa rure Philumenae. Quid egerint inter se est quorsum eventurum hoc siet. Habes omnem rem: pergam quo coepi hoc iter. Et quidem ego: nam constitui cum quodam hospite Me esse illum conventuram. Di vertant Et tu bene vale, Philotium.
Abbreviated transcription (Latin):
atq iurias uiri om̃s ferre et egre
contumelias hͥ aniniꝰ ꝑtini urotis
mĩa de uictus partim uictus hunisce
muiria panlatim̃ elapsus est bachide
atz hinc transtulit amorem postꝙo
par ingennim naatus est Interea in
imbro moritur cognatus senex hoꝵ
ea ad hos rediebat lege hereditas co
amantẽ iuitũ pamphilũi extrudit
pr̃ reliquit cum mr̃e ħ urorem. nã
senex rus abdidit sese. Huc raroi
urbem conmeat. phil Quid ad¬
huc hñt infirmitatis nupcie. Sax
Nunc audies primũ dies conplus¬
culos bene coniemebat sane niter
eas interim miris modis odisse cep¬
it sostracam. neqz licef ulle inter
iginir. Parudi qñ ad eam accessas
confabulacum fugere econspecau
illico uidere nolle deniq ubi nõ q̾uit
pati. simulat se amr̃e accersi ad r̃e
diumam abut ubi illic dies est cõp¬
lures accersi iubz dixere causamr
ct̃ nescio ꝙͣ qũã lterum nibet nẽo
remisit postꝙ accersiit sepiꝰ egram

Expanded text:
atque iniurias Viri omnes ferre, et tegere atque iniurias Viri omnes ferre, et tegere contunielias. ia Devinctus, partim victus huius iniuriis, Paulatim elapsus est Bacchidi, atque huc transtulit Amorem, postquami par ingenium nactus est. Interea in Imbro moritur cognatus senex Horunce: ea ad hos redibat lege hereditas. Eo amantem invitum Pamphilum extrudit pater. Relinquit cum matre hic uxorem; nam senex Rus abdidit se; huc raro in urbem commeat. Quid adhuc habent infirmitatis nuptiae? Nunc audies. Primo dies complusculos Bene conveniebat sane inter eas. Interim Miris modis odisse coepit Sostratam: Neque lites ullae inter igitur? Si quando ad eam accesserat Confabulatum, fugere e conspectu ilico; Videre nolle: denique, ubi non quit pati, Simulat se a mnatre arcessi ad rem divinam: abit. Ubi illic est dies conplures, arcessi iubet: Dixere causam tunc nescio quam: iterum iubet: Nemo remisit. Postquam arcessunt saepius, Aegram
Abbreviated transcription (Latin):
culis post. Pamphilꝰ me solũ sedu¬
cit foras. narrat q ut uirgo ab se
nitegra eciam cum siet seq qñꝙ̃
eam uxorem duxisset domũ. spasse
eas tollerare posse ipcias. Se d ꝙͣ
eam ludibrio haberi permẽo qñ
integram itid̃ reddã ut accepi asius
n honestum michi neq utile ip̃i
icum ingemũ narras panᷝͥ. par
Hoc ego proferre icomnos michi
esse arbitror reddi pr̃i suo aũs eni
tu nichil dicas uien superbũ est
seel illam spero ubi hoc cognouerit
non posse se mecũ ce habitura demiz¬
Ohrdi Qmd interea ibat ne ad
bachidem. Par Qnotidie. sed
ut fit postꝙͣ h̾c alic nim ab se uid
maligna multo et magis procar
facta illico esi phidi Nõ edepol
mirum par. Atq ea res multo
maxi̾e disminxit illum ab illa pꝰ ꝙͣ
et ip̃e sese et illam et hanc qͥ domi
erat cognouit satis ad exemplum
ambarum niores earum ex istimãs
hec ita uti liberali ẽẽ ngemo dec
pudens est et modesta inconmoda

Expanded text:
culis Post Pamphilus me solum seduculis Post Pamphilus me solum seducit foras; Narratque ut virgo ab se integra etiam tum siet; Seque ante quam eam uxorem duxisset domum Sperasse eas tolerare posse nuptias: "Sed quam s Habere, cam ludibrio haberi, Parmeno, Quin integram itidem reddam ut accepi ab suis, Neque honestum mihi, neque utile ipsi icum ingenium narras Pamphili. "Hoc ego proferre incommodum mihi esse arbitror; Reddi patri autem cui tu nihil dicas viti, Superbum est. Sed illam spero ubi hoc cognoverit, Non posse se mecum esse, abituram denique." Quid interea? ibatne ad Bacchidem? Quotidie. Sed, ut fit, postquam hunc alienum ab sese videt, Maligna multo et magis procax facta ilico est. Non edepol mirum. Atqui ea res multo maxime Disiunxit illium ab illa, postquam et ipse se, Et illam, et hanc quae donli erat, cognovit satis, Ad exemplum amrbarum mores earum existimans. Haec, ita uti liberali esse ingenio decet, Pudens, modesta; incommoda
Abbreviated transcription (Latin):
incertus foret. pudori an ne amori
obsequeretur magis tñdendo atq
odio. demq effecit senex. Despon¬
oit ei gnacã hiius uicmm proxĩ
usq illud uisum est panᷝ ͦ nentiq
graue donec iam in ip̃is nupciis
postꝙͣ uidet paratas nec mor̃a ullã
quin ducat dari ibi denũ ita egͦ
tulit ut ipãm bachidẽ si adess credo
ibi eꝰ comniseresceret ubicunq
datum erat spacium solitudĩs ut
colloqͥ mecũ una poss permeno
perii quid ego egi in qd̃ me ꝯieci
malum Non potero hoc ferre ꝑme¬
no peru miler phra At te dii
dee  perdiunt cum istoc odio
lachesi Par. Ut ad paucã redẽa
uxorem domum duxit. nocte. illa
prinia uirgmem non actigit q̃
consecuca est nox ean ichilomag¬
phid Quid ais. cum uirgine una
adolescens cubuerit. plus potus se
illa abstmere ut potint̾ Non ueril
dicis neq uerum arbitror parmt
Credo ita uideri tibi nam nemo
ad te ueuit iisi cupiens tui Ille
inuicus illam duxerat ꝓhid. Od¬
demde fit parin Dieb sane pau¬

