comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
r̃m. qͥ moriebant᷑ ꝓpt̾ nom̃ tuũ amplificandũ. uel
cõmutationib eoꝵ. qñ occidebant᷑ mr̃es ñ fuit mul¬
udo ꝯg̾gationũ. qͥ simul do seruirent in eccłiis. in
bant᷑ ut meliꝰ lacitarent. ne citiꝰ si simul multi esse
inuenirent᷑ caꝑentur. Posiusti nos obꝓbriũ uicinis nr̃is.
Tanta fuit ꝑsequutio nr̃a: qđ uicinis nr̃is id ẽ illis qui
ad ꝓpinqͣbant ad fidẽ. ⁊ animũ suũ affectabant. essemꝰ
in obꝓbriũ. Uidentes enĩ mortẽ nr̃ãm ita ꝓbrosam:
rechebant se a fide. Et posusti nos subsannationẽ et
derisũ his qui st̃ in circuitu nr̃o. qͥ nos circũ dant ut
capiant ⁊ occidant. Subsannatio fit ꝑ nasũ. derisio
litudinẽ ponere. qnͣ maledicentes hoĩes similitudinẽ
dant de eo quẽ decestantur. sic moriaris sic punia¬
ris ut ille. Hodieq ñ desunt hostes xp̃i uidei contͣ
qͦs qñ defendimꝰ xp̃m dicunt nob̾ sic moriaris qͦmͦ
⁊ ille. Ns enĩ illã mortẽ intulissent. si martyrĩ meri¬

Expanded text:
andum: vel in commutationibus eorum, quando occidebantur martyres, non fuit multitudo congregationum, qui simul Deo servirent in Ecclesiis, in debantur: ut melius latitarent, ne citius si simul multi essent, invenirentur, caperentur. 14. Posuisti nos opprobrium vicinis nostris. Tanta fuit persecutio nostra, quod vicinis nostris, id est, illis qui appropinquabant ad fidem et animum suum affectabant, essemus in opprobrium. Videntes enim mortem nostram ita probrosam, retrahebant se a fide. Et posuisti nos: Subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro. Qui nos circumdant, ut capiant et occidant. Subsannaustino, quando maledicentes homines similitudinem dant de eo quem detestantur: Sic moriaris, sic puniaris, ut ille. Hodieque non desunt hostes Christi Judaei, contra quos quando defendimus Christum, dicunt nobis: Sic moriaris, quomodo et ille. Non enim illam mortem intulissent, si martyrii meri
Abbreviated transcription (Latin):
nom̃ cuũ sumꝰ. si in ipso noĩe cui credidimꝰ. eos qͥs
insurgiint in nob ad ꝑseq̃ndum. in futuro tanqus
uictos sic̃ uiles ⁊ reꝓbatos despiciemꝰ. Et bñdico ii
noĩe cuo. Non enĩ in arcu meo sꝑabo. id ẽ in cali¬
dicate mea. Arcus alonge trahit. iõ ꝑ arcũ pud
cu suo sꝑat. qͥ in sensu suo confidit. ⁊ prudentie
innititur. Uñ scͥptum ẽ. Ue qͥ sapientes estis in o¬
lis ur̃is. ⁊ corã uob̾ metipsis prudentes. Quo conti.
salomon nos admonet dicens. Habe fidelitiã in
tia sua ñ confidit. Et gladius m̃s id ẽ armatui
mea. fortitudo mea. ñ saluabit me: quẽ adma
ꝯ patres nr̃i non sunt in gladio saluati. hecsi
duo in quib ualde ꝯfidunt hoĩes scłi. in calle¬
ditate ꝓp̾a ⁊ uͥtute. S iste totam saluationẽ siuꝰ

Expanded text:
nomen tuum sumus: sed in ipso nomine cui credidimus, eos qui modo insurgunt in nobis ad persequendum, in futuro tamquam victos, sicut viles et reprobatos despiciemus. Et bene dico, in nomine tuo. 7. Non enim in arcu meo sperabo, id est, in calliditate mea. Arcus a longe trahit. Ideo per arcum prcu suo sperat, qui in sensu confidit, et prudentiae suae innititur. Unde scriptum est, Vae qui sapientes estis in oculis vestris, et coram vobismetipsis prudentes . Quo contra Salomon nos admonet, dicens: Habe fiduciam in Dotia sua non confidit. Et gladius meus, id est, armatura mea, fortitudo mea, non salvabit me. Quemadmodum et patres nostri non sunt in gladio salvati. Haec sunt duo, in quibus valde confidunt homines saeculi: in calliditate propria, et virtute. Sed iste totam s
Abbreviated transcription (Latin):
nre ꝑegͥnationis. Qͥa humiliaũ nos ds asfligendo. iõ
declinaũ nos a suꝑbia nrã. qͣtinus humiliati semitas
nrãs relinq̃remꝰ. ⁊ seq̃remur uias dñ. Et ex illa humi¬
liatione cooꝑuit nos umbra mortis. N uera mors seã
umbra: ñ mors aiẽ s mors carnis. Umbra mortis: car¬
nał mortalitas. uera mors: dãpnatio cũ diabolo. Dictũ¬

Expanded text:
regrinationis. 216 Quia humiliavit nos Deus affligendo, ideo declinavit nos a superbia nostra: quatenus humiliati semitas nostras relinqueremus, et sequeremur vias Domini. Et ex illa humiliatione cooperuit nos umbra mortis. Non vera mors, sed umbra: non mors animae, sed mors carnis: umbra mortis, carnalis mortalitas: vera mors, damnatio cum diabolo. Dictu
Abbreviated transcription (Latin):
de affligentibꝰ nos. Preci̾tũ ponit ꝓ futuro. usiu
enĩ ꝓpħarũ est. sic quedã p̃scire futura. ⁊ tã cet¬
ta habere. acsi iã sint pretita. Acsi diceret. S̾il¬
uabis nos in futuro. ab his qͥ propt᷑ te affligl
nos  odientes nos ꝯfudisti. id ẽ ꝑseuerantes i
odio nr̃o ꝯfundes. ⁊ erubescere facias ostñdes
eis mala q̃ fecerunt. dãpna bonoꝵ q̃ amiser

Expanded text:
igentibus nos. Praeteritum ponit pro futuro. Usus enim prophetarum est, sic quaedam praescire futura, et tam certa habere, ac si jam sint praeterita. Ac si diceret: Salvabis nos in futuro ab his qui modo propter te affligunt nos. Et odientes nos confudisti, id est perseverantes in odio nostro confundes, et erubescere facies, ostendendo eis mala quae fecerunt, damna bono
Abbreviated transcription (Latin):
nob̾: recte ei dic̃ eccłia qd̾ subđr. Tu es ipse rex m̃s¬
creator t̃poꝵ ñ mutat᷑. Tu me soles ducere ut rex
tu mͥ soles subuenire ut ds: qͥ mandas salutes iacob.
Quid ẽ qͥ mandas: Etiã si cu ꝑ tua̾ prorsus substantiã
atq naturã. qua es qͥcqͥd es. occultus es: nec ꝑ ħ ꝙͥ es
int̾finsti patͥb ut facie ad faciem te uiderent: tñ ꝑ
quãlibet creaturã tu mandas salutes iacob. Ñ solũ
ut fiat ħ ꝓ salute seruoꝵ tuoꝵ qd̾ faciunt quibus
mandas. Tu es ipse inqͥt ꝑ quẽ patres nr̃i inmicos
suos destruxer̃. rex m̃s. regens me fp̃alit̃ scłm bo¬
nos mores ⁊ u̾tutes. ut iam ñ dnẽtur: mͥ diabolus
nec uitia. neq regnet peccatũ in meo mortali o
id ẽ qui ꝑ salutaria mandata tua saluas eos qͥ li
⁊ defensione nr̃a. uentilabimꝰ. id ẽ ꝓiciemꝰ. ⁊ dispo¬
mꝰ inimicos nr̃os tã carnales quã sp̃ales. Qd fiutue¬

