comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
le p̾cati deposita. ⁊ om̃i scabie uitioꝵ. det̾sa. renouatꝰ
ħo ꝑueniat. Unde etiã qd̾ sitit ĩ cruce fons uite. qd
supplicante ꝓp̃o etiã ctifigentib locus ẽ uenie. qd int̾
ꝯuicia ⁊ supplicia pietate matͥs afficit᷑. qd̾ om̃ib ꝯsum¬
tis uictor niigrat ad patm. ĩdisrussũ relinq̃re ĩgͣcituđis
ẽ ⁊ torporis. cũ hec singła capła ꝓpͥum sintagina reqͥrãt
⁊ mediatores legis di totiꝰ religionis hic repꝑiant semia
de qͥb excitatus animꝰ. diuinoꝵ. Itellectu fructꝰ uberes
metat. ⁊ Id quaꝵ. rerũ indaginẽ licet ĩ sufficresitẽ me
iudic̾e. uͨ ocuł inpiris purã lucẽ fustineã intueri. sub u¬
bra diuinoꝵ. secretoꝵ. secebens. a ꝓhibitis ⁊ ĩ accessibilib
ꝯtinens. ad reliqͣs ꝑacdisi arbores psũpsi manꝰ extẽdon
⁊ gxꝑirigustu. qͥd saporis intͣ se dulcedinũ młtitudo ꝓ pol¬
ta c̃otineret.

Expanded text:
le peccati deposita, et omni scabie vitiorum detersa, renovatus homo perveniat. Unde etiam quod sitit in cruce fons vitae, quod supplicante Christo, etiam crucifigentibus locus est veniae, quod inter convicia et supplicia pietate matris afficitur, quod, omnibus consummatis, victor migrat ad Patrem, indiscussum relinquere ingratitudinis esset et torporis, cum haec singula capitula proprium syntagma requirant, et meditatores legis Dei totius hic religionis reperiant semina, de quibus exercitatus animus divinorum intellectuum fructus uberes metat. Ad quarum rerum indaginem licet insufficientem me judicem, nec oculis impuris puram lucem inmbra divinorum secretorum secedens, a prohibitis et inaccessibilibus abstinens, ad reliquas paradisi arbores praesumpsi manus extendere, et experiri gustu quid saporis intra se dulcedinum multitudo proposita contineat.
Abbreviated transcription (Latin):
. Ppse scisso dorso uerberib uellicatis gonis fatie
sputis lleta puncto capite uepͥb. latere sautis. tere¬
bratis paluis. pedib ꝙ ꝯfossis. tanqni agaus ingula¬
torisuo alludens. caniẽ suã ñ relucłans explicuit: ⁊ nudu
carpus qͣᷤ incũdem malleatoꝵ ictib patient supposust.
Doterat utiq accitis młtis milib angłom. agere ꝓse:
de tãtis ludibrus erui. s qͥ p̾ceꝑat ꝑcussor sinister mgc̃¬
illo poangi dexterã: ⁊ auserenti palliũ p̃ber ⁊ tunsiã
sitierit manifestat: ⁊ iterũ ad patrẽ cõuersus orat:¬

Expanded text:
. Ipse scisso dorso verberibus, vellicatis genis, facie sputis illita, puncto capite vepribus, latere saucio, terebratis palmis, pedibus confossis, tanquam agnus jugulatori suo alludens, carnem suam non reluctans explicuit, et nudum corpus, quasi incudem, malleatorum ictibus patienter supposuit. Poterat utique accitis multis millibus angelorum agere pro se et de tantis ludibrillae porrigi dexteram, et auferenti pallium praeberi et tunicam sitierit manifestat; et iterum conversus a
Abbreviated transcription (Latin):
deuotiꝰ amplecterent᷑. qͦ. xp̃i sangͥne ꝯscͥpta puilegia sua
nderẽt et impssã obedientiȩ eiꝰ ymagniẽ bulla ĩpitbił
eohiberet .I deoꝵ ex illa cathedra cus qdda dleutero no¬
iniũ alictatũ ẽ mꝰ qͣ recapłatis breuit̃. q̃ młta plixitate
diffusa erãt. sategit simul magist᷑ bonꝰ fac̾e. ⁊ doce. ⁊ exem¬
plo ꝯsũmare doctͥnã. nͨ tam ueritatis p̾ceptor ẽẽ qmͣ
testis. Modo ultro eloqͥt᷑. qͥ paulo antead herodis ⁊ pila¬
onis iterũ ĩstituens. pauta ꝓponit capła ĩ qͥb ⁊ affectum
cantatis ĩtimã: ⁊ zeli scĩ imitationẽ ꝯm̃dat. Non possũt

Expanded text:
Christi sanguine conscripta privilegia sua viderent, et impressam obedientiae ejus imaginem bulla imputribilis exhiberet. Ideoque ex illa cathedra crucis quoddam Deuteronomium dictatum est, in recapitulatis breviter quae multa prolixitate diffusa erant, satagit simul Magister bonus facere et docere et exemplo consummare doctrinam, nec tam veritatis praeceptor esse, quam testis. Modo ultro eloquitur, qui paulo ante ad Herodis et Pilaonis iterum instituens, pauca proponit capitula, in quibus et affectum charitatis intimat, et zeli sancti imitationem commendat. Non possunt
Abbreviated transcription (Latin):
uliũ ⁊ ĩfirmũ estimnabat᷑ incarnat u̾bi ueu̾abile sacram̃e¬
tum. Qd̃ enĩ filius ĩ ꝑsona derelictuꝵ ꝯq̃ritur. ñ est
impossibilitatis ĩditiũ. s potiꝰ intimat qd̾ diminu¬
tio illa excellentie suꝑioriꝰ huilitati corꝑis tͥbuat ĩcr¬
mẽtũ. ⁊ uicissim ħuilitas ⁊ sublimitas quibda reuo¬
lutiõib int̾ se partiant᷑ negotiũ. formã di se exman¬
ens. ⁊ forma serui nom̃ qđ̵ ẽ suꝑ om̃e nomĩe accipiens

Expanded text:
ultum et infirmum aestimabatur incarnati Verbi venerabile sacramentum . Quod enim Filius in persona derelictorum conqueritur, non est impossibilitatis indicium; sed hoc potius intimat, quod diminutio illa excellentiae superioris humilitati corporis tribuat incrementum: et vicissim humilitas et sublimitas quibusdam revolutionibus inter se partiantur negotium, forma Dei se exananiens, et forma servi nomen quod est su
Abbreviated transcription (Latin):
millesimo centesimo qͣdragesimo octauo. qͣto nonas
nouembͥs. Tuũ ẽ iħu bone depositũ qd̵ nob̃ creditũe
tuus thesaurus qͥ recũditus penes nos. Seruamꝰ illu
resignandũ ĩ tꝑe qͦ reposcendu sensueris. Cautũ it
absq ꝯtuberualib suis ñ egrediat᷑. s que haburmꝰ

Expanded text:
millesimo centesimo quadragesimo octavo, quarto nonas millesimo centesimo quadragesimo octavo, quarto nonas novembris. Tuum est, Jesu bone, depositum, quod nobis creditum est; tuus thesaurus, qui reconditur penes nos. Servamus illum resignandum in tempore, quo reposcendum censueris: tantum ut absque contubernalibus suis non egredi
Abbreviated transcription (Latin):
nr̃ dormit: ⁊ ego lugeam. Luctꝰ iste usu se ñ ratiõe tue¬
t᷑. Si dñs dedit dilecto suo sõpnũ. ⁊ tałe sõpnũ in quo
heditas dñi filii merces fructꝰ uentͥs: qͥd hoꝵ udet᷑¬
fletum ĩ dicere: Ego ne fleam ilłu: qui fletũ euasit᷑. Alle iͥ¬
piudiat. ille tͥumphat: ille ĩtrocductus est in gaudũ
dni sui: ⁊ ego eũ plangã Cupio mͥħ: ñ illi iuideo.¬
Interĩ ꝑantur eceqͥe. offert᷑ ꝓeo sacͥficiũ: ꝯsũmaritur
tabat eminꝰ puer cui emortuũ pendebat alac̾e bi¬
chiũ. magis illi impedim̃to qmͣ usu. Qo ꝯꝑto: in¬
nui ut accederet. Iapphensã aricda manũ applicui ac̃
manũ ep̃i. ł uiiuificauit eã. Nempe uiuẽbae ĩ mortui
gr̃a sanitatũ. ⁊ manꝰ eiꝰ fuit mortue manui: qd morts
ħoi elyseus. Puer ille delonge uenerat. ⁊ manũ qũã
pendent̾ẽ attulerat: sauã in patͥam reportauit. Iam

