comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
ꝑ contra positionẽ conuertat. & faciat animal subiectũ. hominẽ
uero p̃dicatũ. & ad hominẽ particulã negatiuã ponat. hoc modo
faci& om̃e animal ñ homo ẽ. & erit ista conuersio om̃is homo a¬
nimal ẽ. Om̃e animal ñ homo ẽ. Sed dehis posterius tractabimus.
nunc ad simplices reuertam᷑. Cũ sint igitur quatuor ꝓpositiones.
quarũ duȩ uniuersales sunt. idẽ affirmatiua & negatiua due uero
particulares idẽ affirmatiua & negatiua: Particularis affirma
tuia cõmutatis terminis sibi ipsa conuertitur. Conuertuntur
aũt illȩ ut dictũ ẽ quotiens cõmutatis terminis uel simul ue¬
re sunt. uel simul falsȩ. Nã siquis dicat quidã homo animal est.
ueraẽ Conuersio uero eius quoddã animal homo ẽ uera ẽ Itẽ
quidã homo lapis ẽ. falsa ẽ. quẽ ad modũ & eius conuersio. quidã
lapis homo ẽ & ista falsa ẽ. Est igitur particularis affirmatiuia

Expanded text:
per contrapositionem convertat, et faciat animal subiectum hominem per contrapositionem convertat, et faciat animal subiectum hominem praedicatum, et ad hominem particulam negativam ponat, hoc modo faciet: omne non animal non homo est, et erit ista conversio, omnis homo animal est, omne non animal non homo est; sed de his posterius tractabimus, nunc ad simplices revertamur. Cum sint igitur quatuor propositiones quarum duae universales sunt, id est affirmativa et negativa, duae vero particularetiva commutatis terminis sibi ipsa convertitur. Convertuntur autem illae ut dictum est quoties, commutatis terminis, vel simul verae sunt, vel simul falsae. Nam si quis dicat, quidam homo animal est, vera est. Conversio vero eius quoddam animal homo est, vera est. Item quidam homo lapis est, falsa est, quemadmodum et eius conversio, quidam lapis homo est, nam et ista falsa est. Est igitur particularis affirmativa
Abbreviated transcription (Latin):
qr pssttionũ conuersio. ut si dicas om̃is homo risibile & conuertas. Om̃e
in quib neq p̃dicatũ subiecto. neq subiectũ p̃dicato abundat
Inhac eñi ꝓpositione quȩ dicit om̃is homo risibile. homo subiectũ¬
& risibile predicatũ equã uim habent & ideo conuerti potest. ut sit
risibile subiectũ. & homo p̃dicatũ & dicatur ome risibile homo
In quib unus terminus alio habundauerit conuerti ꝓpositio non po¬
test. Nã si dicas om̃is homo animalẽ. ueraẽ. ñ tamen potest fieri
ut conuersa hȩc ꝓpositio terminis cõmutatis uerasit. falsa ẽ enĩ di¬
cere. ome animal homo ẽ. Sed cur hoc euenit. quia homine habun¬
dat animal. Illa uero conuersio quę ꝑ contra positionẽ fit. hoc modo
fit quotiens quod in affirmatiua subiectũ fuerit id mutatũ & fac¬
tũ predicatũ ad negatiuã particulã ponitur. ut ẽ. om̃is homo ani
tudr hic bonio subiectũ ẽ. & ađ hopꝰ animal p̃dicatur. Siuero quis

Expanded text:
rsio est, ut si dicas, omnis homo risibile, et convertas, omne in quibus neque praedicatum subiecto, neque subiectum praedicato abundat. In hac enim propositione quae dicit, omnis homo risibile, homo subiectum, risibile praedicatum, aequam vim habent, et ideo converti potest ut sit risibile subiectum et homo praedicatum, et dicatur omne risibile homo. In quibus vero unus terminus alio abundaverit, converti propositio non potest. Nam si dicas, omnis homo animal est, vera est; non tamen potest fieri ut conversa haec propositio terminis commutatis vera sit: falsum est enim dicere, omne animal homo est. Sed hoc cur evenit? quia homine animal abundat. Illa vero conversio, quae per contrapositionem fit hoc modo fit: quoties in affirmativa subiectum fuerit, idem mutatum et factum praedicatum ad negativam particulam t. Hic homo subiectum est et ad hoc animal praedicatur. Si vero quis
Abbreviated transcription (Latin):
currens ẽ & om̃is homo uirrens ñ ẽ & rursus om̃is ñ homocurrens c̃om̃is ñ
homo currens non est Doca aut̃ illud qͦq multũ differre. anadpositũ ter¬
minũ iungat᷑ negatio. ancerte ad determinationẽ Nã si ad subuctũ t̃minũ
dr̃. fit nomꝰ infinitũ ut ẽ om̃is ñ homocurrit. Qđ si ad det̾minationẽ: fit nega¬
tio ut ẽ ñ om̃is homo currit. Unde fit ut si ñ ad det̾minationẽ uniuersale᷑ sed
ad rẽac t̾minũ negatio ponat᷑ sit infinitũ nom̃ ut ẽ ñ homo. Qđ si ñ ad rẽ uniũ¬
salẽ. sed ad t̾minationẽ uniũsalẽ negatio ẽ: Cũ enĩ dicimꝰ ñ om̃is. om̃is quidẽ
homo homo qͥdẽ ipsũ uniuersale ẽ. om̃is uͦ ñ ẽ quidẽ uniuersale. sed c̃significat
qm̃ res uniuersalis iđ homo uniuersalit̃ dicta ẽ Ergo quociens ad de t̃minationẽ
quȩrẽ quãliba uniũsilẽ uniuersalit̃ dictã demonstrat negatio ponit᷑ ñ nom̃ infi

Expanded text:
currens est, et omnis homo currens non est, et rursus omnis non homo currens est, omnis non homo currens non est. Docet autem illud quoque multum differre an ad positum terminum jungatur negatio, an certe ad determinationem: nam si ad subjectum terminum dicitur, fit nomen infinitum, ut est omnis non homo currit, si ad determinationem fit negatio, ut est non omnis homo currit; unde fit ut si non ad determinationem universalem, sed ad rem ac terminum negatio ponatur, sit infinitum nomen, ut est non homo. Quod si non ad rem universalem, sed ad determinationem universalem, neghomo, homo quidem ipsum universale est, omnis vero non est quidem universale, sed consignificat, quoniam res universalis, id est homo, universaliter dicta est; ergo quoties ad determinationem qu
Abbreviated transcription (Latin):
uera ẽ. Nullũ uiuens iustũ ẽ. si referamꝰ ad equos. utrȩq sunt uerȩ sed ñ in
eodẽ ipso Illud enĩ indiuinis istud in equis retina. ueritatem. His aut̃ quȩ
st̃ opposite iđ particulares: possunt simul eẽ uerȩ tẽ cũ superiores uniuer¬
sales simul falsȩ st̃. Quȩ aut̃ sint hȩ ipse planissimo monstrauit exẽplo
dicens