Expanded text:
incertus foret Pudorine anne amori obsequeretur magis. Tundendo atque odio denique effecit senex: Despondit ei gnatam huius vicini proximi. Usque illud visum est Pamphilo neutiquam grave, Donec iam in ipsis nuptiis, postquam vicet Paratas, nec moram ullam quin ducat dari, Ibi demum ita aegre tulit ut ipsam Bacchidem, Si adesset, credo ibi eius commiseresceret. Ubicumque datum erat spatium solitudinis, Ut colloqui mecum una posset; " Parmeno, Perii: quid ego egi? in quod me conieci malum? Non potero hoc ferre, Parmeno: peril miser." At te Di Deaeque perduint cum isto odio Lache. Ut ad pauca redeam, uxorem deducit domum. Nocte illa prima virginem non attigit; Quae consecuta est nox eam, nihilo magis. Quid ais? cum virgine una adolescens cubuerit Plus potus, illa se abstinere ut potuerit? Non verisimile dicis; nec verum arbitror. Credo ita videri tibi; nan nemo ad te venit Nisi cupiens tui: ille invitus illam duxerat. Quid deinde fit? Diebus sale pau
Abbreviated transcription (Latin):
hĩc intus bachis qd̾ ego numq̃ cre¬
didi fore ui ille hac uiua possiti
amimũ moucere urorem habere¬
par Habere añt ohil Eho tu
uereor ut sint nupcie phidi lra
dui dee q faxint si in rem est bach¬
rois sed qui istuc credam ẽẽ ita dic
nuchi permeno. parme Non est
opus prolato hoc perconcarier desiste¬
phidi Nempe ea cã ut ne fiat
palam ita me du bene amẽs. H̾d
ꝓpterea te rogo ut hoc proferam. s
ut tacita mecum gaudeam par
Nimꝙ̃ tam dices conmnode ut
tergum meum niã in silenei fide
comuctã. phi Ah noli permẽo
quasi tu nõ multo malis nar rare
hoc michi q̃ ego q̃ preconter scĩe¬
Parnisera hec predicat. et ill ud
fidem das te taciturã dicã phi
Ad ingeniũ redis fidẽ do loquere¬
ꝑm Ansculta . Phi Istic sum¬
ꝑme hlanc bachidẽ amabat ut¬

Expanded text:
Hic intus Bacchis? quod ego nunquam creHic intus Bacchis? quod ego nunquam credidi Fore ut hac ille viva posset animum inducere Uxorem habere. Iabere autem? Eho tu, vereor ut sint nuptiae. Ita Di Deaeque faxint, si in rem est Bacchidis. Sed qui istuc credam ita esse? die mihi, Parmeno. Non est opus prolato: hoc percontarier Desiste. Nempe ea causa, ut ne id fiat palam. Ita me Di amabunt, haud propterea te rogo Ut hoc proferam, sed ut tacita mecum gaudeam. Nunquam dices tam commode ut tergum meum Tuam in fidem committam. Ah noli, Parmeno; Quasi tu non multo malis narrare hoc mihi Quam ego quae percontor scire. Vera haec praedicat; Et illud fidem Das te tacituram, dicam. Ad ingenium redis. Fidem do: loquere. Ausculta. Istic sum. Hanc Bacchide
Abbreviated transcription (Latin):
illi eadem ip̃os capi. ehen me imẜã
Cur non aut istec michi etas et fõ
est. aut tibi hec sentencia merdi
Parmeno philocium Syra
ENEL SI QERET A
modo isse dicito ad portũ
percontatum aduentũ paniphile
andmi quid dicã spre: sime queres
uti tum dicas. Si non queret mullꝰ
dixeris alias ut uti possum cũ hc̃
integra Sed uideon ego philociũ
unde hec aduent philot salue mul¬
ttum. philo Osalue parmeno pl
Et nr edepoł syra. dic michi philot
ubi te oblectasti tandu philoci
Mimnne equidem me oblectam q̃
cum milite chornthũ hĩc sũ ꝑfrfa
in humanissimo bienniũ ibi ppet¬
Edepol te desiderium athenarũ arbi¬
tror philocium. cepisse sepe et te tuũ
consilium concempsisse philollẽ
dici potest ꝙ̃ cupida eram huc rede¬
limon abe undi a milice uosq hic
uidendi. antiqua ut consuetudine
loqui q̃ illi placerento par ri hlant
opnior comnode finem staruisse
or̃õi militẽ. philo Sed quid hoc
negocii est modo qͥ narrauit michi

