comma-project/pen-alignment-pairs huggingface dataset:
Abbreviated transcription (Latin):
cucurrerunt om̃s ut ignẽ extingue¬
rent: Sed illis aquã certatĩꝓicientib
ita crescebat flamma: ut iã toeius
quiora sibi queq loca ignis inuad̾et:
iãq urbis partẽ ñ modicã cõsũpsis¬
set. ꝙ obsistẽ nullus ualeret: deduꝙp
Is se portantib p̾cepit dicens.
Cont᷑ ignẽ me ponite: Qd̃ ita factĩ
est: atq in eo loco est positus. ubito¬
ta uisflãmȩ uidebat᷑ incũbere: sȩ¬
pit aut̃ miro modo insema: ip̃o in¬
cenduĩ retorqueri: acsi reflerione
sui impetꝰ exelamaret se ep̃m non
ma incendii illo t̾mino refrenata.
in semx. ip̃a frigesceret: ꝙ cõtingͥt
uliiis quicquã edificii ñ auderet
Perpend:s petre cuius sc̃itatis fuent

Expanded text:
concurrerunt omnes ut ignem exstingueconcurrerunt omnes ut ignem exstinguerent. Sed illis aquam certatim projicientibus, ita crescebat flamma, ut jam totius e propinquiora sibi quaeque loca ignis invaderet, jamque urbis partem non modicam consumpsisset, et obsistere nullus valeret, deductuis se portantibus praecepit, dicens: Contra ignem me ponite. Quod ita factum est, atque in eo loco est positus, ubi tota vis flammae videbatur incumbere. Coepit autem miro modo in semetipsum incendium retorqueri, ac si reflexione sui impetus exclamaret se episcopumflamma incendii illo termino refrenata, in semetipsa refrigesceret, et contingere ulterius quidquam aedificii non auderet. Perpendis, Petre, cujus sanct
Abbreviated transcription (Latin):
nimio constring̃e cȩpit brachus et
oseulari: magnasq gras agere. qd̾ de
se talia iudicasset dicens: lu solus es:
re pensandũ est: cuiꝰ apd̾ se humili¬
tatis fuit. qͥ despicientẽ se rustieũ am¬
plius amauit: Quał enĩ qͥsq apd̾se
latrat: cõtumelia illata ꝓbat: Ham
sieut suꝑbi honorib: sic plerũq hũ¬
miles sua despectione gͣtulant᷑: Cũq
seq in alienis oculis uiles aspieuĩt.
iceireo gaudent. qͥa hoc iudieio ꝯ fir¬
mari intelligunt: qd̾ de seq ip̃i apd̃
se mo ipsos habuerunt: Petaus.
Ut agnosco uir iste magnus fuit fo¬
ris in miracłis: sed maior intꝰ in huini¬
anchonitanȩ antistes ȩccliȩ uir uitȩ
uen̾abilis marcellinꝰ fuit: euiꝰ gressũ
dolore nimio podagra cõtͣ rerat. eũq
familiares sui sic̃ubi necesse esset inma¬
nib ferebant: Quadã uͦ die ꝑ culpã
incuriȩ: ẽadẽ ciuitas anchonitana
suecensa est: Cũq uehem̃t᷑ ardẽret:

Expanded text:
nimio constringere coepit brachiis, et nimio constringere coepit brachiis, et osculari, magnasque gratias agere quod is de se talia judicasset, dicens: Tu solus in re pensandum est cujus apud se humilitatis fuerit, qui despicientem se rusticum amplius amavit. Qualis enim quisque apud se lateat, contumelia illata probat. Nam sicut superbi honoribus, sic plerumque humiles sua despectione gratulantur. Cumque se et in alienis oculis viles aspiciunt, idcirco gaudent, quia hoc judicium confirmari intelligunt, quod de se et ipsi apud semetipsos habuerunt. PETR. Ut agnosco, vir iste magnus foris fuit in miraculis, sed major intus in humiAnconitanae antistes Ecclesiae vir vitae venerabilis Marcellinus fuit , cujus gressum dolore nimio podagra contraxerat, eumque familiares sui sicubi necesse erat in manibus ferebant. Quadam vero die per culpam incuriae eadem civitas Anconitana 177 succensa est. Cumque vehementer arderet,
Abbreviated transcription (Latin):
ti hunc ex diu̾sis ꝓuintuis anxie
uide siciebant: Quadã uero die ex
longinquo loco ad uidendũ eum:
quidã rusticꝰ uenit Eadẽ uͦ hora
casu ꝯtig̾at: ut sẽs uir stans in lig
exili forna atq despecta: Cũq is qͥ ad
uidendũ eũ uen̾at. quis nã esset inqͥ¬
reret: atq obnixe pet̾et ut sibi debu¬
isset ostendi. hĩ qui illũ nouerant
monstrauerunt quis esset: Sedsient
stultȩ mentis homines m̃itũ ex qua¬
litate corporis metiunt᷑: eũq paruu¬
lũ atq despectũ uidens. ip̃m hune ẽt̃
cepit om̃ino ñ credẽ: In m̃te ꝙ. enim
rustica int̾ hoc qd̾ audierat ꝙ. uide¬
bat̃: qͣsi facta fuerat quedã rixa. et
estimabat tam breuẽ ꝑ uisionẽ esse
ñ posse: quẽ tã ingentẽ habuerat ꝑ
opinionẽ: Cui ip̃m esse dũ ã plurib¬
dicens: Ego grandẽ hominẽ credidi:
iste aut̃ de homine nichilhabet. ¶S
ut uir dñi constancius audiuit. Lã¬

Expanded text:
ti hunc ex diversis provinciis anxie ti hunc ex diversis provinciis anxie videre sitiebant. Quadam vero die ex longinquo loco ad videndum eum quidam rusticus venit. Eadem vero hora casu contigerat, ut sanctus vir stans in lignexili forma atque despecta. Cumque is qui ad videndum eum venerat quisnam esset inquireret, atque obnixe peteret ut sibi debuisset ostendi, hi qui illum noverant monstrarunt quis esset. Sed sicut stultae mentis homines merita ex qualitate corporis metiuntur, eum parvulum atque despectum videns, ipsum hunc esse coepit omnino non credere. In mente etenim rustica inter hoc quod audierat et videbat, quasi facta fuerat quaedam rixa; et aestimabat tam brevem per visionem esse non posse, quem tam ingentem habuerat per opinionem. Cui ipsum esse dum a pluribdicens: Ego grandem hominem credidi, iste autem de homine nihil habet. Quod ut vir Dei Constantius audivit, lam
Abbreviated transcription (Latin):
ad sola cȩlestia flagrabat: Quadã uͦ die
dũ in ead ȩccłia oleũ deesset: ꝙ p̃dictus
d̾ĩ famuł unde lampades aecendet om̃i-¬
mͦ ñ hab̾et. om̃es lampades ȩccłiȩ im¬
pleuit aqua: atq ex more in medio
papirũ posuit. quas allato igne succen-¬
dit: Sieq aqua arsit in lampadib.
ae si oleũsuiset: Perpende gͥ pe¬
tre cinus meriti iste uir fuerit: qui
necessitate compulsus elem̃ti nat᷑am
mutaiͥt Petuos. Nirũ est ual¬
litatis apd̾ se intꝰ fuerit. qui tantȩ¬
excellentiȩ foris fuit: Gilegorius:
nter uirtutes animũ cõgruȩ.
requiris: quia multũ ualde est qd̾
temptacione sua intusmẽtẽ lacesscũt.
mirã quȩ foris sunt: Sedsi huiꝰ con¬
stantũ uen̾abił unũ qd̾ fecit audis:
euius humilitatis fuerit. eitius ag¬
noscis Petius. Posquã facti illꝰ
tale miracłm dixisti. suꝑ est ut me
etiã de humilitate mentis eiꝰ edifi¬
ces Gilegorius. Quia ualde opi¬
nio sc̃itatis eius excreuerat: mul¬

