comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
It̾cq diutius uirginitatis donũ lux̃
infeminas. qr cepit a femĩa statĩ. ut fi¬
lius dei ingressus ẽ suꝑ t̾ra. nouã sibi
familiã ĩstituit. ut qui ab angelis ad¬
orabatur ĩ celo. hr̃et angelos ⁊ ĩterris.
Tũc holoferni caput iudich ꝯtinens
amputauit. tc̃ anian qd̾ int̾pretatur
la. secuti sũt saluatore. affectũ sãgiũs.
et uinculã scłi. ⁊ cura dom̃ ꝑiter relu¬
quentes. Tũc primũ auditu ẽ. Qͥ ul
uenire p̾t me abneget semetip̃m ⁊ se
quatur me. nemo enim miles cũ uxo¬
re ꝑgit ad p̃lium. discipulo ad sepul¬
turam pr̃ĩs ire cupienti: nõ ꝑmittit:
Uulpes foueas hñt. uolucres celi nidͦ
ubi requiescãt. Filius aũt hoĩs ñ ht̃
ubi capud suũ reclinet. ne forsitã cõ¬
tristeris si anguste manẜis. Qui sine
uxore ẽ sollicitus ẽ ea que dñi sunt
quõ placeat deo. Qui aut cũ uxore ẽ
sollicitus ẽ que huuĩ mũdi sunt quomꝰ¬

Expanded text:
t ditius uirginitatis donum fluxit in feminas, quia coepit a femina. statim ut filius dei ingressus est super terram, nouam sibi familiam instituit, ut, qui ab angelis adorabatur in caelo, haberet angelos et in terris. tunc Olofernae caput Iudith continens amputauit; tunc Aman, quod interpretatur la secuti sunt saluatorem affectum sanguinis et uincula saeculi et curam domus pariter relinquentes; tunc primum auditum est: qui uult uenire post me, neget se iquatur me. » Nemo enim miles cum uxore pergit ad praelium. Discipulo ad sepulturam patris ire cupienti, non permittitur . Vulpes foveas habent, et volucres coeli nidos, ubi requiescant: Filius autem hominis, non habet ubi caput suum reclinet . Ne forsitan contristeris, si anguste manseris. « Qui sine uxore est, sollicitus est quae Domini sunt, quomodo placeat Domino. Qui autem cum uxore est, sollicitus est quae
Abbreviated transcription (Latin):
De quã sapiens qui tantaz fabca¬
uit archa: quã uistus qui ad sem̃
omiu reseruatus solus ex oĩb ⁊
pret̾ite gen̾atõis suꝑstes ẽ factus. ⁊
auctor future: ooũdo potius. ⁊uniu̾¬
sis mag̾ qua sibi natus. Quã fortis.
ut diluuiu uicerit. q̃ tẽpans: ut dilu¬
uium tolerau̾it qñ introiret. qua modeã¬
tione deg̾et. qñ coruũ. qnͣ colu̾bam dimͣ¬

Expanded text:
e quam sapiens, qui tantam fabricavit arcam ! Quam justus, qui ad semen omnium reservatus, solus ex omnibus et praeteritae generationis superstes est factus, et auctor futurae, mundo potius et universis magis quam sibi natus! Quam fortis, ut diluvium vinceret! Quam temperans, ut diluvium toleraret! quando introiret, qua moderatione degeret, quando corvum, quando columbam dim
Abbreviated transcription (Latin):
latronis ĩ sidias. Securus anoctuns fiũ¬
b dormit paup. ⁊̃ si castra nõ muniat Ni¬
uiti uõ opes sue latronis sꝑ ymacgiãt᷑
occursu et uigi sollicitudine/ noctũum sõ¬
nũ adimũt. Uñ tue quoq diuitie celestis
thaurus ista cautõe indigent atq custo¬
dia. Quanto ditiores. tanto debes ẽẽ ui¬
gilantior. Qui plus. p̾sidet. plus debet ti
uiderit clariorẽ. Qui inuidit eue ꝑadisu.
qͣnto mag̾ inuidet tͥ regnũ celoru. Cunc¬
ta tͥ crede ille nũc cͥcuit ut bt̃s petrũ ait.
Deuorandi te cupidus ĩ modu rugiẽtis
leonis ingreditur uł more dolosi hostis
uniusa plistnt explorat os̃ aditus aĩe
tue. an sit aliqd infi̾mu et miñ tutum
ꝑ qd̾ possit irreꝑe. Rimatur nũc ille oĩa
terribiles dyaboli ptãtes principatusq
describat nos nichominus hortatur adpi¬
gnã hostiũq iñ pandit ut augeat sollici¬
tudinẽ milicũ. Non enĩ uult eẽ nos timi¬
dos s ꝑatos. Deniq nõ fugam suadet. sed

Expanded text:
latronis insidias. Securus a nocturnis furibus dormit pauper, etiam si claustra non muniat. Diviti vero opes suae latronis semper imaginantur occursum, et jugi sollicitudine, noctium somnum adimunt. Unde tuae quoque divitiae, coelestis thesaurus, ista cautione indigent atque custodia. Quanto ditior es, tanto debes esse vigilantior. Qui enim plus possidet, plus debet timuem apud eum viderit clariorem. Qui invidit Evae paradisum, quanto magis invidet tibi regnum coelorum! Cuncta, mihi crede, ille nunc circumit, ut beatus Petrus ait, devorandi te cupidus : in modum rugientis leonis ingreditur, vel more dolosi hostis universa perlustrans, explorat omnes aditus animae tuae: an sit aliquid infirmum et minus tutum, per quod possit irrepere. Rimatur nunc ille omniaterribiles diaboli potestates principatusque describat, nos nihilominus hortatur ad pugnam, hostiumque vim pandit, ut augeat sollicitudinem militum. Non enim vult nos esse timidos, sed paratos. Denique non fugam suadet, sed
Abbreviated transcription (Latin):
ome orõe et obsec̃tionẽ. Et qm de hoc b¬
lo licet etia feminis triũphare. suscipe ħ
arma pauli ⁊ tanti ortatõe ducis: cͥtam p̃¬
sume uictoria. ħ enĩ si tu oĩa instrum̃ta
possideas. secura ꝓcedis ad p̾liu. sꝑale. ñ
panebis dyabosu. cũ toto ex̾citu suo. Ca¬
dent enĩ alat̾e tuo mille ⁊.x milia. a. dt.¬
adte aũt nõ aꝓpinquabt bt̃s quoq ia¬
cob ille xͥ miles euntus ñ mĩore nobis
ancͣte de hoc bello uictoriã pollicet᷑ sb̾diti
inquit estote deo. resistite aut dyabolo.
et fugiet auobis. Ostendit quõ resistẽ
nos pugnatacie. nec publica nołcum
fronte s̃ greditur. s dolo uincit ac fraude
solet uigulat gladio. Insumus hostis
adusariorũ. Nõ adiuuemꝰ s adiũ camu
adu̾iarios. Dant illi quid̃ ꝯsiliũ. s nr̃m
eꝰ uł eligẽ uł respue̾ qd̾ sugͥunt. Nõ enĩ
cegendo s suadento nocẽt. non ex torq̃nt

Expanded text:
omnem rationem et obsecrationem. Et quoniam de hoc bello licet etiam feminis triumphare, suscipe haec arma Pauli, et tanti hortatione ducis certam praesume victoriam. Haec enim si tu omnia instrumenta possideas, secura procedes ad praelium spirituale, nec pavebis diabolum cum toto exercitu suo. Cadent enim a latere tuo mille, et decem millia a dautem non appropinquabunt . Beatus quoque Jacobus ille Christi miles emeritus non minor nobis auctoritate de hoc bello victoriam pollicetur: Subditi, inquit, estote Deo: resistite autem diabolo, et fugiet a vobis . Ostendit quomodo resistere a contra nos pugnat acie, nec publica nobiscum fronte congreditur; sed dolo vincit ac fraude,solet, jugulat gladio. Infirmus hostis adversariorum. Non adjuvemus, sed vincamus adversarios. Dant illi quidem consilium, sed nostrum est vel eligere vel respuere quod suggerunt. Non enim cogendo, sed suadendo nocent;
Abbreviated transcription (Latin):
e scire. quid quo inseq̃rs mõ ⁊ ad omẽ
asse peniteat. Intͣ unius hore spatium
mutatur hĩtu. icunare abstin̾e. psallẽ
ugilare nõ tam studio op̾ hñt quã uo¬
luntate. Quil incipies statĩ ut nolu̾it
adista ꝑfectus ẽ. Immo illi hoc facili
facere possunt qui recentes corꝑis uie
de scło ad ꝓpoĩtum affunt. Mores uõ mu