Expanded text:
 noster dormit, et ego lugeam? Luctus iste usu se, non ratione tue noster dormit, et ego lugeam? Luctus iste usu se, non ratione tuetur. Si Dominus dedit dilecto suo somnum, et talem somnum, in quo haereditas Domini, filii merces, fructus ventris, quid horum videtfletum indicere? Egone fleam illum, qui fletum evasit? Ille tripudiat, ille triumphat, ille introductus est in gaudium Domini sui; et ego eum plangam? Cupio mihi haeInterim parantur exsequiae: offertur pro eo sacrificium; consummantur tabat eminus puer, cui emortuum pendebat a latere brachium, magis illi impedimento, quam usui. Quo comperto, innui ut accederet: et apprehensam aridam manum applicui ad manum Episcopi, et vivificavit eam. Nempe vivebat in mortuo gratia sanitatum: et manus ejus fuit mortuae manui, quod mortuo homini Elisaeus . Puer ille de longe venerat, et manum quam pendentem attulerat, sanam in patriam reportavit. Jam
Abbreviated transcription (Latin):
sedis. uelud e manib nr̃is assũptus ab angłis. felicit᷑
obdorniiit ĩ dño. Iuere obdormiuit. Uultus placidus:
placid exitus ĩcdiciũ fuit. Et qͥdẽ om̃iũ ocł̃i fixi in eum.
nemotñ qͥ qñ exiuit aduert̾e potuiss. Mortu̾s uiu̾e.
cmnins mortuus putabat᷑ : ado nil intercidit qd̾ altẽ¬
rutrũ difterminaret. Padẽ uruacitas. uultꝰ serenstas
eaiłe: quał appare solet ĩ dormiente. Diceres mortẽ
nil hoꝵ tulisse: magis auxisse płimũ. Non ẽ mutatꝰ.
s ip̃e mutauit om̃s. Mirum ĩ modu. luctꝰ ⁊ gemitus
om̃iũ subito cũqͥescit: mutat᷑ ĩ gaudiũ meror: planctũ
cantꝰ excludit. Effert᷑. ferunt᷑ ĩ cełu uoces : infertur orato¬
rio abb̃in humeris. Uicit fides: tumphat᷑ affectꝰ: res in
suũ deuenge statũ: cuncta gerunt᷑ ex ordine: cuncta ex
mors: qͣi ñ sit mortis portꝰ. ⁊ porta uite: Malachias amitꝰ

Expanded text:
Sedis, velut e manibus nostris assumptus ab angelis, feliciter Sedis, velut e manibus nostris assumptus ab angelis, feliciter obdormivit in Domino. Et vere obdormivit. Vultus placidus placidi exitus indicium fuit. Et quidem omnium oculi fixi in eum: nemo tamen, qui quando exivit, advertere potuisset. Mortuus vivere, et vivens mortuus putabatur: adeo nil intercidit, quod alterutrum disterminaret. Eadem vivacitas vultus, serenitas eadem, qualis apparere solet in dormiente. Diceres mortem nil horum tulisse, magis auxisse plurimum. Non est mutatus, sed ipse mutavit omnes. Mirum in modum luctus et gemitus omnium subito conquiescit: mutatur in gaudium moeror, planctum cantus excludit. Effertur, feruntur in coelum voces, infertur oratorio abbatum humeris. Vicit fides, triumphat affectus, res in suum devenit statum: cuncta geruntur ex ordine, cuncta ex mors; quasi non sit mortis portus, et porta vitae? Malachias amicus
Abbreviated transcription (Latin):
a desiderio meo. Uides ħ oiem securũ ĩ morte: ⁊ nͨdu mor¬
tuũ. ĩ a certũde uita. Nec m̃irũ. Uidens adẽe noctẽ qmͣ
expectauerat. ⁊ im p̃a diescere sibi. ⁊ qͣi de nocte tͥum¬
dicam forsitan tenẽbre ꝯculcabũt me: qr ħ nox illamina¬
tio mea in deliciis meis. Iblande ꝯsolans nos. habete cu
rã mei in qͥt: ego ur̃i si licuerit ñ obliuiscar. Licebit aũ.
Credidi indm: ⁊ om̃ia possibilia credenti. Amaui cdm.
tio. Deinde imponens manꝰ singłis. ⁊ b̃ndicens om̃ib pau¬
satũ ire iubet: qr ñdũ uenerat hora eiꝰ. Imus. redimꝰ circa
mediũ noctis: nã ea hora lux luce̾ in tenebͥs nũtiatur.
Implet᷑ domꝰ. adest congregatio tota: abb̃es quoꝙ młt
qui ꝯuenerãt. Psalmis ⁊ hymnis ⁊ canticis sp̃italib ꝓse¬
quim᷑ amicum repatriantem. xix.¬
Nnno etatis sue qnquage simo quarto loco ⁊ tẽꝑe qͦ

Expanded text:
a desiderio meo. » Vides hominem securum in morte, et necdum mora desiderio meo. » Vides hominem securum in morte, et necdum mortuum, jam certum de vita? Nec mirum. Videns adesse noctem quam exspectaverat, et in ipsa diescere sibi; quasi de nocte trium« Jam non dicam, Forsitan tenebrae conculcabunt me, quia haec nox illuminatio mea in deliciis meis. » Et blande nos consolans: « ram mei; ego vestri, si licuerit, non obliviscar. Licebit autem. Credidi in Deum, et omnia possibilia credenti. Amavi Deum: tio. » Deinde imponens manus singulis, et benedicens omnibus, pausatum ire jubet, quia nondum venerat hora ejus. 74. Imus: redimus circa medium noctis: nam ea hora lux lucere in tenebris nuntiatur. Impletur domus: adest congregatio tota: abbates quoque multi qui convenerant. Psalmis, et hymnis, et canticis spiritualibus prosequimur amicum repatriantem. Anno aetatis suae quinquagesimo quarto, loco et tempore, quo
Abbreviated transcription (Latin):
officio uocis cessante. reliquũ est ut mẽtis iubilo sollepnixaet.
Quid m sollẽpnitet scĩs: qͥ sc̃oꝵ ducit᷑ ad solłepnitatẽ: Echi¬
bet illis qd̾ mox sibi debebit᷑. Adhuc modicũ ⁊ ip̃e unus ex
illis ẽ. Sub noctis crepusculo cũ iã ut cũq diei a nobis
expleta sollẽpnitas foret. malachias appropͥnquauerat ñ
crepusculo. s aurore. At ñ illi aurora cui nox p̾cessit: drẽ
aũ appropͥnqͣuit. Itaq febre inualescente cepit ex intimis
ardens ꝑ om̃e eorpꝰ erumꝑe sudor. ut qͦdãmͦ tͣnsiens ꝑ igñe
⁊ aqua. edutͥeret᷑ in refrigenũ. Iam desꝑam᷑ de uita eiꝰ. iam¬
qͥsq suũ iudiciũ rep̾hendit. ĩa nulli dubiũ malachie sen¬
tentiam pͥualere. Uocam. adsumꝰ : ⁊ ille ocl̃os leuans in
bcum stantẽs. desiderio desideraui inqͥt hoc pascha man¬
ducare ap̃d uos. Grãs ago suꝑne pietati: ñ sũ frauilatus