Expanded text:
Tu es ipse Ex Creator temporum non mutatur. Tu me soles ducere, ut Rex: tu mihi soles subvenire ut Deus. Qui mandas salutes Jacob. Quid est, Qui mandas? etiam si tu per tuam prorsus substantiam atque naturam, qua es quicquid es, occultus es: nec per hoc quod es, interfuisti patribus, ut facie ad faciem te viderent: tamen per quamlibet creaturam tu mandas salutes Jacob. Non solumut fiat hoc pro salute servorum tuorum, quod faciunt quibus mandas. Tu es ipse, inquit, per quem patres nostri inimicos suos destruxerunt, rex meus, regens me spiritnos mores et virtutes, ut jam non dominetur mihi diabolus, nec vitia: neque regnet peccatum in meo mortali corid est, qui per salutaria mandata tua salvas eos qui luet defensione nostra, ventilabimus, id est, projiciemus et dispergemus inimicos nost
Abbreviated transcription (Latin):
iua. id ẽ uirtꝰ ⁊ potentia tua. gentes disꝑdidit. ui
plantatur. ut radicet᷑ ⁊ fructificet. ħ modo disꝑ¬
idit eos manꝰ tua. qͥa pͥus afflixisti eosꝑ multa bel¬
loꝰ sic expulisti eos de t̾ra sua. ut istos itͦduceres ⁊
Iuidi. qͥa exercitati. Non ħ nob̾ indicauer patres

Expanded text:
ua, id est, virtus et potentia tua, gentes disperdidit, vhoc plantatur, ut radicetur et fructificet. Hoc modo disperdidit eos manus tua, quia prius afflixisti eos per multa bella, et sic expulisti eos, de terra sua, ut istos introduceres invicti, quia exercitati. Non hoc nobis indicaverunt Patres
Abbreviated transcription (Latin):
cantib fuerint uitia suꝑata. locũ que̾ sibi in cor¬
de nr̃o ꝯcupiscentie ł fornicationis sp̃c recentabat
deinceps castitas obtinebit. Quẽ fitm ceꝑat: pati¬
entia uendicabit. Quẽ tͥsticia morte oꝑante occu¬
pauerat. salutaris ⁊ plena gaudio leticia posside
bit. Quẽ accidia uastabat: incipit excolere hu¬
militas. Et ita singuł uitũs expulsis. eꝵ loca. idẽ
affectꝰ cont᷑rios possidebunt filiĩ isrł. id ẽ aĩe uiden¬

Expanded text:
cantibus fuerint uitia superata, locum quem sibi in corde nostro concupiscentiae uel fornicationis spiritus retentabat, deinceps castitas obtinebit: quem furor ceperat, patientia uindicabit: quem tristitia mortem operans occupauerat, salutaris et plbit. Quem acedia vastabat, incipit excolere humilitas. Et ita singulis vitiis expulsis, eorum loca, id est affectus contrarios, possidebunt filii Israel, id est, animae viden
Abbreviated transcription (Latin):
sine filiis chore ad incellectũ. Ps̃ iste ꝓponit᷑ filiis
hore. id ẽ filiis passionis ⁊ crucis. ad intellectũ bñ¬
q̃ subaudis. ut intelligant ꝑ t̾ꝑalia bona data an
s̃ in finẽ ꝑ hc̃ incellectũ. Mat̾ia sunt martyres qͥ
iã loquunt᷑. In pͥma parte ponit distinctionẽ bñ¬
cioꝵ di. q̃ facit ds huic ppło. ⁊ q̃ fecit pͥori ppło ostñ¬
ens ħ esse et̾na. illa uͦ fuisse t̾ꝑalia. In scła parce
onit mala q̃ sustinent in hac uita quãuis in fut᷑o
nt habituri multa bona. Qđ aũ iusti in hac uita

Expanded text:
inem filiis Chore ad intellectum. Psalmus iste proponitur filiis Chore, id est, filiis passionis et crucis, ad intellectum habendum subaudis: ut intelligant per temporalia bona data antis in finem, per hunc intellectum. Materia sunt martyres, qui etiam loquuntur. In prima parte ponit distinctionem beneficiorum Dei, quae facit Deus huic populo, et quae fecit priori populo: ostendens haec esse aeterna, illa vero fuisse temporalia. In secunda parte ponit mala, quae sustinent in hac vita, quamvis in futuro sint habituri multa bona. Quod autem justi in hac vita
Abbreviated transcription (Latin):
ra sonabat ex inferiori qͥde. s tñ dulcit᷑. Om̃is eni
ꝓpt̾ illud qd̾ dixt̾at: qͣre tͥstis incedo dũ affligit mo
inimicꝰ. Patiebatur ex inferiori afflictione ⁊ ma
ipso uolebat placere do. ⁊ gestiebat gras agere fe
in tͥbulationib ⁊ qͥa sine his esse ñ poterat patia¬
tiã do dicebat. Int̃ ħ alloqͥtur aiãm suã ꝯsolans:¬

Expanded text:
ra sonabat ex inferiore quidem, sed tamen dulciter. Omnis enim propter illud, quod dixerat, Quare tristis incedo, dum affligit me inimicus? Patiebatur ex inferiori afflictione, et in eo ipso volebat placere Deo, et gestiebat gratias agere fortis in tribulationibus: et quia sine his esse non poterat patientia, Deo dicebat. 5. Inter haec alloquitur animam suam, consolans
Abbreviated transcription (Latin):
titudo ẽ suꝑbie. fortitudo aũ q̃ a deo ẽ: ñ carnis ẽ
s aĩe. ñ cont᷑ hoĩes s contͣ uitia ⁊ diabolũ. Ipsa ẽ
patientia. ipsa ẽ humilitas. obedientia. karitas m
cetere uͥtutes animi q̃ a deo sunt. Scͥptum ẽ. Qui cõ¬
fidunt in dnõ mutabunt fortitudinẽ. Hinc apłs
nos ãmonet dicens. Noli uinci a malo. s uince ĩ
bono malũ. Os̃ gͦ sit fortitudo nr̃a. in ipso eripie¬
mur a cẽptationib ꝑ ipsũ suꝑabimꝰ mundũ ⁊ dia¬
bolũ. uitia ⁊ peccata. ipsã carnẽ ⁊ desidia mala.
ipsũ etiã regnũ celoꝵ ui capiemꝰ. uxta qͥ scͥptũ est.
Et iuolenti rapiunt ilłã. S ad hec q̃ dicta sunt: con

Expanded text:
titudo est superbiae. Fortitudo autem, quae a Deo est, non carnis est, titudo est superbiae. Fortitudo autem, quae a Deo est, non carnis est, sed animae: non contra homines, sed contra vitia et diabolum. Ipsa est patientia, ipsa est humilitas, obedientia, caritas, et caeterae virtutes animi, quae a Deo sunt. Scriptum est, Qui confidunt in Domino, mutabunt fortitudinem . Hinc Apostolus nos admonet dicens: Noli vinci a malo, sed vince in bono malum . Deus ergo sit fortitudo nostra. In ipso eripiemur a tentationibus, per ipsum superabimus mundum et diabolum, vitia et peccata, ipsam carnem et desideria mala: ipsum etiam regnum caelorum vi capiemus. Juxta quod scriptum est, Et violenti rapiunt illud Sed ad haec, quae dic
Abbreviated transcription (Latin):
ioui mĩam tuã. Pfecta karitas foras mitit cimo¬
em. N timeo te penalit᷑: qͥa amo te. Nã interim
Nhac ꝑegͥnatione ñdũ discernis locũ ineũ qͥa si¬
ul cũ eicaniis uiuo usq ad tp̃s messis. Nondũ
discernis lucẽ meã. ł discerne causã meã. Distet int̃
eũ qui in te credit. ⁊ eũ qͥ in te ñ credit. Par infirmi¬
tas. s dispar ꝯtinentia. parꝰ labor. s dispar desidiũ.
Et debes ħ facere: quia tu es ds fortitudo mea. Ñ p̃su¬
mo de uirib meis. nec aliunde habere aliquã fortitu¬
dinẽ. nͥ a te solo. ⁊ totã spem meã in te pono. In dõ
faciemꝰ uirtutẽ: ⁊ ipse ad nichilũ deducet mimicos
nr̃os. Aliqñ facit hõ in se ipso fortitudinẽ. appetit
regnare. dñari. suꝑior reteris apparere. ñ patitur
iniurias. uindicat illatas. Quał fortitudo: humana
maledictũ ꝓ maledicto. erubescit apparereᷤᷤ inuictus.
Sdũ uincit hoĩem: ipse deceriꝰ a uitio suꝑat᷑. Tał for¬

