comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝗrelinquamꝰ istos suptus diues ille hab̃e ñ pot̾uit. qͥ multas pos¬
sessiones possidens. magistrũ requi sut dicens. Mlagist bone.
qd faciens uitã et̾nã possidebo: qui cũ p̃cepta relinqͤndi
om̃a cuidisset. tristis abscessit. et inde. ẽ angustiatꝰ. ĩm̃te.
unde foris fuit lacior inpossessione. Qa em̃ ĩ bac uita amabat
sũptus celsitudinis. tendendo ad et̾nã patriã hab̾e nõluit
suptꝰ humilitatis. Consederandũ uͦ qđ dr̃. Om̃s qͥuiderut¬

Expanded text:
relinquamus. Istos sumptus dives ille habere non potuit, qui, multas possessiones possidens, magistrum requisivit, dicens: Magister bone, quid faciens vitam aeternam possidebo ? Qui cum praeceptum relinquendi omnia audisset, tristis abscessit, et inde est angustatus in mente, unde foris fuit latior in possessione. Quia enim in hac vita amabat sumptus celsitudinis, tendendo ad aeternam patriam habere noluit sumptus humilitatis. Considerandum vero est quod d
Abbreviated transcription (Latin):
adsistere. p̃sentẽ dĩ uultũ cernere. ineircũ scriptũ lum̃ indere. nul¬
lo mortis metu asfici. incorruptionis ꝑpetuȩ munere lȩtari : sed
ad hec audita ĩ ardescit animus. iãq illic cupit assistere. ubi se spe¬
rat sine fine gandere .S. ad magna pręmia ꝑuenire animus non
potest. insi ꝑmagnos labores. Uude et paulus egregiꝰ p̃dicator dicit.
Non coronabitur. nͥ qͥ legitime certauerit. delectat ꝗͥ mentem

Expanded text:
 cernere, incircumscriptum lumen videre, nullo mortis metu affici, incorruptionis perpetuae munere laetari? Sed ad haec audita inardescit animus, jamque illic cupit assistere, ubi se sperat sine fine gaudere. Sed ad magna praemia perveniri non potest, nisi per magnos labores. Unde et Paulus egregius praedicator dicit: Non coronabitur nisi qui legitime certaverit II Tim
Abbreviated transcription (Latin):
aromata ferbiussent. Nec gͥ dixi. ut eiurino exemplo ostende
posse ñ nullos et scłare̾ habitũ gerere. et sclãrẽ animũ non
habert. Inus eñĩ tales inmundo necessitas ligat. ut ex onñ
parte exĩii amimdo ñ possint sic debent ea. quȩ mundi stͣ
tenere. ut tam̃ eis nesciant exm̃tis fractione succumbere
Nec gͦ cogitate. et cũ relinquere cuncta quȩ mundi sunt
ñ potestis. exteriora bene exterĩ agite .s ardentes interuns
adetͣna festinate. Nihil sit qd desideriũ ur̃ȩi mentis retar¬
det. nulliꝰ nos rei in hoc inndo delectacio implicet. Si boniꝰ
diligit᷑. mens mbonis meliorib idẽ incelestib delectetur
simałũ metuit᷑. mala animo ȩterna ꝓponant᷑. ut dũ illuc
eẽ ꝯspic̃ et ampliꝰ qd ꝑtimescat. hic om̃ino ñ hereat. Ad hȩc
agenda habemus mediatorẽ dĩ et hominũ ad uitorẽ nrm
ꝑqnẽ cionis cuncta obtinebimus. si adilłii uero aniore fla¬

Expanded text:
aromata ferbuissent. Haec igitur dixi ut e vicino exemplo ostendere aromata ferbuissent. Haec igitur dixi ut e vicino exemplo ostendere possem nonnullos et saecularem habitum gerere, et saecularem animum non habere. Quos enim tales in mundo necessitas ligat, ut ex omni parte exui a mundo non possint, sic debent ea quae mundi sunt tenere, ut tamen eis nesciant ex mentis fractione succumbere. Hoc ergo cogitate, et cum relnon potestis, exteriora bene exterius agite, sed et ardenter interius ad aeterna festinate. Nihil sit quod desiderium vestrae mentis retardet, nullius vos rei in hoc mundo delectatio implicet. Si bonum diligitur, mens in bonis melioribus, hoc est in coelestibus, delectetur. Si malum metuitur, mala animo aeterna proponantur: ut dum illuc esse conspicit et amplius quod pertimescat, hic omnino non haereat. Ad haec profecto agenda habemus mediatorem Dei et hominum adjutorem nostrum, per quem citius cuncta obtinebimus, si ad illum vero amore fla
Abbreviated transcription (Latin):
quid faciã quomͦ te ad sepeliendũ eicio. qͣ ostiũ domꝰ huiꝰ egͣdi
p̃numma tẽ pestate ñ possũ : Tc̃ ille respondit. Noli mulier flex
quia moꝵ ut ego defunctus fuero. aeris serenitas retdit. C inꝰ ꝓtinꝰ
et uocem murs. ermoriẽ serenitas secuta ẽ. Ciñ manꝰ ac pedes
poda grȩ humurẽ tumescentes. et uersi ĩmi lnerib fuerant. et
ꝓfluenti sanĩȩ patebant. S cum corpꝰ illiꝰ exemore. allauandũ
finsset detectũ. ita manꝰ pedesq pedesq illius sani repti sunt. ac
si mĩquã milnerib mhil haberent. Ductus itaq ac sepultusẽ.
eiꝰq nugi uisũ ẽ ut quarto die ĩ sepulchro illiꝰ marmor qđ suꝑ¬
positũ fuerat. mutari debinsset. Qđd uideliret marmor corpor
eiꝰ suppositũ dũ fuisset ab latũ. tanta ex eiꝰ corpore. fraglaneia
odoris emanauit. ac si exputrescenti carne illiꝰ. ꝓuermibus

Expanded text:
Quid faciam? quomodo te ad sepeliendum ejicio, quae ostium domus hujus egredi Quid faciam? quomodo te ad sepeliendum ejicio, quae ostium domus hujus egredi prae nimia tempestate non possum? Tunc ille respondit: Noli, mulier, flere, quia mox ut ego defunctus fuero, aeris serenitas redibit. Cujus protinus et vocem mors, et mortem serenitas est secuta. Cujus manus ac pedes podagrae humore tumescentes, et versi in vulneribus fuerant, et profluente sanie patebant. Sed cum corpus illius ex more ad lavandum fuisset detectum, ita manus pedesque illius sani reperti sunt, ac si unquam vulneris nihil habuissent. 1627 Ductus itaque ac sepultus est, ejusque conjugi visum est ut quarto die in sepulcro illius marmor quod superpositum fuerat mutari debuisset. Quod videlicet marmor corpori ejus superpositum dum fuisset ablatum, tanta ex ejus corpore fragrantia odoris emanavit, ac si ex putrescenti carne illius pro vermibus
Abbreviated transcription (Latin):
om̃a ñ ad desideriũ s adusum adstͣ. qͥa reb quidẽ uecessarus
utunt᷑. senihil hab̾e cũ pecato cupunt. De ipsis qͦq reb habitis
cottidie merredes querunt. et plus gaudent bono opere:
quã bona possessune. Ac ne aliqͥb ista difficilia eẽ uideant᷑. rẽ
deꝑsona refero. quã multi ur̃m nouert᷑. quã uidelicet ipse
ante triennuĩ ĩcentũ cellensi urbe. aꝑsonis fidelib didiei.
uꝑ nãq ĩ eadẽ eiutate theophaniꝰ comes fuit. uirmi sericor¬
die actib deditꝰ. bonis oꝑib intentꝰ. hospitalitate. p̃cipue stu¬
dens. exercendi comitatus actib occupat᷑. agebat t̾rena.
et tẽporalia. s ut pꝰ exfine ei claruͭ magis exdebito. quã ex
ĩ tenrione. Nam ꝓpinquante mortis eiꝰ tpr̃e. gͣuissima
aeris tempestas obsisteret. ne ad sepeliendũ duci potusset.
eũq ꝯña sua eñ fletu uehemͣtissimo reqͥreret dicens.