Expanded text:
officio vocis cessante, reliquum est ut mentis jubilo solemnizet. officio vocis cessante, reliquum est ut mentis jubilo solemnizet. Quidni solemnizet sanctus, qui sanctorum ducitur ad solemnitatem? Exhibet illis, quod mox sibi debebitur. Adhuc modicum, et ipse unus ex illis est. 73. Sub noctis crepusculo, cum jam utcumque diei a nobis expleta celebritas foret, Malachias appropinquaverat, non crepusculo, sed aurorae. An non illi aurora, cui nox praecessit, dies autem appropinquavit? Itaque febre invalescente, coepit ex intimis ardens per omne corpus erumpere sudor, ut quodammodo transiens per ignem et aquam, educeretur in refrigerium. Jam deshendit, jam nulli dubium, Malachiae sententiam praevalere. Vocamur: adsumus. Et ille oculos levans in circumstantes: « Desiderio desideravi, inquit, hoc pascha manducare apud vos. Gratias ago supernae pietati: non sum fraudatus
Abbreviated transcription (Latin):
nem trederet moritutu: Solus ⁊ ip̃e ds̃ id scire poterat
Non uultus pallidior: ñ macilentior uidebat᷑. Non ru¬
gata frons. ñ reconditi ocłi. ñ nares extenuate. ñ cõ¬
cũ eo. Alioqͥn qͥs libent̾ currat ad mort̾ẽ  Prefertĩ tuã pat̾
mortẽ: eamꝰ ⁊ nos. ⁊ moriam cũ eo. Oportet oportet dicere.
dest om̃ium sc̃oꝵ clara ubiq celebritas: s iuxta uerer̃e
seritentiã misica in luctu ĩportuna narratio est. Adsumꝰ.
canimꝰ uł mmuiiti. Ftendo cantamꝰ: ⁊ cantãdo flemꝰ. Malachlas
isi ñ cautat: ñ plorar tñ. Qͥ denĩ ploret: qͥ appropͥnquat ad
gauiliũ: Nobis qͥ relinquimͣ. relinquit᷑ luctus: solus malachias
festum facit. Quod eñĩ ñ potest corꝑe. facit mente. sici scͥptũ
est Cogita tõ ħois cõfitebit᷑ tͥ: ⁊ reliqͥe cogitatiõis cdiem festum
agent tͥ. Deficiente illi corꝑis instrum̃to. silente organo oris

Expanded text:
nem crederet moriturum? Solus ipse, et Deus id scire poterant. nem crederet moriturum? Solus ipse, et Deus id scire poterant. Non vultus pallidior, non macilentior videbatur; non rugata frons, non reconditi oculi, non nares extenuatae, non concum eo. Alioquin quis libenter currat ad mortem? praesertim tuam, pater mortem: eamus et nos, et moriamur cum eo. Oportet, oportet dicere, dest Omnium Sanctorum clara ubique celebritas; sed juxta veterem sententiam, Musica in luctu importuna narratio est . Adsumus, canimus vel inviti. Flendo cantamus, et cantando flemus. Malachias etsi non cantat, non plorat tamen: Quid enim ploret, qui appropinquat ad gaudium? Nobis, qui relinquimur, relinquitur luctus: solus Malachias festum facit. Quod enim non potest corpore, facit mente, sicut scriptum est: Cogitatio hominis confitebitur tibi, et reliquiae cogitationis diem festum agent tibi . Deficiente illi corporis instrumento, silente organo oris,
Abbreviated transcription (Latin):
enĩ inmiiere tẽpus sue mugͣtionis. Cumq fr̃rs qͥ cũ eo ue¬
nerãt fidentiꝰ instarẽt. dicentes ñ oportere diffidẽ de
uita. nͨ enĩ signamortis ĩ eo aliqua apparerẽt: õportet
inqͥt hoc anuo malachiã exire de corꝑe. E infert. Ec¬
ce dppropͥquat qdies qũe ut optime nostis: optaui sẽꝑ
ip̃m fore cdem resolutioĩs mee. Scio cui credidi ⁊ cercͥ
a uiuis b̃nficia impenunt᷑. Nex longe abetat altes p̃a tũ
cũ talia loqueret̾ Interea iubex se sacro oleo ungi. Er¬
eunte cõuentu frm ut sollẽpnit̾ fieret: ñ lustinuit ut
ad se ascenderẽt. ip̃e desceudit ad eos Iacebat qͥiłẽ suꝑ
solium in domo suꝑiori. Ungit᷑. ⁊ sũp̃touiatso. fr̃m se ueu¬
b ⁊ sĩs ꝯmendas dõ. ad lectũ reuettit᷑. Ex alto solio
descendebat pedib suis. ⁊ rursum nichilominꝰ suispedib
ascendebat: ⁊ dicebat mortẽ ẽẽ in ianuis. Qs ħuc ħoi¬

Expanded text:
enim imminere tempus suae migrationis. 71. Cumque fratres, qui cum eo veenim imminere tempus suae migrationis. 71. Cumque fratres, qui cum eo venerant, fidentius instarent dicentes, non oportere diffidere de vita; nec enim signa mortis in eo aliqua apparerent: « Oportet, » inquit, « hoc anno Malachiam exire de corpore. » Et infert: « Ecce appropinquat dies, quem, ut optime nostis, optavi semper ipsum fore diem resolutionis meae. Scio cui credidi, et certus a vivis beneficia impenduntur » Nec longe aberat dies ipsa, cum talia loqueretur. Interea jubet se sacro oleo ungi. Exeunte conventu fratrum ut solemniter fieret, non sustinuit ut ad se ascenderent: ipse descendit ad eos. Jacebat siquidem in solario domus superioris. Ungitur, et sumpto Viat commendans Deo, ad lectum revertitur. Alto de solario descendebat pedibus suis, et rursum nihilominus suis pedibus ascendebat: et dicebat mortem esse in januis. Quis hunc homi
Abbreviated transcription (Latin):
ĩcreibbilet᷑ gratũ. Qũa bonũ ⁊ quã iocunłũ agebat
hospitẽ. inter nos nimirũ. qͦs uidere uynerat a fini¬
b terre. ñ auditurus salomonẽ. s echibiturus.
Beniq audiuimꝰ sapientiã eiꝰ. tenuimꝰ p̾fentiam
eiꝰ ⁊ tenemꝰ. Iam qͣtuor aut qͥnq dies huiꝰ nr̃e sol
to decubuit. ⁊ nos cũ illo om̃s. Extrema gaudii
ur̃i meror occupat. moderatior tñ qd̃ leuior ĩce¬
rim febris eẽ uideret᷑. Sideres discurt̾e frẽs.
dandi aułdos uł accipiendi. Cui ñ dulce indere illum:
cui ñ dulcꝰ ministrare illi. Uttũq suaue. utrũꝙ salu¬
tale. Ihuantatis erat p̾bere obfequnĩ: ⁊ pfectus cuiqꝙ sui
cũ gr̃ãm reportaret. Assistere om̃s. om̃s solliciti erane
tͥta frequens minist̾ium: tredicam̃ta ꝑqͥrere ÷ adhibere
fomẽta: urgere sepius adgustanłu. Ad qͦs ille sine tau¬
sa inqͥt hec. s caritateur̃i facio qͥeqͥd ĩiungitis. Sciebat

Expanded text:
incredibiliter gratum. Quam bonum, et quam jucundum agebat hospitem apud eos, quos nimirum videre venerat a finibus terrae, non auditurus Salomonem, sed exhibiturus! Denique audivimus sapientiam ejus, tenuimus praesentiam ejus, et tenemus. Jam quatuorto decubuit: et nos cum illo omnes. Extrema gaudii nostri moeror occupat, moderatior tamen, quod levior interim febris esse videretur. Videres discurrere fratres, dandi avidos, vel accipiendi. Cui non dulce videre illum? cui non dulcius ministrare illi? Utrumque suave, utrumque salutare. Et humanitatis erat praebere obsequium, et profectus cuique sui, cum gratiam reportaret. Assistere omnes, omnes solliciti erant circa frequens ministerium: medicamenta perquirere, adhibere fomenta, urgere saepius ad gustandum. Ad quos ille: « Sine causa, » inquit « haec sed charitate vestri facio quidquid injungitis. » Sciebat
Abbreviated transcription (Latin):
gitiosũ scĩficat: ⁊ celestib ĩuelit sedib.⁊ secũ ĩ gła locat.
oc funilamẽtũ ficl̃ ẽe hoc argum̃tũ ꝓbabile. ⁊ necessariũ¬