Expanded text:
a caritas foras mittit timorem . Non timeo te poenaliter, quia amo te. Non interim in hac peregrinatione, nondum discernis locum meum, quia simul, cum zizaniis vivo, usque ad tempus messis : nondum discernis lucem meam. Vel discerne caussam meam. Distet inter eum, qui in te credit, et eum qui in te non credit. Par infirmitas, sed dispar continentia. Par labor, sed dispar desiderium. Et debes hoc facere. 2. Quia tu es Deus fortitudo mea. Non praesumo de viribus meis, nec aliunde habere aliquam fortitudinem, nisi a te solo: et totam spem meam in te pono. In Deo faciemus virtutem , et ipse ad nihilum deducet inimicos nostros. Aliquando facit homo in seipso fortitudinem. Appetit regnare, dominari, superior caeteris apparere. Non patitur injurias, vindicat illatas. Qualis fortitudo humana emaledictum pro maledicto. Erubescit apparere victus. Sed dum vincit hominem, ipse deterius a vitio superatur. Talis for
Abbreviated transcription (Latin):
om̃a in omib. iã nicħ deerit qͥ necessariũ pa¬
lare sit s tm̃mͦ laudib diiinis uacare. S adii
laudẽ quisqͥs ꝑuenire appetit: pͥus oportet urs
inchoet. Iõ subdit. Confitebor tͥ in cychara as as
m̃s. Ubi repetitio: affectꝰ ⁊ deuotioins indiciũ q
In ħ differt eythara a psalt̾io: qͥa psalt̾iũ a supor
parte: cychara ab inferiori reddit sonũ. In his da
organis in plerisq psalmoꝵ locis p̃cipim᷑ ꝯfiten¬

Expanded text:
 nihil deerit, quod necessarium po nihil deerit, quod necessarium postulare sit: sed tantummodo laudibus divinis vacare. Sed ad illam laudem quisquis pervenire appetit, prius oportet, ut hic inchoet: ideo subdit, Confitebor tibi in cythara, Deus Deus meus. Ubi repetitio, affectus et devotionis indicium est. In hoc differt cythara a psalterio, quia psalterium a superiori parte, cythara ab inferiori reddit sonum. In his duobus organis in plerisque psalmorum locis praecipimur confite
Abbreviated transcription (Latin):
congͥgationes scõꝵ. ⁊⁊ in mulcis locis seruit año
milicia xͥana. Nã alia st̃ tab̾nacula ꝯuigatoꝵ
fideliñ. alia ꝯtinentiũ. alia inchoantiũ. alia
ꝓuectoꝵ. alia ꝑfectoꝵ. alia auditoꝵ ⁊ subditoꝵ.
alia p̾latoꝵ ⁊ p̃dicatoꝵ. Omĩa uni militant re¬
gi. ⁊ si diu̾sa sunt studia. diu̾soꝵ ẽ intentio una.
Cũ audis lucẽ munda oculũ. illa lux ocłm cora̾¬
reqͥrit. Seati mundo corde: qm̃ ipsi deũ ude¬
bunt. Cũ audis cab̃naculũ: bellũ intellige.
hostem caue. S iã ducti in tab̾naculũ ⁊ positi
in monte sc̃õ eiꝰ: quã spem gerimꝰ : Seqͥtur et
dic̃. Intͦibo ad altare di. sta est illud altare.
Ad deũ qͥ letificat uiuentutẽ meã. id ẽ qͥ me iu¬
uenẽ factũ deposita omĩ uetustate letificabit
dando ĩ mortalitatẽ. ⁊ ĩpassibilitatẽ. Altare di̾
liatũ. orõnes ⁊ p̃ces. pꝰmodũ repulsa omĩ tͥsti¬
cia : in eod altari in ipsa diuinitate sacͥficiũ

Expanded text:
multis locis servit Domino militia Christiana. Nam alia sunt tabernacula conjugatorum fidelium, alia continentium, alia inchoantium, alia provectorum, alia perfectorum, alia auditorum et subditorum, alia praelatorum et praedicatorum. Omnia uni militant Regi. Et si diversa sunt studia, diversorum est intentio una. Cum audis lucem, munda oculum. Illa lux correquirit. Beati mundo corde quoniam ipsi Deum videbunt . Cum audis tabernaculum, bellum intellige, hostem cave. Sed jam ducti in tabernaculum, et positi in monte sancto ejus, quam spem gerimus? sequitur, et dicit: 4. Introibo ad altare Dei. Quod est illud altare? Ad Deum, qui laetificat juventutem meam. Id est, qui me juvenem factum, deposita omni vetustate, laetificabit, dando immortalitatem et impassibilitatem. Altare Dei liatum , orationes et preces: postmodum repulsa omni tristitia in eodem altari, in ipsa divinitate sacrificium
Abbreviated transcription (Latin):
cere. Quare gͦ me repulisti ⁊ qͣre tͥstis incedo dũ
affligit me inimicꝰ. Cui etiã digniꝰ potuss dñs
responde. Ego qͦs amo: arguo n castigo. flagellat
deseri ⁊ tẽptari dãpnabilit̾ sciunt. qͣrunt si fi¬
eri pot̾ scire ꝯsiliũ di. ut si in aliqͦ displicent ut
deserantur. citius corrigere ualeant ne rebent᷑.
Uñ ꝓtinus adiung̃. ẜ mite lucẽ tuã ⁊ ueritatem
tuã. N enĩ nos illuminet in tenebris sumꝰ. nͥ nos
doceat ueritatẽ: errabimꝰ. Quid aũ aliud lux di¬

Expanded text:
stis incedo, dum affligit me inimicus? Cui etiam dignius potuisset Dominus respondere, Ego quos amo, arguo et castigo: flagellat deseri, et tentari damnabiliter sciunt: quaerunt si fieri potest scire consilium Dei: ut si in aliquo displicent ut deserantur, citius corrigere valeant ne reprobentur. Unde protinus adjungit: 3. Emitte lucem tuam et veritatem tuam. Nisi enim nos illuminet, in tenebris sumus. Nisi nos doceat veritatem, errabimus. Quid autem Ex
Abbreviated transcription (Latin):
Potuit enĩ ille ocułꝰ corꝑis mĩ ostende deu̾ suũ solẽ.
quib ego ocuł ostñdã soł ereatorem ueruntam̃
audiendo cotidie ubi ẽ d̾s tuus: et in lacͥimis mĩs
cotidianis pastꝰ die ac nocte. medicatus sũ qͥ audi¬
iii. ubi ẽ ds tuus. Quesiui etiã ipse ego dñm meũ.
ut si possem ñ cantũ credem s aliqͥd ⁊ uiderem.
U ideo enĩ que fec̾it d̾s m̃s. ñ aũ uideo ipsũ deum
meũ. qui fecit ħ. S qm̃ sic̃ ceruus desid̾at ad¬

Expanded text:
ostendere Deum suum solem: quibus ego oculis ostendam solis creatorem? 7. Verumtamen audiendo quotidie, Ubi est Deus tuus? et in lacrymis meis quotidianis pastus, die ac nocte meditatus sum quod audivi, Ubi est Deus tuus? quaesivi etiam ego ipse Deum meum, ut si possem, non tantum crederem, sed aliquid et viderem. Video enim quae fecerit Deus meus, non autem video ipsum Deum meu
Abbreviated transcription (Latin):
p̃i ex uoce corꝑis ꝓ noĩe clamat. utqͥd meꝰ repulisti: Ut
acstis incedo dũ affligit me inmicꝰ: Dũ ꝯfringit os¬
a mnea. ñ carnes meas. s etiã ossa mea. ut in quib pu¬
pbat᷑ esse aliqua fortitudo. uideas cedere in cẽptatiõi¬
: ut ceteri infirmi desꝑent qñ fortes uident succũb̾e.
̃et uos si pot̾. Torm̃ta enĩ ipsoꝵ. extͥnsetꝰ uidebant.
ñ uis ut ꝯturbem te hic posita in tantis mał. su¬
nẽ ⁊ repetit spei ꝯfirmationẽ. Salutare uultꝰ nũ d̾s