Expanded text:
vera est. Nullum vivens justum est, si referamus ad equos, utraeque sunt verae, sed non in vera est. Nullum vivens justum est, si referamus ad equos, utraeque sunt verae, sed non in eodem ipso, illud enim in divinis, istud in equis retinet veritatem. His autem quae sunt oppositae, id est, particulares possunt simul esse verae, tunc cum superiores universales sint simul falsae. Quae autem sunt hae, ipse planissimo monstravit exemplo dicens
Abbreviated transcription (Latin):
uersalia sed id qđ uniuersale p̾dicat᷑ faciunt ut uniuersiliter enunciet᷑. Quare
eadẽ om̃a ponenda sunt. Cũ dicimꝰ currit om̃is homo si infinitũ nom̃ uolumꝰ fa¬
cere ñ dicamꝰ currit ñ om̃is homo sed negationẽ iđ ñ nomini addemꝰ eadẽ in ꝓ¬
positione cuncta seruantes. si affirmationẽ uolumꝰ ex infinito nomine facere
đ si ad de t̾minationẽ uniuersalis rei negationẽ aptemꝰ. fit ñ affirmatio nominis
infiniti sed propositionis ex nomine finito negatios lũ ẽ animaliustu
Im uͦ c̃traria ẽ negatio ei. quȩꝰ c  om̃e animal iustũ illaque significat qm̃ nu
steuode Et possunt quidẽ uicissim& cũ tẽporis diuersitate t̾ẽ uerei simul
aut̃ eẽ ñ possunt ut si qͥsdicat aureo qͥdẽ scło om̃s homines fuisse iustos. ferreo
Ioc est enĩ qđ ait. neq uerȩ simul: Qđ aut̃ secutus ẽ. neq in eodẽ in ipsosci¬
lica subiecto ut dicamꝰ ẽ om̃e uiuens iustũ si referamꝰ ad cȩlestes potestates.

Expanded text:
lus non sunt universalia, sed id quod universale praedicatur faciunt ut universaliter enuntietur. Quare eadem omnia ponenda sunt, currit omnis homo, si infinitum nomen volumus facere, non dicamus, currit non omnis homo, sed negationem, id est non, nomini addemus, eadem in propositione cuncta servantes, si affirmationem volumus ex infinito nomine facere. Quod si ad determinationem universalis rei negationem aptemus, fit non affirmatio nominis infiniti, sed propositionis ex nomine finito negatio. Quoniam vero contraria est negatio ei quae est, omne est animal justum, illa quae signifieodem, et possunt quidem vicissim et cum temporis diversitate esse verae, simul autem esse non possunt, ut si quis dicat aureo quidem saeculo omnes homines fuisse justos, ferreo Hoc est enim quod ait, neque verae simul, quod autem secutus est, neque in eodem in ipso scilicet subjecto, ut dicamus: Est omne vivens justum, si referamus ad coelestes potestates,
Abbreviated transcription (Latin):
llȩ ꝓpositiones in quib infinita nomina subiecta st̃ longe aliud inquit signi
ła enĩ quȩ dic̃ ẽ om̃is ñ homo iustus. nihil idẽ significat qđ illa quȩ dic̃ ẽ om̃is
homo iustus ł nullus homo iustus ẽ. ł iterũ ẽ om̃is homo ñ iustus ł nullus ho¬
monon iustus. Nulli enĩ similis ẽ harũ ea quȩ dic̃ ẽ om̃is ñ homo iustus nec
huic opposita negatio particularis eaquȩ dic̃ ñ ẽ om̃is ñ homo uistus Nulli
carũ idẽ significat. quȩ superius descriptȩ sunt. ł alicui carũ quȩ st̃ superi
us descriptis opposite : Illȩ uͦ quȩ ex duob t̃minis infinitis estitutȩ st̃ illis st̃simi¬
lesquȩ uniũ sales negationes st̃ habentes subiectũ infinitũ. ut ea quȩ dic̃ ẽ
om̃is ñ iustus ñ homo. illiidẽ significat eiq c̃sentit quȩ dicit nullus iustꝰ ñ ho¬

Expanded text:
lae propositiones in quibus infinita nomina subjecta sunt, longe aliud, inquit, signlae propositiones in quibus infinita nomina subjecta sunt, longe aliud, inquit, signea enim quae dicit, est omnis non homo justus, nihil idem significat illi quae dicit, est omnis homo justus, vel nullus homo justus est, vel iterum, est omnis homo non justus, vel nullus homo non justus, nulli enim similis est earum, ea quae dicit, est omnis non homo justus, nec huic opposita negatio particularis, ea quae dicit, non est omnis non homo justus, ulli earum idem significat quae superius descriptis. Illae vero quae ex duobus terminis infinitis constitutae sunt, illis sunt similes, quae universales negationes sunt habentes subjectum infinitum, ut ea quae dicit, est omnis non justus non homo, illi idem significat, elque consentit quae dicit, est nullus justus non ho
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ infinita st̃ minꝰ ulla ueritas falsitasue ꝑspicit᷑ quã in his om̃ib quȩ sunt
finita ac multo magis nihil ad huc uerũ falsũ ue de signat id qđ dr̃ ñ homo ł
ñ currit nisi aliqͥd addat᷑ qđ enunciationẽ possit efficere. Qđ aut̃ dixit qͣsi
negationessine nomine ł uerbo eẽ uidebunt᷑ id circo ad didit qm̃ infinita¬
currit negationes eẽ. Qđ si itaẽ sine nomine & uerbonegationes eẽ uident᷑
ddit &.iã illud nihil magis de homine. sed a. iã minꝰ uerꝰ futł fals: si ñ aliqͥd addat̃¬
ui enĩ dic̃ homo rũ c̃stituit : Qui dic̃ ñ homo ipsã quidẽ rẽtulit sed nihil ad¬
didit Quocirca longeminꝰ quiddã enunciauit de homine qͥ infinitũ de ho¬
mine dixit quã qui finitũ significauit. Significat aut̃ ẽ om̃is ñ homo iustus
nulli illarũ idẽ nec huic opposita eaquȩ ẽ nẽ om̃is non homo iustus

Expanded text:
quae infinita sunt; minus illa veritas falsitasve perspicitur, quam in his omnibus quae sunt quae infinita sunt; minus illa veritas falsitasve perspicitur, quam in his omnibus quae sunt finita. Ac multo magis nihil adhuc verum falsumve designat, id quod dicitur non homo, vel non currit, nisi aliquid addatur, quod enuntiationem possit efficere. Quod autem dixit, quasi negationes sine nomine et verbo ecurrit, negationes esse. Quod si ita est, sine nomine et verbo, esse negationes videntur. Addidit etiam illud nihil magis de homine, sed etiam minus verus fuit vel falsus. Qui enim dicit homo, rem constituit, qui dicit non homo, ipsam quidem rem tulit, sed nihil addidit. Quocirca longe minus quiddam enuntiavit de homine, qui infinitum de homine dixit, quam qui finitum. Significat autem, est omnis non homo justus nulli illarum idem, nec huic opposita ea quae est, non est omnis non homo justus
Abbreviated transcription (Latin):
ex infinitis loqueret᷑ nominib ipse infinita nomina sola sũpsit ⁊ de
his qualia uideant᷑ eẽ ꝑtractat Sermonũ inquit ꝓlationes quȩ scđm c̃tra¬
iacentia nomina ł uerba sibi opposita sunt ut in eo qđ dicimꝰ homo ñ homo
currit. ñ currit. quotiens finitũ infinito cõparat᷑. uident᷑ quasi quȩdã ẽẽ
negationes: sed non ctaest. Om̃is nãq negatio. uel uera uel falla est
Qui aut̃ dic̃ ñ currit. ⁊ ñ laborat & ñ homo neq uerũ aliqͥd enunciauit.
neq falsum Et fortasse minꝰ aliqͥd ueri ł falsi significauit. quã is qͥfinitũ nom̃
ponit Nã qͥ nom̃ finitũ c̃stituit nihil quidẽ ad huc uerũ falsũue enunciauit
Sed qm̃ qͥddã finitũ posuit ꝓpinquior ẽ huiꝰmodi ꝓlatio adueritatẽ quȩ aliqͥd
finitũ ponit ea ꝓlatione quȩ aliqͥd infinitũ sic̃ illaquȩ aliquid significant ꝓ¬
pinquiora st̃ ad enunciationẽ faciendã his quȩ nihil significant. Quare in his