Expanded text:
 eadem ipsos capi? Eheu me miseram, cur non aut istaec mihi Aetas et forma est, aut tibi haec sententia? PARMENO. PHILOTIS. SYRA. Senex si quaeret me, modo isse dicito Ad portum, percontatum adventum Pamphili. Audin quid dicam Scirte? si quaeret me, uti Tum dicas: si non quaeret, nullus dixeris; Alias ut uti possim causa hac integra. Sed videone ego Philotium? unde haec advenit? Philotis salve multum. O salve Parmeno. Et tu edepol Syra. Dic mihi, Philotis, ubi te oblectasti tam diu? Minime equidem me oblectavi, quae cum milite Corinthum hinc simul profecta inhumanissimo: Biennium ibi perpetEdepol te desiderium Athenarum arbitror, Philotium, cepisse saepe, et te tuum Consilium contemsisse. Non dici potest Quam cupida eram huc redeundi, abeundi a milite, Vosque hic videndi, antiqua ut consuetudine loqui Quae illi placerent. Haud opinor commode Finem statuisse orationi militem. Sed quid hoc negoti est modo quae narravit mihi
Abbreviated transcription (Latin):
maximũ ꝙͣ maxĩe sernie̾ uestris
conmodis Sinite impetrare me qͥ
in tucellam mẽa studm̃ suũ et se
in ur̃am comnisit fidem. ne cũ
circumuentũ miq̃ imqui irrideant
Nea cansa causam hanc accipite
ac date silencium ut lubeat scribe̾
aliis michiq dicere nouas expe¬
diat post hac precio emptas meo

Expanded text:
maximum, Quam maxime servire vestris maximum, Quam maxime servire vestris commodis, Sinite impetrare me, qui in tutelam meam Studium suum et se in vestram commisit fidem, Ne cun circumventum inique iniqui irrideant. Mea causa causam hanc accipite, et date silentium, Ut libeat scribere aliis, mihique ut discere Novas expediat posthac pretio emtas meo
Abbreviated transcription (Latin):
mea tã equo aĩo actendite beschire
ad uos refero. qua michi ꝑ silẽciu
ninꝙ̃ agere licitum est łta eam¬
oppressit calamitas Eam calami
ur̃a intelligẽa sedabit si erit adiutrix
nr̃e industrie Cum pͫ eam agere
cepi pugilũ gloria fimabul eod̾
accessit expeda ͦ comitũ comientꝰ
strepitus clamor mulierũ. fecere
ut ante tp̃s exirẽ foras Uetere in
nona cepi consuecudine ĩ exꝑm̃do
ut essem reffero denno Primo actu
placeo. cũ int̾ca rimior uemit datũ
iri gladiatores populus conuolat
Tumultuantur. pugñat. clamant
de loco Ego iterea meũ non potui
tutare locum Nic turba nilla
est ocium et sillencium est Agẽdi
tempus michi datum est uobis
datur pot̃as condecorandi ludos
senicos. nolite sinere per uos artẽ
musicam recedere ad paucos faci¬
te. et ur̃a auctoritas mee auctorisa¬
ti fautrix. aditrix q sit quia si nũꝙͣ
auare precium statui arti mee. et
eum esse questũ in amniñ induxi

Expanded text:
mea causa aequo animo attendite. Hecyram mea causa aequo animo attendite. Hecyram ad vos refero, quam mihi per silentium Numquam agere licitum est; ita eaoppressit calamitas. Eam calamitatem vestra intelligentia Sedabit, si erit adiutrix nostrae industriae. Quum primum eam agere coepi, pugilum gloria, Funambuli eodem accessit expectatio: Comitum conventus, strepitus, clamor mulierum Fecere ut ante tempus exirem foras. Vetere in nova coepi uti consuetudine, In experiendo ut essem: refero denuo Primo actu placeo; quum interea rumor venit Datum iri gladiatores; populus convolat: Tumultuantur, clamant, pugnant de loco: Ego interea meum non potui tutari locum. Nunc turba nulla est: otium et silentium est: Agendi tempus mihi datum est: vobis datur Potestas condecorandi ludos scenicos. Nolite sinere per vos artem musicam Recidere ad paucos: facite ut vestra auctoritas Meae auctoritati fautrix adiutrixque sit. Si numquam avare pretium statui arti meae, Et eum esse quaestum in animum induxi
Abbreviated transcription (Latin):
hec cum data est noua nouũ inter¬
neit uicium et calamitas ut neq
spectari nez 9gnosci potest tuerit
lta populus studio stupidus infuna¬
bulo anmiũ ceuparat. Nnnc hic
plane est pro noua Et is q̃ scripsis
hanc ob eam rem noluit iterui
refferre ut iterum possit uentere
alias cognostis eius. queso nũc hãc
cum ornatu prologi sinite exorator
sim eodem ut uiẽ uti senem liceat
quo iue̾ sum usus adolescencior
Nonas q̃ exactas feci ut ueteriscerẽt
ne cum poeta scriptura euane sceret
nonas partim sum earum exactus
partim uir steti quia sciebã dubĩa
fortunam esse scemcã depe ĩc̃ta
certum michi laborem sustuli
Easdem agere cepi ut ab eodẽ alias
discerem nonas studiose ne illũ ab
studio ab ducerem Perfeci ut spea¬
arentur ubi sunt ꝯg̃te placite sunc
lta poetam restitui in locũ prope ĩa
remotum iniuria aduersariorum
operam sumere ut n ocio ez pociꝰ
ꝙ̃ in negocio deterruissem facile
ne alias seriberet Nunc quid peta