Expanded text:
ad sola coelestia flagrabat. Quadam vero die dum in eadem Ecclesia oleum deesset, et praedictus Dei famulus unde lampades accenderet omnino non haberet, omnes lampades Ecclesiae implevit aqua, atque ex more in medio papyrum posuit; quas allato igne succendit, sicque aqua arsit in lampadibus ac si oleum fuisset. Perpende igitur, Petre, cujus meriti vir iste fuerit, qui necessitate compulsus, elementi naturam mutavit. PETR. Mirum est vallitatis apud se excellentiae foris fuit. 176 GREGOR. Inter virtutes animum congrue requiris, quia multum valde est quod tentatione sua intus mentem lacessunt mira quae foris fiunt. Sed si hujus Constantii venerabilis unum quod fecit audis, cujus humilitatis fuerit, citius agnosces. PETR. Postquam facti illius tale miraculum dixisti, superest etiam ut me de humilitate mentis ejus aedifices. GREGOR. Quia valde opinio sanctitatis ejus excreverat, mul
Abbreviated transcription (Latin):
ait: O qͥd fecisti . o quid fecisti᷑ sui ep̃s
respondit dicens Quid feci : at ille¬
ait: Duo iuuenes hesterno die uene¬
runt: qui me eitientes ex corpore.
in bonũ locũ diͤ duxerunt: hod̾ie
aut̃ unus missus est: qui dixit: Le¬
ducite eũ: quia fortunatꝰ ep̃s in do¬
mox ex infirmitate cõualuit. ꝙ in
hac uita diutius mansit Nec tam̃
credendũ est: quia locũ quẽ acceꝑat
ꝑdidit. quia dubiũ ñ est: qd int̾ces¬
soris sui p̃cib potuit post mortẽ ui¬
uere melius. qui ꝙ ante mortẽ studu¬
it om̃ipotenti deo placere: ded eur
multa de eiũs uita dicimus. cũ nune
usq ad corpus illius tot uirtutũ do¬
cum̃ta teneamus: Demoniacos qͥppe
absoluere: egros curare. quotiens ex
fide petit᷑: ut uiuen s consueuerat
hoc ꝙ indesinent̾ facere: q apd̾ mor¬
tua sua ossa ꝑseuerat: Sedribet petre:
rationis meȩ u̾ba reducere: de quib
eximia ualde miracła ex ore uenera¬

Expanded text:
xit: O quid fecisti? o quid fecisti? Cui episcopus xit: O quid fecisti? o quid fecisti? Cui episcopus respondit, dicens: Quid feci? At ille: Duo hesterno die venerunt, qui me ejicientes ex corpore in bonum locum duxerunt, hodie autem unus missus est qui dixit: Reducite eum, quia Fortunatus episcopus in domox ex infirmitate convaluit, et in hac vita diutius mansit. Nec tamen credendum est quia locum quem acceperat perdidit, quia dubium non est quod intercessoris sui precibus potuit post mortem melius vivere, qui et ante mortem studuit omnipotenti Deo placere. Sed cur multa de ejus vita dicimus, cum nunc usque ad corpus illius tot virtutum documenta teneamus? Daemoniacos quippe absolvere, aegros curare quoties ex fide petitur, ut vivus consueverat hoc indesinenter facere, et apud mortua sua ossa perseverat. Sed libet, Petre, rationis meae verba reducere, de quibus me eximia valde miracula ex ore venera
Abbreviated transcription (Latin):
sepulturȩ: sorores eius morte illius
afflictȩ. eucurrerunt flentes adu
rum uen̾abilem fortunatũ: eiq
magnis uocib clamare cȩꝑunt:
Seimus quia apłorũ uicẽ tenes:
leꝓsos mundas: cȩcos illuminas:
ueni q resuscita mortuũ nostrum
Qui mor ut earum fratrẽ cognouit¬
defunctũ: flere etiã ip̃e de morte
ipsius cępit. eisq respondit dicens:
Recedite. et hȩc dicere nolite: quia
iussio om̃ipotentis dĩ est. eui contͣire
nullus hominũ podest: Illis itaq
discedentib: tristis ex morte eius
mansit ep̃s: Subsequenti aut̃ die dĩneo:
ante exurgentis lucis erepuseͥu. uocatis
duob diaconib suis: ꝑrexit ad domũ
iacebat eorpus eranme: ibiq se in
oiationẽ dedit: Expleta aut̃ p̃ee sur
grandiuoce: defunctũ ꝑ nom̃ uoca¬
uit dicens Frat̾ marcelle: Ille aut̃ ac
si leuit̾ dormiens: ad uicinã uocẽ qͣmui
modica fuisset excitatus est: Statum
oculos aꝑuit.: ad ep̃m respiciens di

Expanded text:
sepulturae, sorores ejus, morte ejus sepulturae, sorores ejus, morte ejus afflictae, cucurrerunt flentes ad venerabilem virum Fortunatum, eique magnis vocibus clamare coeperunt: Scimus quia apostolorum vitam tenes, leprosos mundas, caecos illuminas, veni, et resuscita mortuum nostrum. Qui mox ut cognovit earum fratrem defunctum, flere ipse etiam de morte ejus coepit, eisque respondit, dicens: 201 Recedite, et haec dicere nolite, quia fussio omnipotentis Dei est, cui contraire nullus hominum potest. Illis itaque discedentibus, tristis ex morte ejus mansit episcopus. Subsequente autem die Dominico ante exsurgentis lucis crepusculum, vocatis duobus diaconibus suis, perrexit ad domum jacebat exanime, ibi se in orationem dedit. Expleta autem prece sugrandi voce defunctum per nomen vocavit, dicens: Frater Marcelle. Ille autem, ac si leviter dormiens, ad vicinam vocem quamvis modicam fuisset excitatus, statim oculos aperuit
Abbreviated transcription (Latin):
geret. & ascenso equo ita cȩptum
it ageret. acsi nullã iuiquã lesio¬
ne corporis ꝑtulisset factũ q est.
ut qui sc̃o uiro fortunato pueros eũ p̃cio
reddere obȩdientis subiectus noluit.
eossine p̃cio pęna coactus daret: his
gͥ expletis: studebat ad huc senex de eo
ꝙ alia narrare: Sed quia ñ nulli ade¬
rant ad quos exortandos occupabar:
iamq diei tardior hora incubuerat.
facta ueñabilis uiri fortunati diu mͥ
audire ñ licuit: quȩ audire siliceat
semꝑ uolo: Sed diȩ alt̾o isdẽ senȩx
rem de illo magis adhuc mirabilem
narrauit dicens ¶ ueadẽ tuder¬
tina urbe marcellus quidã bonȩ actio¬
nis uir: cũ duab sororib sius habita¬
bat: Qui ẽueniente molestia corpo¬
ris: in ip̃o sacratissimo uesꝑascente
iam salbato paschali. defunctus est:
Cuiꝰ corpus eũ longius esset deferendũ.
die eodẽ sepeliri ñ potuit: Cũq hora
esset temꝑis. ad explendũ debitum