Expanded text:
omnia non ad desiderium, sed ad usum adsunt, quia rebus quidem necessariis omnia non ad desiderium, sed ad usum adsunt, quia rebus quidem necessariis utuntur, sed nihil habere cum peccato cupiunt. 1626 De ipsis quoque rebus habitis quotidie mercedes acquirunt, et plus gaudent bono opere quam bona possessione. 13. Ac ne aliquibus ista difficilia esse videantur, rem de persona refero quam multi vestrum noverunt, quam videlicet rem ipse ante triennium in Centumcellensi urbe a personis fidelibus didici. Nuper namque in eadem civitate Theophanius comes fuit , vir misericordiae actibus deditus, bonis operibus intentus, hospitalitati praecipue studens. Exercendi comitatus actibus occupatus, agebat terrena et temporalia; sed ut plus ex fine ejus claruit, magis ex debito quam ex intentione. Nam cum, appropinquante mortis ejus tempore, gravissima aeris tempestas obsisteret ne ad sepeliendum duci potuisset, eumque conjux sua cum fletu vehementissimo requireret, dicens:
Abbreviated transcription (Latin):
inherere. Nam eum isdẽ rursus eg̃giꝰ pͥdicator. dicat. qͥ habet
noeorẽ cogitat quȩ sunt hiniꝰ mundi. quomͦ placeat uxori.
lle ucoreꝰ habens cͣsi ñ habet. qͥ sic studet placere ⁊ugi ut tũ
ñ displiceat conditori flet qͦq sed tanquã nfleat qͥ se tepora¬
lib dapins afflgit᷑ ut tam̃ de ecͣ̃nis lucris semꝑ aminũ ⁊ soletur
Gaudet uͦ s tãquã nongaudeat. quisic detẽporalib bonus ma¬
gaudio subleuat. hanc c̃tinuo pondere ꝓuidi ti moris p̃mat.
łmit aut᷑ s qͣsi ñ possidens. qͥ et adusũ terrena p̃parat. et tam̃
cauta cogitacione p̃udet. qđ hȩc cicus relinqt. Mundo qͦq
utit᷑. s quasi ñ utat᷑. qͥ et necessaria cuncta exteriꝰ aduitȩ sue
ministeruĩ redigit. et tam̃ hec eadẽ ñ sinit suȩ m̃ti duminari.
ut subiecta foris seruiant. et nũ quã intencionẽ animi ad alta
tendentis frangant. Qui cũq gͥ tales sunt. eisꝑfecto terrena

Expanded text:
bet uxorem, cogitat quae sunt hujus mundi, quomodo placeat uxori , ille uxorem habens quasi non habet, qui sic studet placere conjugi, ut tamen non displiceat conditori. Flet quoque, sed tanquam non defleat, qui sic temporalibus damnis affligitur, ut tamen de aeternis lucris semper animum consoletur. Gaudet vero, sed tanquam non gaudeat, qui sic de temporalibus bonis hilagaudio sublevat, hanc continuo pondere providi timoris premat. Emit autem, sed quasi non possidens, qui et ad usum terrena praeparat, et tamen cauta cogitatione praevidet quod haec citius relinquat. Mundo quoque utitur, sed quasi non utatur, qui et necessaria cuncta exterius ad vitae suae ministerium redigit, et tamen haec eadem non sinit suae menti dominari, ut subjecta foris serviant, et nunquam intentionem animi ad alta tendentis frangant. Quicunque ergo tales sunt, eis profecto terrena
Abbreviated transcription (Latin):
i consideremus frͣs knñ quȩ et quanta sunt. quȩ nob̃
ꝓmituntur. incelis. uilescunt om̃a animo. que habent᷑
interris. Terrena namq substantia. suꝑnȩ felicitati cõparata
pondus ẽ : non subsidium. Temporalis uita eterne uitȩ cõpa¬
rata. mors ẽ potius cdicenda quã uita. Ipse enĩ cotridianus
defectus corruptionis. qͥd ẽ aluid. quã quedã ꝓlixttas mortis: Quȩ aut̃
loigua dicere. ł qͥs intellectꝰ capere sufficit. illa supnȩ curtatis quanta

Expanded text:
ssimi, quae et quanta sunt quae nobis promittuntur in coelis vilescunt animo omnia quae habentur in terris. Terrena namque substantia supernae felicitati comparata pondus est, non subsidium. Temporalis vita aeternae vitae comparata mors est potius dicenda quam vita. Ipse enim quotidianus defectus corruptionis quid est aliud quam quaedam prolixitas mortis? Quae autem lingua dicere, vel quis intelle
Abbreviated transcription (Latin):
leuare potuisset. lacrimarũ causas cognoscere studuit.Ille
uͦ relaturꝰ ordinẽ usionis. priꝰ uestintto ex humeris de uoluto
deteait plagas corporis. ut ita dicã testes ueritatis. et culpe:
monstraũ : luanta ammadũsione districtionis m̃bra illius
accepta u̾bera liuore inflicto sulcauerant. Que mox ut ep̃s
uidit exhorruit. & qͥssibi talia facere p̃sũpsisset. cũ magne ob¬

Expanded text:
leuare potuisset, la- crimarum causas cognoscere studuit. Ille leuare potuisset, la- crimarum causas cognoscere studuit. Ille uero, reuelaturus ordinem iussionis, prius uestimento ex humeris deuoluto, detexit plagas corporis, ut ita dicam, testis uerita- tis et culpae, monstrauit quanta animaduersione districtionis membra illius accepta uerbera liuore inflicto sulcauerant. Quae uerbera mox ut episcopus uidit, exhorruit; et quis sibi talia facere presumpsi- sset,cum magnae ob
Abbreviated transcription (Latin):
cord ⁊ tricione mactabat. Cui et uitã et exitũ qͦdã uenerabił
uitȩ diacone. qͥ ab eo fuerat nutrit᷑. referente ꝯognoui. Aie
nataliuius dies imminebat. tã ꝓpinqui exitꝰ dic̃: op̃o
nunciare ꝑtimirit. Alia nocte dñs rediit. eiꝰq in obȩdien¬
tiã uehem̃ter increpauit. atꝙ eadẽ ussionis suȩ u̾ba
retexuit. Tõ pb̃r surrex̃ ut ꝑgeret. S rursus tfarmi¬
tas cordis ĩpedim̃to facta ẽ ĩdicandȩ reuelationis.¬
ad ad monicionẽ qͥq teratȩ iussionis obdurint ꝑgere
et qͣ uiderat. manifestare negleẽ. S qͥa magnã
mansuetudine᷑ ⁊tẽptȩ gr̃ȩ.maior. sequi solet ira uindictȩ.
ĩ uisione ternia dñs apparens iã uerb̾ addidit ũbera. et tã distri
rendũ sacrificiũ ꝯsistentẽ. repperit. secretũ aci.xũstantib
petut.seq. eiꝰ pedib strauit. Cũq eũ ub̃tĩ flente̾ ep̃c ux ad se

