comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ni tẽpore c̃tingere potest dũ ea res ꝑman& cuialiꝗd c̃tingere pos¬
seꝓ ponit᷑ ut᷑ possibilr ẽ soceratẽ legere quã diueni socrãtes ẽ potest
legere. Itẽ possibile ẽ qđ abso lute onũ tẽpore c̃tingere potest. ut
aue uolare. Ex his g appar& alias ꝓpositiones ee inee significantes
alias necessarias. alias c̃tingentes atq possibiles. Quarum necessari
arũ & c̃tingentiũ cũ sit trina particio. singulȩ ex eisdẽ particioni¬
b ad eas quȩ ineẽ significant referunt᷑. Restant gͥ duȩ necessariȩ &
duȩ c̃tingentes quȩ cũ ea quȩ ineẽ significat numeratȩ : quinq om̃s
ꝓpositionũ faciunt differentias. Om̃i ũ uͦ harũ ꝓpositionũ. aliȩ sunt
affirmatiuȩ. aliȩ negatiuȩ. Affirmatiua in eẽ significans. ẽ quȩ dic̃
Est socrates. Negatiuã quȩ ꝓponit ñ ẽ socrates. Necessariarũ uͦ ꝓposi¬
tionũ affirmatiuarũ duȩ uident᷑ eẽ negationes unac̃ trarra alia¬

Expanded text:
manet cui aliquid contingere posse proponitur, ut possibile est Socratem legere, quandiu enim Socrates est, potest legere; item possibile est quod absolute omni tempore contingere potest, ut avem volare. Ex his igitur apparet alias propositiones esse inesse significantes, alias necearum et contingentium cum sit trina partitio, singulae ex iisdem partitionibus ad eas quae inesse significant referuntur. Restant igitur duae necessariae et duae contingentes, quae cum ea, quae inesse significat numeratae, quinque omnes propositionum faciunt differentias. Omnium vero harum propositionum aliae sunt affirmativae, aliae negativae. Affirmativa inesse significans est quae dicit: «est Socrates», negativa quae proponit: «non est Socrates». Necessariarum vero propositionum affirmativarum duae videntur esse negationes, una contraria, al
Abbreviated transcription (Latin):
qui ut sit ł ñ sit pͥmũ : ut in ea ꝓpositione quȩ ẽ. Si homo ẽ : ani¬
malẽ. si animalsit : ñ c̃sequitur ut sit homo ł ñsit. Qđsi pͥmũ
ñsit : ñ c̃sequit᷑ ut necessario sit ł ñsit scđm uel ut in eadẽ ꝓ¬
positione. si homo ñ fuerit. ñ necesse ẽ. ut aut sit animal aut ñ
sit. Ex om̃ib gͥ sole duȩ c̃sequentiȩ stabiles sunt. & immutabi¬

Expanded text:
qui ut sit vel non sit primum, ut in ea propositione quae est, si homo est, animal est, si animal sit, non consequitur ut sit homo vel non sit; quod si primum non sit, non consequitur ut necessario sit vel non sit secundum; velut in eadem propositione, si homo non fuerit, non necesse est ut aut sit animal, aut non sit. Ex omnibus igitur selae duae consequentiae stabiles sunt, et immutabi
Abbreviated transcription (Latin):
re partib: arbitrant᷑. Quor mox c̃trouersiã diuidi cabo. si pͥus qͥbus
nominib taliũ syllogismoꝵ partes appellent᷑ ostendero. Qm̃ enĩ om̃is

Expanded text:
re partibus arbitrantur, quorum mox controversiam dijudicabo, si prius quibus re partibus arbitrantur, quorum mox controversiam dijudicabo, si prius quibus nominibus talium partes
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑. Opponunt᷑ aut̃ hypotheticis ꝓpositionib illȩ solȩ quȩ earũ substantiã
perimunt. Substantia uͦ ꝓpositionũ hy potheticarũ ineo ẽ. ut earũ ẽ¬
sequentiȩ necessitas ualeat ꝑ manere. Siquis gͥ recte c̃ditionali ꝓposi
si posito qͥdẽ & ostendit. ñ statĩ c̃sequi eẽ.u. sed posse eẽ a & iã sr̃b t̃minus
ñ sit. Uel si negatiua sit c̃ditionalis : eodẽ destruet᷑ mͦ. ut cũ dicimꝰ. Si a.
Sunt aũt hy pothetice ꝓpositiones aliȩ qͥdẽ affirmatiue. aliȩ negati¬
ue sed dehis nunc loquaͦr quȩ in c̃sequentia posite. incgraexione eẽ dñr
ẽ bne Sin ẽ an ẽ .b. Ad sequentẽ enĩ ꝓpositionẽ respiciendũ ẽ. ut anaf¬
firmatiua ł negatiua sit ꝓpositio uidicet᷑. Idem de cõpositis syllogismis
c̃ditionalib intellegi oportebit. Dehis aut ꝓpositionib quȩ indisiunc¬
tione sunt positȩ cũ deearũ syllogismis tractauero : cõmodius atq
Sy eothetieos

Expanded text:
tur. Opponuntur autem hypotheticis propositionibus illae solae quae earum substantiam perimunt. Substantia vero propositionum hypotheticarum in eo est, ut earum consequentiae necessitas valeat permanere. Si quis igitur recte conditionali propositsi posito quidem a, ostendit non statim consequi esse b, sed posse esse a, etiamsi b terminus non sit. Vel si negativa sit conditionalis, eodem destruetur modo: ut cum dicimus: «si a Sunt autem hypotheticae propositiones, aliae quidem affirmativae, aliae negativae; sed de his nunc loquor quae in consequentia positae in connexione esse dicuntur:  est a, non est b». Ad sequentem enim propositionem respiciendum est, ut an affirmativa vel negativa sit propositio iudicetur; idem de compositis syllogismis conditionalibus intellegi oportebit. De his autem propositionibus quae in disiunctione sunt positae, cum de earum syllogismis tractavero, commodius atque Hypotheticos
Abbreviated transcription (Latin):
Uno qͥdẽ quo ei c̃similis ẽ ꝓpositioni quȩ inẽẽ significat. ut cũ dici¬
mꝰ. necesse ẽ socratẽ sedere dũ sed&. Hȩc enĩ eandẽ ium optin&. ei

Expanded text:
uno quidem quo ei similis est propositioni quae inesse significat, ut cum diciuno quidem quo ei similis est propositioni quae inesse significat, ut cum dicimus, necesse est Socratem
Abbreviated transcription (Latin):
q idr̃ p̃dicatiuoꝵ ꝓpositionũ. aliȩ p̃ter modũ ꝓponunt᷑ aliȩ cũ
modo Preter modũ sunt quȩ cũq: purũ eẽ significant. hoc modo
Diusẽ socrates  phylo sophus ẽ & quȩ similit̃ ꝓponunt᷑ . Quȩ uͦ
cũ modo sunt ita ꝓponunt᷑ soc rates uere phyloso phus ẽ. Hoc enĩ
uerr modus ẽ ꝓ p̾osttionis sed maximas syllogismex faciunt
differentias. hȩ ꝓpositiones cũ modo enuntiatȩ. qͥb ne cessitatis
aut possibilitatis nom̃ ad iuingit᷑. Necessitatis hoc mͦ. cũ dicimꝰ ignẽ
necesse ẽ calere. Possibilitatis ut cũ ita ꝓponimꝰ. Possibiltẽ a grecis
superari troianos. Quofit ut om̃is ꝓpositio aut ineẽ significa. aut
necessario in eẽ. aut cũ ñ sit aliꝗd. tam̃ enuncia posse c̃tingere. Qlua¬
rũ qͥdẽ eaquȩ ineẽ significat sĩplex ẽ neq inullas partes alias didu
ci potest. Ea uͦ quȩ ex necessitate aliꝗd in eẽ designat: trib: dr̃ modis