Expanded text:
geret, et ascenso equo ita coeptum geret, et ascenso equo ita coeptum iter ageret, ac si nullam unquam laesionem corporis pertulisset. Factumque est ut qui sancto viro Fortunato pueros cum pretio reddere obedientiae subjectus noluit, eos sine pretio poena subactus daret. His igitur expletis studebat adhuc senex de eo et alia narrare. Sed quia nonnulli aderant ad quos exhortandos occupabar, jamque diei tardior hora incubuerat, venerabilis Fortunati facta diu mihi audire non licuit, quae audire, si liceat, semper volo. Sed die alia idem senex rem de illo magis adhuc mirabilem narravit, dicens: In eadem Tudertina urbe Marcellus quidam, bonae actionis vir, cum duabus sororibus suis habitabat: qui eveniente molestia corporis, ipso sacratissimo vesperascente jam Sabbato paschali, defunctus est. Cujus corpus cum longius esset efferendum, die eodem sepeliri non potuit. Cumque mora esset temporis ad explendum debitum
Abbreviated transcription (Latin):
quutꝰ est: Cũq in eandẽ eiuitatẽ ante
beati petri apłi ȩccłiam uenisset: equi
euis pes lapsus est: Qui eũ eo corruit.
q eius mox coxa confracta est. ita ut
in duab partib os esset diuisum Tũc
eleuatꝰ in manib: deductus ad hospi¬
ciũ est: Qui festinꝰ misit: ꝙ pueros quos
p̃miserat reduxit.ꝙ utro uenerabili
fortunato mandauit dicens: Nlogo
te pat̾: mtte ad me diaconẽ tuũ su¬
iiis diaconus dũ adiacentẽ uenisset.
pueros quos reddit᷑uros se ep̃o om̃i¬
mꝰ negauerat. ad mediũ dedurit:
eosq diacono illius reddidit dicens
quos quȩsisti recipe: & ꝓme rogo i¬
statĩ dedit dicens: Nade etnuis:  eã
suꝑ iacentis corpus ꝓice ꝑperit tas
Liaconus: atq ad gothũ introgres¬
sus. beuedictã aquã suꝑ menbra i¬
lius asꝑsit: Resmira: ꝙ uehem̾̃t
stupenda: Mex ut aqua beuedicta
gothi corã cõtigit: ita omis fractu¬
ra solidata est: & saluti pͥstine cori
restituta. ut hora eadẽ de lecto iur¬

Expanded text:
cutus est. Cumque in eadem civitate ante beati Petri apostoli ecclesiam venisset, equo ejus pes lapsus est; qui cum eo corruit, et ejus coxa mox fracta est, ita ut in duabus partibus os esset divisum. Tunc levatus in manibus, reductus est ad hospitium. Qui festinus misit, et pueros quos praemiserat reduxit, et viro venerabili Fortunato mandavit, dicens: Rogo te, Pater, mitte ad me diaconum tuum. Cujus diaconus dum ad jacentem venisset, pueros quos redditurum se episcopo omnino negaverat, ad medium deduxit, eosque diacono illius reddidit, dicens:quos quaesisti, recipe, et pro me, rogo, istatim dedit, dicens: Vade citius, et eam super jacentis corpus projice. Perrexit itaque diaconus, atque ad Gothum introgressus, benedictam aquam super membra illius aspersit. Res mira et vehementer stupenda! mox ut aqua benedicta Gothi coxam contigit, ita omnis fractura solidata est, et saluti pristinae coxa restituta, ut hora eadem de lecto sur
Abbreviated transcription (Latin):
om̃sq qui in eoð episcopio aderãt.
Cumq eũ uir dĩ locutione blanda
uirgio respondẽ dicens Om̃s tecum
UNnt: egosolus hie ante te uiu̾e
ñ possum: Redde mͥ solidos meos:
rie semꝑ uirginis ȩccłiam est ingres¬
sus. q eleuatis manib extenso uesti¬
m̃to stando cępit exorare: ut ei red¬
deret unde p̃sbit̾i furentis insan¬
am mitigare peusset. Cũq subito
oculos ad uestim̃tũ suũ iit̾ extensa
brachia reduxisset: repente in sinu
suo .xii. aureos inuẽnit. ita fulgen¬
tes: tamqm si ex igne ꝓducti hora
ead̾ fuissent: Qui mox de ȩccłia egres¬
sus: in sinu furentis prb̃i ꝓecit di¬
cens: Eece habes solidos tuos quos quȩ¬
sisti Sed hoc tͥ notũsit: quia post
mortẽ meã tu huiꝰ eccłiȩ ep̃s ñ eris.¬

Expanded text:
omnesque qui in eodem episcopio aderant. omnesque qui in eodem episcopio aderant. Cumque eum locutione blanda t ille cum jurgio respondere, dicens: Omnes tecum vivunt, solus ego hic ante te vivere non possum: 189 redde mihi solidos meos. riae semper virginis Ecclesiam ingressus est, et elevatis manibus extenso vestimento, stando coepit exorare, ut ei redderet unde presbyteri furentis insaniam mitigare potuisset. Cumque subito oculos ad vestimentum suum inter extensa brachia reduxisset, repente in sinu suo duodecim aureos invenit ita fulgentes, tanquam si ex igne producti eadem hora fuissent. Qui mox de Ecclesia egressus, eos in sinum furentis presbyteri projecit, dicens: Ecce habes solidos quos quaesisti; sed hoc tibi notum sit, quia post mortem meam tu hujus Ecclesiae epis
Abbreviated transcription (Latin):
p̾dictus constancius p̃sbit᷑ neposeuis.
quũ suũ .xii. aureis uendidit: quos
in ꝓpria archa ponens. ad ȩxercen
dũ aliquod opus discessit: Cũ subito.
ad ep̃m pauꝑes uenerunt: qui impor
largiri debuisset: Sediur di quia qd̃
tͥbuer : t ñ habebat: estuare cȩpit in
cogitacione. ne ab eo pauꝑes uaeui
exirent: Cui repente ad memoriã redi¬
it: quia constantiꝰ p̃sbit᷑ nepos eius
equũ suũ quẽ sedere cõsueuerat uen¬
didisset. atq hoc ip̃m p̃ciũ in archa
sua haberet: Absente gͥ eoð nepote
suo: accessit ad archã. ꝙ pie uiolen¬
tus claustra archȩ cõminuit: ꝙii.
aureos tulit. eosq incugentib ut
placuit diuisit. Itaq constancius
prbr reuersus ex oꝑe archã fractam
repperit: & caballisui p̃cium qd̾
lic posuerat ñ inuẽnit: Cepit magna
uoce ꝑstreꝑe: a eũ furore nimio ela¬
mare: Om̃s hic uiuunt: ego solus
cuiꝰ nimirũ uoces aduẽnit ep̃s:

