comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ficum amnales haberemꝰ. iacib adhuc naigaretur.
nõ esset pictura insi que lineas modo extremas ũbre
quã corpora in sole fecisseut circũstriberent. At si oĩa
censeas nulla sit ais qualis iuẽta ẽ. nec mtre
iniciũ stetit. iisi forte nostra potistimũ tẽpora dap¬
namꝰ huiꝰ infelicitatis ur nc̃ demũ nnhil crescat.
inhil autẽ cresat sola imuitacõne. quod si prioribus
aducẽre fas nõ est. quomodo sperare possumꝰ illũ ora¬
torem ꝑfeccũ. quã in his quos maximos adhuc no¬
miꝰ nemo sit imuẽtus in quo inhil aut desideretur
aut reprehendat̾᷑ sed eciã qui suma nõ appetrut. cõten¬
ere pocius ꝙͣ sequi debent. nã qui agit. ut prior
forsicã eaã si non trãsierit equabit. eũ uero ncõ põt
equare quoius uestigus sibi utiq inistendũ putat.
neccesse est cĩm semꝑ. sit posterior qui sequit᷑. Adde qd̾
ciũq faalius ẽ plus facere quã idẽ. tãtam enm

Expanded text:
Pontificum annales haberemus; ratibus adhuc navigaremus; Pontificum annales haberemus; ratibus adhuc navigaremus; non esset pictura, nisi quae lineas modo extremas umbrae, quam corpora in sole fecissent, circumscriberet. ac si omnia percenseas, nulla mansit ars, qualis inventa est, nec intra initium stetit, nisi forte nostra potissimum tempora damnamus huius infelicitatis, ut nunc demum nihil crescat. nihil autem crescit sola imitatione. quodsi prioribus adiicere fas non est, quomodo sperare possumus illum oratorem perfectum? cum in his, quos maximos adhuc novimus, nemo sit inventus, in quo nihil aut desideretur aut reprehendatur. sed etiam qui summa non appetent, contendere potius quam sequi debent. nam qui hoc agit ut prior sit, forsitan, etiamsi non transierit, aequabit. eum vero nemo potest aequare, cuius vestigiis sibi utique insistendum putat; necesse est enim semper sit posterior qui sequitur. adde quod plerumque facilius est plus facere quam idem. tantam enim
Abbreviated transcription (Latin):
ingenii contentũ esse nẽ que suit ab aluis murẽta qͥd
eñm fuuiũ erar temporibus illis que iure exemplo
fuerut. si homnee inhil insi qd̵ iã cognouissẽt faciẽdũ
sibi. aut cogicadũ pucassent. Nempe inhil fuissent
uẽtũ. Quor igit nefas est repetiri aliquid a nob̾ qd
aute nõ fuerit. An illi iudes sola mẽtis natura dincti
suuit. in hoc ni tã multa generarẽt nos ad querẽdũ
nõ eo ip̃o concitem᷑ qd̾ certe scimꝰ inuenisse ees qui q̃¬
erũt. et quom illi qui nullũ quonisꝙͣ ⁊ei habuerũ
magistrũ plurima in posteros trodiderũt. nobis usꝰ
aliaꝵ rerũ ad eruendas alias nõ proderit. sed inhil
habebimꝰ insi beneficii alieni. quẽ admodũ quidam
pictores in id solũ student: ut describere tabulas̾ mẽ¬
suris. ac lineis stiant. Lmpe eciã illud est. cõtentũ
esse id consequi qd inuteris. nã rursus quid erat futũ
si nemo plus effecisset eo quẽ sequebat᷑. inhil ĩ poetis
supra lunũ audronicũ nhil in historus iupra

Expanded text:
ingenii contentum esse iis, quae sint ab allis inventa. quid enim futurum erat temporibus illis, quae sine exemplo fuerunt, si homines nihil, nisi quod iam cognovissent, faciendum sibi aut cogitandum putassent? nempe nihil fuisset inventum. cur igitur nefas est reperiri aliquid a nobis, quod ante non fuerit? An illi rudes sola mentis natura ducti sunt in hoc ut tam multa generarent, nos ad quaerendum non eo ipso concitemur, quod certe scimus invenisse eos qui quaesierunt? et cum illi, qui nullum cuiusquam rei habuerunt magistrum, plurima in posteros tradiderunt, nobis usus aliarum rerum ad eruendas alias non proderit, sed nihil habebimus nisi beneficii alieni? quemadmodum quidam pictores in id solum student, ut describere tabulas mensuris ac lineis sciant. turpe etiam illud est, contentum esse id consequi quod imiteris. nam rursus quid erat futurum, si nemo plus effecisset eo quem sequebatur? nihil in poetis supra Livium Andronicum, nihil in historiis supra
Abbreviated transcription (Latin):
nõ latis ad uim dicendi ualent: niii
ulis forme quedã facilitas que apd̾
grecos lexis nonuatur accesserit ad quã
stribendo plus an legẽdo, an dicendo
conferatur solere queri stio qd̾ esset diligẽcus nobis
exaĩandũ cura si qualibet eaꝵ rerũ possemꝰ una esse
contẽti. Uerũ ita sint inrer se cõnexa et indiscreta oĩa
ut si qui flexus his defuerĩt fruistra sit in ceteris labora¬
cum. Nã neq solida acq robusta fuerit ñꝙͣ eloquẽtia
nisi multo stilo uires acceperit et atra lectionis exẽplũ
laboi ille carẽs reccore fluit. Qui aurẽ stinerit. quo q̃qz
suit modo dicẽda. insi tãquã in procinctu paratãq ad
omes casus habuerit eloquẽtiã uelur clausis thesauris
ad esticiendũ oratorẽ maxnn protmnꝰ erit moienti.

Expanded text:
non satis ad vim dicendi valent, nisi illis firma quaedam facilitas, quae apud Graecos ἕξις nominatur, accesserit: ad quam scribendo plus an legendo an dicendo conferatur, solere quaeri scio. quod esset diligentius nobis examinandum, si qualibet earum rerum possemus una esse contenti. verum ita sunt inter se conexa et indiscreta omnia ut, si quid ex his defuerit, frutum. nam neque solida ac robusta fuerit unquam eloquentia, nisi multo stylo vires acceperit: et citra lectionis exemplum, labor ille, carens rectore, fluit. Qui autem scierit, quo sint quaeque modo dicenda, nifi tamquam in procinctu, paratam quidem ad omnes casus habuerit eloquentiaro, velut calusis thesauris a
Abbreviated transcription (Latin):
dicere ance onña est. acq hinc miciũ eius arcis fuisse
mansestũ est. proximã deinde mutacionẽ nouissi¬
mã stribendi quoq diligẽciã. Sed ut ꝑuẽiri ad sũmã
nist ex p̾uapus̾ nõ põt. ita procedente iã opere mnĩma
icpiur esse que prima funt. uerũ nos nõ quomodo
instieuedus sit orator hoc loco ditim ꝰ. nam id quidẽ¬