Expanded text:
haec cum data est / noua, nouum interuenit uitium et calamitas» et spectari neque cognosci potuerit. Ita populus studio stupidus in funambulo Animum occuparat. Nunc haec plane est pro nova; Et is qui scripsit hanc ob eam rem noluit Iterum referre ut iterum posset vendere. Alias cognostis eius: quaeso hanc nuncor ad vos venio ornatu prologi: Sinite exorator sim, eodem ut iure uti senem Liceat quo iure sum usus adolescentior; Novas qui exactas feci ut inveterascerent, Ne cum poeta scriptura evanesceret. novas Partim sum earum exactus, partim vix steti. Quia scibam dubiam fortunam esse scenicam, Spe incerta certum mihi laborem sustuli. Easdem agere coepi ut ab eodem alias discerem Novas studiose, ne illum ab studio abducerem. Perfeci ut spectarentur. Ubi sunt cognitae, Placitae sunt. Ita poetam restitui in locum Prope iam remotum iniuria adversarium operam sumere, Ut in otio esset potius quam in negotio, Deterruissem facile ne alias scriberet. Nunc quid petam
Abbreviated transcription (Latin):
tiꝙͣͣ honestũ ẽe arbitror. nec faciam
et si me amor graniter consuetudo¬
q eꝰ tenet lacrimo q̃ post hac fucura
est uica cũ in mente uenit solicitudo¬
qr Ofortuna ut nunq̃o ꝓpetuo esbõ
Sed iam prior amor me ad hanc
rem exercitatum reddit. ꝙ̃ ego cũ
consilio missum feci Id nũc huic
operam dabo Adest permeno cũ
pueris hũc mimme est opus in hc̃
re adxẽ Nam olim soli illi credidi
ea me abstiuisse in principio cumi
data sic Uereor si clamor est eꝰ ħ
crebro exaudiat. ne ꝑturiere. inicel¬
ligat aliquo michi ẽ hui oblegãdal
dũ garit philoniena
Parmeno Sosia Pa amo

Expanded text:
tiquam honestum esse arbitror; Nec faciam; tiquam honestum esse arbitror; Nec faciam; etsi amor me graviter consuetudoque eius tenet. Lacrimo, quae posthac futura est vita quum in mentem venit, Solitudoque. O fortuna, ut nunquam perpetuo es bona! Sed iam prior amor me ad hanc rem exercitatum reddidit, Quem ego tum consilio missum feci: idem nunc huic operam dabo. Adest Parmeno cum pueris: hunc minime est opus In hac re adesse; nam olim soli credidi Ea me abstinuisse in principio, cum data est. Vereor, si clamorem eius hic crebro audiat, Ne parturire intelligat: aliquo mihi est Hinc ablegandus dum parit Philumena. PARMENO. SOSIA. PAM
Abbreviated transcription (Latin):
alios partũ ut celares suũ Sed cũ
orata eiꝰ reminuscor neqͥo quin la¬
crimẽ miser. Queq fors fortũa ẽ
niquit nobis que te hodie optulit
Per eam te obsecramus ambe. si ius
si fas ẽ ut aduersa eius parte tecta
racita q apud õssient Si umꝙͣ erga
te aĩo ẽẽ amico sensiisti c̃ã mi pãlͤ
sine labore hanc grã te ut sibi des
illa mũc rogat Ceterũ de reducẽta
id facias ꝙ in rem sit nĩa ꝑturire
cam neq granidã ẽẽ ex te solus ꝯsciꝰ
Nam apñt tecũ post duob ꝯcubu¬
isse eam mensib tũ postꝙͣ ad te ueĩt
mensis agitur hic ĩa septimus qd
te sciẽ ip̃a indicat res nũc si potis
aliter suspetũ fore qñ qd̾ uerisiłe
est ex te recte eum nacum putẽt Cõ¬
tniuo exponetur. ħ tibi nichil ẽ ꝙ̃ꝙͣ
incõmodi et illi misere indigne fadã
innirĩa. contexeris. Pollicitus sum
et seruare in eo certũ est qd̾ dixi fi¬
dem Nam de reducenda id uero neu¬

Expanded text:
alios partum ut celaret suum." Sed cum alios partum ut celaret suum." Sed cum orata eius reminiscor, nequeo quin lacrimem miser. "Quaeque fors fortuna est," inquit, "nobis quae te hodie obtulit, Per eam te obsecramus ambae, si ius, si fas est, uti Adversa eius per te tecta tacitaque apud omnes sient. Si unquam erga te animo esse amico sensti eam, mi Pamphile, Sine labore hanc gratiam te ut sibi des pro illa nunc rogat. Caeterum de reducenda id facias quod in rein sit tuam, Parturire eam neque gravidam esse ex te solus conscius. Nam aiunt tecum post duobus concubuisse eam mensibus: Tum postquam ad te venit mensis agitur hic iam septimus; Quod te scire ipsa indicate res. Nunc si potis aliter suspectum fore Quin, quod verisimile est, ex te recte eum natum putent. Continuo exponetur: hic tibi nihil est quicquam incommodi; Et illi miserae indigne factam iniuriam contexeris." Pollicitus sum; et servare in eo certum est quod dixi fidem; Nam de reducenda, id vero neu
Abbreviated transcription (Latin):
iuenire ydoneũ uñ exordiar enar¬
rare q̃ nec opmanti nnchi accidũt
Partimi q̃ ꝑspexi hic oculis ꝑtimi q̃
accepi auribo. Qna me ꝑꝑ exaĩatũ
ocius eduxi foras Nam mõ intro¬
me ut corripui tumdus alio suspi¬
cans morbo me uisuruni affectam
Aspexere me ancille adueĩsse Illico
õs simul lete exclamãt ueĩt id ꝙ¬
me de repente aspexerant Sed cõtu¬
no ultum earum sensi. ĩnui cari
om̃i. Quia tam nicõmode illis fors
obtulerat aduentũ meũ Una illaꝵ¬
fopte init̾ea propere p̃currit nũci aus
me ueĩsse eꝰ eꝰ uitendi cupidꝰ reca
alia ac res mouebat ip̃a pot̾at ꝯq̃ri
postꝙͣ asperi. O facinus indignũ ĩꝙͣ
et corripui illico nc nĩ lac̾mãs iuer¬
maus misera me misericũ ẽ Profe¬
cto hoc sic est. ur puto oĩb nob̾. ut
res dant sese. Ira magni atq hũiles
sumꝰ. Hanc hẽre or̃onẽ mecũ ap̃nͦ¬
hec abierit ca uides Nam uicium
est oblatũ uirgĩ olini ab uescio quo
improbo Nunc huc confugit. te acz

