comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
nde ꝗđ sibi uult qđ ait seꝑtuagies septies : pͥuto qđ ñ lege calculandi hocloco
tiuatꝰ : dñs cepit ascendendo numerare genailogiã xp̃i: & mexito. qr ibi est
unitiũ ascensionis ad dm̃ Quã ius matheus descendendo ab abrahã usq achxep̃m
&ũn e rpse sub mystico expleuerit sacramto. tam̃ iste ut dixi ascendendo cȩpit
nume rare: & numerando cõpleut generationes sepͥtuaginta septẽ. Eorsus ÷
numerando usq ad ipsũ adã qͥ pͥmꝰ hominũ peccauit. & nos om̃s cũ peccati obliga¬
tione generauit: qr om̃s ac si in massa dãpnati sumꝰ. Et ideo sub magno sacrãto
a xp̃o usq ad adã ꝑ omnẽ lineã nascentiũ septuaginta septẽ generationes colli¬
gunt᷑. & ab adã similit̾ usq ad xp̃m septuaginta septẽ Sigͦ nulla generatio
p̾t̾ missa .ẽ : nulla culpa p̾terit᷑ quȩ ñ debeat ignosci Et istę uindictȩ peccatoꝵ

Expanded text:
Unde quid sibi vult quod ait septuagies septies? Puto quod non lege calculandi hoc locoUnde quid sibi vult quod ait septuagies septies? Puto quod non lege calculandi hoc locotizatus est Dominus, coepit ascendendo numerare genealogiam Christi: et merito, quia ibi est initium ascensionis ad Deum. Quamvis Matthaeus descendendo ab Abraham usque ad Christum, etiam et ipse sub mystico expleverit sacramento, tamen iste, ut dixi, ascendendo coepit numerare, et numerando complevit generationes septuaginta septem. Exorsus esr omnes progenies numerando usque ad ipsum Adam, qui primus hominum peccavit, et nos omnes cum peccati obligatione generavit, quia omnes ac si in massa damnati sumus. Et ideo sub magno sacramento a Christo usque ad Adam per omnem lineam nascentium septuaginta septem generationes colliguntur, et ab Adam similiter usque ad Christum septuaginta septem. Si ergo nulla generatio praetermissa est, nulla culpa praeteritur quae non debeat ignosci. Et istae vindictae peccatorum
Abbreviated transcription (Latin):
q ille ãpluis pecceare ñ possit. Qđsi indie aut intẽpore ult̃ aliꝗad inte paccauert
fr̃ tuus. nũꝗg&d ñ ult᷑ dimittes ei: Nã sic̃ c̃tinuo insequenti parabolas tꝓactubrt
plus ẽ decẽ milia talentoꝵ q̃ septuagies septẽ. & plus centũ denarii : quã septua¬
oiur. ae at septẽ : Qtua force centũ denarii mille assi st̃: & ideo ꝑdecẽ milia talena
seuꝑ centũ denarios omĩa quȩ in nob̾ cõmittunt᷑ insinuat qr debemꝰ ignoscere
sicuti & nob oramꝰ dimitti Non enĩ ad numerũ cotidie nos ꝓstrati rogamus
ignosci. sed p̃cam dimite nob̾ debita nr̃a. sic̃ & nos dimittimꝰ debitoris nris
uȩ debita rogamꝰ om̃ia. analiquã partẽ eoꝵ Nulli dubiũ qđ ꝓ om̃ib rogañ
quȩ cotidie innumera cõmutimꝰ. lic& nob̵ in baptismo iã dimissa sint omniaar

Expanded text:
quo ille amplius peccare non possit. Quod si in die aut in tempore ultra aliquid in te peccaverit quo ille amplius peccare non possit. Quod si in die aut in tempore ultra aliquid in te peccaverit frater tuus, nunquid non ultra dimittes ei? Nam sicut continuo in sequenti parabola tractabitur, plus est decem millia talentorum quam septuagies septem, et plus centum denarii quam septuaginta septem. Quia forte centum denarii mille asses sunt, et ideo per decem millia talentorum seu per centum denarios omnia quae in nos committuntur, insinuat, quia debemus ignoscere, sicuti et nobis oramus dimitti. Non enim ad numerum quotidie nos prostrati rogamus ignosci, sed precamur: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris . Quae debita rogamus? omnia, an aliquam partem eorum? Nulli dubium quod pro omnibus rogamus quae quotidie innumera committimus, licet nobis in baptismo jam dimissa sint omnia.
Abbreviated transcription (Latin):
p̃fixũ eẽ uellaẽ. neqͣq̃ ꝗd ip se egerit sub iungeras: Nã ꝑdecẽ milia talentorũ
signant᷑ ex p̃ssit ꝑeccata om̃a. quȩ in nob inuenit & donauit : ppt̃ea astu nõli
sub diucero miscdiam. sed poscamꝰ parit᷑ huꝰ numeri solutionem Non enĩ sine
causa temec p̃us hunc numerũ in uicͥdictã sui ita p̃misit. neq cñsreursus
eũ merenussionẽ om̃iũ peccatoꝵ sine causa p̃fix̃. Sed querendũ Aripso
numero pͥus censeo ꝙ alit̃ qͥdẽ eũ calculando multiplicat alit̃ uͦ alu ipsũ
eundẽq numerũ ad misteriũ & ñ ad calcubtionẽ tantũ c̃stringunt : ut qđ
Ait se pruagies septies solũ mͦ septuaginta & septẽ intelligant᷑ : ntantũ ut dixi
eałm multrplacationẽ calculi qͥntũ seđm misteriũ sacranti. Na septuagie
septẽ quad ringenti nonaginta fiunt: ut tociens indie remit tãm fri pecianti

Expanded text:
praefixum esse vellet, nequaquam quod ipse egerit subjungeret. Nam per decem millia talentorum praefixum esse vellet, nequaquam quod ipse egerit subjungeret. Nam per decem millia talentorum signanter expressit peccata omnia, quae in nobis invenit et donavit. Propterea et tu noli subducere misericordiam, sed poseamus pariter hujus numeri solutionem. Non enim sine causa Lamech prius hunc numerum in vindictam sui ita praemisit, neque Dominus rursus eum in remissionem omnium peccatorum sine causa praefixit. Sed quaerendum de ipso numero prius censeo, quia aliter quidem cum calculando multiplicant, aliter vero alii ipsum eumdemque numerum ad mysterium et non ad calculationem tantum constringunt. Ut quid ait septuagies septies? Solummodo septuaginta et septem intelligantur, non tantum, ut dixi, secundum multiplicationem calculi, quantum secundum mysterium sacramenti. Nam septuagies septem quadringenti nonaginta fiunt, ut toties in die remittamus fratri peccanti,
Abbreviated transcription (Latin):
remissionisc seuquã plura quȩ inlege ꝑseptẽ huiꝰ modi p̃figurant᷑. Vnde
sibi qͥdã eoꝵ finxer̃ argum̃tũ eiꝰ int̾ p̃tationis Necñ & qͦd septẽ sint dona
sp̃c sc̃i. in qͥb remissio om̃iũ peccatoꝵ. seu qđ sep̃tẽ uicia pͥncipalia. qͥbus
re missis. remittunt᷑ uniuersa Alu uͦdicunt. qr septies uindicatũ ÷ de cain
& ideo dñs addiderit iuxta qđ de lamech sacra iundicandũ ꝑcensuit histo¬
ria tociens remittendũ. ut inqͣntũ ãplior ex creuit uindicta. ãplior fier& indu¬
gentiarũ & uenia. Qua ꝓpt̃ qr p̃fixus ẽ. ad ño remittendi t̃minꝰ. nullus forte
a tra audebit parcere delinquenti: Ultragͦ hunc limitẽ t̃nsilire nemo audebn
eahunc t̃ minũ remitendi parabola subsequens ab soluit cũ in uentꝰ ẽ is decem
ꝯulia talento erat debitor. & dimissa st̃ eiomia Id circo nemo dicat ñ ult̃ se
dimictere debere fr̃ib peccata qr dñs apliuꝰ dimittere ñ iub&. Quia si hoc ita

