comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
assentit᷑ sapĩe. nihil scit. neq nulli rei sapiens
assentit᷑. Qd ampliꝰ uultiᷤᷤ. Ande illo errore aliqͥd
ꝗͣrimꝰ. quẽ dñt penitꝰ euitari.si nulła rẽ aiũm
declinꝰ assensio: Errat enĩ inqͥunt. qͥc qͥs ñ soło
rẽ falsã.s etiã dubiã qmͣuis uera sit ap̃pbat.
Nihil aut̃ qđd dubiũ ñ sit inuenio. at inuenit
sapienᷤ ipsã ut dicebamꝰ sapĩam. S hinc iã uul¬
tiꝰ me fortasse disced̾e.ñ s̃ facile securissima
enĩ faciã. quẽ de cast᷑s meis foraᷤᷤ truditis. ni
implorabo auxilia doctoꝵ. cũ qͥbꝰ sisuꝑare
nequeo. minꝰ pudebit fortasse suꝑari: Iaciã
gͣ qͥbꝰ uiribꝰ possũ. fumosũ qͥdẽ iã ⁊ scabtũ. s
nifallor ualidissimũ tełu. Qui nihil apꝓbat.¬
ueri simile : Hoc uolebatis. auditisne ut sones
scuta grecania. Eerceptũ ẽ enĩ qđ robustissimõ
qͥdẽ .S. qr manu raculati sumꝰ ⁊ nihil mͥpotemiꝰ
isti mei sugge̾rt̃. nec aliꝗqͥd ut uideo uulnis fe¬

Expanded text:
apientiae, neque nihil scit neque nulli rei sapiens assentitur. quid amplius uultis ? an de illo errore aliquid quaerimus, quem dicunt penitus euitari, si in nullam rem animum declinet assensio ? errat enim, inquiunt, quisquis non solum rem falsam sed etiam dubiam, quamuis uera sit, approbat. nihil autem quod dubium non sit inuenio. at inuenit sapiens ipsam, ut dicebamus, sapientiam. Sed hinc iam uultis me fortasse discedere. non sunt facile securissima enim faciam, quem de castris meis foras truditis? num implorabo auxilia doctorum, cum quibus si superare nequeo, minus pudebit fortasse superari? iaciam igitur quibus uiribus possum fumosum quidem iam et scabrum sed, nisi fallor, ualidissimum telum: qui nihil ape? ubi est verisimile? Hoc volebatis. Auditisne ut sonent scuta graecanica? Exceptum est quod robustissimum quidem: sed qua manu jaculati sumus? Et nihil mihi potentius isti mei suggerunt; nec aliquid, ut video, vulneris fe
Abbreviated transcription (Latin):
dedalu timeã. sine ulliᷤᷤ ad hanc rẽ accõmodatis
instrum̃tis. aut aliꝗͣ occultiore potentu egtõ
mare nemo tͣnsmittit.ꝙ̃ uiᷤᷤ nihil aliud qͣm ꝑ¬
uenire ꝓponat. qđ cũ ei euen̾it. illa oĩa qͥbꝰ ad¬

Expanded text:
Daedalum timeam, sine ullis ad hanc rem accommodatis Daedalum timeam, sine ullis ad hanc rem accommodatis instrumentis aut aliqua occultiore potentia Aegeum mare nemo transmittit, quamuis nihil aliud quam peruenire
Abbreviated transcription (Latin):
suppet̾e. ñ ita sentio. Aut enĩ lic eadẽ repugnante
atq inuita. ñ dĩi sapienti. cupido tam̃ sapien¬
tie. ea sume qͦ uite necessaria ẽfitem. aut ẽce¬
dñdũ ẽ etiã inoi sapientis uita eã dominari. cõ
tere ingͥt.Itaq nc̃ etiã abste qͦro. utrõ fortunã
ad se ipsã ẽ tẽpnendã. aliqͥd iuuare estimes. ꝗđ s
arbitrariꝰ. dico sapientiȩ cupidũ. magnoꝑe indi¬
gere fortune. Arbitͦt inꝗͣm. si qͥdẽ ꝑ ilła enit talis
qͣliꝰ eã possit c̃ tẽpn̾e nec absurdu ẽ. Nãsic enã pir¬
uis nob̾ ub̾a s̃ necessaria. qͥbꝰ efficit᷑. ut sine hispt̾ea
uiue ac uale possimꝰ. Sententias ait nr̃as. si aĩ õ¬
ceptio ñ dissonat. c̃ cordare mͥliquet. nͥfortedis¬
serendũ cuiꝗͣ. uidet᷑. qd̃ fortunȩ ł ub̾um. ñ ipsa
ciat. Nihil magnũ ẽ inꝗͣ.alio simili iti. Nã ut
sine naui ł qͦlib uehiculo. aut õino neł ipsũ

Expanded text:
suppetere, non ita sentio. aut enim licet eadem repugnante suppetere, non ita sentio. aut enim licet eadem repugnante atque inuita nondum sapienti, cupido tamen sapientiae ea sumere, quae uitae necessaria confitemur, aut concedendum etiam in omni sapientis uita eam dominari, cum tere, inquit. itaque nunc etiam abs te quaero, utrum fortunam ad se ipsam contemnendam aliquid iuuare aestimes. quod si arbitraris, dico sapientiae cupidum magnopere indigere fortuna. — Arbitror, inquam, si quidem per illam erit talis, qualis eam possit contemnere. nec absurdum est; nam sic etiam paruis nobis ubera necessaria sunt, quibus efficitur, ut sine his postea uiuere ac ualere possimus. — Sententias, ait, nostras, si animi conceptio non dissonat, concordare mihi liquet, nisi forte disserendum cuiquam uidetur, quod fortunae uel uberum non ipsa ores. —Nihil magnum est, inquam, alio simili uti. nam ut sine naui uel quolibet uehiculo aut omnino, ne uel ipsum
Abbreviated transcription (Latin):
uob̾ qͦso heft̃nũ diẽ uidem̃ dixisse: Uob̾ qͥđẽ in
studũs ur̃is. uiu̾e licuat. Nã ⁊ tͥgeti. u̾ gilii tecar¬
minibꝰ oblectasti: ⁊ licentiꝰ fingendis u̾sibꝰ uacuit:
quoꝵ amore ita ꝑculsꝰ ẽ ut ꝓpt̃ eũ maxime
mͥ istũ s̾monẽ inferendũ putarẽ. qͦ in eiꝰ aĩo phy
losophia nẽ etũ tẽpꝰ ẽ maiorẽ partẽ ñ mͦ quã
poctica .s ꝗͣui alia disciplina sͥ usurp acuen¬
dio. S queso uoꝰ. ñ ne miserati nr̃i estiᷤ. cũ pͥdie
ita cubitũ issemꝰ. ut ad dilatã q̃stionẽ ⁊ prsꝰ ad
nihil aliud surget᷑ qd tanta dere familiari ne¬
cessario ꝑagñda extiter̃. ut hi penitꝰ occupati.
uirduas ext̾maᷤ diei horaᷤᷤ in no̾m⁊ ipso ᷤs respi¬
rare possemꝰ: quarẽ semꝑ fuit sententia mea
fortuna ipsa opꝰ ẽẽ arbitͣris: me qͦ comitẽ in hanc
sententiã do tͥ. Sinfortunȩ nihil aliud ẽ cedis.
ꝙ̃ ca qͣ corpis necessitati ñ possunt nͥ̃ ipsa polente