Expanded text:
quid quo insequaris modo, et ad omnem fecisse poeniteat. Intra unius horae spatium mutatur habitus: jejunare, abstinere, psallere, vigilare, non tam studio opus habent, quam voluntate. Quidlibet incipiens, statim ut voluerit, ad ipsa perfectus est: immo illi hoc facilius facere possunt, qui recentes corporis vires de saeculo ad propositum afferunt. Mores vero mut
Abbreviated transcription (Latin):
fi solet leue. cũ eius p̃tiuz cogitatur et
spes p̃mii solatiu fit laboris. sic duriiꝰ
agricola ĩ aratum diu cãpum ⁊ pigri¬
ores otõ glebas iuolento nom̾e scidise
se gaudet amir inmod̾ ipã opis diffi¬
cultate letus. spe segetis delabore ne¬
titur. Sic negotiator auidus maria ꝯ¬
tẽpnit spectare ausus spumas rabiẽq
uentoꝵ dũq in om̃i labore ꝗpiculo lu¬
crum cogitat lassitudinẽ uł obliuiscit
et cimorez. Consid̾a q̃so magnitudinez

Expanded text:
i solet, cum ejus pretium cogitatur; et spes praemii solatium est laboris. Sic durus agricola inaratum diu campum et pinguiores otio glebas violento vomere scidisse se gaudet, et mirum in modum ipsa operis difficultate laetus, spem segetis de labore metitur. Sic negotiator avidus maria contemnit, spectare ausus fluctuum spumas, rabiemque ventorum; dumque in omni labore ac periculo lucrum cogitat, et lassitudinem simul obliviscitur et timorem. Considera, quaeso, magnitudinem
Abbreviated transcription (Latin):
mũdi głi̾a finienda ẽ. Illu ĩquã diez
quẽ saluator diluuio ꝯꝑauit q mus¬
tos fallaci securitate decẽptos furtiuo
aut dies dm̃ ut fur ĩqua celi magno
impetu transibũt elem̃ta uõ a calore
et ĩpietatib expectantes ⁊ ppantes ĩ
aduentu dñi dei in quo celi ardentes
soluẽtur. ⁊elem̃ta ignis ardore tabe¬
scent. Recens factu ẽ ⁊qd̾ ip̃a audi¬
sticu adstridule bucine sonu gotho¬
rũꝙ clamorẽ. lugubri o pp̃ssa metu do¬
mina orbis roꝰ ꝯtremuit. Ubi tũc no¬
bilitatis ordo. Ubi c̾ti ⁊ distĩcti illuis
dignitatis gradus ꝑmixta omĩa et t¬
more ꝯfusã. Omiũ domui plãctus
et equalis fint ꝑcunctos pauor. Uny
erat seruus nobilis ⁊ eadez ꝯmĩbus
ymago mortis.⁊ ibi qr mag̾ eã time¬
bant. illi quib futura uta iccũdior. Si ĩ
mortales timemus hostes ⁊ hũanã ma¬
nũ. quid faciemus cu clangore t̾ribili

Expanded text:
mundi gloria finienda est. Illum, inquam, diem, quem Salvator diluvio comparavit: qui multos fallaci securitate deceptos, furtivo,autem dies Domini sicut fur: in qua coeli magno impetu transibunt. Elementa vero a calore et pietatibus exspectantes et properantes in adventum Domini Dei, in quo coeli ardentes solventur, et elementa ignis calore tabescent ? Recens factum est, et quod ipsa audisti, cum ad stridulae buccinae sonum, Gothorumque clamorem, lugubri oppressa metu domina orbis Roma contremuit. Ubi tunc nobilitatis ordo? ubi certi et distincti illius dignitatis gradus? Permixta omnia, et timore confusa, omni domui planctus, eterat servus et nobilis; eadem omnibus imago mortis. Nisi quia magis eam timebant illi, quibus fuerat vita jucundior. Si ita mortales timemus hostes et humanam manum, quid faciemus cum clangore terribili
Abbreviated transcription (Latin):
aũt tutissimũ atq ꝑfectum ut assuesca
aĩus sollicita sꝑ̃ ꝑiugiliq custodia disce¬
gitationes alat. uel statĩ extĩguat mala.
Nĩc nãꝙ fc̃s ẽ boni et origo peccãdi oĩs¬
ꝙ ĩgeniti delicti ĩ corde principin ẽ. q̃
bula depingat añ quã faciat. Nã sũ ille
actus siũ sermo sit. ut ꝓferatur aũ dis¬
ponitur et cogitatõmi ꝯsiuo discernit
qd̾ futuru ẽ. Uides qͣm b̾ui ĩ terdũ mo¬
mento q̃ ista quis cogitet. Cogitat᷑q
et dñs in euãgelio dicit. De corde hoĩs
ꝓcedinit cogitationes maie fornieatoes¬
adult̾ia. homicidia fũta fłã testuno̾. aua¬
ritia nequitia dolus ĩpudicitia oculus i¬
malus blasphemia suꝑbia stultitia. Hec
sũt que coinquinãt homĩes. Omnis g
solet. statimq ad pͥma tẽptatõis repug¬
re faciem ⁊ malũ ante qͣm crescat extin¬
gũe. Nec enĩ expectand̾ ẽ augmẽtu eiꝰ
rei que tumni debet aꝑuo ⁊ que tanto fa¬

Expanded text:
autem tutissimum atque perfectum, ut assuescat animus sollicita semper pervigilique custodia discegitationes alat, vel statim exstinguat malas. Hic namque fons est boni, et origo peccandi; omnisque ingentis delicti in corde principium est cogbula depingit antequam faciat. Nam sive ille actus, sive sermo sit, ut proferatur, ante disponitur; et cogitationum consilio discernitur quod futurum est. Vides quam brevi interdum momento quaeque ista quis cogitet, cogitataqueet Dominus in Evangelio dicit: De corde hominis procedunt cogitationes malaeatio, homicidia, furta, falsa testimonia, avaritia, nequitia, dolus, impudicitia, oculus malus, blasphemia, superbia, stultitia: haec sunt quae coinquinant homines . Omnis ergo solet; statimque ad primam tentationis repugnare faciem, et malum, antequam crescat, exstinguere. Nec enim exspectandum est augmentum ejus rei, quae timeri debet a parvo, et quae tanto fa
Abbreviated transcription (Latin):
qd̾ inpñti scło ẽ momitaneu acleue
tribulatõis nr̃e sup̃ mod̾ ĩ sublimi ͭ e
et̾nu glĩe pondus oꝑat̃ in nobꝰ. Re¬
spuantur honores despiciant᷑ duntie
ip̃a quoq uta nr̃a martyrii amore ꝯ¬
tunt q̃ ħ illi qui seꝑ capiunt p̾sidere qͣ
młtos memoria nr̃a retinet ĩ maximĩs
honorib ac diuitus ꝯstitutos. repente
de illo sũmo pontifice fastigio ocrdisse
nec quid fu̾int. Quid eĩ inħ mũdo sta¬
bile. Quid uõ firmũ ẽ. Quid porro nõ
q̃ndũ scias. Na asi nullo id enpiatur
cañ uł morte. cͥte ꝑdend̾ ẽ. ⁊ si uita nr̃a tẽ¬
datur ꝑmille annos. ⁊ ad exͥmu illũ to