Expanded text:
gitiosum sanctificat, et coelestibus invehit sedibus, et secum in gloria locat. gitiosum sanctificat, et coelestibus invehit sedibus, et secum in gloria locat. Hoc fundamentu
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓp̃iane fidei ratio splendeat. ⁊ de semine exiguo. seges uni
uersitati credentiũ ꝓfutura cõsurgat. Que u̾ba qͣnto
breuiꝰ dicta ft̃. ⁊ ĩ illo articulo qͦ seria ⁊ necessaria agi
ĩ his ratio delitescit. Euolutis gͥ causis qiͣ ex qͥbrła late¬
bͥs. ⁊ ex qͦda reclinatorio aureo honorabiłe ĩtellectũ tuũ
cibił uetitas. qmͣ antea oppositis uelaminib ignodaͣs. Et cũ
ꝓpe artefseris. ⁊ ĩfuderit se tͥ illumiuãs sensũ cuũ diumne ra¬
dius u̾i̾tatis. ĩ telliges ⁊ uidebis ĩ sintilla ĩcendiũ. ⁊ ĩ ftlla rep¬
peries pelagus.⁊ ĩ lechito olei unde creditori reddas debi¬
tũ. ⁊ tͥ affatim suꝑsit ĩ inꝯsũptibiłe cibu. Qgͥ ẽ ille qͥ se cla¬
ytrobiq u̾bi uͥtutẽ t̃tulige. audi qͥd ħ ultima scola subtili¬
tatis edoceat. Hic icłe qͥ se relictũ causat᷑. ũ ꝓ latͦne patrẽ
rogat. s potestatiue immerito ddonatis reatib. repente fla¬

Expanded text:
ianae fidei ratio splendeat, et de semine exiguo seges immensa universitati credentium profutura consurgat. Quanto etenim brevius dicta sunt, et in illo articulo quo seria et necessaria agi ratio in eis delitescit. Evolutis igitur causis, quasi ex quibusdam latebris et ex quodam reclinatorio aureo honorabilem internorum intelcibilis veritas, quam antea oppositis velaminibus ignorabas, et cum propius accesseris, et infuderit se tibi, illuminans sensum tuum divinae radiis veritatis, intelliges et videbis in scintilla incendium, et in stilla reperies pelagus, et in lecytho olei, unde creditori reddas debitum, et tibi affatim supersit in inconsumptibilem cibum. Ante tamen eUtrobique Verbi virtutem intellige. Audi quid haec ultima schola subtilitatis edoceat. Hic idem qui se derelictum causatur, non pro latrone Patrem rogat, sed potestative immerito donatis reatibus, repente fla
Abbreviated transcription (Latin):
nificauit eũ ĩ ꝯspectu regũ: ⁊ dedit illicorõnã głe. Amor
ꝓbat᷑ ĩ meritis. ornatꝰ in signis. mãguficatio ĩ ultiõe an¬
imicoꝵ. głificatio in p̾mioꝵ ⁊ etͥbutiosie. Habes dilgẽs
lector ĩ malachia qͥd mireris ħs qqͥdiautero ñaiã qͥd¬

Expanded text:
nificavit eum in conspectu regum, et dedit illi coronam gloriae. Amor nificavit eum in conspectu regum, et dedit illi coronam gloriae. Amor probatur in meritis, ornatus in signis, magnificatio in ultione inimicorum, glorificatio in praemiorum retributione. Habes, diligens lector, in Malachia quid mireris, habes et q
Abbreviated transcription (Latin):
rent. currẽs ⁊ se mediis inmergens fłãnis. expansis bra¬
chiis sacrã ãplexatꝰ ẽ arã. Qd ibi fecerit qͥdue senserit
nemo qͥsciat. s qd̾ ampliꝰ solito celesti igue succensus. ex
illo igne exierit fr̃m qͥ cũ eo tũc erant. reor nemuĩe ẽẽ
qͥnesciat. Hec dicta st̃ pausa qͥile de płibs. s młta pro
temꝑe. Nonenĩ signoꝵ temꝑa hec scł̃m illud. Signant̃a¬
ñ uidimꝰ : iã ñ est ꝓpħa. Unde satis apparet malachias
nĩs qͣntꝰ in meritis fuit: qui ta młtus in signis extitix ⁊ ĩ
raritate tãta. Quo eñĩ antiqͦꝵ genere miracłoꝵ. malachi¬
as ñ clarust. Si bene ad itatimus pauca ip̃a q̃ dicta ft̃. ñ
ꝓpħa defuit illi. ñ reuelatio. ñ ultio impioꝵ. ñ gr̃a sani¬
tatũ. ñ mutatio mẽtiũ. ñ demq mortuoꝵ. suscitatio.
Pomĩa b̃ndictus d̃s qͥ sic amauit. ⁊ ornauit eũ. qͥ ⁊mag

Expanded text:
rent, currens, et se mediis immergens flammis, expansis brarent, currens, et se mediis immergens flammis, expansis brachiis sacram amplexatus est aram. Quid ibi fecerit, quidve senserit, nemo qui sciat: sed quod amplius solito, coelesti igne succensus ex illo igne exierit, fratrum qui cum eo tunc erant, reor neminem esse qui nesciat. 66. Haec dicta sunt, pauca quidem de pluribus, sed multa pro tempore. Non enim signorum tempora haec, secundum illud: Signa non vidimus; jam non est propheta . Unde satis apparet, Malachias meus quantus in meritis fuit, qui tam multus in signis exstitit, et in raritate tanta. Quo enim antiquorum genere miraculorum Malachias non claruit? Si bene advertimus pauca ipsa quae dicta sunt, non prophetia defuit illi, non revelatio, non ultio impiorum, non gratia sanitatum, non mutatio mentium, non denique mortuorum suscitatio. Per omnia benedictus Deus, qui si
Abbreviated transcription (Latin):
in inistrares. Itentalia liice. saersfic̃ate illo. ⁊ orãte
hora sacͥficii. ea qͥułe. scĩtate: ⁊ puritate cordis quaso¬
litꝰ erat. astanti diaconorusa est cołuba intrare ꝑ
fenestiã in . claritate magna. Ea sacerdos ꝓfim¬
dit᷑ totus. ea sub obscarior balita tota refulget. Co¬
luba uͦ aliqͣndiu tͥcum uolitãs: tandeito resulet suꝑcro¬
cẽ ante fac̾iem sacerlotis. Obstupuitꝰ diaconus ⁊ pauẽ
ĩ t̾ra. cetidit suꝑ faciem suã. ⁊ uix palpitans sefe r ri¬
gere ausus est. uelqͣndo officui sui necessitas postulaut
Post missã seorsũ ꝯuentꝰ a malachia. sub ꝑculo uite uulet᷑
nullatenꝰ secretũ ꝓdere qđ udiss. qͦ aduiueret ipse.
Aliqnͣdo cũ ardinacha eẽt. cũ qͦda coep̃o suo. de nocte
arcłe ꝯspiciunt. Ambo en ĩ uider̃t uisionẽ ħac magũa:
⁊ ambo miratift̃. At malachias i̾celligens signũ ẽe mag