Expanded text:
idoneum, Unde exordiar narrare quae nec opinanti accidunt; Partim quae perspexi his oculis, partim quae accepi auribus: Qua me propter exanimatum citius eduxi foras. Nam modo me intro ut corripui timidus, alio suspicans Morbo me visurum affectam aspexere ancillae advenisse, ilico omnes simul Laetae exclamant, "Venit;" id quod me repente aspexerant. Sed continuo vultum earum sensi immutari omnium, Quia tam incommode illis fors obtulerat adventum meum. Una illarum interea propere praecucurrit nuntians Me venisse: ego eius videndi cupidus recta alia ac res monebat ipsa poterat conqueri. Postquam aspexi, "O facinus indignum!" inquam; et corripui ilico Me inde lacrimans, incrimans misera: miseritum est. Profecto hoc sic est, ut puto: Omnibus nobis ut res dant sese ita magni atque humiles sumus. Hanc habere orationem mecum ahaec abierit causam vides; Nam vitium est oblatum virgini olim ab nescio quo improbo: Nunc huc confugit te atque
Abbreviated transcription (Latin):
inde ego ero fama ratus foris lami¬
pridem equid idiui cepisse odili
tui philonienã. minime q adeo i¬
rum etim id fecisset miriu magis
foret. sed non credidi adeo ut ecĩã
totam haue odisset domũ q si scissẽ
illa hic maneret pocuisaii his isses
foras. At uite qͣo ĩ iniꝰͦ egritudo oriᷤ
hec michtabste sostrata Pus haĩta¬
cum abii concedens uobis et reriuf¬
posset pati meo lãbori hant parceus
preter equũ ant etatem meam nõ te
pro hus curasse rebus. ne quit egre
eẽt michi. Sost Non mea opera
sola maxĩe hic fuistĩ ite omnis
heret culpa tu sola sostrata. qͥ hic
erant curares cum ego. uos solui ce¬
teris curis. cum puella. ami suscep¬
isse inumeicias non pud Illius dices¬
dico nn lachefl anu Gaudeo lra
dii ament me gnatr causar ham de
te quid̃ satis scio peccando detrimẽcã¬
ti nichil fieri potestadestra. Qscis
ran ea causa ni bir odisse. so assimu¬
lauerit ut cum mre una plus esset

Expanded text:
inde ego ero fama foris. Iaminde ego ero fama foris. Iampridem equidem audivi cepisse odium tui Philumenam; Minimeque adeo mirum; et ni id fecisset magis mirum foret. Sed non credidi adeo ut etiam totam hanc odisset domum: Quod si scissem, illa hic maneret potius, tu hinc isses foras. At vide quam immerito aegritudo haec oritur mihi abs te, Sostrata. Rus habitatum abii, concedens vobis et rei seposset pati, Meo labori haud parcens, praeter aequum atque aetatem meam. Non te pro his curasse rebus ne quid aegre esset mihi? Non mea opera Sola hic fuisti; in te omnis haeret culpa sola Sostrata. Quae hic erant curares, quum ego vos solvi curis caeteris. Cum puella anum suscepisse inimicitias non pudet? Illius dicesdico, mi Lache. Gaudeo, ita me Di ament, gnati causa; nam de te quidem Satis scio peccando detrimenti nihil fieri potest. Qui scis an ea causa, mi vir, me odisse assimulaverit Ut cum matre plus una
Abbreviated transcription (Latin):
ROU DEUM ATQUE
xommũ fidem. quio hoc
nolint q oĩa neq declinatã ꝙ̃q
ab aliarum nigeĩo ullã reperias. itaq
adeo uno aĩo õs socrus oderũt mirꝰ
uiris ẽẽ aduersas eq̃ studium est
similis pertinacia est An eod̾q oẽs
michi uidentur ludo docte ad ma¬
liciam. Et ex ludo si ullus est magi¬
str̃a hano e̾e satis certe soio. Sost¬
Me miseram q̃ muĩc ꝙ̃ obr̃ẽ accui¬
ser ne scio Lehes Hem tu mescist
ches ltaq una nter nossagerers¬
ẽtatem liceat. La Du apala mala
me rito esse aconsatam post mod̃
pro istis. factis dignimĩ te dici ptꝰ qͥ
me et te ei familiam dedecoras fiͦ
luctum paras. tñ aũt ex amicisĩi¬
niei ut sint nobis affines facis q̃
illum decreuerunt edignm̃ suos ru
liberos comniterent. n sola ex hoccie
q̃ portarbes hec tua imondencia¬
an quia rurictebro esse soleo nescie̾
arbitramiui quo quisq pacto hic
uitam ur̃orrerigat. multo meliussꝰ
q̃ fiunt scio ꝙ illic ubi sum assidũe