Expanded text:
 momentaneum ac leve tribulationis nostrae: supra modum in sublimitate, aeternum gloriae pondus operatur in nobis . Respuantur honores, despiciantur divitiae. Ipsa quoque vita nostra martyrii amore cittunt etiam hoc illi qui semper cupiunt possidere. Quam multos memoria nostra retinet in maximis honoribus ac divitiis constitutos, repente de summo illo potentiae fastigio concidisse: nos quid fuerint. Quid enim in hoc mundo stabile? Quid vero firmum est? Quid porro non quendum scias? Nam et si nullo id eripiatur casu, vel morte certe perdendum est. Et si vita nostra tendatur per mille annos: et ad extremum illum t
Abbreviated transcription (Latin):
sensũ tratantꝙ tͥ cu sapĩa scĩtate. Und
scriptura dic̃. Qui q̃ runt deũ inuenumi
sapiam cum iustitia. St a̾ ista lc̃o tẽ¬
pata cui finẽ ꝯsiliũ non lassitudo ĩ poãt.
Nam ut ĩ mod̾ata icuinia ⁊ ardor abstiẽ
et innormes in ordinateq ugilie intẽ¬
pantie coarguũtur. idq minietate su ꝑa¬
riunt ut ħ ipã p̾ca quid̾ nec mediocriter

Expanded text:
itatem. Unde Scriptura dicit: Qui quaerunt Deum, invenient sapientiam cum justitia. Sit autem ipsa lectio temperata, cui finem consilium, non lassitudo imponat. Nam ut immoderata jejunia et ardor abstinentiae, et enormes inordinataeque vigiliae, intemperantiae coargnuntur, idque nimietate sui pariunt, ut haec ipsa postea, nec mediocri
Abbreviated transcription (Latin):
uiscẽs adea uõ que sunt priora extẽdẽs¬
me ad destinatum. ꝑsequor brauiũ frã¬
perne uocatonis dei. Si bt̃s paulus ille¬
uas elctionis qui ita xp̃m indut̾ erat
ut drẽt. Uiuo aut ia nõ ego. iuit u̾o¬
ꝓficit quid nos fac̾e debemus. quibus
optand̾ ẽ. ut infine nr̃o pauli prĩcipio
ꝯpemũs. Ergo tu hũc mmutare qui dixit.
Imicatores mei estote sic̃ ⁊ ego xͥ. obluiꝰ¬

Expanded text:
viscens, ad ea vero quae sunt priora me extendens, ad destinatum persequor bravium supernae vocationis Dei . Si beatus Paulus vas electionis, qui ita Christum indutus erat, ut diceret: Vivo autem jam non ego, vivit ficit: quid nos facere debemus, quibus optandum est, ut in fine nostro, Pauli principio comparemur? Ergo tu hunc imitare qui dixit: Imitatores mei estote, sicut et ego Chri
Abbreviated transcription (Latin):
ia mechatus ẽ in corde tuo. Ap̃ dm̃ c
nota sunt oĩa etia ante q̃ni fiant. ⁊ uo¬
lũtas ꝑftã faciendi reputatur ꝓ opere
t̃missione meditari. Huisq tuã replere
menter mals cogitatoib locũ aufens
diuinis aim sensib occupare. q̃ntum
den diligas exdiłctioẽ legis eĩ oñdere.
Uñ scriptura dicit. Qui timet dñm in¬
quiret qd̾ bñplacitu ẽ illi. et qui di¬
ligunt eu replebuntur lege eius. Tẽ
senties q̃ntu ad eius amore adiuuet
te sap̃ia qͣntu sit inte diuine legis au¬
xilium ⁊ dño cũ dd̾ leta cantabis. In
corde meo abscondi el oquia tua ut nor
peccẽ tibi. Excitandus ẽ enĩ sp̃ualibus
renouãdus. Orõnis ĩ stantia illumĩa
łct̃onis sollicitudo uigiliarũ ⁊ dina et
noctũna eius incitamta sit. Nicͥ ein ĩ
hoc ꝓpoĩto otio det̾ius ẽ. qd nõ solumõ
tione torpescit ⁊ deficit. Cotidianis ac
recentib uirtutũ incremẽtis mens in
hoc corͤ nũq̃m nos ad ꝑfectu uenisse cͥ¬

Expanded text:
am moechatus est eam in corde suo . Apud Deum, cui nota sunt omnia etiam antequam fiant, voluntas perfecta faciendi reputatur pro opere termissione meditari, hisque tuam replere mentem, et malis cogitationibus locum auferens, divinis animum sensibus occupare, quantumque Deum diligas, ex dilectione legis ejus ostendere. Unde Scriptura dicit: Qui timent Dominum, inquirent quod beneplacitum est illi; et qui diligunt eum, replebuntur lege ejus . Tunc senties quantum ad ejus amorem adjuvet te sapientia, quantum sit in te divinae legis auxilium, et Domino cum David laeta cantabis, In corde meo abscondi eloquia tua, ut non peccem tibi . Excitandus est enim spiritualibus renovandus. Orationis instantia, illuminatio lectionis, sollicitudo vigiliarum, et diurna, et nocturna ejus incitamenta sunt. Nihil enim in hoc proposito otio deterius est: quod non solummodo tione torpescit, et deficit. Quotidianis ac recentibus virtutum incrementis mens inshoc corpore, numquam nos ad perfectum venisse cre
Abbreviated transcription (Latin):
expectat a uirgine que expulchimo hoc
quodam ecclesie prato uelut angustior
quida flos uidetur ełcta. Assume gͦ oẽm
illum ornatum ꝑ quẽ ꝑlacere xp̃o pote.
Sat᷑ placere deo crede facie. Si homĩb
pulcra appet̾ ñ studeas/ illdꝰ ornamẽtum
ẜua capitis qud adquisisti crismatis sac̃¬
mento cum tibi incelestis regni mist̾iu
dyadema qd̾ de regalis unctioĩs ĩ poiti
ẽ. Optima ornamenta sũt. auriu uerba
dei. adca sola ꝑatus ẽẽ debet auditus iur¬
ginis. eaꝙ p̃tiosissimis lapidib añ fere
Dmĩa prorsus menbra decorentur oꝑib
scĩtatis totaq uirginalis aĩ pulcrĩtud
gẽmati monilis adinstar uario u̾tutum
fulgore resplendoat. Tunc uõ xupiscer
rex decorẽ tuum: dicetq tibi. Tota fomo¬
sa es ꝓxima mea ⁊ macula non ẽ inte.
Eħ tibi ornam̃ta que dixi ⁊̃ muĩmẽ¬
ta maxima  ⁊ que teipãm ornare deo et
ꝯ̃ dyabolũ armare possunt qui plene ĩ¬