Expanded text:
corporis Christi nonne clamat, Ut quid me repulisti? Ut quid tristis incedo, dum affligit me inimicus? Dum confringit ossa mea? Non carnes meas, sed etiam ossa mea: ut in quibus putabatur esse aliqua fortitudo, videas cedere in tentationibus: ut caeteri infirmi desperent, quando fortes vident succumbere.et vos, si potest. Tormenta enim ipsorum extrinsecus videbant, Non vis, ut conturbem te, hic posita in tantis malis? susonem, et repetit spei confirmationem, Salutare vultus
Abbreviated transcription (Latin):
sillũ fontẽ. qͥa bibere nondũ poterã. auidiꝰ meas
mas manducabã. Non enĩ dix̃ facte sunt mͥ lacͥ
n nocte facte sunt lacͥme mee panis. Cibũ istũ
anis dr̃ die comedunt hoĩes. nocte dormiunt.
s lacͥmar᷑ die ac nocte comeditur. siue cotũ acci¬
sdiẽ ⁊ noctẽ. siue diẽ intelligas ꝓ hꝰ scłi ꝓsꝑitate.¬

Expanded text:
ens illum fontem, quia bibere nondum poteram, avidius meas lacrymas manducabam. Non enim dixit, factae sunt mihi lacrymae et nocte factae sunt lacrymae meae panis. Cibum istum qui panis dicitur, die comedunt homines. Nocte dormiunt. Panem lacrymarum die ac nocte comedunt, sive totum accipias diem et noctem, sive diem intelligas pro hujus se
Abbreviated transcription (Latin):
scĩ ꝓpħe n apłi a quib nob defluit uera doctͥna. Uel
in uoce catharactar᷑. id ẽ p̃dicantiũ inuocat abyssus
abyssũ. qͥa u̾ba q̃ p̃dicarit: ex nouo ⁊ ueteri testam̃¬
to ꝯfirmant. Abyssus inuocat ab yssũ. qͥa duo testa¬
m̃ta qͥdam sibi mutuo ꝯferunt adium̃tũ. qͥa uetꝰ
ẽꝓphetia noui. ⁊ nouũ ueteris ẽ expositio testam̃ti.
Audita aũ p̃dicatione. Omĩa excelsa tua. id ẽ om̃ĩa
iudicia tua alta ⁊ inuestigabilia. ⁊ fluctꝰ tui. id est
ꝯminationes tue t̃rentes ⁊ tondentes. suꝑ me tͣnsie¬
runt. Suꝑauerunt me. ⁊ in imo demerserunt. s
tñ tͣnsierunt. Recessit ira. uenit mĩa. tͣnsierunt
fluct᷑ꝰ. uenit tͣnqͥllitas. Agitabatur nauicula uentis.
oꝑiebatur fluctib exlamauer᷑ ꝑiditantes. dñe sal¬
ua nos ⁊ ipse imꝑauit fluctib ⁊ mari. ⁊ facta est
tͣnqͥllitas magna. Ubi habit iuit peccatũ. suꝑha¬
bundaũ grã. qͥa in ira sua ñ continuit mias suas¬

Expanded text:
et Apostoli, a quibus nobis defluit vera doctrina. Vel in voce cataractarum, idest, praedicantium, invocat abyssus abyssum: quia verba quae praedicant, ex novo et veteri Testamento confirmant. Abyssus invocat abyssum, quia duo testamenta quoddam sibi mutuo conferunt adjumentum: quia vetus est prophetia novi, et novum veteris est expositio Testamenti. Audita autem praedicatione, Omnia excelsa tua, idest, omnia judicia tua alta, investigabilia, et fluctus tui, idest, comminationes tuae, terrentes et tundentes super me transierunt. Superaverunt me et in imo demerserunt: sed tamen transierunt. Recessit ira, venit misericordia. Transierunt fluctus, venit tranquillitas. Agitabatur navicula ventis, operiebatur fluctibus: exclamaverunt periclitantes Deo, Salva nos: Et ipse imperavit fluctibus et mari, et facta est tranquillitas magna . Ubi abundavit peccatum, superabundavit gratia : quia in ira sua non continuit mis
Abbreviated transcription (Latin):
nuĩ a mał hͥ in causa discernit᷑. securꝰ esse pot̾. qͥa in
atremo iudicio totꝰ ⁊ corꝑe ⁊ aĩa seꝑabitur. In pͥma
urte petit nistꝰ seꝑari ab impiis. In scda parte se af¬
rmat incͣturũ in secretariũ di. In c̾cia parte hortat᷑
uĩalitarẽ suã ut sꝑet in dño. in quo patet uitentio.
i falsa hominũ opinio q̃ bonũ malũ. ⁊ econuerso
nalũ bonũ facit. s tu me uidica qͥ ustus es atq mi¬
ericors. Et discerne causã meã. Quã si iuste reppe¬
eris. erue me a gente ñ scã. id ẽ ab infidelib ⁊ ab
poiẽ iniqͦ id ẽ a ꝑsequutore manifesto. ⁊ doloso qui

Expanded text:
ecurus esse potest, quia in extremo judicio totus et corpus, et anima separabitur. In prima parte petit justus separari ab impiis. In secunda parte se affirmat intraturum in secretarium Dei. In tertia parte hortatur animalitatem suam, ut speret in Domino. In quo patet intentio. non falsa hominum opinio, quae bonum malum, et econverso malum bonum facit. Sed tu me judica, qui justus es atque misericors. Et discerne caussam meam, quam si justam repereris, Erue me a gente non sancta, id est, ab infidelibus: Et ab homine iniquo, id est, a persecutore manifesto, et doloso, qui
Abbreviated transcription (Latin):
a bono ꝓposito studuit ꝑu̾so suo exẽplo sublantare.
ł p̃c̃ tamen ñ se mͦ uindicat. s patient̃ cołat n orat:
in fucuro tm̃ mala q̃ faciunt nͥ mͦ resip ⁊ uerint
ut me a morte resuscires ⁊ retͥbuam eis in futuro.
Om̃s ante tͥbunal xͥ asstabimꝰ. rationẽ reddituri ⁊ re¬
cepturi scd̃m qđ unusqͥsq gessit in corꝑe siue bonũ

Expanded text:
re. Christus tamen non se modo vindicat, sed patienter tolerat et orat. In futuro tamen mala quae faciunt, nisi modo resipuerint, ut me a morte resuscites: et retribuam eis in futuro. Omnes ante tribunal Christi astabimus, rationem reddituri, et recepturi secundum quod unusquisque gessit in
Abbreviated transcription (Latin):
catoꝵ ⁊ uitã et̾̃nam. in nocte uͤ canticũ. qͥa iudee
orbate uetꝰ tm̃mͦ reliqͥt testam̃tũ. hinc alibi dr̃.
In salicib suspendimꝰ organa ura. In uideis canꝙͣ
in salicib infructuosis organa suspendunt᷑. qͥa le¬
galia ⁊ ꝓphetica u̾ba ap̃ illos st̃. Fenaent qͥde.s ñ
resonant. qͥa illi in qͥb suspendunt᷑. artẽ intelligñ¬
tie spał ignorant. Diximꝰ qͥa canticũ in nocte ẽ laus
dĩ in tͥbulatione. s qͥa dũ tbulam᷑ ꝑiclitam᷑. ñ solũ
landare deũ nos oportet s etiã orare. Iõ subdit. Ap̃

Expanded text:
t vitam aeternam. In nocte vero canticum: quia Judaeae orbatae vetus tantummodo reliquit Testamentum. Hinc alibi dicitur, In salicibus suspendimus organa nostra . In Judaeis tanquam in salicibus infructuosis, organa suspenduntur, quia legalia et prophetica verba apud illos sunt. Pendent quidem, sed non resonant: quia illi in quibus suspenduntur, artem intelligentiae spiritualis ignorant. Diximus, quia canticum in nocte, est laus Dei in tribulatione. Sed quia dum tribulamur, periclitamur: non solum laudare
Abbreviated transcription (Latin):
ut scienti omĩa quib indigeamꝰ cupiamꝰ indicare s
ea q̃ nob̾ sunt necessaria ĩpetrare. Aliud ẽ enĩ narti¬
do te uelle aliqͥd impet̾re indicare: aliud orando a
uelle aliqͥd impetire. In narratione qͥppe demonstiqi¬
dũ ẽ studiũ. in oratione uͦ exaudiendi meritũ. ł
indigentes ap̃ iusticiã suã orando ꝓmereri. Oratio qͥ
in sacͥs luteris freq̃ntiꝰ accipitur. utilis ⁊ honestar̃ ritꝰ.
facere seruus di. quã laudare ⁊ orare deũ. S si uerac
uolumꝰ orare. ualde aitendendũ ⁊ memorie ꝯm̃dand