Expanded text:
uobis quaeso hesternum diem uidemur duxisse? uobis quidem in studiis uestris uiuere licuit. nam et tu, Trygeti, Uergilii te carminibus oblectasti et Licentius fingendis uersibus uacauit, quorum amore ita perculsus est, ut propter cum maxime mihi istum sermonem inferendum putarem, quo i — maiorem partem non modo quam poetica sed quaeuis alia disciplina sibi usurpet ac uindicet. Sed quaeso uos, nonne miserati nos estis, cum pridie ita cubitum issemus, ut ad dilatam quaestionem et prorsus ad nihil aliud surgeretur, quod tanta de re familiari necessario peragenda extiterunt, ut his penitus occupati uix duas extremas diei horas in nosmet ipsos respirare possemus? quare semper fuit sententia mea fortuna ipsa opus esse arbitraris, me quoque comitem in hanc sententiam do tibi. sin fortunae nihil aliud concedis quam ea, quae corporis necessitati non possunt nisi ipsa uolente
Abbreviated transcription (Latin):
lie̾de. alt̾ nimiᷤꝰ e̾dulꝰeit. Pentũ ẽ ad aliqđ bi¬
uiõ. Eic ille eͦdulꝰ pastori qͥ ad̾ at ł cupiã rusti¬
cano: salue frugi homo. dic qͦso q̃b̃n inilłu lo¬
cũ ꝑgit᷑. Respondt᷑. Si hac ibis. nihiletralis.
Et ille adeomitẽ. Perũ dic̃. hac eamꝰ. Rid uit
caittissimꝰ ⁊ tã cito assensũ facetissimõ illudit.
atq int̾ ea illo discednte. inbruo figit᷑ :iã
in eipit uid t᷑pe cessare. Cũ ecce eralio uie
cornu. lautꝰ qͥda ⁊ urbanꝰ eqͦ insidenꝰ emin.i
ꝓpinq̃re occipit. Gratulat᷑ iste tũ ad uenienti.
⁊ salitato indicit ꝓpositõ ꝗͣnt uiã. diẽ gtiã
remansioni suȩ ciusã. qͥbeni uolentiorẽ rd¬
dat. pastori eũ p̃ferens. Ille aut̃ cusu plan
etit. dehis qs samardo cosiã uulgꝰ uocatites¬
nuit suũ morẽ hopessim: etiã gcati. hac ꝑst
uit. Nã ego iñ uenio. Deccpit atq abiit .S. q̃ndo

Expanded text:
e, alter nimis credulus sit. uentum est ad aliquod biuium. hic ille credulus pastori, qui aderat, uel cuipiam rusticano: salue, frugi homo! dic quaeso, qua bene in illum locum pergatur. respondetur: si hac ibis, nihil errabis. et ille ad comitem: uerum dicit, hac eamus. ridet uir cautissimus et tam cito assensum facetissime inludit atque interea illo discedente in biuio figitur. et iam incipit uideri turpe cessare, cum ecce ex alio uiae cornu lautus quidam et urbanus equo insidens eminet et propinquare occipit. gratulatur iste, tum aduenienti et salutato indicat propositum, quaerit uiam, dicit etiam remansionis suae causam, quo beniuolentiorem reddat pastori eum praeferens. ille autem casu planus erat de his, quos samardocos iam uulgus uocat. tenuit suum morem homo pessimus etiam gratis. hac perge, ait; nam ego inde uenio. decepit at
Abbreviated transcription (Latin):
mͦcũq dic̾et. parua ñ fierent. đr ptꝰ mortẽ so¬
cͣtis magistͥ sui quẽ singłarit̃ dilexerat. apitha¬
goreis etiã multa didicisse. Pythagoras aut̃ gͦca
aut certe occultissima. ptꝰqm̃ cõmotꝰ pherecide.
cuiꝰdũ sẏri disputati õibꝰ in mortałe ẽẽ aiũm
ẽdid̾. multos sapientes etiã longe lateq ꝑegͥnatꝰ.
audierat gͥ plato adicienꝰ lepõri subtilitatiq
soc̃tice. quã in mortalibꝰ habuit nat᷑aliõ di¬
uinatĩꝙ rerõ piciã. quã abeiş qͦs cõmemora

Expanded text:
modocumque diceret, parua non fierent, dicitur post mortem Socratis magistri sui, quem singulariter dilexerat, a Pythagoreis etiam multa didicisse. Pythagoras autem Graeaut certe occultissima, postquam commotus Pherecydae cuiusdam Syri disputationibus immortalem esse animum credidit, multos sapientes etiam longe lateque peregrinatus audierat. igitur Plato adiciens lepori subtilitatique Socraticae, quam in moralibus habuit, naturalium diuinarumque rerum peritiam, quam ab eis quos memora
Abbreviated transcription (Latin):
Ego u̾ plura qm̃ de qͣuis parte phylosophie.
Nũ pͥmo illa om̃s ꝓpositione qͥbꝰ sup̃uso sũ. uetas cẽ
ista me docurt. dem̃ ꝑistã noui alia uera multa.
S. qm̃ multa sint numate si potestiᷤ. Si.iiiͬi. in

Expanded text:
ego uero plura quam de quauis parte philosophiae. ego uero plura quam de quauis parte philosophiae. nam primo illas omnes propositiones, quibus supra usus sum, ueras esse ista me docuit. deinde per istam noui alia multa uera. sed quam multa sint, numerate, si potestis: si quattuor in
Abbreviated transcription (Latin):
dit in sõnis : Aut fortasse illud formidabi. ne
dormienᷤ amittat sapiãm. s pueriᷤᷤ falsa ꝓha¬
u̾it. Hoc iã ne dormiens qͥdẽ aud sõpniare.
ut sapientẽ uigilantẽ uoo. neget si dormiat.
Nec etiã de furore dici posst̃.s in alia festinat
oratio. Hec tam̃ sine c̃ clusione securissima
ñ relinqͦ. aut enĩ amittit᷑ furore sapĩa ⁊ iã ñ
erit sapienꝰ. quẽ uerũ ignore olamatiᷤᷤ aut ser¬
entia eiꝰ man in intellectu. etiã si pars aĩ cȩta
id qđ accep̃ asensibꝰ. uelut in sõnis imaginet᷑.
Rostat dialetica. qͣc̾te sapiens bene noõ. nec
falsũ scire ꝗͥs qͣm pot̃. Si uͦ eã nescit. ñ ꝑtinet
ad sapiãm eiꝰ ꝯgnitio. sine ꝗͣ eẽ sapiens potuit:
⁊ suꝑfluo utrõ uera sit possit ue ꝑcipi qͣrimꝰ.
Itic fortassis aliqͥs mͥ dicat. Soles ꝓde̾ tu stulte
qͥd nou̾if an dedialetica. nihil scire potiusti.

Expanded text:
dit in somnis? aut fortasse illud formidabis, ne dit in somnis? aut fortasse illud formidabis, ne dormiens amittat sapientiam, si pro ueris falsa probauerit? hoc iam ne dormiens quidem audet somniare, ut sapientem uigilantem uocet, neget, si dormiat. haec etiam de furore dici possunt; sed in alia festinat oratio. haec tamen sine conclusione securissima non relinquo. aut enim amittitur furore sapientia et iam non erit sapiens, quem uerum ignorare clamatis, aut scientia eius manet in intellectu, etiamsi pars animi cetera id, quod accepit a sensibus, uelut in somnis imaginetur. Restat dialectica, quam certe sapfalsum scire quisquam potest. si uero eam nescit, non pertinet ad sapientiam eius cognitio, sine qua esse sapiens potuit, et superfluo utrum uera sit possitue percipi quaerimus. hic fortassis mihi aliquis dicat: \'soles prodere tu stulte, quid noueris, an de dialectica nihil scire potuisti?\'
Abbreviated transcription (Latin):
tate posuer: Nihil imped̾. aut cołube colłii. aut
uar incerta. aut gͣue pondꝰ hõi. qđ cameliꝰ leuẽ
ẽ. aut alia sercenta qͦ minꝰ dicant. eo qđ delectan¬
t᷑. delectari se scire. ł eo qͦ offendunt᷑ offendi. qd
refelli posse ñ uideo. lũ cõmouebt qͥfinẽ boni
intim scire boni humani finẽ. inꝗͦ in habitet
beata uita. aut nulłũ ẽẽ. aut in aĩo ẽẽ. aut in
corꝑe. aut inutͦq: Hoc me si poteᷤᷤ. nescire ẽuin¬
ce. Qđ notissime ille ur̃e rationeᷤ nullomͦ faci¬
unt. Qđ si ñ potes. ñ enĩ repꝑies cũ falso simile
sit: ego ne ẽclud̾e dubitabo. recte mͥ uid̾i̾. scire
sapientẽ qͥc ꝗͥd inphylosophia uerũ ẽ. cũ ego
in de tã multa u̾a ꝯgnou̾im: S. mȩtuit fortas¬
se: ne sũmũ bonõ eligat dormienᷤ. Nihil ꝑieli
ẽ cũ euigilau̾it. repudiabit sidisplie: teneb̾
si plac. Qͥc enĩ eũ recte uituꝑabit qđ falsũ iu¬