Expanded text:
exspectat a virgine, quae ex pulcherrimo hoc exspectat a virgine, quae ex pulcherrimo hoc quodam Ecclesiae prato, velut augustior quidam flos videtur electa? Assume ergo omnem illum ornatum, per quem placere Christo potes. Satis placere Deo crede tuam faciem, si hominibus pulchra apparere non studeas. Istud ornamentum serva capitis, quod acquisivisti Chrismatis sacramento, cum tibi in coelestis regni mysterium, diadema quoddam regalis unctionis impositum est. Optima ornamenta sunt aurium, verba Dei. Ad ea sola paratus esse debet auditus virginis: eaque pretiosissimis lapidibus anteferre. Omnia prorsus membra decorentur operibus sanctitatis: totaque virginalis animi pulchritudo, gemmati monilis instar, vario virtutum fulgore resplendeat. Tunc vere concupiscet rex decorem tuum, dicetque tibi: Tota formosa es, proxima mea, et macula non est in te . Et haec tibi ornamenta quae dixi, etiamte  Al. te ipsam ornare Deo, et contra diabolum armare possint, qui per leve in
Abbreviated transcription (Latin):
eẽ ornatius. Tanto maiore placendi
studio opus ẽ. q̃nto maior ille cui placẽ¬
sequi malũt. mag̃ amplectunt᷑ in ꝯtinẽ¬
tie remediũ. quã p̃miu ꝯtinẽtie. ut spõ¬
siis placeant:eosq mna more sui magis ĩ¬
citent mira sollicitudine for̾re student.
et nãle corłᷤ pulcritudinẽ ornãdi arte cõ¬
mendant. ħ ẽ illis ꝑsingulos dies cura¬
p̃cipua decentib sucis colorare faciẽ suã.
implicato auro crine. ⁊ ardentes ꝯcaruz
lapides capitis honore fac̾e suspendere
ex aurib patrimoĩa: brachia ornare. mo¬
nlibo ac lata et inclusas auro geminas
acollo ĩpectus dimittere. Nõ minorem
sponsus tuus requirit ornatu qui cum
uniu̾saz ecc̃a salutaris aque lauacro pu¬
rificatã sine macula rugaq reddiderit.
cotidie cupit ea fĩ pulciore ut semel a
uicus pcc̃isq mũdata sp̃ ornetur decore
uirtutum. ⁊ si ħ atota requirit ecca inq̃
et uidue ꝯtinẽtur et nupte. qͣntu putas

Expanded text:
sse ornatius. Tanto majore placendi studio opus est, quanto major est ille cui placensequi malunt, magisque amplectuntur incontinentiae remedium, quam praemium continentiae, ut sponsis placeant, eosque in amorem sui magis incitent, mira se sollicitudine formare student, et naturalem corporis pulchritudinem, ornandi arte commendant. Haec est illis per dies praecipua, decentibus fucis colorare faciem, implicare auro crinem, et ardentes concharum lapides capitis honorem facere; suspendere ex auribus patrimonia, brachia ornare monilibus ac latera, et inclusas auro gemmas a collo in pectus demittere. Non minorem sponsus tuus requirit ornatum, qui, cum universam Ecclesiam salutaris aquae lavacro purificatam sine macula rugaque reddiderit , quotidie cupit eam fieri pulchriorem, ut semel a vitiis peccatisque mundata, semper ornetur decore virtutum. Et si hoc a tota requirit Ecclesia, in quo et viduae continentur et nuptae; quantum putas
Abbreviated transcription (Latin):
uł c̾te int̾ illas que repugnãti ac ĩ uito
aĩo suoguntur quib mẽs cu horrore qdã
nitit᷑ ac̃ resiscit quib ut ꝯtristatur ad on¬
sis: ita gaudet expulsis. In illis quid̃ q̃
se leuiter mẽti õndunt. ⁊qĩ fugiendo d¬
monstrant se. ñ pcc̃m oĩo nec p̾ugna ẽ.
Inhus aũt cũ quib aliq̃ diu aĩa lucta¬
tur quib resistit uolũtas equale certa
spuimus et iuncimus et adqrinus de
pugnatioe uictoria. In illa g tm̃mõ co¬
gitatõe pcc̃m ẽ: que suggestioni osensu
mentis dedit que malu suũ blande fou
que ĩ fenu gestit irrũpe. huĩ cogitatio ⁊̃¬

Expanded text:
quae repugnanti ac invito animo suggeruntur, quibus mens cum horrore quodam renititur ac resistit, quibus ut contristatur admissis, ita gaudet expulsis. In illis quidem quae se leviter menti ostendunt, et quasi fugiendo demonstrant se, nec peccatum omnino nec pugna est; in iis autem cum quibus aliquandiu anima luctatur, quibus resistit voluntas, aequale certamspuimus et vincimus, et acquirimus de pugnatione victoriam. In illa ergo tantummodo cogitatione peccatum est, quae suggestioni consensum mentis dedit, quae malum suum blande fovet, quae in factum gestit irrumpere. Hujusmodi cogitatio
Abbreviated transcription (Latin):
in celis fecit angeliq letitia. p̾te eĩ ñ
meretricule locupletatur. s aluntur uĩ¬
gines xͥ ñ uenator et auriga ditant᷑ sed
sustentãtur paupes xp̃i. Ad ꝯsulatũ eoꝵ
duise totius orbis ꝓuincie ad q̃s domiꝰ
nr̃e potentia ex tendr pegrinas feras et¬

Expanded text:
in coelis fecit, angelisque laetitiam. Per te enim non in coelis fecit, angelisque laetitiam. Per te enim non meretriculae locuplentantur, sed aluntur virgines Christi: non venator et auriga ditantur, sed sustentantur pauperes Christi. Ad consulatum eorum diversae totius orbis provinciae, ad quas domus vestrae potentia extend
Abbreviated transcription (Latin):
Cuꝙ ip̃e te ad honestate̾ morũ abĩeũ¬
te etate formai̾unt nc̃ ate iũci cupuit.
tãqua uictoriam tuã sua laude ẽẽ putat.
Q no eogia erga deum fides ĩ ꝓfessioẽ tuꝰ
maxime̾ claruit. Cũ te nuptus ia p̃ꝑa¬
tam sił atꝙ ald̾ uelle didic̾int. mira ꝯti¬
nuo assensus cełitate ad id qd̾ elegͥas
cohortate sunt ⁊ t̾pida ꝓ etate sm̃ama
uolũtatis sue auc̃te firmau̾nt tuũꝙ
uotu cõe fec̾unt que cũ multos suorũ ĩ
altissimo dignitatis gradu uidint: de
nullo ita ut de te alñ letate sũt. Nicͥ eĩ
ita magnũ nͨ tam p̃clarum ĩ quoqua
uidẽant. Sola quippe p̾stitisti grũ tuo ꝙ
longa retid etate nõ hũit. licet edident.
Uirilis sexus memorabiles ꝯsulatus et
amplissimi ordinis fastus illustris fa¬
acclamandi ospiratc̃e insignia ꝯsulum
mita letu uulgus exp̃sserit: longe tñ
tui honoris maior ẽ glia. que gau̾diu

Expanded text:
Cumque ipsae te ad honestatem morum ab ineunCumque ipsae te ad honestatem morum ab ineunte aetate formaverint: nunc a te vinci cupiunt, tuamque victoriam suam laudem esse putant: quarum egregia erga Deum fides in professione tua maxime claruit, cum te jam nuptiis praeparatam, simul atque aliud velle didicerunt, mira continuo assensus celeritate, ad id quod elegeras, cohortatae sunt. Et trepidam pro aetate sententiam, voluntatis suae auctoritate firmaverunt: tuumque votum commune fecerunt: quae cum multos suorum in altissimo dignitatis gradu viderint, de nullo ita, ut de te, aliquando laetatae sunt. Nihil enim tam magnum, nihil tam praeclarum in quoquam viderant. Sola quippe praestitisti generi tuo, quod longa retro aetate non habuit. Licet ediderit virilis sexus memorabiles consulatus: et amplissimi ordinis fastus  Al. status, illustris faacclamandi conspiratione insignia consulum merita, laetum vulgus expresserit: longe tamen tui honoris est gloria major, quae gaudium
Abbreviated transcription (Latin):
radicis arbusculas. Dũ ad om̃e ductͦ
seq̃ces sũt et ĩqͣmlib ꝑte flecti facũe
ẽ que natura płmq curuate.cito ad ar¬
bitnũ cclentis corrigũtur. Ten̾a ⁊ ad hͨ
solent qͣnto atius auagandi lib̾tate di¬
sueta sunt. tanto faciliuis uł colla iugo.
uł frenis ora insuescũt. Ip̃a quoq litaꝵ
studia ten̾is melius ĩ ẜunt̾ ingenus. id¬
ꝙ penitus ĩ here sensib solet. qd̾ priu̾ se¬
derit in memoria. ħ idẽ pli̾mũ q̃ inbene
uiuẽdi rc̃e ualet. Dũ adhuc mobilis ẽ
usus altius ĩẜendus ẽ. Tũc uõ ad per¬
fectioĩs fastigiu aiꝰ ascendit ⁊ longe ꝯ¬
suerudĩs beneficio utitur. ad bñ iiuen¬
di facultatez et uirtutes suas. Ipẽ etiã
miratus secũ quodãmo in se putabͭ ya¬
tũ ad se scĩtatis auiã mat̾ꝙ expectant.
que cũ te qi nouũ et illustre qddã lum̃
om̃e cura aĩ transtułunt. ⁊ ꝓpoĩti sui c̃¬
su miris studus ac fauore succendũt.