Expanded text:
usmodi praefigurantur. Unde sibi quidam eorum finxerunt argumentum ejus interpretationis; nec non et quod septem sint dona Spiritus sancti, in quibus remissio omnium peccatorum; seu quod septem vitia principalia, quibus remissis remittuntur universa. Alii vero dicunt, quia septies vindicatum est de Cain, et ideo Dominus addiderit juxta quod de Lamech sacra vindicandum percensuit Historia, toties remittendum, ut in quantum amplior excrevit vindicta, amplior fieret indulgentia et 755 venia. Quapropter quia praefixus est a Domino remittendi terminus, nullus forte ultra audebit parcere delinquenti. Ultra ergo hunc limitem transilire nemo audebit. Sed hunc terminum remittendi parabola subsequens absolvit, cum inventus est qui decem millia talentorum erat debitor, et dimissa sunt ei omnia. Idcirco nemo dicat non ultra se dimittere debere fratribus peccata, quia Dominus amplius dimittere non jubet. Quia si hoc ita
Abbreviated transcription (Latin):
om̃is iniqͥtas sui ẽ. odiũ uł ꝓximi & deodio ueñ iustitiȩ & ecͥtatis. Unde daunid
nis inqͥt qͥ diligit iniqͥtatẽ odit animã suã Ergo alterũ nemorecte dilgit q̃
sem& ipsũ oait. Hinc qͦq scriptura reuocat unũ quẽq nr̃m ad sema&e ipsũ iiserere
inđt animȩ meȩ. placens dõ Uuia qͥ sui miseret᷑ ut oporta. nulli alteri crudenis
erit exador Et qͥ inse diligit iniquitatẽ. innullo ꝑfecte amare porest eqͥtatẽ :¬
se eqͥssimũ . ẽ. ut se pͥmũ qͥsq scđm dm̃ diligat: deinde ꝓximũ sit̃ seipsũ alioqͥn
sciat ꝓcerto unꝰqͥsq dimissa redire peccata. ubi nec fr̃na caritas ẽ. nec sua

Expanded text:
omnis iniquitas sui est odium vel proximi, et de odio venit justitiae et aequitatis. Unde David, omnis iniquitas sui est odium vel proximi, et de odio venit justitiae et aequitatis. Unde David, Omnis, inquit, qui diligit iniquitatem, odit animam suam . Ergo alterum nemo recte diligit qui semetipsum odit. Hinc quoque Scriptura revocat unumquemque nostrum ad semetipsum, Miserere, inquit, animae meae placens Deo . Quia qui sui miseretur, ut oportet, nulli alteri crudelis erit exactor. Et qui in se diligit iniquitatem, in nullo perfecte amare potest aequitatem, quia aequissimum est, ut se primum quisque secundum Deum diligat, deinde proximum sicut seipsum. Alioquin sciat pro certo unusquisque dimissa redire peccata, ubi nec fraterna charitas est, nec sua
Abbreviated transcription (Latin):
signati sumꝰ. qr neq qͥ ficte accedit adhanc grãm remissionis. neq qͥ postea
iã ad ultꝰ infide recesserit abunitate caritatis & auiculo fr̃nȩ dilectionis.
potest saluari ꝑeq igit᷑ int aut foris reterat᷑ sagrañtũ donoꝵ dĩ& con¬
seeratio. sed expectat᷑ ut redeat ad unitatẽ aritatis & ad uinculũ c̃ cordiȩ att
pacis ut discat & incipiat magis ignoscere & p̾stare aliis quã exigere ea quȩ pie¬
tatisst̃ ac dilectionis & grẽ Sed querendũ si solũ sit: pximi odiũ qͦ nobomia
uã indulta reuocant᷑ debita. an&iã & reliq̃ crimina quȩ apłs dinimerat siqͥs
el qͥ agunt ut ipse testat᷑. regnũ dĩ ñ c̃sequent᷑: Qđ omnino nemo qͥ ab negetsta
sse Sed solũ mͦ odiũ & fr̃na suffocatio uł crudelis exactio hic incausa pont᷑ qr

Expanded text:
signati sumus; quia neque qui ficte accedit ad hanc gratiam remissionis, neque qui postea signati sumus; quia neque qui ficte accedit ad hanc gratiam remissionis, neque qui postea jam adultus in fide recesserit ab unitate charitatis, et a vinculo fraternae dilectionis, potest salvari. Neque igitur intus aut foris reiteratur sacramentum donorum Dei, et consecratio, sed exspectatur ut redeat ad unitatem charitatis, et ad vinculum concordiae atque pacis, ut discat et incipiat magis ignoscere et praestare aliis quam exigere ea quae pietatis sunt ac dilectionis et gratiae: sed quaerendum si solum sit proximi odium quo nobis omnia jam indulta revocantur debita, an etiam et reliqua crimina quae Apostolus dinumerat, si quis ea qui agunt ut ipse testatur regnum Dei non consequentur. Quod omnino nemo qui abneget ita esse. Sed solummodo odium et fraterna suffocatio vel crudelis exactio 768 hic in causa ponitur; quia
Abbreviated transcription (Latin):
diligit man& in mortẽ & qͥ odit frẽm suũ homicida ẽ. & intenebris ãbulat.
qr nescit qͦ eat. Heç idcirco dixerĩ ut intellegat unꝰqͥsq qr nullus .ẽ. cui ñ
erit. Sed nisi inunitate ecłȩ & c̃pagine caritatis dĩ & ꝓximi ñ seruat᷑ hȩç
gr̃a lib̾tatis. seu intꝰ uideat᷑. eẽ seuforis. Unde hic seruus qͥ c̃seruũ suũ tenens
suffocat egressus & ipse dr̃ qr egressus. ẽ. ab unitate caritacis. & auinculo con¬
cordiȩ & pacis. Id circo lic& intꝰ sit numero & corpore. foris tam̃ .ẽ. & non
.ẽ. in unitate sp̃s & in uinculo pacis. qr sp̃s disciplinȩ recessit aficto uł abeo
qͥ in aꝑto fact᷑. ẽ. uł ꝑ mansit malus: ꝓpt̃ ea ꝑ om̃e tẽpꝰ uitȩ nr̃ȩ cũ timore
& tremore salutẽ nrãm oꝑari oporta&. ne mnullo c̃tristem᷑ sp̃ui sc̃o inquo

Expanded text:
diligit, manet in morte, et, qui odit fratrem suum homicida est, et in tenebris ambulat, diligit, manet in morte, et, qui odit fratrem suum homicida est, et in tenebris ambulat, quia nescit quo eat . Haec idcirco dixerim, ut intelligat unusquisque, quia nullus est, cui non erit. Sed nisi in unitate Ecclesiae, et compagine charitatis Dei et proximi, non servatur haec gratia libertatis, seu intus videatur esse seu foris. Unde hic servus, qui conservum suum tenens, suffocat, egressus et ipse dicitur, quia egressus est ab unitate charitatis, et a vinculo concordiae et pacis. Idcirco licet intus sit numero et corpore, foris tamen est, et non est in unitate spiritus, et in vinculo pacis, quia spiritus disciplinae recessit a ficto, vel ab eo qui in aperto factus est, vel permansit malus. Propterea per omne tempus vitae nostrae cum timore et tremore salutem nostram operari oportet, ne in ullo contristemur Spiritui sancto in quo
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ scãm uim tanti sacram̃ti peccata ei ñ dimittant᷑ saltĩ in ipsiuꝰ tẽporis
punct o Sedꝑfictionẽ atq duritiã eo qͦd ĩpenitens cor ei maneat
ia baptizat᷑ꝰ. Qui ꝓfecto sp̃s cũ effugerit. & si dimissa st̃ debita redeunt
qm̃ occulieiꝰ adtenebras in ꝑpetuũ dirigunt᷑. Uerũ tam̃ sic̃ beatꝰ augustinꝰ
ait. ñ potest cũ lux nisi ꝑfundere tͣnseuntẽ. dũ ꝑ ipsã tͣnsit lucẽ : & iã si
tͣnseat ad destinationis suȩ tenebras c̃tinuo peccatis redeuntib. quȩ baptis¬
mi sc̃itas in illo tẽporis puncto dimiserat. tãquã redeunte obscuritate qũa
lux intͣnsitu ab eo excusserat uł pepulerat. Qđ & p̾̃sens locꝰ demonstrat. cũ
ꝓpt̾ fr̃nũ odiũ uł debiti exactionẽ peccata redire dimissa dñs ꝓtestat᷑. cũ
oxigere iub& ab eo uniuersa pͥoris uitȩ & sequentis debita. Qm̃ om̃is qͥ non