Expanded text:
cordis contritione macta- bat. Cuius et uitam et exitum, quodam uenerabilis cordis contritione macta- bat. Cuius et uitam et exitum, quodam uenerabilis uitae diacono, qui fuerat ab eo nutritus, referente cognoui. AiebNatalicius dies imminebat, tam propinqui exitus diem episcopo nuntiare pertimuit. Alia nocte Dominus rediit, eiusque inobedientiam uehementer increpauit, atque eadem iussionis suæ uerba re- texuit. Tunc presbiter surrexit, ut pergeret; sed rursum infirmitas cor- dis impedimento facta est indicandae reuelationis, ad monitionem quoque iteratae iussionis obduruit pergere, et quae audierat, manifestare neglexit. Sed quia magnam mansuetudinem contemptae gratiae maior sequi so- let ira uindictae, uisitatione tertia Dominus apparens, iam uerbis addi- dit uerbera; et tam districrendum sacrificium consistentem repperit. Secretum a circumstantibus petiit, seque eius pedibus strauit. Cumque eum ubertim flentem episcopus uix ad se
Abbreviated transcription (Latin):
intate ñ reciperet. extinctũ putaũ. ꝓqͦ iã uelut mortuo hostias
eb domadib singuł. curabat offerre. Cinꝰ tociens uincula solue¬
bant᷑ uicaptiuitate. qͦciens ab eiꝰ ꝯiuge. oblate fuissent hostiȩ
ꝓ aĩs eiꝰ absolucume. Na longa pꝰtẽpora reũsus. admirans ual¬
de suȩ ĩdicaũ iteori. qđ dieb certis. ebdomadib singuł euis
uincula soluebant᷑. Qs uideliret dies eiꝰ uxor. atꝙ horas cliscuei¬
ens. tc̃ eũ recognouit ab solutũ. cũ ꝓ eo sacrificiũ meminerat
oblata a nob̃ sacra hostia. quantũ in nob̃ soluere ualeat liga¬
turã cordis. si oblata ab altõ. potuit in alt̾o soluere uincula
dies uitȩ eiꝰ abscederet. qͦ ñ om̃i potenti dõ. hostiã placationis
ĩmolaret. Cui cũ sacrificio ualde etiã ꝯcordabat uita nam
uenisset. uelut totꝰ in lacrinas defluens. seme ipsũ cũ magna

Expanded text:
vitate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut mortuo hostias vitate non reciperet, extinctum putavit. Pro quo iam velut mortuo hostias ebdomadibus singulis curabat offerre. Cuius totiens vincula solvebantur in captivitate, quotiens ab eius coniuge oblatę fuissent hostię pro animę eius absolutione. Nam longa post tempora reversus, admirans valde suae indicavit uxori, quod diebus certis ebdomadibus singulis eius vincula solvebantur. Quos videlicet dies eius uxor atque horas discutiens, tunc eum recognovit absolutum, cum pro eo sacrificium meminerat oblata / a nobis sacra hostia quantum in nobis solvere valeat ligaturam cordis, si oblata ab altero potuit in altero solvere vincula dies uitae eius abscederet, quo non omnipo- tenti Domino hostiam placationis immolaret. Cui cum sacrificio ualde etiam concordabat uita: nam rendi sacrificii uenisset, uelut totus in lacrimis defluens, semetipsum cum magna
Abbreviated transcription (Latin):
noscamꝰ nos cũ eo ĩ uidicio ñ posse ꝯtendere. Pensemꝰ uirtutẽ
eiꝰ fortitudinis. regemꝰ ea quȩ pacis st̃. hȩc ẽ nra legacio.
quȩ rege᷑ uenientẽ placat. Pensate fr̃s quã benignũ sit
qd̃ is qui suo aduentu ualet oppͥmere. tardat uenire. mita¬
mus adhuc ut diximꝰ legationẽ nrãm flendo tͥbuendo. sacras
hostias offerendo. Singularit᷑ nãq᷑ ab solucionẽ nram oblata
cũ lacrimis. et benignitate mͣtis. sacri altaris hostia suffragat᷑¬
qͥa is qͥ resurgens amortius. iã ñ morit᷑ ad hc ꝑhanc ĩ fuo mis¬
terio ꝓ nob̾ iterũ patit᷑. Nã qͦriens ei hostiã suȩ pasfionis offeri¬
mꝰ. tociens nob̵ ad ab solucionẽ nrãm passionẽ illiꝰ reparamus.
ad memoriã ur̃am narrando reuorare. Ilon longe a nr̃is
fert̃ temporib factũ. qđ qͥdã ab hostib capt᷑. longȩ transclucR̃
ẽ. Cũ q du teneret᷑ inuniculis. eũ uxor sua cũ exeadẽ capti¬

Expanded text:
semus virtutem eius fortitudinis, rogemus ea, quae pacis sunt! Haec est nostra legatio, quae regem venientem placat. Pensate, fratres, quam benignum sit, quod is, qui suo adventu valet opprimere, tardat venire. Mittamus ad hunc, ut diximus, legationem nostram, flendo, tribuendo, sacras hostias offerendo! Singulariter namque ad absolutionem nostram oblata cum lacrimis et benignitate mentis sacri altaris hostia suffragat in se resurgens a mortuis iam non moritur, adhuc per hanc in suo mysterio pro nobis iterum patitur. Nam quotiens ei hostiam suae passionis offerimus, totiens nobis ad absolutionem / nostram passionem illius reparamus. ad memoriam vestram narrando revocare. Non longe a nostris fertur temporibus factum, quod quidam ab hostibus captus longe transductus est. Cumque diu teneretur in vinculis, eum uxor sua, cum ex eadem capti
Abbreviated transcription (Latin):
ñ sollicitudo curuositatis. ñ estꝰ abirionis addnicã cȩnam
p̃pediat. s ipsa qͦꝙ ꝗͥ honesta ĩmundo agimꝰ. qͣsi ea qͦdã m̃ti
latere tangamꝰ. ut t̾rena quȩ libent: nr̃o corpori
seruiant qͣtinꝰ cordi mimine obsistant. Hon gͦ fr̃s audem̃
uob̾ direre. ut om̃a reluiqͣtis. s tñ si uultis om̃a etiã rua¬
nendo relinqͥtis. sisic tẽporalia geritis. ut tm̃ totam̃te ad
et̃na tendatis. Hinc et enĩ paulus apłs agit. lepꝰ breue et¬

Expanded text:
estus ambitionis a dominica coena praepediat, sed ipsa quoque quae honesta in mundo agimus quasi ex quodam mentis latere tangamus, ut terrena quae libent sic nostro corpori serviant, quatenus cordi minime obsistant. Non ergo, fratres, audemus vobis dicere ut omnia relinquatis; sed tamen, si vultis, omnia etiam retinendo relinquitis, si sic temporalia geritis, ut tamen tota mente ad aeterna tendatis. 12. Hinc etenim Paulus apostolus
Abbreviated transcription (Latin):
alũsarios quanta possint uirtute cõprimerent. tosq iure
gladii ferient. Quod inouo ꝓruldubio testam̃to co̾peseit᷑.
cũ ꝑsemetipsam p̃dicat ueritas dicens. Piligite inmicos ur̃os.
et benefacite hs qui ocdert᷑ uos. Qͥa gͦ ꝑtauros nͥ patres testa¬
m̃ti utteris significant᷑: Nã dũ e&ꝑmissione. legis acceꝑant
quatinꝰ adũsarios suos odi retͥbutione ꝑcuterent. ut ita
corporeȩ cornu feriebant. Qͥd uͦ ꝑ altilia. nͥ patres testa
ñti noui figurant᷑: Qui dñ grãm pinguedins internȩ
pcipiunt. atrenis desideriis innitentes. ad sublimia con¬
tem placionis sue penna sub leuant᷑. Inimo quippe cogi¬
tacione ponere quid aliud ẽ quã quecła ariditas mentis:
lui aut̃ intellectii cȩlestiũ. iã ꝑscã desideria desupnis de¬
lectacionis intimȩ cibo pascinit᷑. quasi largiori alim̃to
pinguescunt. Hac enĩ pinguedine saginari ꝯcupiebat