Expanded text:
busculas, dum ad omnem ductum sequaces sunt, in quamlibet partem flecti facile est. Quae natura plerumque curvatae, cito ad arbitrium colentis corriguntur. Tenera  Al. asolent. Quantoque citius a vagandi libertate dissueta sunt: tanto facilius vel colla jugo, vel frenis ora insuescunt. Ipsa quoque litterarum studia teneris melius inseruntur ingeniis. Idque penitus inhaerere sensibus solet, quod primitus sederit in mente. Hoc idem plurimum etiam in bene vivendi ratione valet: dum adhuc mobilis estusus altius inferendus est. Tunc vero ad perfectionis fastigium animus ascendit: et longae consuetudinis beneficio utitur ad bene vivendi facultatem. Et virtutes suas ipse etiam miratus secum, quodam modo in se putabit natum a te sanctitatis avia materque exspectant; quae cum te quasi novum et illustre quoddam lumomnem curam animi transtulerunt: et propositi tui cursum, miris studiis ac favore succendunt.
Abbreviated transcription (Latin):
tis fructus ẽ que stanĩ ut cessauit iud¬
bitur tibi nõ fuisse.. Ge iã tñsactũ
iute tue tp̃c aĩo reuolue. rõe iideb̾r tibi
umbra q̃da fuisse ꝙ tñsit ⁊i adĩstar sõ¬
cere cũ ꝓpħa. Dies m̃ declinau̾nt sicu̾

Expanded text:
im ut cessaverit, videbitur tibi non fuisse? Age jam, transactum vitae tuae tempus animo revolve. Nonne videbitur tibi umbra quaedam fuisse quod transiit: et ad instar somcere cum propheta: Dies mei sicut
Abbreviated transcription (Latin):
litate gñs blandiatur.si ex meliori ꝑte
sit famulus. multo indignus ẽ mẽte
ẜiire q̃m corͤ Suꝑfluũ arbitror te more
q̃m parcha ĩ ꝓcedendo debeas eẽ quan
rara cu te ⁊ hoc sclaris abinfantia hoẽ¬
stas docuit et facile ĩtelligas id tibi mł¬
to mag̾ in hx̾ uita ẽẽ ẜuand̾ q̃m maxĩe
secret̃ docet ulud admoneo ut ip̃is qͦ
salutatõib que tibi ĩ cubiculo tuo ex hi¬
bende sũt certissimũ modũ põas. Põ sĩt
nimie. n cotidiane ne ñ tar officiũ q̃ ĩ¬
quietudinẽ prãre uideant᷑. ETquãqͣm¬

Expanded text:
litate generis blitate generis bfit famulus: multo est indignius mente servire, quam corpore. Superfluum arbitror te monere, quam parca in procedendo debeas esse, quam rara; cum te hoc etiam saecularis ab infantia honestas docuerit, et facile intelligas, id tibi multo magis in hac vita esse servandum, quam maxime secretum decet. Illud admoneo, ut ipsis quoque salutationibus, quae tibi in cubiculo tuo exhibendae sunt, certissimum modum ponas: non sint nimiae, neque quotidianae, ne non tam officium quam inquietudine
Abbreviated transcription (Latin):
cupationib recedend̾ e̾. ⁊ cẽ studium. õi¬
ꝙ cura ĩ ornãdis morib exhibẽda. Q¬
b ita uacare debes. et tota occupaẽ nxe¬
ter ut nec diuite sentias te ẽẽ nec dnã
Nobilitatis adhoc tm meminis ut cũ
cłitate gnis morũ scĩtate ꝯtendas ⁊ cu
nobilitate corpis cũ uirtute nobilit̾ ꝓ¬
ficias. mag̃q nobilitate głieris. q̃ fili¬
os dei ⁊ cohrdes xp̃i facit. Ad quã si sp̃
aspicias: dum credis gaudui te hr̃e
qd maĩ ẽ: desinis de eo qd̾ miñ e̾ głia¬
ri.Om̃is ila p̾clari gnis dignitas et
ille sit nobilis. ille tunc ĩ tegra noblĩ¬
tatem suam ẜuare se pucet. si dedignet᷑
ẜiuire intus. ab eisq nõ suꝑari. Aquo eĩ
quis suꝑatus hui et ẜuus ẽ. Quid ei
hac ẜuitute aĩ inrdignĩ quid ue turpi
qͣm cũ in eo diĩatur odium. aut regnat
inuidia. q̃m cu euz aut auaritia possidr
aut captu ira tenet. uł cte cet̾a sͥ itia
uendicant. Nõ ẽ qd sibi aliqs de nobi¬

Expanded text:
cupationibus recedendum est, et omne studium omnisque cura in ornandis moribus exhibenda. Quibus ita vacare debes, et totam occupare mentem, ut non divitem te sentias esse, nec dominam. Nobilitatis ad hoc tantum memineris, ut cum claritate generis, morum sanctitate contendas: et cum nobilitate corporis, animi virtute nobilior proficias: magisque illa nobilitate glorieris, quae filios Dei et cohaeredes Christi facit. Ad quam si semper inspicias: dum credis gaudium te habere quod majus est, desinis de eo quod minus est gloriari. Omnis ista praeclari generis dignitas, et ille sit nobilis, ille tunc integram nobilitatem suam servare se putet, si dedignetur servire vitiis, ab eisque non superari: A quo enim quis superatur, hujus et servus est . Quid enim hac servitute animi indignius, quidve turpius, quam cum in eo, aut dominatur odium, aut regnat invidia? quam cum eum aut avaritia possidet, aut captum ira tenet, vel certe caetera sibi vitia vindicant? Non est quod sibi aliquis de nobi
Abbreviated transcription (Latin):
inhus annis inquib maior corᷤ estus
in est. Non manducare itaꝙ carnẽ n¬
bibe̾ uinu apłica uoce laudatũ ẽ. Quic¬
quid illd̾ qd̾ inflamare corp̾ pt̃. qd̾ fo¬
mẽtu sugnit uolu̾tati. castitatis amore
fugiẽdu est. Nec tñ ita magno hiĩ rei
labore gͣnari te uolumus: ut sub ip̃o sta¬
tim onere sb̾cũbas ꝑ qd̾ multi du i¬

Expanded text:
in his annis, in quibus corpori major aestus in his annis, in quibus corpori major aestus inest. Non manducare itaque carnem, na voce laudatum est . Quidquid illud est quod inflammare corpus potest, quod fomentum suggerit voluptati, castitatis amore fugiendum est. Nec tamen ita magno hujus rei labore gravari te volumus: ut sub ipso statim onere succumbas, per quod multi dum ni
Abbreviated transcription (Latin):
Creuit hoc innrã etate uiti ⁊ ĩ ultimo
fine stetit. Nec ia augi pt̃. In hac õs sco¬
lam studiũꝙ dedimus ut officiũ puter
uludere qd̾ꝙ ip̃i ab alus libent̃ accepi¬
mus. id alt̾is q̃i qd̾cla munus offi̾mus.
et spe recipiẽde laudis eos a quib lauda
ni uolumus añ laudamus.Sepe adulã¬
tiũ u̾bis resistimus ad faciẽ. ⁊ in secreto
mẽtis fauemus. maximũꝙ fructũ cepi¬
se nos ducius. si uł fictis laudib p̃di¬
camur nec cogitamus quid ip̃i sumus.¬
res ẽ. ut negłcta u̾itate mẽtiri de sola op¬
pinicẽ curemus. qui testĩoniũ uite nr̃e
que ꝑfecte hoc uitiuz uincit.⁊ nec aliqr̃
adhulatur. nec adulanti credit. q̃ nec d̾¬
cipit alt̾um nec ip̃a decipitur. tm̃q ħ ira¬
lum nec facit aln̾ nec patitur nicħ ĩte
patet. ĩ multicudĩe u̾sari puta. Nũqua
nõ notu iã omnib atq diuulgasum
ẽ qua utilis q̃mq huic ꝓpoĩto nc̃cia ẽ
ieiunioꝵ et abstinẽtie uirtus. maxime