Expanded text:
nia est, atque hinc initium eius artis fuisse manifestum est; proximam deinde imitationem, novissimam scribendi quoque diligentiam. sed ut perveniri ad summa nisi ex principiis non potest, ita procedente iam opere etiam minima incipiunt esse quae prima sunt. verum nos non, quomodo instituendus orator, hoc loco dicimus; nam id quide
Abbreviated transcription (Latin):
tum deinde est florescat nõ multũ inter Ie distanciũ
tempore orarorũ igens prouẽtus. Hĩc uimi celaris.
indolem celu: iubtilitatẽ callidii: diligẽtiã calidii¬
pollionis diguitatẽ messalle. sactitatẽ calui. gram¬
catẽ bruti acume sulpicii. acerbitatẽ castii: reꝑiemꝰ
In hie eciã quos ip̃i indimꝰ copiã sceuece uires africa¬
i matuutatẽ atri iocũditatẽ chryipi. sonũ tracha
elegãciã secũdi. at M. tulliĩ nõ illũ habemus
enfranorẽ circa pluiũ arciũ species p̾stantẽ: sedin
om̃ib que in quoq laudant᷑ emmẽtissimũ. quem

Expanded text:
tum deinde efflorescat non multum inter se distantium tempore oratorum ingens proventus. Hic vim Caesaris, indolem Caelii, subtilitatem Calidii, diligentiam Pollionis, dignitatem Messalae, sanctitatem Calvi, gravitatem Bruti, acumen Sulpicii, acerbitatem Cassii reperiemus; in iis etiam, quos ipsi vidimus, copiam Senecae, vires Africani, maturitatem Afri, iucunditatem Crispi, sonum Trachali, elegantiam Secundi. at M. Tullium non illum habemus Euphranorem circa plures artium species praestantem, sed in omnibus, quae in quoq
Abbreviated transcription (Latin):
numeris exierit apcins forcasse nõ possit. sed tamen
si quod exierit nõ erit accicũ meliusq de hoc nomine
seuciant. credantq accice dicere esse optume dicere.
Atq in hac tauiẽ opinione ꝑseuerãtes grecos magis
culerim latina mihi tacũdia: ut iuẽcione dispoticõe
consilio ceteris huiꝰ generis artib siuilis grece. ac
prorsus disapula eius iudetur. ita cuca racionem
loquẽdi iux habere imitatõnis locũ. Ilãq est ip̃is
statim sonnie durior quãdo et iocũdissimas ex gran
luteras nõ habenuus necalem alterã alterã cõsonã¬
tem quib nulle apud eõs dulciꝰ spnant quas nuitu¬
ar solriurs quotiẽs illoꝵ noĩb utimꝰ qd̾ quom cõti¬
gir nescio quomodo hilarioi protinꝰ reuidet oracio
ur in zephiris et repheris que si nostris ln̾s stribãt
suidũ quiddã et barbarũ esticiẽt sonũ et uelut ĩ locũ

Expanded text:
numeris exierit aptius fortasse non possit, sed tamen numeris exierit aptius fortasse non possit, sed tamen si quid exierit non erit Atticum? melius de hoc nomine sentiant credantque Attice dicere esse optime dicere. atque in hac tamen opinione perseverantes Graecos magis tulerim. Latina mihi facundia, ut inventione, dispositione, consilio, ceteris huius generis artibus similis Graecae ac prorsus discipula eius videtur, ita circa rationem eloquendi vix habere imitationis locum. namque est ipsis statim sonis durior, quando et iucundissimas ex Graecis litteras non habemus, vocalem alteram, alteram consonantem, quibus nullae apud eos dulcius spirant; quas mutuari solemus, quotiens illorum nominibus utimur. quod cum contingit, nescio quomodo hilarior protinus renidet oratio, ut in Zephyris et zopyris . quae si nostris litteris scribantur, surdum quiddam et
Abbreviated transcription (Latin):
tores rei p sacis maĩfesto docet preceptorẽ eius placonẽ
fuiise quẽ nũ alianũ appellabimꝰ. plerũq instunctis
diuino spiritu uatibus cõparãdũ quod periclea siłem¬
ut credimꝰ lysiae gratilitati quẽ tulmĩb et celesti fra¬
gori compaiãt comici dũ illi cõuiciant᷑. quod ẽ igu᷑
quor in ns demũ qui tenui uenula pcalailos flunt
acticũ saporẽ pucẽt ibidem chuũ redolere dicant.
quos ego existimo si quod in his sinib uberiꝰ ĩuenerĩt
solũ fertilioꝵ ne segetem negaturos acticã esse quod
plusquã acceperit seminis reddat quia hãc aus terre
fidem menader eludit. Itaq nũt si quis ad cas demos¬
themns uirtuces quas ille sumus oracor habuit ta¬
men que defuisse ei sure ip̃ius natia seu lege ciuita¬
tis iuderent aduecerit. it astectus cõcitacius moncat
audiã dicentẽ. nõ fecit hoc demosthenes et si quidu

Expanded text:
atores rei publicae satis manifesto docet praeceptorem eius Platonem atores rei publicae satis manifesto docet praeceptorem eius Platonem fuisse? quem ipsum num Asianum appellabimus plerumque instinctis divino spiritu vatibus comparandum? quid Periclea? similemne credemus Lysiacae gracilitati, quem fulminibus et caelesti fragori comparant comici, dum illi conviciantur? quid est igitur, cur in iis demum, qui tenui venula per calculos fluunt, Atticum saporem putent, ibi demum thymum redolere dicant? quos ego existimo, si quod in iis finibus uberius invenerint solum fertilioremve segetem, negaturos Atticam esse, quod plus, quam acceperit, seminis reddat, quia hanc eius terrae fidem Menander eludit. ita nunc, si quis ad eas Demosthenis virtutes, quas ille summus orator habuit, tamen quae defuisse ei sive ipsius natura seu lege civitatis videntur, adiecerit, ut adfectus concitatius moveat, audiam dicentem, non fecit hoc Demosthenes? et si quid
Abbreviated transcription (Latin):
Nã quis erit hic articus sit lysias. hũc cim ãplectũt᷑
amatores istius nonuis modũ nõ igitur usq ad coccũ
et anchocydem remictent᷑: Interrogare tamẽ uelim.
an sociates anice dixerit: inhil cũn tã est lysiae
uersum negabut. At eius schola pucipes oratorũ de¬
dir. queratiu sumilius aliqͥd yperides accicus cerce
plus indulsit noluptati. Transeo plurimos. lycurgũ
arstogitona et his priores iseneũ. antitontẽ quos ut
homres iurer se genere sumles differentes dixeris
cie. quid ille quoiuis modo fecimꝰ mẽcionẽ. Aeschines
nõ ne is lacior et audẽtior et excelsior. Quid deiq
demoschenes nõ aĩtos illos tennes et circũspectos
in subliutate impetu: cultu. composicõne iuꝑ
nõ insurgit locis nõ figuris gaudet. nõ trãslãcõib¬
int̾et. nõ orõne ticta dac tacẽtibus uocẽ nõ illud iusiũ¬
idum per cesos in marathone ac salamine propugi¬