Expanded text:
ex infinitis loqueretur nominibus ipse infinita nomina sola sumpsit, et de his qualia videantur esse pertractat. Sermonum, inquit, prolationes, quae secundum contrajacentia nomina vel verba sibi oppositae sunt, ut in eo quod dicimus, homo, non homo; currit, non currit, quoties finitum infinito comparatur, videntur quasi quaedam esse negationes. Sed ita non est, omnis namque negatio vel vera vel falsa est. Qui autem dicit non currit, et non laborat, et non homo, neque verum aliquid enuntiavit neque falsum, et fortasse minus aliquid veri vel falsi significavit, quam is qui finitum nomen ponit. Nam qui finitum nomen constituit, nihil quidem adhuc verum falsumve enuntiavit, sed quoniam quiddam finitum posuit, propinquior est hujusmodi prolatio ad Sicut illa quae aliquid signant propinquiora sunt ad enuntiationem faciendam his quae nihil significant, quare in his
Abbreviated transcription (Latin):
quȩ dicit ñ ẽ ñ iustꝰ homo si hoc decatone p̃dicet᷑. In his igit᷑ quȩ sunt in diffi¬
nitȩ si ea quȩ p̾dicant᷑ naturalit̃ ñ sunt .a. ea in eẽ possibilee. semꝑ angulares si

Expanded text:
quae dicit, non est non justus homo, si hoc de Catone praedicetur. In his igitur quae sunt indefiquae dicit, non est non justus homo, si hoc de Catone praedicetur. In his igitur quae sunt indefinitae, si ea quae praedicantur naturaliter non insunt, sed ea ine
Abbreviated transcription (Latin):
affirmatio nominis in finiti. INon ẽ ñ iustus homoꝰst non iustꝰ homo
nhac igit descriptione negatio
ex infinito nomine sub affirmatione finiti nominis ponitur &. rursus af¬
firmatio infiniti nominis sub negatione finiti: Quarũ angulares: qm̃ sunt
indiffinitȩ. om̃ib simul nominib uere eẽ possunt nisi inhis tantũ quȩ aut
naturalit᷑ inst᷑ aut naturalit̃ in eẽ ñ posst᷑ Ut siqͥsdicat ẽ homo animal nũ quã
cũ hac uera eẽ potest quȩ dicit. ẽ homo ñ animal. quȩ ẽ angularis. id circo qm̃
animal naturalit̃ in substantia hominis ꝑspicit᷑ inherere : Rursus siquis dicat
ẽ homo lapis. ẽ homo ñ lapis. ne hȩ quidẽ simul uerȩ eẽ possunt id circo qđ lapi¬
dẽ in eẽ homini naturalit̃ impossibile ẽ. Qđ si huiꝰ modi sintquȩ ñ insint nata¬
ralit̾ sed in eẽ possint. ut in hisquȩ supra posuimꝰ exẽplis. angulares uerȩ sẽse

Expanded text:
s Negatio. Non est non justus homo. Est non justus homo. hac igitur descriptione negatio ex infinito nomine sub affirmatione finiti nominis ponitur, et rursus affirmatio infiniti nominis sub negatione finiti, quarum angulares, quoniam sunt indefinitae, omnes simul in omnibus verae esse possunt, nisi in his tantum quae aut naturaliter insunt, aut naturaliter inesse non possunt, ut si quis dicat, est homo animal, nunquam cum hac vera esse potest: illa quae dicit, est homo non animal, quae est angularis, idcirco quoniam animal naturaliter in substantia hominis perspicitur inhaerere. Rursus si quis dicat, est homo lapis, est homo non lapis, ne hae quidem simul verae esse possunt, idcirco quod lapidem inesse homini naturaliter impossibile est. Quod si hujusmodi sunt quae non insint naturaliter, sed inesse possint, ut in his quae supra posuimus exemplis, angulares verae sunt s
Abbreviated transcription (Latin):
us negationẽ responderit. uniuersalis affirmitio ex infinito nomine c̃cludat᷑
sed pocius particularis negatio ex nomine finito Que uͦ scđm infinite

Expanded text:
us negationem respondeat, universalis affirmatio ex infinito nomine concludatur, us negationem respondeat, universalis affirmatio ex infinito nomine concludatur, sed potius particularis negatio ex nomine finito. Illae ve
Abbreviated transcription (Latin):
homo sapiens est. Hoc enĩ ex illius responsione necesse ẽ euenire. Sed hȩc ẽt᷑¬
iacens e int̃rogationi iđ opposita. Int̃rogasti enĩ uniũ salẽ affirmationẽ
dicens. putasne om̃is homo animal est : respondit non concludestu parti
get. & tuc̃ cludas eã ꝓpositionẽ quȩ dicit. om̃is homo igit᷑ ñ sapiens ẽ ñ po¬
tius contrã iacentẽ sed contrariã facies : Hec enĩ quȩ dic̃ onĩis homo ñ sa¬
piens consentit ei quȩ dic̃. nullus homosapiens est. Quare nihil differt
utrũ hanc aliqͥs ex infinito nomine affirmationẽ respondeat anex finito nomi¬
ne uniuersalẽ negationẽ quȩ cũ affirmatione uniuersali quã int̾rogasti uerũ.
falsũq ñ diuidit sed illa sola c̃cludenda sunt. in quib unũ uerũ ẽ alterũ falsum
Nonigit᷑ ita deba. fieri in uniuersalib ut int̾rogata uniũsili affirmatione si ali¬