Expanded text:
ro Deum atque hominum fidem, quod hoc nolintque omnia; Neque declinatam quicquam ab aliarum ingenio ullam reperias? Itaque adeo uno animo omnes socrus oderunt nurus: Viris esse adversas aeque studium est; similis pertinacia est; In eodemque omnes mihi videntur ludo doctae ad malitiam. Ei ludo, si ullus est, magistram hanc esse satis certo scio. Me miseram, quae nunc quamobrem accuser nescio. Hem, Tu nescis? che. Itaque una inter nos agere aetatem liceat. Di mala merito esse accusatam postmodum m pro istis factis dignum te dici potest, Quae me et te et familiam dedecoras, filio luctum paras? Tum autem ex amicis inimici ut sint nobis affines facis; Qui illum decrerunt dignum suos cui liberos committerent. Tu sola exorere quae perturbes haec tua impudentiaAn, quia ruri crebro esse soleo, nescire arbitramini Quo quisque pacto hic vitam vestrarum exigat? Multo melius hic quae fiunt quam illic ubi sum assidue s
Abbreviated transcription (Latin):
orando surdas iam aures reddide¬
ras michi quid aliud tibi uisiari
Si quis hoc fit Six. Diquid̃ expe¬
riundo hoc sciesꝰ ELi Aec cedo
istuc tuũ consiliũ ad quid ro est¬
Situs sssimlabimus tña aĩcam
Cedo quid faciet hic de sua. an
ea quoq dicetur huius. si una hec
dedecon est parum siru mo
ad tuam mr̃em deducetur cli
Quid eo Sir Longũ ẽ clicipho
si tibi narrẽ qnã obrẽ hoc faciã¬
en uera causa estecli ti labule
Nichil satis sirmi uideo quã obr̃e
accipere hunc muielai expeoiet
meam ryrus Mane habeo alind
si istuc memis qd ambo cõfiteam̃
obsecro aliquid reperi siri Ma¬
xime ibo obnia hinc dicã ut reu̾¬
quid dixci. Sira Adeptũ tibi id
faxo onniem mecũ in aurẽ utr̃a
nis ociose ut dorimnas. cliti¬
Quid egol hune Sex lu ne Io
uerum Sirus Age modo hodie se¬
ro ac nequitqo uoles. CLi Dar
fruare dum licet nam nescias eiꝰ¬

Expanded text:
orando surdas iam aures reddideorando surdas iam aures reddideras mihi. Quid aliud tibi vis? Siquidem hoc fit. "Siquidem." Experiundo scies. Age, age, cedo istuc tuum consilium: quid id est? Adsimulabimus Tuam amicam cedo quid hic faciet sua? An ea quoque dicetur huius, si una haec dedecori est parum? Immo ad tuam matrem abducetur. Quid eo? Longum est, Clitipho, Si tibi narrem. Quamobrem id faciam vera causa est. Fabulae! Nihil satis firmi video quamobrem accipere hunc mihi expediat metum. Mane. Habeo aliud, si istud metuis; quod ambo confiteamini obsecro, aliquid reperi. Maxime. Ibo obviam hinc: dicam ut reveQuid dixti? Ademtum tibi iam faxo omnem s otiose ut dormias. Quid ago nunc? Tune? quod Verum. Age modo, hodie sero ac nequicquam voles. Datur: fruare dum licet, nam nescias
Abbreviated transcription (Latin):
ducis Siriis Quo ego illã ad
uos scilicet. cliti Ad prẽm ne¬
impudentẽ andacĩa sixꝯ hleus
tu nõ fit sine periculo facius ma¬
gnum et menicrabille eli Hoc
uide in mea uita. tu tibi lautẽ is
quesitum scelus ubi si paululũ
modo qd̵ ate te fugerit ego peri¬
erim quio illo facias Sirꝯ At
desias dicamae hi Oine¬
Quas michi ambages malũ nar¬
uero reticere nequeo multis mo¬
dis miurius clicipho est ueq fer¬
ri potis est. Gliuludiendum
uisq ꝙ̾ des illi effici nũn esse
i pocumdo periculum non uis
Haud stulte sapis si quid̃ id sapere
est uelle te io qd non potest conti¬
nigere Aut hec cum illis st̃ hab¬
enda aut illa cum hus amictẽda
sunt Harum duaruni condiciom̃i
nunc utram malis uide cogita exa¬
nima. et si hoc consilium quod ce¬
pi rectum ẽẽ et tutum scio. Nani
apud pr̃em tua anica tecũ sine
metu ut sit copia est tum qd̃ ar¬
gentium illi es pollicitus eadem
hac inuenia uia qd̃ ut efficerem

Expanded text:
ducis? Quo ego illam? ad ducis? Quo ego illam? ad nos scilicet. Ad patremneimpudentem audaciam! Heus tu, Non fit sine periclo facinus magnum et memorabile. Hoc vide: in mea vita tu tibi laudem is quaesitum, scelus; Ubi si paululum modo quid te fugerit, ego perierim. Quid illo facias? At sinas, dicam. SineQuas, malum, ambages mihi Narimvero reticere nequeo: multimodis iniurius, Clitipho, es; neque ferri potis est. Audiendum vis quod des illi effici: Tuum esse in potiendo periclum non vis: haud stulte sapis; Siquidem id sapere est, velle te id quod non potest contingere: Aut haec cum illis sunt habenda, aut illa cum his mittenda sunt. Harum duarum conditionum nunc utram malis vide; Etsi consilium quod cepi rectum esse et tutum scio: Nam apud patrem tua amica tecum sine metu ut sit copia est. Tum quod illi argentum es pollicitus eadem hac inveniam via; Quod ut efficerem
Abbreviated transcription (Latin):
nantur sibi Nulla mala re esse
expolitam muliebri capillus sparse
prolixiis circum caput reiedus
negligenter par.Cli Syre
mi obsecro ne me in leticia frustͣ
nebat preter ẽa una ancilulla erat
ca texebat una pannis obsita neg
te est fortunacior sem tu hanc
quam dicit sordidatam et sordidã
magnum quoq signum  d onniam
ẽt̃ ex̃ noram. Cum eius tã neglige¬
enter intermincii Nam disciplina
est idem amatorib mune rarier
ancillas primum ad dñas que aff¬
ectant uiam. cliuii Perge obse¬
cro te et caue falsam gran ne
studeas mire Quid ait ant ubi
me nommas firus Ubi diciꝰ
redisse te et rogare uti ueniret ad
te mulier telain deseru conti¬
nuo et lacrimis opplet os totũ
sibi. ut sibi facile scires desiderio
io fieri tuo.cli Pre gaudro
ita me du bene ament ubi sum
nescio ira timui cliui At ego
nchil esse sciebã clima Agedñ
uieissim syre die que illa est
altera sirus Adducimus tuã
uachidem eli Hem quid
bachidem Eoh sceleste quo illã