Expanded text:
nam quis erit hic Atticus? sit Lysias; hunc enim amplectuntur nam quis erit hic Atticus? sit Lysias; hunc enim amplectuntur amatores istius nominis modum. non igitur iam usque ad Coccum et Andocidem remittemur. interrogare tamen velim, an Isocrates Attice dixerit. nihil enim tam est Lysiae diversum. negabunt . At eius schola principes oratorum dedit. quaeratur similius aliquid. Hyperides Atticus? certe , at plus indulsit voluptati. transeo plurimos, Lycurgum, Aristogitona et his priores Isaeum, Antiphonta; quos ut homines inter se genere similes, differentes dixeris specie. quid ille, cuius modo fecimus mentionem, Aeschines? nonne his latior et audentior et excelsior? quid denique Demosthenes? non cunctos illos tenues et circumspectos vi, sublimitate, impetu, cultu, conpositione superavit? non insurgit locis? non figuris gaudet? non translationibnitet? non oratione ficta dat tacentibus vocem? non illud iusiurandum per caesos in Marathone ac Salamine propugn
Abbreviated transcription (Latin):
ciũ maxime qui hec dundebant aducerũt genꝰ ihediũ
quod uelur mediũ esse acq ex utroq mixtũ esse uolunt
Neq cim̃ actice pressi ieq asiane tunt habũdantes
ut aliquid habere iudeant gentis aliquid auctoris
esthines eñ qui huc exilis delegerit locũ intulit eo
studia acheuaꝵ que uelut sara quedã caelo terraq
degenerãt saporẽ illũ acticũ peregrino miscuerũt
lenti ergo quidã ac renussi nõ sine pondere tamẽ
neq srontibus puris neq torrẽtibus turbidis. sed
lenbus stagnis sumiles habent᷑. nemo igit̾ dubita¬
uerit longe esse optimũ genus accicoꝵ in quo ut ẽ
aliquid inrer ipõs coninẽ idest iudiciũ acre tersumq
ita ingemoꝵ plurime forme qua propter nchi falli
mulcũ indentur: qui solos esse accicos credũt tennes
et lucidos et significãtes et quadã eloquẽtie frugali¬
tare cõtentos ac semꝑmanũ mera palliũ cõtinẽtes

Expanded text:
tium mox, qui haec dividebant, adiecerunt genus Rhodium, tium mox, qui haec dividebant, adiecerunt genus Rhodium, quod velut medium esse atque ex Neque enim Attice pressi, neque Asiane suntabundantes; ut aliquid habere videantur gentis. aliquid auctoris. Aeschines enim, qui hunc exilio delegerat locum, intulit eo studia Athenarum, quae velt sata quaedam caelo terraque degenerant saporem illum Atticum peregrino miscuerunt. lenti ergo quidem ac remissi, non sine pondere tamen: neque fontibus puris, neque torrentibus turbidis, sed lenibus stagnis similes habentur. Nemo igitur dubitaverit longe esse optimum genus Atticorum, in quo, ut est aliquid inter ipsos communc, id est, iudicium acre tersumque, ita ingeniorumplurimae formae. 2. Quapropter mihi falli videntur, quisolos esse Atticos credunt tenues et lucidos et significantes, sed quadam eloquen tiae frugalitate contentos ac semper manum intra pallium continentes.
Abbreviated transcription (Latin):
no possunt ũbram magui nonũs delicescũt. quib
quia multa et plurib locis cicero ip̃e respondit tu¬
cior nihi de hoc disserendi breuitas erit et amiqua
quidẽ illa diuisio inter accicos acq asiauos fuit
quom hi pressi et mregri contra. inflati illi et mangh
haberentur In his inhil iuꝑflueret illis indicin
marere ac modus deesset Quod quidã quoꝵ et sãcto
est hoc putant accidisse quod paulatun sermone
greto in proximas asie ciuitatie influete nõdum
e sane periti loquẽdi facũdiam cõcupierũt. Ideoq ea que
proprie signari porerãt arantu ceperint emnciare ac
deinde in eo perseuerauerint. mirha autẽ orõins dif¬
ꝯferenciã tecisse et dicenciũ et audic̃aũ nature indẽt᷑.
quod actici lunati quidã et eniũcti nihil mane aut re¬
dũdans ferebant. asiana geus timdior alioqͥn atq
iactãcioi. uaniore eciã dicendi gloria inflata est. ter¬

Expanded text:
non possunt, umbra magni nominis delitescunt. quibus non possunt, umbra magni nominis delitescunt. quibus quia multa et pluribus locis Cicero ipse respondit, tutior mihi de hoc disserendi brevitas erit. et antiqua quidem illa divisio inter Atticos atque Asianos fuit, cum hi pressi et integri, contra inflati illi et inanes haberentur, in his nihil superflueret, illis iudicium maxime ac modus deesset. quod quidam, quorum et Santra est, hoc putant accidisse, quod, paulatim sermone Graeco in proximas Asiae civitates influente, nondum tis periti loquendi facundiam concupierint, ideoque ea, quae proprie signari poterant, circuitu coeperint enuntiare ac deinde in eo perseverarint. mihi autem orationis differentiam fecisse et dicentium et audientium naturae videntur, quod Attici limati quidam et emuncti nihil inane aut redundans ferebant, Asiana gens tumidior alioqui atque iactantior vaniore etiam dicendi gloria inflate est. ter
Abbreviated transcription (Latin):
tiuidiorẽ et asianũ et redũdantẽ it in repeticõanib
nimũ. et in salib aligñ trigidũ et in cõposicõne frat¬
tum exultantẽ ac pene quod procul ab sir uno mol¬
liorem. Postea uero quã triũ unali prostripaoire
cõsuptus est passim qui oderãt passim qui ĩuderãt
qui eniulabant. adulacores eciã presentis potẽcie
nõ reponsurã inuaserũt. Ille tamẽ qui reiuinus a
quibusdã et audus habebat᷑ aliter ab ip̃is mimicis¬
quã minuis florib et ingenii a fluẽcia potuit. tal¬
sum utiũq sed tanrẽ ala mẽciendi proprior occasio.
preciput uero presserũt eũ qui uideri aricoꝵ muta¬
tores cõcuprebant. hec manus quasi quibuidã sac̾e
miciata ut aliemgenã et uirũ inꝑsticiotũ deuictũ¬
q illis legibus insequebat᷑. Unde m̃t quoq aiudi
et suti: et exãgues hi iunt eñm qui sue in becillicati
sanitatis appłłonem q̃ est maxie coniraria eptẽdãt.
qui quia clanore uiin eloquẽtie. uelut solem ferre