Expanded text:
praedictus Constantius presbyter nepos ejus, praedictus Constantius presbyter nepos ejus, equum suum duodecim aureis vendidit, quos in propriam arcam ponens, ad exercendum opus aliquod discessit. Cum subito ad episcopium pauperes venerunt, qui importlargiri debuisset. Sed vir Dei quia quid tribueret non habebat, aestuare coepit in cogitatione ne ab eo pauperes vacui exirent. Cui repente ad memoriam rediit, quia Constantius presbyter nepos ejus, equum quem sedere consueverat, vendidisset, atque hoc ipsum in arca sua pretium haberet. Absente igitur eodem nepote suo accessit ad arcam, et pie violentus claustra arcae comminuit, duodecim aureos tulit, eosque indigentibus, ut placuit, divisit. Itaque Constantius presbyter reversus ex opere, arcam fractam reperit, et caballi sui pretium quod in eam posuerat, non invenit. Coepit itaperstrepere, et cum furore nimio clamare: Omnes hic vivunt, solus cujus nimirum voces venit episcopus,
Abbreviated transcription (Latin):
uiri fortunati mensã uenisset. pͥusqͣm
do hunũ diceret: sicut quidã luden¬
di arte solent uictũ querere. repente
natus: dixit: heu. hen. mortuus est mort nte
miser iste: Ego ad mensã refectionis
ueni: os adhuc ad laudẽ dĩ ñ aꝑui
sit : Subunxit tam̃: atq ait: Ite q ꝓ
karitate ei eibũ potumq tͥbuite: scito
te tam̾ quia mortuus est Qui infelix
uir dũ panẽ ac uinũ er eadẽ domo
ꝑcepisset: egredi ianuã uoluit. sed sa¬
xũ ingens subito de tecto cecidit: eiq
in uerticẽ uenit Ex qua ꝑeussione ꝓs¬
tratus: in manib iã semuniuus leuã¬
tus est: Uie uͦ alt̾o: scd̾m uiri di̾senten¬
ciã. funditus uitã finiut: Qua in re
petre pensandũ est: qͣntus sit uiris
qͥs alius ad irascendũ nisi eiusdẽ tẽpli
in habitator excitat᷑ ᷤ Tanto gͦ meru
enda est ira iustorũ: qͣnto q constat
quia in eorũ cordib ille p̾sens est. qui
ad inferandã ultionẽ eũ uoluerit in¬
calidus ñ est: Alio quoq tẽpe

Expanded text:
 Fortunati mensam venisset, priusquam Deo hymnum diceret, sicut quidam cantandi arte solent victum qunatus, dixit: Heu, heu, mortuus est miser iste, mortuus est miser iste. Ego ad mensam refectionis veni, os adhuc ad laudem Dei non aperui, bala. Subjunxit tamen et ait: Ite et pro charitte tamen quia mortuus est. » Qui infelix vir dum panem et vinum ex eadem domo percepisset egredi januam voluit, sed saxum ingens subito de tecto cecidit, eique in verticem venit. Ex qua percussione prostratus in manibus jam semivivus levatus est: die vero altera secundum viri Dei sententiam funditus finivit vitam. Qua in re, Petre, pensandum est quantus sit viris r, quis alius ad irascendum nisi ejusdem templi inhabitator excitatur? Metuenda ergo tanto est ira justorum, quanto et constat quia in eorum cordibus ille praesens est, qui ad inferendam ultionem quam voluerit, invalidus non est. Alio quoque tempore
Abbreviated transcription (Latin):
fentate ꝑmanens: negando discessit
die uͦ alt̾a disgressurus: tursũ ad ep̃m
uenit: Quẽ tsdẽ uerbis ꝓp̃dictis pue¬
rulis: itum ep̃c rogauit: Cumq ad
reddendũ nullo mͦ consentire uolu¬
isset: contͥstatus ep̃s dixit: Scio qͥa

Expanded text:
feritate permanens, negando discessit. feritate permanens, negando discessit. Die vero altera digressurus, rursus ad episcopum venit, quem eisdem verbis pro praedictis puerulis iterum episcopus rogavit. Cumque ad reddendum nullo modo consentire voluisset, contristatus episcopus dixit: Scio
Abbreviated transcription (Latin):
potente deo petut: itadũ pet̾et inpe¬
trauit: Cuius hoc narro miracłm¬
unur̃ qd̃ ad p̃sens mmo occurrit:
uadã namq die gothi nuxta tu¬
dertinã ciuitatẽ uenerunt: qui ad
partes rauennȩ ꝓperabant. sed duos
paruos puerulos de possessione abstu¬
leruut: quȩ possessio p̃fatȩ tudertinȩ
ciuitati subiacebat: hoc cũ uiro sc̃issi¬
mo fortunato nunciatũ fuisset. ꝓtinꝰ
pisit: atq eosdẽ gõthos ailse fecit uo
cari. Quos blando sermone alloques.
eorũ pͥus studuit asꝑitatẽ placare.
ꝙ post intulit dicens: Quale uultis
p̃ciũ dabo. ꝙ pueros quos abstulistis
te Tunc is qui pͥor eorũ ee uidebatur:
respondit dicens: Niuieqͥd aliud pee¬
ꝑis. facere parati sumus: nã istos pue¬
rulos nullatenus readdemus: Cui ue¬
nerandus uir: blande minatꝰ est ddi¬
cens sont̾stas me fili: q ñ audis patrẽ
tuirm: Noli me contͥstari: ne noner¬
pediat: Sed isdẽ gothiis in cordissui

Expanded text:
potenti Deo petiit, ita dum peteret impepotenti Deo petiit, ita dum peteret impetravit. Cujus hoc unum narro miraculum, quod ad praesens animo occurrit. Quadam namque die Gothi juxta Tudertinam civitatem venerunt, qui ad partes Ravennae properabant, et duos parvos puerulos de possessione abstulerant, quae possessio praefatae Tudertinae civitati subjacebat. Hoc cum viro sanctissimo Fortunato nuntiatum fuisset, protinus misit, atque eosdem Gothos ad se evocari fecit. Quos blando sermone alloquens, eorum prius studuit asperitatem placare, ac post intulit, dicens: Quale vultis pretium dabo, et puerulos quos abstulistis te. Tunc is qui prior eorum esse videbatur, respondit dicens: Quidquid aliud praecipis, facere parati sumus, nam istos puerulos nullatenus reddemus. Cui venerandus vir blande minatus est, dicens: Contristas me, fili, et non audis patrem tuum: noli me contristare, ne non expediat tibi. Sed idem Gothus in cordis sui
Abbreviated transcription (Latin):
ip̃e uͦ in p̃cib ne despiceret᷑ eius oblatio
ꝑseueraret. sc̃s uir mediã duarũ par¬
tiũ uiã tenens: q peticionẽ militis audi¬
uit: ꝙ munus susciꝑe ꝓ eribita uirtute
recusauit: Prius nãq dignũ p̾enĩ p̃bu¬
it: ꝙ post equũ qui sibi offerebat᷑ acce¬
pit: Quia enĩ si ñ susciꝑet eũ eõtristari
conspererat: caritate cogentȩ. emit qd̃
necessarium ñ habebat: Seꝙ hoc
silere de huius uiri uututib debeo:
qd̾ ante dies fere Ai agͥnoui. Quidam
nãq ad me deductus est sener pauꝑ.
atq ut mͥ senũ collocutio ẽẽ semꝑ ama¬
bilis solet. studiose hunc unde esset
inquisiui: Qui se de tudertina ciuita¬
te esse respondit: Cui inquã: Queso te
pat᷑. fortunatũ ep̃m nosti: Quiait:
Nourẽt bene noui: Tunc ip̃e subum¬
xi Dic rogo si qua illuis miracła cog
nouisti: et desideranti mͥ qualis uir
fuerit innotesce: Qui ait: homo ille
longe fuit ab istis hominib : quos
uidemus mͦ: Nam quieqͥd ab om̃i¬