Expanded text:
per sanctam vim tanti sacramenti peccata ei non dimittantur, saltem in ipsius temporis per sanctam vim tanti sacramenti peccata ei non dimittantur, saltem in ipsius temporis puncto. Sed per fictionem atque duritiam eo quod impoenitens cor ei maneat,jam baptizatus. Qui profecto spiritus cum effugerit, ets Augustinus ait, Non potest eum lux nisi perfundere transeuntem, dum per ipsam transit lucem, etiamsi transeat ad destinationis suae tenebras, continuo peccatis redeuntibus, quae baptismi sanctitas in illo temporis puncto dimiserat, tanquam redeunte obscuritate, quam lux in transitu ab eo excusserat vel pepulerat. Quod et praesens locus demonstrat, cum propter fraternum odium, vel debiti exactionem peccata redire dimissa Dominus protestatur, cum exigere jubet ab eo universa prioris vitae et sequentis debita. Quoniam omnis qui non
Abbreviated transcription (Latin):
ppt̾ duritiã cordis & odioꝵ ꝑ seuerantiã rurs̃ omĩad replicant᷑ & exigunt᷑
ab en ciniuersa p̃teritoꝵ & psentu debita: Ende recte querit᷑ qͣ mͦ si s
demissa st̃ redeunt : Ne forte ĩ pediri possit baptismĩ grã. qͦ minꝰ omĩa
peccata dimutat. maxime si odiũ fr̃nũ in eiꝰ cui dimittunt᷑ animo
ꝑse uerat. Ende c̃stat & chatholica c̃fita ȩccła qđ sol uit᷑ hestn¬
dief & qͥe ꝗd ieo c̃tracta st ił supͣ. Sol uit᷑ &iã ipsa hora mom̃tũq
ante baptis mũ & inbaptisimo. Porro deincepsꝰ c̃tinuo reũ ẽe inaipit
cũ delib̾tate ruens. seruiꝰ. eẽ. peccati incipit. Ac ꝓpt̃ ea ñ solũ c̃sequentium.
uerũ &iã p̃teritoꝵ dierũ horarũ & mom̃toꝵ redeuntib om̃ib quȩ dimissa
st̃ ten& reus&x exigit᷑ abeo. ac si rediuiuũ uniuersũ debitũ. intantũ ut
uideant᷑ inqͥb dã peccata ñ dimissa sic̃ insymone mago : & in quã plurimis

Expanded text:
icantur et exiguntur ab eo universa praeteritorum et praesentium debita? Unde recte quaeritur quomodo, si dimissa sunt, redeunt? Ne forte impediri possit baptismi gratia, quominus omnia peccata dimittat, maxime si odium fraternum in ejus, cui dimittuntur, animo perseverat. Unde constat, et catholica confitetur Ecclesid in eo contracta sunt vel supra, solvitur etiam et ipsa hora momentumque ante baptismum, et in baptismo. Porro deinceps continuo reus esse incipit, cum de libertate ruens servus esse peccati incipit. Ac propterea, non solum consequentium, verum etiam praeteritorum dierum, horarum et momentorum, redeuntibus omnibus quae dimissa sunt, tenetur reus et exigitur ab eo, ac si redivivum universum debitum, in tantum ut videantur in quibusdam peccata non dimissa, sicut in Simone Mago, et in quamplurimis
Abbreviated transcription (Latin):
ex lege hunc numerũ remissionis eẽ. seu reqͥei. Unde dñs patratis om̃ib: die
septima reqͥeuisse dr̃. Seuq legit᷑ septies cadit iustꝰ indie & resurgit Unde
& lucas signant᷑ sic respondisse dnm dic̃. Si septies indie peccauerit inte: & sep

Expanded text:
ex lege hunc numerum remissionis esse seu requiei. Unde Dominus patratis omnibus die ex lege hunc numerum remissionis esse seu requiei. Unde Dominus patratis omnibus die septima requiesse dicitur , seuque legitur: Septies cadit justus in die, et resurgit . Unde et Lucas sig
Abbreviated transcription (Latin):
adtendis nec ꝓximo: Et ideo qr tͥ ꝓuidere ñ uales sine ꝓximo. nec ꝓximo pͥuꝰqͣ
tͥ sub uenire: recte dictũ ÷ ad tendite uob̃ solliciti in inuicẽ seruare unitatẽ pa¬
cis inuinculo caritatis. qr qđ donas & recipis. dũ uices uobm& ĩpenditis qr & si
ille hodie. tuqͦq cras peccabis. Hinc forte erit tͥ udex cras: qͥ erat hodie reus
Et si p̃uidere potueris ne illi pecces. dm̃tam̃ ñ effugies: qͥ iub& ut agas aqͦtͥ plura
dimissa st̃. & cui innumera debes. Idcirco noueris qr ñ in hoc numero piuꝰ iudex
ueniã angustat neq hac lege c̃stringit & fine c̃cludit. sed hunc finitũ numerũ
sub sacram̃to piȩ significationis ꝓ infinito posuit. Tam̃ multi quer̃ cur pecrus
usq adhunc numerũ peccata remittenda putauerit. & ñ ãplius. forceqr sciebat

Expanded text:
attendis nec proximo. Et ideo quia tibi providere non vales sine proximo, nec proximo priusquam attendis nec proximo. Et ideo quia tibi providere non vales sine proximo, nec proximo priusquam tibi subvenire, recte dietum est, attendite vobis solliciti invicem servare unitatem pacis in vinculo charitatis , quia quod donas et recipis, dum vices vobismet impenditis. Quia etsi ille hodie, tu quoque cras peccabis. Hinc forte erit tibi judex cras, qui erat hodie reus, etsi parvi pendere potueris ne illi pecces, Deum tamen non effugies, qui jubet ut agas, a quo tibi plura dimissa sunt, et cui innumera debes. Idcirco noveris, quia non in hoc numero pius judex veniam angustat, neque hoc lege constringit et fine concludit, sed hunc finitum numerum sub sacramento piae significationis, pro infinito posuit. Tamen multi quaerunt, cur Petrus usque ad hunc numerum peccata remittenda putaverit, et non amplius? Forte, quia sciebat
Abbreviated transcription (Latin):
tũ ÷ adtendite uob̃. neuagꝰ oculus & passiuuꝰ intuitꝰ atq ĩ ꝓb aspectus plus res¬
piciat curiosus ruinas alioꝵ & culpas quã suas. neforte dũ sua cecꝰ ñ uid& crimi¬
na. temere curat rep̃hendere aliena & dũ ñ c̃siderat aliis cotidie qͣs infert in¬
iurias. ipse sibi illatas ab aliqͦ grauiuꝰ port&. ꝓpt̃ qđ benignissimꝰ magist᷑ & clem̃¬
tissimꝰ dñs paucis ꝓuide animos audientiũ pꝰstrux̃ uerb ita dicens Ad tendite
uob̾. qr qͥc ꝗd ẽ. in his duob p̃ceptis qđ agimꝰ nob̾ pͥmũ ut ꝓsit ad tendere debe
mͦ. deinde. ꝓximo ñ minꝰ quã nob̾ Quisi peccat in nob̵ & eũ corrigimꝰ ita ut lu¬
cratꝰ sit ꝑ nos fr̃. duplicẽ mercodẽ habemꝰ: unã qr ei libent᷑ dimittimꝰ. alterã qr
eũ lucrati sumꝰ. Alias aut̃ nisi mandante dõ feceris homo quȩ iubent᷑. nec tibi