Expanded text:
num et redundantem et in repetitionibus nimium et in salibus aliquando frigidum et in compositione fractum, exultantem ac paene, quod procul absit, viro molliorem; postea vero quam triumuirali proscriptione consumptus est, passim qui oderant, qui invidebant qui aemulabantur, adulatores etiam praesentis potentiae non responsurum inuaserunt. ille tamen, qui ieiunus a quibusdam et aridus habetur, non aliter ab ipquam nimiis floribus et ingenii affluentia potuit. falsum utrumque, sed tamen ilia mentiendi propior occasio. praecipue vero presserunt eum, qui videri Atticorum imitatores concupierant. haec manus quasi quibusdam sacris initiata ut alienigenam et parum superstitiosum devinctumque illis legibus insequebatur; unde nunc quoque aridi et exsuci et exangues. hi sunt enim, qui suae imbecillitati sanitatis appellationem, quae est maxime contraria, obtendant; qui, quia clariorem vim eloquentiae velut solem ferre
Abbreviated transcription (Latin):
des consiliuĩ iudiciũ sapiẽtiũ. per quã multa recdam
ex or̃õnib nõ ciceronis modo. sed eciã eius qui est dis¬
rictior multo demosthenis neq eĩ affectus om̃in
mouẽdi erũt nec aures delectatõne mulcede cũ eciã
prohennia inꝑuacua esse apud tales aristoceles existi¬
met. Nõ eĩm trahene᷑. his illi sapiẽtes proprit et
igniticãterrem indicare probacõne colligere satis e
omia que ad optinẽdũ quod intendimꝰ prodesse crede¬
mus. Adhibenda tunt ea que eciã quom dicimꝰ pr¬
oporteat. an demosthenes male sic egisset. it st̾psit.¬
ez aut ciecionẽ aut ios p̾stãtissimos oratores alio qua
scriptis cognolamꝰ. melius egerũt igitur an peuir
nã si peiꝰ sit pocius oportuit dici ut stripserũt. si meliꝰ.¬

Expanded text:
des consilium iudicum sapientium, perquam multa recidam des consilium iudicum sapientium, perquam multa recidam ex orationibus non Ciceronis modo, sed etiam eius, qui est strictior multo, Demosthenis. neque enim adfectus omnino movendi erunt, nec aures delectatione mulcendae, cum etiam prooemia supervacua esse apud tales Aristoteles existimet; non enim trahentur his illi sapientes; proprie et significanter rem indicare, probationes colligere satis esomnia quae ad obtinendum, quod intendimus, prodesse credemus adhibenda sunt; eaque et cum dicimus proporteat. An Demosthenes male sic egisset, ut scripsit, aut Cicero? aut eos praestantissimos oratores alia re quam scriptis cognoscimus? melius egerunt igitur an peius? nam si peius, sic potius oportuit dici, ut scripserunt; si meli
Abbreviated transcription (Latin):
arbitient Quocirca mihi ne hic quidẽ locus mractꝰ
est omatẽdus. qd̾ plures eruditoꝵ aliã esse dicendi raci¬
onẽ aliã scribendi putauerũt. Ideoq in agr̃do claristiõs
quosdã inhil posteritati mãsuris q̃ mox luteris reliqͥsse
ut ꝑrb̃em: ut demaden rinsus alios ad cõponendu
optimos accionib ydoneos nõ fuisse ut ysocratem.
preterea in agendo plus impetũ plerũq et petiras uel
paulo licentius uoluptates. cõmouẽdos eñ esse docẽ¬
os añnos imperitoꝵ. At quod libris dedicatur et
exemplum editur tersum ac limatũ et ad legem ac
regulam compositum esse oportere. quia utiat ĩ manꝰ
doctorũ et indices artis habeat artifices quin illi subti¬
dicendo easi nana stribendo esse alcius tradiderũt.
mihi unũ acq idem indetur benedicere. atq bene stribe̾
neq aliud esse oracio scripta quã monumẽtũ accõis
uirtutes dico nõ uicia. nã imꝑitis placere aliquãdo
que uicioso suit. scio quo disterent igitur: quod si mihi

Expanded text:
i ne Hic quidem locus intactus est omittendus; nam plurimi eruditorum aliam esse dicendi rationem, aliam scribendi putaverunt; ideoque in agendo clarissimos quosdam nihil posteritati mansurisque mox litteris reliquisse, ut Periclem, ut Demaden; rursus alios ad componendum optimos actionibus idoneos non fuisse, ut Isocraten; praeterea in agendo plus impetus plerumque et petitas vel paulo licentius voluptates, commovendos enim esse ducendosque animos imperitorum; at quod libris dedicatum in exemplum edatur, id tersum ac limatum et ad legem ac regulam conpositum esse oportere, quia veniat in manus doctorum et iudices artis habeat artifices. quin illi subtidicendo, ἐνθύμημα scribendo esse aptius tradiderunt. mihi unum atque idem videtur bene dicere ac bene scribere, neque aliud esse oratio scripta quam monumentum actionis  virtutes, virtutes dico, non vitia. nam imperitis placere aliquando quae vitiosa sint, scio. quo different igitur? quodsi mihi
Abbreviated transcription (Latin):
sensus nos quidl dicamꝰ. plures. neq eĩ fieri põt.
salua tractacione cause. et dicẽdi auctoritate. si n
crebra haec lumã et cõtinna fuerint. et iuicẽ offecerĩt.
Sed me actruus cedentẽ nemo insequat᷑ ultra do
tempori ne ciassa toga sit. nõ ur seuca. ne intõsum
caput. uo in gradus acq amlos totũ comptũe
eo quod si nõ ad luieuriã ac libidinẽ referas eadem
speciosiora quoq suit que honestiora. Ceterũ hoc qd̾
uulgo sentẽcias uocamꝰ ueterib. precipueq grecis ĩ
ufu non fuit. Apud ciceronẽ eĩm inuemio dũ rẽ cõti¬
neant et copiosa nõ redũdent et aduictoriã spectẽt
quis utile negẽt. Ierũt aiuim et uno neu freꝙ̃ter
impellũt et ip̃a breuitate magis herent et deiecctõne
persuaderit. Ac sunt quihec exciratona lmã eciã si

Expanded text:
sensus nos quidem dicamus plures. neque enim non fieri potest sensus nos quidem dicamus plures. neque enim non fieri potest salva tractatione causae et dicendi auctoritate, si non crebra hac lumina et continua fuerint et invicem offecerint. sed me hactenus cedentem nemo insequatur ultra. do tempori, ne hirta toga sit, non ut serica; ne intonsum caput, non ut in gradus atque anulos comptum, cum eo quod, si non ad luxuriam ac libidinem releras, eadem speciosiora quoque sint, quae honestiora. ceterum hoc, quod vulgo sententias vocamus, quod veteribus praecipueque Graecis in usu non fuit apud Ciceronem enim invenio, dum rem contineant et copia non redundent et ad victoriam spectent, quis utile neget? feriunt animum et uno ictu frequenter impellunt et ipsa brevitate magis haerent et delectatione persuadent. at sunt qui haec excitatiora lumina, eti
Abbreviated transcription (Latin):
certitatõne costringere. et angere mies. et colorẽ trãhe
natirale est. Ideoq in omĩb gẽtibus alius alio tacũ¬
dior habetur. et loquẽdo dulc̃e magis. quod sinõ eut¬
uret omes pares essent. et idẽ omẽs deceret alloquũt
et laluãt ꝑsonarũ diicrimẽ ira quo quisq plus esticit
dicendo hoc magis secũdũ naturã eloquẽtie dicit. Qua¬
proptei ne ilłis quidẽ mimũ repugno quidã dũ putãt
nõ inhil esse temporibus acq auribus uitidiꝰ aliqͥd
acq affectibus postulãtib. Itaq nõ solũ ad priores
caronẽ gracchisq sed ne ad hos quidẽ ipos oratorem
alligandũ puro. atq id fecisse. N. cullĩĩ indeo ut cũ
omiũ utilitati tũ ꝑtem quãdã delectaciomi daret u
quom et ipam se rem agere diceret ageret autẽ maxie
litigaroris. Nã hoc ip̃o proderat. qd̾ placebat ad qͦuis
uoluptates. inliil equidẽ qd addi possit menio infiut