Expanded text:
ne despiceretur ejus oblatio, perseveraret, sanctus vir mediam duarum partium viam tenens, et petitionem militis audivit, et munus recipere pro exhibita virtute recusavit; prius namque dignum pretium praebuit, et postea equum qui sibi offerebatur accepit. Quia enim si non susciperet, eum contristari conspexerat, charitate cogente emit quod necessarium non habebat. Neque hoc silere de hujus viri virtutibus debeo, quod ante dies fere duodecim agnovi. Quidam namque ad me deductus est senex pauper; atque ut mihi senum collocutio esse semper amabilis solet, studiose hunc unde esset inquisivi, qui se esse de Tudertina civitate respondit. Cui inquam: Quaeso te, Pater, num Fortunatum episcopum nosti? Qui ait: Novi, et bene novi. Tunc ipse subjunxi: Dic, rogo, si qua illius miracula nosti, et desideranti mihi qualis vir fuerit innotesce. Qui ait: Homo ille longe fuit ab istis hominibus quos videmus modo. Nam quidquid ab omni
Abbreviated transcription (Latin):
si hũe moles saxi illius ñ teneret. secu¬
rit animo: qd̾ eandẽ molẽ quinqua¬
ginta boũ paria mouere ñ possent:
Cũq de humano labore facta esset
despatio: ad diinũ se solaciũ eõtulti
seq illie nocturno silentio in orationẽ
dedit: Cũ mane factũ esset: ad eund̃ locũ
sratres uenerunt. atq inuen̾unt molẽ
antȩ magnitudinis ab eod̾ soco longꝰ
tecessisse: suoq recessu largũfratb spaei.¬
ũ dedisse: Alio quoq temꝑe eũ isdẽ
ueu̾abił uir lampades uitreas in oiatorio
ñtissimũ patͥs monaftĩ furorẽ timens:
ãpadis ꝓtinꝰ om̃ia fragñta collegit.
atq ante altare posuit. seseq eũ gui

Expanded text:
si hunc moles saxi illius non teneret, occusi hunc moles saxi illius non teneret, occurrit animo, quod eamdem molem quinquaginta boum paria movere non possent. Cumque de humano labore facta esset desperatio, ad divinum se solatium contulit, seque illic nocturno silentio in orationem dedit. Cumque mane facto ad eumdem locum fratres venirent, invenerunt molem tantae magnitudinis 180 ab eodem loco longius recessisse, suoque secessu largum fratribus spatium dedisse. Alio quoque tempore cum idem vir venerabilis lampades vitreas in oratorio mentissimum Patris monasterii furorem timens, lampadis protinus omnia fragmenta collegit, atque ante a
Abbreviated transcription (Latin):
tupesco Gnegorius. De uiemo
nũc loco aliqͥd tͥ narrabo: qd ꝙ iuriue¬
ñabilis marimiani ep̃i. & laurionis que
uosti uet̾ani monachi: qui ut̃q nune
urbẽ suppentõma uocat᷑: ab anastasio
scĩsimo uiro nutͥtus est: Qui nmirum
anastasius uitȩ ueñabilis uiro nonnioso
p̃posito monaftĩi qd̾ in soractis monte
sitũ est: & ꝓpinquitate loci. & mirabili¬
ũ magnitudine: ꝙ uirtutũ studiis assi¬
duȩ iringebatur. Isdẽ uͥ nonnõsus sub
asꝑrimo sui monastii degebat patre.
sed eiꝰ mores mira semꝑ equamimitate
ex humilitate mit igabat: Quia uͦ eius
monast̾iũ in sũmo montis eacumine
sitũ est: ad quẽlibq paruũ octũ fratͥb
excolendũ. nulla planicies patebat:
Inus aut̃ breuissimus loeus in latere
montis excreu̾at: quẽ ingentis saxi na¬
turalit̾ egrediens moles occupabat:
Quadã die dũ nonnosus uir ueu̾abi¬
lis eogitaret: qd̾ saltẽ ad cõdim̃ta olerũ
nutͥenda. locꝰ isdẽ aptꝰ potisiet exifte

Expanded text:
tis. GREGORIUS. De vicino nunc loco tibi aliquid narrabo, quod et viri venerabilis Maximiani episcopi, et Laurionis, quem nosti veterani monachi, qui uterque nunurbem Suppentonia vocatur, ab Anastasio viro sanctissimo nutritus est. Qui nimirum Anastasius, vitae venerabilis viro Nonnoso praeposito monasterii, quod in Soractis monte situm est, et propinquitate loci et morum magnitudine, et virtutum studiis assidue jungebatur . Idem vero Nonnosus sub asperrimo sui monasterii degebat Patre: sed ejus mores mira semper aequanimitate ex humilitate mitigabat. Quia vero ejus monasterium in summo montis cacumine situm est, ad quemlibet parvum hortum fratribus excolendum nulla patebat planities: unus autem brevissimus locus in latere montis excreverat, quem ingentis saxi naturaliter egrediens moles occupabat. Quadam die dum Nonnosus vir venerabilis cogitaret, quod saltem ad condimenta olerum nutrienda locus idem aptus potuisset existere,
Abbreviated transcription (Latin):
ur dlĩ oratione facta enis ocłis signũ
crucis impͥmeret: exe. ꝓtinꝰ luce red¬
disa nox cȩcitatis abscessit: Pret̾a
equus euiusdã militis in rabiẽ fuerat
uersus: ita ut amultis uix teneri posset.
sed quoseũq potuisset inuad̾e: eorũ m̃¬
bra morsib dilamaret: Tune ut eũq
ã multis ligatus: ad uirũ cłi deductꝰ est.
Quimor eiuis capiti extensa manu sig¬
nũ erucis edidit: eunctã eius rabiẽ
in mansuetudinẽ cõmutauit: ita ut¬

Expanded text:
r Dei oratione facta oculis ejus signum crucis imprimeret, ab eis, protinus luce reddita, nox caecitatis abscessit. Praeterea equus cujusdam militis in rabiem fuerat versus, ita ut a multis teneri vix posset: sed et quoscunque potuisset invadere, eorum membra morsibus dilaniaret. Tunc utcunque a multis ligatus 197 ad virum Dei deductus est. Qui mox ejus capiti extensa manu signum crucis edidit, cunctam ejus rabiem in mansuetudinem mutavit, ita ut
Abbreviated transcription (Latin):
ergo uerbũ iftud custodire potest.
sufficit ei ad salutem. Dixit qͥdã
senex. Uita monachi hec est.
dicet: non obloquat᷑. non mur¬
muret. Scriptũ est eñi. Qui
diligitis dñm: odite malignũ.
Monachi uita hec est. non in¬
gredi cũ iniustis. neq uidere
ocłis suis mala: neq curiose
tapere sed magis tribuere: neq
suꝑbire corde. neq cogitatione
malignari: neq uentrẽ inplere.
sed cũ discretione omĩa agere.
Ecce inhis est monachus. Dix̃
abbas iacob. Sicut lucerna obs¬
curũ cubicłm in luminat: ita
eum edocent om̃s uirtutes et
mandata dĩ. In terrogauerunt
quidã patrũ abbatẽ machariũ
egyptium: dicentes. Quo modo
sic. & quando manducas: et qͣn¬
do ieiunas corpus tuũ siccũ est:
Et dix̃ eis senex. Sicut lignũ
in manti hoĩs cũ quo fructices
in igne uersant᷑ Ita si homo
habuerit mentem suã intimo¬
re dei. ipse timor dei confirmat¬

Expanded text:
ergo hoc verbum custodire potest, sufficit ei ad salutem. 22. Dixit senex: Vita monachi haec est,dicet, aut non obloquatur, aut non murmuret. Scriptum est enim: Qui diligitis Dominum, odite malum . Monachi vita haec est, non ingredi cum injusto, neque videre oculis suis mala, neque curiose  manibus rapere, sed magis tribuere; neque superbire corde; neque cogitatione malignari; neque ventrem implere; sed cum discretione omEcce in his est monachus. Dixit Abbas Jacob: Quia sicut lucerna obscurum cubiculum illuminat, itaet docet omnes virtutes et mandata Dei. Interrogaverunt quidam patrum Abbatem Macharium Aegyptium, dicentes: Quomodo et quando manducas, et quando jejunas, corpus tuum siccum sic est? Et dixit eis senex: Sicut lignum in manu hominis quo frutices in igne versantur arescit, ita si homo habuerit mentem suam in timore Dei, ipse timor Dei
Abbreviated transcription (Latin):
idest peccatũ suiũ plangere debet.
Peccatũ enĩ mortuũ dic̃ ꝓpħa:
ubi ait. Qui lauat᷑ a mortuo Iiterũ
tangit mortuũ. idẽ qui plangit
peccatũ. Iiterũ cõmittit peccatũ
nichil ꝓficit lauatio eius. lxxxiii.