Expanded text:
positionum, aliae praeter modum proponuntur, aliae cum modo: praeter modum sunt quaecumque purum esse significant hoc modo: «dies est», «Socrates philosophus est», et quae similiter proponuntur; quae vero cum modo sunt, ita proponuntur: «Socrates vere philosophus est». Hoc enim «vere» modus est propositionis. Sed maximas syllogismorum faciunt differentias haec propositiones cum modo enuntiatae, quibus necessitatis aut possibilitatis nomen adiungitur. Necessitatis hoc modo, cum dicimus : «ignem necesse est calere»; possibilitatis, ut cum ita proponimus: «possibile est a Graecis superari Troianos». Quo fit ut omnis propositio aut inesse significet, aut necessario inesse, aut, cum non sit aliquid, tamen enuntiet posse contingere; quarum ci potest. Ea vero quae ex necessitate aliquid inesse designat, tribus dicitur modis:
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ dicit necesseẽ eẽ a. Utrȩq enĩ falsȩ potert̃ inueniri. ueluti sidica¬
mꝰ necesseẽ socratẽ legere. necesse ẽ socratẽ ñ legere. utraq: men¬
tit᷑. Nã & cũ legit. ñ ex necessitate legit & cũ ñ legit. nulla nelegat
necessitate c̃stringit᷑ sed ẽ utrũq possibile. At uͦ eaquȩ dicit ñ
necesseẽ eẽ. opposita ẽ ei quȩ ꝓponit necesse eẽ. Una enĩ sẽꝑ uera¬

Expanded text:
e dicit, necesse est esse a. Utraeque enim falsae poterunt inveniri, veluti cum dicimus, necesse est Socratem legere, necesse est Socratem non legere, utraque mentitur. Nam et cum legit, non ex necessitate legit, et cum non legit, nulla ne legat necessitate constringitur, sed est utrumque possibile. At vero ea quae dicit, non necesse esse a, opposita est ei qu
Abbreviated transcription (Latin):
eundẽ .b t̃minũ ñ eẽ c̃tigerit ñ erit &. sed si cũ ñ sit a necesse
ẽ eẽ. liidẽ .b. ex necessitate erit ac ñ erit. Nã qͥ a.b. t̃minũ ñ eẽ.
c̃tingit : ñ erit: quia uͦ si a ñ fuerit.b ẽẽ necesse ẽ. Idẽ gͥ.b. ter¬

Expanded text:
eumdem b terminum non esse contigerit, non erit a. Sed si cum non sit a, necesse eumdem b terminum non esse contigerit, non erit a. Sed si cum non sit a, necesse est esse b, idem b ex necessitate erit, ac non erit. Nam quia b terminum non esse contingit, non erit. Quia vero si a non fuerit, b esse necesse e
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ .u. Dico qͥa sib ñ sit: a ñ erit. Ponat᷑ enĩ ñ eẽ .b. & sit si fieri potest
a Sed dictũ ẽ sisit & necessario ẽcedi eẽ .b. cũ gͥsitib ñ erit .b Nã
ac ñ erit. Qđ fieri ñ potest. Impossibile ẽ gͥ ñ eẽ .b& eẽ. Et de
c&. Nã si homo ẽ. animal ẽ. si ñ ẽ animal ñ ẽ homo. Nonuͦ si ho¬
mo ñ fuerit. animal ñͤ Multa enĩ sunt animalia quȩ homines
ñ sunt. Itaq inc̃sequentia ꝓpositionis c̃unctȩ siẽ pͥmũ. scđm¬
eẽ necesseẽ: si scđm ñ fuerit. ñ erit pͥmũ. At uͦ si pͥmũ ñ fuerit:
ñ necesseẽ ut ñ sit scđm nec uͦ necesse ẽ ut sit. Id enĩ demons¬
trandũ eẽ dudũ nobis ꝓpositũ fuit. Sit enĩ &ͦ idq cũ sit. neces¬
se sit eẽ . bͥ Dico qͥasi ñ fuerit. añ necesse ẽ eẽ .b nec id dico qm̃
si ñ fuerit. necesse ẽ ñ eẽ .b. sed tantũ ñ necesse ẽ eẽ .b. Nã quia
paulo ante demonstratũ ẽ. si b ñ fuerit. necessario ñ eẽ & si

Expanded text:
e b; dico quia si b non sit, a non erit. Ponatur enim non esse b, et sit si fieri potest a. Sed dictum est, si sit a, necessario concedi esse b. Cum igitur sit b, non erit b: nam ac non erit, quod fieri non potest. Impossibile est igitur non esse b et esscet: nam si est homo, est animal; si non est animal, non est homo. Non vero si homo non fuerit, animal non est, multa enim sunt animalia quae homines non sunt. Itaque in consequentia propositionis conjunctae, si m non fuerit, non erit primum; at vero si primum non fuerit, non necesse est ut non sit secundum, nec vero necesse est ut sit. id enim demonstrandum esse dudum nobis propositum fuit. Sit enim a, idque cum fit, necesse sit esse b, dico quia si non fuerit a, non necesse est esse b, nec id dico quoniam si non fuerit a, necesse est non esse b, sed tantum non necesse est esse b; nam quia paulo ante demonstratum est, si b non fuerit, necessario non esse a, si
Abbreviated transcription (Latin):
dillud dicit᷑. ei c̃sequentie quȩ int̾ .a & .b. ẽ. eã eẽ c̃sequentiã comi¬
tẽ. quȩ ẽ int̃ .c. & .d. ita ut si c̃sequit᷑. posito & ẽẽ uͦ  c̃sequat᷑ sinedu¬
bio c. posita eẽ .d. At in his ꝓpositionib quȩ ex sĩplici & hẏpotheti¬
ca c̃sistunt illa ratio ẽ ut ł ꝓpositione cͥditio c̃sequentie c̃sequat᷑
ł ñditionẽ c̃sequentiȩ ꝓͣpositio comitet᷑. Nã cũ dicimꝰ si ẽ aͦ cũ sit
uee e id intellegi uolumꝰ ei ꝓpositioni ꝑ quã dicimꝰ. siẽ & c̃sequi
eã c̃ditionẽ ꝑ quã dicimꝰ. cũ sit b eẽ c id ẽ ut siẽ a necesse sit .b
aliud intellegi uolumꝰ. nisi duarũ int̃ se c̃sequentiũ ꝓpositionũ.
alterius ꝓpositionis c̃seqͥ ueritatẽ. ut si habent int̃se c̃sequentiã¬

Expanded text:
e consequentiam comitem quae est inter c et d, ita ut si consequitur posito a esse b, consequatur sine dubio c posito esse d. At in his propositionibus quae ex simplici et hypothetica consistunt, illa ratio est ut vel propositionem conditio consequentiae consequatur, vel conditionem consequentiae propositio comitetur. Nam cum dicimus: «si a est, cum sittioni per quam dicimus: «est a», consequi eam conditionem per quam dicimus: «cum sit b, esse c», id est ut, si est a, necesse sit b taliud intellegi volumus, nisi duarum inter se consequentium propositionum alterius propositionis consequ
Abbreviated transcription (Latin):
test aliquid eẽ mediũ Tertius utro mođ ẽ taliũ syllogisinoꝵ qui
uenit ex t̃cia ꝓpositione. Quoꝵ in assiip̃tione id ponit᷑ qđ p̃cedit
ꝓpositionis euenit. Idenĩ fueratꝰ ꝓpositu ut si ñ eẽt a eet̃ b ađsic̃¬
sit a sit b nihil eẽ. mediũ uideat᷑ int̃uatqb Sed in hssi alterũ ñ fu¬
erit. statĩ necesse ẽ eẽ alterũ. Et si alterũ fuerit. statĩ alterũ ñ eĩ ne¬
cesse ẽ. Uidet᷑ gͦ quodã modo & sequenti posito. in insfieri syllogis¬