Expanded text:
Crevit hoc in nostra aetate vitium, et in ultimo fine stetit, nec jam augeri potest. In hanc omnes nos scholam studiumque dedimus, ut officium putemus illudere. Quodque ipsi ab aliis libenter accipimus, id aliis quasi quoddam munus offerimus. Et sri volumus, ante laudamus. Saepe adulantium resistimus verbis ad faciem, et in secreto mentis favemus, maximumque fructum cepisse nos ducimus, si vel fictis laudibus praedicamur. Nec cogitamus quid ipsi simusres est, ut, neglecta veritate meriti, de sola opinione curemus, qui testimonium vitae nostquae perfecte hoc vitium vincit, et nec adulatur aliquando, nec adulanti credit. Quae nec decipit alterum, nec ipsa decipitur, tantumque hoc malum nec facit aliquando, nec patitur. Nihil umqpatet, in multitudine versari puta. Numquam vero notunt jam omnibus atque divulgatum est, quam utilis quamque huic proposito necessaria est, jejuniorum et abstinentiae virtus, maxime
Abbreviated transcription (Latin):
nͨ potuiss ip̃a iunce̾. hiũ nequissimi hosti
ẽ illa uł pͥa calliditas et ars doli plena.
fatigare cogitatõib aĩas rudes ⁊ nouel¬
lis inꝓpoĩto mentib de ip̃a int̾lu cor¬
usacione afferre morẽ. ut facile abhui
rei ꝓfcũ det̾reatur aĩmꝰ ciũ initia amarᷤ
cognoit. Itaꝙ solet taz sordidas nõ nũ¬
quar et ĩpias cogitatões inẜere menti.
ut qui tẽptatur. du suũ illud putat esse
poĩto suo arbitrctur effectũ. Multoq pͦ¬
riorẽ animã huisse credat cu adhuc se
culi res amaret. Uult enĩ quib ĩ uidet i¬
callidissimus inimicus horrorẽ ꝓpoĩti
te iustitia et si aꝓpoĩto nõ reuorat certe
retineat a ꝓfcũ. ꝓpter qd̃ maxĩe t̾ scãꝵ¬

Expanded text:
potuisset. CAP. XXVI.--Hujus nequissimi hostis est illa vel prima calliditas, et ars doli plena, fatigare cogitationibus rudes animas: et novellis in proposito mentibus de ipsa interdum conversatione afferre moerorem: ut facile ab hujus rei profectu deterreatur animus, cujus initia amara cognoverit. Itaque solet tam sordidas nonnumquam et impias cogitationes inserere menti, ut qui tentatur, dum suum illud putat esse undum proposito suo arbitretur effectum; multoque puriorem animam habuisse se credat, cum adhuc res saeculi amaret. Vult enim his, quibus invidet callidissimus inimicus horrorem propositte tristitia, et si a proposito non revocat, certe retineat a profectu. Propter quod maxime sa
Abbreviated transcription (Latin):
Optimus ĩ omĩ re mõ. ⁊ laudabilis u̾¬
sint g mod̾ata ⁊ scã et simplicia in oĩ
m̃tis hũilitate ieuinia. q̃ ita attenuẽt
cor. ne aĩa el euent. ne res hũilitatis
fingat suꝑbiã. ⁊ uitia de u̾tute nascãt᷑.
Ego ĩquid cum m̃ molesti cent: induebã
ciucio. ⁊hũiliabam ĩ ieiunio aĩa meam.
Uestis a biectio cibi uilitas. ieuimũ las¬
situs extingue debent. nõ nutrire suꝑbi¬
amquis re medicine uulnus faciat

Expanded text:
omni re modus, et laudabilis ubSint ergo moderata sancta, et simplicia in omni mentis humilitate jejunia, quae ita attenuent corpus, ne animum elevent, ne res humilitatis gignat superbiam, et vitia de virtute nascantur. Ego, inquit, cum mihi molesti essent, induebar cVestis abjectio, cibi vilitas, jejunii lassitudo, exstinguere debent, non nutrire superbiam. Quis rem medicinae vulnus faciat?
Abbreviated transcription (Latin):
quẽ aliũ respiciã. nͥ suꝑ hũle ⁊ quietu
et tremẽte ẜmones meos. Nũquã ĩ uras
ex artescat animus. qd ẽ seminariũ odii.
tantus mẽte tuã repleat timor dei. ut ĩ¬
dignari oĩo nõ audeas ⁊ irã metu uincas.

Expanded text:
Al. respiciam, nisi super humilem, et quierum, et trementem sermones meos ? Et numquam in iram exardescat animus, quod est seminarium odii. Tantus mentem tuam repleat timor Dei, ut indignari omnino non audeas, et iram metu vincas.
Abbreviated transcription (Latin):
brius. et ad omẽ u̾bu pcc̃ore ac miẜũ
se clamare. Et si uł leui ẜmone offensus
sit. ꝯtinuo actolłe suꝑciliũ. leuare c̾ui¬
ce. et delicatu illũ orĩs sonũ insano re¬
pente clamore mutare. Alia nos xpm
ad hortatur a dic̃. Discite ame qr mitis
su et humilis corde. Qui cũ maledrẽt.
nõ maledicebat. cũ patẽtur ñ ꝯminabat᷑.
q̃m nob̾ huilicate. Bt̃s petrus insiu¬
at. misericordes ĩquit et hiuũles. nõ red¬
dentes malũ ꝓmalo. nec maledem ꝓ
maledc̃o. Auferantur oĩa figm̃ta u̾borũ

Expanded text:
brius, et ad omne verbum peccatorem ac miserum brius, et ad omne verbum peccatorem ac miserum se clamare. Et si vel levi sermone offensus sit, continuo attollere supercilium, levare cervicem, et delicatum illum oris sonum insano repente clamore mutare. Aliam nos humim hortatur, dicens: Discite a me, quia mitis sum et humilis corde . Qui cum malediceretur, non maledicebat; cum pateretur, non comminabatur. Quam nobis humilitatem beatus Petrus insinuat: Misericordes, inquit, et humiles, non reddentes malum pro malo, nec maledictum pro maledicto . Auferantur omnia fig
Abbreviated transcription (Latin):
bonus ad hedificatõe fidei ut det grã ay¬
motestus et rarus. nec ta el oq̃ntia pre¬
tiosus q̃ pudore. Miretur. om̃is tua te
grauitate suauitas. Cum pudore sapĩa.
Sit cͥta atq librata siq oportĩtate gra¬
uissima suentii u̾biq rõ. Nec ũquã oiõ
uirginis os loquatur ut tacuisse melius
sit. Cũ ingenti cautõe debet loqui cui
nõ solu malus. s etia otiosus ẜmo ui¬
dine. ut disc̾ni oĩo uix possit᷑. Qm multi
enĩ suꝑbiam lib̾tatis loco ducũt adulati¬
onẽ ꝓhumilitate suscipiũt mautiã pru¬
sima decepti similitudĩe uitus ꝓiurto
uirtutes cũ siuis lineis ĩ seque̾do. nusquã
prorsus abscedẽ p̃cipue tñ ficta hũilita¬
clusa. Multi enĩ huius u̾itutis ũbram
am ueste hre ꝯtẽpta salutare sũ missũ.
manus et genua de osculari. ĩ elinato ĩ
t̾ra capite. oculisq deiectis hũilitatem
ac mansuctudinẽ polliceri lenta uoce
tenuiꝙ sermoẽs in fñgere. suspirare cre¬

Expanded text:
bonus ad aedificationem fidei, ut det gratiam au Al. pudens, modestus et rarus, nec tam eloquentia pretiosus quam pudore. Mirentur omnes tuam, tgravitate suavitas, cum pudore sapientia. Sit certa atque librata, suique opportunitate gratissima, silentii verbique ratio. Nec umquam omnino virginis os loquatur, ut tacuisse melius sit. Cum ingenti cautione debet loqui, cui non solum malus, sed etiam otiosus sermo vidine, ut discerni omnino vix possint. Quam multi enim superbiam libertatis loco ducunt, adulationem pro humilitate suscipiunt, malitiam prusima decepti similitudine, vitiis pro vvirtutes cum suis lineis insequendo, nusquam prorsus abscedere: praecipue tamen fictam humilitaclusa. Multi enim hujus virtutis umbram, am vestem habere contentam, salutare submissius, manus et genua deosculari, inclinato in terram capite, oculisque dejectis, humilitatem ac mansuetudinem polliceri, lenta voce tenuique sermones infringere, suspirare cre
Abbreviated transcription (Latin):
quicqͣm in nob̾ quo facilius q⁊̃ peccare
p̾simus q̃m inlingua. Uñ sc̃s iacobus
nib lingue. Mentiri atq maledre. aut
uirare.lingua tua nesciat. Quia ⁊ os qd
mẽtitur occidit aĩa. Et qui maledicũt
regnũ dei nõ p̾sidebunt. Iuxͣ apłm ⁊ ip̃e¬

Expanded text:
quidquam in nobis, quo facilius peccare quidquam in nobis, quo facilius peccare ossimus quam lingua. Unde sanctus Jacobus nibus linguae . Mentiri autem, maledicere atque jurare lingua tua nesciat. Quia et os quod mentitur, occidit animam: Et qui maledicunt, regnum Dei non possidebunt, juxta
Abbreviated transcription (Latin):
et ne uice quidez mali reddens: mala ꝓ
tractio ex ore uirginis ꝓcedat. Uillũ sati
hoĩum ẽ asuam laude q̃rentiu. aliq ui¬
les facere. quia altius uitupatione se la¬
udari putant. et qui suo m̾ito place ñ poᷤᷤ¬
sunt: placere uolunt ĩ ꝯꝑatione peiorũ.
parum diximus nõ solum ip̃a ñ detra¬
has. s ne detrahenti quide aliui credas
pessimũ ẽ hoc uitiu qd̾ alt̾u uilẽ fucit
iudi. Pon minus aurib qua lingna
fugias detractõem. Seꝗtur memor esto
qd dicit. nõ erit ꝯsentancus cũ de rogã¬
tib adu̾sus ꝓximu tuum ⁊ ñ accipias
suꝑ illo pccm. Et alibi. Sepi aures tuaᷤ
spius. ⁊ noli audire lingua nequam.
Accusatorẽ enim auditor facit d̾tc̃tore.
Qui si au̾tat aures uult̾ ꝯtrahat. oculos
abnuendo ꝯtineat. male loq̾nte ⁊̃ tace̾
arguit. ut discat nõ libenter drẽ. qd̾ di¬
dicent nõ libent̾ audiri. Sollicitam sa¬
tis ori tuo custodia pone. Non ẽ enin

Expanded text:
et ne vicem quidem mali reddens, pro malNumquam detractio ex ore virginis procedat. Vilium satis hominum est, et suam laudem quaerentium, alios viles facere; quia alterius vituperatione se laudari putant; et qui suo merito placere non possunt, placere volunt in comparatione pejorum. Parum diximus, non solum ipsa non detrahas, sed ne detrahenti quidem aliquando credas. Pessimum est hoc vitium, quod alterum vilem facit videri. Non minus auribus quam lingua fugias detractionem. Scripturae memor esto, quae dicit: Non eris consentaneus derogantibus adversus proximum tuum, et non accipies super illo peccatum . Et alibi: Sepi aures tuas spinis, et noli audire linguam nequam . Accusator est enim auditor, qui facit detractorem, qui si avertat aures, et vultum contrahat, ac oculos abnuendo contineat, male loquentem etiam tacens arguit, ut discat non libenter dicere, quod didicerit non libenter audiri. Sollicitam satis ori tuo custodiam pone. Non enim est
Abbreviated transcription (Latin):
et nõdum appuit quid erimus. Scimus
qd̾ cum apparu̾it similes ei ermus qm̃
uidebimus eum sicuti ẽ. ut qui ht̃ hãc spẽ
in eo scĩficet se. sic̾ ⁊ille sc̃s ẽ. uult nobis
doctrine celestis dignitate qua doãti su
frequent ingere et honorẽ nĩm pcc̃andi
pudorẽ facere. Uñ etia dñs ip̃e ad ꝑfec¬
tam bñignitate uocans ait. Diligite ĩ¬
unicos ur̃os. Bñ facite hus qui oderũt
uos ⁊ orate ꝑ ꝑsequentib et calũpniati¬
b uos ut sitis prĩs urĩ filii qui incelis

Expanded text:
Scimus quoniam cum apparuerit, similes ei erimus; quoniam videbimus eum sicuti est : ut qui habet hanc spem in eo, sanctificet se, sicut et ille sanctus est. Vult nobis doctrinae coelestis dignitatem qua donati sumus, frequenter ingerere, et honorem nostrum peccandi pudorem facere. Unde etiam Dominus ipse ad perfectam nos benignitatem vocans ait: Diligite inimicos vestros, benefacite iis qui oderunt vos, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos; ut
Abbreviated transcription (Latin):
turi p̃mii magnitudinẽ de nouitate cõ¬
u̾satioĩs oñdat. Tibi facilior ĩ bonis ẽ
nec timemus ne te auirtutib uitia re¬
gem necent. Na si q̃ illi qui longo p¬
candi usu. bonũ quodãmõ obruẽ nẽ ĩ¬
tate uiuendi ꝯsuetudinẽ ꝯsuetudine
extinguere optuni ꝙͣ de pessis fi. qͣn¬
to mag̾̃ tu potes illa suꝑare aquib ñ
suꝑata es. cui nõ ta expellenda sunt
uitia qua re fellenda. que utiꝙ nõ su¬
scipe facilius q̃ semel suscepta deponẽ.
beamus p̃ferre uirtutib. Cu nec ĩoĩb̾
sit diłctionis illecebra. et aplerisq ea q̃
que uidentur dulcissima respuantur.
Ddlo naꝙ sunt ex omĩb uitia q̃ max
hoĩes decipĩt sui uoluptate. gula scil
ac libido q̃ depone eo difficiliuꝰ ẽ quo
eis uti dulcius. ⁊ tñ hec uitia ta mole

Expanded text:
turi praemii magnitudinem, de novitate conversationis ostendat. Tibi facilior in bonis curon retinet. Nec timemus ne te a virtutibus vitia regem necent. Nam si etiam illi qui longo peccandi usu, bonum quodammodo obruere naturae, intate vivendi, consuetudinem consuetudine exstinguere, ac optimi quoque de pessimis fieri; quanto magis tu potes illa superare, a quibus non superata es? cui non tam expellenda sunt vitia, quam refellenda; quae utique non suscipere facilius est, quam semel suscepta deponere.ebeamus praeferre virtutibus; cum nec in omnibus sit delectationis illecebra, et a plerisque ea etiam quae videntur dulcissima, respuantur. Duo namque sunt ex omnibus vitia, quae maxime homines decipiunt sui voluptate, gula scilicet ac libido; quae deponere eo difficilius est, quo eis uti dulcius est: et tame
Abbreviated transcription (Latin):
calcari irdimus. ut cõta etate nirgmes
ꝑmanẜint ĩ suma abstinẽtia. ut d̾e ili
caccã qui p̾t delitiaꝵ longum luxũ ⁊ĩue¬
t̾atum usu libidims ꝯcastitati ac tem¬
pantie se ded̾int. ⁊ utrũq uitiũ ꝯͣria sͥ uir¬
ture mutalint. Alioꝵ u̾d uitioꝵ ẽ longe
diu̾sa rõ que cu nich iocũditatis tã mł
tũ amaritudinis hñt. q̃m cu ad uitãd
multo sint faciliora raro aquib intẽt᷑
inuenies. Quid oro te ĩmudo dełctati¬
onis p̃scat inuidia: quẽ secͥtis quibꝰdꝰ
oscĩe ungulis liuor ip̃e decerpit. ⁊ alieꝰ
felicitate torm̃tu eius facit. Quid uõ
ait̾ abodio m̾cedis accipit. nͥ horribile
amume tenebras ⁊ ꝯfuse m̃tis horrorez.
Quid uultu sp̃ aĩoq mente uoto quo
alt̾i uult noc̾e se ip̃m crutiat. Quid at̾
iracũto furor suus. oft. ꝙ̃ seuissimis ex
luptate q̃nto illud difficilius q̃nto dy¬
rius. ut de castitatis labore tacea/ absti

Expanded text:
ri vidimus, ut tota aetate virgines permanserint in summa abstinentia; ut de illis taceam, quae post deliciarum longum luxum, et inveteratum usum libidinis, castitati ac temperantiae se dederint, et utrumque vitium contraria sibi virtute mutaverint. Aliorum vero vitiorum est longe diversa rtum amaritudinis habent, quaeque cum ad vitandum multo sint faciliora, raro a quibus vitentur, invenies. Quid, oro te, invido, delectationis praestat invidia, quem secretis quibusdam conscientiae ungulis livor ipse decerpit, et alienam felicitatem tormentum ejus facit? Quid vero alter ab odio mercedis accipit, is horrorem? Qui vultu semper animoque moerente, voto quo alteri vult nocere, seipsum cruciat? Quid autem iracundo furor suus confert, quem saevissimis exaluptate. Quanto illud difficilius, quanto durius, ut de castitatis labore taceam, abstin
Abbreviated transcription (Latin):
bent̾ fugiendo qd̾ delc̾tat ⁊ nolo uita¬
re qd̾ cruciat. U̾m ħ eorũ sunt qui dei ꝯ¬
laudem facilius inueĩt. qd̾ cito exit ĩ
fama. mox u̾o bõa que secretiora sunt
negligũt. Tu u̾o qui calcasti mũdum
et ꝯcupias eius. ut calcato eo gradu
tibi q̃nida ascendendi ad celu facereᷤᷤ
mĩb placet a qui ip̃a hoĩum iudicia u¬
dicaturus ẽ. Abstinẽtia tua. atq ieui¬
bonis morib offeruntur ut que ĩ alu
sunt ũbracula uitioꝵ in te sint orna
q̃ apud deum illustrata es dignitatem
pisti. Exutitq hic tuus honor te ad solli¬
amacula.multo q̃sita auro gemma maio¬
n sollicitudine p̾sidetur. ⁊ gñalit gͣndi cuã
magna queq ẜuantur. Uñ ⁊tu si te ip̃az
bñ custodire cupis: debes honoꝵe tuum
semꝑ p̃tiumq cogitare. Tanto eĩ se unuꝰ¬
quiq negłntius utitur q̃nto se existiãt
uiliore. Non obalia cãm mag nob̾ in
scripturis diuinis tam freq̾nt̾ filiorũ d̾i

Expanded text:
 delectat, et nolo vitare quod cruciat. Verum haec eorum sunt, qui, Dei vlaudem facilius invenit, quod cito exit in famam: morum vero bona quae secretiora sunt negligunt. Tu vero, quae calcasti mundum et concupiscentias ejus, ut, calcato eo, gradum tibi quemdam ascendendi ad coelum faceres, minibus placet, et qui ipsa hominum judicia judicaturus est. Abstinentia tua et jejusanctis moribus offeruntur; ut quae in aliis sunt umbracula vitiorum, in te sint ornamqua apud Deum illustrata es, dignitatempisti. Ex utroque hic tuus honor te ad solliustoditur a macula; multo quaesita auro gemma majo sollicitudine possidetur, et generaliter grandi cura magna quaeque servantur. Unde et tu si teipsam bene custodire cupis, debes honorem tuum semper pretium cogitare. Tanto enim se unusquisque negligentius utitur, quanto se existimat viliorem. Non ob aliam causam magis nobis in Scripturis divinis tam frequenter filiorum Dei
Abbreviated transcription (Latin):
dc̃co a nob̾ paulo añ: snia ẽ. Omis ar¬
bor que non facit fructu bonũ excidet̃
et in ignẽ mittetur. ⁊ blandim nob̾. Si
amalis fructib nõ gͣueniur. qui damp¬
nãdi sumus. si abonis stiles manẜimꝰ.
Iuxta hanc incellĩua abscid p̃r omẽ
palmite fructu nõ ferente ĩfilio. ⁊ qui
acceptũ talentu insudario abscondit q̃i
in utilis ẜuus ⁊ neq̃m dãpnat᷑ ad nõ.
Pec miniusse solũ. s nõ auxisse culpabi¬

Expanded text:
ntia est, Omnis arbor quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur ; et blandimur nobis si a malis fructibus non gravemur, qui damnandi sumus si a bonis steriles manserimus! Juxta hanc intelligentiam abscindet Pater omnem palmitem fructum non ferentem in Filio. Et qui acceptum talentum in sudario abscondit, quasi inutilis servus et nequam, damnatur a Domino . Nec minuisse solum, sed et non auxisse, culpabi
Abbreviated transcription (Latin):
potẽtiores dñi: tanto ẜui ad obediã pro¬
mores sũt. Cũꝙ sepe difficiliora p̾cipiũt.
libentius audiũtur. Certe ad regis impe¬
nũ ĩ om̃s ꝑati sunt ⁊ ĩꝓcinctu obediẽtie
ꝯstituti ut q̃ optent iub̾i. Nõ solũ bene
mit̾os ẽẽ se credunt si iussa fet̾int. S tã¬

Expanded text:
iores domini, tanto servi ad obedientiam proniores sunt: cumque difficiliora praecipiunt, libentius audiuntur. Certe ad regis imperium, ita omnes parati sunt, et in procinctu obedientiae constituti, ut etiam optent juberi. Et non solum bene merituros esse se credunt, si jussa fecerint, sed tam
Abbreviated transcription (Latin):
q̃rutur. Nos diuina sapĩa. celestes di¬
iitias ĩ mortales honores pig̃ quadam
dissimula tõe negligimꝰ et spũales dĩti¬
as. aut ne actingimus quitẽ aut si le¬
uiter degustaiumus. ormuo nos satiato
cẽ putamus. Alit̾ nos diuiria sapĩa ad
suas inuitat epulas. Qui edũt me adh
Nullus iͥnquã talib expletur epulis. n
alñ patitur de sacietate fastidium. Tãto
unusꝗs capatior:tato auidior cĩt q̃nto
ac sitire iustitia. ut ĩ futuro iusticie recͥ¬

Expanded text:
quaeruntur. Nos divinam sapientiam, coelestes diquaeruntur. Nos divinam sapientiam, coelestes divitias, immortales honores pigra quadam dissimulatione negligimus: et spirituales divitias, aut ne attingimus quidem, aut si leviter degustaverimus, continuo nos putamus esse satiatos. Aliter nos divina Sapientia ad suas invitat epulas. Qui edunt me, inq. Nullus umquam talibus expletur epulis: nec aliquando patitur de satietate fastidium. Tanto unusquisque capacior, tanto avidior erit, quanto ac sitire justitiam, ut in futuro, justitiae retri