Expanded text:
tate posuere, nihil impedit aut columbae collum, aut tate posuere, nihil impedit aut columbae collum, aut vox incerta, aut grave pondus homini quod camelis leve est, aut alia sescenta, quominus dicant eo, quo delectantur, delectari se scire uel eo, quo offenduntur, offendi, quod refelli posse non uideo. eum commouebunt, qui finem boni interim scire boni humani finem, in quo inhabitet beata uita, aut nullum esse aut in animo esse aut in corpore aut in utroque. hoc me, si potes, nescire conuince, quod notissimae illae uestrae rationes nullo modo faciunt. quod si non potes — non enim reperies, cui falso simile sit-egone concludere dubitabo recte mihi uideri scire sapientem quidquid in philosophia uerum est, cum ego inde tam multa uera cognouerim ? Sed metuit fortasse, ne summum bonum eligat dormiens. nihil pericli est; cum euigilauerit, repudiabit, si displicet, tenebit, si placet. quis enim eum recte uituperabit, quod falsum ui
Abbreviated transcription (Latin):
illud suaue eẽ ł c̃t᷑. nec ulla całupnia g̾ea. ab
ista seientia posse deduer. ꝙͥ enĩ tã inpadens
sit qͥm̃ cũ delectatiõ e aliqͥd ligurrienti dicit
fortasse ñ gustas : s hoo sõniũ ẽ. Nũgͥdnãit¬
sisto S me tam̃ illud insõniꝰ etiã delecian⁊
qͣ stꝰ illud qđ me seire dixi. nulla ẽfundit si¬
mlitudo falsix. ⁊ epieurtus ł cytenaicis la
multa fortasse ꝓsensibꝰ dicant. ẽt᷑ qͣ nihil dictũ ẽẽ
ab achademicis accĩpi. S qͥd adme. Si uołt ista ⁊ poᷤ¬
orã ista q̃ corꝑis sensu accip̃ aĩmꝰ opinionẽ possẽ
gigne c̃fitent᷑. scientiã uꝰ negant. ꝗmͣ tam̃ uołt
intelligentia ẽ tin̾i. remotãq asensibꝰ inm̃te ui¬
uere. Et forte ineoꝵ num̾o ẽ sapienꝰ ille ꝙͣ qͣrimꝰ.
moribꝰ ingͥrentẽ ł iuuat. ł impedit corꝑiꝰ sensa
Ni uͦ illos ipso ᷤᷤ qͥ sũmũ hoĩs uerũ bonũ in uolup¬

Expanded text:
illud suaue esse uel contra nec ulla calumnia Graeca ab illud suaue esse uel contra nec ulla calumnia Graeca ab ista scientia posse deduci. quis enim tam inpudens sit, qui mihi cum delectatione aliquid ligurrienti dicat: fortasse nongustas, sed hoc somnium est ? numquidnamresisto? sed me tamen illud in somnis etiam delectaret. quare illud, quod me scire dixi, nulla confundit similitudo falsorum et Epicureus uel Cyrenaici et alia multa fortasse pro sensibus dicant, contra quae nihil dictum esse ab Academicis accepi. sed quid ad me? si uolunt ista et si posomnia ista, quae corporis sensu accipit animus, opinionem posse gignere confitentur, scientiam uero negant, quam tamen uolunt intellegentia contineri remotamque a sensibus in mente uiuere. et forte in eorum numero est sapiens ille, quem quaerimus. moribus inquirentem uel iuuat Nisi vero illos ipsos qui summum hominis bonum in volup
Abbreviated transcription (Latin):
meos false renuntiatioĩs arguerẽ. Nenĩ uid̾cit
qd talibꝰ existentibꝰ causiᷤ iudendũ fuit. Qͥd
multiꝰ opꝰẽ: Noc de t᷑riũ motu. hoc de pennuli
auiũ. hoc decet̾is innumabilibꝰ dici pot᷑. igo
tam̃ fallor si assentiarait. oqͥs piã noliplꝰ as¬
sentiri.qͣm ut ita apparere ꝑsuadeaᷤ. ⁊ nulla
deceptio ẽ. Ñ enĩ uideo qͦ mͦ refellat achademicꝰ
eũ qͥ dic̃. hoc mͥ candidõ udi scio: auditũ meũ
delectari scro: hoc mͥ iocunde olere sero. hoo mͥ
utrũ ꝑse amare sint oleastri fronde. ꝗͣs caꝑ tã ꝑ¬
tinacit᷑ appetit. Ohoiẽm in ꝓb̾u. ñne ẽ caꝑ ipse
modestior: Nescio qͥles pecori sint mͥ tam̃ a mare
s̃. qͥd qͣris ampliꝰ .s. ẽ fortasse aliꝗͥs etiã hoĩum. euu
ñ s̃ amare. Tendisne inmolestiã. Nũꝗͥd nã ego
amaras ẽẽ õĩbꝰ hõibꝰ dixi. Aihi dixi ⁊ hoo ñ scmꝑ
affirmo. Qͥd sienĩ alias alia causa. nẽ dulee qͥppiã.
qͥd gustat bona fide iurare. se scire palato suo

Expanded text:
arguerem. Non enim viderent quod talibus existentibus causis videndum fuit. Quid multis opus est? Hoc de turrium motu, hoc de pinnulis avium, hoc de caeteris innumerabilibus dici potest. Ego tamen fallor, si assentiar, ait quispiam. Noli plus assentiri, quam ut ita tibi apparere persuadeas; et nulla deceptio est. Non enim video, quomodo refellat Academicus eum qui dicit: Hoc mihi candidum videri scio; hoc auditum meum delectari scio; hoc mihi jucunde olere scio; hoc mihi utrum per se amarae sint oleastri frondes, quas caper tam pertinaciter appetit. O hominem improbum! nonne est caper ipse modestior? Nescio quales pecori sint, mihi tamen amarae sunt. quid quaeris amplius ? sed est fortasse aliquis etiam hominum, cui non sint amarae. tendisne in molestiam? numquidnam ego amaras esse omnibus dixi? mihi dixi et huc non semper adfirmo. quid, si enim alias alia causa nunc dulce quippiam, , cum aliquid gustat, bona fide iurare se scire palato suo
Abbreviated transcription (Latin):
qͦ in tenebs letꝰ am̃plectit᷑. ñ ten̾e uiã suã s in
alienos limites passi sponte declinare ꝑmit¬
tit: totũ patͥmoniũ etiã ꝑ uirgia dissipͥauit.
Noc oͦ nihil ad me attin. Sienĩ ad sapĩam ꝑti¬
n hoꝵ aliqͥd scire ⁊d ñ pot lat̾e sapiãm. Si apt̃
aliud qͥddã eẽ sapiãm ilła seit sapien. istã ẽtẽp¬
nit. Tañ ego qͥ longe adhuo absũ. ł auicini¬
tate sapientis. nissis physierꝰ ñ nibil seio.¬
sertũ enĩ habeo: aut unõ eẽ mundũ. aut ñ unõ.
Et siñ unũ. aut finiti numa aut infinita. Istã sen¬
tentiã carndide ᷤᷤ false cẽ simiłẽ doceat. att̃ scio mun¬
du istũ nr̃m. aut nat᷑a corpoꝵ. aut aliꝗͣ ꝓuidentia¬

Expanded text:
quae in tenebris laetus amplectitur, non tenere uiam suam sed in quae in tenebris laetus amplectitur, non tenere uiam suam sed in alienos limites passim sponte declinare permittit, totum patrimonium etiam per iurgia dissipauit. hoc uero nihil ad me attinet. si enim ad sapientiam pertinet horum aliquid scire, id non potest latere sapientem. si autem aliud quiddam escinitate sapientis. in istis physicis nonnihil scio.ertum enim habeo aut unum esse mundum aut non unum; et si non unum, aut finiti numeri aut infiniti. istam sententiam Carneades falsae esse similem ducent. item scio mundum istum n
Abbreviated transcription (Latin):
carit. ⁊ eiꝰdẽ molibꝰ oppͥm. docen aliqͥd ẽẽ in
phylosophia. ꝗd tã qm̃ simile falso. incertũ ab¬
ste ficri ñ possit. Certe ad alia ꝓꝑabo. hoc ꝗͥs
melia. quẽ ame ł mortuũ putat uͥcũq aut uñ¬
cũq: posse suꝑari. Si aut̃ ñ putat. migieors ẽ. ꝗͥ
mẽ passim deserere p̃sidia. ⁊ tecũ in cãpo sertare
memini. mortuuᷤᷤẽ. nec iã ꝓsepulehro tuo iure
uabit. Nihil ais in phylosophia posse ꝑcipi:
ut oronẽ tuã large lateq diffundaᷤᷤ arripisrix¬
as dissensionesꝗ phylosophoꝵ. ⁊ eas tͥ c̃t̃ illadꝰ ar¬
ma ministre arbit᷑ris. Quomͦ enĩ int̾ democ̾tũ
⁊suꝑiores phẏsicoᷤ. de uno mundo ⁊ innumꝰabi¬
libꝰ litẽ diudicabimꝰ cũ int̾ ipsũ heredẽq: eiꝰ
epicurũ. c̃ cordia man̾e neqͥu̾it. Nã iste lux u¬
rosꝰ cũ athomoᷤᷤ qͣs ancillulas suaᷤᷤ iđ corpꝰcula