Expanded text:
id est peccatum suum, plangere debet. id est peccatum suum, plangere debet. Peccatum enim mortuum dicit propheta, ubi ait: Qui lavatur a mortuo, et iterum tangit mortuum , id est, qui plangit peccatum, et iterum committit peccatum, nih
Abbreviated transcription (Latin):
ut nos met ipsos diligamꝰ eũ. Hinc be¬
atꝰ gregoriꝰ ait. Sic sic nimirũ pxi¬
mis nr̃is exibere odii discretionẽm
debemus: it inẽis et diligamus quod
mortificare se ipsũ ab om̃i re masa
pͥus qua egrediat᷑ cle corꝑe: et nonledat
ullũ hoĩem. S nisi habuerit homo
incorde suo quia peccator est. ds̃ non
exaudiet eũ. Quid ẽ in corde habere
quia peccator ẽ: id̃ siquis portat pec¬
cata sua: et non uidet peccata ꝑxini
sui. Quando enĩ dimiserit hõ uolũ¬
tatẽ suã. tunc ei reconciliabit᷑ ag̃
et suscipit orationẽ eiꝰ. Si enĩ cons¬
pexerimꝰ peccata nr̃a: non udemꝰ
peccata ꝓxini. Stulticia ẽ eñi ho¬
mini habenti mortuũ simũ. et relicło
eo abire et flere mortuũ ꝓximi sii.
Quando enĩ manꝰ dñi occidit om̃e
pͥmogenitũ in t̾ra egypti. non erat
domꝰ in qua non iaceret mortuus.
Non enĩ ẽ homo qui uiuat. et non
peccet. Unꝰ quisq ergo mortuum

Expanded text:
ut nosmetipsos diligamus eum. Hinc beut nosmetipsos diligamus eum. Hinc beatus Gregorius ait: : Sic sic nimirum proximis nostris exhibere odii discretionem debemus, ut in eis et diligamus quod mortificare seipsum ab omni re mala, priusquam egrediatur de corpore, et non laedat ullum hominem. Et nisi habuerit homo in corde suo quod peccator est, Deus non exaudiet eum. Quid est in corde habere, quod peccator est? Id est, si quis supportat peccata sua, et non videt peccata proximi sui. Quando enim dimiserit homo voluntatem suam, tunc ei reconciliabitur Deus, et suscipit orationem ejus. Si enim conspexerimus peccata nostra, non videmus peccata proximi. Stultitia est enim homini habenti mortuum suum, et relicto eo, abire et flere mortuum proximi sui: Quando enim manus Domini occidit omne primogenitum in terra Aegypti, non erat domus, in qua non jaceret mortuus . Non enim est homo qui vivat, et non peccet . Unusquisque ergo mortuum,
Abbreviated transcription (Latin):
atilus apłs ait. Si quis autem
hunc notate: et non conmisceamini
inimicũ existimare illũ. s corripite
ut fr̃em. Ac si diceret. Si eum aucto¬
ritas epłe nr̃e non corrigit. ꝑlitt̾as
ur̃ãs qui sit ipse nobis in notescite:
ut a nob̾ corripiat᷑ uel etiã ꝑ nrãm
epistolam excõmunicet᷑. & uos nõ
cõmisceamini tã dui cũ excũmuni¬
cato. quã du obediens p̃ceptis con¬
sentiat apłicis: et sic abutrisq a no¬
bis uidelicet et a uob̾ confusus. tã¬
quã aliquando resipiscat. et emen¬
datꝰ p̾ceptis nr̃is obediat. Aꝑtũ hoc
in loco apłs dat inditium ut cũex¬
c̃municato. nec in ac̾tu. nẽc inconsi¬
lio. nec in aliquo cõmisceat᷑ consor¬
tio. In uno enĩ eodẽq hoĩe et fr̃m¬
tatem simul diligere. et uitia possu¬
mus odire. Alud enĩ ẽ qd̾ fr̃ est: ali¬
ud qd̾ utiosus homo est. Diliga¬
mus ergo in eo fr̃nitatẽ nr̃am: et
odio habeamꝰ uttiositatem suam.
Persequam᷑ ineo uitium.: et emendatũ

Expanded text:
acientes. si quis autem  per epistulam notate et non conmisceamini inimicum existimare illum, sed corripite, ut fratrem . Ac si diceret: Si eum auctoritas Epistolae nostrae non corrigit, per litteras vestras quis sit ipse nobis notificate, ut a nobis corripiatur, vel etiam per nostram Epistolam excommunicetur. Et vos non commisceamini tandiu cum excommunicato donec obediens praeceptis consentiat apostolicis; et sic ab utrisque, a nobis videlicet et a vobis confusus, tandem aliquando resipiscat, et emendatus praeceptis nostris obediat. Apertum hoc in loco Apostolus dat indicium, ut cum excommunicato nec in actu, nec in consilio, nec in aliquo commisceamur consortio. In uno eodemque homine et fraternitatem simul diligere et vitia possumus odisse. Aliud enim est quod frater est, aliud quod vitiosus est homo. Diligamus ergo in eo fraternitatem nostram, et odio habeamus vitiositatem ejus. Persequamur in eo vitium, et emendatum
Abbreviated transcription (Latin):
nem cadatis. Nã castiis corꝑe. nõ
tamen corde nullũ p̃miu ha¬
bet in reꝓmissione. Quia scd̃m
ueritatis dictũ. qri uiderit mu¬
lierem ad concupiscendum eam:
pͥmũ fornicationes ꝓhibeant᷑ a corde :
non ꝓrũpunt inoꝑe. Sunt non nul¬
li iustoꝵ qui ad conprehendendum̃
culmen ꝑfectiõis accincti. dũ altiora
interiꝰ appetunt᷑: exteriꝰ cuncta dere¬
linquunt. qͥ reb habitis se nudant
gła honoris se expoliant: qui int̾no¬
rũ desid̃ioꝵ ꝑ assiduitatem se amici
meroris affitiunt. habere de ext̾io¬
rib consolationẽ nolunt: Qui mn¬
t̃nis gaudiis dũ mente appropiant.
dicit᷑. Mortui eñi estis: et uita
ura abscondita ẽ cũ xp̃o in deo.:
Horũ itaq uocẽ psalmista ex pres¬
serat.: cũ dicebat. Concupint et
ficit.: cũ et̾na desiderat: ina¬
more tẽꝑaliũ nõn ꝑdurat. Hinc
psalmista iterũ dicit. Defecit in
salutarituo anima mea. Insalutari
gͦ dei anima uisti deficere est:

Expanded text:
nem cadatis. Nam castus corpore non nem cadatis. Nam castus corpore non tamen corde, nullum praemium habet in repromissione, quia secundum Veritatis dictum: Qui viderit mulierem ad concupiscendumprimum fornicationes prohibeantur a corde, non prorumpunt in opere. Sunt nonnulli justorum qui ad comprehendendum culmen perfectionis accincti, dum altiora interius appetunt, exterius cuncta derelinquunt, qui rebus habitis se nudant, gloria honoris se exspoliant, qui internorum desideriorum per assiduitatem se amici moeroris afficiunt, habere de exterioribus consolationem nolunt, qui internis gaudiis dum mente appropiant, dicitur: Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo . Horum itaque vocem Psalmista expresserat, cum dicebat: Concupiscit et ficit, qui cum aeterna desiderat, in amore temporalium non perdurat. Hinc Pssalutari tuo anima mea . In salutari ergo Dei animam justi deficere, est
Abbreviated transcription (Latin):
qd̃ eos dixerit xp̃i esse qui carnẽ
cũ uitiis et concupiscentiis cruci¬
fixerint: cont᷑ illos qui solã fidem
sufficere arbitrantur. fuit qͥdã
senex magnꝰ int̾ p̃uidentes. qui adfir¬
mabat dicens. Quia uirtutẽ quã ui¬
distantẽ suꝑ baptisma. eandãm uidi

Expanded text:
quod eos dixerit Christi esse, qui carnem suam quod eos dixerit Christi esse, qui carnem suam cum vitiis et concupiscentiis crucifixerint, contra illos qui solam fidem sufficere arbitrantur. Fuit quidam senex magnus inter praevidentes, qui affirmabat dicens: quia virtutem quam vidi stantem super bap
Abbreviated transcription (Latin):
ralit̾ peccata et uitia: unũ diaboli fa¬
tiunt corpus. Ciuꝰ spetialit̾ hec que
secunt᷑ uitia: dicunt᷑ menbra. Unde
et in epła scribit᷑ ad romanos. Scien¬
tes hoc: quia uetꝰ homo nrͣ simul
crucifixus ẽ. ut destruat᷑ corpꝰ pec¬
cati. id ẽ crimina atq peccata. que
simul iurũ corpꝰ appellat: qd̃ destriri
dic̃ ꝑbonã uitã. et fidẽ catholicam.
Om̃is enĩ inmunditia et libido: uino
noĩe uocat᷑ fornicatio. Que si pͥmũ
auferat᷑ ã cordis cogitatiõe: nõ ꝓrũ¬
pit in oꝑe. Uerũtamen si delectati¬
one uł consensii fuerit lactatũ: ita
crescit in colubrũ: ut mortifero
suũ lactantẽ occidat ueneno. Ẽ rgo
non lactet᷑ s mor̃tificet᷑ ã nob: ne
iterũ dicit. Qui aut̃ sunt xp̃i cãt¬
nẽ suam crucifixert᷑.: cũ uitiis et cõ¬
cupiscentiis. Si omĩa simul uitia
crucifixa sunt. et caro quasi incru¬
ce pendens nichil concupiscit. ut
quid nob legẽ. que data est ad utti
cohercenda: Simul illud notandũ

Expanded text:
 peccata et vitia unum diaboli faciunt corpus, cujus specialiter haec quae sequuntur vitia, dicuntur membra. Unde et in Epistola scribitur ad Romanos: Scientes hoc, quia vetus homo noster simul crucifixus est, ut destruatur corpus peccati , id est, crimina atque peccata, quae simul unum corpus appellat, quod destrui dicit per bonam vitam et fidem catholicam. Omnis enim immunditia et libido uno nomine vocatur fornicatio, quae si primum auferatur a cordis cogitatione, prorumpit in opus. Verumtamen si delectatione vel consensu fuerit lactata, ita crescit in colubrum, ut mortifero suum lactantem occidat veneno. Ergo non lactetur, sed mortificetur a nobis, ne iterum dicit: Qui autem sunt Christi, carnem suam crucifixerunt cum vitiis et concupiscentiis . Si omnia simul vitia crucifixa sunt, et caro quasi in cruce pendens nihil concupiscit, ut quid nobis legem, quae data est ad vitia coercenda? Simul illud notandum
Abbreviated transcription (Latin):
tis sc̃oꝵ in lumine. et in lustrat᷑ alu¬
mine: quando fit in xp̃o. et in lustra¬
tur a xp̃o. Quia solet in sorte here¬
ditas significari: sic̃ scriptũ est. Sor¬
te diuisit eis terrã infunicło distri¬
butionis. Dicamꝰ quia sic̃ omĩs elec¬
torũ popłs. pars et funicłm heredi¬
tatis dñi ẽ: scriptura dicente. Pars
aut̃ diũi popłs eiꝰ: iacob funicłs he¬
reditatis eius: ita pars et hereditas
sortis sc̃oꝵ ipse dñs est qui dixit. ad
iatonz ego pars et hereditas tua: in
medio filioꝵ isrł. Hos aut̃ cũ apłis
et om̃ib scĩs sotietatem habentes
grãs agentes deo patri: oremus ut
dignos nos fatiat in partem sortis
scoꝵ inlumine: Id est ut pars et
sors. et hereditas dñi esse meream᷑:
et ipsũ dũm saluatorẽ nr̃m in sor¬
te et hereditate sempit̾na felicit̃
possideamiis. et in lumine id est
in ipso et ꝑ ipsum illuminati in

Expanded text:
tis sanctorum in lumine; et illustratur a lutis sanctorum in lumine; et illustratur a lumine, quando fit in Christo, et illustratur a Christo, quia solet in sorte haereditas significari, sicut scriptum est: Sorte divisit eis terram in funiculo distributionis . Dicamus quia sicut omnis electorum populus, pars et funiculus haereditatis Domini est, Scriptura dicente: Pars autem Domini populus ejus: Jacob funiculus haereditatis ejus . Ita pars et haereditas sortis sanctorum ipse Dominus est, qui dixit ad Aaron: Ego pars et haereditas tua in medio filiorum Israel . Nos autem cum apostolis et omnibus sanctis societatem habentes: Gratias agentes Deo Patri, oremus ut dignos nos faciat in partem sortis sanctorum in lumine , id est, ut pars et sors et haereditas Domini esse mereamur, et ipsum Dominum Salvatorem nostrum in sorte et haereditate sempiterna feliciter possideamus, et in lumine, id est in ipso et per ipsum illuminati, in
Abbreviated transcription (Latin):
inc apłs ait. Qm̃ estis filii dĩ:
misit deus spm̃ filii suri. incorda
nr̃a. clamantem abba pater. Hũqu̾ã
enĩ auderemus dicere pat̾ noster
qui es in celis: nisi de conscientia
sp̃s habitantis in nobis. Ut enĩ
ꝓbaremꝰ ad optatos esse a deo infi¬
lios: spm̃ suum dedit nobis qui sig¬
nũ patris ostendat esse infiliis. ut
uideis dicere dudũ nonfuerat con¬
cessum. Itaq iam non sumus serui
sed filii. Quod si filii: et heredes
ꝑ deum. Id est si filii sumus:conse¬
quenter nobis debetur hereditas
patris. Ut quomodo sp̃m filii dei
accipientes facti sumus filii: ita
in lib̾tatem deseruitute mittati.
heredes simus dei patris. coheredes
autem sħ̃u xp̃i filii euis. Nam et
Pars sortis scõꝵ congregatigẽ ad¬
unata. et in una sotietate ⁊ iure¬
⁊a om̃ium electorum: sic̃ et alibi dic̃.
uos autẽ dñs multiplicet. sub audit᷑
in numero electoꝵ suoꝵ ut sitis seĩ
et in maculati: in gremio scilicet
congregati scoꝵ. Fit ergo pars sor¬