Expanded text:
homo sapiens est. Haec enim ex illius responsione necesse est evenire. Sed haec contrhomo sapiens est. Haec enim ex illius responsione necesse est evenire. Sed haec contrajacens est interrogationi, id est opposita. Interrogasti enim universalem affirmationem dicens, Putasne omnis homo animal est? respondit, Non, concludes tu partiget, et tu concludas eam propositionem quae dicit. omnis homo igitur non sapiens est, non potius contrajacentem, sed contrariam facies, haec enim quae dicit, omnis homo non sapiens est, consentit ei quae dicit nullus homo sapiens est. Quare nihil differt, utrum hanc aliquis ex infinito nomine affirmationem respondeat, an ex finito nomine universalem negationem quae cum affirmatione universali, quam interrogasti, verum falsumque non dividit. Sed illa sola concludenda sunt, in quibus unum verum est, alterum falsum. Non igitur ita debet fieri in universalibus, ut interrogata universali affirmatione, si ali
Abbreviated transcription (Latin):
uociens aliquis inquit in singularib reb introgat x is qui interro¬
gat᷑ negat. tunc is qui interrogat recte negitionẽ cũ singulari uinger
ex infincto nomine facia affirmationẽ Ut si aliquis dicat. putas ne
socrates sapiens ẽ. alius respondeat non. erit recta conclusio dicentis: Socra¬
tes igit᷑ ñ sapiens est. Ex negatione gͦ respondentis a infinito nomine.
ñ sapiens facta est affirmatio. socrates ñ sapiens est. Atq hoc quidẽ in
singularibus. Qđ si hoc in uniuersalibus fiat uniũ saliter predicutis ne¬
gationẽ potius fieri contingit quam affirmationem. Vt siquis inter¬
roget. pitas ne omnis homo sapiens est. ille respondeat non. non neces¬
seẽ ita concludere ut dicatur. om̃is igitur homo non sapiens ẽ. Hoc
enĩ falsũ ẽ nec hoc euenit necessario ex int̾rogati responsione. sed magisil¬
lud non om̃is homo sapiens est. Nam cũ aliquis interrogat putasne
om̃is homo sapiens est si ille nega diceninon tuc̃ cludas oporia ñ om̃s igit᷑ a

Expanded text:
uoties aliquis, inquit, in singularibus rebus interrogat, et is qui interrogatur, negat, tunc is qui interrogat recte negationem cum singulari jungens, ex infinito nomine faciet affirmationem, ut si aliquis dicat: Putasne Socrates sapiens est? contra alius respondeat, Non, erit recta conclusio dicentis: Socrates igitur non sapiens est. Ex negatione ergo respondentis et infinito nomine non sapiens, facta est affirmatio, Socrates non sapiens est, atque hoc quidem in singularibus. Quod si hoc in universalibus fiat universaliter praedicatis, negationem potius fieri contingit quam affirmationem, ut si quis interroget: Putasne omnis homo sapiens? ille respondeat, Non, non necesse est ita concludere ut dicatur, omnis igitur homo non sapiens est. hoc enim falsum est, nec hoc evenit necessario ex interrogati responsione. Sed magis illud, non omnis homo sapiens est. Nam cum aliquis interrogat, Putasne omnis homo sapiens est, si ille neget, dicens, Non, tu concludas oportet, non omnis igitur
Abbreviated transcription (Latin):
tionẽ q̃ ꝓponit ẽ alb homo diusã eẽ ab ea affirmatione quȩ enuntiat ẽ homo
alb illud ꝗꝗ c̃cedat necesse ẽ . ut negationes qͦq ipsarũ diuse sint Est aut̃ nega¬
tio illius quȩ dic̃ ẽ alb homo illa scilica quȩ ꝓponit ñ ẽ alb homo Rursus illi¬
us quȩ enunciat ẽ homo albus ẽ negatio ñẽ homo albus. Quare hȩ duȩ nega
homo negat᷑ ñ ẽ alb homo side eodẽ hõe utreq dicant᷑ unã uerã alterã falsã eẽ
necesse ẽ. ut side socrate dicat᷑ ẽ alb. homo. ñ ẽalb homo Quȩ cũ ita sint neces¬
se ẽ ut eiꝰ quȩ ait ẽ alb homo negatiosit ea quȩ dic̃ ñ ẽ alb homo. Sed posita est
qͥdẽ prius negatioquȩ dic̃ ñ ẽ alb. homo eiꝰ affirmationis eẽ quȩ dic̃ ẽ alb homo
Nunc uͦ monstramꝰ illã qͦq quȩ dic̃ ñ ẽ homo alb. eiꝰ affirmationis negationẽ eẽquȩ¬

Expanded text:
tionem quae proponit, est albus homtionem quae proponit, est albus homalbus, illud quoque concedat necesse est ut negationes quoque ipsarum diversae sint, est autem negatio illius quae dicit, est albus homo, illa scilicet quae proponit, non est albus homo. Rursus illius quae enuntiat, est homo albus, est negatio, non est homo albus. Quare hae duae negathomo, et negatur non est albus homo, si de eodem homine utraeque dicantur, unam veram alteram falsam esse necesse est; ut si de Socrate dicatur, est albus homo, non est albus homo, quae cum ita sint, necesse est ut ejus quae ait est albus homo negatio sit ea quae dicit non est albus homo; sed posita est quidem prius negatio quae dicit non est albus homo ejus affirmationis esse quae dicit est albus homo. Nunc
Abbreviated transcription (Latin):
aut̃ dr̃ ẽ albus homo ⁊ rursus ẽ homo albus idẽ transposita uerba nominaq
significant & ert̃ eȩdẽ affirmationes Nã siquis hoc negat c̃tingitut unius
affirmatiorus duȩ negationes sint. Hoc autẽ monstratũ ẽ superius fieri
non posse. Sod semꝑ unius affirmatioruis unam eẽ negationem
llius nãq affirmationis quȩ dic̃ ẽ albus homo illa negatio ẽ quȩ dic̃ ñ ẽ alb
homo illius aut̃ quȩ ꝓponit ẽ homo albus si ñ ẽ eadẽ illi affirmationi quȩ e¬
nunciat ẽ alb homo a. ẽ ab ea diuersa. sit negatio ł ea quȩ dic̃ ñ ẽ ñ homo albus
ł equȩ dicit. ñ ẽ homo albus. Sed illa quȩ ꝓponit ñ ẽ ñ homo albus. hab&.
suã affirmationẽ ad quã referri debeat. eã scilic& quȩ enuntiat ẽ ñ homo albb
Illa uͦ quȩ dic̃ ñ ẽ homo albus negatio ẽ eius quȩ ꝓponit ẽ homo albus. Sedsi
affirmationes eõꝵ diuersȩ sunt. diu̾sȩ ert̃ &.iã negationes. Siqͥs gͦdicat affirma¬

Expanded text:
 albus homo, et rursus est homo albus, idem transposita verba nominaque significant, et erunt eaedem affirmationes: nam si quis hoc negat, contingit ut unius affirmationis, duae negationes sint. Hoc autem monstratum est superius fieri non posse, sed semper unius affirmationis unam esse negationem. Illius namque affirmationis quae dicit, est albus homo, illa negatio est, quae dicit, non est albus homo; illius autem quae proponit, est homo albus, si non est eadem illi affirmationi quae enuntiat, est albus homo, sed est ab ea diversa, sit negatio vel ea quae dicit, non est non homo albus, vel ea quae dicit, non est homo albus; sed illa quae proponit, non est non homo albus, habet suam affirmationem ad quam referri debeat, eam scilicet quae enuntiat, est non homo albus. Illa vero quae dicit, non est homo albus, negatio est ejus quae proponit, est homo albus. Sed si affirmationes eorum diversae sunt, diversae erunt etiam negationes. Si quis ergo dicat affirma
Abbreviated transcription (Latin):
mo sed ñ negatio ad id qđ ẽ homo addenda est. Om̃is enĩ ñ uniuersale signifi¬
cat. sed qm̃ uniuersaliter. Ipsũ enĩ om̃is ñ ẽ uniuersalis terminꝰ. nec om̃ino t̃¬
ninus sed uniusali p̃dicato additũ. facit illaainiuers aliter enunciari
robataut̃ hȩc ñ eẽ uniuersales terminos. sed tantũ de t̾minationes uniuer¬
saliter consignificantes: hoc modo Cũ enĩ dicimꝰ currit. homo ñ currit homo cur¬
rit ñ homo ñ currit ñ homo uniuersilia quidẽ subiecta st̃ in his ꝓpositionib sed ñ