Expanded text:
tum est, attendite vobis; ne vagus oculus et passivus intuitus, atque improbus aspectus plus restum est, attendite vobis; ne vagus oculus et passivus intuitus, atque improbus aspectus plus respiciat curiosus ruinas aliorum et culpas quam suas, ne forte dum sua caecus non videt crimina, temere curat reprehendere aliena, et dum non considerat aliis quotidie 754 quas infert injurias, ipse sibi illatas ab aliquo gravius portet, propter quod benignissimus magister et clementissimus Dominus, paucis provide animos audientium praestruxit verbis ita dicens: Attendite vobis; quia quidquid est in his duobus praeceptis quod agimus, noba ut lucratus sit per nos frater, duplicem mercedem habemus; unam quia ei libenter dimittimus, alteram quia eum lucrati sumus. Alias autem, nisi mandante Deo feceris homo quae jubentur, nec tibi
Abbreviated transcription (Latin):
tͥ usq septies sed usq septuagies septies. Nã lucas hanc sententiã de indulgen¬
tia fr̃ĩs. & illã qͣ corrigi mandat᷑ simul iungit qͣs dñs docendo disseruitꝰ.
uib sententiis unã p̃posuit dicens. attendite uob̾. Quȩ & harũ duarũ intel¬
ligentiã clariorẽ redder&. & auditores suos sollicitiores facer&. Płon enĩ
dix̃ lic& uni uideat᷑ loqͥ ad tende tͥ. sed adtendite uob̾: qr qͥc ꝗd inhis duob p̃cep¬
tis alicui adtenderit homo. sibi qͦq ad tendit. & qͣntũ uidebit ipse alteri. uidebit
alt̾ & ipsi. Et ideo ista nouitas locutionis qͣntũ mͥ uid&᷑ officiosissime p̃missa est.
& heç ãmonitio p̃t̾ usũ boquendi facta : qm̃ multa st̃ quȩ rep̃hendimꝰ infr̃ibus
qͥ in nos peccare uident᷑. & multa quȩ dimittere debemꝰ. Idcirco satis ꝓ uide dic¬

Expanded text:
tibi usque septies, sed usque septuagies septies. Nam Lucas hanc sententiam de indulgentibi usque septies, sed usque septuagies septies. Nam Lucas hanc sententiam de indulgentia fratris, et illam qua corrigi mandatur, simul jungit, quas Dominus docendo disseruit. Quibus sententiis unam proposuit dicens: Attendite vobis. Quae et harum duarum intelligentiam claridixit, licet uni videatur loqui, attende tibi, sed attendite vobis. Quia quidquid in his duobus praeceptis alicui attenderit homo, sibi quoque attendit, et quantum videbit ipse alteri, videbit alter et ipsi. Et ideo ista novitas locutionis, quantum mihi videtur, officiosissime praemissa est, et haec admonitio praeter usum loquendi fdebemus. Idcirco satis provide dic
Abbreviated transcription (Latin):
duos tecũ. ne tã paruiꝰ numerꝰ uidera᷑ c̃tẽptibilis : qr qͥcꝗd istiduo uł tres c̃sen¬
serint aut pecierint suꝑ t̾rã: c̾sensa & ĩpetrata er̃ & iã & incelo Magna g
c̃ solatio fideliũ quoꝵ tã paruuꝰ numerꝰ tanta corroborat᷑ dñi uirtute. ut qͥ domina¬
t uirga uirtutissuȩ in medio in imicoꝵ suoꝵ. ipse & iã in medio istoꝵ. ẽẽ setestat᷑
Et ideo dubitari ñ deb& qđ exaudiunt᷑ in cęlo. qͣuis adhuc sint suꝑ t̾rã: qͥ habent
in medio sui dñm & notandũ qđ ñ dix̃ in medio eoꝵ ero. sed in medio eoꝵ sũ: qr
ñ mediuꝰ futurꝰ ẽ. talib neq medius. eẽ. tardabit sed moxsincerit᷑ ut c̃ senserintꝰ:
unũ c̃sentiunt cũ eis. quoꝵ participatio in idipsũ est. Tc̃ accedens petrus dixei
nẽ. qͦiens peccauerit in me fr̃ m̃s dimittã ei usq septies e Dicit ei iħc. Nondicõ

Expanded text:
duos tecum, ne tam parvus numerus videretur contemptibilis; quia quidquid isti duo vel tres consenduos tecum, ne tam parvus numerus videretur contemptibilis; quia quidquid isti duo vel tres consenserint aut petierint super terram, consensa et impetrata erunt etiam et in coelo. Magna igitur consolatio fidelium, quorum tam parvus numerus tanta corroboratur Domini virtute, ut qui dominatur virga virtutis suae in medio inimicorum suorum , ipse etiam in medio istorum esse se testatur. Et ideo dubitari non debet quod exaudiuntur in coelo, quamvis adhuc sint super terram, qui habent in medio sui Dominum. Et notandum quod non dixit in medio eorum ero, sed in medio eorum sum; quia non medius futurus est talibus, neque medius esse tardabit, sed mox sinceriter ut consenserint unum consentiunt cum eis, quorum participatio in idipsum est . Tunc accedens Petrus dixit in me frater meus, dimittam ei usque septies? Dicit ei Jesus: Non dico
Abbreviated transcription (Latin):
unũ. c̃ gregemꝰ corpore & anima & sp̃u in nomine ihũ : ut sit ihc in medio nr̃m:
uerbũ scilic& dĩ & sapientia & uirtꝰ ipsius. qͣtinꝰ nec in loco nec intẽpore disiun¬
gam acaritate unitatis. qr nec loca nec tẽpora diuidunt: neq separant spatia
t̾rarũ. qͦs una caritas iungit. Unde siduo ułtres bene sibi c̃sentientes in xp̃o
ĩ petrare possunt fidutialius de om̃i re quã scđm iħm pecierint in nomine
iꝑfiuꝰ apatre. qͣnto magis ubi singulȩ eccłȩ aut om̃is eccła rogat : Sed qͦtions
ñ exaudim̃. ea est causa qđ ñ c̃ sentimꝰ duo uł tres ꝑ omĩa simul sensuuł scien¬
tia. nec seruamꝰ unitatẽ xp̃i inuinculo pacis. Et ideo in istis sententus ꝑpen¬
dat prudens animꝰ quã t̾ribile sit c̾tẽpnere qđ duo uł tres c̃senserint uł testi¬
ficati fuerint uł correxerint. qͥb tanta ẽ. fidutia ĩpetrandi. Quia ad illa re¬
spond& ista sententia si duo ex uob̾ aut tres c̃ senserint ꝗͣ ait. adhibe unũ ut̃