Expanded text:
sarios, quanta possent virtute, comprimerent, eosque in ore sarios, quanta possent virtute, comprimerent, eosque in ore gladii ferirent. Quod in novo proculdubio testamento compescitur, quum per semetipsam veritas praedicat, dicens: Diligite tauros, nisi veteris testamenti patres signantur? Nam, dum ex permissione legis acceperant quatenus adversarios suos odii retributione percuterent ut ita virtutis cornu feriebant? Quid vero per altilia, nisi patres novi menti novi figurantur, qui dum gratiam pinguedinis internae percipiunt, a terrenis desideriis enitentes, ad sublimia contemplationis suae pennis sublevantur? In imo quippe cogitationem ponere, quid est aliud quam quaedam ariditas mentis? Qui autem intellectu coelestium jam per sancta desideria de supernis delectationis intimae cibo pascuntur, quasi largiori alimento pinguescunt. Hac enim pinguedine saginari Propheta
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓcedens dethalamo tanquã spons. Q uippe dethalamo suo
ꝓcessit. qͥ adiungendã sibi eccłam. ĩ carnatꝰ dñis deĩ eorrupto
utero uirginis exuut. Misit gͦ feruos siuos. ut aclistas nuptias
amicos inuitarent. Misit semel eriterũ. quia ĩcarnarionis
dicȩ p̃dicatores et pri ꝓphetas. et pꝰ modũ apłos fecit. Pis
itaqi seruos adinutandũ misit. qͥd incarnacionẽ unigenti
et ꝑ prophetas diã futurã. et ꝑapostolos nunciaũ factam
S qͥa hi qui priꝰ inuitati sunt adnuptiarũ nuuiũ. uenire
noluerunt. In scdã ĩuitacione iã dr̃. Ecce prandiũ meũ
paraui. taur mei et altilia mea oerisa st̃. et om̃a parata.
necesse ẽ uerba eugłice leclionis explanare. Altilia
saginata chicimus: ab eo eiũ qđ ẽ alere. altilia quasi abtilia uo¬
camus. Ciĩ uͦ in lege scriptũ sit. diliges anucũ tuũ. et odies inimi¬
cuĩ tuũ. accepta tic iustĩ sca licenria fuerant. ut dĩ suosq

Expanded text:
cedens de thalamo suo . Tanquam sponsus quippe de thalamo suo processit, quia ad conjungendam sibi Ecclesiam incarnatus Deus de incorrupto utero Virginis exivit. Misit ergo servos suos ut ad istas nuptias amicos invitarent. Misit semel, misit iterum quia incarnationis dominicae praedicatores, et prius prophetas, et postmodum apostolos fecit. Bis itaque servos ad invitandum misit, quia incarnationem Unigeniti et per prophetas dixit futuram, et per apostolos nuntiavit factam. Sed quia hi qui prius invitati sunt ad nuptiarum convivium venire noluerunt, in secunda invitatione jam dicitur: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata. necesse est verba evangelicae lectionis explanare. Altilia enim sagiuata dicimus; ab eo enim quod est alere, altilia quasi alitilia vocamus. Cum vero in lege scriptum sit: Diliges amicum tuum, et odio habebis inimicum tuum , acce
Abbreviated transcription (Latin):
audiamꝰ. Dñe factũ ẽ᷑ qđ impasti. et adhur locꝰ ẽ. Multi tales
iã frequentia ppłoẽ. s adhuc locus uarat in regno. ubi susri¬
pi debeat numerositas gentiũ. Unde ecidẽ seruo dicitur:
Edei minas. et sepes. et cõpelle intre : ut in ipleat᷑ domus mea.
Cũ deuicis et plateis ad eȩnã qͦsdã dñs inuitat. illũ indelicet
ppłm designat qͥ tenere legẽ suburbana ꝯũsacione noue¬
raunt. cũ uero c̃uiuas suos colligi exuiis. et sepib p̃ripit.
nimirũ agrestem ppłm colligere. idẽ gentiłẽ querit. deciũ¬

Expanded text:
audiamus: Domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus est Multi tales audiamus: Domine, factum est ut imperasti, et adhuc locus est Multi tales jam frequentia Judaeorum, sed adhuc locus vacat in regno, ubi suscipi debeat numerositas gentium. Unde et eidem servo dicitur: Exi in vias et sepes, et compelle intrare, ut impleatur domus mea. Cum de vicis et plateis ad coenam Dominus invitat, illum videlicet populum designat, qui tenere legem sub urbana conversatione noverat. Cum vero convivas suos colligi ex viis et sepibus praecipit, nimirum agrestem populum colligere, id est gentilem quaerit.
Abbreviated transcription (Latin):
nis exaggerant. S puer egrptiꝰ eger inina relinqͥt᷑. qͥa peo¬
cator quisq dũ infirmari abhiuĩ mundi statu cepit. mox
scłarib m̃tib ĩ despectũ uenit. Quẽ tam̃ dđ ĩuenit. eiq cibũ.
et potũ p̃bet. qͥa manufortis dñs abicctamundi ñ despicit :
Et plerũq eos qui sequi mundũ minime ualentes. ut qͣsi in
uia remanetites ad maiorẽ sui grãm ꝯuertit. eisq u̾bi sui
cibũ potũq porrigit. et qͣsi duces sibi inuia ęligit. dusuos
etiã p̃dicatores facit. Uũ enĩ xp̃m peccatorũ cordib infert᷑.
qͣsi dauid suꝑ hostes duct̃. qͥ ꝯiuiantes a malechitas. uelut
dđ̃ ꝯladio feriunt. qͥa supbos quosq quise ĩ mundo despex
p̃dicando suꝑa. t̃. qui priꝰ cũ scłarib in hc̃ mundũ currere ñ
ñ ualeba. t̃. S deductis adcęnã pauꝑib qͥd puer subiungat

Expanded text:
nis congregat. Sed puer aegyptius aeger in via relinquitur, quia pecnis congregat. Sed puer aegyptius aeger in via relinquitur, quia peccator quisque, dum infirmari ab hujus mundi statu coeperit, mox saecularibus mentibus in despectum venit, quem tamen David invenit, eique cibum et potum praebet, quia manu fortis Dominus abjecta mundi non despicit; et plerumque eos qui, sequi mundum minime valentes, quasi in via remanent, ad amoris sui gratiam convertit, eisque verbi sui cibum potumque porrigit, et quasi duces sibi in via eligit, dum suos etiam praedicatores facit. Dum enim Christum peccatorum cordibus inferunt, quasi David super hostes ducunt. Qui convivantes Amalechitas velut David gladio feriunt, quia superbos quosque qui se in mundo despexepraedicando superant, qui prius cum saecularibus in hoc mundo cductis ad coenam pauperibus, quid puer subjungat
Abbreviated transcription (Latin):
ge qͥppe ase. discesserat qͣndo peccabat. et si ñ efurisset. inse¬
metipsũ imminie redisset. Qa pꝰ quã terrenis reb indiguit.
tt̃ cogitare cȩpit. ꝗd despĩtalib amuisit. Paupesgͦ et debiles.¬
mundo despecti. plerũq tanto celeriꝰ uocẽ dĩ auidiurt:
qͣnto in hoc mundo ñ habent uͥ delecbent᷑. Qđ bene ama¬
lechitarũ puer ille egyptiꝰ designat qͥ amalechitis p̃dan¬
tb aiq currentib eger remansitiuia. fame. sitiq aruit.¬
Qut̃ tam̃ dd inuernt. et cibũ potũq p̾buit. qͥ ilico ꝯuales¬
cens. dux dauid factꝰ ẽ. Cominantes amalechitas repit:
et eos qͥ sedebilẽ reliquerant. eũ magna forttudine stra¬
uit. A malechñta qͥppe ppł lambens uocat᷑. Et qͥd per
lambentẽ᷑ ppłmi nͥ m̃tes sic lariũ designant᷑: Quȩ t̾rena cuncta
ambiendo qͣsi lãbunt. dũ soł tẽporalib delectant᷑. Quasi eñi
ppss lãkens pdã fac̃. dũ t̾rena diligentes. luera de alienis cłãp¬

Expanded text:
ge quippe a se discesserat quando peccabat, et si non esurisset, in semetipsum minime redisset: qui postquam terrenis rebus indiguit, tunc cogitare coepit quid de spiritalibus amisit. Refert mundo despecti, plerumque tanto celerius vocem Domini audiunt, quanto et in hoc mundo non habent ubi delectentur. Quod bene Amalechitarum puer ille Aegyptius designat, qui Amalechitis praedantibus atque currentibus aeger remansitquem tamen David invenit, ei cibum potumque praebuit, qui illico convalescens dux David factus est, convivantes Amalechitas reperit, et eos qui se debilem reliquerant, cum magna fortitudine prostravit. Amalechitae quippe populus lambenslambentem populum nisi mentes saecularium designantur, quae terrena cuncta ambiendo quasi lambunt, dum solis temporalibus delectantur? Oripopulus lambiens praedam facit, dum terrena diligens, lucra de alienis dam
Abbreviated transcription (Latin):
desistunt. uidentq uȩ agere debeant. sedhex ex desiderio
ñ secunt᷑. Nis ut supĩ diximꝰ plerũq rangit. ur eos in car¬
nalibus desideris suis mundihiuꝰ adũsitas feriat. ad p̃siende
tẽporalẽ głam conent᷑. et nequeant. et dñ ꝑ alta pelagi qͣsi
ad grandiores curas huiꝰ scłi nauigare ꝓpont̃. semꝑ adĩsis
flatib ad deiectionis sur. litrora repellant᷑. Cũq se frangi
desiderus suis ad ũsante mundo ꝯspicuoit. qͥd de se auctori
suo debeant cõmemurantur: ita ut adeũ rrubescentes re¬
deant. qͥ eũ suꝑbientes ꝓmimdiamore deserebant. Sepenãq
ñ nulli ad tẽporalẽ głam ꝓficere ualentes. aut longa egritu¬
dine tabescunt. aut afflicti inuirus concicdunt. aut prusi
gͣuib dãpnis affligunt᷑. et ĩmudi dolore uident. qd nihil

Expanded text:
sed haec ex desiderio non sequuntur. His, ut superius diximus, plerumque contingit ut eos in carnalibus desideriis suis mundi hujus adversitas feriat: apprehendere temporalem gloriam conentur et nequeant; et dum per alta pelagi quasi ad grandiores curas hujus saeculi navigare proponunt, semper adversis flatibus ad dejectionis suae littora repellantur. Cumque se frangi in desideriis suis, adversante mundo, conspiciunt, quid de se auctori suo debeant commemorantur al., commonentur, ita ut ad eum erubescentes redeant, qui eum superbientes pro mundi amore deserebant. Saepe namque nonnulli ad temporalem gloriam proficere volentes, aut longa aegritudine tabescunt, aut afflicti injuriis concidunt, aut percussi gravibus damnis affliguntur, et in mundi dolore vident quia nihil
Abbreviated transcription (Latin):
sententia qͦ ꝑtinꝰ sub infertur: Intenta hano curdis aure ꝑcipite
fr̃s et dñi mei. ĩquantũ peccatores frs̃ mei. ĩ quantũ usti dñi
mei. uitenta hanc aure ꝑcipite. ut tanto eãminꝰ sentiatis in
ex amine: qͣnto nunc auditis formidolosius in p̃dicationẽ.
Ait enĩ. Dico aut̃ uob̃̾. qđ nemo uirorũ illorũ. qͥ uocati sunt.
gustabit cęnam. meã. Ecce uocat pse. uocat ꝑ angłos. uocat

Expanded text:
nc cordis aure percipite, fratres et domini mei: in quantum peccatores, fratres mei; in quantum justi, domini mei. Intenta hanc aure percipite, ut tanto eam minus sentiatis in examine, quanto nunc auditis formidolosius in praedicatione. Ait enim: Dico autem vobis quod nemo virorum illorum qui vocati sunt gustabit coenam
Abbreviated transcription (Latin):
deant. Occultis enĩ fortasse sibi cogitaruonib dict᷑. excusa¬
re nolumus. ad illud enĩ suꝑnę̧ refectunus ꝯuiuiũ. et uocari
et ꝑ uenire gratũlannir: loquentes uob̃ talia m̃tes ur̃ȩ uerũ
dicunt. siñ plus terrena. quã cȩlestia diligunt. si ñ ampliꝰ
rebus corporalib quã spĩtalib occupant᷑. Unde hic quoq

Expanded text:
deant. Occultis enim fortasse sibimet cogitationibus dicunt: Excusadeant. Occultis enim fortasse sibimet cogitationibus dicunt: Excusare nolumus, ad illud enim supernae refectionis convivium et vocari et pervenire gratulamur. 4. Loquentes vobis talia mentes vestrae verum dicunt, si non plus terrena quam coelestia diligunt, si non amplius rebus corporalibus quam spiritalibus occupantur. Unde hic q
Abbreviated transcription (Latin):
sũmi patris familias libent᷑ obedite. corda ur̃a discittite
atq exris mortale fastidiũ pellite. Adrepellendu nãq fasti¬
dium ur̃ni. iã parata sunt om̃a. s si adhuc carnales estis.
fortasse epulas carnales inqͥritis. Ecce ipse carnales ȩpule
urȩ fastiduĩ incena dĩ ille uob̾ singularisagñ oecisus est.
S quid agimis. qui hoc qđ subiungit᷑. ad huc fieri amul¬
tis indemus: Et ceperunt simul om̃s excusare. Offert do
quod rogari debuit. non rogatꝰ. dare uult qđ uix spe¬
rare poterat. quia dignaretur largiri postulatus. Para
cusant. Ponamus ante oculos mentis minima. ut possimus
digne pensare maiora. Si quispiã potens ad inuitandũ qu̾e¬
libet pauperẽ muteret. quid frs rogo. qͥd pauꝑ ille fecisset.
nͥ deeadẽ sua inuitacione gauderet. responsũ humile redde¬
ret uestẽ mutaret. ire quantornis festinaret. ne prior se

Expanded text:
summi patrisfamilias libenter obedite. Corda vestra discutite, summi patrisfamilias libenter obedite. Corda vestra discutite, atque ex eis mortale fastidium pellite. Ad repellendum namque fastidium vestrum jam parata sunt omnia. Sed si adhuc carnales estis, fortasse epulas carnales inquiritis. Ecce ipsae carnales epulaevestrae fastidium in coena Domini ille vobis singularis agnus est occisus. 3. Sed quid agimus, qui hoc quod subjungitur adhuc fieri a multis videmus? Et coeperunt omnes simul excusare. Offert Deus quod rogari debuit; non rogatus dare vult quod vix sperari poterat quia dignaretur largiri postulatus, contecusant. Ponamus ante oculos mentis minima, ut possimus digne pensare majora. Si quispiam potens ad invitandum quemlibet pauperem mitteret, quid, fratres, rogo, quid pauper ille faceret, nisi de eadem sua invitatione gauderet, responsum humile redderet, vestem mutaret, ire quantocius festinaret, ne prior se
Abbreviated transcription (Latin):
sed cena nomina᷑: qͥa pꝰ prancdũ cena restat. pꝰ cenã uero
c̃iunĩ nulłi restat. Et quia et̃nũ dĩ conuiuui nob̃ inexatromo
p̃parabit᷑. rectũ fuit ut hoc non prancliũ. s cena uocaretur
s. quis phimne seruũ qui apatre familias adinutandũ mitit᷑.
msi p̃dcatorũ ordo signat᷑  dequouidelicet ordine. quã¬
ins adhue indigni existim̃. quã uispeccatorũ nrorũ pon¬
scłi. inuitare uos uenio ad cenã dĩ. Nemome ꝓpt᷑ me hoc
in loco despiciat. et si adinttandũ nequaquã dignus ap¬
pareo. s tam̃ magnȩ sunt deli riȩ quas ꝓmitto. Sepẽ
fr̃s mei solet euenire. quod dico. ut ꝑsona potens famułu
habeat despectũ. cũq ꝑ eũ suis forte. ł extraneis aliqđ
responsũ mandat. non despicit᷑ ꝑsona loquentis serui.
qa seruat᷑ incorde reuerencia mittentis dñ. nec pensant
agite. et si uos forsitan digne despicitis. inmente ram̃
ur̃a uocantis dñi reuerenciã seruate. Coniuuȩ fieri

Expanded text:
 coenam vero convivium nullum restat. Et quia aeternum Dei convivium nobis in extremo praeparabitur, rectum fuit ut hoc non prandium, sed coena vocaretur. Sed quis per hunc servum, qui a patrefamilias ad invitandum mittitur, nisi praedicatorum ordo designatur? De quo videlicet ordine quamvis adhuc indigni existimus, quamvis peccatorum nostrorum ponsaeculi, invitare vos venio ad coenam Dei. Nemo me propter me hoc in loco despiciat. Et si ad invitandum nequaquam dignus appareo, sed tamen magnae sunt deliciae quas promitto. Saepe, fratres mei, solet evenire quod dico, ut persona potens famulum habeat despectum; cumque per eum suis forte vel extraneis aliquod responsum mandat, non despicitur persona loquentis servi, quia servatur in corde reverentia mittentis domini. Nec pensant agite, et si nos forsitan digne despicitis, in mente tamen vestra vocantis Domini reverentiam servate. Convivae fieri
Abbreviated transcription (Latin):
semꝑ ex nr̃o defectu gͣtulant᷑. Quos ꝓpheta ĩtuens ait. Ds m̃s
t̃te ⁊ fido ñ erubesco neq irrideant me ĩunici mei. Inbonis
Ipsos irrisores patim̃. qͦs ad malũ ꝑsuasores habemꝰ. S qͥa de
ꝯstruendo ȩdificio cõpatatio data ẽ. nc̃ ex minori ad maiꝰ
similitudo subdit᷑. at exreb miminis. maiora pensentur.
Nã seqͥt᷑. Aut quis rea iturꝰ eõmittere bellũ adũsus aliũ
regẽ. ñ ne sedens priꝰ cogitat si possit cũ derẽ milibus oc

Expanded text:
o defectu gratulantur. Quos Propheta intuens ait: Deus meus, in te confido, non erubescam, neque irrideant me inimici mei . In boniipsos irrisores patimur quos ad malum persuasores habemus. Sed quia de construendo aedificio comparatio data est, nunc ex minori ad majus similitudo subditur, ut ex rebus minimis majora pensentur. Nam sequitur: Aut qui rex iturus committere bellum adversum alium regem, non sedens prius cogitat si p
Abbreviated transcription (Latin):
płũ st̃ nos aut̃ simultũ ꝓficimꝰ uix eat̾iora mũ oꝑa ĩrectitu¬
dine seruamꝰ. Nã et si iã luxuria carnis abscisaẽ. tam̃ adhus
acorde fundit᷑ abscisa ñ ẽ. Ille aut̃ qͥ uidicaturꝰ uenit exterio¬
ra simul et int̾ioni uidicat facta parit & cogitaciones
pensat. Cũ duplo gͦ exercitu. ꝯtra simpłũ uenit. qͥ nos uide
in solo oꝑe ppanatos simul deoꝑe. et cogitacione discutit.

Expanded text:
t. Nos autem, si multum proficimus, vix exteriora nostra opera in rectitudine servamus. Nam etsi iam luxuria carnis abscisa est, tamen adhuc a corde funditus abscisa non est. Ille autem, qui iudicaturus venit, exteriora simul et interiora iudicat, facta pariter et cogitationes pensat. Cum duplo ergo exercitu contra simplum venit, qui nos, vix in solo opere praeparatos, simul de opere et cogitatione discutit.
Abbreviated transcription (French):
iratus par̾familias. ditͥ seruo suo. Eocicito ĩplateas et uicos
ciuitatis. et panperes. debiles. ceros. claudos introduc huc.
Ecce qui terrene: substanciȩ plus iusto incubat. uenire adñica
cenã recusat: qui labori curiositatis insudat. pͣparata uite ali¬
m̃ta fastidit qͥ carnalib desidẽis inseruit. spĩtał ꝯnum epuls¬

Expanded text:
ias dixit servo suo: Exi cito in plateas et vicos civitatis, et pauperes ac debiles, caecos et claudos, introduc huc. Ecce qui terrenae substantiae plus justo incubat, venire ad Dominicam coenam recusat. Qui labori curiositatis insudat, praeparata vitae alimenta fastidit. Qui carnalibus desideriis in haeret, spirital
Abbreviated transcription (Latin):
ratis uerba ꝑmister clicens. rogo te: habe me ex cusatũ. Bũ eñi
dicꝰ rogo. et tam̃ uenire cõtẽpnit. humilitas sonat ĩuoce. su¬
pbia inactione. Et ecce hoc diuidicat pranus quisq cũ audit.
quia peccator sum. hoc facere non possir᷑. qͥd aliud agit isi
serogat. et excusat᷑ dicens nãqͥa peccator sũ. humilitatem
insinuat. subiungens aut̃. Nc̃ti ñ possũ suꝑbiã demonstrat.

Expanded text:
tatis permiscet dicens. Rogo te, habe me excusatum. Dum enim tatis permiscet dicens. Rogo te, habe me excusatum. Dum enim dicit, rogo, et tamen venire contemnit, humilitas sonat in voce, superbia in actione, et ecce hoc dijudicat pravus quisque cum audit,  ora pro me, quia peccator sum, hoc facere non possum, quid aliud agit, nisi rogat et excusat? Dicens namque peccator sum, humilitatem insinuat. Subjungens autem, converti non possum, superbiam demonstrat.
Abbreviated transcription (Latin):
re illa : rogote habe me excusatũ. Qd inquinq uigis
boum. nͥ quanq corporis sensus accipimꝰs Qui recꝰte qͦq
iuga boum uocati sunt. qͥa inutrotr sexu geminantur.
Qui udelicet corporales sensus . qͥa int̾na cõpͣhendere
nesciunt s sola exteriora cognosct᷑. et deserentes in¬
tima.  ed quȩ ecna ftͣtangt᷑ : recꝰte peos curiositas de¬
signat᷑ : quȩ dũ alienã querit uitã discutere. semꝑ sua
intima nesciens. stud et exteriora cogitare. Graue nãq
curiositatis est uicium. quȩ dũ cuiuslibet m̃tẽ adinuestigan¬
da intã ex primi ecteriꝰ ducit. semꝑ ei sua ĩtima abscondit. ut
aliena sciens se nesciat et curiosi animus quanto ꝑitꝰ fuerit ali¬
eni meria : tanto fiat ignar̾ sua. ꝙ ptͣ hornãq et de eiscdem
qumq uigis buũ dr̃.  oꝓbare illa. rogo te habe me excusatũ.
ipsa enĩ eaxcusantis uerba auitũ sui significatuoe ñ discrepant
ꝓptͣ᷑ ꝓbancda uiga boũ. arena sin inuitatoris ex cusat. humili¬

Expanded text:
gis boum nisi quinque corporis sensus accipimus? Qui recte quoque juga vocati sunt, quia in utroque sexu geminantur. Qui videlicet corporales sensus, quia interna comprehendere nesciunt, sed sola exteriora cognoscunt, et, deserentes intima, ea quae extra sunt tangunt, recte per eos curiositas designatur. Quae dum alienam quaerit vitam discutere, semper sua intima nesciens, studet exteriora cogitare. Grave namque curiositatis est vitium, quae dum cujuslibet mentem ad investigandam vitam proximi exterius ducit, semper ei sua intima abscondit, ut aliena sciens, se nesciat, et curiosi animus quanto peritus fuerit alieni meriti, tanto fiat ignarus sui. Propter hoc namque et de eisdemobare illa, rogo te habe me excusatum. Ipsa enim excusantis verba a vitii sui significatione non discrepant,propter probanda juga boum, a coena sui invitatoris excusat, verba humili
Abbreviated transcription (Latin):
lsti dictũ ẽ. ꝗd me ꝑsequeris : iste uͦ merit audire. dimis¬
sũ ẽ peccatũ tuũ . lunge ẽ inferior meritis peccator
pęnitens iste. quã paulus s qͥa adhuc hac inre desaulo
loqͥm. crudelitate necis anhelauit. liceat audenter
dicere : qͥa sauliis ꝓpt᷑ suꝑbiã uocẽ in crepationis. iste uͦ ꝓpter
humilitatẽ uocẽ. ꝯsolationis audiuit. Hunc qͥa humilitas stra¬
nenit. diuina pietas erigebat: illũ quia suꝑbia erexerat. di¬
largitatẽ suꝑne petatis aspicite. et admisericordẽ iudicẽ
du adhuc easpectat cũ lacrimis uenite. Considerantes nãq
qđ iustus sit. peccata ur̃a nolite neglegere. Considerantes

Expanded text:
Illi dictum est: Quid me persequeris? Iste vero audire meruit: DimisIlli dictum est: Quid me persequeris? Iste vero audire meruit: Dimissum est peccatum tuum. Longe est inferior meritis peccator iste poenitens quam Paulus. Sed quia adhuc in hac re de Saulo loquimur crudelitatem necis anhelante, liceat audenter dicere quia Saulus propter superbiam vocem increpationis, iste vero propter humilitatem vocem consolationis audivit. Hunc quia humilitas straverat, divina pietas erigebat, illum quia superbia erexerat, diLargitatem supernae pietatis aspicite, et ad misericordem judicem, dum adhuc exspectat, cum lacrymis venite. Consiquod iustus sit, peccata nostra non neglegamus; considerantes
Abbreviated transcription (Latin):
illuis ex eãdẽ luce candesceret. Quã abbas ut uidit. ĩtre¬
muit. fugit. Cũq pꝰlongũ hore spatiũ isdẽ fr̃ ad monasterũ
redisset. abbas eĩ. ut disceret ansuꝑ se effusionẽ tanti lumini
agnouisset. reqͥrere eũ stadint dicesis. Ubi fursti: at ille laten
posse se credens. ĩ monasterio se fuisse respondit. Quone¬
gante abbas cõpulsꝰ ẽ direre qͥd uidissẽ. at ille se uidens
dep̃ hensũ. hoc qͥq qđ abbatẽ latebat. aꝑuit adiungens.
Quando suꝑme uidisti lucẽ decelo descendẽ: uox etiam
uenit parit᷑ dicens. Dimissũ est peccatũ tiuuĩ. Equidẽ om̃ps
dmis peccatũ eiꝰ potuit. tacendo relaxare. sed loquendo
ꝑ uoce. radiando ꝑlum̃. excemplo suȩ misedĩȩ. nr̃a ad peni¬
suũ dñs dñs decelo ꝓstrauit. decelo ad locut᷑ ẽ ecce nr̃is
qͦq temporib peccator et peniens uocẽ decelestib audiũ

Expanded text:
illius ex eadem luce candesceret; quam abbas ut vidit, intreillius ex eadem luce candesceret; quam abbas ut vidit, intremuit, et fugit. Cumque post longum horae spatium idem frater ad monasterium rediisset, abbas ejus, ut disceret an super se effusionem tanti luminis agnovisset, requirere eum studuit, dicens: Ubi fuisti, frater? At ille, latere posse se credens, in monasterio se fuisse respondit. Quo negante, abbas compulsus est dicere quid vidisset. At ille videns se esse deprehensum, hoc quoque quod abbatem latebat aperuit andere, vox etiam pariter venit, dicens: Dimissum est peccatum tuum. Et quidem omnipotens Deus peccatum ejus potuit tacendo laxare; sed loquendo per vocem, radiando per lumen, exemplo suae misericordiae nostra ad poenisuum Saulum Dominus de coelo prostravit, de coelo allocutus est. Ecce nostris quoque temporibus peccator et poenitens vocem de coelestibus audivit.
Abbreviated transcription (Latin):
tiont᷑ timere. Nic itaq nocturnas frm̃ uigilias pͣuenire ꝯsue¬
uerat. et qa mons. in qͦ monasteriũ sitũ ẽ. exuno latere. inse¬
cretiori parte ꝓminebat. illuc ꝯsuetudinẽ fecerat. ante ui¬
gilias egredi. ut se cottidie ĩfletu penitentiȩ quanto secre¬
cuis. tanto liberius mactaret. Contẽplabat᷑ nãq districtio¬
nẽ uenturi uidicis. sui etiã eidẽ iudici ꝯrordans. puniebat
inlacrimis reatũ facinoris sui. Quadã uͦ nocte abbas monas¬
teru uigilans. hc̃ latent᷑ egͣdiente᷑ intuitꝰ. lento foras pede
secutꝰ est. Qut̃ cũ inserreto monass latere cerneret. ĩ orari¬
nẽ ꝓstratũ exspectare uoluit quando surgeret. ut ipsam
quoq longanimitate᷑ orationis eiꝰ exploraret. Cũ subito cȩ¬
litꝰ lux emissa. suꝑ eũ fusa ẽ. qͥ ioracionẽ ꝓstratꝰ iacebat.
tantaq se illo in loco claritas sparsit. ut tuta pars regionis

Expanded text:
tionem timere. Hic itaque nocturnas fratrum vigilias praevenire consuetionem timere. Hic itaque nocturnas fratrum vigilias praevenire consueverat; et quia mons in quo monasterium situm est ex uno latere in secretiore parte prominebat, illuc consuetudinem fecerat ante vigilias egredi, ut se quotidie in fletu poenitentiae quanto secretius, tanto liberius mactaret. Contemplabatur namque districtionem venturi judicis sui, et, jam eidem judici concordans, puniebat in lacrymis reatum facinoris sui. Quadam vero nocte abbas monasterii vigilans hunc latenter egredientem intuitus lento foras pede secutus est. Quem cum in secreto montis latere cerneret in oratione prostratum, exspectare voluit quando surgeret, ut ipsam quoque longanimitatem orationis ejus exploraret, cum subito coelitus lux emissa super eum fusa est qui in oratione prostratus jacebat; tantaque se illo in loco claritas sparsit, ut tota pars regionis
Abbreviated transcription (Latin):
breuit̃ refero. quã uiro uenerabili maxuniano. tc̃ patre mo¬
nasterii mei. atq p̃spit̃o. nc̃ aut̃ siracusano ep̃o. narrante
cognoui. Hanc itaq si sollert̃ auditis. caritatiurẽ ñ breuiter¬
suffragari credo. Hostris mͦ tẽporib uictorinꝰ quidã exstitit.
qͥ alio qͦq noiẽ emilianꝰ appellat᷑ ẽ. ñ inopis substantiȩ. uixta
mediocritatẽ uitȩ. S qͥa plerũq regnat ĩrerũ opulentia
carnis culpa ĩ quodã farinoͣ relapsus ẽ. qđ debuisset ualde
ptimescere. ac desuȩ mortis ĩmanitate cogitare. Reatꝰ gͥ sui
nis eastitit. ut cuncti fr̃s qͥ illic adamorẽ diuinitatis excreue¬
rant suã cogerent᷑ uitã despicere: dũ illiꝰ penitentiã uiderent
dtuduit nãq toto ñtis adnisu. cruciare carnẽ. uoluntates
ꝓpͥas frangere. furtiuas oraciones querere: cottidianis se
lacrimis lauare: despectũ sui appetere. oblatã afrib uenera¬

Expanded text:
breviter refero, quam viro venerabili Maximiano tunc patre mobreviter refero, quam viro venerabili Maximiano tunc patre monasterii mei atque presbytero, nunc autem Syracusano episcopo narrante, cognovi. Hanc itaque si solerter auditis, charitatioribus Victorinus quidam exstitit, qui alio quoque nomine Aemilianus appellatus est, non inops substantiae juxta mediocritatem vitae; sed quia plerumque regnat in rerum opulentia carnis culpa, in quodam facinore lapsus est, quod debuisset valde pertimescere, ac de suae mortis immanitate cogitare. Reatus ergo sui nis exstitit, ut cuncti fratres, qui illic ad amorem divinitatis excreverant, suam cogerentur vitam despicere, dum illius poenitentiam viderent. Studit namque toto mentis adnisu cruciare carnem, voluntates proprias frangere, furtivas orationes quaerere, 1611 quotidianis se lacrymis lavare, despectum sui appetere, oblatam a fratribus venera
Abbreviated transcription (Latin):
p̃ceptorẽ tuũ. et aures tue audient uocẽ pꝰtergũ monentis.
Qluasi infariẽ homo ẽ monit᷑. qͣndo adiusticiã ⁊dit᷑. p̃cepta recti¬
tudinis accep̃ s cũ hȩx eadẽ p̾cepta ꝯtep̃sit. qͣsi ꝯditori suo
dorsũ m̃tis ĩ faciẽ dedit. S exce adhuc pꝰt̾gũ seqͥt᷑. et monet.
qͥa iã et a nob̾ ꝯtẽptꝰ est. et tam̃ nos adhuc uocare ñ cessat.
Auasi dorsũ ei t̃faciẽ dedimꝰ. cuiꝰ ũba despicimꝰ. ciuꝰ pͣcepta
calcamꝰ: s stans pꝰt̾gũ nos aũ̾sos reuocat. qͥ et iidet. qđ despi¬
uulnera districte ammadũsionis infligeret : Ecce nos pec¬
cando auctori nr̃o. t̃ga ĩ facie᷑ dedimꝰ. et tam̃ sustineniur.
supbe au̾sos benigne reuocat. et qͥ ferire nos adu̾santes po¬
tuit. ut reu̾tamͣ. munera ꝓmittit. Tanta gͦ ꝯditoris nr̃i
miscdĩa duriciã nrĩ reatꝰ emolliat. et homo qͥ malũ qdđ fec̃.
exeꝑiri ꝑcussus poterat. saltĩ eaespectatꝰ erubescat. Rem fr̃es

Expanded text:
res tuae audient vocem post tergum monentis . Quasi in faciem homo monitus est, quando ad justitiam conditus praecepta rectitudinis accepit; sed cum haec eadem praecepta contempsit, quasi conditori suo dorsum mentis in faciem dedit. Sed ecce adhuc post tergum sequitur et monet; quia jam et a nobis contemptus est, et tamen nos adhuc vocare non cessat. Quasi dorsum ei in faciem dedimus, cujus verba despicimus, cujus praecepta calcamus: sed stans post tergum nos aversos revocat; qui et videt quod despirbiam feriret? vulnera districtae animadversionis infligeret? Ecce nos peccando auctori nostro, terga in faciem dedimus, et tamen sustinemur. Superbe aversos benigne revocat: et qui ferire nos atuit, ut revertamur munera promittit. Tanta ergo conditoris nostri misericordia duritiam nostri reatus emolliat, et homo qui malum quod fecit experiri percussus poterat, saltem exspectatus erubescat. 18. Rem, fratres,
Abbreviated transcription (Latin):
non cognoscitis. si hanc minime gustatis. S cibũ uitȩ ex pa¬
lato coridis tangite. ut ꝓbantes eius dulcedinẽ amare ua¬
leatis. Nas aut̃ homo delicias tunc amisit. cũ in paradiso pec
qͥa nos qͦq natiinhuiꝰ ꝑegͥnacionis erũna. huc fastidiosi
amplius fastidi nr̃i morbus ex aggerat : quanto magis se¬
abȩsu illius dulcedims anmiꝰ elongat. Et eo iã intessias deli¬
cias ñ appetit. quo eas comedere: dui. longęq desueuit. fãsti¬
dio gͦ nr̃o tabescimus. et longa inedę. peste fatigam᷑. Et quia
gustare intus nolumus paratã dulcedinẽ. amanus foris
miferi fam̃ nram. S suꝑna nos pietas. nec deserentes se dese¬
rit. Contemptas eni illas delicias. ad memorie nr̃ȩ oculos re¬
uocat. easq nobis ꝓponit in ꝓmissione: torporẽ excutit. atq
ut fastiduĩ nrm̃ repellere debeamꝰ inuitat. Ait nãq. Nomo

Expanded text:
non cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex panon cognoscitis, si hanc minime gustatis. Sed cibum vitae ex palato cordis tangite, ut probantes ejus dulcedinem amare valeatis. Has autem homo delicias tunc amisit, cum in paradiso pecc nos quoque nati in hujus peregrinationis aerumna, huc fastidiosi amplius fastidii nostri morbus exaggerat, quanto magis ab esu illius dulcedinis animus elongat; et eo jam internas delicias non appetit, quo eas comedere diu longeque desuevit. Fastidio ergo nostro tabescimus, et longa inediae peste fatigamur. Et quia gustare intus nolumus paratam dulcedinem, amamus foris miseri famem nostram. Sed superna nos pietas nec deserentes se deserit. 2. Contemptas enim illas delicias ad memoriae nostrae oculos revocat, easque nobis proponit; in promissione torporem excutit, atque ut fastidium nostrum repellere debeamus invitat. Ait namque: Homo