Expanded text:
ut scienti omnia, quibus indigeamus, cupiamus indicare: sed ea quae nobis sunt necessaria impetrare. Aliud est enim narrando te velle aliquid indicare, aliud orando te velle aliquid impetrare. In narratione quippe demonstrandum est studium, in oratione vero exaudiendi meritum. Etindigentes apud justitiam suam orando promereri. Oratio quippe in sacris literis frequentius accipitur, utilis et honestarum rerufacere servus Dei, quam orare et laudare Deum. Sed si veraciter volumus orar
Abbreviated transcription (Latin):
onẽ m̃broꝵ. audiri in sermone. s cuiꝰ cogitatio pene¬
tratur cuiꝰ cor inspicitur. qͥd intꝰ gerat. qͥd intꝰ pos¬
sit. qͥd intꝰ agat. quid int᷑ disponat. qͥd uitꝰ uelit.
qͥd intꝰ nolit. qͥs ꝯp̃hendit: Abyssus abyssũ inuo¬
cat. hõ hominẽ lucrat᷑. Non tñ in uoce sua. s in
uoce catharactar̃ tuar̾. id ẽ p̃dicatoꝵ tuoꝵ. qͥ per¬

Expanded text:
onem membrorum, audiri in sermone: sed cujus cogitatio peneonem membrorum, audiri in sermone: sed cujus cogitatio penetratur? Cujus cor inspicitur? quid intus gerat, quid intus possit, quid intus agat, quid intus disponat, quid intus velit, quid intus nolit, quis comprehendit? Abyssus abyssum invocat, homo hominem lucratur. Non tamen in voce sua, sed in voce cataractarum tuarum, ide
Abbreviated transcription (Latin):
ꝯfitetur peccatorẽ. Nemo se ꝯfitetur peccatorẽ: nͥ
qͥ se humiliauĩt dõ. Gͦ de t̾ra iordanis memor̾
ero tui de monte paruo. ut tu facias magnum.
Qm̃ qui se exaltat humiliabit᷑ ⁊ qͥ se humiliat exal¬
tabitur. Si aũ interp̾tationes nominũ q̃ras. ior¬
danis ẽ descensio eoꝵ. Descende gͦ ut leueris. no¬
li excolli ne elidaris. Et de hermoniim monte
paruo. Hermonis anathematitatio int̾pretat᷑. anathe¬
matira te ipsũ displicendo tͥ. Displicebis enĩ tł do
si placueris cͥ. Eugo qͥa ds omĩa bona nob̃̾ pͣstat.
qͥa ipse bonꝰ ẽ. non qͥa nos digni sumꝰ. qͥa ille mi¬
sericors ñ qͥa in aliquo ꝓmeruimꝰ: de t̾ra iordanis
memor ero tui. ꝓpt̾ea etiã memor eto tui. qͥa. Abyssꝰ¬
abyssũ inuocat. inuoce catharactar̃ tuar̃. Abyssꝰ
ꝓfunditas ẽ queda inpenetrabił. inconp̃hensibilis.
utamꝰ ñ cor hõis abyssus ẽ  Quid enĩ ꝓfundiꝰ hac
abysso. Loqͥ hoĩes possunt. uideri possunt ꝑ oꝑati¬

Expanded text:
ccatorem. Nemo se confitetur peccatorem, nisi qui se humiliaverit Deo. Ergo de terra Jordanis memor ero tui, et de monte parvo, ut tu facias magnum. Quoniam qui se exaltat, humiliabitur: et qui se humiliat, exaltabitur . Si autem interpretationem nominum quaeras, Jordanis est descensio eorum. Descende ergo, ut leveris. Noli extolli , ne elidaris. Et de Hermoniim a monte parvo. Hermon anathematisatio interpretatur. Anathematisa teipsum, displicendo tibi. Displicebis enim Deo, si placueris tibi. Ergo quia Deus omnia bona nobis praestat, quia ipse bonus est, non quia nos digni sumus: quia ille misericors, non quia in aliquo promeruimus: de terra Jordanis memor ero tui. Propterea etiam memor ero tui: qoce cataractarum tuarum. Abyssus profunditas quaedam est impenetrabilis, incomprehensibilis. Putamus non cor hominis abyssus est? Quid enim profundius hac abysso? loqui homines possunt, videri possunt per operati
Abbreviated transcription (Latin):
epulantis. In domo di festiuitas sempit̾na ẽ.
enĩ ibi celebratur aliqͥd ⁊ tͣnsit. festũ sempitnis
chorꝰ angłoꝵ. uultus p̃sens di. lecicia sine defech
Dies festus ibi ita ẽ. ut nec aꝑiatur untio. nec s
claudatur. De illa et̃na ⁊ ppetua festiuitate se
nescio qͥd canorũ. ⁊ dulce aurib cord̾. s si ñ pꝰ¬
pat mundꝰ ambulanti in ħ tab̾nacło. ⁊ imracła
in redeptione fideliũ ꝯsid̾anti. mulcet aure

Expanded text:
epulantis. In domo Dei festivitas sempiterna est. Non enim ibi celebratur aliquid et transit: festum sempiternum, chorus angelorum, vultus praesens Dei, laetitia sine defectu, dies festus ibi ita est, ut nec aperiatur initio, nec fine claudatur. De illa aeterna et perpetua festivitate sonat nescio quid canorum et dulce auribus cordis. Sed si non perstrepat mundus ambulanti in hoc tabernaculo, et miracula Dei in redemtione fidelium consi
Abbreviated transcription (Latin):
di. Quandã dulcedinẽ seq̃ndo int̾i̾orẽ nescioq
occultã uoluntatẽ. tanquã de domo di sonart
uit̾ aliqđ organũ. ⁊ cũ ille ambularet in cab̾ne
audito quodã int̾iore sono deductꝰ dulcedine di
qͣns qd̾ sonabat. abstrahens se ab omĩ strepiti
nis ⁊ satiguinis. ꝑuenit usq ad domũ ai. hãi
suã ⁊ ductũ se sic ipẽ ꝯmemorat qͣsi diceremꝰ ei¬

Expanded text:
endo interiorem, nescio quam occultam voluptatem: tamquam de domo Dei sonaret suaviter aliquod organum. Et cum ille ambularet in tabernaculo, audito quodam interiore sono, deductus dulcedine Dei, sequens quod sonabat, abstrahens se ab omni strepitu carnis et sanguinis, pervenit usque ad domum Dei. Nam viam suam, et ductum se sic ipse commemorat, q
Abbreviated transcription (Latin):
effudi in me aiãm ineã. Añ aĩã mea ꝯtingeret ꝙ¬
suꝑ aĩam meã querit᷑. nͥ aiã mea suꝑ seipsã effun¬
deret se: Si enĩ in seipsa remaneret. nicħ aliud ꝙͣ
iã insultatores mei. uͥ est ds tuus. dicã ego ꝗ̃dui
ñ uideo. quãdiu differor. manduco die ac nocte
lacͥmas meas. Dicant illi adhuc ubi ẽ ds tuus:
Quero gͦ deu̾ meũ in om̃i tp̃r. siue in t̾restri siue ĩ
celesti ⁊ ñ inuemio. Meditatꝰ sũ cam̃ inqͥsicionẽ dĩ