Expanded text:
u in nomine Jesu, ut sit Jesus in medio nostrum, verbum scilicet Dei, et sapientia et virtus ipsius, quatenus nec in loco nec in tempore disjungamur a charitate unitatis, quia nec loca nec tempora dividunt, neque separant spatia terrarum, quos una charitas jungit. Unde si duo vel tres bene sibi consentientes in Christo impetrare possunt fiducialius de omni re quam secundum Jesum petierint in nomine ipsius a Patre, quanto magis ubi singulae Ecclesiae, aut omnis Ecclesia rogat? Sed quoties non exaudimur ea est causa quod non consentimus duo vel tres per omnia simul sensu vel scientia, nec 753 servamus unitatem Christi in vinculo pacis. Et ideo in istis sententiis perpendat prudens animus quam terribile sit contemnere quod duo vel tres consenserint, vel testificati fuerint, vel correxerint, et quibus tanta est fiducia impetrandi. Quia ad illa respondet ista sententia: Si duo ex vobis, aut tres consenserint , quia ait adhibe unum vel
Abbreviated transcription (Latin):
baptis ma c̃ nussa st̃. & ea quȩ demũ postea ad in uicẽ c̃trahunt᷑ benignisi¬
me condonanda. Qm̃ noua natiuitas & cordis ĩ mutatio id affert : ut nihił
demũ aliud deheamꝰ nisr in ucẽ diligamꝰ Perũtam̃ in hoc magnũ ostend itꝰ
piecatis sacram̃tũ. cũ illud qđ ñdũ conseruo dimiserat. neq qđ cordurũ
actenꝰ &iã in forte gerebat nihil ĩ pedirȩ potuit dño. qͦ miꝰ illo intẽpo¬
re incipiendȩ rationis dimitere ei omĩa quȩ debebat si uella acopo

Expanded text:
baptisma commissa sunt, et ea quae 766 demum postea ad invicem contrahuntur, benignissibaptisma commissa sunt, et ea quae 766 demum postea ad invicem contrahuntur, benignissime condonanda. Quoniam nova nativitas et cordis immutatio id affert ut nihil demum aliud debeamus, nisi ut invicem diligamus. Verumtamen in hoc magnum ostenditur pietatis sacramentum, cum illud, quod nondum conservo dimiserat, neque quod cordurum hactenus etiam in fonte gerebat, nihil impedire potuit Domino, quominus illo in tempore i
Abbreviated transcription (Latin):
siplicit᷑ dicentis. Patientiã habe inme : & omĩa reddã t Alio qͥn diceret
a hoc dimiseras. cur iterũ repetis quȩ donastis & ideo forte uida dicere
ut inbaptismo dimittere deb eamꝰ siꝗd nob̵ aliꝗđ debet̃ nec ult᷑ qͥcquã de
p̾teritis repecere. Hoc & ipsyis dñi uerba manifestiuꝰ aperiunt: dit anim:
gressus aut̃ seruũ ille: inueñ unũ de c̃seriuis sius qͥ debebat ei centũ denarios x
ñdix̃ cui iã debitũ dimiserat. Si enĩ dimisiss&. ñ ei utiq debera Itłe autẽ
qr dix̃ debebat. manifestũ uda qđ ñ dimiserat & ideo nibul de hĩ forte ctogimꝰ
intelligere quȩ postea sibi ad inuicẽ homines c̃trahunt: Sed c̃clusio huiꝰ para¬
bolȩ songe alit̃ se hab& cũ dit. sic & pat̾ m̃s cȩ lestis faciae uob. sin duniseri¬
das añ qsqͣ fr̃ib uris peccata eoꝵ de cordib ur̃is ħ bi ostencdt & ea quȩ ante

Expanded text:
simpliciter dicentis: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi. Alioquin diceret, simpliciter dicentis: Patientiam habe in me, et omnia reddam tibi. Alioquin diceret, jam hoc dimiseras, cur iterum repetis quae donasti? et ideo forte videtur dicere, ut in baptismo dimittere debeamus, si quid nobis debetur, nec ultra quidquam de praeteritis repetere. Hoc et ipsius Domini verba servus ille invenit unum de conservis suis, qui debebat ei centum denarios, et non dixit, cui jam debitum dimiserat. Si enim dimisisset, non ei utique deberet; nunc autem quia dixit debebat, manifestum videtur quod non dimiserat, et ideo nihil de his forte cogimur intelligere, quae postea sibi ad invicem homines contrahunt. Sed conclusio hujus parabolae longe aliter se habet, cum ait: Sic et Pater meus coelestis faciet vobis, ndit et ea quae ante
Abbreviated transcription (Latin):
tam̃ ille seruuꝰ dr̃ postea dedisse c̃seruo suo mutuã pecunã. quã cũ ille
ñ poss& reddere ut eiꝰ miserer&. sed sic dic̃ qͣsi iã ei deber& ille c̃seruiꝰ eiꝰ qndo
ipse rationẽ dño suo reddens. cogebant᷑ tanti numeri debitũ ex soluere Nec
enĩ dic̃ qđ dimiserit c̃seruo suo qđ ei debebat & sic demũ accesserit ut ei dimit¬
ter& dñs. Pere qr in hac exactione utriq debitores erant: qr utriq unũ corpꝰ
de massa peccati. & utriusq dimissũ ẽ. apio dño. Unde rectus fuerat aitq hoc
potius c̃ gruebat tanto debitori reddituro racionẽ. & expectanti miscđiam
dñi sui. ut pͥor ipse c̃seruo dimitter& qͥcꝗd ei debebat᷑ & sic ađ rationem
reddendã ubi miscđia dñi ĩploranda erat rationabilius & adĩpetrandã¬
ueniã securior acceder&. Nłẽ aut̃ qđ ei ñ dimiserit. indicant uerba c̃ serui

Expanded text:
tamen ille servus dicitur postea dedisse conservo suo mutuam pecuniam, quam cum ille tamen ille servus dicitur postea dedisse conservo suo mutuam pecuniam, quam cum ille non posset reddere, ut ejus misereretur, sed sic dicit quasi jam ei deberet ille conservus ejus, quando ipse rationem Domino suo reddens cogebatur tanti numeri debitum exsolvere. Nec enim dicit quod dimiserit conservo suo quod ei debebat, et sic demum accesserit ut ei dimitteret Dominus. Vere quia in hac exactione utrique debitores erant, quia utrique unum corpus de massa peccati, et utrisque dimissum est a pio Domino. Unde rectius fuerat, atque hoc potius congruebat, tanto debitori domini sui, ut prior ipse conseruo dimitteret quod ei debebatur et sic ad rationem reddendam, ubi misericordiveniam securior accederet. Nunc autem quod ei non dimiserit indicant verba conservi,
Abbreviated transcription (Latin):
seruuꝰ esau qͥ affligebat iacob frẽm suũ. & alitꝰ ipse iacob ꝑsecutionẽ paci¬
ens fr̃is: ꝓ qͦ & fugã inut. exulq ẽ. factus. Unde lic& heç ratio quã cȩp̃ po¬
nere cũ seruissuis magis ꝑtineat ad tẽpꝰ baptismi qͣndo. in eodonantur
omĩa debita tã quȩ c̃traximꝰ ab adã quã & ea quę postea ipsi cõ misimꝰ
tam̃ & in pͥori popło lex naturȩ seruanda fuit. sic̃ & lex moysi. Ac ꝓpt̃ea
in utraq caritas fr̃na tenenda erat. si ne qͣ nemo absoluit᷑. & iã si corpus
suũ tradiderit ut ardeat. ita ut qͥb dã martyr dĩ uideat᷑. Sed heç sũ ma
tociuꝰ parabolȩ meluiꝰ suꝑ baptismo int̃ptat᷑. qͣndo plenius & ꝑ fectius
omĩa donantur nob̵ peccata & caritas fr̃nitatis atq adoptio & liberţas
om̃ib amplior relaxat᷑. Id circo tẽpꝰ qͦ accipit᷑ indulgentia. tã quã tẽpꝰ. ẽ.
reddendȩ rationis. ut omĩa debita quȩ inuenta fuerint dimittant᷑ Hlon