Expanded text:
quid esse medium. Tertius vero modus est talium syllogismorum qui venit ex tertia propositione, quorum in assumptione id ponitur quod praecpropositionis evenit: id enim fuerat propositum, ut si non esset a esset b; on sit a sit b», nihil esse medium videatur inter a atque b; sed in his si alterum non fuerit, statim necesse est esse alterum, et si alterum fuerit, statim alterum non esse necesse est. Videtur ergo quodammodo et sequenti posito in his fieri syllogis
Abbreviated transcription (Latin):
dẽ ẽ & ꝓpositio man& tantũ t̃mini duplicant᷑. Nã quẽ locu
in his ꝓpositionib: ħypothetiois quȩ ex simplicib c̃stant ipsȩ
simplices ꝓpositiones tenent : eundẽ in his ꝓpositionib quȩ
sunt hrꝰ pothetioꝵ ix hrpothetiois c̃stantes illȩ c̃ditiones
tenent qͥb ille ꝓpositiones int̾ se uinctȩ & copulatȩ eẽ dñr. Nã &¬
inbac ꝓpositione quȩ dicit siẽ a ẽ .b. & in ea quȩ dicit sicũ sit a

Expanded text:
Nam quem locum in his propositionibus hypotheticis quae ex simplicibus constant, ipsae simplices propositiones tenent, eumdem in his propositionibus quae sunt hypotheticae ex hypotheticis constantes, illae conditiones tenent quibus illae propositiones inter se junctae et copulatae esse dicuntur. Nam in hac propositione quae dicit, si
Abbreviated transcription (Latin):
quia quo tr̃pore ignis calidus ẽ. eodẽ tẽpore cȩlũ qͦq rotundum ẽ
Sunt aũt aliȩ que habent ad se c̃sequentiã naturȩ. Harũ qͦq du¬
plex mođ ẽ: unus cũ necesse e̾ ẽ seqͥ ea. tam̃ ipsã c̃ scquentia ñ ꝑ

Expanded text:
quia quo tempore ignis calidus est, eodem tempore coelum quoque rotundum est. quia quo tempore ignis calidus est, eodem tempore coelum quoque rotundum est. Sunt autem aliae quae habent ad se consequentiam naturae; harum quoque duplex modus est, unus cum necesse est consequi, ea tamen ipsa conseq
Abbreviated transcription (Latin):
duab: cathegoricis uincta. Sed qm̃ om̃is simplex ꝓpositio ł affur¬
matiua ẽ ł negatiua quatuor modis fieri ꝑ c̃nexionẽ hi. potbi¬
ticȩ ꝓpositionis possunt. Aut enĩ ex duab affirmatiuis. aut ex
duab negatiuis. aut ex asfirmatiua & negatiua. aut ex negatiua
& affirmatiua. Harũ omiũ exẽpla subdenda sunt: qͦ id qđ dicimus
clarius innotescat. Ex duab affirmatiuis. si diesẽ. luxẽ. Exduabus
negatiuis. si ñ ẽ animal. ñẽ homo. Ex affirmatiua & negatiua sidi
est. nox ñẽ. Ex negatiua & affirmatiua. sidies ñ ẽ. nox ẽ Sed qm̃
dictũ ẽ idẽ significari si c̃uinctionẽ & cũ. quando in hypotheti¬
cis ꝓpositionib ponit᷑. duob modis c̃ditionales fueri possunt:. Uno scđm
accidens altero ut habeant aliquã nature c̃sequentiã. Scđm acci¬
dens hoc mͦ ut cũ dicimꝰ cũ ignis calidussit. cęlũ rotundũ ẽ. Non enĩ
quia igins calidussit. cȩlũ rotundũ ẽ. Sed id hȩc ꝓpositio designat.

Expanded text:
positio vel affirmativa, vel negativa est, quatuor modis per connexionem fieri hypotheticae propositiones possunt, aut enim ex duabus affirmativis, aut ex duabus negativis, aut ex affirmativa et negativa, aut ex negativa et affirmativa. Harum omnium exempla subdenda sunt, quo id quod dicimus clarius innotescat. Ex duabus affirmativis, si dies est, lux est; ex duabus negativis, si non est animal, non est homo; ex affirmativa et negativa, si dies est, nox non est. Ex negativa et affirmativa, si dies non est, nox est. Sed quoniam dictum est idem significari si conjunctione et cum, quando in hypotheticis propositionibus ponitur, duobus modis conditionales fieri possunt: uno secundum accidens, altero ut habeant aliquam naturae consequentiam. Secundum accidens hoc modo, ut cum dicimus, cum ignis calidus sit, coelum rotundum est. Non enim quia ignis calidus est, coelum rotundum est, sed id haec propositio designat,
Abbreviated transcription (Latin):
ex c̃sentientiũ c̃ditione ꝓueniunt: nihilins differt̃ quassĩplices
cathegorice institutionis pͥmi libri tractatꝰ ostendit. Que uͦ asein¬
ñ fuerit. Hȩ sẽ ꝑ cũ iunctionib ꝓponunt᷑ ut cũ dicimꝰ Si homo ẽ
animal ẽ: si ternarius ẽ impar ẽ ł c&era huiꝰ modi. Hec em̃ ita ꝓ¬
ponit᷑ ut si qđ lib& illud fuerit aliud c̃sȩquat᷑ : ł cũ dicimꝰ si homo
ẽ. equus ñ ẽ : rursus hȩc eodẽ mͦ ꝓponit᷑ innegatione qͦ superius in

Expanded text:
ex consentientium conditione proveniunt, nihil his differunt quas simplices ex consentientium conditione proveniunt, nihil his differunt quas simplices categoricae institutionis primi libri tractatus ostendit; quae vero a simnon fuerit. Hae semper cum conjunctionibus proponuntur, ut cum dicimus, si homo est, animal est, si ternarius est, impar est, vel caetera hujusmodi; haec enim ita proponuntur, ut si quodlibet illud fuerit, aliud consequatur; vel cum dicimus, si homo est, equus non est, rursus hic eodem modo proponitur in negatione, quo sup
Abbreviated transcription (Latin):
ta c̃sequentia uic̃uinctionis ł disumctionis ostendit᷑. Ac pͥoris
qͥdẽ spositionis exẽplũ ẽ ueluti cũ resom̃s corporales materiȩ for¬
mȩ que c̃cursu subsistere demonstramꝰ. Tunc enĩ qđ ꝑ rerũ natura fi¬
eri ñ potest ponimꝰ. idẽ omnẽ formȩ naturã. a subiecta materia si
ñ re saltẽ cogitatione separamꝰ. Et qm̃ nihil reb ex corporeis reli¬
quũ fit᷑. de monstratũ atq ostensũ putamꝰ. eisdẽ c̃uenuientib: copora¬
liũ rerũ substantiã c̃fici. qͥb ase disunctis ac discedentib interimat᷑:
In hoc gͥ exẽ ploposita c̃sentiendi c̃ditione. ut id paulisꝑ fieri intelle¬
gat᷑ qđ fieri ñ potest idẽ ut formȩ amateria separent᷑ quid c̃sequa¬
t intendimꝰ perire scilic& corpora. ut eadẽ exisdẽ c̃sistere cõꝓbe¬
mꝰ. Nã qm̃ interitꝰ corporaliũ rerũ c̃seqͥt᷑ uire dicimꝰ resom̃s corpo¬
reas forma materiaq c̃stare. Sed hȩ qͥdẽ huus modi ꝓpositiones quȩ

Expanded text:
unctionis vel disjunctionis ostenditur. Ac prioris quidem propositionis exemplum est, veluti cum res omnes corporales materiae formaeque concursu subsistere demonstraremus. Tunc enim, quod per rerum naturam fieri non potest, ponimus id omnem formae naturam a subjecta materia, si non re, saltem cogitatione separamus; et quoniam nihil ex rebus corporeis reliquum fit, demonstratum atque ostensum putamus eisdem convenientibus corporalium rerum substantiam confici, quibus a se disjunctis ac discedentibus interimatur. In hoc igitur exemplo posita consentiendi conditione, ut id paulisper fieri intelligatur quod fieri non potest, ut formae a materia separentur, quid consequatur intendimus, perire scilicet corpora, ut eadem ex iisdem consistere comprobemus. Nam quoniam interitus corporalium rerum sequitur, jure dicimus res omnes corporeas forma materiaque consistere. Sed hujusmodi propositiones quae
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositione fubicit᷑. illius suscipere uidet᷑ nom̃ qđ in eadẽ
ꝓpositione p̃dicat᷑ hocmͦ ut cũ dicimꝰ homo animal ẽ: homo
subiectũ ẽ. animal p̃dicatũ & homo animalis. suscipit nomen
cũ ipse homo animal eẽ ꝓponit᷑. At in his ꝓpositionib quȩ c̃¬
dicionales dicunt᷑ ñ ẽ idẽ p̃dicationis mođ neq enĩ om̃ino
alterũ de altero p̃dicat᷑. sed id tantũ dr̃ eẽ alterũ : si alterũ fu¬
erit ueluti cũ dicimꝰ si peperit. cũ uiro c̃cubuit. Noneñ tunc
dr̃ ipsũ peperisse id eẽ qđ ẽ cũ uiro c̃cũbere : sedidtantũ ꝓ¬
ponit᷑ qđ partꝰ nũquã ẽẽ potuiss&. nisi fuiss& cũ uiro c̾cubitꝰ¬

Expanded text:
 illius suscipere nomen videtur quod in eadem propositione praedicatur hoc modo, ut cum dicimus: «homo animal est», «homo» subiectum est, «animal» praedicatum, et homo animalis suscipit nomen, cum ipse homo animal esse proponitur. At in his propositionibus quae conditionales dicuntur non ealterum de altero praedicatur, sed id tantum dicitur esse alterum, si alterum fuerit, veluti cum diciamus: si peperit, cum viro concubuit, non enim tunc dicitur ipsum peperisse id esse quod est cum viro concumbere, sed id tantum proponitur quod partus nunquam esse potuisset nisi fuisset cum viro concubit
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ disiunctione ꝓpositio incertis tantũ peb: inqͥb: alterũ eqre
uenire necesseẽ. ponit᷑. hec aut̃ ꝑ negationẽ se paratio. in omĩb
& iã his quȩ suã inuicẽ naturã ñ perimunt poni potest : a ꝑtara¬
tione discreta ẽ ¶ Om̃is gͥhypothetica ꝓpositio. ł ꝑc̃nexionẽ fit
disiunctionẽ. Uterq enĩ modus ex sĩ plicib ꝓpositionib cõpara¬
t᷑. Sĩ plices aut ꝓpositiones sunt quas p̃dicatiuas pͥmo institutio¬

Expanded text:
 disjunctionem propositio in certis tantum rebus in quibus alterum eorum evenire necesse est ponitur, hoc autem per negationem separatio in omnibus etiam his quae suam etiam invicem naturam non perimunt poni potest, aperta ratione discreta est. Omnis igitur hypothetica propositio vel per connexionem fit disjunctionem; uterque enim modus ex simplicibus propositionibus comparatur. Simplices autem propositiones sunt quas praedicativas primo institutio
Abbreviated transcription (Latin):
si hoc ẽ illud ñ ẽ. Hȩc enĩ ñ ẽ ꝑ disumctionẽ sed ꝑ negationẽ: ne¬
gatio uͦ om̃is infinita ẽ: atq: ĩdeo & in c̃trariis & inc̃trarioꝵ medi¬
etatib & in disparatis fieri potest. Disparata aut̃ uoco quȩ tantũ
ase diũsa sunt nulla c̃ trarietate pugnantia. uelut terra ignis.¬
uestis. & c&era. Nã si albũ ẽ nigrũ ñ ẽ: si albũ ẽ rubrũ ñ ẽ : sidis¬
ciplina ẽ. homo ñ ẽ. At in ea que fidisiunctione fit. alterã sẽꝑ poni ne¬
cesse ẽ. hoc mͦ. Aut dies ẽ. aut nox ẽ. Qđsi cuncta ea quȩ ꝑ negatio¬
nẽ dici c̃uenit ꝑ disiunctionẽ transferamꝰ ratio ñ ꝓcedit. Quid
enĩ siquis dicat aut albũ ẽ. aut nigrũ. aut albũ ẽ. aut rubrũ. aut

Expanded text:
 negationem. Negatio vero omnis infinita est, atque ideo et in contrariis, et in contrariorum medietatibus, et in disparatis fieri potest disparata autem voco, quae tantum a se diversa sunt, nulla contrarietate pugnantia, veluti terra, ignis,et caetera. Nam «si album est, nigrum non est»; «si album est, rubrum non est»; «si disciplina est, homo non est»; at in ea quae disiunctione fit, alteram semper poni necesse est hoc modo: «aut dies est, aut nox est»; quod si cuncta ea quae per negationem dici convenit ad disiunctionem transferamus, ratio non procedit. Quid enim si quis dicat
Abbreviated transcription (Latin):
ec decathegorico syllogis moꝵ introductione aristotelẽ plurimũ
sequens & aliqua de theo frasto uel porphirio mutuatꝰ quantũ par¬
citas introdiicendi ꝑ mittebat expressi. si qua uͦ desunt in analiticis
nr̃is calcatius ex pͥmemꝰ. Nunc uͦ quantũ ad solã cathegoricoꝵ syllo¬
gis moꝵ formã exspectabat ꝑfectũ hoc a nobis ẽ . & ad cumulũ in¬
troductionis elaboratũ. Nec hoc nos turb& siquȩ hic ꝓpositiones
& c̃clusiones falsȩ sunt. quando qͥdẽ ñ ueritatẽ rerũ sedc̃ nexio¬
nes syllogismoꝵ figuras & modos suscepimꝰ disserendos : Nãq his
cognitis siquos ad ꝑfectũ studiũ logice disciplinȩ disputationisq
subtilitas traxerit pͥus de ambiguis disputationib discant. post
ab his ueritas in reb mendaciũq meditabitur. ITEM EIUS DEM¬

Expanded text:
ec de Categoricorum Syllogismorum introductione, Aristotelem plurimum sequens, et aliqua de Theophrasto et Porphyrio mutuatus, quantum parcitas introducendi permisit, expressi. Si qua vero desint in Analyticis nostris calcatius exprimemus. Nunc vero quantum ad solam Categoricorum Syllogismorum formam spectabat, perfectum hic nobis est, et ad cumulum introductionis elaboratum. Nec hoc nos perturbet, si quae hic propositiones et conclusiones falsae sunt, quandoquidem non veritates rerum, sed connexiones syllogismorum figuras et modos suscepimus disserendos. Nam his cognitis, si quos ad perfectum studium logicae disciplinae disputationis subtilitas traxerit, prius de ambiguis disputationibus discant, post ab his veritas in rebus mendaciumque meditabitur.
Abbreviated transcription (Latin):
denunciat eẽ aliquid. si fuerit aliud. ueluti cũ ita dicimꝰ. Sidies ẽ
liixẽ. hy pot heticȩ aut̃ ꝓpositiones excathegoricis constant ut
paulo posterius apparebit. Quofit. ut syllogismꝰ quidẽ qͥ exthe
cathegoricis ꝓpositionib: unctꝰ ẽ : cathegoricꝰ appelletur: idẽ
p̃dicatiuus. qui uͦ ex hypothencis ꝓpositionib c̃ stat. dicat᷑ hr̃¬
potheticꝰ idẽ c̃dicionalis. Ut gͥ hoꝵ syllogis moꝵ differentia ꝑui
deat᷑ spectanda pͥus eoꝵ ẽ in ꝓpositionũ natura discretio. Uidet᷑
enĩ in aliqͥb ꝓpositionib nihil differre p̃dicatiua ꝓpositio ac̃ di¬
tio nali. nisi tantũ qͦdã orationis mͦ. ueludsiqͥs ita ꝓponat. homo
animalẽ. Idsi itarursus enunciet. si homo ẽ. animalẽ. hȩ ꝓpositi¬
ones orationis qͥdẽ mͦ diũsȩ sunt rẽ uͦ ñ udent᷑ significasse di

Expanded text:
at esse aliquid si fuerit aliud, veluti cum ita dicimus: «si dies est, lux est». Hypotheticae autem propositiones ex categoricis constant, ut paulo posterius apparebit, quo fit ut syllogismus quidem, qui ex categoricis propositionibus iunctus est,categoricus appelletur, id est praedicativus, qui vero ex hypotheticis propositionibus constat, dicatur hypotheticus, id est conditionalis.eatur, spectanda prius est eorum in propositionum natura discretio. Videtur enim in aliquibus propositionibus nihil differre praedicativa propositio a conditionali, nisi tantum quidem orationis modo; velut si quis ita proponat: «homo animal est»,id si ita rursus enuntiet: «si homo est, animal est», hae propositiones orationis quidem modo diversae sunt, rem vero non videntur significasse di
Abbreviated transcription (Latin):
ñ iudear satis frcisse doc trinae: uale
Imis syllogis mus certis & c̃uenient᷑ positis ꝓpositionib: c̃tine¬
tur. Propositio uͦ om̃is aut cathego ricaẽ quȩ p̃dicatiua dicit᷑
aut hr pothetica. quȩ c̃dicionalis uocat᷑. Prodicatiua ẽ inqua
aliquid de alio p̃dicat᷑: hocmͦ. homo animal ẽ. Hic enĩ animal
de homine p̃dicatũ ẽ. Hypothetica ẽ quȩ cũ quadã c̃dicione

Expanded text:
non videar satisfecisse doctrinae. Vale. non videar satisfecisse doctrinae. Vale. Omnis syllogismus certis et convenienter positis propositionibus continetur. Propositio vero omnis aut categorica est, quae praedicativa dicitur, aut hypothetica, quae conditionalis vocatur. Praedicativa est in qua aliquid de alio praedicatur hoc modo: «homo animal est», hic enim animal de homine praedicatum est; hypothetica est quae cum quadam conditione
Abbreviated transcription (Latin):
dũ qđ ad gressus fuerat tu contẽplatione sufficer&. Quid enĩ mag¬
gͥ apud scriptores qͥ dẽ grecos ꝑ quã rarissimos strictĩ atq: c̃fuse
apud latinosuͦ nullos repperi : id tuȩ scientiȩ dedicatũ. nr̃ & si di¬
uturnꝰ coepti tam̃ efficax labor ex coluit Nã cũ catbe goricoꝵ
syllogis moꝵ plenissime noticiã ꝑcepisses : de hypotheticis syllo¬
gismĩs sepe quȩ rebas in qͥb nihilẽ ab aristotele c̃scriptũ Te¬
Eudemꝰ latiorẽ docendi gradit᷑ uiã. Sed ita ut ueluti quȩdã semi¬
naria sparsisse. nllũ tam̃ frugis uideat᷑ extulisse ꝓuentum
Nos gͥ quantũ ingenii uirib: & amiciciȩ tuȩ studio sufficimus.
quȩ ab illis ł dicta breuit̃ ł funditꝰ omissa sunt elucidanda di¬
ligent᷑ & subtilit̃ ꝑ sequenda suscepimꝰ. In qͣ re superatȩ diffi¬
cultatis p̃miũ sero si tibi munꝰ implesse uidear amiciciȩ : et si

Expanded text:
dum quod aggressus fuerat tui contemplatione sufficeret. Quid enim magdum quod aggressus fuerat tui contemplatione sufficeret. Quid enim magtisset? Quod igitur apud scriptores quidem Graecos perquam rarissimos strictim atque confuse, apud Latinos vero nullos repperi, id tuae scientiae dedicatum noster etsi diuturnus, coepti tamen efficax labor excoluit. Nam cum categoricorum syllogismorum plenissime notitiam percepisses,de hypotheticis syllogismis saepe quaerebas, in quibus nihil est ab Aristotele conscriptum. TheEudemus latiorem docendi graditur viam, sed ita ut veluti quaedam seminaria sparsisse, nullum tamen frugis videatur extulisse proventum. Nos igitur, quantum ingenii viribus et amicitiae tuae studio sufficimus, quae ab illis vel dicta breviter vel funditus omissa sunt, elucidanda diligenter et subtiliter persequenda suscepimus; in qua re superatae difficultatis praemium fero, si tibi munus implesse videar amicitiae, etsi
Abbreviated transcription (Latin):
pono. Nã & si ipsa spe culatio ueritatis sua quadã sꝑecie sectanda ẽ : fit
tam̃ amabilior cũ in comune deicit. Nullu e enibonũ qđ ñ pulcrius
elicescat. si plurimoꝵ noticia cõꝓbet᷑. Nãq alias taciturnitate cõp̃s¬
sũ. & iã iãq silentio periturũ. lacus efflorescit. & ab obliuionis in te¬
ritu scienciũ partici ꝑatione defendit᷑ fitq uicundior disciplina
cũ int̃ eius dẽ sapientiȩ c̃scios uib& ee sapientẽ Qđ si accedat ut te¬
oũ mͥ nunc res ẽ. ea quȩ sponte uicunda sunt in amiciciȩ partici¬
pationẽ deduci necesse ẽ studii suauitatẽ qͦdã ueluti dulcissimo
caritatis sapore c̃diri. Nã cũ id inse optineat amicicia ꝓ pͥũ mu¬
nꝰ ut nolit habere solitarias cogitationes : tunc qđ honeste quisq
cogitat nulli ꝓmtius nisi quẽ diligit c̃fitet᷑. Qđ factũ ẽ ut anã
simmensus labor coepto operi uiamnegabat: animꝰ tam̃ ad efficien¬

Expanded text:
pono. Nam etsi ipsa speculatio veritatis sua quadam specie sectanda est, fit tamen amabilior cum in commune deducitur. Nullum enim bonum est quod non elucescat, si plurimorum notitia comprobetur; namque alias taciturnitate compressum et iam iamque silentio periturum, latius efflorescit et ab oblivionis interitu scientium participatione defenditur. Fit quoque iocundior disciplina, cum inter eiusdem sapientiae conscios iubet esse sapientem: quod si accedat, ut te ea quae sponte iocunda sunt in amicitiae participationem deduci, necesse est studii suavitatem quodam veluti dulcissimo caritatis sapore condiri. Nam cum id in se optineat amicitia proprium munus, ut nolit habere solitarias cogitationes, tunc quod honeste quisque cogitat, nulli promptius, nisi quem diligit, confitetur. Quo factum est ut, etiam si immensus labor coepto operi viam negabat, animus tamen ad efficien
Abbreviated transcription (Latin):
affirmationib: quidẽ. si quidẽ ea p̃dicent᷑ quȩ ualeant transire subiectũ
siue abeo separari nequeant. ut animal ab homine siue possint ut iusticia
ab homine. loquitur utriq uera sententia Quic quid uero p̃terea fuerit
p̃dicatũ unã falsitas alterã ueritas tena. falsȩ aũt simul nequeunt in
ueniri. MNegationes uero particulares si quidẽ id p̃dicent quod asubiec¬
to ñ possit abscedere. siue illut mauissit ut rationabile honuni seu ȩ¬
quale ut risibile homini uni constabit ueritas altera mentictur
cõmunis falsitas nũquã possit incedere . Itẽ disponant᷑ i nordinẽ pri¬
nũ quidẽ simplices haseregione respiciant que subiecto simpli
Nullus homorationalis ẽnito Nullus homo ñ rationalis ẽ

Expanded text:
rmationibus quidem, siquidem ea praedicentur quae valeant transire subiectum, sive ab eo separari nequeunt, ut animal ab homine, seu possint, ut iustitia ab homine, loquitur utraque vera sententia. Quidquid vero praeter ea fuerit praedicatum, unam veritas, alteram falsitasveniri. Negationes vero particulares siquidem id praedicent quod a subjecto non possit abscedere, sive illud majus sit, ut rationale homine, seu aequale, ut risibile homini, uni constabit veritas, altera mentietur.communis falsitas nunquam possit incidere. Item disponantur in ordinem primum quidem simplices, has e regione respiciant quae subjecto simplicNullu
Abbreviated transcription (Latin):
nẽ stabilem non tenebant. Affirmatio aut̃ particulans atq uniũ salis
negatio conũsȩ certissimũ tuebanturł inueritate ł in falsitate consen

Expanded text:
nem stabilem non tenebant. Affirmatio autem particularis atque universalis nem stabilem non tenebant. Affirmatio autem particularis atque universalis negatio conversae certissime tuebantur vel in veritate, vel in fal
Abbreviated transcription (Latin):
Sed quã quã huiꝰ modi participationis plures e̾ẽ differentias nouerimꝰ
ad institucionẽ tam̃ catrgoricoꝵ sillogis mꝙ dehac tantũ ꝓposu isse
fufficiat. Quarũ quidẽ ꝓpositionũ pars eaimplicib nominib: c̃stat.
pars uͦ ex in finitis. Nã ꝓ posið uni uersalis quȩ est. om̃is homo animal
ẽ. ex utrisq finitis nominib: c̃stat. Nãꝙ & homo & animal finita no¬
mina ẽe manifestũ ẽ. łauͦ affirmatio quȩ ꝓponit omẽ nͣ animal ñ
hominẽ e̾i ex infinitox t̃mino positione c̃iunctaẽ. Nanim al enĩa&
ñ homo nomina e̾e infinita. in nominis definitione p̃diximus. Quȩ qͥ¬
dẽ sese adueritatis falsitatisꝙ rationẽ sic habent. Ut enĩ negationib ad¬
uinctis infinita omã simplicib opponunt᷑: ita &iã conuersio ꝓposi¬
tonũ contrario c̃tingit modo quã paulo ante in sim plicib habeba¬
tur. In illis enĩ affirmatio uniũ salis particularis ꝙ negatio c̃uersio¬

Expanded text:
 est. Sed quanquam huiusmodi participationis plures esse differentias noverimus, ad instructionem tamen Categoricorum Syllogismorum de hac tantum proposuisse sufficiat, quarum quidem propositionum pars ex simplicibus nominibus constat, pars vero ex infinitis. Nam propositio universalis, quae est, omnis homo animal est, ex utrisque nominibus finitis constat. Na affirmatio quae proponit omne non animal non hominem esse infinitorum terminorum positione coniuncta est. Non animal enim et non homo nomina esse infinita, in nominis definitione praediximus, quae quidem sese ad veritatis falsitatisque rationem sic habent, ut enim negationibus adiunctis infinita nomina simplicibus opponuntur, ita etiam conversio propositionum econtrario contingit quam paulo ante in simplicibus habebatur. In illis enim affirmatio universalis particularisque negatio conversio
Abbreviated transcription (Latin):
Set igiẽ quidẽ prima affirmatio uni uersalis quȩ proponat omẽm
hominẽ ee animal Ad uersum hanc collectur affirmatio uniũ salis
quȩ ñ solũ c̃uersis terminis enuntietur. uerũ in uno qͦq termino nega¬
tiuũ ad uerbiũ habeant adiunctũ hoc modo. ñ omẽ animal non ho¬
mo est. Rursus ꝓponĩtur uniuersalis negatio eaquȩ est nullus ho¬
mo animal est. H uic ad uersũ teneat locũ uniuersalis negatioter¬
mn is cũ negatione conuersis. id est nullũ ñ animal ñ homo e se:
Itemsit particularis affirmatio simplex. Quidã homo animal est:
huic eminus atipex aduerso referatur particularis affirmatio quȩ cõ¬
mutatis in ordinẽ terminis negationes utrisꝙ̃ geste appositas ut est.
quiddã non animal ñ homo ẽ. Itẽ sit particularis sim plex negatio
que ꝓ ponit. quendã hominẽ animal ñ e̾e. Eanc ex adũsõ respiciat

Expanded text:
Sit igitur prima quidem affirmatio universalis, quae proponat omnem Sit igitur prima quidem affirmatio universalis, quae proponat omnem hominem esse animal; adversum hanc collocetur affirmatio universalis, quae non solum conversis terminis enuntietur, verum in uno quoque termino negativum adverbium habeat adiunctum hoc modo, omne non animal non homo est. Rursus proponatur universalis negatio, ea quae est, nullus homo animal est; huic adversum teneat locum universalis negatio terminis cum negatione conversis, id est nullum non animal non homo est. Item sit particularis affirmatio simplex, quidam homo animal est; huic terminus atque ex adverso referatur particularis affirmatio, quae, commutatis in ordinem terminis, negationes utrisque gestet oppositas, ut est quoddam non animal non homo est. Item sit particularis simplex negatio quae proponat quemdam hominem animal non esse; hanc ex adverso respiciat
Abbreviated transcription (Latin):
minorũ ordine ꝑmutato uni ł utriq eq negatiuũ copulat᷑ adũbiũ. atop¬
ideo inhis enuntiationib c̃uertimini ꝑ oppositionẽ dicunt᷑. Unꝰ qͥsꝙ
enĩ t̃minoꝵ negatione p̃posita termin& simplicit̃ tirminato uidetur
oppositus. Huiꝰ uͦ participationis triplea mođ est. Aut enĩ p̃dicato tantũ
t̃mino negatio uingitur. aut subiecto. aut utriq t̃mini denegantur
Primũ igit᷑ supposita descriptione earũ conuenientia pandũnt᷑ exem¬
pla. Post aut̃ quẽ ad modum sehabeant ad ueritatis falsitatisue con¬
sensũ c̃sequenti ordine disputabit᷑. Ac primũ quidẽ dehis disseremꝰ
ciũ subiectũ p̃dicatũ ꝙ negatur. Post uͦ cũ subiectũ solũ. postre¬
mo cuiꝰ qui p̾dicat᷑ terminus cũ negatione ꝓfertur. Atiꝑearũ
quidem natura atꝙ ordinẽ ex im plicibus in formabimus. Simplices au¬
tẽ in quantititũ differentiis constitutas quatuor ẽẽ monstrauimus

Expanded text:
minorum ordine permutato, uni vel utrique eorum negativum copulatur adverbium. Atque in his enuntiationibus converti termini per oppositionem dicuntur, unusquisque enim terminorum negatione praeposita terminis simpliciter pronuntiatis videtur oppositus. Huius vero participationis est triplex modus: aut enim praedicato tantum termino, negatio iungitur, aut subiecto, aut utrique termini denegantur. Primum igitur supposita descriptione pandantur exempla. Post autem quemadmodum se habent ad veritatis falsitatisve consensum consequentis ordine disputetur. Ac primum quidem de hac disseremus cuius subiectum praedicatumque negatur. Post vero cuius subiectum solum, postremo cuius qui praedicatur terminus cum negatione profertur. Atque earum quidem naturam atque ordinem ex simplicibus informabimus. Simplices autem, in quantitatum differentiis constitutas, quatuor esse monstravimus.
Abbreviated transcription (Latin):
matio sim plea particularis uera sit̃. ut ẽ qͥdã homo animal ẽ sihuiꝰter¬
mini cũ oppositione᷑ ũ tantur. fiatip oppositio. quiddã ñ animal ñ ho¬
mo ẽ aueritate ñ discrepat. Qđ enĩ aliud enuntiatio ista designat quã
ee rem aliquã quȩ cũ animal ñ sit nehomo quidem sit ut lapis. simul
enĩ & animalis & hominis natura deficit᷑. Sed hic inueritate c̃sensus ad
falsitatẽ usq cõntendit᷑. Quid enĩ sisit salsa simplex affirmatio paraicu¬
laris ut ẽ qͥdã homo lapis ẽ numȩrit eiꝰ ꝑoppositionẽ falsa c̃uersio qͥdã
ñ lapis ñ homo est : At ꝙ hȩc firma ueritate c̃sistit. Idcnuĩ ex hac ꝓposia
one dat᷑ uitellegi qđ sit quiddã qđ cũ lapis ñ sit. ne homo quidẽ sit ut e¬
quus atq arbor quȩ neꝙ hominis neꝙ lapidis diffinitione clauduntur.
Ad si particularis affirmaniodũ ꝑ oppositionẽ c̃uertit᷑ inuͭritate qͥdem

Expanded text:
atio simplex particularis vera sit, ut est quidam homo animal est, si huius termini cum oppositione convertantur, fiatque propositio, quoddam non animal non homo est, a veritate non discrepat. Quid enim aliud enuntiatio ista designat quam esse rem aliquam quae cum animal non sit, ne homo quidem sit, ut lapis simul et animalis et hominis natura deficiat. Sed hic in veritate consensus ad falsitatem usque non tendit. Quid enim si sit falsa simplex affirmatio particularis, ut est, quidam homo lapis est? Non erit eius per oppositionem falsa conversio, quidam nione datur intelligi quod sit quidam quod cum lapis non sit, ne homo quidem sit, ut equus atque arbor, quae neque hominis, neque lapidis diffinitione clauduntur. Quod si particularis affirmatio, dum per oppositionem convertitur, in veritate quidem
Abbreviated transcription (Latin):
uersalis ꝑoppositionẽ ꝓpͥe conũsioni in falsitate qͥdẽ c̃uenit nec tam̃
inueritate consentit. Recte ꝓnunciat᷑ c̃uersionẽ ꝑpetuã atq ȩ quabilẽ
ñ habere ł adẽ quoꝙ ratione ẽ ĩ affirmatione simplici particulari. Nã

Expanded text:
versalis per oppositionem propriae conversioni in falsitate quidem convenit, nec tamen versalis per oppositionem propriae conversioni in falsitate quidem convenit, nec tamen in veritate consentit, recte pronuntiatur conversionem perpetuam atque aequabilem non habere. Eadem quoque ratio est in affirmatione si
Abbreviated transcription (Latin):
ni transeant ñ ẽ perpetua neꝙ fida conũsio. qđ qđ t̃ fallere pote¬
rit. siquis ad solã respiciat conuenientiã falsitatis. Nã cũ sit falsa
sim plex uniuersalis nãgatioquȩ p̃ ponit nullũ hominẽ ee animal falsa ẽ
significat. quicqđ animal ñ sit quȩ ꝓ ponit nullũ e̾t᷑ ñ hominẽ qͥ animal
nsit sed hic infalsitate consensus ad ueritatẽ usꝙ ñ ꝑutuit. Age enĩ sit
uera simplex uniũsalis negatio. nullus homo lapis est. nũ uera potest ẽẽ¬
que dicit nullus ñ lapis non homo est: Id nãꝙ designat ista conũsio. qm̃
quic qͥa lapis ñ fuerit. id homo ẽ. Hominẽ nãꝙ es significat qđ lapis ñ sit
qui ꝓ nunciat nullũ et ñ hominẽ qđ lapis ñ est qđ apertissime falsum est.
Qua: ehuĩ multa ins ꝓferam quȩ cũ lapi des non sint : tam̃ ab hominũ natura
se uincta sint ut equus arbos atꝙalia conplura : Sugitur negatio uni¬

Expanded text:
universali non est perpetua neque fida conversio. Quod quidem fallere poterit, si quis ad solam respiciat convenientiam falsitatis. Nam cum sit falsa simplex universalis negatio quae proponit nullum hominem esse animal, falsa est significat, quidquid animal non sit, quae proponit, nullum esse non hominem, qui animal non sit. Sed hic in falsitate consensus ad veritatem usque non pervenit. Age enim sit vera simplex universalis negatio, nullus homo lapis est, non vera potest esse, nullus non lapis non homo est. Id namque designat ista conversio, quoniam quidquid lapis non fuerit, id homo est; hominem namque esse designat quod lapis non sit, qui pronuntiat nullum esse non hominem quod lapis non est, quod apertissime falsum est; quamvis enim multa proferam quae cum lapides non sint, tamen ab hominum natura seiuncta sunt, ut equus, arbor, atque alia plurima. Si igitur negatio uni
Abbreviated transcription (Latin):
illa quoꝙ falsitatẽ tenebit. quȩ huiᷤcũ t̃min&. oppositione c̃uertit᷑. ut ea
quȩ ꝓponit . qͣdã ñ animal ñ homo ñ ẽ. Idenĩ ex hacenuntiatione colli¬
quȩ ꝓponit qđ dã ñ animal ñ lapidẽ ñ ee. Id enĩ c̃uersio ista significat
qđ res quȩdã quȩ animal ñ sit lapissit. hoc ẽ enĩ e̾e lapidẽ qđ ñ ee non
lapidẽ. Qđ si particularis simplex negatio ꝑ oppositionẽ ꝓpriȩ t̃ũsioni
& inueritatis & infalsitatis significatione c̃cordat. ñ ẽ dubiũ particu