Expanded text:
ministrares. » Item alia vice sacrificante illo, et orante ministrares. » Item alia vice sacrificante illo, et orante hora sacrificii, ea quidem sanctitate et puritate cordis, qua solitus erat, astanti diacono visa est columba intrare per fenestram in claritate magna. Ea sacerdos perfunditur totus, ea subobscurior basilica tota refulget. Columba vero aliquandiu circumvolitans, tandem residet super crucem ante faciem sacerdotis. Obstupuit 687 diaconus; et pin terra, cecidit super faciem suam, et vix palpitans, sese erigere ausus est, vel quando officii sui necessitas postulavit. Post Missam seorsum conventus a Malachia, sub periculo vitae jubetur nullatenus secretum prodere quod vidisset, quoad viveret ipse. Aliquando cum in Ardmacha esset cum quodam coepiscopo suo, de nocte ardere conspiciunt. Ambo enim viderunt visionem hanc magnam, et ambo mirati sunt. At Malachias intelligens signum esse mag
Abbreviated transcription (Latin):
tacitꝰq ꝑtͣnsiit. Ceterũ in hospicio nocte ip̃a narrauit
en ille cũ uixo qͦdã nobili dño suo. qͥ aꝑiens uocũ ⁊ de¬
sideriũ iuuenis. rogabat ut̃ a se cõmẽdatũ reciꝑx dig¬
naret᷑: ⁊ hab̾e decetero int̾ suos. I malachias agnoscẽs
riensis monast̾i testimoniũ habẽs ab om̃ib. qd̾ scẽ ꝯu̾set᷑¬
int̾ ft̾s scłm ordine ꝙft̾ciensem: Itognouer̃t discipuli:
eo qd sub uncturi sumꝰ. Ctm sacram̃ta offerret. ⁊ ap¬
piass ei diaconꝰ. facturus aliqͥd ꝓ officio suo ĩtuitꝰ eum
sacerdos ĩgemuit. qd̾ sensiss penes illu latere qd̾ ñ cõ¬
ueniret. Pacto sacͥsicio secͤto ꝑcũctatꝰ de ꝯscĩa. ꝯfessus ẽ.
ñ negauit illusũ sibi ꝑ sõpniũ nocte ip̃a. Cĩ ĩiungẽs
penitentiã. ñ debueras inqͥt hoilie ministrasse. s u̾e¬
unde te subt᷑ here sacris.: ⁊ deserre tãtis tamꝙ diumꝰ¬
ꝙ myst̾ns. ut hac ħuilitate purgatꝰ. digniꝰ exinde

Expanded text:
transiit. Caeterum in hospitio nocte ipsa narravit en ille cum viro quodam nobili, domino suo: qui aperiens votum et desiderium juvenis, rogabat, ut a se commendatum recipere dignaretur, et habere de caetero inter suos. Et Malachias agnoscens riensis monasterii, testimonium habet ab omnibus, quinter fratres secundum ordinem Cisterciensem. Et cognoverunt discipuli, eo, quod subjuncturi sumus. 65. Cum Sacramenta offerret, et appropiasset ei diaconus, facturus aliquid pro officio suo, intuitus eum sacerdos, ingemuit, quod sensisset penes illum latere quod non conveniret. n negavit illusum sibi per somnium nocte ipsa. Cui injungens poenitentiam: « Non debueras, » inquit, « hodie ministrasse; sed verecunde te subtrahere sacris, et deferre tantis tamque divinis mysteriis, ut hac humilitate purgatus, dignius exinde
Abbreviated transcription (Latin):
a ĩstitutio. q̃ qͦcũq tͣige ad ꝓpositũ relit. que qd̾ asta¬
tu ĩtegͥtas sue elapsũ erat restituit. Alioqͥn subtracta ͥ
sos tãti discͥminis sudores. si hi qͥb tanti laboris oꝑa
impensa est sic relinqͣnt᷑. ut ad salutẽ eoꝵ inefficax sit
ħ ħuilitas. ⁊ ita sanguis fili ĩ ꝯspectu pats uilescat ut
ñ om̃ia postulata obtineat. Camat gͥ heloy heloy. qͣre
me dereliqͥsti: Non inpperat patri. nͨ derelictũ se dicit.
qͣi ꝯtumelia c̾tis ꝯtͣ ꝓpositũ uideat᷑ apposita. ultro enĩ⁊
ulnas patibulo. ⁊ palmas ferro exposuit. s qͣntũ sit o¬
bedientie fundam̃tũ ⁊ culmẽ int̾rogans. innuie cũ
se ⁊ minorẽ ⁊ eqͣle ostendit. Deserit᷑ ħuilitas: ad est ma¬
logationis sue minist̾iũ ũ erubescit. ñ disfitet᷑ carnis na

Expanded text:
a institutio, quae quocunque tramite ad propositum redit, quae quod a statu integritatis suae elapsum erat restituit. Alioqui subtracta sisos tanti discriminis sudores, si hi quibus tanti laboris opera impensa est sic relinquantur, et ad salutem eorum inefficax sit haec humilitas, et ita sanguis Filii in conspectu Patris vilescat, ut non omnia postulata obtineat. Clamat igitur: Heloi, Heloi, quare me dereliquisti? Non improperat Patri, nec derelictum se dicit quasi contumelia crucis contra propositum videatur opposita; ultro enim et ulnas patibulo, et palmas ferro exposuit; sed quantum sit obedientiae fundamentum et culmen, interrogans innuit, cum se et minorem et aequalem ostendit. Deseritur humilitas, adest malegationis suae ministerium non erubescit, non diffitetur ca
Abbreviated transcription (Latin):
ogruas partiant᷑. mͦ supplicat. modo imꝑat. mͦ sedicit re¬
lictũ. mͦ latͦni ꝓmittit ꝑadẏsũ. clgit scłm utrãq natam:
deragit causa. In hac ꝯtẽpnit᷑: in illa głam regnũꝙ largi
Pstrepebãt ante c̃cẽ clamores irrisorii. ⁊ ad dolorẽ ulnerũ
uata plebͤaddebat ꝯuitia ringebat. ⁊ toruis aspectib ĩ
tiem qmͣ ꝯspuerat t̃tendebat. ⁊ unanimi classico ac¬
lamabat. Uah qͥ destruis t̾epłũ di̾:ũ tͥduo illd̾ rredificas
ide qͣntũ mali error ⁊ ꝑfidia pͥncipũ ad hniuerat plebi.

Expanded text:
cat, modo imperat, modo se dicit derelictum, modo latroni promittit paradisum. Agit, secundum utramque naturam, quod exigit causa. In hac contemnitur, in illa gloriam regnumque largitur. Perstrepebant ante crucem clamores irrisorii, et ad dolorem vulnerum cruenta plebs addebat convicia, ringebat et torvis aspectibus in faciem quam conspuerat intendebat, et unanimi classico acclamabat: Vah! qui destruis templum Dei, et in triduo illud reaedificas . Vide quantum mali error et perfidia princ
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ suisset audax ⁊ arilens ⁊ p̾ceps mẽtuenda lingua. ⁊ manu
importabilis om̃ib ⁊ ĩuisa. Dolentẽ filii cũ ꝓ illa tũꝓse
sa aliqñ pertata sua sollicite ꝑtunctat᷑. Responilit.
Aequagiͣ᷑. Confit̾e inqͥt. Paret. ⁊ ille iniungit penitẽtiã
cõfiteniti. Orausq suꝑ eã. ut cłs ap̃c det ei sp̃m mausur
tudinis. ĩ noĩe dñi nr̃tihu ꝓꝑi ne ultra irascat᷑ iubrt.
Seqͥtur tãta inãsuetudo. ut pateat om̃ib ñ r̃e aliud
qmͣ adiuirabilẽ mutationẽ dext̾e extelsi. Fert᷑ adhuc
exaspare dampĩns. cõtumeliis. afflictionib queat. Sili¬
cet ⁊ me iuxt̾a apłm habundare insensu meo. accipi¬
at quisꝙ ut uolet ego istud suꝑiori suscitate miraculo
mortue. censeo pͥferendũ. qd̾ ext̾ior q̃ uid̾e ibi. hic uero
int̾ior reuixenit ħo. Iñc curramꝰ ad reliquia. Uir sccłm