Expanded text:
m estis filii Dei, misit Spiritum Filii sui in corda vestra, clamantem Abba Pater . Nunquam enim auderemus dicere, Pater noster qui es in coelis, nisi de conscientia spiritus habitantis in nobis. Ut enim probaremur adoptati esse a Deo in filios, Spiritum suum dedit nobis, qui signum Patris ostendat esse in filiis, ut ater, quod Judaeis dicere dudum non fuerat concessum: Itaque jam non sumus servi, sed filii. Quod si filii, et haeredes per Deum , id est, si filii sumus, consequenter nobis debetur haereditas Patris; ut quomodo Spiritum Filii Dei accipientes, facti sumus filii, ita in libertatem de servitute mutati, haeredes simus Dei Patris, cohaeredes autem Jesu Christi filii ejus. Nam et Pars sortis sanctorum, congregatio est adunata, et in una societate juncta, omnium electorum, sicut et alibi dicit: Vos autem Dominus multiplicet , subauditur, in numero electorum suorum, ut sitis sancti et immaculati, in gremio scilicet congregati sanctorum. Fit ergo pars sor
Abbreviated transcription (Latin):
mitte et tu omĩa debitori tuo.
Hanc ergo regulam ponis: hoc pac¬
to et placito cũ deo obligaris cũdi
loco dñs ait. Dimittite: et dimit¬
tetur uob̃. date et dabit᷑ uobis.
Interrogatꝰ est senex. Quid est
humilitas: et ille respondit. Si
peccanti frĩ in te ignoueris ante¬
quã apud te penitentiam agat:
et bene fatias his qui tibi malefa¬
tiunt. Dixit abba antoniꝰ. Quia
de ꝓximo est. inta et mors. Si
enĩ lucremus frẽm: lucrabimus
deum. Si autẽ scandalizamus
frẽm: in xp̃m peccamus. Dicebat
abba ypericiꝰ. Eripe ꝓximũ apec¬
cati s : quanta tibi est uuirtꝰ sine
inꝓperio. Qm̃ conuertentes ds̃
non repellit a se. Uerbum autẽ
malicie et nequitie non habitet
corde tuo ad uersus frẽm tuũ:
ut possis dicere dimitte nobis
debita nr̃a. sicut et nos dimittimꝰ
debitorib nr̃is. De hoc capitulo
et alibi scriptũ est. Ut sitissi¬
ne querela: et simplices sicut
filii dei. Ille est enĩ sine quere¬

Expanded text:
mitte et tu omnia debitori tuo. Hanc ergo regulam ponis, hoc pacto et placito cum Deo obligaris, cum dicloco Dominus ait: Dimittite et dimittetur vobis, date et dabitur vobis . Interrogatus est senex, Quid est humilitas? Et ille respondit: Si peccanti in te fratri ignoveris, antequam apud te poenitentiam agat, et benefacias iis qui tibi malefaciunt. Dixit abbas Antonius: Quia de proximo est mors et vita. Si enim lucremur fratrem, lucrabimur Deum; si autem scandalizemus fratrem, in Christum peccamus. Dicebat abbas Hyperitius: Eripe proximum a peccatis, quanta tibi virtus est, sine improperio, quoniam convertentes Deus non repellit a se. Verbum autem malitiae et nequitiae non habeas in corde tuo adversus fratrem tuum, ut possis dicere: Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris . De hoc capitulo et alibi scriptum est: Ut sitis sine querela, et simplices sicut filii Dei . Ille enim sine quere
Abbreviated transcription (Latin):
bis omĩbus tradidit illum. Himia
eñi id ẽ grandis caritas est ꝓpecca¬
toribus seruis unigenitũ tradere
filiũ: et rebelles seruos diligere.
tamquã filios. Hinc et enĩ fr̃s cõ¬
siderare debemus: quantũ dñs
diligat scõs. qui tantũ diligere
dignatꝰ est peccatores. Qui cũ es

Expanded text:
bis omnibus tradidit illum . Nimia enim id et grandis charitas est, pro peccatoribus servis unigenitum tradere Filium, et eosdem rebelles servos diligere tanquam filios. Hinc etenim, fratres, considerare debemus quantum nos Dominus diligat sanctos, qui tantum diligere dignatus est peccato
Abbreviated transcription (Latin):
cordiam suam. unã atq eand em.
nobis tribuens. cũ eo uitam hab̾e
ꝑpetuã. Mortua eñi dicitur ani¬
ma: quando mortiferis uitiis
esse dicit᷑ macł̾ata. sicut et apłs ait.
Et uos cũ essetis mortui inde¬
lictis. et peccatis urĩs: in quib
aliquando ambulastis. Manifes¬
te mors anime dicit᷑ esse peccatũ:
sic̃ ꝓpħa ait. quia anima que pec¬
cauerit: ipsa moriet᷑. Duob et¬
enĩ modis uniꝰ cuiꝰq hoĩs peccat
anima: id est in nonfatiendo que
facere uissa sunt: et fatiendo que
uetita sunt. Cuiꝰ gr̃a in quid sal¬
uati sumus: id est non ex priorib
uite nr̃e operibus. sed sola fide
et baptismi grã: nr̃oꝵ accepimiis
remissionem peccatoꝵ. Ipse eñi

Expanded text:
cordiam suam, unam atque eamdem nobis tribuens cum eo vitam habere perpetuam. Mortua enim dicitur anima, quando mortiferis vitiis esse dicitur maculata, sicut et Apostolus ait: Et vos cum essetis mortui in delictis et peccatis vestris, in quibus aliquando ambulastis manifeste . Mors animae dicitur esse peccatum, sicut propheta ait: Quia anima quae peccaverit, ipsa morietur . Duobus etenim modis uniuscujusque hominis peccat anima, id est, in non faciendo quae facere jussa sunt, et faciendo quae vetita sunt. Cujus gratia, inquit, salvati sumus, id est non ex prioribus vitae nostrae operibus, sed sola fide et baptismi gratia, nostrorum accepimus remissionem peccatorum. Ipse eni
Abbreviated transcription (Latin):
ꝓremedio peccators effunditur:
psalmors de cantatio ꝑpetuam
dei laudem demonstrat ingłam
sempiternã: sicut scriptum est.
Beati qui habitant in domo tua.
in scła scłorum laudabunt te.
Cuiꝰ oꝑis ministerium qui cũ¬
q fideliter in tentaq mente
exsequit᷑: quodam mͦ angłis
sotiat᷑. Unde o in alio loco
idem psalmographus ait.: in cõs¬
pectu angłor psallam tibi.
Psalmodie hic uirtus ostendit᷑.
ut qui puro corde inter hoĩes
psallit: et iam sursum cum an¬
głis canere uideat᷑. Hinc et
ipsis psalmis. hymnis. & can¬
ticis spiritalibus : cantantes et
nere igit᷑ et psallere & lauda¬
re dr̃: magis animo quam
uoce debemus. Hoc est quupe
psalmodie cum ꝓitentionem
cordis agitur: ꝑ hanc om̃i poten¬
ti dño ad coriter parat᷑: ut inten¬
te menti uł ꝓphetie mifteria ie

Expanded text:
remedio peccatorum effunditur, psalmorum autem decantatio perpetuam Dei laudem demonstrat in gloriam sempiternam, sicut scriptum est: Beati qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te . Cujus operis ministerium quicunque fideliter intentaque mente exsequitur, quodammodo Angelis sociatur. Unde et in alio loco idem Psalmographus ait: In conspectu Angelorum psallam tibi . Psalmodiae hic virtus ostenditur, ut qui puro corde inter homines psallit, etiam sursum cum Angelis canere videatur. Hinc et ipsos, psalmis, hymnis, et canticis spiritualibus: cantantes in nere igitur, et psallere, et laudare Dominum magis animo, quam voce debemus. Hoc est quippe psalmodiae cum per intentionem cordis agitur, per hanc omnipotenti Deo ad cor iter paratur, ut intentae menti, vel prophetiae mysteria, ve