Expanded text:
cabit et eiusdem molibus opprimet docens aliquid esse in cabit et eiusdem molibus opprimet docens aliquid esse in philosophia, quod tamquam simile falso incertum abs te fieri non possit. certe ad alia properabam; hocmelia, quem a me uel mortuum putat ubicumque aut undecumque posse superari. si autem non putat, immisericors est, qui me passim deserere praesidia et tecum in campo certare memini, mortuus es nec iam pro sepulchro tuo iure uabit. Nihil ais in philosophia posse percipi et, ut orationem tuam large lateque diffundas, arripis rixas dissensionesque philosophorum et eas tibi contra illos arma ministrare arbitraris. quomodo enim inter Democritum et superiores physicos de uno mundo et innumerabilibus litem diiudicabimus, cum inter ipsum heredemque eius Epicurum concordia manere nequiuerit? nam iste luxuriosus cum atomos quasi ancillulas suas, id est corpuscula,
Abbreviated transcription (Latin):
cite quę int̾ phylosophoᷤdũr: ceta ad nos ꝑtin̾e.¬
ut si inluce titubauo cottidiana ⁊ uulgari. ad
illas imꝑator teneb̾s ꝓuocẽ uͥsoli qͥdẽ diuini ocu¬
li uident. qͥ me etiã si palpitantẽ atq cadentẽ
aspex̾int. ceciᷤᷤ ꝓd̾e nequeant. p̃sertĩ arrogantibꝰ.
⁊ ꝗcͦ doceri aliqͥd pudeat. Laute qͥdẽ ogͣca industa
succineta ⁊ parata ꝓcediᷤ. s ñ respici᷑ ilła defini¬
tionẽ ⁊ inuentũ eẽ phylosophię. ⁊ inuestibulo
phylosophiȩ fixũ atq fundatã. Quã si succid̾e
tẽptabis rediet bi pennis merura. Alla enĩ labe¬
factata. ñ solũ pot̾ aliqͥd ꝑcipi.s etiã id pot̃. ꝗđ¬
etiã falso simillimũ ẽ. Si eã ñ audebiᷤᷤ euertere.
ẽ enĩ patibułii tuũ. uñ incautos tͣnsire cupi¬
entes uehemenᷤᷤ crũpiᷤᷤ atq exilis: aliqͥs teher¬
cules intua spelunea tãqmͣ semi hoiem suffo¬

Expanded text:
cire, quae inter philosophocire, quae inter philosophout si in luce titubauero cotidiana et uulgari, ad illas imperitorum tenebras prouocem, ubi soli quidam diuini oculi uident, qui me, etiamsi palpitantem atque cadentem aspexerint, caecis prodere nequeant praesertim arrogantibus et quos doceri aliquid pudeat. laute quidem o Graeca industria, succincta et parata procedis, sed non respicis illam definitionem et inuentum esse phphilosophiae fixam atque fundatam. Quam si succidere tentabis, rediet bipennis in crura: illa enim labefactata, non solum potest aliquid percipi, sed etiam id potest quod simillimum falso est, si eam non audebis evertere. Est enim latibulum tuum unde in incautos transire cupientes vehemens erumpis atque exsilis: aliquis te Hercules in tua spelunca tanquam semihominem Cacum suffo
Abbreviated transcription (Latin):
Ostendi ᷤ fortasse p̃t̃ ipsã. ⁊ uides ut arbitrͦ. qͥdse¬
qt᷑. Qđ si etiã eiꝰ incertisumꝰ. nec ita noᷤᷤ deserit
ilła diffinitionẽ uerissimã iudico. aut enĩ posstͣ
ꝑcipi ⁊ falsa. qđ uehem̃tiꝰ achademicitiment .:¬
reuera absurdũ ẽ. aut nec ea posst̃ ꝗͣ s̃ falsis si¬
millima. Uñ illa diffinatio u̾aẽ. S iã cęt̾a uide¬
amꝰ qm̃uis hec nͥ fallor possint ad uictoriã satis
stitiumꝰ. nihil ꝑcipi posse. nulli rei debere assen¬
tiri. Dcassentiendo mox nẽ:. aliãs pauea de ꝑ¬
ceptione dicemꝰ. Nihił ne ꝓrso dicitis possẽ c̃õ¬
p̃hendi. Hic euigi lauit carneades. Nã nemo ⁊stoꝵ
mag̃ alte ꝙͣ ille dormiũ. ⁊ cͥcũsper̃ rerũ cuidentiã.
ltaq oredo secũ ipse ut fit loqñs. Ergone ait car¬
neades dict᷑us es. nescire te utrũ ħosiᷤᷤ aut formu¬
ci: Aut dete c̃sippꝰ tum phauit. Dicamꝰ ca nos nes¬

Expanded text:
ostendis fortasse praeter ipsam et uides, ut arbitror, quid seostendis fortasse praeter ipsam et uides, ut arbitror, quid sequatur. quodsi etiam eius incerti sumus, nec ita nos deserit illam definitionem uerissimam iudico. aut enim possunt percipi et falsa, quod uehementius Academici timent et re uera absurdum est, aut nec ea possunt, quae sunt falsis simillima; unde illa definitio uera est. sed iam cetera uideamus. Quamuis haec, nisi fallor, possint ad uictoriam satis stituimus: nihil posse percipi et nulli rei debere assentiri. de assentiendo mox; nunc alia pauca de perceptione dicemus. nihilne prorsus dicitis posse conprehendi? hic euigilauit Carneades - nam nemo istorum minus alte quam ille dormiuit — et circumspexit rerum euidentiam. itaque credo secum ipse, ut fit, loquens: ergone, ait, Carneade, dicturus es nescire te, utrum homo sis an formica? aut de te Chrysippus triumphabit? dicamus ea nos nes
Abbreviated transcription (Latin):
potueriᷤ hanc ipsã quã ꝑcipias habes. Si aut̃ re¬
felleris. uñ ꝑcipiendo impediari ñ habes. Ego eã
refelli posse ñ uideo.⁊ oĩno uerissimã iudico. ltaq
eũ eã scio. ꝙͣ uiᷤ sĩ stultꝰ. ñ nihil scio. S fac ilła u̾-¬
sutie tuẽ cede. utar cõplerione securissima.
ait enĩ u̾a ẽ aut fassa. Uere. bene. teneo. Si fal¬
si. pot̃ aliqͥd ꝑcipi.etiã si habeat cõmuma sig¬
na cũ falso. Uñ ingͥt pot̃. Ncrissime gͥ leno
definiuit. nec ei qͥsqͥs nec in ħ c̃sensit erraõ.
Anparue landiᷤᷤ⁊ sinceritatis definitionẽ pu¬
dict᷑i. cũ designaret qͣle eẽt qđ ꝑcipi poss. se
ipsã tałe eẽ monstrauit. ut a c̃p̃hensibilibꝰ rebꝰ
diffinitio eẽt ad exempłi: Ntrũ ait eniã ipsa
uera sit nescio. s qr ẽ ꝓbabilis. iđõ seqñs ostendo.
nihil eẽ tale. qͣle illa exp̃ssit posse cõp̃hendi.