Expanded text:
udi in me animam meam. Quando anima mea contingeret quod super eam quaeritur, nisi anima mea super seipsam effunderet se? Si enim in seipsa remaneret, nihil aliud quam jam insultatores mei, Ubi est Deus tuus? Dicam ego quamdiu non video, quamdiu differor, Manducabo die ac nocte lacrymas meas. Dicant illi adhuc, Ubi est Deus tuus? Quaero ergo Deum meum in omni corpore, sive in terrestri, sive in caelesti: et non invenio. Medita
Abbreviated transcription (Latin):
mꝰ qͦ ipse ut norit se. uidet se. Nec utiq ut uide¬
at se corꝑaliũ oculoꝵ q̃pit auxiliũ. immo uͦ ab
omĩb corꝑis sensib tanꝗͣ. impedientib ⁊ ꝑstre¬
pentib abstraxit se ad se ut uideat se in se. ut

Expanded text:
mus ipse ut norit se, videt se. Nec utique ut videmus ipse ut norit se, videt se. Nec utique ut videat se, corporalium oculorum quaerit auxilium: imo vero ab omnibus corporis sensibus, tanquam impedientibus et perstrepentib
Abbreviated transcription (Latin):
⁊ molliciẽ. rigorẽ atq feruorẽ. asꝑitatẽ. lenitatẽq
ꝑtractẽ. s utrũ sit aliquid intꝰ qđ uideat. Qd ẽ
intꝰ uideat : Qđ neq color sit. neq sonꝰ. neq odor.
neq sapor neq calor: aut frigꝰ aut duricia. aut
mollitudo. Dicatur gͦ mͥ quẽ colorẽ habeat sap̃ia.
Cogitamꝰ iusticiã eiꝰ. qui intꝰ in ipsa cogitatione
pulcͥtudine friumur. Quid sonꝰ ad aures qͥd tanꝙͣ.
uaporẽ surgit ad nares. qͥd ori infertur: Auid
manu tͤctatur: Et delectat ⁊ intus ẽ  pulcͣ est.
n laudatur. ⁊ uidecur. ⁊ si in tenebris sint oculi
isti. animꝰ illiꝰ luce ꝑfruit᷑. Quid ẽ illd̃ qđ tobi
iudebat. qñ uidenti filio cecus. uite ꝯsiliũ dabat.
Est gͦ aliqͥd qđ aniimꝰ ipse corꝑis dñator. rector. ha-¬
bitator. uideat qđ ñ ꝑ oculos corꝑis sentiat. ñ ꝑ
aures. ñ ꝑ nares. ñ ꝑ palatũ. ñ ꝑ corꝑis tactũ. s
suũ est prorsus. seipsũ enĩ ꝑ seipsũ uidet  ani¬

Expanded text:
 asperitatem lenitatemque pertractem: sed utrum sit aliquid quod intus videat. Quid est, intus videat? Quod neque color sit, neque sonus, neque odor, neque sapor, neque calor, aut frigus, aut duritia, aut mollitudo. Dicatur ergo mihi quem colorem habeat sapientia. Cogitamus justitiam ejus, quia intus in ipsa cogitatione pulchritudine fruimur. Quid tamquam sonus ad aures? Quid tamquam vapor surgit ad nares? Quid ori infertur? Quid manu tractatur? Et delectat, et intus est, et pulchra est, et videtur, et laudatur. Et si in tenebris sint oculi isti, animus illius luce perfruitur. Quid est illud quod Tobias videbat, quando videnti filio caecus vitae consilium dabat ? Est ergo aliquid, quod animus ipse corporis dominator, rector, habitator videat, quod non per oculos corporis sentiat, non per aures, non per nares, non per palatum, non per corporis tacsuum. Est prorsus; seipsum enim per seipsum videt, et ani
Abbreviated transcription (Latin):
eiꝰ est adhuc ꝑegrina. S inqͥrendis ẽ qui ui tab¬
culo inuenitur uia qua ꝑuenit᷑ ad domũ. fts
cũ effuderẽ suꝑ me aĩam meã ad attingendĩ
ingrediar in locũ tab̃naculi. ãmirabił usq adas
di. fcce qͣuta admiror in tab̾naculo. Tab̾naculi
nim di mĩ in t̾ra hoĩes sunt fideles. Admiror nn
ipsoꝵ m̃broꝵ obsequiũ. qͥa ñ in eis regnat pat
ad obediendũ desidiis eius. nec exhibent m̃bra
arma iniqͥtatis peccato. s exhibent deo uiuo ĩ
militare. ãmiror. respicio ⁊ ipsã aĩam obedien
dõ. distͥbuentẽ do oꝑa actus sui. frenantẽ cupi¬
tes. pellentẽ ignorantiã. extendentẽ se ad oĩã
⁊ dura tołanda. iusticiã ⁊ karitatẽ impendert
ceteris. Miror ⁊ istas uͥtutes in aĩo. S adhuc in

Expanded text:
rendus est, quia in tabernaculo invenitur via, per quam venitur ad domum. Etenim cum effunderem super me animam meam, ad attingendum ingrediar in locum tabernaculi admirabilis, usi. Ecce quanta admiror in tabernaculo. Tabernaculum enim Dei mei in terra, homines sunt fideles. Admiror inipsorum membrorum obsequium; quia non in eis regnat peccatum ad obediendum desideriis ejus, nec exhibent membra sua arma iniquitatis peccato, sed exhibent Deo vivo in militare admiror . Respicio et ipsam animam obedientem Deo, distribuentem opera actus sui, frenantem cupiditates, pellentem ignora dura toleranda, justitiam et charitatem impendentem caeteris. Miror et istas virtutes in anima: sed adhuc in
Abbreviated transcription (Latin):
di ꝑ ea q̃ facta sunt incellecta ꝯspicrunt᷑. qͥd ag̾a
ut iuueniã dnm meũ: Consid̾abo tram facta ẽ
t̾ra. Est magna pulcͥtudo t̾rarũ. s ħt artificẽ.
Magna miracula sunt seminũ atq gignentiũ.
s hñt ista omĩa creatorẽ. Ostendo magnitudinẽ
circũfusi maris. stupeo. miror. artificem quero.
celũ suspicor. pulcͥtudinẽ syderũ admiror. splen-¬
dorẽ soł exerrendi diei sufficientẽ. lunã noctur¬
nas stellas ꝯsolantẽ. Mira sunt ħ. laudanda st̃
ħ. ł eciã stupenda sunt ħ. Neq enĩ t̃̾rena. s etiã
celestia. nondũ tñ stat sitis mea. ħ mminor. hec
laudo. s eũ qui fecit ħ sitio. Redeo ad me ipsũ
⁊ qͥs sim etiã ipse int̾ talia quero. ꝑscrittor. ⁊ in¬
uenio me̾ babere corpꝰ ⁊ aĩam. uñ qđ regat. al¬
ter qđ regatur. corpꝰ seruire. aĩam imꝑare. di¬
scerno aliqͥd meluis esse aiãm quã corpꝰ. ipsũq
inqͥsicorem taliũ rer̾. non corpꝰ s aiãm uideo. Et

Expanded text:
 ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur; quid agam, ut inveniam Deum meum? Considerabo terram: facta est terra. Est magna pulchritudo terrarum; sed habet artificem. Magna miracula sunt seminum atque gignentium; sed habent ista omnia creatorem. Ostendo magnitudinem circumfusi maris, stupeo, miror; artificem quaero: coelum suspicio et pulchritudinem siderum; admiror splendorem solis exserendo diei sufficientem, lunam nocturnas tenebras consolantem. Mira sunt haec, laudanda sunt haec, vel etiam stupenda sunt haec. Neque enim terrena, sed etiam caelestia. Nondum tamen stat sitis mea: haec miror, haec laudo: sed eum qui fecit haec, sitio. Redeo ad meipsum, et quis sim etiam ipse intra talia quaero, perscrutor: et invenio me habere corpus et animam: unum quod regat, alterum quod regatur. Corpus servire, animam imperare. Discerno aliquid melius esse animam quam corpus: ipsumque inquisitorem talium rerum non corpus, sed animam video. Et
Abbreviated transcription (Latin):
nͥ aio pot̾̃. nec tñ ut animꝰ uideri pot̃. Aliqͥd eñi
q̃rit ammꝰ iste qd̾ d̾s ẽ. dequo illi ñ insultent
qͥ dicunt ubi ẽ ds̃ tuus: aliquã q̃rit in ꝯmuta¬
bilẽ ueritatẽ. sine defectu substantie. Ñ est cał
ipse animꝰ. Defic̃. ꝓfic̃. nouit. ignorat. menunit.
obliuiscit᷑. mͦ illud uult mͦ ñ uult. Ista mutabili¬
tas: ñ cadit in deũ. Si dixero mutabił ẽ ds. inful¬
tabunt mͥ qui dicunt ubi ẽ ds tius. Querens gͦ
deũ meũ in reb uisibilib ⁊ ñ inueniens. q̃rens