Expanded text:
mo, sed non negationem ad id quod est homo addendum est, omnis enim non universale signat, sed quoniam universaliter. Ipsum enim omnis non est universalis terminus, nec omnino terminus, sed universali praedicato additum, facit illud universaliter enuntiari, probat autem hos non esse universales terminos, sed tantum determinationes universaliter consignificantes hoc modo: Cum enim dicimus, currit homo, non currit homo, currit non homo, non currit non homo, universalia quidem s
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ in hisquȩ naturalit᷑ ñ st̃ ⁊ possibilia st̃ ineẽ ut negatio particularis negatio¬
ni particulari. ei quȩ ẽ angalaris c̃ueniat ut eaquȩ ẽ ñ ẽom̃is homo iustus
ei quȩ ẽẽ angularis conuenut ñ ẽ om̃is homo ñ iustus. Sed hoc dissimilit̃ quã
in indiffinitis. Nã in illis & ea quedicit ẽ iustus homo eiquȩ dicit ẽ non iust̃
homo angulari scilice c̃ueniebat. Et rurs eã quȩ dicit non ẽ non iustus
homo ei quȩ est non est iustus homo angulariter posiae congruelat
ẽ om̃is homo iustus & ẽ om̃is homo ñ uistus nũ quã simul uere eẽ posst᷑ Angula

Expanded text:
esse in his quae naturaliter non sunt, et possibilia sunt inesse, ut negatio particularis negatioesse in his quae naturaliter non sunt, et possibilia sunt inesse, ut negatio particularis negationi particulari ei quae est angularis conveniat, ut ea quae est, non est omnis homo justus, ei quae est angularis conveniat, non est omnis homo non justus, sed hoc dissimiliter quam in indefinitis. Nam in illis et ea quae dicit, est justus homo, ei quae dicit, est non justus homo, angulari scilicet, conveniebat. Rursus ea quae dicit, non est non justus homo, ei quae est, non est justus homo, angulariter positae congruebatest omnis homo justus, et est omnis homo non justus, nunquam sim
Abbreviated transcription (Latin):
cendũ ẽ. Est omnis homo iustus Huius negatio non est omnis homo iustus
Rursus est omnis homo non iustus. Huius negatio non est omnis homo¬
homo non iustus. Quȩ disponantur hoc modo. ut negatio subaffirmatione
sit. &. sub negatione affirmatio.Affirmatio¬
n his ergo quandã dissimilitudinẽ
monstrat Nã in indiffinitis siea q̃ Negatio
tam̃ subiectis possent seꝑ angularesi
simulueras eẽ sine dubio ẽtingebat. Nã & affirmationes affirmationib negationes
negationib conueniebant. In his aut̃ quȩ cũ diffinitione quantitatis dñr non
idẽ modus est. Affirmationes enĩ affirmationib nulla ratione iungunt᷑ Nãsi
uera sit ei quȩ dic̃ ẽ om̃is homo iustꝰ. nũquã uera eẽ potest eaquȩ dicit ẽ om̃is homo
ñ iustusiquȩ ẽangularis Et hoc discrepare in nullo reperietur exẽplo Hegatio¬
nes aut̃ particulares quȩ st̃ sibi angulares simul ueras eẽ c̃tingit. Potest enĩ uerũ

Expanded text:
o justus. Rursus, est omnis homo non justus, hujus negatio, non est omnis homo non justus, quae disponantur hoc modo, ut negatio sub affirmatione sit, et sub negatione affirmatio. Affirmation his ergo quamdam dissimilitudinem monstrat. Nam in indefinitis si ea quae tamen in subjectis possent, semper angulares simul veras esse sine dubio contingebat. Nam et affirmationes affirmationibus et negationes negationibus conveniebant. In his autem quae cum diffinitione quantitatis dicuntur, non idem modus est. Affirmationes enim affirmationibus nulla ratione junguntur. Nam si vera sit ea quae dicit, est omnis homo justus, nunquam vera esse potest ea quae dicit, et omnis homo non justus, quae est angularis, et hoc discrepare in nullo reperietur exemplo. Negationes autem particulares, quae sunt sibi angulares, simul veras esse contingit. Potest enim verum
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓpositiones in qͥbi ẽ uerbũ terciũ p̃dicatũ inueniri ñ possunt : Sedhȩ quȩ sub¬
iectũ infinitũ habent. ł utrũq infinitũ p̃t illas superiores sunt quȩ aut p̾dicatũ
infinitũ habent. aut utraq finita Atq ideo p̃ter illas eẽ dñr x. nullã ad eas cse¬
quentiã seruant. ⁊ ẽ ita positũ in ea ꝓpositione quȩ dic̃ ẽ iustus ñ homo nom̃ infi
nitũ qđ ꝙ q ñ homo tãquã si finitũ nom̃ aliqđ poneret᷑ atq hoc ẽ qđ ait ut nomine
utentes ñ homo Ita enĩ infinitũ nom̃ positũ ẽ. tã quã si finitũ nom̃ eẽt positũ No¬
minis enĩ locũ ten& quã quã & iã cũ ita positũ sit nihilominꝰ tam̃ nom̃ sit Infi¬
nitũ enĩ nom̃ lica simplicit̃ nom̃ ñ sit. tamen cũ infinito uinctũ nomen esł

Expanded text:
 sit inveniri non possunt. Sed hae quae subjectum infinitum habent, vel utrumque infinitum, praeter illas superiores sunt, quae aut praedicatum infinitum habent, aut utraque finita, atque ideo extra illas esse dicuntur, et nullam ad eas consequentiam servant, et est ita positum initum quod est non homo, tanquam si finitum nomen aliquod poneretur. Atque hoc est quod ait, Ut nomine utentes non homo. Ita enim infinitum nomen positum est, tanquam si finitum nomen esset positum, nominis enim locum tenet; quanquam etiam cum ita positum sit, nihilominus tamen nomen sit: infinitum enim nomen lic
Abbreviated transcription (Latin):
in his ꝓpositionib inquib ẽ uerbũ t̾ciũ p̃dicatũ magis plures ꝓpositiones quã
hȩ quȩ dictȩ sint inueniri ñ possint. Autͥ enĩ ex utrisq erunt finitis p̃dicato
scilica &. subiecto ut ẽ homo uistus n ẽ homo iustus. aut solũ p̃dicatũ habebit infi¬
nitũ ut est ñ iustus homo ñ ẽ ñ iustus homo autͣ p̃dicatũ quidẽ finitũ erit in¬
finitũ uͦ subiectũ. ut ẽ iustus ñ homo ñ ẽ iustus ñ homo autͣ a. p̃dicitũ &. subieo¬