Expanded text:
ercitatione constringere et augere vires et colorem trahere ercitatione constringere et augere vires et colorem trahere naturale est. ideoque in omnibus gentibus alius alio facundior habetur et eloquendo dulcis magis quod si non eveniret, omnes pares essent; at idem homines alitservant personarum discrimina. ita , quo quisque plus efficit dicendo, hoc magis secundum naturam eloquentiae dicit. quapropter ne illis quidem nimiunn repugno, qui dandum putant nonnihil etiam temporibus atque auribus nitidius aliquid atque adfectius postulantibus. itaque non solum ad priores Catone Gracchisque, sed ne ad hos quidem ipsos oratorem adligandum puto. atque id fecisse M. Tullium video, ut cum plurimum utilitati, tum partem quandam delectationi daret; cum et suam se rem agere diceret, ageret autem maxime litigatoris. nam hoc ipso proderat, quod placet. ad cuius voluptates nihil equidem quod addi possit invenio, nisi ut
Abbreviated transcription (Latin):
idest ant pluribz: aut aliens uerbis. quom sua q¬
quoiq suit assignata nonuã. deuiq ãciquissimm̃
quẽq maxime secũdũ naturã dixisse cõtendunt.
mox poeris sumiliores extrrisse. eciã si parciꝰ summili
tanẽ iacione falsa et impropria uirtute dicẽtes
qua in disputatõne nõ ihil ueri est. Ideoq nõ tã
procul quã fit a quibus recedendũ a proprus atq
coĩb Si quis tamẽ ut in loco dixi cõposiciouis ad neces¬
saria quib inhil minꝰ est aliquid meliꝰ aduecerit. nõ
eut has caluma reprehendendus. nã mihi aliã quã¬
dam indetir habere namrã sermo uulgaris: aliã uiu
eloquẽtis racio. quoi si res modo indicare satis esset.
urhil ultra uerborũ propuetate elaboraret. ded quom
debeat delectare moutre in płumas ꝑtes aĩam audi¬
entis species impellere utet᷑ us quoq aduitorus que
tunt ab eadẽ nobis concessa nacura. nã et lacertos ex¬

Expanded text:
id est aut pluribus aut alienis verbis, cum sua id est aut pluribus aut alienis verbis, cum sua cuique sint adsignata nomina? denique antiquissimum quemque maxime secundum naturam dixisse contendunt: mox poetis similiores exstitisse, etiamsi parcius, simili tamen ratione, falsa et impropria virtutes ducentes. qua in disputatione nonnihil veri est, ideoque non tam procul, quam fit a quibusdam, recedendum a propriis atque communibus. si quis tamen, ut in loco dixi compositionis, ad necessaria, quibus nihil minus est, aliquid melius adiecerit, non erit hac calumnia reprehendendus. nam mihi aliam quandam videtur habere naturam sermo vulgaris, aliam viri eloquentis oratio; cui si res modo indicare satis esset, nihil ultra verborum proprietatem elaboraret; sed cum debeat delectare, movere, in plurimas animum audientis species impellere, utetur his quoque adiutoriis, quae sunt ab eadem nobis concessa natura. nam et lacertos ex
Abbreviated transcription (Latin):
enda est. An nõ in prinatis. ur acurus et nõ asper¬
nõ in M. callidio insigius hec citus. nõ Scipio.
Aelius cato in eloquẽdo uelut accia roãnoꝵ fuerũt.
quoi porro nõ satis est. quo inhil esse meluis potest.
Adhuc ꝯuidã nillã ẽẽ naturalẽ purãt eloquẽtiam.
nisi que sit quottidiano sermoni similima quo aĩ
amicis: cõiugibus: liberis. seruis loquani᷑ cõtento
promere amini uolũtate inhilq arcesiti et elabo¬
rati requirentes quitqͥd huic sit adiectũ: id esse astec¬
tacõnis et ambiciose et in loquẽdo iactãtie. remotũ
auentate tictũq ip̃oꝵ gracia uerboꝵ quib solũ n̾a
sit osticiũ accributũ feriure sensibus. sicut athleraꝵ
corpora eciã si ualidicra tiaur excercitacõne et lege¬
⁊ quadã aborũ nõ tamẽ esse nãtiualia atq ab illa
specie que sir cõcessa hõmib abhorire. Quid cũm
inquiũt actinet arcuitu res ostendere et tͣuslacõib

Expanded text:
enda est. An non in privatis et acutus et indisenda est. An non in privatis et acutus et indisnon in M. Calidio insignis haec virtus? non Scipio, Laelius, Cato in eloquendo uelut Attici Romanorum fuerunt? cui porro non satis est, quo nihil esse melius potest? adhuc quidam nullam esse naturalem putant eloquentiam, nisi quae sit cotidiano sermoni simillima, quo cum amicis, coniugibus, liberis, servis loquamur, contento promere animi voluntatem nihilque arcessiti et elaborati requirente; quidquid huc sit adiectum, id esse adfectationis et ambitiosae in loquendo iactantiae, remotum a veritate fictumnque ipsorum gratia verborum, quibus solum natura sit officium attributum, servire sensibus: sicut athletarum corpora, etiamsi validiora fiant exercitatione et lege quadam ciborum, non tamen esse naturalia atque ab illa specie, quae sit concessa hominibus, abhorrere. quid enim, inquiunt, attinet circuitu res ostendere et translationibus,
Abbreviated transcription (Latin):
dũ est sensus sublimes uariiq eruant᷑: ꝑmouẽdi
omiẽe affectus erũt oracio cͣnslacionũ ntore illu¬
minãda nõ possum ꝰ esse tã graciles : simꝰ forciores.¬
9.
subulitare uincin᷑. ualeanus pondere proprietas
penes illos est. cerciore copia iñcamꝰ ingenia grecoꝵ.
etiã miõra suos portus habent. nos plerũq maiori¬
bus uelis moneam: ualidior sprritus mõs sums
tendat. nõ tamẽ alto semꝑ ferem. Nã et lictora ĩterĩ
sequeda sunt illi tacilis ꝑ quelibet uada accessus.
ego aliquid nõ multo tamẽ alcuis in quo mea ciuba
iõ sidat inueniã. neq eũ si tenuiora hec ac p¬
siora greci melius in eo quo iũcim᷑ solo et ideo in co¬
moedũs nõ contẽdimꝰ. prorsus tamẽ omittr̃da pars
hec orõnis. sed exigenda. ut optune possuꝰ postumꝰ
ante rerũ et modo et iudicio esse similes uerbo
gracia quã in ip̃is nõ habenius extrinseas condi¬

Expanded text:
dum est. sensus sublimes variique eruantur. permovendi dum est. sensus sublimes variique eruantur. permovendi omnes adfectus erunt, oratio translationum nitore illuminanda. non possumus esse tam graciles: simus fortiores. subtilitate vincimur: valeamus pondere. proprietas penes illos est certior: copia vincamus. ingenia Graecorum etiam minora suos portus habent: nos plerumque maioribus velis mouemur, validior spiritus nostros sinus tendat; non tamen alto semper feremur, nam et litora interim sequenda sunt. illis facilis per quaelibet vada accessus; ego aliquid, non multo tamen, altius, in quo mea cumba non sidat, inveniam. neque enim, si tenuiora haec ac pressiora Graeci melius, in eoque vincimur solo et ideo in comoediis non contendimus, prorsus tamen omittenda pars haec orationis, sed exigenda ut optime possumus; possumus autem rerum et modo et iudicio esse similes, verborum gratia, quam in ipsis non habemus, extrinsecus condi
Abbreviated transcription (Latin):
suanes habenius quia ultima fillaba nec acura
ñꝙͣ excitatur. nec floxa circũducit᷑. sed in grauẽ
uel duas giaues cãdit semper. Itaq tatiro ẽ sermo
grecus laciuo iucũdior ut nostri poete quotiẽs
dulce cariuẽ esse uolueruir illoꝵ id noĩb exornẽt.
is illa potẽciora quod res plurune carent appel¬
lacõmbus: ut eas necesse sit traffetre aut arcui¬
re eciã in his que dominata sunt. sũma pauꝑtas
in eadẽ nos frequẽtissime reuoluit. At illis non
eiborũ modo. sed lingnaꝵ eciã iiꝰ se difterẽtiũ cop
est: quare qui lanius exigit illã graciã sermoĩs
acciai det mihi in loquẽdo eãdẽ uicũditatẽ. et parẽ
copiã. quod si negatũ est sencẽcias aptabimꝰ his
iocibus quas habenius: nec reꝵ nimã tenuntat
ut nõ dicã pingnioribus forcionbus certe uerbis
miscebimꝰ ne utus utraq ꝑeat ip̃a confusione.
Nã quo minꝰ adiuuat sermo rerũ iẽcione pugnã¬

Expanded text:
suaves habemus, quia ultima syllaba nec acuta suaves habemus, quia ultima syllaba nec acuta unquam excitatur nec flexa circumducitur, sed in gravem vel duas graves cadit semper. itaque tanto est sermo Graecus Latino iucundior, ut nostri poetae, quotiens dulce carmen esse voluerint, illorum id nominibus exornent. his ilia potentiora, quod res plurimae carent appellationibus, ut eas necesse sit transferre aut circumire; etiam in iis, quae denominata sunt, summa paupertas in eadem nos frequentissime revolvit; at illis non verborum modo, sed linguarum etiam inter se differentium copia est. quare qui a Latinis exiget illam gratiam sermonis Attici, det mihi in eloquendo eandem iucunditatem et parem copiam. quod si negatum est, sententias aptabimus iis vocibus quas habemus, nec rerum nimiam tenuitatem, ut non dicam pinguioribus, fortioribus certe verbis miscebimus, ne virtus utraque pereat ipsa confusione. nam quo minus adiuvat sermo, rerum inventione pugnan
Abbreviated transcription (Latin):
mulro sit horridior eolice quoq lutere que seruũ cer-¬
uũq dicimꝰ eciõ s. forma a nobis repudiata ẽ.uis
tamẽ nõ sonuis ip̃ẽ prosequit᷑. diuas et illa syillabas
fatit que ad cõñgedas demũ subictas sibi nocales
est ucilis alias suꝑuacua equos hac. et ecum stribi¬
mus. quom etiã ip̃e hecales due efticiant souũ..
qualis apud grecos nuillus est. ideo stribi illoꝵ lris
nõ potest. quĩd quod pleraq nos illa quasi iugiẽte
lutera cludimꝰ in qua grece nullũ ucibũ cadit. At
illi n. intũdam et in fine precipue quasi tuiuientẽ
lius loco ponũt que est apud nos raristimia in
clansulis quid quod salabe nostre in b lutrrã etd.
iiitũt᷑ adeo aspere ut pleriq nõ autiqͥssimorĩ
quidẽ sed tamẽ ueterũ molire tentauerĩt nõ solũ
auersa pro aduersis dicendo sed et in ꝓposicionx
lutere absonã et ip̃am .f. iubuciendo. sed accẽtus
quoq cum rigore quodã tũ similitudine ip̃a minꝰ

Expanded text:
multo fit horridior. aeolicae quoque litterae, qua servum ceruumque dicimus, etiamsi forma a nobis repudiata est, vis tamen nos ipsa persequitur. duras et illa syllabus facit, quae ad coniungendas demum subiectas sibi uocalis est utilis, alias supervacua, ut equos hac et aequum scribimus; cum etiam ipsae hae vocales duae efficiant sonum, qualis apud Graecos nullus est, ideoque scribi illorum litteris non potest. quid ? quod pleraque nos illa quasi mugiente M littera cludimus in quam nullum Graece verbum cadit: at illi ny iucundam et in fine praecipue quasi tinnientem illius loco ponunt, quae est apud nos rarissima in clausulis. quid ? quod syllabae nostrae in B litteram et D innituntur adeo aspere, ut plerique non antiquissimorum quidem, sed tamen veterum mollire temptaverint non solum aversa pro abversis dicendo, sed et in praepositione B litterae absonam et ipsam S subiiciendo. sed accentus quoque, cum rigore quodam, tum similitudine ipsa, minus
Abbreviated transcription (Latin):
petito tpore exponãt. Nõ eũ tã obest audire supt¬
uacua ꝙ̃ ignorare necessaria. frequeter ancẽ et uuluꝰ
et remediũ in his oraror ĩemẽt et que litigatori ĩ
nentiã partẽ habere momẽtã indebaut᷑. nec tanta siue
actio mrmone fiducia uł ᷤ cubere audita pigeat. Nlec
soiel audisse sir satie cogẽdus. eadẽ nrerũ ac sepius dic̾e
ligator nõ solũ quia essugere aligua prima exposiciõ