Expanded text:
potueris, hanc ipsam quam percipias habes. si autem repotueris, hanc ipsam quam percipias habes. si autem refelleris. unde a percipiendo impediaris non habes. ego eam refelli posse non uideo et omnino uerissimam iudico. itaque cum eam scio, quamuis sim stultus, nonnihil scio. sed fac illam uersutiae tuae cedere. utar complexione securissima. aut enim uera est aut falsa. si uera, bene teneo; si falsa, potest aliquid percipi, etiamsi habeat communia signa cum falso. unde, inquit, potest? uerissime igitur Zeno definiuit nec ei quisquis uel in hoc consensit, errauit. an paruae laudis et sinceritatis definitionem puse ipsam talem esse monstrauit? ita comprehendibilibus rebus et definitio est et exemplum. utrum, ait, l\'tiam ipsa uera sit nescio; sed quia est probabilis, ideo eam sequens ostendo nihil esse tale, quale illa expressit posse comprehendi.
Abbreviated transcription (Latin):
ciꝑe. Nĩ nihil ap̃ te aliud inueniet᷑. Ita fit. ut
si hoc dix̾iᷤ fugiant tãꝙ̃. insanũ.si aliomͦ ad hoc
addur̾is. facias insinos. S credam. ꝓpt̾ ut rãq:
sententiã. eꝗͣ hor̃es nolle phylosophari. Si aligͥd
phylosophĩe ꝑnitiosũ lenonis definitio diẽẽ
cogebat. miho. id ne ħoi dicenđu fuit. uñ se
dolerit: an id uñ te detideret ꝰ. Tam̃ qđ. Lenode¬
finiuit. qnͣtũ stulti possumꝰ discutĩamꝰ. Iduis ẽ
ait posse cõp̃hendi: ꝗqd̾ sic appareret. ut falsũ
apparere ñ poss. Manifestũ ẽ nihil aliud inꝑ
ceptionẽ uenire. Hoc ⁊ ego ingͥt archesilaᷤ uideo:
⁊ hoc ipse doceo nihil ꝑcipi. Non enĩ tale aliqͥd
inueniri pot̃. fortasse abste atq ab alii stubiᷤ:
aut asaprente.Cur ñ pot̃: quãꝙ̃ ⁊ ipsi stulto ni¬
hil respond̾i posse arbitͦr: si tͥ dicat. ut illo me¬
motabili acumine hanc ipsã diffinitionẽ r̾eno¬
nis refellas: ostñdaᷤᷤ cã etiã falsã fuisse. Qđ si non

Expanded text:
cipere; nam nihil aliud apud te inuenietur. ita fit, ut, si hoc dixeris, fugiant tamquam insanum, si alio modo ad hoc adduxeris, facias insanos. sed credamus propter utramque sententiam aeque homines nolle philosophari. si aliquid philosophiae perniciosum Zenonis definitio dicere cogebat, mi homo. idne homini dicendum fuit, unde se doleret, an id, unde te derideret? Tamen quod Zeno definiuit, quantum stulti possumus, discutiamus. id uisum ait posse comprehendi, quod sic appareret, ut falsum apparere non posset. manifestum est nihil aliud in perceptionem uenire. hoc et ego. inquit Arcesilas, uideo et hoc ipso doceo nihil percipi. non enim tale aliquid inueniri potest. fortasse abs te atque ab aliis stultis; at a sapiente cur non potest : quamquam et ipsi stulto nihil responderi posse arbitror, si tibi dicat, ut illo memorabili acumine tuo hanc ipsam Zenonis definitionem refellas et ostendas cani etiam falsam esse posse; quod si non
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓipsis sensibꝰ multa posse uideo dici. quȩ abacha¬
demiciꝰᷤ rep̃hensa ñ inuenimꝰ. Credo enĩsense ñ
accusari. ł qđ imaginationeᷤᷤ falsas furentes
patiunt᷑. ł qđ falsa insõniᷤᷤ uidemꝰ. Sienĩ uera
stat ut ꝗͤrat᷑ utrũ cũ ipsi renuntiant. uerõ
renuntient. age sidicat epicure̾uᷤᷤ qͥs piã. nihil
habeo qđ desensibꝰ ẽ qͦrar. In iustũ ẽ enĩ abeis ex¬
ig̾e pl᷑ qm̃ posst̃. qͥc ꝗͥd aut᷑ posst̃ uid̾e oculi ue¬
rũ uident. gͦ ne uerũ ẽ qđ deremo in aqͣ uidentꝰ.
Prsꝰ uerũ. Nã causa accednte q̃re ita uidet᷑. si¬

Expanded text:
dici, quae ab Academicis reprehensa non inuenimus. credo enim sensus non accusari, uel quod imaginationes falsas furentes patiuntur uel quod falsa in somnis uidemus. si enim uera stat, ut quaeratur, utrum cum ipsi renuntiant uerum renuntient. age, si dicat Epicureus quispiam: \'nihil habeo quod de sensibus conquerar; iniustum est enim ab eis exigere plus quam possunt; quidquid autem possunt uidere oculi, uerum uident\', ergone uerum est quod de remo in aqua uident? prorsus uerum. nam causa accedente, quare ita uide
Abbreviated transcription (Latin):
uocare qͥ uidet᷑ auigilantibꝰ ł etiã asaniꝰ. illod
c̃tende si potes. cos qui dormiunt acfuriun.
ñ inmundo furere atq dormire. Quã obrẽ hoc
sumꝰ dormientes. siue furentes. siue uigilan¬
tes. siue sani. aut unã ẽẽ. aut nͣ eẽ unã. Edis¬
sere qͦmͦ ista possit falsa eẽ sententia. Si enĩ
dormio fieri pot̾ ut nihil dix̾m: aut si etiã
ore dormientiᷤᷤ u̾ba ut solet euasert̃. pot̾ fieri.
ut ñ hic. nrita sedenᷤ. ñ istiᷤᷤ audientibꝰ drx̾im:
ut autͣ hoc falsũ sit. ñ pot̃. Nec ego me illud
ꝓcepisse dico qđ uigiłe. Potesenĩ dice. hoc mͥ etiã
dormienti uidi potuisse idoꝙ hoc pot̃ ẽẽ fal
ñ impudnt̃ affirmo. Qre ł hanc conerionẽ ł illis

Expanded text:
uocare, qui uidetur a uigilantibus uel etiam a sanis, illud uocare, qui uidetur a uigilantibus uel etiam a sanis, illud contende, si potes, eos, qui dormiunt ac furiunt, non in mundo furere atque dormire. quam ob rem hoc  in qua sumus siue dormientes siue furentes siue uigilantes siue sani, aut unam esse aut non esse unam. edissere, quomodo ista possit falsa esse sententia. si enim dormio, fieri potest, ut nihil dixerim; aut si etiam ore dormientis uerba, ut solet, euaserunt, potest fieri, ut non hic, non ita sedens, non istis audientibus dixerim; ut autem hoc falsum sit, non potest. nec ego me illud percepisse dico, quod uigilem. potes enim dicere hoc mihi etiam dormienti uideri potuisse, ideoque hoc potest esse falsonon impudenter affirmo. quare uel hanc conexionem uel illas
Abbreviated transcription (Latin):
si estis aliqͣndo ista tẽptare.s posse aliud ẽe
ac uidet᷑. uehem̃t̃ ꝑsuaðe in cubuistiᷤ. Ego
itaq hoc totũ qͣlecũq ẽ qđ nos c̃tin atq alit
hoc inqm̃ qđ oculiᷤᷤ meis apparet. ameq sen¬
titur hab̾e ⁊ t̾rã cełũ. aut qͣsi t̃rã ⁊ qͣsi cȩłu.
mundũ uoco. Si diciᷤᷤ nihil. mͥuid̾i. nũꝙͣ erra¬
bo. Is enĩ errat. qͥ qđ sͥ uidet᷑ tem̾e ꝓbat. Posse
enĩ falsũ uidi asentientibꝰ dicitis. nihil uidi
ñ dicitis. ꝓrsꝰ enĩ oĩs disputatioi̾s causa tolle¬
t᷑. uͥregnare uoslib. si ñ sołu nihil scimꝰ. s etiã
nil nob̾ uidet᷑. Si aut̃ hoc qđ̃ mͥ uidet᷑ negas
mundũ cẽ. de nor̃e c̃ tͦ u̾siã faciꝰᷤ cũ idame dix¬
erĩ mundũ uocari. Etiã ne inqͥes si dormiᷤᷤ mun¬
dꝰ ẽ iste quẽ uides: Iã dictũ ẽ. qcꝗͣd mͥ tale ui
det᷑. mundũ appello . Sirũ sołũ plae mundõ

Expanded text:
si estis aliquando ista temtare, sed posse aliud esse si estis aliquando ista temtare, sed posse aliud esse ac uidetur uehementer persuadere incubuistis. ego itaque hoc totum, qualecumque est, quod nos continet atque alit, hoc, inquam, quod oculis meis apparet a meque sentitur habere terram et caelum aut quasi terram et quasi caelum. mundum uoco. si dicis nihil mihi uideri, numquam errabo. is enim errat, qui quod sibi uidetur temere probat. posse enim falsum uideri a sentientibus dicitis, nihil uideri non dicitis. prorsus enim omnis disputationis causa tolletur, ubi regnare uos libet, si non solum nihil scimus, sed etiam nil nobis uidetur. si autem hoc, quod mihi uidetur, negas mundum esse, de nomine controuersiam facis, cum id a me dixerim mundum uocari. Etiamne, inquies, si dormis, mundus estiste quem uides ? iam dictum est, quidquid tale mihi uidetur, mundum appello. sed si eum solum placet mundum
Abbreviated transcription (Latin):
pisse eẽ minime desit᷑um. aut ortũ extpre. ñ ha¬
bere.s habit᷑um eẽ finẽ aut ⁊ man̾e cepisse. ⁊ ñ ꝑ¬
petuo eẽ mansurũ. ⁊ innumabilia physica hoc
mͦ noui. Hera enĩ s̃ ista disiuncta. nec similitu¬
dine aliqͣ falsi ea ꝙͥs qmͣ pot̃ c̃funde.S ad sume
aut aliqͥd achademicꝰ nolo. Nã hoc ẽ dic̾e̾. relin
qͦ qd sciꝰᷤ dic qd nesciᷤᷤ.S. pend sententia. Meliꝰ
certe pend qmͣ cadit. Nẽpe plena ẽ. nẽpe iã pot̃
aut falsa aut ua noĩari. Hanc ego me scire di¬
co. tu nec adphylosophiã ꝑtin̾e ista negaᷤ.  eoꝵ
sciri nihil posse asseriᷤ. Ostende me ista nescire:
dic istaᷤ disiunctione ᷤᷤ aut falsaᷤ eẽ. aut aliqͥd
cõmune hab̾e cũ falso: ꝑ qđ disc̾nioĩno ñ pos¬
sint. Uñ in ꝗt soiꝰ eẽ istũ mundũ si senso fallug᷑.
Nũ ꝗm̃ rationeᷤᷤ ur̃o ita uĩsensuũ refelle̾ potũ¬
er̃ ut c̃ uine̾etis. nob̾ nihil uidiꝰ. nec oĩno au¬

Expanded text:
tum ex tempore non habere, sed habiturum esse finem aut et manere COl\'pisse et non perpetuo esse mansurum et innumerabilia physica hoc modo noui. uera enim sunt ista disiuncta nec similitudine aliqua falsi ea quisquam potest confundere. sed adsume aliquid. ait Academicus. nolo; nam hoc est dd scis. dic quod nescis. sed pendet sententia. melius certe pendet quam cadit; nempe plena est; nempe iam potest aut falsa aut uera nominari. hanc ego me scire dico. tu, qui nec ad philosophiam pertinere ista negas et eorum sciri nihil posse asseris, ostende me ista nescire; dic istas disiunctiones aut falsas esse aut aliquid commune habere cum falso, per quod discerni omnino non possinumquam rationes uestrae ita uim sensuum refellere potuerunt, ut conuinceretis nobis nihil uideri, nec omnino au
Abbreviated transcription (Latin):
qͥsit inuob̾ sapienᷤᷤ ignoro. Iste aut̃ etiã ipsũ s¬
si hoc adu̾sarꝰ us dix̾it. uincã gła. Si aut̃ eru¬
bescenᷤᷤ ẽ fessꝰ fuerit sapientẽ scire sapiãm. uincã
sententia. S. ab hoc iã litigioso tͥbunali secedamꝰ.
in aliꝗͣ. locũ. u nob̾ nulla tͣba molestasit. atꝙ:

Expanded text:
sit in nobis sapiens ignoro. iste autem etiam ipsum sasit in nobis sapiens ignoro. iste autem etiam ipsum sasi hoc aduersarius meus dixerit, uincam gloria; si autem erubescens confessus luerit sapientem scire sapientiam, uincam sententia. Sed ab hoc iam litigioso tribunali secedamus in aliquem locum, ubi nobis nulla turba molesta sit, atque
Abbreviated transcription (Latin):
ilia cinicoꝵ. Si aut̃ stabilissima gła cũ hiscerta¬
re libeat. qđ phylosophanti miã qͥdẽ.s ñdũ sa¬
pienti. faciliori uenia ẽ cedñdi ẽ. qͥd habebt qd̾
possint refelle: Ecec enĩ faciamꝰ me atq achude¬
micõ in illas lites phylosophoꝵ arruisse: om̃s ꝓrsꝰ
assint. ex ponant breuit̃ ꝓtpre suaᷤ sententiaᷤᷤ.
qͣrat᷑ de carneade qͥd censeat. Dubitare sedicit.
itaq ilłu singłi p̃ferant eet̾is. ergo õs oĩbꝰ
magna nimirũ atq altissima gła. Q istũ nolit
imitari. Et ego itaq int̾rogatꝰ iđe respondebo.
Par enĩ laus. ea gͥ gła gaud sapienꝰ inꝗ̃ illi stul¬
tꝰ eqͣt᷑. qͥd sicũ etiã facile suꝑit. Hilne agit pu¬
dor: Nã istũ achademicõ iã de iudicio dicedñ¬
tẽ tenebo. Qype auidior huiꝰ mi uictorie
stultioia ẽ. Ergo eo retento. ꝓda iudicibꝰꝗ igro
rant.⁊ dicã ego. Niri optimi. hoc eũ isto comuno

Expanded text:
ilia Cynicorum. si autem ista uilissima gloria cum his certailia Cynicorum. si autem ista uilissima gloria cum his certare libeat, quod philosophanti mihi iam quidem sed nondum sapienti faciliore uenia concedendum est, quid habebunt, quod possint refellere? ecce enim faciamus me atque Academicum in illas lites philosophorum inruisse; omnes prorsus assint, exponant breuiter pro tempore sententias suas. quaeratur de Carneade, quid censeat. dubitare se dicet. itaque illum singuli praeferent ceteris, ergo omnes omnibus, magna nimirum atque altissima gloria. quis istum nolit imitari? et ego itaque interrogatus idem respondebo; par erit laus. ea igitur gloria gaudet sapiens, in qua illi stultus aequatur. quid, si eum etiam facile superat? nihilne agit pudor? nam istum Academicum iam de iudicio discedentem tenebo; quippe auidior huius modi uictoriae stultitia est. rant, et dicam: Ego, viri optimi, hoc cum isto commune
Abbreviated transcription (Latin):
dicis. s reqͥrã diligentiꝰ. Nne aꝑtũ ẽ totã ilła
porticõ insanã.achademicos aut̃ p̃illiᷤ modest¬
os. cautoq hoĩes uidi epicuro. Ita ꝑ eqͤ ꝓpe de
erit. In qͦ ergo nihil adu̾sabor. nec ei sylle aufe
tate abhorreret. seꝗͥ ⁊ collige uoliusse. Qd enĩ me
impedit. ꝗͥ si huic uanitati resiste̾ uełi. facrle osten¬
Uñ fit. ut cũ seille achademicꝰ iartantioulꝰ qͣs
discipułu singlis dedit. nemoq: illi qđ se scire
putat ꝑsuade̾ potuerit: magna illoꝵ pt̾ra ẽ¬
sensione rideat᷑. lã enĩ qͥsq aliũ quẽlib ad u̾sa-¬
rioꝵ suoꝵ. nihil didicisse. he uͦ nĩhil posse disce
iudicabit. Ca qͦ deinceps de oĩũ scolis. ñ ferulis
qd eet̃ deformiꝰ ꝗͣ molestiꝰ.s. illoꝵ palliatoꝵ ela¬¬
ius ⁊ fustibꝰ ꝓiciet᷑. Ñenĩ magnũ negotiũ erit. eͣtͣ
cõmunẽ pestẽ. uelut herculea qͦđa postulet aux¬

Expanded text:
dicis, sed requiram diligentius\': nonne apertum est totam illam dicis, sed requiram diligentius\': nonne apertum est totam illam porticum insanam, Academicos autem prae illis modestos cautosque homines uideri Epicuro? ita peraeque prope de erit. in quo ego nihil aduersabor nec eis ullam aufertate abhorreret — sequi et colligere uoluisse. quid enim me impedit. quin, si huic uanitati resistere uelim, facile ostenunde fit, ut, cum se ille Academicus iactanticulus quasi discipulum singulis dederit nemoque illi quod se scire putat persuadere potuerit, magna illorum postea consensione rideatur. iam enim quisque alium quemlibet aduersariorum suorum nihil didicisse, hunc uero nihil posse discere iudicabit. ex quo deinceps de omnium scholis non ferulis, quod esset deformius quam molestius. sed illorum palliatorum clauis et fustibus proicietur. non enim magnum negotium erit contra communem pestem uelut Herculea quaedam postulare aux
Abbreviated transcription (Latin):
t᷑ba temulentoꝵ. ꝗͣrentiõ tam̃ quẽ in cõptiꝰ
unguibꝰ bachantes. asꝑoq ore discerpunt.
uoluptatis nom̃. suauitatẽ qͥetẽ. teste ppło exag¬
gerans. in stat acrit᷑. ut sine nͥea beatꝰ nemo ẽẽ
posse uideat᷑. Inquoꝵ rirã si acha demicꝰ incur¬
rerit: utͦsq audiet t᷑hentes se ad suaᷤᷤ partes .S. si
inillos aut inisto c̃cesserit: ab eis ꝗͥs deseret. insanꝰ.
imꝑitꝰ. tem̾ariꝰq clamabit᷑. itaq cũ ⁊ hac ⁊ illae
aurẽ diligñt᷑ ad mou̾it int̾rogatꝰ qͥd ei uideat᷑:
dubitare se dic. Roga nc̃stareũ qͥ sit melior: epi¬
curꝰ ne. ꝗͥ delirare ilłu clamat: an achademicꝰ qͥsͥ
adhuc dere tanta delibandũ ẽẽ pnuntiat. Ne¬
modubitat achademieõ p̃latũ iri. Rurso te ad
illũ ẽ u̾te.:⁊ qͦͣre ꝗͦ magis amet. Iononẽ aqͦ bestia
noĩat᷑. an archẽsi lan. aqͦ auđd. tu fortasse uerũ

Expanded text:
turba temulentorum, quaerentium tamen, quem i ncomtis turba temulentorum, quaerentium tamen, quem i ncomtis ungui bus bacchantes asperoque ore discerpant, uoluptatis nomen, suauitatem, quietem teste populo exaggerans instat acriter. ut nisi ea beatus nemo esse posse uideatur. in quorum rixam si Academicus incurrerit, utrosque audiet trahentes se ad suas partes, sed si in illos aut in istos concesserit, ab eis, quos deseret, insanus imperitus temerariusque clamabitur. itaque cum et hac et illac aurem diligenter admouerit, interrogatus, quid ei uideatur, dubitare se dicet. roga nunc Stoicum. qui sit melior. Epicurusn e, qui delirare illum clamat, an Academicus, qui sibi adhuc de re tanta deliberandum esse pronuntiat: nemo dubitat Academicum praelatum iri. rursus te ad illum conuerte et quaere, quem magis amet, Zenonem, a quo bestia nominatur, an Arcesilan, aquo audit: \'tu fortasse uerum
Abbreviated transcription (Latin):
uendicare necẽẽ sit. ex qͦ posse ꝓbabilit᷑ c̃fici.
eũ recte pͥmũ eẽ iudicio suo. qͥ oiũ eet̾oꝵ iudi¬
cio sit sods. Fac enĩ u̾ba causa stoicũ adeẽ sapi¬
entẽ. Nã c̃t᷑ eos potissimũ achademieoꝵ exarsit
ingeniũ. Ergo ĩeno. ł csippꝰ si int̾roget᷑ qͥd sit
sap̾ienꝰ: respondeb̾ eũ ẽẽ ꝗͣ ipse descͥpsit. Cont᷑
epicuriꝰ ł q̃si aliꝰ ꝙͥ ad isarioꝵ negebꝰ. suũq
potiꝰ ꝑitissimũ uoluptatũ aucupẽ. sapientẽ
ẽẽ ẽtend. Iñ ad uirgiõ. Clamat leno. ⁊ tota
illa porticꝰ tumultuat᷑ horẽm natũ ad nihil c̃e
aliud. ꝗmͣ honestatẽ ipsã suo splendore inse
aiõs duce nullo ꝓrsꝰ cõmodo extͥnsecꝰ posito.
⁊ qͣsi lenocinante m̾cede. uoluptatẽq ilła
epicuri. solis int̾se peccoribꝰ ẽẽ cõmunẽ. in qͦrũ
societatẽ ⁊ hoĩem sapientẽ trud̾e. nefas eẽ.
ẽtͣ ille. ẽuocata dehortuliᷤᷤ inauriliuõ q̃si liba

Expanded text:
ndicare necesse sit. ex quo posse probabiliter confici eum recte primum esse iudicio suo, qui omnium ceterorum iudicio sit secundus. Facenim uerbi causa Stoicum adesse sapientem; nam contra eos potissimum Academicorum exarsit ingenium. ergo Zeno uel Chrysippus si interrogetur, qui sit sapiens, respondebit eum esse, quem ipse descripserit. consuumque potius peritissimum uoluptatum aucupem sapientem esse contendet. inde ad iurgium. clamat Zeno et tota illa porticus tumultuatur hominem natum ad nihil esse aliud quam honestatem; ipsam suo splendore in se animos ducere nullo prorsus commodo extrinsecus posito et quasi lenocinante mercede, uoluptatemque illam Epicuri solis inter se pecoribus esse communem, in quorum societatem et hominem et sapientem trudere nefas esse. contra ille conuocata de hortulis in auxilium quasi Liber
Abbreviated transcription (Latin):
qͣntũ int̃ nos possumꝰ disseramꝰ. Negant achade¬
mici scrri aliqͥd posse. Uñ hoc uob̾ placuit strdi¬
osissimi ħores atq: doctissimi. Monuit nos in¬
qͥunit diffinitio lenoniᷤ. Cur qͦso : Nã siueraẽ.
ñ nihil ueri nouit. qͥł ipsã nouit. Sinfalsa:
ñ debuit c̃stantissimos cõmou̾e. S uideamꝰ
qͥd ait Teno. Tale scilie uisũ cõp̃hendi atq ꝑei¬
pi posse. qͣle cũ falso ñ hab̾et signa cõmunia.
Noccine te mouit ħõ platoniee ut õĩbꝰ uiribꝰ
abspe discendi studiosos ret̾heres: ut totũ nego¬
tiũ phylosophandi adiuuante qͦda m̃tis inge
posse inhorẽm ead̾e sapiãm.ꝙͣ sapientẽ nescite
cur uiuat. nescire ꝗͦ admodũ uiuat. nescite
utrũ uiuat: ptͦremo qͦ ꝑu̾siꝰ magiꝰq delẏrũ :
insanũ dici nihil pot. simul⁊ sapientẽ ẽẽ. ⁊ig
norare sapĩam. qͥd enĩ ẽ duriꝰ. hoiem ñ posse ẽẽ
sapientẽ.: ansapientẽ neseire sapĩam: Nihil bire

Expanded text:
 disseramus. negant Academici sciri aliquid posse. unde hoc uobis placuit, studiosissimi homines atque doctissimi ? monuit nos, inquiunt, definitio Zenonis. cur quaeso? nam si uera est, nonnihil ueri nouit qui uel ipsam nouit, sin falsa, non debuit constantissimos commouere. sed uideamus quid ait Zeno: tale scilicet uisum comprehendi et percipi posse, quale cum falso non haberet signa communia. hocine te mouit, homo Platonice, ut omnibus uiribus ab spe discendi studiosos retraheres, ut totum negotium philosophandi adiuuante quodam etiam menposse in hominem cadere sapientiam quam sapientem nescire, cur uiuat, nescire, quem ad modum uiuat, nescire, utrum uiuat, postremo, quo peruersius magisque delirum et insanum dici nihi est durius, hominem non posse esse sapientem an sapientem nescire sapientiam ? nihil hinc
Abbreviated transcription (Latin):
uit᷑. tũ etiã pie. Nihil itaq in hoc sermone
ille qnͣta abstẽ m̃tis altitud ine cõmemoratꝰ. qñ¬
ta intentione inoptimũ phylosophie genꝰ ꝓ
theus erũ ille ut uos adolescentes ñ perit᷑ poetaᷤ
aphylosophia c̃ tẽpnendoᷤᷤ ẽẽ uideatiᷤ. inimagi

Expanded text:
uiter tum etiam pie. nihil itaque in hoc sermone uiter tum etiam pie. nihil itaque in hoc sermone ille — quanta abs te mentis altitudine commemoratus, quanta intentione in optimum philosophiae genus! — Proteus enim ille, ut uos adulescentes non penitus poetas a philosophia contemnendo
Abbreviated transcription (Latin):
pientẽ sapiãm scire. S. tam̃ ab assensione illi tẽ¬
ꝑandũ monent. Nid̾i enĩ s̾ tantũ dict᷑. scire aut̃
nullomꝰ: q̃si ego me scire ꝓfitear: alihi aũt uidi
istud dico. sũ enĩ stultꝰ ut etiã ipsiꝰ. heserunt sapi¬
entiã. apꝓbare aut̃ noᷤ deb̾e aliqͥd pito. iđd uitatẽ.¬
De gͦeos ẽsulo utrũ negent. id utrũ eiꝰ placeat ui.¬
tati assentiendũ ñ ẽe. Nũꝙͣ. hoc dicent s. cã ñ in¬
ueniri asseu̾ab̾t. Ergo ⁊ hĩc ex ñnulla purte sociõ
me tenent: ꝗđ utͥsq ñ displicatq ido necess̃¬
tio plac c̃señtiendũ ẽẽ u̾itati.S qs cã demon¬
stabit ingunt:. Ibi ego cũ illis ñ curabo certare.
ne rẽ ab ȩurdissimã cogant᷑ dice̾ aut nihil eẽ
sapiãm. aut sapĩam nescire sapientẽ. Qs aut̃
uerũ poss ostñd̾e. abste alippi dictũ ẽ. aqͦne diᷤ¬
sentiã. magnoꝑe laborandũ ẽ. Et enĩ num̃ ali
qͥd aisti sołu posse ostñðe hor. ꝗͥd sit uerũ. eũ bre¬

Expanded text:
pientiam. Sed tamen ab assensione illi temperandum monent. Videri enim sibi tantum dicunt; scire autem nullo modo: quasi ego me scire profitear. Mihi quoque videri istud dico: sum enim stultus, ut etiam ipsi, si nesciunt sapientiam. Approbare autem nos debere aliquid puto, id estde quo eos consulo, utrum negent, id est utrum eis placeat ueritati assentiendum non esse. numquam hoc dicent, sed eam non inueniri asseuerabunt. ergo et hic ex nonnulla parte socium me tenent, quod utrisque non displicet atque adeo necessario placet consentiendum esse ueritati. sed quis eam demonstrabit ? inquiunt. ubi ego cum illis non curabo certare; ne rem absurdissimam dicere cogantur, aut nihil esse sapientiam aut sapientiam nescire sapientem. Quis autem uerum possit ostendere, abs te, Alypi, dictum est, a quo ne dissentiam quod aisti solum posse ostendere homini, quid sit uerum, cum bre
Abbreviated transcription (Latin):
demico ⁊ omne arcostorco. inadudenuã uat̾mi.
ꝗͣ si uacuã defensoribꝰ.⁊ ꝗ̃si nullo hostt securã. uelut
ad iutor ⁊ ciuiᷤ irrepserat. nescio qͥd inferenꝰ mali de
irreptis iterõ illis armis. ⁊ filio restitit donec more¬
ret᷑.⁊ om̃s eiꝰ reliꝗͥas tulliꝰ nr̃ opp̃ssit. se uiuo in pa¬
cicnᷤᷤ labefictari. ł c̃ dẽpnari ꝗͥcqͣd amauiss. ad eo
post illa tpr̃a ñ longo int̃uallo om̃i ꝑuicatia ꝑti¬
natiaq demortua. os illud platonis qđ inphyloso¬
phya pͣgatissimẽ ẽ ⁊ lucidissimũ. dimotis nubibꝰ
erroris emicuit. maxime in plotino qͥ platonieꝰ
phylosophꝰ. ita eiꝰ similiᷤ udicatꝰ ẽ. ut simul cos

Expanded text:
demico et Mnesarcho Stoico in Academiam ueterem demico et Mnesarcho Stoico in Academiam ueterem quasi uacuam defensoribus et quasi nullo hoste securam uelut adiutor et ciuis inrepserat nescio quid inferens mali de arreptis iterum illis armis et Philo restitit, donec moreretur, et omnes eius reliquias Tullius noster oppressit se uiuo impatiens la befactari uel contaminari quidquid amauisset. adeo post illa tempora non longo interuallo omni peruicacia pertinaciaque demortua os illud Platonis. quod in philosophia purgatissimum est et lucidissimum, dimotis nubibus erroris emicuit maxime in Plotino, qui Platonicus philosophus ita eius similis iudicatus est, ut simul eos
Abbreviated transcription (Latin):
de u̾bis mou̾e q̃stionẽ insultantes irridente&
ꝓbubebant. Obhec dr̃ carneade ᷤ enã teiȩ achã¬
demiȩ pͥnceps atq auctor fuisse. Dem̃ innr̃m
tulliũ ẽflictio ista durauit. iã plane saueia
⁊ ultimo spũ latinaᷤ litt̾as inflatura. Nã nibil
mͥ uidet᷑ inflatiꝰ. ꝗͣ. tã multa coprosissime atq
ornatissime dicere. ñ ita sentientẽ. Qͥbꝰ tam̃
uentis feneus ille platonieꝰ antiochꝰ satis ut
greges in animiᷤ delitiosoꝵ ꝓpłoꝵ aprica stibe¬
la posuer᷑: ꝗͥ ppe antiochꝰ philionis auditor
hois qntũ arbitror eireũ spectissimi. qͥiã ue¬
luti apire cedentibꝰ hostibꝰ portas ceꝑat. ⁊ ad
platoniꝰ auctoritatẽ achademiã legesq reuo¬
care. quã ꝙͣ ⁊ metͦdorꝰ id ante facere tẽp̃tap̾it.
Semieiꝰ nihil posse cõp̃hendi.s. necessaroet
storcos huiꝰ micosarma sũpsisse Igit᷑ antioch
ut instituerã dicere auditis phylone acha¬

Expanded text:
nem insultantes inridentesque nem insultantes inridentesque prohibebant. ob haec dicitur Carneades etiam tertiae Academiae princeps atque auctor fuisse. Deinde in nostrum Tullium conflictio ista durauit iam plane saucia et ultimo spiritu Latinas litteras inflatura. nam nihil mihi uidetur inflatius quam tam multa copiosissime atque ornatissime dicere non ita sentientem. quibus tamen uentis faeneus ille Platonicus Antiochus satis, ut greges in animis deliciosorum populorum aprica stabula posuerunt. quippe Antiochus, Philonis auditor, hominis, quantum arbitror, circumspectissimi, qui iam ueluti aperire cedentibus hostibus portas coeperat et ad Platonis auctoritatem Academiam legesque reuocare — quamquam et Metrodorus id antea facere temptauerat, demicis nihil posse conprehendi, sed necessario contra Stoicos huius modi eos arma sumpsisse — igitur Antiochus, ut institueram dicere, auditis Philone Aca
Abbreviated transcription (Latin):
undiq p̃meret᷑ si nullirei eẽt assensỹ. nihil aetu¬
rũ eẽ sapientẽ oħorem mirẽ. atq ido ñmirũ.
abipsis enĩ platonis fontibꝰ ꝓfluebat. ad tendit
sapient᷑ qͣles illi actiones ꝓbarent. easq neseio¬
quarõ uerarũ similes uidenꝰ. id qđ in hoc mun¬
do inagendũ seqͣret᷑. ueri simile nominauit.
Cui enĩ cẽt simile. ⁊ perĩte norat. pruo̾nt̃
tegebat. ⁊dq etiã ꝓbabile appellabat: Abat
enĩ bene imaginẽ. ꝗͥs ꝗͥs intuet᷑ exempłu.
Quomꝰ enĩ apꝓbat sapiens. aut qͦmͦ simile se¬
qͥt᷑ ueri. cũ ip̃sũ uerũ qͥd sit ignoret :. Ergo illi
norant ⁊ apꝓhabant falsa. in qͥbꝰ imitationẽ
laudabiłe rerũ uerarũ ad u̾tebant. S qr hoc
tã ꝗmͣ ꝓfaniꝰᷤ nec fas nec facile erat ostende re¬
liquer᷑ postis. ⁊ qͥbꝰ illo tpre potuer̃ signõ
ꝗdda sententie suȩ. Illos aut̃ bene dialetieos¬

Expanded text:
undique premeretundique premeretrum esse sapientem o hominem mirum atque adeo non mirum! ab ipsis enim Platonis fontibus profluebat; attendit sapienter quales illi actiones quarum uerarum similes uidens id, quod in hoc mundo ad agendum sequeretur, ueri simile nominauit. cui enim esset simile, et perite norat et prudenter tegebat idque etiam probabile appellabat. probat enim bene imaginem, quisquis eius intuetur exemplum. quomodo enim approbat sapiens aut quomodo simile sequitur ueri, cum ipsum uerum quod sit ignoret? ergo illi norant et approbabant falsa, in quibus imitationem laudabilem rerum uerarum aduertebant. sed quia hoc tamquam profanis nec fas nec facile erat ostendere, reliquerunt posteris et quibus illo tempore potuerunt signum quoddam sententiae suae, illos autem bene diale