Expanded text:
in quibus est verbum tertium praedicatum, magis plures propositiones quam hae quae dictae sunt inveniri non possint. Aut enim ex utrisque erit finitis, praedicato scilicet et subjecto, ut est homo justus, non est homo justus; aut solum praedicatum habebit infinitum, ut est non justus homo, non est non justus homo; aut praedicatum quidem finitum erit, infinitum vero subjectum, ut est justus non homo, non est justus non homo
Abbreviated transcription (Latin):
subiectũ aliqđ ad ditũ ut ẽ iustus ñ homq ñ ẽ iustus ñ homo: Est ñ iuftus
ñ homo ñ ẽ ñ iustus ñ homo Magis plures aut̃ his ñ ert̃ opͥpositiones Hȩ
uit̃ extra illas ipsȩ scđmse ert̃ ut nomine utentes eo quod est non homo
lias nobis rursus eẽ ꝓpositiones ostendit quarũ alias quidẽ ñ p̃dicatũ sed sub¬
iectũ infinitũ sit. alias utraq Siquis enĩ dicat ẽ iustus ñ homo qm̃ ñ homo

Expanded text:
tum aliquod additum: ut, est justus non homo, non est justus non homo. Est non justus non homo, non est justus non homo. Magis autem plures his non sunt oppositiones, hae autem extra illas ipsae secundum se erunt ut nomine utentes eo quod est non homo. Alias nobis rursus esse propositiones ostendit, quarum aliis quidem non praedicatum, sed subjectum infinitum sit, aliis utrumque. Si quis enim dicat, est justus
Abbreviated transcription (Latin):
Qđ ꝑ hoc demonstratqđ ait. Ped ñ similit̃ angulares c̃tingit uerasu s
n illis enĩ sibima. utrȩq c̃sentiunt angulares inhis aut̃ angulares qͥdẽ af¬
firmatiuas nũquã simul ueras eẽ c̃tingit alias uͦ angulares quȩ sunt parti¬
culares negationes c̃tingit aliquando: Hoc enĩ ipsius uerba declarant dicentis
Sed ñsimilit᷑ angulares c̃tingit ueras eẽ c̃tingit aut̃ aliꝰquando Nonsimilit̃
qͥdẽ c̃tingit ueras eẽ idcirco qđ affirmationesuni uersales angulares uerȩ
nũ quã sunt. qđ uilisquȩ in diffinitȩ sunt c̃tingebat: Contingere aut᷑ aliquan¬
do dixit cũ angulariũ quȩ sunt particulares negãtiones facimus cõparationẽ
si ea quȩ p̃dicant. non sint naturalia subiectis seatam̃ in esse possibilia

Expanded text:
 hoc demonstrat quod ait: Sed non similiter angulares contingit veras esse. In illis enim sibimet utraeque consentiunt angulares, in his autem angulares quidem affirmativas nunquam simul veras esse contingit. Alias vero angulares quae sunt particulares negationes contingit aliquando. Hoc enim ipsius declarant verba dicentis: Sed non similiter angulares, contingit veras esse. Contingit autem aliquando. Non similiter quidem contingit veras esse, idcirco quod affirmationes universales, angulares verae nunquam sunt, quod in his quae indefinitae sunt, contingebat. Contingere autem aliquando dixit, cum angularium, quae sunt particulares negationes, facimus comparationem, si ea quae praedicantur non sint naturalia subjectis, sed tamen inesse possibilia.
Abbreviated transcription (Latin):
ut ẽ homo albus & ẽ albus homo Namsi hoci none eiusde
nsuuatuemsnt negationes Sed ostensum ẽ qm̃ una inius est. lius enĩ
que ost ẽ albus homo. negatio ẽ ñ ẽ albus homo lius uͦ que ẽ. ẽ homo albes
igb so ainsposito nomine ł uerbo eadẽ fit affirmatio ł negatio manifesi
est At iͦ limu dẽ pliurib: ł plura de uno affirraare lnegare sut eunto

Expanded text:
ut 'est homo albus ‒ est albus homo'; nam si hoc non est, eiusdem multae erunt negationes, sed ostensum est quoniam una unius est. Eius enim quae est 'est albus homo' negatio est 'non est albus homo'; eius vero quae est 'est homo albus',  Quoniam igitur transposito nomine vel verbo eadem fit adfirmatio vel negatio manifestum est. At vero unum de pluribus vel plura de uno adfirmare vel negare, si no
Abbreviated transcription (Latin):
uiserit eo dequo p̃dicatur. eiq substantialiter in cẽ contenditur
ane maiuis quidẽ erit eo sed ñ de rius substantia p̃dicatur autenu
uit equalera in substantia p̃dicabitur. aut eierit e quale sed ii¬
nime eius substantiã coneinebit. Nã ut id quodminus astidero
tioni ꝓponitur ut subiecto sit maius a de subieet sub eaucat᷑
p̃die an erit genus. Ome enĩ genus mauis est ͤ dequo p̃dicat᷑
& desubstantia eius dr̃ iut animal hominis. At simauis quidẽ

Expanded text:
ius erit eo de quo praedicatur eique substantialiter inesse contenditur; ius erit eo de quo praedicatur eique substantialiter inesse contenditur; aut maius quidem eo erit, sed non de substaerit aequale, et in substantia praedicabitur; aut ei erit aequale, sed minime eius substantiam continebit. Nam ut id quod minus est de etione proponitur, ut subiecto sit maius, et de subiecti substantia praedicetur, erit genus: omne enim genus est maius eo de quo praedicatur, et de substantia eius dicitur, ut animal hominis. At si maius quidem
Abbreviated transcription (Latin):
sitione diuersaẽ. qđ prositio quidẽ ł enunciata simplieiter. ł aliud proban
bitabilis propositio. Additagͥ dubitatione. quȩ in propositiane conside¬
rantur. eadẽ & iã c̃uenit inquestione tractari: Questionis duȩ sunt spe¬
cies. una quidẽ quȩ dr̃ adialecticis. EHCIC. Hȩc huius modiẽ quȩ
derẽ cȩteris circũstantiis nuda quęrat. ac disserat. quales ad ialecticis
maxime ad disputatione sumuntur ut uoluptas ne sũ mũ bonũsit du¬
ius modi. Iurene cicero in exilium dubio reipuppli¬
ȩ tempore de trudatur. quia iussu populi cuies romanos nec a uerita
quide questionis quȩ ẽ y pothesis posterius duasienes dabor nuõõ
dethiessos diuisione ꝑtracto que inquatuor diuuditur speere silnomĩ
enĩ dialeo tica questio ne aubittitir. anei quod subiectũ est adquoda
p̃dicatur inhereat. Cũ uero aliquid alicui in esse ꝓponitur . aut ma¬