Expanded text:
que fuisset. Audax, et ardens, et praeceps, metuenda lingua et manu, que fuisset. Audax, et ardens, et praeceps, metuenda lingua et manu, importabilis omnibus, et invisa. Dolentes filii tum pro illa, tum pro sa aliquando peccata sua, sollicite percontatur. Respondit, « Nequaquam. Confitere, » inquit. Paret. Et ille injungens poenitentiam confitentudinis, in nomine Domini Jesu ne ultra irascatur jubet. Sequitur tanta mansuetudo, ut pateat omnibus non esse aliud, quam admirabilem mutationem dexterae Excelsi. Fertur adhuc exasperari damnis, contumeliis, afflictionibus queat. Si licet et me, juxta Apostolum, abundare in sensu meo , accipiat quisque ut volet; ego istud superiori suscitatae miraculo mortuae censeo praeferendum, quod exterior quidem ibi, hic vero interior revixerit homo. Et nunc curramus ad reli
Abbreviated transcription (Latin):
uit dus scr̾a suũ. ꝙ sp̃c dm erat postulans ꝓ eo: qͥ pofu¬
lat ꝓ scĩs gemitili ĩ enarrabiilib. QSplura: Apit oculos
que inoetua furrat. ⁊ ut solent qͥ de gͣui sõpno enigilan
fricans sibi manib frontẽ ⁊ timꝑd. suꝑ lectũ se erigit:
agnito malachia inclinans deuote salutat eũ. ⁊ uetso
luctu ĩ gau̾iliũ. stũpor app̾honilit om̃s. ⁊ qͥuidert̃ ⁊ qui
audiert̃. S malarhias gr̃as agens: bndixit qͥnm̃. Et s
⁊ qd̾ or̃o sidei saluet infirmũ. Post hec abist ille. ⁊ illa
ꝯu̾aluit ⁊ uiuens incolumis temꝑe aliqnͣto. ut gła dm̃
suanifestaret᷑ in ea: ꝑ acta penitentia qmͣ sibi malachi¬
as ĩ iuiterat. ĩ bona ꝯtessionẽ iterũ obdorraguit. ⁊ m
die et furoris ĩ tantũ dnaret᷑: ut ñ solũ uicini ⁊ cog¬
nati fugerẽt ꝯsortiũ eiꝰ. s filii qͦ ipsius uix sustinerent
habitare cũea. Clamior ⁊ rancor ⁊ tempestas ualida: ubitũ¬

Expanded text:
stulans pro eo, qui postulat pro sanctis gemitibus inenarrabilibus. Quid plura? aperit oculos quae fuerat mortua; et, ut solent qui de gravi somno evigilant, fricans sibi manibus frontem et tempora, super lectum se erigit, et agnito Malachia, inclinans devote salutat eum. Et verso luctu in gaudium, stupor apprehendit omnes, et qui viderunt, et qui audierunt. Sed et Malachias quod oratio fidei salvet infirmum . Post haec abiit ille, et illa convaluit; et vivens incolumis tempore aliquanto, ut gloria Domini manifestaretur in ea, peracta poenitentia, quam sibi Malachias injunxerat, in bona confessione iterum obdormivit, et mdiae et furoris in tantum dominaretur, ut non solum vicini et cognati fugerent consortium ejus, sed filii quoque ipsius vix sustinerent habitare cum ea. Clamor, et rancor, et tempestas valida, ubicum
Abbreviated transcription (Latin):
Ibi adducla ẽ ad en puella patieis mnoebnqũe
tancru uuilgo appellant ip̃o hiorredi usum
⁊sona uit eam. Nam ubi aqua eeubuasum
senit : uix ulcera appareb̾at. Abiens ũlt ad mare
henit. huegat᷑ tnsitus. Causa fuit n fallor. oxta
similtas queda inter sunmũ pocitisice treg̃e
auglie. qd̾rex nestio quid mali suspicaretur de
bono illo homine si tnsiret. Nã neꝙ alios ep̃os.
suo. nesciẽs mag̾ ꝑ hoc ĩpletuiri. Nã sigtinẽttñsiss¬
oportebat tnͣsire claramuallens eti am¬
est. ut tardius transfretans. ad locũ ⁊ horã scissimi fus
tanqͣm uerus ah occidente ueniens uisitans nos ori¬
ens exalto. O qnͣtũ nr̃e clareualli irracdians solille
claritatis ad auxit. qmͣ iocundus ad eiꝰ introitũ dies
ac debilis mox acrurri. Qm letus ĩ oscła ri. qmͣletis
brachiis missã celitus mͥ amplexus sũ gr̾am. Qm̃ alacͥ
uultu ⁊ aĩo mi pat̾ introduxi te ĩ domũ matͥs mee:¬

Expanded text:
Ibi adducta est ad eum mulier patiens morbum, quem cancrum vulgo appellant, ipso horrendum visu; et sanavit eam. Nam ubi aqua, cui benedsequenti vix ulcera apparebant. Abiens inde, ad mare venit; sed negatur transitus. Causa, ni fallor, fuit orta simultas quaedam inter summum pontificem et regem Angliae, quod rex nescio quid mali suspicaretur de bono illo homine, si transiret: nam neque alios episcopos suo, nesciens magis per hoc impletum iri. Nam si incontioportebat transire etiam Claram-Vallem, est ut tardius transfretans, ad locum et horam sanctissimi sui tanquam verus, ab Occidente veniens, visitans nos Oriens ex alto. O quantum nostrae Clarae Valli irradians sol ille claritatis adauxit! quam jucundus ad ejus introitum dies ac debilis, mox ipse occurri! quam laetus in oscula rui! quam laetis brachiis missam mihi coelitus amplexatus sum gratiam! quam alacri vultu et animo, mi pater, introduxi te in domum matris meae
Abbreviated transcription (Latin):
uitate ⁊ młtitudine magna ꝯcurrente ad eũ. sasuuxchit
iuuene inter alios. uidendi se curiosũ. Ascenderat la¬
pidẽ. ⁊ stans suꝑ sũmos articulos. extento collo. ocłis ⁊
annio intendẽs ĩ eũ qũda illi denuo ⁊ acheũ exhibe¬
bat. Nec latui malachiam. sp̃u scõ qͥdẽ reuelante. u̾e

Expanded text:
vitatem, et multitudine magna concurrente ad eum, casu vidit juvenem inter alios videndi se curiosum. Ascenderat lapidem, et stans super summos articulos, extento collo, oculis et animo intendens in eum, quemdam illi de novo Zacchaeum exhibebat. Nec latuit Malachiam, sancto quidem Spiritu re
Abbreviated transcription (Latin):
ille aperuit oculos: ⁊ sensũ recepit. Relictꝰ est aũei
mare. Eredimꝰ eũ uiu̾e usq adhuc. ⁊ usq ad ħ temꝑa
luere pccm gͣnde qd̃ pͤsauit inscm̃: certis tẽꝑib tñ
ferunt lunaticũ ẽẽ. Porro p̾dicte possessiones cũ iã ꝓ
sui ĩbecillitate. ⁊ ĩutilitate eas tenere ñ ualuit. ĩ pace ad
locũ cuiꝰ exticerãt rediert̃. Nee renuge malachias pt mł¬
tã demũ uexatioñe pacis obtentu. S iã ad opus elifi¬
tii qd̾ inalachias agressus est sertno recurrat. Et qͥde ñ
erat malachie ñ dico unibe ꝑficeret. s uñ facẽt qͥcꝗͣ: erat
speranti ĩ pecuiue thesauris petum a ñ deeẽt. Qͥs eũt
eiũ aliꝰ fecit. ut̃ thesaurus eo loci repone̾t᷑. repositus
ñ reppiret᷑ u̾sq ad caũpꝰ. ⁊ opus malachie. Inuenit dei.
famulus ĩ cłĩ marsupio. qd̾ defciit suo. Merito quidẽ.