Expanded text:
bat Jacob fratrem suum, et aliter ipse Jacob persecutionem patiens fratris, pro quo et fugam iniit exsulque est factus. Unde licet haec ratio quam coepit ponere cum servis suis, magis pertineat ad tempus baptismi, quando in eo donantur omnia debita tam quae contraximus ab Adam, quam ea quae postea ipsi commisimus. Tamen et in priori populo lex naturae servanda fuit, 765 sicut et lex Moysi. Ac praeterea in utraque charitas fraterna tenenda erat, sine qua nemo absolvitur, etiamsi corpus suum tradiderit ut ardeat, ita ut quibusdam martyr Dei videatur. Sed haec summa totius parabolae melius super baptismo interpretatur, quando plenius et perfectius omnia donantur nobis peccata, et charitas fraternitatis atque adoptio et libertas omnibus amplior relaxatur. Idcirco tempus quo accipitur indulgentia tanquam tempus est reddendae rationis, ut omnia debita quae et inventa fuerint dimittantur. Non
Abbreviated transcription (Latin):
q debebat decẽ milia talenta: Qd gͦ putas dixisse dñm qͣndo ait. cũ cȩpiss&e ratio¬
nẽ ponere: Nonenĩ ait oblatus ẽ. ei unꝰ ponente iã eorationẽ in ipso udicio. seđ
cũ cepiss& rationẽ ponere : ut sub audiat᷑ iudidĩ : Rationẽ qͥppe iudicu rex¬

Expanded text:
qui debebat decem millia talenta. Quid ergo putas dixisse Dominum quando ait: Cum coepisset ratioqui debebat decem millia talenta. Quid ergo putas dixisse Dominum quando ait: Cum coepisset rationem ponere? Non enim ait, oblatus est ei unus, ponente jam eo rationem in ipso judicio, sed cum coepisset rationem ponere, ut subaudiat
Abbreviated transcription (Latin):
sapientiȩ dĩ hoc opꝰ ut itadicã. ea omia disserere. Qua ppt̃ ꝑpendat fidelis
anunꝰ qͣnta difficultas in his. eẽ. possit. ubi magist᷑ eccłȩ illius tẽporis. tacdi¬
uina sensit & eximia: Lic& ille altius ea uoluerit extollere. allegoritare.
quã fides catholica ꝑmittit : qr qͥ fortius p̃mit ubera. teste scriptura ñ elicae
lac. sed sanguinẽ Et ideo nos ad nos m& redeamꝰ deinde ad fine parabolȩ
& ad ẽclusionẽ saluatoris: qr ñ ad suꝑnas & angłicas ruinas hȩ parabola refe¬
renda ẽ. sed ad nos qͥb dr̃ Sic & pat̾ m̃is celestis faci& uob. si ñ remiserts unus¬
qͥsq de cordib ur̃is Qua ꝓpt᷑ ipsa ius uerboꝵ c̃sideranda ẽ si forte ex ipsiui dũ
dictis sensus nob elucescat. Ait enĩ Cũ cȩpiss& rationẽ ponere oblatꝰ ẽ ei unus

Expanded text:
sapientiae Dei hoc opus, ut ita dicam, ea omnia disserere. Quapropter perpendat fidelis sapientiae Dei hoc opus, ut ita dicam, ea omnia disserere. Quapropter perpendat fidelis animus, quanta difficultas in his esse possit, ubi magister Ecclesiae illius temporis tam divina sensit et eximia. Licet ille altius ea voluerit extollere, allegorizare quam fides catholica permittit, quia qui fortius premit ubera, teste Scriptura, non eliciet lac, sed sanguinem . Et ideo nos ad nosmet redeamus, deinde ad finem parabolae et ad conclusionem Salvatoris; quia non ad supernas et angelicas ruinas haec parabola referenda est, sed ad nos quibus dicitur: Sic et Pater meus coelestis faciet vobis, si non remiseritis unusquisque de cordibus vestris. Quapropter ipsa vis verborum consideranda est, si forte ex ipsius Domini dictis sensus nobis illucescat. Ait enim: Cum coepisset rationem ponere, oblatus est ei unus
Abbreviated transcription (Latin):
difficultas .ẽ. in his reb quȩ ꝓponunt᷑. ut c̃fiteat᷑ orienis insuis opusculis
neminẽ huiꝰ parabolȩ textũ adliqͥdũ intelligere posse & ut ꝓpͥis eiꝰ utar
uerb̾. ait ita. Uere cͦfiteor neminẽ hanc exponere posse. nisi solũ xp̃mqͥ
discipłis suis omĩa secrete soluit. ueniens insensũ eoꝵ. & apperiens eis para¬
bolȩ thesaciros obscuros & secretos atq inuisibiles : c̃firmans eos demon¬
strationib indubitabilib. Deinde nealios excluder& ab hac lectione
doctores. ad iecit dicens. Aut forte eũ quẽ uoluerit in luminare lumine
scientiȩ suȩ. ut intellegat omĩa parabolȩ huiꝰ. Et cũ ꝓposuiss& singulas
ꝑsonas qͥ nã eã rex iste. qͥ seruũ qͥ oblatꝰ. ẽ. que illi qͥeũ obtuler̃ quȩ uxor
& qͥ filui. & quȩ om̃a eiꝰ seu cȩtera quȩ longũ. ẽ. enumerare. Est eni inquit

Expanded text:
difficultas est in his rebus quae proponuntur, ut confiteatur Origenes in suis opusculis, difficultas est in his rebus quae proponuntur, ut confiteatur Origenes in suis opusculis, neminem hujus parabolae textum ad liquidum intelligere posse; et ut propriis ejus utar verbis, ait ita: Vere confiteor neminem hanc exponere posse, nisi solum Christum, qui discipulis suis omnia secrete solvit, veniens in sensum eorum et aperiens eis parabolae thesauros obscuros, et secretos 760 atque invisibiles, confirmans eos demonstrationibus indubitabilibus; deinde ne alios excluderet ab hac lectione doctores, adjecit dicens, aut forte eum quem voluerit illuminare lumine scientiae suae, ut intelligat omnia parabolae hujus. Et cum proposuisset singulas personas, quinam esset rex iet qui filii, et quae omnia ejus, seu caetera quae longum est enumerare. Est enim, inquit,
Abbreviated transcription (Latin):
nino ñ erit. nequaqͣ ad tantũ infelix discrim̃ forte ꝑ ueniss&. Undeqr alit̃
ẽẽ. ñ potuit. forte signant᷑ ȩuugłista ĩmo ipse dñs qͣhanc nob̶ parabolã ꝓpo¬
suit. ait. Egressus aut̃ seruuꝰ ille. inueñ unũ dec̾seruis suis. Qui miser nisi
egressus ẽẽt: & post ueniã indulgentiarũ adño & ab obseruantia mandatoꝵ
eiꝰ. ñ quã talia tã crudelit̾ ꝑ petrass&. Sed qr hȩc parabola obscurissima ui¬
da  & in multis difficillima. qͣlit̾cũq reqͥ renđ .ẽ. mod ut sane intelligat᷑.
qr ñ nulli fuer̾ qͥ ꝓ eiꝰ difficultate in aliqͥb locis errauer̃ auero. & ipsi int̾¬
p̃tes qͥ eoꝵ dicta degreco adlatinas aures tͣnstuler̃ ñ satis eoꝵ errores pur¬
gar̃. ne offender& in his siplex lector neq osputei clauser̃. qm̃ talis tantaq