Expanded text:
sitione diversa est, quod propositio quidem vel enuntiata simpliciter, vel aliud probanssitione diversa est, quod propositio quidem vel enuntiata simpliciter, vel aliud probansubitabilis tamen est propositio. Addita igitur dubitatione, quae in propositione considerantur, eadem etiam convenit in quaestione tractari. Quaestionis autem duae sunt species: una quae dicitur a dialecticis thesis; haec huiusmodi est quae de re caeteris circumstantiis nuda quaerit ac disserit, quales a dialecticis maxime ad disputationem sumuntur, ut voluptasne summum bonum sit? Duusmodi: iurene Cicero in exsilium dubio reipublicae tempore detrudatur, quia iniussu populi cives Romanos necaverit. quidem quaestionis quae est hypothesis posterius, divisiones dabo; nunc de theseos divisione pertractabo, quae in quatuor dividitur species. In omni enpraedicatur inhaereat; cum vero aliquid alicui inesse proponitur, id aut ma
Abbreviated transcription (Latin):
sitionis. Predicatiuȩ igit᷑ ꝓpͥsitiones habent terminũ p̃dicatiuũ a¬
atq subiectũ. ut in ea in qua dubitatur. ancelũ sit uolubile. Nã uolu¬
bile predicat᷑. Caelum uero subiectũ ẽ. Maior est enĩ terminus uolu¬
bile. quẽ cȩlũ. N eꝙ enĩ solum cȩlũ uolubile dici potest. Quȩ u̾con¬
quȩ ẽ. Ansi cȩlũ rotundũ ẽ uolubileẽ antecedit quidẽ rotundũ cẽ. sequit᷑¬
uero ẽẽ uolubile. Quȩcũ ita sint in predicatiua solũ questione dubitatur an
sub iectotermino predicatiuus inhercat. In ypotheticis uͦ questionibus id
tantum queritur. an illã rẽquȩ precedit comitetur id qđ consequens esse
proponitur. Omĩa uͦ quȩ de predicatiuis ꝓpositionibus dicta sunt .i. qđ aliȩ
uni uersales. aliȩ particulates. aliȩ in definitȩ sint. aliȩ singulares. eadẽ di

Expanded text:
sitiones. Praedicativae igitur quaestiones habent praedicatum sitiones. Praedicativae igitur quaestiones habent praedicatum atque subiectum, ut in ea  coelum vero subiectum est. Maior enim terminus est volubile quam coelum. Neque enim coelum solum volubile dici potest. Quae vero conquae dicit, an si coelum rotundum est, volubile est. Antecedit rotundum esse, sequitur volubile esse. Quae cum ita sint, in praedicativa quaestione dubitatur an subiecto termino praedicatus inhaereat. In hypotheticis vero quaestionibus, illud tantum quaeritur an illam rem quae praecedit comitetur id quod sequens esse proponitur. Omnia vero quae de praedicativis propositionibus dicta sunt, id est, quod aliae universales, aliae particulares, aliae indefinitae, aliae singulares, eadem pos
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓbationis solent esse principium. Igit per se notȩ propositiones quib
ni hil est notius. in de monstrabiles & maxime ac principales uocan¬
tar. quae uero. quam uis auditoris uidicio com probentur. habent
tamen uliqđ notius naturaliter. ex quo sideeis fiat questio. uelut ex
alieno fidem capiant. haec demonstrabiles: ac minores posterioresꝙ
:dicuntur. Et de propositionibus quidem ista sufficiant
Questio uero est dubitabilis propositio. inqua necesse est eadem
omnia considerari quae dudum in propositione prediximus.
ut hae quae ex simplici propositione descendunt. hoc modo. ut
si queratur ansttꝰ. cȩlum uolubile Hȩc enĩ ab eauenit ꝓposttione quȩ:
dicit. cȩlũ esse uolubile. At si ex conditionali composua propositione pͥn
alias quidẽ preilicatiua est. alias uero odicionalis. Quofit. ut ȩȩdem¬
quoꝙ sint partes questionis. que dudũ quoꝙ essedictȩsunt propo¬

Expanded text:
probationis solent esse principium. Igitur per se notae propositiones, quibus probationis solent esse principium. Igitur per se notae propositiones, quibus nihil est notius, indemonstrabiles ac maximae et principales vocantur. Quae vero quamvis auditoris iudicio comprobentur, habent tamen aliquid notius naturaliter ex quo, si de his fiat quaestio, velut ex alieno fidem capiant, hae demonstrabiles ac minores posterioresque dicuntur. Et de propositionibus quidem ista sufficiant. Quaestio vero dubitabilis est propositio, in qua necesse est fere eadem considerari quae dudum in propositione dicta sunt. unt ut hae quae ex simplici propositione descendunt, hoc modo, ut si quaeratur an coelum sit volubile. Haec enim ab ea venit propositione quae dicit coelum esse volubile. Atque si a conditionali composita propositione susalias quidem praedicativa est, alias conditionalis. Quo fit ut eaedem partes quaestionis sint quae dudum esse dictae sunt propo
Abbreviated transcription (Latin):
ua & negatiua ut si quadrantał est. uolub ibeust. qua drantal enim
usse affirmano est. uolubilo noniesst. negatio. Alii exnegatiua oei
affirmatiua ui sirotundũ non est. stabile est: Rotundum enim¬
non esse. negano est. stabiliũ esse. asfirmatio. Propositionumi
nuqtit uban suntiprqsi notat. & qͥuarum probatio non queattas¬
iuriurato ibliacisterq qliastam & sianimus audientis probeticisq
co tischitaas⁊ pen possent aliis superionibus ap̃ probari. Et illȩ que¬
dem igiuiun qui lm inulla probauo est maxime ac prrincipales uo¬
cantur. quud illas llius necesse est approbari. quat ut demonstrari
ualeant non recusand. n Est autrm maxima propositio. ut hao.
si rqualibus raettalia denias. quag relinquuntur aequalia sunt.
Itaenamii hoci perse notum estr ut aliud notius: quo probari ualeat
esse non possit. Que ꝓpostgones cum fidem sum natara propriã genęrant.
non salum ałieno ad fidem nom egent ad uimento. uerũ caeteris quoꝙ

Expanded text:
enim esse affirmatio est, volubile non esse, negatio est; aut ex negativa et affirmativa, ut si rotundum non est, stabile est, rotundum non esse negatio est, stabile vero esse affirmatio. Propositionum quoque aliae sunt per se notae, et quarum probatio nequeat inveniri, aliae quas, tametsi animus audientis probet eisque consentiat, tamen possunt aliis superioribus approbari. Et illae quidem quarum nulla probatio est, maximae ac principales vocantur, quod his illas necesse est approbari, quae ut demonstrari valeant, non recusant. Est autem maxima propositio, ut haec: Si de aequalibus aequalia demas, quae derelinquuntur aequalia sunt. Ita enim hoc per se notum est, ut aliud notius quo approbari valeat, esse non possit. Quae propositiones cum fidem sui natura propriam gerant, non solum alieno ad fidem non egent argumento, verum caeteris quoque
Abbreviated transcription (Latin):
Rotundũ esse: antecedit. uolubile esse. consequit᷑. Harũ quoq: a¬
liȩ simplices conditionales. alie uero conuincte sunt. Simpli¬
cessunt. quȩ p̃dicatiuas habent ꝓpositiones in pantib ut ea¬
qũa superius diximus. si rotundũ ẽ. uolubileẽ. Rotundũ est
enĩ &e uolubile ẽ utreis diuisȩ ac singillati in tellecte. predicatiuȩ sunt.
Coniunctarũ uero multiplex differentia ẽ. Dequib in his uoluminibus.
diligentissime perspeximus quos der potheticis composuimus syllogis¬
tundũ est. uolubile ẽ. utraꝙ enĩ affirmatiuaest. aut exduab negatiuis.
ut sicalũ rotundũ non est uolubile non esti ħlam rotundũ