Expanded text:
nantur sibi; Nulla mala re esse nantur sibi; Nulla mala re esse expolitam muliebri; Capillus passus, prolixus, circum caput Reiectus negligenter: pax. Syre mi, obsecro, Ne me in laetitiam frustra nebat: praeterea una ancillula Erat; ea texebat una, pannis obsita, Negte est fortunatior? Scin tu hanc quam dicit sordidatam et sordidam? Magnum hoc quoque signum est dominam esse extra noxiam, Quum eius tam negliguntur internuntii: Nam disciplina est eisdem munerarier Ancillas primum ad dominas qui affectant viam. Perge, obsecro te, et cave ne falsam gratiam Studeas inire. Quid ait, ubi me nominas? Ubi dicimus redisse te, et rogare uti Veniret ad te, mulier telam deserit Continuo, et lacrimis opplet os totum sibi, ut Facile scires desiderio id fieri tuo. Prae gaudio, ita me Di ament, ubi sim nescio: Ita timui. At ego nihil esse scibam, Clinia. Agedum vicissim, Syre, dic quae illa est altera? Adducimus tuam Bacchidem. Hem, quid? Bacchidem? Eho sceleste, quo illam
Abbreviated transcription (Latin):
te obsecro Nam michi nec mebil
rerũ om̃i est qs malim qr me
hoc falso suspicariers Cirus hloc
primũ ut ne quid huius rerum
ignores anus que est dicta mater
ẽe ei ante hac non fuit ea obut
mortem hoc ip̃a in innere. altere
dum narrat. forte andiui. Cli¬
Que nam est altera sirus. Nane
hoc qd̾ cepi primũ narrẽ clitipho
post istue uemiam. Cli Pro¬
pera Sirus lam prinũ omi
dromo pulsitet fores Amis quedã
prodit. Hec ubi aperuit hostium
contniuo hic se comecit intro ego
consequor anus forib obdit pess¬
ulum ad lanam redit. Hmc sciri
potuit hand usq alibi cliuia quo
studio uitam suam te absente exe¬
gerit ubi de inprouiso est interue¬
nrum mulieri Nam ea res redit
nim existimandi copĩa exist con¬
diane uire consuetudinem, que
cuiusq ingemum ut sic declarat
maxnne texentẽ telam studiose
ip̃am offenduis mediocriter ue¬
stitam ueste iugubri eius amis ca
opmor que rum erat mortna. sine
auro tum ornatam ita uti que or¬

Expanded text:
est, obsecro? nam mihi nunc nihil est, obsecro? nam mihi nunc nihil rerum omnium est Quod malim quam me hoc falso suspicarier. Hoc primum, ut ne quid huius rerum ignores; anus Quae est dicta mater esse ei antehac non fuit: Ea obiit mortem: hoc ipsa in itinere alterae Dum narrat forte audivi. Quaenam est altera? Mane: hoc quod coepi primum enarrem, Clitipho: Post istuc veniam. Propera. Iam primum omnium, Dromo pultat fores: Anus quaedam prodit: haec ubi aperuit ostium, Continuo hic se coniecit intro: ego consequor. Anus foribus obdit pessulum; ad lanam redit. Hinc sciri potuit, aut nusquam alibi, Clinia, Quo studio vitam suam te absente exegerit, Ubi de improviso interventum est mulieri: Nam ea res dedit tum existimandi copiam Quotidianae vitae consuetudinem, Quae cuiusque ingenium ut sit declarat maxime: Texentem telam studiose ipsam offendimus, Mediocriter vestitam veste lugubri, Eius anuis causa, opinor, quae erat mortua; Sine auro, tum ornatam ita uti quae or
Abbreviated transcription (Latin):
abi tum tu dromo illis obña pro¬
pera quit stas. ¶La uueh mise¬
ro michi quanta de spe decidi au¬
CLIII. Quid istuc que res te
sollicitat aũtaCLue Rogitas qͥd
siet uiden tu auoillas. aurii uestẽ
qua ego emu una a neilla hic rel¬
iqui unde esse ea censes El
Dn bom quid turbe estredes nr̃e
uix cupient scio quid cometent
quid uibent quid sene nr̃o erit
miserius sed uiteo eccos quos uolebã
cliuia Ompiter ubinã est fides
dum ego p̃p̃ te errans patria careo
demens. ni interea loci locupletasti
anciphila te et me in hũs deser¬
iusti malis. pp̃ quã in simima infa¬
mia sum Et meo patri minas
obsequens. cimus mĩc pudet me
et miseret. Qui harun mores
cantabat michi. Dolet monuisse
frustra neꝙ eum ponusse unqd
ab hac me expellere qd tamen
nũc faciam suni cum gratum nn¬
chi esse potuit nolui nemo est
meserior me sirus Hic de
uita est eadem et amimuis erga te¬
idem ac fuit quantum ex ip̃a re
iaduram cepiinis. cliti Quid