Expanded text:
nino non erit, nequaquam ad tantum infelix discrimen forte pervenisset. Unde, quia aliter nino non erit, nequaquam ad tantum infelix discrimen forte pervenisset. Unde, quia aliter esse non potuit, forte signanter Evangelista, imo ipse Dominus, qui hanc nobis parabolam proposuit, ait: Egressus autem servus ille, invenit unum de conservis suis. Qui miser nisi egressus esset, et post veniam indulgentiarum a Domino, et ab observantia mandatorum ejus, nunquam talia tam crudeliter perpetrasset. Sed quia haec parabola obscurissima videtur, et in multis difficillima, qualitercunque requirendus est modus, ut sane intelligatur. Quia nonnulli fuerunt qui pro ejus difficultate in aliquibus locis erraverunt a vero, et ipsi interpretes, qui eorum dicta de Graeco ad Latinas aures transtulerunt, non satis eorum errores purgarunt, ne offenderet in his simplex lector, neque os putei clauserunt. Quoniam talis tantaque
Abbreviated transcription (Latin):
cũ cȩpiss& rationẽ ponere iste unꝰ qͥ oblatꝰ. ẽ .ei. ñ in merito querit᷑: quia
& si de illo ultimo examine qͣndo de singulis oꝑib singuli dõ rationem
reddituri sunt hoc dictũ accipimꝰ. ut te̾ ei cũceꝑit rationẽ ponere offe¬
rend sit iste decẽ talentoꝵ debitor. ĩ possibile erit ut hic talis deinceps
suos c̃ seruos affligere possit. aut unũ eoꝵ ñ dico suffocare. uerũ nec ab
eo ut exigere pecimiã possit. Et ideo querendũ ẽ. qndo hec ratio eẽ ceꝑr
ut & post indulgentiã talentoꝵ rursus iste cũ suo c̃seruo disceptare quea
ꝓdebitis. ac deinde dñs cũ audierit quȩ relata st̃ ac̃seruis. qͣndo ꝓhis eũ
in iudiciũ reuocare possit. Alias autẽ nisi post ueniã sibi indultã aliqͦd
tẽpꝰ. eẽt. qͦ tanta cõ mittere ualer& qđ post uidiciũ ꝑ actũ qđ futurũ . ẽ. om¬

Expanded text:
cum coepisset rationem ponere iste unus, qui oblatus est ei, non immerito quaeritur. Quia cum coepisset rationem ponere iste unus, qui oblatus est ei, non immerito quaeritur. Quia etsi de illo ultimo examine, quando de singulis operibus singuli Deo rationem reddituri sunt, hoc dictum accipimus, ut tunc ei, cum coeperit rationem ponere, offerendus sit iste decem talentorum debitor, impossibile erit, ut hic talis deinceps suos conservos affligere possit, aut unum eorum, non dico suffocare, verum nec ab eo ut exigere pecuniam possit. Et ideo quaerendum est quando haec ratio esse coepit, ut et post indulgentiam talentorum, rursus iste cum suo conservo disceptare queat pro debitis. Ac deinde Dominus cum audierit quae relata sunt a conservis, quando pro his eum in judicium revocare possit. Alias autem, nisi post veniam sibi indultam aliquod tempus esset, quo tanta committere valeret, quod post judicium peractum, quod futurum est, om
Abbreviated transcription (Latin):
qͥb sua largitꝰ ẽ. talenta qͣndo uoluit. qͣndoq ipse discreuit. Et tec̃ finienda ẽ
hec ratio. qͣndo uniuersa negotia p̾sentis uicȩ finita er̃ ut tt̃ incipiat singulos
dis cutere de adportato lucro. cũ iã negotiandi tẽpꝰ ult᷑ ñ erit : Et cũ cȩpissa
indt rationẽ ponere. oblatꝰ ẽ ei unꝰ qͥdebebat decẽ milia talenta Audistis
frs quã sȩpe in hoc ipso ȩuũgłio. qͦtiens saluator in parabolis ad negotiandũ
distribuit singuloꝵ uires solus nouit. & qͣntũ unicuiq dare debuerit
lu qͥdẽ deditꝰ qͥnq talenta. forte qr tantũ potuit tractare. Alii aut̃ duo
qͣsi qdͥ minꝰ potuerit. alii uͦ unũ iuxta uires qͣlitatis suȩ. Sic & in aliis locis
ubi plura suis diuisit ꝓqͥb om̃ib rationẽ habiturꝰ cũ eis redit Sed qͥssit

Expanded text:
quibus sua largitus est talenta, quando voluit, quandoque ipse discrevit. Et tunc finienda est quibus sua largitus est talenta, quando voluit, quandoque ipse discrevit. Et tunc finienda est haec ratio, quando universa negotia praesentis vitae finita erunt, ut tunc incipiat singulos discutere de apportato lucro, cum jam negotiandi tempus ultra non erit. Et cum coepisset, inquit, rationem ponere, oblatus est ei unus qui debebat decem millia talenta. Audistis, fratres, quam saepe in hoc ipso Evangelio, quoties Salvator in parabolis ad negotiandum distribuit, singulorum vires solus novit et quantum unicuique 759 dare debuerit. Alii quidem dedit quinque talenta, forte quia tantum potuit tractare. Alii autem duo, quasi qui minus potuerit. Alii vero unum, juxta vires qualitatis suae. Sic et in aliis locis, ubi plara suis divisit, pro quibus omnibus rationem habiturus cum eis, redit. Sed quis sit,
Abbreviated transcription (Latin):
ni regi. qͣndo uerbũ caro factũ ẽ: & qͣndo ueñ insimilitudinẽ carnis peccati &
de peccato dapͥnauit peccatũ. Tc̃ utiq factꝰ ẽ. similis homini regi. ueniens eũ sibi
& ꝑ omĩa sine naturarũ cõmixtione faciens eũ sibi unũ. ita ut ds̃ & homo unꝰ sit
scm̃ ełꝰ uoluit rationẽ ponere cũ seruis suis. Ad hoc qͥppe c̃stitutꝰ ẽrex ut eosre¬
gat qͦs c̃didit. deinde & qͦs redemit. Sed neforte hȩc sententia obscuriort᷑ uideat᷑
qua ait qr uoluit rationẽ ponere cũ seruis suis. nimirũ qr hoc factũ necdũ no¬
uimꝰ. scias ꝓfecto qr parabolice ꝑ anticipationẽ loqͥt᷑ : Sicq narrat qr uoluit ut
qͣndoq ĩ plendũ ñ dubites qđ qsi iã fecisse p̃dix̃ Qđ omnino recte ar̃ qr uoluit:
eo qđ̾ sicse suaq p̃parauit omĩa. sic cuncta sua disposuit sacram̃ta : & singulis
sua dona distribuit talentoꝵ donec redeat. Et tẽ cep̃ rationẽ ponere cũ eis

Expanded text:
quando venit in similitudine carnis peccati , et de peccato damnavit peccatum. Tunc utique factum est similis homini regi, uniens eum sibi et per omnia, sine naturarum commistione, faciens eum sibi unum, ita ut Deus et homo unus sit sanctum ejus , voluit rationem ponere cum servis suis. Ad hoc quippe constitutus est rex, ut eos regat quos condidit, deinde et quos redemit. Sed ne forte haec sententia obscurior tibi videatur qua ait, quia voluit rationem ponere cum servis suis: nimirum quia hoc factum necdum novimus, scias profecto, quia parabolice per anticipationem loquitur, sicque narrat, quia voluit ut quandoque implendum non dubites, quod quasi jam fecisse praedixit. Quod omnino recte dicitur, quia voluit, eo quod sic se suaque; praeparavit omnia, sic cuncta disposuit sacramenta et singulis sua dona distribuit talentorum, donec redeat. Et tunc coepit rationem ponere cum eis
Abbreviated transcription (Latin):
& sollicita sint inuicẽ. ut si patit᷑ unũ m̃broꝵ: cõpatiant᷑ onũa m̃bra & glo¬
rificato uno m̃broꝵ c̃gaudeant omĩa m̃bra:. Sic qͥpye deb&. eẽ inom̃ib sic &
inuno homine. qͣtinꝰ si iubilare corã dõ uolumꝰ. unũ musicũ carm̃ seruare pos¬
sim̾. ut seru& corpꝰ & anima atq sp̃s integer in una cõpage amoris di & in uno
uinculo pacis. pł ostis eñĩ in musicis. qr nisi fuerit c̃sonantia uocũ. ut una ex
diuersis uocib dese cantꝰ armoniã reddat: ñ delectat᷑ audire & iã siuna earũm
ꝑ orruerit uox in c̃centu Sic & in ȩccłus certe aut in uno homine. nisi c̃sensũ
habuerit chorꝰ uirtutũ & c̃uenientiã caritatis ñ delectat᷑ ds̃ nec audit uoces eoꝵi¬