Expanded text:
Rotundum esse antecedit, volubile esse consequitur. Harum quoque aRotundum esse antecedit, volubile esse consequitur. Harum quoque aliae sunt simplices conditionales, aliae coniunctae: simplices sunt quae pQUAM SUPERIUS DIXIMUS: "SI ROTUNDUM EST, VOLUBILE EST" -- ROTUNDUM EST enim et volubile est, utraeque divisae ac sigillatim acceptae praedicativae sunt. Coniunctarum vero multiplex differentia, de quibus in his voluminibus diligentissime perstrinximus, quae de hypotheticis composuimus syllogistundum est, volubile est, utraque enim affirmativa est; aut negativis duabus, ut si coelum rotundum no
Abbreviated transcription (Latin):
pe oratio quȩ ẽ. socrates cũ platone & discipulis. subiectaẽ. illa
uero quȩ ẽ. dephilo sophiȩ ratione ꝑtractat: p̃dicatur Rursus
aliquando nomen subiectũ est oratio p̃dicatũ. hoc modo. Socra¬
tes dephilo sophiȩ ratione ꝑtractat. Hic enĩ socrates soluis sub¬
iectus ẽ. oratio uero quadicimus dephilo sophiȩ ratione ꝑtrac.¬
tat p̃dicatur. Cuenit &iam ut supponatur oratio & sĩ plex
uocabulũ p̃dicetur. hoc modo. Similitudo cũ suꝑnis diuinisq
substantias : iusticia ẽ. Hic enĩ oratio ꝑ quã ꝓfertur. similitudo
cũ suꝑnas diuinisq sub stantus subieitur. iustiora uero p̃dica¬
tur. Seb de huius modi ꝓpositionib: in his cõmentarus quos
de perer menus aristotelis libro scripsimus diligentiuf dis¬
scrumus. Conditionaliũ uero ꝓpositionũ quas greca ꝓ pothe¬
latur. Vt in hac ꝓpositione quȩ dicit. si rotundũ ẽ. uolubileẽ:

Expanded text:
pe oratio, quae est, Socrates cum Platone et discipulis, subjecta est; illa pe oratio, quae est, Socrates cum Platone et discipulis, subjecta est; illa vero, quae est, de philosophiae ratione pertractat, praedicatur. Rursus aliquando nomen subjectum est, oratio praedicatum, hoc modo: Socrates de philosophiae ratione pertractat; hic enim Socrates solus subjectus est; oratio vero, quam dicimus, de philosophiae ratione pertractat, praedicatur. Evenit etiam ut supponatur oratio, et simplex vocabulum praedicetur hoc modo: Similitudo cum supernis divinisque substantiis, justitia est; hic enim oratio per quam profertur similitudo, cum supernis divinisque substantiis subjicitur; justitia vero praedicatur. Sed de hujusmodi proposi ἑρμηνείας Aristotelis libro conscripsimus, diligentius disseruimus. Conditionalium vero propositionum, quas Graeci hypothelatur, ut in hac propositione quae dicit: si rotundum est, volubile est.
Abbreviated transcription (Latin):
huuis modi simplices ꝓ positiones. alterũ habent p̃dicatiuũ terminũ.
alterũ uero subiectũ. amaioris pruulegio partis ꝓpositio p̃dicati¬
ua uocata est. Sepe aut̃ euenit ut hi termini sibimet inueniant᷑
equales hoc modo. Homo risibilis ẽ. Homonanq: & insibilis. uter¬
q: sibi equus est terminis. Nã neq: risibile ultra hominẽ. nec ul¬
tra risibile bomo ꝓorrigitur. Sed in his hoc euenire necesseẽ. ut
si quidẽ inȩquales termini sunt. maior semꝑ de subiecto p̃dice¬
tur. Siuero equales termini sunt . uterq: conuersa p̃dicatione
desedicant᷑. Vt uero minor demaiore p̃dicetur. in nulla ꝓposi¬
tione contingit. Fieri aut̃ potest ut ꝓpositionũ partes quos t̃¬
minos dicimus. non solũ insndminib: uerũ inorationib: inuenia
nuis. Nã sepe oratio deoratione p̃dicatur. hoc modo. Socrates cũ
platone & discipulis. dephilosophiȩ ratione ꝑ tractat. Hȩc quip¬

Expanded text:
niam vero hujusmodi simplices propositiones alterum habent praedicativum terminum, niam vero hujusmodi simplices propositiones alterum habent praedicativum terminum, alterum vero subjectum, a majoris privilegio partis propositio praedicativa vocata est. Saepe autem evenit ut hi termini sibimet inveniantur aequales, hoc modo, homo risibilis est; homo namque et risibilis uterque sibi aequus est terminus. Nam neqtra risibile homo porrigitur. Sed in his necesse est hoc venire, ut si quidem inaequales termini sint, maior semper de subiecto praedicetur; si vero aequales, uterque conversa praedicatione de se dicatur; ut vero minor de maiori praedicetur, in nulla propositione contingit. Fieri autem potest ut propositionum partes quas terminos dicimus, non solum mus. Nam saepe oratio de oratione praedicatur hoc modo: Socrates cum Platone et discipulis de philosophiae ratione pertractat; haec quip
Abbreviated transcription (Latin):
Celũ sirotundũ sit . esse uolubileͤᷤ Hic enĩ conditio id efficit. ut
ita demũ cęlũ uolubile esse intellegatur.sisit rotundũ. Qm̃ igi¬
tur alie ꝓpositiones p̃dicatiue sunt. aliȩ conditionales. p̃dica¬
tiuarũ partes terminos appellamus. hi sunt. p̃dicatus atq sub¬
iectus. Terminos aut̃ uoco uerba & nomina quib ꝓpositio neo¬
titur. ut in ea ꝓpositione qua dicimus homo iustus ẽ Hec duo
&iam terminos dicimus quorũ quidẽ alter subiectus ẽ. alter
uero p̃dicatus. Subiectus est terminus. quiminor ẽ. p̃dicatus
uero quimaior: ut in ea ꝓpositione quadicitur homo iustus est.
homo quidẽ minus est quã iustus. Nonenĩ in solo homine iusticia¬
esse potest. uerũ etiã in in corporeis diuinisq substantus. atq
udeo maior est. terminus ustus. homo uero minor Quofit. ut
homo quidẽ sub iectus sit terminus. iustus uero p̃dicatus. Am̃ uͦ

Expanded text:
coelum si rotundum sit, esse volubile; hic enim coelum si rotundum sit, esse volubile; hic enim ita demum coelum volubile esse intelligatur, si sit rotundum. Quoniam igitur aliae propositiones praedicativae sunt, aliae conditionales, praedicativarum partes terminos appellamus: hi sunt praedicatus et subiectus. Terminos autem verba voco et nomina quibus propositio nectitur, ut in ea propositione qua dicimus, homo iustus est, haec duo  eosdem etiam terminos dicimus, quorum alter subiectus est, alter praedicatus. Subiectus est terminus qui minor est, praedicatus vero qui maior, ut in ea propositione qua dicitur, homo iustus est, homo quidem minus est quam iustus. Non enim in solo homine esse potest iustitia, verum etiam in corporeis divinisque substantiis. Atque ideo maior est terminus iustus, homo vero minor, quo fit ut homo quidem subi