Expanded text:
e huic terminorum oppositione convertitur, ut ea quae proponit, quoddam non animal non homo non est. Id enim ex hac enuntiatione collionit, quoddam non animal non lapidem non esse. Id enim conversio ita significat, quod res quaedam quae animal non sit lapis sit, hoc est enim esse lapidem quod non esse non lapidem; quod si particularis simplex negatio per oppositiones propriae conversioni et in veritatis et in falsitatis
Abbreviated transcription (Latin):
salis negatio in se ipsã priore loco conuertitus. ꝑ conũsionẽ aut̃ sui
cũ particulari negatione similẽ ueritatis uidet᷑ habere sententĩa Ita¬
ꝙ concludendum est particularẽ quidẽ affirmationẽ uniũ salẽtp
negationẽ conuessionẽ sui firmã semꝑ ac stabilẽ custodire. Affirma¬
tionẽ aut̃ uniuersalem particula rẽp negationẽ in conuertendo fir¬
mas esse ñ posse. S hanc quidem affirmationẽ particulari illã uero u¬
niuersali negationi ꝑ accidens posse conuerti. De participatione¬

Expanded text:
rsalis negatio in se ipsam priore loco converti potest. Per conversionem autem sui rsalis negatio in se ipsam priore loco converti potest. Per conversionem autem sui cum particulari negationi similem veritatis videtur obtinere sententiam. Itaque concludendum est particularem quoque affirmationem universalemque negationem convertionem sui firmam ac stabilem custodire. Affirmationem autem universalem particularemque negationem in convertendo firmas esse non posse, sed hanc affirmationi particulari, illam universali negationi per accidens, posse converti. Restat n
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑaccidens affirmationi particulari c̃ uersa ẽ Peraccidens aut̃ ideo
qm̃ particularis af firmatio ꝑ accidens principe sibi ipsaloco c̃ũtit᷑
Conuersȩ autem particulari affirmationi uni uersalis affirmatio
eandem retin& inueritate sententiam. Eadem ratio ẽ uni uersalis &iã nega.¬
tionis quȩ qm̃ sibi ipsa principaliter conuerti potest. conuersȩꝙ uniũ
refert particularis negatio conuersȩ uni uersali ad ueritatis significa¬
tionẽ poterit conuenire. ut siquis nullum hominẽ lapidem esse con¬
firmae & huius conũ sio est. nullum lapidẽ esse hominẽ. Quȩ cũ uera
precedat. sub alternȩ particularis negatiuȩ ꝑficit ueritatem. ł a
parata uniuersali negationi quȩ dicit nullũ hominẽ esse animal
quã uis conuersis terminis. tam̃ similis inueritate ꝓponitur. Igit᷑
particularis negatio quȩ sibi conuerti non poterat uni uersali nega¬
tioni ꝑ accidens conuerti potest. Peractidens aut̃ id circo qm̃ riniũ¬

Expanded text:
affirmationi conversa est. Per accidens autem ideo quoniam particularis affirmatio principe sibi ipsa loco convertitur, conversae autem particulari affirmationi universalis affirmatio eamdem retinet in veritate sententiam. Eadem ideo est etiam universalis negationis, quae quoniam ipsa principaliter converti potest, conversaeque negat. Particularis negatio conversa ad veritatis significationem poterit convenire, ut si quis nullum hominem esse lapidem confirmet, et huius conversio est, nullum lapidem esse hominem, quae cum vera praecedat, subalternae particularis negativae perficit veritatem: ea parata universali negationi quae dicit nullum hominem esse lapidem, quamvis terminis discrepans, tamen similis veritate proponitur. Igitur particularis negatio, quae sibi ipsi converti non poterit, universali negationi per accidens converti potest. Per accidens autem idcirco quoniam unive
Abbreviated transcription (Latin):
ponit nullus non homo ñ lapisẽ. Om̃a quippe animalia p̃ter homi¬
nẽ ita non sunt lapides. sicut ab hominũ natura seuincta sunt.
Quic quid uero aliter desubiecto p̃dicetur. neutri constare ueritas
potest ut siquis ꝓponat nullus homo rationalis ẽ. falsũ dixerit
aliusq respondeat nullus non homo ñ rationalis ẽ. hunc quoq con¬
uincit ratio mentiri. Equus quippe. ñ homo ẽ. nec eũ quis quã dixe¬
rit rationis eẽ participẽ. Ut aũt uerȩ sint simul nullis poterit
terminis apꝓbari. Particulares aut̃ affirmatiuȩ in differentiam
et quida homo lapisẽ. falsa ꝓͥpositio ẽ. aut siquis respondeat. quidã

Expanded text:
ponit, nullus non homo non lapis est, omnia quippe animalia praeter homiponit, nullus non homo non lapis est, omnia quippe animalia praeter hominem ita non sunt lapides, sicut ab hominum natura seiuncta sunt. Quidquid vero aliud de subiecto praedicetur, neutri constare veritas potest: ut si quis proponat, nullus homo rationalis est, falsum dixerit; aliusque respondeat, nullus non homo non rationalis est, hanc quoque convincit ratio mentiri, equus quippe non homo est, nec eum quis dixerit rationis esse participem; ut autem simul verae sint, nullus poterit terminus approbare. Particulares autem affirmativae in differentiam et, quidam homo lapis est, falsa propositio est; at si quis respondeat, quida
Abbreviated transcription (Latin):
ã teneant quãuis ab hominis definitione scuincta sint. Itẽ si id quod
ab eẽ ñ potest & sit equale subiecto. deeodẽ subiecto p̃dicetur. ut est¬
risibile homini incurrit utrisq mendaciũ. Nã quidã homo risibi¬
lis ñ ẽ falsa ẽ cuius falsitati se emulã prestat quę ꝓponit quendã ñ
hominẽ ñ risibilẽ ñ eẽ. quasi qui homo ñsit possit ẽẽ risibilis. Itagͥ
ritas falsitasq simul aliquotiens inuenitur. & int̾ utrasq diuidit᷑.
Iegationes uero uniuersales & particulares affirmationes ñ simili respon¬
dent modo. sed negationes quidẽ uniuersales. unã uerũ dicere. alterã
falsũ. simulq falias eẽ possibile ẽ: simul aut̃ ueras nũ quã eẽ contingit
ãsi id quod ad eẽ subiecto ñ potest p̃dicet᷑. ut lapis homuni. unã uerã
faciunt alterã falsã. ut c̃ nullus homo lapisẽ. uera ẽ. falsa ẽ quȩ prȩ¬

Expanded text:
am teneant, quamvis ab hominis diffinitione seiunctae sunt. Item, si id quod am teneant, quamvis ab hominis diffinitione seiunctae sunt. Item, si id quod abesse non potest, et sit aequale subiecto, de eodem subiecto praedicetur, ut risibile homini, incurrit utrisque mendacium. Nam quidam homo risibilis non est, falsa est, cuius falsitati sese aemulam praestat quae proponit, quidam non homo non risibile non est, quasi qui homo non sit possit esse risibilis. Ita oties invenitur, et inter utrasque dividitur. Negationes vero universales et particulares affirmationes non simili respondent modo. Sed negationes quidem universales, unam verum dicere, alteram falsam, simul utrasque falsas esse possibile est. Simul autem veras nunquam esse contingit. Nam si id quod adesse subiecto non potest, praedicetur, ut lapis homini, unam veram faciunt, alteram falsam, ut est, nullus homo lapis est, vera est, falsa est quae pro