Expanded text:
nimo potest: nec tamen ut animus videri potest. Aliquid enim quaerit animus iste, quod Deus est, de quo illi non insultent, qui dicunt, Ubi est Deus tuus? Aliquam quaerit incommutabilem veritatem, sine defectu substantiae. Non est talis ipse animus, deficit, proficit: novit, ignorat: meminit, obliviscitur: modo illud vult, modo non vult. Ista mutabilitas non cadit in Deum. Si dixero, Mutabilis est Deus: insultabunt mihi qui dicunt, Ubi est Deus tuus? Quaerens ergo Deum meum in rebus visibilibus, et n
Abbreviated transcription (Latin):
asfligit᷑ ab ininico : Nũqͥd inualida manꝰ dñi:
S sciendũ quia piꝰ dñs qͣdam dispensatoria mĩa sua
plerũq electos suos ⁊ repellendo retinet. ⁊ retinen¬
do repellit. Sic̃ cũ diabolꝰ beatũ iob peteret ad
tẽptandũ: ecce inqͥt dñs in manu tua ẽ. S qͥa
eũ repellendo retinuit. ostenditur cũ ꝓtinꝰ addit
tancũ aĩam eiꝰ serua. Quantꝰ aũ uir̾ iste fuerit
qͥ a do relinquit᷑. ⁊ diabolo tͣditur. ipso dño ad
eundẽ diabolũ dicente didicimꝰ ubi ait. Nne
ꝯsid̾asti seruũ meũ iob qͥ non sit ei simił in t̃

Expanded text:
affligitur ab inimico? Nunquid invalida manus Domini? Sed sciendum, quia pius Dominus, quadam dispensatoria misericordia sua plerunque electos suos et repellendo retinet, et retinendo repellit. Sicut cum diabolus beatum Job peteret ad tentandum. Ecce, inquit Dominus, in manu tua est . Sed quia eum repellendo retinuit, ostenditur cum protinus addit: Tantum animam ejus serva. Quantus autem vir iste fuerit, qui 206 a Deo relinquitur, et diabolo traditur, ipso Domino ad eundem diabolum dicente didicimus: ubi ait, Nonne considerasti servum meum Job, quod non sit ei simi
Abbreviated transcription (Latin):
rã ton dente se ñ aꝑuit os suũ. Recte gͦ ait: me
aũ ꝓpt̾ innocentiã suscepisti. ⁊ iõ merito ꝯfirma¬
cus ẽ inet̾nũ. Hoc fecit. ħ docuit. hanc eiꝰ ino
peccatũ. ut cũ capite nr̃o fuscipi a do patre ⁊ con¬
firmari meream᷑ met̾nim. Et ne ingͣti simꝰ. aga¬
mꝰ ei grãs ꝓ tantis suis bñficiis. ⁊ coto corde. tota
deuotioneꝰ. dicamꝰ qđ subdr. Bñdictꝰ dñs ds isrł.
Inde sit benedict᷑ ⁊ laudatus. tanquã dnãtor ⁊ crea¬
tor isrł. idẽ uidentiũ eũ ꝑ fide̾. ⁊ credentiũ uidẽ
illũ ꝑ speciẽ. qui incelligunt filtũ eiꝰ deũ esso ⁊ hoĩ¬
nem. s ista bñdictio incipiat ab ħ scło. ⁊ duret usq
in scłm subsequuciuũ. fiat. fiat. hic habet᷑ in hebreo.
am̃ am̃. Que t̾bi replicatio: indissolubilẽ sigc̃at
ꝯfirmationẽ. Qua t̾ibi repecitione tpse dñs usus ẽ
in euuangłio ubi ait. Am̃ am̃ dico uob̃. ad ꝯfir¬
mandã uidł sententiã suã. in qͦ donat nob̾ in¬

Expanded text:
Recte ergo ait, Me autem propter innocentiam suscepisti, et ideo merito confirmatus est in aeternum. Hoc fecit, hoc docuit, hanc ejus innpeccatum , ut cum capite nostro suscipi a Deo Patre et confirmari mereamur in aeternum. Et ne ingrati simus, agamus ei gratias pro tantis suis beneficiis, et toto corde, tota devotione dicamus quod subditur: Benedictus Dominus Deus Israel. Inde sit benedictus et laudatus, tamquam dominator, creator Israel, idest videntium eum per fidem, et credentium videre eum per speciem: qui intelligunt Filium ejus Deum esse et hominem. Et ista benedictio incipiat ab hoc saeculo, et duret usque in saeculum subsecutivum. Fiat, fiat. Hic habetur in Hebraeo, Amen, amen. Quae verbi replicatio indissolubilem significat confirmationem. Qua verbi repetitione ipse Dominus usus est in Evangelio, ubi ait: Amen, amen dico vobis : ad confirmandam videlicet sententiam suam. In quo donat nobis in
Abbreviated transcription (Latin):
aq̃ salientis in uitã etͣnam. Iõ : sitiuit aiã mea
deũ fontem uiuũ. Hic fit ꝯu̾sio ꝑsone ad audid
ut admoneant᷑ ⁊ edificentur. Hoc enĩ hñt iustiꝑ
tuus. Cursꝰ cuus sit desidium cuĩ. S noli utd
noli ut qlecũꝙ aiãl currere. ut ceriuis curis
res acrius currit. Serpentes uitia tua sunt. Con¬
is serpentes iniqͥtatis. cc̃ ampliꝰ desid̾abis fontẽ
pitaris. S audiamꝰ qͥd felix aĩa ista sitiuit. Qñ ue¬

Expanded text:
salientis in vitam aeternam . Ideo, 3. Sitivit anima mea ad Deum fontem vivum. Hic fit conversio personae ad auditores: ut admoneantur et aedificentur. Hoc enim habent justituus. Cursus tuus sit desiderium tuum. Sed noli utcumque, noli ut qualecumque animal currere: ut cervus curre. rdescit, ad fontes acrius currit. Serpentes vitia tua sunt. Consume serpentes iniquitatis , tunc amplius desiderabis fontem veritatis. Sed audiamus, quid foelix anima ista sitivit. Qu
Abbreviated transcription (Latin):
Ste ps̃ intitulatur ħ mͦ. In finẽ intellectꝰ filiis
chore. Sic ẽ titulus in psalmo. quomͦ dauis ĩ do¬
mo. Sic̃ enĩ ꝑ dauẽ reseratur domꝰ. ut int̾iora ui¬
deant᷑: ita ꝑ citulũ aꝑitur p̃s. ut spualia q̃ intꝰ
sunt intelligant᷑. Magni sac̾inenti res ẽ. ut ꝓp̃ia
in appellentur filii chore. Dicti sunt enĩ xp̃iam
filii crucifixi. ꝑchore aũ accipitur xpc. qͥa chore
int̾pretatur caluaria. ⁊ in loco caluarie crucifixꝰ¬

Expanded text:
salmus intitulatur hoc modo, In finem, intellectus filiis Chore. Sic est titulus in psalmo, quomodo clavis in domo. Sicut enim per clavem reseratur domus, ut interiora videantur: ita per titulum aperitur psalmus, ut spiritualia quae intus sunt, intelligantur. Magni sactiani appellentur filii Chore. Dicti sunt enim Christiani filii Crucifixi. Per Chore autem accipitur Christus, quia Chore interpretatur calvaria: et in loco Calvariae crucifix
Abbreviated transcription (Latin):
tͥbulationes q̃ mͥ inferunt᷑. ⁊ ñ inde inculpandꝰ ẽ¬
auctor. s ad me ipsũ ferendũ. id ẽ meo iutio ẽ re¬
torqͣndũ. Ergo qͥa ad me turbata ẽ aĩa mea. et
hanc ꝑturbationẽ fec̃ suꝑbia. Spterea memor ero
tui de t̾ra iordanis ⁊ hermoniim a monte modico.
Unde sũ memor tui: A monte paruo. ⁊ de tra ior¬
danis. id ẽ baptismo uͥ ẽ remissio peccatoꝵ. Et enĩ
nemo currit ad remissionẽ peccatoꝵ. nͥ qͥ displicet