Expanded text:
et sollicita sint invicem, ut si patitur unum membrorum, compatiantur omnia membra , et gloet sollicita sint invicem, ut si patitur unum membrorum, compatiantur omnia membra , et glorificato uno membrorum, congaudeant omnia membra. Sic quippe debet esse in omnibus, sic et in uno homine, quatenus si jubilare cooperando volumus, unum musicum carmen servare possimus, ut servetur corpus et anima atque spiritus integer in una compage amoris Dei, et in uno vinculo pacis. Nostis enim in musicis, quia nisi fuerit consonantia vocum, ut unam ex diversis vocibus de se cantus harmoniam reddat, non delectatur audire, etiamsi una earum prior ruerit vox in concentu: sic et in Ecclesiis, certe aut in uno homine, nisi consensum habuerit chorus virtutum, et convenientiam charitatis, non delectatur Deus, nec audit voces eo
Abbreviated transcription (Latin):
ipsũ fuerint c̃gregati iure qͥcꝗd petierint ĩ petrabt̃. qr ñ nisi in unitate col¬
lecti unũ petunt Deqͣ peticione dauid. Unã petii inqͥt adño. hanc reqͥrã:
t ut ostender& qr multitales unũ st̃: sic̃ unꝰ dicebat ꝓ multis. Sic̃ ceruus
desiderat ad fontes aqͣrũ. ita desiderat anima mea adte ds̃. Quã unitatẽ. cõm̃¬
dat apłs. Ut scitis inqͥt ꝑfecti in eodẽ sensu. & in eadẽ scientia: qr sic̃ segregai
dissensus a concordia caritatis. ita c̃gregat c̃sensus : & conpaginẽ ꝙnectit in
unũ caritatis. ita ut ds̃ ꝑhanc unitatẽ in medio eoꝵ. eẽ. possit. Alioqͥn si unũ
corpꝰ sumꝰ quãuis multa simꝰ m̃bra: unitatẽ tenemꝰ: qr ad hoc posut ds singula
m̃bra in corpore. ut omĩa id ipsũ sapiant: idipsũ dicant id ipsũq ẽsentiant

Expanded text:
ipsum fuerint congregati, jure quidquid petierint impetrabunt, quia non nisi in unitate colipsum fuerint congregati, jure quidquid petierint impetrabunt, quia non nisi in unitate collecti unum petunt. De qua petitione David: Unam petii, inquit, a Domino, hanc requiram . Et ut ostenderet quia multi tales tatem commendat Apostolus: Ut sitis, inquit, perfecti in eodem sensu et in eadem scientia ; quia sicut segregat dissensus a concordia charitatis, ita congregat consensus, et compaginem connectit in unum charitatis, ita ut Deus per hanc unitatem in medio eorum esse possit. Alioquin si unum corpus sumus, quamvis multa simus membra, unitatem tenemus, quia ad hoc posuit Deus singula membra in corpore, ut omnia idipsum sapiant, idipsum dicant, idipsumque consentiant,
Abbreviated transcription (Latin):
ac ioħes : quib qͣsi c̃ sentientib sibi ꝑ omĩa. ostendit in monte głam claritatis
suȩ. ita ut exeo habitu qͦ ñ habebat speciẽ neq. decorẽ. uerter& se ad tantã
głam. ita ut uestim̃ta sua fierent corã eis splendida sic̃ qͥdã codices habent
quasi lum̃. Nã & in ueteri testam̃to tresfilu chore in hac unitate c̃senserunt
& ideo euaser̃. ita ut formã teneant om̃iũ eoꝵ qͥsal uandi ft̃ ab illo incendio
ȩt̃ no. Qui ꝓfecto qr c̃sentiunt cũ lege & ꝓpħis duo dicunt᷑ Peinde qr colligunt᷑
in euugłio. tres utiq unanimes in unitate xp̃i inueniunt᷑. p̃sertĩ q lex &
ꝓ p̾hetiȩ ñ st̃ diuisȩ. sed qͣsi exuno spũ & ex una arama atq exuna uoce con¬
sentiunt in euugłio. Quoꝵ c̃sensu oꝑante in electis dĩ. siduo uł tressimul in id¬

Expanded text:
ac Joannes. Quibus quasi consentientibus sibi per omnia ostendit in monte gloriam claritatis ac Joannes. Quibus quasi consentientibus sibi per omnia ostendit in monte gloriam claritatis suae, ita ut ex eo habitu quo non habebat speciem neque decorem, verteret se ad tantam gloriam, ita ut vestimenta sua fierent coram eis splendentia, sicut quidam codices habent, quasi lumen. Nam et in Veteri Testamento tres filii Chore in hac unitate consenserunt, et ideo evaserunt, ita ut formam teneant omnium eorum qui salvandi sunt ab illo incendio aeterno. Qui profecto, quia consentiunt cum lege et prophetis, duo dicuntur. Deinde quia colliguntur in Evangelio, tres utique unanimes in unitate Christi inveniuntur. Praesertim quia lex et prophetiae non sunt divisae, sed quasi ex uno Spiritu et ex una anima, atque ex una voce consentiunt in Evangelio. Quorum 752 consensu operante in electis Dei, si duo vel tres simul in id
Abbreviated transcription (Latin):
t ubi st̃ duo id tres c̃gregati in nomine meo ibi sũ in medio eoꝵ Intantũ gͥ studec
c̃cordiã. ut inunitatis merito omĩa quȩ adõ p̃ dicanda st̃. ĩ pecranda. ẽẽ c̃ firm&
t ubi duo uł tres pari sp̃u pariq uoluntate collecti st̃ in dño. ibi se mediũ eoꝵ
pollic& futurũ. qr ipse. ẽ. pax atq caritas quȩ fac̃ corda multoꝵ unũ & innume¬
ras scõꝵ Animas sibi ad inuicẽ ut una sit anima conectit ac conuenit. int̾ quas
medius sedẽ atq habitationẽ collocat. Totꝰ nãq hic sermo desuꝑiorib pend&.
ubi ad c̃ cordiã om̃s ꝓuocarat. & nc̃ exponit quẽ fructũ exindȩ sint habituri
ita ut qͥcꝗd petierint sint accepturi. dm̃q mediũ sẽꝑ inse habituri Sed forsi¬
tan hoc tali c̃sensu tantaq uirtute. nec pauci sibi c̃sentiunt ꝑ omĩa. Et ideo
fortassis tẽꝑauit sententiã. si duo uł tres c̃senserint ex uob. sic̃ pecrus & iacob:

Expanded text:
t ubi sunt duo vel tres congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum. In tantum igitur studet concordiam, ut in unitatis merito, omnia quae a Deo praedicanda sunt, impetranda esse confirmet. Et ubi duo vel tres, pari spiritu parique voluntate collecti sunt in Domino, ibi se medium eorum pollicetur futurum. Quia ipse est pax atque charitas, quae facit corda multorum unum, et innumeras sanctorum animas, sibi ad invicem, ut una sit anima connectit ac convenit, inter quas medius sedem atque habitationem collocat. Totus namque hic sermo de superioribus pendet, ubi ad concordiam omnes provocarat, et nunc exponit, quem fructum exinde sint habituri, ita ut quidquid petierint, sint accepturi, Deumque medium semper in se habituri. Sed forsitan hoc tali consensu tantaque virtute, nec pauci sibi consentiunt per omnia, et ideo fortassis temperavit sententiam, si duo vel tres consenserint ex vobis, sicut Petrus et Jacobus