Expanded text:
abidum tu, Dromo, illis obviam, Proabidum tu, Dromo, illis obviam, Propera: quid stas? Vae misero mihi, quanta de spe decidi! Quid istuc? quae res te sollicitat autem? Rogitas quid siet? Viden tu ancillas, aurum, vestem? quam ego cum una ancillula Hic reliqui. Unde ea esse censes? oni, quid turbae est? aedes nostrae vix capient, scio. Quid comedent? quid ebibent? quid sene erit nostro miserius? Sed video eccos quos volebam. O Iupiter, ubinam est fides? Dum ego propter te errans patria careo demens, tu interea loci Conlocupletasti te, Antiphila; et me in his deseruisti malis; Propter quam in summa infamia sum, et meo patri minus obsequens; Cuius nunc pudet me et miseret, qui harum mores cantabat mihi Monuisse frustra; neque potuisse unquam ab hac me expellere; Quod tamen nunc faciam: tum quum gratum mihi esse potuit nolui. Nemo est miserior me. Hic de vita est eadem, et animus te erga idem ac fuit; Quantum ex ipsa re coniecturam cepimus. Quid
Abbreviated transcription (Latin):
res de amore eent ĩa dudñ
scio uenissent sed uereor ne mulr
me absente hic corrupta sit Conc¬
urrunc multe opiniones q̃ midbi
ammũ ex augeant occasio. locus
etas. mater eiuus sub imperio
est mala cui mehil iam preper
precium est dulce Cli Clinia¬
cuni Hei misereo michiesi
re apatre aliquif criens. cli¬
Faciam Sed nescio qͥd profecto
michi ammus presagit mali M¬
clici Pergin istue prius diuidi¬
care ꝙ facias quiel ueri siet¬
eluii Di niehil mali eet iam
huc adessec. cltia lam aderñt¬
cuui Quando istuc ermeliti
Non cogitas huic longius abesse
et nosti mores imilierũ du moli¬
untur dumi comantur aniuis el ta
Nespira. eccũ dromonem cũ siro
una adsunt tibi lus  irus
Dromo Clitipho Cliura
est Sirus Uerum int̾ea
sinit. olicipho Nulier tibi adest
Perit. unde illi sunt auoille
NeniroeasEtns. Non oportiit
relictas esse portant quid rerum.
restenr et uesperaseit non nouerũt
uiam factum a nobis stulte est

Expanded text:
res de amore meo essent, iamdudum, res de amore meo essent, iamdudum, scio, Venissent: sed vereor ne mulier me absente hic corrupta sit. Concurrunt multae opiniones quae mihi animum exaugeant; Occasio, locus, aetas, mater cuius sub imperio est mala; Cui nihil iam praeter pretium dulce est. Clinia. Hei misero mihi! te a patre aliquis exiens? Faciam: sed nescio quid profecto mihi animus praesagit mali. Pergin istuc prius diiudicare quam scis quid veri siet? Si nihil mali esset, iam hic adessent. Iam aderunt. Quando istuc erit? Non cogitas hinc longule esse? et nosti mores mulierum: Dum moliuntur, dum conantur, annus est. Respira: eccum Dromonem cum Syro: una adsunt tibi. SYRUS. DROMO. CLITIPHO. CLINIA. est. Verum interea sunt relictae. Mulier tibi adest;nde illi sunt ancillae? Men rogas? Non oportuit relictas: portant quid rerum! vestem: et vesperascit, et non noverunt viam. Factum a nobis stulte est:
Abbreviated transcription (Latin):
omiues ni adolescentes nidices
qui equũ esse censent nos iam a pue¬
ris illico nasci senes neq illar̃ affi¬
nes esse rerum quas fert adolescencia
ex sua libidine moderantur ninc
que est et que olim funt ichi si
uniqͣs filius erit me ille facilime uretꝰ
patre Nam cognoscendi et ignosce¬
ndi dabitur peccanti locus. nõ ut
mens qui michi per alium suam¬
ostendit potenciam serii hus michi
ubi adbibit plus paulo sua q̃ narrat
facmora Nunc ait periculum ex alnis
facito nbi ꝙ ex usu siet astutus ne
ille haud sit ꝙ michi nũe surdo
narrat fabulam magis nime me
amice dicta stumilant da muchi
atz afer michi cin qd̃ respondea mͭ
habro neq me quisꝙͣ est miserior
Nani hic cliuia et si is quoq suarũ
dice eductam ignaram artis mere¬
tricie. Nea est potens procax magni¬
fica sumptuosa nobilis Tum quid̃
ei recte est Nam inchi esse religio
est dicere hoc ego mali non pridẽ
inueni neq eciam dum sit pater
I MICEII: SECUNDE:

Expanded text:
omnes adolescentes iudices, Qui aequum esse censent nos iam a pueris ilico nasci senes, Neque illarum affines esse rerum quas fert adolescentia. Ex sua libidine moderantur, nunc quae est, non quae olim fuit. Mihi si unquam filius erit, nae ille facili me utetur patre; Nam et cognoscendi et ignoscendi dabitur peccati locus; Non ut meus, qui mihi per alium ostendit suam sententiam. Perii! is mihi, ubi adbibit plus paulo, sua quae narrat facinora! Nunc ait, "Periculum ex aliis facito, tibi quod ex usu siet:" Astutus: nae ille haud scit quam mihi nunc surdo narret fabulam. Magis nunc me amicae dicta stimulant: "Da mihi, atque affer mihi;" Cui quid respondeam nihil habeo; neque me quisquam est miserior: Nam hic Clinia, etsi is quoque suarum dice eductam, ignaram artis meretriciae. Mea est potens, procax, magnifica, sumtuosa, nobilis. Tum quod dem ei recte est; nam, nihil esse mihi, religio est dicere. Hoc ego mali non pridem inveni; neque etiamdum scit pater. Si mihi secundae