Expanded text:
tribulationes quae tribulationes quae auctor, sed ad meipsum ferendum, idest, meo vitio est retorquendum. Ergo quia ad me turbata est anima mea, et hanc perturbationem fecit superbia: Propterea memor ero tui de terra Jordanis, 202 et Hermoniim, a monte modico. Unde sum memor tui? A monte parvo, et de terra Jordanis, idest, baptismo ubi est remissio peccatorum. Etenim nemo currit ad remissionem peccatorum, nisi qui displicet
Abbreviated transcription (Latin):
tionis intendit: Nonuis ꝯturbem te posita in scło.
ꝑegͥna adhuc a domo di mei Sꝑa urdeo. Respon¬
dit ꝯturbanti se aĩe sue.⁊ quasi rationẽ reddenti
ꝑturbationis sue ꝓpt̾ mala quib habundat hͥ mun-¬
dus. Interĩ inqͥt habita in spe. Spes enĩ que inde
uei as m̃s. a me mͥ salus essẽ ñ potest. ꝓpt᷑ ħ dicã
hoc conficebor: salutare tuũ o d̾s pat̾ ẽ. uultꝰ mei.
uidł ẽ hõ. sic̃ scͥptum ẽ formã serui accipiens. ⁊ ha¬
bitu inuentꝰ ut hõ. ⁊ est etiã ds̾. Recte aũ filiũ
tuũ dico salutare tuũ. qͥa ꝑ eũ hominẽ factũ et̾nã
nob oꝑatus es salutẽ. Et quasi diceret aliqͥs cur
ita imꝑas. ⁊ uideris irasci aĩe tue dicens. qͣre tͥstis
es aĩa mea. ⁊ cetera respond̾. Ad me ipsũ aĩa mea.
id ẽ aninalitas. ⁊ sensualitas. scł illa pars aĩẽ inferi¬
or q̃ animat. ⁊ uiuificat corpꝰ. Conturbata ẽ ꝓpter

Expanded text:
tionis intendit? Non vis conturbem te posita in saecultionis intendit? Non vis conturbem te posita in saeculo, et peregrina adhuc a domo Dei mei? Spera in Deo, respondit conturbanti se animae suae, et quasi rationem reddenti perturbationis suae propter mala, quibus abundat hic mundus: Interim, inquit, habita in spe. Spes enim quae videmei et Deus meus. A me mihi salus esse non potest. Propter hoc dicam hoc, confitebor. Salutare tuum, o Deus Pater, est vultus mei, videlicet est homo: sicut scriptum est, Formam servi accipiens et habitu inventus ut homo : et est etiam Deus. Recte autem Fillum tuum dico salutare tuum: quia per eum hominem factum aeternam nobis operatus es salutem. Et quasi diceret aliquis: Cur ita improperas, et videris irasci animae tuae dicens, Quare tristis es anima mea? et caetera. Respondit: Ad meipsum anima mea, idest, animalitas et sensualitas, scilicet illa pars animae inferior, quae animat et vivificat corpus, Conturbata est, propter
Abbreviated transcription (Latin):
has tsticias. cõparans ħ ilł ad que uidenda ing̃s
sus ẽ. ⁊ que post uisa egressus ẽ. Quare in qͥt tͥstis
os aĩa mea ⁊ quare ꝯturbas me Ecce iam qͣdã
interiore dulcedine lecati sumꝰ. ecce acie m̃tis ali¬
qͥd incõmutabile. ⁊ sic strictim ⁊ raptim ꝑspicer:
potiumꝰ. qͣre adhuc qͦ tͥstis es aĩa mea: Non enĩ
dubitas de deo tuo. Nũqͥd enĩ nonẽ qd̾ tibi dicas
contra illos qͥ dicint ubi ẽ ds tius: Iam aliquid
incõmutabile ꝑsensi. qͣre adhuc conturbas me Sꝑa
in deo. Et quasi responderet illi aĩa eiꝰ in silentio.
qͣre ꝯturbo te nisi quia nondũ ibi sũ ubi ẽ dulce
ld̃ quo sic rapta sũ quasi ꝑ tͣnsitum  Nunqͥd iam
bibo de fonte illo nisi metuens: Iam nullũ scanda¬
lũ ꝑtimesco. iã de cupiditatib om̃ib tanquã edomi¬
tis uictisq secura sũ. Nonne aduersus me diabolus
uigilat: Hostis m̃s noune laqueos mͥ cotidie decep¬

Expanded text:
has tristitias: comparans haec illis, ad quae videnhas tristitias: comparans haec illis, ad quae vidensus est, et post quae visa egressus est: Quare, inquit, tristis es, anima mea, et quare conturbas me? Ecce jam quadam interiore dulcedine laetati sumus, ecce acie mentis aliquid incommutabile, etsi perstrictim et raptim, perspicere potuimus: quare adhuc quoque tristis es, anima mea? Non enim dubitas de Deo tuo. Numquid enim non est quod tibi dicas contra illos qui dicunt, Ubi est Deus tuus? Jam aliquid incommutabile persensi: quare adhuc conturbas me? Spera in Deo. Et quasi responderet illi anima ejus in silentio: Quare conturbo te, nisi quia nondum ibi sum, ubi est dulce illud, quo sic rapta sum quasi per transitum? Numquid jam bibo de fonte illo, nisi metuens? Jam nullum scandalum pertimesco: jam de cupiditatibus omnibus tamquam edomitis victisque secura sum. Nonne adversus me diabolus vigilat? Hostis meus nonne laqueos mihi quotidie decep
Abbreviated transcription (Latin):
i dño. ⁊ corpꝰ quod arrũpitur aggͣuat aiãm ⁊
apͥmic t̾rena inhabitatio sensũ multa cogitan
omnꝯ si utcũq nebuł diffugatis abulando ꝑ de¬
silium add hc̃ sonũ ꝑuenerimꝰ. interdũ aliqͥd de
la domo nitendo carpimꝰ. onere tñ quodã infir¬
nitatis nr̃e ad consueta recidimꝰ. ⁊ ad solita ista di¬
ibimur ⁊ quomͦ ibi inueneramꝰ uñ gauderemꝰ. sic
Ic ñ deerit uñ gemamꝰ. Et enĩ ceriuis iste man¬
lucans dex ac nocte lacͥmas suas. raptus desidio
ad fontes aquar̾. interiorẽ scł dulcedinẽ dĩ. effun¬
des suꝑ se aiãm suã. ambulaus in loco tab̾naculi
amirabił usq ad domũ di. ⁊ ductꝰ interioris ⁊ in¬
telligibił soni iocunditate. ut omĩa extĩora ꝯtẽp¬
neret. ⁊ ad interiora raꝑetur. ⁊ adhuc tñ homo ẽ.
aahuc hic gemit. adhuc carnẽ fragilẽ portat. ad¬
huc int̃ scandala huiꝰ mundi ꝑiclitatur. Respȩxit
ꝯase tanquã inde ueniens ⁊ ait sibi ꝯstitutus int̾

Expanded text:
uod corrumpitur, aggravat animam, et deprimit terrena inhabitatio sensum multa cogitantem . Et si utcumque nebulis diffugatis, ambulando per desiderium ad hunc sonum pervenerimus, interdum aliquid de illa domo nitendo carpimus: 201 onere tamen quodam infirmitatis nostrae ad consuela recidimus, et ad solita ista dilabimur. Et quomodo ibi in veneramus unde gauderemus, sic hic non deerit unde gemamus. Etenim iste cervus manducans die ac nocte lacrymas suas, raptus desiderio ad fontes aquarum, interiorem scilicet ad dulcedinem Dei, effundens super se animam suam, ambulans in loco tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei, et ductus interioris et intelligibilis soni jocunditate, ut omnia exteriora contemneret, et ad interiora raperetur: adhuc tamen homo est, adhuc hic gemit, adhuc carnem fragilem portat, adhuc inter scandala hujus mundi periclitatur. Respexit et ad se, tamquam inde veniens, et ait sibi, constitutus inter