Expanded text:
repetita ex tempore exponant. non enim tam obest audire superepetita ex tempore exponant. non enim tam obest audire supervacua quam ignorare necessaria. frequenter autem et vulnus et remedium in iis orator inveniet, quae litigatori in neutram partem habere momentum videbantur. nec tanta sit acturo memoriae fiducia, ut subscribere audita pigeat. nec semel audisse sit satis; cogendus eadem iterum ac saepius dicere litigator, non solum quia effuger
Abbreviated transcription (Latin):
mali est. si illi saltẽ recte discant. recteq doceant. sed
quis diicet tan bene quã parroms. quomodo autẽ
uester ille et media liciĩ manꝰ et quidã interpres
impendet equo añno laborẽ in alienas acciones cum
dictinꝰ uere nõ sit. pessime uero cõiuetudinis libellis
esse contentũ quos cõponit. aut liigator qui cõfugĩt
ad patronũ quia lici ipẽ nõ iufficit. aut aliquit ex eo
genere aduocaroꝵ qui se nõ posse agere confitenti
deinde taciũt ud quod est in agendo disticilunũ. Nã
tum nocerent. si omiã striberent uti gesta sunt. m̃t
coniliũ et colores aducnt et aliqua perora ueris.
que pleriqz quom acceperũt iuutare nefas habent.
et uelut themata in sthola potira custodiũt. deinde de¬
prehendunt᷑. et causã quã discere ex sius lingatorib
noluerũt ex aduersarus discunt. liberũ igitm demꝰ
auce oña iis quoꝵ negociũ erit tempus ac locum

Expanded text:
mali est, si illi saltem recte discant recteque doceant. sed mali est, si illi saltem recte discant recteque doceant. sed quis discet tam bene quam patronus? quomodo autem sequester ille et media litium manus et quidam interpres impendet aequo animo laborem in alienas actiones, cum dicturis tanti suae non sint? pessimae vero consuetudinis libellis esse contentum, quos componit aut litigator qui confugit ad patronum, quia liti ipse non sufficit, aut aliquis ex eo genere advocatorum, qui se non posse agere confitentur, deinde faciunt id quod est in agendo difficillimum. namtantum nocerent, si omnia scriberent uti gesta sunt. nunc consilium et colores adiiciunt et aliqua peiora veris, quae plerique cum acceperunt, mutare nefas habent et velut themata in scholis posita custodiunt. deinde deprehenduntur et causam, quam discere ex suis litigatoribus noluerunt, ex adversariis discunt. liberum igitur demus ante omnia iis, quorum negotium erit, tempus ac locum,
Abbreviated transcription (Latin):
ROXIIA discende canse racio quode
oracõnis fudamẽtũ neq cĩm quiiquõ tã
ingeno tenui reperiret᷑ qui quom onna q̃
tiuit in causa diligencer cognouerit ad
docendũ certe iudicẽ nõ iufficiat. sed eius rei pancistinis
cura est. nã ut taceã de negligẽtib. quoꝵ nihil re¬
fert ubi litiũ cardo uertatur dũ sinit que uel extͣ cãm
personis. aut conũ tractatu locorũ occosione tract
largianti. Aliquos et ambicio ꝑuertit. qui ꝑtin tãꝙͣ¬
pridic ad se uenire lirigatorẽ aut eodẽ matutio iubent.
nõ nũꝙͣ eciã inter ip̃a subsellia didicisse se gloriãt᷑.
partim iactãcia ingenii ut res ciro accepisse iuideãt᷑
tenere se et mrelligere prins pene ꝙͣ ut audiant mẽ¬
titi quom multa et diserte sumus q clamorib q̃ neq adudice neq
ad lingatorẽ ꝑtineãt decãtauerũt bene iudantes bene¬
q conurati per forũ reducũt᷑ ne illas quidẽ tuleri de¬
licias eoꝵ qui docer amicos suos iubent. quãꝙͣ minꝰ

Expanded text:
roxima discendae causae ratio, quod est orationis fundamentum. neque enim quisquam ingenio tam tenui reperietur, qui, cum omnia quae sunt in causa diligenter cognoverit, ad docendum certe iudicem non sufficiat. sed eius rei paucissimis cura est. nam ut taceam de negligentibus, quorum nihil refert, ubi litium cardo vertatur, dum sint quae vel extra causam ex personis aut communi tractatu locorum occasionem clamandi largiantur, aliquos et ambitio pervertit, qui partim tanqpridie ad se venire litigatorem aut eodem matutino iubent, nonnunquam etiam inter ipsa subsellia didicisse se gloriantur; partim iactantia ingenii, ut res cito accepisse videantur, tenere se et intelligere prius paene quam audiant mentiti, cum multa et diserte summisque clamoribus, quae neque ad iudicem neque ad litigatorem pertineant, decantaverunt, bene sudantes beneque comitati per forum reducuntur. ne illas quidem tulerim delicias eorum, qui doceri amicos suos iubent, quanquam minus
Abbreviated transcription (Latin):
in ea reprehendiciu. et fuit solĩtudins quã pulcritu¬
dins amãcior. In orõne uero si species iutueri uelis
totidem pene recpias ingenioꝵ quod corpoꝵ formas.
sed fuere quedã genera dicẽdi condicone temporum
horridiora alioqiũ magnã iã uim ingenui prese fe¬
rencia. hiuc suic laelii a fricaui catones eciã grai¬
qz. quos tu licet polignoros uel callonas appelles. me¬
diã illã formã tencant L. crassus. Chortensius.

Expanded text:
in ea reprehenditur et fuit similitudinis quam pulchrituin ea reprehenditur et fuit similitudinis quam pulchritudinis amantior. in oratione vero si species intueri velis, totidem paene reperias ingeniorum quot corporum formas. sed fuere quaedam genera dicendi condicione temporum horridiora, alioqui magnam iam ingenii vim prae se ferentia. hinc sint Laelii, Africani, Catones etiam Gracchique, quos tu licet Polygnotos vel Callonas appelles. mediam illam formam teneant L. Crassus, Q. Hortensius.
Abbreviated transcription (Latin):
in statius differencia. nã duriora et tuscanis proxiã
callon atq hegisias. iã minꝰ frigida calinus moliora
ad huo supiadictis myron fecit diligẽcia ac decor in
policlero supra ceteros quorꝙͣ quã aplerisq tribuitur
paliuã tamẽ ue inhil detrahatur deesse pondꝰ putar
Nã rir humane forme decorẽ addiderit iupra uerũ
ita nõ expleuisse deoꝵ auctoritatẽ iudet᷑ quin etatẽ
quoq grauiore dicitui retugisse. inhil auius ultro
leues genas arq polycleto defuerũt fidie acq alchi¬
meni daut᷑. phidias tamẽ dus ꝙ̃ hoĩbus esticredis
meliorartitex creditui in ebore uero longe. citra eniu¬
lũ. uel si inhil iusi miueruã athenis. aut olymphũ
n elide iouẽ fecisset cuiꝰ pulcutudo adiecisse alio
eciõ recepte religioni indetui. a deo marestas operis
deũ equauit. Adueriratẽ lysippũ ac prasicelem ac¬
cessisse optime astirmant nã demetrius tãꝙͣ nimꝰ