Expanded text:
ille aperuit oculos et sensum recepit. Relictus est autemille aperuit oculos et sensum recepit. Relictus est autemmare. Credimus eum vivere usque adhuc, et usque ad haec tempora luere peccatum grande, quod peccavit in sanctum: certis temporibus tamen ferunt lunaticum esse. Porro praedictae possessiones, cum jam pro sui imbecillitate et inutilitate eas tenere non valuit, in pace ad locum, cujus exstiterant, redierunt. Nec renuit Malachias post multam demum vexationem, pacis obtentu. 63. Sed jam ad opus aedificii, quod Malachias, aggressus est, sermo recurrat. Et quidem non erat Malachiae, non dico unde perficeret, sed unde faceret quidquam. Erat speranti in pecuniae thesauris, pecunia non deesset. Quis enim alius fecit, ut thesaurus eo loci reponeretur, repositus non reperiretur usque ad tempus et opus Malachiae? Invenit Dei famulus in Dei marsupio, quod defuit suo. Merito quidem.
Abbreviated transcription (Latin):
lyilie. falsitatis ⁊ menilati arguere ñ uereret᷑. ħom̃e. qͥ
ueracissimꝰ eẽt u̾tatis ⁊ discipłs. ⁊ amator: Icõuicum
intulit: simiam appellãs. E malachias qͥdẽ doctas ñ
reddere maledictũ ꝓ maleibcto. obmutuit ⁊ ñ aꝑuit as
suũ. cdũ ꝯsisteret pͤcator adu̾sil amn. S ñ dñs oblitus
sermonis sui qũẽ cdixerat: mͥ ui nelictã ego retͥbuam.
Ead̾e cie ilomũ reu̾sus ħo. lugt lingue effrenis teraeria¬
tem. ip̃o uliore quo instigatore laxaret. Arreptũ in
ign̾e ꝓicit demon. s mox manib assistentiũ extrastꝰ
ẽ. adustus corpis parte. ⁊ mẽte captꝰ. Idũ insani¬
ret uocatꝰ malachias uenit. repperitqꝙ mabedictũ
spumantia ora torq̃ntẽ. horremlis uocib ⁊ motib
t̾rentẽ omĩa. ac toto corꝑe agitatũ. uix posse te¬
neri apłib. Iorãs ꝓ inimico uir totius ꝑfectionis.
exauditꝰ est. s ex parte. Nam ilico qͥdem sc̃o or̃ate.

Expanded text:
is et mendacii arguere non vereretur hominem, qui veracissimus esset, veritatis et discipulus, et amator: et convicium intulit, simiam appellans. Et Malachias quidem doctus non reddere maledictum pro maledicto, obmutuit, et non aperuit os suum, dum consisteret peccator adversus eum. Sed non Dominus oblitus sermonis sui, quem dixerat: Mihi vindictam, et ego retribuam . Eadem die domum reversus homo, luit linguae effrenis temeritatem, ipso ultore, quo instigatore laxarat. Arreptum in ignem projicit daemon; sed mox manibus assistentium extractus est; adustus tamen corporis parte, et mente captus, Et dum insaniret, vocatus Malachias venit, reperitque maledicum spumantia ora torquentem; horrendis vocibus et motibus terrentem omnia, ac toto corpore agitatum, vix posse teneri a pluribus: et orans pro inimico vir totius perfectionis, exauditus est; sed ex parte. Nam illico quidem sancto orante,
Abbreviated transcription (Latin):
abnabit uir nobilis ĩ uicina bencoriensis mo xiiii¬
Lnasti. Cuꝰ uxor cũ ĩfirmarer᷑ ad mortẽ: togatꝰ mala¬
chias ut descenderet pͥus qm moreret᷑. infirmã unc¬
turus oleo. descendit ⁊ ĩtrauit ad eã. Qũo iiso: ecul¬
tat illa spe animata salutis. E iũ ꝑaret ung̾e eã : uisũ
ẽ om̃ib differendũ potiꝰ usq mane. Erat enĩ uesꝑa. Aqͥ¬
euit malachias: ⁊ data bndictiõe suꝑ egc̃a. xxiuit cũ his
qͥ secũ erãt. At uͦ pt᷑ modicũ subito clamor fis ẽ. planctꝰ ⁊ stre¬

Expanded text:
t vir nobilis in vicinia Benchorensis monasterii, cujus uxor cum infirmaretur ad mortem, rogatus Malachias ut descenderet, priusquam moreretur, infirmam uncturus oleo. Descendit, et intravit ad eam: quo viso, exsultat illa, spe animata salutis. Et cum pararet ungere eam, visum est omnibus differendum potius usque mane. Erat enim vespera. Acquievit Malachias, et data benedictione super aegram, exivit cum his qui secum erant. At
Abbreviated transcription (Latin):
anxius dubiusꝙ qͥd ageret. cepit int̾ orandu uehetĩt
inqͥre̾. qͥdna foret uoluntas di. ⁊ die quadã de uia res¬
regrediens. cũ ĩa loco appropiaret ꝓspexit eniꝰ: ⁊ eue
oratoriũ apparuit magnũ lapideũ ⁊ pulchr̃u ualde. ¶
factũ uiso simillimũ appareret. ac si ⁊ sibi cũ moyse d¬
tũ audierit. Uide ut omĩa facias scđm exemplar qd
ostensũ est ĩmõte. E ode uisioĩs gene̾ id ꝙͦ qd̾ ĩ sabal

Expanded text:
inter orandum vehementer inquirere, quaenam foret voluntas Dei. Et die quadam de via regrediens, cum jam loco appropiaret, prospexit eminus: et ecce oratorium apparuit magnum lapideum, et pulchrum valde. Et factum viso similimum appareret, ac si et sibi cum Moyse dictum audierit: Vide, ut omnia facias secundum exemplar quod tibi ostensum est in monte . Eo
Abbreviated transcription (Latin):
parit᷑ leuans. facta aũ breui orõe ip̃e ĩtrauit celłã:
ille surrexit: Istans suꝑ peiles suos ip̃e mirabat᷑. si uin
esset qd̾ erat. p̃ene sõpnzũ suspicatꝰ. Eepit tũ pedeterap¬
tĩ mouere: neq enĩ posse ire satis credebat. Taudem
qͣsi exͣu sõpno euigilans. cognoscit miscili̾am dni
suꝑ se: firinit᷑ gradit᷑ : ⁊ ĩ pistͥnũ reuertit᷑. exilieas.
⁊ ȩcultans ⁊ laudans dm. Uiso eo qͥ añ uiderãt ⁊ cogno

Expanded text:
revi oratione, ipse intravit cellam, et revi oratione, ipse intravit cellam, et ille surrexit. Et stans super pedes suos, mirabatur si vere esset quod erat pene somnium suspicatus. Coepit tamen se pedetentim movere: neque enim posse ire satis credebat. Tandem quasi e gravi sommo evigilans, cognoscit misericordiam Domini super se; firmiter graditur, et in pistrinum revertitur, exsiliens et exsultans, et lau
Abbreviated transcription (Latin):
Ilius qͥda ueniens de longinquo. cũ eẽt malachi¬
as infinib muminie. attulit ad eũ siliũ. pecłũ peni¬
tus officio destitutũ. ꝑcunctatus qͦnã mͦ illi acti¬
disset. ut suspicor inqͥt demonũ malignitate: Iad
dit. Rudenti ĩ prato ip̃i ni fallor ĩmisere soporẽ. eui¬
gllansq puerulus sic sẽ ĩuenit Hec dicens cũ lacͥims
p̾tem fudit. efflagitat opem. Misertꝰ eiꝰ or auit inala¬
aliqnͣdui in comitatu suo retiniit. ⁊ erat ambulans cũ ri
N monasterio bencorensi. pauꝑ qͥdã fr̃m elemosinis susten¬
tabat᷑. Et erat coudianã accipiens stipẽ. Aliqͥd orficii faci¬
tans ĩ pistͥno. I claudus ab auiis iluͤdetĩ huini niaidꝰ
repens : ptꝰ se tͣhebat pedes emortuos. Qũẽ die qͣdã añ
crila suã. malachias uestũ. ⁊ merentẽ iuueuiẽs. causã
tes. Qũẽ ubi audiuit pretate inotus. suꝑexit ĩ cełu: manꝰ