Expanded text:
in statuariis differentia Nam duriora et Tuscanicis proxima in statuariis differentia Nam duriora et Tuscanicis proxima Callon atque Hegesias, iam minus rigida Calamis, molliora adhuc supra dictis Myron fecit. diligentia ac decor in Polyclito supra ceteros, cui quamquam a plerisque tribuitur palma, tamen, ne nihil detrahatur, deesse pondus putant. nam ut humane formae decorem addiderit supra verum, ita non explevisse deorum auctoritatem vidquoque graviorem vide tur refugisse, nihil ausus ultra laeves genas. At quae Polycleto defuerunt Phidiae atque Alemeni dantur. Phidas tamen Diss quam hominibus efficiendis melior artifex traditur: in ebore lum, vel si nihil nisi Minervam Athenis aut Olympium in Elide Iovem fecisset, cuius pulchritudo adiecisse aliquid etiam receptae religioni videtur; adeo maiestas operis deum aequavit. ad veritatem Lysippum ac Praxitelen accessisse optime adfirmant. nam Demetrius tanquam nimius
Abbreviated transcription (Latin):
anq parchasus nõ multũ etare distãtes airca pelapo¬
tis apus  enophonte inuert pliũ arti addiderir.
quoꝵ puor luminuĩ ũbraꝵ q inuenisse iacionera
arq ut existimãt homerũ sequutus quoi ualidis¬
puna queq foruia eciã in fenĩ placet. Ille uero ira
crcũfiripsit onnã in eũ legũ latorẽ nocent. quod
deoꝵ atq heroũ estigies qualee ab eo sum nadite. ce¬
teri tanꝙͣ ira uecesse sit sequũt᷑. floruit aurẽ circa
philippũ et usq ad successores alexandu pitino pre¬
aipue. sed diuersis nucutib. nã cura protogents. ta¬
cone pamphilus ac melontius facilnate̾. authiphi¬
lus cõcipieudis iusionib quas oaclacioe uocant.
Theosauuns ingemo et gracia quã in se ipe maxue
iactat appelles est p̾stantissimꝰ Euphianorẽ adimuã¬
dum facit quod et ceteris optums siudus mter precit¬
puos puigedi furtendiq idẽ nurꝰ arcifex fuit. simił

Expanded text:
atque Parrhasius non multum aetate distantes, circa Pelopoatque Parrhasius non multum aetate distantes, circa Pelopotis apud Xenophontem invenitur plurimum arti addiderunt. quorum prior luminum umbrarumque inuenisse rationem, atque, ut existimant, Homerum secutus, cui validissima quaeque forma etiam circumscripsit omnia, ut eum legum latorem vocent, quia deorum atque heroum effigies, quales ab eo sunt traditae, ceteri, tanquam ita necesse sit, sequuntur. floruit autem circa Philippum et usque ad successores Alexandri pictura praecipue, sed diversis virtutibus. nam cura Protogenes, ratione Pamphilus ac Melanthius, facilitate Antiphilus, concipiendis visionibus, quas φαντασίας vocant, Theon Samius, ingenio et gratia, quam in se ipse maxime iactat, Apelles est praestantissimus. Euphranorem admirandum facit, quod et ceteris optimis studiis inter praecipuos et pingendi fingendique idem mirus artifex fuit. similis
Abbreviated transcription (Latin):
nam ira promiserã me de arte: de artifice: de opere dit¬
turũ. quom sit aucẽ ⁊hetoris atq oratoris opus oro.
pluresq eius forme ficut ostendã in omĩb his et are est.
et artifex. pliuimũ tamẽ ĩuicẽ differũt uec solũspecie
ui siginũ signo et tabula tabula et accio accioẽ. sed
genere ip̃o ut grecis tuschaice statue: ut atiaide
eloquõe actico. Snos autẽ hec operũ gentra que dico.
ur anctores sit eciã amatores habent atq ideo nõdũ
est ꝑfectus orator ac meicio an are ulla nõ solã quira
alius in alio magre emmet. sed quod nõ una orrobus
forma platuuit paitumm condicõne uel tẽpoꝵ uel locornn
pittores suisse dicũt : polyguotꝰ arq aglophon quirũ
sumplex tolor tamsiu studiosos ad hut habet in illa ꝓpe
mdia acuelur furure mox artis primordia ms edã
qui post cos extitruit autrorib preferãt. proptio qͦdã
ieligendi ut mea opimo est. ambiti post deusire

Expanded text:
nam ita promiseram me de arte, de artifice, de opere dicnam ita promiseram me de arte, de artifice, de opere dicturum. cum sit autem rhetorices atque oratoris opus oratio pluresque eius formae, sicut ostendam, in omnibus his et ars est et artifex. plurimum tamen invicem differunt; nec solum specie, ut signum signo et tabula tabulae et actio actioni, sed genere ipso, ut Graecis Tuscanicae statuae, ut Asianus eloquens Attico. suos autem haec operum genera, quae dico, ut auctores, sic etiam amatores habent; atque ideo nondum est perfectus orator ac nescio an ars ulla, non solum quia aliud in alio magis eminet, sed quod non una omnibus forma placuit, partim condicione vel temporum vel locorum, pictores fuisse dicuntur Polygnotus atque Aglaophon, quorum simplex color tam sui studiosos adhuc habet, ut illa prope rudia ac velut futurae mox artis primordia maximis, qui post eos exstiterunt, auctoribus praeferant, proprio quodam intelligendi, ut mea opinio est, ambitu. post Zeuxis
Abbreviated transcription (Latin):
dum est. nã quom in proposicõne ac retutacõe cauia
cõsistat que nostre partis tunt scripta. esse possunt.
possumꝰ ut caniã bene nouerimꝰ alterũ ibi iumere ut
dicentẽ aduerlanũ diligenter audiamꝰ. licet taint pre¬
cogirare plina. et añnuĩ ad omĩs casus compon̾e idq
est tuciꝰ stilo quo tacilius et ouintit᷑ cogitacio. et trãs¬
fertui. et siue in repõdendo fuerit iubito dicedũ. siueq
alia exegerit racio. non prestum se ac depressum credet
orator quoi disciplina et studiũ et exceratacio dederit uirg
etiã Iacilitatis. quc̃que armatũ semꝑ ac uelut ĩ procĩtu
stauit᷑ nõ magis iꝙͣ in cansis oracio quã in reb quot¬
tidianis ac domestitis sermo desticiet. nec se uuꝙͣ propter
hoc oneri iubtrahet modo sir cause diicende tempꝰ. nam
cetera semx stiet. Superest ur dicã de genere oracõme
hic erat propositus a nobis in diuisione prima locꝰ terciꝰ.

Expanded text:
dum est. nam cum in propositione ac refutatione causa dum est. nam cum in propositione ac refutatione causa consistat, quae nostrae partis sunt scripta esse possunt, qpossumus, ut causam bene noverimus, alterum ibi sumere, ut dicentem adversarium diligenter audiamus. licet tamen praecogitare plura et animum ad omnes casus componere, idque est tutius stilo, quo facilius et omittitur cogitatio et transfertur. sed sive in respondendo fuerit subito dicendum, sive quae alia ita exegerit ratio, non oppressum se ac deprehensum credet orator, cui disciplina et studium et exercitatio dederit vires etiam facilitatis; quem armatum semper ac velut in procinctu stantem non magis unquam in causis oratio quam in rebus cotidianis ac domesticis sermo deficiet, nec se unquam propter hoc oneri subtrahet, modo sit causae discendae tempus; nam cetera semper sciet. superest ut dicam de genere orationis. Hic erat propositus a nobis in division prima locus tertius;