Expanded text:
Alius quidam veniens de longinquo, cum esset MalachiAlius quidam veniens de longinquo, cum esset Malachias in finibus Mumoniae, attulit ad eum filium, pedum penitus officio destitutum. Percunctatus quonam modo illi id accedisset: « Ut suspicor, » inquit, « daemonum malignitate. » Et addit: « Ludenti in prato ipsi, ni fallor, immisere soporem, evigilansque puerulus, sic se invenit. » Haec dicens, cum lacrymis precem fundit, efflagitat opem. Misertus ejus oravit Malaaliquandiu in comitatu suo retinuit, et erat ambulans cum eo. 50. In monasterio Benchorensi pauper quidam fratrum eleemosynis sustentabatur. Et erat quotidianam accipiens stipem, aliquid officii factitans in pistrino. Is claudus ab annis duodecim, humi manibus repens, post se trahebat pedes emortuos: quem die quadam ante cellam suam Malachias moestum et moerentem inveniens causam antes. » Quem ubi audivit, pietate motus suspexit in coelum, man
Abbreviated transcription (Latin):
dep̾hensũ. multis ꝯfossũ uulnerib int̾imũt. Necdũ cõ¬
uentus solutus erat: cũ ecce ariniger illiꝰ qd euenerat
nuntiauit: Emirati st̃ uniu̾si: qd̾ sententia malachie
tã celerẽ ħuiss effectu. Tunuerũt quiꝙ flagitiosi audi
comitẽ młto iã t̾eꝑe decũbentẽ lecto. durit᷑ qͥde incre¬
pans qd̃ malꝰ homo eẽt. ĩ moderautꝰ serui ens ueniͥ ⁊gu¬
le: benedicta asꝑsũ aqua. sine mora surg̾e fec̃. Et ita
suam ip̃iꝰ ⁊ suoꝵ. ¶ Nurbe caselensi uenit homo an¬
te eũ cũ filio ꝑalitico : rogãs illũ sanari. Quiorãs bre
cũ silio: sminime sanato. Tũ surgens malachias. ⁊
stans suꝑ eũ diutius orauit: ⁊ ille sanatꝰ est Iꝯu̾sus
ad patrẽ : offer inqͥt illũ d̾o. Annuit homo s ñ te¬
nuit. ⁊ post aliqͦi annos ille iã iuuens retidit ĩ id ip̃m.
sine dubio ꝓpt̾ inobedientiã patͥs. ⁊ pacti tnsgressioñe.

Expanded text:
deprehensum, multis 679 confossum vulneribus interimunt. Necdum condeprehensum, multis 679 confossum vulneribus interimunt. Necdum conventus solutus erat, cum ecce armiger illius, quod evenerat, nuntiavit. Et mirati sunt universi, quod sententia Malachiae tam celerem habuisset effectum. Timuerunt quique flagitiosi auditcomitem, multo jam tempore decumbentem lecto, duriter quidem increpans, quod malus homo esset, immoderatius serviens ventri et gulae, benedicta aspersum aqua, suam ipsius et suorum. In urbe Caselensi venit homo ante eum cum filio paralytico, rogans illum sanari: qui orans brecum filio, sed minime sanato. Tum surgens Malachias, et stans super eum diutius oravit, et ille sanatus est. Et conversus ad patrem: « Offer, » inquit, « illum Deo. » Annuit homo, sed non tenuit: et post aliquot annos ille jam juvenis recidit in idipsum, sine dubio propter inobedientiam patris, et pacti transgressionem.
Abbreviated transcription (Latin):
ibułe qͥdd̃a pari qͥde miraclo: s forte dispan. Sidit
ħoiem qͥ publice tenere diceret᷑. ꝯcubinã fr̃is: ⁊ hic
erat mules minister comitis. Ipublice ꝯueniens in des¬
tuosũ. Alterũ ei ioħem exhibuit. ñ licet tͥ ħere ĩqͥas¬
ꝯtubiĩa fris tui. At ille alterũ ip̃i nichilominꝰ hero¬
dem redibens. ñ modo ñ audnigt eũ. s ⁊ supbe respõdit
et corã om̃ib iurat nũqmͣ se dimissurũ. Tũt ꝯniotꝰ
qͥt te ab illa separet uel muitũ. Paruipendẽs ille. ex
instanti abiit indignab̾ulus. Offendensq multerẽ
ñ longe a turba ꝯstituta ĩ loco. ui oppressit eã: Rtͥ
erar sathane totus cui paulo ante traditus fuerat
lec latint flagitiũ. Ancilla q̃ dñam comisabat᷑. rrcur¬
rens doniũ nempe haud ꝓtul aberat loco. nuntiat
anhela qͥd mali acciderit. At qmͣ uocẽ g̾mani illꝰ
qͥ domi erant. ⁊elautes sororis fruprũ. tota illo festi¬
nãtia ꝑuolant. pudicitie hostẽ ip̃o ĩ loco.⁊ oꝑe scełis

Expanded text:
ibidem quiddam pari quidem miraculo, sed sorte dispari. Vidit hominem, qui publice tenere diceretur concubinam fratris; et hic erat miles, minister Comitis. Et publice conveniens incestuosum, alterum ei Joannem exhibuit: « Non licet tibi, inqtris tui. » At ille alterum ipsi nihilominus Herodem redhibens, non modo non audivit eum, sed et superbe respondit, et coram omnibus jurat nunquam se dimissurum . Tum commotus t Deus, » inquit, « te ab illa separet vel invitum. » Parvi pendens ille, ex instanti abiit indignabundus. Offendensque mulierem non longe a turba constituta in loco, vi oppressit eam, sicut erat satanae totus, cui paulo ante traditus fuerat. Nec latuit flagitium. Ancilla, quae dominam comitabatur, recurrens domum nempe haud procul aberat loco nuntiat anhela quid mali acciderit. Ad quam vocem germani illius, qui domi erant, zelantes sororis stuprum, tota illo festinantia pervolant, pudicitiae hostem, ipso in loco et opere sceleris
Abbreviated transcription (Latin):
ꝙ: I sic młtiplicato semine augescit ĩ dies numerus mo¬
nachoꝵ. iuxta desidenũ. ⁊ uaticiniũ malachie
unc ĩa repetamꝰ ordiñe narratiõis. Malachias ꝓfectꝰ.
pspere ꝑuenit srotiã. Iinuenit dauid reg̃ẽ qͥ adhuc ho¬
die suꝑẽ in qͦdã castello suo. cuiꝰ infirmabat᷑ ad mort̾ẽ. qd̾ ñ¬
qͥdẽ ĩgͥssus honorifice a rege susceptꝰ. ⁊ ħuilit̾ exoratꝰ. ut
sauaret siliũ suũ: aqua cui bnilgat. asꝑsit unieuẽ. ⁊ ĩtuens
ĩ eũ ait Confide fili ñ morieris hac uice. Dixt hoc ⁊ die se¬
qñti dictũ ꝓpħe secura ẽ sanitas: sanitatẽ leticia patns:
clamor ⁊ strepitꝰ totiꝰ exultãtis familie. Exuit sermo int̾
om̃s : nͣ enĩ qd̾ in domo regia. ⁊ regis actidat filio late
potuit: Iecce ubi q resultãs gr̃aꝵ. actio. ⁊ uox laudis:
tũ ꝓ salute dũi. tũ ꝓ miracłi nouitate henricus ẽ ister

Expanded text:
que: et sic multiplicato semine, augescit in dies numerus moque: et sic multiplicato semine, augescit in dies numerus monachorum, juxta desiderium et vaticinium Malachiae. Nunc jam repetamus ordinem narrationis. CAPUTspere pervenit in Scotiam. Et invenit David regem, qui adhuc hodie superest, in quodam castello suo: cujus filius infirmabatur ad mortem. Ad quem ingressus, honorifice a rege susceptus, et humiliter exoratus, ut sanaret filium suum; aqua, cui benedixit, aspersit juvenem, et intuens in eunitatem laetitia patris, clamor et strepitus totius exsultantis familiae. Exiit sermo ad omnes, nec enim quod in domo regia et Regis acciderat filio, latere potuit. Et ecce ubique resultans gratiarum actio, et vox laudis, tum pro salute domini, tum pro miraculi novitate. Henricus est iste: